Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0013/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
11.1
Պատասխանող
Համբարձում Ալեքսանյան
Համբարձում Ալեքսանյան Ռոբերտի
Վաչագան Հովսեփյան Խաչիկի
Գրաֆ Եղիազարյան Գեղամի
Վաչագան Հովսեփյան
Գրաֆ Եղիազարյան
Համբարձում Ալեքսանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Վճռաբեկ
Հովհաննես Ղուկասյան
Սամվել Օհանյան
Հոդվածներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածներով
Հոդված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 35-րդ հոդվածի Մաս 1-ին
Հոդված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 313-րդ, 376-րդ, 3761-րդ և 379-րդ հոդվածներ
Հոդված ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի Մաս 2-րդ
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Վճռաբեկ
Հովհաննես Ղուկասյան
Սամվել Օհանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-09-19 | 12:00 | 4-րդ | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-01-31 | 13:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-07-22 | 16:30 | 1 |
Գործ ԵԷԴ/0013/01/11
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 սեպտեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ.ԲԱԲԱՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Հ.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով դատախազի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.07.2011թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը
27.06.2010թ. ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268 հոդ. 2-րդ մասով հարուցված թիվ 26109110 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 4-րդ մասով և 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
05.10.2010թ. որոշում է կայացվել Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266 հոդ. 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 4-րդ մասով և 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին:
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266 հոդ. 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
11.01.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքի կիրառմամբ դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով մեղադրողի կողմից 13.06.2011թ. որոշում է կայացվել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու` ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդ. 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու մասին:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 23.06.2011թ. ամբաստանյալներ Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանի և Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանի վերաբերյալ որոշումներ է կայացրել քրեական գործի վարույթը նրանց մասով կարճելու և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` հիմք ընդունելով ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշումը ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.07.2011թ. դատավճռով.
ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքով հանցանքի կատարման մեջ ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը` նշված հանցանքում նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, մեղադրանքի նշված դրվագով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը արդարացվել է:
Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր-ի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածների սանկցիայով նշանակվել է պատիժ`
ՀՀ քր. օր-ի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով.
ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քր. օր-ի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված կարգով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քր. օր-ի 67-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի հիմքով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0177/01/09 դատավճռով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված 10 /տասը/ ամիս ազատազրկում պատժից 6 /վեց/ ամիս ազատազրկում պատիժը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քր. օր-ի 97-րդ հոդվածի կարգով նշանակվել է պատժի կիրառման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` բուժում ափիոնային թմրամոլության դեմ, բուժման ժամկետը հաշվակցելով պատժի ժամկետի մեջ:
Պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 25.06.2010թ.` ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկելու օրը:
Վճռվել է նաև.
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,67 գրամ և 0,48 գրամ քաշով ափիոնե տեսակի թմրամիջոցը, պրեկուրսոր հանդիսացող 0,9 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, ներարկիչները և դիմեդրոլ դեղահատերը ոչնչացնել, իսկ բջջային հեռախոսները, զեղչի քարտը և գումարը վերադարձնել տերերին` ըստ անձնական խուզարկության արձանագրությունների:
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննական մարմնի կողմից Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով և 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 18.06.2010թ. օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով 10 ամիս ժամկետով դատապարտված լինելով, պատիժը դեռևս չկրած, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը և 0,9մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 2010թ. հունիսի 25-ին իրացրել է Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` այն 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ զգալի չափի` 0,48 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքի կիրառմամբ դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության 3091-րդ հոդվածի կարգով մեղադրողի կողմից 13.06.2011թ. որոշում է կայացվել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու` ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդ. 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու մասին:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է, որ հիմնավորվել է ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդ. 4-րդ մասով, այն է` իր անձնական օգտագործման համար 0,48 գրամ ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ապօրինի պատրաստելու և պահելու, ինչպես նաև` 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու համար, իսկ խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստելու և 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու դրվագով նրա մեղքը հիմնավորող բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի մասով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Դատախազը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում շարադրված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կայացրած 2011թ. հուլիսի 22-ի արդարացման դատավճիռը և ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ կայացնել մեղադրական դատավճիռ, հետևյալ հիմնավորումներով.
Դատարանը անտեսելով օրենքի պահանջը` նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները տարանջատել է, դրանք գնահատել իրարից անջատ` ապացույցների գնահատմանը ցուցաբերել է սուբյեկտիվ մոտեցում և արդյունքում հանգել չհիմնավորված հետևությունների` կայացնելով անհիմն դատական ակտ:
Գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որի հետևանքով ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի մասով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ անհիմն կայացրել է արդարացման դատավճիռ:
Դատարանը կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել Հ.Ալեքսանյանի ձեռք բերած և իրացրած թմրամիջոցների` նախկինում մեկ ամբողջականություն կազմելու հարցը պարզելուն, այդ ուղղությամբ ապացույցների հետազոտմանը և գնահատմանը:
Մերժելով փորձագետներին հարցաքննելու մասին մեղադրողի միջնորդությունները` դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քր. դատ. օր-ի 346 հոդվածի խախտում և ՀՀ քր. դատ. օր-ի 105 հոդ. 2-րդ մասի ուժով նյութագիտական փորձաքննության եզրակացությունը, սույն գործով անթույլատրելի ապացույց է:
Այլ անձի կողմից թմրամիջոցը Վ.Հովսեփյանին իրացնելու մասին Վ.Հովսեփյանը և Հ.Ալեքսանյանը ցուցմունքներ են տվել ոչ թե հանցագործության իրական կատարողին բացահայտելու նպատակով, այլ Հ.Ալեքսանյանին ծանր հանցագործություն կատարելու համար քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու փորձ կատարելու մղումներից ելնելով:
Ենթադրություն է նաև դատարանի պնդումը, որ նախաքննական մարմնի մոտ ողջամիտ կասկածներ են մնացել թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանի կողմից Հենրիկ Գրիգորյանից գնված լինելու կապակցությամբ: Դատարանի այդ պնդումը նույնպես ենթադրություն է, չի բխում քրեական գործի նյութերից:
Գտնում է, որ Վ.Հովսեփյանին ապօրինաբար թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ Հ.Ալեքսանյանի մեղադրանքը հաստատվել է դատարանում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ըստ քրեական գործի նյութերի.
Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը առաջադրված մեղադրանքում ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 25.06.2010թ. Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող ավտովերանորոգողի արհեստանոցում կայանված իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի 03 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ ինքը իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին նրա խնդրանքով տվել է միայն պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ` այն լցնելով Վաչագան Հովսեփյանի բերած ներարկիչի մեջ, դրա դիմաց 10.000 ՀՀ դրամ գումար չի ստացել նրանից, ինչպես նաև ինքը նույն պահին և ընդհանրապես Վաչագան Հովսեփյանին ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց չի տվել, չի վաճառել, իսկ իր ավտոմեքենայի մեջ հայտնաբերված 0,48 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ինքն է ապօրինի պատրաստել և պահել իր անձնական օգտագործման համար:
Նախաքննության ժամանակ որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է Համբարձում Ալեքսանյանից ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը ձեռք բերելու հանգամանքը, հայտնելով, որ ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ինքը 2010թ. հունիսի 24-ին ձեռք է բերել ՚Մեդամաքսՙ խաղատանը Ռուբոյից, այն թաքցրել է խաղատան մոտակայքում: Հաջորդ օրը` 25.06.2010թ., պատահաբար հանդիպել է մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանին, նրա հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է խաղատուն, որտեղ որոշ ժամանակ խաղալուց հետո իմացել է, որ Գրաֆ Եղիազարյանը ցանկանում է Երևան գնալ, խնդրել է միասին գնալ: Ինքը թաքստոցից վերցրել է թմրամիջոցը, մտադրություն ունենալով հանդիպել իր եղբոր ընկեր Համբարձում Ալեքսանյանին ու ունենալու դեպքում նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ վերցնել: Ճանապարհին իր խնդրանքով իր տված փողով Գրաֆ Եղիազարյանը ներարկիչներ ու դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր է գնել դեղատնից: Ինքը Երևանում սրճարանում հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ է խնդրել: Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ ունի քացախաթթվի անհիդրիդ, բայց իր ավտոմեքենայի մեջ է, իսկ ավտոմեքենան արհեստավորի ավտոտնակում է գտնվում:
Համբարձում Ալեքսանյանն իրեն նկարագրել է արհեստանոցի տեղը, ինքը ոտքով մենակ գնացել է արհեստանոց` իր հետ տանելով 2 ներարկիչ, նստել է Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայի մեջ, Համբարձում Ալեքսանյանը ներարկիչներից մեկի մեջ քաշել և լցրել է քացախաթթվի անհիդրիդը և տվել է իրեն, որի դիմաց ինքը նրան չի վճարել: Վերադարձել և նստել է տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, դեպի Արտաշատ ընթանալիս իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցներն ու բերման են ենթարկել ոստիկանության Արտաշատի բաժին, հայտնաբերել են թմրամիջոցն ու պրեկուրսորը:
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու հանգամանքը, իսկ այդ մասին նախաքննության սկզբում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս 2010թ. հունիսի 27-ին, 29-ին և 30-ին, խոստովանական ցուցմունքներ տալը պատճառաբանել է ցուցմունքներ տալու պահին իր ծանր ֆիզիկական վիճակով, քանի որ գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` իր տան կտուրից ընկնելու հետևանքով ստորին և վերին վերջույթների ոսկրերի բազմաթիվ կոտրվածքներով ու սալջարդերով, բժիշկների կողմից ներարկված ցավազրկող և այլ բնույթի ներարկումների ու օգտագործած դեղորայքի ազդեցության տակ:
Գործով մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկություն չի ունեցել և նման խնդրանքով Վաչագան Հովսեփյանին չի դիմել: 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 11.00-ի սահմաններում ցանկացել է գնալ ՚Մինիմաքսՙ խաղատուն և իր համագյուղացի Ռաֆայել Գրիգորյանին խնդրել է իր տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տանել այնտեղ:
Մինչ այդ նախկինում խաղատուն է այցելել իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ և այդ անգամ նույնպես ցանկացել է նրա հետ գնալ: Այդ նպատակով Ռ.Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Շահումյան գյուղ, որտեղ հանդիպել է Վ.Հովսեփյանին և նրա հետ միասին գնացել են խաղատուն: Խաղատանը իր մոտ եղած 20.000 ՀՀ դրամից 10.000 ՀՀ դրամը տանուլ է տվել, որից հետո ցանկացել է գնալ Երևան: Մինչ այդ Վ.Հովսեփյանը իրենից պարտքով 10.000 ՀՀ դրամ գումար է վերցրել և իմանալով, որ պետք է գնա Երևան, իր հետ միասին Ռ.Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով եկել են Երևան: Արցախի փողոցից դեպի Էրեբունի հիվանդանոց տանող ճանապարհին ցանկացել է հանդիպել մի մարմնավաճառի, սակայն նրան չի գտել և մի քանի րոպե սպասելուց հետո ցանկացել է վերադառնալ:
Այդ ժամանակ Վ.Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և ասել, որ շուտով կվերադառնա: Մոտ 15 րոպե անց Վ.Հովսեփյանը վերադարձել և խնդրել է գնալ Ս.Դավիթ կայարանի դիմացի փողոց, ապա վերադառնալ Արարատ: Հասնելով մի դեղատան մոտ Վ.Հովսեփյանը իրեն 400 ՀՀ դրամ գումար է տվել և ինքը նրա խնդրանքով դեղատնից նրա համար գնել է մեկ տուփ ՚Դիմեդրոլՙ տեսակի դեղահաբեր և 3 գրամանոց ներարկիչներ: Հասնելով Վ.Հովսեփյանի մատնացույց արած վայրը, վերջինս իջել է ավտոմեքենայից և մոտ 3-4 րոպե անց վերադառնալով ասել, որ կարող են գնալ: Արցախի փողոցում ոստիկաններն իրենց կանգնեցրել են և բերման ենթարկել, որի ժամանակ իմացել է, որ Վ.Հովսեփյանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից թմրամիջոց են հայտնաբերել: Ինքը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանին չի ճանաչել և նրա հետ առնչություն չի ունեցել:
Վկա Ռաֆայել Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր անձնական օգտագործման ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենան օգտագործում է որպես տաքսի: 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 10.00-ի սահմաններում իր համագյուղացի Գրաֆ Եղիազարյանը իրենց գյուղում հանդիպել է իրեն և ասել, որ ցանկանում է գնալ Երևան տանող ճանապարհի վրա գտնվող խաղատուն և վերադառնալ: Գ.Եղիազարյանին հայտնել է, որ խաղատուն գնալու և վերադառնալու համար պետք է վճարի 6000 ՀՀ դրամ: Գ.Եղիազարյանը համաձայնվել է և ասել, որ մինչև խաղատուն գնալը պետք է գնան Շահումյան գյուղ, որտեղից իրենց հետ էլի մարդ պետք է գա: Շահումյան գյուղում հանդիպել են Գ.Եղիազարյանի ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին և միասին գնացել խաղատուն, որտեղ ուղևորները իջել են, իսկ ինքը գնացել է գազի լիցքավորում կատարելու: 15-20 րոպե անց վերադարձել է խաղատան մոտ, որտեղ իրեն են սպասել Գրաֆ Եղիազարյանը և Վաչագան Հովսեփյանը: Գրաֆ Եղիազարյանն իրեն պատվիրել է գնալ Երևան, ասելով, որ Էրեբունի հիվանդանոցի մոտակայքում ինչ-որ աղջկա պետք է հանդիպի: Հասնելով Գ. Եղիազարյանի կողմից նշված վայրը, մոտ 5-10 րոպե սպասել են, սակայն Գ.Եղիազարյանը այդ աղջկան չի տեսել: Սպասելու ընթացքում Վ.Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և վերադառնալով ասել, որ գնան մեկ փողոց վերև, որտեղ ինչ-որ մարդու պետք է հանդիպի և դրանից հետո վերադառնան Արարատի մարզ։ Ճանապարհին Վ.Հովսեփյանի խնդրանքով Գ. Եղիազարյանը մտել է դեղատուն և ինչ-որ փաթեթ ձեռքին վերադարձել: Հասնելով Վ.Հովսեփյանի նշած վայրը, ինքը և Գ.Եղիազարյանը սպասել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Վ.Հովսեփյանը, իջնելով ավտոմեքենայից, մոտ 20-30 մետր հեռացել է և ինչ-որ տեղ մտել: Մոտ 5-10 րոպե անց Վ. Հովսեփյանը վերադարձել է և ասել, որ գնան Արարատի մարզ: Ճանապարհին Վ.Հովսեփյանը անհանգիստ է եղել և ձեռքերը իջեցնելով ոտքերի մոտ ինչ-որ գործողություն է արել, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ զբաղված է եղել ավտոմեքենան վարելով: Քիչ անց իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցները և տարել ոստիկանություն, որտեղ ընթերակաների և իր մասնակցությամբ զննել են իր ավտոմեքենան: Զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի նստարանի վրայից հայտնաբերվել է Գ.Եղիազարյանի բերած փաթեթը, որի մեջ եղել են 5 հատ ներարկիչներ և ՚Դիմեդրոլՙ տեսակի դեղահաբեր, իսկ Վ.Հովսեփյանի նստարանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերվել են պոլիէթիլենային փաթեթով շագանակագույն զանգված և 2 ներարկիչներ, որոնցից մեկը լցված է եղել մոտ 1 գրամ ինչ-որ հեղուկով, իսկ մյուսը եղել է դատարկ:
Վկա Գագիկ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող իր ավտոտնակում զբաղվում է ավտոմեքենաների նորոգմամբ: 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 12.00-ի սահմաններում Համո անունով մի տղա իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի ավտոմեքենան բերել է վերանորոգման, այն կանգնեցվել է իր ավտոտնակում: Ինքը զբաղվել է այլ ավտոմեքենաների նորոգմամբ, որոնք կանգնած են եղել ավտոտնակի մոտ և չի նկատել, որ Համոն նշված օրը ում հետ է եկել և գնացել: Համոյի ավտոմեքենայի նորոգման համար պահեստամասեր է պետք եղել և վերջինս գնացել է դրանք բերելու, իսկ որոշ ժամանակ անց Համոյի հետ միասին եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, խուզարկել Համոյի ավտոմեքենան, որի ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի մասից հայտնաբերել են ինչ-որ փոքր փաթեթ և կազմել արձանագրություն:
Վկա Գրիգոր Մակարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 25-ին գտնվել է Անդրֆեդերացիայի փողոցում և ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հրավիրվել է մասնակցելու ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի մի ավտոմեքենայի զննության, որը կանգնած է եղել նույն փողոցում գտնվող ավտոտնակներից մեկում: Զննության ժամանակ ոստիկանները ավտոմեքենայի հետևի աջ ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերել են պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված ինչ-որ զանգված, որը կշռել են, փաթեթավորել, կնքել և կազմել արձանագրություն: Ոստիկանների ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ հայտնաբերված զանգվածը հնարավոր է, որ թմրամիջոց լինի:
ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրության համաձայն. զննությամբ ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի դիմաց` ռետինե տակդիրի վրա հայտնաբերվել են 2 հատ 3 մլ տարողության ներարկիչներ, որոնցից մեկը 0,9 մլ չափով լցված է եղել անգույն հեղուկով` քացախին յուրահատուկ հոտով, մյուսը դատարկ` նույնանման հոտով, մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված գորշ, շագանակագույն ափիոնանման զանգված, որի քաշը կազմել է մոտ 0,7 գրամ:
Հետևի նստարանին հայտնաբերվել են հինգ ներարկիչներ իրենց փաթեթատուփերով և մեկ տուփ դիմեդրոլ` 10 հաբերով: Մեքենայի ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանը հայտարարել է, որ տուփերով ներարկիչները պատկանում են հետևում նստած ուղևոր Գրաֆ Եղիազարյանին, իսկ առջևի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերված երկու ներարկիչները, որոնք լցված են ՚անհիդրիդովՙ և պոլիէթիլենային տոպրակի միջի ափիոնանման զանգվածը պատկանում են իրեն, դրանք նետել է տակդիրի վրա` բերման ենթարկվելու պահին Վ.Հովսեփյանը հայտարարել է, որ ափիոնանման նյութը ձեռք է բերել նույն օրը` Երևան քաղաքի բնակիչ Համոյից /հ. 1, գ.թ. 5-6/:
Համբարձում Ալեքսանյանի ՚Մերսեդես-124ՙ մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրության համաձայն. զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի աջ նստարանի դիմաց գտնվող կտորե տակդիրի տակ հայտնաբերվել է սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված մուգ շագանակագույն ափիոնանման զանգված` մոտ 0,5 գրամ քաշով /հ. 1, գ.թ. 24-25/:
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 340 Ք եզրակացության համաձայն. ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց, ներարկիչում առկա 0,9 մլ ծավալով հեղուկը` պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր /հ. 1, գ.թ. 45-47/:
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 341 Ք եզրակացության համաձայն. Համբարձում Ալեքսանյանին պատկանող Մերսեդես մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց /հ. 1, գ.թ. 49-50/:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 30.06.2010թ. թիվ 0482 եզրակացության համաձայն. Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ /հ. 1, գ.թ. 198/:
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության 19.08.2010թ. թիվ 258/10 եզրակացության համաձայն. Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան /հ. 1, գ.թ. 191-192/:
Հայտնաբերված թմրամիջոցները, պրեկուրսորը և ներարկիչները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց /հ. 1, գ.թ. 219, 220/:
Սույն գործով ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 1-ին մասով և 266 հոդ. 4-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ հիմնավորված է:
Դատարանը միաժամանակ գտել է, որ քրեական գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը հիմնավորելու հարցում և սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար մեղադրանքի նշված դրվագով անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366 հոդվածի հիմքով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ճանաչել և հռչակել նշված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը:
Դատարանը մասնավորապես արձանագրել է, որ.
30.06.2010թ. որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշմամբ Համբարձում Ալեքսանյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ, ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով« ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով« ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 25.06.2010թ. իրացրել է Երևանի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ 0,48 գրամ քաշով« ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում /հ. 1, գ.թ. 96/:
Նույն օրը ընդհանուր իրավասության դատարան ներկայացված կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշման մեջ, ի տարբերություն որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման շարադրանքի, հաստատված է համարվել նշված խոշոր չափի 1,15 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանի կողմից իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու, այնուհետև` վաճառելու փաստը:
Քրեական գործի ամբողջ նախաքննության ընթացքում, մինչև գործով կայացված վերջին որոշումը, բոլոր որոշումներում /նախաքննության ժամկետը երկարացնելու, մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու միջնորդության, իրեղեն ապացույցներ ճանաչելու, դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, բերման ենթարկելու, դատանարկոլոգիական փորձաքննություն նշանակելու, մեղադրյալին արգելանքից ազատելու և խափանման միջոցը չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու, բնակարաններում խուզարկություն կատարելու թույլտվություն ստանալու, նմուշներ ստանալու, տոքսիկոքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու, հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու միջնորդություն հարուցելու որոշումներում, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու և Մասիսի բաժիններին հասցեագրած քննչական հանձնարարության մեջ/ նախաքննական մարմինը հաստատված է համարել այն փաստը, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը իրացման նպատակով այլ անձից է ապօրինի ձեռք բերել և պահել խոշոր չափերի հասնող թմրամիջոցը և այնուհետև իրացրել է դրա մի մասը Վաչագան Հովսեփյանին, այլ ոչ թե ինքն է այն ապօրինի պատրաստել` իրացման նպատակով:
Նշված, ինչպես նաև Համբարձում Ալեքսանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ շարադրված գնահատականները միմյանց հետ գտնվում են էական հակասության մեջ:
Դատական քննության ընթացքում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով Համբարձում Ալեքսանյանին նոր մեղսադրանք առաջադրելու որոշմամբ նույնպես հիմնավորված է համարվել, որ Համբարձում Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել է 1,15 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց, որից 0,67 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը 25.06.2010թ. իրացրել է Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ մնացած 0,48 գրամ քաշով զգալի չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը ապօրինի պահել է իր ավտոմեքենայի մեջ` անձնական օգտագործման համար:
Դատարանը եզրահանգել է, որ.
Այսպիսով, նախաքննությամբ հիմնավորված է համարվել, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի պատրաստած 1,15 գրամ ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը սկզբում եղել է մեկ միասնական ամբողջություն, որը երկու մասի է բաժանվել 25.06.2010թ. ավտոտնակում` ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ 0,67 գրամը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու արդյունքում /նշելով` որից իրացվել է/, իսկ մնացած 0,48 գրամը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է:
Դատարանը արձանագրել է նաև, որ.
Գործով մյուս ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս 06.10.2010թ. տված ցուցմունքում հայտնել է, որ իր մոտ 25.06.2010թ. հայտնաբերված 0,67 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ինքը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք չի բերել, այլ այն դեպքի նախորդ օրը` 24.06.2010թ. ձեռք է բերել ՚Մինիմաքսՙ խաղատանը Ռուբիկից 20.000 ՀՀ դրամով, թաքցրել է խաղատան մոտ մի քարի տակ, իր հետ չի վերցրել, քանի որ քացախաթթվի անհիդրիդ չի ունեցել: Ռուբիկը խոստացել է ճարել և իրեն տալ նաև քացախաթթվի անհիդրիդ: Սակայն 25.06.2010թ. նույն ՚Մինիմաքսՙ խաղատանը Գրաֆ Եղիազարյանից լսելով, որ նա նպատակ ունի տաքսի ավտոմեքենայով Երևան գնալ ու վերադառնալ, թաքստոցից իր հետ վերցրել է նախորդ օրը Ռուբոյի տված ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը, միացել է Գրաֆ Եղիազարյանին, գնացել է Երևան և սրճարանում, որտեղ միշտ սիրում էր ժամանակ անցկացնել Համբարձում Ալեքսանյանը, հանդիպել է վերջինիս ու նրանից հետաքրքրվել, թե նա կարո՞ղ է իրեն քացախաթթվի անհիդրիդ տալ: Համբարձում Ալեքսանյանը պատասխանել է, որ քացախաթթվի անհիդրիդ ունի, սակայն գտնվում է արհեստավորի արհեստանոցում կայանված իր ավտոմեքենայի մեջ: Ինքը խնդրել է տաքսու վարորդին ու Գրաֆ Եղիազարյանին` գնալ արհեստանոցի մոտ, առանց նրանց հայտնելու իր նպատակների մասին: Ճանապարհին Գրաֆ Եղիազարյանն իր խնդրանքով դեղատնից ներարկիչներ և դիմեդրոլ տեսակի դեղորայք է գնել: Իր հետ վերցնելով երկու ներարկիչ, Համբարձում Ալեքսանյանի նկարագրած վայրին մոտենալուց հետո ոտքով մենակ որոշակի տարածություն անցնելով, հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, երկուսով մուտք են գործել արհեստանոց, նստել Համբարձում Ալեքսանյանի մեքենայի մեջ: Համբարձում Ալեքսանյանը նախապես իր հետ վերցրած 2 ներարկիչներից մեկում քաշել է քացախաթթվի անհիդրիդը և ներարկիչները հանձնել է իրեն: Նստելով տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, Երևան-Արարատ ճանապարհին փորձել է աննկատ թմրամիջոցը պատրաստել օգտագործման համար, սակայն իրենց կանգնեցրել են ոստիկանները և բերման ենթարկել ոստիկանության Արարատի բաժին:
Որպես մեղադրյալ հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը մանրամասնորեն նկարագրել է Ռուբոյին, նշել նրա օգտագործած բջջային հեռախոսահամարը` 098-03-15-36, նշել է, որ Ռուբոն նույնպես թմրամոլ է, ինքը հաճախակի է նրանից գնել ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, այն օգտագործել է միշտ գիշերային ժամերին` իր ընտանիքի անդամներից գաղտնի, մշտապես իր 077-22-00-88 հեռախոսահամարից կապ է պահպանել Ռուբոյի մոտ եղած 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ /հ. 1, գ.թ. 257-261/:
Բջջային 077-21-00-88 հեռախոսահամարի և 098-03-15-36 հեռախոսահամարի փոխադարձ մուտքային և ելքային հեռախոսակապը 2010թ. հունիս ամսին մինչև 23.06.2010թ. ժ.21.21-ը հիմնավորվել է դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ապացույց ճանաչված հեռախոսակապի վերծանումներով /հ. 1, գ.թ. 148-155, 289-299/:
25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկվելու մասին արձանագրությամբ Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերվել է ՚Սամսունգՙ տեսակի բջջային հեռախոսը /հ. 1, գ.թ. 9/:
՚Արմենտելՙ ՓԲ ընկերության տեղեկատվական տվյալներով` 098-03-15-36 հեռախոսահամարի բաժանորդը հանդիսանում է Մարգարիտա Եփրեմյանը /անձնագիր AF0420059/ /հ. 1, գ.թ. 155/:
Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Մարգարիտա Եփրեմյանը ժխտել է նշված հեռախոսահամարի աբոնենտը լինելու և այդ հեռախոսահամարից օգտվելու հանգամանքը /հ. 1, գ.թ. 309-310/:
Դատարանն իր նախաձեռնությամբ ՚Արմենտելՙ ՓԲ ընկերությունից պահանջել և ստացել է 098-03-15-36 բջջային հեռախոսահամարի աբոնենտի անձնագրի և իրեն հեռախոսակապի ծառայություն տրամադրելու դիմումի պատճենները։ Պարզվել է, որ 098-03-15-36 բջջային հեռախոսակապը տրամադրվել է Մարգարիտա Եփրեմյանի անձնագրի պատճենի հիման վրա։ Դատաքննության ժամանակ վկա Մարգարիտա Եփրեմյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՚Արմենտելՙ ՓԲԸ-ում իր անվամբ լրացված դիմումի վրա իր ստորագրությունը կեղծված է, ինքն այլ բջջային հեռախոսային համարից է օգտվում, տեղյակ չէ, թե ի՞նչ հանգամանքներում է իր անձնագրի պատճենով իր անվամբ ձևակերպվել 098-03-15-36 քարտը /դատական նիստի արձանագրություն/:
Մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննության հաջորդ օրը` 07.10.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մեկ ամսով երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, իսկ 14.10.2010թ.` նախաքննության ժամկետը երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, հիմնավորելով նրանով, որ անհրաժեշտ է քննությամբ պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը, պարզել Ռուբոյի ինքնությունը և կատարել դրանցից բխող քննչական և օպերատիվ-հետախուզական գործողություններ /հ. 1, գ.թ. 262, 270-271/:
Նշված մեկամսյա ժամկետում կատարվել է ընդամենը 2 գործողություն` 14.10.2010թ. քննչական բաժնի պետի գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետին հանձնարարվել է ձեռնարկել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` պարզելու համար, թե 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ի՞նչ հանգամանքներում և ու՞մ կողմից է իրացվել վերջինիս, անհրաժեշտ է համարվել պարզել մեղադրյալ Գ. Եղիազարյանի ցուցմունքի արժանահավատությունը և մեղադրյալի առնչությունը թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, պարզել Վաչագան Հովսեփյանի ծանոթ Ռուբոյի ինքնությունը և Ռուբոյի կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցներ իրացնելու հանգամանքները /հ. 1, գ.թ. 268-269/, և 02.11.2010թ. միջնորդություն է հարուցվել ընդհանուր իրավասության դատարան` հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու մասին /հ. 1, գ.թ. 276/:
Այնուհետև, 08.11.2010թ. նույն պատճառաբանությամբ որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, որը դատարանը բավարարել է նույն հիմնավորումներով 13.11.2010թ. որոշում է կայացվել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու մասին /հ. 1, գ.թ. 280, 284-285/:
06.12.2010թ. մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանը լրացուցիչ ցուցմունքում հայտնել է, որ 098-03-15-36 հեռախոսահամարից օգտվում է Հենդոն, նույն ինքը` ՚Պնդոնՙ, որը բնակվում է Մասիս քաղաքում, ինքը և Հենդոն միասին ավտոմեքենայի մեջ ներարկվել են սեդալգին` բացված բենզինով, Հենդոյի հետ զրուցել են ավտոմեքենայի առուվաճառքի հարցով, իր ձեռքի բջջային 077-89-41-44, ինչպես նաև քրոջ որդիներ Լիպարիտի 094-71-41-81 և Արմանի 077-92-99-43 հեռախոսահամարներով հաճախակի է կապ պահպանել Հենդոյի հետ նրա 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ, որով էլ պատճառաբանել է ՚Արմենտելՙ ՓԲԸ վերծանումներով փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։
Իր ցուցմունքում Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ Մասիսի բնակիչ Հենդոն ունի ՚Միցուբիշիՙ մակնիշի ունիվերսալ թափքով ավտոմեքենա, հանգամանորեն նկարագրել է Հենդոյի արտաքինը և դիմագծերը /հ. 1, գ.թ. 311-312, 289-299/:
07.12.2010թ. վերստին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, վերստին դա հիմնավորելով Ռուբոյի ինքնությունը և նրա կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցն իրացնելու հանգամանքը, Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի ցուցմունքների արժանահավատությունն ստուգելու և Համբարձում Ալեքսանյանի արարքին վերջնական քրեաիրավական գնահատական տալու անհրաժեշտությամբ /հ. 1, գ.թ. 313/:
Դատարանի 10.12.2010թ. որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է:
07.12.2010թ. Էրեբունու քննչական բաժնի պետը քննչական հանձնարարություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետին` Հենդո, մականունը` ՚Պնդոՙ կամ Ռուբոյի անձը պարզելու պահանջով /հ. 1, գ.թ. 314-315/:
Նույն օրը` 07.12.2010թ. գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետը շատ օպերատիվ կարգով հայտնել է Էրեբունու քննչական բաժնի պետին /գրությունը քննչական բաժին մուտք է եղել 07.12.2010թ./, որ ՚Պնդոՙ մականվամբ Հենդոն ինքը` 23.02.1968թ. Այնթափ գյուղում ծնված, նախկինում 5 անգամ գողության և թմրամիջոց ապօրինի պահելու և օգտագործելու համար դատապարտված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանն է, որն ունի ՚Միցուբիշի-Շաբիոտՙ մակնիշի ունիվերսալ թափքով 23 ԼՍ 120 պետհամարանիշի ավտոմեքենա, Հենրիկ Գրիգորյանը 04.12.2010թ. մահացել է:
Ոստիկանության բաժնի պետի գրությանը կցվել է Հենրիկ Գրիգորյանի անձնագրի պատճենը և լուսանկարը, մահվան մասին բժշկական վկայագրի պատճենը /հ. 1, գ.թ. 316-317, 332-333/:
08.12.2010թ. անձին լուսանկարով ճանաչման ժամանակ Վաչագան Հովսեփյանը մատնացույց անելով Մասիսի բնակիչ, 23.02.1968թ. ծնված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանին որպես Ռուբոյի /Պնդոյի/, հայտնել է, որ նրանից է 20.000 ՀՀ դրամով 24.06.2010թ. գնել այն ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը, որը հայտնաբերվել է իր մոտ 25.06.2010թ. ոստիկանության աշխատողների կողմից /հ. 1, գ.թ. 319/:
Այսինքն, լուսանկարի նշված ճանաչումը կատարվել է Ռուբոյի մասին ցուցմունք տալուց 2 ամիս 2 օր անց, մինչդեռ նրա անձը օպերատիվ կարգով ճշտելը բացարձակապես դժվարություն չէր ներկայացնում:
Վերը նշված բառացիորեն նույն հիմնավորումներով 14.12.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու մասին /հ. 1, գ.թ. 327/:
Նման պայմաններում, դատարանը եզրահանգել է, որ նախաքննական մարմնի մոտ ողջամիտ կասկածներ են մնացել թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանի կողմից Հենրիկ Գրիգորյանից գնված լինելու կապակցությամբ:
Բացի այդ, Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի և Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայից հայտնաբերված թմրամիջոցի բաղադրության նույնացման և դրանց նախկինում մեկ միասնական հնարավոր ամբողջություն կազմելու հանգամանքը ստուգելու նպատակով 24.12.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին /հ. 1, գ.թ. 329/, ինչպես նաև` նշված 2 հանգամանքները քննությամբ պարզաբանելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված` 30.12.2010թ. վերստին որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.02.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, պատճառաբանելով, որ.
1. նշանակված դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը չի ստացվել,
2. քրեական գործով անհրաժեշտություն է առաջացել համապատասխան քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներով պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը,
3. վերջնական քրեաիրավական գնահատական պետք է տալ մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանի արարքներին /հ. 1, գ.թ. 334-340/:
30.12.2010թ. ստացվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության միջնորդությունն այն մասին, որ համեմատական հետազոտության ուղարկված 0,67 և 0,48 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցները պետք է լրիվ ծախսվեն փորձաքննության ընթացքում, այնուամենայնիվ համեմատական հետազոտությունը լիարժեք չի կարող լինել, քանի որ թմրամիջոցի քանակությունը բավարար չէ ամբողջական համեմատական հետազոտության համար: Միջնորդությունը գրված է ավագ փորձագետ, մայոր Ա.Վ.Աբաջյանի անունից, փորձագետը միջնորդությունը չի ստորագրել /հ. 1, գ.թ. 336/:
Էրեբունու քննչական բաժնի պետի 30.12.2010թ. գրավոր պահանջով փորձաքննությունը չի իրականացվել, փորձանմուշները վերադարձվել են /հ. 1, գ.թ. 337-338/:
Նույն օրը` 30.12.2010թ. նախաքննությունն ավարտվել է, քրեական գործի նյութերը ծանոթացվել են երեք մեղադրյալներին, առանց գործով ունեցած վերը նշված կասկածները փարատելու /հ. 1, գ.թ. 341-343/:
11.01.2011թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունը, Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացրել է մինչև 17.02.2011թ., հիմք ընդունելով քննիչի միջնորդությունն այն մասին, որ նշված ժամկետում քննիչը պետք է ստանա դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը և պետք է քննությամբ ստուգվեն Ռուբոյի /նույնը` ՚Պնդոյիՙ կամ Հենրիկ Գրիգորյանի/ կողմից թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու կասկածները:
Դատարանը եզրահանգել է նաև, որ փաստորեն, նախաքննական մարմինը ապակողմնորոշել է դատարանին` 11.01.2011թ. միջնորդությունը դատարանում քննության առնելու օրը չիրազեկելով դատարանին, որ նախաքննությունն արդեն ավարտվել է /հ. 1, գ.թ. 345-346/:
Դատարանի որոշումը կայացնելու օրը` 11.01.2011թ. մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել և քրեական գործն ուղարկվել է դատարան /հ. 1, գ.թ. 347/:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ դատաքննության ընթացքում դատարանի որոշմամբ նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԳԱԱ ՚Փորձաքննությունների ազգային բյուրոՙ ՊՈԱԿ-ին /հ. 4, գ.թ. 31-33/:
2011թ. հունիսի 07-ի թիվ 11-1465 եզրակացության համաձայն. փորձաքննությանը ներկայացված երկու փաթեթներում /Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի/ առկա 0,62 գրամ և 0,43 գրամ հաստատուն չոր քաշերով ափիոնի զանգվածները նախկինում հավանաբար մեկ ամբողջություն չեն կազմել:
Սույն հետազոտության համար յուրաքանչյուր փորձանմուշից փորձագետներն օգտագործել են ընդամենը 0,05-ական գրամ փորձանմուշ ափիոն թմրամիջոց, մնացածը վերադարձվել է դատարան:
Փորձագետների նշված եզրահանգման համար հիմք է հանդիսացել այն, որ միմյանց հետ համեմատելով հետազոտվող 1-ին և 2-րդ օբյեկտներից պատրաստված լուծույթներից ստացված քրոմատոգրաֆիական դիագրամային պատկերները, փորձագետները նշել են, որ վերջիններս միկրոբաղադրիչների որակական պարունակությամբ էապես տարբերվում են միմյանցից իրենց միկրոբաղադրիչներով /հ. 4, գ.թ. 65-68/:
Դատարանը եզրահանգել է նաև, որ նախաքննության սկզբնական փուլում որոշակի ապացույցներ ձեռք բերելու ընթացքում խախտվել են հանցագործության կատարման մեջ կասկածվող անձանց սահմանադրական և դատավարական իրավունքները:
Այդ առումով դատարանը արձանագրել է նաև, որ.
Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը, Վաչագան Հովսեփյանը և Գրաֆ Եղիազարյանը ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել 25.06.2010թ. /հ. 1, գ.թ. 9, 15, 20/:
Նրանցից բացատրություն են վերցրել և մեզի փորձանմուշներ են ստացվել 25.06.2010թ. և 26.06.2010թ., նյութերը որոշմամբ նախաքննական մարմնին` Արարատի քննչական բաժին են ուղարկվել 27.06.2010թ., նույն օրը հարուցվել է քրեական գործ, մինչդեռ տարածքային ենթակայության կարգով նյութերը ենթակա էին ուղարկվելու Էրեբունու քննչական բաժին /հ. 1, գ.թ. 1-54/:
Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է բերման ենթարկվելուց 2 օր անց` 27.06.2010թ. ժ.12.30-ին:
Որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս նա հրաժարվել է ցուցմունք տալ, ներկայացրել է բժշկական փաստաթղթեր իր հիվանդությունների վերաբերյալ, պաշտպան չի ունեցել /հ. 1, գ.թ. 60-67/:
26.06.2010թ. անհայտ հանգամանքներում Վաչագան Հովսեփյանը ստացել է լուրջ վնասվածքներ` ձախ ազդրոսկրի վզիկի կոտրվածք տեղաշարժով, ձախ ճաճանչոսկրի գլխիկի կոտրվածք տեղաշարժով, զույգ կրունկոսկրերի շրջանի սալջարդեր, ձախ արմնկային հոդի ցավերով` հոդերում շարժումների բացակայությամբ /հ. 1, գ.թ. 107/:
Նշված փաստի առթիվ օրենքով նախատեսված կարգով նյութեր չեն նախապատրաստվել։ Դատարանի պահանջով ստացվել է ոստիկանության Արարատի բաժնի գործին կցված եզրակացությունն այն մասին, որ 26.06.2010թ. իր տան կտուրի ալեհավաքն ուղղելիս Վաչագան Հովսեփյանն ընկել է կտուրից և ստացել է թվարկված մարմնական վնասվածքները:
Վաչագան Հովսեփյանը 27.06.2010թ. ժ.09.20-ին ստացիոնար բուժման է ընդունվել Արտաշատի հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքում, սակայն նույն օրը` 27.06.2010թ. ժ.16.00-ին լրացվել է նրա ձերբակալման արձանագրությունը /հ. 1, գ.թ. 72/:
Ըստ հիվանդության նկարագրի և դատարանում որպես վկա հարցաքննված վնասվածքաբան բժիշկ Մնացական Մնացականյանի ցուցմունքի, Վաչագան Հովսեփյանն ունեցել է սուր ցավեր, նշանակվել են ցավազրկող դեղորայքներ անալգին, դիմեդրոլ, դիկլոֆենակ, որոնք հիվանդի մոտ կարող էին առաջացնել ուղեղի մթագնում, քնկոտություն: 27.06.2010թ. ժ.16.10-ից մինչև 18.40-ը Վաչագան Հովսեփյանը հարցաքննվել է որպես կասկածյալ, առանց պաշտպանի մասնակցության:
Դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով տվյալ իրավիճակում կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննությանը պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր պայման է եղել: Բացի այդ, ինչպես քրեական գործում, այնպես էլ` հիվանդության նկարագրում բացակայում է բուժող բժշկի կարծիքը` տվյալ պահին ցուցմունք տալուն Վաչագան Հովսեփյանի ի վիճակի լինելու կամ ցավազրկող և այլ դեղորայքի ազդեցության տակ չլինելու մասին:
Բացի այդ, դատարանը արժանահավատ չի համարել այն, որ ֆիզիկական նշված իրավիճակում գտնվող կասկածյալը կարողացել է ընթերցել քննիչի գրեթե անընթեռնելի ձեռագրով կազմված ցուցմունքը, որի համար նա ստորագրել է արձանագրությունը /հ. 1, գ.թ. 77-80/:
Նշված ցուցմունքում արձանագրվել է, որ 25.06.2010թ. խաղատնից հեռախոսային կապի միջոցով բազմաթիվ հեռախոսազանգերի արդյունքում Վաչագան Հովսեփյանը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի հետ պայմանավորվել է իրեն թմրամիջոցի իրացման հարցի շուրջ, որի կապակցությամբ եկել է Երևան և Համբարձում Ալեքսանյանից 10.000 ՀՀ դրամով գնել 0,67 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը:
Հարկ է նշել, որ դեպքից հետո ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման են ենթարկվել Վաչագան Հովսեփյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-21-00-88 հեռախոսահամարով, Գրաֆ Եղիազարյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 093-02-40-25 հեռախոսահամարով և Համբարձում Ալեքսանյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-89-41-44 հեռախոսահամարով:
Սակայն նախաքննությամբ ստացված վերծանումներով 25.06.2010թ. նշված հեռախոսահամարների աբոնենտները միմյանց հետ կապ չեն հաստատել /հ. 1, գ.թ. 145-155, 289-299/:
28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։
29.06.2010թ. ժ.14.00-ից մինչև 15.40-ը Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննվել է կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանը։
Վերջինս պնդել է Համբարձում Ալեքսանյանից ափիոն տեսակի թմրամիջոց գնելու հանգամանքը, իսկ Համբարձում Ալեքսանյանը ժխտել է այն, սակայն հարցաքննության վերջում, ինչպես նաև` առերեսումին հաջորդած լրացուցիչ ցուցմունքում կասկածյալ Համբարձում Ալեքսանյանը խոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, նշելով, որ ՚համաձայն եմ Վաչիկի բոլոր ասածների հետ, նրա ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանըՙ /հ. 1, գ.թ. 92-93, 94-95/:
Նշվածի կապակցությամբ դատաքննության ժամանակ որպես ամբաստանյալ հարցաքննված Վաչագան Հովսեփյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՚հարցաքննության ժամանակ ես շոկի մեջ էի, չէի հասկանում, ոչ հան էի հասկանում, ոչ` չեն, ցավազրկողներ էին սրսկում, չեմ հիշում, թե ինչ եմ հայտնել, իրենք գրում էին, ես ստորագրում էի ...ՙ /դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 29.07.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը, մահճակալին գիպսակապերով պառկած, գտնվում էր առողջական առումով շատ վատ վիճակում, նույնիսկ երբ բուժանձնակազմից եկան նրան ցավազրկող դեղորայք սրսկելու, թույլ չտվեցին ներարկում անել, և ինքը, մարդկայնորեն խղճալով Վաչագանին, նրա ֆիզիկական և հոգեկան տառապանքներին վերջ տալու ակնկալիքով, երկու խոսքով ասել է, որ Վաչագանի հետ համաձայն է, որից հետո առերեսումն ավարտվել է /դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատարանում որպես վկա հրավիրված և հարցաքննված վնասվածքաբան-վիրաբույժ Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հիվանդանոց ստացիոնար բուժման ընդունվելու առաջին իսկ պահից Վաչագան Հովսեփյանը գտնվել է ցավազրկող դեղորայքի ազդեցության տակ, որոշակի պարբերականությամբ, ինչպես նաև` մշտական ցավային սինդրոմով պայմանավորված, Վաչագան Հովսեփյանն ստացել է ցավազրկողներ, որոնք ազդում են հիվանդի գիտակցության վրա, կարող են առաջացնել քնկոտություն, ուղեղի մթագնում և այլ երևույթներ:
Վկա Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք է տվել նաև այն մասին, որ 29.06.2010թ., մինչև առերեսումը ինքը ուղղել է Վաչագան Հովսեփյանի տեղաշարժված ոսկորները, գիպսակապեր է դրել և ֆիքսել է կոտրված հատվածները: Նշված բժշկական միջամտությունը ուժեղ ցավեր են առաջացրել հիվանդի մոտ, նրան ցավազրկողներ են ներարկվել: Նշված օրը Վաչագան Հովսեփյանը բողոքել է երիկամների ցավերից, սրտխփոցից, ըստ արյան և մեզի բիոքիմիական անալիզների, 29.06.2010թ. նրան մոտ ազոտը /կրեատինը/ նորմայից երկու անգամ բարձր է եղել, ինքը հրավիրել է ուրոլոգին և սրտաբանին` կոնսուլտացիայի, վերջիններս նշանակումներ են արել, այդ մասին հիվանդության նկարագրում նշում կա: Վկան հայտնել է նաև, որ քննչական գործողությունը կատարվել է առանց իր` բուժող բժշկի, գիտության և թույլտվության /դատական նիստի արձանագրություն/:
Վաչագան Հովսեփյանի հիվանդության պատմության համաձայն, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ճանաչվել է ապացույց, հիմնավորվել է, որ իրականացվել է ուրոլոգի կոնսուլտացիա` հիվանդի մոտ ազոտի բարձր ցուցանիշ ունենալու կապակցությամբ և սրտաբանի ու անոթաբանի կոնսուլտացիաներ, ինչպես նաև մեզի և արյան անալիզների տվյալներով ազոտը /կրեատինը/ գերազանցել է թույլատրելի նորման 2 անգամից ավել չափով /դատական նիստի արձանագրություն/:
Տվյալ դեպքում դատարանը եզրահանգել է նաև, որ խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջները, նշված հիմքով պաշտպանի մասնակցությունը քննչական գործողությանը չապահովելը կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի առերես հարցաքննությանը նրա սահմանադրական և դատավարական իրավունքների խախտում է:
Որպիսի պայմաններում, դատարանը գտել է, որ 27.04.2010թ. կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքը և 29.04.2010թ. կասկածյալներ Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի առերես հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը և 29.04.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքները պետք է հանվեն մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների շարքից` որպես օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված անթույլատրելի և ոչ արժանահավատ ապացույցներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզելու ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքն ապացուցված չլինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Հարկ է նշել, որ վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պարագայում, ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի և գործով նախկին ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանի պատճառաբանությունների ստուգման ուղղությամբ ըստ էության լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ նախաքննություն չի կատարվել և ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի մեղադրանքի հիմքում դրվել են քննությամբ չփարատված կասկածները:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն, ինչպես առանձին վերցված, այնպես էլ իրենց համակցությամբ բավարար չեն հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարք:
Որպիսի պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը տվյալ դեպքում իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացման դատավճիռ կայացնելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` դատարանի կողմից օրենքի պահանջը անտեսելու, քրեադատավարական օրենքի էական խախտման, ապացույցների գնահատմանը սուբյեկտիվ մոտեցում ցուցաբերելու և արդյունքում չհիմնավորված հետևությունների հանգելու, անհիմն դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, տվյալ դեպքում անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Ինչ վերաբերում թմրանյութի մեկ ամբողջականություն կազմելու հարցը պարզելուն, ապա հարկ է նշել, որ սույն գործում առկա է համապատասխան փորձաքննության եզրակացություն, որով գործի լուծման համար պարզաբանման ենթակա անհրաժեշտ հանգամանքներն ըստ էության բավարար չափով լուսաբանվել են, հետևաբար մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում այդ առումով բերված պատճառաբանությունները ևս անհիմն են և այն բավարարելու հիմք համարվել չեն կարող:
Նման պայմաններում, վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում վկայակոչված պատճառաբանություններն անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը նախկինում պատիժը կրելուց ազատվել է համաներման հիմքով, այսինքն վերջինիս նկատմամբ 17.07.2001թ. /հ.1, գ.թ. 87/ դրությամբ արդեն իսկ համաներում է կիրառվել, որպիսի պարագայում դատարանը իրավացիորեն եզրահանգել է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ ներկայումս համաներում կիրառվել չի կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268 հոդ. 1-ին մասով և 266 հոդ. 4-րդ մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.07.2011թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 սեպտեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ.ԲԱԲԱՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Հ.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով դատախազի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.07.2011թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը
27.06.2010թ. ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268 հոդ. 2-րդ մասով հարուցված թիվ 26109110 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 4-րդ մասով և 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
05.10.2010թ. որոշում է կայացվել Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266 հոդ. 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 4-րդ մասով և 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին:
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266 հոդ. 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
11.01.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքի կիրառմամբ դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով մեղադրողի կողմից 13.06.2011թ. որոշում է կայացվել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու` ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդ. 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու մասին:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 23.06.2011թ. ամբաստանյալներ Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանի և Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանի վերաբերյալ որոշումներ է կայացրել քրեական գործի վարույթը նրանց մասով կարճելու և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` հիմք ընդունելով ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշումը ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.07.2011թ. դատավճռով.
ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքով հանցանքի կատարման մեջ ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը` նշված հանցանքում նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, մեղադրանքի նշված դրվագով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը արդարացվել է:
Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր-ի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածների սանկցիայով նշանակվել է պատիժ`
ՀՀ քր. օր-ի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով.
ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քր. օր-ի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված կարգով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քր. օր-ի 67-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի հիմքով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0177/01/09 դատավճռով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված 10 /տասը/ ամիս ազատազրկում պատժից 6 /վեց/ ամիս ազատազրկում պատիժը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քր. օր-ի 97-րդ հոդվածի կարգով նշանակվել է պատժի կիրառման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` բուժում ափիոնային թմրամոլության դեմ, բուժման ժամկետը հաշվակցելով պատժի ժամկետի մեջ:
Պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 25.06.2010թ.` ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկելու օրը:
Վճռվել է նաև.
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,67 գրամ և 0,48 գրամ քաշով ափիոնե տեսակի թմրամիջոցը, պրեկուրսոր հանդիսացող 0,9 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, ներարկիչները և դիմեդրոլ դեղահատերը ոչնչացնել, իսկ բջջային հեռախոսները, զեղչի քարտը և գումարը վերադարձնել տերերին` ըստ անձնական խուզարկության արձանագրությունների:
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննական մարմնի կողմից Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով և 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 18.06.2010թ. օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով 10 ամիս ժամկետով դատապարտված լինելով, պատիժը դեռևս չկրած, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը և 0,9մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 2010թ. հունիսի 25-ին իրացրել է Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` այն 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ զգալի չափի` 0,48 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքի կիրառմամբ դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության 3091-րդ հոդվածի կարգով մեղադրողի կողմից 13.06.2011թ. որոշում է կայացվել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու` ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդ. 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու մասին:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է, որ հիմնավորվել է ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդ. 4-րդ մասով, այն է` իր անձնական օգտագործման համար 0,48 գրամ ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ապօրինի պատրաստելու և պահելու, ինչպես նաև` 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու համար, իսկ խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստելու և 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու դրվագով նրա մեղքը հիմնավորող բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի մասով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Դատախազը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում շարադրված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կայացրած 2011թ. հուլիսի 22-ի արդարացման դատավճիռը և ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ կայացնել մեղադրական դատավճիռ, հետևյալ հիմնավորումներով.
Դատարանը անտեսելով օրենքի պահանջը` նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները տարանջատել է, դրանք գնահատել իրարից անջատ` ապացույցների գնահատմանը ցուցաբերել է սուբյեկտիվ մոտեցում և արդյունքում հանգել չհիմնավորված հետևությունների` կայացնելով անհիմն դատական ակտ:
Գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որի հետևանքով ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի մասով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ անհիմն կայացրել է արդարացման դատավճիռ:
Դատարանը կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել Հ.Ալեքսանյանի ձեռք բերած և իրացրած թմրամիջոցների` նախկինում մեկ ամբողջականություն կազմելու հարցը պարզելուն, այդ ուղղությամբ ապացույցների հետազոտմանը և գնահատմանը:
Մերժելով փորձագետներին հարցաքննելու մասին մեղադրողի միջնորդությունները` դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քր. դատ. օր-ի 346 հոդվածի խախտում և ՀՀ քր. դատ. օր-ի 105 հոդ. 2-րդ մասի ուժով նյութագիտական փորձաքննության եզրակացությունը, սույն գործով անթույլատրելի ապացույց է:
Այլ անձի կողմից թմրամիջոցը Վ.Հովսեփյանին իրացնելու մասին Վ.Հովսեփյանը և Հ.Ալեքսանյանը ցուցմունքներ են տվել ոչ թե հանցագործության իրական կատարողին բացահայտելու նպատակով, այլ Հ.Ալեքսանյանին ծանր հանցագործություն կատարելու համար քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու փորձ կատարելու մղումներից ելնելով:
Ենթադրություն է նաև դատարանի պնդումը, որ նախաքննական մարմնի մոտ ողջամիտ կասկածներ են մնացել թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանի կողմից Հենրիկ Գրիգորյանից գնված լինելու կապակցությամբ: Դատարանի այդ պնդումը նույնպես ենթադրություն է, չի բխում քրեական գործի նյութերից:
Գտնում է, որ Վ.Հովսեփյանին ապօրինաբար թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ Հ.Ալեքսանյանի մեղադրանքը հաստատվել է դատարանում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ըստ քրեական գործի նյութերի.
Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը առաջադրված մեղադրանքում ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 25.06.2010թ. Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող ավտովերանորոգողի արհեստանոցում կայանված իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի 03 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ ինքը իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին նրա խնդրանքով տվել է միայն պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ` այն լցնելով Վաչագան Հովսեփյանի բերած ներարկիչի մեջ, դրա դիմաց 10.000 ՀՀ դրամ գումար չի ստացել նրանից, ինչպես նաև ինքը նույն պահին և ընդհանրապես Վաչագան Հովսեփյանին ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց չի տվել, չի վաճառել, իսկ իր ավտոմեքենայի մեջ հայտնաբերված 0,48 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ինքն է ապօրինի պատրաստել և պահել իր անձնական օգտագործման համար:
Նախաքննության ժամանակ որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է Համբարձում Ալեքսանյանից ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը ձեռք բերելու հանգամանքը, հայտնելով, որ ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ինքը 2010թ. հունիսի 24-ին ձեռք է բերել ՚Մեդամաքսՙ խաղատանը Ռուբոյից, այն թաքցրել է խաղատան մոտակայքում: Հաջորդ օրը` 25.06.2010թ., պատահաբար հանդիպել է մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանին, նրա հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է խաղատուն, որտեղ որոշ ժամանակ խաղալուց հետո իմացել է, որ Գրաֆ Եղիազարյանը ցանկանում է Երևան գնալ, խնդրել է միասին գնալ: Ինքը թաքստոցից վերցրել է թմրամիջոցը, մտադրություն ունենալով հանդիպել իր եղբոր ընկեր Համբարձում Ալեքսանյանին ու ունենալու դեպքում նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ վերցնել: Ճանապարհին իր խնդրանքով իր տված փողով Գրաֆ Եղիազարյանը ներարկիչներ ու դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր է գնել դեղատնից: Ինքը Երևանում սրճարանում հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ է խնդրել: Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ ունի քացախաթթվի անհիդրիդ, բայց իր ավտոմեքենայի մեջ է, իսկ ավտոմեքենան արհեստավորի ավտոտնակում է գտնվում:
Համբարձում Ալեքսանյանն իրեն նկարագրել է արհեստանոցի տեղը, ինքը ոտքով մենակ գնացել է արհեստանոց` իր հետ տանելով 2 ներարկիչ, նստել է Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայի մեջ, Համբարձում Ալեքսանյանը ներարկիչներից մեկի մեջ քաշել և լցրել է քացախաթթվի անհիդրիդը և տվել է իրեն, որի դիմաց ինքը նրան չի վճարել: Վերադարձել և նստել է տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, դեպի Արտաշատ ընթանալիս իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցներն ու բերման են ենթարկել ոստիկանության Արտաշատի բաժին, հայտնաբերել են թմրամիջոցն ու պրեկուրսորը:
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու հանգամանքը, իսկ այդ մասին նախաքննության սկզբում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս 2010թ. հունիսի 27-ին, 29-ին և 30-ին, խոստովանական ցուցմունքներ տալը պատճառաբանել է ցուցմունքներ տալու պահին իր ծանր ֆիզիկական վիճակով, քանի որ գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` իր տան կտուրից ընկնելու հետևանքով ստորին և վերին վերջույթների ոսկրերի բազմաթիվ կոտրվածքներով ու սալջարդերով, բժիշկների կողմից ներարկված ցավազրկող և այլ բնույթի ներարկումների ու օգտագործած դեղորայքի ազդեցության տակ:
Գործով մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկություն չի ունեցել և նման խնդրանքով Վաչագան Հովսեփյանին չի դիմել: 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 11.00-ի սահմաններում ցանկացել է գնալ ՚Մինիմաքսՙ խաղատուն և իր համագյուղացի Ռաֆայել Գրիգորյանին խնդրել է իր տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տանել այնտեղ:
Մինչ այդ նախկինում խաղատուն է այցելել իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ և այդ անգամ նույնպես ցանկացել է նրա հետ գնալ: Այդ նպատակով Ռ.Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Շահումյան գյուղ, որտեղ հանդիպել է Վ.Հովսեփյանին և նրա հետ միասին գնացել են խաղատուն: Խաղատանը իր մոտ եղած 20.000 ՀՀ դրամից 10.000 ՀՀ դրամը տանուլ է տվել, որից հետո ցանկացել է գնալ Երևան: Մինչ այդ Վ.Հովսեփյանը իրենից պարտքով 10.000 ՀՀ դրամ գումար է վերցրել և իմանալով, որ պետք է գնա Երևան, իր հետ միասին Ռ.Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով եկել են Երևան: Արցախի փողոցից դեպի Էրեբունի հիվանդանոց տանող ճանապարհին ցանկացել է հանդիպել մի մարմնավաճառի, սակայն նրան չի գտել և մի քանի րոպե սպասելուց հետո ցանկացել է վերադառնալ:
Այդ ժամանակ Վ.Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և ասել, որ շուտով կվերադառնա: Մոտ 15 րոպե անց Վ.Հովսեփյանը վերադարձել և խնդրել է գնալ Ս.Դավիթ կայարանի դիմացի փողոց, ապա վերադառնալ Արարատ: Հասնելով մի դեղատան մոտ Վ.Հովսեփյանը իրեն 400 ՀՀ դրամ գումար է տվել և ինքը նրա խնդրանքով դեղատնից նրա համար գնել է մեկ տուփ ՚Դիմեդրոլՙ տեսակի դեղահաբեր և 3 գրամանոց ներարկիչներ: Հասնելով Վ.Հովսեփյանի մատնացույց արած վայրը, վերջինս իջել է ավտոմեքենայից և մոտ 3-4 րոպե անց վերադառնալով ասել, որ կարող են գնալ: Արցախի փողոցում ոստիկաններն իրենց կանգնեցրել են և բերման ենթարկել, որի ժամանակ իմացել է, որ Վ.Հովսեփյանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից թմրամիջոց են հայտնաբերել: Ինքը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանին չի ճանաչել և նրա հետ առնչություն չի ունեցել:
Վկա Ռաֆայել Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր անձնական օգտագործման ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենան օգտագործում է որպես տաքսի: 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 10.00-ի սահմաններում իր համագյուղացի Գրաֆ Եղիազարյանը իրենց գյուղում հանդիպել է իրեն և ասել, որ ցանկանում է գնալ Երևան տանող ճանապարհի վրա գտնվող խաղատուն և վերադառնալ: Գ.Եղիազարյանին հայտնել է, որ խաղատուն գնալու և վերադառնալու համար պետք է վճարի 6000 ՀՀ դրամ: Գ.Եղիազարյանը համաձայնվել է և ասել, որ մինչև խաղատուն գնալը պետք է գնան Շահումյան գյուղ, որտեղից իրենց հետ էլի մարդ պետք է գա: Շահումյան գյուղում հանդիպել են Գ.Եղիազարյանի ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին և միասին գնացել խաղատուն, որտեղ ուղևորները իջել են, իսկ ինքը գնացել է գազի լիցքավորում կատարելու: 15-20 րոպե անց վերադարձել է խաղատան մոտ, որտեղ իրեն են սպասել Գրաֆ Եղիազարյանը և Վաչագան Հովսեփյանը: Գրաֆ Եղիազարյանն իրեն պատվիրել է գնալ Երևան, ասելով, որ Էրեբունի հիվանդանոցի մոտակայքում ինչ-որ աղջկա պետք է հանդիպի: Հասնելով Գ. Եղիազարյանի կողմից նշված վայրը, մոտ 5-10 րոպե սպասել են, սակայն Գ.Եղիազարյանը այդ աղջկան չի տեսել: Սպասելու ընթացքում Վ.Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և վերադառնալով ասել, որ գնան մեկ փողոց վերև, որտեղ ինչ-որ մարդու պետք է հանդիպի և դրանից հետո վերադառնան Արարատի մարզ։ Ճանապարհին Վ.Հովսեփյանի խնդրանքով Գ. Եղիազարյանը մտել է դեղատուն և ինչ-որ փաթեթ ձեռքին վերադարձել: Հասնելով Վ.Հովսեփյանի նշած վայրը, ինքը և Գ.Եղիազարյանը սպասել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Վ.Հովսեփյանը, իջնելով ավտոմեքենայից, մոտ 20-30 մետր հեռացել է և ինչ-որ տեղ մտել: Մոտ 5-10 րոպե անց Վ. Հովսեփյանը վերադարձել է և ասել, որ գնան Արարատի մարզ: Ճանապարհին Վ.Հովսեփյանը անհանգիստ է եղել և ձեռքերը իջեցնելով ոտքերի մոտ ինչ-որ գործողություն է արել, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ զբաղված է եղել ավտոմեքենան վարելով: Քիչ անց իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցները և տարել ոստիկանություն, որտեղ ընթերակաների և իր մասնակցությամբ զննել են իր ավտոմեքենան: Զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի նստարանի վրայից հայտնաբերվել է Գ.Եղիազարյանի բերած փաթեթը, որի մեջ եղել են 5 հատ ներարկիչներ և ՚Դիմեդրոլՙ տեսակի դեղահաբեր, իսկ Վ.Հովսեփյանի նստարանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերվել են պոլիէթիլենային փաթեթով շագանակագույն զանգված և 2 ներարկիչներ, որոնցից մեկը լցված է եղել մոտ 1 գրամ ինչ-որ հեղուկով, իսկ մյուսը եղել է դատարկ:
Վկա Գագիկ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող իր ավտոտնակում զբաղվում է ավտոմեքենաների նորոգմամբ: 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 12.00-ի սահմաններում Համո անունով մի տղա իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի ավտոմեքենան բերել է վերանորոգման, այն կանգնեցվել է իր ավտոտնակում: Ինքը զբաղվել է այլ ավտոմեքենաների նորոգմամբ, որոնք կանգնած են եղել ավտոտնակի մոտ և չի նկատել, որ Համոն նշված օրը ում հետ է եկել և գնացել: Համոյի ավտոմեքենայի նորոգման համար պահեստամասեր է պետք եղել և վերջինս գնացել է դրանք բերելու, իսկ որոշ ժամանակ անց Համոյի հետ միասին եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, խուզարկել Համոյի ավտոմեքենան, որի ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի մասից հայտնաբերել են ինչ-որ փոքր փաթեթ և կազմել արձանագրություն:
Վկա Գրիգոր Մակարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 25-ին գտնվել է Անդրֆեդերացիայի փողոցում և ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հրավիրվել է մասնակցելու ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի մի ավտոմեքենայի զննության, որը կանգնած է եղել նույն փողոցում գտնվող ավտոտնակներից մեկում: Զննության ժամանակ ոստիկանները ավտոմեքենայի հետևի աջ ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերել են պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված ինչ-որ զանգված, որը կշռել են, փաթեթավորել, կնքել և կազմել արձանագրություն: Ոստիկանների ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ հայտնաբերված զանգվածը հնարավոր է, որ թմրամիջոց լինի:
ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրության համաձայն. զննությամբ ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի դիմաց` ռետինե տակդիրի վրա հայտնաբերվել են 2 հատ 3 մլ տարողության ներարկիչներ, որոնցից մեկը 0,9 մլ չափով լցված է եղել անգույն հեղուկով` քացախին յուրահատուկ հոտով, մյուսը դատարկ` նույնանման հոտով, մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված գորշ, շագանակագույն ափիոնանման զանգված, որի քաշը կազմել է մոտ 0,7 գրամ:
Հետևի նստարանին հայտնաբերվել են հինգ ներարկիչներ իրենց փաթեթատուփերով և մեկ տուփ դիմեդրոլ` 10 հաբերով: Մեքենայի ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանը հայտարարել է, որ տուփերով ներարկիչները պատկանում են հետևում նստած ուղևոր Գրաֆ Եղիազարյանին, իսկ առջևի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերված երկու ներարկիչները, որոնք լցված են ՚անհիդրիդովՙ և պոլիէթիլենային տոպրակի միջի ափիոնանման զանգվածը պատկանում են իրեն, դրանք նետել է տակդիրի վրա` բերման ենթարկվելու պահին Վ.Հովսեփյանը հայտարարել է, որ ափիոնանման նյութը ձեռք է բերել նույն օրը` Երևան քաղաքի բնակիչ Համոյից /հ. 1, գ.թ. 5-6/:
Համբարձում Ալեքսանյանի ՚Մերսեդես-124ՙ մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրության համաձայն. զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի աջ նստարանի դիմաց գտնվող կտորե տակդիրի տակ հայտնաբերվել է սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված մուգ շագանակագույն ափիոնանման զանգված` մոտ 0,5 գրամ քաշով /հ. 1, գ.թ. 24-25/:
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 340 Ք եզրակացության համաձայն. ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց, ներարկիչում առկա 0,9 մլ ծավալով հեղուկը` պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր /հ. 1, գ.թ. 45-47/:
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 341 Ք եզրակացության համաձայն. Համբարձում Ալեքսանյանին պատկանող Մերսեդես մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց /հ. 1, գ.թ. 49-50/:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 30.06.2010թ. թիվ 0482 եզրակացության համաձայն. Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ /հ. 1, գ.թ. 198/:
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության 19.08.2010թ. թիվ 258/10 եզրակացության համաձայն. Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան /հ. 1, գ.թ. 191-192/:
Հայտնաբերված թմրամիջոցները, պրեկուրսորը և ներարկիչները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց /հ. 1, գ.թ. 219, 220/:
Սույն գործով ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 1-ին մասով և 266 հոդ. 4-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ հիմնավորված է:
Դատարանը միաժամանակ գտել է, որ քրեական գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը հիմնավորելու հարցում և սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար մեղադրանքի նշված դրվագով անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366 հոդվածի հիմքով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ճանաչել և հռչակել նշված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը:
Դատարանը մասնավորապես արձանագրել է, որ.
30.06.2010թ. որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշմամբ Համբարձում Ալեքսանյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ, ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով« ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով« ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 25.06.2010թ. իրացրել է Երևանի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ 0,48 գրամ քաշով« ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում /հ. 1, գ.թ. 96/:
Նույն օրը ընդհանուր իրավասության դատարան ներկայացված կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշման մեջ, ի տարբերություն որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման շարադրանքի, հաստատված է համարվել նշված խոշոր չափի 1,15 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանի կողմից իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու, այնուհետև` վաճառելու փաստը:
Քրեական գործի ամբողջ նախաքննության ընթացքում, մինչև գործով կայացված վերջին որոշումը, բոլոր որոշումներում /նախաքննության ժամկետը երկարացնելու, մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու միջնորդության, իրեղեն ապացույցներ ճանաչելու, դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, բերման ենթարկելու, դատանարկոլոգիական փորձաքննություն նշանակելու, մեղադրյալին արգելանքից ազատելու և խափանման միջոցը չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու, բնակարաններում խուզարկություն կատարելու թույլտվություն ստանալու, նմուշներ ստանալու, տոքսիկոքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու, հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու միջնորդություն հարուցելու որոշումներում, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու և Մասիսի բաժիններին հասցեագրած քննչական հանձնարարության մեջ/ նախաքննական մարմինը հաստատված է համարել այն փաստը, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը իրացման նպատակով այլ անձից է ապօրինի ձեռք բերել և պահել խոշոր չափերի հասնող թմրամիջոցը և այնուհետև իրացրել է դրա մի մասը Վաչագան Հովսեփյանին, այլ ոչ թե ինքն է այն ապօրինի պատրաստել` իրացման նպատակով:
Նշված, ինչպես նաև Համբարձում Ալեքսանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ շարադրված գնահատականները միմյանց հետ գտնվում են էական հակասության մեջ:
Դատական քննության ընթացքում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով Համբարձում Ալեքսանյանին նոր մեղսադրանք առաջադրելու որոշմամբ նույնպես հիմնավորված է համարվել, որ Համբարձում Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել է 1,15 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց, որից 0,67 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը 25.06.2010թ. իրացրել է Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ մնացած 0,48 գրամ քաշով զգալի չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը ապօրինի պահել է իր ավտոմեքենայի մեջ` անձնական օգտագործման համար:
Դատարանը եզրահանգել է, որ.
Այսպիսով, նախաքննությամբ հիմնավորված է համարվել, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի պատրաստած 1,15 գրամ ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը սկզբում եղել է մեկ միասնական ամբողջություն, որը երկու մասի է բաժանվել 25.06.2010թ. ավտոտնակում` ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ 0,67 գրամը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու արդյունքում /նշելով` որից իրացվել է/, իսկ մնացած 0,48 գրամը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է:
Դատարանը արձանագրել է նաև, որ.
Գործով մյուս ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս 06.10.2010թ. տված ցուցմունքում հայտնել է, որ իր մոտ 25.06.2010թ. հայտնաբերված 0,67 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ինքը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք չի բերել, այլ այն դեպքի նախորդ օրը` 24.06.2010թ. ձեռք է բերել ՚Մինիմաքսՙ խաղատանը Ռուբիկից 20.000 ՀՀ դրամով, թաքցրել է խաղատան մոտ մի քարի տակ, իր հետ չի վերցրել, քանի որ քացախաթթվի անհիդրիդ չի ունեցել: Ռուբիկը խոստացել է ճարել և իրեն տալ նաև քացախաթթվի անհիդրիդ: Սակայն 25.06.2010թ. նույն ՚Մինիմաքսՙ խաղատանը Գրաֆ Եղիազարյանից լսելով, որ նա նպատակ ունի տաքսի ավտոմեքենայով Երևան գնալ ու վերադառնալ, թաքստոցից իր հետ վերցրել է նախորդ օրը Ռուբոյի տված ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը, միացել է Գրաֆ Եղիազարյանին, գնացել է Երևան և սրճարանում, որտեղ միշտ սիրում էր ժամանակ անցկացնել Համբարձում Ալեքսանյանը, հանդիպել է վերջինիս ու նրանից հետաքրքրվել, թե նա կարո՞ղ է իրեն քացախաթթվի անհիդրիդ տալ: Համբարձում Ալեքսանյանը պատասխանել է, որ քացախաթթվի անհիդրիդ ունի, սակայն գտնվում է արհեստավորի արհեստանոցում կայանված իր ավտոմեքենայի մեջ: Ինքը խնդրել է տաքսու վարորդին ու Գրաֆ Եղիազարյանին` գնալ արհեստանոցի մոտ, առանց նրանց հայտնելու իր նպատակների մասին: Ճանապարհին Գրաֆ Եղիազարյանն իր խնդրանքով դեղատնից ներարկիչներ և դիմեդրոլ տեսակի դեղորայք է գնել: Իր հետ վերցնելով երկու ներարկիչ, Համբարձում Ալեքսանյանի նկարագրած վայրին մոտենալուց հետո ոտքով մենակ որոշակի տարածություն անցնելով, հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, երկուսով մուտք են գործել արհեստանոց, նստել Համբարձում Ալեքսանյանի մեքենայի մեջ: Համբարձում Ալեքսանյանը նախապես իր հետ վերցրած 2 ներարկիչներից մեկում քաշել է քացախաթթվի անհիդրիդը և ներարկիչները հանձնել է իրեն: Նստելով տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, Երևան-Արարատ ճանապարհին փորձել է աննկատ թմրամիջոցը պատրաստել օգտագործման համար, սակայն իրենց կանգնեցրել են ոստիկանները և բերման ենթարկել ոստիկանության Արարատի բաժին:
Որպես մեղադրյալ հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը մանրամասնորեն նկարագրել է Ռուբոյին, նշել նրա օգտագործած բջջային հեռախոսահամարը` 098-03-15-36, նշել է, որ Ռուբոն նույնպես թմրամոլ է, ինքը հաճախակի է նրանից գնել ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, այն օգտագործել է միշտ գիշերային ժամերին` իր ընտանիքի անդամներից գաղտնի, մշտապես իր 077-22-00-88 հեռախոսահամարից կապ է պահպանել Ռուբոյի մոտ եղած 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ /հ. 1, գ.թ. 257-261/:
Բջջային 077-21-00-88 հեռախոսահամարի և 098-03-15-36 հեռախոսահամարի փոխադարձ մուտքային և ելքային հեռախոսակապը 2010թ. հունիս ամսին մինչև 23.06.2010թ. ժ.21.21-ը հիմնավորվել է դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ապացույց ճանաչված հեռախոսակապի վերծանումներով /հ. 1, գ.թ. 148-155, 289-299/:
25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկվելու մասին արձանագրությամբ Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերվել է ՚Սամսունգՙ տեսակի բջջային հեռախոսը /հ. 1, գ.թ. 9/:
՚Արմենտելՙ ՓԲ ընկերության տեղեկատվական տվյալներով` 098-03-15-36 հեռախոսահամարի բաժանորդը հանդիսանում է Մարգարիտա Եփրեմյանը /անձնագիր AF0420059/ /հ. 1, գ.թ. 155/:
Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Մարգարիտա Եփրեմյանը ժխտել է նշված հեռախոսահամարի աբոնենտը լինելու և այդ հեռախոսահամարից օգտվելու հանգամանքը /հ. 1, գ.թ. 309-310/:
Դատարանն իր նախաձեռնությամբ ՚Արմենտելՙ ՓԲ ընկերությունից պահանջել և ստացել է 098-03-15-36 բջջային հեռախոսահամարի աբոնենտի անձնագրի և իրեն հեռախոսակապի ծառայություն տրամադրելու դիմումի պատճենները։ Պարզվել է, որ 098-03-15-36 բջջային հեռախոսակապը տրամադրվել է Մարգարիտա Եփրեմյանի անձնագրի պատճենի հիման վրա։ Դատաքննության ժամանակ վկա Մարգարիտա Եփրեմյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՚Արմենտելՙ ՓԲԸ-ում իր անվամբ լրացված դիմումի վրա իր ստորագրությունը կեղծված է, ինքն այլ բջջային հեռախոսային համարից է օգտվում, տեղյակ չէ, թե ի՞նչ հանգամանքներում է իր անձնագրի պատճենով իր անվամբ ձևակերպվել 098-03-15-36 քարտը /դատական նիստի արձանագրություն/:
Մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննության հաջորդ օրը` 07.10.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մեկ ամսով երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, իսկ 14.10.2010թ.` նախաքննության ժամկետը երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, հիմնավորելով նրանով, որ անհրաժեշտ է քննությամբ պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը, պարզել Ռուբոյի ինքնությունը և կատարել դրանցից բխող քննչական և օպերատիվ-հետախուզական գործողություններ /հ. 1, գ.թ. 262, 270-271/:
Նշված մեկամսյա ժամկետում կատարվել է ընդամենը 2 գործողություն` 14.10.2010թ. քննչական բաժնի պետի գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետին հանձնարարվել է ձեռնարկել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` պարզելու համար, թե 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ի՞նչ հանգամանքներում և ու՞մ կողմից է իրացվել վերջինիս, անհրաժեշտ է համարվել պարզել մեղադրյալ Գ. Եղիազարյանի ցուցմունքի արժանահավատությունը և մեղադրյալի առնչությունը թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, պարզել Վաչագան Հովսեփյանի ծանոթ Ռուբոյի ինքնությունը և Ռուբոյի կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցներ իրացնելու հանգամանքները /հ. 1, գ.թ. 268-269/, և 02.11.2010թ. միջնորդություն է հարուցվել ընդհանուր իրավասության դատարան` հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու մասին /հ. 1, գ.թ. 276/:
Այնուհետև, 08.11.2010թ. նույն պատճառաբանությամբ որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, որը դատարանը բավարարել է նույն հիմնավորումներով 13.11.2010թ. որոշում է կայացվել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու մասին /հ. 1, գ.թ. 280, 284-285/:
06.12.2010թ. մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանը լրացուցիչ ցուցմունքում հայտնել է, որ 098-03-15-36 հեռախոսահամարից օգտվում է Հենդոն, նույն ինքը` ՚Պնդոնՙ, որը բնակվում է Մասիս քաղաքում, ինքը և Հենդոն միասին ավտոմեքենայի մեջ ներարկվել են սեդալգին` բացված բենզինով, Հենդոյի հետ զրուցել են ավտոմեքենայի առուվաճառքի հարցով, իր ձեռքի բջջային 077-89-41-44, ինչպես նաև քրոջ որդիներ Լիպարիտի 094-71-41-81 և Արմանի 077-92-99-43 հեռախոսահամարներով հաճախակի է կապ պահպանել Հենդոյի հետ նրա 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ, որով էլ պատճառաբանել է ՚Արմենտելՙ ՓԲԸ վերծանումներով փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։
Իր ցուցմունքում Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ Մասիսի բնակիչ Հենդոն ունի ՚Միցուբիշիՙ մակնիշի ունիվերսալ թափքով ավտոմեքենա, հանգամանորեն նկարագրել է Հենդոյի արտաքինը և դիմագծերը /հ. 1, գ.թ. 311-312, 289-299/:
07.12.2010թ. վերստին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, վերստին դա հիմնավորելով Ռուբոյի ինքնությունը և նրա կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցն իրացնելու հանգամանքը, Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի ցուցմունքների արժանահավատությունն ստուգելու և Համբարձում Ալեքսանյանի արարքին վերջնական քրեաիրավական գնահատական տալու անհրաժեշտությամբ /հ. 1, գ.թ. 313/:
Դատարանի 10.12.2010թ. որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է:
07.12.2010թ. Էրեբունու քննչական բաժնի պետը քննչական հանձնարարություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետին` Հենդո, մականունը` ՚Պնդոՙ կամ Ռուբոյի անձը պարզելու պահանջով /հ. 1, գ.թ. 314-315/:
Նույն օրը` 07.12.2010թ. գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետը շատ օպերատիվ կարգով հայտնել է Էրեբունու քննչական բաժնի պետին /գրությունը քննչական բաժին մուտք է եղել 07.12.2010թ./, որ ՚Պնդոՙ մականվամբ Հենդոն ինքը` 23.02.1968թ. Այնթափ գյուղում ծնված, նախկինում 5 անգամ գողության և թմրամիջոց ապօրինի պահելու և օգտագործելու համար դատապարտված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանն է, որն ունի ՚Միցուբիշի-Շաբիոտՙ մակնիշի ունիվերսալ թափքով 23 ԼՍ 120 պետհամարանիշի ավտոմեքենա, Հենրիկ Գրիգորյանը 04.12.2010թ. մահացել է:
Ոստիկանության բաժնի պետի գրությանը կցվել է Հենրիկ Գրիգորյանի անձնագրի պատճենը և լուսանկարը, մահվան մասին բժշկական վկայագրի պատճենը /հ. 1, գ.թ. 316-317, 332-333/:
08.12.2010թ. անձին լուսանկարով ճանաչման ժամանակ Վաչագան Հովսեփյանը մատնացույց անելով Մասիսի բնակիչ, 23.02.1968թ. ծնված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանին որպես Ռուբոյի /Պնդոյի/, հայտնել է, որ նրանից է 20.000 ՀՀ դրամով 24.06.2010թ. գնել այն ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը, որը հայտնաբերվել է իր մոտ 25.06.2010թ. ոստիկանության աշխատողների կողմից /հ. 1, գ.թ. 319/:
Այսինքն, լուսանկարի նշված ճանաչումը կատարվել է Ռուբոյի մասին ցուցմունք տալուց 2 ամիս 2 օր անց, մինչդեռ նրա անձը օպերատիվ կարգով ճշտելը բացարձակապես դժվարություն չէր ներկայացնում:
Վերը նշված բառացիորեն նույն հիմնավորումներով 14.12.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու մասին /հ. 1, գ.թ. 327/:
Նման պայմաններում, դատարանը եզրահանգել է, որ նախաքննական մարմնի մոտ ողջամիտ կասկածներ են մնացել թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանի կողմից Հենրիկ Գրիգորյանից գնված լինելու կապակցությամբ:
Բացի այդ, Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի և Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայից հայտնաբերված թմրամիջոցի բաղադրության նույնացման և դրանց նախկինում մեկ միասնական հնարավոր ամբողջություն կազմելու հանգամանքը ստուգելու նպատակով 24.12.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին /հ. 1, գ.թ. 329/, ինչպես նաև` նշված 2 հանգամանքները քննությամբ պարզաբանելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված` 30.12.2010թ. վերստին որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.02.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, պատճառաբանելով, որ.
1. նշանակված դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը չի ստացվել,
2. քրեական գործով անհրաժեշտություն է առաջացել համապատասխան քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներով պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը,
3. վերջնական քրեաիրավական գնահատական պետք է տալ մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանի արարքներին /հ. 1, գ.թ. 334-340/:
30.12.2010թ. ստացվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության միջնորդությունն այն մասին, որ համեմատական հետազոտության ուղարկված 0,67 և 0,48 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցները պետք է լրիվ ծախսվեն փորձաքննության ընթացքում, այնուամենայնիվ համեմատական հետազոտությունը լիարժեք չի կարող լինել, քանի որ թմրամիջոցի քանակությունը բավարար չէ ամբողջական համեմատական հետազոտության համար: Միջնորդությունը գրված է ավագ փորձագետ, մայոր Ա.Վ.Աբաջյանի անունից, փորձագետը միջնորդությունը չի ստորագրել /հ. 1, գ.թ. 336/:
Էրեբունու քննչական բաժնի պետի 30.12.2010թ. գրավոր պահանջով փորձաքննությունը չի իրականացվել, փորձանմուշները վերադարձվել են /հ. 1, գ.թ. 337-338/:
Նույն օրը` 30.12.2010թ. նախաքննությունն ավարտվել է, քրեական գործի նյութերը ծանոթացվել են երեք մեղադրյալներին, առանց գործով ունեցած վերը նշված կասկածները փարատելու /հ. 1, գ.թ. 341-343/:
11.01.2011թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունը, Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացրել է մինչև 17.02.2011թ., հիմք ընդունելով քննիչի միջնորդությունն այն մասին, որ նշված ժամկետում քննիչը պետք է ստանա դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը և պետք է քննությամբ ստուգվեն Ռուբոյի /նույնը` ՚Պնդոյիՙ կամ Հենրիկ Գրիգորյանի/ կողմից թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու կասկածները:
Դատարանը եզրահանգել է նաև, որ փաստորեն, նախաքննական մարմինը ապակողմնորոշել է դատարանին` 11.01.2011թ. միջնորդությունը դատարանում քննության առնելու օրը չիրազեկելով դատարանին, որ նախաքննությունն արդեն ավարտվել է /հ. 1, գ.թ. 345-346/:
Դատարանի որոշումը կայացնելու օրը` 11.01.2011թ. մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել և քրեական գործն ուղարկվել է դատարան /հ. 1, գ.թ. 347/:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ դատաքննության ընթացքում դատարանի որոշմամբ նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԳԱԱ ՚Փորձաքննությունների ազգային բյուրոՙ ՊՈԱԿ-ին /հ. 4, գ.թ. 31-33/:
2011թ. հունիսի 07-ի թիվ 11-1465 եզրակացության համաձայն. փորձաքննությանը ներկայացված երկու փաթեթներում /Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի/ առկա 0,62 գրամ և 0,43 գրամ հաստատուն չոր քաշերով ափիոնի զանգվածները նախկինում հավանաբար մեկ ամբողջություն չեն կազմել:
Սույն հետազոտության համար յուրաքանչյուր փորձանմուշից փորձագետներն օգտագործել են ընդամենը 0,05-ական գրամ փորձանմուշ ափիոն թմրամիջոց, մնացածը վերադարձվել է դատարան:
Փորձագետների նշված եզրահանգման համար հիմք է հանդիսացել այն, որ միմյանց հետ համեմատելով հետազոտվող 1-ին և 2-րդ օբյեկտներից պատրաստված լուծույթներից ստացված քրոմատոգրաֆիական դիագրամային պատկերները, փորձագետները նշել են, որ վերջիններս միկրոբաղադրիչների որակական պարունակությամբ էապես տարբերվում են միմյանցից իրենց միկրոբաղադրիչներով /հ. 4, գ.թ. 65-68/:
Դատարանը եզրահանգել է նաև, որ նախաքննության սկզբնական փուլում որոշակի ապացույցներ ձեռք բերելու ընթացքում խախտվել են հանցագործության կատարման մեջ կասկածվող անձանց սահմանադրական և դատավարական իրավունքները:
Այդ առումով դատարանը արձանագրել է նաև, որ.
Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը, Վաչագան Հովսեփյանը և Գրաֆ Եղիազարյանը ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել 25.06.2010թ. /հ. 1, գ.թ. 9, 15, 20/:
Նրանցից բացատրություն են վերցրել և մեզի փորձանմուշներ են ստացվել 25.06.2010թ. և 26.06.2010թ., նյութերը որոշմամբ նախաքննական մարմնին` Արարատի քննչական բաժին են ուղարկվել 27.06.2010թ., նույն օրը հարուցվել է քրեական գործ, մինչդեռ տարածքային ենթակայության կարգով նյութերը ենթակա էին ուղարկվելու Էրեբունու քննչական բաժին /հ. 1, գ.թ. 1-54/:
Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է բերման ենթարկվելուց 2 օր անց` 27.06.2010թ. ժ.12.30-ին:
Որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս նա հրաժարվել է ցուցմունք տալ, ներկայացրել է բժշկական փաստաթղթեր իր հիվանդությունների վերաբերյալ, պաշտպան չի ունեցել /հ. 1, գ.թ. 60-67/:
26.06.2010թ. անհայտ հանգամանքներում Վաչագան Հովսեփյանը ստացել է լուրջ վնասվածքներ` ձախ ազդրոսկրի վզիկի կոտրվածք տեղաշարժով, ձախ ճաճանչոսկրի գլխիկի կոտրվածք տեղաշարժով, զույգ կրունկոսկրերի շրջանի սալջարդեր, ձախ արմնկային հոդի ցավերով` հոդերում շարժումների բացակայությամբ /հ. 1, գ.թ. 107/:
Նշված փաստի առթիվ օրենքով նախատեսված կարգով նյութեր չեն նախապատրաստվել։ Դատարանի պահանջով ստացվել է ոստիկանության Արարատի բաժնի գործին կցված եզրակացությունն այն մասին, որ 26.06.2010թ. իր տան կտուրի ալեհավաքն ուղղելիս Վաչագան Հովսեփյանն ընկել է կտուրից և ստացել է թվարկված մարմնական վնասվածքները:
Վաչագան Հովսեփյանը 27.06.2010թ. ժ.09.20-ին ստացիոնար բուժման է ընդունվել Արտաշատի հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքում, սակայն նույն օրը` 27.06.2010թ. ժ.16.00-ին լրացվել է նրա ձերբակալման արձանագրությունը /հ. 1, գ.թ. 72/:
Ըստ հիվանդության նկարագրի և դատարանում որպես վկա հարցաքննված վնասվածքաբան բժիշկ Մնացական Մնացականյանի ցուցմունքի, Վաչագան Հովսեփյանն ունեցել է սուր ցավեր, նշանակվել են ցավազրկող դեղորայքներ անալգին, դիմեդրոլ, դիկլոֆենակ, որոնք հիվանդի մոտ կարող էին առաջացնել ուղեղի մթագնում, քնկոտություն: 27.06.2010թ. ժ.16.10-ից մինչև 18.40-ը Վաչագան Հովսեփյանը հարցաքննվել է որպես կասկածյալ, առանց պաշտպանի մասնակցության:
Դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով տվյալ իրավիճակում կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննությանը պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր պայման է եղել: Բացի այդ, ինչպես քրեական գործում, այնպես էլ` հիվանդության նկարագրում բացակայում է բուժող բժշկի կարծիքը` տվյալ պահին ցուցմունք տալուն Վաչագան Հովսեփյանի ի վիճակի լինելու կամ ցավազրկող և այլ դեղորայքի ազդեցության տակ չլինելու մասին:
Բացի այդ, դատարանը արժանահավատ չի համարել այն, որ ֆիզիկական նշված իրավիճակում գտնվող կասկածյալը կարողացել է ընթերցել քննիչի գրեթե անընթեռնելի ձեռագրով կազմված ցուցմունքը, որի համար նա ստորագրել է արձանագրությունը /հ. 1, գ.թ. 77-80/:
Նշված ցուցմունքում արձանագրվել է, որ 25.06.2010թ. խաղատնից հեռախոսային կապի միջոցով բազմաթիվ հեռախոսազանգերի արդյունքում Վաչագան Հովսեփյանը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի հետ պայմանավորվել է իրեն թմրամիջոցի իրացման հարցի շուրջ, որի կապակցությամբ եկել է Երևան և Համբարձում Ալեքսանյանից 10.000 ՀՀ դրամով գնել 0,67 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը:
Հարկ է նշել, որ դեպքից հետո ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման են ենթարկվել Վաչագան Հովսեփյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-21-00-88 հեռախոսահամարով, Գրաֆ Եղիազարյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 093-02-40-25 հեռախոսահամարով և Համբարձում Ալեքսանյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-89-41-44 հեռախոսահամարով:
Սակայն նախաքննությամբ ստացված վերծանումներով 25.06.2010թ. նշված հեռախոսահամարների աբոնենտները միմյանց հետ կապ չեն հաստատել /հ. 1, գ.թ. 145-155, 289-299/:
28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։
29.06.2010թ. ժ.14.00-ից մինչև 15.40-ը Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննվել է կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանը։
Վերջինս պնդել է Համբարձում Ալեքսանյանից ափիոն տեսակի թմրամիջոց գնելու հանգամանքը, իսկ Համբարձում Ալեքսանյանը ժխտել է այն, սակայն հարցաքննության վերջում, ինչպես նաև` առերեսումին հաջորդած լրացուցիչ ցուցմունքում կասկածյալ Համբարձում Ալեքսանյանը խոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, նշելով, որ ՚համաձայն եմ Վաչիկի բոլոր ասածների հետ, նրա ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանըՙ /հ. 1, գ.թ. 92-93, 94-95/:
Նշվածի կապակցությամբ դատաքննության ժամանակ որպես ամբաստանյալ հարցաքննված Վաչագան Հովսեփյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՚հարցաքննության ժամանակ ես շոկի մեջ էի, չէի հասկանում, ոչ հան էի հասկանում, ոչ` չեն, ցավազրկողներ էին սրսկում, չեմ հիշում, թե ինչ եմ հայտնել, իրենք գրում էին, ես ստորագրում էի ...ՙ /դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 29.07.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը, մահճակալին գիպսակապերով պառկած, գտնվում էր առողջական առումով շատ վատ վիճակում, նույնիսկ երբ բուժանձնակազմից եկան նրան ցավազրկող դեղորայք սրսկելու, թույլ չտվեցին ներարկում անել, և ինքը, մարդկայնորեն խղճալով Վաչագանին, նրա ֆիզիկական և հոգեկան տառապանքներին վերջ տալու ակնկալիքով, երկու խոսքով ասել է, որ Վաչագանի հետ համաձայն է, որից հետո առերեսումն ավարտվել է /դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատարանում որպես վկա հրավիրված և հարցաքննված վնասվածքաբան-վիրաբույժ Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հիվանդանոց ստացիոնար բուժման ընդունվելու առաջին իսկ պահից Վաչագան Հովսեփյանը գտնվել է ցավազրկող դեղորայքի ազդեցության տակ, որոշակի պարբերականությամբ, ինչպես նաև` մշտական ցավային սինդրոմով պայմանավորված, Վաչագան Հովսեփյանն ստացել է ցավազրկողներ, որոնք ազդում են հիվանդի գիտակցության վրա, կարող են առաջացնել քնկոտություն, ուղեղի մթագնում և այլ երևույթներ:
Վկա Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք է տվել նաև այն մասին, որ 29.06.2010թ., մինչև առերեսումը ինքը ուղղել է Վաչագան Հովսեփյանի տեղաշարժված ոսկորները, գիպսակապեր է դրել և ֆիքսել է կոտրված հատվածները: Նշված բժշկական միջամտությունը ուժեղ ցավեր են առաջացրել հիվանդի մոտ, նրան ցավազրկողներ են ներարկվել: Նշված օրը Վաչագան Հովսեփյանը բողոքել է երիկամների ցավերից, սրտխփոցից, ըստ արյան և մեզի բիոքիմիական անալիզների, 29.06.2010թ. նրան մոտ ազոտը /կրեատինը/ նորմայից երկու անգամ բարձր է եղել, ինքը հրավիրել է ուրոլոգին և սրտաբանին` կոնսուլտացիայի, վերջիններս նշանակումներ են արել, այդ մասին հիվանդության նկարագրում նշում կա: Վկան հայտնել է նաև, որ քննչական գործողությունը կատարվել է առանց իր` բուժող բժշկի, գիտության և թույլտվության /դատական նիստի արձանագրություն/:
Վաչագան Հովսեփյանի հիվանդության պատմության համաձայն, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ճանաչվել է ապացույց, հիմնավորվել է, որ իրականացվել է ուրոլոգի կոնսուլտացիա` հիվանդի մոտ ազոտի բարձր ցուցանիշ ունենալու կապակցությամբ և սրտաբանի ու անոթաբանի կոնսուլտացիաներ, ինչպես նաև մեզի և արյան անալիզների տվյալներով ազոտը /կրեատինը/ գերազանցել է թույլատրելի նորման 2 անգամից ավել չափով /դատական նիստի արձանագրություն/:
Տվյալ դեպքում դատարանը եզրահանգել է նաև, որ խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջները, նշված հիմքով պաշտպանի մասնակցությունը քննչական գործողությանը չապահովելը կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի առերես հարցաքննությանը նրա սահմանադրական և դատավարական իրավունքների խախտում է:
Որպիսի պայմաններում, դատարանը գտել է, որ 27.04.2010թ. կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքը և 29.04.2010թ. կասկածյալներ Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի առերես հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը և 29.04.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքները պետք է հանվեն մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների շարքից` որպես օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված անթույլատրելի և ոչ արժանահավատ ապացույցներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզելու ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքն ապացուցված չլինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Հարկ է նշել, որ վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պարագայում, ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի և գործով նախկին ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանի պատճառաբանությունների ստուգման ուղղությամբ ըստ էության լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ նախաքննություն չի կատարվել և ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի մեղադրանքի հիմքում դրվել են քննությամբ չփարատված կասկածները:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն, ինչպես առանձին վերցված, այնպես էլ իրենց համակցությամբ բավարար չեն հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարք:
Որպիսի պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը տվյալ դեպքում իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացման դատավճիռ կայացնելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` դատարանի կողմից օրենքի պահանջը անտեսելու, քրեադատավարական օրենքի էական խախտման, ապացույցների գնահատմանը սուբյեկտիվ մոտեցում ցուցաբերելու և արդյունքում չհիմնավորված հետևությունների հանգելու, անհիմն դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, տվյալ դեպքում անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Ինչ վերաբերում թմրանյութի մեկ ամբողջականություն կազմելու հարցը պարզելուն, ապա հարկ է նշել, որ սույն գործում առկա է համապատասխան փորձաքննության եզրակացություն, որով գործի լուծման համար պարզաբանման ենթակա անհրաժեշտ հանգամանքներն ըստ էության բավարար չափով լուսաբանվել են, հետևաբար մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում այդ առումով բերված պատճառաբանությունները ևս անհիմն են և այն բավարարելու հիմք համարվել չեն կարող:
Նման պայմաններում, վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում վկայակոչված պատճառաբանություններն անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը նախկինում պատիժը կրելուց ազատվել է համաներման հիմքով, այսինքն վերջինիս նկատմամբ 17.07.2001թ. /հ.1, գ.թ. 87/ դրությամբ արդեն իսկ համաներում է կիրառվել, որպիսի պարագայում դատարանը իրավացիորեն եզրահանգել է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ ներկայումս համաներում կիրառվել չի կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268 հոդ. 1-ին մասով և 266 հոդ. 4-րդ մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.07.2011թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԷԴ/0013/01/11
2011թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Պավել Գյուլումյան
Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյան
Ամբաստանյալի պաշտպաններ Ժաննա Օհանյան
Հունան Բաբայան
2011 թվականի հուլիսի 22-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի ծնված 08.06.1975թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, նախկինում դատված`
1. Էջմիածնի շրջանի ժողդատարանի 23.04.1995թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 6-րդ մասով դատապարտվել է 6 ամիս ժամկետով ուղղիչ աշխատանքների վաստակի 20% բռնագանձմամբ,
2. Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 12.10.2000թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, ազատվել է 17.07.2001թ. համաներման ակտով։
3. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 10.05.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով,
4. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 17.02.2006թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով,
5. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 10 /տասը/ ամիս ժամկետով, դատավճիռը օրինական ուժի մեջ է մտել 18.06.2010թ., նշանակված պատիժը չկրած, բն. Երևան, Նորքի 7-րդ զանգված 30 շենք բնակ. 44, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր։
ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման է ենթարկվել 25.06.2010թ., ձերբակալվել է 27.06.2010թ., խափանման միջոցը կալանավորում է ընտրվել 30.06.2010թ.։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
2010թ-ի հունիսի 25-ին ժամը 20։30-ի սահմաններում, իրացնելով օպերատիվ տեղեկատվությունը, ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի և ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության օպերատիվ աշխատակիցների կողմից թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանը /բնակ. գ. Շահումյան Արարատի մարզ/, և ավտովարորդ Ռաֆայել Նիկոլայի Գրիգորյանը /բնակ. գ. Արարատ, Արարատի մարզ/` վերջինիս պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով։
Ավտոմեքենայի զննությամբ ավտովարորդի կողքին նստած ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանի ոտքերի տակ` ռետինե ոտնատակի վրա հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 3 գրամանոց ներարկիչներ, որոնցից մեկում առկա է եղել շուրջ 1,9 միլիգրամ անգույն հեղուկ` քացախին բնորոշ յուրահատուկ հոտով և սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթ, որի մեջ առկա է եղել գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է 0,7 գրամ։ Ավտոմեքենայի մեջից հայտնաբերվել են նաև 5 հատ չօգտագործված ներարկիչներ և 1 տուփ «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղամիջոց` 10 դեղահատերով։
Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել նյութերով դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին, փորձաքննությունները հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը։
Դատաքիմիական փորձագետի 26.06.2010թ. թիվ 340Ք եզրակացության համաձայն`
1. Փորձաքննության ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
2. Փորձաքննության ներկայացված ներարկիչում առկա 0,9մլ ծավալով հեղուկները հանդիսանում են քացախաթթվի անհիդրիդ։ Քացախաթթվի անհիդրիդը հանդիսանում է պրեկուրսոր։
3. Փորձաքննության ներկայացված թվով 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր։
4. Փորձաքննության ներկայացված թվով մեկ դատարկ ներարկիչում կիրառված մեթոդի զգայունության սահմաններում, ափիոնի շարքի ալկալոիդների, թմրալկալոիդների հետքեր չհայտնաբերվեցին։
Նույն օրը` 25.06.2010թ. ժ. 20։50-ին, օպերատիվ տեղեկատվությունն իրացնելով, ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության և Արարատի բաժնի օպերատիվ աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փող. 152 տան բնակիչ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը, որի վարած «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ` հետևի նստոցի աջ մասի ոտնատակի ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերվել է մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնվող գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է շուրջ 0,5 գրամ։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի 26.06.2010թ. որոշմամբ նյութերով նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը։
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. թիվ 341Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արարատի մարզի քննչական բաժնի Արարատի քննչական բաժանմունքի կողմից 27.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 26109110 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
27.06.2010թ. ժամը 12։30-ին Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է։
27.06.2010թ. ժամը 16։00-ին ձերբակալման արձանագրություն է կազմվել Վաչագան Հովսեփյանի նկատմամբ, թեև վերջինս գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` 26.06.2010թ. անհայտ հանգամանքներում ստացած ոտքերի ոսկրային կոտրվածքների և սալջարդերի կապակցությամբ։
28.06.2010թ. որոշում է կայացվել քրեական գործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկելու մասին։
28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։
30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։
Համբարձում Ալեքսանյանին նշված հոդվածներով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 18.06.2010թ. օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով 10 ամիս ժամկետով դատապարտված լինելով, պատիժը դեռևս չկրած, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 2010թ. հունիսի 25-ին իրացրել է Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` այն 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ զգալի չափի` 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 30.06.2010թ. որոշմամբ բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հունիսի 27-ից` ձերբակալման օրվանից։
30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
30.06.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանին արգելանքից ազատելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն կիրառելու մասին։
06.10.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել Վաչագան Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։
Վաչագան Հովսեփյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա Արարատի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.11.2009թ. դատավճռով դատապարտված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի, իր ծանոթ Գրաֆ Եղիազարյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, կրկին անգամ, Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ. ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրան տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։
Նախաքննական մարմինը 05.10.2010թ. որոշում է կայացրել Գրաֆ Եղիազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանը մեղադրվել է այն բանում, որ նա 2010թ-ի հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, վերջինիս միջոցով և իր կողմից տրված 10.000 ՀՀ դրամ գումարով Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք են բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրանց տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 11.01.2011թ։
Քրեական գործը 13.01.2011թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի կիրառմամբ դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության 3091-րդ հոդվածի կարգով մեղադրողի կողմից 13.06.2011թ. որոշում է կայացվել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասին և նշված հոդվածներով նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել։
Դատարանի 23.06.2011թ. որոշմամբ ամբաստանյալներ Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանի և Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանի վերաբերյալ որոշումներ են կայացվել քրեական գործի վարույթը նրանց մասով կարճելու և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` հիմք ընդունելով ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշումը «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին»։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք նախաքննական մարմնի կողմից դրվել են մեղադրանքի հիմքում և թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Դատաքննության ընթացքում դատավարության կողմերի միջնորդությամբ, ինչպես նաև` դատարանի նախաձեռնությամբ դատակոչի ցուցակից դուրս որպես վկա են կանչվել և հարցաքննվել այլ անձինք, պահանջվել, քրեական գործին են կցվել և հետազոտվել են փաստաթղթեր, նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Դատարանը գտնում է, որ հիմնավորվել է ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ մասով, այն է` իր անձնական օգտագործման համար 0,48 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ապօրինի պատրաստելու և պահելու, ինչպես նաև` 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու համար, իսկ խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստելու և 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու դրվագով նրա մեղքը հիմնավորող բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի մասով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ։
Ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալ ապացույցներով.
ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը առաջադրված մեղադրանքում ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 25.06.2010թ. Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող ավտովերանորոգողի արհեստանոցում կայանված իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ ինքը իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին նրա խնդրանքով տվել է միայն պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ` այն լցնելով Վաչագան Հովսեփյանի բերած ներարկիչի մեջ, դրա դիմաց 10.000 ՀՀ դրամ գումար չի ստացել նրանից, ինչպես նաև ինքը նույն պահին և ընդհանրապես Վաչագան Հովսեփյանին «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց չի տվել, չի վաճառել, իսկ իր ավտոմեքենայի մեջ հայտնաբերված 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ինքն է ապօրինի պատրաստել և պահել իր անձնական օգտագործման համար։
Հատոր 1 Գ.Թ. 251, դատաքննության արձանագրություն
Նախաքննության ժամանակ որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս տված ցուցմունքում Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է Համբարձում Ալեքսանյանից «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը ձեռք բերելու հանգամանքը, հայտնելով, որ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ինքը 2010թ. հունիսի 24-ին ձեռք է բերել «Մեդամաքս» խաղատանը Ռուբոյից, այն թաքցրել է խաղատան մոտակայքում։ Հաջորդ օրը` 25.06.2010թ., պատահաբար հանդիպել է մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանին, նրա հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է խաղատուն, որտեղ որոշ ժամանակ խաղալուց հետո իմացել է, որ Գրաֆ Եղիազարյանը ցանկանում է Երևան գնալ, խնդրել է միասին գնալ։ Ինքը թաքստոցից վերցրել է թմրամիջոցը, մտադրություն ունենալով հանդիպել իր եղբոր ընկեր Համբարձում Ալեքսանյանին ու ունենալու դեպքում նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ վերցնել։ Ճանապարհին իր խնդրանքով իր տված փողով Գրաֆ Եղիազարյանը ներարկիչներ ու դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր է գնել դեղատնից։ Ինքը Երևանում սրճարանում հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ է խնդրել։ Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ ունի քացախաթթվի անհիդրիդ, բայց իր ավտոմեքենայի մեջ է, իսկ ավտոմեքենան արհեստավորի ավտոտնակում է գտնվում։
Համբարձում Ալեքսանյանն իրեն նկարագրել է արհեստանոցի տեղը, ինքը ոտքով մենակ գնացել է արհեստանոց` իր հետ տանելով 2 ներարկիչ, նստել է Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայի մեջ, Համբարձում Ալեքսանյանը ներարկիչներից մեկի մեջ քաշել և լցրել է քացախաթթվի անհիդրիդը և տվել է իրեն, որի դիմաց ինքը նրան չի վճարել։ Վերադարձել և նստել է տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, դեպի Արտաշատ ընթանալիս իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցներն ու բերման են ենթարկել ոստիկանության Արտաշատի բաժին, հայտնաբերել են թմրամիջոցն ու պրեկուրսորը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 257-261
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու հանգամանքը, իսկ այդ մասին նախաքննության սկզբում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս 2010թ. հունիսի 27-ին, 29-ին և 30-ին, խոստովանական ցուցմունքներ տալը պատճառաբանել է ցուցմունքներ տալու պահին իր ծանր ֆիզիկական վիճակով, քանի որ գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` իր տան կտուրից ընկնելու հետևանքով ստորին և վերին վերջույթների ոսկրերի բազմաթիվ կոտրվածքներով ու սալջարդերով, բժիշկների կողմից ներարկված ցավազրկող և այլ բնույթի ներարկումների ու օգտագործած դեղորայքի ազդեցության տակ։
Դատաքննության արձանագրություն
Գործով մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկություն չի ունեցել և նման խնդրանքով Վաչագան Հովսեփյանին չի դիմել։ 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 11։00-ի սահմաններում ցանկացել է գնալ «Մինիմաքս» խաղատուն և իր համագյուղացի Ռաֆայել Գրիգորյանին խնդրել է իր տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տանել այնտեղ։ Մինչ այդ նախկինում խաղատուն է այցելել իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ և այդ անգամ նույնպես ցանկացել է նրա հետ գնալ։ Այդ նպատակով Ռ. Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Շահումյան գյուղ, որտեղ հանդիպել է Վ. Հովսեփյանին և նրա հետ միասին գնացել են խաղատուն։ Խաղատանը իր մոտ եղած 20.000 ՀՀ դրամից 10.000 ՀՀ դրամը տանուլ է տվել, որից հետո ցանկացել է գնալ Երևան։ Մինչ այդ Վ. Հովսեփյանը իրենից պարտքով 10.000 ՀՀ դրամ գումար է վերցրել և իմանալով, որ պետք է գնա Երևան, իր հետ միասին Ռ. Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով եկել են Երևան։ Արցախի փողոցից դեպի Էրեբունի հիվանդանոց տանող ճանապարհին ցանկացել է հանդիպել մի մարմնավաճառի, սակայն նրան չի գտել և մի քանի րոպե սպասելուց հետո ցանկացել է վերադառնալ։ Այդ ժամանակ Վ. Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և ասել, որ շուտով կվերադառնա։ Մոտ 15 րոպե անց Վ. Հովսեփյանը վերադարձել և խնդրել է գնալ Ս. Դավիթ կայարանի դիմացի փողոց, ապա վերադառնալ Արարատ։ Հասնելով մի դեղատան մոտ Վ. Հովսեփյանը իրեն 400 ՀՀ դրամ գումար է տվել և ինքը նրա խնդրանքով դեղատնից նրա համար գնել է մեկ տուփ «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղահաբեր և 3 գրամանոց ներարկիչներ։ Հասնելով Վ. Հովսեփյանի մատնացույց արած վայրը, վերջինս իջել է ավտոմեքենայից և մոտ 3-4 րոպե անց վերադառնալով ասել, որ կարող են գնալ։ Արցախի փողոցում ոստիկաններն իրենց կանգնեցրել են և բերման ենթարկել, որի ժամանակ իմացել է, որ Վ. Հովսեփյանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից թմրամիջոց են հայտնաբերել։ Ինքը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանին չի ճանաչել և նրա հետ առնչություն չի ունեցել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 142-144, 241, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Ռաֆայել Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր անձնական օգտագործման ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենան օգտագործում է որպես տաքսի։ 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում իր համագյուղացի Գրաֆ Եղիազարյանը իրենց գյուղում հանդիպել է իրեն և ասել, որ ցանկանում է գնալ Երևան տանող ճանապարհի վրա գտնվող խաղատուն և վերադառնալ։ Գ. Եղիազարյանին հայտնել է, որ խաղատուն գնալու և վերադառնալու համար պետք է վճարի 6000 ՀՀ դրամ։ Գ. Եղիազարյանը համաձայնվել է և ասել, որ մինչև խաղատուն գնալը պետք է գնան Շահումյան գյուղ, որտեղից իրենց հետ էլի մարդ պետք է գա։ Շահումյան գյուղում հանդիպել են Գ. Եղիազարյանի ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին և միասին գնացել խաղատուն, որտեղ ուղևորները իջել են, իսկ ինքը գնացել է գազի լիցքավորում կատարելու։ 15-20 րոպե անց վերադարձել է խաղատան մոտ, որտեղ իրեն են սպասել Գրաֆ Եղիազարյանը և Վաչագան Հովսեփյանը։ Գրաֆ Եղիազարյանն իրեն պատվիրել է գնալ Երևան, ասելով, որ Էրեբունի հիվանդանոցի մոտակայքում ինչ-որ աղջկա պետք է հանդիպի։ Հասնելով Գ. Եղիազարյանի կողմից նշված վայրը, մոտ 5-10 րոպե սպասել են, սակայն Գ. Եղիազարյանը այդ աղջկան չի տեսել։ Սպասելու ընթացքում Վ. Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և վերադառնալով ասել, որ գնան մեկ փողոց վերև, որտեղ ինչ-որ մարդու պետք է հանդիպի և դրանից հետո վերադառնան Արարատի մարզ։ Ճանապարհին Վ. Հովսեփյանի խնդրանքով Գ. Եղիազարյանը մտել է դեղատուն և ինչ-որ փաթեթ ձեռքին վերադարձել։ Հասնելով Վ. Հովսեփյանի նշած վայրը, ինքը և Գ. Եղիազարյանը սպասել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Վ. Հովսեփյանը, իջնելով ավտոմեքենայից, մոտ 20-30 մետր հեռացել է և ինչ-որ տեղ մտել։ Մոտ 5-10 րոպե անց Վ. Հովսեփյանը վերադարձել է և ասել, որ գնան Արարատի մարզ։ Ճանապարհին Վ. Հովսեփյանը անհանգիստ է եղել և ձեռքերը իջեցնելով ոտքերի մոտ ինչ-որ գործողություն է արել, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ զբաղված է եղել ավտոմեքենան վարելով։ Քիչ անց իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցները և տարել ոստիկանություն, որտեղ ընթերակաների և իր մասնակցությամբ զննել են իր ավտոմեքենան։ Զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի նստարանի վրայից հայտնաբերվել է Գ. Եղիազարյանի բերած փաթեթը, որի մեջ եղել են 5 հատ ներարկիչներ և «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղահաբեր, իսկ Վ. Հովսեփյանի նստարանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերվել են պոլիէթիլենային փաթեթով շագանակագույն զանգված և 2 ներարկիչներ, որոնցից մեկը լցված է եղել մոտ 1 գրամ ինչ-որ հեղուկով, իսկ մյուսը եղել է դատարկ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 157-158, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Գագիկ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող իր ավտոտնակում զբաղվում է ավտոմեքենաների նորոգմամբ։ 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 12։00-ի սահմաններում Համո անունով մի տղա իր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան բերել է վերանորոգման, այն կանգնեցվել է իր ավտոտնակում։ Ինքը զբաղվել է այլ ավտոմեքենաների նորոգմամբ, որոնք կանգնած են եղել ավտոտնակի մոտ և չի նկատել, որ Համոն նշված օրը ում հետ է եկել և գնացել։ Համոյի ավտոմեքենայի նորոգման համար պահեստամասեր է պետք եղել և վերջինս գնացել է դրանք բերելու, իսկ որոշ ժամանակ անց Համոյի հետ միասին եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, խուզարկել Համոյի ավտոմեքենան, որի ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի մասից հայտնաբերել են ինչ-որ փոքր փաթեթ և կազմել արձանագրություն։
Հատոր 1 Գ.Թ. 199-200
Վկա Գրիգոր Մակարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 25-ին գտնվել է Անդրֆեդերացիայի փողոցում և ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հրավիրվել է մասնակցելու «Մերսեդես» մակնիշի մի ավտոմեքենայի զննության, որը կանգնած է եղել նույն փողոցում գտնվող ավտոտնակներից մեկում։ Զննության ժամանակ ոստիկանները ավտոմեքենայի հետևի աջ ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերել են պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված ինչ-որ զանգված, որը կշռել են, փաթեթավորել, կնքել և կազմել արձանագրություն։ Ոստիկանների ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ հայտնաբերված զանգվածը հնարավոր է, որ թմրամիջոց լինի։
Հատոր 1 Գ.Թ. 224-225, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Ռաֆայել Գրիգորյանի ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ զննությամբ ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի դիմաց` ռետինե տակդիրի վրա հայտնաբերվել են 2 հատ 3 մլ տարողության ներարկիչներ, որոնցից մեկը 0,9 մլ չափով լցված է եղել անգույն հեղուկով` քացախին յուրահատուկ հոտով, մյուսը դատարկ` նույնանման հոտով, մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված գորշ, շագանակագույն ափիոնանման զանգված, որի քաշը կազմել է մոտ 0,7 գրամ։ Հետևի նստարանին հայտնաբերվել են հինգ ներարկիչներ իրենց փաթեթատուփերով և մեկ տուփ դիմեդրոլ` 10 հաբերով։ Մեքենայի ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանը հայտարարել է, որ տուփերով ներարկիչները պատկանում են հետևում նստած ուղևոր Գրաֆ Եղիազարյանին, իսկ առջևի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերված երկու ներարկիչները, որոնք լցված են «անհիդրիդով» և պոլիէթիլենային տոպրակի միջի ափիոնանման զանգվածը պատկանում են իրեն, դրանք նետել է տակդիրի վրա` բերման ենթարկվելու պահին։ Վ. Հովսեփյանը հայտարարել է, որ ափիոնանման նյութը ձեռք է բերել նույն օրը` Երևան քաղաքի բնակիչ Համոյից։
Հատոր 1 Գ.Թ. 5-6
Համբարձում Ալեքսանյանի «Մերսեդես-124» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի աջ նստարանի դիմաց գտնվող կտորե տակդիրի տակ հայտնաբերվել է սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված մուգ շագանակագույն ափիոնանման զանգված` մոտ 0,5 գրամ քաշով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 24-25
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 340Ք եզրակացության համաձայն` ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց, ներարկիչում առկա 0,9 մլ ծավալով հեղուկը` պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր։
Հատոր 1 Գ.Թ. 45-47
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 340Ք եզրակացության համաձայն Համբարձում Ալեքսանյանին պատկանող Մերսեդես մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 49-50
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 30.06.2010թ. թիվ 0482 եզրակացության համաձայն Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 198
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության 19.08.2010թ. թիվ 258/10 եզրակացության համաձայն Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։
Հատոր 1 Գ.Թ. 191-192
Հայտնաբերված թմրամիջոցները, պրեկուրսորը և ներարկիչները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 219, 220
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածների սանկցիայով նրա նկատմամբ անհրաժեշտ է քրեական պատիժ կիրառել։
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը հիմնավորելու հարցում և սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար` մեղադրանքի նշված դրվագով անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի հիմքով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ճանաչել և հռչակել նշված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը։
Վերոնշված հետևությանը հանգելու համար դատարանի համար հիմք են հանդիսանում հետևյալ ապացույցները.
30.06.2010թ. որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշմամբ Համբարձում Ալեքսանյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 25.06.2010թ. իրացրել է Երևանի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 96
Նույն օրը ընդհանուր իրավասության դատարան ներկայացված կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշման մեջ, ի տարբերություն որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման շարադրանքի, հաստատված է համարվել նշված խոշոր չափի 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանի կողմից իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու, այնուհետև` վաճառելու փաստը։
Քրեական գործի ամբողջ նախաքննության ընթացքում, մինչև գործով կայացված վերջին որոշումը, բոլոր որոշումներում /նախաքննության ժամկետը երկարացնելու, մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու միջնորդության, իրեղեն ապացույցներ ճանաչելու, դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, բերման ենթարկելու, դատանարկոլոգիական փորձաքննություն նշանակելու, մեղադրյալին արգելանքից ազատելու և խափանման միջոցը չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու, բնակարաններում խուզարկություն կատարելու թույլտվություն ստանալու, նմուշներ ստանալու, տոքսիկոքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու, հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու միջնորդություն հարուցելու որոշումներում, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու և Մասիսի բաժիններին հասցեագրած քննչական հանձնարարության մեջ/ նախաքննական մարմինը հաստատված է համարել այն փաստը, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը իրացման նպատակով այլ անձից է ապօրինի ձեռք բերել և պահել խոշոր չափերի հասնող թմրամիջոցը և այնուհետև իրացրել է դրա մի մասը Վաչագան Հովսեփյանին, այլ ոչ թե ինքն է այն ապօրինի պատրաստել` իրացման նպատակով։ Նշված, ինչպես նաև` Համբարձում Ալեքսանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ շարադրված գնահատականները միմյանց հետ գտնվում են էական հակասության մեջ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 101
30.06.2010թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Համբարձում Ալեքսանյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունք տալ, ոչինչ չի նշել, թե իրեն մեղավոր ճանաչում է, թե ոչ, խնդրել է հիմք ընդունել 29.06.2010թ. որպես կասկածյալ իր տված ցուցմունքը։
06.10.2010թ. առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու, ինչպես նաև` որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման մեջ հաստատված է համարվել այն հանգամանքը, որ Համբարձում Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը վաճառել է 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ մնացած զգալի չափի 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 246-247
06.10.2010թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Համբարձում Ալեքսանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասով իրեն մեղավոր չի ճանաչել, մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Վաչագան Հովսեփյանին «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց չի վաճառել, այլ նրան, որպես ծանոթի, տվել է միայն պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը, իսկ իր ավտոմեքենայի մեջ հայտնաբերված «ափիոն» տեսակի զգալի չափի 0,48 գրամ քաշով թմրամիջոցն ինքն է ապօրինի պատրաստել և պահել իր օգտագործման համար։
Հատոր 1 Գ.Թ. 251
Դատական քննության ընթացքում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով Համբարձում Ալեքսանյանին նոր մեղսադրանք առաջադրելու որոշմամբ նույնպես հիմնավորված է համարվել, որ Համբարձում Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել է 1,15 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից 0,67 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը 25.06.2010թ. իրացրել է Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ մնացած 0,48 գրամ քաշով զգալի չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը ապօրինի պահել է իր ավտոմեքենայի մեջ` անձնական օգտագործման համար։
Դատաքննության արձանագրություն
Այսպիսով, նախաքննությամբ հիմնավորված է համարվել, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի պատրաստած 1,15 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը սկզբում եղել է մեկ միասնական ամբողջություն, որը երկու մասի է բաժանվել 25.06.2010թ. ավտոտնակում` «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ 0,67 գրամը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու արդյունքում /նշելով` որից իրացվել է/, իսկ մնացած 0,48 գրամը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է։
Գործով մյուս ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս 06.10.2010թ. տված ցուցմունքում հայտնել է, որ իր մոտ 25.06.2010թ. հայտնաբերված 0,67 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ինքը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք չի բերել, այլ այն դեպքի նախորդ օրը` 24.06.2010թ. ձեռք է բերել «Մինիմաքս» խաղատանը Ռուբիկից 20.000 ՀՀ դրամով, թաքցրել է խաղատան մոտ մի քարի տակ, իր հետ չի վերցրել, քանի որ քացախաթթվի անհիդրիդ չի ունեցել։ Ռուբիկը խոստացել է ճարել և իրեն տալ նաև քացախաթթվի անհիդրիդ։ Սակայն 25.06.2010թ. նույն «Մինիմաքս» խաղատանը Գրաֆ Եղիազարյանից լսելով, որ նա նպատակ ունի տաքսի ավտոմեքենայով Երևան գնալ ու վերադառնալ, թաքստոցից իր հետ վերցրել է նախորդ օրը Ռուբոյի տված «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, միացել է Գրաֆ Եղիազարյանին, գնացել է Երևան և սրճարանում, որտեղ միշտ սիրում էր ժամանակ անցկացնել Համբարձում Ալեքսանյանը, հանդիպել է վերջինիս ու նրանից հետաքրքրվել, թե նա կարո՞ղ է իրեն քացախաթթվի անհիդրիդ տալ։ Համբարձում Ալեքսանյանը պատասխանել է, որ քացախաթթվի անհիդրիդ ունի, սակայն գտնվում է արհեստավորի արհեստանոցում կայանված իր ավտոմեքենայի մեջ։ Ինքը խնդրել է տաքսու վարորդին ու Գրաֆ Եղիազարյանին` գնալ արհեստանոցի մոտ, առանց նրանց հայտնելու իր նպատակների մասին։ Ճանապարհին Գրաֆ Եղիազարյանն իր խնդրանքով դեղատնից ներարկիչներ և դիմեդրոլ տեսակի դեղորայք է գնել։ Իր հետ վերցնելով երկու ներարկիչ, Համբարձում Ալեքսանյանի նկարագրած վայրին մոտենալուց հետո ոտքով մենակ որոշակի տարածություն անցնելով, հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, երկուսով մուտք են գործել արհեստանոց, նստել Համբարձում Ալեքսանյանի մեքենայի մեջ։ Համբարձում Ալեքսանյանը նախապես իր հետ վերցրած 2 ներարկիչներից մեկում քաշել է քացախաթթվի անհիդրիդը և ներարկիչները հանձնել է իրեն։ Նստելով տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, Երևան-Արարատ ճանապարհին փորձել է աննկատ թմրամիջոցը պատրաստել օգտագործման համար, սակայն իրենց կանգնեցրել են ոստիկանները և բերման ենթարկել ոստիկանության Արարատի բաժին։
Որպես մեղադրյալ հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը մանրամասնորեն նկարագրել է Ռուբոյին, նշել նրա օգտագործած բջջային հեռախոսահամարը` 098-03-15-36, նշել է, որ Ռուբոն նույնպես թմրամոլ է, ինքը հաճախակի է նրանից գնել «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, այն օգտագործել է միշտ գիշերային ժամերին` իր ընտանիքի անդամներից գաղտնի, մշտապես իր 077-22-00-88 հեռախոսահամարից կապ է պահպանել Ռուբոյի մոտ եղած 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 257-261
Բջջային 077-21-00-88 հեռախոսահամարի և 098-03-15-36 հեռախոսահամարի փոխադարձ մուտքային և ելքային հեռախոսակապը 2010թ. հունիս ամսին մինչև 23.06.2010թ. ժ.21։21-ը հիմնավորվել է դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ապացույց ճանաչված հեռախոսակապի վերծանումներով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 148-155, 289-299
25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկվելու մասին արձանագրությամբ Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերվել է «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 9
«Արմենտել» ՓԲԸ տեղեկատվական տվյալներով` 098-03-15-36 հեռախոսահամարի բաժանորդը հանդիսանում է Մարգարիտա Եփրեմյանը /անձնագիր AF0420059/։
Հատոր 1 Գ.Թ. 155
Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Մարգարիտա Եփրեմյանը ժխտել է նշված հեռախոսահամարի աբոնենտը լինելու և այդ հեռախոսահամարից օգտվելու հանգամանքը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 309-310
Դատարանն իր նախաձեռնությամբ «Արմենտել» ՓԲԸ-ից պահանջել և ստացել է 098-03-15-36 բջջային հեռախոսահամարի աբոնենտի անձնագրի և իրեն հեռախոսակապի ծառայություն տրամադրելու դիմումի պատճենները։ Պարզվել է, որ 098-03-15-36 բջջային հեռախոսակապը տրամադրվել է Մարգարիտա Եփրեմյանի անձնագրի պատճենի հիման վրա։ Դատաքննության ժամանակ վկա Մարգարիտա Եփրեմյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Արմենտել» ՓԲԸ-ում իր անվամբ լրացված դիմումի վրա իր ստորագրությունը կեղծված է, ինքն այլ բջջային հեռախոսային համարից է օգտվում, տեղյակ չէ, թե ի՞նչ հանգամանքներում է իր անձնագրի պատճենով իր անվամբ ձևակերպվել 098-03-15-36 քարտը։
Դատաքննության արձանագրություն
Մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննության հաջորդ օրը` 07.10.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մեկ ամսով երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, իսկ 14.10.2010թ.` նախաքննական մարմինը հիմնավորելով նրանով, որ անհրաժեշտ է քննությամբ պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը, պարզել Ռուբոյի ինքնությունը և կատարել դրանցից բխող քննչական և օպերատիվ-հետախուզական գործողություններ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 262, 270-271
Նշված մեկամսյա ժամկետում կատարվել է ընդամենը 2 գործողություն` 14.10.2010թ. քննչական բաժնի պետի գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետին հանձնարարվել է ձեռնարկել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` պարզելու համար, թե 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ի՞նչ հանգամանքներում և ու՞մ կողմից է իրացվել վերջինիս, անհրաժեշտ է համարվել պարզել մեղադրյալ Գ. Եղիազարյանի ցուցմունքի արժանահավատությունը և մեղադրյալի առնչությունը թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, պարզել Վաչագան Հովսեփյանի ծանոթ Ռուբոյի ինքնությունը և Ռուբոյի կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցներ իրացնելու հանգամանքները /հատոր 1 գ.թ. 268-269/, և 02.11.2010թ. միջնորդություն է հարուցվել ընդհանուր իրավասության դատարան` հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու մասին /հատոր 1 գ.թ. 276/։
Այնուհետև 08.11.2010թ. նույն պատճառաբանությամբ որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, որը դատարանը բավարարել է նույն հիմնավորումներով 13.11.2010թ. որոշում է կայացվել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու մասին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 280, 284-285
06.12.2010թ. մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանը լրացուցիչ ցուցմունքում հայտնել է, որ 098-03-15-36 հեռախոսահամարից օգտվում է Հենդոն, նույն ինքը` «Պնդոն», որը բնակվում է Մասիս քաղաքում, ինքը և Հենդոն միասին ավտոմեքենայի մեջ ներարկվել են սեդալգին` բացված բենզինով, Հենդոյի հետ զրուցել են ավտոմեքենայի առուվաճառքի հարցով, իր ձեռքի բջջային 077-89-41-44, ինչպես նաև քրոջ որդիներ Լիպարիտի 094-71-41-81 և Արմանի 077-92-99-43 հեռախոսահամարներով հաճախակի է կապ պահպանել Հենդոյի հետ նրա 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ, որով էլ պատճառաբանել է «Արմենտել» ՓԲԸ վերծանումներով փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։
Իր ցուցմունքում Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ Մասիսի բնակիչ Հենդոն ունի «Միցուբիշի» մակնիշի ունիվերսալ թափքով ավտոմեքենա, հանգամանորեն նկարագրել է Հենդոյի արտաքինը և դիմագծերը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 311-312, 289-299
07.12.2010թ. վերստին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, վերստին դա հիմնավորելով Ռուբոյի ինքնությունը և նրա կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցն իրացնելու հանգամանքը, Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի ցուցմունքների արժանահավատությունն ստուգելու և Համբարձում Ալեքսանյանի արարքին վերջնական քրեաիրավական գնահատական տալու անհրաժեշտությամբ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 313
Դատարանի 10.12.2010թ. որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։
07.12.2010թ. Էրեբունու քննչական բաժնի պետը քննչական հանձնարարություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետին` Հենդո, մականունը` «Պնդո» կամ Ռուբոյի անձը պարզելու պահանջով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 314-315
Նույն օրը` 07.12.2010թ. գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետը շատ օպերատիվ կարգով հայտնել է Էրեբունու քննչական բաժնի պետին /գրությունը քննչական բաժին մուտք է եղել 07.12.2010թ./, որ «Պնդո» մականվամբ Հենդոն ինքը` 23.02.1968թ. Այնթափ գյուղում ծնված, նախկինում 5 անգամ գողության և թմրամիջոց ապօրինի պահելու և օգտագործելու համար դատապարտված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանն է, որն ունի «Միցուբիշի-Շաբիոտ» մակնիշի ունիվերսալ թափքով 23 ԼՍ 120 պետհամարանիշի ավտոմեքենա, Հենրիկ Գրիգորյանը 04.12.2010թ. մահացել է։
Ոստիկանության բաժնի պետի գրությանը կցվել է Հենրիկ Գրիգորյանի անձնագրի պատճենը և լուսանկարը, մահվան մասին բժշկական վկայագրի պատճենը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 316-317, 332-333
08.12.2010թ. անձին լուսանկարով ճանաչման ժամանակ Վաչագան Հովսեփյանը մատնացույց անելով Մասիսի բնակիչ, 23.02.1968թ. ծնված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանին որպես Ռուբոյի /Պնդոյի/, հայտնել է, որ նրանից է 20.000 ՀՀ դրամով 24.06.2010թ. գնել այն «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, որը հայտնաբերվել է իր մոտ 25.06.2010թ. ոստիկանության աշխատողների կողմից։
Հատոր 1 Գ.Թ. 319
Լուսանկարի նշված ճանաչումը կատարվել է Ռուբոյի մասին ցուցմունք տալուց 2 ամիս 2 օր անց, մինչդեռ նրա անձը օպերատիվ կարգով ճշտելը բացարձակապես դժվարություն չէր ներկայացնում։
Վերը նշված բառացիորեն նույն հիմնավորումներով 14.12.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու մասին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 327
Դրանից հետո նախաքննական մարմնի մոտ ողջամիտ կասկածներ են մնացել թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանի կողմից Հենրիկ Գրիգորյանից գնված լինելու կապակցությամբ։ Բացի այդ, Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի և Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայից հայտնաբերված թմրամիջոցի բաղադրության նույնացման և դրանց նախկինում մեկ միասնական հնարավոր ամբողջություն կազմելու հանգամանքը ստուգելու նպատակով 24.12.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին /հատոր 1 գ.թ. 329/, ինչպես նաև` նշված 2 հանգամանքները քննությամբ պարզաբանելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված` 30.12.2010թ. վերստին որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.02.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, պատճառաբանելով, որ
1. նշանակված դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը չի ստացվել,
2. քրեական գործով անհրաժեշտություն է առաջացել համապատասխան քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներով պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը,
3. վերջնական քրեաիրավական գնահատական պետք է տալ մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանի արարքներին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 339-340
30.12.2010թ. ստացվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության միջնորդությունն այն մասին, որ համեմատական հետազոտության ուղարկված 0,67 և 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցները պետք է լրիվ ծախսվեն փորձաքննության ընթացքում, այնուամենայնիվ համեմատական հետազոտությունը լիարժեք չի կարող լինել, քանի որ թմրամիջոցի քանակությունը բավարար չէ ամբողջական համեմատական հետազոտության համար։ Միջնորդությունը գրված է ավագ փորձագետ, մայոր Ա. Վ. Աբաջյանի անունից, փորձագետը միջնորդությունը չի ստորագրել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 336
Էրեբունու քննչական բաժնի պետի 30.12.2010թ. գրավոր պահանջով փորձաքննությունը չի իրականացվել, փորձանմուշները վերադարձվել են։
Հատոր 1 Գ.Թ. 337-338
Նույն օրը` 30.12.2010թ. նախաքննությունն ավարտվել է, քրեական գործի նյութերը ծանոթացվել են երեք մեղադրյալներին, առանց գործով ունեցած վերը նշված կասկածները փարատելու։
Հատոր 1 Գ.Թ. 341-343
11.01.2011թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունը, Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացրել է մինչև 17.02.2011թ., հիմք ընդունելով քննիչի միջնորդությունն այն մասին, որ նշված ժամկետում քննիչը պետք է ստանա դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը և պետք է քննությամբ ստուգվեն Ռուբոյի /նույնը` «Պնդոյի» կամ Հենրիկ Գրիգորյանի/ կողմից թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու կասկածները։
Փաստորեն, նախաքննական մարմինը ապակողմնորոշել է դատարանին` 11.01.2011թ. միջնորդությունը դատարանում քննության առնելու օրը չիրազեկելով դատարանին, որ նախաքննությունն արդեն ավարտվել է։
Հատոր 1 Գ.Թ. 345-346
Դատարանի որոշումը կայացնելու օրը` 11.01.2011թ. մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել և քրեական գործն ուղարկվել է դատարան։
Հատոր 1 Գ.Թ. 347
Դատաքննության ընթացքում դատարանի որոշմամբ նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ին։
2011թ. հունիսի 07-ի թիվ 11-1465 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված երկու փաթեթներում /Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի/ առկա 0,62 գրամ և 0,43 գրամ հաստատուն չոր քաշերով ափիոնի զանգվածները նախկինում հավանաբար մեկ ամբողջություն չեն կազմել։ Սույն հետազոտության համար յուրաքանչյուր փորձանմուշից փորձագետներն օգտագործել են ընդամենը 0,05-ական գրամ փորձանմուշ ափիոն թմրամիջոց, մնացածը վերադարձվել է դատարան։
Փորձագետների նշված եզրահանգման համար հիմք է հանդիսացել այն, որ միմյանց հետ համեմատելով հետազոտվող 1-ին և 2-րդ օբյեկտներից պատրաստված լուծույթներից ստացված քրոմատոգրաֆիական դիագրամային պատկերները, փորձագետները նշել են, որ վերջիններս միկրոբաղադրիչների որակական պարունակությամբ էապես տարբերվում են միմյանցից իրենց միկրոբաղադրիչներով։
Դատաքննության արձանագրություն
Նախաքննությամբ հիմնավորված է համարվել, որ դեպքի օրը` 25.06.2010թ. խաղատանը գտնված ժամանակ, Վաչագան Հովսեփյանը բազմիցս իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանին և նրանից խնդրել է իր օգտագործման համար թմրամիջոց ճարել, Համբարձում Ալեքսանյանը խոստացել է այն ճարել, նրանց միջև փոխադարձ ինտենսիվ հեռախոսակապ է տեղի ունեցել, վերջապես, ըստ քննչական մարմնի հետևությունների, ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է Վաչագան Հովսեփյանին, որ թմրամիջոցն արդեն առկա է, որից հետո Վաչագան Հովսեփյանը եկել է Երևան` Համբարձում Ալեքսանյանից ստանալու նրա խոստացած թմրամիջոցը։
Դեպքից հետո ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման են ենթարկվել Վաչագան Հովսեփյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-21-00-88 հեռախոսահամարով, Գրաֆ Եղիազարյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 093-02-40-25 հեռախոսահամարով և Համբարձում Ալեքսանյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-89-41-44 հեռախոսահամարով։ Սակայն նախաքննությամբ ստացված վերծանումներով 25.06.2010թ. նշված հեռախոսահամարների աբոնենտները միմյանց հետ կապ չեն հաստատել, որպիսի հանգամանքով հաստատված, դատարանը նախաքննական մարմնի նշված փաստարկը համարում է չհիմնավորված։
Հատոր 1 Գ.Թ. 145-155, 289-299
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված է, որ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզելու ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված չլինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված հարցերի շրջանակի` ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի և գործով նախկին ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանի պատճառաբանությունների ստուգման ուղղությամբ լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ նախաքննություն չի կատարվել, ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի մեղադրանքի հիմքում դրվել են քննությամբ չփարատված կասկածները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված է, որ քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի, դատավորը, հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված է, որ քրեական դատավարության ընթացքում թույլատրվում է օգտագործել միայն այն փաստական տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել սույն օրենսգրքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով սահմանված է, որ քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել այլ անօրինական գործողություններով, կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանական իրավունքի խախտմամբ։ Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտումները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ սահմանափակմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով` փաստական տվյալների` որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը, հաստատում է վարույթն իրականացնող մարմինը` սեփական նախաձեռնությամբ կամ կողմի միջնորդությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածը սահմանում է, որ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանիության, լրիվ և օբյեկտիվ քննության հիման վրա` հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ։
Գնահատելով գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված և ուսումնասիրված ապացույցները, դրանք գնահատելով իրենց համակցության մեջ, հիմնված ներքին համոզման վրա, դատարանը գտնում է, որ նախաքննության սկզբնական փուլում որոշակի ապացույցներ ձեռք բերելու ընթացքում խախտվել են հանցագործության կատարման մեջ կասկածվող անձանց սահմանադրական և դատավարական իրավունքները, որոնք արտահայտվել են հետևյալում.
Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը, Վաչագան Հովսեփյանը և Գրաֆ Եղիազարյանը ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել 25.06.2010թ.։
Հատոր 1 Գ.Թ. 9, 15, 20
Նրանցից բացատրություն են վերցրել և մեզի փորձանմուշներ են ստացվել 25.06.2010թ. և 26.06.2010թ., նյութերը որոշմամբ նախաքննական մարմնին` Արարատի քննչական բաժին են ուղարկվել 27.06.2010թ., նույն օրը հարուցվել է քրեական գործ, մինչդեռ տարածքային ենթակայության կարգով նյութերը ենթակա էին ուղարկվելու Էրեբունու քննչական բաժին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 1-54
Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է բերման ենթարկվելուց 2 օր անց` 27.06.2010թ. ժ.12։30-ին։ Որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս նա հրաժարվել է ցուցմունք տալ, ներկայացրել է բժշկական փաստաթղթեր իր հիվանդությունների վերաբերյալ, պաշտպան չի ունեցել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 60-67
26.06.2010թ. անհայտ հանգամանքներում Վաչագան Հովսեփյանը ստացել է լուրջ վնասվածքներ` ձախ ազդրոսկրի վզիկի կոտրվածք տեղաշարժով, ձախ ճաճանչոսկրի գլխիկի կոտրվածք տեղաշարժով, զույգ կրունկոսկրերի շրջանի սալջարդեր, ձախ արմնկային հոդի ցավերով` հոդերում շարժումների բացակայությամբ։
Հիվանդության նկարագիր, դատաքննության արձանագրություն,
հատոր 1 Գ.Թ. 107
Նշված փաստի առթիվ օրենքով նախատեսված կարգով նյութեր չեն նախապատրաստվել։ Դատարանի պահանջով ստացվել է ոստիկանության Արարատի բաժնի գործին կցված եզրակացությունն այն մասին, որ 26.06.2010թ. իր տան կտուրի ալեհավաքն ուղղելիս Վաչագան Հովսեփյանն ընկել է կտուրից և ստացել է թվարկված մարմնական վնասվածքները։
Դատաքննության արձանագրություն
Վաչագան Հովսեփյանը 27.06.2010թ. ժ.09։20-ին ստացիոնար բուժման է ընդունվել Արտաշատի հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքում, սակայն նույն օրը` 27.06.2010թ. ժ.16։00-ին լրացվել է նրա ձերբակալման արձանագրությունը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 72
Ըստ հիվանդության նկարագրի և դատարանում որպես վկա հարցաքննված վնասվածքաբան բժիշկ Մնացական Մնացականյանի ցուցմունքի, Վաչագան Հովսեփյանն ունեցել է սուր ցավեր, նշանակվել են ցավազրկող դեղորայքներ անալգին, դիմեդրոլ, դիկլոֆենակ, որոնք հիվանդի մոտ կարող էին առաջացնել ուղեղի մթագնում, քնկոտություն։ 27.06.2010թ. ժ.16։10-ից մինչև 18։40-ը Վաչագան Հովսեփյանը հարցաքննվել է որպես կասկածյալ, առանց պաշտպանի մասնակցության։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով տվյալ իրավիճակում կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննությանը պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր պայման է եղել։ Բացի այդ, ինչպես քրեական գործում, այնպես էլ` հիվանդության նկարագրում բացակայում է բուժող բժշկի կարծիքը` տվյալ պահին ցուցմունք տալուն Վաչագան Հովսեփյանի ի վիճակի լինելու կամ ցավազրկող և այլ դեղորայքի ազդեցության տակ չլինելու մասին։ Բացի այդ, դատարանը արժանահավատ չի համարում այն, որ ֆիզիկական նշված իրավիճակում գտնվող կասկածյալը կարողացել է ընթերցել քննիչի գրեթե անընթեռնելի ձեռագրով կազմված ցուցմունքը, որի համար նա ստորագրել է արձանագրությունը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 77-80
Նշված ցուցմունքում արձանագրվել է, որ 25.06.2010թ. խաղատնից հեռախոսային կապի միջոցով բազմաթիվ հեռախոսազանգերի արդյունքում Վաչագան Հովսեփյանը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի հետ պայմանավորվել է իրեն թմրամիջոցի իրացման հարցի շուրջ, որի կապակցությամբ եկել է Երևան և Համբարձում Ալեքսանյանից 10.000 ՀՀ դրամով գնել 0,67 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը։
28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։
29.06.2010թ. ժ.14։00-ից մինչև 15։40-ը Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննվել է կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանը։
Վերջինս պնդել է Համբարձում Ալեքսանյանից ափիոն տեսակի թմրամիջոց գնելու հանգամանքը, իսկ Համբարձում Ալեքսանյանը ժխտել է այն, սակայն հարցաքննության վերջում, ինչպես նաև` առերեսումին հաջորդած լրացուցիչ ցուցմունքում կասկածյալ Համբարձում Ալեքսանյանը խոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, նշելով, որ «համաձայն եմ Վաչիկի բոլոր ասածների հետ, նրա ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը»։
Հատոր 1 Գ.Թ. 92-93, 94-95
Նշվածի կապակցությամբ դատաքննության ժամանակ որպես ամբաստանյալ հարցաքննված Վաչագան Հովսեփյանը ցուցմունք տվեց դատարանին այն մասին, որ «հարցաքննության ժամանակ ես շոկի մեջ էի, չէի հասկանում, ոչ հան էի հասկանում, ոչ` չեն, ցավազրկողներ էին սրսկում, չեմ հիշում, թե ինչ եմ հայտնել, իրենք գրում էին, ես ստորագրում էի ...»։
Դատաքննության արձանագրություն
Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 29.07.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը, մահճակալին գիպսակապերով պառկած, գտնվում էր առողջական առումով շատ վատ վիճակում, նույնիսկ երբ բուժանձնակազմից եկան նրան ցավազրկող դեղորայք սրսկելու, թույլ չտվեցին ներարկում անել, և ինքը, մարդկայնորեն խղճալով Վաչագանին, նրա ֆիզիկական և հոգեկան տառապանքներին վերջ տալու ակնկալիքով, երկու խոսքով ասել է, որ Վաչագանի հետ համաձայն է, որից հետո առերեսումն ավարտվել է։
Դատաքննության արձանագրություն
Վերստին դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ինչպես ըստ բուժող բժիշկ Մնացական Մնացականյանի և հիվանդության պատմագրի` առերեսումը կատարելուց առաջ նախաքննության մարմինը չի պարզել ցավազրկող և այլ դեղորայքի ազդեցության տակ Վաչագան Հովսեփյանի գտնվելու և առողջական վիճակը թույլ տալու առումով նշված քննչական գործողությանը մասնակցելու նրա ֆիզիկական հնարավորության մասին։
Դատարանում որպես վկա հրավիրված և հարցաքննված վնասվածքաբան-վիրաբույժ Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հիվանդանոց ստացիոնար բուժման ընդունվելու առաջին իսկ պահից Վաչագան Հովսեփյանը գտնվել է ցավազրկող դեղորայքի ազդեցության տակ, որոշակի պարբերականությամբ, ինչպես նաև` մշտական ցավային սինդրոմով պայմանավորված, Վաչագան Հովսեփյանն ստացել է ցավազրկողներ, որոնք ազդում են հիվանդի գիտակցության վրա, կարող են առաջացնել քնկոտություն, ուղեղի մթագնում և այլ երևույթներ։
Վկա Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք տվեց նաև այն մասին, որ 29.06.2010թ., մինչև առերեսումը ինքը ուղղել է Վաչագան Հովսեփյանի տեղաշարժված ոսկորները, գիպսակապեր է դրել և ֆիքսել է կոտրված հատվածները։ Նշված բժշկական միջամտությունը ուժեղ ցավեր են առաջացրել հիվանդի մոտ, նրան ցավազրկողներ են ներարկվել։ Նշված օրը Վաչագան Հովսեփյանը բողոքել է երիկամների ցավերից, սրտխփոցից, ըստ արյան և մեզի բիոքիմիական անալիզների, 29.06.2010թ. նրան մոտ ազոտը /կրեատինը/ նորմայից երկու անգամ բարձր է եղել, ինքը հրավիրել է ուրոլոգին և սրտաբանին` կոնսուլտացիայի, վերջիններս նշանակումներ են արել, այդ մասին հիվանդության նկարագրում նշում կա։ Վկան հայտնել է նաև, որ քննչական գործողությունը կատարվել է առանց իր` բուժող բժշկի, գիտության և թույլտվության։
Դատաքննության արձանագրություն
Վաչագան Հովսեփյանի հիվանդության պատմությամբ, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ճանաչվել է ապացույց, հիմնավորվել է, որ իրականացվել է ուրոլոգի կոնսուլտացիա` հիվանդի մոտ ազոտի բարձր ցուցանիշ ունենալու կապակցությամբ և սրտաբանի ու անոթաբանի կոնսուլտացիաներ, ինչպես նաև մեզի և արյան անալիզների տվյալներով ազոտը /կրեատինը/ գերազանցել է թույլատրելի նորման 2 անգամից ավել չափով։
Դատաքննության արձանագրություն
Տվյալ դեպքում նույնպես դատարանը գտնում է, որ խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջները, նշված հիմքով պաշտպանի մասնակցությունը քննչական գործողությանը չապահովելը կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի առերես հարցաքննությանը նրա սահմանադրական և դատավարական իրավունքների խախտում է։
Վերոգրյալի հիմքով դատարանը գտնում է, որ 27.04.2010թ. կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքը և 29.04.2010թ. կասկածյալներ Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի առերես հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը և 29.04.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքները պետք է հանվեն մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների շարքից` որպես օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված անթույլատրելի և ոչ արժանահավատ ապացույցներ։
Վերոգրյալի հիմքով դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի կարգով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի դրվագով ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ, իսկ դատական ակտն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործն անհրաժեշտ է ուղարկել դատախազին` լուծելու թմրամիջոցի իրացման մասով նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ ամբաստանյալի նախկին դատվածությունը մարված չէ։
Քրեական գործով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, տուբերկուլյոզով և հեպատիտ «B» և «C» հիվանդությամբ տառապելը, 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի պահանջը հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ։
Դատարանը պատիժ նշանակելիս նկատի ունի նաև այն հանգամանքը, որ Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0177/01/09 դատավճիռը մինչև սույն դեպքը` 18.06.2010թ. մտել է օրինական ուժի մեջ և նշանակված 10 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատիժը Համբարձում Ալեքսանյանը չի կրել։
Դատարանը պետք է կիրառի նաև պատժի կատարման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` ափիոնային թմրամոլության դեմ։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ ԱԺ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշումը, քանի որ ամբաստանյալը նախկինում պատիժը կրելուց ազատվել է ՀՀ Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա /9-րդ կետի 2-բ ենթակետ/։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,67 գրամ և 0,48 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցները, 0,9 մլ պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը, ներարկիչները և դիմեդրոլ դեղահաբերը ենթակա են ոչնչացման, իսկ առգրաված բջջային հեռախոսներն ու գումարը վերադարձման դրանց տերերին` ըստ անձնական խուզարկության արձանագրությունների։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 41, 44, 357-358, 360, 365, 366, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքով հանցանքի կատարման մեջ ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը` նշված հանցանքում նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, մեղադրանքի նշված դրվագով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին արդարացնել։
Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածների սանկցիայով նրան դատապարտել` նշանակելով պատիժ
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված կարգով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի հիմքով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0177/01/09 դատավճռով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված 10 /տասը/ ամիս ազատազրկում պատժից 6 /վեց/ ամիս ազատազրկում պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի կարգով նշանակել պատժի կիրառման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` բուժում ափիոնային թմրամոլության դեմ, բուժման ժամկետը հաշվակցելով պատժի ժամկետի մեջ։
Պատիժը կրելու ժամկետը հաշվել 25.06.2010թ.` ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկելու օրը։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,67 գրամ և 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, պրեկուրսոր հանդիսացող 0,9 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, ներարկիչները և դիմեդրոլ դեղահատերը ոչնչացնել, իսկ բջջային հեռախոսները, զեղչի քարտը և գումարը վերադարձնել տերերին` ըստ անձնական խուզարկության արձանագրությունների։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2011թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Պավել Գյուլումյան
Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյան
Ամբաստանյալի պաշտպաններ Ժաննա Օհանյան
Հունան Բաբայան
2011 թվականի հուլիսի 22-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի ծնված 08.06.1975թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, նախկինում դատված`
1. Էջմիածնի շրջանի ժողդատարանի 23.04.1995թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 6-րդ մասով դատապարտվել է 6 ամիս ժամկետով ուղղիչ աշխատանքների վաստակի 20% բռնագանձմամբ,
2. Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 12.10.2000թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, ազատվել է 17.07.2001թ. համաներման ակտով։
3. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 10.05.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով,
4. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 17.02.2006թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով,
5. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 10 /տասը/ ամիս ժամկետով, դատավճիռը օրինական ուժի մեջ է մտել 18.06.2010թ., նշանակված պատիժը չկրած, բն. Երևան, Նորքի 7-րդ զանգված 30 շենք բնակ. 44, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր։
ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման է ենթարկվել 25.06.2010թ., ձերբակալվել է 27.06.2010թ., խափանման միջոցը կալանավորում է ընտրվել 30.06.2010թ.։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
2010թ-ի հունիսի 25-ին ժամը 20։30-ի սահմաններում, իրացնելով օպերատիվ տեղեկատվությունը, ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի և ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության օպերատիվ աշխատակիցների կողմից թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանը /բնակ. գ. Շահումյան Արարատի մարզ/, և ավտովարորդ Ռաֆայել Նիկոլայի Գրիգորյանը /բնակ. գ. Արարատ, Արարատի մարզ/` վերջինիս պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով։
Ավտոմեքենայի զննությամբ ավտովարորդի կողքին նստած ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանի ոտքերի տակ` ռետինե ոտնատակի վրա հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 3 գրամանոց ներարկիչներ, որոնցից մեկում առկա է եղել շուրջ 1,9 միլիգրամ անգույն հեղուկ` քացախին բնորոշ յուրահատուկ հոտով և սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթ, որի մեջ առկա է եղել գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է 0,7 գրամ։ Ավտոմեքենայի մեջից հայտնաբերվել են նաև 5 հատ չօգտագործված ներարկիչներ և 1 տուփ «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղամիջոց` 10 դեղահատերով։
Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել նյութերով դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին, փորձաքննությունները հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը։
Դատաքիմիական փորձագետի 26.06.2010թ. թիվ 340Ք եզրակացության համաձայն`
1. Փորձաքննության ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
2. Փորձաքննության ներկայացված ներարկիչում առկա 0,9մլ ծավալով հեղուկները հանդիսանում են քացախաթթվի անհիդրիդ։ Քացախաթթվի անհիդրիդը հանդիսանում է պրեկուրսոր։
3. Փորձաքննության ներկայացված թվով 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր։
4. Փորձաքննության ներկայացված թվով մեկ դատարկ ներարկիչում կիրառված մեթոդի զգայունության սահմաններում, ափիոնի շարքի ալկալոիդների, թմրալկալոիդների հետքեր չհայտնաբերվեցին։
Նույն օրը` 25.06.2010թ. ժ. 20։50-ին, օպերատիվ տեղեկատվությունն իրացնելով, ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության և Արարատի բաժնի օպերատիվ աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փող. 152 տան բնակիչ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը, որի վարած «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ` հետևի նստոցի աջ մասի ոտնատակի ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերվել է մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնվող գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է շուրջ 0,5 գրամ։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի 26.06.2010թ. որոշմամբ նյութերով նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը։
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. թիվ 341Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արարատի մարզի քննչական բաժնի Արարատի քննչական բաժանմունքի կողմից 27.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 26109110 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
27.06.2010թ. ժամը 12։30-ին Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է։
27.06.2010թ. ժամը 16։00-ին ձերբակալման արձանագրություն է կազմվել Վաչագան Հովսեփյանի նկատմամբ, թեև վերջինս գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` 26.06.2010թ. անհայտ հանգամանքներում ստացած ոտքերի ոսկրային կոտրվածքների և սալջարդերի կապակցությամբ։
28.06.2010թ. որոշում է կայացվել քրեական գործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկելու մասին։
28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։
30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։
Համբարձում Ալեքսանյանին նշված հոդվածներով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 18.06.2010թ. օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով 10 ամիս ժամկետով դատապարտված լինելով, պատիժը դեռևս չկրած, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 2010թ. հունիսի 25-ին իրացրել է Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` այն 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ զգալի չափի` 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 30.06.2010թ. որոշմամբ բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հունիսի 27-ից` ձերբակալման օրվանից։
30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
30.06.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանին արգելանքից ազատելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն կիրառելու մասին։
06.10.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել Վաչագան Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։
Վաչագան Հովսեփյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա Արարատի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.11.2009թ. դատավճռով դատապարտված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի, իր ծանոթ Գրաֆ Եղիազարյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, կրկին անգամ, Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ. ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրան տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։
Նախաքննական մարմինը 05.10.2010թ. որոշում է կայացրել Գրաֆ Եղիազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանը մեղադրվել է այն բանում, որ նա 2010թ-ի հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, վերջինիս միջոցով և իր կողմից տրված 10.000 ՀՀ դրամ գումարով Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք են բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրանց տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 11.01.2011թ։
Քրեական գործը 13.01.2011թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի կիրառմամբ դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության 3091-րդ հոդվածի կարգով մեղադրողի կողմից 13.06.2011թ. որոշում է կայացվել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասին և նշված հոդվածներով նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել։
Դատարանի 23.06.2011թ. որոշմամբ ամբաստանյալներ Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանի և Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանի վերաբերյալ որոշումներ են կայացվել քրեական գործի վարույթը նրանց մասով կարճելու և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` հիմք ընդունելով ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշումը «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին»։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք նախաքննական մարմնի կողմից դրվել են մեղադրանքի հիմքում և թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Դատաքննության ընթացքում դատավարության կողմերի միջնորդությամբ, ինչպես նաև` դատարանի նախաձեռնությամբ դատակոչի ցուցակից դուրս որպես վկա են կանչվել և հարցաքննվել այլ անձինք, պահանջվել, քրեական գործին են կցվել և հետազոտվել են փաստաթղթեր, նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Դատարանը գտնում է, որ հիմնավորվել է ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ մասով, այն է` իր անձնական օգտագործման համար 0,48 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ապօրինի պատրաստելու և պահելու, ինչպես նաև` 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու համար, իսկ խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստելու և 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու դրվագով նրա մեղքը հիմնավորող բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի մասով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ։
Ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալ ապացույցներով.
ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը առաջադրված մեղադրանքում ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 25.06.2010թ. Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող ավտովերանորոգողի արհեստանոցում կայանված իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ ինքը իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին նրա խնդրանքով տվել է միայն պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ` այն լցնելով Վաչագան Հովսեփյանի բերած ներարկիչի մեջ, դրա դիմաց 10.000 ՀՀ դրամ գումար չի ստացել նրանից, ինչպես նաև ինքը նույն պահին և ընդհանրապես Վաչագան Հովսեփյանին «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց չի տվել, չի վաճառել, իսկ իր ավտոմեքենայի մեջ հայտնաբերված 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ինքն է ապօրինի պատրաստել և պահել իր անձնական օգտագործման համար։
Հատոր 1 Գ.Թ. 251, դատաքննության արձանագրություն
Նախաքննության ժամանակ որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս տված ցուցմունքում Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է Համբարձում Ալեքսանյանից «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը ձեռք բերելու հանգամանքը, հայտնելով, որ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ինքը 2010թ. հունիսի 24-ին ձեռք է բերել «Մեդամաքս» խաղատանը Ռուբոյից, այն թաքցրել է խաղատան մոտակայքում։ Հաջորդ օրը` 25.06.2010թ., պատահաբար հանդիպել է մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանին, նրա հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է խաղատուն, որտեղ որոշ ժամանակ խաղալուց հետո իմացել է, որ Գրաֆ Եղիազարյանը ցանկանում է Երևան գնալ, խնդրել է միասին գնալ։ Ինքը թաքստոցից վերցրել է թմրամիջոցը, մտադրություն ունենալով հանդիպել իր եղբոր ընկեր Համբարձում Ալեքսանյանին ու ունենալու դեպքում նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ վերցնել։ Ճանապարհին իր խնդրանքով իր տված փողով Գրաֆ Եղիազարյանը ներարկիչներ ու դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր է գնել դեղատնից։ Ինքը Երևանում սրճարանում հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ է խնդրել։ Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ ունի քացախաթթվի անհիդրիդ, բայց իր ավտոմեքենայի մեջ է, իսկ ավտոմեքենան արհեստավորի ավտոտնակում է գտնվում։
Համբարձում Ալեքսանյանն իրեն նկարագրել է արհեստանոցի տեղը, ինքը ոտքով մենակ գնացել է արհեստանոց` իր հետ տանելով 2 ներարկիչ, նստել է Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայի մեջ, Համբարձում Ալեքսանյանը ներարկիչներից մեկի մեջ քաշել և լցրել է քացախաթթվի անհիդրիդը և տվել է իրեն, որի դիմաց ինքը նրան չի վճարել։ Վերադարձել և նստել է տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, դեպի Արտաշատ ընթանալիս իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցներն ու բերման են ենթարկել ոստիկանության Արտաշատի բաժին, հայտնաբերել են թմրամիջոցն ու պրեկուրսորը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 257-261
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու հանգամանքը, իսկ այդ մասին նախաքննության սկզբում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս 2010թ. հունիսի 27-ին, 29-ին և 30-ին, խոստովանական ցուցմունքներ տալը պատճառաբանել է ցուցմունքներ տալու պահին իր ծանր ֆիզիկական վիճակով, քանի որ գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` իր տան կտուրից ընկնելու հետևանքով ստորին և վերին վերջույթների ոսկրերի բազմաթիվ կոտրվածքներով ու սալջարդերով, բժիշկների կողմից ներարկված ցավազրկող և այլ բնույթի ներարկումների ու օգտագործած դեղորայքի ազդեցության տակ։
Դատաքննության արձանագրություն
Գործով մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկություն չի ունեցել և նման խնդրանքով Վաչագան Հովսեփյանին չի դիմել։ 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 11։00-ի սահմաններում ցանկացել է գնալ «Մինիմաքս» խաղատուն և իր համագյուղացի Ռաֆայել Գրիգորյանին խնդրել է իր տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տանել այնտեղ։ Մինչ այդ նախկինում խաղատուն է այցելել իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ և այդ անգամ նույնպես ցանկացել է նրա հետ գնալ։ Այդ նպատակով Ռ. Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Շահումյան գյուղ, որտեղ հանդիպել է Վ. Հովսեփյանին և նրա հետ միասին գնացել են խաղատուն։ Խաղատանը իր մոտ եղած 20.000 ՀՀ դրամից 10.000 ՀՀ դրամը տանուլ է տվել, որից հետո ցանկացել է գնալ Երևան։ Մինչ այդ Վ. Հովսեփյանը իրենից պարտքով 10.000 ՀՀ դրամ գումար է վերցրել և իմանալով, որ պետք է գնա Երևան, իր հետ միասին Ռ. Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով եկել են Երևան։ Արցախի փողոցից դեպի Էրեբունի հիվանդանոց տանող ճանապարհին ցանկացել է հանդիպել մի մարմնավաճառի, սակայն նրան չի գտել և մի քանի րոպե սպասելուց հետո ցանկացել է վերադառնալ։ Այդ ժամանակ Վ. Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և ասել, որ շուտով կվերադառնա։ Մոտ 15 րոպե անց Վ. Հովսեփյանը վերադարձել և խնդրել է գնալ Ս. Դավիթ կայարանի դիմացի փողոց, ապա վերադառնալ Արարատ։ Հասնելով մի դեղատան մոտ Վ. Հովսեփյանը իրեն 400 ՀՀ դրամ գումար է տվել և ինքը նրա խնդրանքով դեղատնից նրա համար գնել է մեկ տուփ «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղահաբեր և 3 գրամանոց ներարկիչներ։ Հասնելով Վ. Հովսեփյանի մատնացույց արած վայրը, վերջինս իջել է ավտոմեքենայից և մոտ 3-4 րոպե անց վերադառնալով ասել, որ կարող են գնալ։ Արցախի փողոցում ոստիկաններն իրենց կանգնեցրել են և բերման ենթարկել, որի ժամանակ իմացել է, որ Վ. Հովսեփյանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից թմրամիջոց են հայտնաբերել։ Ինքը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանին չի ճանաչել և նրա հետ առնչություն չի ունեցել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 142-144, 241, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Ռաֆայել Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր անձնական օգտագործման ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենան օգտագործում է որպես տաքսի։ 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում իր համագյուղացի Գրաֆ Եղիազարյանը իրենց գյուղում հանդիպել է իրեն և ասել, որ ցանկանում է գնալ Երևան տանող ճանապարհի վրա գտնվող խաղատուն և վերադառնալ։ Գ. Եղիազարյանին հայտնել է, որ խաղատուն գնալու և վերադառնալու համար պետք է վճարի 6000 ՀՀ դրամ։ Գ. Եղիազարյանը համաձայնվել է և ասել, որ մինչև խաղատուն գնալը պետք է գնան Շահումյան գյուղ, որտեղից իրենց հետ էլի մարդ պետք է գա։ Շահումյան գյուղում հանդիպել են Գ. Եղիազարյանի ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին և միասին գնացել խաղատուն, որտեղ ուղևորները իջել են, իսկ ինքը գնացել է գազի լիցքավորում կատարելու։ 15-20 րոպե անց վերադարձել է խաղատան մոտ, որտեղ իրեն են սպասել Գրաֆ Եղիազարյանը և Վաչագան Հովսեփյանը։ Գրաֆ Եղիազարյանն իրեն պատվիրել է գնալ Երևան, ասելով, որ Էրեբունի հիվանդանոցի մոտակայքում ինչ-որ աղջկա պետք է հանդիպի։ Հասնելով Գ. Եղիազարյանի կողմից նշված վայրը, մոտ 5-10 րոպե սպասել են, սակայն Գ. Եղիազարյանը այդ աղջկան չի տեսել։ Սպասելու ընթացքում Վ. Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և վերադառնալով ասել, որ գնան մեկ փողոց վերև, որտեղ ինչ-որ մարդու պետք է հանդիպի և դրանից հետո վերադառնան Արարատի մարզ։ Ճանապարհին Վ. Հովսեփյանի խնդրանքով Գ. Եղիազարյանը մտել է դեղատուն և ինչ-որ փաթեթ ձեռքին վերադարձել։ Հասնելով Վ. Հովսեփյանի նշած վայրը, ինքը և Գ. Եղիազարյանը սպասել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Վ. Հովսեփյանը, իջնելով ավտոմեքենայից, մոտ 20-30 մետր հեռացել է և ինչ-որ տեղ մտել։ Մոտ 5-10 րոպե անց Վ. Հովսեփյանը վերադարձել է և ասել, որ գնան Արարատի մարզ։ Ճանապարհին Վ. Հովսեփյանը անհանգիստ է եղել և ձեռքերը իջեցնելով ոտքերի մոտ ինչ-որ գործողություն է արել, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ զբաղված է եղել ավտոմեքենան վարելով։ Քիչ անց իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցները և տարել ոստիկանություն, որտեղ ընթերակաների և իր մասնակցությամբ զննել են իր ավտոմեքենան։ Զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի նստարանի վրայից հայտնաբերվել է Գ. Եղիազարյանի բերած փաթեթը, որի մեջ եղել են 5 հատ ներարկիչներ և «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղահաբեր, իսկ Վ. Հովսեփյանի նստարանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերվել են պոլիէթիլենային փաթեթով շագանակագույն զանգված և 2 ներարկիչներ, որոնցից մեկը լցված է եղել մոտ 1 գրամ ինչ-որ հեղուկով, իսկ մյուսը եղել է դատարկ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 157-158, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Գագիկ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող իր ավտոտնակում զբաղվում է ավտոմեքենաների նորոգմամբ։ 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 12։00-ի սահմաններում Համո անունով մի տղա իր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան բերել է վերանորոգման, այն կանգնեցվել է իր ավտոտնակում։ Ինքը զբաղվել է այլ ավտոմեքենաների նորոգմամբ, որոնք կանգնած են եղել ավտոտնակի մոտ և չի նկատել, որ Համոն նշված օրը ում հետ է եկել և գնացել։ Համոյի ավտոմեքենայի նորոգման համար պահեստամասեր է պետք եղել և վերջինս գնացել է դրանք բերելու, իսկ որոշ ժամանակ անց Համոյի հետ միասին եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, խուզարկել Համոյի ավտոմեքենան, որի ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի մասից հայտնաբերել են ինչ-որ փոքր փաթեթ և կազմել արձանագրություն։
Հատոր 1 Գ.Թ. 199-200
Վկա Գրիգոր Մակարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 25-ին գտնվել է Անդրֆեդերացիայի փողոցում և ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հրավիրվել է մասնակցելու «Մերսեդես» մակնիշի մի ավտոմեքենայի զննության, որը կանգնած է եղել նույն փողոցում գտնվող ավտոտնակներից մեկում։ Զննության ժամանակ ոստիկանները ավտոմեքենայի հետևի աջ ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերել են պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված ինչ-որ զանգված, որը կշռել են, փաթեթավորել, կնքել և կազմել արձանագրություն։ Ոստիկանների ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ հայտնաբերված զանգվածը հնարավոր է, որ թմրամիջոց լինի։
Հատոր 1 Գ.Թ. 224-225, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Ռաֆայել Գրիգորյանի ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ զննությամբ ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի դիմաց` ռետինե տակդիրի վրա հայտնաբերվել են 2 հատ 3 մլ տարողության ներարկիչներ, որոնցից մեկը 0,9 մլ չափով լցված է եղել անգույն հեղուկով` քացախին յուրահատուկ հոտով, մյուսը դատարկ` նույնանման հոտով, մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված գորշ, շագանակագույն ափիոնանման զանգված, որի քաշը կազմել է մոտ 0,7 գրամ։ Հետևի նստարանին հայտնաբերվել են հինգ ներարկիչներ իրենց փաթեթատուփերով և մեկ տուփ դիմեդրոլ` 10 հաբերով։ Մեքենայի ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանը հայտարարել է, որ տուփերով ներարկիչները պատկանում են հետևում նստած ուղևոր Գրաֆ Եղիազարյանին, իսկ առջևի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերված երկու ներարկիչները, որոնք լցված են «անհիդրիդով» և պոլիէթիլենային տոպրակի միջի ափիոնանման զանգվածը պատկանում են իրեն, դրանք նետել է տակդիրի վրա` բերման ենթարկվելու պահին։ Վ. Հովսեփյանը հայտարարել է, որ ափիոնանման նյութը ձեռք է բերել նույն օրը` Երևան քաղաքի բնակիչ Համոյից։
Հատոր 1 Գ.Թ. 5-6
Համբարձում Ալեքսանյանի «Մերսեդես-124» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի աջ նստարանի դիմաց գտնվող կտորե տակդիրի տակ հայտնաբերվել է սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված մուգ շագանակագույն ափիոնանման զանգված` մոտ 0,5 գրամ քաշով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 24-25
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 340Ք եզրակացության համաձայն` ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց, ներարկիչում առկա 0,9 մլ ծավալով հեղուկը` պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր։
Հատոր 1 Գ.Թ. 45-47
Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 340Ք եզրակացության համաձայն Համբարձում Ալեքսանյանին պատկանող Մերսեդես մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 49-50
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 30.06.2010թ. թիվ 0482 եզրակացության համաձայն Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 198
Դատանարկոլոգիական փորձաքննության 19.08.2010թ. թիվ 258/10 եզրակացության համաձայն Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։
Հատոր 1 Գ.Թ. 191-192
Հայտնաբերված թմրամիջոցները, պրեկուրսորը և ներարկիչները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 219, 220
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածների սանկցիայով նրա նկատմամբ անհրաժեշտ է քրեական պատիժ կիրառել։
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը հիմնավորելու հարցում և սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար` մեղադրանքի նշված դրվագով անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի հիմքով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ճանաչել և հռչակել նշված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը։
Վերոնշված հետևությանը հանգելու համար դատարանի համար հիմք են հանդիսանում հետևյալ ապացույցները.
30.06.2010թ. որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշմամբ Համբարձում Ալեքսանյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 25.06.2010թ. իրացրել է Երևանի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 96
Նույն օրը ընդհանուր իրավասության դատարան ներկայացված կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշման մեջ, ի տարբերություն որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման շարադրանքի, հաստատված է համարվել նշված խոշոր չափի 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանի կողմից իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու, այնուհետև` վաճառելու փաստը։
Քրեական գործի ամբողջ նախաքննության ընթացքում, մինչև գործով կայացված վերջին որոշումը, բոլոր որոշումներում /նախաքննության ժամկետը երկարացնելու, մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու միջնորդության, իրեղեն ապացույցներ ճանաչելու, դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, բերման ենթարկելու, դատանարկոլոգիական փորձաքննություն նշանակելու, մեղադրյալին արգելանքից ազատելու և խափանման միջոցը չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու, բնակարաններում խուզարկություն կատարելու թույլտվություն ստանալու, նմուշներ ստանալու, տոքսիկոքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու, հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու միջնորդություն հարուցելու որոշումներում, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու և Մասիսի բաժիններին հասցեագրած քննչական հանձնարարության մեջ/ նախաքննական մարմինը հաստատված է համարել այն փաստը, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը իրացման նպատակով այլ անձից է ապօրինի ձեռք բերել և պահել խոշոր չափերի հասնող թմրամիջոցը և այնուհետև իրացրել է դրա մի մասը Վաչագան Հովսեփյանին, այլ ոչ թե ինքն է այն ապօրինի պատրաստել` իրացման նպատակով։ Նշված, ինչպես նաև` Համբարձում Ալեքսանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ շարադրված գնահատականները միմյանց հետ գտնվում են էական հակասության մեջ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 101
30.06.2010թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Համբարձում Ալեքսանյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունք տալ, ոչինչ չի նշել, թե իրեն մեղավոր ճանաչում է, թե ոչ, խնդրել է հիմք ընդունել 29.06.2010թ. որպես կասկածյալ իր տված ցուցմունքը։
06.10.2010թ. առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու, ինչպես նաև` որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման մեջ հաստատված է համարվել այն հանգամանքը, որ Համբարձում Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը վաճառել է 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ մնացած զգալի չափի 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 246-247
06.10.2010թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Համբարձում Ալեքսանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասով իրեն մեղավոր չի ճանաչել, մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Վաչագան Հովսեփյանին «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց չի վաճառել, այլ նրան, որպես ծանոթի, տվել է միայն պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը, իսկ իր ավտոմեքենայի մեջ հայտնաբերված «ափիոն» տեսակի զգալի չափի 0,48 գրամ քաշով թմրամիջոցն ինքն է ապօրինի պատրաստել և պահել իր օգտագործման համար։
Հատոր 1 Գ.Թ. 251
Դատական քննության ընթացքում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով Համբարձում Ալեքսանյանին նոր մեղսադրանք առաջադրելու որոշմամբ նույնպես հիմնավորված է համարվել, որ Համբարձում Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել է 1,15 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից 0,67 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը 25.06.2010թ. իրացրել է Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ մնացած 0,48 գրամ քաշով զգալի չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը ապօրինի պահել է իր ավտոմեքենայի մեջ` անձնական օգտագործման համար։
Դատաքննության արձանագրություն
Այսպիսով, նախաքննությամբ հիմնավորված է համարվել, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի պատրաստած 1,15 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը սկզբում եղել է մեկ միասնական ամբողջություն, որը երկու մասի է բաժանվել 25.06.2010թ. ավտոտնակում` «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ 0,67 գրամը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու արդյունքում /նշելով` որից իրացվել է/, իսկ մնացած 0,48 գրամը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է։
Գործով մյուս ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս 06.10.2010թ. տված ցուցմունքում հայտնել է, որ իր մոտ 25.06.2010թ. հայտնաբերված 0,67 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ինքը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք չի բերել, այլ այն դեպքի նախորդ օրը` 24.06.2010թ. ձեռք է բերել «Մինիմաքս» խաղատանը Ռուբիկից 20.000 ՀՀ դրամով, թաքցրել է խաղատան մոտ մի քարի տակ, իր հետ չի վերցրել, քանի որ քացախաթթվի անհիդրիդ չի ունեցել։ Ռուբիկը խոստացել է ճարել և իրեն տալ նաև քացախաթթվի անհիդրիդ։ Սակայն 25.06.2010թ. նույն «Մինիմաքս» խաղատանը Գրաֆ Եղիազարյանից լսելով, որ նա նպատակ ունի տաքսի ավտոմեքենայով Երևան գնալ ու վերադառնալ, թաքստոցից իր հետ վերցրել է նախորդ օրը Ռուբոյի տված «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, միացել է Գրաֆ Եղիազարյանին, գնացել է Երևան և սրճարանում, որտեղ միշտ սիրում էր ժամանակ անցկացնել Համբարձում Ալեքսանյանը, հանդիպել է վերջինիս ու նրանից հետաքրքրվել, թե նա կարո՞ղ է իրեն քացախաթթվի անհիդրիդ տալ։ Համբարձում Ալեքսանյանը պատասխանել է, որ քացախաթթվի անհիդրիդ ունի, սակայն գտնվում է արհեստավորի արհեստանոցում կայանված իր ավտոմեքենայի մեջ։ Ինքը խնդրել է տաքսու վարորդին ու Գրաֆ Եղիազարյանին` գնալ արհեստանոցի մոտ, առանց նրանց հայտնելու իր նպատակների մասին։ Ճանապարհին Գրաֆ Եղիազարյանն իր խնդրանքով դեղատնից ներարկիչներ և դիմեդրոլ տեսակի դեղորայք է գնել։ Իր հետ վերցնելով երկու ներարկիչ, Համբարձում Ալեքսանյանի նկարագրած վայրին մոտենալուց հետո ոտքով մենակ որոշակի տարածություն անցնելով, հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, երկուսով մուտք են գործել արհեստանոց, նստել Համբարձում Ալեքսանյանի մեքենայի մեջ։ Համբարձում Ալեքսանյանը նախապես իր հետ վերցրած 2 ներարկիչներից մեկում քաշել է քացախաթթվի անհիդրիդը և ներարկիչները հանձնել է իրեն։ Նստելով տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, Երևան-Արարատ ճանապարհին փորձել է աննկատ թմրամիջոցը պատրաստել օգտագործման համար, սակայն իրենց կանգնեցրել են ոստիկանները և բերման ենթարկել ոստիկանության Արարատի բաժին։
Որպես մեղադրյալ հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը մանրամասնորեն նկարագրել է Ռուբոյին, նշել նրա օգտագործած բջջային հեռախոսահամարը` 098-03-15-36, նշել է, որ Ռուբոն նույնպես թմրամոլ է, ինքը հաճախակի է նրանից գնել «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, այն օգտագործել է միշտ գիշերային ժամերին` իր ընտանիքի անդամներից գաղտնի, մշտապես իր 077-22-00-88 հեռախոսահամարից կապ է պահպանել Ռուբոյի մոտ եղած 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 257-261
Բջջային 077-21-00-88 հեռախոսահամարի և 098-03-15-36 հեռախոսահամարի փոխադարձ մուտքային և ելքային հեռախոսակապը 2010թ. հունիս ամսին մինչև 23.06.2010թ. ժ.21։21-ը հիմնավորվել է դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ապացույց ճանաչված հեռախոսակապի վերծանումներով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 148-155, 289-299
25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկվելու մասին արձանագրությամբ Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերվել է «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 9
«Արմենտել» ՓԲԸ տեղեկատվական տվյալներով` 098-03-15-36 հեռախոսահամարի բաժանորդը հանդիսանում է Մարգարիտա Եփրեմյանը /անձնագիր AF0420059/։
Հատոր 1 Գ.Թ. 155
Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Մարգարիտա Եփրեմյանը ժխտել է նշված հեռախոսահամարի աբոնենտը լինելու և այդ հեռախոսահամարից օգտվելու հանգամանքը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 309-310
Դատարանն իր նախաձեռնությամբ «Արմենտել» ՓԲԸ-ից պահանջել և ստացել է 098-03-15-36 բջջային հեռախոսահամարի աբոնենտի անձնագրի և իրեն հեռախոսակապի ծառայություն տրամադրելու դիմումի պատճենները։ Պարզվել է, որ 098-03-15-36 բջջային հեռախոսակապը տրամադրվել է Մարգարիտա Եփրեմյանի անձնագրի պատճենի հիման վրա։ Դատաքննության ժամանակ վկա Մարգարիտա Եփրեմյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Արմենտել» ՓԲԸ-ում իր անվամբ լրացված դիմումի վրա իր ստորագրությունը կեղծված է, ինքն այլ բջջային հեռախոսային համարից է օգտվում, տեղյակ չէ, թե ի՞նչ հանգամանքներում է իր անձնագրի պատճենով իր անվամբ ձևակերպվել 098-03-15-36 քարտը։
Դատաքննության արձանագրություն
Մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննության հաջորդ օրը` 07.10.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մեկ ամսով երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, իսկ 14.10.2010թ.` նախաքննական մարմինը հիմնավորելով նրանով, որ անհրաժեշտ է քննությամբ պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը, պարզել Ռուբոյի ինքնությունը և կատարել դրանցից բխող քննչական և օպերատիվ-հետախուզական գործողություններ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 262, 270-271
Նշված մեկամսյա ժամկետում կատարվել է ընդամենը 2 գործողություն` 14.10.2010թ. քննչական բաժնի պետի գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետին հանձնարարվել է ձեռնարկել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` պարզելու համար, թե 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ի՞նչ հանգամանքներում և ու՞մ կողմից է իրացվել վերջինիս, անհրաժեշտ է համարվել պարզել մեղադրյալ Գ. Եղիազարյանի ցուցմունքի արժանահավատությունը և մեղադրյալի առնչությունը թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, պարզել Վաչագան Հովսեփյանի ծանոթ Ռուբոյի ինքնությունը և Ռուբոյի կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցներ իրացնելու հանգամանքները /հատոր 1 գ.թ. 268-269/, և 02.11.2010թ. միջնորդություն է հարուցվել ընդհանուր իրավասության դատարան` հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու մասին /հատոր 1 գ.թ. 276/։
Այնուհետև 08.11.2010թ. նույն պատճառաբանությամբ որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, որը դատարանը բավարարել է նույն հիմնավորումներով 13.11.2010թ. որոշում է կայացվել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու մասին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 280, 284-285
06.12.2010թ. մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանը լրացուցիչ ցուցմունքում հայտնել է, որ 098-03-15-36 հեռախոսահամարից օգտվում է Հենդոն, նույն ինքը` «Պնդոն», որը բնակվում է Մասիս քաղաքում, ինքը և Հենդոն միասին ավտոմեքենայի մեջ ներարկվել են սեդալգին` բացված բենզինով, Հենդոյի հետ զրուցել են ավտոմեքենայի առուվաճառքի հարցով, իր ձեռքի բջջային 077-89-41-44, ինչպես նաև քրոջ որդիներ Լիպարիտի 094-71-41-81 և Արմանի 077-92-99-43 հեռախոսահամարներով հաճախակի է կապ պահպանել Հենդոյի հետ նրա 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ, որով էլ պատճառաբանել է «Արմենտել» ՓԲԸ վերծանումներով փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։
Իր ցուցմունքում Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ Մասիսի բնակիչ Հենդոն ունի «Միցուբիշի» մակնիշի ունիվերսալ թափքով ավտոմեքենա, հանգամանորեն նկարագրել է Հենդոյի արտաքինը և դիմագծերը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 311-312, 289-299
07.12.2010թ. վերստին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, վերստին դա հիմնավորելով Ռուբոյի ինքնությունը և նրա կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցն իրացնելու հանգամանքը, Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի ցուցմունքների արժանահավատությունն ստուգելու և Համբարձում Ալեքսանյանի արարքին վերջնական քրեաիրավական գնահատական տալու անհրաժեշտությամբ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 313
Դատարանի 10.12.2010թ. որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։
07.12.2010թ. Էրեբունու քննչական բաժնի պետը քննչական հանձնարարություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետին` Հենդո, մականունը` «Պնդո» կամ Ռուբոյի անձը պարզելու պահանջով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 314-315
Նույն օրը` 07.12.2010թ. գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետը շատ օպերատիվ կարգով հայտնել է Էրեբունու քննչական բաժնի պետին /գրությունը քննչական բաժին մուտք է եղել 07.12.2010թ./, որ «Պնդո» մականվամբ Հենդոն ինքը` 23.02.1968թ. Այնթափ գյուղում ծնված, նախկինում 5 անգամ գողության և թմրամիջոց ապօրինի պահելու և օգտագործելու համար դատապարտված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանն է, որն ունի «Միցուբիշի-Շաբիոտ» մակնիշի ունիվերսալ թափքով 23 ԼՍ 120 պետհամարանիշի ավտոմեքենա, Հենրիկ Գրիգորյանը 04.12.2010թ. մահացել է։
Ոստիկանության բաժնի պետի գրությանը կցվել է Հենրիկ Գրիգորյանի անձնագրի պատճենը և լուսանկարը, մահվան մասին բժշկական վկայագրի պատճենը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 316-317, 332-333
08.12.2010թ. անձին լուսանկարով ճանաչման ժամանակ Վաչագան Հովսեփյանը մատնացույց անելով Մասիսի բնակիչ, 23.02.1968թ. ծնված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանին որպես Ռուբոյի /Պնդոյի/, հայտնել է, որ նրանից է 20.000 ՀՀ դրամով 24.06.2010թ. գնել այն «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, որը հայտնաբերվել է իր մոտ 25.06.2010թ. ոստիկանության աշխատողների կողմից։
Հատոր 1 Գ.Թ. 319
Լուսանկարի նշված ճանաչումը կատարվել է Ռուբոյի մասին ցուցմունք տալուց 2 ամիս 2 օր անց, մինչդեռ նրա անձը օպերատիվ կարգով ճշտելը բացարձակապես դժվարություն չէր ներկայացնում։
Վերը նշված բառացիորեն նույն հիմնավորումներով 14.12.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու մասին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 327
Դրանից հետո նախաքննական մարմնի մոտ ողջամիտ կասկածներ են մնացել թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանի կողմից Հենրիկ Գրիգորյանից գնված լինելու կապակցությամբ։ Բացի այդ, Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի և Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայից հայտնաբերված թմրամիջոցի բաղադրության նույնացման և դրանց նախկինում մեկ միասնական հնարավոր ամբողջություն կազմելու հանգամանքը ստուգելու նպատակով 24.12.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին /հատոր 1 գ.թ. 329/, ինչպես նաև` նշված 2 հանգամանքները քննությամբ պարզաբանելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված` 30.12.2010թ. վերստին որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.02.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, պատճառաբանելով, որ
1. նշանակված դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը չի ստացվել,
2. քրեական գործով անհրաժեշտություն է առաջացել համապատասխան քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներով պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը,
3. վերջնական քրեաիրավական գնահատական պետք է տալ մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանի արարքներին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 339-340
30.12.2010թ. ստացվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության միջնորդությունն այն մասին, որ համեմատական հետազոտության ուղարկված 0,67 և 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցները պետք է լրիվ ծախսվեն փորձաքննության ընթացքում, այնուամենայնիվ համեմատական հետազոտությունը լիարժեք չի կարող լինել, քանի որ թմրամիջոցի քանակությունը բավարար չէ ամբողջական համեմատական հետազոտության համար։ Միջնորդությունը գրված է ավագ փորձագետ, մայոր Ա. Վ. Աբաջյանի անունից, փորձագետը միջնորդությունը չի ստորագրել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 336
Էրեբունու քննչական բաժնի պետի 30.12.2010թ. գրավոր պահանջով փորձաքննությունը չի իրականացվել, փորձանմուշները վերադարձվել են։
Հատոր 1 Գ.Թ. 337-338
Նույն օրը` 30.12.2010թ. նախաքննությունն ավարտվել է, քրեական գործի նյութերը ծանոթացվել են երեք մեղադրյալներին, առանց գործով ունեցած վերը նշված կասկածները փարատելու։
Հատոր 1 Գ.Թ. 341-343
11.01.2011թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունը, Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացրել է մինչև 17.02.2011թ., հիմք ընդունելով քննիչի միջնորդությունն այն մասին, որ նշված ժամկետում քննիչը պետք է ստանա դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը և պետք է քննությամբ ստուգվեն Ռուբոյի /նույնը` «Պնդոյի» կամ Հենրիկ Գրիգորյանի/ կողմից թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու կասկածները։
Փաստորեն, նախաքննական մարմինը ապակողմնորոշել է դատարանին` 11.01.2011թ. միջնորդությունը դատարանում քննության առնելու օրը չիրազեկելով դատարանին, որ նախաքննությունն արդեն ավարտվել է։
Հատոր 1 Գ.Թ. 345-346
Դատարանի որոշումը կայացնելու օրը` 11.01.2011թ. մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել և քրեական գործն ուղարկվել է դատարան։
Հատոր 1 Գ.Թ. 347
Դատաքննության ընթացքում դատարանի որոշմամբ նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ին։
2011թ. հունիսի 07-ի թիվ 11-1465 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված երկու փաթեթներում /Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի/ առկա 0,62 գրամ և 0,43 գրամ հաստատուն չոր քաշերով ափիոնի զանգվածները նախկինում հավանաբար մեկ ամբողջություն չեն կազմել։ Սույն հետազոտության համար յուրաքանչյուր փորձանմուշից փորձագետներն օգտագործել են ընդամենը 0,05-ական գրամ փորձանմուշ ափիոն թմրամիջոց, մնացածը վերադարձվել է դատարան։
Փորձագետների նշված եզրահանգման համար հիմք է հանդիսացել այն, որ միմյանց հետ համեմատելով հետազոտվող 1-ին և 2-րդ օբյեկտներից պատրաստված լուծույթներից ստացված քրոմատոգրաֆիական դիագրամային պատկերները, փորձագետները նշել են, որ վերջիններս միկրոբաղադրիչների որակական պարունակությամբ էապես տարբերվում են միմյանցից իրենց միկրոբաղադրիչներով։
Դատաքննության արձանագրություն
Նախաքննությամբ հիմնավորված է համարվել, որ դեպքի օրը` 25.06.2010թ. խաղատանը գտնված ժամանակ, Վաչագան Հովսեփյանը բազմիցս իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանին և նրանից խնդրել է իր օգտագործման համար թմրամիջոց ճարել, Համբարձում Ալեքսանյանը խոստացել է այն ճարել, նրանց միջև փոխադարձ ինտենսիվ հեռախոսակապ է տեղի ունեցել, վերջապես, ըստ քննչական մարմնի հետևությունների, ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է Վաչագան Հովսեփյանին, որ թմրամիջոցն արդեն առկա է, որից հետո Վաչագան Հովսեփյանը եկել է Երևան` Համբարձում Ալեքսանյանից ստանալու նրա խոստացած թմրամիջոցը։
Դեպքից հետո ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման են ենթարկվել Վաչագան Հովսեփյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-21-00-88 հեռախոսահամարով, Գրաֆ Եղիազարյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 093-02-40-25 հեռախոսահամարով և Համբարձում Ալեքսանյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-89-41-44 հեռախոսահամարով։ Սակայն նախաքննությամբ ստացված վերծանումներով 25.06.2010թ. նշված հեռախոսահամարների աբոնենտները միմյանց հետ կապ չեն հաստատել, որպիսի հանգամանքով հաստատված, դատարանը նախաքննական մարմնի նշված փաստարկը համարում է չհիմնավորված։
Հատոր 1 Գ.Թ. 145-155, 289-299
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված է, որ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզելու ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված չլինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված հարցերի շրջանակի` ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի և գործով նախկին ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանի պատճառաբանությունների ստուգման ուղղությամբ լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ նախաքննություն չի կատարվել, ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի մեղադրանքի հիմքում դրվել են քննությամբ չփարատված կասկածները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված է, որ քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի, դատավորը, հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված է, որ քրեական դատավարության ընթացքում թույլատրվում է օգտագործել միայն այն փաստական տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել սույն օրենսգրքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով սահմանված է, որ քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել այլ անօրինական գործողություններով, կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանական իրավունքի խախտմամբ։ Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտումները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ սահմանափակմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով` փաստական տվյալների` որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը, հաստատում է վարույթն իրականացնող մարմինը` սեփական նախաձեռնությամբ կամ կողմի միջնորդությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածը սահմանում է, որ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանիության, լրիվ և օբյեկտիվ քննության հիման վրա` հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ։
Գնահատելով գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված և ուսումնասիրված ապացույցները, դրանք գնահատելով իրենց համակցության մեջ, հիմնված ներքին համոզման վրա, դատարանը գտնում է, որ նախաքննության սկզբնական փուլում որոշակի ապացույցներ ձեռք բերելու ընթացքում խախտվել են հանցագործության կատարման մեջ կասկածվող անձանց սահմանադրական և դատավարական իրավունքները, որոնք արտահայտվել են հետևյալում.
Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը, Վաչագան Հովսեփյանը և Գրաֆ Եղիազարյանը ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել 25.06.2010թ.։
Հատոր 1 Գ.Թ. 9, 15, 20
Նրանցից բացատրություն են վերցրել և մեզի փորձանմուշներ են ստացվել 25.06.2010թ. և 26.06.2010թ., նյութերը որոշմամբ նախաքննական մարմնին` Արարատի քննչական բաժին են ուղարկվել 27.06.2010թ., նույն օրը հարուցվել է քրեական գործ, մինչդեռ տարածքային ենթակայության կարգով նյութերը ենթակա էին ուղարկվելու Էրեբունու քննչական բաժին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 1-54
Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է բերման ենթարկվելուց 2 օր անց` 27.06.2010թ. ժ.12։30-ին։ Որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս նա հրաժարվել է ցուցմունք տալ, ներկայացրել է բժշկական փաստաթղթեր իր հիվանդությունների վերաբերյալ, պաշտպան չի ունեցել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 60-67
26.06.2010թ. անհայտ հանգամանքներում Վաչագան Հովսեփյանը ստացել է լուրջ վնասվածքներ` ձախ ազդրոսկրի վզիկի կոտրվածք տեղաշարժով, ձախ ճաճանչոսկրի գլխիկի կոտրվածք տեղաշարժով, զույգ կրունկոսկրերի շրջանի սալջարդեր, ձախ արմնկային հոդի ցավերով` հոդերում շարժումների բացակայությամբ։
Հիվանդության նկարագիր, դատաքննության արձանագրություն,
հատոր 1 Գ.Թ. 107
Նշված փաստի առթիվ օրենքով նախատեսված կարգով նյութեր չեն նախապատրաստվել։ Դատարանի պահանջով ստացվել է ոստիկանության Արարատի բաժնի գործին կցված եզրակացությունն այն մասին, որ 26.06.2010թ. իր տան կտուրի ալեհավաքն ուղղելիս Վաչագան Հովսեփյանն ընկել է կտուրից և ստացել է թվարկված մարմնական վնասվածքները։
Դատաքննության արձանագրություն
Վաչագան Հովսեփյանը 27.06.2010թ. ժ.09։20-ին ստացիոնար բուժման է ընդունվել Արտաշատի հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքում, սակայն նույն օրը` 27.06.2010թ. ժ.16։00-ին լրացվել է նրա ձերբակալման արձանագրությունը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 72
Ըստ հիվանդության նկարագրի և դատարանում որպես վկա հարցաքննված վնասվածքաբան բժիշկ Մնացական Մնացականյանի ցուցմունքի, Վաչագան Հովսեփյանն ունեցել է սուր ցավեր, նշանակվել են ցավազրկող դեղորայքներ անալգին, դիմեդրոլ, դիկլոֆենակ, որոնք հիվանդի մոտ կարող էին առաջացնել ուղեղի մթագնում, քնկոտություն։ 27.06.2010թ. ժ.16։10-ից մինչև 18։40-ը Վաչագան Հովսեփյանը հարցաքննվել է որպես կասկածյալ, առանց պաշտպանի մասնակցության։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով տվյալ իրավիճակում կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննությանը պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր պայման է եղել։ Բացի այդ, ինչպես քրեական գործում, այնպես էլ` հիվանդության նկարագրում բացակայում է բուժող բժշկի կարծիքը` տվյալ պահին ցուցմունք տալուն Վաչագան Հովսեփյանի ի վիճակի լինելու կամ ցավազրկող և այլ դեղորայքի ազդեցության տակ չլինելու մասին։ Բացի այդ, դատարանը արժանահավատ չի համարում այն, որ ֆիզիկական նշված իրավիճակում գտնվող կասկածյալը կարողացել է ընթերցել քննիչի գրեթե անընթեռնելի ձեռագրով կազմված ցուցմունքը, որի համար նա ստորագրել է արձանագրությունը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 77-80
Նշված ցուցմունքում արձանագրվել է, որ 25.06.2010թ. խաղատնից հեռախոսային կապի միջոցով բազմաթիվ հեռախոսազանգերի արդյունքում Վաչագան Հովսեփյանը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի հետ պայմանավորվել է իրեն թմրամիջոցի իրացման հարցի շուրջ, որի կապակցությամբ եկել է Երևան և Համբարձում Ալեքսանյանից 10.000 ՀՀ դրամով գնել 0,67 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը։
28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։
29.06.2010թ. ժ.14։00-ից մինչև 15։40-ը Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննվել է կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանը։
Վերջինս պնդել է Համբարձում Ալեքսանյանից ափիոն տեսակի թմրամիջոց գնելու հանգամանքը, իսկ Համբարձում Ալեքսանյանը ժխտել է այն, սակայն հարցաքննության վերջում, ինչպես նաև` առերեսումին հաջորդած լրացուցիչ ցուցմունքում կասկածյալ Համբարձում Ալեքսանյանը խոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, նշելով, որ «համաձայն եմ Վաչիկի բոլոր ասածների հետ, նրա ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը»։
Հատոր 1 Գ.Թ. 92-93, 94-95
Նշվածի կապակցությամբ դատաքննության ժամանակ որպես ամբաստանյալ հարցաքննված Վաչագան Հովսեփյանը ցուցմունք տվեց դատարանին այն մասին, որ «հարցաքննության ժամանակ ես շոկի մեջ էի, չէի հասկանում, ոչ հան էի հասկանում, ոչ` չեն, ցավազրկողներ էին սրսկում, չեմ հիշում, թե ինչ եմ հայտնել, իրենք գրում էին, ես ստորագրում էի ...»։
Դատաքննության արձանագրություն
Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 29.07.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը, մահճակալին գիպսակապերով պառկած, գտնվում էր առողջական առումով շատ վատ վիճակում, նույնիսկ երբ բուժանձնակազմից եկան նրան ցավազրկող դեղորայք սրսկելու, թույլ չտվեցին ներարկում անել, և ինքը, մարդկայնորեն խղճալով Վաչագանին, նրա ֆիզիկական և հոգեկան տառապանքներին վերջ տալու ակնկալիքով, երկու խոսքով ասել է, որ Վաչագանի հետ համաձայն է, որից հետո առերեսումն ավարտվել է։
Դատաքննության արձանագրություն
Վերստին դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ինչպես ըստ բուժող բժիշկ Մնացական Մնացականյանի և հիվանդության պատմագրի` առերեսումը կատարելուց առաջ նախաքննության մարմինը չի պարզել ցավազրկող և այլ դեղորայքի ազդեցության տակ Վաչագան Հովսեփյանի գտնվելու և առողջական վիճակը թույլ տալու առումով նշված քննչական գործողությանը մասնակցելու նրա ֆիզիկական հնարավորության մասին։
Դատարանում որպես վկա հրավիրված և հարցաքննված վնասվածքաբան-վիրաբույժ Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հիվանդանոց ստացիոնար բուժման ընդունվելու առաջին իսկ պահից Վաչագան Հովսեփյանը գտնվել է ցավազրկող դեղորայքի ազդեցության տակ, որոշակի պարբերականությամբ, ինչպես նաև` մշտական ցավային սինդրոմով պայմանավորված, Վաչագան Հովսեփյանն ստացել է ցավազրկողներ, որոնք ազդում են հիվանդի գիտակցության վրա, կարող են առաջացնել քնկոտություն, ուղեղի մթագնում և այլ երևույթներ։
Վկա Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք տվեց նաև այն մասին, որ 29.06.2010թ., մինչև առերեսումը ինքը ուղղել է Վաչագան Հովսեփյանի տեղաշարժված ոսկորները, գիպսակապեր է դրել և ֆիքսել է կոտրված հատվածները։ Նշված բժշկական միջամտությունը ուժեղ ցավեր են առաջացրել հիվանդի մոտ, նրան ցավազրկողներ են ներարկվել։ Նշված օրը Վաչագան Հովսեփյանը բողոքել է երիկամների ցավերից, սրտխփոցից, ըստ արյան և մեզի բիոքիմիական անալիզների, 29.06.2010թ. նրան մոտ ազոտը /կրեատինը/ նորմայից երկու անգամ բարձր է եղել, ինքը հրավիրել է ուրոլոգին և սրտաբանին` կոնսուլտացիայի, վերջիններս նշանակումներ են արել, այդ մասին հիվանդության նկարագրում նշում կա։ Վկան հայտնել է նաև, որ քննչական գործողությունը կատարվել է առանց իր` բուժող բժշկի, գիտության և թույլտվության։
Դատաքննության արձանագրություն
Վաչագան Հովսեփյանի հիվանդության պատմությամբ, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ճանաչվել է ապացույց, հիմնավորվել է, որ իրականացվել է ուրոլոգի կոնսուլտացիա` հիվանդի մոտ ազոտի բարձր ցուցանիշ ունենալու կապակցությամբ և սրտաբանի ու անոթաբանի կոնսուլտացիաներ, ինչպես նաև մեզի և արյան անալիզների տվյալներով ազոտը /կրեատինը/ գերազանցել է թույլատրելի նորման 2 անգամից ավել չափով։
Դատաքննության արձանագրություն
Տվյալ դեպքում նույնպես դատարանը գտնում է, որ խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջները, նշված հիմքով պաշտպանի մասնակցությունը քննչական գործողությանը չապահովելը կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի առերես հարցաքննությանը նրա սահմանադրական և դատավարական իրավունքների խախտում է։
Վերոգրյալի հիմքով դատարանը գտնում է, որ 27.04.2010թ. կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքը և 29.04.2010թ. կասկածյալներ Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի առերես հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը և 29.04.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքները պետք է հանվեն մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների շարքից` որպես օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված անթույլատրելի և ոչ արժանահավատ ապացույցներ։
Վերոգրյալի հիմքով դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի կարգով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի դրվագով ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ, իսկ դատական ակտն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործն անհրաժեշտ է ուղարկել դատախազին` լուծելու թմրամիջոցի իրացման մասով նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ ամբաստանյալի նախկին դատվածությունը մարված չէ։
Քրեական գործով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, տուբերկուլյոզով և հեպատիտ «B» և «C» հիվանդությամբ տառապելը, 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի պահանջը հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ։
Դատարանը պատիժ նշանակելիս նկատի ունի նաև այն հանգամանքը, որ Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0177/01/09 դատավճիռը մինչև սույն դեպքը` 18.06.2010թ. մտել է օրինական ուժի մեջ և նշանակված 10 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատիժը Համբարձում Ալեքսանյանը չի կրել։
Դատարանը պետք է կիրառի նաև պատժի կատարման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` ափիոնային թմրամոլության դեմ։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ ԱԺ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշումը, քանի որ ամբաստանյալը նախկինում պատիժը կրելուց ազատվել է ՀՀ Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա /9-րդ կետի 2-բ ենթակետ/։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,67 գրամ և 0,48 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցները, 0,9 մլ պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը, ներարկիչները և դիմեդրոլ դեղահաբերը ենթակա են ոչնչացման, իսկ առգրաված բջջային հեռախոսներն ու գումարը վերադարձման դրանց տերերին` ըստ անձնական խուզարկության արձանագրությունների։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 41, 44, 357-358, 360, 365, 366, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքով հանցանքի կատարման մեջ ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը` նշված հանցանքում նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, մեղադրանքի նշված դրվագով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին արդարացնել։
Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածների սանկցիայով նրան դատապարտել` նշանակելով պատիժ
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված կարգով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի հիմքով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0177/01/09 դատավճռով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված 10 /տասը/ ամիս ազատազրկում պատժից 6 /վեց/ ամիս ազատազրկում պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի կարգով նշանակել պատժի կիրառման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` բուժում ափիոնային թմրամոլության դեմ, բուժման ժամկետը հաշվակցելով պատժի ժամկետի մեջ։
Պատիժը կրելու ժամկետը հաշվել 25.06.2010թ.` ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկելու օրը։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,67 գրամ և 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, պրեկուրսոր հանդիսացող 0,9 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, ներարկիչները և դիմեդրոլ դեղահատերը ոչնչացնել, իսկ բջջային հեռախոսները, զեղչի քարտը և գումարը վերադարձնել տերերին` ըստ անձնական խուզարկության արձանագրությունների։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0013/01/11
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 13-01-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0013/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 26109110 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հ. Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել և 25.06.2010թ. Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի թիվ 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում 10000 դրամով Վ. Հովսեփյանին է վաճառել խոշոր չափի` 0,67 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ քացախաթթվի անհիդրիդ այն Գ. Եղիազարյանի հետ համատեղ գործածելու համար: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Համբարձում |
| Ազգանուն | Ալեքսանյան |
| Հայրանուն | Ռոբերտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 266 Մաս 2 Կետ 2,2.1 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | դատված |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վաչագան |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հայրանուն | Խաչիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 268 Մաս 2 Կետ 1,2 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | դատված |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գրաֆ |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հայրանուն | Գեղամի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 268 Մաս 2 Կետ 2 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.1 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 13-01-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 14-01-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 14-01-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 14-01-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 31-01-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Համբարձում |
| Ազգանուն | Ալեքսանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաչագան |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գրաֆ |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 23-06-2011 |
|---|---|
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Վաչագան |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Գրաֆ |
| Ազգանուն | Եղիազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Որոշման բովանդակություն | Գործ թիվ ԵԷԴ/0013/01/11 2011թ. ՈՐՈՇՈՒՄ ԹԻՎ ԵԷԴ/0013/01/11 ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ ԳՐԱՖ ԳԵՂԱՄԻ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻ ՄԱՍՈՎ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ԵՎ ՆՐԱ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղար Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ՝ Ամբաստանյալներ Համբարձում Ալեքսանյան Վաչագան Հովսեփյան Գրաֆ Եղիազարյան Ամբաստանյալների պաշտպաններ Հունան Բաբայան Սերգեյ Մկրտչյան Գուրգեն Մադոյան Մեղադրող Պավել Գյուլումյան 2011թ-ի հունիսի 23-ին դատարանում. Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով դատարանի վարույթում քննվող թիվ ԵԷԴ/0013/01/11 քրեական գործով ամբաստանյալ Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանի միջնորդությունը` ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. ընդունած «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշումը կիրառելու, քրեական գործի վարույթը իր մասով կարճելու և քրեական հետապնդումը իր նկատմամբ դադարեցնելու մասին, ՊԱՐԶԵՑ 2010թ-ի հունիսի 25-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում, իրացնելով օպերատիվ տեղեկատվությունը, ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի և ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության օպերատիվ աշխատակիցների կողմից թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանը /բնակ. գ. Շահումյան Արարատի մարզ/, և ավտովարորդ Ռաֆայել Նիկոլայի Գրիգորյանը /բնակ. գ. Արարատ, Արարատի մարզ/` վերջինիս պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով։ Ավտոմեքենայի զննությամբ ավտովարորդի կողքին նստած ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանի ոտքերի տակ` ռետինե ոտնատակի վրա հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 3 գրամանոց ներարկիչներ, որոնցից մեկում առկա է եղել շուրջ 1,9 միլիգրամ անգույն հեղուկ` քացախին բնորոշ յուրահատուկ հոտով և սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթ, որի մեջ առկա է եղել գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է 0,7 գրամ։ Ավտոմեքենայի մեջից հայտնաբերվել են նաև 5 հատ չօգտագործված ներարկիչներ և 1 տուփ «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղամիջոց` 10 դեղահատերով։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ 26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել նյութերով դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին, փորձաքննությունները հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը, պարզելու համար, թե «Վ. Խ. Հովսեփյանին պատկանող և ավտոմեքենայից հայտնաբերված ներարկիչների մեջ լցված անգույն հեղուկը և ափիոնանման զանգվածը հանդիսանու՞մ են, արդյոք, թմրամիջոց, թե ոչ, եթե այո, ապա ի՞նչ տեսակի են և որքա՞ն է կազմում ճշգրիտ քաշը»։ Դատաքիմիական փորձագետի 26.06.2010թ. թիվ 340Ք եզրակացության համաձայն` 1. Փորձաքննության ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ 2. Փորձաքննության ներկայացված ներարկիչում առկա 0,9մլ ծավալով հեղուկները հանդիսանում են քացախաթթվի անհիդրիդ։ Քացախաթթվի անհիդրիդը հանդիսանում է պրեկուրսոր։ 3. Փորձաքննության ներկայացված թվով 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր։ 4. Փորձաքննության ներկայացված թվով մեկ դատարկ ներարկիչում կիրառված մեթոդի զգայունության սահմաններում, ափիոնի շարքի ալկալոիդների, թմրալկալոիդների հետքեր չհայտնաբերվեցին։ Նույն օրը` 25.06.2010թ. ժամը 20.50-ին, օպերատիվ տեղեկատվությունն իրացնելով, ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության և Արարատի բաժնի օպերատիվ աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փող. 152 տան բնակիչ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը, որի վարած «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ` հետևի նստոցի աջ մասի ոտնատակի ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերվել է մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնվող գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է շուրջ 0,5 գրամ։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ 26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի 26.06.2010թ. որոշմամբ նյութերով նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը։ Փորձագետին առաջադրվել է հետևյալ հարցը. «Հ. Ռ. Ալեքսանյանի ավտոմեքենայից հայտնաբերված ափիոնանման զանգվածը հանդիսանու՞մ է, արդյոք, թմրամիջոց, թե ոչ, եթե այո, ապա ի՞նչ տեսակի և որքա՞ն է դրա ճշգրիտ քաշը»։ Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. թիվ 341Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արարատի մարզի քննչական բաժնի Արարատի քննչական բաժանմունքի կողմից 27.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 26109110 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 27.06.2010թ. ժամը 12։30-ին Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է։ 27.06.2010թ. ժամը 16։00-ին ձերբակալման արձանագրություն է կազմվել Վաչագան Հովսեփյանի նկատմամբ, թեև վերջինս գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` ոտքերի ոսկրային կոտրվածքների և սալջարդերի կապակցությամբ։ 28.06.2010թ. որոշում է կայացվել քրեական գործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկելու մասին։ 28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։ 30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ 06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Համբարձում Ալեքսանյանին նշված հոդվածներով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 18.06.2010թ. օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով 10 ամիս ժամկետով դատապարտված լինելով, պատիժը դեռևս չկրած, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 2010թ. հունիսի 25-ին իրացրել է Երևան քաղաքի Արնդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` այն 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ զգալի չափի` 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 30.06.2010թ. որոշմամբ բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հունիսի 27-ից։ 30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ 30.06.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանին արգելանքից ազատելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն կիրառելու մասին։ 06.10.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել Վաչագան Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Վաչագան Հովսեփյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա Արարատի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.11.2009թ. դատավճռով դատապարտված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի, իր ծանոթ Գրաֆ Եղիազարյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, կրկին անգամ, Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ. ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրան տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։ Նախաքննական մարմինը 05.10.2010թ. որոշում է կայացրել Գրաֆ Եղիազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանը մեղադրվել է այն բանում, որ նա 2010թ-ի հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, վերջինիս միջոցով և իր կողմից տրված 10.000 ՀՀ դրամ գումարով Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք են բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրանց տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 11.01.2011թ։ Քրեական գործը 13.01.2011թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Նախաքննության ժամանակ Համբարձում Ալեքսանյանը և Վաչագան Հովսեփյանը հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներ են տվել Համբարձում Ալեքսանյանի կողմից «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու և վերջինիս կողմից այն Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու վերաբերյալ։ Դատաքննության ժամանակ նույնպես ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը ժխտել է իր կողմից Վաչագան Հովսեփյանին ափիոն տեսակի թմրամիջոցն իրացնելը, իսկ ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու հանգամանքը, իսկ այդ մասին նախաքննության սկզբում խոստովանական ցուցմունքներ տալը պատճառաբանել է ցուցմունքներ տալու պահին իր ծանր ֆիզիկական վիճակով, քանի որ գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` իր տան կտուրից ընկնելու հետևանքով ստորին և վերին վերջույթների ոսկրերի բազմաթիվ կոտրվածքներով ու սալջարդերով, բժիշկների կողմից ներարկված ցավազրկող և այլ բնույթի ներարկումների ու օգտագործած դեղորայքի ազդեցության տակ։ Նախաքննության և դատաքննության ընթացքում Գրաֆ Եղիազարյանը ժխտել է Վաչագան Հովսեփյանի միջոցով անձնական օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքը։ ՀՀ Ազգային ժողովը 26.05.2011թ. որոշում է ընդունել «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին»։ Որոշումն ուժի մեջ է մտել 27.05.2011թ.։ Նշված որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն` կարճման են ենթակա մինչև 01.05.2011թ. կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերը /բացառությամբ որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի/, որոնցով անձինք մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում։ Համաներում հայտարարելու մասին որոշման 13-րդ կետի 1-ին կետի «ա» ենթակետով սահմանված է, որ որոշման կատարումը դատարաններին են վերապահված այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը գտնվում են դատարաններում, սակայն մինչև նշված որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել։ Նշված որոշման 9-րդ կետի 1-10-րդ ենթակետերով սահմանված են համաներումը չկիրառելու հիմքերը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ։ Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` նշված հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը։ Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։ Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում` 2011թ. հունիսի 23-ի դատական նիստի ժամանակ գործով ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանը միջնորդել է դատարանին` քրեական գործի վարույթը իր մասով կարճել և իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ Ազգային ժողովի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման կիրառմամբ։ Քննության առնելով նշված միջնորդությունը և լսելով դատավարությանը մասնակցող անձանց կարծիքը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանի միջնորդությունը հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման հետևյալ հիմնավորումներով. գործով ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանին նախաքննական մարմինը մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան որպես պատիժ նախատեսում է ազատազրկում` մինչև երեք տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիան որպես պատիժ նախատեսում է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը երկուհարյուրապատիկի չափով կամ կալանքով` առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին կետի «ա» ենթակետի դրույթներով դատարանի վարույթում քննվող ԵԷԴ/0013/01/11 քրեական գործի վարույթը ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանի մասով ենթակա է կարճման` դադարեցնելով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը։ Դատարանը գտնում է նաև, որ բացակայում են համաներման ակտի կիրառման վերաբերյալ 26.05.2011թ. որոշման 9-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի համաձայն` այն բոլոր հարցերի առթիվ, որոնք լուծվում են դատարանի կողմից դատական քննության ժամանակ, դատարանը որոշումներ է կայացնում, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին որոշումը դատարանը կայացնում է խորհրդակցական սենյակում։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով և 6-րդ մասով, 313-րդ, 376-րդ, 3761-րդ և 379-րդ հոդվածների պահանջներով, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը. ՈՐՈՇԵՑ 1. Բավարարել թիվ ԵԷԴ/0013/01/11 քրեական գործով ամբաստանյալ Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանի միջնորդությունը և նրա մասով քրեական գործի վարույթը կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին կետի «ա» ենթակետի հիմքով։ 2. Վերացնել ամբաստանյալ Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 3. Գրաֆ Եղիազարյանին սույն քրեական գործի դատաքննությանը ներգրավել որպես վկա։ Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Գործ թիվ ԵԷԴ/0013/01/11 2011թ. ՈՐՈՇՈՒՄ ԹԻՎ ԵԷԴ/0013/01/11 ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ ՎԱՉԱԳԱՆ ԽԱՉԻԿԻ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԻ ՄԱՍՈՎ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ԵՎ ՆՐԱ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղար Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ՝ Ամբաստանյալներ Համբարձում Ալեքսանյան Վաչագան Հովսեփյան Գրաֆ Եղիազարյան Ամբաստանյալների պաշտպաններ Հունան Բաբայան Սերգեյ Մկրտչյան Գուրգեն Մադոյան Մեղադրող Պավել Գյուլումյան 2011թ-ի հունիսի 23-ին դատարանում. Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով դատարանի վարույթում քննվող ԵԷԴ/0013/01/11 քրեական գործով ամբաստանյալ Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանի միջնորդությունը` ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. ընդունած «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշումը կիրառելու, քրեական գործի վարույթը իր մասով կարճելու և քրեական հետապնդումը իր նկատմամբ դադարեցնելու մասին. ՊԱՐԶԵՑ 2010թ-ի հունիսի 25-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում, իրացնելով օպերատիվ տեղեկատվությունը, ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի և ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության օպերատիվ աշխատակիցների կողմից թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանը /բնակ. գ. Շահումյան Արարատի մարզ/, և ավտովարորդ Ռաֆայել Նիկոլայի Գրիգորյանը /բնակ. գ. Արարատ, Արարատի մարզ/` վերջինիս պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով։ Ավտոմեքենայի զննությամբ ավտովարորդի կողքին նստած ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանի ոտքերի տակ` ռետինե ոտնատակի վրա հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 3 գրամանոց ներարկիչներ, որոնցից մեկում առկա է եղել շուրջ 1,9 միլիգրամ անգույն հեղուկ` քացախին բնորոշ յուրահատուկ հոտով և սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթ, որի մեջ առկա է եղել գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է 0,7 գրամ։ Ավտոմեքենայի մեջից հայտնաբերվել են նաև 5 հատ չօգտագործված ներարկիչներ և 1 տուփ «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղամիջոց` 10 դեղահատերով։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ 26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել նյութերով դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին, փորձաքննությունները հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը, պարզելու համար, թե «Վ. Խ. Հովսեփյանին պատկանող և ավտոմեքենայից հայտնաբերված ներարկիչների մեջ լցված անգույն հեղուկը և ափիոնանման զանգվածը հանդիսանու՞մ են, արդյոք, թմրամիջոց, թե ոչ, եթե այո, ապա ի՞նչ տեսակի են և որքա՞ն է կազմում ճշգրիտ քաշը»։ Դատաքիմիական փորձագետի 26.06.2010թ. թիվ 340Ք եզրակացության համաձայն` 1. Փորձաքննության ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ 2. Փորձաքննության ներկայացված ներարկիչում առկա 0,9մլ ծավալով հեղուկները հանդիսանում են քացախաթթվի անհիդրիդ։ Քացախաթթվի անհիդրիդը հանդիսանում է պրեկուրսոր։ 3. Փորձաքննության ներկայացված թվով 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր։ 4. Փորձաքննության ներկայացված թվով մեկ դատարկ ներարկիչում կիրառված մեթոդի զգայունության սահմաններում, ափիոնի շարքի ալկալոիդների, թմրալկալոիդների հետքեր չհայտնաբերվեցին։ Նույն օրը` 25.06.2010թ. ժամը 20.50-ին, օպերատիվ տեղեկատվությունն իրացնելով, ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության և Արարատի բաժնի օպերատիվ աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փող. 152 տան բնակիչ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը, որի վարած «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ` հետևի նստոցի աջ մասի ոտնատակի ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերվել է մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնվող գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է շուրջ 0,5 գրամ։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ 26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի 26.06.2010թ. որոշմամբ նյութերով նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը։ Փորձագետին առաջադրվել է հետևյալ հարցը. «Հ. Ռ. Ալեքսանյանի ավտոմեքենայից հայտնաբերված ափիոնանման զանգվածը հանդիսանու՞մ է, արդյոք, թմրամիջոց, թե ոչ, եթե այո, ապա ի՞նչ տեսակի և որքա՞ն է դրա ճշգրիտ քաշը»։ Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. թիվ 341Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արարատի մարզի քննչական բաժնի Արարատի քննչական բաժանմունքի կողմից 27.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 26109110 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 27.06.2010թ. ժամը 12.30-ին Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է։ 27.06.2010թ. ժամը 16.00-ին ձերբակալման արձանագրություն է կազմվել Վաչագան Հովսեփյանի նկատմամբ, թեև վերջինս գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` ոտքերի ոսկրային կոտրվածքների և սալջարդերի կապակցությամբ։ 28.06.2010թ. որոշում է կայացվել քրեական գործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկելու մասին։ 28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։ 30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ 06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Համբարձում Ալեքսանյանին նշված հոդվածներով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 18.06.2010թ. օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով 10 ամիս ժամկետով դատապարտված լինելով, պատիժը դեռևս չկրած, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 2010թ. հունիսի 25-ին իրացրել է Երևան քաղաքի Արնդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` այն 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ զգալի չափի` 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 30.06.2010թ. որոշմամբ բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հունիսի 27-ից։ 30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ 30.06.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանին արգելանքից ազատելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն կիրառելու մասին։ 06.10.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել Վաչագան Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Վաչագան Հովսեփյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա Արարատի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.11.2009թ. դատավճռով դատապարտված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի, իր ծանոթ Գրաֆ Եղիազարյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, կրկին անգամ, Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ. ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրան տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։ Նախաքննական մարմինը 05.10.2010թ. որոշում է կայացրել Գրաֆ Եղիազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանը մեղադրվել է այն բանում, որ նա 2010թ-ի հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, վերջինիս միջոցով և իր կողմից տրված 10.000 ՀՀ դրամ գումարով Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք են բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրանց տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 11.01.2011թ։ Քրեական գործը 13.01.2011թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Նախաքննության ժամանակ Համբարձում Ալեքսանյանը և Վաչագան Հովսեփյանը հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներ են տվել Համբարձում Ալեքսանյանի կողմից «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու և վերջինիս կողմից այն Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու վերաբերյալ։ Դատաքննության ժամանակ նույնպես ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը ժխտել է իր կողմից Վաչագան Հովսեփյանին ափիոն տեսակի թմրամիջոցն իրացնելը, իսկ ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու հանգամանքը, իսկ այդ մասին նախաքննության սկզբում խոստովանական ցուցմունքներ տալը պատճառաբանել է ցուցմունքներ տալու պահին իր ծանր ֆիզիկական վիճակով, քանի որ գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` իր տան կտուրից ընկնելու հետևանքով ստորին և վերին վերջույթների ոսկրերի բազմաթիվ կոտրվածքներով ու սալջարդերով, բժիշկների կողմից ներարկված ցավազրկող և այլ բնույթի ներարկումների ու օգտագործած դեղորայքի ազդեցության տակ։ Նախաքննության և դատաքննության ընթացքում Գրաֆ Եղիազարյանը ժխտել է Վաչագան Հովսեփյանի միջոցով անձնական օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքը։ ՀՀ Ազգային ժողովը 26.05.2011թ. որոշում է ընդունել «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին»։ Որոշումն ուժի մեջ է մտել 27.05.2011թ.։ Նշված որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն` կարճման են ենթակա մինչև 01.05.2011թ. կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերը /բացառությամբ որոշման 8-րդ կետի 4-րդ և 5-րդ ենթակետերով նախատեսված դեպքերի/, որոնցով անձինք մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում։ Համաներում հայտարարելու մասին որոշման 13-րդ կետի 1-ին կետի «ա» ենթակետով սահմանված է, որ որոշման կատարումը դատարաններին են վերապահված այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը գտնվում են դատարաններում, սակայն մինչև նշված որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել։ Նշված որոշման 9-րդ կետի 1-10-րդ ենթակետերով սահմանված են համաներումը չկիրառելու հիմքերը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ։ Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` նշված հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը։ Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։ Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում` 2011թ. հունիսի 23-ի դատական նիստի ժամանակ գործով ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը միջնորդել է դատարանին` քրեական գործի վարույթը իր մասով կարճել և իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ Ազգային ժողովի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման կիրառմամբ։ Քննության առնելով նշված միջնորդությունը և լսելով դատավարությանը մասնակցող անձանց կարծիքը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանի միջնորդությունը հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման հետևյալ հիմնավորումներով. գործով ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան որպես պատիժ նախատեսում է ազատազրկում` մինչև երեք տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիան որպես պատիժ նախատեսում է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը երկուհարյուրապատիկի չափով կամ կալանքով` առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին կետի «ա» ենթակետի դրույթներով դատարանի վարույթում քննվող ԵԷԴ/0013/01/11 քրեական գործի վարույթը ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանի մասով ենթակա է կարճման` դադարեցնելով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը։ Դատարանը գտնում է նաև, որ բացակայում են համաներման ակտի կիրառման վերաբերյալ 26.05.2011թ. որոշման 9-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերը, իսկ Վաչագան Հովսեփյանի նախկին դատվածությունները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ չեն առաջացնում։ ՀՀ ԱԺ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 18-րդ կետով սահմանվել է, որ համաներման ակտը կիրառվում է արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը կիրառելուց հետո, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ համաներման որոշմամբ` անձը լրիվ ազատվում է պատիժը կրելուց։ Հետևաբար` համաներման մասին 26.05.2011թ. որոշումը կիրառելի է ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանի նկատմամբ նախաքննական մարմնի կողմից նրան առաջադրված մեղադրանքի քրեաիրավական որակման շրջանակներում, առանց կիրառելու ՀՀ ԱԺ «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը /ընդունվել է 23.05.2011թ., ստորագրվել է ՀՀ Նախագահի կողմից 23.05.2011թ., հրապարակվել է 24.05.2011թ. և ուժի մեջ է մտել 25.05.2011թ./ այն առումով, որ կրկնակիությունը, որպես հանցանքի որակման որակյալ հատկանիշ, ապաքրեականացվել է։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի համաձայն` այն բոլոր հարցերի առթիվ, որոնք լուծվում են դատարանի կողմից դատական քննության ժամանակ, դատարանը որոշումներ է կայացնում, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին որոշումը դատարանը կայացնում է խորհրդակցական սենյակում։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով և 6-րդ մասով, 313-րդ, 376-րդ, 3761-րդ և 379-րդ հոդվածների պահանջներով, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը. ՈՐՈՇԵՑ 1. Բավարարել թիվ ԵԷԴ/0013/01/11 քրեական գործով ամբաստանյալ Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանի միջնորդությունը և նրա մասով քրեական գործի վարույթը կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին կետի «ա» ենթակետի հիմքով։ 2. Վերացնել ամբաստանյալ Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 3. Վաչագան Հովսեփյանին սույն քրեական գործի դատաքննությանը ներգրավել որպես վկա։ Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
| Կարճման հիմք | Ընդունվել է համաներման ակտ |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 22-07-2011 |
|---|
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 22-07-2011 |
|---|---|
| Հոդված |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Համբարձում |
| Ազգանուն | Ալեքսանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 22-07-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0013/01/11 2011թ. Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ` Մեղադրող Պավել Գյուլումյան Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյան Ամբաստանյալի պաշտպաններ Ժաննա Օհանյան Հունան Բաբայան 2011 թվականի հուլիսի 22-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի ծնված 08.06.1975թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, նախկինում դատված` 1. Էջմիածնի շրջանի ժողդատարանի 23.04.1995թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 6-րդ մասով դատապարտվել է 6 ամիս ժամկետով ուղղիչ աշխատանքների վաստակի 20% բռնագանձմամբ, 2. Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 12.10.2000թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, ազատվել է 17.07.2001թ. համաներման ակտով։ 3. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 10.05.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, 4. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 17.02.2006թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, 5. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 10 /տասը/ ամիս ժամկետով, դատավճիռը օրինական ուժի մեջ է մտել 18.06.2010թ., նշանակված պատիժը չկրած, բն. Երևան, Նորքի 7-րդ զանգված 30 շենք բնակ. 44, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր։ ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման է ենթարկվել 25.06.2010թ., ձերբակալվել է 27.06.2010թ., խափանման միջոցը կալանավորում է ընտրվել 30.06.2010թ.։ Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։ 2010թ-ի հունիսի 25-ին ժամը 20։30-ի սահմաններում, իրացնելով օպերատիվ տեղեկատվությունը, ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի և ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության օպերատիվ աշխատակիցների կողմից թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանը /բնակ. գ. Շահումյան Արարատի մարզ/, և ավտովարորդ Ռաֆայել Նիկոլայի Գրիգորյանը /բնակ. գ. Արարատ, Արարատի մարզ/` վերջինիս պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով։ Ավտոմեքենայի զննությամբ ավտովարորդի կողքին նստած ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանի ոտքերի տակ` ռետինե ոտնատակի վրա հայտնաբերվել և առգրավվել են 2 հատ 3 գրամանոց ներարկիչներ, որոնցից մեկում առկա է եղել շուրջ 1,9 միլիգրամ անգույն հեղուկ` քացախին բնորոշ յուրահատուկ հոտով և սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթ, որի մեջ առկա է եղել գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է 0,7 գրամ։ Ավտոմեքենայի մեջից հայտնաբերվել են նաև 5 հատ չօգտագործված ներարկիչներ և 1 տուփ «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղամիջոց` 10 դեղահատերով։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ 26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի կողմից որոշում է կայացվել նյութերով դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին, փորձաքննությունները հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը։ Դատաքիմիական փորձագետի 26.06.2010թ. թիվ 340Ք եզրակացության համաձայն` 1. Փորձաքննության ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ 2. Փորձաքննության ներկայացված ներարկիչում առկա 0,9մլ ծավալով հեղուկները հանդիսանում են քացախաթթվի անհիդրիդ։ Քացախաթթվի անհիդրիդը հանդիսանում է պրեկուրսոր։ 3. Փորձաքննության ներկայացված թվով 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր։ 4. Փորձաքննության ներկայացված թվով մեկ դատարկ ներարկիչում կիրառված մեթոդի զգայունության սահմաններում, ափիոնի շարքի ալկալոիդների, թմրալկալոիդների հետքեր չհայտնաբերվեցին։ Նույն օրը` 25.06.2010թ. ժ. 20։50-ին, օպերատիվ տեղեկատվությունն իրացնելով, ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության և Արարատի բաժնի օպերատիվ աշխատակիցների կողմից բերման է ենթարկվել Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փող. 152 տան բնակիչ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը, որի վարած «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ` հետևի նստոցի աջ մասի ոտնատակի ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերվել է մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնվող գորշ շագանակագույն ափիոնանման զանգված, այն կշռվել է, քաշը կազմել է շուրջ 0,5 գրամ։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ 26.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Գ. Ռ. Խաչատրյանի 26.06.2010թ. որոշմամբ նյութերով նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանը։ Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. թիվ 341Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արարատի մարզի քննչական բաժնի Արարատի քննչական բաժանմունքի կողմից 27.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 26109110 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 27.06.2010թ. ժամը 12։30-ին Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է։ 27.06.2010թ. ժամը 16։00-ին ձերբակալման արձանագրություն է կազմվել Վաչագան Հովսեփյանի նկատմամբ, թեև վերջինս գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` 26.06.2010թ. անհայտ հանգամանքներում ստացած ոտքերի ոսկրային կոտրվածքների և սալջարդերի կապակցությամբ։ 28.06.2010թ. որոշում է կայացվել քրեական գործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկելու մասին։ 28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։ 30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ 06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Համբարձում Ալեքսանյանին նշված հոդվածներով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 18.06.2010թ. օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով 10 ամիս ժամկետով դատապարտված լինելով, պատիժը դեռևս չկրած, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 2010թ. հունիսի 25-ին իրացրել է Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` այն 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ զգալի չափի` 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 30.06.2010թ. որոշմամբ բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2010թ. հունիսի 27-ից` ձերբակալման օրվանից։ 30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ 30.06.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանին արգելանքից ազատելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն կիրառելու մասին։ 06.10.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել Վաչագան Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Վաչագան Հովսեփյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա Արարատի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.11.2009թ. դատավճռով դատապարտված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի, իր ծանոթ Գրաֆ Եղիազարյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, կրկին անգամ, Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ. ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրան տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։ Նախաքննական մարմինը 05.10.2010թ. որոշում է կայացրել Գրաֆ Եղիազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանը մեղադրվել է այն բանում, որ նա 2010թ-ի հունիսի 25-ին առանց իրացնելու նպատակի իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ համատեղ գործածելու նպատակով, վերջինիս միջոցով և իր կողմից տրված 10.000 ՀՀ դրամ գումարով Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում Համբարձում Ալեքսանյանից ապօրինի ձեռք են բերել և պահել խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 0,9մլ ծավալով «պրեկուրսոր» հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել են նրանց տեղափոխող, Ռաֆայել Գրիգորյանին պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի սրահից։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 11.01.2011թ։ Քրեական գործը 13.01.2011թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի կիրառմամբ դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության 3091-րդ հոդվածի կարգով մեղադրողի կողմից 13.06.2011թ. որոշում է կայացվել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասին և նշված հոդվածներով նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել։ Դատարանի 23.06.2011թ. որոշմամբ ամբաստանյալներ Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանի և Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանի վերաբերյալ որոշումներ են կայացվել քրեական գործի վարույթը նրանց մասով կարճելու և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` հիմք ընդունելով ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշումը «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին»։ 2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։ Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք նախաքննական մարմնի կողմից դրվել են մեղադրանքի հիմքում և թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։ Դատաքննության ընթացքում դատավարության կողմերի միջնորդությամբ, ինչպես նաև` դատարանի նախաձեռնությամբ դատակոչի ցուցակից դուրս որպես վկա են կանչվել և հարցաքննվել այլ անձինք, պահանջվել, քրեական գործին են կցվել և հետազոտվել են փաստաթղթեր, նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն։ Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Դատարանը գտնում է, որ հիմնավորվել է ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ մասով, այն է` իր անձնական օգտագործման համար 0,48 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ապօրինի պատրաստելու և պահելու, ինչպես նաև` 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու համար, իսկ խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստելու և 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու դրվագով նրա մեղքը հիմնավորող բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի մասով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ։ Ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալ ապացույցներով. ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը առաջադրված մեղադրանքում ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 25.06.2010թ. Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող ավտովերանորոգողի արհեստանոցում կայանված իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ ինքը իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին նրա խնդրանքով տվել է միայն պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ` այն լցնելով Վաչագան Հովսեփյանի բերած ներարկիչի մեջ, դրա դիմաց 10.000 ՀՀ դրամ գումար չի ստացել նրանից, ինչպես նաև ինքը նույն պահին և ընդհանրապես Վաչագան Հովսեփյանին «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց չի տվել, չի վաճառել, իսկ իր ավտոմեքենայի մեջ հայտնաբերված 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ինքն է ապօրինի պատրաստել և պահել իր անձնական օգտագործման համար։ Հատոր 1 Գ.Թ. 251, դատաքննության արձանագրություն Նախաքննության ժամանակ որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս տված ցուցմունքում Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է Համբարձում Ալեքսանյանից «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը ձեռք բերելու հանգամանքը, հայտնելով, որ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ինքը 2010թ. հունիսի 24-ին ձեռք է բերել «Մեդամաքս» խաղատանը Ռուբոյից, այն թաքցրել է խաղատան մոտակայքում։ Հաջորդ օրը` 25.06.2010թ., պատահաբար հանդիպել է մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանին, նրա հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է խաղատուն, որտեղ որոշ ժամանակ խաղալուց հետո իմացել է, որ Գրաֆ Եղիազարյանը ցանկանում է Երևան գնալ, խնդրել է միասին գնալ։ Ինքը թաքստոցից վերցրել է թմրամիջոցը, մտադրություն ունենալով հանդիպել իր եղբոր ընկեր Համբարձում Ալեքսանյանին ու ունենալու դեպքում նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ վերցնել։ Ճանապարհին իր խնդրանքով իր տված փողով Գրաֆ Եղիազարյանը ներարկիչներ ու դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր է գնել դեղատնից։ Ինքը Երևանում սրճարանում հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ է խնդրել։ Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ ունի քացախաթթվի անհիդրիդ, բայց իր ավտոմեքենայի մեջ է, իսկ ավտոմեքենան արհեստավորի ավտոտնակում է գտնվում։ Համբարձում Ալեքսանյանն իրեն նկարագրել է արհեստանոցի տեղը, ինքը ոտքով մենակ գնացել է արհեստանոց` իր հետ տանելով 2 ներարկիչ, նստել է Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայի մեջ, Համբարձում Ալեքսանյանը ներարկիչներից մեկի մեջ քաշել և լցրել է քացախաթթվի անհիդրիդը և տվել է իրեն, որի դիմաց ինքը նրան չի վճարել։ Վերադարձել և նստել է տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, դեպի Արտաշատ ընթանալիս իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցներն ու բերման են ենթարկել ոստիկանության Արտաշատի բաժին, հայտնաբերել են թմրամիջոցն ու պրեկուրսորը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 257-261 Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու հանգամանքը, իսկ այդ մասին նախաքննության սկզբում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս 2010թ. հունիսի 27-ին, 29-ին և 30-ին, խոստովանական ցուցմունքներ տալը պատճառաբանել է ցուցմունքներ տալու պահին իր ծանր ֆիզիկական վիճակով, քանի որ գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` իր տան կտուրից ընկնելու հետևանքով ստորին և վերին վերջույթների ոսկրերի բազմաթիվ կոտրվածքներով ու սալջարդերով, բժիշկների կողմից ներարկված ցավազրկող և այլ բնույթի ներարկումների ու օգտագործած դեղորայքի ազդեցության տակ։ Դատաքննության արձանագրություն Գործով մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկություն չի ունեցել և նման խնդրանքով Վաչագան Հովսեփյանին չի դիմել։ 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 11։00-ի սահմաններում ցանկացել է գնալ «Մինիմաքս» խաղատուն և իր համագյուղացի Ռաֆայել Գրիգորյանին խնդրել է իր տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տանել այնտեղ։ Մինչ այդ նախկինում խաղատուն է այցելել իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ և այդ անգամ նույնպես ցանկացել է նրա հետ գնալ։ Այդ նպատակով Ռ. Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Շահումյան գյուղ, որտեղ հանդիպել է Վ. Հովսեփյանին և նրա հետ միասին գնացել են խաղատուն։ Խաղատանը իր մոտ եղած 20.000 ՀՀ դրամից 10.000 ՀՀ դրամը տանուլ է տվել, որից հետո ցանկացել է գնալ Երևան։ Մինչ այդ Վ. Հովսեփյանը իրենից պարտքով 10.000 ՀՀ դրամ գումար է վերցրել և իմանալով, որ պետք է գնա Երևան, իր հետ միասին Ռ. Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով եկել են Երևան։ Արցախի փողոցից դեպի Էրեբունի հիվանդանոց տանող ճանապարհին ցանկացել է հանդիպել մի մարմնավաճառի, սակայն նրան չի գտել և մի քանի րոպե սպասելուց հետո ցանկացել է վերադառնալ։ Այդ ժամանակ Վ. Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և ասել, որ շուտով կվերադառնա։ Մոտ 15 րոպե անց Վ. Հովսեփյանը վերադարձել և խնդրել է գնալ Ս. Դավիթ կայարանի դիմացի փողոց, ապա վերադառնալ Արարատ։ Հասնելով մի դեղատան մոտ Վ. Հովսեփյանը իրեն 400 ՀՀ դրամ գումար է տվել և ինքը նրա խնդրանքով դեղատնից նրա համար գնել է մեկ տուփ «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղահաբեր և 3 գրամանոց ներարկիչներ։ Հասնելով Վ. Հովսեփյանի մատնացույց արած վայրը, վերջինս իջել է ավտոմեքենայից և մոտ 3-4 րոպե անց վերադառնալով ասել, որ կարող են գնալ։ Արցախի փողոցում ոստիկաններն իրենց կանգնեցրել են և բերման ենթարկել, որի ժամանակ իմացել է, որ Վ. Հովսեփյանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից թմրամիջոց են հայտնաբերել։ Ինքը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանին չի ճանաչել և նրա հետ առնչություն չի ունեցել։ Հատոր 1 Գ.Թ. 142-144, 241, դատաքննության արձանագրություն Վկա Ռաֆայել Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր անձնական օգտագործման ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենան օգտագործում է որպես տաքսի։ 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում իր համագյուղացի Գրաֆ Եղիազարյանը իրենց գյուղում հանդիպել է իրեն և ասել, որ ցանկանում է գնալ Երևան տանող ճանապարհի վրա գտնվող խաղատուն և վերադառնալ։ Գ. Եղիազարյանին հայտնել է, որ խաղատուն գնալու և վերադառնալու համար պետք է վճարի 6000 ՀՀ դրամ։ Գ. Եղիազարյանը համաձայնվել է և ասել, որ մինչև խաղատուն գնալը պետք է գնան Շահումյան գյուղ, որտեղից իրենց հետ էլի մարդ պետք է գա։ Շահումյան գյուղում հանդիպել են Գ. Եղիազարյանի ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին և միասին գնացել խաղատուն, որտեղ ուղևորները իջել են, իսկ ինքը գնացել է գազի լիցքավորում կատարելու։ 15-20 րոպե անց վերադարձել է խաղատան մոտ, որտեղ իրեն են սպասել Գրաֆ Եղիազարյանը և Վաչագան Հովսեփյանը։ Գրաֆ Եղիազարյանն իրեն պատվիրել է գնալ Երևան, ասելով, որ Էրեբունի հիվանդանոցի մոտակայքում ինչ-որ աղջկա պետք է հանդիպի։ Հասնելով Գ. Եղիազարյանի կողմից նշված վայրը, մոտ 5-10 րոպե սպասել են, սակայն Գ. Եղիազարյանը այդ աղջկան չի տեսել։ Սպասելու ընթացքում Վ. Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և վերադառնալով ասել, որ գնան մեկ փողոց վերև, որտեղ ինչ-որ մարդու պետք է հանդիպի և դրանից հետո վերադառնան Արարատի մարզ։ Ճանապարհին Վ. Հովսեփյանի խնդրանքով Գ. Եղիազարյանը մտել է դեղատուն և ինչ-որ փաթեթ ձեռքին վերադարձել։ Հասնելով Վ. Հովսեփյանի նշած վայրը, ինքը և Գ. Եղիազարյանը սպասել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Վ. Հովսեփյանը, իջնելով ավտոմեքենայից, մոտ 20-30 մետր հեռացել է և ինչ-որ տեղ մտել։ Մոտ 5-10 րոպե անց Վ. Հովսեփյանը վերադարձել է և ասել, որ գնան Արարատի մարզ։ Ճանապարհին Վ. Հովսեփյանը անհանգիստ է եղել և ձեռքերը իջեցնելով ոտքերի մոտ ինչ-որ գործողություն է արել, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ զբաղված է եղել ավտոմեքենան վարելով։ Քիչ անց իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցները և տարել ոստիկանություն, որտեղ ընթերակաների և իր մասնակցությամբ զննել են իր ավտոմեքենան։ Զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի նստարանի վրայից հայտնաբերվել է Գ. Եղիազարյանի բերած փաթեթը, որի մեջ եղել են 5 հատ ներարկիչներ և «Դիմեդրոլ» տեսակի դեղահաբեր, իսկ Վ. Հովսեփյանի նստարանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերվել են պոլիէթիլենային փաթեթով շագանակագույն զանգված և 2 ներարկիչներ, որոնցից մեկը լցված է եղել մոտ 1 գրամ ինչ-որ հեղուկով, իսկ մյուսը եղել է դատարկ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 157-158, դատաքննության արձանագրություն Վկա Գագիկ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող իր ավտոտնակում զբաղվում է ավտոմեքենաների նորոգմամբ։ 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 12։00-ի սահմաններում Համո անունով մի տղա իր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան բերել է վերանորոգման, այն կանգնեցվել է իր ավտոտնակում։ Ինքը զբաղվել է այլ ավտոմեքենաների նորոգմամբ, որոնք կանգնած են եղել ավտոտնակի մոտ և չի նկատել, որ Համոն նշված օրը ում հետ է եկել և գնացել։ Համոյի ավտոմեքենայի նորոգման համար պահեստամասեր է պետք եղել և վերջինս գնացել է դրանք բերելու, իսկ որոշ ժամանակ անց Համոյի հետ միասին եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, խուզարկել Համոյի ավտոմեքենան, որի ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի մասից հայտնաբերել են ինչ-որ փոքր փաթեթ և կազմել արձանագրություն։ Հատոր 1 Գ.Թ. 199-200 Վկա Գրիգոր Մակարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 25-ին գտնվել է Անդրֆեդերացիայի փողոցում և ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հրավիրվել է մասնակցելու «Մերսեդես» մակնիշի մի ավտոմեքենայի զննության, որը կանգնած է եղել նույն փողոցում գտնվող ավտոտնակներից մեկում։ Զննության ժամանակ ոստիկանները ավտոմեքենայի հետևի աջ ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերել են պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված ինչ-որ զանգված, որը կշռել են, փաթեթավորել, կնքել և կազմել արձանագրություն։ Ոստիկանների ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ հայտնաբերված զանգվածը հնարավոր է, որ թմրամիջոց լինի։ Հատոր 1 Գ.Թ. 224-225, դատաքննության արձանագրություն Վկա Ռաֆայել Գրիգորյանի ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ զննությամբ ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի դիմաց` ռետինե տակդիրի վրա հայտնաբերվել են 2 հատ 3 մլ տարողության ներարկիչներ, որոնցից մեկը 0,9 մլ չափով լցված է եղել անգույն հեղուկով` քացախին յուրահատուկ հոտով, մյուսը դատարկ` նույնանման հոտով, մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված գորշ, շագանակագույն ափիոնանման զանգված, որի քաշը կազմել է մոտ 0,7 գրամ։ Հետևի նստարանին հայտնաբերվել են հինգ ներարկիչներ իրենց փաթեթատուփերով և մեկ տուփ դիմեդրոլ` 10 հաբերով։ Մեքենայի ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանը հայտարարել է, որ տուփերով ներարկիչները պատկանում են հետևում նստած ուղևոր Գրաֆ Եղիազարյանին, իսկ առջևի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերված երկու ներարկիչները, որոնք լցված են «անհիդրիդով» և պոլիէթիլենային տոպրակի միջի ափիոնանման զանգվածը պատկանում են իրեն, դրանք նետել է տակդիրի վրա` բերման ենթարկվելու պահին։ Վ. Հովսեփյանը հայտարարել է, որ ափիոնանման նյութը ձեռք է բերել նույն օրը` Երևան քաղաքի բնակիչ Համոյից։ Հատոր 1 Գ.Թ. 5-6 Համբարձում Ալեքսանյանի «Մերսեդես-124» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի աջ նստարանի դիմաց գտնվող կտորե տակդիրի տակ հայտնաբերվել է սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված մուգ շագանակագույն ափիոնանման զանգված` մոտ 0,5 գրամ քաշով։ Հատոր 1 Գ.Թ. 24-25 Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 340Ք եզրակացության համաձայն` ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց, ներարկիչում առկա 0,9 մլ ծավալով հեղուկը` պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր։ Հատոր 1 Գ.Թ. 45-47 Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 340Ք եզրակացության համաձայն Համբարձում Ալեքսանյանին պատկանող Մերսեդես մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց։ Հատոր 1 Գ.Թ. 49-50 Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 30.06.2010թ. թիվ 0482 եզրակացության համաձայն Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 198 Դատանարկոլոգիական փորձաքննության 19.08.2010թ. թիվ 258/10 եզրակացության համաձայն Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։ Հատոր 1 Գ.Թ. 191-192 Հայտնաբերված թմրամիջոցները, պրեկուրսորը և ներարկիչները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։ Հատոր 1 Գ.Թ. 219, 220 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։ Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածների սանկցիայով նրա նկատմամբ անհրաժեշտ է քրեական պատիժ կիրառել։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը հիմնավորելու հարցում և սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար` մեղադրանքի նշված դրվագով անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի հիմքով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ճանաչել և հռչակել նշված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը։ Վերոնշված հետևությանը հանգելու համար դատարանի համար հիմք են հանդիսանում հետևյալ ապացույցները. 30.06.2010թ. որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշմամբ Համբարձում Ալեքսանյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 25.06.2010թ. իրացրել է Երևանի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։ Հատոր 1 Գ.Թ. 96 Նույն օրը ընդհանուր իրավասության դատարան ներկայացված կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշման մեջ, ի տարբերություն որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման շարադրանքի, հաստատված է համարվել նշված խոշոր չափի 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանի կողմից իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու, այնուհետև` վաճառելու փաստը։ Քրեական գործի ամբողջ նախաքննության ընթացքում, մինչև գործով կայացված վերջին որոշումը, բոլոր որոշումներում /նախաքննության ժամկետը երկարացնելու, մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու միջնորդության, իրեղեն ապացույցներ ճանաչելու, դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, բերման ենթարկելու, դատանարկոլոգիական փորձաքննություն նշանակելու, մեղադրյալին արգելանքից ազատելու և խափանման միջոցը չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու, բնակարաններում խուզարկություն կատարելու թույլտվություն ստանալու, նմուշներ ստանալու, տոքսիկոքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու, հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու միջնորդություն հարուցելու որոշումներում, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու և Մասիսի բաժիններին հասցեագրած քննչական հանձնարարության մեջ/ նախաքննական մարմինը հաստատված է համարել այն փաստը, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը իրացման նպատակով այլ անձից է ապօրինի ձեռք բերել և պահել խոշոր չափերի հասնող թմրամիջոցը և այնուհետև իրացրել է դրա մի մասը Վաչագան Հովսեփյանին, այլ ոչ թե ինքն է այն ապօրինի պատրաստել` իրացման նպատակով։ Նշված, ինչպես նաև` Համբարձում Ալեքսանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ շարադրված գնահատականները միմյանց հետ գտնվում են էական հակասության մեջ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 101 30.06.2010թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Համբարձում Ալեքսանյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունք տալ, ոչինչ չի նշել, թե իրեն մեղավոր ճանաչում է, թե ոչ, խնդրել է հիմք ընդունել 29.06.2010թ. որպես կասկածյալ իր տված ցուցմունքը։ 06.10.2010թ. առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք առաջադրելու, ինչպես նաև` որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման մեջ հաստատված է համարվել այն հանգամանքը, որ Համբարձում Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի 0,67 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը վաճառել է 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ մնացած զգալի չափի 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր «Մերսեդես» մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում։ Հատոր 1 Գ.Թ. 246-247 06.10.2010թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Համբարձում Ալեքսանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասով իրեն մեղավոր չի ճանաչել, մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Վաչագան Հովսեփյանին «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց չի վաճառել, այլ նրան, որպես ծանոթի, տվել է միայն պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը, իսկ իր ավտոմեքենայի մեջ հայտնաբերված «ափիոն» տեսակի զգալի չափի 0,48 գրամ քաշով թմրամիջոցն ինքն է ապօրինի պատրաստել և պահել իր օգտագործման համար։ Հատոր 1 Գ.Թ. 251 Դատական քննության ընթացքում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով Համբարձում Ալեքսանյանին նոր մեղսադրանք առաջադրելու որոշմամբ նույնպես հիմնավորված է համարվել, որ Համբարձում Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել է 1,15 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որից 0,67 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը 25.06.2010թ. իրացրել է Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ մնացած 0,48 գրամ քաշով զգալի չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը ապօրինի պահել է իր ավտոմեքենայի մեջ` անձնական օգտագործման համար։ Դատաքննության արձանագրություն Այսպիսով, նախաքննությամբ հիմնավորված է համարվել, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի պատրաստած 1,15 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը սկզբում եղել է մեկ միասնական ամբողջություն, որը երկու մասի է բաժանվել 25.06.2010թ. ավտոտնակում` «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ 0,67 գրամը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու արդյունքում /նշելով` որից իրացվել է/, իսկ մնացած 0,48 գրամը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է։ Գործով մյուս ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս 06.10.2010թ. տված ցուցմունքում հայտնել է, որ իր մոտ 25.06.2010թ. հայտնաբերված 0,67 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցն ինքը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք չի բերել, այլ այն դեպքի նախորդ օրը` 24.06.2010թ. ձեռք է բերել «Մինիմաքս» խաղատանը Ռուբիկից 20.000 ՀՀ դրամով, թաքցրել է խաղատան մոտ մի քարի տակ, իր հետ չի վերցրել, քանի որ քացախաթթվի անհիդրիդ չի ունեցել։ Ռուբիկը խոստացել է ճարել և իրեն տալ նաև քացախաթթվի անհիդրիդ։ Սակայն 25.06.2010թ. նույն «Մինիմաքս» խաղատանը Գրաֆ Եղիազարյանից լսելով, որ նա նպատակ ունի տաքսի ավտոմեքենայով Երևան գնալ ու վերադառնալ, թաքստոցից իր հետ վերցրել է նախորդ օրը Ռուբոյի տված «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, միացել է Գրաֆ Եղիազարյանին, գնացել է Երևան և սրճարանում, որտեղ միշտ սիրում էր ժամանակ անցկացնել Համբարձում Ալեքսանյանը, հանդիպել է վերջինիս ու նրանից հետաքրքրվել, թե նա կարո՞ղ է իրեն քացախաթթվի անհիդրիդ տալ։ Համբարձում Ալեքսանյանը պատասխանել է, որ քացախաթթվի անհիդրիդ ունի, սակայն գտնվում է արհեստավորի արհեստանոցում կայանված իր ավտոմեքենայի մեջ։ Ինքը խնդրել է տաքսու վարորդին ու Գրաֆ Եղիազարյանին` գնալ արհեստանոցի մոտ, առանց նրանց հայտնելու իր նպատակների մասին։ Ճանապարհին Գրաֆ Եղիազարյանն իր խնդրանքով դեղատնից ներարկիչներ և դիմեդրոլ տեսակի դեղորայք է գնել։ Իր հետ վերցնելով երկու ներարկիչ, Համբարձում Ալեքսանյանի նկարագրած վայրին մոտենալուց հետո ոտքով մենակ որոշակի տարածություն անցնելով, հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, երկուսով մուտք են գործել արհեստանոց, նստել Համբարձում Ալեքսանյանի մեքենայի մեջ։ Համբարձում Ալեքսանյանը նախապես իր հետ վերցրած 2 ներարկիչներից մեկում քաշել է քացախաթթվի անհիդրիդը և ներարկիչները հանձնել է իրեն։ Նստելով տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, Երևան-Արարատ ճանապարհին փորձել է աննկատ թմրամիջոցը պատրաստել օգտագործման համար, սակայն իրենց կանգնեցրել են ոստիկանները և բերման ենթարկել ոստիկանության Արարատի բաժին։ Որպես մեղադրյալ հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը մանրամասնորեն նկարագրել է Ռուբոյին, նշել նրա օգտագործած բջջային հեռախոսահամարը` 098-03-15-36, նշել է, որ Ռուբոն նույնպես թմրամոլ է, ինքը հաճախակի է նրանից գնել «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, այն օգտագործել է միշտ գիշերային ժամերին` իր ընտանիքի անդամներից գաղտնի, մշտապես իր 077-22-00-88 հեռախոսահամարից կապ է պահպանել Ռուբոյի մոտ եղած 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 257-261 Բջջային 077-21-00-88 հեռախոսահամարի և 098-03-15-36 հեռախոսահամարի փոխադարձ մուտքային և ելքային հեռախոսակապը 2010թ. հունիս ամսին մինչև 23.06.2010թ. ժ.21։21-ը հիմնավորվել է դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ապացույց ճանաչված հեռախոսակապի վերծանումներով։ Հատոր 1 Գ.Թ. 148-155, 289-299 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկվելու մասին արձանագրությամբ Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերվել է «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 9 «Արմենտել» ՓԲԸ տեղեկատվական տվյալներով` 098-03-15-36 հեռախոսահամարի բաժանորդը հանդիսանում է Մարգարիտա Եփրեմյանը /անձնագիր AF0420059/։ Հատոր 1 Գ.Թ. 155 Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Մարգարիտա Եփրեմյանը ժխտել է նշված հեռախոսահամարի աբոնենտը լինելու և այդ հեռախոսահամարից օգտվելու հանգամանքը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 309-310 Դատարանն իր նախաձեռնությամբ «Արմենտել» ՓԲԸ-ից պահանջել և ստացել է 098-03-15-36 բջջային հեռախոսահամարի աբոնենտի անձնագրի և իրեն հեռախոսակապի ծառայություն տրամադրելու դիմումի պատճենները։ Պարզվել է, որ 098-03-15-36 բջջային հեռախոսակապը տրամադրվել է Մարգարիտա Եփրեմյանի անձնագրի պատճենի հիման վրա։ Դատաքննության ժամանակ վկա Մարգարիտա Եփրեմյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Արմենտել» ՓԲԸ-ում իր անվամբ լրացված դիմումի վրա իր ստորագրությունը կեղծված է, ինքն այլ բջջային հեռախոսային համարից է օգտվում, տեղյակ չէ, թե ի՞նչ հանգամանքներում է իր անձնագրի պատճենով իր անվամբ ձևակերպվել 098-03-15-36 քարտը։ Դատաքննության արձանագրություն Մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննության հաջորդ օրը` 07.10.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մեկ ամսով երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, իսկ 14.10.2010թ.` նախաքննական մարմինը հիմնավորելով նրանով, որ անհրաժեշտ է քննությամբ պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը, պարզել Ռուբոյի ինքնությունը և կատարել դրանցից բխող քննչական և օպերատիվ-հետախուզական գործողություններ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 262, 270-271 Նշված մեկամսյա ժամկետում կատարվել է ընդամենը 2 գործողություն` 14.10.2010թ. քննչական բաժնի պետի գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետին հանձնարարվել է ձեռնարկել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` պարզելու համար, թե 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ի՞նչ հանգամանքներում և ու՞մ կողմից է իրացվել վերջինիս, անհրաժեշտ է համարվել պարզել մեղադրյալ Գ. Եղիազարյանի ցուցմունքի արժանահավատությունը և մեղադրյալի առնչությունը թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, պարզել Վաչագան Հովսեփյանի ծանոթ Ռուբոյի ինքնությունը և Ռուբոյի կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցներ իրացնելու հանգամանքները /հատոր 1 գ.թ. 268-269/, և 02.11.2010թ. միջնորդություն է հարուցվել ընդհանուր իրավասության դատարան` հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու մասին /հատոր 1 գ.թ. 276/։ Այնուհետև 08.11.2010թ. նույն պատճառաբանությամբ որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, որը դատարանը բավարարել է նույն հիմնավորումներով 13.11.2010թ. որոշում է կայացվել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու մասին։ Հատոր 1 Գ.Թ. 280, 284-285 06.12.2010թ. մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանը լրացուցիչ ցուցմունքում հայտնել է, որ 098-03-15-36 հեռախոսահամարից օգտվում է Հենդոն, նույն ինքը` «Պնդոն», որը բնակվում է Մասիս քաղաքում, ինքը և Հենդոն միասին ավտոմեքենայի մեջ ներարկվել են սեդալգին` բացված բենզինով, Հենդոյի հետ զրուցել են ավտոմեքենայի առուվաճառքի հարցով, իր ձեռքի բջջային 077-89-41-44, ինչպես նաև քրոջ որդիներ Լիպարիտի 094-71-41-81 և Արմանի 077-92-99-43 հեռախոսահամարներով հաճախակի է կապ պահպանել Հենդոյի հետ նրա 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ, որով էլ պատճառաբանել է «Արմենտել» ՓԲԸ վերծանումներով փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։ Իր ցուցմունքում Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ Մասիսի բնակիչ Հենդոն ունի «Միցուբիշի» մակնիշի ունիվերսալ թափքով ավտոմեքենա, հանգամանորեն նկարագրել է Հենդոյի արտաքինը և դիմագծերը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 311-312, 289-299 07.12.2010թ. վերստին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, վերստին դա հիմնավորելով Ռուբոյի ինքնությունը և նրա կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցն իրացնելու հանգամանքը, Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի ցուցմունքների արժանահավատությունն ստուգելու և Համբարձում Ալեքսանյանի արարքին վերջնական քրեաիրավական գնահատական տալու անհրաժեշտությամբ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 313 Դատարանի 10.12.2010թ. որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է։ 07.12.2010թ. Էրեբունու քննչական բաժնի պետը քննչական հանձնարարություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետին` Հենդո, մականունը` «Պնդո» կամ Ռուբոյի անձը պարզելու պահանջով։ Հատոր 1 Գ.Թ. 314-315 Նույն օրը` 07.12.2010թ. գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետը շատ օպերատիվ կարգով հայտնել է Էրեբունու քննչական բաժնի պետին /գրությունը քննչական բաժին մուտք է եղել 07.12.2010թ./, որ «Պնդո» մականվամբ Հենդոն ինքը` 23.02.1968թ. Այնթափ գյուղում ծնված, նախկինում 5 անգամ գողության և թմրամիջոց ապօրինի պահելու և օգտագործելու համար դատապարտված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանն է, որն ունի «Միցուբիշի-Շաբիոտ» մակնիշի ունիվերսալ թափքով 23 ԼՍ 120 պետհամարանիշի ավտոմեքենա, Հենրիկ Գրիգորյանը 04.12.2010թ. մահացել է։ Ոստիկանության բաժնի պետի գրությանը կցվել է Հենրիկ Գրիգորյանի անձնագրի պատճենը և լուսանկարը, մահվան մասին բժշկական վկայագրի պատճենը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 316-317, 332-333 08.12.2010թ. անձին լուսանկարով ճանաչման ժամանակ Վաչագան Հովսեփյանը մատնացույց անելով Մասիսի բնակիչ, 23.02.1968թ. ծնված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանին որպես Ռուբոյի /Պնդոյի/, հայտնել է, որ նրանից է 20.000 ՀՀ դրամով 24.06.2010թ. գնել այն «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, որը հայտնաբերվել է իր մոտ 25.06.2010թ. ոստիկանության աշխատողների կողմից։ Հատոր 1 Գ.Թ. 319 Լուսանկարի նշված ճանաչումը կատարվել է Ռուբոյի մասին ցուցմունք տալուց 2 ամիս 2 օր անց, մինչդեռ նրա անձը օպերատիվ կարգով ճշտելը բացարձակապես դժվարություն չէր ներկայացնում։ Վերը նշված բառացիորեն նույն հիմնավորումներով 14.12.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու մասին։ Հատոր 1 Գ.Թ. 327 Դրանից հետո նախաքննական մարմնի մոտ ողջամիտ կասկածներ են մնացել թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանի կողմից Հենրիկ Գրիգորյանից գնված լինելու կապակցությամբ։ Բացի այդ, Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի և Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայից հայտնաբերված թմրամիջոցի բաղադրության նույնացման և դրանց նախկինում մեկ միասնական հնարավոր ամբողջություն կազմելու հանգամանքը ստուգելու նպատակով 24.12.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին /հատոր 1 գ.թ. 329/, ինչպես նաև` նշված 2 հանգամանքները քննությամբ պարզաբանելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված` 30.12.2010թ. վերստին որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.02.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, պատճառաբանելով, որ 1. նշանակված դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը չի ստացվել, 2. քրեական գործով անհրաժեշտություն է առաջացել համապատասխան քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներով պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը, 3. վերջնական քրեաիրավական գնահատական պետք է տալ մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանի արարքներին։ Հատոր 1 Գ.Թ. 339-340 30.12.2010թ. ստացվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության միջնորդությունն այն մասին, որ համեմատական հետազոտության ուղարկված 0,67 և 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցները պետք է լրիվ ծախսվեն փորձաքննության ընթացքում, այնուամենայնիվ համեմատական հետազոտությունը լիարժեք չի կարող լինել, քանի որ թմրամիջոցի քանակությունը բավարար չէ ամբողջական համեմատական հետազոտության համար։ Միջնորդությունը գրված է ավագ փորձագետ, մայոր Ա. Վ. Աբաջյանի անունից, փորձագետը միջնորդությունը չի ստորագրել։ Հատոր 1 Գ.Թ. 336 Էրեբունու քննչական բաժնի պետի 30.12.2010թ. գրավոր պահանջով փորձաքննությունը չի իրականացվել, փորձանմուշները վերադարձվել են։ Հատոր 1 Գ.Թ. 337-338 Նույն օրը` 30.12.2010թ. նախաքննությունն ավարտվել է, քրեական գործի նյութերը ծանոթացվել են երեք մեղադրյալներին, առանց գործով ունեցած վերը նշված կասկածները փարատելու։ Հատոր 1 Գ.Թ. 341-343 11.01.2011թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունը, Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացրել է մինչև 17.02.2011թ., հիմք ընդունելով քննիչի միջնորդությունն այն մասին, որ նշված ժամկետում քննիչը պետք է ստանա դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը և պետք է քննությամբ ստուգվեն Ռուբոյի /նույնը` «Պնդոյի» կամ Հենրիկ Գրիգորյանի/ կողմից թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու կասկածները։ Փաստորեն, նախաքննական մարմինը ապակողմնորոշել է դատարանին` 11.01.2011թ. միջնորդությունը դատարանում քննության առնելու օրը չիրազեկելով դատարանին, որ նախաքննությունն արդեն ավարտվել է։ Հատոր 1 Գ.Թ. 345-346 Դատարանի որոշումը կայացնելու օրը` 11.01.2011թ. մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել և քրեական գործն ուղարկվել է դատարան։ Հատոր 1 Գ.Թ. 347 Դատաքննության ընթացքում դատարանի որոշմամբ նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ին։ 2011թ. հունիսի 07-ի թիվ 11-1465 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված երկու փաթեթներում /Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի/ առկա 0,62 գրամ և 0,43 գրամ հաստատուն չոր քաշերով ափիոնի զանգվածները նախկինում հավանաբար մեկ ամբողջություն չեն կազմել։ Սույն հետազոտության համար յուրաքանչյուր փորձանմուշից փորձագետներն օգտագործել են ընդամենը 0,05-ական գրամ փորձանմուշ ափիոն թմրամիջոց, մնացածը վերադարձվել է դատարան։ Փորձագետների նշված եզրահանգման համար հիմք է հանդիսացել այն, որ միմյանց հետ համեմատելով հետազոտվող 1-ին և 2-րդ օբյեկտներից պատրաստված լուծույթներից ստացված քրոմատոգրաֆիական դիագրամային պատկերները, փորձագետները նշել են, որ վերջիններս միկրոբաղադրիչների որակական պարունակությամբ էապես տարբերվում են միմյանցից իրենց միկրոբաղադրիչներով։ Դատաքննության արձանագրություն Նախաքննությամբ հիմնավորված է համարվել, որ դեպքի օրը` 25.06.2010թ. խաղատանը գտնված ժամանակ, Վաչագան Հովսեփյանը բազմիցս իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանին և նրանից խնդրել է իր օգտագործման համար թմրամիջոց ճարել, Համբարձում Ալեքսանյանը խոստացել է այն ճարել, նրանց միջև փոխադարձ ինտենսիվ հեռախոսակապ է տեղի ունեցել, վերջապես, ըստ քննչական մարմնի հետևությունների, ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է Վաչագան Հովսեփյանին, որ թմրամիջոցն արդեն առկա է, որից հետո Վաչագան Հովսեփյանը եկել է Երևան` Համբարձում Ալեքսանյանից ստանալու նրա խոստացած թմրամիջոցը։ Դեպքից հետո ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման են ենթարկվել Վաչագան Հովսեփյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-21-00-88 հեռախոսահամարով, Գրաֆ Եղիազարյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 093-02-40-25 հեռախոսահամարով և Համբարձում Ալեքսանյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-89-41-44 հեռախոսահամարով։ Սակայն նախաքննությամբ ստացված վերծանումներով 25.06.2010թ. նշված հեռախոսահամարների աբոնենտները միմյանց հետ կապ չեն հաստատել, որպիսի հանգամանքով հաստատված, դատարանը նախաքննական մարմնի նշված փաստարկը համարում է չհիմնավորված։ Հատոր 1 Գ.Թ. 145-155, 289-299 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված է, որ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզելու ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված չլինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված հարցերի շրջանակի` ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի և գործով նախկին ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանի պատճառաբանությունների ստուգման ուղղությամբ լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ նախաքննություն չի կատարվել, ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի մեղադրանքի հիմքում դրվել են քննությամբ չփարատված կասկածները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված է, որ քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի, դատավորը, հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված է, որ քրեական դատավարության ընթացքում թույլատրվում է օգտագործել միայն այն փաստական տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել սույն օրենսգրքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով սահմանված է, որ քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել այլ անօրինական գործողություններով, կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանական իրավունքի խախտմամբ։ Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտումները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ սահմանափակմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով` փաստական տվյալների` որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը, հաստատում է վարույթն իրականացնող մարմինը` սեփական նախաձեռնությամբ կամ կողմի միջնորդությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածը սահմանում է, որ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։ Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանիության, լրիվ և օբյեկտիվ քննության հիման վրա` հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ։ Գնահատելով գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված և ուսումնասիրված ապացույցները, դրանք գնահատելով իրենց համակցության մեջ, հիմնված ներքին համոզման վրա, դատարանը գտնում է, որ նախաքննության սկզբնական փուլում որոշակի ապացույցներ ձեռք բերելու ընթացքում խախտվել են հանցագործության կատարման մեջ կասկածվող անձանց սահմանադրական և դատավարական իրավունքները, որոնք արտահայտվել են հետևյալում. Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը, Վաչագան Հովսեփյանը և Գրաֆ Եղիազարյանը ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել 25.06.2010թ.։ Հատոր 1 Գ.Թ. 9, 15, 20 Նրանցից բացատրություն են վերցրել և մեզի փորձանմուշներ են ստացվել 25.06.2010թ. և 26.06.2010թ., նյութերը որոշմամբ նախաքննական մարմնին` Արարատի քննչական բաժին են ուղարկվել 27.06.2010թ., նույն օրը հարուցվել է քրեական գործ, մինչդեռ տարածքային ենթակայության կարգով նյութերը ենթակա էին ուղարկվելու Էրեբունու քննչական բաժին։ Հատոր 1 Գ.Թ. 1-54 Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է բերման ենթարկվելուց 2 օր անց` 27.06.2010թ. ժ.12։30-ին։ Որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս նա հրաժարվել է ցուցմունք տալ, ներկայացրել է բժշկական փաստաթղթեր իր հիվանդությունների վերաբերյալ, պաշտպան չի ունեցել։ Հատոր 1 Գ.Թ. 60-67 26.06.2010թ. անհայտ հանգամանքներում Վաչագան Հովսեփյանը ստացել է լուրջ վնասվածքներ` ձախ ազդրոսկրի վզիկի կոտրվածք տեղաշարժով, ձախ ճաճանչոսկրի գլխիկի կոտրվածք տեղաշարժով, զույգ կրունկոսկրերի շրջանի սալջարդեր, ձախ արմնկային հոդի ցավերով` հոդերում շարժումների բացակայությամբ։ Հիվանդության նկարագիր, դատաքննության արձանագրություն, հատոր 1 Գ.Թ. 107 Նշված փաստի առթիվ օրենքով նախատեսված կարգով նյութեր չեն նախապատրաստվել։ Դատարանի պահանջով ստացվել է ոստիկանության Արարատի բաժնի գործին կցված եզրակացությունն այն մասին, որ 26.06.2010թ. իր տան կտուրի ալեհավաքն ուղղելիս Վաչագան Հովսեփյանն ընկել է կտուրից և ստացել է թվարկված մարմնական վնասվածքները։ Դատաքննության արձանագրություն Վաչագան Հովսեփյանը 27.06.2010թ. ժ.09։20-ին ստացիոնար բուժման է ընդունվել Արտաշատի հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքում, սակայն նույն օրը` 27.06.2010թ. ժ.16։00-ին լրացվել է նրա ձերբակալման արձանագրությունը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 72 Ըստ հիվանդության նկարագրի և դատարանում որպես վկա հարցաքննված վնասվածքաբան բժիշկ Մնացական Մնացականյանի ցուցմունքի, Վաչագան Հովսեփյանն ունեցել է սուր ցավեր, նշանակվել են ցավազրկող դեղորայքներ անալգին, դիմեդրոլ, դիկլոֆենակ, որոնք հիվանդի մոտ կարող էին առաջացնել ուղեղի մթագնում, քնկոտություն։ 27.06.2010թ. ժ.16։10-ից մինչև 18։40-ը Վաչագան Հովսեփյանը հարցաքննվել է որպես կասկածյալ, առանց պաշտպանի մասնակցության։ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով տվյալ իրավիճակում կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննությանը պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր պայման է եղել։ Բացի այդ, ինչպես քրեական գործում, այնպես էլ` հիվանդության նկարագրում բացակայում է բուժող բժշկի կարծիքը` տվյալ պահին ցուցմունք տալուն Վաչագան Հովսեփյանի ի վիճակի լինելու կամ ցավազրկող և այլ դեղորայքի ազդեցության տակ չլինելու մասին։ Բացի այդ, դատարանը արժանահավատ չի համարում այն, որ ֆիզիկական նշված իրավիճակում գտնվող կասկածյալը կարողացել է ընթերցել քննիչի գրեթե անընթեռնելի ձեռագրով կազմված ցուցմունքը, որի համար նա ստորագրել է արձանագրությունը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 77-80 Նշված ցուցմունքում արձանագրվել է, որ 25.06.2010թ. խաղատնից հեռախոսային կապի միջոցով բազմաթիվ հեռախոսազանգերի արդյունքում Վաչագան Հովսեփյանը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի հետ պայմանավորվել է իրեն թմրամիջոցի իրացման հարցի շուրջ, որի կապակցությամբ եկել է Երևան և Համբարձում Ալեքսանյանից 10.000 ՀՀ դրամով գնել 0,67 գրամ խոշոր չափի «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը։ 28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։ 29.06.2010թ. ժ.14։00-ից մինչև 15։40-ը Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննվել է կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանը։ Վերջինս պնդել է Համբարձում Ալեքսանյանից ափիոն տեսակի թմրամիջոց գնելու հանգամանքը, իսկ Համբարձում Ալեքսանյանը ժխտել է այն, սակայն հարցաքննության վերջում, ինչպես նաև` առերեսումին հաջորդած լրացուցիչ ցուցմունքում կասկածյալ Համբարձում Ալեքսանյանը խոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, նշելով, որ «համաձայն եմ Վաչիկի բոլոր ասածների հետ, նրա ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը»։ Հատոր 1 Գ.Թ. 92-93, 94-95 Նշվածի կապակցությամբ դատաքննության ժամանակ որպես ամբաստանյալ հարցաքննված Վաչագան Հովսեփյանը ցուցմունք տվեց դատարանին այն մասին, որ «հարցաքննության ժամանակ ես շոկի մեջ էի, չէի հասկանում, ոչ հան էի հասկանում, ոչ` չեն, ցավազրկողներ էին սրսկում, չեմ հիշում, թե ինչ եմ հայտնել, իրենք գրում էին, ես ստորագրում էի ...»։ Դատաքննության արձանագրություն Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 29.07.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը, մահճակալին գիպսակապերով պառկած, գտնվում էր առողջական առումով շատ վատ վիճակում, նույնիսկ երբ բուժանձնակազմից եկան նրան ցավազրկող դեղորայք սրսկելու, թույլ չտվեցին ներարկում անել, և ինքը, մարդկայնորեն խղճալով Վաչագանին, նրա ֆիզիկական և հոգեկան տառապանքներին վերջ տալու ակնկալիքով, երկու խոսքով ասել է, որ Վաչագանի հետ համաձայն է, որից հետո առերեսումն ավարտվել է։ Դատաքննության արձանագրություն Վերստին դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ինչպես ըստ բուժող բժիշկ Մնացական Մնացականյանի և հիվանդության պատմագրի` առերեսումը կատարելուց առաջ նախաքննության մարմինը չի պարզել ցավազրկող և այլ դեղորայքի ազդեցության տակ Վաչագան Հովսեփյանի գտնվելու և առողջական վիճակը թույլ տալու առումով նշված քննչական գործողությանը մասնակցելու նրա ֆիզիկական հնարավորության մասին։ Դատարանում որպես վկա հրավիրված և հարցաքննված վնասվածքաբան-վիրաբույժ Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հիվանդանոց ստացիոնար բուժման ընդունվելու առաջին իսկ պահից Վաչագան Հովսեփյանը գտնվել է ցավազրկող դեղորայքի ազդեցության տակ, որոշակի պարբերականությամբ, ինչպես նաև` մշտական ցավային սինդրոմով պայմանավորված, Վաչագան Հովսեփյանն ստացել է ցավազրկողներ, որոնք ազդում են հիվանդի գիտակցության վրա, կարող են առաջացնել քնկոտություն, ուղեղի մթագնում և այլ երևույթներ։ Վկա Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք տվեց նաև այն մասին, որ 29.06.2010թ., մինչև առերեսումը ինքը ուղղել է Վաչագան Հովսեփյանի տեղաշարժված ոսկորները, գիպսակապեր է դրել և ֆիքսել է կոտրված հատվածները։ Նշված բժշկական միջամտությունը ուժեղ ցավեր են առաջացրել հիվանդի մոտ, նրան ցավազրկողներ են ներարկվել։ Նշված օրը Վաչագան Հովսեփյանը բողոքել է երիկամների ցավերից, սրտխփոցից, ըստ արյան և մեզի բիոքիմիական անալիզների, 29.06.2010թ. նրան մոտ ազոտը /կրեատինը/ նորմայից երկու անգամ բարձր է եղել, ինքը հրավիրել է ուրոլոգին և սրտաբանին` կոնսուլտացիայի, վերջիններս նշանակումներ են արել, այդ մասին հիվանդության նկարագրում նշում կա։ Վկան հայտնել է նաև, որ քննչական գործողությունը կատարվել է առանց իր` բուժող բժշկի, գիտության և թույլտվության։ Դատաքննության արձանագրություն Վաչագան Հովսեփյանի հիվանդության պատմությամբ, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ճանաչվել է ապացույց, հիմնավորվել է, որ իրականացվել է ուրոլոգի կոնսուլտացիա` հիվանդի մոտ ազոտի բարձր ցուցանիշ ունենալու կապակցությամբ և սրտաբանի ու անոթաբանի կոնսուլտացիաներ, ինչպես նաև մեզի և արյան անալիզների տվյալներով ազոտը /կրեատինը/ գերազանցել է թույլատրելի նորման 2 անգամից ավել չափով։ Դատաքննության արձանագրություն Տվյալ դեպքում նույնպես դատարանը գտնում է, որ խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջները, նշված հիմքով պաշտպանի մասնակցությունը քննչական գործողությանը չապահովելը կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի առերես հարցաքննությանը նրա սահմանադրական և դատավարական իրավունքների խախտում է։ Վերոգրյալի հիմքով դատարանը գտնում է, որ 27.04.2010թ. կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքը և 29.04.2010թ. կասկածյալներ Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի առերես հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը և 29.04.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքները պետք է հանվեն մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների շարքից` որպես օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված անթույլատրելի և ոչ արժանահավատ ապացույցներ։ Վերոգրյալի հիմքով դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի կարգով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի դրվագով ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ, իսկ դատական ակտն ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործն անհրաժեշտ է ուղարկել դատախազին` լուծելու թմրամիջոցի իրացման մասով նոր անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ ամբաստանյալի նախկին դատվածությունը մարված չէ։ Քրեական գործով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, տուբերկուլյոզով և հեպատիտ «B» և «C» հիվանդությամբ տառապելը, 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի պահանջը հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ։ Դատարանը պատիժ նշանակելիս նկատի ունի նաև այն հանգամանքը, որ Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0177/01/09 դատավճիռը մինչև սույն դեպքը` 18.06.2010թ. մտել է օրինական ուժի մեջ և նշանակված 10 ամիս ժամկետով ազատազրկում պատիժը Համբարձում Ալեքսանյանը չի կրել։ Դատարանը պետք է կիրառի նաև պատժի կատարման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` ափիոնային թմրամոլության դեմ։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ ԱԺ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշումը, քանի որ ամբաստանյալը նախկինում պատիժը կրելուց ազատվել է ՀՀ Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա /9-րդ կետի 2-բ ենթակետ/։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,67 գրամ և 0,48 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցները, 0,9 մլ պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը, ներարկիչները և դիմեդրոլ դեղահաբերը ենթակա են ոչնչացման, իսկ առգրաված բջջային հեռախոսներն ու գումարը վերադարձման դրանց տերերին` ըստ անձնական խուզարկության արձանագրությունների։ Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 41, 44, 357-358, 360, 365, 366, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքով հանցանքի կատարման մեջ ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը` նշված հանցանքում նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, մեղադրանքի նշված դրվագով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին արդարացնել։ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածների սանկցիայով նրան դատապարտել` նշանակելով պատիժ - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված կարգով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի հիմքով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0177/01/09 դատավճռով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված 10 /տասը/ ամիս ազատազրկում պատժից 6 /վեց/ ամիս ազատազրկում պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի կարգով նշանակել պատժի կիրառման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` բուժում ափիոնային թմրամոլության դեմ, բուժման ժամկետը հաշվակցելով պատժի ժամկետի մեջ։ Պատիժը կրելու ժամկետը հաշվել 25.06.2010թ.` ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկելու օրը։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,67 գրամ և 0,48 գրամ քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, պրեկուրսոր հանդիսացող 0,9 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, ներարկիչները և դիմեդրոլ դեղահատերը ոչնչացնել, իսկ բջջային հեռախոսները, զեղչի քարտը և գումարը վերադարձնել տերերին` ըստ անձնական խուզարկության արձանագրությունների։ Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։ Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 22-07-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 29-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 360 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 133 թերթից, 3-րդ հատորը՝129 թերթից, 4-րդ հատորը՝ 177 թերթից։ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 29-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 360 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 133 թերթից, 3-րդ հատորը՝129 թերթից, 4-րդ հատորը՝ 177 թերթից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-9727/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 29-08-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 16-01-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 17-01-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 360 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 133 թերթից, 3-րդ հատորը՝129 թերթից, 4-րդ հատորը՝ 332 թերթից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 360 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 133 թերթից, 3-րդ հատորը՝129 թերթից, 4-րդ հատորը՝ 332 թերթից |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0013/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-08-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-08-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Վերադաս դատախազ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Պ |
| Ազգանուն | Գյուլումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Բեկանել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի /ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2–րդ մասի 2-րդ կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել , ՀՀ քր.օր. 238 հոդ. 1-ին մասով և 266 հոդ. 4-րդ մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 1 տարի ժամկետով և տուգանք` 100.000 ՀՀ դրամի չափով , ՀՀ քր.օր. 67 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք` 100.000 ՀՀ դրամի չափով , ՀՀ քր.օր. 97 հոդ. կարգով նշանակվել է հարկադիր բբուժում` թմրամոլության բուոժում/ վերաբերյալ 22.07.2011թ-ի դատավճիռը` ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2–րդ մասի 2-րդ կետով Համբարձում Ալեքսանյանին արդարացնելու մասով և ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2–րդ մասի 2-րդ կետով Համբարձում Ալեքսանյանի նկատմամբ կայացնել մեղադրական դատավճիռ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-08-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 29-08-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի վիճակագրական քարտը: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 08-09-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-09-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 08-09-2011 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-09-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Համբարձում |
| Ազգանուն | Ալեքսանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԷԴ/0013/01/11 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 19 սեպտեմբերի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Հ.ԲԱԲԱՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Հ.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով դատախազի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.07.2011թ. դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը 27.06.2010թ. ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268 հոդ. 2-րդ մասով հարուցված թիվ 26109110 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում. 30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 4-րդ մասով և 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 30.06.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 05.10.2010թ. որոշում է կայացվել Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266 հոդ. 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: 06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 4-րդ մասով և 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին: 06.10.2010թ. որոշում է կայացվել Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266 հոդ. 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 11.01.2011թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքի կիրառմամբ դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով մեղադրողի կողմից 13.06.2011թ. որոշում է կայացվել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու` ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդ. 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու մասին: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 23.06.2011թ. ամբաստանյալներ Վաչագան Խաչիկի Հովսեփյանի և Գրաֆ Գեղամի Եղիազարյանի վերաբերյալ որոշումներ է կայացրել քրեական գործի վարույթը նրանց մասով կարճելու և նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` հիմք ընդունելով ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշումը ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.07.2011թ. դատավճռով. ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքով հանցանքի կատարման մեջ ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը` նշված հանցանքում նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, մեղադրանքի նշված դրվագով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը արդարացվել է: Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր-ի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածների սանկցիայով նշանակվել է պատիժ` ՀՀ քր. օր-ի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով. ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով: ՀՀ քր. օր-ի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված կարգով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով: ՀՀ քր. օր-ի 67-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի հիմքով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.03.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0177/01/09 դատավճռով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված 10 /տասը/ ամիս ազատազրկում պատժից 6 /վեց/ ամիս ազատազրկում պատիժը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով: ՀՀ քր. օր-ի 97-րդ հոդվածի կարգով նշանակվել է պատժի կիրառման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` բուժում ափիոնային թմրամոլության դեմ, բուժման ժամկետը հաշվակցելով պատժի ժամկետի մեջ: Պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 25.06.2010թ.` ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկելու օրը: Վճռվել է նաև. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,67 գրամ և 0,48 գրամ քաշով ափիոնե տեսակի թմրամիջոցը, պրեկուրսոր հանդիսացող 0,9 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը, ներարկիչները և դիմեդրոլ դեղահատերը ոչնչացնել, իսկ բջջային հեռախոսները, զեղչի քարտը և գումարը վերադարձնել տերերին` ըստ անձնական խուզարկության արձանագրությունների: Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ: Գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննական մարմնի կողմից Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով և 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախկինում առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 18.06.2010թ. օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով 10 ամիս ժամկետով դատապարտված լինելով, պատիժը դեռևս չկրած, կրկին անգամ ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը և 0,9մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 2010թ. հունիսի 25-ին իրացրել է Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` այն 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ զգալի չափի` 0,48 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում: ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքի կիրառմամբ դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության 3091-րդ հոդվածի կարգով մեղադրողի կողմից 13.06.2011թ. որոշում է կայացվել ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու` ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդ. 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու մասին: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է, որ հիմնավորվել է ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդ. 4-րդ մասով, այն է` իր անձնական օգտագործման համար 0,48 գրամ ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ապօրինի պատրաստելու և պահելու, ինչպես նաև` 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու համար, իսկ խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով ափիոն տեսակի թմրամիջոցը իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստելու և 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ապօրինի իրացնելու դրվագով նրա մեղքը հիմնավորող բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի մասով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ։ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Դատախազը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում շարադրված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կայացրած 2011թ. հուլիսի 22-ի արդարացման դատավճիռը և ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ կայացնել մեղադրական դատավճիռ, հետևյալ հիմնավորումներով. Դատարանը անտեսելով օրենքի պահանջը` նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները տարանջատել է, դրանք գնահատել իրարից անջատ` ապացույցների գնահատմանը ցուցաբերել է սուբյեկտիվ մոտեցում և արդյունքում հանգել չհիմնավորված հետևությունների` կայացնելով անհիմն դատական ակտ: Գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որի հետևանքով ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետի մեղադրանքի մասով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ անհիմն կայացրել է արդարացման դատավճիռ: Դատարանը կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել Հ.Ալեքսանյանի ձեռք բերած և իրացրած թմրամիջոցների` նախկինում մեկ ամբողջականություն կազմելու հարցը պարզելուն, այդ ուղղությամբ ապացույցների հետազոտմանը և գնահատմանը: Մերժելով փորձագետներին հարցաքննելու մասին մեղադրողի միջնորդությունները` դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քր. դատ. օր-ի 346 հոդվածի խախտում և ՀՀ քր. դատ. օր-ի 105 հոդ. 2-րդ մասի ուժով նյութագիտական փորձաքննության եզրակացությունը, սույն գործով անթույլատրելի ապացույց է: Այլ անձի կողմից թմրամիջոցը Վ.Հովսեփյանին իրացնելու մասին Վ.Հովսեփյանը և Հ.Ալեքսանյանը ցուցմունքներ են տվել ոչ թե հանցագործության իրական կատարողին բացահայտելու նպատակով, այլ Հ.Ալեքսանյանին ծանր հանցագործություն կատարելու համար քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու փորձ կատարելու մղումներից ելնելով: Ենթադրություն է նաև դատարանի պնդումը, որ նախաքննական մարմնի մոտ ողջամիտ կասկածներ են մնացել թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանի կողմից Հենրիկ Գրիգորյանից գնված լինելու կապակցությամբ: Դատարանի այդ պնդումը նույնպես ենթադրություն է, չի բխում քրեական գործի նյութերից: Գտնում է, որ Վ.Հովսեփյանին ապօրինաբար թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ Հ.Ալեքսանյանի մեղադրանքը հաստատվել է դատարանում հետազոտված բավարար ապացույցներով: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ: Ըստ քրեական գործի նյութերի. Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը առաջադրված մեղադրանքում ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 25.06.2010թ. Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող ավտովերանորոգողի արհեստանոցում կայանված իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի 03 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ ինքը իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին նրա խնդրանքով տվել է միայն պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ` այն լցնելով Վաչագան Հովսեփյանի բերած ներարկիչի մեջ, դրա դիմաց 10.000 ՀՀ դրամ գումար չի ստացել նրանից, ինչպես նաև ինքը նույն պահին և ընդհանրապես Վաչագան Հովսեփյանին ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց չի տվել, չի վաճառել, իսկ իր ավտոմեքենայի մեջ հայտնաբերված 0,48 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ինքն է ապօրինի պատրաստել և պահել իր անձնական օգտագործման համար: Նախաքննության ժամանակ որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է Համբարձում Ալեքսանյանից ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը ձեռք բերելու հանգամանքը, հայտնելով, որ ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ինքը 2010թ. հունիսի 24-ին ձեռք է բերել ՚Մեդամաքսՙ խաղատանը Ռուբոյից, այն թաքցրել է խաղատան մոտակայքում: Հաջորդ օրը` 25.06.2010թ., պատահաբար հանդիպել է մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանին, նրա հետ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է խաղատուն, որտեղ որոշ ժամանակ խաղալուց հետո իմացել է, որ Գրաֆ Եղիազարյանը ցանկանում է Երևան գնալ, խնդրել է միասին գնալ: Ինքը թաքստոցից վերցրել է թմրամիջոցը, մտադրություն ունենալով հանդիպել իր եղբոր ընկեր Համբարձում Ալեքսանյանին ու ունենալու դեպքում նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ վերցնել: Ճանապարհին իր խնդրանքով իր տված փողով Գրաֆ Եղիազարյանը ներարկիչներ ու դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր է գնել դեղատնից: Ինքը Երևանում սրճարանում հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, նրանից քացախաթթվի անհիդրիդ է խնդրել: Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ ունի քացախաթթվի անհիդրիդ, բայց իր ավտոմեքենայի մեջ է, իսկ ավտոմեքենան արհեստավորի ավտոտնակում է գտնվում: Համբարձում Ալեքսանյանն իրեն նկարագրել է արհեստանոցի տեղը, ինքը ոտքով մենակ գնացել է արհեստանոց` իր հետ տանելով 2 ներարկիչ, նստել է Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայի մեջ, Համբարձում Ալեքսանյանը ներարկիչներից մեկի մեջ քաշել և լցրել է քացախաթթվի անհիդրիդը և տվել է իրեն, որի դիմաց ինքը նրան չի վճարել: Վերադարձել և նստել է տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, դեպի Արտաշատ ընթանալիս իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցներն ու բերման են ենթարկել ոստիկանության Արտաշատի բաժին, հայտնաբերել են թմրամիջոցն ու պրեկուրսորը: Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը ժխտել է թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք բերելու հանգամանքը, իսկ այդ մասին նախաքննության սկզբում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս 2010թ. հունիսի 27-ին, 29-ին և 30-ին, խոստովանական ցուցմունքներ տալը պատճառաբանել է ցուցմունքներ տալու պահին իր ծանր ֆիզիկական վիճակով, քանի որ գտնվել է Արտաշատի հիվանդանոցում` իր տան կտուրից ընկնելու հետևանքով ստորին և վերին վերջույթների ոսկրերի բազմաթիվ կոտրվածքներով ու սալջարդերով, բժիշկների կողմից ներարկված ցավազրկող և այլ բնույթի ներարկումների ու օգտագործած դեղորայքի ազդեցության տակ: Գործով մյուս ամբաստանյալ Գրաֆ Եղիազարյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկություն չի ունեցել և նման խնդրանքով Վաչագան Հովսեփյանին չի դիմել: 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 11.00-ի սահմաններում ցանկացել է գնալ ՚Մինիմաքսՙ խաղատուն և իր համագյուղացի Ռաֆայել Գրիգորյանին խնդրել է իր տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տանել այնտեղ: Մինչ այդ նախկինում խաղատուն է այցելել իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանի հետ և այդ անգամ նույնպես ցանկացել է նրա հետ գնալ: Այդ նպատակով Ռ.Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Շահումյան գյուղ, որտեղ հանդիպել է Վ.Հովսեփյանին և նրա հետ միասին գնացել են խաղատուն: Խաղատանը իր մոտ եղած 20.000 ՀՀ դրամից 10.000 ՀՀ դրամը տանուլ է տվել, որից հետո ցանկացել է գնալ Երևան: Մինչ այդ Վ.Հովսեփյանը իրենից պարտքով 10.000 ՀՀ դրամ գումար է վերցրել և իմանալով, որ պետք է գնա Երևան, իր հետ միասին Ռ.Գրիգորյանի տաքսի ավտոմեքենայով եկել են Երևան: Արցախի փողոցից դեպի Էրեբունի հիվանդանոց տանող ճանապարհին ցանկացել է հանդիպել մի մարմնավաճառի, սակայն նրան չի գտել և մի քանի րոպե սպասելուց հետո ցանկացել է վերադառնալ: Այդ ժամանակ Վ.Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և ասել, որ շուտով կվերադառնա: Մոտ 15 րոպե անց Վ.Հովսեփյանը վերադարձել և խնդրել է գնալ Ս.Դավիթ կայարանի դիմացի փողոց, ապա վերադառնալ Արարատ: Հասնելով մի դեղատան մոտ Վ.Հովսեփյանը իրեն 400 ՀՀ դրամ գումար է տվել և ինքը նրա խնդրանքով դեղատնից նրա համար գնել է մեկ տուփ ՚Դիմեդրոլՙ տեսակի դեղահաբեր և 3 գրամանոց ներարկիչներ: Հասնելով Վ.Հովսեփյանի մատնացույց արած վայրը, վերջինս իջել է ավտոմեքենայից և մոտ 3-4 րոպե անց վերադառնալով ասել, որ կարող են գնալ: Արցախի փողոցում ոստիկաններն իրենց կանգնեցրել են և բերման ենթարկել, որի ժամանակ իմացել է, որ Վ.Հովսեփյանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից թմրամիջոց են հայտնաբերել: Ինքը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանին չի ճանաչել և նրա հետ առնչություն չի ունեցել: Վկա Ռաֆայել Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր անձնական օգտագործման ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենան օգտագործում է որպես տաքսի: 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 10.00-ի սահմաններում իր համագյուղացի Գրաֆ Եղիազարյանը իրենց գյուղում հանդիպել է իրեն և ասել, որ ցանկանում է գնալ Երևան տանող ճանապարհի վրա գտնվող խաղատուն և վերադառնալ: Գ.Եղիազարյանին հայտնել է, որ խաղատուն գնալու և վերադառնալու համար պետք է վճարի 6000 ՀՀ դրամ: Գ.Եղիազարյանը համաձայնվել է և ասել, որ մինչև խաղատուն գնալը պետք է գնան Շահումյան գյուղ, որտեղից իրենց հետ էլի մարդ պետք է գա: Շահումյան գյուղում հանդիպել են Գ.Եղիազարյանի ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին և միասին գնացել խաղատուն, որտեղ ուղևորները իջել են, իսկ ինքը գնացել է գազի լիցքավորում կատարելու: 15-20 րոպե անց վերադարձել է խաղատան մոտ, որտեղ իրեն են սպասել Գրաֆ Եղիազարյանը և Վաչագան Հովսեփյանը: Գրաֆ Եղիազարյանն իրեն պատվիրել է գնալ Երևան, ասելով, որ Էրեբունի հիվանդանոցի մոտակայքում ինչ-որ աղջկա պետք է հանդիպի: Հասնելով Գ. Եղիազարյանի կողմից նշված վայրը, մոտ 5-10 րոպե սպասել են, սակայն Գ.Եղիազարյանը այդ աղջկան չի տեսել: Սպասելու ընթացքում Վ.Հովսեփյանը իջել է ավտոմեքենայից և վերադառնալով ասել, որ գնան մեկ փողոց վերև, որտեղ ինչ-որ մարդու պետք է հանդիպի և դրանից հետո վերադառնան Արարատի մարզ։ Ճանապարհին Վ.Հովսեփյանի խնդրանքով Գ. Եղիազարյանը մտել է դեղատուն և ինչ-որ փաթեթ ձեռքին վերադարձել: Հասնելով Վ.Հովսեփյանի նշած վայրը, ինքը և Գ.Եղիազարյանը սպասել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Վ.Հովսեփյանը, իջնելով ավտոմեքենայից, մոտ 20-30 մետր հեռացել է և ինչ-որ տեղ մտել: Մոտ 5-10 րոպե անց Վ. Հովսեփյանը վերադարձել է և ասել, որ գնան Արարատի մարզ: Ճանապարհին Վ.Հովսեփյանը անհանգիստ է եղել և ձեռքերը իջեցնելով ոտքերի մոտ ինչ-որ գործողություն է արել, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ զբաղված է եղել ավտոմեքենան վարելով: Քիչ անց իրենց կանգնեցրել են ոստիկանության աշխատակիցները և տարել ոստիկանություն, որտեղ ընթերակաների և իր մասնակցությամբ զննել են իր ավտոմեքենան: Զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի նստարանի վրայից հայտնաբերվել է Գ.Եղիազարյանի բերած փաթեթը, որի մեջ եղել են 5 հատ ներարկիչներ և ՚Դիմեդրոլՙ տեսակի դեղահաբեր, իսկ Վ.Հովսեփյանի նստարանի ոտքերի տակի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերվել են պոլիէթիլենային փաթեթով շագանակագույն զանգված և 2 ներարկիչներ, որոնցից մեկը լցված է եղել մոտ 1 գրամ ինչ-որ հեղուկով, իսկ մյուսը եղել է դատարկ: Վկա Գագիկ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևանի Անդրֆեդերացիայի փողոցի 152 տան մոտ գտնվող իր ավտոտնակում զբաղվում է ավտոմեքենաների նորոգմամբ: 2010թ. հունիսի 25-ին ժամը 12.00-ի սահմաններում Համո անունով մի տղա իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի ավտոմեքենան բերել է վերանորոգման, այն կանգնեցվել է իր ավտոտնակում: Ինքը զբաղվել է այլ ավտոմեքենաների նորոգմամբ, որոնք կանգնած են եղել ավտոտնակի մոտ և չի նկատել, որ Համոն նշված օրը ում հետ է եկել և գնացել: Համոյի ավտոմեքենայի նորոգման համար պահեստամասեր է պետք եղել և վերջինս գնացել է դրանք բերելու, իսկ որոշ ժամանակ անց Համոյի հետ միասին եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, խուզարկել Համոյի ավտոմեքենան, որի ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի մասից հայտնաբերել են ինչ-որ փոքր փաթեթ և կազմել արձանագրություն: Վկա Գրիգոր Մակարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 25-ին գտնվել է Անդրֆեդերացիայի փողոցում և ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հրավիրվել է մասնակցելու ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի մի ավտոմեքենայի զննության, որը կանգնած է եղել նույն փողոցում գտնվող ավտոտնակներից մեկում: Զննության ժամանակ ոստիկանները ավտոմեքենայի հետևի աջ ռետինե տակդիրի տակից հայտնաբերել են պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված ինչ-որ զանգված, որը կշռել են, փաթեթավորել, կնքել և կազմել արձանագրություն: Ոստիկանների ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ հայտնաբերված զանգվածը հնարավոր է, որ թմրամիջոց լինի: ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրության համաձայն. զննությամբ ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի դիմաց` ռետինե տակդիրի վրա հայտնաբերվել են 2 հատ 3 մլ տարողության ներարկիչներ, որոնցից մեկը 0,9 մլ չափով լցված է եղել անգույն հեղուկով` քացախին յուրահատուկ հոտով, մյուսը դատարկ` նույնանման հոտով, մեկ հատ սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված գորշ, շագանակագույն ափիոնանման զանգված, որի քաշը կազմել է մոտ 0,7 գրամ: Հետևի նստարանին հայտնաբերվել են հինգ ներարկիչներ իրենց փաթեթատուփերով և մեկ տուփ դիմեդրոլ` 10 հաբերով: Մեքենայի ուղևոր Վաչագան Հովսեփյանը հայտարարել է, որ տուփերով ներարկիչները պատկանում են հետևում նստած ուղևոր Գրաֆ Եղիազարյանին, իսկ առջևի ռետինե տակդիրի վրայից հայտնաբերված երկու ներարկիչները, որոնք լցված են ՚անհիդրիդովՙ և պոլիէթիլենային տոպրակի միջի ափիոնանման զանգվածը պատկանում են իրեն, դրանք նետել է տակդիրի վրա` բերման ենթարկվելու պահին Վ.Հովսեփյանը հայտարարել է, որ ափիոնանման նյութը ձեռք է բերել նույն օրը` Երևան քաղաքի բնակիչ Համոյից /հ. 1, գ.թ. 5-6/: Համբարձում Ալեքսանյանի ՚Մերսեդես-124ՙ մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 25.06.2010թ. զննության արձանագրության համաձայն. զննության ժամանակ ավտոմեքենայի հետևի աջ նստարանի դիմաց գտնվող կտորե տակդիրի տակ հայտնաբերվել է սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթաթված մուգ շագանակագույն ափիոնանման զանգված` մոտ 0,5 գրամ քաշով /հ. 1, գ.թ. 24-25/: Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 340 Ք եզրակացության համաձայն. ՎԱԶ-2106 մակնիշի 21 ԼՏ 592 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,67 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց, ներարկիչում առկա 0,9 մլ ծավալով հեղուկը` պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, 10 դեղահաբերը հանդիսանում են դիմեդրոլ տեսակի դեղահաբեր /հ. 1, գ.թ. 45-47/: Դատաքիմիական փորձաքննության 26.06.2010թ. 341 Ք եզրակացության համաձայն. Համբարձում Ալեքսանյանին պատկանող Մերսեդես մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 0,48 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ափիոն տեսակի թմրամիջոց /հ. 1, գ.թ. 49-50/: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 30.06.2010թ. թիվ 0482 եզրակացության համաձայն. Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ /հ. 1, գ.թ. 198/: Դատանարկոլոգիական փորձաքննության 19.08.2010թ. թիվ 258/10 եզրակացության համաձայն. Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան /հ. 1, գ.թ. 191-192/: Հայտնաբերված թմրամիջոցները, պրեկուրսորը և ներարկիչները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց /հ. 1, գ.թ. 219, 220/: Սույն գործով ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 1-ին մասով և 266 հոդ. 4-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ հիմնավորված է: Դատարանը միաժամանակ գտել է, որ քրեական գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի մեղքը հիմնավորելու հարցում և սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար մեղադրանքի նշված դրվագով անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366 հոդվածի հիմքով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ճանաչել և հռչակել նշված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի անմեղությունը: Դատարանը մասնավորապես արձանագրել է, որ. 30.06.2010թ. որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշմամբ Համբարձում Ալեքսանյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով այն բանի համար, որ դատվածությունը չմարված, կրկին անգամ, ապօրինի պատրաստել է խոշոր չափի` 1,15 գրամ քաշով« ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց, որից խոշոր չափի` 0,67 գրամ քաշով« ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը կրկին անգամ 25.06.2010թ. իրացրել է Երևանի Անդրֆեդերացիայի 152 տան մոտ գտնվող ավտոտնակում` 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելով իր ծանոթ Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ 0,48 գրամ քաշով« ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը իր գործածման համար ապօրինի պահել է իր ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի 03 ԼՏ 283 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահում /հ. 1, գ.թ. 96/: Նույն օրը ընդհանուր իրավասության դատարան ներկայացված կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշման մեջ, ի տարբերություն որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման շարադրանքի, հաստատված է համարվել նշված խոշոր չափի 1,15 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը Համբարձում Ալեքսանյանի կողմից իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու, այնուհետև` վաճառելու փաստը: Քրեական գործի ամբողջ նախաքննության ընթացքում, մինչև գործով կայացված վերջին որոշումը, բոլոր որոշումներում /նախաքննության ժամկետը երկարացնելու, մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացնելու միջնորդության, իրեղեն ապացույցներ ճանաչելու, դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, բերման ենթարկելու, դատանարկոլոգիական փորձաքննություն նշանակելու, մեղադրյալին արգելանքից ազատելու և խափանման միջոցը չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու, բնակարաններում խուզարկություն կատարելու թույլտվություն ստանալու, նմուշներ ստանալու, տոքսիկոքիմիական փորձաքննություն նշանակելու, այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու, հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու միջնորդություն հարուցելու որոշումներում, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու և Մասիսի բաժիններին հասցեագրած քննչական հանձնարարության մեջ/ նախաքննական մարմինը հաստատված է համարել այն փաստը, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը իրացման նպատակով այլ անձից է ապօրինի ձեռք բերել և պահել խոշոր չափերի հասնող թմրամիջոցը և այնուհետև իրացրել է դրա մի մասը Վաչագան Հովսեփյանին, այլ ոչ թե ինքն է այն ապօրինի պատրաստել` իրացման նպատակով: Նշված, ինչպես նաև Համբարձում Ալեքսանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ շարադրված գնահատականները միմյանց հետ գտնվում են էական հակասության մեջ: Դատական քննության ընթացքում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով Համբարձում Ալեքսանյանին նոր մեղսադրանք առաջադրելու որոշմամբ նույնպես հիմնավորված է համարվել, որ Համբարձում Ալեքսանյանը ապօրինի պատրաստել է 1,15 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց, որից 0,67 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը 25.06.2010թ. իրացրել է Վաչագան Հովսեփյանին, իսկ մնացած 0,48 գրամ քաշով զգալի չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը ապօրինի պահել է իր ավտոմեքենայի մեջ` անձնական օգտագործման համար: Դատարանը եզրահանգել է, որ. Այսպիսով, նախաքննությամբ հիմնավորված է համարվել, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի պատրաստած 1,15 գրամ ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը սկզբում եղել է մեկ միասնական ամբողջություն, որը երկու մասի է բաժանվել 25.06.2010թ. ավտոտնակում` ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ 0,67 գրամը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու արդյունքում /նշելով` որից իրացվել է/, իսկ մնացած 0,48 գրամը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է: Դատարանը արձանագրել է նաև, որ. Գործով մյուս ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանը որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս 06.10.2010թ. տված ցուցմունքում հայտնել է, որ իր մոտ 25.06.2010թ. հայտնաբերված 0,67 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցն ինքը Համբարձում Ալեքսանյանից ձեռք չի բերել, այլ այն դեպքի նախորդ օրը` 24.06.2010թ. ձեռք է բերել ՚Մինիմաքսՙ խաղատանը Ռուբիկից 20.000 ՀՀ դրամով, թաքցրել է խաղատան մոտ մի քարի տակ, իր հետ չի վերցրել, քանի որ քացախաթթվի անհիդրիդ չի ունեցել: Ռուբիկը խոստացել է ճարել և իրեն տալ նաև քացախաթթվի անհիդրիդ: Սակայն 25.06.2010թ. նույն ՚Մինիմաքսՙ խաղատանը Գրաֆ Եղիազարյանից լսելով, որ նա նպատակ ունի տաքսի ավտոմեքենայով Երևան գնալ ու վերադառնալ, թաքստոցից իր հետ վերցրել է նախորդ օրը Ռուբոյի տված ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը, միացել է Գրաֆ Եղիազարյանին, գնացել է Երևան և սրճարանում, որտեղ միշտ սիրում էր ժամանակ անցկացնել Համբարձում Ալեքսանյանը, հանդիպել է վերջինիս ու նրանից հետաքրքրվել, թե նա կարո՞ղ է իրեն քացախաթթվի անհիդրիդ տալ: Համբարձում Ալեքսանյանը պատասխանել է, որ քացախաթթվի անհիդրիդ ունի, սակայն գտնվում է արհեստավորի արհեստանոցում կայանված իր ավտոմեքենայի մեջ: Ինքը խնդրել է տաքսու վարորդին ու Գրաֆ Եղիազարյանին` գնալ արհեստանոցի մոտ, առանց նրանց հայտնելու իր նպատակների մասին: Ճանապարհին Գրաֆ Եղիազարյանն իր խնդրանքով դեղատնից ներարկիչներ և դիմեդրոլ տեսակի դեղորայք է գնել: Իր հետ վերցնելով երկու ներարկիչ, Համբարձում Ալեքսանյանի նկարագրած վայրին մոտենալուց հետո ոտքով մենակ որոշակի տարածություն անցնելով, հանդիպել է Համբարձում Ալեքսանյանին, երկուսով մուտք են գործել արհեստանոց, նստել Համբարձում Ալեքսանյանի մեքենայի մեջ: Համբարձում Ալեքսանյանը նախապես իր հետ վերցրած 2 ներարկիչներից մեկում քաշել է քացախաթթվի անհիդրիդը և ներարկիչները հանձնել է իրեն: Նստելով տաքսի ավտոմեքենայի առջևի ուղևորի նստարանին, Երևան-Արարատ ճանապարհին փորձել է աննկատ թմրամիջոցը պատրաստել օգտագործման համար, սակայն իրենց կանգնեցրել են ոստիկանները և բերման ենթարկել ոստիկանության Արարատի բաժին: Որպես մեղադրյալ հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը մանրամասնորեն նկարագրել է Ռուբոյին, նշել նրա օգտագործած բջջային հեռախոսահամարը` 098-03-15-36, նշել է, որ Ռուբոն նույնպես թմրամոլ է, ինքը հաճախակի է նրանից գնել ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց և պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդ, այն օգտագործել է միշտ գիշերային ժամերին` իր ընտանիքի անդամներից գաղտնի, մշտապես իր 077-22-00-88 հեռախոսահամարից կապ է պահպանել Ռուբոյի մոտ եղած 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ /հ. 1, գ.թ. 257-261/: Բջջային 077-21-00-88 հեռախոսահամարի և 098-03-15-36 հեռախոսահամարի փոխադարձ մուտքային և ելքային հեռախոսակապը 2010թ. հունիս ամսին մինչև 23.06.2010թ. ժ.21.21-ը հիմնավորվել է դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ապացույց ճանաչված հեռախոսակապի վերծանումներով /հ. 1, գ.թ. 148-155, 289-299/: 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանին ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման ենթարկվելու մասին արձանագրությամբ Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերվել է ՚Սամսունգՙ տեսակի բջջային հեռախոսը /հ. 1, գ.թ. 9/: ՚Արմենտելՙ ՓԲ ընկերության տեղեկատվական տվյալներով` 098-03-15-36 հեռախոսահամարի բաժանորդը հանդիսանում է Մարգարիտա Եփրեմյանը /անձնագիր AF0420059/ /հ. 1, գ.թ. 155/: Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Մարգարիտա Եփրեմյանը ժխտել է նշված հեռախոսահամարի աբոնենտը լինելու և այդ հեռախոսահամարից օգտվելու հանգամանքը /հ. 1, գ.թ. 309-310/: Դատարանն իր նախաձեռնությամբ ՚Արմենտելՙ ՓԲ ընկերությունից պահանջել և ստացել է 098-03-15-36 բջջային հեռախոսահամարի աբոնենտի անձնագրի և իրեն հեռախոսակապի ծառայություն տրամադրելու դիմումի պատճենները։ Պարզվել է, որ 098-03-15-36 բջջային հեռախոսակապը տրամադրվել է Մարգարիտա Եփրեմյանի անձնագրի պատճենի հիման վրա։ Դատաքննության ժամանակ վկա Մարգարիտա Եփրեմյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՚Արմենտելՙ ՓԲԸ-ում իր անվամբ լրացված դիմումի վրա իր ստորագրությունը կեղծված է, ինքն այլ բջջային հեռախոսային համարից է օգտվում, տեղյակ չէ, թե ի՞նչ հանգամանքներում է իր անձնագրի պատճենով իր անվամբ ձևակերպվել 098-03-15-36 քարտը /դատական նիստի արձանագրություն/: Մեղադրյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննության հաջորդ օրը` 07.10.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մեկ ամսով երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, իսկ 14.10.2010թ.` նախաքննության ժամկետը երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, հիմնավորելով նրանով, որ անհրաժեշտ է քննությամբ պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը, պարզել Ռուբոյի ինքնությունը և կատարել դրանցից բխող քննչական և օպերատիվ-հետախուզական գործողություններ /հ. 1, գ.թ. 262, 270-271/: Նշված մեկամսյա ժամկետում կատարվել է ընդամենը 2 գործողություն` 14.10.2010թ. քննչական բաժնի պետի գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետին հանձնարարվել է ձեռնարկել օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ` պարզելու համար, թե 25.06.2010թ. Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ի՞նչ հանգամանքներում և ու՞մ կողմից է իրացվել վերջինիս, անհրաժեշտ է համարվել պարզել մեղադրյալ Գ. Եղիազարյանի ցուցմունքի արժանահավատությունը և մեղադրյալի առնչությունը թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, պարզել Վաչագան Հովսեփյանի ծանոթ Ռուբոյի ինքնությունը և Ռուբոյի կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցներ իրացնելու հանգամանքները /հ. 1, գ.թ. 268-269/, և 02.11.2010թ. միջնորդություն է հարուցվել ընդհանուր իրավասության դատարան` հեռախոսազանգերի վերծանումներ ստանալու մասին /հ. 1, գ.թ. 276/: Այնուհետև, 08.11.2010թ. նույն պատճառաբանությամբ որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, որը դատարանը բավարարել է նույն հիմնավորումներով 13.11.2010թ. որոշում է կայացվել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.12.2010թ. երկարացնելու մասին /հ. 1, գ.թ. 280, 284-285/: 06.12.2010թ. մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանը լրացուցիչ ցուցմունքում հայտնել է, որ 098-03-15-36 հեռախոսահամարից օգտվում է Հենդոն, նույն ինքը` ՚Պնդոնՙ, որը բնակվում է Մասիս քաղաքում, ինքը և Հենդոն միասին ավտոմեքենայի մեջ ներարկվել են սեդալգին` բացված բենզինով, Հենդոյի հետ զրուցել են ավտոմեքենայի առուվաճառքի հարցով, իր ձեռքի բջջային 077-89-41-44, ինչպես նաև քրոջ որդիներ Լիպարիտի 094-71-41-81 և Արմանի 077-92-99-43 հեռախոսահամարներով հաճախակի է կապ պահպանել Հենդոյի հետ նրա 098-03-15-36 հեռախոսահամարի հետ, որով էլ պատճառաբանել է ՚Արմենտելՙ ՓԲԸ վերծանումներով փոխադարձ հեռախոսակապի առկայությունը։ Իր ցուցմունքում Համբարձում Ալեքսանյանը հայտնել է, որ Մասիսի բնակիչ Հենդոն ունի ՚Միցուբիշիՙ մակնիշի ունիվերսալ թափքով ավտոմեքենա, հանգամանորեն նկարագրել է Հենդոյի արտաքինը և դիմագծերը /հ. 1, գ.թ. 311-312, 289-299/: 07.12.2010թ. վերստին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, վերստին դա հիմնավորելով Ռուբոյի ինքնությունը և նրա կողմից Վաչագան Հովսեփյանին թմրամիջոցն իրացնելու հանգամանքը, Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի ցուցմունքների արժանահավատությունն ստուգելու և Համբարձում Ալեքսանյանի արարքին վերջնական քրեաիրավական գնահատական տալու անհրաժեշտությամբ /հ. 1, գ.թ. 313/: Դատարանի 10.12.2010թ. որոշմամբ միջնորդությունը բավարարվել է: 07.12.2010թ. Էրեբունու քննչական բաժնի պետը քննչական հանձնարարություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետին` Հենդո, մականունը` ՚Պնդոՙ կամ Ռուբոյի անձը պարզելու պահանջով /հ. 1, գ.թ. 314-315/: Նույն օրը` 07.12.2010թ. գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Մասիսի բաժնի պետը շատ օպերատիվ կարգով հայտնել է Էրեբունու քննչական բաժնի պետին /գրությունը քննչական բաժին մուտք է եղել 07.12.2010թ./, որ ՚Պնդոՙ մականվամբ Հենդոն ինքը` 23.02.1968թ. Այնթափ գյուղում ծնված, նախկինում 5 անգամ գողության և թմրամիջոց ապօրինի պահելու և օգտագործելու համար դատապարտված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանն է, որն ունի ՚Միցուբիշի-Շաբիոտՙ մակնիշի ունիվերսալ թափքով 23 ԼՍ 120 պետհամարանիշի ավտոմեքենա, Հենրիկ Գրիգորյանը 04.12.2010թ. մահացել է: Ոստիկանության բաժնի պետի գրությանը կցվել է Հենրիկ Գրիգորյանի անձնագրի պատճենը և լուսանկարը, մահվան մասին բժշկական վկայագրի պատճենը /հ. 1, գ.թ. 316-317, 332-333/: 08.12.2010թ. անձին լուսանկարով ճանաչման ժամանակ Վաչագան Հովսեփյանը մատնացույց անելով Մասիսի բնակիչ, 23.02.1968թ. ծնված Հենրիկ Ռաֆիկի Գրիգորյանին որպես Ռուբոյի /Պնդոյի/, հայտնել է, որ նրանից է 20.000 ՀՀ դրամով 24.06.2010թ. գնել այն ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը, որը հայտնաբերվել է իր մոտ 25.06.2010թ. ոստիկանության աշխատողների կողմից /հ. 1, գ.թ. 319/: Այսինքն, լուսանկարի նշված ճանաչումը կատարվել է Ռուբոյի մասին ցուցմունք տալուց 2 ամիս 2 օր անց, մինչդեռ նրա անձը օպերատիվ կարգով ճշտելը բացարձակապես դժվարություն չէր ներկայացնում: Վերը նշված բառացիորեն նույն հիմնավորումներով 14.12.2010թ. քննիչը որոշում է կայացրել նախաքննության ժամկետը մինչև 17.01.2011թ. երկարացնելու մասին /հ. 1, գ.թ. 327/: Նման պայմաններում, դատարանը եզրահանգել է, որ նախաքննական մարմնի մոտ ողջամիտ կասկածներ են մնացել թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանի կողմից Հենրիկ Գրիգորյանից գնված լինելու կապակցությամբ: Բացի այդ, Վաչագան Հովսեփյանի մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի և Համբարձում Ալեքսանյանի ավտոմեքենայից հայտնաբերված թմրամիջոցի բաղադրության նույնացման և դրանց նախկինում մեկ միասնական հնարավոր ամբողջություն կազմելու հանգամանքը ստուգելու նպատակով 24.12.2010թ. նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել դատաքիմիական փորձաքննություն նշանակելու մասին /հ. 1, գ.թ. 329/, ինչպես նաև` նշված 2 հանգամանքները քննությամբ պարզաբանելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված` 30.12.2010թ. վերստին որոշում է կայացվել Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը մինչև 17.02.2011թ. երկարացնելու միջնորդություն հարուցելու մասին, պատճառաբանելով, որ. 1. նշանակված դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը չի ստացվել, 2. քրեական գործով անհրաժեշտություն է առաջացել համապատասխան քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներով պարզել մեղադրյալներ Համբարձում Ալեքսանյանի և Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը, 3. վերջնական քրեաիրավական գնահատական պետք է տալ մեղադրյալ Համբարձում Ալեքսանյանի արարքներին /հ. 1, գ.թ. 334-340/: 30.12.2010թ. ստացվել է ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության միջնորդությունն այն մասին, որ համեմատական հետազոտության ուղարկված 0,67 և 0,48 գրամ քաշով ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցները պետք է լրիվ ծախսվեն փորձաքննության ընթացքում, այնուամենայնիվ համեմատական հետազոտությունը լիարժեք չի կարող լինել, քանի որ թմրամիջոցի քանակությունը բավարար չէ ամբողջական համեմատական հետազոտության համար: Միջնորդությունը գրված է ավագ փորձագետ, մայոր Ա.Վ.Աբաջյանի անունից, փորձագետը միջնորդությունը չի ստորագրել /հ. 1, գ.թ. 336/: Էրեբունու քննչական բաժնի պետի 30.12.2010թ. գրավոր պահանջով փորձաքննությունը չի իրականացվել, փորձանմուշները վերադարձվել են /հ. 1, գ.թ. 337-338/: Նույն օրը` 30.12.2010թ. նախաքննությունն ավարտվել է, քրեական գործի նյութերը ծանոթացվել են երեք մեղադրյալներին, առանց գործով ունեցած վերը նշված կասկածները փարատելու /հ. 1, գ.թ. 341-343/: 11.01.2011թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով միջնորդությունը, Համբարձում Ալեքսանյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացրել է մինչև 17.02.2011թ., հիմք ընդունելով քննիչի միջնորդությունն այն մասին, որ նշված ժամկետում քննիչը պետք է ստանա դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացությունը և պետք է քննությամբ ստուգվեն Ռուբոյի /նույնը` ՚Պնդոյիՙ կամ Հենրիկ Գրիգորյանի/ կողմից թմրամիջոցը Վաչագան Հովսեփյանին իրացնելու կասկածները: Դատարանը եզրահանգել է նաև, որ փաստորեն, նախաքննական մարմինը ապակողմնորոշել է դատարանին` 11.01.2011թ. միջնորդությունը դատարանում քննության առնելու օրը չիրազեկելով դատարանին, որ նախաքննությունն արդեն ավարտվել է /հ. 1, գ.թ. 345-346/: Դատարանի որոշումը կայացնելու օրը` 11.01.2011թ. մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել և քրեական գործն ուղարկվել է դատարան /հ. 1, գ.թ. 347/: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ դատաքննության ընթացքում դատարանի որոշմամբ նշանակվել է դատաքիմիական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԳԱԱ ՚Փորձաքննությունների ազգային բյուրոՙ ՊՈԱԿ-ին /հ. 4, գ.թ. 31-33/: 2011թ. հունիսի 07-ի թիվ 11-1465 եզրակացության համաձայն. փորձաքննությանը ներկայացված երկու փաթեթներում /Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի/ առկա 0,62 գրամ և 0,43 գրամ հաստատուն չոր քաշերով ափիոնի զանգվածները նախկինում հավանաբար մեկ ամբողջություն չեն կազմել: Սույն հետազոտության համար յուրաքանչյուր փորձանմուշից փորձագետներն օգտագործել են ընդամենը 0,05-ական գրամ փորձանմուշ ափիոն թմրամիջոց, մնացածը վերադարձվել է դատարան: Փորձագետների նշված եզրահանգման համար հիմք է հանդիսացել այն, որ միմյանց հետ համեմատելով հետազոտվող 1-ին և 2-րդ օբյեկտներից պատրաստված լուծույթներից ստացված քրոմատոգրաֆիական դիագրամային պատկերները, փորձագետները նշել են, որ վերջիններս միկրոբաղադրիչների որակական պարունակությամբ էապես տարբերվում են միմյանցից իրենց միկրոբաղադրիչներով /հ. 4, գ.թ. 65-68/: Դատարանը եզրահանգել է նաև, որ նախաքննության սկզբնական փուլում որոշակի ապացույցներ ձեռք բերելու ընթացքում խախտվել են հանցագործության կատարման մեջ կասկածվող անձանց սահմանադրական և դատավարական իրավունքները: Այդ առումով դատարանը արձանագրել է նաև, որ. Ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը, Վաչագան Հովսեփյանը և Գրաֆ Եղիազարյանը ՀՀ ոստիկանության Արարատի բաժին բերման են ենթարկվել 25.06.2010թ. /հ. 1, գ.թ. 9, 15, 20/: Նրանցից բացատրություն են վերցրել և մեզի փորձանմուշներ են ստացվել 25.06.2010թ. և 26.06.2010թ., նյութերը որոշմամբ նախաքննական մարմնին` Արարատի քննչական բաժին են ուղարկվել 27.06.2010թ., նույն օրը հարուցվել է քրեական գործ, մինչդեռ տարածքային ենթակայության կարգով նյութերը ենթակա էին ուղարկվելու Էրեբունու քննչական բաժին /հ. 1, գ.թ. 1-54/: Համբարձում Ալեքսանյանը ձերբակալվել է բերման ենթարկվելուց 2 օր անց` 27.06.2010թ. ժ.12.30-ին: Որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս նա հրաժարվել է ցուցմունք տալ, ներկայացրել է բժշկական փաստաթղթեր իր հիվանդությունների վերաբերյալ, պաշտպան չի ունեցել /հ. 1, գ.թ. 60-67/: 26.06.2010թ. անհայտ հանգամանքներում Վաչագան Հովսեփյանը ստացել է լուրջ վնասվածքներ` ձախ ազդրոսկրի վզիկի կոտրվածք տեղաշարժով, ձախ ճաճանչոսկրի գլխիկի կոտրվածք տեղաշարժով, զույգ կրունկոսկրերի շրջանի սալջարդեր, ձախ արմնկային հոդի ցավերով` հոդերում շարժումների բացակայությամբ /հ. 1, գ.թ. 107/: Նշված փաստի առթիվ օրենքով նախատեսված կարգով նյութեր չեն նախապատրաստվել։ Դատարանի պահանջով ստացվել է ոստիկանության Արարատի բաժնի գործին կցված եզրակացությունն այն մասին, որ 26.06.2010թ. իր տան կտուրի ալեհավաքն ուղղելիս Վաչագան Հովսեփյանն ընկել է կտուրից և ստացել է թվարկված մարմնական վնասվածքները: Վաչագան Հովսեփյանը 27.06.2010թ. ժ.09.20-ին ստացիոնար բուժման է ընդունվել Արտաշատի հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքում, սակայն նույն օրը` 27.06.2010թ. ժ.16.00-ին լրացվել է նրա ձերբակալման արձանագրությունը /հ. 1, գ.թ. 72/: Ըստ հիվանդության նկարագրի և դատարանում որպես վկա հարցաքննված վնասվածքաբան բժիշկ Մնացական Մնացականյանի ցուցմունքի, Վաչագան Հովսեփյանն ունեցել է սուր ցավեր, նշանակվել են ցավազրկող դեղորայքներ անալգին, դիմեդրոլ, դիկլոֆենակ, որոնք հիվանդի մոտ կարող էին առաջացնել ուղեղի մթագնում, քնկոտություն: 27.06.2010թ. ժ.16.10-ից մինչև 18.40-ը Վաչագան Հովսեփյանը հարցաքննվել է որպես կասկածյալ, առանց պաշտպանի մասնակցության: Դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով տվյալ իրավիճակում կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի հարցաքննությանը պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր պայման է եղել: Բացի այդ, ինչպես քրեական գործում, այնպես էլ` հիվանդության նկարագրում բացակայում է բուժող բժշկի կարծիքը` տվյալ պահին ցուցմունք տալուն Վաչագան Հովսեփյանի ի վիճակի լինելու կամ ցավազրկող և այլ դեղորայքի ազդեցության տակ չլինելու մասին: Բացի այդ, դատարանը արժանահավատ չի համարել այն, որ ֆիզիկական նշված իրավիճակում գտնվող կասկածյալը կարողացել է ընթերցել քննիչի գրեթե անընթեռնելի ձեռագրով կազմված ցուցմունքը, որի համար նա ստորագրել է արձանագրությունը /հ. 1, գ.թ. 77-80/: Նշված ցուցմունքում արձանագրվել է, որ 25.06.2010թ. խաղատնից հեռախոսային կապի միջոցով բազմաթիվ հեռախոսազանգերի արդյունքում Վաչագան Հովսեփյանը ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի հետ պայմանավորվել է իրեն թմրամիջոցի իրացման հարցի շուրջ, որի կապակցությամբ եկել է Երևան և Համբարձում Ալեքսանյանից 10.000 ՀՀ դրամով գնել 0,67 գրամ խոշոր չափի ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոցը և 0,9 մլ պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդը: Հարկ է նշել, որ դեպքից հետո ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման են ենթարկվել Վաչագան Հովսեփյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-21-00-88 հեռախոսահամարով, Գրաֆ Եղիազարյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 093-02-40-25 հեռախոսահամարով և Համբարձում Ալեքսանյանը, ում մոտ եղել է բջջային հեռախոս 077-89-41-44 հեռախոսահամարով: Սակայն նախաքննությամբ ստացված վերծանումներով 25.06.2010թ. նշված հեռախոսահամարների աբոնենտները միմյանց հետ կապ չեն հաստատել /հ. 1, գ.թ. 145-155, 289-299/: 28.06.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։ 29.06.2010թ. ժ.14.00-ից մինչև 15.40-ը Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննվել է կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանը։ Վերջինս պնդել է Համբարձում Ալեքսանյանից ափիոն տեսակի թմրամիջոց գնելու հանգամանքը, իսկ Համբարձում Ալեքսանյանը ժխտել է այն, սակայն հարցաքննության վերջում, ինչպես նաև` առերեսումին հաջորդած լրացուցիչ ցուցմունքում կասկածյալ Համբարձում Ալեքսանյանը խոստովանական ցուցմունք է տվել այն մասին, նշելով, որ ՚համաձայն եմ Վաչիկի բոլոր ասածների հետ, նրա ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանըՙ /հ. 1, գ.թ. 92-93, 94-95/: Նշվածի կապակցությամբ դատաքննության ժամանակ որպես ամբաստանյալ հարցաքննված Վաչագան Հովսեփյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՚հարցաքննության ժամանակ ես շոկի մեջ էի, չէի հասկանում, ոչ հան էի հասկանում, ոչ` չեն, ցավազրկողներ էին սրսկում, չեմ հիշում, թե ինչ եմ հայտնել, իրենք գրում էին, ես ստորագրում էի ...ՙ /դատական նիստի արձանագրություն/: Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 29.07.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում առերես հարցաքննության ընթացքում Վաչագան Հովսեփյանը, մահճակալին գիպսակապերով պառկած, գտնվում էր առողջական առումով շատ վատ վիճակում, նույնիսկ երբ բուժանձնակազմից եկան նրան ցավազրկող դեղորայք սրսկելու, թույլ չտվեցին ներարկում անել, և ինքը, մարդկայնորեն խղճալով Վաչագանին, նրա ֆիզիկական և հոգեկան տառապանքներին վերջ տալու ակնկալիքով, երկու խոսքով ասել է, որ Վաչագանի հետ համաձայն է, որից հետո առերեսումն ավարտվել է /դատական նիստի արձանագրություն/: Դատարանում որպես վկա հրավիրված և հարցաքննված վնասվածքաբան-վիրաբույժ Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հիվանդանոց ստացիոնար բուժման ընդունվելու առաջին իսկ պահից Վաչագան Հովսեփյանը գտնվել է ցավազրկող դեղորայքի ազդեցության տակ, որոշակի պարբերականությամբ, ինչպես նաև` մշտական ցավային սինդրոմով պայմանավորված, Վաչագան Հովսեփյանն ստացել է ցավազրկողներ, որոնք ազդում են հիվանդի գիտակցության վրա, կարող են առաջացնել քնկոտություն, ուղեղի մթագնում և այլ երևույթներ: Վկա Մնացական Մնացականյանը ցուցմունք է տվել նաև այն մասին, որ 29.06.2010թ., մինչև առերեսումը ինքը ուղղել է Վաչագան Հովսեփյանի տեղաշարժված ոսկորները, գիպսակապեր է դրել և ֆիքսել է կոտրված հատվածները: Նշված բժշկական միջամտությունը ուժեղ ցավեր են առաջացրել հիվանդի մոտ, նրան ցավազրկողներ են ներարկվել: Նշված օրը Վաչագան Հովսեփյանը բողոքել է երիկամների ցավերից, սրտխփոցից, ըստ արյան և մեզի բիոքիմիական անալիզների, 29.06.2010թ. նրան մոտ ազոտը /կրեատինը/ նորմայից երկու անգամ բարձր է եղել, ինքը հրավիրել է ուրոլոգին և սրտաբանին` կոնսուլտացիայի, վերջիններս նշանակումներ են արել, այդ մասին հիվանդության նկարագրում նշում կա: Վկան հայտնել է նաև, որ քննչական գործողությունը կատարվել է առանց իր` բուժող բժշկի, գիտության և թույլտվության /դատական նիստի արձանագրություն/: Վաչագան Հովսեփյանի հիվանդության պատմության համաձայն, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ճանաչվել է ապացույց, հիմնավորվել է, որ իրականացվել է ուրոլոգի կոնսուլտացիա` հիվանդի մոտ ազոտի բարձր ցուցանիշ ունենալու կապակցությամբ և սրտաբանի ու անոթաբանի կոնսուլտացիաներ, ինչպես նաև մեզի և արյան անալիզների տվյալներով ազոտը /կրեատինը/ գերազանցել է թույլատրելի նորման 2 անգամից ավել չափով /դատական նիստի արձանագրություն/: Տվյալ դեպքում դատարանը եզրահանգել է նաև, որ խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջները, նշված հիմքով պաշտպանի մասնակցությունը քննչական գործողությանը չապահովելը կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի առերես հարցաքննությանը նրա սահմանադրական և դատավարական իրավունքների խախտում է: Որպիսի պայմաններում, դատարանը գտել է, որ 27.04.2010թ. կասկածյալ Վաչագան Հովսեփյանի ցուցմունքը և 29.04.2010թ. կասկածյալներ Վաչագան Հովսեփյանի և Համբարձում Ալեքսանյանի առերես հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը և 29.04.2010թ. Արտաշատի հիվանդանոցում ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքները պետք է հանվեն մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների շարքից` որպես օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված անթույլատրելի և ոչ արժանահավատ ապացույցներ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզելու ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքն ապացուցված չլինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: Հարկ է նշել, որ վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պարագայում, ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի և գործով նախկին ամբաստանյալ Վաչագան Հովսեփյանի պատճառաբանությունների ստուգման ուղղությամբ ըստ էության լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ նախաքննություն չի կատարվել և ամբաստանյալ Համբարձում Ալեքսանյանի մեղադրանքի հիմքում դրվել են քննությամբ չփարատված կասկածները: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն, ինչպես առանձին վերցված, այնպես էլ իրենց համակցությամբ բավարար չեն հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարք: Որպիսի պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը տվյալ դեպքում իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացման դատավճիռ կայացնելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` դատարանի կողմից օրենքի պահանջը անտեսելու, քրեադատավարական օրենքի էական խախտման, ապացույցների գնահատմանը սուբյեկտիվ մոտեցում ցուցաբերելու և արդյունքում չհիմնավորված հետևությունների հանգելու, անհիմն դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, տվյալ դեպքում անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող: Ինչ վերաբերում թմրանյութի մեկ ամբողջականություն կազմելու հարցը պարզելուն, ապա հարկ է նշել, որ սույն գործում առկա է համապատասխան փորձաքննության եզրակացություն, որով գործի լուծման համար պարզաբանման ենթակա անհրաժեշտ հանգամանքներն ըստ էության բավարար չափով լուսաբանվել են, հետևաբար մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում այդ առումով բերված պատճառաբանությունները ևս անհիմն են և այն բավարարելու հիմք համարվել չեն կարող: Նման պայմաններում, վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում վկայակոչված պատճառաբանություններն անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանը նախկինում պատիժը կրելուց ազատվել է համաներման հիմքով, այսինքն վերջինիս նկատմամբ 17.07.2001թ. /հ.1, գ.թ. 87/ դրությամբ արդեն իսկ համաներում է կիրառվել, որպիսի պարագայում դատարանը իրավացիորեն եզրահանգել է, որ ամբաստանյալ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ ներկայումս համաներում կիրառվել չի կարող: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 268 հոդ. 1-ին մասով և 266 հոդ. 4-րդ մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.07.2011թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-09-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 19-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 360, 133, 129, 265 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 19-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 360, 133, 129, 265 թերթերից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի վիճ. քարտը: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-16052/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 24-10-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0013/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 18-10-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատախազ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Պ |
| Ազգանուն | Գյուլումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ՝ Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 19-10-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-16052 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 24-10-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 4 հատոր, 1 վիճակագրական քարտ |
| Գործի համարը | ԵԷԴ/0013/01/11 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 24-10-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Ղուկասյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 24-11-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԷԴ/0013/01/11 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 24 նոյեմբերի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշման դեմ մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 22-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ճանաչվել և հռչակվել է Համբարձում Ալեքսանյանի անմեղությունը՝ նշված հանցանքում նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, մեղադրանքի նշված դրվագով Համբարձում Ալեքսանյանն արդարացվել է։ Հ.Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հ.Ալեքսանյանը դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով, իսկ 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի՝ 100.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ Հ.Ալեքսանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի՝ 100.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 22-ի դատավճռով նշանակված 10 ամիս ազատազրկումից 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի՝ 100.000 ՀՀ դրամի չափով։ Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ մերժվել է, իսկ բողոքարկված դատական ակտը` թողնվել օրինական ուժ մեջ։ Վճռաբեկ բողոք է բերել մեղադրող Պ.Գյուլումյանը։ Գտնելով, որ արդարացման մասով առաջին ատյանի դատարանի և վերաքննիչ դատարանի դատական ակտերն անհիմն են` բողոքաբերը խնդրել է բեկանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալ Հ.Ալեքսանյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 22-ի արդարացման դատավճիռը, այն անփոփոխ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշումը և գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան՝ նոր քննության։ Բողոքի հեղինակը նշել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, բողոքարկվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ԱՐԴ1/0003/11/08, ԵՔՐԴ/0632/01/08, ԵՔՐԴ/0436/01/08 որոշումներին։ Վերլուծելով բողոքը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքարկվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ԱՐԴ1/0003/11/08, ԵՔՐԴ/0632/01/08, ԵՔՐԴ/0436/01/08 որոշումներին։ Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ներկայացված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերի առկայությունը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Համբարձում Ռոբերտի Ալեքսանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ի որոշման դեմ մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 24-11-2011 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 12-12-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր՝ 360, 133, 129, 308 թերթ, 1 վիճակագրական քարտ: |