Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0167/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
10.1
Պատասխանող
Սերոբ Մխիթարյան
Սերոբ Մխիթարյան Քերոբի
Սերոբ Մխիթարյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Հոդվածներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի ,185-րդ հոդված, 258-րդ հոդված Մաս 2-րդ, 1-ին և 2-րդ , 3-րդ
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-12-09 | 13:00 | 2 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-01-13 | 13:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-09-17 | 16:00 | 1 |
ԳՈՐԾ – ԵԷԴ/0167/01/10
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
09 դեկտեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Տ.Հակոբյանի
Մասնակցությամբ`
ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ,ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.Մովսեսյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.Հոբոսյանի
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ` Զ.Այվազյանի
Ռ.Այվազյանի
Ա.Հովհաննիսյանի
Հ.Անդրեասյանի
Դռնբաց դատական նիստում մեղադրող Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության վարույթի կանոններով, քննության առնելով ՍԵՐՈԲ ՔԵՐՈԲԻ ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2009թ. սեպտեմբերի 07-ից մինչև դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի թվով 6 բնակարաններից, օգտվելով բնակարանների տերերի ժամանակավոր բացակայության հանգամանքից, կատարվել են քաղաքացիներին պատկանող գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Հափշտակվել են կանխիկ գումար և ոսկյա զարդեր։
Գողության փաստերի կապակցությամբ հարուցվել են քրեական գործեր, բացահայտվել է միայն 30.10.2009թ. Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 44 բնակարանից տուժող Ռուզաննա Պողոսյանին պատկանող 465.500 ՀՀ դրամ արժողության 19 կտոր ոսկյա զարդերի և 40.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի գողության դեպքը։ Պարզվել է, որ նշված գողությունը կատարել է տուժողի հարևան, անչափահաս Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը։
03.11.2009թ. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: Դատարանի կողմից մերժվել է խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու միջնորդությունը:
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով;
02.04.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 քրեական գործով դատավճիռը հրապարակվել է 13.08.2010թ.։
Չբացահայտված մյուս բնակարանային գողությունների դեպքերով տուժողները 2010թ. հունիսի սկզբին համատեղ դիմումներ են հասցեագրել ՀՀ Նախագահին, ՀՀ գլխավոր դատախազին, ՀՀ ոստիկանության պետին և ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպանին, բողոքելով իրենց բնակարաններից կատարված գողության դեպքերը չբացահայտվելու հանգամանքից, որոշակիորեն նշելով իրենց այն համոզմունքի մասին, որ չբացահայտված գողությունները նույնպես կատարվել են Սերոբ Մխիթարյանի կողմից։
Դիմումը ստորագրած անձանցից Ռիտա և Զավեն Այվազյանների բնակարանից 06.10.2009թ. գաղտնի հափշտակվել է 37.000 ԱՄՆ դոլար և 3 մլն ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, իսկ Հենրիկ Անդրեասյանի բնակարանից 05.04.2010թ. գաղտնի հափշտակվել է <Սամսունգ> մակնիշի տեսախցիկ և ոսկյա զարդեր, տուժողին պատճառելով ընդամենը 300.000 ՀՀ դրամ գումարի գույքային վնաս։
Նշված դիմումները կազմելու փաստը հայտնի է դարձել ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին, որն այդ կապակցությամբ ֆիզիկական հաշվեհարդար տեսնելու և տունը վառելու սպառնալիքներ է տվել Հենրիկ Անդրեասյանին։
Վերջինիս պատկանող Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տան պատուհանը, խորդանոցի դուռը և դրսում դրված փայտե բազկաթոռները հրկիզվել են 2010թ. հունիսի լույս 3-ի գիշերը, որի մասին տուժողը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, նշելով, որ Սերոբ Մխիթարյանն է հրկիզել իր բնակարանը։ Հրկիզման հետևանքով տուժողին պատճառվել է 207.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 10.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 12122310 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
2010թ. հունիսի 16-ին գործով տուժող Զավեն Այվազյանն ու նրա ծանոթ, մյուս տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ներկա են գտնվել հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի բնակարանից Սերոբ Մխիթարյանի կատարած գողության փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի դատաքննության հերթական նիստին։ Դատական նիստն ավարտվելուց հետո` ժամը 19.00-ի սահմաններում, Ալլա Հովհաննիսյանն ու Զավեն Այվազյանը վերջինիս պատկանող <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տուն, նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչու՞ Հենրիկ Անդրեասյանը ներկա չի գտնվել դատական նիստին։ Զավեն Այվազյանն իրեն պատկանող <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցի կողմից Հենրիկ Անդրեասյանի տան դարպասի մոտ, իսկ իրենք բարձրացել են նրա բնակարան, որտեղ սուրճ են խմել և զրուցել են։ Շուրջ 20 րոպե անց Զավեն Այվազյանը և Ալլա Հովհաննիսյանը դուրս են եկել Հենրիկ Անդրեասյանի տանից և իջնելով աստիճաններով, մոտեցել են դեպի փողոց տանող բակի դռանը։ Դա համընկել է նրան, որ նրանք լսել են դրսից ավտոմեքենայի հողմապակու կոտրվելու ձայնը, միաժամանակ միացել է նաև Զավեն Այվազյանին պատկանող <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ազդանշանային համակարգը։ Անմիջապես փողոց դուրս եկած Ալլա Հովհաննիսյանը տեսել է փախչող Սերոբ Մխիթարյանին, իսկ Զավեն Այվազյանը, հետապնդելով նրան, բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից և նրան բերելով ավտոմեքենայի մոտ, նրանից պարզաբանումներ է պահանջել իր ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հարցով։
Ավտոմեքենան վնասվելու հետևանքով տուժողին պատճառվել է 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։
Սերոբ Մխիթարյանն սկզբում հերքել է իր կողմից ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հանգամանքը, այնուհետև` դեպքի վայրում հավաքված քաղաքացիների ներկայությամբ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի և Ալլա Հովհաննիսյանի հասցեին, որի ընթացքում բռնություն է կիրառել իր խուլիգանական գործողությունները խափանող Ալլա Հովհաննիսյանի նկատմամբ` նրան հրել և գցել է գետնին, որի հետևանքով տուժող Ալլա Հովհաննիսյանին պատճառվել են թեթև մարմնական վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ աջ սրունք-թաթային հոդի շրջանի դրսային մակերեսի արյունազեղման և սրունք-թաթային հոդի ձգվածության ձևով։
Քիչ անց, երբ Հենրիկ Անդրեասյանի ահազանգով դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Ներսիսյանը Հ.Անդրեասյանի տանը բացատրություններ է վերցրել միջադեպի ականատես անձանցից, Սերոբ Մխիթարյանը, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները, մոտեցել է Զ. Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենային և խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել մինչ այդ դեպքի վայր եկած և ավտոմեքենայի սրահում գտնվող Զ. Այվազյանի դստեր` Արմենուհի Այվազյանի և հարսի` Աստղիկ Կարապետյանի հասցեին, փորձելով գործադրել որպես զենք օգտագործվող դանակը, սպառնացել և փորձել է հարվածել Աստղիկ Կարապետյանին, որը խափանվել է դեպքի վայրում գտնվող Սերոբ Մխիթարյանի եղբոր` Սարգիս Մխիթարյանի կողմից։
Դրանից հետո Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող մթերային խանութի մոտ, Սերոբ Մխիթարյանը, հանդիպելով Զավեն Այվազյանի կնոջը` Ռիտա Այվազյանին, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել նրա հասցեին և ոտքով հարվածելով վերջինիս կրծքավանդակի շրջանին` նրան գցել է գետնին, պատճառելով մարմնական վնասվածք, աջ բազկի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի, աջ բազկի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի և աջ կրծքագեղձի վերին ներսային քառակուսու արյունազեղումների ձևով, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, որից անմիջապես հետո, մտել է Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ տան բակ, և բարձրանալով երկրորդ բնակելի հարկ տանող աստիճաններով, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի հասցեին, այնուհետև նկատելով տանից դուրս եկող ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանին` հեռացել է։
Այնուհետև, երբ ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանի կողմից Զավեն Այվազյանն ու նրա ընտանիքի անդամները հրավիրվել են Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու 162 հասցեում գտնվող ոստիկանության Էրեբունու բաժին, ժամը 23-ի սահմաններում Սերոբ Մխիթարյանը ոստիկանության բաժնի երկրորդ հարկում գտնվող, ավագ հետաքննիչ Ս.Ներսիսյանի թիվ 18 աշխատասենյակի դիմաց շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի հասցեին, այդպիսով խոչընդոտելով ոստիկանության բնականոն աշխատանքը, որը նույնպես խափանվել է ոստիկանների միջամտությամբ, իսկ ժամը 23.45-ի սահմաններում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի դիմաց հանդիպելով Զավեն Այվազյանին` Սերոբ Մխիթարյանը ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին։
2010թ. հունիսի 16-ին Ալլա Հովհաննիսյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, 18.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12122910 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
27.10.2010թ. որոշմամբ թիվ 12122310 քրեական գործը միացվել է թիվ 12122910 քրեական գործին։
Քննությամբ, բացի վերոշարադրյալից, հիմնավորված է համարվել նաև այն, որ 2008թ. ապրիլ ամսին քննությամբ չպարզված օրը Սերոբ Մխիթարյանը չբացված դարպասներից ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ հասցեում գտնվող, Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ և գողացել 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը։
17.12.2010թ. որոշմամբ լրացնելով մեղադրանքը, նախաքննական մարմինը Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց կալանավորում է կիրառվել 06.07.2010թ.։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 24.12.2010թ։
Քրեական գործը 27.12.2010թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Դատական վիճաբանությունների փուլում 05.09.2011թ. մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածով ներկայացվել է Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որի հիման վրա Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված <ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին> ՀՀ օրենքի հիմքով վերանայել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճիռը, այն համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքին, Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցվել է ձերբակալման կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով նշանակված պատժից։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից։
Բավարարվել է տուժող Զավեն Այվազյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Զավեն Այվազյանի բռնագանձվել է 143.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնվել է ուժի մեջ։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողին ի պահ հանձնված <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենան թողնել տուժող Զավեն Այվազյանի տնօրինությանը։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից:
Բավարարվել է տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Հենրիկ Անդրեասյանի բռնագանձվել 207.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնվել է ուժի մեջ։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ.
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճից։
25.10.2011թ. Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է տուժողղներ Զավեն և Ռիտա Այվազյանների և Ալլա Հովհաննիսյանի միասնական վերաքննիչ բողոքը, որը 31.10.2011թ. թողնվել է առանց քննության ժամկետանց լինելու պատճառով:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ, սույն գործով մեղադրող Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքը 31.10.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 418-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Մեղադրող Հ.Մովսեսյանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ դատավճիռը բողոքարկվում է մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասից նույն հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու և 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված ազատելու մասերով:
Գտնում է, որ ամբաստանյալի մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասից նույն հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու և պատժիզ ազատելու ընթացքում թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ:
Ամբաստանյալ ԱՄխիթարյանը խուլիգանությունը կատարել է 2010թ. հունիսի 16-ին` ժամը 19.00-ից մինչև ժամը 23.45-ն ընկած ժամանակահատվասծում։ Խուլիգանության դրվագով նրա մեղադրանքը բաղկացած է 4 ինքնուրույն դրվագներից, որոնք կատարվել են՝
ա) Տիգրան Մեծի փողոցի 3-րդ նրբացքում,
բ) նույն նրբանցքում Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանի նկատմամբ,
գ) խանութի մոտ,
դ) ոստիկանության բաժնում։
Քրեական իրավունքում շարունակվող է համարվում այն հանցագործությունը, որը բաղկացած է մեկից ավելի նույնական գործողություններից, որոնք թեկուզև առանձին վերցրած՝ ինքնուրույն հանցակազմ են ներկայացնում, բայց ընդգրկվւսծ են միասնական դիտավորությամբ և ունեն մեկ ընդհանուր նպատակ, ուստի միասին վերցրած դիտվում են որպես մեկ հանցագործություն։ Շարունակվող հանցագործությունը բաղկացած է ժամանակային առումով տարանջատված համասեռ հանցավոր արարքներից, բայց ամբողջությամբ կազմում է միասնական հանցագործություն։
Նախաքննության ընթացքում խուլիգանության դրվագով մեղադրանքը որակվել է որպես մեկ միասնական դիտավորությամբ կատարված՝ նկատի ունենալով՝
1.հանցագործության կատարման տևողությունը, դրվագների անընդհատությունը, դրանց ժամանակային կարճատև առանձնացվածությունը,
2.խուլիգանական գործողությունների՝ կոնկրետ անձանց նկատմամբ ուղղվածությունը,
3.ա-գ դրվագներով խուլիգանության կատարման վայրի նույնությունը:
Հղում կատարելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵԿԴ /0058/11/09 գործով կայացրած 26.03.2010թ. որոշմանը և ՄԻԵԴԻ որոշումներին` մեղադրողը հայտնել է, որ դատարանն անհասկանալի իրավական դատողություններ է արել վերաաորակման հարցով, չի պատճառաբանել վերաորակման հիմքերը, իսկ խուլիգանության երկու դրվագներին ընդհանրապես գնահատական չի տվել այդ դրվագները դուրս են մնացել դատավճռի եզրափակիչ մասից:
Տիգրան Մեծի փողոցի 3-րդ նրբանցքում կատարված խուլիգանությունը որակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։
Խանութի մոտ և ոստիկանության բաժնում Ս.Մխիթարյանի գործողությունները դիտել է որպես ինքնուրույն խուլիգանություններ, սակայն դրանց քրեաիրավւսկան գնահատական չի տվել։ Այդ արարքներն առանձին վերցրած ենթակա էին որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով։
Այսինքն` անգամ դատարանի իրավական դիրքորոշման պարագայում նշված 3 դրվագներում առկա է հանցագործությունների համակցություն, որպիսի հարցին դատարանն ընդհանրապես չի անդրադարձել։
Տիգրան Մեծի փողոցի 3-րդ նրբանցքում նույն նրբանցքում Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանր նկատմամբ խուլիգանության դրվագը դատարանն արհեստականորեն տարանջատել է Ս.Մխիթարյանի գործողությունների շղթայից, իբր չփարատված կասկածի հիմքով այն հանել է մեղադրանքի ծավալից։
Հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի արդյունքում հասարակական կարգի խախտմանը իրավական ճիշտ որակում տալու համար անհրաժեշտ էր նախևառաջ գնահատել անձի դիտավորության ուղղվածությունը, նրա հոգեբանական վերաբերմունքը կատարվող արարքին և դրա հետևանքներին, այն մղումները, որոնցով առաջնորդվել է հանցագործություն կատարած անձը, այսինքն՝ պարզել հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը՝ ամբողջության մեջ։
Գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը ճիշտ չի գնահատել դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը։
Ամբաստանյալ Ս.Մխիթաոյանի մեղադրանքը վերաորակելով դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով նախատեսված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, ինչը ենթադրում է քրեական օրենքի արդարացի կիրառում։
Ամբաստանյալ ԱՄխիթարյանի մեղադրանքի ձևակերպումից ակնհայտ երևում է, որ խուլիգանական գործողությունների սկիզբը մեղադրողն ընդունել է ավտոմեքենայի դիմապակին կոտրելու փաստը չընդունելու պահը, ինչին անմիջապես հաջորդել է հասարակական կարգի կոպիտ խախտումը։
Խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի բնութագրումից չի բխում դատարանի պնդումը, թե դանակով սպառնալու պահին դեպքի վայրում հասարակություն չի եղել, հասարակական կարգը չի խախտվել, քանի որ բացի ամբաստանյալից, Արմենուհի Այվազյանից և Աստղիկ Կարապետյանից, դեպքի վայրում այլ անձինք չեն գտնվել։ Նախ՝ խուլիգանական գործողությունների հրապարակային բնույթը չի նշանակում, թե խուլիգանությունը պետք է անպայման հասարակական վայրերում կատարվի և անպայման հասարակության անդամների մասնակցությամբ։ Երկրորդ՝ գործով հիմնավորվել է, որ դեպքին ականատես են եղել նաև ամբաստանյալի եղբայրը, այլ անձինք, այսինքն հաստատված է նաև դեպքին հասարակության ներկայությունը։
Հանցագործության գործիքի և այն չհայտնաբերելու մասին դատարանի անորոշ հիշատակումրը օբյեկտիվ չէ։ Անհրաժեշտ միջոցառումներ ձեռնարկելու արդյունքում հանցագործության գործիքը չհայտնաբերելը դեռևս չի նշանակում, որ գործիքի տեսակը, չափը, այլ առանձնահատկությունները քննությամբ չեն պարզվել։
Բացի դա, հանցագործության գործիքի վերաբերյալ դատողությունը չի համապատասխանում ՀՀ քր. դատ. 107 հոդվածով նախատեսված ապացուցման առարկայի սահմանների վերաբերյալ պահանջին։
Դատարանը դուրս է եկել իր իրավասության սահմաններից, պետական այլ իրավասու մարմնի փոխարեն կիրառել է համաներման ակտը։ Դատարանը նշել է նաև, թե համաներման ակտը չկիրառելու հիմքեր չկան։
Մինչդեռ համաներման որոշման 9-րդ կետի 1-ին ենթակետում (սույն որոշման կիրառման օրվա դրությամբ պատիժը կրելու սահմանված կարգը չարամիտ խախտողների նկատմամբ) և 3-րդ ենթակետում (այն անձանց նկատմամբ, որոնք քրեակատարողական հհմնարկում սույն որոշման կիրառման օրվա դրությամբ կրկին կատարել են դիտավորյալ հանցագործություն) նշված հիմքերը կարող են հայտնի լիրել միայն քրեակատարողական հիմնարկությանը:
Պատժի մասով նույնպես դատավճիռը պատճառաբանված չէ. դատարանը չի նշել, թե ինչ հիմքով, որ իրավական ակտի հիման վրա և ինչ հանգամանքներով պայմանավորված է քննարկում դատապարտյալին պատժից ազատելու հարցը։
Կոնկրետ դեպքում դատապարտյալին պատժից ազատելու հարցը պետք է քննարկեր քրեակատարողական հիմնարկի պետը, որից հետո միայն դատարանը կարող էր անդրադառնալ իր վարույթում քննվող գործով համաներման ակտի կիրառման հարցին։
Այսպիսով, ըստ մեղադրողի` դատարանի կողմից թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, նշված հիմքով դատավճռի մասը ենթակա է բեկանման։
Խուլիգանության մասով ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի մեղադրանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներին, իսկ դատապարտյալին 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու իրավասությամբ դատարանն օժտված չի եղել։
Վերոգրյալներից ելներով` մեղադրողը խնդրել է խուլիգանության և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու մասերով բեկանել էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 17-ի դատավճիռը։
Սերոբ Քերոբի Սխիթարյանին դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 4-րդ մասով, իսկ 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու հարցը թողնել առանց քննության։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցերից մեկը հետևյալն է. ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի կողմից, որպես զենք օգտագործվող դանակով սպառնալը և հարվածելու փորձը արդյոք վկայում է նրա արարքում զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու հատկանիշների առկայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը բողոքներում առաջադրված հարցադրումներին անդրադառնալուց առաջ հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 258-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝(…):
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով (…):
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
3) կատարվել է նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից,
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով,
5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով՝
(…):
4. Սույն հոդվածի երկրորդ կամ երրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ (…):
Արման Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ ՎԲ 223/06 24.10.2006թ. գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ «Խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները։ Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով։ Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։
Վերոշարադրյալ վերլուծությունից բխում է, որ խուլիգանության, ինչպես հասարակ, այնպես էլ որակյալ հանցակազմերի սուբյեկտիվ կղմի պարտադիր հատկանիշ է արարքում խուլիգանական մղումների առկայությունը: Այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգքրի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքը, այն է` զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գրծադրմամբ կատարված խուլիգանությունը ենթադրում է մղումների առկայություն, հակառակ պարագայում` արարքը չի կարող որակվել վերոնշյալ հատկանիշներով:
Խուլիգանության գործողությունների կատարման ընթացքում հրազենի, սառը զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրումը հիմք է հանդիսանում հանցագործությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու համար ոչ միայն այն դեպքերում, երբ մեղադրյալը դրանց օգնությամբ հասցնում է կամ փորձում է հասցնել մարմնական վնասվածքներ, այլև այն դեպքերում, երբ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում նշված առարկաների օգտագործումը քաղաքացիների կյանքի և առողջության համար ստեղծում է իրական սպառնալիք:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցը, վերլուծելով և գնահատելով մեղադրանքի նշված դրվագով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գտել է, որ նախաքննական մարմնի որոշմամբ 2010թ. հունիսի 16-ին ժամը19:00-ից մինչև ժամը 23:45-ն ընկած ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված գործողությունների շղթան իր բազմադրվագ դրսևորումներով միասնական առումով որպես հանցանք որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Խուլիգանությունը, որպես հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն, ուղղակի դիտավորությամբ կատարված հանրության համար վտանգավոր և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն գործողությունն է, որով քրեական պատասխանատվության ենթակա մեղսունակ անձը կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Նույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մասերով նախատեսված են խուլիգանությունը որակյալ դարձնող դեպքերը` իրենց դիսպոզիտիվ հատկանիշների շարադրանքով։
Տվյալ դեպքում մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված հանցանքի բազմադրվագությունը ենթադրում է, որ դրվագներից յուրաքանչյուրը պետք է ինքնուրույն իր մեջ միայն խուլիգանության առանձին հանցակազմ պարունակի, այլապես կարող է առկա լինել հանցանքների համակցություն։ Հենց դրանով էր պայմանավորված եղել նաև այն հանգամանքը, որ դատարանի կողմից դատական վիճաբանությունների փուլը հայտարարելուց հետո մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով ներկայացրել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված նախկին մեղադրանքի ծավալը տրոհելով, դրանից առանձնացնելով խուլիգանության սկիզբը համարվող` 16.06.2010թ. ժամը19:00-ի սահմաններում Զավեն Այվազյանին պատկանող անձնական օգտագործման ավտոմեքենայի առջևի հողմապակին և կանգնակը վնասելու և տուժողին զգալի չափի` 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս պատճառելու դրվագը, այն որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Հետազոտելով, վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամն ձեռք բերված ապացույցները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագները, դատարանը գտել է, որ նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագներից ոչ բոլորն են, որ իրենց քրեաիրավական որակմամբ ունեն խուլիգանության հատկանիշներ և որ դրանք որպես խուլիգանության մեկ միասնական շարունակական գործողություն դիտելը ճիշտ չէ, այն մեխանիկական շարադրանքի արդյունք է և չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից։
Այսպես.
Քրեական գործով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի ու նրա ընտանիքի անդամների և մյուս կողմից` տուժողներ Այվազյանների և Անդրեասյանների փոխհարաբերությունները լարվել են տուժողների բնակարանից կատարված գողությունների մեջ տուժողների կողմից Սերոբ Մխիթարյանին կասկածելու և նրան քրեական պատասխանատվության կանչելու պահանջով վերադաս իրավասու մարմիններին դիմումներ հասցեագրելու կապակցությամբ։
16.06.2010թ.`ժամը 1900-ի սահմաններում, տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենայի դիմապակին և կանգնակը վնասելուց անմիջապես հետո տուժող Զավեն Այվազյանի կողմից ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը, իր և տուժողների միջև ստեղծված անձնական հակակրանքի ու ատելության հողի վրա, ավտոմեքենան իր կողմից վնասելու հարցի շուրջ վիճաբանության մեջ մտնելով տուժող Զավեն Այվազյանի հետ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ հասարակական վայրում` փողոցում, տուժողների և նրանց ընտանիքների անդամների և անցորդների ներկայությամբ, դիտավորությամբ և ցուցադրաբար անտեսելով հասարակության առկայության հանգամանքը, դրանով իսկ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, տվել է սեռական բնույթի խուլիգանական հայհոյանքներ, տուժող Զավեն Այվազյանի նկատմամբ դրսևորել է ցուցադրական հանդուգն վարքագիծ, չի ենթարկվել իր խուլիգանական գործողությունները խափանել ցանկացող Ալլա Հովհաննիսյանի օրինական պահանջներին, վերջինիս նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելով, նրան հրել և գցել է գետնին, դիտավորությամբ նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք։
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի հանցանքն այս դրվագով համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասին։
Նույն օրը Սերոբ Մխիթարյանը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով բարձրացել է տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով դեպի նրանց տուն, որը կանխվել է տանից դուրս եկած ոստիկանության հետաքննիչի կողմից։Այնուհետև Սերոբ Մխիթարյանը խանութի մոտ, նկատելով իր մոր և տուժող Ռիտա Այվազյանի միջև ծագած միջադեպը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և փողոցում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության` անցորդ քաղաքացիների նկատմամբ, հայհոյել և ապա դրսևորելով առանձին հանդգնություն, ոտքով հարվածել է տուժող Ռիտա Այվազյանի կրծքավանդակին և նրան պատճառել է մարմնական վնասվածք։ Իսկ նույն օրը երեկոյան ոստիկանության Էրեբունու բաժնում խախտելով հասարակական կարգը և շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խանգարելով բաժնի 2-րդ հարկի բնականոն աշխատանքը, վիճաբանության և փոխադարձ քաշքշոցի մեջ է մտել տուժող Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի և նրա ընկերոջ հետ, հայհոյել է նրանց, որը կանխվել է ոստիկանության աշխատակիցների միջամտությամբ։
Գնահատելով նույն օրը Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանի նկատմամբ դանակի գործադրման սպառնալիքով առանձնապես չարամիտ խուլիգանություն կատարելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված դրվագը, դատարանը գտել է, որ առաջադրված մեղադրանքը գործով հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված 2 անձինք, լինելով տուժողի ընտանիքի անդամները, իրեն զրպարտում են, ցանկանալով ապացույցներ ստեղծել իրեն ծանր հանցանքի կատարման համար պատասխանատվության ենթարկելու նպատակով։ Նախաքննական մարմնի կողմից Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մեղադրանքի դրվագով տուժող չեն ճանաչվել և որպես վկա տված ցուցմունքներում ընդունել են, որ իրենք նստած են եղել ավտոմեքենայի մեջ, դրսում հորդ անձրև է տեղացել, շրջակայքում մարդիկ չեն եղել, ընդ որում` Ռիտա Այվազյանը գնացել է խանութ` հանքային ջուր գնելու, իսկ մյուսները գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն` հետաքննիչի հետ միասին, երբ եկել է Սերոբ Մխիթարյանը և իրենց սպառնացել է դանակով։ Այսպիսով, տվյալ հանցանքի համար պարտադիր` հասարակության առկայությունը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքը և հասարակական կարգի խախտումը, խուլիգանության` որպես հանցանքի, դիսպոզիտիվ հատկանիշ, որպես հանցակազմի տարր, բացակայում է, հետևաբար` բացակայում է հանցակազմը։
Բացի այդ, Սերոբ Մխիթարյանի կողմից դանակը հանելու, կիրառելու փորձի, իրենց գտնվելու վայրի, դանակը կրելու կամ հագուստի գրպանից հանելու, դանակի չափսերի և մյուս հանգամանքների մասին վկաները և' նախաքննության, և' դատաքննության ժամանակ տվել են հակասական ցուցմունքներ։ Դանակը գործով չի հայտնաբերվել։ Վկա Սարգիս Մխիթարյանն իր ցուցմունքներում ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակ լինելու հանգամանքը։
Վկա Բուրաստան Ավետիսյանը, որպես անկողմնակալ վկա, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի կողմից մեքենային մոտենալու, վկաներին սպառնալու և իր ձեռքին դանակ ունենալու հանգամանքը։ Հարկ է նշել, որ խուլիգանության դրվագները հաջորդել են միմյանց, և տուժողներից ու վկաներից ոչ մեկը Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակի առկայության մասին ցուցմունք չի տվել։
Վկաներ Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը միաժամանակ ցուցմունք են տվել դատարանում, որ դեպքի պահին մթնշաղ է եղել, այդ պատճառով դանակի հետ կապված մանրամասները չեն կարող նշել, իրենք միայն դանակի ծայրն են տեսել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն` ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։ Մեղադրյալի մեղքի և պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքների առկայության ապացուցման պարտականությունը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն, գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն, յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
Դատարանը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում է ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա` հիմնված իր ներքին համոզմամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն, հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
Նույնպիսի պահանջ է ներկայացվում նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածով մեղադրական դատավճռին։
Վերոգրյալի հիմնավորմամբ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանքի դրվագը անհրաժեշտ է հանել մեղադրանքի ծավալից` հանցակազմի բացակայության պատճառով։
Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված խուլիգանությունը մյուս դրվագների գծով որպես միասնական արարք ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրան մեղավոր է ճանաչել նշված հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել։
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, ներկայացված բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, ուսումնասիրության և գնահատման ենթարկելով քրեական գործում առկա նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության, նրան մեղսագրված արարքի քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ է տրվել, ուստի դատավճիռը բեկանելու հիմքեր չկան, իսկ դատավճիռն այդ մասով օրինական և հիմնավորված է :
Ռիտա և Զավեն Այվազյանների մասով քաղաքացիական հայցը պետք է համարել լուծված` Վերաքննիչ դատարանում որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը` 143.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով, ամբաստանյալի կողմից լրիվ հատուցված լինելու պատճառաբանությամբ:
Ինչ վերաբերում է պատժից ազատելու մասով բողոքի հիմնավորումներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ևս անհիմն են, նկատի ունենալով, որ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 3-րդ կետով նախատեսված որևէ սահմանափակման մասին գործում տվյալներ չկան, այդպիսիք չի ներկայացրել նաև բողոքաբերը ի հաստատումն իր վերաքննիչ բողոքի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի ՍԵՐՈԲ ՔԵՐՈԲԻ ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
09 դեկտեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Տ.Հակոբյանի
Մասնակցությամբ`
ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ,ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.Մովսեսյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.Հոբոսյանի
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ` Զ.Այվազյանի
Ռ.Այվազյանի
Ա.Հովհաննիսյանի
Հ.Անդրեասյանի
Դռնբաց դատական նիստում մեղադրող Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության վարույթի կանոններով, քննության առնելով ՍԵՐՈԲ ՔԵՐՈԲԻ ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2009թ. սեպտեմբերի 07-ից մինչև դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի թվով 6 բնակարաններից, օգտվելով բնակարանների տերերի ժամանակավոր բացակայության հանգամանքից, կատարվել են քաղաքացիներին պատկանող գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Հափշտակվել են կանխիկ գումար և ոսկյա զարդեր։
Գողության փաստերի կապակցությամբ հարուցվել են քրեական գործեր, բացահայտվել է միայն 30.10.2009թ. Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 44 բնակարանից տուժող Ռուզաննա Պողոսյանին պատկանող 465.500 ՀՀ դրամ արժողության 19 կտոր ոսկյա զարդերի և 40.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի գողության դեպքը։ Պարզվել է, որ նշված գողությունը կատարել է տուժողի հարևան, անչափահաս Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը։
03.11.2009թ. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: Դատարանի կողմից մերժվել է խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու միջնորդությունը:
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով;
02.04.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 քրեական գործով դատավճիռը հրապարակվել է 13.08.2010թ.։
Չբացահայտված մյուս բնակարանային գողությունների դեպքերով տուժողները 2010թ. հունիսի սկզբին համատեղ դիմումներ են հասցեագրել ՀՀ Նախագահին, ՀՀ գլխավոր դատախազին, ՀՀ ոստիկանության պետին և ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպանին, բողոքելով իրենց բնակարաններից կատարված գողության դեպքերը չբացահայտվելու հանգամանքից, որոշակիորեն նշելով իրենց այն համոզմունքի մասին, որ չբացահայտված գողությունները նույնպես կատարվել են Սերոբ Մխիթարյանի կողմից։
Դիմումը ստորագրած անձանցից Ռիտա և Զավեն Այվազյանների բնակարանից 06.10.2009թ. գաղտնի հափշտակվել է 37.000 ԱՄՆ դոլար և 3 մլն ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, իսկ Հենրիկ Անդրեասյանի բնակարանից 05.04.2010թ. գաղտնի հափշտակվել է <Սամսունգ> մակնիշի տեսախցիկ և ոսկյա զարդեր, տուժողին պատճառելով ընդամենը 300.000 ՀՀ դրամ գումարի գույքային վնաս։
Նշված դիմումները կազմելու փաստը հայտնի է դարձել ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին, որն այդ կապակցությամբ ֆիզիկական հաշվեհարդար տեսնելու և տունը վառելու սպառնալիքներ է տվել Հենրիկ Անդրեասյանին։
Վերջինիս պատկանող Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տան պատուհանը, խորդանոցի դուռը և դրսում դրված փայտե բազկաթոռները հրկիզվել են 2010թ. հունիսի լույս 3-ի գիշերը, որի մասին տուժողը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, նշելով, որ Սերոբ Մխիթարյանն է հրկիզել իր բնակարանը։ Հրկիզման հետևանքով տուժողին պատճառվել է 207.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 10.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 12122310 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
2010թ. հունիսի 16-ին գործով տուժող Զավեն Այվազյանն ու նրա ծանոթ, մյուս տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ներկա են գտնվել հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի բնակարանից Սերոբ Մխիթարյանի կատարած գողության փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի դատաքննության հերթական նիստին։ Դատական նիստն ավարտվելուց հետո` ժամը 19.00-ի սահմաններում, Ալլա Հովհաննիսյանն ու Զավեն Այվազյանը վերջինիս պատկանող <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տուն, նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչու՞ Հենրիկ Անդրեասյանը ներկա չի գտնվել դատական նիստին։ Զավեն Այվազյանն իրեն պատկանող <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցի կողմից Հենրիկ Անդրեասյանի տան դարպասի մոտ, իսկ իրենք բարձրացել են նրա բնակարան, որտեղ սուրճ են խմել և զրուցել են։ Շուրջ 20 րոպե անց Զավեն Այվազյանը և Ալլա Հովհաննիսյանը դուրս են եկել Հենրիկ Անդրեասյանի տանից և իջնելով աստիճաններով, մոտեցել են դեպի փողոց տանող բակի դռանը։ Դա համընկել է նրան, որ նրանք լսել են դրսից ավտոմեքենայի հողմապակու կոտրվելու ձայնը, միաժամանակ միացել է նաև Զավեն Այվազյանին պատկանող <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ազդանշանային համակարգը։ Անմիջապես փողոց դուրս եկած Ալլա Հովհաննիսյանը տեսել է փախչող Սերոբ Մխիթարյանին, իսկ Զավեն Այվազյանը, հետապնդելով նրան, բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից և նրան բերելով ավտոմեքենայի մոտ, նրանից պարզաբանումներ է պահանջել իր ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հարցով։
Ավտոմեքենան վնասվելու հետևանքով տուժողին պատճառվել է 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։
Սերոբ Մխիթարյանն սկզբում հերքել է իր կողմից ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հանգամանքը, այնուհետև` դեպքի վայրում հավաքված քաղաքացիների ներկայությամբ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի և Ալլա Հովհաննիսյանի հասցեին, որի ընթացքում բռնություն է կիրառել իր խուլիգանական գործողությունները խափանող Ալլա Հովհաննիսյանի նկատմամբ` նրան հրել և գցել է գետնին, որի հետևանքով տուժող Ալլա Հովհաննիսյանին պատճառվել են թեթև մարմնական վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ աջ սրունք-թաթային հոդի շրջանի դրսային մակերեսի արյունազեղման և սրունք-թաթային հոդի ձգվածության ձևով։
Քիչ անց, երբ Հենրիկ Անդրեասյանի ահազանգով դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Ներսիսյանը Հ.Անդրեասյանի տանը բացատրություններ է վերցրել միջադեպի ականատես անձանցից, Սերոբ Մխիթարյանը, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները, մոտեցել է Զ. Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենային և խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել մինչ այդ դեպքի վայր եկած և ավտոմեքենայի սրահում գտնվող Զ. Այվազյանի դստեր` Արմենուհի Այվազյանի և հարսի` Աստղիկ Կարապետյանի հասցեին, փորձելով գործադրել որպես զենք օգտագործվող դանակը, սպառնացել և փորձել է հարվածել Աստղիկ Կարապետյանին, որը խափանվել է դեպքի վայրում գտնվող Սերոբ Մխիթարյանի եղբոր` Սարգիս Մխիթարյանի կողմից։
Դրանից հետո Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող մթերային խանութի մոտ, Սերոբ Մխիթարյանը, հանդիպելով Զավեն Այվազյանի կնոջը` Ռիտա Այվազյանին, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել նրա հասցեին և ոտքով հարվածելով վերջինիս կրծքավանդակի շրջանին` նրան գցել է գետնին, պատճառելով մարմնական վնասվածք, աջ բազկի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի, աջ բազկի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի և աջ կրծքագեղձի վերին ներսային քառակուսու արյունազեղումների ձևով, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, որից անմիջապես հետո, մտել է Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ տան բակ, և բարձրանալով երկրորդ բնակելի հարկ տանող աստիճաններով, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի հասցեին, այնուհետև նկատելով տանից դուրս եկող ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանին` հեռացել է։
Այնուհետև, երբ ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանի կողմից Զավեն Այվազյանն ու նրա ընտանիքի անդամները հրավիրվել են Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու 162 հասցեում գտնվող ոստիկանության Էրեբունու բաժին, ժամը 23-ի սահմաններում Սերոբ Մխիթարյանը ոստիկանության բաժնի երկրորդ հարկում գտնվող, ավագ հետաքննիչ Ս.Ներսիսյանի թիվ 18 աշխատասենյակի դիմաց շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի հասցեին, այդպիսով խոչընդոտելով ոստիկանության բնականոն աշխատանքը, որը նույնպես խափանվել է ոստիկանների միջամտությամբ, իսկ ժամը 23.45-ի սահմաններում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի դիմաց հանդիպելով Զավեն Այվազյանին` Սերոբ Մխիթարյանը ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին։
2010թ. հունիսի 16-ին Ալլա Հովհաննիսյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, 18.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12122910 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
27.10.2010թ. որոշմամբ թիվ 12122310 քրեական գործը միացվել է թիվ 12122910 քրեական գործին։
Քննությամբ, բացի վերոշարադրյալից, հիմնավորված է համարվել նաև այն, որ 2008թ. ապրիլ ամսին քննությամբ չպարզված օրը Սերոբ Մխիթարյանը չբացված դարպասներից ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ հասցեում գտնվող, Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ և գողացել 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը։
17.12.2010թ. որոշմամբ լրացնելով մեղադրանքը, նախաքննական մարմինը Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց կալանավորում է կիրառվել 06.07.2010թ.։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 24.12.2010թ։
Քրեական գործը 27.12.2010թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Դատական վիճաբանությունների փուլում 05.09.2011թ. մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածով ներկայացվել է Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որի հիման վրա Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված <ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին> ՀՀ օրենքի հիմքով վերանայել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճիռը, այն համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքին, Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցվել է ձերբակալման կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով նշանակված պատժից։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից։
Բավարարվել է տուժող Զավեն Այվազյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Զավեն Այվազյանի բռնագանձվել է 143.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնվել է ուժի մեջ։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողին ի պահ հանձնված <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենան թողնել տուժող Զավեն Այվազյանի տնօրինությանը։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից:
Բավարարվել է տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Հենրիկ Անդրեասյանի բռնագանձվել 207.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնվել է ուժի մեջ։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ.
<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճից։
25.10.2011թ. Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է տուժողղներ Զավեն և Ռիտա Այվազյանների և Ալլա Հովհաննիսյանի միասնական վերաքննիչ բողոքը, որը 31.10.2011թ. թողնվել է առանց քննության ժամկետանց լինելու պատճառով:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ, սույն գործով մեղադրող Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքը 31.10.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 418-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Մեղադրող Հ.Մովսեսյանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ դատավճիռը բողոքարկվում է մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասից նույն հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու և 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված ազատելու մասերով:
Գտնում է, որ ամբաստանյալի մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասից նույն հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու և պատժիզ ազատելու ընթացքում թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ:
Ամբաստանյալ ԱՄխիթարյանը խուլիգանությունը կատարել է 2010թ. հունիսի 16-ին` ժամը 19.00-ից մինչև ժամը 23.45-ն ընկած ժամանակահատվասծում։ Խուլիգանության դրվագով նրա մեղադրանքը բաղկացած է 4 ինքնուրույն դրվագներից, որոնք կատարվել են՝
ա) Տիգրան Մեծի փողոցի 3-րդ նրբացքում,
բ) նույն նրբանցքում Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանի նկատմամբ,
գ) խանութի մոտ,
դ) ոստիկանության բաժնում։
Քրեական իրավունքում շարունակվող է համարվում այն հանցագործությունը, որը բաղկացած է մեկից ավելի նույնական գործողություններից, որոնք թեկուզև առանձին վերցրած՝ ինքնուրույն հանցակազմ են ներկայացնում, բայց ընդգրկվւսծ են միասնական դիտավորությամբ և ունեն մեկ ընդհանուր նպատակ, ուստի միասին վերցրած դիտվում են որպես մեկ հանցագործություն։ Շարունակվող հանցագործությունը բաղկացած է ժամանակային առումով տարանջատված համասեռ հանցավոր արարքներից, բայց ամբողջությամբ կազմում է միասնական հանցագործություն։
Նախաքննության ընթացքում խուլիգանության դրվագով մեղադրանքը որակվել է որպես մեկ միասնական դիտավորությամբ կատարված՝ նկատի ունենալով՝
1.հանցագործության կատարման տևողությունը, դրվագների անընդհատությունը, դրանց ժամանակային կարճատև առանձնացվածությունը,
2.խուլիգանական գործողությունների՝ կոնկրետ անձանց նկատմամբ ուղղվածությունը,
3.ա-գ դրվագներով խուլիգանության կատարման վայրի նույնությունը:
Հղում կատարելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵԿԴ /0058/11/09 գործով կայացրած 26.03.2010թ. որոշմանը և ՄԻԵԴԻ որոշումներին` մեղադրողը հայտնել է, որ դատարանն անհասկանալի իրավական դատողություններ է արել վերաաորակման հարցով, չի պատճառաբանել վերաորակման հիմքերը, իսկ խուլիգանության երկու դրվագներին ընդհանրապես գնահատական չի տվել այդ դրվագները դուրս են մնացել դատավճռի եզրափակիչ մասից:
Տիգրան Մեծի փողոցի 3-րդ նրբանցքում կատարված խուլիգանությունը որակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։
Խանութի մոտ և ոստիկանության բաժնում Ս.Մխիթարյանի գործողությունները դիտել է որպես ինքնուրույն խուլիգանություններ, սակայն դրանց քրեաիրավւսկան գնահատական չի տվել։ Այդ արարքներն առանձին վերցրած ենթակա էին որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով։
Այսինքն` անգամ դատարանի իրավական դիրքորոշման պարագայում նշված 3 դրվագներում առկա է հանցագործությունների համակցություն, որպիսի հարցին դատարանն ընդհանրապես չի անդրադարձել։
Տիգրան Մեծի փողոցի 3-րդ նրբանցքում նույն նրբանցքում Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանր նկատմամբ խուլիգանության դրվագը դատարանն արհեստականորեն տարանջատել է Ս.Մխիթարյանի գործողությունների շղթայից, իբր չփարատված կասկածի հիմքով այն հանել է մեղադրանքի ծավալից։
Հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի արդյունքում հասարակական կարգի խախտմանը իրավական ճիշտ որակում տալու համար անհրաժեշտ էր նախևառաջ գնահատել անձի դիտավորության ուղղվածությունը, նրա հոգեբանական վերաբերմունքը կատարվող արարքին և դրա հետևանքներին, այն մղումները, որոնցով առաջնորդվել է հանցագործություն կատարած անձը, այսինքն՝ պարզել հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը՝ ամբողջության մեջ։
Գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը ճիշտ չի գնահատել դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը։
Ամբաստանյալ Ս.Մխիթաոյանի մեղադրանքը վերաորակելով դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով նախատեսված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, ինչը ենթադրում է քրեական օրենքի արդարացի կիրառում։
Ամբաստանյալ ԱՄխիթարյանի մեղադրանքի ձևակերպումից ակնհայտ երևում է, որ խուլիգանական գործողությունների սկիզբը մեղադրողն ընդունել է ավտոմեքենայի դիմապակին կոտրելու փաստը չընդունելու պահը, ինչին անմիջապես հաջորդել է հասարակական կարգի կոպիտ խախտումը։
Խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի բնութագրումից չի բխում դատարանի պնդումը, թե դանակով սպառնալու պահին դեպքի վայրում հասարակություն չի եղել, հասարակական կարգը չի խախտվել, քանի որ բացի ամբաստանյալից, Արմենուհի Այվազյանից և Աստղիկ Կարապետյանից, դեպքի վայրում այլ անձինք չեն գտնվել։ Նախ՝ խուլիգանական գործողությունների հրապարակային բնույթը չի նշանակում, թե խուլիգանությունը պետք է անպայման հասարակական վայրերում կատարվի և անպայման հասարակության անդամների մասնակցությամբ։ Երկրորդ՝ գործով հիմնավորվել է, որ դեպքին ականատես են եղել նաև ամբաստանյալի եղբայրը, այլ անձինք, այսինքն հաստատված է նաև դեպքին հասարակության ներկայությունը։
Հանցագործության գործիքի և այն չհայտնաբերելու մասին դատարանի անորոշ հիշատակումրը օբյեկտիվ չէ։ Անհրաժեշտ միջոցառումներ ձեռնարկելու արդյունքում հանցագործության գործիքը չհայտնաբերելը դեռևս չի նշանակում, որ գործիքի տեսակը, չափը, այլ առանձնահատկությունները քննությամբ չեն պարզվել։
Բացի դա, հանցագործության գործիքի վերաբերյալ դատողությունը չի համապատասխանում ՀՀ քր. դատ. 107 հոդվածով նախատեսված ապացուցման առարկայի սահմանների վերաբերյալ պահանջին։
Դատարանը դուրս է եկել իր իրավասության սահմաններից, պետական այլ իրավասու մարմնի փոխարեն կիրառել է համաներման ակտը։ Դատարանը նշել է նաև, թե համաներման ակտը չկիրառելու հիմքեր չկան։
Մինչդեռ համաներման որոշման 9-րդ կետի 1-ին ենթակետում (սույն որոշման կիրառման օրվա դրությամբ պատիժը կրելու սահմանված կարգը չարամիտ խախտողների նկատմամբ) և 3-րդ ենթակետում (այն անձանց նկատմամբ, որոնք քրեակատարողական հհմնարկում սույն որոշման կիրառման օրվա դրությամբ կրկին կատարել են դիտավորյալ հանցագործություն) նշված հիմքերը կարող են հայտնի լիրել միայն քրեակատարողական հիմնարկությանը:
Պատժի մասով նույնպես դատավճիռը պատճառաբանված չէ. դատարանը չի նշել, թե ինչ հիմքով, որ իրավական ակտի հիման վրա և ինչ հանգամանքներով պայմանավորված է քննարկում դատապարտյալին պատժից ազատելու հարցը։
Կոնկրետ դեպքում դատապարտյալին պատժից ազատելու հարցը պետք է քննարկեր քրեակատարողական հիմնարկի պետը, որից հետո միայն դատարանը կարող էր անդրադառնալ իր վարույթում քննվող գործով համաներման ակտի կիրառման հարցին։
Այսպիսով, ըստ մեղադրողի` դատարանի կողմից թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, նշված հիմքով դատավճռի մասը ենթակա է բեկանման։
Խուլիգանության մասով ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի մեղադրանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներին, իսկ դատապարտյալին 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու իրավասությամբ դատարանն օժտված չի եղել։
Վերոգրյալներից ելներով` մեղադրողը խնդրել է խուլիգանության և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու մասերով բեկանել էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 17-ի դատավճիռը։
Սերոբ Քերոբի Սխիթարյանին դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 4-րդ մասով, իսկ 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու հարցը թողնել առանց քննության։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցերից մեկը հետևյալն է. ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի կողմից, որպես զենք օգտագործվող դանակով սպառնալը և հարվածելու փորձը արդյոք վկայում է նրա արարքում զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու հատկանիշների առկայության մասին:
Վերաքննիչ դատարանը բողոքներում առաջադրված հարցադրումներին անդրադառնալուց առաջ հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 258-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝(…):
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով (…):
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
3) կատարվել է նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից,
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով,
5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով՝
(…):
4. Սույն հոդվածի երկրորդ կամ երրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ (…):
Արման Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ ՎԲ 223/06 24.10.2006թ. գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ «Խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները։ Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով։ Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։
Վերոշարադրյալ վերլուծությունից բխում է, որ խուլիգանության, ինչպես հասարակ, այնպես էլ որակյալ հանցակազմերի սուբյեկտիվ կղմի պարտադիր հատկանիշ է արարքում խուլիգանական մղումների առկայությունը: Այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգքրի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքը, այն է` զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գրծադրմամբ կատարված խուլիգանությունը ենթադրում է մղումների առկայություն, հակառակ պարագայում` արարքը չի կարող որակվել վերոնշյալ հատկանիշներով:
Խուլիգանության գործողությունների կատարման ընթացքում հրազենի, սառը զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրումը հիմք է հանդիսանում հանցագործությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու համար ոչ միայն այն դեպքերում, երբ մեղադրյալը դրանց օգնությամբ հասցնում է կամ փորձում է հասցնել մարմնական վնասվածքներ, այլև այն դեպքերում, երբ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում նշված առարկաների օգտագործումը քաղաքացիների կյանքի և առողջության համար ստեղծում է իրական սպառնալիք:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցը, վերլուծելով և գնահատելով մեղադրանքի նշված դրվագով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գտել է, որ նախաքննական մարմնի որոշմամբ 2010թ. հունիսի 16-ին ժամը19:00-ից մինչև ժամը 23:45-ն ընկած ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված գործողությունների շղթան իր բազմադրվագ դրսևորումներով միասնական առումով որպես հանցանք որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Խուլիգանությունը, որպես հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն, ուղղակի դիտավորությամբ կատարված հանրության համար վտանգավոր և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն գործողությունն է, որով քրեական պատասխանատվության ենթակա մեղսունակ անձը կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Նույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մասերով նախատեսված են խուլիգանությունը որակյալ դարձնող դեպքերը` իրենց դիսպոզիտիվ հատկանիշների շարադրանքով։
Տվյալ դեպքում մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված հանցանքի բազմադրվագությունը ենթադրում է, որ դրվագներից յուրաքանչյուրը պետք է ինքնուրույն իր մեջ միայն խուլիգանության առանձին հանցակազմ պարունակի, այլապես կարող է առկա լինել հանցանքների համակցություն։ Հենց դրանով էր պայմանավորված եղել նաև այն հանգամանքը, որ դատարանի կողմից դատական վիճաբանությունների փուլը հայտարարելուց հետո մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով ներկայացրել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված նախկին մեղադրանքի ծավալը տրոհելով, դրանից առանձնացնելով խուլիգանության սկիզբը համարվող` 16.06.2010թ. ժամը19:00-ի սահմաններում Զավեն Այվազյանին պատկանող անձնական օգտագործման ավտոմեքենայի առջևի հողմապակին և կանգնակը վնասելու և տուժողին զգալի չափի` 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս պատճառելու դրվագը, այն որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Հետազոտելով, վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամն ձեռք բերված ապացույցները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագները, դատարանը գտել է, որ նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագներից ոչ բոլորն են, որ իրենց քրեաիրավական որակմամբ ունեն խուլիգանության հատկանիշներ և որ դրանք որպես խուլիգանության մեկ միասնական շարունակական գործողություն դիտելը ճիշտ չէ, այն մեխանիկական շարադրանքի արդյունք է և չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից։
Այսպես.
Քրեական գործով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի ու նրա ընտանիքի անդամների և մյուս կողմից` տուժողներ Այվազյանների և Անդրեասյանների փոխհարաբերությունները լարվել են տուժողների բնակարանից կատարված գողությունների մեջ տուժողների կողմից Սերոբ Մխիթարյանին կասկածելու և նրան քրեական պատասխանատվության կանչելու պահանջով վերադաս իրավասու մարմիններին դիմումներ հասցեագրելու կապակցությամբ։
16.06.2010թ.`ժամը 1900-ի սահմաններում, տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենայի դիմապակին և կանգնակը վնասելուց անմիջապես հետո տուժող Զավեն Այվազյանի կողմից ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը, իր և տուժողների միջև ստեղծված անձնական հակակրանքի ու ատելության հողի վրա, ավտոմեքենան իր կողմից վնասելու հարցի շուրջ վիճաբանության մեջ մտնելով տուժող Զավեն Այվազյանի հետ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ հասարակական վայրում` փողոցում, տուժողների և նրանց ընտանիքների անդամների և անցորդների ներկայությամբ, դիտավորությամբ և ցուցադրաբար անտեսելով հասարակության առկայության հանգամանքը, դրանով իսկ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, տվել է սեռական բնույթի խուլիգանական հայհոյանքներ, տուժող Զավեն Այվազյանի նկատմամբ դրսևորել է ցուցադրական հանդուգն վարքագիծ, չի ենթարկվել իր խուլիգանական գործողությունները խափանել ցանկացող Ալլա Հովհաննիսյանի օրինական պահանջներին, վերջինիս նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելով, նրան հրել և գցել է գետնին, դիտավորությամբ նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք։
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի հանցանքն այս դրվագով համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասին։
Նույն օրը Սերոբ Մխիթարյանը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով բարձրացել է տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով դեպի նրանց տուն, որը կանխվել է տանից դուրս եկած ոստիկանության հետաքննիչի կողմից։Այնուհետև Սերոբ Մխիթարյանը խանութի մոտ, նկատելով իր մոր և տուժող Ռիտա Այվազյանի միջև ծագած միջադեպը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և փողոցում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության` անցորդ քաղաքացիների նկատմամբ, հայհոյել և ապա դրսևորելով առանձին հանդգնություն, ոտքով հարվածել է տուժող Ռիտա Այվազյանի կրծքավանդակին և նրան պատճառել է մարմնական վնասվածք։ Իսկ նույն օրը երեկոյան ոստիկանության Էրեբունու բաժնում խախտելով հասարակական կարգը և շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խանգարելով բաժնի 2-րդ հարկի բնականոն աշխատանքը, վիճաբանության և փոխադարձ քաշքշոցի մեջ է մտել տուժող Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի և նրա ընկերոջ հետ, հայհոյել է նրանց, որը կանխվել է ոստիկանության աշխատակիցների միջամտությամբ։
Գնահատելով նույն օրը Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանի նկատմամբ դանակի գործադրման սպառնալիքով առանձնապես չարամիտ խուլիգանություն կատարելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված դրվագը, դատարանը գտել է, որ առաջադրված մեղադրանքը գործով հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված 2 անձինք, լինելով տուժողի ընտանիքի անդամները, իրեն զրպարտում են, ցանկանալով ապացույցներ ստեղծել իրեն ծանր հանցանքի կատարման համար պատասխանատվության ենթարկելու նպատակով։ Նախաքննական մարմնի կողմից Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մեղադրանքի դրվագով տուժող չեն ճանաչվել և որպես վկա տված ցուցմունքներում ընդունել են, որ իրենք նստած են եղել ավտոմեքենայի մեջ, դրսում հորդ անձրև է տեղացել, շրջակայքում մարդիկ չեն եղել, ընդ որում` Ռիտա Այվազյանը գնացել է խանութ` հանքային ջուր գնելու, իսկ մյուսները գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն` հետաքննիչի հետ միասին, երբ եկել է Սերոբ Մխիթարյանը և իրենց սպառնացել է դանակով։ Այսպիսով, տվյալ հանցանքի համար պարտադիր` հասարակության առկայությունը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքը և հասարակական կարգի խախտումը, խուլիգանության` որպես հանցանքի, դիսպոզիտիվ հատկանիշ, որպես հանցակազմի տարր, բացակայում է, հետևաբար` բացակայում է հանցակազմը։
Բացի այդ, Սերոբ Մխիթարյանի կողմից դանակը հանելու, կիրառելու փորձի, իրենց գտնվելու վայրի, դանակը կրելու կամ հագուստի գրպանից հանելու, դանակի չափսերի և մյուս հանգամանքների մասին վկաները և' նախաքննության, և' դատաքննության ժամանակ տվել են հակասական ցուցմունքներ։ Դանակը գործով չի հայտնաբերվել։ Վկա Սարգիս Մխիթարյանն իր ցուցմունքներում ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակ լինելու հանգամանքը։
Վկա Բուրաստան Ավետիսյանը, որպես անկողմնակալ վկա, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի կողմից մեքենային մոտենալու, վկաներին սպառնալու և իր ձեռքին դանակ ունենալու հանգամանքը։ Հարկ է նշել, որ խուլիգանության դրվագները հաջորդել են միմյանց, և տուժողներից ու վկաներից ոչ մեկը Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակի առկայության մասին ցուցմունք չի տվել։
Վկաներ Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը միաժամանակ ցուցմունք են տվել դատարանում, որ դեպքի պահին մթնշաղ է եղել, այդ պատճառով դանակի հետ կապված մանրամասները չեն կարող նշել, իրենք միայն դանակի ծայրն են տեսել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն` ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։ Մեղադրյալի մեղքի և պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքների առկայության ապացուցման պարտականությունը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն, գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն, յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
Դատարանը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում է ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա` հիմնված իր ներքին համոզմամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն, հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
Նույնպիսի պահանջ է ներկայացվում նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածով մեղադրական դատավճռին։
Վերոգրյալի հիմնավորմամբ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանքի դրվագը անհրաժեշտ է հանել մեղադրանքի ծավալից` հանցակազմի բացակայության պատճառով։
Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված խուլիգանությունը մյուս դրվագների գծով որպես միասնական արարք ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրան մեղավոր է ճանաչել նշված հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել։
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, ներկայացված բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, ուսումնասիրության և գնահատման ենթարկելով քրեական գործում առկա նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության, նրան մեղսագրված արարքի քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ է տրվել, ուստի դատավճիռը բեկանելու հիմքեր չկան, իսկ դատավճիռն այդ մասով օրինական և հիմնավորված է :
Ռիտա և Զավեն Այվազյանների մասով քաղաքացիական հայցը պետք է համարել լուծված` Վերաքննիչ դատարանում որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը` 143.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով, ամբաստանյալի կողմից լրիվ հատուցված լինելու պատճառաբանությամբ:
Ինչ վերաբերում է պատժից ազատելու մասով բողոքի հիմնավորումներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ևս անհիմն են, նկատի ունենալով, որ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 3-րդ կետով նախատեսված որևէ սահմանափակման մասին գործում տվյալներ չկան, այդպիսիք չի ներկայացրել նաև բողոքաբերը ի հաստատումն իր վերաքննիչ բողոքի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի ՍԵՐՈԲ ՔԵՐՈԲԻ ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԷԴ/0167/01/10
2011թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Հայկ Մովսեսյան
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Անժելա Հոբոսյան
Տուժողներ Զավեն Այվազյան
Ռիտա Այվազյան
Ալլա Հովհաննիսյան
Հենրիկ Անդրեասյան
2011թվականի սեպտեմբերի 17-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի ծնված 30.01.1992թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատել, նախկինում դատված՝
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցվել է ձերբակալման կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 13.08.2010թ.։
Հաշվառված և բնակվել է ք. Երևան, Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 26 տանը։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը 06.07.2010թ.։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
2009թվականի սեպտեմբերի 07-ից մինչև դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի թվով 6 բնակարաններից, օգտվելով բնակարանների տերերի ժամանակավոր բացակայության հանգամանքից, կատարվել են քաղաքացիներին պատկանող գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Հափշտակվել են կանխիկ գումար և ոսկյա զարդեր։
Գողության փաստերի կապակցությամբ հարուցվել են քրեական գործեր, բացահայտվել է միայն 30.10.2009թ. Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 44 բնակարանից տուժող Ռուզաննա Պողոսյանին պատկանող 465.500 ՀՀ դրամ արժողության 19 կտոր ոսկյա զարդերի և 40.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի գողության դեպքը։ Պարզվել է, որ նշված գողությունը կատարել է տուժողի հարևան, անչափահաս Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը։ Վերջինս ձերբակալվել է 03.11.2009թ.։ Դատարանի կողմից մերժվել է խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու միջնորդությունը։ Նախաքննական մարմնի կողմից նշված դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 02.04.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Նշված ԵԷԴ/0039/01/10 քրեական գործով դատավճիռը հրապարակվել է 13.08.2010թ.։
Չբացահայտված մյուս բնակարանային գողությունների դեպքերով տուժողները 2010թ. հունիսի սկզբին համատեղ դիմումներ են հասցեագրել ՀՀ Նախագահին, ՀՀ գլխավոր դատախազին, ՀՀ ոստիկանության պետին և ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպանին, բողոքելով իրենց բնակարաններից կատարված գողության դեպքերը չբացահայտվելու հանգամանքից, որոշակիորեն նշելով իրենց այն համոզմունքի մասին, որ չբացահայտված գողությունները նույնպես կատարվել են Սերոբ Մխիթարյանի կողմից։
Դիմումը ստորագրած անձանցից Ռիտա և Զավեն Այվազյանների բնակարանից 06.10.2009թ. գաղտնի հափշտակվել է 37.000 ԱՄՆ դոլար և 3 մլն ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, իսկ Հենրիկ Անդրեասյանի բնակարանից 05.04.2010թ. գաղտնի հափշտակվել է «Սամսունգ» մակնիշի տեսախցիկ և ոսկյա զարդեր, տուժողին պատճառելով ընդամենը 300.000 ՀՀ դրամ գումարի գույքային վնաս։
Նշված դիմումները կազմելու փաստը հայտնի է դարձել ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին, որն այդ կապակցությամբ ֆիզիկական հաշվեհարդար տեսնելու և տունը վառելու սպառնալիքներ է տվել Հենրիկ Անդրեասյանին։
Վերջինիս պատկանող Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տան պատուհանը, խորդանոցի դուռը և դրսում դրված փայտե բազկաթոռները հրկիզվել են 2010թ. հունիսի լույս 3-ի գիշերը, որի մասին տուժողը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, նշելով, որ Սերոբ Մխիթարյանն է հրկիզել իր բնակարանը։ Հրկիզման հետևանքով տուժողին պատճառվել է 207.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 10.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 12122310 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
2010թ. հունիսի 16-ին գործով տուժող Զավեն Այվազյանն ու նրա ծանոթ, մյուս տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ներկա են գտնվել հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի բնակարանից Սերոբ Մխիթարյանի կատարած գողության փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի դատաքննության հերթական նիստին։ Դատական նիստն ավարտվելուց հետո ժամը 19.00-ի սահմաններում Ալլա Հովհաննիսյանն ու Զավեն Այվազյանը վերջինիս պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տուն, նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչու՞ Հենրիկ Անդրեասյանը ներկա չի գտնվել դատական նիստին։ Զավեն Այվազյանն իրեն պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցի կողմից Հենրիկ Անդրեասյանի տան դարպասի մոտ, իսկ իրենք բարձրացել են նրա բնակարան, որտեղ սուրճ են խմել և զրուցել են։
Շուրջ 20 րոպե անց Զավեն Այվազյանը և Ալլա Հովհաննիսյանը դուրս են եկել Հենրիկ Անդրեասյանի տանից և իջնելով աստիճաններով, մոտեցել են դեպի փողոց տանող բակի դռանը։ Դա համընկել է նրան, որ նրանք լսել են դրսից ավտոմեքենայի հողմապակու կոտրվելու ձայնը, միաժամանակ միացել է նաև Զավեն Այվազյանին պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ազդանշանային համակարգը։ Անմիջապես փողոց դուրս եկած Ալլա Հովհաննիսյանը տեսել է փախչող Սերոբ Մխիթարյանին, իսկ Զավեն Այվազյանը, հետապնդելով նրան, բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից և նրան բերելով ավտոմեքենայի մոտ, նրանից պարզաբանումներ է պահանջել իր ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հարցով։
Ավտոմեքենան վնասվելու հետևանքով տուժողին պատճառվել է 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։
Սերոբ Մխիթարյանն սկզբում հերքել է իր կողմից ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հանգամանքը, այնուհետև դեպքի վայրում հավաքված քաղաքացիների ներկայությամբ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի և Ալլա Հովհաննիսյանի հասցեին, որի ընթացքում բռնություն է կիրառել իր խուլիգանական գործողությունները խափանող Ալլա Հովհաննիսյանի նկատմամբ` նրան հրել և գցել է գետնին, որի հետևանքով տուժող Ալլա Հովհաննիսյանին պատճառվել են թեթև մարմնական վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ աջ սրունք-թաթային հոդի շրջանի դրսային մակերեսի արյունազեղման և սրունք-թաթային հոդի ձգվածության ձևով։
Քիչ անց, երբ Հենրիկ Անդրեասյանի ահազանգով դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանը Հ. Անդրեասյանի տանը բացատրություններ է վերցրել միջադեպի ականատես անձանցից, Սերոբ Մխիթարյանը, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները, մոտեցել է Զ. Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենային և խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել մինչ այդ դեպքի վայր եկած և ավտոմեքենայի սրահում գտնվող Զ. Այվազյանի դստեր` Արմենուհի Այվազյանի և հարսի` Աստղիկ Կարապետյանի հասցեին, փորձելով գործադրել որպես զենք օգտագործվող դանակը, սպառնացել և փորձել է հարվածել Աստղիկ Կարապետյանին, որը խափանվել է դեպքի վայրում գտնվող Սերոբ Մխիթարյանի եղբոր` Սարգիս Մխիթարյանի կողմից։
Դրանից հետո Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող մթերային խանութի մոտ, Սերոբ Մխիթարյանը, հանդիպելով Զավեն Այվազյանի կնոջը` Ռիտա Այվազյանին, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել նրա հասցեին և ոտքով հարվածելով վերջինիս կրծքավանդակի շրջանին` նրան գցել է գետնին, պատճառելով մարմնական վնասվածք, աջ բազկի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի, աջ բազկի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի և աջ կրծքագեղձի վերին ներսային քառակուսու արյունազեղումների ձևով, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, որից անմիջապես հետո, մտել է Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ տան բակ, և բարձրանալով երկրորդ բնակելի հարկ տանող աստիճաններով, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի հասցեին, այնուհետև նկատելով տանից դուրս եկող ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանին` հեռացել է։
Այնուհետև, երբ ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանի կողմից Զավեն Այվազյանն ու նրա ընտանիքի անդամները հրավիրվել են Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու 162 հասցեում գտնվող ոստիկանության Էրեբունու բաժին, ժամը 23-ի սահմաններում Սերոբ Մխիթարյանը ոստիկանության բաժնի երկրորդ հարկում գտնվող, ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանի թիվ 18 աշխատասենյակի դիմաց շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի հասցեին, այդպիսով խոչընդոտելով ոստիկանության բնականոն աշխատանքը, որը նույնպես խափանվել է ոստիկանների միջամտությամբ, իսկ ժամը 23.45-ի սահմաններում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի դիմաց հանդիպելով Զավեն Այվազյանին` Սերոբ Մխիթարյանը ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին։
2010թ. հունիսի 16-ին Ալլա Հովհաննիսյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, 18.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12122910 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
27.10.2010թ. որոշմամբ թիվ 12122310 քրեական գործը միացվել է թիվ 12122910 քրեական գործին։
Քննությամբ, բացի վերոշարադրյալից, հիմնավորված է համարվել նաև այն, որ 2008թ. ապրիլ ամսին քննությամբ չպարզված օրը Սերոբ Մխիթարյանը չբացված դարպասներից ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ հասցեում գտնվող, Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ և գողացել 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը։
17.12.2010թ. որոշմամբ լրացնելով մեղադրանքը, նախաքննական մարմինը Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց կալանավորում է կիրառվել 06.07.2010թ.։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 24.12.2010թ։
Քրեական գործը 27.12.2010թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
29.08.2011թ. դատական նիստի ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 353-րդ հոդվածի կարգով դատաքննությունը հայտարարվել է ավարտված։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 354-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով դատարանն անցել է դատական վիճաբանություններն ունկնդրելուն։ Մեղադրողը միջնորդել է ժամանակ տրամադրել ճառին պատրաստվելու համար։
Դատական վիճաբանությունների փուլում 05.09.2011թ. մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածով ներկայացվել է Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որի հիման վրա Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք նախաքննական մարմնի կողմից դրվել են մեղադրանքի հիմքում և թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Դատական քննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, ցուցմունք տալով այն մասին, որ.
2008թ. ապրիլ ամսին մուտք է գործել Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ և գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը, որի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հայտնելով, որ հրկիզումն ինքը չի կատարել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը 16.06.2010թ. չի վնասել տուժող Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենան և նրան գույքային վնաս չի պատճառել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, ցուցմունք տալով այն մասին, որ ինքը հայհոյանքներ է տվել այն ժամանակ, երբ տուժող Զավեն Այվազյանն իր ձեռքից բռնելով, բերել է վնասված ավտոմեքենայի մոտ և իրեն մեղադրել դիմապակին ջարդելու մեջ, իրեն մեղավոր է ճանաչել նաև այն բանի համար, որ հայհոյանքներ է տվել Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով բարձրանալիս։ Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը ժխտել է խուլիգանություն կատարելու և այդ ընթացքում Արմենուհի Այվազյանին և Աստղիկ Կարապետյանին դանակով սպառնալու կամ դանակով հարվածելու փորձ կատարելու, ընդհանրապես իր մոտ դանակ ունենալու հանգամանքները, ինչպես նաև նույն օրը` 16.06.2010թ. խանութի մոտ խուլիգանություն կատարելու, այդ ընթացքում` Ռիտա Այվազյանին ոտքով հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու, այնուհետև ոստիկանության Էրեբունու բաժնի միջանցքում հայհոյելու, ոստիկանության բաժնի բնականոն աշխատանքին խոչընդոտելու և ոստիկանության Էրեբունու բաժնի դիմաց տուժող Զավեն Այվազյանի դեմքին հարվածելու հանգամանքները։
Հատոր 1 Գ.Թ. 105-107, 235-236, 237-238, 244-245, 246-247, 248-249,
հատոր 2 գ.թ. 62-63, 185, 218, 267, դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի ավտոտնակից էլեկտրական մարտկոցը ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից գողանալու մեղադրանքը, բացի ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր բնակելի տան առաջին հարկում գտնվում է ավտոտնակը։ 2008թ. գարնանը ավտոտնակի դարպասները բաց էր թողել, իսկ ավտոտնակում իր անձնական ԳԱԶ-24 մակնիշի 63 ՍԼ 845 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրայից հանել և լիցքավորման ապարատին էր միացրել էլեկտրական մարտկոցը։ Վերադառնալով ավտոտնակ, տեսել է, որ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը գողացել են։ Ինքը կասկածել է Սերոբ Մխիթարյանին, ում նախկինում շարքից դուրս եկած մարտկոցներ է տվել նրա խնդրանքով` երկրորդական հումքի կետեր հանձնելու համար։ Ինքը դիմել է Սերոբի հորը` Քերոբ Մխիթարյանին, վերջինս խոստացել է մարտկոցը վերադարձնել։ Միասին գնացել են իրենց նրբանցքում ավտոմեքենաների շարժիչներ վերանորոգող Լևոն Խաչատրյանի արհեստանոց։ Իր և Քերոբի պահանջով Լևոն Խաչատրյանը վերադարձրել է իր ավտոտնակից գողացված էլեկտրական մարտկոցը։ Քերոբն իր ներկայությամբ ապտակել է արհեստանոցում գտնվող Լ. Խաչատրյանի եղբորորդուն, ասելով, որ Սերոբը նրա «ջրերն է ընկել», ու կատարել է մարտկոցի գողությունը։ Ինքը մարտկոցը վերցրել ու հեռացել է։ Կատարվածի մասին նախկինում ոստիկանություն չի հայտնել։
Հատոր 2 Գ.Թ. 32-33, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Լևոն Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ. գարնանը Սերոբ Մխիթարյանը ավտոմեքենայի էլեկտրական մարտկոց է բերել իր արհեստանոց։ Ինքը նրանից հետաքրքրվել է, թե մարտկոցն, արդյոք, գողացված հո չէ, Սերոբը պատասխանել է, որ` ոչ, որից հետո ինքը վերցրել է մարտկոցը, պայմանավորվելով, որ երեկոյան Սերոբին կվճարի 1000 ՀՀ դրամ։ Սակայն նույն օրն իր արհեստանոց են եկել հարևանությամբ բնակվող Քերոբ Մխիթարյանն ու Հենրիկ Անդրեասյանը և նրանց պահանջով ինքը մարտկոցը վերադարձրել է։ Իր եղբորորդի Կամո Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ արհեստանոցի աստիճանների մոտ օգնել է Սերոբին` նրա բերած մարտկոցը արհեստանոց բարձրացնելու հարցում, իսկ մարտկոցի գողացված լինելու հանգամանքից ինքը տեղյակ չի եղել։
Հատոր 2 Գ.Թ. 70-71, 200-201
Վկա Կամո Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ. ապրիլ ամսին` իր բանակ զորակոչվելուց մեկ ամիս առաջ, երբ ինքը գնացել էր հորեղբոր` Լևոն Խաչատրյանի արհեստանոց` սուրճ խմելու, արհեստանոցի աստիճանների վրա պատահաբար հանդիպել է Սերոբին, ում մոտ ավտոմեքենայի մարտկոց է եղել։ Սերոբը հայտնել է, որ մարտկոցն իրենցն է, բերել է հանձնելու, խնդրել է իրեն օգնել, ինքն էլ օգնել և մարտկոցը միասին բարձրացրել են արհեստանոց։ Մի քանի օր անց իմացել է Քերոբ Մխիթարյանից, որ մարտկոցը գողացված է եղել։
Հատոր 2 Գ.Թ. 227-228
Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի գույքը հրկիզմամբ դիտավորությամբ ոչնչացնելու դրվագով Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի սկզբին Սերոբ Մխիթարյանը իմանալով, որ բնակարանային գողությունների դեպքերով տուժողները բողոքներ են հասցեագրել վերադաս ատյաններ, իր ձեռքին փաստաթղթեր է տեսել և հետաքրքրվել է, թե դրանք ի՞նչ փաստաթղթեր են։ Իր այն պատասխանից հետո, թե` «քո գործը չէ», Սերոբ Մխիթարյանը սպառնացել է, ասելով. «քո տունը կվառեմ» և հեռացել է։ Ինքն այդ մասին հայտնել է կնոջը, վերջինս դա լուրջ չի ընդունել, ասելով, որ «ջահել է, ուղղակի սպառնացել է»։ Սակայն նույն օրը քարեր են շպրտել իր տանիքի վրա, իսկ գիշերը` 03.06.2010թ. ժ.02։30-ին ինքն արթնացել է հյուրասենյակում քնած թոռան` Տիգրան Բաղդասարյանի ձայնից։ Արթնանալով, նկատել է, որ հյուրասենյակի բաց պատուհանն այրվում է։ Անմիջապես միջոցներ է ձեռնարկել կրակը հանգցնելու համար։ Կրակի օջախներ են առկա եղել նաև առաջին հարկում` այրվել են փայտե 2 ամառային բազմոցները, խոհանոցային փայտե աթոռը, ինքը զանգահարել է ոստիկանություն։ Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն անձնական թշնամիներ չունի, տարիքով անձնավորություն է, հարևանների հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ, Սերոբից բացի որևէ մեկն այլ դրդապատճառ չուներ հրկիզումը կատարելու համար։
Հատոր 2 Գ.Թ. 16, 23-24, 29, 32-33, դատաքննության արձանագրություն
Հենրիկ Անդրեասյանի կինը` վկա Անժելիկա Անդրեասյանը, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հրկիզման կատարման մեջ կասկածում է Սերոբին, նշելով. «մենք մեր տանը կատարված իրադարձության մեջ բացահայտ մեղադրեցինք Սերոբին, քանի որ նա էր սպառնացել վնասել մեր տունը` իր նկատմամբ դիմումներ գրելու կապակցությամբ։
Հատոր 2 Գ.Թ. 34-35, 80-82, դատաքննության արձանագրություն
Տուժողի թոռը` անչափահաս Տիգրան Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը քնած է եղել պապի տան հյուրասենյակում, արթնացել է պատուհանի այրվելուց, միջոցներ են ձեռնարկել կրակը հանգցնելու համար։
Հատոր 2 Գ.Թ. 74, դատաքննության արձանագրություն
Դեպքի վայրի տեղազննության արձանագրությամբ և լուսանկարչական հավելվածով այն մասին, որ տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տան հյուրասենյակի պատուհանը, խորդանոցի դուռը, աթոռները այրվել են։
Հատոր 2 Գ.Թ. 12-13, 14-15
Դեպքից 4 օր անց` 07.06.2010թ. դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հենրիկ Անդրեասյանը գտել և ներկայացրել է «Վերջինիա Սլիմս» տեսակի ծխախոտի երկու մնացորդ, հայտարարելով, որ դրանք գտել է իրենց տան բակում վառված օջախի մոտից, իրենց տանը ոչ ոք չի ծխում, հնարավոր է, որ դրանք կարող են թողնված լինել հանցագործների կողմից։
Հատոր 1 Գ.Թ. 17-18
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 305 եզրակացության համաձայն, Սերոբ Մխիթարյանի թքի նմուշում, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, հաստատվել է A հակածինի առկայություն։ Ծխախոտի նշված 2 մնացորդների զտիչների ազատ եզրերին հաստատվել է թքի առկայություն, որը պատկանում է մարդու, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է արտադրություններում /թուք/ A հակածին պարունակող անձից կամ անձանցից, հնարավոր է նաև` Սերոբ Մխիթարյանից։
Հրդեհատեխնիկական, շինարարատեխնիկական և ապրանքագիտական փորձաքննությունների եզրակացություններով պարզվել է, որ հրդեհն առաջացել է բաց կրակից, ամենայն հավանականությամբ` նավթամթերքների կիրառմամբ, սակայն նավթամթերքի հետքերը բացակայում են, հնարավոր է` դրանց ամբողջական այրման կամ գոլորշիացման արդյունքում։
Հանցագործության հետևանքով տուժողին պատճառվել է 207.000 /երկու հարյուր յոթ հազար/ ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս, որը հատուցելու պահանջ է ներկայացվել տուժողի կողմից, տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը գործով ճանաչվել է քաղհայցվոր։
Հատոր 1 Գ.Թ. 135-144, 127-131, դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենան վնասելու և խուլիգանություն կատարելու մեղադրանքները հիմնավորվել են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Զավեն Այվազյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր բնակարանից կատարված գողության մեջ կասկածել է Սերոբ Մխիթարյանին։ Նույն թաղամասում այլ բնակարանային գողություններ են կատարվել, մյուս տուժողները նույնպես կասկածել են Սերոբ Մխիթարյանին։ Սակայն քննությամբ հաստատվել է միայն Սերոբ Մխիթարյանի կողմից հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի տանից ոսկյա զարդեր և գումար գողանալու փաստը, 2010թ. ապրիլ-հունիս ամիսներին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ընթացել է նշված գործի դատաքննությունը, ինքը և մյուս գործերով տուժողները ներկա են գտնվել դատական նիստերին։ Միաժամանակ 2010թ. մայիսի վերջերին և հունիսի սկզբներին չբացահայտված բնակարանային գործերով տուժողները կազմել և հանրապետության իրավասու մարմինների ղեկավարներին դիմումներ են հասցեագրել, բողոքելով նշված դեպքերը չբացահայտվելու կապակցությամբ, իրենց համոզմունքն արտահայտելով, որ նշված գողությունները նույնպես կատարվել են Սերոբ Մխիթարյանի կողմից։
16.06.2010թ. ինքն ու գործով մյուս տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը, որն իր գործընկերուհին է, Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ներկա գտնվելով դատական նիստին, ժամը 19.00-ի սահմաններում իր անձնական օգտագործման «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, նպատակ ունենալով իմանալ, թե նա ինչու՞ չէր եկել դատարան։
Ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցում` Հ. Անդրեասյանի տան դարպասի դիմաց, աստիճաններով բարձրացել և մտել են տուն, որտեղ մնացել են շուրջ 20 րոպե, սուրճ են խմել և զրուցել են։ Այնուհետև տան աստիճաններով իջել և մոտեցել են դարպասին։ Այն պահին, երբ ցանկացել են դուռը բաց անել և դուրս գալ փողոց, դրսից լսել են հարվածի և ապակու կոտրվելու ձայն, միաժամանակ միացել է իր ավտոմեքենայի հակաառևանգման համակարգի ձայնային ազդանշանային համակարգը։ Ալլա Հովհաննիսյանը, ով առջևից էր քայլում, բացել է բակից փողոց տանող դուռը և բղավել է, որ տեսել է Սերոբին և իրեն ցույց է տվել նրա փախուստի ուղղությունը։ Դուրս գալով փողոց, ինքը տեսել է, որ ջարդված է իր ավտոմեքենայի դիմապակին և վնասված է տանիքի մետաղական կանգնակը։ Վազել է Ալլա Հովհաննիսյանի մատնանշած ուղղությամբ, բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից, նրան մոտեցրել է ավտոմեքենային և պատասխան պահանջել իր ավտոմեքենան վնասելու համար։ Սկզբում Սերոբ Մխիթարյանն իրեն պատասխանել է, որ լավ է արել, որ վնասել է իր ավտոմեքենան, այնուհետև ժխտել է իր կողմից այն վնասելու հանգամանքը։ Դեպքի վայրում մարդիկ են հավաքվել` Հենրիկ Անդրեասյանը, անցորդներ և այլ քաղաքացիներ։ Սերոբ Մխիթարյանը նրանց ներկայությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել, դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ, սպառնալիքներ է տվել իր հասցեին, որի կապակցությամբ Ալլա Հովհաննիսյանը կանգնել է իր ու Սերոբ Մխիթարյանի միջև, ցանկանալով ներազդել Սերոբ Մխիթարյանի վրա և կանխել, խափանել նրա խուլիգանական գործողությունների հետագա ծավալումը, որի ընթացքում Սերոբ Մխիթարյանը, ֆիզիկական ուժի ներգործությամբ հրել ու գետնին է գցել Ալլա Հովհաննիսյանին, վնասելով նրա ոտքը և պատճառել նրան մարմնական վնասվածք։ Ինքը զանգահարել է ոստիկանություն, հետաքննիչը եկել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն և բացատրություն է վերցրել իրենցից։ Այդ պահին բարձրաձայն հայհոյանքներ և սպառնալիքներ տալով, աստիճաններով բարձրացել է Սերոբ Մխիթարյանը։ Ոստիկանների կողմից նրան սաստելուց հետո Սերոբը հեռացել է։ Քիչ անց Հենրիկենց տուն է եկել կինը` տուժող Ռիտա Այվազյանը, որի հագուստը թրջված և ցեխոտված է եղել։ Կինը պատմել է, որ խանութի մոտ իրեն ծեծել են Սերոբը, նրա եղբայրն ու մայրը, Սերոբը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին ու մարմնական վնասվածքներ է պատճառել իրեն։ Այնուհետև գնացել են ոստիկանության Էրեբունու բաժին, Ալլա Հովհաննիսյանը բացատրություն է տվել, ինքը նրան մեքենայով տուն է տարել։ Վերադարձել է ոստիկանության բաժին, որի մուտքի մոտ Սերոբն ապտակել է իրեն, իսկ նրա եղբայրն ու մայրը վիրավորական արտահայտություններ են կատարել իր հասցեին։ Հետո աղջիկն ու հարսը պատմել են, որ երբ Հենրիկ Անդրեասյանի տան մոտ անձրևի ժամանակ նստած են եղել իր ավտոմեքենայի մեջ, Սերոբը մոտեցել է ավտոմեքենային և դանակով սպառնացել է իրենց։
Տուժողը նույն ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալի հետ առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 55-59, 237-238, հատոր 2 գ.թ. 54-55,
դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական նիստից հետո Զավեն Այվազյանի հետ վերջինիս անձնական օգտագործման ավտոմեքենայով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, Զավեն Այվազյանը ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցում` անմիջապես տան դարպասի դիմաց։ Հենրիկ Անդրեասյանի տանը 20 րոպե մնալուց հետո ինքն ու Զավեն Այվազյանը իջել են աստիճաններով և մոտեցել են բակի դռնակին։ Այդ պահին դրսից լսվել է ապակու կոտրվելու ձայն, միացել է Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ձայնային ազդանշանային համակարգը։ Ինքն անմիջապես դուրս է եկել փողոց և տեսել է Սերոբ Մխիթարյանին` Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի մոտից վազելով հեռանալիս։ Ինքն անմիջապես Զավեն Այվազյանին հայտնել է, որ` Սերոբը փախավ, ցույց է տվել փախուստի ուղղությունը։ Զավեն Այվազյանը վազել և բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից, բերել է իր ավտոմեքենայի մոտ, որի դիմապակին և կանգնակը վնասված էին։ Զավեն Այվազյանը հարցրել է Սերոբից, թե նա ինչու՞ կոտրեց իր ավտոմեքենայի դիմապակին։ Սերոբ Մխիթարյանը պատասխանել է, թե` լավ է արել, պահանջել է գնալ և իր դեմ ուղղված դիմումները հետ վերցնել, միաժամանակ հավաքված անձանց ներկայությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել իրենց հասցեին, ֆիզիկական հաշվեհարդարի սպառնալիքներ է տվել Զավեն Այվազյանի հասցեին, ցանկանալով նրան հրահրել` նրան հունից հանելու և իր նկատմամբ պատասխան ակտիվ գործողություններ կիրառելու համար, որպիսին կանխելու նպատակով ինքը միջամտել և կանգնել է Սերոբ Մխիթարյանի և Զավեն Այվազյանի միջև, դիտողություն անելով Սերոբին, որպեսզի վերջինս դադարեցնի իր հայհոյանքները, սակայն Սերոբ Մխիթարյանն իր օրինական պահանջներն անտեսելով, իրեն հրել և գցել է գետնին, որի հետևանքով իր ոտքը վնասվել է, ինքն ստացել է մարմնական վնասվածք։ Այնուհետև, երբ իրենք գտնվել են Հենրիկ Անդրեասյանի տանը, Զավեն Այվազյանի պահանջով ոստիկանության Էրեբունի բաժնից աշխատակիցներ են եկել, Սերոբ Մխիթարյանը, բարձրաձայն հայհոյելով, բարձրացել է աստիճաններով դեպի Հենրիկ Անդրեասյանի տուն և միայն տեսնելով իր ձայնի վրա տանից դուրս եկած ոստիկանության հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանին, նրա պահանջով թողել ու հեռացել է։ Քիչ անց լաց լինելով Հենրիկ Անդրեասյանի տուն է եկել տուժող Ռիտա Այվազյանը` հուզված, ամբողջովին թրջված և հագուստի կրծքավանդակի մասում ցեխոտված, հայտնելով, որ խանութի մոտ իրեն ծեծել են Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը, իսկ Սերոբը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին ու գցել ցեխաջրի մեջ։ Հենրիկ Անդրեասյանի կինը` Անժելիկա Անդրեասյանը, շոր է տվել նրան հագուստը փոխելու համար։ Այնուհետև գնացել են ոստիկանության Էրեբունու բաժին, որտեղ Սերոբը հայհոյանքներ է տվել և խանգարել բաժնի աշխատանքը։ Իր կողմից բացատրություն տալուց հետո Զավեն Այվազյանն իրեն տարել է իր տուն։
Տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 76-79, 235-236, հատոր 2 գ.թ. 221,
դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1431 եզրակացության համաձայն` Ալլա Հովհաննիսյանի մարմնական վնասվածքը` աջ սրունք-թաթային հոդի շրջանի դրսային մակերեսի արյունազեղման և սրունք-թաթային հոդի ձգվածության ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 40-41
Տուժող Ռիտա Այվազյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ամուսնու` տուժող Զավեն Այվազյանի հետ հեռախոսային խոսակցության ժամանակ տեղեկացել է, որ Հենրիկ Անդրեասյանի տան մոտ Սերոբ Մխիթարյանը կոտրել է իրենց ավտոմեքենայի ապակին։ Ինքը դստեր` Արմենուհի Այվազյանի և հարսի` Աստղիկ Կարապետյանի հետ գնացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, դարպասի դիմաց կանգնած է եղել իրենց ավտոմեքենան` վնասված դիմապակիով, շրջակայքում` ավտոմեքենայից 5-6մ հեռավորության վրա անցուդարձ է արել Սերոբ Մխիթարյանն ու բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, Սերոբը հեռացել է։ Կատարվել է ավտոմեքենայի զննություն, Զավեն Այվազյանը ոստիկանների հետ գնացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, ինքը աղջկա և հարսի հետ մնացել է ավտոմեքենայի մոտ։ Ինքնազգացողությունը վատացել է, մենակ գնացել է խանութ` ջուր գնելու։ Նկատել է խանութի դիմաց կանգնած Սերոբ Մխիթարյանին, խանութին են մոտեցել Սերոբի եղբայր Սարգիսը և մայրը` Մարիետան։ Սերոբ Մխիթարյանը հայհոյել է իրեն, սպառնալիքներ է տվել և հարձակվել է իր վրա, քաշքշոց է առաջացել իր և Սերոբի մոր միջև, Մարիետան քաշել է իր մազերից, Սարգիսը քաշել է իր ձեռքից, Սերոբը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին ու իրեն գցել ցեխաջրի մեջ, ընկած ժամանակ նույնպես հարվածներ է ստացել, չի նկատել, թե ով է խփել։ Անծանոթ անձինք միջամտել են, իրեն բարձրացրել են, իսկ Սերոբին` հանդիմանել։ Կրծքավանդակի շրջանում ստացել է մարմնական վնասվածքներ։ Լացելով գնացել է Հենրիկենց տուն, Հենրիկի կինը հագուստ է տվել, փոխել է իր ցեխոտված շորերը։ Հետագայում աղջիկն ու հարսը պատմել են, որ Սերոբն իրենց դանակով սպառնացել է։
Տուժողն իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 47-50, 213-214, 241-242, 248-249,
հատոր 2 գ.թ. 253, դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1432 եզրակացության համաձայն` Ռիտա Այվազյանի մարմնական վնասվածքները` աջ բազկի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի, աջ բազկի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի և աջ կրծքագեղձի ներսային քառակուսու արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Ըստ տուժող Ռիտա Այվազյանի ցուցմունքի` վերը թվարկված մարմնական վնասվածքներից կրծքի վնասվածքն ստացել է Սերոբ Մխիթարյանի կողմից ոտքով հարվածելու, իսկ աջ ձեռքի վնասվածքները` Սարգիս Մխիթարյանի կողմից, իր ձեռքից բռնած քաշքշելու հետևանքով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 33-34, 213-214
Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր տանից նույնպես գողություն է կատարվել, ինքը կասկածել է Սերոբ Մխիթարյանին, այդ պատճառով ինքը նույնպես ստորագրել է տուժողների կողմից կազմված և վերադաս ատյաններ հասցեագրած դիմումները։ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն սպառնացել է ֆիզիկական հաշվեհարդարով և իր տունը վառելու սպառնալիքներ է տվել։ 2010թ. հունիսի 16-ին ժ.19-ի սահմաններում իրենց տուն են եկել Զավեն Այվազյանն ու Ալլա Հովհաննիսյանը։ Նրանք հայտնել են, որ Սերոբ Մխիթարյանի դատական նիստը հետաձգվել է։ Միասին սուրճ են խմել, զրուցել են, շուրջ 20 րոպե անց նրանք իրենց տանից դուրս են եկել, ինքը գնացել է նրանց ճանապարհելու։ Նրանք դեռևս իրենց տան բակում են գտնվել, երբ փողոցից լսվել է ապակու կոտրվելու ձայնը, միաժամանակ միացել է Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ձայնային ազդանշանը։ Դարպասից առաջինը դուրս գալով, Ալլա Հովհաննիսյանը գոռացել է, թե «Էն տղեն փախավ»։ Իր հարցին, թե` ո՞վ էր, Ալլան պատասխանել է, թե` «ում դատը որ պետք է լիներ» և ինքը հասկացել է, որ խոսքը Սերոբ Մխիթարյանի մասին է։ Զավեն Այվազյանն անմիջապես դուրս է եկել փողոց ու վազել Ալլայի ցույց տված ուղղությամբ, ապա Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից բռնած, բերել է իր ավտոմեքենայի մոտ, որի առջևի դիմապակին ու տանիքի կանգնակը վնասված էին։ Զավեն Այվազյանը հարցրել է Սերոբ Մխիթարյանին, թե ինչու՞ վնասեց իր ավտոմեքենան, Սերոբը պատասխանել է, թե` ինքը չի արել։ Մարդիկ են հավաքվել դեպքի վայրում, Սերոբի և Զավենի միջև քաշքշուկ է սկսվել, Սերոբը բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, Ալլա Հովհաննիսյանը միջամտել է, ցանկացել է նրանց բաժանել, բայց Սերոբ Մխիթարյանը հրել ու գետնին է գցել Ալլա Հովհաննիսյանին, որի ոտքը վնասվել է։ Զավեն Այվազյանը զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել է կատարվածի մասին։ Ոստիկանության աշխատակիցները եկել են դեպքի վայր և զննել են ավտոմեքենան, ապա բարձրացել են իրենց տուն` բացատրություն վերցնելու համար։ Որոշ ժամանակ անց Սերոբ Մխիթարյանը բարձրացել է իրենց աստիճաններով` հայհոյանքներ տալով իրենց հասցեին։ Որոշ ժամանակ անց իրենց տուն է եկել Զավեն Այվազյանի կինը` Ռիտան, որը լաց լինելով պատմել է, որ իրեն խանութի մոտ ծեծել են Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը, գցել են ցեխաջրի մեջ։ Ռիտայի հագուստները եղել են թաց ու ցեխոտված։ Իր կինը նրան հագուստ է տվել հագնելու համար։
Տուժողն իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 29-31, հատոր 2 գ.թ. 23-24, 32-33, 206,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա Անժելիկա Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում իրենց տուն են եկել Զավեն Այվազյանը և Ալլա Հովհաննիսյանը, հայտնելով, որ Սերոբ Մխիթարյանի դատական նիստը հետաձգվել է։ Սուրճ խմելուց հետո նրանք իրենց տանից դուրս են եկել, իր ամուսինը` Հենրիկ Անդրեասյանը, դուրս է եկել նրանց ճանապարհելու։ Քիչ անց ամուսինը վերադարձել և հայտնել է, որ Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի ապակին Սերոբը կոտրել է։ Ինքը դուրս է եկել փողոց և իրենց տան դիմացի հատվածում տեսել է արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենան, որի առջևի դիմապակին` վարորդի դիմացի հատվածում, վնասված ու ճաքված էր։ Այդ պահին փողոցում են գտնվել Սերոբն ու նրա եղբայր Սարգիսը։ Սերոբը բարձրաձայն հայհոյանքներ ու սպառնալիքներ է տվել։ Ինքը հանդիմանել է նրան, նա հեռացել է։ Քիչ անց դեպքի վայր են եկել Զավենի կինը` Ռիտան, նրանց աղջիկն ու հարսը։ Դեպքի վայր են եկել ոստիկանները, որոնք քիչ անց բարձրացել են իրենց տուն` բացատրություն վերցնելու։ 15-20 րոպե անց դրսից լսվել են Սերոբի հայհոյանքները, Սերոբը հայհոյելով` բարձրացել է իրենց աստիճաններով, սակայն ոստիկանության աշխատակիցներին տեսնելով` հեռացել է։ Նրա հեռանալուց որոշ ժամանակ անց իրենց տուն է եկել Զավենի կին Ռիտան` թրջված և ցեխոտված հագուստով։ Ռիտան լաց է եղել ու պատմել է, որ Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը խանութի մոտ ծեծել են իրեն ու գցել ցեխաջրի մեջ։ Ինքը հագուստ է տվել, Ռիտան այն հագել է։
Հատոր 1 Գ.Թ. 80-82, հատոր 2 գ.թ. 34-35,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա, ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Սիմոն Ներսիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. իր հերթապահության օրը, ժ.19։00-ի սահմաններում ոստիկանության բաժնում ստացած ահազանգով գնացել է Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տուն։ Նշված տան դիմաց կանգնած է եղել «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի ավտոմեքենան, որի առջևի հողմապակին և թափքի կանգնակը վնասված են եղել։ Ավտոմեքենայի մոտ են եղել Զավեն և Ռիտա Այվազյանները, նրանց դուստրն ու հարսը, Հենրիկ և Անժելա Անդրեասյանները, Ալլա Հովհաննիսյանը։ Իրեն հայտնել են, որ ավտոմեքենան վնասել է Սերոբ Մխիթարյանը։ Ինքը զննել է ավտոմեքենան, այնուհետև բարձրացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն` բացատրություններ վերցնելու։ Սկսել է բացատրություն վերցնել Ալլա Հովհաննիսյանից, երբ դրսից հայհոյանքների ձայն է լսել, տեսել է, որ Սերոբ Մխիթարյանը հայհոյանք տալով Զավեն Այվազյանի հասցեին, բարձրանում է Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով։ Նրա հետ եղել է նրա եղբայրը, ով չի հայհոյել։ Ինքը սաստել է Սերոբին, պահանջել է հեռանալ, նա հեռացել է։ Որոշ ժամանակ անց Հենրիկ Անդրեասյանի տուն է եկել Ռիտա Այվազյանը և հայտնել, որ քիչ առաջ Սերոբ Մխիթարյանը, նրա մայրն ու եղբայրը խանութի մոտ իրեն ծեծի են ենթարկել։ Ինքն ընդհատել է իր աշխատանքը, բոլորին հրավիրել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին` իր աշխատասենյակում աշխատանքը շարունակելու համար։ Նույն օրը ժամը 23-ի սահմաններում, երբ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի 2-րդ հարկի իր աշխատասենյակում բացատրություն է վերցրել Արմենուհի Այվազյանից և Աստղիկ Կարապետյանից, միջանցքից լսել է հայհոյանքի ձայներ, դուրս է եկել և տեսել է միմյանց հետ վիճաբանող` մի կողմից Սերոբ Մխիթարյանին և Մարիետա Գոգորյանին, մյուս կողմից` Ռիտա Այվազյանի որդուն և երկու անծանոթ տղամարդկանց, որոնք քաշքշել են միմյանց։ Իր պահանջով ոստիկանության աշխատակիցները Սերոբ Մխիթարյանին ու նրա մորը հեռացրել են ոստիկանության 2-րդ հարկից։
Հատոր 1 Գ.Թ. 92-93, 240, դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկաներ Արմեն Այվազյանը և Երեմ Ազգուլյանը ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ժ.23-ի սահմաններում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի 2-րդ հարկում Սերոբ Մխիթարյանն ու նրա մայրը բարձրաձայն բղավել են, որի կապակցությամբ ոստիկանները նրանց հեռացրել են շենքից։
Տուժողներ Զավեն և Ռիտա Այվազյանների որդի, վկա Արմեն Այվազյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Ոստիկանության բաժնում Սերոբի հետ խոսքերով վիճաբանության մեջ եմ մտել ու այդքանը։ Վիճաբանության ժամանակ իմ և Սերոբի կողմից փոխադարձ հայհոյանքներ են եղել ու այնտեղ աղմուկ է բարձրացել։ Բաժնի աշխատակիցները միջամտեցին, Սերոբին իջեցրին ներքև, ես մնացի վերևում։ Հետո ծնողներիս վերցրել եմ ու գնացել ենք տուն։ Ծնողիս հարվածելը ես չեմ տեսել, բայց ներքևում պապան ասաց, որ Սերոբն իրեն հարվածել է, ես այդտեղ չեմ եղել, ես վերևում եմ եղել»։
Հատոր 1 Գ.Թ. 83-85, 122-124, 202, դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի մայր, գործով վկա Մարիետա Գոգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում իր կրտսեր որդու` Սարգսի հետ գնացել է մթերային խանութ։ Խանութի մոտ կանգնած «Ժիգուլի» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ նստած է եղել Ռիտա Այվազյանը, ով սկսել է անիծել իրեն և անվայել արտահայտություններ կատարել իր հասցեին։ Ինքը նրան հանդիմանել է, ասելով, թե` «չէ՞ որ դու էլ երեխաներ ունես, ինչու՞ ես անիծում», որից հետո Ռիտա Այվազյանը, մոտենալով իրեն, հողաթափով հարվածել է իր աչքին, իրենց միջև քաշքշոց է առաջացել։ «Սիլ» հյուրանոցի մոտ կանգնած որդին` Սերոբը, տեսնելով վերոնշվածը, մոտեցել է իրենց, Ռիտա Այվազյանը հողաթափով մի քանի անգամ հարվածել է Սերոբի գլխին, քաշքշել նրա հագուստից։ Երկու անծանոթներ միջամտել ու իրենց հեռացրել են Ռիտայից, իսկ մյուս որդի Սարգիսը իրեն մի կողմ է հրել, որպեսզի Ռիտան իրեն չհարվածի։ Նույն օրը երեկոյան ոստիկանության Էրեբունու բաժնում ցանկացել են մտնել երկրորդ հարկում գտնվող հետաքննիչի աշխատասենյակ, այդ ժամանակ Այվազյանների որդի Արմենն ու նրա ընկերը հարվածել են Սերոբին, վնասել են իր աջ ձեռքի բութ մատը, թքել են իր վրա, ոստիկաններն իրենց առաջարկել են իջնել առաջին հարկ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 133-137, հատոր 2 գ.թ. 64-65,
դատաքննության արձանագրություն
Վկա Բուրաստան /նույնը` Նելլի/ Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 16-ին ժ.20։30-ի սահմաններում քայլելով վերադարձել է տուն։ «Արդշինինվեստբանկի» մոտից թեքվելիս իրեն դեմ-դիմաց հանդիպել են իր հարևաններ Սերոբն ու Սարգիսը։ Քանի որ հորդառատ անձրև է տեղացել, ինքը նրանց հարցրել է, թե ու՞ր են գնում։ Սերոբը պատասխանել է, թե` շրջում են։ Սարգիսն իրեն խնդրել և հորդորել է ներազդել Սերոբի վրա, որպեսզի վերջինս տուն գնա։ Ինքը Սերոբին ասել է, որ «միայն գիժը կշրջի հորդ անձրևի տակ», որից հետո Սերոբն ու Սարգիսը շրջվել են ու իր հետ քայլել դեպի տուն։ Այդ ժամանակ ինքը նկատել է Հենրիկ Անդրեասյանի տան դիմաց կանգնած արտասահմանյան մակնիշի ավտոմեքենան, որի մեջ մարդիկ են եղել նստած։ Ավտոմեքենայից լսվել են կանացի ձայներով անեծքներ և անվայել արտահայտություններ։ Սերոբը շրջվել և ցանկացել է գնալ ավտոմեքենայի մոտ, ասելով, թե «չգնա՞մ, դրանց գլուխը ջարդեմ», ինքը սաստել է Սերոբին ու նրան իր հետ տարել է տուն։ Սարգիսը հայտնել է, որ անիծողները հարևան Զավենի աղջիկն ու հարսն են։ Ինքը Սերոբի ձեռքին դանակ չի տեսել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 147-149, 232-233, դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա Սմբատ Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. անձրևոտ օր է եղել։ Տան բակում գտնվելու ընթացքում լսել է, որ Ռիտա Այվազյանը բարձրաձայն անիծել է փողոցում գտնվող Մարիետա Գոգորյանին, այնտեղ են եղել Ռիտայի աղջիկն ու հարսը, ինչպես նաև Սերոբ և Սարգիս Մխիթարյանները։ Ռիտա Այվազյանը անեծքներ տալուն զուգընթաց մոտեցել է Մարիետային ու ձեռքով հարվածել է նրան, իսկ Մարիետան պաշտպանվելու նպատակով փոխադարձաբար հարվածել է Ռիտային։ Դրանից հետո Սերոբը հայհոյել է Ռիտային։ Ինքը Սերոբին սաստել է, նրա ձեռքից բռնել ու տուն է տարել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 205-206, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Ալվարդ Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 16-ին ժ.19։30-ի սահմաններում աշխատանքից տուն է վերադարձել, փողոցում աղմուկ է լսել։ Գնացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տան մոտ, տեսել է, որ առջևի դիմապակին կոտրված վիճակում կանգնած է իրենց փողոցի նախկին բնակիչ Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենան, որի կողքին գտնվել են Զավենը, կինը, աղջիկը, հարսը, մի անծանոթ կին, որը բղավել է, թե` Սերոբն է ջարդել ապակին։ Ինքը շարունակել է իր ճանապարհը, պատահաբար հանդիպել է Սերոբին, որը նստած է եղել ստոմոտոլոգիական պոլիկլինիկայի դիմաց` քարի վրա, խորհուրդ է տվել Սերոբին` գնալ տուն, քանի որ իրեն մեղադրում են ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու մեջ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 219-220, դատաքննության արձանագրություն
Տուժողներ Ռիտա և Զավեն Այվազյանների հարս` գործով վկա Աստղիկ Կարապետյանը և աղջիկ` գործով վկա Արմենուհի Այվազյանը նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. Զավեն Այվազյանը զանգահարել է Ռիտա Այվազյանին և հայտնել է նրան, որ Սերոբը կոտրել է ավտոմեքենայի դիմապակին։ Ռիտա Այվազյանի հետ միասին ժ.19։00-ի սահմաններում երեքով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն։ Տան դիմաց կանգնած իրենց ավտոմեքենայի առջևի դիմապակին կոտրված է եղել։ Եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, Ալլան և Զավենը մտել են Հենրիկենց տուն։ Ռիտա Այվազյանը գնացել է խանութ` հանքային ջուր գնելու, իսկ իրենք երկուսով նստել են վնասված «Դայհատսու Սիրիոն» ավտոմեքենայի մեջ, քանի որ անձրև էր եկել։ Այդ պահին ավտոմեքենային է մոտեցել Սերոբը, հայհոյել է իրենց, սպառնացել է «մորթել, խփել» իրենց, հանել է իր մոտ եղած դանակը, սակայն նրա եղբայր Սարգիսը Սերոբի ձեռքից քաշել և տարել է։ Իրենք գնացել են խանութի ուղղությամբ, տեսել են, որ երկու անծանոթներ օգնել և ոտքի են կանգնեցրել Ռիտա Այվազյանին, վերջինիս հագուստները ցեխոտված են եղել։ Ռիտան պատմել է, որ Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը հարձակվել են իր վրա և իրեն ծեծել են։ Նույն օրը ժ.23-ի սահմաններում իրենք գտնվել են հետաքննիչի աշխատասենյակում, բացատրություն են գրել, երբ միջանցքից աղմուկ են լսել, դուրս են եկել միջանցք և տեսել են Արմեն Այվազյանին, նրա ընկեր Երեմին, Սերոբին ու նրա մորը` վիճաբանելիս, ոստիկանները Սերոբին ու նրա մորը հեռացրել են միջանցքից։
Նույն ցուցմունքը վկաները պնդել են ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։
Դատաքննության ընթացքում վկա Արմենուհի Այվազյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Ես դանակը չեմ տեսել, ուղղակի ծայրն եմ տեսել։ Դանակը թաքնված էր ձեռքի մեջ։ Դանակի պոչը չեմ տեսել, միայն ծայրն եմ տեսել, ստույգ չեմ կարող ասել ինչ չափի էր։ Երևի մոտավորապես 5-6սմ երկարություն ուներ, մետաղական փայլ ուներ։ Սպառնում էր, որ պետք է մեզ խփի, նոր գնա, ուղղակի եղբայրը հասավ նրան քաշեց, թե չէ նա անպայման խփելու նպատակով էր մոտեցել։ Եղբայրը նրան հեռացրեց»։
Դատաքննության ընթացքում վկա Աստղիկ Կարապետյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Ես նստել եմ վարորդի տեղը, Արմինեն հետևում։ Արդեն մութ էր։ Սերոբը եկավ մեքենայի դուռը իմ կողմից բացեց, ձեռքին դանակ կար, մյուս կողմից եղբայրը եկավ ձեռքը քաշեց։ Սերոբն ասում էր. «Թող պետք ա սրանց խփեմ»։ Ժամը 8-ի 9-ի կողմերն էր։ Սերոբն ինձ հայհոյել է։ Դանակը տեսել եմ ձախ ձեռքին»։
Նախաքննության ընթացքում վկա Աստղիկ Կարապետյանը հայտնել է հետևյալը. «Սերոբը հայհոյում և ասում էր «ես Ձեզ կմորթեմ, կսպանեմ»։ Նշեմ, որ երբ նա մոտեցավ ավտոմեքենային, մենք իջանք և կանգնեցինք կողքին, իսկ երբ Սերոբին նրա հայհոյանքի կապակցությամբ պատասխանեցի` «քո մերն ա», նա վրդովվեց և ավելի մոտենալով ինձ, կողքից հանեց դանակ, որի սայրի երկարությունը կլիներ մոտ 10սմ, ցանկանում էր ինձ հարվածել, Արմինեն ինձ մի կողմ քաշեց, իսկ Սերոբին էլ եղբայրը թևից քաշելով տարավ մի կողմ։ Քանի որ արդեն անձրևը ուժեղ էր գալիս, նստեցինք մեքենան»։
Հատոր 1 Գ.Թ. 217-218, 244-246, 67-69, 215-216, 246-247,
դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 16.06.2010թ. զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ վնասված է եղել առջևի հողմապակու կողային հատվածը և մետաղյա կանգնակը /стойка/։
Հատոր 1 Գ.Թ. 15-16
Դատաապրանքագետ-փորձագետի համար 478 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձագիտական զննմամբ պարզվել է, որ հետազոտվող ավտոմեքենայի վրա կոտրված, արատավորված և փոխարինման ենթակա են առջևի հողմապակին և դրա պլաստմասայից շրջանակը, դեֆորմացված և վերանորոգման ենթակա է առջևի ձախ կանգնակը։
Վնասելու հետևանքով «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի շուկայական գինը 2010թ. հունիսի 16-ի դրությամբ գնահատվում է 143.000 /մեկ հարյուր քառասուներեք հազար/ ՀՀ դրամ։
Եզրակացությանը կից առկա է լուսանկարչական հավելվածը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 43-44, 45
Տուժող Զավեն Այվազյանը ճանաչվել է քաղհայցվոր և ներկայացրել է 143.000 ՀՀ դրամի գույքային պահանջ` որպես հանցագործությամբ իրեն պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 61, դատաքննության արձանագրություն
Քննիչի որոշմամբ նշված ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և ի պահ է հանձնվել տուժող Զավեն Այվազյանին։
Հատոր 2 Գ.Թ. 257-258
Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննության թիվ 141 եզրակացությամբ, ըստ որի Ս.Ք.Մխիթարյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, նրա մոտ հայտնաբերվում է «անձի հիստերիկ խանգարում»։ Իրավախախտումը կատարելիս և ներկայումս նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք, իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։
Ըստ հոգեբանի եզրակացության հանցավոր արարքը կատարելու պահին Ս. Մխիթարյանը չի գտնվել ֆիզիոլոգիական աֆեկտի վիճակում։ Այդ մասին է վկայում աֆեկտին բնորոշ եռփուլային ընթացքի բացակայությունը։
Իրեն մեղսագրվող արարքը կատարելիս Ս. Մխիթարյանը գտնվել է հուզական գրգռման լարվածության վիճակում, ինչն ազդել է նրա դրսևորած վարքի վրա։ Նրան բնորոշ այնպիսի անհատական-հոգեբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են, մասնավորապես, դյուրագրգռությունը, բռնկվողությունը` հուզական անկայունությունը, վարքի ինքնակառավարման իջեցումով, արտակարգ իրավիճակներում բարձր ագրեսիվությունը, ինչպես նաև սոցիալական դիրքորոշումը` հաշվի չառնելով ընդունված կանոններն ու օրենքները, քննարկվող իրավիճակում կարող էին ազդել նրա վարքի վրա` պայմանավորելով հակաիրավական գործողություններ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 224-228
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի մեղքը հիմնավորված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի հիմքով նրա նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ։
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննության առնելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև հետևյալ հանգամանքը.
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով Սերոբ Մխիթարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցվել է նախաքննության ընթացքում 3 օր անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 13.08.2010թ.։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունվել է «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը։ Օրենսդրական փոփոխության հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դիսպոզիցիայում կատարվել է հետևյալ փոփոխությունը. 2-րդ մասի 3-րդ կետը շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «պահեստարան և շինություն մուտք գործելը», շարադրանքից հանվել է «բնակարան» բառը, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը լրացվել է «բնակարան ապօրինի մուտք գործելով» բովանդակությամբ 1.1 կետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածը սահմանում է, որ «արարքի վտանգավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված է, որ «արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»։ Փաստորեն, նշված օրենսդրական փոփոխությամբ բնակարան մուտք գործելը դադարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասին որակ տվող դիսպոզիտիվ հատկանիշ լինելուց, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի հիմքով տվյալ դեպքում հանցանքը ենթակա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով որակելուն, քանի որ հետադարձության ուժով նշված օրենքը կիրառելի չէ տվյալ դեպքում։ Սերոբ Մխիթարյանի կատարած հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին` որպես խոշոր չափերով կատարված գողություն, քանի որ դատավճռով հիմնավորված է համարվել, որ Սերոբ Մխիթարյանը 2009թ. հոկտեմբերի 30-ին մուտք գործելով հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի բնակարան, գաղտնի հափշտակել է նրան պատկանող 19 կտոր ոսկյա զարդերը և 40.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը, տուժողին պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս, որը լիովին հատուցվել է տուժողին նախաքննության ընթացքում։
23.05.2011թ. օրենսդրական փոփոխությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»։
ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճիռը 13.08.2010թ. վերանայելով և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքին համապատասխանեցնելով, դատարանը գտնում է, որ նշված գործով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ նշանակելիս, անհրաժեշտ է ի նկատի ունենալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61, 62-63, 85, 89, 90-րդ հոդվածների պահանջները, մասնավորապես` կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ծանրությունը, հանցավորի անձնավորությունը, հանցանքը կատարելու հանգամանքները։ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ գործով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ 13.08.2010թ. ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել նույնը։
Միաժամանակ դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ նշված քրեական գործով Սերոբ Մխիթարյանը հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում, հետևաբար` ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին հոդվածի 1-ին ենթակետի և 2-րդ հոդվածի 3-րդ ենթակետի հիմքով Սերոբ Մխիթարյանը ենթակա է ԵԷԴ/0039/01/10 քրեական գործով նշանակված պատժից ազատման։ Նրա նկատմամբ համաներումը չկիրառելու հիմքերը տվյալ գործով բացակայում են։
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը տուժող Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տան առաջին հարկում գտնվող ավտոտնակ մուտք գործել և նրան պատկանող զգալի չափի 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը գողացել է 2008թ. ապրիլ ամսին` անչափահաս տարիքում, նշված հանցանքի համար նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի համաձայն նշված հոդվածի սանկցիայով պատիժ նշանակելու պայմաններում մեղադրանքի այդ դրվագով Սերոբ Մխիթարյանը ենթակա է պատժից ազատման։ Համաներման ակտը չկիրառելու հիմքերը տվյալ դեպքում բացակայում են։
Մեղադրանքի մյուս դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը մեղադրվում է 16.06.2010թ. դիտավորությամբ տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող «Դայհատսու Սիրիոս» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի դիմապակին և կանգնակը վնասելու և տուժողին ընդամենը 143.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքային վնաս պատճառելու համար։ Նշված հոդվածի սանկցիան նախատեսում է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկից հարյուրապատիկի չափով կամ կալանքով առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով կամ ազատազրկմամբ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։ Նշված հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ մեղավոր ճանաչելով` դատարանը պետք է կիրառի 26.05.2011թ. համաներման ակտը` նշված որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ հոդվածի 1-ին «ա» ենթակետի հիմքով ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին ազատելով պատժից։ Թեև տվյալ դեպքում տուժողին պատճառված 143.000 ՀՀ դրամ վնասը ներկայացված քաղհայցի շրջանակներում դեռևս հատուցված չէ և ենթակա է բավարարման, 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի ուժով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 13-րդ կետում կատարած փոփոխությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթի համաձայն ակտի սահմանափակումներին չի վերաբերում, առավել ևս, որ համաներման ակտի 9-րդ հոդվածի 6-րդ կետը վերաբերում է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված նյութական վնասի հատուցմանը։
Քննության առնելով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցը, վերլուծելով և գնահատելով մեղադրանքի նշված դրվագով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դատարանը գտնում է հետևյալը.
նախաքննական մարմնի որոշմամբ 2010 թվականի հունիսի 16-ին ժ.19։00-ից մինչև ժ.23։45-ն ընկած ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված գործողությունների շղթան իր բազմադրվագ դրսևորումներով միասնական առումով որպես հանցանք որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Խուլիգանությունը, որպես հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն, ուղղակի դիտավորությամբ կատարված հանրության համար վտանգավոր և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն գործողությունն է, որով քրեական պատասխանատվության ենթակա մեղսունակ անձը կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Նույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մասերով նախատեսված են խուլիգանությունը որակյալ դարձնող դեպքերը` իրենց դիսպոզիտիվ հատկանիշների շարադրանքով։
Տվյալ դեպքում մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված հանցանքի բազմադրվագությունը ենթադրում է, որ դրվագներից յուրաքանչյուրը պետք է ինքնուրույն իր մեջ միայն խուլիգանության առանձին հանցակազմ պարունակի, այլապես կարող է առկա լինել հանցանքների համակցություն։ Հենց դրանով էր պայմանավորված այն հանգամանքը, որ դատարանի կողմից դատական վիճաբանությունների փուլը հայտարարելուց հետո մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի կարգով ներկայացրեց ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված նախկին մեղադրանքի ծավալը տրոհելով, դրանից առանձնացնելով խուլիգանության սկիզբը համարվող` 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում Զավեն Այվազյանին պատկանող անձնական օգտագործման ավտոմեքենայի առջևի հողմապակին և կանգնակը վնասելու և տուժողին զգալի չափի` 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս պատճառելու դրվագը, այն որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Հետազոտելով, վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամն ձեռք բերված ապացույցները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագները, դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագներից ոչ բոլորն են, որ իրենց քրեաիրավական որակմամբ ունեն խուլիգանության հատկանիշներ և որ դրանք որպես խուլիգանության մեկ միասնական շարունակական գործողություն դիտելը ճիշտ չէ, այն մեխանիկական շարադրանքի արդյունք է և չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից։
Այսպես.
Քրեական գործով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի ու նրա ընտանիքի անդամների և մյուս կողմից` տուժողներ Այվազյանների և Անդրեասյանների փոխհարաբերությունները լարվել են տուժողների բնակարանից կատարված գողությունների մեջ տուժողների կողմից Սերոբ Մխիթարյանին կասկածելու և նրան քրեական պատասխանատվության կանչելու պահանջով վերադաս իրավասու մարմիններին դիմումներ հասցեագրելու կապակցությամբ։
16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենայի դիմապակին և կանգնակը վնասելուց անմիջապես հետո տուժող Զավեն Այվազյանի կողմից ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը, իր և տուժողների միջև ստեղծված անձնական հակակրանքի ու ատելության հողի վրա, ավտոմեքենան իր կողմից վնասելու հարցի շուրջ վիճաբանության մեջ մտնելով տուժող Զավեն Այվազյանի հետ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ հասարակական վայրում` փողոցում, տուժողների և նրանց ընտանիքների անդամների և անցորդների ներկայությամբ, դիտավորությամբ և ցուցադրաբար անտեսելով հասարակության առկայության հանգամանքը, դրանով իսկ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, տվել է սեռական բնույթի խուլիգանական հայհոյանքներ, տուժող Զավեն Այվազյանի նկատմամբ դրսևորել է ցուցադրական հանդուգն վարքագիծ, չի ենթարկվել իր խուլիգանական գործողությունները խափանել ցանկացող Ալլա Հովհաննիսյանի օրինական պահանջներին, վերջինիս նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելով, նրան հրել և գցել է գետնին, դիտավորությամբ նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք։
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի հանցանքն այս դրվագով համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասին։
Նույն օրը Սերոբ Մխիթարյանը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով բարձրացել է տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով դեպի նրանց տուն, որը կանխվել է տանից դուրս եկած ոստիկանության հետաքննիչի կողմից։Այնուհետև Սերոբ Մխիթարյանը խանութի մոտ, նկատելով իր մոր և տուժող Ռիտա Այվազյանի միջև ծագած միջադեպը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և փողոցում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության` անցորդ քաղաքացիների նկատմամբ, հայհոյել և ապա դրսևորելով առանձին հանդգնություն, ոտքով հարվածել է տուժող Ռիտա Այվազյանի կրծքավանդակին և նրան պատճառել է մարմնական վնասվածք։ Իսկ նույն օրը երեկոյան ոստիկանության Էրեբունու բաժնում խախտելով հասարակական կարգը և շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խանգարելով բաժնի 2-րդ հարկի բնականոն աշխատանքը, վիճաբանության և փոխադարձ քաշքշոցի մեջ է մտել տուժող Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի և նրա ընկերոջ հետ, հայհոյել է նրանց, որը կանխվել է ոստիկանության աշխատակիցների միջամտությամբ։
Գնահատելով նույն օրը Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանի նկատմամբ դանակի գործադրման սպառնալիքով առանձնապես չարամիտ խուլիգանություն կատարելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված դրվագը, դատարանը գտնում է, որ առաջադրված մեղադրանքը գործով հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված 2 անձինք, լինելով տուժողի ընտանիքի անդամները, իրեն զրպարտում են, ցանկանալով ապացույցներ ստեղծել իրեն ծանր հանցանքի կատարման համար պատասխանատվության ենթարկելու նպատակով։ Նախաքննական մարմնի կողմից Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մեղադրանքի դրվագով տուժող չեն ճանաչվել և որպես վկա տված ցուցմունքներում ընդունել են, որ իրենք նստած են եղել ավտոմեքենայի մեջ, դրսում հորդ անձրև է տեղացել, շրջակայքում մարդիկ չեն եղել, ընդ որում` Ռիտա Այվազյանը գնացել է խանութ` հանքային ջուր գնելու, իսկ մյուսները գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն` հետաքննիչի հետ միասին, երբ եկել է Սերոբ Մխիթարյանը և իրենց սպառնացել է դանակով։ Այսպիսով, տվյալ հանցանքի համար պարտադիր` հասարակության առկայությունը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքը և հասարակական կարգի խախտումը, խուլիգանության` որպես հանցանքի, դիսպոզիտիվ հատկանիշ, որպես հանցակազմի տարր, բացակայում է, հետևաբար` բացակայում է հանցակազմը։ Բացի այդ, Սերոբ Մխիթարյանի կողմից դանակը հանելու, կիրառելու փորձի, իրենց գտնվելու վայրի, դանակը կրելու կամ հագուստի գրպանից հանելու, դանակի չափսերի և մյուս հանգամանքների մասին վկաները և' նախաքննության, և' դատաքննության ժամանակ տվել են հակասական ցուցմունքներ։ Դանակը գործով չի հայտնաբերվել։ Վկա Սարգիս Մխիթարյանն իր ցուցմունքներում ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակ լինելու հանգամանքը։
Վկա Բուրաստան Ավետիսյանը, որպես անկողմնակալ վկա, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի կողմից մեքենային մոտենալու, վկաներին սպառնալու և իր ձեռքին դանակ ունենալու հանգամանքը։ Հարկ է նշել, որ խուլիգանության դրվագները հաջորդել են միմյանց, և տուժողներից ու վկաներից ոչ մեկը Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակի առկայության մասին ցուցմունք չի տվել։
Վկաներ Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը միաժամանակ ցուցմունք են տվել դատարանում, որ դեպքի պահին մթնշաղ է եղել, այդ պատճառով դանակի հետ կապված մանրամասները չեն կարող նշել, իրենք միայն դանակի ծայրն են տեսել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն` ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։ Մեղադրյալի մեղքի և պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքների առկայության ապացուցման պարտականությունը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն, գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն, յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
Դատարանը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում է ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա` հիմնված իր ներքին համոզմամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն, հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
Նույնպիսի պահանջ է ներկայացվում նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածով մեղադրական դատավճռին։
Վերոգրյալի հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանքի դրվագը անհրաժեշտ է հանել մեղադրանքի ծավալից` հանցակազմի բացակայության պատճառով։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված խուլիգանությունը մյուս դրվագների գծով որպես միասնական արարք ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրան անհրաժեշտ է մեղավոր ճանաչել նշված հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա չէ։
Քրեական գործով Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցագործության դրվագներից մեկը անչափահաս տարիքում կատարելը, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալը տառապում է «անձի հիստերիկ խանգարմամբ», որի կապակցությամբ ժամկետային զինծառայությունից տարկետում է տրվել 3 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի հիմքով վերանայել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճիռը, այն համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքին, Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել ձերբակալման կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով նշանակված պատժից։
2. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։
3. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։ Բավարարել տուժող Զավեն Այվազյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Զավեն Այվազյանի բռնագանձել 143.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։ Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնել ուժի մեջ։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողին ի պահ հանձնված «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենան թողնել տուժող Զավեն Այվազյանի տնօրինությանը։
4. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։ Բավարարել տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Հենրիկ Անդրեասյանի բռնագանձել 207.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։ Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնել ուժի մեջ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրեբունու քննչական բաժնում գտնվող իրեղեն ապացույցներ ծխախոտի մնացորդները, հրկիզված պայուսակը և թղթապանակը ոչնչացնել, իսկ տեսասկավառակը պահել քրեական գործում։
5. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո զինվորական կցագրման գրքույկը վերադարձնել Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2011թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Հայկ Մովսեսյան
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Անժելա Հոբոսյան
Տուժողներ Զավեն Այվազյան
Ռիտա Այվազյան
Ալլա Հովհաննիսյան
Հենրիկ Անդրեասյան
2011թվականի սեպտեմբերի 17-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի ծնված 30.01.1992թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատել, նախկինում դատված՝
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցվել է ձերբակալման կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 13.08.2010թ.։
Հաշվառված և բնակվել է ք. Երևան, Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 26 տանը։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը 06.07.2010թ.։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
2009թվականի սեպտեմբերի 07-ից մինչև դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի թվով 6 բնակարաններից, օգտվելով բնակարանների տերերի ժամանակավոր բացակայության հանգամանքից, կատարվել են քաղաքացիներին պատկանող գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Հափշտակվել են կանխիկ գումար և ոսկյա զարդեր։
Գողության փաստերի կապակցությամբ հարուցվել են քրեական գործեր, բացահայտվել է միայն 30.10.2009թ. Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 44 բնակարանից տուժող Ռուզաննա Պողոսյանին պատկանող 465.500 ՀՀ դրամ արժողության 19 կտոր ոսկյա զարդերի և 40.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի գողության դեպքը։ Պարզվել է, որ նշված գողությունը կատարել է տուժողի հարևան, անչափահաս Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը։ Վերջինս ձերբակալվել է 03.11.2009թ.։ Դատարանի կողմից մերժվել է խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու միջնորդությունը։ Նախաքննական մարմնի կողմից նշված դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 02.04.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Նշված ԵԷԴ/0039/01/10 քրեական գործով դատավճիռը հրապարակվել է 13.08.2010թ.։
Չբացահայտված մյուս բնակարանային գողությունների դեպքերով տուժողները 2010թ. հունիսի սկզբին համատեղ դիմումներ են հասցեագրել ՀՀ Նախագահին, ՀՀ գլխավոր դատախազին, ՀՀ ոստիկանության պետին և ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպանին, բողոքելով իրենց բնակարաններից կատարված գողության դեպքերը չբացահայտվելու հանգամանքից, որոշակիորեն նշելով իրենց այն համոզմունքի մասին, որ չբացահայտված գողությունները նույնպես կատարվել են Սերոբ Մխիթարյանի կողմից։
Դիմումը ստորագրած անձանցից Ռիտա և Զավեն Այվազյանների բնակարանից 06.10.2009թ. գաղտնի հափշտակվել է 37.000 ԱՄՆ դոլար և 3 մլն ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, իսկ Հենրիկ Անդրեասյանի բնակարանից 05.04.2010թ. գաղտնի հափշտակվել է «Սամսունգ» մակնիշի տեսախցիկ և ոսկյա զարդեր, տուժողին պատճառելով ընդամենը 300.000 ՀՀ դրամ գումարի գույքային վնաս։
Նշված դիմումները կազմելու փաստը հայտնի է դարձել ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին, որն այդ կապակցությամբ ֆիզիկական հաշվեհարդար տեսնելու և տունը վառելու սպառնալիքներ է տվել Հենրիկ Անդրեասյանին։
Վերջինիս պատկանող Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տան պատուհանը, խորդանոցի դուռը և դրսում դրված փայտե բազկաթոռները հրկիզվել են 2010թ. հունիսի լույս 3-ի գիշերը, որի մասին տուժողը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, նշելով, որ Սերոբ Մխիթարյանն է հրկիզել իր բնակարանը։ Հրկիզման հետևանքով տուժողին պատճառվել է 207.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 10.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 12122310 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
2010թ. հունիսի 16-ին գործով տուժող Զավեն Այվազյանն ու նրա ծանոթ, մյուս տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ներկա են գտնվել հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի բնակարանից Սերոբ Մխիթարյանի կատարած գողության փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի դատաքննության հերթական նիստին։ Դատական նիստն ավարտվելուց հետո ժամը 19.00-ի սահմաններում Ալլա Հովհաննիսյանն ու Զավեն Այվազյանը վերջինիս պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տուն, նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչու՞ Հենրիկ Անդրեասյանը ներկա չի գտնվել դատական նիստին։ Զավեն Այվազյանն իրեն պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցի կողմից Հենրիկ Անդրեասյանի տան դարպասի մոտ, իսկ իրենք բարձրացել են նրա բնակարան, որտեղ սուրճ են խմել և զրուցել են։
Շուրջ 20 րոպե անց Զավեն Այվազյանը և Ալլա Հովհաննիսյանը դուրս են եկել Հենրիկ Անդրեասյանի տանից և իջնելով աստիճաններով, մոտեցել են դեպի փողոց տանող բակի դռանը։ Դա համընկել է նրան, որ նրանք լսել են դրսից ավտոմեքենայի հողմապակու կոտրվելու ձայնը, միաժամանակ միացել է նաև Զավեն Այվազյանին պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ազդանշանային համակարգը։ Անմիջապես փողոց դուրս եկած Ալլա Հովհաննիսյանը տեսել է փախչող Սերոբ Մխիթարյանին, իսկ Զավեն Այվազյանը, հետապնդելով նրան, բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից և նրան բերելով ավտոմեքենայի մոտ, նրանից պարզաբանումներ է պահանջել իր ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հարցով։
Ավտոմեքենան վնասվելու հետևանքով տուժողին պատճառվել է 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։
Սերոբ Մխիթարյանն սկզբում հերքել է իր կողմից ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հանգամանքը, այնուհետև դեպքի վայրում հավաքված քաղաքացիների ներկայությամբ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի և Ալլա Հովհաննիսյանի հասցեին, որի ընթացքում բռնություն է կիրառել իր խուլիգանական գործողությունները խափանող Ալլա Հովհաննիսյանի նկատմամբ` նրան հրել և գցել է գետնին, որի հետևանքով տուժող Ալլա Հովհաննիսյանին պատճառվել են թեթև մարմնական վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ աջ սրունք-թաթային հոդի շրջանի դրսային մակերեսի արյունազեղման և սրունք-թաթային հոդի ձգվածության ձևով։
Քիչ անց, երբ Հենրիկ Անդրեասյանի ահազանգով դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանը Հ. Անդրեասյանի տանը բացատրություններ է վերցրել միջադեպի ականատես անձանցից, Սերոբ Մխիթարյանը, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները, մոտեցել է Զ. Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենային և խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել մինչ այդ դեպքի վայր եկած և ավտոմեքենայի սրահում գտնվող Զ. Այվազյանի դստեր` Արմենուհի Այվազյանի և հարսի` Աստղիկ Կարապետյանի հասցեին, փորձելով գործադրել որպես զենք օգտագործվող դանակը, սպառնացել և փորձել է հարվածել Աստղիկ Կարապետյանին, որը խափանվել է դեպքի վայրում գտնվող Սերոբ Մխիթարյանի եղբոր` Սարգիս Մխիթարյանի կողմից։
Դրանից հետո Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող մթերային խանութի մոտ, Սերոբ Մխիթարյանը, հանդիպելով Զավեն Այվազյանի կնոջը` Ռիտա Այվազյանին, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել նրա հասցեին և ոտքով հարվածելով վերջինիս կրծքավանդակի շրջանին` նրան գցել է գետնին, պատճառելով մարմնական վնասվածք, աջ բազկի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի, աջ բազկի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի և աջ կրծքագեղձի վերին ներսային քառակուսու արյունազեղումների ձևով, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, որից անմիջապես հետո, մտել է Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ տան բակ, և բարձրանալով երկրորդ բնակելի հարկ տանող աստիճաններով, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի հասցեին, այնուհետև նկատելով տանից դուրս եկող ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանին` հեռացել է։
Այնուհետև, երբ ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանի կողմից Զավեն Այվազյանն ու նրա ընտանիքի անդամները հրավիրվել են Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու 162 հասցեում գտնվող ոստիկանության Էրեբունու բաժին, ժամը 23-ի սահմաններում Սերոբ Մխիթարյանը ոստիկանության բաժնի երկրորդ հարկում գտնվող, ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանի թիվ 18 աշխատասենյակի դիմաց շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի հասցեին, այդպիսով խոչընդոտելով ոստիկանության բնականոն աշխատանքը, որը նույնպես խափանվել է ոստիկանների միջամտությամբ, իսկ ժամը 23.45-ի սահմաններում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի դիմաց հանդիպելով Զավեն Այվազյանին` Սերոբ Մխիթարյանը ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին։
2010թ. հունիսի 16-ին Ալլա Հովհաննիսյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, 18.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12122910 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
27.10.2010թ. որոշմամբ թիվ 12122310 քրեական գործը միացվել է թիվ 12122910 քրեական գործին։
Քննությամբ, բացի վերոշարադրյալից, հիմնավորված է համարվել նաև այն, որ 2008թ. ապրիլ ամսին քննությամբ չպարզված օրը Սերոբ Մխիթարյանը չբացված դարպասներից ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ հասցեում գտնվող, Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ և գողացել 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը։
17.12.2010թ. որոշմամբ լրացնելով մեղադրանքը, նախաքննական մարմինը Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց կալանավորում է կիրառվել 06.07.2010թ.։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 24.12.2010թ։
Քրեական գործը 27.12.2010թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
29.08.2011թ. դատական նիստի ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 353-րդ հոդվածի կարգով դատաքննությունը հայտարարվել է ավարտված։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 354-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով դատարանն անցել է դատական վիճաբանություններն ունկնդրելուն։ Մեղադրողը միջնորդել է ժամանակ տրամադրել ճառին պատրաստվելու համար։
Դատական վիճաբանությունների փուլում 05.09.2011թ. մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածով ներկայացվել է Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որի հիման վրա Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք նախաքննական մարմնի կողմից դրվել են մեղադրանքի հիմքում և թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Դատական քննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, ցուցմունք տալով այն մասին, որ.
2008թ. ապրիլ ամսին մուտք է գործել Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ և գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը, որի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հայտնելով, որ հրկիզումն ինքը չի կատարել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը 16.06.2010թ. չի վնասել տուժող Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենան և նրան գույքային վնաս չի պատճառել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, ցուցմունք տալով այն մասին, որ ինքը հայհոյանքներ է տվել այն ժամանակ, երբ տուժող Զավեն Այվազյանն իր ձեռքից բռնելով, բերել է վնասված ավտոմեքենայի մոտ և իրեն մեղադրել դիմապակին ջարդելու մեջ, իրեն մեղավոր է ճանաչել նաև այն բանի համար, որ հայհոյանքներ է տվել Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով բարձրանալիս։ Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը ժխտել է խուլիգանություն կատարելու և այդ ընթացքում Արմենուհի Այվազյանին և Աստղիկ Կարապետյանին դանակով սպառնալու կամ դանակով հարվածելու փորձ կատարելու, ընդհանրապես իր մոտ դանակ ունենալու հանգամանքները, ինչպես նաև նույն օրը` 16.06.2010թ. խանութի մոտ խուլիգանություն կատարելու, այդ ընթացքում` Ռիտա Այվազյանին ոտքով հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու, այնուհետև ոստիկանության Էրեբունու բաժնի միջանցքում հայհոյելու, ոստիկանության բաժնի բնականոն աշխատանքին խոչընդոտելու և ոստիկանության Էրեբունու բաժնի դիմաց տուժող Զավեն Այվազյանի դեմքին հարվածելու հանգամանքները։
Հատոր 1 Գ.Թ. 105-107, 235-236, 237-238, 244-245, 246-247, 248-249,
հատոր 2 գ.թ. 62-63, 185, 218, 267, դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի ավտոտնակից էլեկտրական մարտկոցը ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից գողանալու մեղադրանքը, բացի ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր բնակելի տան առաջին հարկում գտնվում է ավտոտնակը։ 2008թ. գարնանը ավտոտնակի դարպասները բաց էր թողել, իսկ ավտոտնակում իր անձնական ԳԱԶ-24 մակնիշի 63 ՍԼ 845 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրայից հանել և լիցքավորման ապարատին էր միացրել էլեկտրական մարտկոցը։ Վերադառնալով ավտոտնակ, տեսել է, որ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը գողացել են։ Ինքը կասկածել է Սերոբ Մխիթարյանին, ում նախկինում շարքից դուրս եկած մարտկոցներ է տվել նրա խնդրանքով` երկրորդական հումքի կետեր հանձնելու համար։ Ինքը դիմել է Սերոբի հորը` Քերոբ Մխիթարյանին, վերջինս խոստացել է մարտկոցը վերադարձնել։ Միասին գնացել են իրենց նրբանցքում ավտոմեքենաների շարժիչներ վերանորոգող Լևոն Խաչատրյանի արհեստանոց։ Իր և Քերոբի պահանջով Լևոն Խաչատրյանը վերադարձրել է իր ավտոտնակից գողացված էլեկտրական մարտկոցը։ Քերոբն իր ներկայությամբ ապտակել է արհեստանոցում գտնվող Լ. Խաչատրյանի եղբորորդուն, ասելով, որ Սերոբը նրա «ջրերն է ընկել», ու կատարել է մարտկոցի գողությունը։ Ինքը մարտկոցը վերցրել ու հեռացել է։ Կատարվածի մասին նախկինում ոստիկանություն չի հայտնել։
Հատոր 2 Գ.Թ. 32-33, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Լևոն Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ. գարնանը Սերոբ Մխիթարյանը ավտոմեքենայի էլեկտրական մարտկոց է բերել իր արհեստանոց։ Ինքը նրանից հետաքրքրվել է, թե մարտկոցն, արդյոք, գողացված հո չէ, Սերոբը պատասխանել է, որ` ոչ, որից հետո ինքը վերցրել է մարտկոցը, պայմանավորվելով, որ երեկոյան Սերոբին կվճարի 1000 ՀՀ դրամ։ Սակայն նույն օրն իր արհեստանոց են եկել հարևանությամբ բնակվող Քերոբ Մխիթարյանն ու Հենրիկ Անդրեասյանը և նրանց պահանջով ինքը մարտկոցը վերադարձրել է։ Իր եղբորորդի Կամո Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ արհեստանոցի աստիճանների մոտ օգնել է Սերոբին` նրա բերած մարտկոցը արհեստանոց բարձրացնելու հարցում, իսկ մարտկոցի գողացված լինելու հանգամանքից ինքը տեղյակ չի եղել։
Հատոր 2 Գ.Թ. 70-71, 200-201
Վկա Կամո Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ. ապրիլ ամսին` իր բանակ զորակոչվելուց մեկ ամիս առաջ, երբ ինքը գնացել էր հորեղբոր` Լևոն Խաչատրյանի արհեստանոց` սուրճ խմելու, արհեստանոցի աստիճանների վրա պատահաբար հանդիպել է Սերոբին, ում մոտ ավտոմեքենայի մարտկոց է եղել։ Սերոբը հայտնել է, որ մարտկոցն իրենցն է, բերել է հանձնելու, խնդրել է իրեն օգնել, ինքն էլ օգնել և մարտկոցը միասին բարձրացրել են արհեստանոց։ Մի քանի օր անց իմացել է Քերոբ Մխիթարյանից, որ մարտկոցը գողացված է եղել։
Հատոր 2 Գ.Թ. 227-228
Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի գույքը հրկիզմամբ դիտավորությամբ ոչնչացնելու դրվագով Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի սկզբին Սերոբ Մխիթարյանը իմանալով, որ բնակարանային գողությունների դեպքերով տուժողները բողոքներ են հասցեագրել վերադաս ատյաններ, իր ձեռքին փաստաթղթեր է տեսել և հետաքրքրվել է, թե դրանք ի՞նչ փաստաթղթեր են։ Իր այն պատասխանից հետո, թե` «քո գործը չէ», Սերոբ Մխիթարյանը սպառնացել է, ասելով. «քո տունը կվառեմ» և հեռացել է։ Ինքն այդ մասին հայտնել է կնոջը, վերջինս դա լուրջ չի ընդունել, ասելով, որ «ջահել է, ուղղակի սպառնացել է»։ Սակայն նույն օրը քարեր են շպրտել իր տանիքի վրա, իսկ գիշերը` 03.06.2010թ. ժ.02։30-ին ինքն արթնացել է հյուրասենյակում քնած թոռան` Տիգրան Բաղդասարյանի ձայնից։ Արթնանալով, նկատել է, որ հյուրասենյակի բաց պատուհանն այրվում է։ Անմիջապես միջոցներ է ձեռնարկել կրակը հանգցնելու համար։ Կրակի օջախներ են առկա եղել նաև առաջին հարկում` այրվել են փայտե 2 ամառային բազմոցները, խոհանոցային փայտե աթոռը, ինքը զանգահարել է ոստիկանություն։ Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն անձնական թշնամիներ չունի, տարիքով անձնավորություն է, հարևանների հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ, Սերոբից բացի որևէ մեկն այլ դրդապատճառ չուներ հրկիզումը կատարելու համար։
Հատոր 2 Գ.Թ. 16, 23-24, 29, 32-33, դատաքննության արձանագրություն
Հենրիկ Անդրեասյանի կինը` վկա Անժելիկա Անդրեասյանը, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հրկիզման կատարման մեջ կասկածում է Սերոբին, նշելով. «մենք մեր տանը կատարված իրադարձության մեջ բացահայտ մեղադրեցինք Սերոբին, քանի որ նա էր սպառնացել վնասել մեր տունը` իր նկատմամբ դիմումներ գրելու կապակցությամբ։
Հատոր 2 Գ.Թ. 34-35, 80-82, դատաքննության արձանագրություն
Տուժողի թոռը` անչափահաս Տիգրան Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը քնած է եղել պապի տան հյուրասենյակում, արթնացել է պատուհանի այրվելուց, միջոցներ են ձեռնարկել կրակը հանգցնելու համար։
Հատոր 2 Գ.Թ. 74, դատաքննության արձանագրություն
Դեպքի վայրի տեղազննության արձանագրությամբ և լուսանկարչական հավելվածով այն մասին, որ տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տան հյուրասենյակի պատուհանը, խորդանոցի դուռը, աթոռները այրվել են։
Հատոր 2 Գ.Թ. 12-13, 14-15
Դեպքից 4 օր անց` 07.06.2010թ. դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հենրիկ Անդրեասյանը գտել և ներկայացրել է «Վերջինիա Սլիմս» տեսակի ծխախոտի երկու մնացորդ, հայտարարելով, որ դրանք գտել է իրենց տան բակում վառված օջախի մոտից, իրենց տանը ոչ ոք չի ծխում, հնարավոր է, որ դրանք կարող են թողնված լինել հանցագործների կողմից։
Հատոր 1 Գ.Թ. 17-18
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 305 եզրակացության համաձայն, Սերոբ Մխիթարյանի թքի նմուշում, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, հաստատվել է A հակածինի առկայություն։ Ծխախոտի նշված 2 մնացորդների զտիչների ազատ եզրերին հաստատվել է թքի առկայություն, որը պատկանում է մարդու, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է արտադրություններում /թուք/ A հակածին պարունակող անձից կամ անձանցից, հնարավոր է նաև` Սերոբ Մխիթարյանից։
Հրդեհատեխնիկական, շինարարատեխնիկական և ապրանքագիտական փորձաքննությունների եզրակացություններով պարզվել է, որ հրդեհն առաջացել է բաց կրակից, ամենայն հավանականությամբ` նավթամթերքների կիրառմամբ, սակայն նավթամթերքի հետքերը բացակայում են, հնարավոր է` դրանց ամբողջական այրման կամ գոլորշիացման արդյունքում։
Հանցագործության հետևանքով տուժողին պատճառվել է 207.000 /երկու հարյուր յոթ հազար/ ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս, որը հատուցելու պահանջ է ներկայացվել տուժողի կողմից, տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը գործով ճանաչվել է քաղհայցվոր։
Հատոր 1 Գ.Թ. 135-144, 127-131, դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենան վնասելու և խուլիգանություն կատարելու մեղադրանքները հիմնավորվել են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Զավեն Այվազյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր բնակարանից կատարված գողության մեջ կասկածել է Սերոբ Մխիթարյանին։ Նույն թաղամասում այլ բնակարանային գողություններ են կատարվել, մյուս տուժողները նույնպես կասկածել են Սերոբ Մխիթարյանին։ Սակայն քննությամբ հաստատվել է միայն Սերոբ Մխիթարյանի կողմից հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի տանից ոսկյա զարդեր և գումար գողանալու փաստը, 2010թ. ապրիլ-հունիս ամիսներին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ընթացել է նշված գործի դատաքննությունը, ինքը և մյուս գործերով տուժողները ներկա են գտնվել դատական նիստերին։ Միաժամանակ 2010թ. մայիսի վերջերին և հունիսի սկզբներին չբացահայտված բնակարանային գործերով տուժողները կազմել և հանրապետության իրավասու մարմինների ղեկավարներին դիմումներ են հասցեագրել, բողոքելով նշված դեպքերը չբացահայտվելու կապակցությամբ, իրենց համոզմունքն արտահայտելով, որ նշված գողությունները նույնպես կատարվել են Սերոբ Մխիթարյանի կողմից։
16.06.2010թ. ինքն ու գործով մյուս տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը, որն իր գործընկերուհին է, Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ներկա գտնվելով դատական նիստին, ժամը 19.00-ի սահմաններում իր անձնական օգտագործման «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, նպատակ ունենալով իմանալ, թե նա ինչու՞ չէր եկել դատարան։
Ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցում` Հ. Անդրեասյանի տան դարպասի դիմաց, աստիճաններով բարձրացել և մտել են տուն, որտեղ մնացել են շուրջ 20 րոպե, սուրճ են խմել և զրուցել են։ Այնուհետև տան աստիճաններով իջել և մոտեցել են դարպասին։ Այն պահին, երբ ցանկացել են դուռը բաց անել և դուրս գալ փողոց, դրսից լսել են հարվածի և ապակու կոտրվելու ձայն, միաժամանակ միացել է իր ավտոմեքենայի հակաառևանգման համակարգի ձայնային ազդանշանային համակարգը։ Ալլա Հովհաննիսյանը, ով առջևից էր քայլում, բացել է բակից փողոց տանող դուռը և բղավել է, որ տեսել է Սերոբին և իրեն ցույց է տվել նրա փախուստի ուղղությունը։ Դուրս գալով փողոց, ինքը տեսել է, որ ջարդված է իր ավտոմեքենայի դիմապակին և վնասված է տանիքի մետաղական կանգնակը։ Վազել է Ալլա Հովհաննիսյանի մատնանշած ուղղությամբ, բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից, նրան մոտեցրել է ավտոմեքենային և պատասխան պահանջել իր ավտոմեքենան վնասելու համար։ Սկզբում Սերոբ Մխիթարյանն իրեն պատասխանել է, որ լավ է արել, որ վնասել է իր ավտոմեքենան, այնուհետև ժխտել է իր կողմից այն վնասելու հանգամանքը։ Դեպքի վայրում մարդիկ են հավաքվել` Հենրիկ Անդրեասյանը, անցորդներ և այլ քաղաքացիներ։ Սերոբ Մխիթարյանը նրանց ներկայությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել, դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ, սպառնալիքներ է տվել իր հասցեին, որի կապակցությամբ Ալլա Հովհաննիսյանը կանգնել է իր ու Սերոբ Մխիթարյանի միջև, ցանկանալով ներազդել Սերոբ Մխիթարյանի վրա և կանխել, խափանել նրա խուլիգանական գործողությունների հետագա ծավալումը, որի ընթացքում Սերոբ Մխիթարյանը, ֆիզիկական ուժի ներգործությամբ հրել ու գետնին է գցել Ալլա Հովհաննիսյանին, վնասելով նրա ոտքը և պատճառել նրան մարմնական վնասվածք։ Ինքը զանգահարել է ոստիկանություն, հետաքննիչը եկել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն և բացատրություն է վերցրել իրենցից։ Այդ պահին բարձրաձայն հայհոյանքներ և սպառնալիքներ տալով, աստիճաններով բարձրացել է Սերոբ Մխիթարյանը։ Ոստիկանների կողմից նրան սաստելուց հետո Սերոբը հեռացել է։ Քիչ անց Հենրիկենց տուն է եկել կինը` տուժող Ռիտա Այվազյանը, որի հագուստը թրջված և ցեխոտված է եղել։ Կինը պատմել է, որ խանութի մոտ իրեն ծեծել են Սերոբը, նրա եղբայրն ու մայրը, Սերոբը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին ու մարմնական վնասվածքներ է պատճառել իրեն։ Այնուհետև գնացել են ոստիկանության Էրեբունու բաժին, Ալլա Հովհաննիսյանը բացատրություն է տվել, ինքը նրան մեքենայով տուն է տարել։ Վերադարձել է ոստիկանության բաժին, որի մուտքի մոտ Սերոբն ապտակել է իրեն, իսկ նրա եղբայրն ու մայրը վիրավորական արտահայտություններ են կատարել իր հասցեին։ Հետո աղջիկն ու հարսը պատմել են, որ երբ Հենրիկ Անդրեասյանի տան մոտ անձրևի ժամանակ նստած են եղել իր ավտոմեքենայի մեջ, Սերոբը մոտեցել է ավտոմեքենային և դանակով սպառնացել է իրենց։
Տուժողը նույն ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալի հետ առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 55-59, 237-238, հատոր 2 գ.թ. 54-55,
դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական նիստից հետո Զավեն Այվազյանի հետ վերջինիս անձնական օգտագործման ավտոմեքենայով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, Զավեն Այվազյանը ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցում` անմիջապես տան դարպասի դիմաց։ Հենրիկ Անդրեասյանի տանը 20 րոպե մնալուց հետո ինքն ու Զավեն Այվազյանը իջել են աստիճաններով և մոտեցել են բակի դռնակին։ Այդ պահին դրսից լսվել է ապակու կոտրվելու ձայն, միացել է Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ձայնային ազդանշանային համակարգը։ Ինքն անմիջապես դուրս է եկել փողոց և տեսել է Սերոբ Մխիթարյանին` Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի մոտից վազելով հեռանալիս։ Ինքն անմիջապես Զավեն Այվազյանին հայտնել է, որ` Սերոբը փախավ, ցույց է տվել փախուստի ուղղությունը։ Զավեն Այվազյանը վազել և բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից, բերել է իր ավտոմեքենայի մոտ, որի դիմապակին և կանգնակը վնասված էին։ Զավեն Այվազյանը հարցրել է Սերոբից, թե նա ինչու՞ կոտրեց իր ավտոմեքենայի դիմապակին։ Սերոբ Մխիթարյանը պատասխանել է, թե` լավ է արել, պահանջել է գնալ և իր դեմ ուղղված դիմումները հետ վերցնել, միաժամանակ հավաքված անձանց ներկայությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել իրենց հասցեին, ֆիզիկական հաշվեհարդարի սպառնալիքներ է տվել Զավեն Այվազյանի հասցեին, ցանկանալով նրան հրահրել` նրան հունից հանելու և իր նկատմամբ պատասխան ակտիվ գործողություններ կիրառելու համար, որպիսին կանխելու նպատակով ինքը միջամտել և կանգնել է Սերոբ Մխիթարյանի և Զավեն Այվազյանի միջև, դիտողություն անելով Սերոբին, որպեսզի վերջինս դադարեցնի իր հայհոյանքները, սակայն Սերոբ Մխիթարյանն իր օրինական պահանջներն անտեսելով, իրեն հրել և գցել է գետնին, որի հետևանքով իր ոտքը վնասվել է, ինքն ստացել է մարմնական վնասվածք։ Այնուհետև, երբ իրենք գտնվել են Հենրիկ Անդրեասյանի տանը, Զավեն Այվազյանի պահանջով ոստիկանության Էրեբունի բաժնից աշխատակիցներ են եկել, Սերոբ Մխիթարյանը, բարձրաձայն հայհոյելով, բարձրացել է աստիճաններով դեպի Հենրիկ Անդրեասյանի տուն և միայն տեսնելով իր ձայնի վրա տանից դուրս եկած ոստիկանության հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանին, նրա պահանջով թողել ու հեռացել է։ Քիչ անց լաց լինելով Հենրիկ Անդրեասյանի տուն է եկել տուժող Ռիտա Այվազյանը` հուզված, ամբողջովին թրջված և հագուստի կրծքավանդակի մասում ցեխոտված, հայտնելով, որ խանութի մոտ իրեն ծեծել են Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը, իսկ Սերոբը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին ու գցել ցեխաջրի մեջ։ Հենրիկ Անդրեասյանի կինը` Անժելիկա Անդրեասյանը, շոր է տվել նրան հագուստը փոխելու համար։ Այնուհետև գնացել են ոստիկանության Էրեբունու բաժին, որտեղ Սերոբը հայհոյանքներ է տվել և խանգարել բաժնի աշխատանքը։ Իր կողմից բացատրություն տալուց հետո Զավեն Այվազյանն իրեն տարել է իր տուն։
Տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 76-79, 235-236, հատոր 2 գ.թ. 221,
դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1431 եզրակացության համաձայն` Ալլա Հովհաննիսյանի մարմնական վնասվածքը` աջ սրունք-թաթային հոդի շրջանի դրսային մակերեսի արյունազեղման և սրունք-թաթային հոդի ձգվածության ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 40-41
Տուժող Ռիտա Այվազյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ամուսնու` տուժող Զավեն Այվազյանի հետ հեռախոսային խոսակցության ժամանակ տեղեկացել է, որ Հենրիկ Անդրեասյանի տան մոտ Սերոբ Մխիթարյանը կոտրել է իրենց ավտոմեքենայի ապակին։ Ինքը դստեր` Արմենուհի Այվազյանի և հարսի` Աստղիկ Կարապետյանի հետ գնացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, դարպասի դիմաց կանգնած է եղել իրենց ավտոմեքենան` վնասված դիմապակիով, շրջակայքում` ավտոմեքենայից 5-6մ հեռավորության վրա անցուդարձ է արել Սերոբ Մխիթարյանն ու բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, Սերոբը հեռացել է։ Կատարվել է ավտոմեքենայի զննություն, Զավեն Այվազյանը ոստիկանների հետ գնացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, ինքը աղջկա և հարսի հետ մնացել է ավտոմեքենայի մոտ։ Ինքնազգացողությունը վատացել է, մենակ գնացել է խանութ` ջուր գնելու։ Նկատել է խանութի դիմաց կանգնած Սերոբ Մխիթարյանին, խանութին են մոտեցել Սերոբի եղբայր Սարգիսը և մայրը` Մարիետան։ Սերոբ Մխիթարյանը հայհոյել է իրեն, սպառնալիքներ է տվել և հարձակվել է իր վրա, քաշքշոց է առաջացել իր և Սերոբի մոր միջև, Մարիետան քաշել է իր մազերից, Սարգիսը քաշել է իր ձեռքից, Սերոբը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին ու իրեն գցել ցեխաջրի մեջ, ընկած ժամանակ նույնպես հարվածներ է ստացել, չի նկատել, թե ով է խփել։ Անծանոթ անձինք միջամտել են, իրեն բարձրացրել են, իսկ Սերոբին` հանդիմանել։ Կրծքավանդակի շրջանում ստացել է մարմնական վնասվածքներ։ Լացելով գնացել է Հենրիկենց տուն, Հենրիկի կինը հագուստ է տվել, փոխել է իր ցեխոտված շորերը։ Հետագայում աղջիկն ու հարսը պատմել են, որ Սերոբն իրենց դանակով սպառնացել է։
Տուժողն իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 47-50, 213-214, 241-242, 248-249,
հատոր 2 գ.թ. 253, դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1432 եզրակացության համաձայն` Ռիտա Այվազյանի մարմնական վնասվածքները` աջ բազկի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի, աջ բազկի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի և աջ կրծքագեղձի ներսային քառակուսու արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Ըստ տուժող Ռիտա Այվազյանի ցուցմունքի` վերը թվարկված մարմնական վնասվածքներից կրծքի վնասվածքն ստացել է Սերոբ Մխիթարյանի կողմից ոտքով հարվածելու, իսկ աջ ձեռքի վնասվածքները` Սարգիս Մխիթարյանի կողմից, իր ձեռքից բռնած քաշքշելու հետևանքով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 33-34, 213-214
Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր տանից նույնպես գողություն է կատարվել, ինքը կասկածել է Սերոբ Մխիթարյանին, այդ պատճառով ինքը նույնպես ստորագրել է տուժողների կողմից կազմված և վերադաս ատյաններ հասցեագրած դիմումները։ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն սպառնացել է ֆիզիկական հաշվեհարդարով և իր տունը վառելու սպառնալիքներ է տվել։ 2010թ. հունիսի 16-ին ժ.19-ի սահմաններում իրենց տուն են եկել Զավեն Այվազյանն ու Ալլա Հովհաննիսյանը։ Նրանք հայտնել են, որ Սերոբ Մխիթարյանի դատական նիստը հետաձգվել է։ Միասին սուրճ են խմել, զրուցել են, շուրջ 20 րոպե անց նրանք իրենց տանից դուրս են եկել, ինքը գնացել է նրանց ճանապարհելու։ Նրանք դեռևս իրենց տան բակում են գտնվել, երբ փողոցից լսվել է ապակու կոտրվելու ձայնը, միաժամանակ միացել է Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ձայնային ազդանշանը։ Դարպասից առաջինը դուրս գալով, Ալլա Հովհաննիսյանը գոռացել է, թե «Էն տղեն փախավ»։ Իր հարցին, թե` ո՞վ էր, Ալլան պատասխանել է, թե` «ում դատը որ պետք է լիներ» և ինքը հասկացել է, որ խոսքը Սերոբ Մխիթարյանի մասին է։ Զավեն Այվազյանն անմիջապես դուրս է եկել փողոց ու վազել Ալլայի ցույց տված ուղղությամբ, ապա Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից բռնած, բերել է իր ավտոմեքենայի մոտ, որի առջևի դիմապակին ու տանիքի կանգնակը վնասված էին։ Զավեն Այվազյանը հարցրել է Սերոբ Մխիթարյանին, թե ինչու՞ վնասեց իր ավտոմեքենան, Սերոբը պատասխանել է, թե` ինքը չի արել։ Մարդիկ են հավաքվել դեպքի վայրում, Սերոբի և Զավենի միջև քաշքշուկ է սկսվել, Սերոբը բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, Ալլա Հովհաննիսյանը միջամտել է, ցանկացել է նրանց բաժանել, բայց Սերոբ Մխիթարյանը հրել ու գետնին է գցել Ալլա Հովհաննիսյանին, որի ոտքը վնասվել է։ Զավեն Այվազյանը զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել է կատարվածի մասին։ Ոստիկանության աշխատակիցները եկել են դեպքի վայր և զննել են ավտոմեքենան, ապա բարձրացել են իրենց տուն` բացատրություն վերցնելու համար։ Որոշ ժամանակ անց Սերոբ Մխիթարյանը բարձրացել է իրենց աստիճաններով` հայհոյանքներ տալով իրենց հասցեին։ Որոշ ժամանակ անց իրենց տուն է եկել Զավեն Այվազյանի կինը` Ռիտան, որը լաց լինելով պատմել է, որ իրեն խանութի մոտ ծեծել են Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը, գցել են ցեխաջրի մեջ։ Ռիտայի հագուստները եղել են թաց ու ցեխոտված։ Իր կինը նրան հագուստ է տվել հագնելու համար։
Տուժողն իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 29-31, հատոր 2 գ.թ. 23-24, 32-33, 206,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա Անժելիկա Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում իրենց տուն են եկել Զավեն Այվազյանը և Ալլա Հովհաննիսյանը, հայտնելով, որ Սերոբ Մխիթարյանի դատական նիստը հետաձգվել է։ Սուրճ խմելուց հետո նրանք իրենց տանից դուրս են եկել, իր ամուսինը` Հենրիկ Անդրեասյանը, դուրս է եկել նրանց ճանապարհելու։ Քիչ անց ամուսինը վերադարձել և հայտնել է, որ Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի ապակին Սերոբը կոտրել է։ Ինքը դուրս է եկել փողոց և իրենց տան դիմացի հատվածում տեսել է արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենան, որի առջևի դիմապակին` վարորդի դիմացի հատվածում, վնասված ու ճաքված էր։ Այդ պահին փողոցում են գտնվել Սերոբն ու նրա եղբայր Սարգիսը։ Սերոբը բարձրաձայն հայհոյանքներ ու սպառնալիքներ է տվել։ Ինքը հանդիմանել է նրան, նա հեռացել է։ Քիչ անց դեպքի վայր են եկել Զավենի կինը` Ռիտան, նրանց աղջիկն ու հարսը։ Դեպքի վայր են եկել ոստիկանները, որոնք քիչ անց բարձրացել են իրենց տուն` բացատրություն վերցնելու։ 15-20 րոպե անց դրսից լսվել են Սերոբի հայհոյանքները, Սերոբը հայհոյելով` բարձրացել է իրենց աստիճաններով, սակայն ոստիկանության աշխատակիցներին տեսնելով` հեռացել է։ Նրա հեռանալուց որոշ ժամանակ անց իրենց տուն է եկել Զավենի կին Ռիտան` թրջված և ցեխոտված հագուստով։ Ռիտան լաց է եղել ու պատմել է, որ Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը խանութի մոտ ծեծել են իրեն ու գցել ցեխաջրի մեջ։ Ինքը հագուստ է տվել, Ռիտան այն հագել է։
Հատոր 1 Գ.Թ. 80-82, հատոր 2 գ.թ. 34-35,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա, ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Սիմոն Ներսիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. իր հերթապահության օրը, ժ.19։00-ի սահմաններում ոստիկանության բաժնում ստացած ահազանգով գնացել է Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տուն։ Նշված տան դիմաց կանգնած է եղել «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի ավտոմեքենան, որի առջևի հողմապակին և թափքի կանգնակը վնասված են եղել։ Ավտոմեքենայի մոտ են եղել Զավեն և Ռիտա Այվազյանները, նրանց դուստրն ու հարսը, Հենրիկ և Անժելա Անդրեասյանները, Ալլա Հովհաննիսյանը։ Իրեն հայտնել են, որ ավտոմեքենան վնասել է Սերոբ Մխիթարյանը։ Ինքը զննել է ավտոմեքենան, այնուհետև բարձրացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն` բացատրություններ վերցնելու։ Սկսել է բացատրություն վերցնել Ալլա Հովհաննիսյանից, երբ դրսից հայհոյանքների ձայն է լսել, տեսել է, որ Սերոբ Մխիթարյանը հայհոյանք տալով Զավեն Այվազյանի հասցեին, բարձրանում է Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով։ Նրա հետ եղել է նրա եղբայրը, ով չի հայհոյել։ Ինքը սաստել է Սերոբին, պահանջել է հեռանալ, նա հեռացել է։ Որոշ ժամանակ անց Հենրիկ Անդրեասյանի տուն է եկել Ռիտա Այվազյանը և հայտնել, որ քիչ առաջ Սերոբ Մխիթարյանը, նրա մայրն ու եղբայրը խանութի մոտ իրեն ծեծի են ենթարկել։ Ինքն ընդհատել է իր աշխատանքը, բոլորին հրավիրել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին` իր աշխատասենյակում աշխատանքը շարունակելու համար։ Նույն օրը ժամը 23-ի սահմաններում, երբ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի 2-րդ հարկի իր աշխատասենյակում բացատրություն է վերցրել Արմենուհի Այվազյանից և Աստղիկ Կարապետյանից, միջանցքից լսել է հայհոյանքի ձայներ, դուրս է եկել և տեսել է միմյանց հետ վիճաբանող` մի կողմից Սերոբ Մխիթարյանին և Մարիետա Գոգորյանին, մյուս կողմից` Ռիտա Այվազյանի որդուն և երկու անծանոթ տղամարդկանց, որոնք քաշքշել են միմյանց։ Իր պահանջով ոստիկանության աշխատակիցները Սերոբ Մխիթարյանին ու նրա մորը հեռացրել են ոստիկանության 2-րդ հարկից։
Հատոր 1 Գ.Թ. 92-93, 240, դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկաներ Արմեն Այվազյանը և Երեմ Ազգուլյանը ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ժ.23-ի սահմաններում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի 2-րդ հարկում Սերոբ Մխիթարյանն ու նրա մայրը բարձրաձայն բղավել են, որի կապակցությամբ ոստիկանները նրանց հեռացրել են շենքից։
Տուժողներ Զավեն և Ռիտա Այվազյանների որդի, վկա Արմեն Այվազյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Ոստիկանության բաժնում Սերոբի հետ խոսքերով վիճաբանության մեջ եմ մտել ու այդքանը։ Վիճաբանության ժամանակ իմ և Սերոբի կողմից փոխադարձ հայհոյանքներ են եղել ու այնտեղ աղմուկ է բարձրացել։ Բաժնի աշխատակիցները միջամտեցին, Սերոբին իջեցրին ներքև, ես մնացի վերևում։ Հետո ծնողներիս վերցրել եմ ու գնացել ենք տուն։ Ծնողիս հարվածելը ես չեմ տեսել, բայց ներքևում պապան ասաց, որ Սերոբն իրեն հարվածել է, ես այդտեղ չեմ եղել, ես վերևում եմ եղել»։
Հատոր 1 Գ.Թ. 83-85, 122-124, 202, դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի մայր, գործով վկա Մարիետա Գոգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում իր կրտսեր որդու` Սարգսի հետ գնացել է մթերային խանութ։ Խանութի մոտ կանգնած «Ժիգուլի» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ նստած է եղել Ռիտա Այվազյանը, ով սկսել է անիծել իրեն և անվայել արտահայտություններ կատարել իր հասցեին։ Ինքը նրան հանդիմանել է, ասելով, թե` «չէ՞ որ դու էլ երեխաներ ունես, ինչու՞ ես անիծում», որից հետո Ռիտա Այվազյանը, մոտենալով իրեն, հողաթափով հարվածել է իր աչքին, իրենց միջև քաշքշոց է առաջացել։ «Սիլ» հյուրանոցի մոտ կանգնած որդին` Սերոբը, տեսնելով վերոնշվածը, մոտեցել է իրենց, Ռիտա Այվազյանը հողաթափով մի քանի անգամ հարվածել է Սերոբի գլխին, քաշքշել նրա հագուստից։ Երկու անծանոթներ միջամտել ու իրենց հեռացրել են Ռիտայից, իսկ մյուս որդի Սարգիսը իրեն մի կողմ է հրել, որպեսզի Ռիտան իրեն չհարվածի։ Նույն օրը երեկոյան ոստիկանության Էրեբունու բաժնում ցանկացել են մտնել երկրորդ հարկում գտնվող հետաքննիչի աշխատասենյակ, այդ ժամանակ Այվազյանների որդի Արմենն ու նրա ընկերը հարվածել են Սերոբին, վնասել են իր աջ ձեռքի բութ մատը, թքել են իր վրա, ոստիկաններն իրենց առաջարկել են իջնել առաջին հարկ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 133-137, հատոր 2 գ.թ. 64-65,
դատաքննության արձանագրություն
Վկա Բուրաստան /նույնը` Նելլի/ Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 16-ին ժ.20։30-ի սահմաններում քայլելով վերադարձել է տուն։ «Արդշինինվեստբանկի» մոտից թեքվելիս իրեն դեմ-դիմաց հանդիպել են իր հարևաններ Սերոբն ու Սարգիսը։ Քանի որ հորդառատ անձրև է տեղացել, ինքը նրանց հարցրել է, թե ու՞ր են գնում։ Սերոբը պատասխանել է, թե` շրջում են։ Սարգիսն իրեն խնդրել և հորդորել է ներազդել Սերոբի վրա, որպեսզի վերջինս տուն գնա։ Ինքը Սերոբին ասել է, որ «միայն գիժը կշրջի հորդ անձրևի տակ», որից հետո Սերոբն ու Սարգիսը շրջվել են ու իր հետ քայլել դեպի տուն։ Այդ ժամանակ ինքը նկատել է Հենրիկ Անդրեասյանի տան դիմաց կանգնած արտասահմանյան մակնիշի ավտոմեքենան, որի մեջ մարդիկ են եղել նստած։ Ավտոմեքենայից լսվել են կանացի ձայներով անեծքներ և անվայել արտահայտություններ։ Սերոբը շրջվել և ցանկացել է գնալ ավտոմեքենայի մոտ, ասելով, թե «չգնա՞մ, դրանց գլուխը ջարդեմ», ինքը սաստել է Սերոբին ու նրան իր հետ տարել է տուն։ Սարգիսը հայտնել է, որ անիծողները հարևան Զավենի աղջիկն ու հարսն են։ Ինքը Սերոբի ձեռքին դանակ չի տեսել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 147-149, 232-233, դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա Սմբատ Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. անձրևոտ օր է եղել։ Տան բակում գտնվելու ընթացքում լսել է, որ Ռիտա Այվազյանը բարձրաձայն անիծել է փողոցում գտնվող Մարիետա Գոգորյանին, այնտեղ են եղել Ռիտայի աղջիկն ու հարսը, ինչպես նաև Սերոբ և Սարգիս Մխիթարյանները։ Ռիտա Այվազյանը անեծքներ տալուն զուգընթաց մոտեցել է Մարիետային ու ձեռքով հարվածել է նրան, իսկ Մարիետան պաշտպանվելու նպատակով փոխադարձաբար հարվածել է Ռիտային։ Դրանից հետո Սերոբը հայհոյել է Ռիտային։ Ինքը Սերոբին սաստել է, նրա ձեռքից բռնել ու տուն է տարել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 205-206, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Ալվարդ Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 16-ին ժ.19։30-ի սահմաններում աշխատանքից տուն է վերադարձել, փողոցում աղմուկ է լսել։ Գնացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տան մոտ, տեսել է, որ առջևի դիմապակին կոտրված վիճակում կանգնած է իրենց փողոցի նախկին բնակիչ Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենան, որի կողքին գտնվել են Զավենը, կինը, աղջիկը, հարսը, մի անծանոթ կին, որը բղավել է, թե` Սերոբն է ջարդել ապակին։ Ինքը շարունակել է իր ճանապարհը, պատահաբար հանդիպել է Սերոբին, որը նստած է եղել ստոմոտոլոգիական պոլիկլինիկայի դիմաց` քարի վրա, խորհուրդ է տվել Սերոբին` գնալ տուն, քանի որ իրեն մեղադրում են ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու մեջ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 219-220, դատաքննության արձանագրություն
Տուժողներ Ռիտա և Զավեն Այվազյանների հարս` գործով վկա Աստղիկ Կարապետյանը և աղջիկ` գործով վկա Արմենուհի Այվազյանը նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. Զավեն Այվազյանը զանգահարել է Ռիտա Այվազյանին և հայտնել է նրան, որ Սերոբը կոտրել է ավտոմեքենայի դիմապակին։ Ռիտա Այվազյանի հետ միասին ժ.19։00-ի սահմաններում երեքով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն։ Տան դիմաց կանգնած իրենց ավտոմեքենայի առջևի դիմապակին կոտրված է եղել։ Եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, Ալլան և Զավենը մտել են Հենրիկենց տուն։ Ռիտա Այվազյանը գնացել է խանութ` հանքային ջուր գնելու, իսկ իրենք երկուսով նստել են վնասված «Դայհատսու Սիրիոն» ավտոմեքենայի մեջ, քանի որ անձրև էր եկել։ Այդ պահին ավտոմեքենային է մոտեցել Սերոբը, հայհոյել է իրենց, սպառնացել է «մորթել, խփել» իրենց, հանել է իր մոտ եղած դանակը, սակայն նրա եղբայր Սարգիսը Սերոբի ձեռքից քաշել և տարել է։ Իրենք գնացել են խանութի ուղղությամբ, տեսել են, որ երկու անծանոթներ օգնել և ոտքի են կանգնեցրել Ռիտա Այվազյանին, վերջինիս հագուստները ցեխոտված են եղել։ Ռիտան պատմել է, որ Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը հարձակվել են իր վրա և իրեն ծեծել են։ Նույն օրը ժ.23-ի սահմաններում իրենք գտնվել են հետաքննիչի աշխատասենյակում, բացատրություն են գրել, երբ միջանցքից աղմուկ են լսել, դուրս են եկել միջանցք և տեսել են Արմեն Այվազյանին, նրա ընկեր Երեմին, Սերոբին ու նրա մորը` վիճաբանելիս, ոստիկանները Սերոբին ու նրա մորը հեռացրել են միջանցքից։
Նույն ցուցմունքը վկաները պնդել են ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։
Դատաքննության ընթացքում վկա Արմենուհի Այվազյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Ես դանակը չեմ տեսել, ուղղակի ծայրն եմ տեսել։ Դանակը թաքնված էր ձեռքի մեջ։ Դանակի պոչը չեմ տեսել, միայն ծայրն եմ տեսել, ստույգ չեմ կարող ասել ինչ չափի էր։ Երևի մոտավորապես 5-6սմ երկարություն ուներ, մետաղական փայլ ուներ։ Սպառնում էր, որ պետք է մեզ խփի, նոր գնա, ուղղակի եղբայրը հասավ նրան քաշեց, թե չէ նա անպայման խփելու նպատակով էր մոտեցել։ Եղբայրը նրան հեռացրեց»։
Դատաքննության ընթացքում վկա Աստղիկ Կարապետյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Ես նստել եմ վարորդի տեղը, Արմինեն հետևում։ Արդեն մութ էր։ Սերոբը եկավ մեքենայի դուռը իմ կողմից բացեց, ձեռքին դանակ կար, մյուս կողմից եղբայրը եկավ ձեռքը քաշեց։ Սերոբն ասում էր. «Թող պետք ա սրանց խփեմ»։ Ժամը 8-ի 9-ի կողմերն էր։ Սերոբն ինձ հայհոյել է։ Դանակը տեսել եմ ձախ ձեռքին»։
Նախաքննության ընթացքում վկա Աստղիկ Կարապետյանը հայտնել է հետևյալը. «Սերոբը հայհոյում և ասում էր «ես Ձեզ կմորթեմ, կսպանեմ»։ Նշեմ, որ երբ նա մոտեցավ ավտոմեքենային, մենք իջանք և կանգնեցինք կողքին, իսկ երբ Սերոբին նրա հայհոյանքի կապակցությամբ պատասխանեցի` «քո մերն ա», նա վրդովվեց և ավելի մոտենալով ինձ, կողքից հանեց դանակ, որի սայրի երկարությունը կլիներ մոտ 10սմ, ցանկանում էր ինձ հարվածել, Արմինեն ինձ մի կողմ քաշեց, իսկ Սերոբին էլ եղբայրը թևից քաշելով տարավ մի կողմ։ Քանի որ արդեն անձրևը ուժեղ էր գալիս, նստեցինք մեքենան»։
Հատոր 1 Գ.Թ. 217-218, 244-246, 67-69, 215-216, 246-247,
դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 16.06.2010թ. զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ վնասված է եղել առջևի հողմապակու կողային հատվածը և մետաղյա կանգնակը /стойка/։
Հատոր 1 Գ.Թ. 15-16
Դատաապրանքագետ-փորձագետի համար 478 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձագիտական զննմամբ պարզվել է, որ հետազոտվող ավտոմեքենայի վրա կոտրված, արատավորված և փոխարինման ենթակա են առջևի հողմապակին և դրա պլաստմասայից շրջանակը, դեֆորմացված և վերանորոգման ենթակա է առջևի ձախ կանգնակը։
Վնասելու հետևանքով «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի շուկայական գինը 2010թ. հունիսի 16-ի դրությամբ գնահատվում է 143.000 /մեկ հարյուր քառասուներեք հազար/ ՀՀ դրամ։
Եզրակացությանը կից առկա է լուսանկարչական հավելվածը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 43-44, 45
Տուժող Զավեն Այվազյանը ճանաչվել է քաղհայցվոր և ներկայացրել է 143.000 ՀՀ դրամի գույքային պահանջ` որպես հանցագործությամբ իրեն պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 61, դատաքննության արձանագրություն
Քննիչի որոշմամբ նշված ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և ի պահ է հանձնվել տուժող Զավեն Այվազյանին։
Հատոր 2 Գ.Թ. 257-258
Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննության թիվ 141 եզրակացությամբ, ըստ որի Ս.Ք.Մխիթարյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, նրա մոտ հայտնաբերվում է «անձի հիստերիկ խանգարում»։ Իրավախախտումը կատարելիս և ներկայումս նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք, իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։
Ըստ հոգեբանի եզրակացության հանցավոր արարքը կատարելու պահին Ս. Մխիթարյանը չի գտնվել ֆիզիոլոգիական աֆեկտի վիճակում։ Այդ մասին է վկայում աֆեկտին բնորոշ եռփուլային ընթացքի բացակայությունը։
Իրեն մեղսագրվող արարքը կատարելիս Ս. Մխիթարյանը գտնվել է հուզական գրգռման լարվածության վիճակում, ինչն ազդել է նրա դրսևորած վարքի վրա։ Նրան բնորոշ այնպիսի անհատական-հոգեբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են, մասնավորապես, դյուրագրգռությունը, բռնկվողությունը` հուզական անկայունությունը, վարքի ինքնակառավարման իջեցումով, արտակարգ իրավիճակներում բարձր ագրեսիվությունը, ինչպես նաև սոցիալական դիրքորոշումը` հաշվի չառնելով ընդունված կանոններն ու օրենքները, քննարկվող իրավիճակում կարող էին ազդել նրա վարքի վրա` պայմանավորելով հակաիրավական գործողություններ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 224-228
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի մեղքը հիմնավորված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի հիմքով նրա նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ։
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննության առնելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև հետևյալ հանգամանքը.
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով Սերոբ Մխիթարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցվել է նախաքննության ընթացքում 3 օր անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 13.08.2010թ.։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունվել է «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը։ Օրենսդրական փոփոխության հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դիսպոզիցիայում կատարվել է հետևյալ փոփոխությունը. 2-րդ մասի 3-րդ կետը շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «պահեստարան և շինություն մուտք գործելը», շարադրանքից հանվել է «բնակարան» բառը, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը լրացվել է «բնակարան ապօրինի մուտք գործելով» բովանդակությամբ 1.1 կետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածը սահմանում է, որ «արարքի վտանգավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված է, որ «արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»։ Փաստորեն, նշված օրենսդրական փոփոխությամբ բնակարան մուտք գործելը դադարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասին որակ տվող դիսպոզիտիվ հատկանիշ լինելուց, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի հիմքով տվյալ դեպքում հանցանքը ենթակա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով որակելուն, քանի որ հետադարձության ուժով նշված օրենքը կիրառելի չէ տվյալ դեպքում։ Սերոբ Մխիթարյանի կատարած հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին` որպես խոշոր չափերով կատարված գողություն, քանի որ դատավճռով հիմնավորված է համարվել, որ Սերոբ Մխիթարյանը 2009թ. հոկտեմբերի 30-ին մուտք գործելով հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի բնակարան, գաղտնի հափշտակել է նրան պատկանող 19 կտոր ոսկյա զարդերը և 40.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը, տուժողին պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս, որը լիովին հատուցվել է տուժողին նախաքննության ընթացքում։
23.05.2011թ. օրենսդրական փոփոխությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»։
ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճիռը 13.08.2010թ. վերանայելով և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքին համապատասխանեցնելով, դատարանը գտնում է, որ նշված գործով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ նշանակելիս, անհրաժեշտ է ի նկատի ունենալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61, 62-63, 85, 89, 90-րդ հոդվածների պահանջները, մասնավորապես` կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ծանրությունը, հանցավորի անձնավորությունը, հանցանքը կատարելու հանգամանքները։ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ գործով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ 13.08.2010թ. ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել նույնը։
Միաժամանակ դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ նշված քրեական գործով Սերոբ Մխիթարյանը հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում, հետևաբար` ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին հոդվածի 1-ին ենթակետի և 2-րդ հոդվածի 3-րդ ենթակետի հիմքով Սերոբ Մխիթարյանը ենթակա է ԵԷԴ/0039/01/10 քրեական գործով նշանակված պատժից ազատման։ Նրա նկատմամբ համաներումը չկիրառելու հիմքերը տվյալ գործով բացակայում են։
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը տուժող Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տան առաջին հարկում գտնվող ավտոտնակ մուտք գործել և նրան պատկանող զգալի չափի 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը գողացել է 2008թ. ապրիլ ամսին` անչափահաս տարիքում, նշված հանցանքի համար նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի համաձայն նշված հոդվածի սանկցիայով պատիժ նշանակելու պայմաններում մեղադրանքի այդ դրվագով Սերոբ Մխիթարյանը ենթակա է պատժից ազատման։ Համաներման ակտը չկիրառելու հիմքերը տվյալ դեպքում բացակայում են։
Մեղադրանքի մյուս դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը մեղադրվում է 16.06.2010թ. դիտավորությամբ տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող «Դայհատսու Սիրիոս» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի դիմապակին և կանգնակը վնասելու և տուժողին ընդամենը 143.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքային վնաս պատճառելու համար։ Նշված հոդվածի սանկցիան նախատեսում է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկից հարյուրապատիկի չափով կամ կալանքով առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով կամ ազատազրկմամբ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։ Նշված հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ մեղավոր ճանաչելով` դատարանը պետք է կիրառի 26.05.2011թ. համաներման ակտը` նշված որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ հոդվածի 1-ին «ա» ենթակետի հիմքով ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին ազատելով պատժից։ Թեև տվյալ դեպքում տուժողին պատճառված 143.000 ՀՀ դրամ վնասը ներկայացված քաղհայցի շրջանակներում դեռևս հատուցված չէ և ենթակա է բավարարման, 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի ուժով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 13-րդ կետում կատարած փոփոխությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթի համաձայն ակտի սահմանափակումներին չի վերաբերում, առավել ևս, որ համաներման ակտի 9-րդ հոդվածի 6-րդ կետը վերաբերում է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված նյութական վնասի հատուցմանը։
Քննության առնելով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցը, վերլուծելով և գնահատելով մեղադրանքի նշված դրվագով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դատարանը գտնում է հետևյալը.
նախաքննական մարմնի որոշմամբ 2010 թվականի հունիսի 16-ին ժ.19։00-ից մինչև ժ.23։45-ն ընկած ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված գործողությունների շղթան իր բազմադրվագ դրսևորումներով միասնական առումով որպես հանցանք որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Խուլիգանությունը, որպես հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն, ուղղակի դիտավորությամբ կատարված հանրության համար վտանգավոր և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն գործողությունն է, որով քրեական պատասխանատվության ենթակա մեղսունակ անձը կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Նույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մասերով նախատեսված են խուլիգանությունը որակյալ դարձնող դեպքերը` իրենց դիսպոզիտիվ հատկանիշների շարադրանքով։
Տվյալ դեպքում մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված հանցանքի բազմադրվագությունը ենթադրում է, որ դրվագներից յուրաքանչյուրը պետք է ինքնուրույն իր մեջ միայն խուլիգանության առանձին հանցակազմ պարունակի, այլապես կարող է առկա լինել հանցանքների համակցություն։ Հենց դրանով էր պայմանավորված այն հանգամանքը, որ դատարանի կողմից դատական վիճաբանությունների փուլը հայտարարելուց հետո մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի կարգով ներկայացրեց ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված նախկին մեղադրանքի ծավալը տրոհելով, դրանից առանձնացնելով խուլիգանության սկիզբը համարվող` 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում Զավեն Այվազյանին պատկանող անձնական օգտագործման ավտոմեքենայի առջևի հողմապակին և կանգնակը վնասելու և տուժողին զգալի չափի` 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս պատճառելու դրվագը, այն որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Հետազոտելով, վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամն ձեռք բերված ապացույցները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագները, դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագներից ոչ բոլորն են, որ իրենց քրեաիրավական որակմամբ ունեն խուլիգանության հատկանիշներ և որ դրանք որպես խուլիգանության մեկ միասնական շարունակական գործողություն դիտելը ճիշտ չէ, այն մեխանիկական շարադրանքի արդյունք է և չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից։
Այսպես.
Քրեական գործով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի ու նրա ընտանիքի անդամների և մյուս կողմից` տուժողներ Այվազյանների և Անդրեասյանների փոխհարաբերությունները լարվել են տուժողների բնակարանից կատարված գողությունների մեջ տուժողների կողմից Սերոբ Մխիթարյանին կասկածելու և նրան քրեական պատասխանատվության կանչելու պահանջով վերադաս իրավասու մարմիններին դիմումներ հասցեագրելու կապակցությամբ։
16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենայի դիմապակին և կանգնակը վնասելուց անմիջապես հետո տուժող Զավեն Այվազյանի կողմից ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը, իր և տուժողների միջև ստեղծված անձնական հակակրանքի ու ատելության հողի վրա, ավտոմեքենան իր կողմից վնասելու հարցի շուրջ վիճաբանության մեջ մտնելով տուժող Զավեն Այվազյանի հետ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ հասարակական վայրում` փողոցում, տուժողների և նրանց ընտանիքների անդամների և անցորդների ներկայությամբ, դիտավորությամբ և ցուցադրաբար անտեսելով հասարակության առկայության հանգամանքը, դրանով իսկ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, տվել է սեռական բնույթի խուլիգանական հայհոյանքներ, տուժող Զավեն Այվազյանի նկատմամբ դրսևորել է ցուցադրական հանդուգն վարքագիծ, չի ենթարկվել իր խուլիգանական գործողությունները խափանել ցանկացող Ալլա Հովհաննիսյանի օրինական պահանջներին, վերջինիս նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելով, նրան հրել և գցել է գետնին, դիտավորությամբ նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք։
Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի հանցանքն այս դրվագով համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասին։
Նույն օրը Սերոբ Մխիթարյանը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով բարձրացել է տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով դեպի նրանց տուն, որը կանխվել է տանից դուրս եկած ոստիկանության հետաքննիչի կողմից։Այնուհետև Սերոբ Մխիթարյանը խանութի մոտ, նկատելով իր մոր և տուժող Ռիտա Այվազյանի միջև ծագած միջադեպը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և փողոցում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության` անցորդ քաղաքացիների նկատմամբ, հայհոյել և ապա դրսևորելով առանձին հանդգնություն, ոտքով հարվածել է տուժող Ռիտա Այվազյանի կրծքավանդակին և նրան պատճառել է մարմնական վնասվածք։ Իսկ նույն օրը երեկոյան ոստիկանության Էրեբունու բաժնում խախտելով հասարակական կարգը և շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խանգարելով բաժնի 2-րդ հարկի բնականոն աշխատանքը, վիճաբանության և փոխադարձ քաշքշոցի մեջ է մտել տուժող Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի և նրա ընկերոջ հետ, հայհոյել է նրանց, որը կանխվել է ոստիկանության աշխատակիցների միջամտությամբ։
Գնահատելով նույն օրը Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանի նկատմամբ դանակի գործադրման սպառնալիքով առանձնապես չարամիտ խուլիգանություն կատարելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված դրվագը, դատարանը գտնում է, որ առաջադրված մեղադրանքը գործով հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված 2 անձինք, լինելով տուժողի ընտանիքի անդամները, իրեն զրպարտում են, ցանկանալով ապացույցներ ստեղծել իրեն ծանր հանցանքի կատարման համար պատասխանատվության ենթարկելու նպատակով։ Նախաքննական մարմնի կողմից Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մեղադրանքի դրվագով տուժող չեն ճանաչվել և որպես վկա տված ցուցմունքներում ընդունել են, որ իրենք նստած են եղել ավտոմեքենայի մեջ, դրսում հորդ անձրև է տեղացել, շրջակայքում մարդիկ չեն եղել, ընդ որում` Ռիտա Այվազյանը գնացել է խանութ` հանքային ջուր գնելու, իսկ մյուսները գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն` հետաքննիչի հետ միասին, երբ եկել է Սերոբ Մխիթարյանը և իրենց սպառնացել է դանակով։ Այսպիսով, տվյալ հանցանքի համար պարտադիր` հասարակության առկայությունը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքը և հասարակական կարգի խախտումը, խուլիգանության` որպես հանցանքի, դիսպոզիտիվ հատկանիշ, որպես հանցակազմի տարր, բացակայում է, հետևաբար` բացակայում է հանցակազմը։ Բացի այդ, Սերոբ Մխիթարյանի կողմից դանակը հանելու, կիրառելու փորձի, իրենց գտնվելու վայրի, դանակը կրելու կամ հագուստի գրպանից հանելու, դանակի չափսերի և մյուս հանգամանքների մասին վկաները և' նախաքննության, և' դատաքննության ժամանակ տվել են հակասական ցուցմունքներ։ Դանակը գործով չի հայտնաբերվել։ Վկա Սարգիս Մխիթարյանն իր ցուցմունքներում ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակ լինելու հանգամանքը։
Վկա Բուրաստան Ավետիսյանը, որպես անկողմնակալ վկա, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի կողմից մեքենային մոտենալու, վկաներին սպառնալու և իր ձեռքին դանակ ունենալու հանգամանքը։ Հարկ է նշել, որ խուլիգանության դրվագները հաջորդել են միմյանց, և տուժողներից ու վկաներից ոչ մեկը Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակի առկայության մասին ցուցմունք չի տվել։
Վկաներ Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը միաժամանակ ցուցմունք են տվել դատարանում, որ դեպքի պահին մթնշաղ է եղել, այդ պատճառով դանակի հետ կապված մանրամասները չեն կարող նշել, իրենք միայն դանակի ծայրն են տեսել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն` ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։ Մեղադրյալի մեղքի և պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքների առկայության ապացուցման պարտականությունը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն, գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն, յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
Դատարանը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում է ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա` հիմնված իր ներքին համոզմամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն, հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
Նույնպիսի պահանջ է ներկայացվում նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածով մեղադրական դատավճռին։
Վերոգրյալի հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանքի դրվագը անհրաժեշտ է հանել մեղադրանքի ծավալից` հանցակազմի բացակայության պատճառով։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված խուլիգանությունը մյուս դրվագների գծով որպես միասնական արարք ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրան անհրաժեշտ է մեղավոր ճանաչել նշված հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա չէ։
Քրեական գործով Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցագործության դրվագներից մեկը անչափահաս տարիքում կատարելը, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալը տառապում է «անձի հիստերիկ խանգարմամբ», որի կապակցությամբ ժամկետային զինծառայությունից տարկետում է տրվել 3 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի հիմքով վերանայել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճիռը, այն համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքին, Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել ձերբակալման կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով նշանակված պատժից։
2. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։
3. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։ Բավարարել տուժող Զավեն Այվազյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Զավեն Այվազյանի բռնագանձել 143.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։ Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնել ուժի մեջ։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողին ի պահ հանձնված «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենան թողնել տուժող Զավեն Այվազյանի տնօրինությանը։
4. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։ Բավարարել տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Հենրիկ Անդրեասյանի բռնագանձել 207.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։ Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնել ուժի մեջ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրեբունու քննչական բաժնում գտնվող իրեղեն ապացույցներ ծխախոտի մնացորդները, հրկիզված պայուսակը և թղթապանակը ոչնչացնել, իսկ տեսասկավառակը պահել քրեական գործում։
5. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո զինվորական կցագրման գրքույկը վերադարձնել Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0167/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 27-12-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0167/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12122910 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | 2008թ. ապրիլին ապօրինի մուտք գործելով Հ. Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ գողացել է վերջինիս պատկանող 25000 դրամ արժեքով էլ. մարտկոցը, բացի դա 03.06.2010թ. դիտավորությամբ հրկիզման եղանակով ոչնչացնելու նպատակով կատարել է ուրիշի գույքի վնասում Հ. Անդրեասյանին պատճառելով 207000 դրամի գույքային վնաս, բացի դա 16.06.2010թ. կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է անձանց նկատմամբ բռնության գործադրմամբ, որպես զենք օգտագործվող դանակի գործադրմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքով և ուրիշի գույքը վնասելով: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սերոբ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հայրանուն | Քերոբի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 3 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | դատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 27-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 28-12-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 28-12-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 28-12-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սերոբ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-09-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սերոբ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 17-09-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0167/01/10 2011թ. Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ` Մեղադրող Հայկ Մովսեսյան Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյան Ամբաստանյալի պաշտպան Անժելա Հոբոսյան Տուժողներ Զավեն Այվազյան Ռիտա Այվազյան Ալլա Հովհաննիսյան Հենրիկ Անդրեասյան 2011թվականի սեպտեմբերի 17-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի ծնված 30.01.1992թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատել, նախկինում դատված՝ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցվել է ձերբակալման կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 13.08.2010թ.։ Հաշվառված և բնակվել է ք. Երևան, Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 26 տանը։ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։ Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը 06.07.2010թ.։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։ 2009թվականի սեպտեմբերի 07-ից մինչև դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի թվով 6 բնակարաններից, օգտվելով բնակարանների տերերի ժամանակավոր բացակայության հանգամանքից, կատարվել են քաղաքացիներին պատկանող գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Հափշտակվել են կանխիկ գումար և ոսկյա զարդեր։ Գողության փաստերի կապակցությամբ հարուցվել են քրեական գործեր, բացահայտվել է միայն 30.10.2009թ. Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 44 բնակարանից տուժող Ռուզաննա Պողոսյանին պատկանող 465.500 ՀՀ դրամ արժողության 19 կտոր ոսկյա զարդերի և 40.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի գողության դեպքը։ Պարզվել է, որ նշված գողությունը կատարել է տուժողի հարևան, անչափահաս Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը։ Վերջինս ձերբակալվել է 03.11.2009թ.։ Դատարանի կողմից մերժվել է խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու միջնորդությունը։ Նախաքննական մարմնի կողմից նշված դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 02.04.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Նշված ԵԷԴ/0039/01/10 քրեական գործով դատավճիռը հրապարակվել է 13.08.2010թ.։ Չբացահայտված մյուս բնակարանային գողությունների դեպքերով տուժողները 2010թ. հունիսի սկզբին համատեղ դիմումներ են հասցեագրել ՀՀ Նախագահին, ՀՀ գլխավոր դատախազին, ՀՀ ոստիկանության պետին և ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպանին, բողոքելով իրենց բնակարաններից կատարված գողության դեպքերը չբացահայտվելու հանգամանքից, որոշակիորեն նշելով իրենց այն համոզմունքի մասին, որ չբացահայտված գողությունները նույնպես կատարվել են Սերոբ Մխիթարյանի կողմից։ Դիմումը ստորագրած անձանցից Ռիտա և Զավեն Այվազյանների բնակարանից 06.10.2009թ. գաղտնի հափշտակվել է 37.000 ԱՄՆ դոլար և 3 մլն ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, իսկ Հենրիկ Անդրեասյանի բնակարանից 05.04.2010թ. գաղտնի հափշտակվել է «Սամսունգ» մակնիշի տեսախցիկ և ոսկյա զարդեր, տուժողին պատճառելով ընդամենը 300.000 ՀՀ դրամ գումարի գույքային վնաս։ Նշված դիմումները կազմելու փաստը հայտնի է դարձել ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին, որն այդ կապակցությամբ ֆիզիկական հաշվեհարդար տեսնելու և տունը վառելու սպառնալիքներ է տվել Հենրիկ Անդրեասյանին։ Վերջինիս պատկանող Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տան պատուհանը, խորդանոցի դուռը և դրսում դրված փայտե բազկաթոռները հրկիզվել են 2010թ. հունիսի լույս 3-ի գիշերը, որի մասին տուժողը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, նշելով, որ Սերոբ Մխիթարյանն է հրկիզել իր բնակարանը։ Հրկիզման հետևանքով տուժողին պատճառվել է 207.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։ Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 10.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 12122310 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 2010թ. հունիսի 16-ին գործով տուժող Զավեն Այվազյանն ու նրա ծանոթ, մյուս տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ներկա են գտնվել հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի բնակարանից Սերոբ Մխիթարյանի կատարած գողության փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի դատաքննության հերթական նիստին։ Դատական նիստն ավարտվելուց հետո ժամը 19.00-ի սահմաններում Ալլա Հովհաննիսյանն ու Զավեն Այվազյանը վերջինիս պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տուն, նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչու՞ Հենրիկ Անդրեասյանը ներկա չի գտնվել դատական նիստին։ Զավեն Այվազյանն իրեն պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցի կողմից Հենրիկ Անդրեասյանի տան դարպասի մոտ, իսկ իրենք բարձրացել են նրա բնակարան, որտեղ սուրճ են խմել և զրուցել են։ Շուրջ 20 րոպե անց Զավեն Այվազյանը և Ալլա Հովհաննիսյանը դուրս են եկել Հենրիկ Անդրեասյանի տանից և իջնելով աստիճաններով, մոտեցել են դեպի փողոց տանող բակի դռանը։ Դա համընկել է նրան, որ նրանք լսել են դրսից ավտոմեքենայի հողմապակու կոտրվելու ձայնը, միաժամանակ միացել է նաև Զավեն Այվազյանին պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ազդանշանային համակարգը։ Անմիջապես փողոց դուրս եկած Ալլա Հովհաննիսյանը տեսել է փախչող Սերոբ Մխիթարյանին, իսկ Զավեն Այվազյանը, հետապնդելով նրան, բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից և նրան բերելով ավտոմեքենայի մոտ, նրանից պարզաբանումներ է պահանջել իր ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հարցով։ Ավտոմեքենան վնասվելու հետևանքով տուժողին պատճառվել է 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։ Սերոբ Մխիթարյանն սկզբում հերքել է իր կողմից ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հանգամանքը, այնուհետև դեպքի վայրում հավաքված քաղաքացիների ներկայությամբ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի և Ալլա Հովհաննիսյանի հասցեին, որի ընթացքում բռնություն է կիրառել իր խուլիգանական գործողությունները խափանող Ալլա Հովհաննիսյանի նկատմամբ` նրան հրել և գցել է գետնին, որի հետևանքով տուժող Ալլա Հովհաննիսյանին պատճառվել են թեթև մարմնական վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ աջ սրունք-թաթային հոդի շրջանի դրսային մակերեսի արյունազեղման և սրունք-թաթային հոդի ձգվածության ձևով։ Քիչ անց, երբ Հենրիկ Անդրեասյանի ահազանգով դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանը Հ. Անդրեասյանի տանը բացատրություններ է վերցրել միջադեպի ականատես անձանցից, Սերոբ Մխիթարյանը, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները, մոտեցել է Զ. Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենային և խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել մինչ այդ դեպքի վայր եկած և ավտոմեքենայի սրահում գտնվող Զ. Այվազյանի դստեր` Արմենուհի Այվազյանի և հարսի` Աստղիկ Կարապետյանի հասցեին, փորձելով գործադրել որպես զենք օգտագործվող դանակը, սպառնացել և փորձել է հարվածել Աստղիկ Կարապետյանին, որը խափանվել է դեպքի վայրում գտնվող Սերոբ Մխիթարյանի եղբոր` Սարգիս Մխիթարյանի կողմից։ Դրանից հետո Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող մթերային խանութի մոտ, Սերոբ Մխիթարյանը, հանդիպելով Զավեն Այվազյանի կնոջը` Ռիտա Այվազյանին, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել նրա հասցեին և ոտքով հարվածելով վերջինիս կրծքավանդակի շրջանին` նրան գցել է գետնին, պատճառելով մարմնական վնասվածք, աջ բազկի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի, աջ բազկի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի և աջ կրծքագեղձի վերին ներսային քառակուսու արյունազեղումների ձևով, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, որից անմիջապես հետո, մտել է Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ տան բակ, և բարձրանալով երկրորդ բնակելի հարկ տանող աստիճաններով, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի հասցեին, այնուհետև նկատելով տանից դուրս եկող ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանին` հեռացել է։ Այնուհետև, երբ ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանի կողմից Զավեն Այվազյանն ու նրա ընտանիքի անդամները հրավիրվել են Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու 162 հասցեում գտնվող ոստիկանության Էրեբունու բաժին, ժամը 23-ի սահմաններում Սերոբ Մխիթարյանը ոստիկանության բաժնի երկրորդ հարկում գտնվող, ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանի թիվ 18 աշխատասենյակի դիմաց շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի հասցեին, այդպիսով խոչընդոտելով ոստիկանության բնականոն աշխատանքը, որը նույնպես խափանվել է ոստիկանների միջամտությամբ, իսկ ժամը 23.45-ի սահմաններում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի դիմաց հանդիպելով Զավեն Այվազյանին` Սերոբ Մխիթարյանը ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին։ 2010թ. հունիսի 16-ին Ալլա Հովհաննիսյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, 18.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12122910 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 27.10.2010թ. որոշմամբ թիվ 12122310 քրեական գործը միացվել է թիվ 12122910 քրեական գործին։ Քննությամբ, բացի վերոշարադրյալից, հիմնավորված է համարվել նաև այն, որ 2008թ. ապրիլ ամսին քննությամբ չպարզված օրը Սերոբ Մխիթարյանը չբացված դարպասներից ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ հասցեում գտնվող, Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ և գողացել 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը։ 17.12.2010թ. որոշմամբ լրացնելով մեղադրանքը, նախաքննական մարմինը Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց կալանավորում է կիրառվել 06.07.2010թ.։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 24.12.2010թ։ Քրեական գործը 27.12.2010թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ 29.08.2011թ. դատական նիստի ընթացքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 353-րդ հոդվածի կարգով դատաքննությունը հայտարարվել է ավարտված։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 354-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով դատարանն անցել է դատական վիճաբանություններն ունկնդրելուն։ Մեղադրողը միջնորդել է ժամանակ տրամադրել ճառին պատրաստվելու համար։ Դատական վիճաբանությունների փուլում 05.09.2011թ. մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածով ներկայացվել է Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որի հիման վրա Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։ 2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։ Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք նախաքննական մարմնի կողմից դրվել են մեղադրանքի հիմքում և թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։ Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Դատական քննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, ցուցմունք տալով այն մասին, որ. 2008թ. ապրիլ ամսին մուտք է գործել Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ և գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը, որի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հայտնելով, որ հրկիզումն ինքը չի կատարել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը 16.06.2010թ. չի վնասել տուժող Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենան և նրան գույքային վնաս չի պատճառել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, ցուցմունք տալով այն մասին, որ ինքը հայհոյանքներ է տվել այն ժամանակ, երբ տուժող Զավեն Այվազյանն իր ձեռքից բռնելով, բերել է վնասված ավտոմեքենայի մոտ և իրեն մեղադրել դիմապակին ջարդելու մեջ, իրեն մեղավոր է ճանաչել նաև այն բանի համար, որ հայհոյանքներ է տվել Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով բարձրանալիս։ Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը ժխտել է խուլիգանություն կատարելու և այդ ընթացքում Արմենուհի Այվազյանին և Աստղիկ Կարապետյանին դանակով սպառնալու կամ դանակով հարվածելու փորձ կատարելու, ընդհանրապես իր մոտ դանակ ունենալու հանգամանքները, ինչպես նաև նույն օրը` 16.06.2010թ. խանութի մոտ խուլիգանություն կատարելու, այդ ընթացքում` Ռիտա Այվազյանին ոտքով հարվածելու և մարմնական վնասվածք պատճառելու, այնուհետև ոստիկանության Էրեբունու բաժնի միջանցքում հայհոյելու, ոստիկանության բաժնի բնականոն աշխատանքին խոչընդոտելու և ոստիկանության Էրեբունու բաժնի դիմաց տուժող Զավեն Այվազյանի դեմքին հարվածելու հանգամանքները։ Հատոր 1 Գ.Թ. 105-107, 235-236, 237-238, 244-245, 246-247, 248-249, հատոր 2 գ.թ. 62-63, 185, 218, 267, դատաքննության արձանագրություն Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի ավտոտնակից էլեկտրական մարտկոցը ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից գողանալու մեղադրանքը, բացի ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով. տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր բնակելի տան առաջին հարկում գտնվում է ավտոտնակը։ 2008թ. գարնանը ավտոտնակի դարպասները բաց էր թողել, իսկ ավտոտնակում իր անձնական ԳԱԶ-24 մակնիշի 63 ՍԼ 845 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրայից հանել և լիցքավորման ապարատին էր միացրել էլեկտրական մարտկոցը։ Վերադառնալով ավտոտնակ, տեսել է, որ 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը գողացել են։ Ինքը կասկածել է Սերոբ Մխիթարյանին, ում նախկինում շարքից դուրս եկած մարտկոցներ է տվել նրա խնդրանքով` երկրորդական հումքի կետեր հանձնելու համար։ Ինքը դիմել է Սերոբի հորը` Քերոբ Մխիթարյանին, վերջինս խոստացել է մարտկոցը վերադարձնել։ Միասին գնացել են իրենց նրբանցքում ավտոմեքենաների շարժիչներ վերանորոգող Լևոն Խաչատրյանի արհեստանոց։ Իր և Քերոբի պահանջով Լևոն Խաչատրյանը վերադարձրել է իր ավտոտնակից գողացված էլեկտրական մարտկոցը։ Քերոբն իր ներկայությամբ ապտակել է արհեստանոցում գտնվող Լ. Խաչատրյանի եղբորորդուն, ասելով, որ Սերոբը նրա «ջրերն է ընկել», ու կատարել է մարտկոցի գողությունը։ Ինքը մարտկոցը վերցրել ու հեռացել է։ Կատարվածի մասին նախկինում ոստիկանություն չի հայտնել։ Հատոր 2 Գ.Թ. 32-33, դատաքննության արձանագրություն Վկա Լևոն Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ. գարնանը Սերոբ Մխիթարյանը ավտոմեքենայի էլեկտրական մարտկոց է բերել իր արհեստանոց։ Ինքը նրանից հետաքրքրվել է, թե մարտկոցն, արդյոք, գողացված հո չէ, Սերոբը պատասխանել է, որ` ոչ, որից հետո ինքը վերցրել է մարտկոցը, պայմանավորվելով, որ երեկոյան Սերոբին կվճարի 1000 ՀՀ դրամ։ Սակայն նույն օրն իր արհեստանոց են եկել հարևանությամբ բնակվող Քերոբ Մխիթարյանն ու Հենրիկ Անդրեասյանը և նրանց պահանջով ինքը մարտկոցը վերադարձրել է։ Իր եղբորորդի Կամո Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ արհեստանոցի աստիճանների մոտ օգնել է Սերոբին` նրա բերած մարտկոցը արհեստանոց բարձրացնելու հարցում, իսկ մարտկոցի գողացված լինելու հանգամանքից ինքը տեղյակ չի եղել։ Հատոր 2 Գ.Թ. 70-71, 200-201 Վկա Կամո Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ. ապրիլ ամսին` իր բանակ զորակոչվելուց մեկ ամիս առաջ, երբ ինքը գնացել էր հորեղբոր` Լևոն Խաչատրյանի արհեստանոց` սուրճ խմելու, արհեստանոցի աստիճանների վրա պատահաբար հանդիպել է Սերոբին, ում մոտ ավտոմեքենայի մարտկոց է եղել։ Սերոբը հայտնել է, որ մարտկոցն իրենցն է, բերել է հանձնելու, խնդրել է իրեն օգնել, ինքն էլ օգնել և մարտկոցը միասին բարձրացրել են արհեստանոց։ Մի քանի օր անց իմացել է Քերոբ Մխիթարյանից, որ մարտկոցը գողացված է եղել։ Հատոր 2 Գ.Թ. 227-228 Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի գույքը հրկիզմամբ դիտավորությամբ ոչնչացնելու դրվագով Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի սկզբին Սերոբ Մխիթարյանը իմանալով, որ բնակարանային գողությունների դեպքերով տուժողները բողոքներ են հասցեագրել վերադաս ատյաններ, իր ձեռքին փաստաթղթեր է տեսել և հետաքրքրվել է, թե դրանք ի՞նչ փաստաթղթեր են։ Իր այն պատասխանից հետո, թե` «քո գործը չէ», Սերոբ Մխիթարյանը սպառնացել է, ասելով. «քո տունը կվառեմ» և հեռացել է։ Ինքն այդ մասին հայտնել է կնոջը, վերջինս դա լուրջ չի ընդունել, ասելով, որ «ջահել է, ուղղակի սպառնացել է»։ Սակայն նույն օրը քարեր են շպրտել իր տանիքի վրա, իսկ գիշերը` 03.06.2010թ. ժ.02։30-ին ինքն արթնացել է հյուրասենյակում քնած թոռան` Տիգրան Բաղդասարյանի ձայնից։ Արթնանալով, նկատել է, որ հյուրասենյակի բաց պատուհանն այրվում է։ Անմիջապես միջոցներ է ձեռնարկել կրակը հանգցնելու համար։ Կրակի օջախներ են առկա եղել նաև առաջին հարկում` այրվել են փայտե 2 ամառային բազմոցները, խոհանոցային փայտե աթոռը, ինքը զանգահարել է ոստիկանություն։ Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն անձնական թշնամիներ չունի, տարիքով անձնավորություն է, հարևանների հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ, Սերոբից բացի որևէ մեկն այլ դրդապատճառ չուներ հրկիզումը կատարելու համար։ Հատոր 2 Գ.Թ. 16, 23-24, 29, 32-33, դատաքննության արձանագրություն Հենրիկ Անդրեասյանի կինը` վկա Անժելիկա Անդրեասյանը, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հրկիզման կատարման մեջ կասկածում է Սերոբին, նշելով. «մենք մեր տանը կատարված իրադարձության մեջ բացահայտ մեղադրեցինք Սերոբին, քանի որ նա էր սպառնացել վնասել մեր տունը` իր նկատմամբ դիմումներ գրելու կապակցությամբ։ Հատոր 2 Գ.Թ. 34-35, 80-82, դատաքննության արձանագրություն Տուժողի թոռը` անչափահաս Տիգրան Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը քնած է եղել պապի տան հյուրասենյակում, արթնացել է պատուհանի այրվելուց, միջոցներ են ձեռնարկել կրակը հանգցնելու համար։ Հատոր 2 Գ.Թ. 74, դատաքննության արձանագրություն Դեպքի վայրի տեղազննության արձանագրությամբ և լուսանկարչական հավելվածով այն մասին, որ տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տան հյուրասենյակի պատուհանը, խորդանոցի դուռը, աթոռները այրվել են։ Հատոր 2 Գ.Թ. 12-13, 14-15 Դեպքից 4 օր անց` 07.06.2010թ. դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Հենրիկ Անդրեասյանը գտել և ներկայացրել է «Վերջինիա Սլիմս» տեսակի ծխախոտի երկու մնացորդ, հայտարարելով, որ դրանք գտել է իրենց տան բակում վառված օջախի մոտից, իրենց տանը ոչ ոք չի ծխում, հնարավոր է, որ դրանք կարող են թողնված լինել հանցագործների կողմից։ Հատոր 1 Գ.Թ. 17-18 Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 305 եզրակացության համաձայն, Սերոբ Մխիթարյանի թքի նմուշում, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, հաստատվել է A հակածինի առկայություն։ Ծխախոտի նշված 2 մնացորդների զտիչների ազատ եզրերին հաստատվել է թքի առկայություն, որը պատկանում է մարդու, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է արտադրություններում /թուք/ A հակածին պարունակող անձից կամ անձանցից, հնարավոր է նաև` Սերոբ Մխիթարյանից։ Հրդեհատեխնիկական, շինարարատեխնիկական և ապրանքագիտական փորձաքննությունների եզրակացություններով պարզվել է, որ հրդեհն առաջացել է բաց կրակից, ամենայն հավանականությամբ` նավթամթերքների կիրառմամբ, սակայն նավթամթերքի հետքերը բացակայում են, հնարավոր է` դրանց ամբողջական այրման կամ գոլորշիացման արդյունքում։ Հանցագործության հետևանքով տուժողին պատճառվել է 207.000 /երկու հարյուր յոթ հազար/ ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս, որը հատուցելու պահանջ է ներկայացվել տուժողի կողմից, տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը գործով ճանաչվել է քաղհայցվոր։ Հատոր 1 Գ.Թ. 135-144, 127-131, դատաքննության արձանագրություն Տուժող Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենան վնասելու և խուլիգանություն կատարելու մեղադրանքները հիմնավորվել են հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Զավեն Այվազյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր բնակարանից կատարված գողության մեջ կասկածել է Սերոբ Մխիթարյանին։ Նույն թաղամասում այլ բնակարանային գողություններ են կատարվել, մյուս տուժողները նույնպես կասկածել են Սերոբ Մխիթարյանին։ Սակայն քննությամբ հաստատվել է միայն Սերոբ Մխիթարյանի կողմից հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի տանից ոսկյա զարդեր և գումար գողանալու փաստը, 2010թ. ապրիլ-հունիս ամիսներին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ընթացել է նշված գործի դատաքննությունը, ինքը և մյուս գործերով տուժողները ներկա են գտնվել դատական նիստերին։ Միաժամանակ 2010թ. մայիսի վերջերին և հունիսի սկզբներին չբացահայտված բնակարանային գործերով տուժողները կազմել և հանրապետության իրավասու մարմինների ղեկավարներին դիմումներ են հասցեագրել, բողոքելով նշված դեպքերը չբացահայտվելու կապակցությամբ, իրենց համոզմունքն արտահայտելով, որ նշված գողությունները նույնպես կատարվել են Սերոբ Մխիթարյանի կողմից։ 16.06.2010թ. ինքն ու գործով մյուս տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը, որն իր գործընկերուհին է, Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ներկա գտնվելով դատական նիստին, ժամը 19.00-ի սահմաններում իր անձնական օգտագործման «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, նպատակ ունենալով իմանալ, թե նա ինչու՞ չէր եկել դատարան։ Ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցում` Հ. Անդրեասյանի տան դարպասի դիմաց, աստիճաններով բարձրացել և մտել են տուն, որտեղ մնացել են շուրջ 20 րոպե, սուրճ են խմել և զրուցել են։ Այնուհետև տան աստիճաններով իջել և մոտեցել են դարպասին։ Այն պահին, երբ ցանկացել են դուռը բաց անել և դուրս գալ փողոց, դրսից լսել են հարվածի և ապակու կոտրվելու ձայն, միաժամանակ միացել է իր ավտոմեքենայի հակաառևանգման համակարգի ձայնային ազդանշանային համակարգը։ Ալլա Հովհաննիսյանը, ով առջևից էր քայլում, բացել է բակից փողոց տանող դուռը և բղավել է, որ տեսել է Սերոբին և իրեն ցույց է տվել նրա փախուստի ուղղությունը։ Դուրս գալով փողոց, ինքը տեսել է, որ ջարդված է իր ավտոմեքենայի դիմապակին և վնասված է տանիքի մետաղական կանգնակը։ Վազել է Ալլա Հովհաննիսյանի մատնանշած ուղղությամբ, բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից, նրան մոտեցրել է ավտոմեքենային և պատասխան պահանջել իր ավտոմեքենան վնասելու համար։ Սկզբում Սերոբ Մխիթարյանն իրեն պատասխանել է, որ լավ է արել, որ վնասել է իր ավտոմեքենան, այնուհետև ժխտել է իր կողմից այն վնասելու հանգամանքը։ Դեպքի վայրում մարդիկ են հավաքվել` Հենրիկ Անդրեասյանը, անցորդներ և այլ քաղաքացիներ։ Սերոբ Մխիթարյանը նրանց ներկայությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել, դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ, սպառնալիքներ է տվել իր հասցեին, որի կապակցությամբ Ալլա Հովհաննիսյանը կանգնել է իր ու Սերոբ Մխիթարյանի միջև, ցանկանալով ներազդել Սերոբ Մխիթարյանի վրա և կանխել, խափանել նրա խուլիգանական գործողությունների հետագա ծավալումը, որի ընթացքում Սերոբ Մխիթարյանը, ֆիզիկական ուժի ներգործությամբ հրել ու գետնին է գցել Ալլա Հովհաննիսյանին, վնասելով նրա ոտքը և պատճառել նրան մարմնական վնասվածք։ Ինքը զանգահարել է ոստիկանություն, հետաքննիչը եկել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն և բացատրություն է վերցրել իրենցից։ Այդ պահին բարձրաձայն հայհոյանքներ և սպառնալիքներ տալով, աստիճաններով բարձրացել է Սերոբ Մխիթարյանը։ Ոստիկանների կողմից նրան սաստելուց հետո Սերոբը հեռացել է։ Քիչ անց Հենրիկենց տուն է եկել կինը` տուժող Ռիտա Այվազյանը, որի հագուստը թրջված և ցեխոտված է եղել։ Կինը պատմել է, որ խանութի մոտ իրեն ծեծել են Սերոբը, նրա եղբայրն ու մայրը, Սերոբը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին ու մարմնական վնասվածքներ է պատճառել իրեն։ Այնուհետև գնացել են ոստիկանության Էրեբունու բաժին, Ալլա Հովհաննիսյանը բացատրություն է տվել, ինքը նրան մեքենայով տուն է տարել։ Վերադարձել է ոստիկանության բաժին, որի մուտքի մոտ Սերոբն ապտակել է իրեն, իսկ նրա եղբայրն ու մայրը վիրավորական արտահայտություններ են կատարել իր հասցեին։ Հետո աղջիկն ու հարսը պատմել են, որ երբ Հենրիկ Անդրեասյանի տան մոտ անձրևի ժամանակ նստած են եղել իր ավտոմեքենայի մեջ, Սերոբը մոտեցել է ավտոմեքենային և դանակով սպառնացել է իրենց։ Տուժողը նույն ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալի հետ առերես։ Հատոր 1 Գ.Թ. 55-59, 237-238, հատոր 2 գ.թ. 54-55, դատաքննության արձանագրություն Տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական նիստից հետո Զավեն Այվազյանի հետ վերջինիս անձնական օգտագործման ավտոմեքենայով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, Զավեն Այվազյանը ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցում` անմիջապես տան դարպասի դիմաց։ Հենրիկ Անդրեասյանի տանը 20 րոպե մնալուց հետո ինքն ու Զավեն Այվազյանը իջել են աստիճաններով և մոտեցել են բակի դռնակին։ Այդ պահին դրսից լսվել է ապակու կոտրվելու ձայն, միացել է Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ձայնային ազդանշանային համակարգը։ Ինքն անմիջապես դուրս է եկել փողոց և տեսել է Սերոբ Մխիթարյանին` Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի մոտից վազելով հեռանալիս։ Ինքն անմիջապես Զավեն Այվազյանին հայտնել է, որ` Սերոբը փախավ, ցույց է տվել փախուստի ուղղությունը։ Զավեն Այվազյանը վազել և բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից, բերել է իր ավտոմեքենայի մոտ, որի դիմապակին և կանգնակը վնասված էին։ Զավեն Այվազյանը հարցրել է Սերոբից, թե նա ինչու՞ կոտրեց իր ավտոմեքենայի դիմապակին։ Սերոբ Մխիթարյանը պատասխանել է, թե` լավ է արել, պահանջել է գնալ և իր դեմ ուղղված դիմումները հետ վերցնել, միաժամանակ հավաքված անձանց ներկայությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել իրենց հասցեին, ֆիզիկական հաշվեհարդարի սպառնալիքներ է տվել Զավեն Այվազյանի հասցեին, ցանկանալով նրան հրահրել` նրան հունից հանելու և իր նկատմամբ պատասխան ակտիվ գործողություններ կիրառելու համար, որպիսին կանխելու նպատակով ինքը միջամտել և կանգնել է Սերոբ Մխիթարյանի և Զավեն Այվազյանի միջև, դիտողություն անելով Սերոբին, որպեսզի վերջինս դադարեցնի իր հայհոյանքները, սակայն Սերոբ Մխիթարյանն իր օրինական պահանջներն անտեսելով, իրեն հրել և գցել է գետնին, որի հետևանքով իր ոտքը վնասվել է, ինքն ստացել է մարմնական վնասվածք։ Այնուհետև, երբ իրենք գտնվել են Հենրիկ Անդրեասյանի տանը, Զավեն Այվազյանի պահանջով ոստիկանության Էրեբունի բաժնից աշխատակիցներ են եկել, Սերոբ Մխիթարյանը, բարձրաձայն հայհոյելով, բարձրացել է աստիճաններով դեպի Հենրիկ Անդրեասյանի տուն և միայն տեսնելով իր ձայնի վրա տանից դուրս եկած ոստիկանության հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանին, նրա պահանջով թողել ու հեռացել է։ Քիչ անց լաց լինելով Հենրիկ Անդրեասյանի տուն է եկել տուժող Ռիտա Այվազյանը` հուզված, ամբողջովին թրջված և հագուստի կրծքավանդակի մասում ցեխոտված, հայտնելով, որ խանութի մոտ իրեն ծեծել են Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը, իսկ Սերոբը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին ու գցել ցեխաջրի մեջ։ Հենրիկ Անդրեասյանի կինը` Անժելիկա Անդրեասյանը, շոր է տվել նրան հագուստը փոխելու համար։ Այնուհետև գնացել են ոստիկանության Էրեբունու բաժին, որտեղ Սերոբը հայհոյանքներ է տվել և խանգարել բաժնի աշխատանքը։ Իր կողմից բացատրություն տալուց հետո Զավեն Այվազյանն իրեն տարել է իր տուն։ Տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։ Հատոր 1 Գ.Թ. 76-79, 235-236, հատոր 2 գ.թ. 221, դատաքննության արձանագրություն Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1431 եզրակացության համաձայն` Ալլա Հովհաննիսյանի մարմնական վնասվածքը` աջ սրունք-թաթային հոդի շրջանի դրսային մակերեսի արյունազեղման և սրունք-թաթային հոդի ձգվածության ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Հատոր 1 Գ.Թ. 40-41 Տուժող Ռիտա Այվազյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ամուսնու` տուժող Զավեն Այվազյանի հետ հեռախոսային խոսակցության ժամանակ տեղեկացել է, որ Հենրիկ Անդրեասյանի տան մոտ Սերոբ Մխիթարյանը կոտրել է իրենց ավտոմեքենայի ապակին։ Ինքը դստեր` Արմենուհի Այվազյանի և հարսի` Աստղիկ Կարապետյանի հետ գնացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, դարպասի դիմաց կանգնած է եղել իրենց ավտոմեքենան` վնասված դիմապակիով, շրջակայքում` ավտոմեքենայից 5-6մ հեռավորության վրա անցուդարձ է արել Սերոբ Մխիթարյանն ու բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, Սերոբը հեռացել է։ Կատարվել է ավտոմեքենայի զննություն, Զավեն Այվազյանը ոստիկանների հետ գնացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն, ինքը աղջկա և հարսի հետ մնացել է ավտոմեքենայի մոտ։ Ինքնազգացողությունը վատացել է, մենակ գնացել է խանութ` ջուր գնելու։ Նկատել է խանութի դիմաց կանգնած Սերոբ Մխիթարյանին, խանութին են մոտեցել Սերոբի եղբայր Սարգիսը և մայրը` Մարիետան։ Սերոբ Մխիթարյանը հայհոյել է իրեն, սպառնալիքներ է տվել և հարձակվել է իր վրա, քաշքշոց է առաջացել իր և Սերոբի մոր միջև, Մարիետան քաշել է իր մազերից, Սարգիսը քաշել է իր ձեռքից, Սերոբը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին ու իրեն գցել ցեխաջրի մեջ, ընկած ժամանակ նույնպես հարվածներ է ստացել, չի նկատել, թե ով է խփել։ Անծանոթ անձինք միջամտել են, իրեն բարձրացրել են, իսկ Սերոբին` հանդիմանել։ Կրծքավանդակի շրջանում ստացել է մարմնական վնասվածքներ։ Լացելով գնացել է Հենրիկենց տուն, Հենրիկի կինը հագուստ է տվել, փոխել է իր ցեխոտված շորերը։ Հետագայում աղջիկն ու հարսը պատմել են, որ Սերոբն իրենց դանակով սպառնացել է։ Տուժողն իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։ Հատոր 1 Գ.Թ. 47-50, 213-214, 241-242, 248-249, հատոր 2 գ.թ. 253, դատաքննության արձանագրություն Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1432 եզրակացության համաձայն` Ռիտա Այվազյանի մարմնական վնասվածքները` աջ բազկի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի, աջ բազկի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի և աջ կրծքագեղձի ներսային քառակուսու արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Ըստ տուժող Ռիտա Այվազյանի ցուցմունքի` վերը թվարկված մարմնական վնասվածքներից կրծքի վնասվածքն ստացել է Սերոբ Մխիթարյանի կողմից ոտքով հարվածելու, իսկ աջ ձեռքի վնասվածքները` Սարգիս Մխիթարյանի կողմից, իր ձեռքից բռնած քաշքշելու հետևանքով։ Հատոր 1 Գ.Թ. 33-34, 213-214 Տուժող Հենրիկ Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր տանից նույնպես գողություն է կատարվել, ինքը կասկածել է Սերոբ Մխիթարյանին, այդ պատճառով ինքը նույնպես ստորագրել է տուժողների կողմից կազմված և վերադաս ատյաններ հասցեագրած դիմումները։ Սերոբ Մխիթարյանն իրեն սպառնացել է ֆիզիկական հաշվեհարդարով և իր տունը վառելու սպառնալիքներ է տվել։ 2010թ. հունիսի 16-ին ժ.19-ի սահմաններում իրենց տուն են եկել Զավեն Այվազյանն ու Ալլա Հովհաննիսյանը։ Նրանք հայտնել են, որ Սերոբ Մխիթարյանի դատական նիստը հետաձգվել է։ Միասին սուրճ են խմել, զրուցել են, շուրջ 20 րոպե անց նրանք իրենց տանից դուրս են եկել, ինքը գնացել է նրանց ճանապարհելու։ Նրանք դեռևս իրենց տան բակում են գտնվել, երբ փողոցից լսվել է ապակու կոտրվելու ձայնը, միաժամանակ միացել է Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ձայնային ազդանշանը։ Դարպասից առաջինը դուրս գալով, Ալլա Հովհաննիսյանը գոռացել է, թե «Էն տղեն փախավ»։ Իր հարցին, թե` ո՞վ էր, Ալլան պատասխանել է, թե` «ում դատը որ պետք է լիներ» և ինքը հասկացել է, որ խոսքը Սերոբ Մխիթարյանի մասին է։ Զավեն Այվազյանն անմիջապես դուրս է եկել փողոց ու վազել Ալլայի ցույց տված ուղղությամբ, ապա Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից բռնած, բերել է իր ավտոմեքենայի մոտ, որի առջևի դիմապակին ու տանիքի կանգնակը վնասված էին։ Զավեն Այվազյանը հարցրել է Սերոբ Մխիթարյանին, թե ինչու՞ վնասեց իր ավտոմեքենան, Սերոբը պատասխանել է, թե` ինքը չի արել։ Մարդիկ են հավաքվել դեպքի վայրում, Սերոբի և Զավենի միջև քաշքշուկ է սկսվել, Սերոբը բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, Ալլա Հովհաննիսյանը միջամտել է, ցանկացել է նրանց բաժանել, բայց Սերոբ Մխիթարյանը հրել ու գետնին է գցել Ալլա Հովհաննիսյանին, որի ոտքը վնասվել է։ Զավեն Այվազյանը զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել է կատարվածի մասին։ Ոստիկանության աշխատակիցները եկել են դեպքի վայր և զննել են ավտոմեքենան, ապա բարձրացել են իրենց տուն` բացատրություն վերցնելու համար։ Որոշ ժամանակ անց Սերոբ Մխիթարյանը բարձրացել է իրենց աստիճաններով` հայհոյանքներ տալով իրենց հասցեին։ Որոշ ժամանակ անց իրենց տուն է եկել Զավեն Այվազյանի կինը` Ռիտան, որը լաց լինելով պատմել է, որ իրեն խանութի մոտ ծեծել են Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը, գցել են ցեխաջրի մեջ։ Ռիտայի հագուստները եղել են թաց ու ցեխոտված։ Իր կինը նրան հագուստ է տվել հագնելու համար։ Տուժողն իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։ Հատոր 1 Գ.Թ. 29-31, հատոր 2 գ.թ. 23-24, 32-33, 206, դատաքննության արձանագրություն Գործով վկա Անժելիկա Անդրեասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում իրենց տուն են եկել Զավեն Այվազյանը և Ալլա Հովհաննիսյանը, հայտնելով, որ Սերոբ Մխիթարյանի դատական նիստը հետաձգվել է։ Սուրճ խմելուց հետո նրանք իրենց տանից դուրս են եկել, իր ամուսինը` Հենրիկ Անդրեասյանը, դուրս է եկել նրանց ճանապարհելու։ Քիչ անց ամուսինը վերադարձել և հայտնել է, որ Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենայի ապակին Սերոբը կոտրել է։ Ինքը դուրս է եկել փողոց և իրենց տան դիմացի հատվածում տեսել է արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենան, որի առջևի դիմապակին` վարորդի դիմացի հատվածում, վնասված ու ճաքված էր։ Այդ պահին փողոցում են գտնվել Սերոբն ու նրա եղբայր Սարգիսը։ Սերոբը բարձրաձայն հայհոյանքներ ու սպառնալիքներ է տվել։ Ինքը հանդիմանել է նրան, նա հեռացել է։ Քիչ անց դեպքի վայր են եկել Զավենի կինը` Ռիտան, նրանց աղջիկն ու հարսը։ Դեպքի վայր են եկել ոստիկանները, որոնք քիչ անց բարձրացել են իրենց տուն` բացատրություն վերցնելու։ 15-20 րոպե անց դրսից լսվել են Սերոբի հայհոյանքները, Սերոբը հայհոյելով` բարձրացել է իրենց աստիճաններով, սակայն ոստիկանության աշխատակիցներին տեսնելով` հեռացել է։ Նրա հեռանալուց որոշ ժամանակ անց իրենց տուն է եկել Զավենի կին Ռիտան` թրջված և ցեխոտված հագուստով։ Ռիտան լաց է եղել ու պատմել է, որ Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը խանութի մոտ ծեծել են իրեն ու գցել ցեխաջրի մեջ։ Ինքը հագուստ է տվել, Ռիտան այն հագել է։ Հատոր 1 Գ.Թ. 80-82, հատոր 2 գ.թ. 34-35, դատաքննության արձանագրություն Գործով վկա, ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Սիմոն Ներսիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. իր հերթապահության օրը, ժ.19։00-ի սահմաններում ոստիկանության բաժնում ստացած ահազանգով գնացել է Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տուն։ Նշված տան դիմաց կանգնած է եղել «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի ավտոմեքենան, որի առջևի հողմապակին և թափքի կանգնակը վնասված են եղել։ Ավտոմեքենայի մոտ են եղել Զավեն և Ռիտա Այվազյանները, նրանց դուստրն ու հարսը, Հենրիկ և Անժելա Անդրեասյանները, Ալլա Հովհաննիսյանը։ Իրեն հայտնել են, որ ավտոմեքենան վնասել է Սերոբ Մխիթարյանը։ Ինքը զննել է ավտոմեքենան, այնուհետև բարձրացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տուն` բացատրություններ վերցնելու։ Սկսել է բացատրություն վերցնել Ալլա Հովհաննիսյանից, երբ դրսից հայհոյանքների ձայն է լսել, տեսել է, որ Սերոբ Մխիթարյանը հայհոյանք տալով Զավեն Այվազյանի հասցեին, բարձրանում է Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով։ Նրա հետ եղել է նրա եղբայրը, ով չի հայհոյել։ Ինքը սաստել է Սերոբին, պահանջել է հեռանալ, նա հեռացել է։ Որոշ ժամանակ անց Հենրիկ Անդրեասյանի տուն է եկել Ռիտա Այվազյանը և հայտնել, որ քիչ առաջ Սերոբ Մխիթարյանը, նրա մայրն ու եղբայրը խանութի մոտ իրեն ծեծի են ենթարկել։ Ինքն ընդհատել է իր աշխատանքը, բոլորին հրավիրել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին` իր աշխատասենյակում աշխատանքը շարունակելու համար։ Նույն օրը ժամը 23-ի սահմաններում, երբ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի 2-րդ հարկի իր աշխատասենյակում բացատրություն է վերցրել Արմենուհի Այվազյանից և Աստղիկ Կարապետյանից, միջանցքից լսել է հայհոյանքի ձայներ, դուրս է եկել և տեսել է միմյանց հետ վիճաբանող` մի կողմից Սերոբ Մխիթարյանին և Մարիետա Գոգորյանին, մյուս կողմից` Ռիտա Այվազյանի որդուն և երկու անծանոթ տղամարդկանց, որոնք քաշքշել են միմյանց։ Իր պահանջով ոստիկանության աշխատակիցները Սերոբ Մխիթարյանին ու նրա մորը հեռացրել են ոստիկանության 2-րդ հարկից։ Հատոր 1 Գ.Թ. 92-93, 240, դատաքննության արձանագրություն Գործով վկաներ Արմեն Այվազյանը և Երեմ Ազգուլյանը ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ժ.23-ի սահմաններում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի 2-րդ հարկում Սերոբ Մխիթարյանն ու նրա մայրը բարձրաձայն բղավել են, որի կապակցությամբ ոստիկանները նրանց հեռացրել են շենքից։ Տուժողներ Զավեն և Ռիտա Այվազյանների որդի, վկա Արմեն Այվազյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Ոստիկանության բաժնում Սերոբի հետ խոսքերով վիճաբանության մեջ եմ մտել ու այդքանը։ Վիճաբանության ժամանակ իմ և Սերոբի կողմից փոխադարձ հայհոյանքներ են եղել ու այնտեղ աղմուկ է բարձրացել։ Բաժնի աշխատակիցները միջամտեցին, Սերոբին իջեցրին ներքև, ես մնացի վերևում։ Հետո ծնողներիս վերցրել եմ ու գնացել ենք տուն։ Ծնողիս հարվածելը ես չեմ տեսել, բայց ներքևում պապան ասաց, որ Սերոբն իրեն հարվածել է, ես այդտեղ չեմ եղել, ես վերևում եմ եղել»։ Հատոր 1 Գ.Թ. 83-85, 122-124, 202, դատաքննության արձանագրություն Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի մայր, գործով վկա Մարիետա Գոգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում իր կրտսեր որդու` Սարգսի հետ գնացել է մթերային խանութ։ Խանութի մոտ կանգնած «Ժիգուլի» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ նստած է եղել Ռիտա Այվազյանը, ով սկսել է անիծել իրեն և անվայել արտահայտություններ կատարել իր հասցեին։ Ինքը նրան հանդիմանել է, ասելով, թե` «չէ՞ որ դու էլ երեխաներ ունես, ինչու՞ ես անիծում», որից հետո Ռիտա Այվազյանը, մոտենալով իրեն, հողաթափով հարվածել է իր աչքին, իրենց միջև քաշքշոց է առաջացել։ «Սիլ» հյուրանոցի մոտ կանգնած որդին` Սերոբը, տեսնելով վերոնշվածը, մոտեցել է իրենց, Ռիտա Այվազյանը հողաթափով մի քանի անգամ հարվածել է Սերոբի գլխին, քաշքշել նրա հագուստից։ Երկու անծանոթներ միջամտել ու իրենց հեռացրել են Ռիտայից, իսկ մյուս որդի Սարգիսը իրեն մի կողմ է հրել, որպեսզի Ռիտան իրեն չհարվածի։ Նույն օրը երեկոյան ոստիկանության Էրեբունու բաժնում ցանկացել են մտնել երկրորդ հարկում գտնվող հետաքննիչի աշխատասենյակ, այդ ժամանակ Այվազյանների որդի Արմենն ու նրա ընկերը հարվածել են Սերոբին, վնասել են իր աջ ձեռքի բութ մատը, թքել են իր վրա, ոստիկաններն իրենց առաջարկել են իջնել առաջին հարկ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 133-137, հատոր 2 գ.թ. 64-65, դատաքննության արձանագրություն Վկա Բուրաստան /նույնը` Նելլի/ Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 16-ին ժ.20։30-ի սահմաններում քայլելով վերադարձել է տուն։ «Արդշինինվեստբանկի» մոտից թեքվելիս իրեն դեմ-դիմաց հանդիպել են իր հարևաններ Սերոբն ու Սարգիսը։ Քանի որ հորդառատ անձրև է տեղացել, ինքը նրանց հարցրել է, թե ու՞ր են գնում։ Սերոբը պատասխանել է, թե` շրջում են։ Սարգիսն իրեն խնդրել և հորդորել է ներազդել Սերոբի վրա, որպեսզի վերջինս տուն գնա։ Ինքը Սերոբին ասել է, որ «միայն գիժը կշրջի հորդ անձրևի տակ», որից հետո Սերոբն ու Սարգիսը շրջվել են ու իր հետ քայլել դեպի տուն։ Այդ ժամանակ ինքը նկատել է Հենրիկ Անդրեասյանի տան դիմաց կանգնած արտասահմանյան մակնիշի ավտոմեքենան, որի մեջ մարդիկ են եղել նստած։ Ավտոմեքենայից լսվել են կանացի ձայներով անեծքներ և անվայել արտահայտություններ։ Սերոբը շրջվել և ցանկացել է գնալ ավտոմեքենայի մոտ, ասելով, թե «չգնա՞մ, դրանց գլուխը ջարդեմ», ինքը սաստել է Սերոբին ու նրան իր հետ տարել է տուն։ Սարգիսը հայտնել է, որ անիծողները հարևան Զավենի աղջիկն ու հարսն են։ Ինքը Սերոբի ձեռքին դանակ չի տեսել։ Հատոր 1 Գ.Թ. 147-149, 232-233, դատաքննության արձանագրություն Գործով վկա Սմբատ Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. անձրևոտ օր է եղել։ Տան բակում գտնվելու ընթացքում լսել է, որ Ռիտա Այվազյանը բարձրաձայն անիծել է փողոցում գտնվող Մարիետա Գոգորյանին, այնտեղ են եղել Ռիտայի աղջիկն ու հարսը, ինչպես նաև Սերոբ և Սարգիս Մխիթարյանները։ Ռիտա Այվազյանը անեծքներ տալուն զուգընթաց մոտեցել է Մարիետային ու ձեռքով հարվածել է նրան, իսկ Մարիետան պաշտպանվելու նպատակով փոխադարձաբար հարվածել է Ռիտային։ Դրանից հետո Սերոբը հայհոյել է Ռիտային։ Ինքը Սերոբին սաստել է, նրա ձեռքից բռնել ու տուն է տարել։ Հատոր 1 Գ.Թ. 205-206, դատաքննության արձանագրություն Վկա Ալվարդ Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 16-ին ժ.19։30-ի սահմաններում աշխատանքից տուն է վերադարձել, փողոցում աղմուկ է լսել։ Գնացել է Հենրիկ Անդրեասյանի տան մոտ, տեսել է, որ առջևի դիմապակին կոտրված վիճակում կանգնած է իրենց փողոցի նախկին բնակիչ Զավեն Այվազյանի ավտոմեքենան, որի կողքին գտնվել են Զավենը, կինը, աղջիկը, հարսը, մի անծանոթ կին, որը բղավել է, թե` Սերոբն է ջարդել ապակին։ Ինքը շարունակել է իր ճանապարհը, պատահաբար հանդիպել է Սերոբին, որը նստած է եղել ստոմոտոլոգիական պոլիկլինիկայի դիմաց` քարի վրա, խորհուրդ է տվել Սերոբին` գնալ տուն, քանի որ իրեն մեղադրում են ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու մեջ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 219-220, դատաքննության արձանագրություն Տուժողներ Ռիտա և Զավեն Այվազյանների հարս` գործով վկա Աստղիկ Կարապետյանը և աղջիկ` գործով վկա Արմենուհի Այվազյանը նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ 16.06.2010թ. Զավեն Այվազյանը զանգահարել է Ռիտա Այվազյանին և հայտնել է նրան, որ Սերոբը կոտրել է ավտոմեքենայի դիմապակին։ Ռիտա Այվազյանի հետ միասին ժ.19։00-ի սահմաններում երեքով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն։ Տան դիմաց կանգնած իրենց ավտոմեքենայի առջևի դիմապակին կոտրված է եղել։ Եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, Ալլան և Զավենը մտել են Հենրիկենց տուն։ Ռիտա Այվազյանը գնացել է խանութ` հանքային ջուր գնելու, իսկ իրենք երկուսով նստել են վնասված «Դայհատսու Սիրիոն» ավտոմեքենայի մեջ, քանի որ անձրև էր եկել։ Այդ պահին ավտոմեքենային է մոտեցել Սերոբը, հայհոյել է իրենց, սպառնացել է «մորթել, խփել» իրենց, հանել է իր մոտ եղած դանակը, սակայն նրա եղբայր Սարգիսը Սերոբի ձեռքից քաշել և տարել է։ Իրենք գնացել են խանութի ուղղությամբ, տեսել են, որ երկու անծանոթներ օգնել և ոտքի են կանգնեցրել Ռիտա Այվազյանին, վերջինիս հագուստները ցեխոտված են եղել։ Ռիտան պատմել է, որ Սերոբը, նրա մայրն ու եղբայրը հարձակվել են իր վրա և իրեն ծեծել են։ Նույն օրը ժ.23-ի սահմաններում իրենք գտնվել են հետաքննիչի աշխատասենյակում, բացատրություն են գրել, երբ միջանցքից աղմուկ են լսել, դուրս են եկել միջանցք և տեսել են Արմեն Այվազյանին, նրա ընկեր Երեմին, Սերոբին ու նրա մորը` վիճաբանելիս, ոստիկանները Սերոբին ու նրա մորը հեռացրել են միջանցքից։ Նույն ցուցմունքը վկաները պնդել են ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առերես։ Դատաքննության ընթացքում վկա Արմենուհի Այվազյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Ես դանակը չեմ տեսել, ուղղակի ծայրն եմ տեսել։ Դանակը թաքնված էր ձեռքի մեջ։ Դանակի պոչը չեմ տեսել, միայն ծայրն եմ տեսել, ստույգ չեմ կարող ասել ինչ չափի էր։ Երևի մոտավորապես 5-6սմ երկարություն ուներ, մետաղական փայլ ուներ։ Սպառնում էր, որ պետք է մեզ խփի, նոր գնա, ուղղակի եղբայրը հասավ նրան քաշեց, թե չէ նա անպայման խփելու նպատակով էր մոտեցել։ Եղբայրը նրան հեռացրեց»։ Դատաքննության ընթացքում վկա Աստղիկ Կարապետյանը ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին. «Ես նստել եմ վարորդի տեղը, Արմինեն հետևում։ Արդեն մութ էր։ Սերոբը եկավ մեքենայի դուռը իմ կողմից բացեց, ձեռքին դանակ կար, մյուս կողմից եղբայրը եկավ ձեռքը քաշեց։ Սերոբն ասում էր. «Թող պետք ա սրանց խփեմ»։ Ժամը 8-ի 9-ի կողմերն էր։ Սերոբն ինձ հայհոյել է։ Դանակը տեսել եմ ձախ ձեռքին»։ Նախաքննության ընթացքում վկա Աստղիկ Կարապետյանը հայտնել է հետևյալը. «Սերոբը հայհոյում և ասում էր «ես Ձեզ կմորթեմ, կսպանեմ»։ Նշեմ, որ երբ նա մոտեցավ ավտոմեքենային, մենք իջանք և կանգնեցինք կողքին, իսկ երբ Սերոբին նրա հայհոյանքի կապակցությամբ պատասխանեցի` «քո մերն ա», նա վրդովվեց և ավելի մոտենալով ինձ, կողքից հանեց դանակ, որի սայրի երկարությունը կլիներ մոտ 10սմ, ցանկանում էր ինձ հարվածել, Արմինեն ինձ մի կողմ քաշեց, իսկ Սերոբին էլ եղբայրը թևից քաշելով տարավ մի կողմ։ Քանի որ արդեն անձրևը ուժեղ էր գալիս, նստեցինք մեքենան»։ Հատոր 1 Գ.Թ. 217-218, 244-246, 67-69, 215-216, 246-247, դատաքննության արձանագրություն Տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի 16.06.2010թ. զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ վնասված է եղել առջևի հողմապակու կողային հատվածը և մետաղյա կանգնակը /стойка/։ Հատոր 1 Գ.Թ. 15-16 Դատաապրանքագետ-փորձագետի համար 478 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձագիտական զննմամբ պարզվել է, որ հետազոտվող ավտոմեքենայի վրա կոտրված, արատավորված և փոխարինման ենթակա են առջևի հողմապակին և դրա պլաստմասայից շրջանակը, դեֆորմացված և վերանորոգման ենթակա է առջևի ձախ կանգնակը։ Վնասելու հետևանքով «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի շուկայական գինը 2010թ. հունիսի 16-ի դրությամբ գնահատվում է 143.000 /մեկ հարյուր քառասուներեք հազար/ ՀՀ դրամ։ Եզրակացությանը կից առկա է լուսանկարչական հավելվածը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 43-44, 45 Տուժող Զավեն Այվազյանը ճանաչվել է քաղհայցվոր և ներկայացրել է 143.000 ՀՀ դրամի գույքային պահանջ` որպես հանցագործությամբ իրեն պատճառված նյութական վնասի հատուցում։ Հատոր 1 Գ.Թ. 61, դատաքննության արձանագրություն Քննիչի որոշմամբ նշված ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և ի պահ է հանձնվել տուժող Զավեն Այվազյանին։ Հատոր 2 Գ.Թ. 257-258 Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննության թիվ 141 եզրակացությամբ, ըստ որի Ս.Ք.Մխիթարյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, նրա մոտ հայտնաբերվում է «անձի հիստերիկ խանգարում»։ Իրավախախտումը կատարելիս և ներկայումս նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք, իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։ Ըստ հոգեբանի եզրակացության հանցավոր արարքը կատարելու պահին Ս. Մխիթարյանը չի գտնվել ֆիզիոլոգիական աֆեկտի վիճակում։ Այդ մասին է վկայում աֆեկտին բնորոշ եռփուլային ընթացքի բացակայությունը։ Իրեն մեղսագրվող արարքը կատարելիս Ս. Մխիթարյանը գտնվել է հուզական գրգռման լարվածության վիճակում, ինչն ազդել է նրա դրսևորած վարքի վրա։ Նրան բնորոշ այնպիսի անհատական-հոգեբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են, մասնավորապես, դյուրագրգռությունը, բռնկվողությունը` հուզական անկայունությունը, վարքի ինքնակառավարման իջեցումով, արտակարգ իրավիճակներում բարձր ագրեսիվությունը, ինչպես նաև սոցիալական դիրքորոշումը` հաշվի չառնելով ընդունված կանոններն ու օրենքները, քննարկվող իրավիճակում կարող էին ազդել նրա վարքի վրա` պայմանավորելով հակաիրավական գործողություններ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 224-228 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։ Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի մեղքը հիմնավորված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի հիմքով նրա նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ։ Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննության առնելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև հետևյալ հանգամանքը. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով Սերոբ Մխիթարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցվել է նախաքննության ընթացքում 3 օր անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 13.08.2010թ.։ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունվել է «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը։ Օրենսդրական փոփոխության հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դիսպոզիցիայում կատարվել է հետևյալ փոփոխությունը. 2-րդ մասի 3-րդ կետը շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «պահեստարան և շինություն մուտք գործելը», շարադրանքից հանվել է «բնակարան» բառը, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասը լրացվել է «բնակարան ապօրինի մուտք գործելով» բովանդակությամբ 1.1 կետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածը սահմանում է, որ «արարքի վտանգավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված է, որ «արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»։ Փաստորեն, նշված օրենսդրական փոփոխությամբ բնակարան մուտք գործելը դադարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասին որակ տվող դիսպոզիտիվ հատկանիշ լինելուց, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի հիմքով տվյալ դեպքում հանցանքը ենթակա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով որակելուն, քանի որ հետադարձության ուժով նշված օրենքը կիրառելի չէ տվյալ դեպքում։ Սերոբ Մխիթարյանի կատարած հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին` որպես խոշոր չափերով կատարված գողություն, քանի որ դատավճռով հիմնավորված է համարվել, որ Սերոբ Մխիթարյանը 2009թ. հոկտեմբերի 30-ին մուտք գործելով հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի բնակարան, գաղտնի հափշտակել է նրան պատկանող 19 կտոր ոսկյա զարդերը և 40.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը, տուժողին պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս, որը լիովին հատուցվել է տուժողին նախաքննության ընթացքում։ 23.05.2011թ. օրենսդրական փոփոխությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»։ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճիռը 13.08.2010թ. վերանայելով և այն ՀՀ քրեական օրենսգրքին համապատասխանեցնելով, դատարանը գտնում է, որ նշված գործով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ նշանակելիս, անհրաժեշտ է ի նկատի ունենալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61, 62-63, 85, 89, 90-րդ հոդվածների պահանջները, մասնավորապես` կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ծանրությունը, հանցավորի անձնավորությունը, հանցանքը կատարելու հանգամանքները։ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ գործով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ 13.08.2010թ. ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել նույնը։ Միաժամանակ դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ նշված քրեական գործով Սերոբ Մխիթարյանը հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում, հետևաբար` ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին հոդվածի 1-ին ենթակետի և 2-րդ հոդվածի 3-րդ ենթակետի հիմքով Սերոբ Մխիթարյանը ենթակա է ԵԷԴ/0039/01/10 քրեական գործով նշանակված պատժից ազատման։ Նրա նկատմամբ համաներումը չկիրառելու հիմքերը տվյալ գործով բացակայում են։ Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը տուժող Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տան առաջին հարկում գտնվող ավտոտնակ մուտք գործել և նրան պատկանող զգալի չափի 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը գողացել է 2008թ. ապրիլ ամսին` անչափահաս տարիքում, նշված հանցանքի համար նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով»։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի համաձայն նշված հոդվածի սանկցիայով պատիժ նշանակելու պայմաններում մեղադրանքի այդ դրվագով Սերոբ Մխիթարյանը ենթակա է պատժից ազատման։ Համաներման ակտը չկիրառելու հիմքերը տվյալ դեպքում բացակայում են։ Մեղադրանքի մյուս դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը մեղադրվում է 16.06.2010թ. դիտավորությամբ տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող «Դայհատսու Սիրիոս» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի դիմապակին և կանգնակը վնասելու և տուժողին ընդամենը 143.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքային վնաս պատճառելու համար։ Նշված հոդվածի սանկցիան նախատեսում է տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկից հարյուրապատիկի չափով կամ կալանքով առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով կամ ազատազրկմամբ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։ Նշված հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ մեղավոր ճանաչելով` դատարանը պետք է կիրառի 26.05.2011թ. համաներման ակտը` նշված որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ հոդվածի 1-ին «ա» ենթակետի հիմքով ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին ազատելով պատժից։ Թեև տվյալ դեպքում տուժողին պատճառված 143.000 ՀՀ դրամ վնասը ներկայացված քաղհայցի շրջանակներում դեռևս հատուցված չէ և ենթակա է բավարարման, 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի ուժով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 13-րդ կետում կատարած փոփոխությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթի համաձայն ակտի սահմանափակումներին չի վերաբերում, առավել ևս, որ համաներման ակտի 9-րդ հոդվածի 6-րդ կետը վերաբերում է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված նյութական վնասի հատուցմանը։ Քննության առնելով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցը, վերլուծելով և գնահատելով մեղադրանքի նշված դրվագով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դատարանը գտնում է հետևյալը. նախաքննական մարմնի որոշմամբ 2010 թվականի հունիսի 16-ին ժ.19։00-ից մինչև ժ.23։45-ն ընկած ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված գործողությունների շղթան իր բազմադրվագ դրսևորումներով միասնական առումով որպես հանցանք որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Խուլիգանությունը, որպես հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն, ուղղակի դիտավորությամբ կատարված հանրության համար վտանգավոր և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն գործողությունն է, որով քրեական պատասխանատվության ենթակա մեղսունակ անձը կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Նույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մասերով նախատեսված են խուլիգանությունը որակյալ դարձնող դեպքերը` իրենց դիսպոզիտիվ հատկանիշների շարադրանքով։ Տվյալ դեպքում մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված հանցանքի բազմադրվագությունը ենթադրում է, որ դրվագներից յուրաքանչյուրը պետք է ինքնուրույն իր մեջ միայն խուլիգանության առանձին հանցակազմ պարունակի, այլապես կարող է առկա լինել հանցանքների համակցություն։ Հենց դրանով էր պայմանավորված այն հանգամանքը, որ դատարանի կողմից դատական վիճաբանությունների փուլը հայտարարելուց հետո մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի կարգով ներկայացրեց ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված նախկին մեղադրանքի ծավալը տրոհելով, դրանից առանձնացնելով խուլիգանության սկիզբը համարվող` 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում Զավեն Այվազյանին պատկանող անձնական օգտագործման ավտոմեքենայի առջևի հողմապակին և կանգնակը վնասելու և տուժողին զգալի չափի` 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս պատճառելու դրվագը, այն որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Հետազոտելով, վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամն ձեռք բերված ապացույցները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագները, դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագներից ոչ բոլորն են, որ իրենց քրեաիրավական որակմամբ ունեն խուլիգանության հատկանիշներ և որ դրանք որպես խուլիգանության մեկ միասնական շարունակական գործողություն դիտելը ճիշտ չէ, այն մեխանիկական շարադրանքի արդյունք է և չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից։ Այսպես. Քրեական գործով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի ու նրա ընտանիքի անդամների և մյուս կողմից` տուժողներ Այվազյանների և Անդրեասյանների փոխհարաբերությունները լարվել են տուժողների բնակարանից կատարված գողությունների մեջ տուժողների կողմից Սերոբ Մխիթարյանին կասկածելու և նրան քրեական պատասխանատվության կանչելու պահանջով վերադաս իրավասու մարմիններին դիմումներ հասցեագրելու կապակցությամբ։ 16.06.2010թ. ժ.19։00-ի սահմաններում տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենայի դիմապակին և կանգնակը վնասելուց անմիջապես հետո տուժող Զավեն Այվազյանի կողմից ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը, իր և տուժողների միջև ստեղծված անձնական հակակրանքի ու ատելության հողի վրա, ավտոմեքենան իր կողմից վնասելու հարցի շուրջ վիճաբանության մեջ մտնելով տուժող Զավեն Այվազյանի հետ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ հասարակական վայրում` փողոցում, տուժողների և նրանց ընտանիքների անդամների և անցորդների ներկայությամբ, դիտավորությամբ և ցուցադրաբար անտեսելով հասարակության առկայության հանգամանքը, դրանով իսկ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, տվել է սեռական բնույթի խուլիգանական հայհոյանքներ, տուժող Զավեն Այվազյանի նկատմամբ դրսևորել է ցուցադրական հանդուգն վարքագիծ, չի ենթարկվել իր խուլիգանական գործողությունները խափանել ցանկացող Ալլա Հովհաննիսյանի օրինական պահանջներին, վերջինիս նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելով, նրան հրել և գցել է գետնին, դիտավորությամբ նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք։ Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի հանցանքն այս դրվագով համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասին։ Նույն օրը Սերոբ Մխիթարյանը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով բարձրացել է տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով դեպի նրանց տուն, որը կանխվել է տանից դուրս եկած ոստիկանության հետաքննիչի կողմից։Այնուհետև Սերոբ Մխիթարյանը խանութի մոտ, նկատելով իր մոր և տուժող Ռիտա Այվազյանի միջև ծագած միջադեպը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և փողոցում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության` անցորդ քաղաքացիների նկատմամբ, հայհոյել և ապա դրսևորելով առանձին հանդգնություն, ոտքով հարվածել է տուժող Ռիտա Այվազյանի կրծքավանդակին և նրան պատճառել է մարմնական վնասվածք։ Իսկ նույն օրը երեկոյան ոստիկանության Էրեբունու բաժնում խախտելով հասարակական կարգը և շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խանգարելով բաժնի 2-րդ հարկի բնականոն աշխատանքը, վիճաբանության և փոխադարձ քաշքշոցի մեջ է մտել տուժող Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի և նրա ընկերոջ հետ, հայհոյել է նրանց, որը կանխվել է ոստիկանության աշխատակիցների միջամտությամբ։ Գնահատելով նույն օրը Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանի նկատմամբ դանակի գործադրման սպառնալիքով առանձնապես չարամիտ խուլիգանություն կատարելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված դրվագը, դատարանը գտնում է, որ առաջադրված մեղադրանքը գործով հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված 2 անձինք, լինելով տուժողի ընտանիքի անդամները, իրեն զրպարտում են, ցանկանալով ապացույցներ ստեղծել իրեն ծանր հանցանքի կատարման համար պատասխանատվության ենթարկելու նպատակով։ Նախաքննական մարմնի կողմից Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մեղադրանքի դրվագով տուժող չեն ճանաչվել և որպես վկա տված ցուցմունքներում ընդունել են, որ իրենք նստած են եղել ավտոմեքենայի մեջ, դրսում հորդ անձրև է տեղացել, շրջակայքում մարդիկ չեն եղել, ընդ որում` Ռիտա Այվազյանը գնացել է խանութ` հանքային ջուր գնելու, իսկ մյուսները գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն` հետաքննիչի հետ միասին, երբ եկել է Սերոբ Մխիթարյանը և իրենց սպառնացել է դանակով։ Այսպիսով, տվյալ հանցանքի համար պարտադիր` հասարակության առկայությունը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքը և հասարակական կարգի խախտումը, խուլիգանության` որպես հանցանքի, դիսպոզիտիվ հատկանիշ, որպես հանցակազմի տարր, բացակայում է, հետևաբար` բացակայում է հանցակազմը։ Բացի այդ, Սերոբ Մխիթարյանի կողմից դանակը հանելու, կիրառելու փորձի, իրենց գտնվելու վայրի, դանակը կրելու կամ հագուստի գրպանից հանելու, դանակի չափսերի և մյուս հանգամանքների մասին վկաները և' նախաքննության, և' դատաքննության ժամանակ տվել են հակասական ցուցմունքներ։ Դանակը գործով չի հայտնաբերվել։ Վկա Սարգիս Մխիթարյանն իր ցուցմունքներում ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակ լինելու հանգամանքը։ Վկա Բուրաստան Ավետիսյանը, որպես անկողմնակալ վկա, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի կողմից մեքենային մոտենալու, վկաներին սպառնալու և իր ձեռքին դանակ ունենալու հանգամանքը։ Հարկ է նշել, որ խուլիգանության դրվագները հաջորդել են միմյանց, և տուժողներից ու վկաներից ոչ մեկը Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակի առկայության մասին ցուցմունք չի տվել։ Վկաներ Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը միաժամանակ ցուցմունք են տվել դատարանում, որ դեպքի պահին մթնշաղ է եղել, այդ պատճառով դանակի հետ կապված մանրամասները չեն կարող նշել, իրենք միայն դանակի ծայրն են տեսել։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն` ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։ Մեղադրյալի մեղքի և պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքների առկայության ապացուցման պարտականությունը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն, գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն, յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։ Դատարանը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում է ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա` հիմնված իր ներքին համոզմամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն, հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ Նույնպիսի պահանջ է ներկայացվում նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածով մեղադրական դատավճռին։ Վերոգրյալի հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանքի դրվագը անհրաժեշտ է հանել մեղադրանքի ծավալից` հանցակազմի բացակայության պատճառով։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված խուլիգանությունը մյուս դրվագների գծով որպես միասնական արարք ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրան անհրաժեշտ է մեղավոր ճանաչել նշված հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա չէ։ Քրեական գործով Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանցագործության դրվագներից մեկը անչափահաս տարիքում կատարելը, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալը տառապում է «անձի հիստերիկ խանգարմամբ», որի կապակցությամբ ժամկետային զինծառայությունից տարկետում է տրվել 3 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց 1. ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի հիմքով վերանայել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճիռը, այն համապատասխանեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքին, Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել ձերբակալման կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով նշանակված պատժից։ 2. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։ 3. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։ Բավարարել տուժող Զավեն Այվազյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Զավեն Այվազյանի բռնագանձել 143.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։ Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնել ուժի մեջ։ Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողին ի պահ հանձնված «Դայհատսու Սիրիոն» մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենան թողնել տուժող Զավեն Այվազյանի տնօրինությանը։ 4. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։ Բավարարել տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Հենրիկ Անդրեասյանի բռնագանձել 207.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։ Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնել ուժի մեջ։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրեբունու քննչական բաժնում գտնվող իրեղեն ապացույցներ ծխախոտի մնացորդները, հրկիզված պայուսակը և թղթապանակը ոչնչացնել, իսկ տեսասկավառակը պահել քրեական գործում։ 5. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին պատժից ազատել։ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո զինվորական կցագրման գրքույկը վերադարձնել Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին։ Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-09-2011 |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 17-09-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | տես 17.09.11թ. ԵԷԴ/0167/01/10 դատավճիռը |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 26-05-2011 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 1-ին, 13-րդ |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 1-ին, 1-ին |
| Հոդված |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 252, 2-րդ հատորը՝ 291, 3-րդ հատորը՝ 132, 4-րդ հատորը՝ 131, 5-րդ հատորը՝ 140, 6-րդ հատորը՝ 177 թերթերից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 24-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 252, 2-րդ հատորը՝ 291, 3-րդ հատորը՝ 132, 4-րդ հատորը՝ 131, 5-րդ հատորը՝ 140, 6-րդ հատորը՝ 177 թերթերից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-12708/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 25-10-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 20-01-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 23-01-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 24-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 252, 2-րդ հատորը՝ 291, 3-րդ հատորը՝ 132, 4-րդ հատորը՝ 131, 5-րդ հատորը՝ 140, 6-րդ հատորը՝ 249 թերթերից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 252, 2-րդ հատորը՝ 291, 3-րդ հատորը՝ 132, 4-րդ հատորը՝ 131, 5-րդ հատորը՝ 140, 6-րդ հատորը՝ 249 թերթերից |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0167/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Մովսեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սերոբ Մխիթարյան 1. Բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի /թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 13.08.2010թ. դատավճռով ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով , <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին >> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <<ա>> ենրակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից , ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով - ազատազրկում 2 տարի ժամկետով , <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին >> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <<ա>> ենրակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից , ՀՀ քր.օր. 185 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով , <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին >> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <<ա>> ենրակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից , ՀՀ քր.օր. 185 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 2 տարի ժամկետով , <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին >> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <<ա>> ենրակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից , ՀՀ քր.օր. 258 հոդ. 3-րդ մասի 2-րդ կետով - ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով , <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին >> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <<ա>> ենրակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից / վերաբերյալ 17.09.2011թ. դատավճիռը`խուլիգանության և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու մասերով : 2. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին դատապարտել ՀՀ քր.օր. 258 հոդ. 4-րդ մասով , իսկ 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու հարցը թողնել առանց քննության : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 25-10-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույցներ չկան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 31-10-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-12-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սերոբ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԳՈՐԾ – ԵԷԴ/0167/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 09 դեկտեմբերի 2011թ. ք.Երևան ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ Քարտուղարությամբ` Տ.Հակոբյանի Մասնակցությամբ` ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ,ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.Մովսեսյանի ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.Հոբոսյանի ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ` Զ.Այվազյանի Ռ.Այվազյանի Ա.Հովհաննիսյանի Հ.Անդրեասյանի Դռնբաց դատական նիստում մեղադրող Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության վարույթի կանոններով, քննության առնելով ՍԵՐՈԲ ՔԵՐՈԲԻ ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 2009թ. սեպտեմբերի 07-ից մինչև դեկտեմբերի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի թվով 6 բնակարաններից, օգտվելով բնակարանների տերերի ժամանակավոր բացակայության հանգամանքից, կատարվել են քաղաքացիներին պատկանող գույքի գաղտնի հափշտակություններ։ Հափշտակվել են կանխիկ գումար և ոսկյա զարդեր։ Գողության փաստերի կապակցությամբ հարուցվել են քրեական գործեր, բացահայտվել է միայն 30.10.2009թ. Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 44 բնակարանից տուժող Ռուզաննա Պողոսյանին պատկանող 465.500 ՀՀ դրամ արժողության 19 կտոր ոսկյա զարդերի և 40.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի գողության դեպքը։ Պարզվել է, որ նշված գողությունը կատարել է տուժողի հարևան, անչափահաս Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը։ 03.11.2009թ. Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: Դատարանի կողմից մերժվել է խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու միջնորդությունը: Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով; 02.04.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 քրեական գործով դատավճիռը հրապարակվել է 13.08.2010թ.։ Չբացահայտված մյուս բնակարանային գողությունների դեպքերով տուժողները 2010թ. հունիսի սկզբին համատեղ դիմումներ են հասցեագրել ՀՀ Նախագահին, ՀՀ գլխավոր դատախազին, ՀՀ ոստիկանության պետին և ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպանին, բողոքելով իրենց բնակարաններից կատարված գողության դեպքերը չբացահայտվելու հանգամանքից, որոշակիորեն նշելով իրենց այն համոզմունքի մասին, որ չբացահայտված գողությունները նույնպես կատարվել են Սերոբ Մխիթարյանի կողմից։ Դիմումը ստորագրած անձանցից Ռիտա և Զավեն Այվազյանների բնակարանից 06.10.2009թ. գաղտնի հափշտակվել է 37.000 ԱՄՆ դոլար և 3 մլն ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, իսկ Հենրիկ Անդրեասյանի բնակարանից 05.04.2010թ. գաղտնի հափշտակվել է <Սամսունգ> մակնիշի տեսախցիկ և ոսկյա զարդեր, տուժողին պատճառելով ընդամենը 300.000 ՀՀ դրամ գումարի գույքային վնաս։ Նշված դիմումները կազմելու փաստը հայտնի է դարձել ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին, որն այդ կապակցությամբ ֆիզիկական հաշվեհարդար տեսնելու և տունը վառելու սպառնալիքներ է տվել Հենրիկ Անդրեասյանին։ Վերջինիս պատկանող Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տան պատուհանը, խորդանոցի դուռը և դրսում դրված փայտե բազկաթոռները հրկիզվել են 2010թ. հունիսի լույս 3-ի գիշերը, որի մասին տուժողը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, նշելով, որ Սերոբ Մխիթարյանն է հրկիզել իր բնակարանը։ Հրկիզման հետևանքով տուժողին պատճառվել է 207.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։ Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 10.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 12122310 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 2010թ. հունիսի 16-ին գործով տուժող Զավեն Այվազյանն ու նրա ծանոթ, մյուս տուժող Ալլա Հովհաննիսյանը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ներկա են գտնվել հարևանուհի Ռուզաննա Պողոսյանի բնակարանից Սերոբ Մխիթարյանի կատարած գողության փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի դատաքննության հերթական նիստին։ Դատական նիստն ավարտվելուց հետո` ժամը 19.00-ի սահմաններում, Ալլա Հովհաննիսյանն ու Զավեն Այվազյանը վերջինիս պատկանող <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9 տուն, նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչու՞ Հենրիկ Անդրեասյանը ներկա չի գտնվել դատական նիստին։ Զավեն Այվազյանն իրեն պատկանող <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի ավտոմեքենան կանգնեցրել է փողոցի կողմից Հենրիկ Անդրեասյանի տան դարպասի մոտ, իսկ իրենք բարձրացել են նրա բնակարան, որտեղ սուրճ են խմել և զրուցել են։ Շուրջ 20 րոպե անց Զավեն Այվազյանը և Ալլա Հովհաննիսյանը դուրս են եկել Հենրիկ Անդրեասյանի տանից և իջնելով աստիճաններով, մոտեցել են դեպի փողոց տանող բակի դռանը։ Դա համընկել է նրան, որ նրանք լսել են դրսից ավտոմեքենայի հողմապակու կոտրվելու ձայնը, միաժամանակ միացել է նաև Զավեն Այվազյանին պատկանող <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի ավտոմեքենայի հակաառևանգման ազդանշանային համակարգը։ Անմիջապես փողոց դուրս եկած Ալլա Հովհաննիսյանը տեսել է փախչող Սերոբ Մխիթարյանին, իսկ Զավեն Այվազյանը, հետապնդելով նրան, բռնել է Սերոբ Մխիթարյանի ձեռքից և նրան բերելով ավտոմեքենայի մոտ, նրանից պարզաբանումներ է պահանջել իր ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հարցով։ Ավտոմեքենան վնասվելու հետևանքով տուժողին պատճառվել է 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս։ Սերոբ Մխիթարյանն սկզբում հերքել է իր կողմից ավտոմեքենայի ապակին կոտրելու հանգամանքը, այնուհետև` դեպքի վայրում հավաքված քաղաքացիների ներկայությամբ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի և Ալլա Հովհաննիսյանի հասցեին, որի ընթացքում բռնություն է կիրառել իր խուլիգանական գործողությունները խափանող Ալլա Հովհաննիսյանի նկատմամբ` նրան հրել և գցել է գետնին, որի հետևանքով տուժող Ալլա Հովհաննիսյանին պատճառվել են թեթև մարմնական վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ աջ սրունք-թաթային հոդի շրջանի դրսային մակերեսի արյունազեղման և սրունք-թաթային հոդի ձգվածության ձևով։ Քիչ անց, երբ Հենրիկ Անդրեասյանի ահազանգով դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Ներսիսյանը Հ.Անդրեասյանի տանը բացատրություններ է վերցրել միջադեպի ականատես անձանցից, Սերոբ Մխիթարյանը, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները, մոտեցել է Զ. Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենային և խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել մինչ այդ դեպքի վայր եկած և ավտոմեքենայի սրահում գտնվող Զ. Այվազյանի դստեր` Արմենուհի Այվազյանի և հարսի` Աստղիկ Կարապետյանի հասցեին, փորձելով գործադրել որպես զենք օգտագործվող դանակը, սպառնացել և փորձել է հարվածել Աստղիկ Կարապետյանին, որը խափանվել է դեպքի վայրում գտնվող Սերոբ Մխիթարյանի եղբոր` Սարգիս Մխիթարյանի կողմից։ Դրանից հետո Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող մթերային խանութի մոտ, Սերոբ Մխիթարյանը, հանդիպելով Զավեն Այվազյանի կնոջը` Ռիտա Այվազյանին, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել նրա հասցեին և ոտքով հարվածելով վերջինիս կրծքավանդակի շրջանին` նրան գցել է գետնին, պատճառելով մարմնական վնասվածք, աջ բազկի վերին երրորդականի ներսային մակերեսի, աջ բազկի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի և աջ կրծքագեղձի վերին ներսային քառակուսու արյունազեղումների ձևով, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, որից անմիջապես հետո, մտել է Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ տան բակ, և բարձրանալով երկրորդ բնակելի հարկ տանող աստիճաններով, խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի հասցեին, այնուհետև նկատելով տանից դուրս եկող ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանին` հեռացել է։ Այնուհետև, երբ ավագ հետաքննիչ Ս. Ներսիսյանի կողմից Զավեն Այվազյանն ու նրա ընտանիքի անդամները հրավիրվել են Երևան քաղաքի Մ. Խորենացու 162 հասցեում գտնվող ոստիկանության Էրեբունու բաժին, ժամը 23-ի սահմաններում Սերոբ Մխիթարյանը ոստիկանության բաժնի երկրորդ հարկում գտնվող, ավագ հետաքննիչ Ս.Ներսիսյանի թիվ 18 աշխատասենյակի դիմաց շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Զավեն Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի հասցեին, այդպիսով խոչընդոտելով ոստիկանության բնականոն աշխատանքը, որը նույնպես խափանվել է ոստիկանների միջամտությամբ, իսկ ժամը 23.45-ի սահմաններում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի դիմաց հանդիպելով Զավեն Այվազյանին` Սերոբ Մխիթարյանը ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին։ 2010թ. հունիսի 16-ին Ալլա Հովհաննիսյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին, 18.06.2010թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12122910 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 27.10.2010թ. որոշմամբ թիվ 12122310 քրեական գործը միացվել է թիվ 12122910 քրեական գործին։ Քննությամբ, բացի վերոշարադրյալից, հիմնավորված է համարվել նաև այն, որ 2008թ. ապրիլ ամսին քննությամբ չպարզված օրը Սերոբ Մխիթարյանը չբացված դարպասներից ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 3-րդ նրբանցքի 9-րդ հասցեում գտնվող, Հենրիկ Անդրեասյանին պատկանող ավտոտնակ և գողացել 25.000 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական մարտկոցը։ 17.12.2010թ. որոշմամբ լրացնելով մեղադրանքը, նախաքննական մարմինը Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց կալանավորում է կիրառվել 06.07.2010թ.։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 24.12.2010թ։ Քրեական գործը 27.12.2010թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Դատական վիճաբանությունների փուլում 05.09.2011թ. մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածով ներկայացվել է Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որի հիման վրա Սերոբ Մխիթարյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված <ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին> ՀՀ օրենքի հիմքով վերանայել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճիռը, այն համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքին, Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցվել է ձերբակալման կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 3 /երեք/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.08.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0039/01/10 դատավճռով նշանակված պատժից։ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից։ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից։ Բավարարվել է տուժող Զավեն Այվազյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Զավեն Այվազյանի բռնագանձվել է 143.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։ Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնվել է ուժի մեջ։ Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողին ի պահ հանձնված <Դայհատսու Սիրիոն> մակնիշի 11 ՏՏ 657 պետհամարանիշի ավտոմեքենան թողնել տուժող Զավեն Այվազյանի տնօրինությանը։ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից: Բավարարվել է տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի քաղհայցը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանից հօգուտ Հենրիկ Անդրեասյանի բռնագանձվել 207.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։ Մինչև նշված վնասի հատուցումը Սերոբ Մխիթարյանի գույքի վրա նախաքննական մարմնի որոշմամբ դրված արգելանքը թողնվել է ուժի մեջ։ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1-ին <ա> ենթակետի կիրառմամբ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ազատել է պատժից։ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճից։ 25.10.2011թ. Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է տուժողղներ Զավեն և Ռիտա Այվազյանների և Ալլա Հովհաննիսյանի միասնական վերաքննիչ բողոքը, որը 31.10.2011թ. թողնվել է առանց քննության ժամկետանց լինելու պատճառով: Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ, սույն գործով մեղադրող Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքը 31.10.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 418-րդ հոդվածով սահմանված կարգով: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Մեղադրող Հ.Մովսեսյանն իր վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ դատավճիռը բողոքարկվում է մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասից նույն հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու և 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված ազատելու մասերով: Գտնում է, որ ամբաստանյալի մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասից նույն հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու և պատժիզ ազատելու ընթացքում թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ: Ամբաստանյալ ԱՄխիթարյանը խուլիգանությունը կատարել է 2010թ. հունիսի 16-ին` ժամը 19.00-ից մինչև ժամը 23.45-ն ընկած ժամանակահատվասծում։ Խուլիգանության դրվագով նրա մեղադրանքը բաղկացած է 4 ինքնուրույն դրվագներից, որոնք կատարվել են՝ ա) Տիգրան Մեծի փողոցի 3-րդ նրբացքում, բ) նույն նրբանցքում Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանի նկատմամբ, գ) խանութի մոտ, դ) ոստիկանության բաժնում։ Քրեական իրավունքում շարունակվող է համարվում այն հանցագործությունը, որը բաղկացած է մեկից ավելի նույնական գործողություններից, որոնք թեկուզև առանձին վերցրած՝ ինքնուրույն հանցակազմ են ներկայացնում, բայց ընդգրկվւսծ են միասնական դիտավորությամբ և ունեն մեկ ընդհանուր նպատակ, ուստի միասին վերցրած դիտվում են որպես մեկ հանցագործություն։ Շարունակվող հանցագործությունը բաղկացած է ժամանակային առումով տարանջատված համասեռ հանցավոր արարքներից, բայց ամբողջությամբ կազմում է միասնական հանցագործություն։ Նախաքննության ընթացքում խուլիգանության դրվագով մեղադրանքը որակվել է որպես մեկ միասնական դիտավորությամբ կատարված՝ նկատի ունենալով՝ 1.հանցագործության կատարման տևողությունը, դրվագների անընդհատությունը, դրանց ժամանակային կարճատև առանձնացվածությունը, 2.խուլիգանական գործողությունների՝ կոնկրետ անձանց նկատմամբ ուղղվածությունը, 3.ա-գ դրվագներով խուլիգանության կատարման վայրի նույնությունը: Հղում կատարելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵԿԴ /0058/11/09 գործով կայացրած 26.03.2010թ. որոշմանը և ՄԻԵԴԻ որոշումներին` մեղադրողը հայտնել է, որ դատարանն անհասկանալի իրավական դատողություններ է արել վերաաորակման հարցով, չի պատճառաբանել վերաորակման հիմքերը, իսկ խուլիգանության երկու դրվագներին ընդհանրապես գնահատական չի տվել այդ դրվագները դուրս են մնացել դատավճռի եզրափակիչ մասից: Տիգրան Մեծի փողոցի 3-րդ նրբանցքում կատարված խուլիգանությունը որակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Խանութի մոտ և ոստիկանության բաժնում Ս.Մխիթարյանի գործողությունները դիտել է որպես ինքնուրույն խուլիգանություններ, սակայն դրանց քրեաիրավւսկան գնահատական չի տվել։ Այդ արարքներն առանձին վերցրած ենթակա էին որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով։ Այսինքն` անգամ դատարանի իրավական դիրքորոշման պարագայում նշված 3 դրվագներում առկա է հանցագործությունների համակցություն, որպիսի հարցին դատարանն ընդհանրապես չի անդրադարձել։ Տիգրան Մեծի փողոցի 3-րդ նրբանցքում նույն նրբանցքում Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանր նկատմամբ խուլիգանության դրվագը դատարանն արհեստականորեն տարանջատել է Ս.Մխիթարյանի գործողությունների շղթայից, իբր չփարատված կասկածի հիմքով այն հանել է մեղադրանքի ծավալից։ Հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի արդյունքում հասարակական կարգի խախտմանը իրավական ճիշտ որակում տալու համար անհրաժեշտ էր նախևառաջ գնահատել անձի դիտավորության ուղղվածությունը, նրա հոգեբանական վերաբերմունքը կատարվող արարքին և դրա հետևանքներին, այն մղումները, որոնցով առաջնորդվել է հանցագործություն կատարած անձը, այսինքն՝ պարզել հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը՝ ամբողջության մեջ։ Գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը ճիշտ չի գնահատել դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը։ Ամբաստանյալ Ս.Մխիթաոյանի մեղադրանքը վերաորակելով դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով նախատեսված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, ինչը ենթադրում է քրեական օրենքի արդարացի կիրառում։ Ամբաստանյալ ԱՄխիթարյանի մեղադրանքի ձևակերպումից ակնհայտ երևում է, որ խուլիգանական գործողությունների սկիզբը մեղադրողն ընդունել է ավտոմեքենայի դիմապակին կոտրելու փաստը չընդունելու պահը, ինչին անմիջապես հաջորդել է հասարակական կարգի կոպիտ խախտումը։ Խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի բնութագրումից չի բխում դատարանի պնդումը, թե դանակով սպառնալու պահին դեպքի վայրում հասարակություն չի եղել, հասարակական կարգը չի խախտվել, քանի որ բացի ամբաստանյալից, Արմենուհի Այվազյանից և Աստղիկ Կարապետյանից, դեպքի վայրում այլ անձինք չեն գտնվել։ Նախ՝ խուլիգանական գործողությունների հրապարակային բնույթը չի նշանակում, թե խուլիգանությունը պետք է անպայման հասարակական վայրերում կատարվի և անպայման հասարակության անդամների մասնակցությամբ։ Երկրորդ՝ գործով հիմնավորվել է, որ դեպքին ականատես են եղել նաև ամբաստանյալի եղբայրը, այլ անձինք, այսինքն հաստատված է նաև դեպքին հասարակության ներկայությունը։ Հանցագործության գործիքի և այն չհայտնաբերելու մասին դատարանի անորոշ հիշատակումրը օբյեկտիվ չէ։ Անհրաժեշտ միջոցառումներ ձեռնարկելու արդյունքում հանցագործության գործիքը չհայտնաբերելը դեռևս չի նշանակում, որ գործիքի տեսակը, չափը, այլ առանձնահատկությունները քննությամբ չեն պարզվել։ Բացի դա, հանցագործության գործիքի վերաբերյալ դատողությունը չի համապատասխանում ՀՀ քր. դատ. 107 հոդվածով նախատեսված ապացուցման առարկայի սահմանների վերաբերյալ պահանջին։ Դատարանը դուրս է եկել իր իրավասության սահմաններից, պետական այլ իրավասու մարմնի փոխարեն կիրառել է համաներման ակտը։ Դատարանը նշել է նաև, թե համաներման ակտը չկիրառելու հիմքեր չկան։ Մինչդեռ համաներման որոշման 9-րդ կետի 1-ին ենթակետում (սույն որոշման կիրառման օրվա դրությամբ պատիժը կրելու սահմանված կարգը չարամիտ խախտողների նկատմամբ) և 3-րդ ենթակետում (այն անձանց նկատմամբ, որոնք քրեակատարողական հհմնարկում սույն որոշման կիրառման օրվա դրությամբ կրկին կատարել են դիտավորյալ հանցագործություն) նշված հիմքերը կարող են հայտնի լիրել միայն քրեակատարողական հիմնարկությանը: Պատժի մասով նույնպես դատավճիռը պատճառաբանված չէ. դատարանը չի նշել, թե ինչ հիմքով, որ իրավական ակտի հիման վրա և ինչ հանգամանքներով պայմանավորված է քննարկում դատապարտյալին պատժից ազատելու հարցը։ Կոնկրետ դեպքում դատապարտյալին պատժից ազատելու հարցը պետք է քննարկեր քրեակատարողական հիմնարկի պետը, որից հետո միայն դատարանը կարող էր անդրադառնալ իր վարույթում քննվող գործով համաներման ակտի կիրառման հարցին։ Այսպիսով, ըստ մեղադրողի` դատարանի կողմից թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, նշված հիմքով դատավճռի մասը ենթակա է բեկանման։ Խուլիգանության մասով ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի մեղադրանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներին, իսկ դատապարտյալին 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու իրավասությամբ դատարանն օժտված չի եղել։ Վերոգրյալներից ելներով` մեղադրողը խնդրել է խուլիգանության և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու մասերով բեկանել էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 17-ի դատավճիռը։ Սերոբ Քերոբի Սխիթարյանին դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 4-րդ մասով, իսկ 13.08.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու հարցը թողնել առանց քննության։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցերից մեկը հետևյալն է. ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի կողմից, որպես զենք օգտագործվող դանակով սպառնալը և հարվածելու փորձը արդյոք վկայում է նրա արարքում զենքի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու հատկանիշների առկայության մասին: Վերաքննիչ դատարանը բողոքներում առաջադրված հարցադրումներին անդրադառնալուց առաջ հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգքրի 258-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝(…): 2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով (…): 3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝ 1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից, 2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով, 3) կատարվել է նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից, 4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով, 5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով՝ (…): 4. Սույն հոդվածի երկրորդ կամ երրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ (…): Արման Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ ՎԲ 223/06 24.10.2006թ. գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ «Խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները։ Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով։ Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։ Վերոշարադրյալ վերլուծությունից բխում է, որ խուլիգանության, ինչպես հասարակ, այնպես էլ որակյալ հանցակազմերի սուբյեկտիվ կղմի պարտադիր հատկանիշ է արարքում խուլիգանական մղումների առկայությունը: Այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգքրի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքը, այն է` զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գրծադրմամբ կատարված խուլիգանությունը ենթադրում է մղումների առկայություն, հակառակ պարագայում` արարքը չի կարող որակվել վերոնշյալ հատկանիշներով: Խուլիգանության գործողությունների կատարման ընթացքում հրազենի, սառը զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրումը հիմք է հանդիսանում հանցագործությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու համար ոչ միայն այն դեպքերում, երբ մեղադրյալը դրանց օգնությամբ հասցնում է կամ փորձում է հասցնել մարմնական վնասվածքներ, այլև այն դեպքերում, երբ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում նշված առարկաների օգտագործումը քաղաքացիների կյանքի և առողջության համար ստեղծում է իրական սպառնալիք: Ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով Սերոբ Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցը, վերլուծելով և գնահատելով մեղադրանքի նշված դրվագով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գտել է, որ նախաքննական մարմնի որոշմամբ 2010թ. հունիսի 16-ին ժամը19:00-ից մինչև ժամը 23:45-ն ընկած ժամանակահատվածում ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված գործողությունների շղթան իր բազմադրվագ դրսևորումներով միասնական առումով որպես հանցանք որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Խուլիգանությունը, որպես հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն, ուղղակի դիտավորությամբ կատարված հանրության համար վտանգավոր և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն գործողությունն է, որով քրեական պատասխանատվության ենթակա մեղսունակ անձը կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Նույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մասերով նախատեսված են խուլիգանությունը որակյալ դարձնող դեպքերը` իրենց դիսպոզիտիվ հատկանիշների շարադրանքով։ Տվյալ դեպքում մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված հանցանքի բազմադրվագությունը ենթադրում է, որ դրվագներից յուրաքանչյուրը պետք է ինքնուրույն իր մեջ միայն խուլիգանության առանձին հանցակազմ պարունակի, այլապես կարող է առկա լինել հանցանքների համակցություն։ Հենց դրանով էր պայմանավորված եղել նաև այն հանգամանքը, որ դատարանի կողմից դատական վիճաբանությունների փուլը հայտարարելուց հետո մեղադրողը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով ներկայացրել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու որոշում, որով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված նախկին մեղադրանքի ծավալը տրոհելով, դրանից առանձնացնելով խուլիգանության սկիզբը համարվող` 16.06.2010թ. ժամը19:00-ի սահմաններում Զավեն Այվազյանին պատկանող անձնական օգտագործման ավտոմեքենայի առջևի հողմապակին և կանգնակը վնասելու և տուժողին զգալի չափի` 143.000 ՀՀ դրամին համարժեք գույքային վնաս պատճառելու դրվագը, այն որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Հետազոտելով, վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամն ձեռք բերված ապացույցները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագները, դատարանը գտել է, որ նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված դրվագներից ոչ բոլորն են, որ իրենց քրեաիրավական որակմամբ ունեն խուլիգանության հատկանիշներ և որ դրանք որպես խուլիգանության մեկ միասնական շարունակական գործողություն դիտելը ճիշտ չէ, այն մեխանիկական շարադրանքի արդյունք է և չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից։ Այսպես. Քրեական գործով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի ու նրա ընտանիքի անդամների և մյուս կողմից` տուժողներ Այվազյանների և Անդրեասյանների փոխհարաբերությունները լարվել են տուժողների բնակարանից կատարված գողությունների մեջ տուժողների կողմից Սերոբ Մխիթարյանին կասկածելու և նրան քրեական պատասխանատվության կանչելու պահանջով վերադաս իրավասու մարմիններին դիմումներ հասցեագրելու կապակցությամբ։ 16.06.2010թ.`ժամը 1900-ի սահմաններում, տուժող Զավեն Այվազյանին պատկանող ավտոմեքենայի դիմապակին և կանգնակը վնասելուց անմիջապես հետո տուժող Զավեն Այվազյանի կողմից ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը, իր և տուժողների միջև ստեղծված անձնական հակակրանքի ու ատելության հողի վրա, ավտոմեքենան իր կողմից վնասելու հարցի շուրջ վիճաբանության մեջ մտնելով տուժող Զավեն Այվազյանի հետ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ հասարակական վայրում` փողոցում, տուժողների և նրանց ընտանիքների անդամների և անցորդների ներկայությամբ, դիտավորությամբ և ցուցադրաբար անտեսելով հասարակության առկայության հանգամանքը, դրանով իսկ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, տվել է սեռական բնույթի խուլիգանական հայհոյանքներ, տուժող Զավեն Այվազյանի նկատմամբ դրսևորել է ցուցադրական հանդուգն վարքագիծ, չի ենթարկվել իր խուլիգանական գործողությունները խափանել ցանկացող Ալլա Հովհաննիսյանի օրինական պահանջներին, վերջինիս նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելով, նրան հրել և գցել է գետնին, դիտավորությամբ նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք։ Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի հանցանքն այս դրվագով համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասին։ Նույն օրը Սերոբ Մխիթարյանը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով բարձրացել է տուժող Հենրիկ Անդրեասյանի տան աստիճաններով դեպի նրանց տուն, որը կանխվել է տանից դուրս եկած ոստիկանության հետաքննիչի կողմից։Այնուհետև Սերոբ Մխիթարյանը խանութի մոտ, նկատելով իր մոր և տուժող Ռիտա Այվազյանի միջև ծագած միջադեպը, կոպտորեն խախտելով հասարակական կարգը և փողոցում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության` անցորդ քաղաքացիների նկատմամբ, հայհոյել և ապա դրսևորելով առանձին հանդգնություն, ոտքով հարվածել է տուժող Ռիտա Այվազյանի կրծքավանդակին և նրան պատճառել է մարմնական վնասվածք։ Իսկ նույն օրը երեկոյան ոստիկանության Էրեբունու բաժնում խախտելով հասարակական կարգը և շուրջ 5 րոպե տևողությամբ խանգարելով բաժնի 2-րդ հարկի բնականոն աշխատանքը, վիճաբանության և փոխադարձ քաշքշոցի մեջ է մտել տուժող Այվազյանի որդու` Արմեն Այվազյանի և նրա ընկերոջ հետ, հայհոյել է նրանց, որը կանխվել է ոստիկանության աշխատակիցների միջամտությամբ։ Գնահատելով նույն օրը Արմենուհի Այվազյանի և Աստղիկ Կարապետյանի նկատմամբ դանակի գործադրման սպառնալիքով առանձնապես չարամիտ խուլիգանություն կատարելու մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակված դրվագը, դատարանը գտել է, որ առաջադրված մեղադրանքը գործով հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել հետևյալ պատճառաբանությամբ. Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված 2 անձինք, լինելով տուժողի ընտանիքի անդամները, իրեն զրպարտում են, ցանկանալով ապացույցներ ստեղծել իրեն ծանր հանցանքի կատարման համար պատասխանատվության ենթարկելու նպատակով։ Նախաքննական մարմնի կողմից Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մեղադրանքի դրվագով տուժող չեն ճանաչվել և որպես վկա տված ցուցմունքներում ընդունել են, որ իրենք նստած են եղել ավտոմեքենայի մեջ, դրսում հորդ անձրև է տեղացել, շրջակայքում մարդիկ չեն եղել, ընդ որում` Ռիտա Այվազյանը գնացել է խանութ` հանքային ջուր գնելու, իսկ մյուսները գնացել են Հենրիկ Անդրեասյանի տուն` հետաքննիչի հետ միասին, երբ եկել է Սերոբ Մխիթարյանը և իրենց սպառնացել է դանակով։ Այսպիսով, տվյալ հանցանքի համար պարտադիր` հասարակության առկայությունը, հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքը և հասարակական կարգի խախտումը, խուլիգանության` որպես հանցանքի, դիսպոզիտիվ հատկանիշ, որպես հանցակազմի տարր, բացակայում է, հետևաբար` բացակայում է հանցակազմը։ Բացի այդ, Սերոբ Մխիթարյանի կողմից դանակը հանելու, կիրառելու փորձի, իրենց գտնվելու վայրի, դանակը կրելու կամ հագուստի գրպանից հանելու, դանակի չափսերի և մյուս հանգամանքների մասին վկաները և' նախաքննության, և' դատաքննության ժամանակ տվել են հակասական ցուցմունքներ։ Դանակը գործով չի հայտնաբերվել։ Վկա Սարգիս Մխիթարյանն իր ցուցմունքներում ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակ լինելու հանգամանքը։ Վկա Բուրաստան Ավետիսյանը, որպես անկողմնակալ վկա, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ժխտել է Սերոբ Մխիթարյանի կողմից մեքենային մոտենալու, վկաներին սպառնալու և իր ձեռքին դանակ ունենալու հանգամանքը։ Հարկ է նշել, որ խուլիգանության դրվագները հաջորդել են միմյանց, և տուժողներից ու վկաներից ոչ մեկը Սերոբ Մխիթարյանի մոտ դանակի առկայության մասին ցուցմունք չի տվել։ Վկաներ Արմենուհի Այվազյանը և Աստղիկ Կարապետյանը միաժամանակ ցուցմունք են տվել դատարանում, որ դեպքի պահին մթնշաղ է եղել, այդ պատճառով դանակի հետ կապված մանրամասները չեն կարող նշել, իրենք միայն դանակի ծայրն են տեսել։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն` ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։ Մեղադրյալի մեղքի և պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքների առկայության ապացուցման պարտականությունը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն, գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն, յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։ Դատարանը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում է ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա` հիմնված իր ներքին համոզմամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն, հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ Նույնպիսի պահանջ է ներկայացվում նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածով մեղադրական դատավճռին։ Վերոգրյալի հիմնավորմամբ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանքի դրվագը անհրաժեշտ է հանել մեղադրանքի ծավալից` հանցակազմի բացակայության պատճառով։ Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի կողմից կատարված խուլիգանությունը մյուս դրվագների գծով որպես միասնական արարք ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրան մեղավոր է ճանաչել նշված հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել։ Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, ներկայացված բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, ուսումնասիրության և գնահատման ենթարկելով քրեական գործում առկա նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության, նրան մեղսագրված արարքի քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ է տրվել, ուստի դատավճիռը բեկանելու հիմքեր չկան, իսկ դատավճիռն այդ մասով օրինական և հիմնավորված է : Ռիտա և Զավեն Այվազյանների մասով քաղաքացիական հայցը պետք է համարել լուծված` Վերաքննիչ դատարանում որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը` 143.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով, ամբաստանյալի կողմից լրիվ հատուցված լինելու պատճառաբանությամբ: Ինչ վերաբերում է պատժից ազատելու մասով բողոքի հիմնավորումներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ևս անհիմն են, նկատի ունենալով, որ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. <Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին> որոշման 3-րդ կետով նախատեսված որևէ սահմանափակման մասին գործում տվյալներ չկան, այդպիսիք չի ներկայացրել նաև բողոքաբերը ի հաստատումն իր վերաքննիչ բողոքի: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրող Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 17-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի ՍԵՐՈԲ ՔԵՐՈԲԻ ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 09-12-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 11-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Առդիր քրեական գործը`6 հատորից`1-ին հատոր` <<252>> թերթից:2-րդ հատոր` <<291>> թերթից: 3-րդ հատոր`<<132>> թերթից:4-րդ հատոր` <<131>> թերթից:5-րդ հատոր`<<140>> թերթից:6- |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 11-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 252, 291, 132, 131,140, 243 թերթ: |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-141/12 |