Հիմնական

Գործի համար: ԵԷԴ/0161/01/10
Վիճակագրական տողի համար : 17.6

Պատասխանող

Նարեկ Գոգյան
Նարեկ Գոգյան Արշիկի
Նարեկ Գրիգորյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Արշակ Խաչատրյան

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վլադիմիր Գրիգորյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Արշակ Խաչատրյան

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վլադիմիր Գրիգորյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող առանց հարգելի պատճառների երեք ամսվա ընթացքում մինչև երեք օր տևողությամբ երեք անգամ ինքնակամ թողել է զորամասի տարածքը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2011-03-18 15:00 3
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2011-01-11 15:00 1
Գործ հ. ԵԷԴ/0161/01/10

Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

18 մարտի 2011թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նարեկ Արշիկի Գոգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Նարեկ Գոգյանի կողմից զորամասի տարածքն ինքնակամ թողնելու փաստի առթիվ 21.10.2010թ. ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90266210 քրեական գործը:
30.11.2010թ. որոշմամբ Նարեկ Արշիկի Գոգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը, վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Ն.Գոգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել զորամասի հրամանատարության հսկողության հանձնելը:
2010թ. դեկտեմբերի 20-ին թիվ 90266210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2011թվականի հունվարի 11-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինիս նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կալանք 3/երեք/ ամիս ժամկետով:
Նշանակված պատժի ժամկետը հաշվակցվել է ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչության Երևանի կայազորի կարգապահական գումարտակում 13/տասերեք/ օր պահելու ժամկետի հետ և որպես վերջնական պատիժ է սահմանվել կալանք 77/յոթանասույոթ/ օր տևողությամբ:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված զորամասի հրամանատարի հսկողության հանձնելը փոփոխվել է և որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին
Քրեական գործի քննությունն անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով:
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 11.02.2011թ. ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել։
Վերաքննիչ դատարանի 18.02.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։

2.Գործի փաստական հանգամանքները

Ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, առանց հարգելի պատճառների երեք ամսվա ընթացքում մինչև երեք օր տևողությամբ երեք անգամ` 02.07.2010թ. ժամը 07:00-ին մինչև 13:30-ը, 19.09.2010թ. ժամը 23:00-ից մինչև 20.09.2010թ. ժամը 12:30-ը և 20.09.2010թ. ժամը 23:30-ից մինչև 21.09.2010թ. ժամը 23:50ը ինքնակամ թողել է զորամասի տարածքը:

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանը պատիժ նշանակելիս խախտել է պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքները և չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները.
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի` անձի նկատմամբ պետք է նշանակվի արդարացի պատիժ, որի տեսակն ու չափը որոշվում են հանցագործության վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցագործի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով` ա/ երիտասարդ է և նախկինում այլ ձևով չի արատավորվել, բ/ ընդունել է մեղքը, զղջացել կատարածի համար, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ և միջնորդել է կիրառել դատաքննության արագացված կարգ, գ/ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ ձեռք չեն բերվել:
Բացի այդ, բողոքի հեղինակը նշել է, որ դեռևս մանուկ հասակից գտնվել է տատի խնամքին, իսկ Այրումի գյուղապետի 2005թ. փետրվարի 22-ի թիվ 2-Ա որոշմամբ իր նկատմամբ հոգաբարձու է նշանակվել տատը` Արմենուհի Գոգյանը: 2010թ. նոյեմբեր ամսին տատը ծանր հիվանդացել է և ներկայումս իր խնամքի կարիքն ունի, միաժամանակ նշել է, որ Տավուշի մարզի Այւորմ համայնքի ղեկավարի կողմից բնութագրվում է դրականորեն:
Բողոք բերած անձը գնտնում է, որ նշված հանգամանքները հանդիսանալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման չափանիշներ, հիմք են տալիս, եզրակացնելու, որ իր ուղղումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու և կալանքի ձևով պատիժ կրելուց:
Նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում դատարանը պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, ինչը չի արել` խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի պահանջները, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա` նշանակվել է անարդարացի պատիժ:
վերոգրյալից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է դատավճիռը պատժի մասով բեկանել և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը փոփոխել` նշանակել ավելի մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ դատավճիռը ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, մեղմացման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի պահանջների, ուր ներկայացված են քրեական օրենսդրության սկզբունքները` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգիրքը հիմնվում է օրինականության, օրենքի առջև հավասարության, պատասխանատվության անխուսափելիության, անձնական պատասխանատվության, ըստ մեղքի պատասխանատվության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքների վրա:
Պատասխանատվության անխուսափելիության սկզբունքը ամրագրված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով, որի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած յուրաքանչյուր անձ ենթակա է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի կամ քրեաիրավական այլ ներգործության:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի պահանջների` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն ու քրեաիրավական ներգործության մյուս միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն կատարված հանցավոր արարքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` “Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները”:
Ըստ նույն օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի պահանջների` “Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով”:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս, հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը:
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ վերջինս զորամասի հրամանատարության կողմից բնութագրվել է բացասական, այն է` իրեն դրսևորել է որպես անկարգապահ զինծառայող, ով թույլ է տվել մի շարք կարգապահական խախտումներ, հրամանատարների հրամանները կատարել է քննարկելով և դժգոհությամբ:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել նաև այն հանգամանքը, որ արդեն լրացել է “Զինապարտության մասին” ՀՀ օրենքով նախատեսված պարտադիր ժամկետային զինծառայության երկամյա ծառայության ժամկետը և ամբաստանյալ Ն.Գոգյանը ենթակա է զորացրման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` “Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով”:
Վերաքննիչ դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ, 7-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հանգում է այն հետևության, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի շրջանակներում նշանակվել է համաչափ և արդարացի պատիժ, որը բավարար և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, այն ակնհայտ խիստ չէ, ուստի դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունվարի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Նարեկ Գոգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ







































ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ

Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԷԴ/0161/01/10
2011թ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Սարգիս Սարգսյան
Ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Սամվել Մարտիրոսյան

2011թվականի հունվարի 11-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Նարեկ Արշիկի Գոգյանի ծնված 24.10.1990թ. Տավուշի մարզի Այրում քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, չդատված, բնակվող Տավուշի մարզի Այրում քաղաքի Բարեկամության փողոցի 5 շենքի 23 բնակարանում, խափանման միջոցը` զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց լիովին։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
ՀՀ Տավուշի մարզի Այրում քաղաքի Բարեկամության փողոցի 5 շենքի 23 տան բնակիչ, 24.10.1990թ. ծնված Նարեկ Արշիկի Գոգյանը Նոյեմբերյանի տարածքային զինկոմիսարիատի բժշկական հանձնաժողովի կողմից ճանաչվելով պիտանի ժամկետային զինծառայության համար, 2008թ. դեկտեմբերի 21-ին զորակոչվել է ժամկետային զինծառայության, ուղարկվել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամաս, ծառայել է որպես զորամասի ականանետային մարտկոցի 2-րդ դասակի 3-րդ հաշվարկի նշանառու, ունեցել է շարքայինի զինվորական կոչում։
Ծառայության ընթացքում ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյանը միևնույն զորամասի զինծառայող Արտակ Հախինյանից բջջային հեռախոս գնելու, պայմանավորված արժեքը վճարել չկարողանալու, նշված գումարը հայթհայթելու հարցում տարբեր անձանց աջակցությունն ստանալու պատրվակներով առանց հարգելի պատճառների երեք ամիսների ընթացքում երեք անգամ ոչ ավել քան երեք օր տևողությամբ, այն է` 02.07.2010թ. ժ. 0700 ից մինչև նույն օրը ժամը 1330 ը, 19.09.2010թ. ժ. 2300 ից մինչև 20.09.2010թ. ժ. 1230 ը և 20.09.2010թ. ժ. 2330 ից մինչև 21.09.2010թ. ժ. 2350 ը ինքնակամ թողել է զորամասի տարածքը։
Փաստի առթիվ ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից 21.10.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90266210 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
10.11.2010թ. Նարեկ Արշիկի Գոգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 24.12.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։

2. Արագացված դատական քննություն.
Ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանը մինչ դատաքննությունն սկսելը միջնորդեց դատարանին` կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ս. Մարտիրոսյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Մեղադրող Ս. Սարգսյանը չառարկեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի միջնորդության դեմ։
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնելով, որ ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է, ամբաստանյալի միջնորդությունը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751, 3752-րդ հոդվածների պահանջներից, դատարանը բավարարել է ամբաստանյալի միջնորդությունը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատարանը արագացված կարգով իրականացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով այն, որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ նշանակվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, այն հանգամանքը, որ նա նախկինում դատված չի եղել։
Դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ 54574 զորամասի հրամանատարության կողմից զինծառայող Նարեկ Գոգյանը բնութագրվել է բացասական, այն է` իրեն դրսևորել է որպես անկարգապահ զինծառայող, ով թույլ է տվել մի շարք կարգապահական խախտումներ, հրամանատարների հրամանները կատարել է քննարկելով և դժգոհությամբ։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ արդեն լրացել է «Զինապարտության մասին» ՀՀ օրենքով նախատեսված պարտադիր ժամկետային զինծառայության երկամյա ծառայության ժամկետը և ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյանը ենթակա է զորացրման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ զորամասն ինքնագլուխ լքելու համար ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատարության կողմից ժամկետային զինծառայող Նարեկ Արշիկի Գոգյանի նկատմամբ որպես կարգապահական տույժ կիրառվել է 13 /տասներեք/ օր ժամկետով, որը նա կրել է 2010թ. հուլիսի 07-ից մինչև հուլիսի 17-ը և 2010 թվականի սեպտեմբերի 21-ից մինչև 24-ը ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչության Երևանի կայազորի կարգապահական մեկուսարանում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով դատարանը գտնում է, որ նշված 13 /տասներեք/ օր անազատության մեջ կարգապահական գումարտակում պահելու ժամկետը պետք է հաշվակցվի նշանակված պատժի ժամկետի մեջ։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի կալանք։
Դատարանը գտնում է, որ իսկական զինվորական ծառայությունից զորացրվելու հանգամանքով պայմանավորված` ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը անհրաժեշտ է փոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նշանակելով կալանք 3 /երեք/ ամիս ժամկետով։
Նշանակված պատժի ժամկետը հաշվակցել ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչության Երևանի կայազորի կարգապահական գումարտակում 13 /տասներեք/ օր պահելու ժամկետի հետ և որպես վերջնական պատիժ սահմանել կալանք ընդամենը 77 /յոթանասունյոթ/ օր տևողությամբ, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված զորամասի հրամանատարի հսկողությանը հանձնելը փոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0161/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 24-12-2010
Քրեական գործի համարը 0161/01/10
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 90266210
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող առանց հարգելի պատճառների երեք ամսվա ընթացքում մինչև երեք օր տևողությամբ երեք անգամ ինքնակամ թողել է զորամասի տարածքը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Գոգյան
Հայրանուն Արշիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 17.6
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 24-12-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Վլադիմիր
Ազգանուն Գրիգորյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 27-12-2010
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 27-12-2010
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 27-12-2010
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 11-01-2011
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Գոգյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 11-01-2011
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 11-01-2011
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Կալանք
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ թիվ ԵԷԴ/0161/01/10
2011թ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Սարգիս Սարգսյան
Ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Սամվել Մարտիրոսյան

2011թվականի հունվարի 11-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Նարեկ Արշիկի Գոգյանի ծնված 24.10.1990թ. Տավուշի մարզի Այրում քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, չդատված, բնակվող Տավուշի մարզի Այրում քաղաքի Բարեկամության փողոցի 5 շենքի 23 բնակարանում, խափանման միջոցը` զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց լիովին։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
ՀՀ Տավուշի մարզի Այրում քաղաքի Բարեկամության փողոցի 5 շենքի 23 տան բնակիչ, 24.10.1990թ. ծնված Նարեկ Արշիկի Գոգյանը Նոյեմբերյանի տարածքային զինկոմիսարիատի բժշկական հանձնաժողովի կողմից ճանաչվելով պիտանի ժամկետային զինծառայության համար, 2008թ. դեկտեմբերի 21-ին զորակոչվել է ժամկետային զինծառայության, ուղարկվել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամաս, ծառայել է որպես զորամասի ականանետային մարտկոցի 2-րդ դասակի 3-րդ հաշվարկի նշանառու, ունեցել է շարքայինի զինվորական կոչում։
Ծառայության ընթացքում ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյանը միևնույն զորամասի զինծառայող Արտակ Հախինյանից բջջային հեռախոս գնելու, պայմանավորված արժեքը վճարել չկարողանալու, նշված գումարը հայթհայթելու հարցում տարբեր անձանց աջակցությունն ստանալու պատրվակներով առանց հարգելի պատճառների երեք ամիսների ընթացքում երեք անգամ ոչ ավել քան երեք օր տևողությամբ, այն է` 02.07.2010թ. ժ. 0700 ից մինչև նույն օրը ժամը 1330 ը, 19.09.2010թ. ժ. 2300 ից մինչև 20.09.2010թ. ժ. 1230 ը և 20.09.2010թ. ժ. 2330 ից մինչև 21.09.2010թ. ժ. 2350 ը ինքնակամ թողել է զորամասի տարածքը։
Փաստի առթիվ ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից 21.10.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90266210 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
10.11.2010թ. Նարեկ Արշիկի Գոգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 24.12.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։

2. Արագացված դատական քննություն.
Ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանը մինչ դատաքննությունն սկսելը միջնորդեց դատարանին` կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ս. Մարտիրոսյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Մեղադրող Ս. Սարգսյանը չառարկեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի միջնորդության դեմ։
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնելով, որ ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է, ամբաստանյալի միջնորդությունը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751, 3752-րդ հոդվածների պահանջներից, դատարանը բավարարել է ամբաստանյալի միջնորդությունը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատարանը արագացված կարգով իրականացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով այն, որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ նշանակվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, այն հանգամանքը, որ նա նախկինում դատված չի եղել։
Դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ 54574 զորամասի հրամանատարության կողմից զինծառայող Նարեկ Գոգյանը բնութագրվել է բացասական, այն է` իրեն դրսևորել է որպես անկարգապահ զինծառայող, ով թույլ է տվել մի շարք կարգապահական խախտումներ, հրամանատարների հրամանները կատարել է քննարկելով և դժգոհությամբ։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ արդեն լրացել է «Զինապարտության մասին» ՀՀ օրենքով նախատեսված պարտադիր ժամկետային զինծառայության երկամյա ծառայության ժամկետը և ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյանը ենթակա է զորացրման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ զորամասն ինքնագլուխ լքելու համար ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատարության կողմից ժամկետային զինծառայող Նարեկ Արշիկի Գոգյանի նկատմամբ որպես կարգապահական տույժ կիրառվել է 13 /տասներեք/ օր ժամկետով, որը նա կրել է 2010թ. հուլիսի 07-ից մինչև հուլիսի 17-ը և 2010 թվականի սեպտեմբերի 21-ից մինչև 24-ը ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչության Երևանի կայազորի կարգապահական մեկուսարանում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով դատարանը գտնում է, որ նշված 13 /տասներեք/ օր անազատության մեջ կարգապահական գումարտակում պահելու ժամկետը պետք է հաշվակցվի նշանակված պատժի ժամկետի մեջ։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի կալանք։
Դատարանը գտնում է, որ իսկական զինվորական ծառայությունից զորացրվելու հանգամանքով պայմանավորված` ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը անհրաժեշտ է փոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել չհեռանալու մասին ստորագրությունը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նշանակելով կալանք 3 /երեք/ ամիս ժամկետով։
Նշանակված պատժի ժամկետը հաշվակցել ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչության Երևանի կայազորի կարգապահական գումարտակում 13 /տասներեք/ օր պահելու ժամկետի հետ և որպես վերջնական պատիժ սահմանել կալանք ընդամենը 77 /յոթանասունյոթ/ օր տևողությամբ, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված զորամասի հրամանատարի հսկողությանը հանձնելը փոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 11-01-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 16-02-2011
Էջերի քանակ 134
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 17-02-2011
Էջերի քանակը 134
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-1447/11
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 18-02-2011
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 20-05-2011
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 20-05-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 27-05-2011
Էջերի քանակ 186
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 01-06-2011
Էջերի քանակը 195
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0161/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 11-02-2011
Ամսաթիվ 08-02-2011
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Գոգյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Նարեկ Գոգյան Բեկանել և փոփոխել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Նարեկ Արշիկի Գոգյանի /ՀՀ քր.օր. 361 հոդ. 1-ին մասով - կալանք` 3 ամիս ժամկետով , հաշվակցելով կարգապահական գումարտակում պահելու 13 օրը վերջնական պատիժ - կալանք` 77 օր ժամկետով / վերաբերյալ 11.01.2011թ. դատավճիռը , իր նկատմամբ կիրառել ավելի մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քր.օր-ի 70 հոդվածը
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 14-02-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Արշակ
Ազգանուն Խաչատրյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 18-02-2011
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց չկա
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 18-02-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 11-03-2011
Ուղարկվել է ծանուցագիր 18-02-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 18-03-2011
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 18-03-2011
Ամբաստանյալ
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Գոգյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Գործ հ. ԵԷԴ/0161/01/10

Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

18 մարտի 2011թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նարեկ Արշիկի Գոգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Նարեկ Գոգյանի կողմից զորամասի տարածքն ինքնակամ թողնելու փաստի առթիվ 21.10.2010թ. ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90266210 քրեական գործը:
30.11.2010թ. որոշմամբ Նարեկ Արշիկի Գոգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը, վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Ն.Գոգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել զորամասի հրամանատարության հսկողության հանձնելը:
2010թ. դեկտեմբերի 20-ին թիվ 90266210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2011թվականի հունվարի 11-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Նարեկ Արշիկի Գոգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինիս նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կալանք 3/երեք/ ամիս ժամկետով:
Նշանակված պատժի ժամկետը հաշվակցվել է ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչության Երևանի կայազորի կարգապահական գումարտակում 13/տասերեք/ օր պահելու ժամկետի հետ և որպես վերջնական պատիժ է սահմանվել կալանք 77/յոթանասույոթ/ օր տևողությամբ:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված զորամասի հրամանատարի հսկողության հանձնելը փոփոխվել է և որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին
Քրեական գործի քննությունն անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով:
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 11.02.2011թ. ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել։
Վերաքննիչ դատարանի 18.02.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։

2.Գործի փաստական հանգամանքները

Ամբաստանյալ Նարեկ Գոգյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, առանց հարգելի պատճառների երեք ամսվա ընթացքում մինչև երեք օր տևողությամբ երեք անգամ` 02.07.2010թ. ժամը 07:00-ին մինչև 13:30-ը, 19.09.2010թ. ժամը 23:00-ից մինչև 20.09.2010թ. ժամը 12:30-ը և 20.09.2010թ. ժամը 23:30-ից մինչև 21.09.2010թ. ժամը 23:50ը ինքնակամ թողել է զորամասի տարածքը:

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանը պատիժ նշանակելիս խախտել է պատիժ նշանակելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքները և չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, բերելով հետևյալ պատճառաբանությունները.
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի` անձի նկատմամբ պետք է նշանակվի արդարացի պատիժ, որի տեսակն ու չափը որոշվում են հանցագործության վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցագործի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով` ա/ երիտասարդ է և նախկինում այլ ձևով չի արատավորվել, բ/ ընդունել է մեղքը, զղջացել կատարածի համար, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ և միջնորդել է կիրառել դատաքննության արագացված կարգ, գ/ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ ձեռք չեն բերվել:
Բացի այդ, բողոքի հեղինակը նշել է, որ դեռևս մանուկ հասակից գտնվել է տատի խնամքին, իսկ Այրումի գյուղապետի 2005թ. փետրվարի 22-ի թիվ 2-Ա որոշմամբ իր նկատմամբ հոգաբարձու է նշանակվել տատը` Արմենուհի Գոգյանը: 2010թ. նոյեմբեր ամսին տատը ծանր հիվանդացել է և ներկայումս իր խնամքի կարիքն ունի, միաժամանակ նշել է, որ Տավուշի մարզի Այւորմ համայնքի ղեկավարի կողմից բնութագրվում է դրականորեն:
Բողոք բերած անձը գնտնում է, որ նշված հանգամանքները հանդիսանալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման չափանիշներ, հիմք են տալիս, եզրակացնելու, որ իր ուղղումը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու և կալանքի ձևով պատիժ կրելուց:
Նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում դատարանը պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, ինչը չի արել` խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի պահանջները, որն էլ ազդել է գործի ելքի վրա` նշանակվել է անարդարացի պատիժ:
վերոգրյալից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է դատավճիռը պատժի մասով բեկանել և իր նկատմամբ նշանակված պատիժը փոփոխել` նշանակել ավելի մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ դատավճիռը ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, մեղմացման առումով բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի պահանջների, ուր ներկայացված են քրեական օրենսդրության սկզբունքները` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգիրքը հիմնվում է օրինականության, օրենքի առջև հավասարության, պատասխանատվության անխուսափելիության, անձնական պատասխանատվության, ըստ մեղքի պատասխանատվության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքների վրա:
Պատասխանատվության անխուսափելիության սկզբունքը ամրագրված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով, որի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած յուրաքանչյուր անձ ենթակա է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի կամ քրեաիրավական այլ ներգործության:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի պահանջների` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն ու քրեաիրավական ներգործության մյուս միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն կատարված հանցավոր արարքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` “Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները”:
Ըստ նույն օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի պահանջների` “Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով”:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս, հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը:
Որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ վերջինս զորամասի հրամանատարության կողմից բնութագրվել է բացասական, այն է` իրեն դրսևորել է որպես անկարգապահ զինծառայող, ով թույլ է տվել մի շարք կարգապահական խախտումներ, հրամանատարների հրամանները կատարել է քննարկելով և դժգոհությամբ:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել նաև այն հանգամանքը, որ արդեն լրացել է “Զինապարտության մասին” ՀՀ օրենքով նախատեսված պարտադիր ժամկետային զինծառայության երկամյա ծառայության ժամկետը և ամբաստանյալ Ն.Գոգյանը ենթակա է զորացրման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` “Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով”:
Վերաքննիչ դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ, 7-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հանգում է այն հետևության, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի շրջանակներում նշանակվել է համաչափ և արդարացի պատիժ, որը բավարար և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, այն ակնհայտ խիստ չէ, ուստի դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ն.Գոգյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունվարի 11-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Նարեկ Արշիկի Գոգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Նարեկ Գոգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ







































ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ

Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 18-03-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 30-04-2011
Էջերի քանակը 177 թերթից
Գործին կից նյութեր ամբաստանյալի վիճ. քարտը
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 30-04-2011
Էջերի քանակը 177 թերթից
Գործին կից նյութերը ամբաստանյալի վիճ. քարտը
Ուր Էրեբունի և Նուբարաշեն
Գրության համարը Ե-6091/11