ԵԷԴ/0010/01/11

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս. ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ՏՈւԺՈՂՆԵՐ` Ա. ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Գ. ԻՆՋՅԱՆ
Մ. ԱԲԵԼՅԱՆ

2011թ. մարտի 16-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Ռազմիկ Արթուրի Ավոյանի, ծնված 05.02.1992թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, Երևանի Ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտի ուսանող, ամուրի, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Նոր-Արեշ 34 փողոց, 10 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
2. Արարատ Արտակի Նիկողոսյանի, ծնված 12.11.1990թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Էրեբունի 27 շենք, 30 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Գ. Զոհրապի անվան թիվ 43 միջնակարգ դպրոցի 11-րդ դասարանի աշակերտ Արտաշես Տիգրանի Մկրտչյանը 2010թ. փետրվարի 25-ին կամ 26-ին, ժամը 1100-ի սահմաններում գտնվել է դպրոցում։ Դպրոցի 2-րդ հարկում նկատել է, որ 7-րդ դասարանի մի քանի աշակերտներ ծեծում են իրենց համադասարանցուն։ Վիճաբանությունը դադարեցնելու նպատակով Տ. Մկրտչյանը դիտողություն է արել Հովհաննես Ավոյանին և պահանջել է հանդարտվել։ Հովհաննես Ավոյանն իր հասցեին արված դիտողությունից վրդովվել է և այդ մասին հայտնել է իր հարազատ եղբորը` Ռազմիկ Ավոյանին։
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Արթուրի Ավոյանը 2010թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 2000-ի սահմաններում հեռախոսով զրուցել է Արտաշես Մկրտչյանի հետ և պայմանավորվել են հանդիպել Նոր-Արեշ թաղամասի թիվ 7-րդ և 42-րդ փողոցների հատման մասում։ Մոտ 10 րոպե անց Ռ. Ավոյանն իր հորաքրոջ որդի, ամբաստանյալ Արարատ Նիկողոսյանի և մի քանի ընկերների հետ միասին գնացել են պայմանավորված վայր, որտեղ նրանց են սպասել Ա. Մկրտչյանը և նրա ընկերները` Մինաս Աբելյանը և Միքայել Թորոսյանը։ Ռ. Ավոյանը մոտենալով Ա. Մկրտչյանին պարզաբանում է պահանջել վերջինիցս իր եղբորը դիտողություն անելու կապակցությամբ և անմիջապես ոտքով ուժգին հարվածել է նրա որովայնին։ Վերջինս ցավից կռացել է, և Ռ. Ավոյանի մյուս հարվածներից խուսափելու նպատակով, դիմել է փախուստի։ Դրանից հետո, Ռ. Ավոյանը և Ա. Նիկողոսյանը ծեծել են Մինաս Աբելյանին, սակայն վերջինս նույնպես դիմել է փախուստի։
Ռ. Ավոյանի և Ա. Նիկողոսյանի կողմից տրվող հայհոյանքներից և բարձրացած աղմուկից փողոց են դուրս եկել հարակից տների բնակիչները և վերջիններիս ամոթանք տալով` պահանջել են դադարեցնել վիճաբանությունն ու հեռանալ։
Արարատ Նիկողոսյանը, Ռազմիկ Ավոյանը և վերջիններիս ընկերները հեռացել են դեպքի վայրից, սակայն Ռ. Ավոյանը հեռանալիս Ա. Մկրտչյանին ու նրա ընկերներին հորդորել է սպասել նույն վայրում, հայտնելով, որ շուտով իրենք կվերադառնան։
Մի քանի րոպե անց Ռ. Ավոյանը, Ա. Նիկողոսյանը և նրանց մի քանի ընկերները վերադարձել են Նոր-Արեշ թաղամասի 42-րդ և 7-րդ փողոցների հատման վայր, և շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը Ա. Նիկողոսյանը ավտոմեքենան հանդուգն վարել է Ա. Մկրտչյանի ուղղությամբ, քաղաքացիների ներկայությամբ տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ և ծեծի են ենթարկել Արտաշես Մկրտչյանին ու Գրիգոր Ինջյանին, որի ընթացքում Արարատ Նիկողոսյանը ձեռքերով հարվածել է Գ. Ինջյանի գլխի ձախ ճակատային և վերհոնքային շրջանին` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս։
Վերը նշված հանցավոր արարքների կատարման համար Ռազմիկ Արթուրի Ավոյանին և Արարատ Արտակի Նիկողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ռազմիկ Ավոյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց։
Նախաքննության ընթացքում Ռազմիկ Ավոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. փետրվար ամսվա վերջերին իր փոքր եղբայր Հովհաննես Ավոյանն իրեն ասել է, որ իրենց դպրոցի ավագ դասարանի աշակերտ Արտաշն իրեն նեղացրել է։ Պարզելով Արտաշի հեռախոսահամարը, ինքը զանգահարել է վերջինիս և պայմանավորվել են հանդիպել Նոր-Արեշ թաղամասի 7-րդ և 42-րդ փողոցների հատման վայրում։ Նույն օրը` փետրվարի 28-ի երեկոյան իր կողմից վարվող 21-099 մակնիշի ավտոմեքենայով, ընկերների` Արիկի և Արսենի հետ գնացել են պայմանավորված վայրը։ Այնտեղ ինքը տեսել է Արտաշեսին և նրա ընկերներին։ Ինքը մոտեցել է վերջինիս, ասել, թե ինչու իրեն խելոք չի պահում, որից հետո ապտակել է Արտաշին և ոտքով հարվածել փորին։ Վերջինս և նրա ընկերները փախել են իրենց մոտից։ Դրանից հետո ինքը նկատել է, որ Արտաշը և նրա ընկերները հեռախոսով զրուցում են, կարծել է, որ նրանք իրենց ընկերներին են կանչում իր վրա։
Կռվի մասին լուրը տարածվել է իր ընկերների շրջանում և մի քանի ընկերներ միացել են իրենց, որից հետո միասին գնացել են նույն վայրը։ Այնտեղ իրեն է մոտեցել Արտաշեսի նախկին համադասարանցի Գրիգորը, լկտի ձևով խոսել է իր հետ, որից վիճաբանություն և ծեծկռտուք է սկսվել։ Ծեծկռտուքի ժամանակ Արիկը հարվածել և պատռել է Գրիգորի հոնքը։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արարատ Նիկողոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց։
Ամբաստանյալների կատարած արարքները հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող` Արտաշես Մկրտչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ սովորում է Գ. Զոհրապի անվան թիվ 43 միջնակարգ դպրոցում։ 2010թ. փետրվարի 25-ին կամ 26-ին, ժամը 1100-ի սահմաններում գտնվել է դպրոցում։ Դպրոցի 2-րդ հարկում նկատել է, որ 7-րդ դասարանի մի քանի աշակերտներ ծեծում են իրենց համադասարանցուն։ Ինքը միջամտել է վիճաբանությանը և դադարեցրել է այն, որից հետո դիտողություն է արել նրանց, սակայն Հովհաննես Ավոյանը չի ընդունել իր կողմից արած դիտողությունը և պարզաբանում է պահանջել, սակայն ինքը ուշադրություն չի դարձրել։ Նույն օրը տեղեկացել է, որ Հովհաննեսի մեծ եղբայրը իրեն է փնտրում։
2010թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 2000-ի սահմաններում, երբ ինքը և համադասարանցիներ Գրիգորը և Մինասը վերադառնալիս են եղել իրենց դասարանի աշակերտուհի Դիանայի ծննդյան տարեդարձից, ճանապարհին զանգահարել է Ռազմիկը և պարզաբանում պահանջել Հովհաննեսին դիտողություն անելու կապակցությամբ։ Իվերջո իրենք պայմանավորվել են հանդիպել Նոր-Արեշ թաղամասի թիվ 7-րդ և 42-րդ փողոցների հատման մասում։ Մի քանի րոպե անց իրենց են մոտեցել Ռազմիկը և 3-4 իրեն անծանոթ տղաներ։ Այդ ընթացքում իր ընկեր Գրիգորը գտնվել է խանութում, իսկ Մինասը հեռախոսով խոսելիս է եղել։ Ռազմիկը մոտեցել է իրեն, պարզաբանում պահանջել և ոտքով հարվածել փորին։ Ինքը ցավից կռացել է, և մյուս հարվածներից խուսափելու նպատակով, դիմել է փախուստի։ Սակայն մի փոքր հեռանալով, տեսել է, որ Ռազմիկը և նրա ընկերները ծեծում են Մինասին։ Ինքը փորձել է օգնության հասնել, սակայն Մինասը կարողացել է ազատվել նրանցից և դիմել է փախուստի։ Բարձրացած աղմուկից փողոց են դուրս եկել հարակից տների բնակիչները և ամոթանք տալով Ռազմիկին և նրա ընկերներին` պահանջել են դադարեցնել վիճաբանությունն ու հեռանալ։
Հեռանալիս Ռազմիկը իրեն ասել է, որ չգնան, քանի որ շուտով իրենք կվերադառնան։
Մի քանի րոպե անց Ռազմիկը մոտ 15 տղաների հետ միասին վերադարձել է, որից հետո Ռազմիկի հորեղբոր տղա Արիկը ավտոմեքենան վարել է իր ուղղությամբ, որից իրենց միջև կրկին վիճաբանություն է սկսվել, սակայն ինքը դիմել է փախուստի։ Այդ ընթացքում նրանք ծեծել են Գրիգորին և պատռել հոնքը։ Ռազմիկի և նրա ընկերների կողմից տրվող հայհոյանքներից և բարձրացրած աղմուկից հավաքվել են մոտակա տների բնակիչները և մեծ դժվարությամբ կանխել կռիվը։
Տուժող` Գրիգոր Ինջյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 2000-ի սահմաններում ինքը, Արտաշեսը և Մինասը դուրս են եկել իրենց դասարանի աշակերտուհի Դիանայենց տանից և գնացել են տուն։ Ճանապարհին Արտաշեսը հեռախոսային խոսակցություն է ունեցել իրենց դպրոցի նախկին շրջանավարտ Ռազմիկի հետ և պայմանավորվել են հանդիպել Նոր-Արեշ թաղամասի թիվ 7-րդ և 42-րդ փողոցների հատման մասում։ Մինչ Ռազմիկի գալը, ինքը մտել է խանութ։ Երբ դուրս է եկել խանութից, տեսել է, որ բազմաթիվ տղաներ են հավաքվել, այդ թվում և Ռազմիկը։ Այդ ընթացքում Արտաշեսի և Ռազմիկի միջև ծեծկռտուք է սկսվել, ինքը փորձել է միջամտել, որի ընթացքում Ռազմիկի հետ եկած տղաներից մեկը անսպասելի բռունցքով հարվածել և պատռել է հոնքը։
Տուժող` Մինաս Աբելյանի դատաքննությամբ տված և վկա` Աշոտ Ղարաբաղցյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 2000-ի սահմաններում ինքը, Արտաշեսը և Գրիգորը դուրս են եկել իրենց դասարանի աշակերտուհի Դիանայենց տանից և գնացել են տուն։ Ճանապարհին Արտաշեսը հեռախոսային խոսակցություն է ունեցել իրենց դպրոցի նախկին շրջանավարտ Ռազմիկի հետ, որից հետո ինքն է զրուցել Ռազմիկի հետ և պայմանավորվել են հանդիպել Նոր-Արեշ թաղամասի թիվ 7-րդ և 42-րդ փողոցների հատման մասում։ Մի քանի րոպե անց նրանք երկու մեքենայով հանդիպել են իրենց։ Իջնելով մեքենայից, Ռազմիկը անմիջապես վեճի է բռնվել Արտաշեսի հետ, ոտքով հարվածել նրան և տվել հայհոյանքներ։ Բարձրացած աղմուկից փողոց են դուրս եկել հարակից տների բնակիչները և ամոթանք տալով Ռազմիկին և նրա ընկերներին` պահանջել են դադարեցնել վիճաբանությունն ու հեռանալ։
Վկաներ` Օհան Մարտիրոսյանի և Կարինե Գրիգորյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել են Նոր-Արեշ 7 փողոցի, թիվ 30/2 հասցեում գտնվող մթերային խանութում։ 2010թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 2000-ից 2030-ն ընկած ժամանակահատվածում դրսից գոռգոռոցի և հայհոյանքի ձայներ են լսել։ Պատուհանից տեսել են, որ չորս մեքենաներով հավաքվել են մոտ 10 տղաներ և կռվել են։ Մի քանի րոպե անց մեքենաները գնացել են, որից հետո խանութ է մտել մի տղա և ջուր է խնդրել։ Այդ ժամանակ նկատել են, որ դրսում ինչ-որ մեկի գլուխն են լվացել։
Վկա` Արա Ղարաբաղցյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 2030-ի սահմաններում զանգահարել է որդին` Աշոտ Ղարաբաղցյանը, և ասել է, որ գնա Նոր-Արեշ թաղամասի թիվ 7-րդ և 42-րդ փողոցների հատման մաս։ Ինքը գնացել է նրա նշած վայրը և տեսել է, որ բազմություն է հավաքված։ Աշոտից տեղեկացել է, որ Գրիգորին են ծեծել, որից հետո տեսել է, որ Գրիգորի հոնքը պատռված է։ Դրանից հետո տղային վերցրել և գնացել է տուն։
Դատաքննությամբ որպես վկա ներգարվված Գարիկ Հովսեփյանի ցուցմունքով այն մասին, որ վարձակալությամբ աշխատացնում է Նոր-Արեշ 7 փողոցի, թիվ 30/2 հասցեում գտնվող մթերային խանութը։ 2010թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 2000-ի սահմաններում զանգահարել է խանութի վաճառողուհի Կարինե Գրիգորյանը և ասել է, որ խանութի դիմաց ծեծկռտուք է, եթե մոտակայուքում է գտնվում գնա խանութ։ Սակայն, քանի որ ինքը մոտակայքում չի եղել, զանգահարել է ընկերոջը` Օհան Մարտիրոսյանին և խնդրել է գնալ խանութ և տեսնել ինչ է պատահել։ Հատագայում Օհանից տեղեկացել է, որ ինչ-որ կռիվ է տեղի ունեցել խանութի մոտ, սակայն լուրջ ոչինչ չի եղել, ամեն ինչ ավարտվել է։
Վկաներ` Միքայել Թորոսյանի, Տիգրան Մկրտչյանի և Անդրանիկ Ինջյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. փետրվարի 28-ին համադասարանցիներով գտնվել են իրենց դասարանի աշակերտուհի Դիաննայենց տանը։ Ժամը 2030-ի սահմաններում դուրս են եկել այնտեղից և գնացել դեպի տուն։ Իրենց հետ եղել են նաև Արտաշես Մկրտչյանը և Մինաս Աբելյանը։ Այդ ժամանակ Արտաշեսը հեռախոսով զրուցել է իրենց դպրոցի նախկին շրջանավարտ Ռազմիկի հետ և խոսակցության ավարտից հետո ասել է, որ Ռազմիկը հիմա կգա։ Արտաշեսն ասել է նաև, որ դա կապված է այն բանի հետ, որ երկու օր առաջ ինքը դպրոցում դիտողություն է արել Ռազմիկի փոքր եղբորը։ Իրենք կանգնել են Նոր-Արեշ 7-րդ և 42-րդ փողոցների խաչմերուկում և սպասել։
Մի քանի րոպե անց Ռազմիկը եկել է երեք կամ չորս ընկերների հետ, վիճաբանել Արտաշեսի հետ, տվել հայհոյանքներ և ոտքով հարվածել Արտաշեսին, որից հետո վերջինս փախել է։ Ռազմիկը և նրա ընկերները վազել են դեպի իրենց և Մինասի կողմը, սակայն իրենք փախել են, բայց հեռվից տեսել են, որ վերջիններս հարվածում են Մինասին։ Այնուհետև Ռազմիկը և նրա ընկերները հեռացել են։ Իրենք մոտեցել են Արտաշեսին և Մինասին։ Մինասը գնացել է, որից հետո իրենց է մոտեցել նախկին համադասարանցի Գրիգոր Ինջյանը։
Մոտ 5 րոպե անց Ռազմիկը և նրա ընկերները վերադարձել են, իրենք ցանկանալով խուսափել կռվից, հեռացել են, սակայն լսվող ձայներից և հայհոյանքներից հասկացել են, որ Ռազմիկենք ծեծկռտուք են սկսել Արտաշեսի և Գրիգորի հետ։ Նույն օրը իրենք տեղեկացել են, որ կռվի ժամանակ Գրիգորը ստացել է աչքի վերին մասի վնասվածք։
Ռազմիկ Ավոյանի և Արարատ Նիկողոսյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 468 եզրակացությամբ, համաձայն որի Գ. Ինջյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` գլխի ձախից ճակատային և վերհոնքային շրջանի փափուկ հյուսվածքների արյունահավաքի և քերծվածքների ձևով, հասցվել են բութ առարկայով/ներով/, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։ Վնասվածքները կարող էին առաջանալ նաև բռունցքով հարվածելու հետևանքով։
Ա. Մկրտչյանի, Մ. Թորոսյանի, Ռ. Հովհաննիսյանի, Հ. Սարաֆյանի, Ա. Ասիլյանի, Գ. Ինջյանի և Ա. Ղարաբաղցյանի բացատրության արձանագրություններով, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Ռազմիկ Արթուրի Ավոյանը և Արարատ Արտակի Նիկողոսյանը կատարել են արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որով և պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալների ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Ռազմիկ Ավոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ավոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Արարատ Նիկողոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Նիկողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Տուժողների կողմից քաղաքացիական հայց չներկայացնելու պատճառով, այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ռազմիկ Արթուրի Ավոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000/երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Ռազմիկ Ավոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Արարատ Արտակի Նիկողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000/երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Արարատ Նիկողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ