ԵԷԴ/0027/01/11

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Տ. ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է. ԱՐԱՄՅԱՆ
ՏՈւԺՈՂ` Է. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

2011թ. հունիսի 3-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի, ծնված 26.10.1970թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին կինը և երկու անչափահաս երեխաները, ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, փոխգնդապետ, բնակվել է ք.Երևան Գայի պող. 57/1 շենք, 24 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 375 հոդվածի 1-ին մասով։
Սույն գործով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 05.11.2010թ. որոշմամբ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 04.11.2010թ.։ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 29.12.2010թ. որոշմամբ, նկատի ունենալով, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.11.2010թ. դատավճռով Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը /մեկ այլ գործով/ դատապարտվել է 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը և նա կալանքի է վերցվել դատական նիստերի դահլիճում, ուստի Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի կալանավորման ժամկետը երկարացնելու մասին միջնորդությունը մերժել է։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ` ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, կոչումով փոխգնդապետ, չարաշահելով իր պաշտոնեական դիրքը, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, այն է` զինծառայողների նկատմամբ իր գերիշխանությունը հաստատելու նպատակով, 2010թ. հոկտեմբերի 28-ին, ժամը 0630-ից 0700-ի սահմաններում առավոտյան նախավարժանքին շարք չկանգնելու համար, զենիթային ջոկի զորանոցում ծեծի է ենթարկել նույն զորամասի զենիթային ջոկի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Էրիկ Գագիկի Գրիգորյանին` բռունցքներով հարվածներ է հասցրել նրա դեմքին, զինվորական աթոռակով հարվածել է գլխին, որից հետո նրա կամքին հակառակ, ֆիզիկական ուժ գործադրելով տարել է մասնաշենքի միջանցք և օրապահի կողապահարանի մոտ բռունցքով ուժգին հարված է հասցրել դեմքին, որի հետևանքով շարքային Է. Գրիգորյանը ընկել է գետին։ Ա. Բարեղամյանը շարունակել է ընկած վիճակում գտնվող Է. Գրիգորյանին հարվածներ հասցնել։ Այնուհետև, երբ Է. Գրիգորյանը գնացել է լվացվելու զորանոցի լվացարանում, Ա. Բարեղամյանը կրկին բռնություն գործադրելով, սափրվելու փրփուրի մետաղյա տարայով հարվածել է Է. Գրիգորյանի գլխին։ Ա. Բարեղամյանի կողմից Է. Գրիգորյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու և ծեծի ենթարկելու հետևանքով, վերջինիս առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 375 հոդվածի 1-ին մասով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 28-ին զորամասի հերթապահը եղել է մայոր Սահակյանը, իսկ ինքը եղել է պատասխանատու հերթապահը։ Ժամը 0630-ին զորամասում լինում է «վերկաց» հրամանը։ Իրենք որպես պատասխանատուներ վերահսկում են իրենց ենթակաների գործողությունները որպեսզի օրվա ռեժիմը չխախվի։
Առավոտյան «վերկաց» հրամանից հետո մայոր Սահակյանը մտնում է զորանոց, տեսնում է շարքային Գրիգորյանը քնած է, «վերկաց» հրաման է տալիս, սակայն զինվորը բանի տեղ չի դնում։ Ինքը այդ ժամանակ գտնվել է շարահրապարակում և նկատել է, որ զենիթային ստորաբաժանման զորանոցում շարժ կա։ Մտել է զորանոց և տեսել է, որ շարքային Գրիգորյանը քաղաքացիական հագուստով պառկած բջջային հեռախոսով խոսում է, իսկ նրա ջոկի սերժանտը ավել է անում։ Իր հարցին, թե ինչու նախավարժանքին չի մասնակցում, Գրիգորյանը պատասխանել է, որ հիվանդ է։ Ինքը նրա հագից հանել է տվել քաղաքացիական հագուստը, որից հետո հետաքրքվել է, թե արդյոք հիվանդությունը բժշկական գրքում գրանցված է, թե ոչ։ Վերջինս պատասխանել է, որ բոլորը տեղյակ են դրա մասին։ Ինքը կրկին նրան հրաման է տվել զինվորական հագուստը հագնել և գնալ շարահրապարակ, որտեղ բժիշկը կստուգի իրեն, եթե իսկապես հիվանդ է, այդ մասին գրանցում կկատարի գրքում, որից հետո կազատվի նախավարժանքից և դուրս է եկել զորանոցից։ Շարահրապարակում նկատել է, որ բժիշկը ստուգում է այն զինվորներին, որոնք բողոքներ ունեն առողջության հետ կապված։ Ինքը բժշկից հետաքրքրվել է նրանց առողջական խնդիրներով, վերջինս պատասխանել է, որ մեծամասնությունը ձևացնում են, թե հիվանդ են։ Այդ պահին նկատել է, որ շարքային Գրիգորյանը կրկին շարքում չէ։ Մայոր Սահակյանի հետ միասին նորից գնացել են զորանոց, տեսել է, որ Գրիգորյանը կրկին պառկած է, սակայն այս անգամ բինտ է փաթաթել ոտքին և ասել է, որ ոտքը մեխ է մտել։ Եթե նրա ոտքը իսկապես մեխ մտած լիներ, ապա իրենք նախարարի հրաման ունեն, որ եթե զինվորը նույնիսկ 38 աստիճան տաքություն ունենա, նրան զորամասի բուժկետում չպահեն, այլ ուղարկեն հոսպիտալ, ուր մնաց, եթե ոտքը մեխ մտած լիներ, ապա նրա սպաները նրան վաղուց հոսպիտալ ուղարկած կլինեին, որը չի արվել, նշանակում է, որ նման բան չկա։ Ինքը նայել է զինվորի ոտքը, տեսել է, որ սովորական քրեծվածք է, որը առաջանում է զինվորական կոշիկներից։ Ինքը երրորդ անգամ նրան հրաման է տվել գնալ շարահրապարակ, սակայն շարքային Գրիգորյանը իրեն պատասխանել է, որ իրեն հրամաններ չտան։
Առավոտյան նախավարժանքը վերջանում է ժամը 740-ին։ Ժամը 900-ին շարային ստուգայց է, երբ ստուգում են զինվորների հագուստը, սափրված լինելու հանգամանքը և այլն։ Եթե ինքը նախավարժանքի ժամանակ ծեծել է շարքային Գրիգորյանին, ապա ստուգայցի ժամանակ նրա հագուստը պետք է արյունոտված լիներ, դեմքը վնասված, որը թաքցնել չէր լինի, բոլորը պետք է տեսած լինեին, սակայն ժամը 630-ից մինչև 900-ն բոլոր սպաները տեսել են, որ ինքը չի ծեծել Գրիգորյանին։ Ինքը պարզապես բարկանալով Գրիգորյանի վրա, երբ երրորդ անգամ իր հրամանը չի կատարել, նրա գոտկատեղից բռնած քաշելով բերել է միջանցք, պատի վրա ցույց է տվել օրվա վերակարգը և փորձել է նրան բացատրել իր պարտականությունները, որ օրը սկսվում է վերկացից, հետո նախավարժանք է լինում, հետո տարել է լվացարան, որտեղ սապոնը տվել է ձեռքը և ասել է, որ նախավարժանքից հետո լվացվում են, քանի որ վերջինս ծիծաղելով իրեն հարց է տվել, թե ով է նման հրամաններ տվել։ Գրիգորյանը շարունակել է ծիծաղել, որից հետո ինքը նրան տարել է շտաբի դիմաց և ասել է, որ տանելու է նախարարի մոտ, սակայն շտաբի պետը թույլ չի տվել, ասելով երիտասարդ է, նրա հետ կխոսի կգա ներողություն կխնդրի։ Դրանից հետո գտնվել է իր սենյակում, երբ շարքային Գրիգորյանը եկել է իր մոտ և ներողություն է խնդրել։ Այնուհետև, երբ դուրս է եկել իր սենյակից, տեսել է, որ Գրիգորյանը որպես պատիժ ավել է անում։ Եթե Գրիգորյանը ուղեղի ցնցում ստացած լիներ, ապա ինչպես կարող էր այդ ամենից հետո ավել անել։
Այնուհետև, Գրիգորյանին տարել են բուժմաս և ստուգելուց հետո պարզվել է, որ նրա ոտքը մեխ չի մտել, սակայն չգիտես ինչու նրան տարել են հոսպիտալ, որտեղ պարզվել է, որ քիթը կոտրված է։ Այս ամենը վկայում է նրա մասին, որ իր գլխին սարքել են, քանի որ այդ ամենը վերջանալուց հետո շարքային Գրիգորյանը մինչև ժամը 1600-ն զորամասում չի եղել, որտեղ է եղել և ինչպես է վնասվածք ստացել, ինքը տեղյակ չէ, սակայն իրեն պարզ է, որ ոստիկանության աշխատակիցներն են ստիպել զինվորներին իր դեմ ցուցմունքներ տալ։
Ինքը շարքային Է. Գրիգորյանին չորս անգամ նույնատիպ հրաման է տվել, սակայն զինվորը հրաժարվել է կատարել իր հրամանները, փորձել է նրա ոտքը նայել, սակայն վերջինս հրել է իրեն։ Տեսնելով, որ իր հրամանները չի կատարում, հանձնարարել է մայոր Սահակյանին զեկուցագիր գրել, որ զինվորը հրաժարվում է կատարել իր հրամանները։
Արմեն Բարեղամյանի պատճառաբանություններն անհիմն են ու մտածացին, որոնք նպատակ են հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, իսկ նրա կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող` Էրիկ Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 31-ին Գավառի զինկոմիսարիատից զորակոչվել է բանակ և ծառայության է նշանակվել ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասում։ 2010թ. հոկտեմբերի 28-ին, ժամը 0630-ի սահմաններում իրեն ձայն է տվել զորամասի հերթապահ, մայոր Սահակյանը և հարցրել է, թե ինչու չի մասնակցում առավոտյան նախավարժանքին։ Ինքը պատասխանել է, որ աջ ոտքը թարախակալված է, որի պատճառով չի կարողանում կոշիկ հագնել։ Մոտ 10 րոպե անց զորանոց է մտել զորամասի հրամանատարի տեղակալ, այդ օրվա զորամասի պատասխանատու, փոխգնդապետ Բարեղամյանը, և տեսնելով իրեն անկողնում պառկած, հարցրել է թե ինչու չի մասնակցում առավոտյան նախավարժանքին։ Ինքը փոխգնդապետ Բարեղամյանին ևս պատասխանել է, որ աջ ոտքը թարախակալված է, որի պատճառով չի կարողանում կոշիկ հագնել, որից հետո վերջինս հեռացել է։ Քիչ անց Բարեղամյանը կրկին վերադարձել է և հրամայել է իրենց ջոկի տղաներին շարվել։ Երբ ինքը քայլելով գնացել է շարք կանգնելու, Բարեղամյանի առջևով անցնելիս, վերջինս անակնկալ բռունցքով մի քանի անգամ հարվածել է իր դեմքին, որից հետո վերցրել է զինվորական աթոռը և փորձել է հարվածել իրեն։ Ինքը փորձել է պաշտպանվել, սակայն աթոռը դիպել է գլխին։ Այնուհետև, աթոռը դրել է մի կողմ և իրեն տարել է զորանոցի միջանցք, որտեղ օրապահի կողապահարանի մոտ ծեծի է ենթարկել իրեն` ձեռքերով խառը հարվածներ հասցնելով դեմքին։ Հարվածներից կորցրել է գիտակցությունը և ընկել գետին։ Ուշքի գալով, վեր է կացել գետնից և գնացել զորանոցի լվացարան, որտեղ լվացվելու ընթացքում Բարեղամյանը նորից մոտեցել է իրեն և սափրվելու փրփուրի մետաղյա տարայով հարվածել է գլխին, որից հետո զինվորական համազգեստից քաշելով տարել է զորամասի շտաբի պետ, փոխգնդապետ Ալոյանի մոտ։ Այդ ամբողջ ընթացքում ինքը Բարեղամյանին չի հայհոյել և չի հարվածել նրան։
Վկա` ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող Արարատ Վարդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Էրիկ Գրիգորյանի ոտքը թարախակալված լինելու պատճառով, վերջինիս փոխարեն 2010թ. հոկտեմբերի 28-ին ինքն է նշանակվել օրվա ներքին վերակարգում որպես վաշտի օրապահ։ Ժամը 0640-ի սահմաններում ինքը կանգնած է եղել օրապահի կողապահարանի մոտ, երբ զորանոց է մտել զորամասի այդ օրվա պատասխանատու, փոխգնդապետ Բարեղամյանը, և տեսնելով Էրիկ Գրիգորյանին անկողնում պառկած, հարցրել է, թե ինչու շարքում չէ, հրամայել է վեր կենալ և հեռացել է։ Մոտ 15-20 րոպե անց Բարեղամյանը կրկին վերադարձել է զորանոց և սկսել է գոռգոռալ Է. Գրիգորյանի վրա։ Այդ ընթացքում Բարեղամյանը Է. Գրիգորյանին քաշելով բերել է օրապահի կողապահարանի մոտ, որտեղ ինքը կանգնած է եղել և սկսել է ծեծի է ենթարկել Էրիկին` ձեռքերով խառը հարվածներ հասցնելով նրա դեմքին։ Հարվածներից Է. Գրիգորյանը ընկել գետին։ Այնուհետև, Էրիկը վեր է կացել և գնացել է զորանոցի լվացարան, որից հետո տեսել է, որ Բարեղամյանը Էրիկին տարել է զորամասի շտաբի կողմը։
Վկա` Գագիկ Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Էրիկ Գրիգորյանը իր որդին է։ Վերջինս 2010թ. հոկտեմբերի 28-ին զանգահարել է իրեն և խնդրել է գնալ զորամաս, քանի որ խոսելու բան ունի իր հետ։ Ինքն անմիջապես գնացել և հանդիպել է որդու հետ։ Տեսակցության ժամանակ նկատել է, որ Էրիկի քթի վրա վերքեր կան։ Նրանից հետաքրքրվել է, թե ինչ է պատահել, որդին պատասխանել է, որ փոխգնդապետ Բարեղամյանն իրեն ծեծի է ենթարկել առավոտյան մարմնամարզությանը չմասնակցելու համար։ Այնուհետև ցույց է տվել ոտքի վրա առկա վերքը և պատճառաբանել է, որ մարմնամարզությանը չի մասնակցել դրա պատճառով։
Վկա` ՀՀ ՊՆ թիվ 14203 զորամասի դիմածնոտային բաժնի ավագ օրդինատոր, բուժծառայության մայոր Մարգարիտ Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերի 28-ին ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ-ի դիմածնոտային բաժին է ընդունվել ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող Էրիկ Գրիգորյանը` քթոսկրի կոտրված աննշան տեղաշարժով, փակ գանգուղեղային տրավմա, գլխուղեղի ցնցում հարցական ախտորոշմամբ։ Հիվանդը հայտարարել է, որ վնասվածքները ստացել է սպայի կողմից իրեն ծեծի ենթարկելու արդյունքում։ Հիվանդի հետազոտման ընթացքում բացի քթոսկրի կոտրվածքից, հաստատվել է նաև գլխուղեղի ցնցումը։ Միաժամանակ հայտնաբերվել է, որ Է. Գրիգորյանի աջ ոտնաթաթի հետին մասում առկա է լավացող վերք, քթի մեջքի շրջանում պատռված վերք, իսկ ձախ ականջախեցու վերին հատվածում հեմատոմա։
Արմեն Բարեղամյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև ՀՀ ՊՆ թիվ 14203 զորամասի ստացիոնար հիվանդների գրանցման 2010թ. մատյանի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային Է. Գրիգորյանը 28.10.2010թ., ժամը 1850-ի սահմաններում ընդունվել է դիմածնոտային բաժանմունք` քթոսկրի կոտրվածք ձախից, գլխուղեղի ցնցում հարցականով և վնասվածքը ստացել է ժամը 0640-ին` վաշտում, փոխգնդապետ Ա. Բարեղամյանի հարվածից։ Նույն զորամասի կողմից տրամադրված հիվանդության պատմագրով, համաձայն որի Է. Գրիգորյանի գլխի շրջանում ստացած մարմնական վնասվածքներն ըստ հիվանդի խոսքերի առաջացել են սպայի կողմից իրեն ծեծի ենթարկելու հետևանքով։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1645/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Է. Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի և անձնական զննության տվյալների քթի շրջանի սալջարդ վերքի, քթոսկրի տեղաշարժված, բաց կոտրվածքի, որն ուղեկցվել է գլխուղեղի ցնցման ձևով` հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով/ներով/, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2830 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա. Բարեղամյանի մոտ փորձաքննության պահին վաղեմությամբ դեպքին համապատասխանող մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել։ Որոշել եղել են մարմնական վնասվածքներ դեպքի հետ կապված, թե ոչ հնարավոր չէ, փորձաքննությանն ուշ ներկայանալու և բժշկական փաստաթղթերի բացակայության կապակցությամբ, քանի որ չի բացառվում, որ այդպիսիք եղած լինեին, մասնավորապես` քերծվածքների, արյունազեղումների ձևերով, սակայն չհայտնաբերվեին` անցած օրերի ընթացքում անհետ ապաքինված լինելու պատճառով։
Սևանի կայազորի զինվորական դատախազի 02.11.2006թ. որոշմամբ, համաձայն որի մայոր Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի կողմից պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու և Վահան Սուրիկի Աբրահամյանի առողջությանը թեթև մարմնական վնասվածք պատճառելու փաստով քրեական գործ չի հարուցվել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` կապված իրադրության փոփոխման հետ։
Սևանի կայազորի զինդատախազության 21.06.2007թ. որոշմամբ, համաձայն որի Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել և քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.11.2010թ. ԵԷԴ/0139/01/10 դատավճռով, համաձայն որի Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր-ի 375 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով։
Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին ձերբակալելու մասին 04.11.2010թ. արձանագրությամբ, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրով, ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի և ՀՀ ՊՆ թիվ 28233 զորամասի հրամանատարների կողմից Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին տրված ծառայողական բնութագրերով և մարտական ուղիներով, ամուսնության և երեխաների ծննդյան վկայականներով, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 375 հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալների ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Արմեն Բարեղամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, խնամքին են գտնվում կինը, թոշակառու ծնողները, որոնցից մայրը` երկրորդ կարգի հաշմանդամ է և մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաները, ներկայիս գործով հանցանքը կատարելու պահին դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն։ Ավելին, համաձայն ՀՀ Պաշտպանության նախարարի տեղակալի 01.06.2011թ. գրության Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը 1992-1994թթ. ընթացքում մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին և ՀՀ ՊՆ մարտական գործողությունների մասնակցի կարգավիճակ տվող հանձնաժողովի կողմից Ա. Բարեղամյանին 2011թ. հունիսի 1-ին տրվել է մարտական գործողությունների մասնակցի կարգավիճակ/վկայական թիվ 7292/։ ՀՀ Պաշտպանության նախարարի կողմից պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյան» և «Անբասիր ծառայության համար» 2-րդ աստիճանի մեդալներով, «Հայրենասիրական միություն» հասարակական կազմակերպության կողմից պարգևատրվել է «Փառապանծ մարտիկ» մեդալով, Երկրապահ կամավորական միության կողմից պարգևատրվել է «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալով, իսկ ԼՂՀ «Մայրություն» կազմակերպության կողմից Արցախի ազատության պայքարում կատարած հատուկ ծառայությունների համար պարգևատրվել է «Մայրական երախտագիտություն» մեդալով։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Ա. Բարեղամյանը Հայաստանի Հանրապետության և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պաշտպանության համար մղված մարտական գործողությունների մասնակից է և ներկա գործով հանցանքը կատարելու պահին նախկինում դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չի կրել, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ այդպիսի հանգամանքների պայմաններում նրա նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ ԱԺ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 2-րդ կետի 5-րդ ենթակետը։
Տուժողի կողմից քաղաքացիական հայց չներկայացնելու պատճառով այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Արմեն Բարեղամյանը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.11.2010թ. ԵԷԴ/0139/01/10 դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 375 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Նոր հանցանքը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 375 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման` 3/երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նոր նշանակված և Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.11.2010թ. ԵԷԴ/0139/01/10 դատավճռով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4/չորս/ տարի ժամկետով։
Կիրառել ՀՀ ԱԺ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 2-րդ կետի 5-րդ ենթակետը և Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին ազատել 4/չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից։
Արմեն Բարեղամյանին անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում։
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ