Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0160/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
1.16
Պատասխանող
Ալբերտ Ղամբարյան
Ալբերտ Ղամբարյան Մարտինի
Ալբերտ Ղամբարյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մարգո Սիմոնյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Հոդվածներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Հոդված 119 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մարգո Սիմոնյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-04-21 | 15:00 | 3 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-06-17 | 11:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-06-27 | 17:00 | 1 |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Վ.Գրիգորյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Գործ հ.ԵԷԴ/0160/01/10
21 ապրիլի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՂԱՄԲԱՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Ս.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ` Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատական ակտի դեմ բերված Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Պ.Գյուլումյանի 06.07.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ` Ա.Օսիպյանի 13.07.2010թ. որոշմամբ` քրեական գործը ընդունվել է վարույթ:
20.10.10թ. որոշմամբ` Ա.Ղամբարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
25.10.10թ քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.10.10թ. որոշմամբ` մերժվել է:
28.10.10թ. որոշմամբ` մեղադրյալ Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
17.11.10թ. որոշմամբ` Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
30.11.10թ. որոշմամբ` քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև մեղադրյալ Ա.Ղամբարյանին հայտնաբերելը:
09.12.10թ. Ա.Ղամբարյանը հայտնաբերվել է:
09.12.10թ. որոշմամբ` քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
20.12.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատական ակտով` Ա.Ղամբարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է:
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ:
Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացվել է:
Դատավճռի դեմ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Պ.Գյուլումյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.03.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները
Ա.Ղամբարանը 2010թվականի հունիսի 21-ին ժամը 21-ի սահմաններում հարբած վիճակում գալով տուն և տեղեկանալով որ կինը` գործով տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը հեռախոսով զրուցում է կալանավայրում գտնվող եղբոր հետ, վիճաբանել է կնոջ հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին և աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների ու արյունազեղումների ձևով նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել: Այնուհետև, Ա.Ղամբարյանը քանդել է լվացքի պարանը, պատրաստել օղ և կնոջից պահանջել օղն անցկացնել պարանոցին, որն էլ հնազանդորեն կատարել է նրա պահանջը: Շուրջ 15 րոպե տևողությամբ ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը պարբերաբար օղը ձգել է կնոջ պարանոցին, այդ կերպ տուժող Ս.Աղաջանյանին պատճառել թե ֆիզիկական ցավ, և թե մարմնական և հոգեկան տառապանք: Հավանաբար զղջալով կատարածի համար կամ գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ և չգիտակցելով իր գործողությունները, Ա.Ղամբարյանն անձամբ զանգահարել է ոստիկանություն և կատարածի մասին հայտնել իրավապահ մարմիններին, որոնք էլ մեկնել են դեպքի վայր և վերջինիս բերման ենթարկել ոստիկանության Էրեբունու բաժին:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքում դատախազը խնդրել է բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանին դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Համաձայն բողոքի փաստարկների` դատարանը թույլ է տվել իրավաբանական սխալ, որի հետևանքով անհիմն Ալբերտ Ղամբարյանի մեղադրանքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով։ Դատարանը թույլ է տվել նաև քրեադատավարական նորմի խախտում, որպիսի հանգամանքներից ելնելով՝ դատավճիռը ենթակա է բեկանման։
Դատարանը ճիշտ է նկատել, որ խոշտանգման հանցակազմը սուբյեկտիվ կողմից պետք է կատարվի ուղղակի դիտավորությամբ և հանցավորը պետք է գիտակցի, որ իր դիտավորյալ բռնի գործողությունների հետևանքով անձին պատճառում է ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանք։
Ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ և տուն վերադառնալով, տեսել է կնոջը՝ Ս.Աղաջանյանին եղբոր հետ հեռախոսով զրուցելիս։ Քանի որ նախկինում զգուշացրել է կնոջը, որպեսզի գաղութում գտնվող եղբոր հետ հեռախոսով չզրուցի, զայրացել է և մոտենալով նրան ձախ ձեռքով հարվածել եմ նրա աջ այտին, որից հետո բռունցքով հարվածել է աջ աչքին, իսկ հետո երկու անգամ հարվածել է նրա պարանոցին։ Այդ ամբողջ ժամանակահատվածում Սիրանուշը լացելով խնդրել է, որ չխփի, սակայն ինքը նրա նման խնդրանքից ավելի է զայրացել և □չի կարողացել նրան չծեծել□։ Այնուհետև, քանդել է լվացքի համար նախատեսված պարանը, մի ծայրին օղակ արել այնպես, որ մյուս ծայրը ձգելով օղակը սեղմվի, օղակը տվել է Սիրանուշին և կարգադրել, որ այն գցի իր վիզը, որից հետո ինքը սկսել է ձգել պարանը□։
Նման մանրակրկիտ ցուցմունք տվող և դեպքի մանրամասները հստակ վերհիշող անձը չէր կարող չգիտակցել իր կողմից կատարված գործողությունների բնույթը և վտանգավորությունը։ Ինչպես Ա.Ղամբարյանի ցուցմունքների, այնպես էլ նրա գործողությունների վերլուծությունը միանշանակ համոզմունք են ստեղծում, որ Ա.Ղամբարյանը գործողությունները կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ։
Այլապես անհասկանալի է, թե մեղքի դրսևորման որ ձևը կարող է առկա համարվել, երբ անձը ծեծի է ենթարկում կնոջը, արձակում է պարանը, պատրաստում օղ, պահանջում այն անցկացնել պարանոցը, իսկ հետո էլ պարբերաբար ձգում է օղը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածով սահմանված է խոշտանգման հասկացությունը, ըստ որի՝ խոշտանգում է համարվում ցանկացած այնպիսի գործողությունը, որի միջոցով դիտավորյալ կերպով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք։
Խոշտանգումը օբյեկտիվ կողմից կարող է դրսևորվել ծեծի կամ այլ բռնի գործողությունների միջոցով։ Ցանկացած բռնի գործողություն, որի միջոցով տուժողին մարմնական կամ հոգեկան տառապանքներ են պատճառվում, կարող է դրսևորվել ինչպես ծեծելու, այնպես էլ սննդամթերքից, խմելու ջրից տևականորեն զրկելու, առողջության համար վնասակար պայմաններում թողնելու, ինչպես նաև այնպիսի գործողություններ կատարելու մեջ, որոնք կապված են ցավ պատճառելու հետ։
Հետևաբար՝ սիստեմատիկությունը օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ չի դիտվում:
Դեպքի օրը Ա.Ղամբարյանը նախ ծեծի է ենթարկել կնոջը, ապա պարանը գցել է նրա պարանոցին և նստելով բազմոցին, իր առջև կանգնած կնոջը ցավ ու հոգեկան տառապանք պատճառելով՝ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ պարբերաբար պարանը ձգել է պարանոցին, ու թուլացրել, որի հետևանքով օղակը սեղմվել է և Ս.Աղաջանյանը ցավ և հոգեկան տառապանք է կրել։ Այդ ընթացքում տուժողը բազմիցս խնդրել է նրան դադարեցնել բռնի գործողությունները, սակայն Ա.Ղամբարյանը չի դադարեցրել, միայն ընթացքում զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել, որ ցանկանում է սպանել կնոջը։ Մինչև ոստիկանների ժամանելու պահը նա շարունակել է պարանը սեղմել և խոշտանգել Ս.Աղաջանյանին։ Ոստիկանության աշխատակիցները ամուսիններին հայտնաբերել են նույն վիճակում՝ պարանի օղակը Ս.Աղաջանյանի պարանոցին անցկացված, իսկ մյուս ծայրը՝ Ա.Ղամբարյանի ձեռքում։ Ա.Ղամբարյանի բռնի գործողությունները խափանվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ նախկինում եղել են դեպքեր, երբ ինքն ալկոհոլի ազդեցության տակ վիճաբանել է Ս.Աղաջանյանի հետ և հարվածել է նրա մարմնի տարբեր մասերին։
Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ իրենց միջև նախկինում ընտանեկան վիճաբանություններ եղել են, սակայն դրանք շուտ հարթվել են։
Ա.Ղամբարյանը դեպքի օրը տեսնելով, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է եղբոր հետ, մոտեցել է իրեն և զայրացած ձեռքով հարվածել է իր աջ աչքին, որից հետո բռունցքով հարվածել ձախ այտին և մի քանի հարված է հասցրել իր պարանոցի շրջանին։ Դրանից հետո արձակել է լվացքի պարանը, օղ է արել, որը տվել է իրեն և պահանջել, որպեսզի անցկացնի պարանոցը, որից հետո սեղմել է օղը և իր շնչառությունը վատացել է։ Շուրջ 15 րոպե Ա.Ղամբարյանը պարբերաբար սեղմել է օղակը, ինքը շնչահեղձ է եղել, ապա թուլացրել է օղակը։ Այդ գործողությունները շարունակել է մինչև ոստիկանների գալը։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը և տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը դատաքննության ընթացքում օգտվելով իրենց քրեադատավարական իրավունքից՝ հրաժարվել են դատարանում ցուցմունքներ տալուց, սակայն երբ դատարանի կողմից հրապարակվել են ամբաստանյալի և տուժողի նախաքննության ցուցմունքները, դրանք պատշաճ հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, թե ամբաստանյալը և թե տուժողը այդ ցուցմունքներից չեն հրաժարվել։
Դատաբժշկական փորձագետ Ռ.Վարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ Ս. Աղաջանյանի պարանոցի շրջանի քերծվածքներն ու արյունազեղումները, հնարավոր է առաջանային պարանոցի՝ օղով ազդեցության հետևանքով։ Պարանոցի սեղմման հետևանքով առաջացած մարմնական վնասվածքների բնույթից ելնելով, չի բացառվում, որ վերջինիս անարգել շնչառությունը պարանոցի օղակման հետևանքով կարճ ժամանակահատվածով խանգարվեր։
Վերոգրյալից բխում է, որ տուժողը ամուսնու գործողությունների ապրել է հոգեկան և ֆիզիկական տառապանք, ամեն անգամ օղը սեղմելիս նա մտածել է խեղդամահ լինելու մասին։
Հիմնավորվել է, որ տուժող Ս.Աղաջանյանը պարբերաբար ամուսնու կողմից ծեծի է ենթարկվել, սակայն ամուսնական կախվածության մեջ գտնվելով՝ չի ցանկացել հայտնել ճշմարտությունը։
Դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը, Ալբերտ Ղամբարյանի մեղադրանքն անհիմն վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով, մինչդեռ նրա արարքն ակնհայտորեն բովանդակում է ՀՀ քր. օր. 119 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշները։
Դատարանը թույլ է տվել նաև քրեադատավարական օրենքի խախտում։ Գտնելով, որ Ա.Ղամբարյանի արարքը համապատասխանում է ՀՀ քր. օր. 118 հոդվածի հատկանիշներին, որը հանդիսանում է մասնավոր մեղադրանքի գործ, հիմք ընդունելով ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտությունը, դատարանը պետք է կայացներ քրեական գործը վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշում։ Մինչդեռ դատարանը կայացրել է դատավճիռ և դատավճռով կարճել է գործի վարույթը։ Անգամ այդ պայմաններում Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին դատարանը չի անդրադարձել։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով բողոք բերած անձի փաստարկները, համաձայն որի, Ա.Ղամբարյանը ինչպես մինչև դեպքի օրը, այնպես էլ դրանից հետո մշտապես ծեծի է ենթարկել կնոջը, վիրավորել է նրա արժանապատվությունը, դեպքից հետո էլ և անգամ դատավճիռը կայացնելուց հետո նա շարունակել է իր նմանօրինակ գործողությունները, այն է` ծեծել է կնոջը, պատռել է նրա անձնագիրը, որի համար Էրեբունու քննչական բաժնում նրա նկատմամբ հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, տուժողի խնդրանքը` ամուսնուն քրեական պատասխանատվության ենթարկելու մասին, ամբաստանյալի բացատրությունը այն մասին, որ տվյալ արարքը ինքը կատարել է գիտակցաբար, ընտրել է այնպիսի եղանակ, որով հնարավոր կլիներ տուժողի հետ դաժան վարվել, նրան տառապանք պատճառել, գտավ, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, սակայն մասնակիորեն հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին
2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը
3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում
4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 400-րդ հոդվածի` արդարացման դատավճիռը վերաքննիչ դատարանը կարող է բեկանել` կայացնելով մեղադրական դատավճիռ` ամբաստանյալի արդարացումն անհիմն լինելու մասին դատախազի, տուժողի և նրա ներկայացուցչի բողոքով:
Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ Ա.Ղամբարյանին նախաքննությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ 2010թ. հունիսի 21-ին ժամը 20.50-ի սահմաններում իրենց տանը` Երևանի Արցախի փողոցի 61-րդ շենքի թիվ 6 բնակարանում անհիմն վիճաբանել է իրենից ամուսնական կախվածության մեջ գտնվող իր կնոջ` Ս.Աղաջանյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ վերջինիս ցավ, հոգեկան և մարմնական տառապանք պատճառելու նպատակով բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին, որից հետո քանդելով լվացքի պարանը և դրանից պատրաստելով օղ, կնոջը նվաստացնելու համար, նրանից պահանջել է այն անցկացնել պարանոցին, որը Աղաջանյանը կատարել է, ապա բռնելով կնոջ պարանոցին հագցված պարանի մյուս ծայրը, շուրջ 15 րոպեների ընթացքում պարբերաբար ձգել է օղը ու բաց թողել, այդ եղանակով սահմանափակելով կնոջ շնչառությունը: Նրա գործողությունների հետևանքով վնասվել է կնոջ աջ աչքի վերին կոպը, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսը, պարանոցի և կրծաքանդակի շրջաններում առաջացել են քերծվածքներ և արյունազեղումներ, որոնք առողջության վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ քրեական գործը, գտել է, որ Ա.Ղամբարյանի արարքին նախաքննական մարմինը տվել է իրավական ոչ ճիշտ որակում և արհեստականորեն նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, այն դեպքում, երբ քննությամբ պարզվել է, որ չնայած ամուսնուց կախվածության մեջ գտնված Ս.Աղաջանյանի և նրա ամուսնու միջև նախկինում եղել են ընտանեկան վիճաբանություններ, սակայն դրանք բռնի գործողությունների բնույթ չեն կրել և շուտ հարթվել են, իսկ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի պահանջի` խոշտանգման դեպքում բռնի գործողությունները պետք է սիստեմատիկ բնույթ կրեն, խոշտանգումը պետք է կատարվի ուղղակի դիտավորությամբ, և անձը պետք է գիտակցի, որ իր գործողություններով տուժողին պատճառում է ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանք: Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ գործի քննության ընթացքում հիմնավորվել է, որ Ա.Ղամբարյանը կնոջը խոշտանգելու նպատակ չի ունեցել, այլ գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ անգամ չի գիտակցել իր գործողությունների բնույթը և դիտավորությունը, հետևաբար նրա արարքում բացակայում է խոշտանգման հանցակազմը, այլ այն համպատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածին, բայց քանի որ այս պարագայում բացակայում է տուժողի բողոքը, հետևաբար գործի վարույթը ենթակա է կարճման:
Համաձայն քրեական գործում առկա նյութերի` քրեական գործի նախաքննության ընթացքում Ա.Ղամբարյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 21-ին երեկոյան ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում գալով տուն և տեսնելով, որ չնայած իր արգելքին, կինը հեռախոսով խոսում է կալանավայրում գտնվող եղբոր հետ, զայրացել է ու ապտակել է նրան, բռունցքով հարվածել է նրա աջ աչքին, ևս 2 անգամ նրա պարանոցի հետին մասին, այդ ամբողջ ընթացքում կինը լացելով խնդրել է, որ իրեն չծեծի, սակայն նրա խնդրանքից ավելի զայրանալով □չի կարողացել նրան չծեծել□: Այնուհետև քանդել է լվացքի պարանը, դրա մի ծայրով պատրաստել է օղակ, □այնպես, որ մյուս ծայրը ձգելով օղակը սեղմվի□, և օղակը տալով կնոջը ասել է, որ այն գցի պարանոցին, որն էլ կատարել է իր պահանջը, դրանից հետո, չնայած կնոջ բազմաթիվ խնդրանքներին, իրեն բաց թողնելու մասին, ինքը ձգել է պարանի ծայրը և սեղմել է օղակը նրա պարանոցին, ու թուլացրել է և մինչև ոստիկանության աշխատակիցների գալը շարունակ կատարել է նույն գործողությունը: Իր նպատակը եղել է կնոջը ցավ պատճառելը, □որպեսզի լսի□ իրեն: Նախկինում ևս եղել են դեպքեր, երբ ինքը կնոջը ծեծի է ենթարկել:
Գործով տուժող Ս.Աղաջանյանի նախաքննական ցուցմունքների համաձայն` չի աշխատել, այլ զբաղվել է մանկահասակ երեխայի խնամքով: Ամուսինը` Ա.Ղամբարյանը օգտագործել է ոգելից խմիչքներ:
2010թ. հունիսի 21-ի երեկոյան նա դարձյալ խմիչք օգտագործած վիճակում եկել է տուն և երբ տեսել է, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է եղբոր հետ, մոտեցել է իրեն, ապտակել է, ձեռքով հարվածել է աչքին, որից հետո 2 անգամ հարվածել է պարանոցին հետևի մասին, ապա քանդելով լվացքի պարանը նրա մի ծայրից պատրաստել է օղակ և հանձնարարել է իրեն օղակը գցել պարանոցին, որից հետո ձգել է պարանը և սեղմել է օղակը, ինքը ձեռքով բռնել է օղը, խնդրել է նրան չձգել օղակը, քանի որ զգացել է ցավ, բացի այդ, շնչառությունը դժվարացել է, սակայն նա մեկ ձգել է այն, մեկ թուլացրել ու այդպես շարունակել է մինչև ոստիկանների գալը: Այդ գործողությունների պահին, ամուսինը նստած է եղել անկողնու վրա, իսկ ինքը կանգնած է եղել նրա դիմաց, այդ ընթացքում ամուսինը զանգահարել է ոստիկանություն և ասել է, որ կնոջը սպանելու փորձ է կատարել: Չնայած ինքը չի սպասել, որ նա կսպանի իրեն, սակայն քանի որ նա խմած է եղել, վախեցել է, խնդրել է չսպանել: Պարանը մնացել է իր պարանոցին շուրջ 15 րոպե:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում թե Ա.Ղամբարյանը և թե տուժողը չնայած ցուցմունքներ չեն տվել, սակայն երբ հետազոտվել են նրանց նախաքննական ցուցմունքները, նրանք դրանց դեմ չեն առարկել:
Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության` Ս.Աղաջանյանի մարմնական վնասվածքները աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, իսկ համաձայն փորձագետ Ռ.Վարդանյանի ցուցմունքի` Աղաջանյանի պարանոցին առկա է ժապավենաձև վնասվածք և չի բացառվում, որ Աղաջանյանի անարգել շնչառությունը կարճ ժամանակով խանգարված լինի:
Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում տուժողը խնդրեց ամուսնուն ենթարկել քրեական պատասխանատվության, քանի որ նա ինչպես մինչև հունիսի 21-ը, այնպես էլ դրանից հետո մշտապես ծեծի է ենթարկել իրեն, չարաշահել է խմիչքները, իսկ դեպքի օրն էլ թե ֆիզիկական և թե հոգեկան ցավ ու տառապանք է պատճառել իրեն, քանի որ երբ պարանը եղել է իր պարանոցին հագցված և նա երբեմն-երբեմն ձգել է այն, ինքը մտավախություն է ունեցել, որ կարող է շնչահեղձ լինել և խնդրել է նրան չսպանել իրեն: Նա իր արարքով ստորացրել է իրեն, ծաղրել:
Այդ դեպքից հետո էլ ամուսինը ծեծի է ենթարկել իրեն, այրել է տունը, պատռել է անձնագիրը:
Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում Ա.Ղամբարյանը չժխտեց, որ կնոջը ծեծի է ենթարկել, ինչպես մինչև հունիսի 21-ը, այնպես էլ դրանից հետո, իսկ դեպքի օրն էլ նրան պատժել է դիտավորյալ, քանի որ նա չի ենթարկվել իրեն, հեռախոսով խոսել է եղբոր հետ, նրան դեպքի օրը ծեծելիս և օղակով նրա պարանոցը սեղմելիս ոչ միայն գիտակցել է իր գրծողությունների իմաստը, այլ դրանից հաճույք է ստացել /□կայֆ էի բռնում□/: Նրան պատժել է այնպես, ինչպես կպատժեն կենդանուն:
Համաձայն խոշտանգումների և դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի դրսևորումների դեմ ՄԱԿ-ն Կոնվենցիայի` խոշտանգում է համարվում ցանկացած գործողություն, որի միջոցով որևէ անձի մտածված կերպով հասցվում է ցավ կամ տառապանք` մարմնական, կամ մտավոր, նվաստացվում է նրա արժանապատվությունը:
Դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքը պատճառվում է մտածված ձևով` մտավոր կամ մարմնական զգալի ցավ կամ տառապանք պատճառելով, իսկ նվաստացնող վերաբերմունքը չնայած կարող է պակաս ցավ կամ տառապանք պատճառել, սակայն այն վիրավորում է և նվաստացնում տուժողին:
Հետևաբար ըստ Կոնվենցիայի պահանջների` խոշտանգումը և դաժան վերաբերմունքը կարող է դրսևորվել թեկուզ և մեկ գործողությամբ:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի` խոշտանգումը ցանկացած այնպիսի գործողություն է, որի միջոցով դիտավորությամբ անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ, կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք:
Այսինքն` նշված հոդվածի դիսպոզիցիայից ևս հետևում է, որ օբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է ցանկացած գործողությամբ, և ոչ թե պարբերական գործողություններով, որի միջոցով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ, կամ մարմնական, կամ հոգեկան տառապանք, հետևաբար տվյալ հոդվածով պատասխանատվություն առաջացնելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորի գործողությունը տուժողին ուժեղ ցավ կամ տառապանք պատճառեն:
Սուբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն` հանցավորը գիտակցում է, որ իր գործողություններով տուժողին պատճառում է ցավ, կամ տառապանք: Իսկ համաձայն Ա.Ղամբարյանի ցուցմունքի` նա ծեծի ենթարկելով կնոջը և նրա պարանոցին հագցրած պարանը ձգելու միջոցով ցանկացել է ոչ միայն ցավ պատճառել կնոջը և նաև ստորացնել նրա արժանապատվությունը:
Նման պայմաններում ընդհանուր իրավասության դատարանը պատճառաբանելով, որ Ա.Ղամբարյանի արարքում բացակայում է խոշտանգման սուբյեկտիվ կողմը` ուղղակի դիտավորությունը, բացի այդ, նրա արարքը սիստեմատիկ բնույթ չի կրել այն դեպքում, երբ, համաձայն խոշտանգումների և դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի դրսևորումների դեմ ՄԱԿ-ն Կոնվենցիայի, խոշտանգում է համարվում ցանկացած գործողություն, որի միջոցով որևէ անձի մտածված կերպով հասցվում է ցավ կամ տառապանք` մարմնական, կամ մտավոր, նվաստացվում է նրա արժանապատվությունը, Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ անհիմն կայացրել է արդարացման դատավճիռ:
Բացի այդ, դատարանը պատճառաբանել է նաև, որ գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ Ա.Ղամբարյանը չի գիտակցել, թե ինչ է անում այն դեպքում, երբ Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ նշանակված չի եղել փորձաքննություն պարզելու համար այն հարցը, թե նա արարքը կատարելու պահին գիտակցել և ղեկավարել է իր գործողությունները, թե ոչ, հետևաբար դատարանը չի ունեցել իր տրամադրության տակ այդ փաստը հիմնավորող փաստարկներ և ապացույցներ և նման եզրահանգման գալու համար:
Այնուամենայնիվ, եթե դատարանը հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալը գտնվել է պաթոլոգիական հարբածության վիճակում, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի հիմքով նրան պետք է ճանաչեր անմեղսունակ:
Նոր դատաքննության ընթացքում դատարանը կարող է տվյալ հարցը պարզելու համար համապատասխան դատավարական գործողություններ իրականացնել, այդ թվում` անհրաժեշտության դեպքում նշանակել փորձաքննություն:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի դրույթները վերը նշված հանգամանքների պայմաններում չեն կարող կիրառվել, քանի որ արդարացվածի անմեղությունը կասկած է հարուցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկանված մասով դատական ակտը մտնում է օրինական ուժի մեջ:
ՀՀ վերաքննիչ դատարանը նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ համաձայն ՄԱԿ-ի կոնվենցիայի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի խոշտանգում է համարվում ցանկացած այնպիսի գործողություն, որի միջոցով դիտավորյալ կերպով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ, մտավոր կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք, կամ նվաստացվում է նրա արժանապատվությունը, իսկ Ա.Ղամբարյանը իր գործողություններով տուժողին պատճառել է թե մարմնական և թե հոգեկան ցավ և թե նվաստացրել է նրա արժանապատվությունը, գտավ, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով կայացնելով Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ արդարացման դատավճիռ թույլ է տվել օրենքի խախտում, որն էլ նկատի ունենալով գտավ, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը պետք է բեկանվի և քրեական գործը պետք է վերադարձվի նույն դատարան` նոր քննության, քանի որ խախտումները վերաքննիչ դատարանը չի կարող ուղղել:
Նոր քննության ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել գործի օբյեկտիվ, բազմակողմանի և լրիվ դատաքննություն, գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատել պատշաճ իրավական շրջանակներում, որից հետո նոր հնարավոր կլինի պարզել ամբաստանյալի մեղավորության կամ անմեղության հարցը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-396-րդ, 398-399-րդ վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն, այն է`
Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատավճիռը բեկանել և գործը վերադարձնել նույն դատարան` նոր քննության:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Վ.Գրիգորյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Գործ հ.ԵԷԴ/0160/01/10
21 ապրիլի 2011թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՂԱՄԲԱՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Ս.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ` Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատական ակտի դեմ բերված Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Պ.Գյուլումյանի 06.07.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ` Ա.Օսիպյանի 13.07.2010թ. որոշմամբ` քրեական գործը ընդունվել է վարույթ:
20.10.10թ. որոշմամբ` Ա.Ղամբարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
25.10.10թ քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.10.10թ. որոշմամբ` մերժվել է:
28.10.10թ. որոշմամբ` մեղադրյալ Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
17.11.10թ. որոշմամբ` Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
30.11.10թ. որոշմամբ` քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև մեղադրյալ Ա.Ղամբարյանին հայտնաբերելը:
09.12.10թ. Ա.Ղամբարյանը հայտնաբերվել է:
09.12.10թ. որոշմամբ` քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
20.12.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատական ակտով` Ա.Ղամբարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է:
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ:
Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացվել է:
Դատավճռի դեմ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Պ.Գյուլումյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.03.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները
Ա.Ղամբարանը 2010թվականի հունիսի 21-ին ժամը 21-ի սահմաններում հարբած վիճակում գալով տուն և տեղեկանալով որ կինը` գործով տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը հեռախոսով զրուցում է կալանավայրում գտնվող եղբոր հետ, վիճաբանել է կնոջ հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին և աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների ու արյունազեղումների ձևով նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել: Այնուհետև, Ա.Ղամբարյանը քանդել է լվացքի պարանը, պատրաստել օղ և կնոջից պահանջել օղն անցկացնել պարանոցին, որն էլ հնազանդորեն կատարել է նրա պահանջը: Շուրջ 15 րոպե տևողությամբ ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը պարբերաբար օղը ձգել է կնոջ պարանոցին, այդ կերպ տուժող Ս.Աղաջանյանին պատճառել թե ֆիզիկական ցավ, և թե մարմնական և հոգեկան տառապանք: Հավանաբար զղջալով կատարածի համար կամ գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ և չգիտակցելով իր գործողությունները, Ա.Ղամբարյանն անձամբ զանգահարել է ոստիկանություն և կատարածի մասին հայտնել իրավապահ մարմիններին, որոնք էլ մեկնել են դեպքի վայր և վերջինիս բերման ենթարկել ոստիկանության Էրեբունու բաժին:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքում դատախազը խնդրել է բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանին դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Համաձայն բողոքի փաստարկների` դատարանը թույլ է տվել իրավաբանական սխալ, որի հետևանքով անհիմն Ալբերտ Ղամբարյանի մեղադրանքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով։ Դատարանը թույլ է տվել նաև քրեադատավարական նորմի խախտում, որպիսի հանգամանքներից ելնելով՝ դատավճիռը ենթակա է բեկանման։
Դատարանը ճիշտ է նկատել, որ խոշտանգման հանցակազմը սուբյեկտիվ կողմից պետք է կատարվի ուղղակի դիտավորությամբ և հանցավորը պետք է գիտակցի, որ իր դիտավորյալ բռնի գործողությունների հետևանքով անձին պատճառում է ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանք։
Ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ և տուն վերադառնալով, տեսել է կնոջը՝ Ս.Աղաջանյանին եղբոր հետ հեռախոսով զրուցելիս։ Քանի որ նախկինում զգուշացրել է կնոջը, որպեսզի գաղութում գտնվող եղբոր հետ հեռախոսով չզրուցի, զայրացել է և մոտենալով նրան ձախ ձեռքով հարվածել եմ նրա աջ այտին, որից հետո բռունցքով հարվածել է աջ աչքին, իսկ հետո երկու անգամ հարվածել է նրա պարանոցին։ Այդ ամբողջ ժամանակահատվածում Սիրանուշը լացելով խնդրել է, որ չխփի, սակայն ինքը նրա նման խնդրանքից ավելի է զայրացել և □չի կարողացել նրան չծեծել□։ Այնուհետև, քանդել է լվացքի համար նախատեսված պարանը, մի ծայրին օղակ արել այնպես, որ մյուս ծայրը ձգելով օղակը սեղմվի, օղակը տվել է Սիրանուշին և կարգադրել, որ այն գցի իր վիզը, որից հետո ինքը սկսել է ձգել պարանը□։
Նման մանրակրկիտ ցուցմունք տվող և դեպքի մանրամասները հստակ վերհիշող անձը չէր կարող չգիտակցել իր կողմից կատարված գործողությունների բնույթը և վտանգավորությունը։ Ինչպես Ա.Ղամբարյանի ցուցմունքների, այնպես էլ նրա գործողությունների վերլուծությունը միանշանակ համոզմունք են ստեղծում, որ Ա.Ղամբարյանը գործողությունները կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ։
Այլապես անհասկանալի է, թե մեղքի դրսևորման որ ձևը կարող է առկա համարվել, երբ անձը ծեծի է ենթարկում կնոջը, արձակում է պարանը, պատրաստում օղ, պահանջում այն անցկացնել պարանոցը, իսկ հետո էլ պարբերաբար ձգում է օղը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածով սահմանված է խոշտանգման հասկացությունը, ըստ որի՝ խոշտանգում է համարվում ցանկացած այնպիսի գործողությունը, որի միջոցով դիտավորյալ կերպով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք։
Խոշտանգումը օբյեկտիվ կողմից կարող է դրսևորվել ծեծի կամ այլ բռնի գործողությունների միջոցով։ Ցանկացած բռնի գործողություն, որի միջոցով տուժողին մարմնական կամ հոգեկան տառապանքներ են պատճառվում, կարող է դրսևորվել ինչպես ծեծելու, այնպես էլ սննդամթերքից, խմելու ջրից տևականորեն զրկելու, առողջության համար վնասակար պայմաններում թողնելու, ինչպես նաև այնպիսի գործողություններ կատարելու մեջ, որոնք կապված են ցավ պատճառելու հետ։
Հետևաբար՝ սիստեմատիկությունը օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ չի դիտվում:
Դեպքի օրը Ա.Ղամբարյանը նախ ծեծի է ենթարկել կնոջը, ապա պարանը գցել է նրա պարանոցին և նստելով բազմոցին, իր առջև կանգնած կնոջը ցավ ու հոգեկան տառապանք պատճառելով՝ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ պարբերաբար պարանը ձգել է պարանոցին, ու թուլացրել, որի հետևանքով օղակը սեղմվել է և Ս.Աղաջանյանը ցավ և հոգեկան տառապանք է կրել։ Այդ ընթացքում տուժողը բազմիցս խնդրել է նրան դադարեցնել բռնի գործողությունները, սակայն Ա.Ղամբարյանը չի դադարեցրել, միայն ընթացքում զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել, որ ցանկանում է սպանել կնոջը։ Մինչև ոստիկանների ժամանելու պահը նա շարունակել է պարանը սեղմել և խոշտանգել Ս.Աղաջանյանին։ Ոստիկանության աշխատակիցները ամուսիններին հայտնաբերել են նույն վիճակում՝ պարանի օղակը Ս.Աղաջանյանի պարանոցին անցկացված, իսկ մյուս ծայրը՝ Ա.Ղամբարյանի ձեռքում։ Ա.Ղամբարյանի բռնի գործողությունները խափանվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ նախկինում եղել են դեպքեր, երբ ինքն ալկոհոլի ազդեցության տակ վիճաբանել է Ս.Աղաջանյանի հետ և հարվածել է նրա մարմնի տարբեր մասերին։
Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ իրենց միջև նախկինում ընտանեկան վիճաբանություններ եղել են, սակայն դրանք շուտ հարթվել են։
Ա.Ղամբարյանը դեպքի օրը տեսնելով, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է եղբոր հետ, մոտեցել է իրեն և զայրացած ձեռքով հարվածել է իր աջ աչքին, որից հետո բռունցքով հարվածել ձախ այտին և մի քանի հարված է հասցրել իր պարանոցի շրջանին։ Դրանից հետո արձակել է լվացքի պարանը, օղ է արել, որը տվել է իրեն և պահանջել, որպեսզի անցկացնի պարանոցը, որից հետո սեղմել է օղը և իր շնչառությունը վատացել է։ Շուրջ 15 րոպե Ա.Ղամբարյանը պարբերաբար սեղմել է օղակը, ինքը շնչահեղձ է եղել, ապա թուլացրել է օղակը։ Այդ գործողությունները շարունակել է մինչև ոստիկանների գալը։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը և տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը դատաքննության ընթացքում օգտվելով իրենց քրեադատավարական իրավունքից՝ հրաժարվել են դատարանում ցուցմունքներ տալուց, սակայն երբ դատարանի կողմից հրապարակվել են ամբաստանյալի և տուժողի նախաքննության ցուցմունքները, դրանք պատշաճ հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, թե ամբաստանյալը և թե տուժողը այդ ցուցմունքներից չեն հրաժարվել։
Դատաբժշկական փորձագետ Ռ.Վարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ Ս. Աղաջանյանի պարանոցի շրջանի քերծվածքներն ու արյունազեղումները, հնարավոր է առաջանային պարանոցի՝ օղով ազդեցության հետևանքով։ Պարանոցի սեղմման հետևանքով առաջացած մարմնական վնասվածքների բնույթից ելնելով, չի բացառվում, որ վերջինիս անարգել շնչառությունը պարանոցի օղակման հետևանքով կարճ ժամանակահատվածով խանգարվեր։
Վերոգրյալից բխում է, որ տուժողը ամուսնու գործողությունների ապրել է հոգեկան և ֆիզիկական տառապանք, ամեն անգամ օղը սեղմելիս նա մտածել է խեղդամահ լինելու մասին։
Հիմնավորվել է, որ տուժող Ս.Աղաջանյանը պարբերաբար ամուսնու կողմից ծեծի է ենթարկվել, սակայն ամուսնական կախվածության մեջ գտնվելով՝ չի ցանկացել հայտնել ճշմարտությունը։
Դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը, Ալբերտ Ղամբարյանի մեղադրանքն անհիմն վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով, մինչդեռ նրա արարքն ակնհայտորեն բովանդակում է ՀՀ քր. օր. 119 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշները։
Դատարանը թույլ է տվել նաև քրեադատավարական օրենքի խախտում։ Գտնելով, որ Ա.Ղամբարյանի արարքը համապատասխանում է ՀՀ քր. օր. 118 հոդվածի հատկանիշներին, որը հանդիսանում է մասնավոր մեղադրանքի գործ, հիմք ընդունելով ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտությունը, դատարանը պետք է կայացներ քրեական գործը վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշում։ Մինչդեռ դատարանը կայացրել է դատավճիռ և դատավճռով կարճել է գործի վարույթը։ Անգամ այդ պայմաններում Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին դատարանը չի անդրադարձել։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով բողոք բերած անձի փաստարկները, համաձայն որի, Ա.Ղամբարյանը ինչպես մինչև դեպքի օրը, այնպես էլ դրանից հետո մշտապես ծեծի է ենթարկել կնոջը, վիրավորել է նրա արժանապատվությունը, դեպքից հետո էլ և անգամ դատավճիռը կայացնելուց հետո նա շարունակել է իր նմանօրինակ գործողությունները, այն է` ծեծել է կնոջը, պատռել է նրա անձնագիրը, որի համար Էրեբունու քննչական բաժնում նրա նկատմամբ հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, տուժողի խնդրանքը` ամուսնուն քրեական պատասխանատվության ենթարկելու մասին, ամբաստանյալի բացատրությունը այն մասին, որ տվյալ արարքը ինքը կատարել է գիտակցաբար, ընտրել է այնպիսի եղանակ, որով հնարավոր կլիներ տուժողի հետ դաժան վարվել, նրան տառապանք պատճառել, գտավ, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, սակայն մասնակիորեն հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին
2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը
3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում
4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 400-րդ հոդվածի` արդարացման դատավճիռը վերաքննիչ դատարանը կարող է բեկանել` կայացնելով մեղադրական դատավճիռ` ամբաստանյալի արդարացումն անհիմն լինելու մասին դատախազի, տուժողի և նրա ներկայացուցչի բողոքով:
Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ Ա.Ղամբարյանին նախաքննությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ 2010թ. հունիսի 21-ին ժամը 20.50-ի սահմաններում իրենց տանը` Երևանի Արցախի փողոցի 61-րդ շենքի թիվ 6 բնակարանում անհիմն վիճաբանել է իրենից ամուսնական կախվածության մեջ գտնվող իր կնոջ` Ս.Աղաջանյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ վերջինիս ցավ, հոգեկան և մարմնական տառապանք պատճառելու նպատակով բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին, որից հետո քանդելով լվացքի պարանը և դրանից պատրաստելով օղ, կնոջը նվաստացնելու համար, նրանից պահանջել է այն անցկացնել պարանոցին, որը Աղաջանյանը կատարել է, ապա բռնելով կնոջ պարանոցին հագցված պարանի մյուս ծայրը, շուրջ 15 րոպեների ընթացքում պարբերաբար ձգել է օղը ու բաց թողել, այդ եղանակով սահմանափակելով կնոջ շնչառությունը: Նրա գործողությունների հետևանքով վնասվել է կնոջ աջ աչքի վերին կոպը, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսը, պարանոցի և կրծաքանդակի շրջաններում առաջացել են քերծվածքներ և արյունազեղումներ, որոնք առողջության վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ քրեական գործը, գտել է, որ Ա.Ղամբարյանի արարքին նախաքննական մարմինը տվել է իրավական ոչ ճիշտ որակում և արհեստականորեն նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, այն դեպքում, երբ քննությամբ պարզվել է, որ չնայած ամուսնուց կախվածության մեջ գտնված Ս.Աղաջանյանի և նրա ամուսնու միջև նախկինում եղել են ընտանեկան վիճաբանություններ, սակայն դրանք բռնի գործողությունների բնույթ չեն կրել և շուտ հարթվել են, իսկ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի պահանջի` խոշտանգման դեպքում բռնի գործողությունները պետք է սիստեմատիկ բնույթ կրեն, խոշտանգումը պետք է կատարվի ուղղակի դիտավորությամբ, և անձը պետք է գիտակցի, որ իր գործողություններով տուժողին պատճառում է ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանք: Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ գործի քննության ընթացքում հիմնավորվել է, որ Ա.Ղամբարյանը կնոջը խոշտանգելու նպատակ չի ունեցել, այլ գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ անգամ չի գիտակցել իր գործողությունների բնույթը և դիտավորությունը, հետևաբար նրա արարքում բացակայում է խոշտանգման հանցակազմը, այլ այն համպատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածին, բայց քանի որ այս պարագայում բացակայում է տուժողի բողոքը, հետևաբար գործի վարույթը ենթակա է կարճման:
Համաձայն քրեական գործում առկա նյութերի` քրեական գործի նախաքննության ընթացքում Ա.Ղամբարյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 21-ին երեկոյան ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում գալով տուն և տեսնելով, որ չնայած իր արգելքին, կինը հեռախոսով խոսում է կալանավայրում գտնվող եղբոր հետ, զայրացել է ու ապտակել է նրան, բռունցքով հարվածել է նրա աջ աչքին, ևս 2 անգամ նրա պարանոցի հետին մասին, այդ ամբողջ ընթացքում կինը լացելով խնդրել է, որ իրեն չծեծի, սակայն նրա խնդրանքից ավելի զայրանալով □չի կարողացել նրան չծեծել□: Այնուհետև քանդել է լվացքի պարանը, դրա մի ծայրով պատրաստել է օղակ, □այնպես, որ մյուս ծայրը ձգելով օղակը սեղմվի□, և օղակը տալով կնոջը ասել է, որ այն գցի պարանոցին, որն էլ կատարել է իր պահանջը, դրանից հետո, չնայած կնոջ բազմաթիվ խնդրանքներին, իրեն բաց թողնելու մասին, ինքը ձգել է պարանի ծայրը և սեղմել է օղակը նրա պարանոցին, ու թուլացրել է և մինչև ոստիկանության աշխատակիցների գալը շարունակ կատարել է նույն գործողությունը: Իր նպատակը եղել է կնոջը ցավ պատճառելը, □որպեսզի լսի□ իրեն: Նախկինում ևս եղել են դեպքեր, երբ ինքը կնոջը ծեծի է ենթարկել:
Գործով տուժող Ս.Աղաջանյանի նախաքննական ցուցմունքների համաձայն` չի աշխատել, այլ զբաղվել է մանկահասակ երեխայի խնամքով: Ամուսինը` Ա.Ղամբարյանը օգտագործել է ոգելից խմիչքներ:
2010թ. հունիսի 21-ի երեկոյան նա դարձյալ խմիչք օգտագործած վիճակում եկել է տուն և երբ տեսել է, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է եղբոր հետ, մոտեցել է իրեն, ապտակել է, ձեռքով հարվածել է աչքին, որից հետո 2 անգամ հարվածել է պարանոցին հետևի մասին, ապա քանդելով լվացքի պարանը նրա մի ծայրից պատրաստել է օղակ և հանձնարարել է իրեն օղակը գցել պարանոցին, որից հետո ձգել է պարանը և սեղմել է օղակը, ինքը ձեռքով բռնել է օղը, խնդրել է նրան չձգել օղակը, քանի որ զգացել է ցավ, բացի այդ, շնչառությունը դժվարացել է, սակայն նա մեկ ձգել է այն, մեկ թուլացրել ու այդպես շարունակել է մինչև ոստիկանների գալը: Այդ գործողությունների պահին, ամուսինը նստած է եղել անկողնու վրա, իսկ ինքը կանգնած է եղել նրա դիմաց, այդ ընթացքում ամուսինը զանգահարել է ոստիկանություն և ասել է, որ կնոջը սպանելու փորձ է կատարել: Չնայած ինքը չի սպասել, որ նա կսպանի իրեն, սակայն քանի որ նա խմած է եղել, վախեցել է, խնդրել է չսպանել: Պարանը մնացել է իր պարանոցին շուրջ 15 րոպե:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում թե Ա.Ղամբարյանը և թե տուժողը չնայած ցուցմունքներ չեն տվել, սակայն երբ հետազոտվել են նրանց նախաքննական ցուցմունքները, նրանք դրանց դեմ չեն առարկել:
Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության` Ս.Աղաջանյանի մարմնական վնասվածքները աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, իսկ համաձայն փորձագետ Ռ.Վարդանյանի ցուցմունքի` Աղաջանյանի պարանոցին առկա է ժապավենաձև վնասվածք և չի բացառվում, որ Աղաջանյանի անարգել շնչառությունը կարճ ժամանակով խանգարված լինի:
Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում տուժողը խնդրեց ամուսնուն ենթարկել քրեական պատասխանատվության, քանի որ նա ինչպես մինչև հունիսի 21-ը, այնպես էլ դրանից հետո մշտապես ծեծի է ենթարկել իրեն, չարաշահել է խմիչքները, իսկ դեպքի օրն էլ թե ֆիզիկական և թե հոգեկան ցավ ու տառապանք է պատճառել իրեն, քանի որ երբ պարանը եղել է իր պարանոցին հագցված և նա երբեմն-երբեմն ձգել է այն, ինքը մտավախություն է ունեցել, որ կարող է շնչահեղձ լինել և խնդրել է նրան չսպանել իրեն: Նա իր արարքով ստորացրել է իրեն, ծաղրել:
Այդ դեպքից հետո էլ ամուսինը ծեծի է ենթարկել իրեն, այրել է տունը, պատռել է անձնագիրը:
Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում Ա.Ղամբարյանը չժխտեց, որ կնոջը ծեծի է ենթարկել, ինչպես մինչև հունիսի 21-ը, այնպես էլ դրանից հետո, իսկ դեպքի օրն էլ նրան պատժել է դիտավորյալ, քանի որ նա չի ենթարկվել իրեն, հեռախոսով խոսել է եղբոր հետ, նրան դեպքի օրը ծեծելիս և օղակով նրա պարանոցը սեղմելիս ոչ միայն գիտակցել է իր գրծողությունների իմաստը, այլ դրանից հաճույք է ստացել /□կայֆ էի բռնում□/: Նրան պատժել է այնպես, ինչպես կպատժեն կենդանուն:
Համաձայն խոշտանգումների և դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի դրսևորումների դեմ ՄԱԿ-ն Կոնվենցիայի` խոշտանգում է համարվում ցանկացած գործողություն, որի միջոցով որևէ անձի մտածված կերպով հասցվում է ցավ կամ տառապանք` մարմնական, կամ մտավոր, նվաստացվում է նրա արժանապատվությունը:
Դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքը պատճառվում է մտածված ձևով` մտավոր կամ մարմնական զգալի ցավ կամ տառապանք պատճառելով, իսկ նվաստացնող վերաբերմունքը չնայած կարող է պակաս ցավ կամ տառապանք պատճառել, սակայն այն վիրավորում է և նվաստացնում տուժողին:
Հետևաբար ըստ Կոնվենցիայի պահանջների` խոշտանգումը և դաժան վերաբերմունքը կարող է դրսևորվել թեկուզ և մեկ գործողությամբ:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի` խոշտանգումը ցանկացած այնպիսի գործողություն է, որի միջոցով դիտավորությամբ անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ, կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք:
Այսինքն` նշված հոդվածի դիսպոզիցիայից ևս հետևում է, որ օբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է ցանկացած գործողությամբ, և ոչ թե պարբերական գործողություններով, որի միջոցով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ, կամ մարմնական, կամ հոգեկան տառապանք, հետևաբար տվյալ հոդվածով պատասխանատվություն առաջացնելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորի գործողությունը տուժողին ուժեղ ցավ կամ տառապանք պատճառեն:
Սուբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն` հանցավորը գիտակցում է, որ իր գործողություններով տուժողին պատճառում է ցավ, կամ տառապանք: Իսկ համաձայն Ա.Ղամբարյանի ցուցմունքի` նա ծեծի ենթարկելով կնոջը և նրա պարանոցին հագցրած պարանը ձգելու միջոցով ցանկացել է ոչ միայն ցավ պատճառել կնոջը և նաև ստորացնել նրա արժանապատվությունը:
Նման պայմաններում ընդհանուր իրավասության դատարանը պատճառաբանելով, որ Ա.Ղամբարյանի արարքում բացակայում է խոշտանգման սուբյեկտիվ կողմը` ուղղակի դիտավորությունը, բացի այդ, նրա արարքը սիստեմատիկ բնույթ չի կրել այն դեպքում, երբ, համաձայն խոշտանգումների և դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի դրսևորումների դեմ ՄԱԿ-ն Կոնվենցիայի, խոշտանգում է համարվում ցանկացած գործողություն, որի միջոցով որևէ անձի մտածված կերպով հասցվում է ցավ կամ տառապանք` մարմնական, կամ մտավոր, նվաստացվում է նրա արժանապատվությունը, Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ անհիմն կայացրել է արդարացման դատավճիռ:
Բացի այդ, դատարանը պատճառաբանել է նաև, որ գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ Ա.Ղամբարյանը չի գիտակցել, թե ինչ է անում այն դեպքում, երբ Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ նշանակված չի եղել փորձաքննություն պարզելու համար այն հարցը, թե նա արարքը կատարելու պահին գիտակցել և ղեկավարել է իր գործողությունները, թե ոչ, հետևաբար դատարանը չի ունեցել իր տրամադրության տակ այդ փաստը հիմնավորող փաստարկներ և ապացույցներ և նման եզրահանգման գալու համար:
Այնուամենայնիվ, եթե դատարանը հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալը գտնվել է պաթոլոգիական հարբածության վիճակում, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի հիմքով նրան պետք է ճանաչեր անմեղսունակ:
Նոր դատաքննության ընթացքում դատարանը կարող է տվյալ հարցը պարզելու համար համապատասխան դատավարական գործողություններ իրականացնել, այդ թվում` անհրաժեշտության դեպքում նշանակել փորձաքննություն:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի դրույթները վերը նշված հանգամանքների պայմաններում չեն կարող կիրառվել, քանի որ արդարացվածի անմեղությունը կասկած է հարուցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկանված մասով դատական ակտը մտնում է օրինական ուժի մեջ:
ՀՀ վերաքննիչ դատարանը նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ համաձայն ՄԱԿ-ի կոնվենցիայի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի խոշտանգում է համարվում ցանկացած այնպիսի գործողություն, որի միջոցով դիտավորյալ կերպով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ, մտավոր կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք, կամ նվաստացվում է նրա արժանապատվությունը, իսկ Ա.Ղամբարյանը իր գործողություններով տուժողին պատճառել է թե մարմնական և թե հոգեկան ցավ և թե նվաստացրել է նրա արժանապատվությունը, գտավ, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով կայացնելով Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ արդարացման դատավճիռ թույլ է տվել օրենքի խախտում, որն էլ նկատի ունենալով գտավ, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը պետք է բեկանվի և քրեական գործը պետք է վերադարձվի նույն դատարան` նոր քննության, քանի որ խախտումները վերաքննիչ դատարանը չի կարող ուղղել:
Նոր քննության ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել գործի օբյեկտիվ, բազմակողմանի և լրիվ դատաքննություն, գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատել պատշաճ իրավական շրջանակներում, որից հետո նոր հնարավոր կլինի պարզել ամբաստանյալի մեղավորության կամ անմեղության հարցը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-396-րդ, 398-399-րդ վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն, այն է`
Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատավճիռը բեկանել և գործը վերադարձնել նույն դատարան` նոր քննության:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԷԴ/0160/01/10
2011թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Պավել Գյուլումյան
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյան
Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյան
2011թ-ի հունիսի 27-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի ծնված 12.11.1976թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք երեխա, ծնված 15.10.1994թ., 01.06.1999թ. և 09.06.2007թ., նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է ք. Երևան, Արցախի փողոց 61 շենք 11 բնակարանում, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը և տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը վերջին 9 տարում գտնվել են փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ։ Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի 2-րդ կինն է։ Համատեղ ամուսնական կյանքում նրանք ունեցել են մեկ աղջիկ երեխա` ծնված 09.06.2007թ.։
Տուժողն ու ամբաստանյալը բնակվել են հանրակացարանում, ընտանիքը նյութապես անապահով կյանք է վարել։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը տարբեր բնակավայրերից մետաղի ջարդոն է հավաքել և հանձնել երկրորդական հումքի կետեր, ապրել են նշված հասույթով։ Տուժողը մշտական աշխատանք չի ունեցել։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը հակում է ունեցել ոգելից խմիչքի նկատմամբ, որի պատճառով ընտանիքում տիրել է անառողջ մթնոլորտ։ Նրանց միջև վիճաբանությունների հիմնական պատճառներից մեկը եղել է այն, որ Ալբերտ Ղամբարյանը կտրականապես արգելել է կնոջը` հեռախոսով խոսել և կապ պահպանել վերջինիս դատապարտյալ եղբոր հետ։
2010 թվականի հունիսի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունի բաժնի աշխատակիցները Ալբերտ Ղամբարյանի հեռախոսային կանչով մեկնել են նրանց բնակարան։ Տան դուռը եղել է կիսաբաց վիճակում։ Ոստիկանության աշխատակիցները, մտնելով բնակարան, տեսել են, որ մահճակալին նստած է Ալբերտ Ղամբարյանը, ով բռնել է լվացքի պարանի մի ծայրը, իսկ մյուս ծայրը օղի տեսքով հագցված է եղել պատուհանի մոտ կանգնած կնոջ` տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի վզին։ Տուժողը պարանոցի և դեմքի շրջանում ունեցել է մարմնական վնասվածքներ։ Ալբերտ Ղամբարյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանության Էրեբունի բաժին, տուժողը հայտարարություն է տվել ամուսնու կողմից իրեն ծեծելու և վզին պարանի օղը հագցնելու մասին, նշելով, որ ամուսինն է զանգահարել ոստիկանություն, նշել է, որ ամուսինն սպառնացել է իրեն սպանել, ինքն ամուսնու նկատմամբ բողոք չունի և չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Փաստի առթիվ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի կողմից նյութեր են նախապատրաստվել։
Դատաբժշկական փորձաքննության 1497 եզրակացության համաձայն` Սիրանուշ Աղաջանյանի մարմնական վնասվածքները` աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցին, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքի, արյունազեղումների ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` դեպքի օրը, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
25.06.2010թ. նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի, 183-րդ և 185-րդ հոդվածների հիմքով` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
06.07.2010թ. Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ. Գյուլումյանը որոշում է կայացրել նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշումը վերացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական գործ հարուցելու մասին։
13.07.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։
20.10.2010թ. որոշում է կայացվել Ալբերտ Ղամբարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել նշված հոդվածով։
25.10.2010թ. միջնորդություն է ներկայացվել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու մասին, դատարանի 28.10.2010թ. որոշմամբ միջնորդությունը մերժվել է։
28.10.2010թ. մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
17.11.2010թ. Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, 30.11.2010թ. որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է։
09.12.2010թ. Ալբերտ Ղամբարյանը հայտնաբերվել է, նույն օրը քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
20.12.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.02.2011թ. դատական ակտով ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է։ Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի հետ տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի հաշտվելու հիմքով։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության կողմից դատավճռի դեմ 09.03.2011թ. վերաքննիչ բողոք է բերվել։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 21.04.2011թ. որոշմամբ դատախազության վերաքննիչ բողոքը մասնակիորեն բավարարել է, բեկանել է Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.02.2011թ. դատավճիռը և քրեական գործը վերադարձրել է նույն դատարան` նոր քննության։
Քրեական գործը դատարանի վարույթ է ընդունվել 02.06.2011թ.։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրվել է այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի հունիսի 21-ին ժ.21-ի սահմաններում հարբած վիճակում գալով տուն և տեղեկանալով, որ կինը` տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը, հեռախոսով զրուցում է կալանավայրում գտնվող եղբոր հետ, վիճաբանել է կնոջ հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին և աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների ու արյունազեղումների ձևով նրան պատճառել է մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել։ Այնուհետև Ալբերտ Ղամբարյանը քանդել է լվացքի պարանը, պատրաստել է օղ և կնոջից պահանջել է օղն անցկացնել պարանոցին, կինը հնազանդորեն կատարել է։ Շուրջ 15 րոպե տևողությամբ Ալբերտ Ղամբարյանը պարբերաբար օղը ձգել է կնոջ պարանոցին, այդ կերպ տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանին պատճառել ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանք։ Այնուհետև Ալբերտ Ղամբարյանը զանգահարել է ոստիկանություն և կատարվածի մասին հայտնել նրանց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 102-104
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը տուն է եկել ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում և տեսել է, որ կինը հեռախոսով խոսում է իր կալանավոր եղբոր հետ։ Քանի որ ինքը կնոջը նախկինում կտրականապես արգելել էր եղբոր հետ կապ պահպանել և նրա հետ հեռախոսային զրույց ունենալ, այդ պատճառով ծեծել է կնոջը, ապա լվացքի պարանից օղ պատրաստել, կնոջից պահանջել է այն իր վիզն անցկացնել, մյուս ծայրը բռնել է ինքը։ Հետո զանգահարել և կանչել է ոստիկաններին, ինքը կնոջը չի ցանկացել խեղդել։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում տված ցուցմունքում ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը հայտնել է, որ նշված արարքն ինքը կատարել է գիտակցաբար, ընտրել է այնպիսի եղանակ, որպեսզի տուժողի նկատմամբ դաժան վարվի ու նրան տառապանք պատճառի, օղակը կնոջ վիզն է անցկացրել, ցանկացել է նրան պատժել, ինչպես կպատժեն կենդանուն, երբեմն ձգել է պարանի ծայրը և պնդել օղակը, քանի որ դրանից «կայֆ» /հաճույք/ է ստացել և չնայած կնոջ բազմաթիվ թախանձանքներին` իրեն բաց թողնելու մասին, ինքը պարանը ձգած է պահել, մինչև իր կանչով եկել են ոստիկանները։
Հատոր 1 Գ.Թ. 50-51, 124-125, 155, 157,
դատաքննության արձանագրություն, հատոր 2 Գ.Թ. 83-86
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 21.06.2010թ. ամուսինը` Ալբերտ Ղամբարյանը, ինչպես միշտ, ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում տուն է եկել և տեսնելով, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է իր կալանավոր եղբոր հետ, մոտեցել է իրեն, ձեռքով հարվածել է իր աչքին, ապա քանդելով պարանը, մի ծայրից օղ է պատրաստել և գցել իր պարանոցին, մյուս ծայրը պահել է իր ձեռքին, պարանը պարբերաբար ձգել ու թողել է։ Ինքը ձեռքով բռնել է օղը, ցավ է զգացել օղը ձգելուց, շնչառությունը դժվարացել է, խնդրել է իրեն բաց թողնել։ Ամուսինը զանգահարել է ոստիկանություն, եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, տեսել են օղը իր վզին գցած, Ալբերտ Ղամբարյանին տարել են ոստիկանության բաժին։ Ամուսինն իրեն ֆիզիկական և հոգեկան ցավ ու տառապանք է պատճառել, ծաղրել է իրեն, ինքն իրեն ստորացած է զգացել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 27-28, 59-60, 95-96, 158,
դատաքննության արձանագրություն
Տուժողը նույնպիսի ցուցմունք է տվել նաև ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում։
Հատոր 2 Գ.Թ. 83-86
Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի օպերլիազորներ Զորիկ Ավդիշոևի և Հովհաննես Ալեքսանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ դեպքի օրն իրենք հերթապահել են ոստիկանության Էրեբունու բաժնում։ Հերթապահ մասի ստացած ահազանգի կապակցությամբ ժ.21։00-ի սահմաններում գնացել են Երևանի Արցախի փողոցի 61 շենքի 11 բնակարան, տան դուռը կիսաբաց է եղել։ Երբ ներս են մտել, տեսել են, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը, ով եղել է ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, նստած էր անկողնու վրա, ձեռքին` պարանի մի ծայրը, իսկ մյուս ծայրը` օղի տեսքով, գցված էր պատուհանի մոտ կանգնած տուժողի պարանոցին։ Իրենք Ալբերտ Ղամբարյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Էրեբունու բաժին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 65-66, 67-68, դատաքննության արձանագրություն
Անձի սթափության մասին բժշկական հետազոտության արձանագրությամբ այն մասին, որ 21.06.2010թ. ժ. 23։35-ին կատարված հետազոտությամբ Ալբերտ Ղամբարյանի մոտ արձանագրվել է 3-րդ աստիճանի խմածություն։
Հատոր 1 Գ.Թ. 11-12
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1497 եզրակացության համաձայն` Սիրանուշ Աղաջանյանի վնասվածքները` աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքի, արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` դեպքի օրը, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 16-17
Դատաբժշկական փորձագետ Ռիգել Վարդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի մարմնի վրա հայտնաբերված վնասվածքները առաջացել են բութ և կոշտ առարկաների ներգործությունից, իսկ պարանոցի ժապավենաձև վնասվածքները կարող էին տուժողի մոտ կարճ ժամանակով խանգարել նրա անարգել շնչառությանը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 89-90, դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի կողմից դեպքի վայրը մատնացույց անելու և զննելու արձանագրությամբ այն մասին, որ տուժողը մատնացույց է արել պատուհանից դուրս երկու կողմերում պատի մեջ ամրացված երկու մետաղյա ձողերը, հայտարարելով, որ դրանց վրա նախկինում ամրացված է եղել լվացքի այն պարանը, որը դեպքի օրը ամուսինը` Ալբերտ Ղամբարյանը, քանդել, օղ է սարքել ու գցել է իր պարանոցին։
Զննությամբ պարանը չի հայտնաբերվել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 97-101
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքերով ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Քրեական գործով Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են համարվում այն, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, նրա խնամքին են գտնվում երեք երեխաներ, որոնցից երկուսը` մինչև 14 տարեկան` ծնված 01.06.1999թ. և 09.06.2007թ.։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում երեք տարի ժամկետով, միաժամանակ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանին պատժից ազատել։ Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ չեն տարածվում համաներման ակտը չկիրառելու սահմանափակումները։
Ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 14, 41, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նշանակելով ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. ընդունած «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանին պատժից ազատել։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2011թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Պավել Գյուլումյան
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյան
Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյան
2011թ-ի հունիսի 27-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի ծնված 12.11.1976թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք երեխա, ծնված 15.10.1994թ., 01.06.1999թ. և 09.06.2007թ., նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է ք. Երևան, Արցախի փողոց 61 շենք 11 բնակարանում, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը և տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը վերջին 9 տարում գտնվել են փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ։ Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի 2-րդ կինն է։ Համատեղ ամուսնական կյանքում նրանք ունեցել են մեկ աղջիկ երեխա` ծնված 09.06.2007թ.։
Տուժողն ու ամբաստանյալը բնակվել են հանրակացարանում, ընտանիքը նյութապես անապահով կյանք է վարել։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը տարբեր բնակավայրերից մետաղի ջարդոն է հավաքել և հանձնել երկրորդական հումքի կետեր, ապրել են նշված հասույթով։ Տուժողը մշտական աշխատանք չի ունեցել։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը հակում է ունեցել ոգելից խմիչքի նկատմամբ, որի պատճառով ընտանիքում տիրել է անառողջ մթնոլորտ։ Նրանց միջև վիճաբանությունների հիմնական պատճառներից մեկը եղել է այն, որ Ալբերտ Ղամբարյանը կտրականապես արգելել է կնոջը` հեռախոսով խոսել և կապ պահպանել վերջինիս դատապարտյալ եղբոր հետ։
2010 թվականի հունիսի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունի բաժնի աշխատակիցները Ալբերտ Ղամբարյանի հեռախոսային կանչով մեկնել են նրանց բնակարան։ Տան դուռը եղել է կիսաբաց վիճակում։ Ոստիկանության աշխատակիցները, մտնելով բնակարան, տեսել են, որ մահճակալին նստած է Ալբերտ Ղամբարյանը, ով բռնել է լվացքի պարանի մի ծայրը, իսկ մյուս ծայրը օղի տեսքով հագցված է եղել պատուհանի մոտ կանգնած կնոջ` տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի վզին։ Տուժողը պարանոցի և դեմքի շրջանում ունեցել է մարմնական վնասվածքներ։ Ալբերտ Ղամբարյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանության Էրեբունի բաժին, տուժողը հայտարարություն է տվել ամուսնու կողմից իրեն ծեծելու և վզին պարանի օղը հագցնելու մասին, նշելով, որ ամուսինն է զանգահարել ոստիկանություն, նշել է, որ ամուսինն սպառնացել է իրեն սպանել, ինքն ամուսնու նկատմամբ բողոք չունի և չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Փաստի առթիվ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի կողմից նյութեր են նախապատրաստվել։
Դատաբժշկական փորձաքննության 1497 եզրակացության համաձայն` Սիրանուշ Աղաջանյանի մարմնական վնասվածքները` աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցին, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքի, արյունազեղումների ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` դեպքի օրը, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
25.06.2010թ. նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի, 183-րդ և 185-րդ հոդվածների հիմքով` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
06.07.2010թ. Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ. Գյուլումյանը որոշում է կայացրել նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշումը վերացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական գործ հարուցելու մասին։
13.07.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։
20.10.2010թ. որոշում է կայացվել Ալբերտ Ղամբարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել նշված հոդվածով։
25.10.2010թ. միջնորդություն է ներկայացվել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու մասին, դատարանի 28.10.2010թ. որոշմամբ միջնորդությունը մերժվել է։
28.10.2010թ. մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
17.11.2010թ. Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, 30.11.2010թ. որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է։
09.12.2010թ. Ալբերտ Ղամբարյանը հայտնաբերվել է, նույն օրը քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
20.12.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.02.2011թ. դատական ակտով ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է։ Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի հետ տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի հաշտվելու հիմքով։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության կողմից դատավճռի դեմ 09.03.2011թ. վերաքննիչ բողոք է բերվել։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 21.04.2011թ. որոշմամբ դատախազության վերաքննիչ բողոքը մասնակիորեն բավարարել է, բեկանել է Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.02.2011թ. դատավճիռը և քրեական գործը վերադարձրել է նույն դատարան` նոր քննության։
Քրեական գործը դատարանի վարույթ է ընդունվել 02.06.2011թ.։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրվել է այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի հունիսի 21-ին ժ.21-ի սահմաններում հարբած վիճակում գալով տուն և տեղեկանալով, որ կինը` տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը, հեռախոսով զրուցում է կալանավայրում գտնվող եղբոր հետ, վիճաբանել է կնոջ հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին և աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների ու արյունազեղումների ձևով նրան պատճառել է մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել։ Այնուհետև Ալբերտ Ղամբարյանը քանդել է լվացքի պարանը, պատրաստել է օղ և կնոջից պահանջել է օղն անցկացնել պարանոցին, կինը հնազանդորեն կատարել է։ Շուրջ 15 րոպե տևողությամբ Ալբերտ Ղամբարյանը պարբերաբար օղը ձգել է կնոջ պարանոցին, այդ կերպ տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանին պատճառել ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանք։ Այնուհետև Ալբերտ Ղամբարյանը զանգահարել է ոստիկանություն և կատարվածի մասին հայտնել նրանց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 102-104
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը տուն է եկել ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում և տեսել է, որ կինը հեռախոսով խոսում է իր կալանավոր եղբոր հետ։ Քանի որ ինքը կնոջը նախկինում կտրականապես արգելել էր եղբոր հետ կապ պահպանել և նրա հետ հեռախոսային զրույց ունենալ, այդ պատճառով ծեծել է կնոջը, ապա լվացքի պարանից օղ պատրաստել, կնոջից պահանջել է այն իր վիզն անցկացնել, մյուս ծայրը բռնել է ինքը։ Հետո զանգահարել և կանչել է ոստիկաններին, ինքը կնոջը չի ցանկացել խեղդել։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում տված ցուցմունքում ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը հայտնել է, որ նշված արարքն ինքը կատարել է գիտակցաբար, ընտրել է այնպիսի եղանակ, որպեսզի տուժողի նկատմամբ դաժան վարվի ու նրան տառապանք պատճառի, օղակը կնոջ վիզն է անցկացրել, ցանկացել է նրան պատժել, ինչպես կպատժեն կենդանուն, երբեմն ձգել է պարանի ծայրը և պնդել օղակը, քանի որ դրանից «կայֆ» /հաճույք/ է ստացել և չնայած կնոջ բազմաթիվ թախանձանքներին` իրեն բաց թողնելու մասին, ինքը պարանը ձգած է պահել, մինչև իր կանչով եկել են ոստիկանները։
Հատոր 1 Գ.Թ. 50-51, 124-125, 155, 157,
դատաքննության արձանագրություն, հատոր 2 Գ.Թ. 83-86
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 21.06.2010թ. ամուսինը` Ալբերտ Ղամբարյանը, ինչպես միշտ, ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում տուն է եկել և տեսնելով, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է իր կալանավոր եղբոր հետ, մոտեցել է իրեն, ձեռքով հարվածել է իր աչքին, ապա քանդելով պարանը, մի ծայրից օղ է պատրաստել և գցել իր պարանոցին, մյուս ծայրը պահել է իր ձեռքին, պարանը պարբերաբար ձգել ու թողել է։ Ինքը ձեռքով բռնել է օղը, ցավ է զգացել օղը ձգելուց, շնչառությունը դժվարացել է, խնդրել է իրեն բաց թողնել։ Ամուսինը զանգահարել է ոստիկանություն, եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, տեսել են օղը իր վզին գցած, Ալբերտ Ղամբարյանին տարել են ոստիկանության բաժին։ Ամուսինն իրեն ֆիզիկական և հոգեկան ցավ ու տառապանք է պատճառել, ծաղրել է իրեն, ինքն իրեն ստորացած է զգացել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 27-28, 59-60, 95-96, 158,
դատաքննության արձանագրություն
Տուժողը նույնպիսի ցուցմունք է տվել նաև ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում։
Հատոր 2 Գ.Թ. 83-86
Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի օպերլիազորներ Զորիկ Ավդիշոևի և Հովհաննես Ալեքսանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ դեպքի օրն իրենք հերթապահել են ոստիկանության Էրեբունու բաժնում։ Հերթապահ մասի ստացած ահազանգի կապակցությամբ ժ.21։00-ի սահմաններում գնացել են Երևանի Արցախի փողոցի 61 շենքի 11 բնակարան, տան դուռը կիսաբաց է եղել։ Երբ ներս են մտել, տեսել են, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը, ով եղել է ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, նստած էր անկողնու վրա, ձեռքին` պարանի մի ծայրը, իսկ մյուս ծայրը` օղի տեսքով, գցված էր պատուհանի մոտ կանգնած տուժողի պարանոցին։ Իրենք Ալբերտ Ղամբարյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Էրեբունու բաժին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 65-66, 67-68, դատաքննության արձանագրություն
Անձի սթափության մասին բժշկական հետազոտության արձանագրությամբ այն մասին, որ 21.06.2010թ. ժ. 23։35-ին կատարված հետազոտությամբ Ալբերտ Ղամբարյանի մոտ արձանագրվել է 3-րդ աստիճանի խմածություն։
Հատոր 1 Գ.Թ. 11-12
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1497 եզրակացության համաձայն` Սիրանուշ Աղաջանյանի վնասվածքները` աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքի, արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` դեպքի օրը, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 16-17
Դատաբժշկական փորձագետ Ռիգել Վարդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի մարմնի վրա հայտնաբերված վնասվածքները առաջացել են բութ և կոշտ առարկաների ներգործությունից, իսկ պարանոցի ժապավենաձև վնասվածքները կարող էին տուժողի մոտ կարճ ժամանակով խանգարել նրա անարգել շնչառությանը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 89-90, դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի կողմից դեպքի վայրը մատնացույց անելու և զննելու արձանագրությամբ այն մասին, որ տուժողը մատնացույց է արել պատուհանից դուրս երկու կողմերում պատի մեջ ամրացված երկու մետաղյա ձողերը, հայտարարելով, որ դրանց վրա նախկինում ամրացված է եղել լվացքի այն պարանը, որը դեպքի օրը ամուսինը` Ալբերտ Ղամբարյանը, քանդել, օղ է սարքել ու գցել է իր պարանոցին։
Զննությամբ պարանը չի հայտնաբերվել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 97-101
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքերով ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Քրեական գործով Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են համարվում այն, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, նրա խնամքին են գտնվում երեք երեխաներ, որոնցից երկուսը` մինչև 14 տարեկան` ծնված 01.06.1999թ. և 09.06.2007թ.։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում երեք տարի ժամկետով, միաժամանակ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանին պատժից ազատել։ Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ չեն տարածվում համաներման ակտը չկիրառելու սահմանափակումները։
Ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 14, 41, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նշանակելով ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. ընդունած «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանին պատժից ազատել։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0160/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 20-12-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0160/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12200110 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | 21.06.2010թ. Երևանի Արցախի փողոցի 61 շենքի իրենց` թիվ 6 բնակարանում իրենից ամուսնական կախվածության մեջ գտնվող Ս. Աղաջանյանի նկատմամբ կատարել է խոշտանգում: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Ղամբարյան |
| Հայրանուն | Մարտինի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 119 Մաս 2 Կետ 3 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.16 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 20-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 22-12-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 22-12-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 22-12-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-01-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Ղամբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 10-02-2011 |
|---|
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 10-02-2011 |
|---|---|
| Հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Թիվ. ԵԷԴ/0160/01/10/ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախա•ահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Քարտուղարությամբ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ Մասնակցությամբª Մեղադրող Պ.ԳՅՈւԼՈւՄՅԱՆԻ Տուժող Ս.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ 2011թվականի փետրվարի 10–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի, ծնված 12.11.1976թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք երեխա, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Արցախի փողոց 61 շենք բն. 11, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 119 հոդվածի 2–րդ մասի 3–րդ կետով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել: Գործի դատավարական նախապատմությունը. Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը և տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը շուրջ 9 տարի •տնվում են փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ, համատեղ կյանքում ունեցել են մեկ երեխա և բնակվում են նույն հարկի տակ` Երևանի Արցախի փողոցի 61 շենքի 11 բնակարանում: Նախաքննական մարմնի կողմից Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 119 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ 2010թվականի հունիսի 21-ին ժամը 21-ի սահմաններում հարբած վիճակում •ալով տուն և տեղեկանալով որ կինը, •ործով տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը հեռախոսով զրուցում է կալանավայրում •տնվող եղբոր հետ, վիճաբանել է կնոջ հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին և աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների ու արյունազեղումների ձևով նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել: Այնուհետև, ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը քանդել է լվացքի պարանը, պատրաստել օղ և կնոջից պահանջել օղն անցկացնել պարանոցին, որն էլ հնազանդորեն կատարել է: Շուրջ 15 րոպե տևողությամբ ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը պարբերաբար օղը ձ•ել է կնոջ պարանոցին, այդ կերպ տուժող Ս.Աղաջանյանին պատճառել ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հո•եկան տառապանք: Հավանաբար զղջալով կատարածի համար կամ •տնվելով ո•ելից խմիչքների ազդեցության տակ և չ•իտակցելով իր •ործողությունները, ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանն անձամբ զան•ահարել է ոստիկանություն և կատարածի մասին հայտնել իրավապահ մարմիններին, որոնք էլ մեկնել են դեպքի վայր և վերջինիս բերման ենթարկել ոստիկանության Էրեբունու բաժին: Կատարած արարքի համար Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 119 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և օ•տվելով իր քրեադատավարական իրավունքից հրաժարվեց դատարանում ցուցմունքներ տալ (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատարանի կողմից հրապարակվեց ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2010թվականի հունիսի 21-ին ժամը 2050-ի սահմաններում վերադարձել է իր բնակարան և տեսել, թե ինչպես է կինը` Սիրանուշ Աղաջանյանը հեռախոսով զրուցում ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրող եղբոր` Վարդան Աղաջանյանի հետ, որին ինքը դեմ է եղել և կնոջը ար•ելել խոսել եղբոր հետ: Տեսնելով, որ կինը չի կատարել իր պահանջը, ջղայնացել է, ապա ձախ ձեռքով ապտակել կնոջ աջ այտին, այնուհետև բռունցքով հարվածել աջ աչքին, ապա ևս երկու ան•ամ հարվածել պարանոցի հետին մասերին: Գտնվելով խմիչքի ազդեցության տակ և չ•իտակցելով իր •ործողությունները, ինքը քանդել է լվացքի պարանը, օղ պատրաստել և պահանջել որպեսզի կինը այն անցկացնի պարանոցը, որն էլ նա կատարել է: Դրանից հետո, շուրջ 15 րոպե տևողությամբ ինքը պարբերաբար ձ•ել է օղը կնոջ պարանոցին: Այնուհետև, զղջալով կատարածի համար, ինքը զան•ահարել է ոստիկանություն, խոստովանել կատարածի մասին և հայտնել բնակության հասցեն: Որոշ ժամանակ անց , երբ պարանը դեռ եղել է կնոջ պարանոցին, իրենց տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն բերման ենթարկել ոստիկանության Էրեբունու բաժին: Նախկինում նման միջադեպեր չեն եղել, սակայն եղել են ընտանեկան մանր վիճաբանություններ, որոնք շուտ հարթվել են: Գ.Թ. 50 – 51, 124 – 125: Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները. Տուժող Սիրանուշ Գա•իկի Աղաջանյանը դատարանում օ•տվեց իր քրեադատավարական իրավունքից և հրաժարվեց մերկացնող ցուցմունքներ տալ ամուսնու, •ործով ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի դեմ (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատարանի կողմից հրապարակվեց տուժող Սիրանուշ Գա•իկի Աղաջանյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ շուրջ իննը տարի ամուսնացած է Ալբերտ Ղամբարյանի հետ, համատեղ կյանքում ունեցել են մեկ երեխա և ընտանիքով բնակվում են Երևանի Արցախի փողոցի 61 շենքի թիվ. 11 բնակարանում: 2010թվականի հունիսի 21-ի երեկոյան, ինքը •տնվել է տանը և հեռախոսով զրուցել կալանավայրում •տնվող եղբոր հետ: Այդ ժամանակ տուն է վերադարձել ամուսինը և տեսնելով, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է եղբոր հետ, սկսել է վիճաբանել իր հետ և բռունցքով հարվածել աչքին, ապա մարմնի տարբեր մասերին, որից հետո քանդելով լվացքի պարանը, օղ է պատրաստել և պահանջել այն անցկացնել պարանոցին, որն էլ ինքը հնազանդորեն կատարել է: Դրանից հետո, նա ձ•ել է օղը և զան•ահարելով ոստիկանություն, հայտնել կատարածի մասին: Այդ ընթացքում, մինչև ոստիկանների •ալը, օղը եղել է իր վզին •ցած, սակայն ամուր ձ•ված չի եղել և ինքը կարողացել է հան•իստ շնչել: Բացի այդ, ամուսինը •տնվել է ալկոհոլ օ•տա•ործած վիճակում: Ոստիկանների •ալուց հետո, ամուսնուն տարել են ոստիկանության Էրեբունու բաժին, իսկ ինքը պարանոցից հանել է օղը: Այդ միջադեպից հետո իրենք ամուսիններով հաշտվել են, շարունակում են համատեղ ամուսնական կյանք վարել, ներել է ամուսնուն, որևէ բողոք չունի և չի ցանկանում, որպեսզի ամուսինը ենթարկվի քրեական պատասխանատվության, քանի որ նա •տնվել է ալկոհոլ օ•տա•ործած վիճակում և չի •իտակցել կատարածը: Գ.Թ. 26 – 28, 59 – 60, 95 – 96, 158 – 159: Վկաներ Զորիկ Գա•իկի Ավդիշոևը և Հովհաննես Գեդեոնի Ալեքսանյանը դատարանին հայտնեցին, որ աշխատում են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնում, որպես քրեական հետախուզության օպեր լիազորներ: 2010թվականի հունիսի 21-ին ժամը 21-ի սահմաններում •տնվել են աշխատավայրում, երբ քաղաքացու կողմից ահազան• է ստացվել և իրենք երկուսով մեկնել են դեպքի վայր` Երևանի Արցախի փողոցի 61 շենքի թիվ. 11 բնակարան: Հասնելով նշված բնակարան, նկատել են, որ բնակարանի մուտքի դուռը կիսաբաց է և մտնելով ներս ականատես են եղել, որ •ործով ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը նստած է բազմոցին և ձեռքում պահել է ռետինե պարան, որը կապված է եղել նրա կողքին կան•նած կնոջ` •ործով տուժող Ս.Աղաջանյանի պարանոցից: Վերջինս հան•իստ կան•նած է եղել և որևէ դիմադրություն չի ցույց տվել ամուսնուն: Իրենց կողմից բնակարան մտնելուց հետո ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը բաց է թողել պարանը և իրենց հետ միասին ներկայացել ոստիկանության Էրեբունու բաժին: Վերջինս •տնվել ալկոհոլ օ•տա•ործած, ավելի ստույ•` հարբած վիճակում (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Ռի•ել Կիրակոսի Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ-ում որպես դատաբժշկական փորձա•ետ: 2010թվականի հունիսի 22-ին, ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավա• հետաքննիչ Կ.Հովհաննիսյանի կողմից կայացրած որոշման հիման վրա դատաբժշկական փորձաքննության է ենթարկել Սիրանուշ Աղաջանյանին և կազմել թիվ. 1497 եզրակացությունը: Փորձաքննության ընթացքում նրա մոտ առկա են եղել բութ, կոշտ առարկաներից առաջացած վնասվածքներ: Ինչ վերաբերվում է պարանոցի ժապավենաձև վնասվածքին, ապա չի բացառվում, որ Ս.Աղաջանյանի անար•ել շնչառությունը կարճ ժամանակով խան•արված լինի: Գ.Թ. 89 – 90: Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաբժշկական փորձաքննության 22.06.2010թ. թիվ. 1497 եզրակացությունն այն մասին, որ Ս.Աղաջանյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների ու արյունազեղումների ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Գ.Թ. 16 – 17: Դատարանի կողմից հետազոտվեցին սթափության վիճակի զննության 21.06.2010թվ. թիվ. 101715 արձանա•րությունը, դեպքի վայրը տուժողի կողմից մատնացույց անելու և զննելու մասին 20.10.2010թվականի արձանա•րությունը, ինչպես նաև •ործում եղած այլ փաստացի վյալները: Գ.Թ. 12, 97 – 101: Դատարանի իրավական վերլուծությունը. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը •տնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի •ործողություններին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ որակում և արհեստականորեն նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 119 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, այն է` իրենից այլ, տվյալ դեպքում ամուսնական կախվածության մեջ •տնվող Սիրանուշ Աղաջանյանի նկատմամբ խոշտան•ում կատարելու համար: Համաձայն քրեական •ործում եղած տվյալների և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների, ամուսիններ` •ործով ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանի և տուժող Ս.Աղաջանյանի միջև նախկինում ընտանեկան վիճաբանություններ եղել են, սակայն դրանք շուտ հարթվել և բռնի •ործողությունների բնույթ չեն կրել: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 119 հոդվածով նախատեսված խոշտան•ման հանցակազմի դեպքում, բռնի •ործողությունները պարտադիր պետք է սիստեմատիկ բնույթ կրեն, սակայն սույն •ործով այն եզակի բնույթ է կրել: Խոշտան•ման հանցակազմը սուբյեկտիվ կողմից պետք է կատարվի ուղղակի դիտավորությամբ և հանցավորը պետք է •իտակցի, որ իր դիտավորյալ բռնի •ործողությունների հետևանքով անձին (տուժողին) դիտավորությամբ պատճառում է ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հո•եկան տառապանք, սակայն համաձայն •ործում եղած տվյալների և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների, ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը կնոջը խոշտան•ելու նպատակ չի ունեցել և •տնվելով ո•ելից խմիչքների ազդեցության տակ ան•ամ չի •իտակցել իր •ործողությունների բնույթն ու դիտավորությունը, հակառակ դեպքում անձամբ ոստիկանություն չէր զան•ահարի և դեպքի վայր ոստիկաններ չէր հրավիրի: Դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների ամբողջականությունը հիմնավորում և դատարանի մոտ համոզմունք է ստեղծում, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի •ործողություններում բացակայում է խոշտան•ման հանցակազմը, նրա կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 118 հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին: Բացի այդ, նկատի ունենալով, որ ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում բացակայում է տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի բողոքը և վերջինս հաշտվել է ամուսնու, •ործով ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի հետ, ուստի դատարանը •տնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 183 հոդվածի կար•ով, սույն •ործի վարույթը ենթակա է կարճման: Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 366 հոդվածի 1-ին մասով, 183 հոդվածի 1-ին մասով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց ՀՀ քրեական օրենս•րքի 119 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրվող Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանին ճանաչել անմեղ և արդարացնել: Սույն •ործի վարույթը կարճել` տուժող Սիրանուշ Գա•իկի Աղաջանյանի կողմից ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ: Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնել: Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետում` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա. |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-02-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 16-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր 170 էջ, 2-րդ հատոր 50 էջ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 16-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-170 և 2-50 թերթերից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-2414/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 17-03-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
| Ամսաթիվ | 01-06-2011 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար |
| Այլ նշումներ | կից` Ա. Ղամբարյանի անձնագիրը և վիճ. քարտ |
Մակագրել
| Երբ | 01-06-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 02-06-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 02-06-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 02-06-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-06-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Մարտինի |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 27-06-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Ղամբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 27-06-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Ղամբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 27-06-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 27-06-2011 |
|---|---|
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 26-05-2011 |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0160/01/10 2011թ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ` Մեղադրող Պավել Գյուլումյան Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյան Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյան 2011թ-ի հունիսի 27-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի ծնված 12.11.1976թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք երեխա, ծնված 15.10.1994թ., 01.06.1999թ. և 09.06.2007թ., նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվում է ք. Երևան, Արցախի փողոց 61 շենք 11 բնակարանում, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը և տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը վերջին 9 տարում գտնվել են փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ։ Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի 2-րդ կինն է։ Համատեղ ամուսնական կյանքում նրանք ունեցել են մեկ աղջիկ երեխա` ծնված 09.06.2007թ.։ Տուժողն ու ամբաստանյալը բնակվել են հանրակացարանում, ընտանիքը նյութապես անապահով կյանք է վարել։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը տարբեր բնակավայրերից մետաղի ջարդոն է հավաքել և հանձնել երկրորդական հումքի կետեր, ապրել են նշված հասույթով։ Տուժողը մշտական աշխատանք չի ունեցել։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը հակում է ունեցել ոգելից խմիչքի նկատմամբ, որի պատճառով ընտանիքում տիրել է անառողջ մթնոլորտ։ Նրանց միջև վիճաբանությունների հիմնական պատճառներից մեկը եղել է այն, որ Ալբերտ Ղամբարյանը կտրականապես արգելել է կնոջը` հեռախոսով խոսել և կապ պահպանել վերջինիս դատապարտյալ եղբոր հետ։ 2010 թվականի հունիսի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունի բաժնի աշխատակիցները Ալբերտ Ղամբարյանի հեռախոսային կանչով մեկնել են նրանց բնակարան։ Տան դուռը եղել է կիսաբաց վիճակում։ Ոստիկանության աշխատակիցները, մտնելով բնակարան, տեսել են, որ մահճակալին նստած է Ալբերտ Ղամբարյանը, ով բռնել է լվացքի պարանի մի ծայրը, իսկ մյուս ծայրը օղի տեսքով հագցված է եղել պատուհանի մոտ կանգնած կնոջ` տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի վզին։ Տուժողը պարանոցի և դեմքի շրջանում ունեցել է մարմնական վնասվածքներ։ Ալբերտ Ղամբարյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանության Էրեբունի բաժին, տուժողը հայտարարություն է տվել ամուսնու կողմից իրեն ծեծելու և վզին պարանի օղը հագցնելու մասին, նշելով, որ ամուսինն է զանգահարել ոստիկանություն, նշել է, որ ամուսինն սպառնացել է իրեն սպանել, ինքն ամուսնու նկատմամբ բողոք չունի և չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Փաստի առթիվ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի կողմից նյութեր են նախապատրաստվել։ Դատաբժշկական փորձաքննության 1497 եզրակացության համաձայն` Սիրանուշ Աղաջանյանի մարմնական վնասվածքները` աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցին, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքի, արյունազեղումների ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` դեպքի օրը, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ 25.06.2010թ. նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի, 183-րդ և 185-րդ հոդվածների հիմքով` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ 06.07.2010թ. Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ. Գյուլումյանը որոշում է կայացրել նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշումը վերացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական գործ հարուցելու մասին։ 13.07.2010թ. քրեական գործն ընդունվել է Էրեբունու քննչական բաժնի վարույթ։ 20.10.2010թ. որոշում է կայացվել Ալբերտ Ղամբարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել նշված հոդվածով։ 25.10.2010թ. միջնորդություն է ներկայացվել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու մասին, դատարանի 28.10.2010թ. որոշմամբ միջնորդությունը մերժվել է։ 28.10.2010թ. մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ 17.11.2010թ. Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, 30.11.2010թ. որոշմամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է։ 09.12.2010թ. Ալբերտ Ղամբարյանը հայտնաբերվել է, նույն օրը քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։ 20.12.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.02.2011թ. դատական ակտով ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է։ Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի հետ տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի հաշտվելու հիմքով։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության կողմից դատավճռի դեմ 09.03.2011թ. վերաքննիչ բողոք է բերվել։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 21.04.2011թ. որոշմամբ դատախազության վերաքննիչ բողոքը մասնակիորեն բավարարել է, բեկանել է Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.02.2011թ. դատավճիռը և քրեական գործը վերադարձրել է նույն դատարան` նոր քննության։ Քրեական գործը դատարանի վարույթ է ընդունվել 02.06.2011թ.։ 2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։ Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրվել է այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի հունիսի 21-ին ժ.21-ի սահմաններում հարբած վիճակում գալով տուն և տեղեկանալով, որ կինը` տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը, հեռախոսով զրուցում է կալանավայրում գտնվող եղբոր հետ, վիճաբանել է կնոջ հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին և աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների ու արյունազեղումների ձևով նրան պատճառել է մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել։ Այնուհետև Ալբերտ Ղամբարյանը քանդել է լվացքի պարանը, պատրաստել է օղ և կնոջից պահանջել է օղն անցկացնել պարանոցին, կինը հնազանդորեն կատարել է։ Շուրջ 15 րոպե տևողությամբ Ալբերտ Ղամբարյանը պարբերաբար օղը ձգել է կնոջ պարանոցին, այդ կերպ տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանին պատճառել ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանք։ Այնուհետև Ալբերտ Ղամբարյանը զանգահարել է ոստիկանություն և կատարվածի մասին հայտնել նրանց։ Հատոր 1 Գ.Թ. 102-104 Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը տուն է եկել ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում և տեսել է, որ կինը հեռախոսով խոսում է իր կալանավոր եղբոր հետ։ Քանի որ ինքը կնոջը նախկինում կտրականապես արգելել էր եղբոր հետ կապ պահպանել և նրա հետ հեռախոսային զրույց ունենալ, այդ պատճառով ծեծել է կնոջը, ապա լվացքի պարանից օղ պատրաստել, կնոջից պահանջել է այն իր վիզն անցկացնել, մյուս ծայրը բռնել է ինքը։ Հետո զանգահարել և կանչել է ոստիկաններին, ինքը կնոջը չի ցանկացել խեղդել։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում տված ցուցմունքում ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը հայտնել է, որ նշված արարքն ինքը կատարել է գիտակցաբար, ընտրել է այնպիսի եղանակ, որպեսզի տուժողի նկատմամբ դաժան վարվի ու նրան տառապանք պատճառի, օղակը կնոջ վիզն է անցկացրել, ցանկացել է նրան պատժել, ինչպես կպատժեն կենդանուն, երբեմն ձգել է պարանի ծայրը և պնդել օղակը, քանի որ դրանից «կայֆ» /հաճույք/ է ստացել և չնայած կնոջ բազմաթիվ թախանձանքներին` իրեն բաց թողնելու մասին, ինքը պարանը ձգած է պահել, մինչև իր կանչով եկել են ոստիկանները։ Հատոր 1 Գ.Թ. 50-51, 124-125, 155, 157, դատաքննության արձանագրություն, հատոր 2 Գ.Թ. 83-86 Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 21.06.2010թ. ամուսինը` Ալբերտ Ղամբարյանը, ինչպես միշտ, ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում տուն է եկել և տեսնելով, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է իր կալանավոր եղբոր հետ, մոտեցել է իրեն, ձեռքով հարվածել է իր աչքին, ապա քանդելով պարանը, մի ծայրից օղ է պատրաստել և գցել իր պարանոցին, մյուս ծայրը պահել է իր ձեռքին, պարանը պարբերաբար ձգել ու թողել է։ Ինքը ձեռքով բռնել է օղը, ցավ է զգացել օղը ձգելուց, շնչառությունը դժվարացել է, խնդրել է իրեն բաց թողնել։ Ամուսինը զանգահարել է ոստիկանություն, եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, տեսել են օղը իր վզին գցած, Ալբերտ Ղամբարյանին տարել են ոստիկանության բաժին։ Ամուսինն իրեն ֆիզիկական և հոգեկան ցավ ու տառապանք է պատճառել, ծաղրել է իրեն, ինքն իրեն ստորացած է զգացել։ Հատոր 1 Գ.Թ. 27-28, 59-60, 95-96, 158, դատաքննության արձանագրություն Տուժողը նույնպիսի ցուցմունք է տվել նաև ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում։ Հատոր 2 Գ.Թ. 83-86 Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի օպերլիազորներ Զորիկ Ավդիշոևի և Հովհաննես Ալեքսանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ դեպքի օրն իրենք հերթապահել են ոստիկանության Էրեբունու բաժնում։ Հերթապահ մասի ստացած ահազանգի կապակցությամբ ժ.21։00-ի սահմաններում գնացել են Երևանի Արցախի փողոցի 61 շենքի 11 բնակարան, տան դուռը կիսաբաց է եղել։ Երբ ներս են մտել, տեսել են, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը, ով եղել է ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, նստած էր անկողնու վրա, ձեռքին` պարանի մի ծայրը, իսկ մյուս ծայրը` օղի տեսքով, գցված էր պատուհանի մոտ կանգնած տուժողի պարանոցին։ Իրենք Ալբերտ Ղամբարյանին բերման են ենթարկել ոստիկանության Էրեբունու բաժին։ Հատոր 1 Գ.Թ. 65-66, 67-68, դատաքննության արձանագրություն Անձի սթափության մասին բժշկական հետազոտության արձանագրությամբ այն մասին, որ 21.06.2010թ. ժ. 23։35-ին կատարված հետազոտությամբ Ալբերտ Ղամբարյանի մոտ արձանագրվել է 3-րդ աստիճանի խմածություն։ Հատոր 1 Գ.Թ. 11-12 Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1497 եզրակացության համաձայն` Սիրանուշ Աղաջանյանի վնասվածքները` աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքի, արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` դեպքի օրը, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Հատոր 1 Գ.Թ. 16-17 Դատաբժշկական փորձագետ Ռիգել Վարդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի մարմնի վրա հայտնաբերված վնասվածքները առաջացել են բութ և կոշտ առարկաների ներգործությունից, իսկ պարանոցի ժապավենաձև վնասվածքները կարող էին տուժողի մոտ կարճ ժամանակով խանգարել նրա անարգել շնչառությանը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 89-90, դատաքննության արձանագրություն Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի կողմից դեպքի վայրը մատնացույց անելու և զննելու արձանագրությամբ այն մասին, որ տուժողը մատնացույց է արել պատուհանից դուրս երկու կողմերում պատի մեջ ամրացված երկու մետաղյա ձողերը, հայտարարելով, որ դրանց վրա նախկինում ամրացված է եղել լվացքի այն պարանը, որը դեպքի օրը ամուսինը` Ալբերտ Ղամբարյանը, քանդել, օղ է սարքել ու գցել է իր պարանոցին։ Զննությամբ պարանը չի հայտնաբերվել։ Հատոր 1 Գ.Թ. 97-101 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքերով ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։ Քրեական գործով Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են համարվում այն, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, նրա խնամքին են գտնվում երեք երեխաներ, որոնցից երկուսը` մինչև 14 տարեկան` ծնված 01.06.1999թ. և 09.06.2007թ.։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում երեք տարի ժամկետով, միաժամանակ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանին պատժից ազատել։ Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ չեն տարածվում համաներման ակտը չկիրառելու սահմանափակումները։ Ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը ենթակա է վերացման։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 14, 41, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նշանակելով ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. ընդունած «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ամբաստանյալ Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանին պատժից ազատել։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։ Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-06-2011 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 29-07-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 02-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 170 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 93 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 54 թերթից։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 05-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 170 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 93 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 54 թերթից |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0160/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 10-03-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-03-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Պ |
| Ազգանուն | Գյուլումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ալբերտ Ղամբարյան Բեկանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի /ՀՀ քր.օր-ի 119 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել , քրեական գործի վարույթը կարճվել է` տուժող Սիրանուշ Գագիկի Աղաջանյանի կողմից ամբաստանյալի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ / վերաբերյալ 10.02.2011թ. դատավճիռը և ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանին դատապարտել ՀՀ քր. օր-ի 119 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 12-03-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մարգո |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 18-03-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 21-03-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 21-04-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 21-04-2011 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը եվ գործն ուղարկվել է ստորադաս դատարան բեկանված մասով նոր քննության |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Ղամբարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտ դատավոր` Վ.Գրիգորյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Գործ հ.ԵԷԴ/0160/01/10 21 ապրիլի 2011թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՂԱՄԲԱՐՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ` Ս.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ` Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատական ակտի դեմ բերված Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Պ.Գյուլումյանի 06.07.2010թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ` Ա.Օսիպյանի 13.07.2010թ. որոշմամբ` քրեական գործը ընդունվել է վարույթ: 20.10.10թ. որոշմամբ` Ա.Ղամբարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: 25.10.10թ քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.10.10թ. որոշմամբ` մերժվել է: 28.10.10թ. որոշմամբ` մեղադրյալ Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 17.11.10թ. որոշմամբ` Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 30.11.10թ. որոշմամբ` քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև մեղադրյալ Ա.Ղամբարյանին հայտնաբերելը: 09.12.10թ. Ա.Ղամբարյանը հայտնաբերվել է: 09.12.10թ. որոշմամբ` քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է: 20.12.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատական ակտով` Ա.Ղամբարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է: Քրեական գործի վարույթը կարճվել է տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ: Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացվել է: Դատավճռի դեմ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Պ.Գյուլումյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 21.03.2011թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ: Գործի փաստական հանգամանքները Ա.Ղամբարանը 2010թվականի հունիսի 21-ին ժամը 21-ի սահմաններում հարբած վիճակում գալով տուն և տեղեկանալով որ կինը` գործով տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը հեռախոսով զրուցում է կալանավայրում գտնվող եղբոր հետ, վիճաբանել է կնոջ հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին և աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսի, պարանոցի և կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների ու արյունազեղումների ձևով նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել: Այնուհետև, Ա.Ղամբարյանը քանդել է լվացքի պարանը, պատրաստել օղ և կնոջից պահանջել օղն անցկացնել պարանոցին, որն էլ հնազանդորեն կատարել է նրա պահանջը: Շուրջ 15 րոպե տևողությամբ ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը պարբերաբար օղը ձգել է կնոջ պարանոցին, այդ կերպ տուժող Ս.Աղաջանյանին պատճառել թե ֆիզիկական ցավ, և թե մարմնական և հոգեկան տառապանք: Հավանաբար զղջալով կատարածի համար կամ գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ և չգիտակցելով իր գործողությունները, Ա.Ղամբարյանն անձամբ զանգահարել է ոստիկանություն և կատարածի մասին հայտնել իրավապահ մարմիններին, որոնք էլ մեկնել են դեպքի վայր և վերջինիս բերման ենթարկել ոստիկանության Էրեբունու բաժին: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքում դատախազը խնդրել է բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանին դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: Համաձայն բողոքի փաստարկների` դատարանը թույլ է տվել իրավաբանական սխալ, որի հետևանքով անհիմն Ալբերտ Ղամբարյանի մեղադրանքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով։ Դատարանը թույլ է տվել նաև քրեադատավարական նորմի խախտում, որպիսի հանգամանքներից ելնելով՝ դատավճիռը ենթակա է բեկանման։ Դատարանը ճիշտ է նկատել, որ խոշտանգման հանցակազմը սուբյեկտիվ կողմից պետք է կատարվի ուղղակի դիտավորությամբ և հանցավորը պետք է գիտակցի, որ իր դիտավորյալ բռնի գործողությունների հետևանքով անձին պատճառում է ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանք։ Ամբաստանյալ Ա.Ղամբարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ և տուն վերադառնալով, տեսել է կնոջը՝ Ս.Աղաջանյանին եղբոր հետ հեռախոսով զրուցելիս։ Քանի որ նախկինում զգուշացրել է կնոջը, որպեսզի գաղութում գտնվող եղբոր հետ հեռախոսով չզրուցի, զայրացել է և մոտենալով նրան ձախ ձեռքով հարվածել եմ նրա աջ այտին, որից հետո բռունցքով հարվածել է աջ աչքին, իսկ հետո երկու անգամ հարվածել է նրա պարանոցին։ Այդ ամբողջ ժամանակահատվածում Սիրանուշը լացելով խնդրել է, որ չխփի, սակայն ինքը նրա նման խնդրանքից ավելի է զայրացել և □չի կարողացել նրան չծեծել□։ Այնուհետև, քանդել է լվացքի համար նախատեսված պարանը, մի ծայրին օղակ արել այնպես, որ մյուս ծայրը ձգելով օղակը սեղմվի, օղակը տվել է Սիրանուշին և կարգադրել, որ այն գցի իր վիզը, որից հետո ինքը սկսել է ձգել պարանը□։ Նման մանրակրկիտ ցուցմունք տվող և դեպքի մանրամասները հստակ վերհիշող անձը չէր կարող չգիտակցել իր կողմից կատարված գործողությունների բնույթը և վտանգավորությունը։ Ինչպես Ա.Ղամբարյանի ցուցմունքների, այնպես էլ նրա գործողությունների վերլուծությունը միանշանակ համոզմունք են ստեղծում, որ Ա.Ղամբարյանը գործողությունները կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ։ Այլապես անհասկանալի է, թե մեղքի դրսևորման որ ձևը կարող է առկա համարվել, երբ անձը ծեծի է ենթարկում կնոջը, արձակում է պարանը, պատրաստում օղ, պահանջում այն անցկացնել պարանոցը, իսկ հետո էլ պարբերաբար ձգում է օղը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119 հոդվածով սահմանված է խոշտանգման հասկացությունը, ըստ որի՝ խոշտանգում է համարվում ցանկացած այնպիսի գործողությունը, որի միջոցով դիտավորյալ կերպով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք։ Խոշտանգումը օբյեկտիվ կողմից կարող է դրսևորվել ծեծի կամ այլ բռնի գործողությունների միջոցով։ Ցանկացած բռնի գործողություն, որի միջոցով տուժողին մարմնական կամ հոգեկան տառապանքներ են պատճառվում, կարող է դրսևորվել ինչպես ծեծելու, այնպես էլ սննդամթերքից, խմելու ջրից տևականորեն զրկելու, առողջության համար վնասակար պայմաններում թողնելու, ինչպես նաև այնպիսի գործողություններ կատարելու մեջ, որոնք կապված են ցավ պատճառելու հետ։ Հետևաբար՝ սիստեմատիկությունը օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ չի դիտվում: Դեպքի օրը Ա.Ղամբարյանը նախ ծեծի է ենթարկել կնոջը, ապա պարանը գցել է նրա պարանոցին և նստելով բազմոցին, իր առջև կանգնած կնոջը ցավ ու հոգեկան տառապանք պատճառելով՝ շուրջ 15 րոպե տևողությամբ պարբերաբար պարանը ձգել է պարանոցին, ու թուլացրել, որի հետևանքով օղակը սեղմվել է և Ս.Աղաջանյանը ցավ և հոգեկան տառապանք է կրել։ Այդ ընթացքում տուժողը բազմիցս խնդրել է նրան դադարեցնել բռնի գործողությունները, սակայն Ա.Ղամբարյանը չի դադարեցրել, միայն ընթացքում զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել, որ ցանկանում է սպանել կնոջը։ Մինչև ոստիկանների ժամանելու պահը նա շարունակել է պարանը սեղմել և խոշտանգել Ս.Աղաջանյանին։ Ոստիկանության աշխատակիցները ամուսիններին հայտնաբերել են նույն վիճակում՝ պարանի օղակը Ս.Աղաջանյանի պարանոցին անցկացված, իսկ մյուս ծայրը՝ Ա.Ղամբարյանի ձեռքում։ Ա.Ղամբարյանի բռնի գործողությունները խափանվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ նախկինում եղել են դեպքեր, երբ ինքն ալկոհոլի ազդեցության տակ վիճաբանել է Ս.Աղաջանյանի հետ և հարվածել է նրա մարմնի տարբեր մասերին։ Տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ իրենց միջև նախկինում ընտանեկան վիճաբանություններ եղել են, սակայն դրանք շուտ հարթվել են։ Ա.Ղամբարյանը դեպքի օրը տեսնելով, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է եղբոր հետ, մոտեցել է իրեն և զայրացած ձեռքով հարվածել է իր աջ աչքին, որից հետո բռունցքով հարվածել ձախ այտին և մի քանի հարված է հասցրել իր պարանոցի շրջանին։ Դրանից հետո արձակել է լվացքի պարանը, օղ է արել, որը տվել է իրեն և պահանջել, որպեսզի անցկացնի պարանոցը, որից հետո սեղմել է օղը և իր շնչառությունը վատացել է։ Շուրջ 15 րոպե Ա.Ղամբարյանը պարբերաբար սեղմել է օղակը, ինքը շնչահեղձ է եղել, ապա թուլացրել է օղակը։ Այդ գործողությունները շարունակել է մինչև ոստիկանների գալը։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Ղամբարյանը և տուժող Սիրանուշ Աղաջանյանը դատաքննության ընթացքում օգտվելով իրենց քրեադատավարական իրավունքից՝ հրաժարվել են դատարանում ցուցմունքներ տալուց, սակայն երբ դատարանի կողմից հրապարակվել են ամբաստանյալի և տուժողի նախաքննության ցուցմունքները, դրանք պատշաճ հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, թե ամբաստանյալը և թե տուժողը այդ ցուցմունքներից չեն հրաժարվել։ Դատաբժշկական փորձագետ Ռ.Վարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ Ս. Աղաջանյանի պարանոցի շրջանի քերծվածքներն ու արյունազեղումները, հնարավոր է առաջանային պարանոցի՝ օղով ազդեցության հետևանքով։ Պարանոցի սեղմման հետևանքով առաջացած մարմնական վնասվածքների բնույթից ելնելով, չի բացառվում, որ վերջինիս անարգել շնչառությունը պարանոցի օղակման հետևանքով կարճ ժամանակահատվածով խանգարվեր։ Վերոգրյալից բխում է, որ տուժողը ամուսնու գործողությունների ապրել է հոգեկան և ֆիզիկական տառապանք, ամեն անգամ օղը սեղմելիս նա մտածել է խեղդամահ լինելու մասին։ Հիմնավորվել է, որ տուժող Ս.Աղաջանյանը պարբերաբար ամուսնու կողմից ծեծի է ենթարկվել, սակայն ամուսնական կախվածության մեջ գտնվելով՝ չի ցանկացել հայտնել ճշմարտությունը։ Դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը, Ալբերտ Ղամբարյանի մեղադրանքն անհիմն վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով, մինչդեռ նրա արարքն ակնհայտորեն բովանդակում է ՀՀ քր. օր. 119 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշները։ Դատարանը թույլ է տվել նաև քրեադատավարական օրենքի խախտում։ Գտնելով, որ Ա.Ղամբարյանի արարքը համապատասխանում է ՀՀ քր. օր. 118 հոդվածի հատկանիշներին, որը հանդիսանում է մասնավոր մեղադրանքի գործ, հիմք ընդունելով ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտությունը, դատարանը պետք է կայացներ քրեական գործը վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշում։ Մինչդեռ դատարանը կայացրել է դատավճիռ և դատավճռով կարճել է գործի վարույթը։ Անգամ այդ պայմաններում Ալբերտ Ղամբարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին դատարանը չի անդրադարձել։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով բողոք բերած անձի փաստարկները, համաձայն որի, Ա.Ղամբարյանը ինչպես մինչև դեպքի օրը, այնպես էլ դրանից հետո մշտապես ծեծի է ենթարկել կնոջը, վիրավորել է նրա արժանապատվությունը, դեպքից հետո էլ և անգամ դատավճիռը կայացնելուց հետո նա շարունակել է իր նմանօրինակ գործողությունները, այն է` ծեծել է կնոջը, պատռել է նրա անձնագիրը, որի համար Էրեբունու քննչական բաժնում նրա նկատմամբ հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, տուժողի խնդրանքը` ամուսնուն քրեական պատասխանատվության ենթարկելու մասին, ամբաստանյալի բացատրությունը այն մասին, որ տվյալ արարքը ինքը կատարել է գիտակցաբար, ընտրել է այնպիսի եղանակ, որով հնարավոր կլիներ տուժողի հետ դաժան վարվել, նրան տառապանք պատճառել, գտավ, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, սակայն մասնակիորեն հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` 1.գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին 2.ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ ՀՀ միջազգային պայմանագիրը 3.առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում 4.դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 400-րդ հոդվածի` արդարացման դատավճիռը վերաքննիչ դատարանը կարող է բեկանել` կայացնելով մեղադրական դատավճիռ` ամբաստանյալի արդարացումն անհիմն լինելու մասին դատախազի, տուժողի և նրա ներկայացուցչի բողոքով: Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ Ա.Ղամբարյանին նախաքննությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ 2010թ. հունիսի 21-ին ժամը 20.50-ի սահմաններում իրենց տանը` Երևանի Արցախի փողոցի 61-րդ շենքի թիվ 6 բնակարանում անհիմն վիճաբանել է իրենից ամուսնական կախվածության մեջ գտնվող իր կնոջ` Ս.Աղաջանյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ վերջինիս ցավ, հոգեկան և մարմնական տառապանք պատճառելու նպատակով բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին, որից հետո քանդելով լվացքի պարանը և դրանից պատրաստելով օղ, կնոջը նվաստացնելու համար, նրանից պահանջել է այն անցկացնել պարանոցին, որը Աղաջանյանը կատարել է, ապա բռնելով կնոջ պարանոցին հագցված պարանի մյուս ծայրը, շուրջ 15 րոպեների ընթացքում պարբերաբար ձգել է օղը ու բաց թողել, այդ եղանակով սահմանափակելով կնոջ շնչառությունը: Նրա գործողությունների հետևանքով վնասվել է կնոջ աջ աչքի վերին կոպը, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսը, պարանոցի և կրծաքանդակի շրջաններում առաջացել են քերծվածքներ և արյունազեղումներ, որոնք առողջության վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննության առնելով Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ քրեական գործը, գտել է, որ Ա.Ղամբարյանի արարքին նախաքննական մարմինը տվել է իրավական ոչ ճիշտ որակում և արհեստականորեն նրան մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, այն դեպքում, երբ քննությամբ պարզվել է, որ չնայած ամուսնուց կախվածության մեջ գտնված Ս.Աղաջանյանի և նրա ամուսնու միջև նախկինում եղել են ընտանեկան վիճաբանություններ, սակայն դրանք բռնի գործողությունների բնույթ չեն կրել և շուտ հարթվել են, իսկ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի պահանջի` խոշտանգման դեպքում բռնի գործողությունները պետք է սիստեմատիկ բնույթ կրեն, խոշտանգումը պետք է կատարվի ուղղակի դիտավորությամբ, և անձը պետք է գիտակցի, որ իր գործողություններով տուժողին պատճառում է ֆիզիկական ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանք: Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ գործի քննության ընթացքում հիմնավորվել է, որ Ա.Ղամբարյանը կնոջը խոշտանգելու նպատակ չի ունեցել, այլ գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ անգամ չի գիտակցել իր գործողությունների բնույթը և դիտավորությունը, հետևաբար նրա արարքում բացակայում է խոշտանգման հանցակազմը, այլ այն համպատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածին, բայց քանի որ այս պարագայում բացակայում է տուժողի բողոքը, հետևաբար գործի վարույթը ենթակա է կարճման: Համաձայն քրեական գործում առկա նյութերի` քրեական գործի նախաքննության ընթացքում Ա.Ղամբարյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թ. հունիսի 21-ին երեկոյան ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում գալով տուն և տեսնելով, որ չնայած իր արգելքին, կինը հեռախոսով խոսում է կալանավայրում գտնվող եղբոր հետ, զայրացել է ու ապտակել է նրան, բռունցքով հարվածել է նրա աջ աչքին, ևս 2 անգամ նրա պարանոցի հետին մասին, այդ ամբողջ ընթացքում կինը լացելով խնդրել է, որ իրեն չծեծի, սակայն նրա խնդրանքից ավելի զայրանալով □չի կարողացել նրան չծեծել□: Այնուհետև քանդել է լվացքի պարանը, դրա մի ծայրով պատրաստել է օղակ, □այնպես, որ մյուս ծայրը ձգելով օղակը սեղմվի□, և օղակը տալով կնոջը ասել է, որ այն գցի պարանոցին, որն էլ կատարել է իր պահանջը, դրանից հետո, չնայած կնոջ բազմաթիվ խնդրանքներին, իրեն բաց թողնելու մասին, ինքը ձգել է պարանի ծայրը և սեղմել է օղակը նրա պարանոցին, ու թուլացրել է և մինչև ոստիկանության աշխատակիցների գալը շարունակ կատարել է նույն գործողությունը: Իր նպատակը եղել է կնոջը ցավ պատճառելը, □որպեսզի լսի□ իրեն: Նախկինում ևս եղել են դեպքեր, երբ ինքը կնոջը ծեծի է ենթարկել: Գործով տուժող Ս.Աղաջանյանի նախաքննական ցուցմունքների համաձայն` չի աշխատել, այլ զբաղվել է մանկահասակ երեխայի խնամքով: Ամուսինը` Ա.Ղամբարյանը օգտագործել է ոգելից խմիչքներ: 2010թ. հունիսի 21-ի երեկոյան նա դարձյալ խմիչք օգտագործած վիճակում եկել է տուն և երբ տեսել է, որ ինքը հեռախոսով զրուցում է եղբոր հետ, մոտեցել է իրեն, ապտակել է, ձեռքով հարվածել է աչքին, որից հետո 2 անգամ հարվածել է պարանոցին հետևի մասին, ապա քանդելով լվացքի պարանը նրա մի ծայրից պատրաստել է օղակ և հանձնարարել է իրեն օղակը գցել պարանոցին, որից հետո ձգել է պարանը և սեղմել է օղակը, ինքը ձեռքով բռնել է օղը, խնդրել է նրան չձգել օղակը, քանի որ զգացել է ցավ, բացի այդ, շնչառությունը դժվարացել է, սակայն նա մեկ ձգել է այն, մեկ թուլացրել ու այդպես շարունակել է մինչև ոստիկանների գալը: Այդ գործողությունների պահին, ամուսինը նստած է եղել անկողնու վրա, իսկ ինքը կանգնած է եղել նրա դիմաց, այդ ընթացքում ամուսինը զանգահարել է ոստիկանություն և ասել է, որ կնոջը սպանելու փորձ է կատարել: Չնայած ինքը չի սպասել, որ նա կսպանի իրեն, սակայն քանի որ նա խմած է եղել, վախեցել է, խնդրել է չսպանել: Պարանը մնացել է իր պարանոցին շուրջ 15 րոպե: Ընդհանուր իրավասության դատարանում թե Ա.Ղամբարյանը և թե տուժողը չնայած ցուցմունքներ չեն տվել, սակայն երբ հետազոտվել են նրանց նախաքննական ցուցմունքները, նրանք դրանց դեմ չեն առարկել: Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության` Ս.Աղաջանյանի մարմնական վնասվածքները աջ աչքի վերին կոպի, ստորին շրթունքի ներսային մակերեսին, պարանոցի, կրծքավանդակի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, իսկ համաձայն փորձագետ Ռ.Վարդանյանի ցուցմունքի` Աղաջանյանի պարանոցին առկա է ժապավենաձև վնասվածք և չի բացառվում, որ Աղաջանյանի անարգել շնչառությունը կարճ ժամանակով խանգարված լինի: Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում տուժողը խնդրեց ամուսնուն ենթարկել քրեական պատասխանատվության, քանի որ նա ինչպես մինչև հունիսի 21-ը, այնպես էլ դրանից հետո մշտապես ծեծի է ենթարկել իրեն, չարաշահել է խմիչքները, իսկ դեպքի օրն էլ թե ֆիզիկական և թե հոգեկան ցավ ու տառապանք է պատճառել իրեն, քանի որ երբ պարանը եղել է իր պարանոցին հագցված և նա երբեմն-երբեմն ձգել է այն, ինքը մտավախություն է ունեցել, որ կարող է շնչահեղձ լինել և խնդրել է նրան չսպանել իրեն: Նա իր արարքով ստորացրել է իրեն, ծաղրել: Այդ դեպքից հետո էլ ամուսինը ծեծի է ենթարկել իրեն, այրել է տունը, պատռել է անձնագիրը: Վերաքննիչ դատարանում գործի քննության ընթացքում Ա.Ղամբարյանը չժխտեց, որ կնոջը ծեծի է ենթարկել, ինչպես մինչև հունիսի 21-ը, այնպես էլ դրանից հետո, իսկ դեպքի օրն էլ նրան պատժել է դիտավորյալ, քանի որ նա չի ենթարկվել իրեն, հեռախոսով խոսել է եղբոր հետ, նրան դեպքի օրը ծեծելիս և օղակով նրա պարանոցը սեղմելիս ոչ միայն գիտակցել է իր գրծողությունների իմաստը, այլ դրանից հաճույք է ստացել /□կայֆ էի բռնում□/: Նրան պատժել է այնպես, ինչպես կպատժեն կենդանուն: Համաձայն խոշտանգումների և դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի դրսևորումների դեմ ՄԱԿ-ն Կոնվենցիայի` խոշտանգում է համարվում ցանկացած գործողություն, որի միջոցով որևէ անձի մտածված կերպով հասցվում է ցավ կամ տառապանք` մարմնական, կամ մտավոր, նվաստացվում է նրա արժանապատվությունը: Դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքը պատճառվում է մտածված ձևով` մտավոր կամ մարմնական զգալի ցավ կամ տառապանք պատճառելով, իսկ նվաստացնող վերաբերմունքը չնայած կարող է պակաս ցավ կամ տառապանք պատճառել, սակայն այն վիրավորում է և նվաստացնում տուժողին: Հետևաբար ըստ Կոնվենցիայի պահանջների` խոշտանգումը և դաժան վերաբերմունքը կարող է դրսևորվել թեկուզ և մեկ գործողությամբ: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի` խոշտանգումը ցանկացած այնպիսի գործողություն է, որի միջոցով դիտավորությամբ անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ, կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք: Այսինքն` նշված հոդվածի դիսպոզիցիայից ևս հետևում է, որ օբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է ցանկացած գործողությամբ, և ոչ թե պարբերական գործողություններով, որի միջոցով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ, կամ մարմնական, կամ հոգեկան տառապանք, հետևաբար տվյալ հոդվածով պատասխանատվություն առաջացնելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորի գործողությունը տուժողին ուժեղ ցավ կամ տառապանք պատճառեն: Սուբյեկտիվ կողմից խոշտանգումը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն` հանցավորը գիտակցում է, որ իր գործողություններով տուժողին պատճառում է ցավ, կամ տառապանք: Իսկ համաձայն Ա.Ղամբարյանի ցուցմունքի` նա ծեծի ենթարկելով կնոջը և նրա պարանոցին հագցրած պարանը ձգելու միջոցով ցանկացել է ոչ միայն ցավ պատճառել կնոջը և նաև ստորացնել նրա արժանապատվությունը: Նման պայմաններում ընդհանուր իրավասության դատարանը պատճառաբանելով, որ Ա.Ղամբարյանի արարքում բացակայում է խոշտանգման սուբյեկտիվ կողմը` ուղղակի դիտավորությունը, բացի այդ, նրա արարքը սիստեմատիկ բնույթ չի կրել այն դեպքում, երբ, համաձայն խոշտանգումների և դաժան, անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի դրսևորումների դեմ ՄԱԿ-ն Կոնվենցիայի, խոշտանգում է համարվում ցանկացած գործողություն, որի միջոցով որևէ անձի մտածված կերպով հասցվում է ցավ կամ տառապանք` մարմնական, կամ մտավոր, նվաստացվում է նրա արժանապատվությունը, Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ անհիմն կայացրել է արդարացման դատավճիռ: Բացի այդ, դատարանը պատճառաբանել է նաև, որ գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ Ա.Ղամբարյանը չի գիտակցել, թե ինչ է անում այն դեպքում, երբ Ա.Ղամբարյանի նկատմամբ նշանակված չի եղել փորձաքննություն պարզելու համար այն հարցը, թե նա արարքը կատարելու պահին գիտակցել և ղեկավարել է իր գործողությունները, թե ոչ, հետևաբար դատարանը չի ունեցել իր տրամադրության տակ այդ փաստը հիմնավորող փաստարկներ և ապացույցներ և նման եզրահանգման գալու համար: Այնուամենայնիվ, եթե դատարանը հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալը գտնվել է պաթոլոգիական հարբածության վիճակում, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի հիմքով նրան պետք է ճանաչեր անմեղսունակ: Նոր դատաքննության ընթացքում դատարանը կարող է տվյալ հարցը պարզելու համար համապատասխան դատավարական գործողություններ իրականացնել, այդ թվում` անհրաժեշտության դեպքում նշանակել փորձաքննություն: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի դրույթները վերը նշված հանգամանքների պայմաններում չեն կարող կիրառվել, քանի որ արդարացվածի անմեղությունը կասկած է հարուցում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկանված մասով դատական ակտը մտնում է օրինական ուժի մեջ: ՀՀ վերաքննիչ դատարանը նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ համաձայն ՄԱԿ-ի կոնվենցիայի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի խոշտանգում է համարվում ցանկացած այնպիսի գործողություն, որի միջոցով դիտավորյալ կերպով անձին պատճառվում է ուժեղ ցավ, մտավոր կամ մարմնական կամ հոգեկան տառապանք, կամ նվաստացվում է նրա արժանապատվությունը, իսկ Ա.Ղամբարյանը իր գործողություններով տուժողին պատճառել է թե մարմնական և թե հոգեկան ցավ և թե նվաստացրել է նրա արժանապատվությունը, գտավ, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով կայացնելով Ա.Ղամբարյանի վերաբերյալ արդարացման դատավճիռ թույլ է տվել օրենքի խախտում, որն էլ նկատի ունենալով գտավ, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտը պետք է բեկանվի և քրեական գործը պետք է վերադարձվի նույն դատարան` նոր քննության, քանի որ խախտումները վերաքննիչ դատարանը չի կարող ուղղել: Նոր քննության ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել գործի օբյեկտիվ, բազմակողմանի և լրիվ դատաքննություն, գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատել պատշաճ իրավական շրջանակներում, որից հետո նոր հնարավոր կլինի պարզել ամբաստանյալի մեղավորության կամ անմեղության հարցը: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-396-րդ, 398-399-րդ վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն, այն է` Ալբերտ Մարտինի Ղամբարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 10-ի դատավճիռը բեկանել և գործը վերադարձնել նույն դատարան` նոր քննության: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 21-04-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 25-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 170,93 |
| Գործին կից նյութեր | անձնագիր, վիճ.քարտ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 25-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 170, 93 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | Ալբերտ Ղամբարյանի անձնագիրը, վիճ. քարտը: |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-7459/11 |