ԵԷԴ/0164/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Պ. ԳՅՈւԼՈւՄՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Կ. ԱՂԱՋԱՆՅԱՆ

2011թ. մարտի 12-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Ջասմ Քյարամի Մամոյանի, ծնված 18.08.1992թ., Արարատի մարզ գ.Դիտակ,
ազգությամբ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատել, նախկինում 2 անգամ դատված`
ա) Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.11.2009թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 176 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 1 տարի ժամկետով, ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի համաձայն նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 2 տարի ժամկետով,
բ) Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.09.2010թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 67 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, բնակվել է ք.Երևան Սարի թաղ 9 փողոց, 26 տանը։
Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ է 26.11.2010թ.։
2. Ազատ Արթուր Հովհաննիսյանի, ծնված 22.08.1993թ., ք.Երևան, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան Նոր-Արեշ 20 փողոց, 17/1 տանը, փաստացի բնակվում է ք.Երևան Վարդաշեն 6 փողոց, 68 շենք` թիվ 1 հատուկ կրթահամալիրում։
Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 38-177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով պարզվեց հետևյալը.
Ամբաստանյալներ Ջասմ Քյարամի Մամոյանը և Ազատ Արթուրի Հովհաննիսյանը միասին սովորել են թիվ 1 հատուկ կրթահամալիրում։ Ճանաչել են իրար և գտնվել են ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ։
2010թ. սեպտեմբերի վերջերին Ջասմ Մամոյանը ինտերնետում տեսնելով դաջվածք` երկու ափի տեսքով, ներքևում` «ինձ կարող է դատել միայն Աստված» գրառումով, ցանկացել է այն իր մեջքին դաջել, սակայն գումար չունենալով, որոշել է գողություն կատարել, և օժանդակություն ստանալու համար դիմել է իր ընկերոջը` Ազատ Հովհաննիսյանին։ Վերջինս Ջասմ Մամոյանին օժանդակել է` տեղեկություն տրամադրել այն մասին, որ կարող է գողություն կատարել իր ազգական` Սամվել Լևի Հովհաննիսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Էրեբունի 21/1 հասցեում գործող արագ սննդի օբյեկտից, որտեղ վերջինս միշտ գումար է պահում, ինչպես նաև խորհուրդ է տվել, որ նշված օբյեկտ կարելի է մուտք գործել ծխնելույզից և մատնացույց է արել սննդի օբյեկտի գտնվելու վայրը և այն ծխնելույզը, որի միջով հնարավոր է մուտք գործել սննդի օբյեկտ։ Ջասմ Մամոյանը 2010թ. սեպտեմբերի վերջերին, ժամը 2300-ի սահմաններում ծխնելույզի խողովակով ապօրինի մուտք է գործել Էրեբունի 21/1 հասցեում գտնվող Ա/Ձ «Ա. Գրիգորյան» հասարակական սննդի օբյեկտ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել է 3.000 ՀՀ դրամ արժողության «Նոկիա 2610» մոդելի բջջային հեռախոսը, 2.500 ՀՀ դրամ արժողության հաշվիչ-դրամարկղային մեքենայի լիցքավորման սարքը և 2.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար` Սամվել Լևի Հովհաննիսյանին պատճառելով զգալի չափի` 7.500 ՀՀ դրամի վնաս։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ջասմ Մամոյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինտերնետում տեսել է դաջվածք` երկու ափի տեսքով, ներքևում` «ինձ կարող է դատել միայն Աստված» գրառումով, որից հետո ցանկացել է այն իր մեջքին նույնպես դաջել, սակայն գումար չի ունենցել և որոշել է գողություն կատարել։ Այդ նպատակով դիմել է իր ընկերոջը` Ազատ Հովհաննիսյանին։ Վերջինս իրեն առաջարկել է գողություն կատարել իր ազգական` Սամվել Լևի Հովհաննիսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Էրեբունի 21/1 հասցեում գործող արագ սննդի օբյեկտից, քանի որ վերջինս գումարը այնտեղ է պահում, ինչպես նաև բացատրել է, որ նշված օբյեկտ կարելի է մուտք գործել ծխնելույզից և ցույց է տվել օբյեկտի գտնվելու վայրը։ 2010թ. սեպտեմբերի վերջերին, երեկոյան ժամը 2300-ի սահմաններում ծխնելույզի խողովակով մուտք է գործել Ազատ Հովհաննիսյանի ցույց տված սննդի օբյեկտը և սեղանի դարակից գողացել է «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը, 2.000 ՀՀ դրամ գումար, և մտածելով, որ գողանում է նաև բջջային հեռախոսի լիցքավորման քարտ, գողացել է հաշվիչ-դրամարկղային մեքենայի լիցքավորման սարքը։
Ամբաստանյալ Ազատ Հովհաննիսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց։
Նախաքննության ընթացքում Ազատ Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ Ջասմ Մամոյանը իրեն պատմել է, որ ինտերնետում տեսել է դաջվածք` երկու ափի տեսքով, ներքևում` «ինձ կարող է դատել միայն Աստված» գրառումով, և որ ինքը նույնպես ցանկանում է այն իր մեջքին դաջել, սակայն գումար չունի։ Հայտնել է նաև, որ դրա համար որոշել է գողություն կատարել։ Ինքը վերջինիս ասել է, որ կարող է գողություն կատարել իր ազգական` Սամվել Լևի Հովհաննիսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Էրեբունի 21/1 հասցեում գործող արագ սննդի օբյեկտից, քանի որ վերջինս գումարը այնտեղ է պահում, որից հետո բացատրել է, որ նշված օբյեկտ կարելի է մուտք գործել ծխնելույզից և ցույց է տվել օբյեկտի գտնվելու վայրը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Ջասմ Մամոյանը գողություն է կատարել իր ցույց տված օբյեկտից։ Հայտնեց նաև, որ ինքը չի իմացել, որ Մամոյանը նախկինում դատապարտված է եղել։
Տուժող` Սամվել Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. սեպտեմբերի վերջերին անհայտ անձը, անհայտ հանգամանքներում մուտք գործելով իր կողմից շահագործվող Էրեբունի 21/1 հասցեում գտնվող Ա/Ձ «Ա. Գրիգորյան» հասարակական սննդի օբյեկտ, այնտեղից` Մանղալի աջ կողմում գտնվող սեղանի դարակից գողացել է իր «Նոկիա 2610» մոդելի բջջային հեռախոսը, 2.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար և 2.500 ՀՀ դրամ արժողության հաշվիչ-դրամարկղային մեքենայի լիցքավորման սարքը։ Հետագայում տեղեկացել է, որ նշված գողությունը կատարել է իր ազգական Ազատ Հովհաննիսյանի հետ միասին թիվ 1 հատուկ կրթահամալիրի սան Ջասմ Մամոյանը։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 830 եզրակացության համաձայն փորձաքննությանը տրամադրված «Նոկիա 2610» մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական գինը, փորձաքննության կատարման ժամանակահատվածի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվել է 3.000/երեք հազար/ ՀՀ դրամ։
Քննչական փորձարարության 27.10.2010թ. և 08.11.2010թ. արձանագրությունների համաձայն Ջասմ Մամոյանը մատնացույց է արել Էրեբունի 21/1 հասցեում գտնվող Ա. Գևորգյան հասարակական սննդի օբյեկտը, ապա բարձրանալով տանիք` մատնացույց է արել մանղալի 31x30x6սմ չափերի ծխնելույզը և հայտարարել է, որ այդ ծխնելույզից է մուտք գործել օբյեկտ և կատարել գողությունը։ Ապա մտնելով ներս, մատնացույց է արել մանղալի աջ կողմում գտնվող սեղանի դարակը և հայտարարել է, որ հենց այդ դարակից է գողացել բջջային հեռախոսը, լիցքավորիչն ու 2.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու 05.11.2010թ. արձանագրության համաձայն տուժող Սամվել Հովհաննիսյանը իրեն ճանաչման ներկայացված բջջային հեռախոսներից ճանաչել է թիվ 2 համարի տակ դրված բջջային հեռախոսը որպես 2010թ. սեպտեմբերի վերջերին իր կողմից շահագործվող հասարակական սննդի օբյեկտից գողացված հեռախոս։
05.11.2010թ. որոշմամբ «Նոկիա 2610» մոդելի բջջային հեռախոսը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և ի պահ է հանձնվել տուժողին։
Նախաքննական մարմինը վերը շարադրված արարքների համար Ջասմ Քյարամի Մամոյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ Ազատ Արթուրի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քր. օր-ի 38-177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով։
Գնահատելով գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալ Ջասմ Քյարամի Մամոյանը կատարել է հանցանք, որը համապատասխանում է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետին, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Միաժամանակ դատարանը գտավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից Ա. Հովհաննիսյանին ՀՀ քր. օր-ի 38-177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակել ՀՀ քր. օր-ի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ամբաստանյալ Ազատ Հովհաննիսյանին ՀՀ քր. օր-ի 38-177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք առաջադրելու համար նախաքննական մարմինը որպես հիմք ընդունել է այն հանգամանքը, որ վերջինս իմացել է Ջասմ Մամոյանի կողմից նախկինում հափշտակություն կատարելու համար երկու դատվածություն ունենալու մասին։
Ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել այն մասին, որ Ա. Հովհաննիսյանը հաստատապես իմացել է Ջ. Մամոյանի դատվածությունների մասին և հատկապես այն քրեական օրենսգրքի հոդվածների մասին, որով վերջինս դատապարտվել է։
Համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 38 հոդվածի 5-րդ մասի. «Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները»։
Ա. Հովհաննիսյանը ըստ գործով ձեռք բերված ապացույցների Ջ. Մամոյանին օժանդակել է իր խորհուրդներով` հասարակական սննդի օբյեկտից գողություն կատարելու համար, հետևաբար նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քր. օր-ի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին։
Համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 39 հոդվածի 6-րդ մասի. «Հանցակիցները ենթակա են պատասխանատվության միայն հանցագործության այն ծանրացնող հանգամանքների համար, որոնք գիտակցվել են նրանց կողմից»։
Ինչպես վերը նշվեց Ա. Հովհաննիսյանը չի գիտակցել և չէր էլ կարող գիտակցել Մամոյանի կողմից կատարած արարքի համար որպես ծանրացնող, ինչպես նաև որպես հանցանքը որակյալ դարձնող հանգամանքների մասին, ուստի և ենթակա չէ այդ ծանրացնող հանգամանքների համար պատասխանատվության։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ Ազատ Հովհաննիսյանի կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քր. օր-ի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին/ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելուն օժանդակելը` շինություն ապօրինի մուտք գործելով/, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության, քանի որ այն բխում է գործի դատաքննությամբ ձեռք բերված տվյալների ամբողջական վերլուծությունից և ապացույցների իրավական ճիշտ գնահատումից։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալների ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Ջասմ Մամոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ջ. Մամոյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ։
Նկատի ունենալով, որ Ջասմ Մամոյանը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.09.2010թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 67 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Ջ. Մամոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, և նկատի ունենալով, որ Ջ. Մամոյանը սահմանված փորձաշրջանի ընթացքում կատարել է ծանր հանցագործություն, դատարանը գտնում է, որ համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի 7-րդ կետի Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.09.2010թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով Ջասմ Մամոյանի նկատմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը` 2 տարի 6 ամիս փորձաշրջանով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը պետք է վերացնել և նրա նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 67 հոդվածի կանոններով պատիժ նշանակել դավաճիռների համակցությամբ։
Ազատ Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս անչափահաս է, նախկինում արատավորված չի եղել, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` հսկողության հանձնելը, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով գործի առանձնահատկությունները, բազմակողմանիորեն հետազոտելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այն է` Ազատ Հովհաննիսյանը հանցագործությունը կատարել է անչափահաս տարիքում, սովորում է Հանրապետական թիվ 1 հատուկ կրթահամալիրում, ունի մշտական բնակության վայր, նախկինում արատավորված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, տուժողը հայտարարել է, որ հաշտվել է Ջասմ Մամոյանի հետ և նրա հանդեպ որևէ պարտք ու պահանջ չունի, և նկատի ունենալով նաև այն, որ գործով բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները և բոլոր այս հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ դատարանը գալիս է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա. Հովհաննիսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ուստի նպատակահարմար է գտնում կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան։
Դատարանը հարկ է համարում նաև արձանագրել, որ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառման վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է իր իրավական դիրքորոշումը, մասնավորապես այն, որ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագրծության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակում չի ենթադրում և դրա կիրառումը հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանից, բնույթից կամ անձանց շրջանակից կախվածության մեջ գտնվել չի կարող և իր 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ-124/07 որոշման մեջ նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանկված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերվող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։ Իսկ մեկ այլ` 01.02.2008թ. թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Տուժողի կողմից քաղաքացիական հայց չներկայացնելու պատճառով, այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Սամվել Լևի Հովհաննիսյանին ի պահ հանձնված «Նոկիա 2610» մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է թողնել Սամվել Հովհաննիսյանի տնօրինմանը։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ջասմ Քյարամի Մամոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման` 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի 7-րդ կետի համաձայն Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.09.2010թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով Ջասմ Մամոյանի նկատմամբ նշանակված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը` 2 տարի 6 ամիս փորձաշրջանով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացնել։
ՀՀ քր. օր-ի 67 հոդվածի կիրառմամբ նոր նշանակված պատժի ժամկետին մասնակիորեն գումարել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 03.09.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` 6/վեց/ ամիս ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 26.11.2010թ.։
Կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Ազատ Արթուրի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 38-177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Ազատ Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 1/մեկ/ տարի ժամկետով։
Ա. Հովհաննիսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Ազատ Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` հսկողության հանձնելը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Սամվել Լևի Հովհաննիսյանին ի պահ հանձնված «Նոկիա 2610» մոդելի բջջային հեռախոսը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել Սամվել Հովհաննիսյանի տնօրինմանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ