`Գործ թիվ ԵԷԴ/0023/01/11
2011թ.

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Տիտալ Ուզոյան
Ամբաստանյալ Հովհաննես Դարբինյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Գագիկ Սոլոմոնյան
Տուժող Կարապետ Կոջակաֆայան

2011թվականի մարտի 24-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Հովհաննես Վահենի Դարբինյանի ծնված 21.02.1962թ. Շիրակի մարզի Աշոցք /նախկին Ղուկասյան/ գյուղում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, ունի երեք երեխա, որից 2-ը` անչափահաս` ծնված 24.08.1993թ. և 28.12.1995թ., չդատված, հաշվառված է ք. Երևան Ա. Տիգրանյան փող. 20 շենք 30 բնակ., կալանքի տակ է 15.12.2010թ., ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։

2010թվականի դեկտեմբերի 10-ին Կարապետ Հարությունի Կոջակաֆայանը ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության պետին հասցեագրած դիմումով հայտնել է, որ Հովհաննես Դարբինյանը, ներկայանալով որպես ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան, իր որդու` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կենտրոնի քննչական բաժնի վարույթում քննվող քրեական գործով կալանավորված Հարություն Կոջակաֆայանին փաստաբանական ծառայություն մատուցելու, նրան ոստիկանության «02» հաղորդաշարով չցուցադրելու և որդու կատարած հանցանքի քրեաիրավական որակումը մեղմացնելու պատրվակներով 2010 թվականի նոյեմբեր ամսվա ընթացքում իրենից մաս-մաս խաբեությամբ վերցրել է ընդամենը 4300 ԱՄՆ դոլար և հափշտակել։
Դիմումի առթիվ ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչությունում նախապատրաստված նյութերի հիման վրա 15.12.2010 թվականին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 12148210 քրեական գործը, որի նախաքննությամբ պարզվել է հետևյալը.
ՀՀ քաղաքացի, մշտական բնակության վայր չունեցող, գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Դարբինյանը ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1989-1993թվականներին աշխատել է Արաբկիրի շրջանի դատախազության ավագ քննիչ, այնուհետև պետական մարմիններում զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, իսկ 2005թվականից մշտական աշխատանք չի ունեցել։
Նախկինում մի քանի անգամ Հովհաննես Դարբինյանի հետ առնչվել է երիտասարդ իրավաբան, գործով վկա Արթուր Դավթյանը։ Մասնագիտական հարցերի քննարկման ժամանակ Հովհաննես Դարբինյանը Արթուր Դավթյանի վրա թողել է բանիմաց և փորձառու պրակտիկ իրավաբանի տպավորություն, Արթուր Դավթյանին թվացել է, որ Հովհաննես Դարբինյանն զբաղվում է փաստաբանական գործունեությամբ։
2010թվականի նոյեմբերի կեսերին Հովհաննես Դարբինյանն իր մտերիմ Արթուր Դավթյանի միջոցով ծանոթացել է տուժող Կարապետ Կոջակաֆայանի հետ և տեղեկացել, որ նրա որդին` Հարություն Կոջակաֆայանը, ավազակային հարձակում կատարելու համար ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կենտրոնի քննչական բաժնի կողմից կալանավորվել է։
Տուժող Կարապետ Կոջակաֆայանը հայտնել է, որ որոշակի կանխիկ գումար` 4300 ԱՄՆ դոլար ունի, որը նախատեսել է իր որդուն օգնելու և նրան քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար։ Հ. Կոջակաֆայանին իրավաբանական օգնություն և այլ ծառայություններ մատուցելու պատրվակով, Հ. Դարբինյանը նպատակադրվել է խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով տուժող Կ. Կոջակաֆայանից հափշտակել խոշոր չափերի հասնող` 1.550.193 ՀՀ դրամին համարժեք 4300 ԱՄՆ դոլար գումարը։
Իր անձի և իր գործողությունների արդյունավետության և հավաստիության նկատմամբ տուժողի մոտ վստահություն ներշնչելու և կասկածներ չսերմանելու նպատակով ամբաստանյալ Հովհաննես Դարբինյանը տուժողի օգտին որևէ «գործողություն» կատարելու առաջարկ ստանալիս տուժողի հետ պայմանավորվել է իր վերջնական դիրքորոշման մասին հայտնել հաջորդ օրը, դրանով իսկ մյուս օրը տպավորություն ստեղծելով տուժողի մոտ, որ ինքը անցած ժամանակահատվածում արդեն հետաքրքրվել է նրա որդու գործով և ստանալիք գումարի դիմաց կարող է հասնել տուժողի համար ցանկալի արդյունքի։ Նշված վերաբերմունքը հոգեբանական առումով նպաստել է ամբաստանյալի անձի նկատմամբ տուժողի վստահության ամրապնդմանը։
Ամբաստանյալ Հովհաննես Դարբինյանը Կենտրոնական քննչական բաժնում Հարություն Կոջակաֆայանի գործով վարույթն իրականացնող քննիչից որպես դատախազության նախկին քննիչ հետաքրքրվել և պարզել է, որ Հարություն Կոջակաֆայանին ներկայացված ավազակության և կողոպուտի մեղադրանքները հիմնավորված են քննությամբ ձեռք բերված բավարար ապացույցներով և արարքի քրեաիրավական որակումը չի փոխվելու։ Անգամ նշված տեղեկատվությանը տիրապետելով` ամբաստանյալը նպատակադրվել է ստեղծված հնարավորությունը չկորցնել և խաբեությամբ հափշտակել տուժող Կարապետ Կոջակաֆայանի ունեցած գումարը։
Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Հ. Դարբինյանը Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում հանդիպել է տուժող Կ. Կոջակաֆայանի ազգական Գրիգոր Քնաջյանին և հարևաններ Խորեն Կայսերյանին ու Արթուր Դավթյանին։ Խոսակցության ընթացքում Հ. Դարբինյանը նրանց տեղեկացրել է, թե իբր ինքը ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան է, արդեն ծանոթացել է Հ. Կոջակաֆայանի վերաբերյալ քննվող քրեական գործի նյութերին, խոստացել է իրավաբանական ծառայություն մատուցել վերջինիս, որի դիմաց պահանջել է 300 ԱՄՆ դոլար գումար։ Տուժող Կ. Կոջակաֆայանն առաջարկին համաձայնել է և նույն օրը Գ. Քնաջյանի միջոցով Հանրապետության հրապարակի ցայտաղբյուրի մոտ պահանջվող գումարը փոխանցել է Հ. Դարբինյանին։ Վերջինս վերցրել է գումարը և խոստացել անհապաղ սկսել իր «փաստաբանական» գործունեությունը։ Դրանից մի քանի օր անց տուժող Կ. Կոջակաֆայանը տեղեկանալով, որ որդուն նկարահանել են ոստիկանության «02» հաղորդաշարով, չի ցանկացել, որ նրան հեռուստացույցով ցուցադրեն։ Այդ կապակցությամբ զանգահարել է Հ. Դարբինյանին և առաջարկել հանդիպել, որին վերջինս համաձայնել է։ Նույն օրը տուժող Կ. Կոջակաֆայանը, Գ. Քնաջյանը և Խ. Կայսերյանը վերջինիս պատկանող «Վազ 2106» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Հանրապետության հրապարակ ու հանդիպել Հ. Դարբինյանին։ Շարունակելով իր հանցավոր մտադրությունը` Հ. Դարբինյանը խոստացել է, թե իբր հաջորդ օրը կպարզի և կասի, թե ինչ է հնարավոր անել։ Հաջորդ օրը, պայմանավորվածության համաձայն, նույն վայրում տուժող Կ. Կոջակաֆայանը և Խ. Կայսերյանը հանդիպել են Հ. Դարբինյանին։ Վերջինս տեղեկացրել է, թե իբր, կարող է այնպես անել, որ Հ. Կոջակաֆայանին «02» հաղորդաշարով չցուցադրեն, որի դիմաց պահանջել է 1000 ԱՄՆ դոլար գումար, միաժամանակ վստահեցրել, որ զբաղվում է քրեական գործով, միջնորդել է վարույթ իրականացնող մարմնին կատարել մի շարք քննչական գործողություններ և հայտնել, որ ամեն ինչ նորմալ է ընթանում։ Տուժող Կ. Կոջակաֆայանը համաձայնվել է և նույն օրը Երևան քաղաքի Զաքյան փողոցի վրա Հ. Դարբինյանին է տվել նրա պահանջած 1000 ԱՄՆ դոլարը։ Հ. Դարբինյանը խաբեությամբ հափշտակած գումարը ծախսել է իր անձնական կարիքների համար։
Մի քանի օր անց գործի ընթացքի մասին տեղեկություններ ստանալու նպատակով տուժող Կ. Կոջակաֆայանը Հ. Դարբինյանին առաջարկել է հանդիպել։ Վերջիններս հանդիպել են Հանրապետության հրապարակում։ Զրույցի ժամանակ Հ. Դարբինյանը տեղեկացրել է, որ Հ. Կոջակաֆայանը մեղադրվում է ավազակային հարձակում և կողոպուտ կատարելու մեջ, միաժամանակ հայտնել է, թե իբր, կարող է Հ. Կոջակաֆայանի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու դրվագը մեղադրանքի ծավալից հանել, որի դիմաց տուժող Կ. Կոջակաֆայանից պահանջել է մնացած 3000 ԱՄՆ դոլարը, ասելով, որ մեղադրանքը «հանելուց» հետո տուժողի 18 տարեկան որդին կարող է մեկնել ՀՀ Զինված ուժեր` ժամկետային զինծառայության, որպիսի հնարավորությունը անչափ դուր է եկել տուժողին։ Նշված հեռանկարով ոգևորված` տուժողը համաձայնվել է և խոստացել 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին պահանջվող գումարը տալ Հովհաննես Դարբինյանին։ Պայմանավորվածության համաձայն նշված օրը Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 36 շենքի դիմաց տուժող Կ. Կոջակաֆայանը և Խ. Կայսերյանը հանդիպել են Հ. Դարբինյանին ու նրա ընկեր Արմեն Յաղջյանին։ Հ. Դարբինյանը Կ. Կոջակաֆայանից վերցրել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը, կրկին վստահեցրել նրան, թե իբր ամեն ինչ նորմալ է ու հեռացել է։ Նույն օրը երեկոյան տուժող Կ. Կոջակաֆայանի մոտ կասկածներ են առաջացել, որ Հ. Դարբինյանն իրեն խաբել է, ուստի զանգահարել է նրան ու հայտնել, որ փոշմանել է, նրան տված գումարը հետ է պահանջել։ Հ. Դարբինյանը պատճառաբանել է, թե իբր տվյալ պահին զբաղված է, չի կարող խոսել և անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո տուժող Կ.Կոջակաֆայանն անընդհատ փորձել է զանգահարել ու զրուցել Հ. Դարբինյանի հետ, սակայն վերջինս խուսափել է նրա հետ հանդիպելուց և զրուցելուց։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 02-ին Հարություն Կոջակաֆայանին ցուցադրել են ոստիկանության «02» հաղորդաշարով, տուժող Կ. Կոջակաֆայանը վերջնականապես համոզվել է, որ խաբնվել է ու շարունակել է փնտրել Հ. Դարբինյանին։ Մի քանի օր անց, հերթական հեռախոսազանգի ժամանակ Հ. Դարբինյանը պատասխանել է տուժող Կ. Կոջակաֆանյանի հեռախոսազանգին և առաջարկել հանդիպել Երևանի Կոմիտաս փողոցի վրա գտնվող «Պրագա» հյուրանոցի դիմացի զբոսայգում ու նրան վերադարձնել ողջ գումարը։ Նրանք թեև հանդիպել են, սակայն Հ. Դարբինյանը տարբեր պատճառաբանություններով հրաժարվել է գումարը վերադարձնելուց, դեռ ավելին, սպառնացել է, որ հակառակ դեպքում տուժողի որդին` Հարություն Կոջակաֆայանը ամենածանր հոդվածով կդատապարտվի, այնուհետև խոստացել է հաջորդ օրն իր ընկեր Արմեն Յաղջյանի միջոցով ողջ գումարը վերադարձնել։ Հ. Դարբինյանը խոստումը չի կատարել, անջատել է հեռախոսն ու խուսափել հանդիպումներից, իսկ տուժող Կ. Կոջակաֆայանը, հասկանալով, որ խաբնվել է, կատարվածի մասին 2010թ. դեկտեմբերի 10-ին դիմում է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության պետին։
Շարադրված հանցանքը կատարելու համար Հովհաննես Վահենի Դարբինյանին նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
15.12.2010թ. Հ. Դարբինյանը ձերբակալվել է, իսկ 17.12.2010թ. նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
Առաջադրված մեղադրանքում նախաքննության ժամանակ Հ. Դարբինյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 10.02.2011թ., քրեական գործը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ստացվել 14.02.2011թ-ին։

2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։

Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Վահենի Դարբինյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում Հովհաննես Դարբինյանը նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` խաբեությամբ ընդամենը 1300 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու համար, իսկ դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, պատճառաբանելով, որ տուժողի կողմից իրեն 300 ԱՄՆ դոլարը տրվել է նրա որդու գործով իր կողմից հետաքրքրվելու ընթացքում որպես տրանսպորտի ծախս, 1000 ԱՄՆ դոլարը` որպես «շնորհակալության» դրսևորում, իսկ 3000 ԱՄՆ դոլարը վերցրել էր` դատաքննության ընթացքում փաստաբան վարձելու նպատակով, սակայն այդ գումարն ինքը կորցրել է։
Գնահատելով դատաքննությամբ ուսումնասիրված և վերլուծված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի վերոնշված պատճառաբանություններն անհիմն են, դրանք հերքվում են հետևյալ ապացույցներով.
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալ Հովհաննես Դարբինյանի 14.12.2010թ. գ.թ. 11-16 բացատրությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի հիմքով ճանաչվել է այլ փաստաթուղթ` ապացույց։ Նշված փաստաթղթում Հովհաննես Դարբինյանը հայտնել է հետևյալը. «Հանրապետության հրապարակից գնացինք Կենտրոնի քննչական բաժին, ես հանդիպեցի գործով քննիչ Հարություն Սարգսյանի հետ, վերջինս ինձ ասաց, որ հանցագործությունը կատարել են նշված Հարությունը և իր ընկեր Մհերը, կատարել են ավազակային հարձակում, կողոպուտ մարմնական վնասվածքով։ Ինչպես նաև քննիչն ինձ ասաց, որ գործը հիմնավորված է, այլ ապացույցներ ձեռք բերելու կարիք չունի։ Ես դուրս եկա քննիչի մոտից և Գրիգորենց ասացի, որ հարցը շատ բարդ է, կփորձեմ օգնել, դրա դիմաց ես վերջինից պահանջեցի իմ հետագա աշխատանքների համար 300 ԱՄՆ դոլար, իսկ մնացած հարցերը` ընթացքում։ Մոտ երկու ժամ անց Հանրապետության հրապարակում հանդիպեցի Գրիգորի հետ, վերջինս ինձ փոխանցեց 300 ԱՄՆ դոլարը, որը ծախսել եմ իմ անձնական կարիքների համար։ Մի քանի օր անց, կոնկրետ օրը չեմ հիշում, ինձ զանգահարեց Հարությունի հայրը` Կարապետը և ասաց, որ որդու հանցագործության վերաբերյալ «02» լրատվականի կողմից կատարվել են նկարահանումներ և ինքը չի ցանկանում, որ դա հեռուստատեսությամբ ցույց տան։ Նույն օրը մենք հանդիպեցինք Հանրապետության հրապարակում, վերջինս իր ընկերոջ հետ էր, որի անունը չեմ հիշում։ Ես նրանց ասացի, որ հետաքրքրվել եմ և այդ հարցը կարելի է լուծել 1000 ԱՄՆ դոլար գումարով։ Սակայն իրականում ես ոչ մեկի հետ ոչ մի պայմանավորվածություն չունեի, պարզապես ֆինանսական ծանր վիճակում գտնվելու պատճառով որոշեցի խաբել Կարապետին և վերցնել գումարը, հույս ունենալով, որ այսպիսի հանցագործությունը դժվար թե ցուցադրեն հեռուստատեսությամբ։ Կարապետն ինձ ասաց, որ 1000 ԱՄՆ դոլար մոտը չկա, բայց կգնա և տանից կբերի։ Որոշ ժամանակ անց, որքան հիշում եմ երկու ժամ անց հանդիպեցինք Զաքյան փողոցի վրա, դեղատան դիմաց և Կարապետն ինձ տվեց 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը։ Այդ գումարը նույնպես ես օգտագործել եմ իմ անձնական կարիքների համար։ Դրանից հետո ամեն օր, օրը մի քանի անգամ, Կարապետը, իր կինը զանգահարում էին ինձ և հետաքրքրվում գործի ընթացքից, իսկ ես պատասխանում էի, որ ամեն ինչ նորմալ է, նորության դեպքում ես կզանգահարեմ։ Նոյեմբեր ամսվա վերջերին, կոնկրետ օրը չեմ հիշում, ինձ զանգահարեց Կարապետը, որպեսզի հանդիպենք և զրուցենք։ Նույն օրը մենք հանդիպեցինք Տիգրան Մեծ փողոցի նախկին «Գայանե» ունիվերմագի դիմաց և ես Կարապետին ասացի, որ որդուն ազատել հնարավոր չէ` միտք ունենալով ավարտել այս հարցը։ Սակայն Կարապետը պատրաստակամություն հայտնեց, որ եթե որդու պատիժը հնարավոր լինի մեղմել, պատրաստ է այդ պահին 3000 ԱՄՆ դոլար գումար տալ ինձ։ Տեսնելով Կարապետի մոտի 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը, ես Կարապետին խոստացա, որ կանեմ այնպես, որ որդու պատիժը մեղմացնեն և հանելով ավազակային հարձակում հոդվածը, կթողնեն միայն կողոպուտ հոդվածը և վերջինիցս վերցրեցի 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը։ Նշեմ, որ Կարապետը միայնակ չէր, նրա հետ էր ինձ անծանոթ մի տղամարդ, որը ներկա էր նաև մեր նախկին հանդիպմանը։ Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ այդ 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը, ինչպես վերը նշված մնացած գումարները, ես ծախսել եմ իմ անձնական կարիքների համար։ Նաև պատասխանում եմ, որ գումարը վերցնելու ժամանակ պատիժը մեղմացնելու ոչ մի ճանապարհ չգիտեի, բայց ֆինանսական ծանր պայմաններից ելնելով օգտագործեցի Կարապետի կարգավիճակը, վերցրեցի նշված 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը։ • • • Կարապետին չեմ զանգահարել, չեն հանդիպել և գումարը չեմ վերադարձրել, որովհետև երբ որ առավոտյան զանգահարեց, արդեն նշված 3000 ԱՄՆ դոլար գումարից բավականին ծախսել էի իմ անձնական կարիքների համար, իսկ մնացածը պատրաստվում էի դարձյալ ծախսել իմ անձնական կարիքների համար, որն այդպես էլ արեցի։ Դրանից հետո անջատել եմ իմ բջջային հեռախոսը և խուսափել եմ վերջինիս հետ հանդիպելուց և զրուցելուց։
Գ.Թ. 13-15

Տուժող Կարապետ Կոջակաֆայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. նոյեմբերի 10-ին ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնից զանգահարել ու տեղեկացրել են, որ իր որդին` Հարություն Կոջակաֆայանը, գտնվում է ոստիկանությունում։ Գնացել է ոստիկանություն և պարզել, որ որդին կասկածվում է գողություն և կողոպուտ կատարելու մեջ, սակայն չի հաջողվել որդու հետ զրուցել։ Դրանից հետո որդին կալանավորվել է և ինքը նպատակադրվել է վարձել պաշտպան, որը նախաքննության ընթացքում կպաշտպանի որդու շահերը։ Մեկ-երկու օր անց իրենց տուն է այցելել հարևանությամբ բնակվող Արթուր Դավթյանը, որը մասնագիտությամբ իրավաբան է, վերջինիս պատմել է եղելությունը և խնդրել որդու շահերը պաշտպանելու համար փաստաբան գտնել։ Արթուր Դավթյանը հայտնել է, որ ճանաչում է Հովիկ անունով մի անձնավորության, որն իր կարծիքով փաստաբան է, խոստացել է հանդիպել Հովիկին ու զրուցել նրա հետ։ Դրանից հետո Արթուր Դավթյանն իրեն հայտնել է, որ Հովիկի հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Երևան քաղաքի Տ. Մեծի 36 շենքի դիմաց հանդիպելու մասին, իրեն առաջարկել է միասին գնալ։ Վատառողջ լինելու պատճառով չի կարողացել անձամբ գնալ հանդիպման, իր խնդրանքով Հովիկի հետ հանդիպելու են գնացել Արթուր Դավթյանը, հարևան Խորեն Կայսերյանը և իր ազգական Գրիգոր Քնաջյանը։ Հանդիպումից վերադառնալուց հետո վերջիններս տեղեկացրել են իրեն, որ Հովհաննես Դարբինյանը խոստացել է հաջորդ օրը պատասխան տալ։ Պայմանավորվածության համաձայն, հաջորդ օրը նույն անձինք հանդիպել են Հովհաննես Դարբինյանին։ Վերջինս ներկայացել է որպես փաստաբան, խոստացել է օգնել որդուն և իր փաստաբանական ծառայությունների դիմաց պահանջել 300 ԱՄՆ դոլար։ Նույն օրը ինքը Գրիգոր Քնաջյանին հանձնել է 300 ԱՄՆ դոլար, որը Գրիգորը փոխանցել է Հովհաննես Դարբինյանին։ Դրանից մի քանի օր անց իր առաջարկով Հանրապետության հրապարակում Խորեն Կայսերյանի և Գրիգոր Քնաջյանի հետ հանդիպել է Հովհաննես Դարբինյանին, խոսակցության ժամանակ նրան տեղեկացրել, որ ընդհանուր 4300 ԱՄՆ դոլար գումար է նախատեսել որդուն օգնելու համար, միաժամանակ հայտնել, որ որդուն ոստիկանության «02» հաղորդաշարով նկարահանել են, սակայն չի ցանկանում, որ հեռուստացույցով ցուցադրեն, ամաչելով, որ մարդկանց լայն շրջանակ կիմանա որդու կատարած հանցանքի մասին։ Հովհաննես Դարբինյանը խոստացել է պարզել ու հաջորդ օրը տեղեկացնել, թե ինչպես կարող է օգնել որդուն։ Հաջորդ օրը, պայմանավորվածության համաձայն, Խորեն Կայսերյանի հետ Հանրապետության հրապարակում հանդիպել է Հովհաննես Դարբինյանին, վերջինս խոստացել է այնպես անել, որ որդուն «02» հաղորդաշարով չցուցադրեն, որի դիմաց պահանջել է 1000 ԱՄՆ դոլար։ Նույն օրը Զաքյան փողոցի վրա հանդիպել է Հովհաննես Դարբինյանին ու նրան անձամբ տվել 1000 ԱՄՆ դոլարը։ Դրանից մի քանի օր անց որդու գործերից տեղեկություններ ստանալու նպատակով զանգահարել և Հանրապետության հրապարակում վերստին հանդիպել է Հովհաննեսին։ Խոսակցության ընթացքում վերջինս տեղեկացրել է, որ Հարություն Կոջակաֆայանը մեղադրվում է ավազակային հարձակում և կողոպուտ կատարելու մեջ, միաժամանակ հայտնել, որ կարող է ավազակային հարձակում կատարելու դրվագը մեղադրանքի ծավալից հանել, որի դիմաց պահանջել է 3000 ԱՄՆ դոլար` ասելով, որ դրանից հետո որդին կգնա բանակ` ծառայության։ Ինքը համաձայնել է և խոստացել 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին պահանջվող գումարը տալ։ Պայմանավորվածության համաձայն վերը նշված օրը Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 36 շենքի դիմաց Խորեն Կայսերյանի հետ հանդիպել են Հովհաննես Դարբինյանին ու նրա ընկեր Արմեն Յաղջյանին։ Հովհաննեսը իրենից վերցրել է 3000 ԱՄՆ դոլարը, վստահեցրել, որ ամեն ինչ նորմալ է և հեռացել։ Նույն օրը երեկոյան իր մոտ կասկածներ են առաջացել, որ հնարավոր է Հովհաննես Դարբինյանն իրեն խաբել է, ուստի զանգահարել է նրան, ասել, որ փոշմանել է ու գումարը հետ է պահանջում։ Վերջինս պատճառաբանել է, որ զբաղված է, չի կարող խոսել և անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո անընդհատ փորձել է զանգահարել ու զրուցել Հովհաննեսի հետ, սակայն վերջինս խուսափել է իր հետ հանդիպելուց ու զրուցելուց, հեռախոսն անջատել է։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 02-ին որդուն ցուցադրել են «02» հաղորդաշարով, ինքը վերջնականապես համոզվել է, որ խաբնվել է ու շարունակել է փնտրել Հովհաննես Դարբինյանին։ Մի քանի օր անց, հերթական հեռախոսազանգի ժամանակ Հովհաննեսը պատասխանել է հեռախոսազանգին և առաջարկել հանդիպել Երևանի Կոմիտաս փողոցի վրա գտնվող «Պրագա» հյուրանոցի դիմացի զբոսայգում ու վերադարձնել իրենից վերցրած գումարը։ Իրենք հանդիպել են, սակայն Հովհաննես Դարբինյանը, գտնվելով ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, տարբեր պատճառաբանություններով հրաժարվել է գումարը վերադարձնելուց, անգամ իրեն սպառնացել է, որ հակառակ դեպքում որդին ամենածանր հոդվածով կդատապարտվի, այնուհետև խոստացել է հաջորդ օրն իր ընկեր Արմեն Յաղջյանի միջոցով ողջ գումարը վերադարձնել, սակայն խոստումը չի կատարել, անջատել է հեռախոսն ու խուսափել հանդիպումներից։ Հասկանալով, որ Հովհաննես Դարբինյանն իրեն խաբել է, 2010թ. դեկտեմբերի 10-ին դիմում է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության պետին։
Տուժող Կարապետ Կոջակաֆայանը իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Հովհաննես Դարբինյանին, ներկայացրել է 4300 ԱՄՆ դոլարի քաղհայց։

Գ.Թ. 34-37, 137-139, 146, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Արթուր Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին հարևան Կարապետ Կոջակաֆայանից տեղեկացել է, որ նրա որդի Հարություն Կոջակաֆայանը հանցագործություն կատարելու համար ձերբակալվել է։ Այցելել է նրանց տուն, զրուցել Հարությունի հոր` Կարապետ Կոջակաֆայանի հետ։ Վերջինիցս տեղեկացել է, որ որդին կողոպուտ կատարելու համար ոստիկանության Կենտրոնի բաժնի կողմից ձերբակալվել է, որ որդուն պաշտպանելու համար ցանկանում է փաստաբան վարձել։ Այդ ժամանակ ինքը հիշել է, որ շուրջ մեկ տարի առաջ իր ազգական Արմենի բնակարանում ծանոթացել է Հովհաննես անունով մի անձնավորության հետ, որը պատմել է, որ նախկինում աշխատել է դատախազությունում որպես քննիչ և զբաղվում է փաստաբանությամբ։ Ինքը Կարապետ Կոջակաֆայանին հայտնել է, որ ճանաչում է Հովհաննես անունով մի անձնավորության, որը մասնագիտությամբ իրավաբան է և հնարավոր է կարողանա օգնել Հարությունին։ Կարապետ Կոջակաֆայանի խնդրանով նույն օրն իր բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Արմենին և խնդրել կազմակերպել Հովհաննես Դարբինյանի հետ հանդիպումը։ Նույն օրը Կարապետի ազգական Գրիգոր Քնաջյանի հետ գնացել, Տիգրան Մեծի պողոտայի վրա հանդիպել են Հովհաննես Դարբինյանին, նրան պատմել եղելությունը և առաջարկել հնարավորության դեպքում օգնել Հարություն Կոջակաֆայանին։ Հովհաննես Դարբինյանը խոստացել է անձամբ պարզել իրավիճակը և հաջորդ օրը պատասխանել։ Հաջորդ օրը պայմանավորվածության համաձայն Գրիգոր Քնաջյանի և հարևանությամբ բնակվող Խորեն Կայսերյանի հետ վերջինիս պատկանող «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Հանրապետության հրապարակ և հանդիպել Հովհաննես Դարբինյանին։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ փաստաբան է, կարող է օգնել Հարություն Կոջակաֆայանին և իր ծառայության դիմաց պահանջել 300 ԱՄՆ դոլար, որը նույն օրը ինքն ու Գրիգոր Քնաջյանը վերցրել են Կարապետ Կոջակաֆայանից, Գրիգոր Քնաջյանը 300 ԱՄՆ դոլարը փոխանցել է Հովհաննես Դարբինյանին։ Դրանից հետո մի քանի անգամ Կարապետի և մյուսների հետ Հանրապետության հրապարակում հանդիպել են Հովհաննես Դարբինյանին։ Խոսակցությունների ընթացքում վերջինս տեղեկացրել է, որ ծանոթացել է քրեական գործի նյութերին, միջնորդել է կատարել առերես հարցաքննություններ և մի շարք այլ քննչական գործողություններ։ Մի քանի օր անց Կարապետ Կոջակաֆայանից տեղեկացել է, որ Հարությունին «02» հաղորդաշարով չցուցադրելու համար Հովհաննես Դարբինյանին տվել է 1000 ԱՄՆ դոլար, այնուհետև տեղեկացել է, որ ավազակության հոդվածը հանելու համար Հովհաննես Դարբինյանին տվել է ևս 3000 ԱՄՆ դոլար։ Հերթական հանդիպման ժամանակ Կարապետ Կոջակաֆայանը տեղեկացրել է, որ Հովհաննես Դարբինյանը Հարությունի օգտին ոչինչ չի արել, խուսափում է հանդիպելուց և հեռախոսազանգերին պատասխանելուց, իր մոտ կասկածներ է առաջացել, որ Հովհաննեսը խաբել է իրեն, խնդրել է Արմեն Յաղջյանի միջոցով Հովհաննես Դարբինյանին հաղորդել, որ ողջ գումարը հետ վերադարձնի։ Ինքը զրուցել է Արմեն Յաղջյանի հետ, խնդրել, որ Հովհաննեսին հաղորդի, որպեսզի գումարը հետ վերադարձնի։ Դրանից հետո Կարապետ Կոջակաֆայանից տեղեկացել է, որ Հարությունին ցուցադրել են «02» հաղորդաշարով և վերջնականապես համոզվել է, որ Հովհաննես Դարբինյանն իրենց խաբել է։

Գ.Թ. 38-40, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Արմեն Յաղջյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի նոյեմբերի կեսերին իր ազգական Արթուր Դավթյանը զանգահարել է իր բջջային 093-44-91-81 համարին ու խնդրել իրավաբանական խորհրդատվություն ստանալու նպատակով կազմակերպել հանդիպում իր ընկեր Հովհաննեսի հետ։ Այդ ժամանակ Հովհաննեսը գտնվել է իր տանը և համաձայնվել է Արթուր Դավթյանի առաջարկի հետ։ Պայմանավորվածության համաձայն նույն օրը Հովհաննես Դարբինյանի հետ Տիգրան Մեծի պողոտայում հանդիպել են Արթուր Դավթյանին և նրա հետ եկած մի անծանոթ անձնավորության։ Արթուրը Հովհաննեսին տեղեկացրել է, որ իր հարևան Կարապետ Կոջակաֆայանի որդուն ոստիկանության Կենտրոնի բաժնում ձերբակալել են, առաջարկել պաշտպանել նրա որդու շահերը։ Հովհաննեսը խոստացել է մտածել և հաջորդ օրը պատասխանել։ Դրանից մի քանի օր անց Արթուր Դավթյանից տեղեկացել է, որ Հովհաննես Դարբինյանը համաձայնվել է Կարապետ Կոջակաֆայանի որդուն մատուցել փաստաբանական ծառայություն, որի դիմաց վերցրել է 300 ԱՄՆ դոլար։ Որոշ ժամանակ անցնելուց հետո Արթուր Դավթյանից տեղեկացել է նաև, որ Կարապետ Կոջակաֆայանի որդուն ոստիկանության «02» հաղորդաշարով չցուցադրելու համար Հովհաննես Դարբինյանը Կարապետից վերցրել է ևս 1000 ԱՄՆ դոլար։ 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին Հովհաննես Դարբինյանը գնացել է իրենց տուն, տեղեկացրել, որ Կարապետ Կոջակաֆայանի որդու գործերի համար պետք է հանդիպի նրան և խնդրել միասին գնալ հանդիպելու։ Իրենք միասին իջել են փողոց, հանդիպել Կարապետ Կոջակաֆայանին ու մեկ այլ անձնավորության։ Հովհաննեսը և Կարապետը առանձնացել են, Կարապետը գումար է հաշվել ու տվել Հովհաննես Դարբինյանին, այնուհետև նրանք միացել են իրենց։ Ընդհանուր խոսակցություններից հասկացել է, որ Հովհաննեսը Կարապետի որդու հոդվածը մեղմացնելու համար վերցրել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Խոսակցության ժամանակ Կարապետը ասել է, որ իրեն ճանաչելով է վստահում Հովհաննեսին, ինքն էլ վստահեցրել է, որ Հովհաննեսը ազնիվ անձնավորություն է։ Գումարը վերցնելուց հետո Հովհաննես Դարբինյանը հրաժեշտ է տվել ու հեռացել։ Որոշ ժամանակ անցնելուց հետո Կարապետ Կոջակաֆայանը և Արթուր Դավթյանը զանգահարել են իրեն, տեղեկացրել, որ Հովհաննես Դարբինյանը խուսափում է իրենց հետ հանդիպելուց և խնդրել գտնել նրան, միաժամանակ Արթուր Դավթյանից տեղեկացել է, որ Հովհաննես Դարբինյանը Կարապետ Կոջակաֆայանից վերցրել է ընդհանուր առմամբ 4300 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն նրա որդու օգտին ոչինչ չի արել։ Ինքը զանգահարել, գտել է Հովհաննեսին և խնդրել կապնվել Կարապետի հետ, վերջինս էլ խոստացել է անպայման կապ հաստատել նրա հետ։ Հետո իմացել է, որ Հովհաննես Դարբինյանը խաբել է Կարապետ Կոջակաֆայանին, այդ պատճառով փոխել է իր նախկին դրական կարծիքը Հովհաննես Դարբինյանի նկատմամբ։

Գ.Թ. 41-43, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Գրիգոր Քնաջյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Կարապետ Կոջակաֆայանը հանդիսանում է իր հորաքրոջ որդին։ 2010 թվականի նոյեմբերի կեսերին վերջինիս հրավերով գնացել է նրա տուն ու տեղեկացել, որ նրա որդի Հարությունը կողոպուտ կատարելու համար ոստիկանության Կենտրոնի բաժնի կողմից ձերբակալվել է։ Շուրջ երկու օր անց կրկին այցելել է Կարապետ Կոջակաֆայանենց տուն, որտեղ տեղի ունեցած խոսակցության ժամանակ տուժողի հարևան Արթուր Դավթյանը հայտնել է, որ ծանոթ իրավաբան ունի, որը, հնարավոր է, որպես փաստաբան կարողանա օգտակար լինել Հարությունին։ Կարապետի խնդրանքով Արթուր Դավթյանը զանգահարել է Արմեն անունով մի անձնավորության և առաջարկել կազմակերպել հանդիպումը Հովհաննես Դարբինյանի հետ։ Նույն օրը ինքը Արթուր Դավթյանի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտա ու հանդիպել Հովհաննես Դարբինյանին։ Վերջինս, տեղեկանալով դեպքի մանրամասներին, հայտնել է, որ փաստաբան է, կարող է օգնել Հարությունին, սակայն մինչև գործի նյութերին չծանոթանա, հստակ ոչինչ չի կարող խոստանալ։ Հաջորդ օրը, պայմանավորվածության համաձայն, ինքը, Արթուր Դավթյանը և Կարապետ Կոջակաֆայանի հարևան Խորեն Կայսերյանը վերջինիս պատկանող «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Հանրապետության հրապարակ ու հանդիպել Հովհաննես Դարբինյանին։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ փաստաբան է, կարող է օգնել Հարությունին և իր ծառայության դիմաց պահանջել 300 ԱՄՆ դոլար, նշված գումարը նույն օրը վերցրել է Կարապետ Կոջակաֆայանից և անձամբ փոխանցել Հովհաննես Դարբինյանին։ Մի քանի օր անց Կարապետից տեղեկացել է, որ Հարությունին «02» հաղորդաշարով չցուցադրելու համար Հովհաննես Դարբինյանին տվել է ևս 1000 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2010 թվականի նոյեմբերի վերջերին Կարապետի խնդրանքով գնացել ու Հանրապետության հրապարակում հանդիպել են Հովհաննես Դարբինյանին։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ ծանոթ է Հարությունի վերաբերյալ քննվող քրեական գործի նյութերին, նա մեղադրվում է ավազակային հարձակում կատարելու մեջ, սակայն խոստացել է օգնել նրան ու հաջորդ օրը տալ պատասխան։ Դրանից մի քանի օր անց Կարապետից տեղեկացել է, որ Հարությունի մեղադրանքի ծավալից ավազակային հարձակման դրվագը հանելու համար Հովհաննեսին տվել է ևս 3000 ԱՄՆ դոլար։ Հերթական հանդիպման ժամանակ Կարապետը տեղեկացրել է, որ Հովհաննեսը խաբել է իրեն, որդու օգտին ոչինչ չի արել, խուսափում է իր հետ հանդիպելուց և հեռախոսազանգերին պատասխանելուց, խաբեությամբ տիրացել է իր տված 4300 ԱՄՆ դոլար գումարին։ Վկա Գրիգոր Քնաջյանը ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Հովհաննես Դարբինյանին առերես։

Գ.Թ. 72-74, 129-132, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Խորեն Կայսերյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի նոյեմբերի կեսերին հանդիպել է Կարապետ Կոջակաֆայանին ու նրանից տեղեկացել, որ որդին` Հարությունը, կողոպուտ կատարելու համար ոստիկանության Կենտրոնի բաժնի կողմից ձերբակալվել է։ Դրանից երկու օր անց Կարապետ Կոջակաֆանյանը հրավիրել է իրենց տուն և խնդրել փաստաբանին հանդիպելու համար Արթուր Դավթյանին ու Գրիգոր Քնաջյանին իրեն պատկանող ՎԱԶ 2106 մակնիշի ավտոմեքենայով տեղափոխել Հանրապետության հրապարակ։ Վերջիններիս տեղափոխել է Հանրապետության հրապարակ, սպասել ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Արթուր Դավթյանը և Գրիգոր Քնաջյանը շուրջ 15-20 րոպե հետո վերադարձել են։ Նրանցից ինքը տեղեկացել է, որ հանդիպել են Հովհաննես անունով մի փաստաբանի հետ, որը խոստացել է Հարությունին օգնել և իր ծառայության դիմաց պահանջել 300 ԱՄՆ դոլար։ Նույն օրը Կարապետ Կոջակաֆայանից վերցրել են պահանջվող գումարը ու հանձնել Հովհաննես Դարբինյանին։ Դրանից մի քանի օր անց Կարապետի խնդրանքով կրկին գնացել են Հանրապետության հրապարակ ու հանդիպել Հովհաննես Դարբինյանին։ Խոսակցության ժամանակ վերջինս խոստացել է այնպես անել, որ Հարությունին ոստիկանության «02» հաղորդաշարով չցուցադրեն, որի դիմաց պահանջել է 1000 ԱՄՆ դոլար։ Նույն օրը Երևան քաղաքի Զաքյան փողոցի վրա հանդիպել են Հովհաննես Դարբինյանին, պահանջվող գումարը Կարապետ Կոջակաֆայանը տվել է նրան, վերջինս վստահեցրել է, որ Հարությունին «02» հաղորդաշարով չեն ցուցադրի։ 2010 թվականի նոյեմբերի վերջերին Կարապետի խնդրանքով գնացել են Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտա, հանդիպել Հովհաննես Դարբինյանին։ Վերջինս խոստացել է Հարությունին առաջադրված մեղադրանքի հոդվածը մեղմացնել, որի դիմաց նույն օրը Կարապետ Կոջակաֆայանից պահանջել ու վերցրել է 3000 ԱՄՆ դոլար։ Հետագայում Կարապետից տեղեկացել է, որ Հովհաննեսը իրականում փաստաբան չէ, որդուն չի օգնել, իրեն խաբել է, անջատել բջջային հեռախոսը և խուսափում է իր հետ հանդիպելուց։
Վկա Խորեն Կայսերյանը իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Հովհաննես Դարբինյանին առերես։

Գ.Թ. 79-80, 133-136, դատաքննության արձանագրություն

Ամբաստանյալ Հովհաննես Դարբինյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է նաև այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված մեղադրյալ Հ. Դարբինյանի 095-07-05-57 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումներով, դրանց զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ նա և տուժող Կարապետ Կոջակաֆայանը համապատասխանաբար իրենց պատկանող 095-07-05-57 և 099-14-14-01 հեռախոսահամարներով 2010 թվականի նոյեմբերի 16-ից մինչև դեկտեմբերի 01-ն ընկած ժամանակահատվածում ինտենսիվ փոխադարձ հեռախոսակապ են ունեցել միմյանց հետ։

Գ.Թ. 114-126, 127-128

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։

Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Վահենի Դարբինյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Հովհաննես Վահենի Դարբինյանի մոտ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են հանդիսանում ամբաստանյալի խնամքին 2 անչափահաս` 24.08.1993թ. և 28.12.1995թ. ծնված երկու երեխաների առկայությունը, որոնցից մեկը հաշմանդամ է։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Վահենի Դարբինյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է բավարարել տուժող Կարապետ Կոջակաֆայանի ներկայացրած քաղհայցը և սույն դատավճռով ամբաստանյալ Հովհաննես Վահենի Դարբինյանի տնտեսությունից հօգուտ տուժող Կարապետ Կոջակաֆայանի բռնագանձել 4300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.550.193 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Հովհաննես Վահենի Դարբինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 154-155, 158, 162, 163, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հովհաննես Վահենի Դարբինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ կիրառել քրեական պատիժ` դատապարտելով նրան ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Նշանակված պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ից։
Բավարարել տուժողի ներկայացրած քաղհայցը և ամբաստանյալ Հովհաննես Վահենի Դարբինյանի տնտեսությունից հօգուտ տուժող Կարապետ Կոջակաֆայանի բռնագանձել 4300 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.550.193 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Հովհաննես Վահենի Դարբինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ