Գործ թիվ ԵԷԴ/0163/01/10
2011թ.

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Հայկ Մովսեսյան
Ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Կարապետ Աղաջանյան
Տուժող Կարինե Գալստյան

2011 թվականի ապրիլի 05-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Արսեն Արտեմի Վարդանյանի ծնված 27.01.1984թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատել, չդատված, բնակվել է ք. Երևան, Միկոյան փողոց 27 շենք 7 բնակ., ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, խափանման միջոցը` կալանավորում, կալանքի տակ է 21.07.2010թ., մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։

Երևան քաղաքի Արցախի փողոցի 32ա հասցեում գտնվող «Հայկական խոհանոց» հասարակական սննդի հաստատության և հյուրանոցային համալիրի տնօրեն Անդրանիկ Մելքոնյանը տեղյակ լինելով, որ Կարինե Էդիկի Գալստյանը զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, նպաստել է վերջինիս պոռնկությամբ զբաղվելուն, այն է` 2009թ. հունվարից մինչև 2010թ. հունվարի 28-ն ընկած ժամանակահատվածում որոշակի վարձատրության դիմաց, պոռնկությամբ զբաղվելու համար, Կարինե Գալստյանին համալիրի երկրորդ հարկում սենյակ է տրամադրել իր կոմունալ հարմարություններով ու կահավորանքով, որտեղ օրվա տարբեր ժամերին Կարինե Գալստյանը տարբեր հաճախորդների է ընդունել և զբաղվել պոռնկությամբ` վարձատրության դիմաց սեռական հարաբերություն ունենալով նրանց հետ։
Համալիրի մատուցողը, հավաքարարը և մյուսները սպասարկել են երկրորդ հարկի այն հատվածը, ուր Կարինեն /նույն ինքը` Նարինեն, Նառան, նույն ինքը` Անին և այլ անուններով հանդես եկողը/ ընդունել է իր հաճախորդներին։
Ավազակության փաստի առթիվ հարուցված թիվ 12102710 քրեական գործի շրջանակներում հարուցված և անջատված թիվ 12122010 քրեական գործով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.07.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0101/01/10 դատավճռով Անդրանիկ Մելքոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 300.000 ՀՀ դրամ տուգանքի։
Սույն ԵԷԴ/0163/01/10 քրեական գործով տուժող Կարինե Գալստյանը 2010 թվականի հունվարի լույս 29-ի գիշերը շտապ օգնության ավտոմեքենայով Երևանի Արցախի փողոցի 32ա հասցեում գտնվող «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրից տեղափոխվել է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 131/հ եզրակացության համաձայն, Կարինե Գալստյանի մոտ առկա են եղել մարմնական վնասվածքներ զույգ աչքերի ստորին կոպերի արյունահավաքների, զույգ ակնագնդերի սկլերաների արյունազեղումների, աջ ճակատային թմբկության շրջանի, ձախ այտային շրջանի, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի, ձախ ծնկահոդի շրջանի առաջային մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի քերծվածքների, գլխի ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի, գանգուղեղային վնասվածքի և քթոսկրի կոտրվածքի ձևով, որոնք հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` տուժողի կողմից նշված ժամկետին և հանգամանքներում, տուժողի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։
29.01.2010թ. Կարինե Գալստյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին այն մասին, որ նախորդ օրը` 28.01.2010թ. երեկոյան անհայտ անձը «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրում ծեծի է ենթարկել իրեն և հափշտակել իր ոսկյա զարդերը, բջջային հեռախոսը և 13.000 ՀՀ դրամ, ընդհանուր առմամբ իրեն պատճառելով շուրջ 300.000 ՀՀ դրամին համարժեք նյութական վնաս։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 29.01.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12102710 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
28.05.2010թ. որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը կասեցնելու մասին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով` հանցագործությունը կատարած անձի ինքնությունը հայտնի չլինելու պատճառաբանությամբ։
08.07.2010թ. ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժինը գրությամբ իրազեկել է Էրեբունու քննչական բաժնին այն մասին, որ Կարինե Գալստյանի նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումը հնարավոր է կատարած լինի Արսեն Արտեմի Վարդանյանը։
21.07.2010թ. գործի նախաքննությունը վերսկսվել է։
21.07.2010թ. ժամը 23.00-ին Արսեն Վարդանյանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 128-129 և 1311 հոդվածների հիմքով ձերբակալվել է։
24.07.2010թ. որոշում է կայացվել Արսեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նույն օրը պաշտպանի մասնակցությամբ նրան մեղադրանք է առաջադրվել։
Արսեն Վարդանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
24.07.2010թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ բավարարվել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը` որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
Նախաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը 2010 թվականի հունվարի 28-ին ժ.22.30-ի սահմաններում տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Երևանի Արցախի փողոցի 32ա հասցեում գործող «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիր, որտեղ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել մարմնավաճառ, տուժող Կարինե Գալստյանի հետ` որոշակի գումար` 5000 ՀՀ դրամ վճարելու դիմաց նրա հետ սեռական հարաբերություն ունենալու մասին։
Այդ նպատակով նրանք միասին բարձրացել են համալիրի երկրորդ հարկի սենյակ։ Ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը մտել է զուգարան, իսկ տուժող Կարինե Գալստյանը հանել է հագուստները և պառկել է բազմոցին։ Վերադառնալով սենյակ, ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը տուժող Կարինե Գալստյանի պարանոցին տեսել է ոսկյա շղթան` իր ոսկյա կախազարդով, ցանկացել է այն հափշտակել։ Տուժողի համար անսպասելի, ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը տուժողի գույքին տիրանալու նպատակով Կարինե Գալստյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու միջոցով, հափշտակելու նպատակով ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել տուժողի մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով նրան մարմնական վնասվածքներ զույգ աչքերի ստորին կոպերի արյունահավաքների, զույգ ակնագնդերի սկլերաների արյունազեղումների, աջ ճակատային թմբկության շրջանի, ձախ այտային շրջանի, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի, ձախ ծնկահոդի շրջանի առաջային մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի քերծվածքների, գլխի ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի, գանգուղեղային վնասվածքի և քթոսկրի կոտրվածքի ձևով։ Նշված վնասվածքները դասվել են առողջության թեթև վնասի շարքին` առողջության կարճատև քայքայմամբ։
Տուժողին պատճառելով նշված վնասվածքները և նրան զրկելով դիմադրելու հնարավորությունից, ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը հափշտակել է տուժողին պատկանող ընդամենը 482.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը, այն է` 265.000 ՀՀ դրամ արժողության պարանոցի 20 գրամ քաշով ոսկյա շղթան` իր ոսկյա կախազարդով, 6000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա 3 ականջօղերը, 198.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը և 13.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարը և տուժողին թողնելով սենյակում` հեռացել է հյուրանոցային համալիրից։
Որոշ ժամանակ անց համալիրի աշխատակիցները, զգալով տուժող Կարինե Գալստյանի ուշանալու հանգամանքը, բարձրացել են երկրորդ հարկ և տուժողին տեսնելով արյունաթաթախ ու անօգնական վիճակում, նրան անհետաձգելի օգնություն են ցույց տվել, ապա զանգահարել և դեպքի մասին իրազեկել են համալիրի տիրոջը, սպասել են նրա գալուն, որից հետո միայն հրավիրվել է շտապ օգնության բրիգադա և տուժողին տեղափոխել հիվանդանոց։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 23.12.2010թ.։
Քրեական գործը 24.12.2010թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։

2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները

Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Արտեմի Վարդանյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Նշված եզրահանգման համար դատարանը հիմք է ընդունում նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցները.
24.07.2010թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում Արսեն Վարդանյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած հանցանքի համար և ցուցմունք է տվել հետևյալի մասին.
2010թ. հունվարի 28-ին ժամը 20.00-ի սահմաններում ինքը Զեյթունում գտնվող աղցանների արտադրամասից դուրս է եկել և մոտակա խանութից գնել է 2 շիշ գարեջուր, որից հետո պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Արցախի փողոց` նախապես իմանալով, որ այդ փողոցում գտնվող ռեստորանային և հյուրանոցային համալիրներում կան մարմնավաճառուհիներ։ Հասնելով նշված փողոցում գտնվող «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրին, նկատել է, որ դրա դիմաց կանգնած է մի մարմնավաճառուհի` շրջապատված մի քանի տղաներով։ Մոտենալով այդ կնոջը, ինքը պայմանավորվածություն է ձեռք բերել վերջինիս հետ` որոշակի գումարի դիմաց նրա հետ սեռական հարաբերություն ունենալու հարցում, որից հետո միասին բարձրացել են նշված համալիրի 2-րդ հարկում գտնվող սենյակներից մեկը։ Իմացել է, որ մարմնավաճառուհու անունը Կարինե է։ Իրենք նախապատրաստվել են սեռական հարաբերության և այդ նպատակով հանել են հագուստները, որի ժամանակ նկատել է Կարինեի պարանոցին գցված ոսկյա շղթան իր կախազարդով։ Կարճ ժամանակով ինքը դուրս է եկել սենյակից, որի ընթացքում իր մոտ դիտավորություն է առաջացել հափշտակել Կարինեի պարանոցի ոսկյա շղթան։ Այդ նպատակով հետ է վերադարձել սենյակ, մոտեցել է մեջքի վրա մերկ վիճակում մահճակալին պառկած Կարինեին և աջ ձեռքով ուժգին հարվածել է նրա դեմքին, որից հետո ևս մի քանի հարվածներ է հասցրել մարմնի տարբեր մասերին։ Դրանից հետո Կարինեի պարանոցից փականը բացելու միջոցով հափշտակել է ոսկյա շղթան` իր ոսկյա կախազարդով, ականջից հանել է ոսկյա շրջանաձև երեք ականջօղերը, այնուհետև վերցրել է նրա «Սամսունգ» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, իսկ պայուսակի միջից` 13.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Դրանից հետո ինքը հագնելով հագուստները, արագ քայլելով հեռացել է սենյակից և գնացել դեպի «Սասունցի Դավիթ» կայարանի ուղղությամբ։ Մոտ 100 մետր անցնելուց հետո կանգնեցրել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել տուն։ Մինչ տաքսի նստելը Կարինեից հափշտակած բջջային հեռախոսը անջատել է, որից հետո այն դեն է նետել։ Դեպքից մի քանի օր անց իր կողմից հափշտակված մոտ 20 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, ոսկյա կախազարդը, որի քաշը չի հիշում և չի կարող նաև նկարագրել, 1սմ կամ 1,5սմ շառավիղ ունեցող ոսկյա երեք ականջօղերը` յուրաքանչյուրը շուրջ մեկ գրամ քաշով, ինքը տարել ու վաճառել է Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի փողոցի վրա գտնվող նախկին բաղնիքի շենքում գործող ոսկու շուկայում` մի անծանոթ տղամարդու, որի դիմաց ստացել է 70.000 ՀՀ դրամ, որը ծախսել է իր անձնական կարիքները հոգալու համար։ Կատարածի համար զղջում է։
Ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից իր նկատմամբ խափանման միջոցը կալանավորում ընտրելու քննիչի միջնորդությունը քննության առնելիս։
18.10.2010թ. որոշմամբ Ա. Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
18.10.2010թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Ա. Վարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ 28.01.2010թ. «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրում Կարինե Գալստյանի նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակման հետ ինքը որևէ կապ չունի, քանի որ այդ օրը ինքը եղբոր` Արման Վարդանյանի և ազգականուհի` Դիաննա Մարգարյանի հետ գտնվել է Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում, ինքը տուժողին չի ճանաչում, նրա հետ չի ցանկացել սեռական հարաբերություն ունենալ, նշված համալիր չի գնացել, տուժողին չի ծեծել, նրան մարմնական վնասվածք չի պատճառել և նրա ոսկյա զարդերը, բջջային հեռախոսը և կանխիկ գումարը չի հափշտակել։
Գործի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը նույնպես ժխտել է իր կողմից ավազակություն կատարելու հանգամանքը։ Սակայն դատաքննության ավարտին` դատական վիճաբանությունների փուլում և իր վերջին խոսքում հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և անկեղծորեն զղջում է իր կատարած հանցանքի համար։

Հատոր 1 Գ.Թ. 236-238, 243-244, 271-272, 273-274,
293-296, 302-303, հատոր 2 Գ.Թ. 69-73, 257-258,
281, դատաքննության արձանագրություն

Տուժող Կարինե Գալստյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ մեկ տարի է, ինչ զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, իր հաճախորդների հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել Երևան քաղաքի 32ա հասցեում գործող «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրում։ 2010թ. հունվարի 28-ին, երեկոյան ինքը դուրս է եկել տնից ու գնացել «Հայկական խոհանոց», ուր հասել է ժամը 21.15-ի սահմաններում։ Նախնական պայմանավորվածության համաձայն ինքը Երևան քաղաքի բնակիչ Կարենի հետ նշված համալիրի 2-րդ հարկում սեռական հարաբերություն է ունեցել ժամը 21.30-ի սահմաններում, որից հետո Կարենը հեռացել է, իսկ ինքը իջել է 1-ին հարկ և նստել այնտեղի սենյակներից մեկում` համալիրի աշխատակիցներ հավաքարար Կարինեի և մատուցող Արմինեի հետ։ Առաջին հարկում է գտնվել նաև պահակը` Արտուշը։ Այդ ժամանակ իր բջջային հեռախոսին է զանգահարել իր մշտական հաճախորդներից Վազգենը, որը մոտ 10 րոպե անց եկել է այնտեղ, ինքը դուրս է եկել բակ, որտեղ հանդիպել է վերջինիս, որի հետ եղել են ևս երկու անձնավորություններ, որոնց սակայն չի ճանաչել։ Երբ սկսել է ծանոթանալ նրանց հետ, այդ պահին իրենց է մոտեցել անծանոթ` 20-25 տարեկան մի երիտասարդ, որը իրեն դիմելով ասել է. «Նառա ջան, մոտս 5000 դրամ կա, էսօր ինձ պադերժկա արա, հետո ես քո լավության տակից դուրս կգամ»։ Ինքը համաձայնվել է, որից հետո այդ անծանոթի հետ բարձրացել է «Հայկական խոհանոցի» 2-րդ հարկում գտնվող վերջին սենյակ, որտեղ սեռական հարաբերություն ունենալու նպատակով սկսել է հանել իր հագուստները։ Այդ ժամանակ իրեն է մոտեցել այդ երիտասարդը, ձեռքով բռնել է իր պարանոցի ոսկյա շղթան ու ասել «ինչ սիրուն ցեփա, որտեղից ես առել», ինքը պատասխանել է, որ այն գնել է ոսկու շուկայից։ Այդ ժամանակ իր գլխին ուժեղ հարված է զգացել, որից հետո կորցրել է գիտակցությունը։ Դրանից հետո թե ինչ է տեղի ունեցել, ինքը չի հիշում, գիտակցության է եկել «Էրեբունի» ԲԿ-ում, որտեղ իրեն ցույց են տվել առաջին բուժօգնություն` կարելով քիթը և գլուխը։ Հիվանդանոցում գտնվելու ժամանակ ինքը պարզել է, որ իր պարանոցից բացակայել է 170.000 ՀՀ դրամ և 95.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան իր կախազարդով, երեք ոսկյա ականջօղերը` ընդհանուր առմամբ 12.000 ՀՀ դրամ արժողության, «Սամսունգ» ֆիրմայի Ս 900 մոդելի բջջային հեռախոսը` 198.000 ՀՀ դրամ արժողության, ինչպես նաև 13.000 ՀՀ դրամը և իրեն համար պարզ է դարձել, որ նշված իրերը և առարկաները, ինչպես նաև գումարը հափշտակել է իրեն ծեծի ենթարկած երիտասարդը` ընդհանուր առմամբ պատճառելով 482.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։ Ինքը այդ երիտասարդին չի ճանաչել, նրան հունվարի 28-ին հանդիպել է առաջին անգամ։ Նշված գումարի չափով քաղհայց է ներկայացնում։
21.07.2010թ. իրեն հրավիրել են Էրեբունու քննչական բաժին, որտեղ ճանաչման ներկայացված 4 անձանցից ինքը ճանաչել է ձախից դեպի աջ երկրորդ անձնավորությանը, որ 28.01.2010թ. «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրում իր նկատմամբ կատարել է ավազակային հարձակում` ոսկյա զարդերը, բջջային հեռախոսը և գումարը հափշտակելու նպատակով, որի ժամանակ նաև ծեծի է ենթարկել իրեն։ Իր կողմից մատնացույց արված անձնավորությունը` Արսեն Արտեմի Վարդանյանը, ավազակային հարձակումը կատարած երիտասարդն է։
Կ. Գալստյանը իր ցուցմունքը Ա. Վարդանյանին պնդել է առերես։

Հատոր 1 Գ.Թ. 45-50, 239-240, 243-244, 278-280,
հատոր 2 Գ.Թ. 33, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Կարինե Անթառանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվել է Երևան քաղաքի Արցախի փողոցի 4 նրբանցքի 10/1 բնակարանում։ Ճանաչել է նույն շենքի բնակչուհի Էմմա Սուքիասյանին, որը աշխատել է Արցախի 32ա հասցեում գործող «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրում որպես հավաքարար։ Սոցիալական սուղ պայմաններից ելնելով, պայմանավորվածություն ձեռք բերելով Էմմայի հետ, ամսվա ընթացքում ինքը մի քանի օր գնացել և փոխարինել է վերջինիս, սակայն որպես աշխատակից գրանցված չի եղել։ 2010թ. հունվարի 28-ին ինքը Էմմայի փոխարեն գնացել է աշխատանքի, որտեղ ժամը 21-ի սահմաններում եկել է Կարինե Գալստյանը, որին բոլորը որպես Նաիրա գիտեն և ինքը տեղյակ է, որ վերջինս զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Այդ ժամանակ Կարինեն իրեն մի անծանոթ երիտասարդի հետ բարձրացել է 2-րդ հարկի սենյակներից մեկը։ Մոտ մեկ ժամ անց այդ անծանոթ երիտասարդն իջել ու հեռացել է, որից հետո եկել և իրենց է միացել Կարինեն, երբ ինքը մատուցողուհի Արմինեի հետ այդ ժամանակ նստած է եղել 1-ին հարկում գտնվող սենյակներից մեկում։ Քիչ հետո Կարինեի բջջային հեռախոսին զանգահարել են, վերջինս սկսել է զրուցել, սակայն ում հետ և ինչ հարցի շուրջ, ինքը չգիտի։ Այնուհետև ինքը նկատել է, որ Կարինեն դուրս է եկել բակ, որտեղ զրույցի է բռնվել երեք երիտասարդ անձանց հետ, որոնց չի ճանաչել, չգիտի նաև խոսակցության բովանդակությունը։ Քիչ հետո ինքը նկատել է, որ Կարինեն մեկ ուրիշ երիտասարդի հետ բարձրացել է 2-րդ հարկ, որտեղից 10 րոպե հետո այդ անձնավորությունը իջել է, իրեն և Արմինեին մաղթել է բարի գիշեր ու հեռացել։ Իրենք սպասել են նաև Կարինեի գալուն, սակայն վերջինս ուշացել է, ինչի պատճառով, Արմինեի խորհրդով, ինքը բարձրացել է 2-րդ հարկ, գնացել է վերջին համարը` բաղկացած 4 առանձին սենյակներից, որտեղ գտել է Կարինեին բազմոցին պառկած մերկ վիճակում և արյունոտ դեմքով։ Ինքը վախեցած իջել է ներքև, տեսածի մասին պատմել Արմինեին, որից հետո իրենք երկուսով բարձրացել են վերև։ Մտնելով սենյակ Արմինեն հագցրել է Կարինեի հագուստները, ինչից հետո իրենք վերջինիս իջեցրել են 1-ին հարկ և նստեցրել աթոռին։ Քանի որ Կարինեի դեմքը ուռած-կապտած է եղել, գլխից արյուն է եկել, Արմինեն սառը թրջոցներ է դրել վերջինիս գլխին ու դեմքին։ Իրենց այն հարցին թե ինչ է տեղի ունեցել, ով է ծեծի ենթարկել, հնարավոր է, որ հափշտակած լինեն ոսկյա զարդեր կամ գումար, Կարինեն սկզբում չի պատասխանել, իսկ երբ կատարվածից սկսել է ուշքի գալ, պարզվել է, որ նրա պարանոցից բացակայում է ոսկյա շղթան, բջջային հեռախոսը, որոշակի գումար և իրենց համար պարզ է դարձել, որ Կարինեին ծեծի է ենթարկել և վերը նշվածը հափշտակել վերջինիս հետ 2-րդ հարկ բարձրացած և 10 րոպե անց միայնակ ցած իջած, մոտ 25 տարեկան, 165սմ հասակով, շիկահեր, չսափրված դեմքով երիտասարդը։ Դեպքից հետո ինքը ցանկացել է մաքրել հատակին գցված գորգի վրա առկա արյան հետքերը, որի նպատակով տարել և ջուր է լցրել այդ հատվածում, սակայն Արմինեի խորհուրդով դադարեցրել է իր այդ գործողությունները։
Կարինե Անթառանյանը 22.07.2010թ. ճանաչել է Արսեն Վարդանյանին և նշել, որ վերջինս է 2010թ. հունվարի 28-ին ժամը 22.30-ից 23.00-ի սահմաններում իջել «Հայկական խոհանոցի» երկրորդ հարկից և հեռացել, որից հետո Կարինեին իրենք գտել են ծեծված վիճակում։
Կ. Անթառանյանը իր ցուցմունքը պնդել է Ա. Վարդանյանին առերես։

Հատոր 1 Գ.Թ. 31-33, 68-69, 257-258, 268, 273-274,
դատաքննության արձանագրություն

Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով այն մասին, որ տուժող Կարինե Գալստյանը ճանաչման ներկայացված անձանց մեջ ճանաչել և մատնացույց է արել Արսեն Վարդանյանին և հայտարարել, որ նա է 28.01.2010թ. երեկոյան «Հայկական խոհանոցի» 2-րդ հարկում ծեծի ենթարկել իրեն և հափշտակել իր ոսկյա զարդերը, բջջային հեռախոսը և կանխիկ գումարը։

Հատոր 1 Գ.Թ. 241-243

Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունով այն մասին, որ վկա Կարինե Անթառանյանը ճանաչման ներկայացված անձանց մեջ ճանաչել և մատնացույց է արել Արսեն Վարդանյանին և հայտարարել, որ 28.01.2010թ. երեկոյան «Հայկական խոհանոց» համալիրում նրան է տեսել, նա է 2-րդ հարկից Կարինե Գալստյանի սենյակից իջել, իրենց «բարի գիշեր» մաղթել և հեռացել։

Հատոր 1 Գ.Թ. 266-267

Վկա Արմենունի Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվել է Երևան քաղաքի Ռուսթավելի փողոցի 78 տանը։ 2005թ. սկսած աշխատել է Արցախի 32ա հասցեում գործող «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրում որպես մատուցողուհի։ 2010թ. հունվարի 28-ին ինքը Էմմայի փոխարեն գնացել է աշխատանքի, որտեղ ժամը 21-ի սահմաններում եկել է Կարինե Գալստյանը, որին բոլորը որպես Նաիրա գիտեն և ինքը տեղյակ է, որ վերջինս զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Այդ ժամանակ Կարինեն իրեն ծանոթ մի երիտասարդի հետ, որին ճանաչում է միայն դեմքով և վերջինիս վերաբերյալ այլևս ոչինչ չգիտի, բարձրացել է 2-րդ հարկի սենյակներից մեկը։ Մոտ 40 րոպե անց այդ երիտասարդը իջել ու հեռացել է, որից հետո եկել և իրենց է միացել Կարինեն, ինքը հավաքարար Կարինեի հետ այդ ժամանակ նստած է եղել 1-ին հարկում գտնվող սենյակներից մեկում։ Շուրջ 15 րոպե անց Կարինեի բջջային հեռախոսին զանգահարել են, վերջինս սկսել է զրուցել, և ինքը խոսակցությունից հասկացել է, որ վերջինիս այլ հյուրանոցային համալիր են կանչում, սակայն Կարինեն չի համաձայնվել, ասել է, որ եկեք այստեղ, բայց խոսակցությունը ում հետ է եղել, ինքը չգիտի։ Այնուհետև ինքը նկատել է, որ իրենց համալիր են մտնում շուրջ 25 տարեկան երեք անծանոթ երիտասարդներ։ Գնացել է նրանց ընդառաջ և իր այն հարցին, թե ում են ուզում, վերջիններս պատասխանել են` Անիին, ինքը հասկացել է, որ խոսքը Կարինեի մասին է, քանի որ նրան այդ կերպ էլ են դիմում և հետ գնալով սենյակ` այդ մասին հայտնել է վերջինիս։ Կարինեն դուրս է նայել պատուհանից, ասել է, որ այդ երիտասարդները իր ծանոթներն են, որից հետո դուրս է եկել բակ, որտեղ զրույցի է բռնվել նրանց հետ, սակայն ինչ թեմայով` չգիտի։ Քիչ հետո ինքը նկատել է, որ Կարինեն մեկ ուրիշ երիտասարդի հետ բարձրացել է 2-րդ հարկ, որտեղից 10 րոպե հետո այդ անձնավորությունը իջել է, իրեն և Կարինեին մաղթել է «բարի գիշեր» ու հեռացել։ Իրենք սպասել են նաև Կարինեի գալուն, սովորաբար նա է բերել և վճարել սենյակի համար նախատեսված գումարը, սակայն վերջինս ուշացել է, ինչի պատճառով, ինքը հավաքարար Կարինեին ուղարկել է 2-րդ հարկ։ Մի քանի վայրկյան անց հավաքարար Կարինեն հետ է վերադարձել, իրեն ասել է, որ Կարինեին գտել է բազմոցին պառկած մերկ վիճակում և արյունոտ դեմքով։ Դրանից հետո իրենք երկուսով բարձրացել են վերև։ Մտնելով սենյակ, ինքը վառել է լույսը, Կարինեին տեսել է մերկ պառկած բազմոցի վրա, քթի շրջակայքում արյան հետքերով, աչքերը ուռած, համեմատաբար ձախը ավելի քիչ։ Աջ աչքի ներքևի մասում ինքը նկատել է նաև քերծվածք, բացի այդ վնասված է եղել նաև գլուխը, քանի որ արյունահոսության հետևանքով արյունոտվել են Կարինեի մազերը։ Ինքը օգնել է Կարինեին հագուստները հագնելու հարցում, ինչից հետո հավաքարար Կարինեի օգնությամբ նրան իջեցրել են 1-ին հարկ և նստեցրել աթոռին։ Քանի որ Կարինեի դեմքը ուռած-կապտած է եղել, գլխից արյուն է եկել, ինքը սառը թրջոցներ է դրել վերջինիս գլխին ու դեմքին։ Իրենց այն հարցին, թե ինչ է տեղի ունեցել, ով է ծեծի ենթարկել, հնարավոր է, որ հափշտակած լինեն ոսկյա զարդեր կամ գումար, Կարինեն սկզբում չի պատասխանել, իսկ երբ կատարվածից սկսել է ուշքի գալ, պարզվել է, որ Կարինեի պարանոցից բացակայում է ոսկյա շղթան, որը ինքը միշտ տեսել է վերջինիս պարանոցին, բջջային հեռախոսը և որոշակի գումար։ Իրենց համար պարզ է դարձել, որ Կարինեին ծեծի է ենթարկել և վերը նշվածը հափշտակել վերջինիս հետ 2-րդ հարկ բարձրացած և 10 րոպե անց միայնակ ցած իջած, մոտ 23-25 տարեկան, 165-170սմ հասակ ունեցող, շիկահեր, չսափրված երիտասարդը։ Ինքը կատարվածի մասին զանգահարել և տեղեկացրել է իրենց տնօրենին` Անդրանիկին, որի գալուց հետո իրենք զանգահարել են շտապ օգնություն և Կարինեին տեղափոխել են «Էրեբունի» ԲԿ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 9-11 դատաքննության արձանագրություն

Վկա Անդրանիկ Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2002թ. սկսած ինքը հանդիսացել է «Անդրանիկ Մելքոնյան» ՍՊԸ-ի տնօրեն, իսկ ՍՊԸ-ն գործունեություն է ծավալել «Հայկական խոհանոց» համալիրում, որը ըստ էության սննդի օբյեկտ է։ Համալիրը աշխատել է առավոտյան ժամը 08։30-ից մինչև երեկոյան ժամը 24-ի սահմանները։ 2010թ. հունվարի 28-ին իր բջջայինին է զանգահարել «Հայկական խոհանոց» համալիրի աշխատակցուհի, մատուցողուհի Արմինեն և հայտնել, որ օբյեկտում կռիվ է եղել, աղջիկ են ծեծել ու դիմել փախուստի։ Քանի որ ինքը գտնվել է քաղաքից դուրս, ուստի տեղ է հասել շուրջ 20 րոպե հետո, բարձրացել է 2-րդ հարկ, մտել երկսենյականոց համարը ու տեսել է Կարինեին, որին ճանաչել է նախկինում որպես Նաիրա, կուչ եկած վիճակում։ Այդ ժամանակ սենյակում են եղել նաև իր օբյեկտի աշխատակիցներ Արմինեն և Կարինեն։ Ինքը նկատել է, որ Կարինեի երկու աչքերի տակ առկա են եղել կապտուկներ։ Նկատելով դրանք, ինքը կարգադրել է անմիջապես զանգահարել և կանչել շտապ օգնություն, որը քիչ հետո եկել և Կարինեին տեղափոխել է «Էրեբունի» ԲԿ։ Դրանից հետո ինքը հարցուփորձ է արել կատարվածի մասին և իր աշխատակցուհի Արմինեին պատմել է, որ այդ օրը Կարինեն մի անծանոթ երիտասարդի հետ բարձրացել է երկրորդ հարկ, որտեղից այդ երիտասարդը իջել է 10 րոպե անց և հրաժեշտ տալով իրենց` հեռացել է։ Այդ ընթացքում իրենք որևէ կասկածելի ձայներ, աղմուկ, աղաղակ չեն լսել։ երիտասարդի գնալուց հետո սպասել են Կարինեին, սակայն վերջինս ուշացել է։ Պարզելու համար ինչումն է բանը, հավաքարար Կարինեն բարձրացել է 2-րդ հարկ և մի քանի վայրկյան անց, հետ գալով, հայտնել է, որ Կարինեն մեջքի վրա պառկած է բազմոցին, մերկ և արյունոտված վիճակում։ Դրանից հետո նրանք հագցրել են Կարինեի հագուստները, թրջոցներ դրել աչքերին ու գլխին` ցույց տալով առաջին օգնություն։ Արմինեն իրեն ասել է նաև, որ Կարինեի մոտից հափշտակել են ոսկյա զարդեր, բջջային հեռախոս և որոշակի գումար։ Դեպքի վերաբերյալ ինքը այլ մանրամասնություններ չգիտի։

Հատոր 1 Գ.Թ. 18-19, դատաքննության արձանագրություն

Վկաներ` Երևանի շտապ օգնության ենթակայանի բժշկուհի և բուժքույր Լիլիթ Նազարյանի ու Լարիսա Բադալյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ իրենք 2010թ. հունվարի 28-ին գտնվել են աշխատանքի վայրում և եղել են հերթապահ։ Հունվարի 28-ի լույս 29-ի գիշերը, ժամը 02-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Արցախի 32ա հասցեից կանչ է ստացվել, իրենք մեկնել են նշված հասցեով, որտեղ իրենց դիմավորել են տվյալ համալիրի տնօրենը և մատուցողուհին և ուղեկցել 2-րդ հարկի վերջնամասում գտնվող սենյակ։ Երբ ներս են մտել, նկատել են աթոռին նստած իգական սեռի ներկայացուցիչ տուժողին, դեմքը այտուցված, կապտած, գլխի գագաթային հատվածը արյունոտված, սակայն գիտակցությունը եղել է նորմալ։ Զննելով տուժողին, իրենք վերջինիս վիճակը գնահատել են բավարար, որից հետո իրենք տուժողին տեղափոխել են «Էրեբունի» ԲԿ, որտեղ վերջինս հայտարարել է, որ իրեն ծեծի է ենթարկել մի երիտասարդ, հափշտակելով իր ոսկյա զարդերը, բջջային հեռախոսը և որոշակի գումար։

Հատոր 1 Գ.Թ. 112-113, 120-121

Վկա Էմմա Սուքիասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. սկսած աշխատել է Արցախի 32ա հասցեում գործող «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրում որպես հավաքարար։ Ամսվա ընթացքում եղել են դեպքեր, որ ինքը զբաղված է եղել, չի կարողացել գնալ աշխատանքի, ուստի հարևանուհի Կարինե Անթառանյանին խնդրել է իրեն փոխարինել։ Նման դեպքերից մեկն էլ տեղի է ունեցել 2010թ. հունվարի 28-ին, երբ իր փոխարեն աշխատանքի է գնացել Կարինեն։ Հաջորդ օրը ինքը ներկայացել է աշխատանքի վայր, որտեղ մատուցողուհի Արմինեից տեղեկացել է, որ հունվարի 28-ին, ժամը 22-ի սահմաններում Նաիրան /Կարինեն/ մի երիտասարդի հետ բարձրացել է 2-րդ հարկի վերջին սենյակ, որտեղից շուրջ 10 րոպե անց երիտասարդը իջել է, «բարի գիշեր» ասել ու հեռացել։ Նկատելով, որ Նաիրան ուշացել է, Արմինեի խորհրդով Կարինեն գնացել է նշված սենյակ, պարզելու, թե ինչ է պատահել, որտեղ Նաիրան հայտնաբերվել է մերկ թախտին պառկած, արյունոտված։ Դրանից հետո սենյակ է բարձրացել նաև Արմինեն, որոնք երկուսով հագցրել են Նաիրայի հագուստները, նրան տարել և նստեցրել են 1-ին սենյակում` աթոռին, սառը թրջոցներ դնելով դեմքի և գլխի շրջաններում։ Արմինեն իրեն նաև ասել է, որ Նաիրային ծեծի ենթարկած անձնավորությունը հափշտակել է վերջինիս ոսկյա զարդերը` շղթա, մատանի, գումար և բջջային հեռախոս, որոնց վերաբերյալ այլ մանրամասնություններ ինքը չգիտի։ Իր այն հարցին, թե ով է եղել այդ երիտասարդը, Արմինեն պատասխանել է, որ նրան չի ճանաչել, տեսել է առաջին անգամ, վերջինս եղել է բարձրահասակ, շիկահեր երիտասարդ։ Է. Սուքիասյանը նաև նշել է, որ շուրջ 2 տարի է, ինչ ճանաչում է Նաիրային /Կարինեին/ և գիտի, որ նա զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 104-106, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Արտաշ Ստեփանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին,որ 2009թ. վերջերին աշխատել է Արցախի 32ա հասցեում գործող «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրում որպես պահակ։ Աշխատանքը յուրաքանչյուր 3-րդ օրն է, սկսվել է ժամը 20.00-ին, ավարտվել` ժամը 24.00-ին։ ճանաչել է Նաիրա /Կարինե/ Գալստյանին և գիտեր, որ վերջինս մարմնավաճառուհի է և հիմնականում օգտվել է իրենց համալիրի 2-րդ հարկում գտնվող վերջին սենյակից։ 2010թ. հունվարի 28-ին ինքը ժամը 20.30-ից 21-ն ընկած ժամանակահատվածում գնացել է աշխատանքի, որտեղ իրենց համալիրի աշխատակիցներ հավաքարար Կարինեի և Արմինեի հետ նստել է 1-ին հարկում գտնվող սենյակներից մեկում։ Շուրջ 40-50 րոպե անց նշված սենյակ է մտել Նաիրան և միացել իրենց, և մի քանի րոպե անց վերջինիս բջջային հեռախոսի վրա զանգ է եկել։ Դրանից հետո ինքը նկատել է, որ իրենց համալիրի դիմաց կանգնել է սպիտակ գույնի, մգացված ապակիներով «ՎԱԶ-2121» մակնիշի ավտոմեքենա, որի պետհամարանիշը չի հիշում։ Նաիրան գնացել է բակ, զրույցի բռնվել մեքենայից իջած անձանց հետ և 5 րոպե հետո հետ է վերադարձել միայնակ, իսկ նշված մեքենայով եկած երիտասարդները հեռացել են։ Ինքը մոտ 10 րոպե նստելուց հետո դուրս է եկել սենյակից դեպի տարածք և երբ հետ է վերադարձել, նկատել է, որ սենյակում ոչ ոք չկա։ Հանկարծ տեսել է 2-րդ հարկից իջնող հավաքարար Կարինեին, որն իրեն ասել է, որ քիչ առաջ Նաիրան մի երիտասարդ տղայի հետ բարձրացել է 2-րդ հարկի սենյակ, որտեղից շուրջ 5 րոպե անց այդ տղան իջել և հեռացել է, սակայն նկատելով, որ Նաիրան ուշանում է, իրենք բարձրացել են այդ սենյակ և գտել վերջինիս մերկ և ծեծված վիճակում։ Ինքը վերև չի բարձրացել, քանի որ Կարինեից տեղեկացել է, որ այդ պահին Արմինեին հագցրել է Նաիրայի հագուստները։ Դրանից հետո մի քանի րոպե անց Արմինեն իջել է ներքև, կատարվածի մասին զանգահարել և տեղյակ է պահել համալիրի տնօրեն Անդրանիկ Մելքոնյանին, որը մոտ մեկ ժամ անց եկել է համալիր։ Ինքը Անդրանիկի հետ բարձրացել է 2-րդ հարկի 1-ին սենյակ, որտեղ տեսել է Նաիրային աթոռին նստած։ Վերջինիս դեմքը եղել է ուռած, արյունոտ, արյունոտված են եղել նաև մազերը։ Դրանից հետո Անդրանիկը զանգահարել է շտապ օգնություն և Նաիրային տեղափոխել են «Էրեբունի» ԲԿ։ Ինքը Արմինեից և Կարինեից տեղեկացել է նաև, որ Նաիրային ծեծի ենթարկած անձնավորությունը հափշտակել է տուժողի ոսկյա շղթան, բջջային հեռախոսը և որոշակի գումար։ Ինքը այդ երիտասարդի համալիր մտնելն ու հեռանալը չի տեսել, իսկ Կարինեն և Արմինեն նրա արտաքին տվյալները իրեն չեն հայտնել, ինքն էլ չի հետաքրքրվել։

Հատոր 1 Գ.Թ. 84-86, դատաքննության արձանագրություն

Վկաներ Ռաֆայել Ասրյանը և Մելանյա Խաչատրյանը նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ իրենք ճանաչում են Երևան քաղաքի բնակիչներ, եղբայրներ` Արսեն և Արման Արտեմի Վարդանյաններին, որոնք մի քանի անգամ մասնակցել են իրենց տանը կազմակերպված միջոցառումներին` իրենց իսկ հրավերով։ 2010թ. հունվարի 28-ին տեղի է ունեցել մանկահասակ Սերգեյ Ասրյանի ծննդյան արարողությունը և երեխաներին զվարճացնելու նպատակով իրենք զանգահարել են Արմանին ու հրավիրել իրենց տուն։ Այդ օրը ժամը 19-ի սահմաններում Արմանը եկել է, որի հետ են եղել նաև երկու այլ անձինք` մեկ տղա և մեկ աղջիկ, որոնց սակայն իրենք չեն հիշում, չգիտեն նրանց անունները և չեն կարող նաև նշել, Արսենը այդ օրը եկել է, թե` ոչ։ Միջոցառումը տևել է շուրջ 1,5-2 ժամ, որից հետո Արմանենք հեռացել են, մոտավորապես ժամը 21-ի սահմաններում։
Ռ. Ասրյանն իր ցուցմունքը պնդել է Ա. Վարդանյանին առերես։

Հատոր 2 Գ.Թ. 161-162, 236-237, 257-258,
դատաքննության արձանագրություն

Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ և արձանագրությանը կից լուսանկարչական հավելվածներով այն մասին, որ Երևանի Արցախի փողոցի 32ա հասցեի «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրի 2-րդ հարկի սենյակում, որից օգտվել է տուժողը, առկա են եղել արնանման հետքեր, որոնք վերցվել են` դատակենսաբանական փորձաքննության ուղարկելու համար։ Դրանք ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։

Հատոր 1 Գ.Թ. 24-32

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 56 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված Կարինե Գալստյանի արյան նմուշն ըստ արյան «ABO» իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է «AB» խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված փայտյա ձողիկով բամբակյա երկու խծուծների և սավանի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան «ABO» իզոշճաբանական համակարգի «AB» խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Կարինե Գալստյանից։
Արյան հետքերի սեռային պատկանելիությունը չի որոշվել բաժանմունքում մասնագետ` բջջաբան չլինելու պատճառով։

Հատոր 1 Գ.Թ. 143-145

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 131/հ եզրակացությամբ այն մասին, որ Կարինե Գալստյանի ստացած մարմնական վնասվածքները զույգ աչքերի ստորին կոպերի արյունահավաքների, զույգ ակնագնդերի սկլերաների արյունազեղումների, աջ ճակատային թմբկության շրջանի, ձախ այտային շրջանի, ձախ սրունքի վերին երրորդականի առաջային մակերեսի, ձախ ծնկահոդի շրջանի առաջային մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի քերծվածքների, գլխի ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի, գանգուղեղային վնասվածքի և քթոսկրերի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որով տուժողի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով։

Հատոր 1 Գ.Թ. 108-109

Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ և լուսանկարչական հավելվածով այն մասին, որ մեղադրյալ Արսեն Վարդանյանը իր կողմից նշված երթուղիով տարել և մատնացույց է արել Երևանի Արցախի 32ա հասցեում գործող «Հայկական խոհանոց» հյուրանոցային համալիրի 2-րդ հարկում գտնվող այն սենյակը, որտեղ 28.01.2010թ. Կարինե Գալստյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու միջոցով, նրա զգալի չափերի գույքը հափշտակելով, կատարել է ավազակային հարձակում։

Հատոր 1 Գ.Թ. 304-309

Դատաապրանքագիտական և դատանյութագիտական համալիր փորձաքննության թիվ 10-2046 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված ականջօղի շուկայական արժեքը 2010թ. հունվարի 28-ի դրությամբ կարող էր կազմել շուրջ 2000 /երկու հազար/ ՀՀ դրամ։

Հատոր 2 Գ.Թ. 9-16

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։

Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Արտեմի Վարդանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Արսեն Արտեմի Վարդանյանի մոտ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։ Իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են հանդիսանում ամբաստանյալի կողմից անկեղծորեն զղջալը և նախկինում դատվածություն չունենալը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Արտեմի Վարդանյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ տուժողի ներկայացրած քաղհայցը ենթակա է բավարարման` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Արսեն Արտեմի Վարդանյանի տնտեսությունից հօգուտ տուժող Կարինե Գալստյանի բռնագանձել ընդամենը 482.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող արյունոտ սավանը և փայտյա ձողիկով բամբակյա երկու խծուծները ենթակա են ոչնչացման։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արսեն Արտեմի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արսեն Արտեմի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ կիրառել քրեական պատիժ` դատապարտելով ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ. հուլիսի 21-ից։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արսեն Արտեմի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Բավարարել տուժողի քաղհայցը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալ Արսեն Արտեմի Վարդանյանի տնտեսությունից հօգուտ տուժող Կարինե Գալստյանի բռնագանձել 482.000 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող արյունոտ սավանը և փայտյա ձողիկով բամբակյա երկու խծուծները ոչնչացնել։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ