Գործ հ. ԵԷԴ/0156/01/10

Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

14 մարտի 2012թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.ՉԱՐԽԻՖԱԼԱԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Կ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Վ.ԲԱԲԱՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ. Չարխիֆալակյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննութան առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Նորիկ Սուրենի Խալաթյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Աշոտ Գառնիկի Հովակիմյանի կողմից թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու, իսկ Հարություն Լևոնի Ղարիբյանի և Մուրադ Սարգսի Հովսեփյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում 18.02.2010թ. հարուցվել է թիվ 13109310 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին և 266-րդ հոդվածի 1-ին մասերով:
23.06.2010թ. որոշում է կայացվել Աշոտ Հովակիմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավոումը, իսկ Հարություն Ղարիբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Մուրադ Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
04.06.2010թ. որոշում է կայացվել Նորիկ Խալաթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նախաքննության ընթացքում Նորիկ Խալաթյանի գտնվելու վայրը պարզելու, նրան քննության ներկայացնելու ուղղությամբ ձեռնարկված քննչական և օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումները դրական արդյունք չեն տվել, ուստի 30.07.2010թ. որոշում է կայացվել Նորիկ Խալաթյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին, որի կատարումը հանձնարարվել է ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնին:
25.06.2010թ. որոշում է կայացվել թիվ 13109310 քրեական գործից Նորիկ Խալաթյանի վերաբերյալ մասն անջատելու, առանձին վարույթ կազմելու և թիվ 13109370/1 համարը շնորհելու մասին:
17.07.2010թ. Նորիկ Խալաթյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին:
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 13109310/1 քրեական գործով վարույթը վերսկսելու և նախաքննություն կատարելու վերաբերյալ:
17.07.2010թ. Նորիկ Խալաթյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորման հարցի կրկնակի քննության արդյունքում վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը, որի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. հուլիսի 17-ից:
ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկից ստացված նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում 17.09.2010թ, հարուցվել է թիվ 12136210 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով:
12.10.2010թ. Կենտրոնականի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ. Ավագյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 12136210 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և թիվ 13109310/1 քրեական գործին միացնելու մասին:
01.12.2010թ. որոշում է կայացվել Նորիկ Խալաթյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով և 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք առաջադրելու մասին:
Նույն օրը Նորիկ Խալաթյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1 կետերով և 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
10.10.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` դատարան/:
Դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 02-ի դատավճռով Նորիկ Խալաթյանը ՀՀ քրեական օրենսգքրի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է:
Նորիկ Սուրենի Խալաթյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: “Հայաստանի Հանրապետության անկախության 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին” ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Նորիկ Խալաթյանը ազատվել է պատժից:
Նորիկ Խալաթյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատարանի դատական նիստերի դահլիճում:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ զույգ կապույտ գույնի գուլպաները և դրանցից լուծամզված 0.365 գրամ չոր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոցը թողնվել է սույն քրեական գործից անջատված և նախաքննական մարմնի կողմից որպես առանձին վարույթ քննվող թիվ. 15109710 քրեական գործում:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում քննված թիվ. ԵԿԴ/0179/01/10/ գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող և դատաքննության ընթացքում հետազոտված Ա.Հովակիմյանի մոտից հայտնաբերված 3.73 գրամ ընդհանուր քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը վերադարձվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող Ա.Հովակիմյանի և Հ.Ղարիբյանի կողմից օգտագործված հեռախոսահամարների վերծանումները և դրանց 0882 համարի սկավառակը, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում 20.02.2010թ. դռնփակ դատական նիստում քննված Ա.Հովակիմյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդության վերաբերյալ դատական նիստի արձանագրության լազերային կրիչը, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննված թիվ. ԵԿԴ/0179/01/10/ գործով դատական նիստի ձայնագրառման լազերային կրիչը` 22.09.2010թ., 14.10.2010թ., 21.10.2010թ. և 30.11.2010թ. դատական նիստերի ձայնագրառումներով, ինչպես նաև ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում վերաքննության կարգով քննված թիվ. ԵԿԴ/0179/01/10/ գործի 03.02.2011թ. դատական նիստի ձայնագրառման լազերային կրիչը թողնվել է քրեական գործում:
Նորիկ Սուրենի Խալաթյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա նախաքննական մարմնի կողմից դրված կալանքը վերացվել է:
Վերոնշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ. Չարխիֆալակյանը:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխան են ներկայացրել պաշտպաններ Կ. Գրիգորյանը և Վ. Բաբայանը:
Վերաքննիչ դատարանի 23.01.2012թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։

2.Գործի փաստական հանգամանքները

Նորիկ Խալաթյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իրացնելու նպատակով, գործի քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում, ապօրինի ձեռք է բերել, պահել և 2009 թվականի դեկտեմբեր ամսից մինչև 2010 թվականի փետրվար ամիսն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Տիգրան Մեծ փողոցի նրբանցքում վաճառելու միջոցով, պարբերաբար Աշոտ Գառնիկի Հովակիմյանին ապօրինի իրացրել է երեքական տուփ` յուրաքանչյուրը 2.5գրամ քաշով, 8000 ՀՀ դրամ արժողության, խոշոր չափի, ընդհանուրը` 25 տուփ, 48 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց:
Բացի այդ, նշված հանցավոր արարքը կատարելու մեղադրանքով Նորիկ Խալաթյանը 2010թվականի հուլիսի 17-ից կալանավորված լինելով և գտնվելով ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, կրկին անգամ, նպատակադրվել է առանց իրացնելու նպատակի, անհայտ անձից ապօրինի ձեռք բերել ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. 2010 թվականի սեպտեմբերի 9-ի առավոտյան տեղեկանալով, որ խցակից Նելսոն Իսունցը զանգահարել է կնոջը, գործով վկա Աննա
Հարությունյանին և խնդրել մեկուսարան ծխախոտ ու քաղցրավենիք տանել, ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը մոտեցել է Ն.Իսունցին և առաջարկել, որպեսզի վերջինիս կինը` Ա.Հարությունյանն իր ընկերների կողմից իրեն ուղարկվող հագուստները նույնպես բերի քրեակատարողական հիմնարկ, սակայն Ն.Իսունցը հրաժարվել է կատարել Նորիկ Խալաթյանի խնդրանքը, պատճառաբանելով, որ կինը ուրիշի համար հանձնուք չի բերի: Դրանից հետո, Նորիկ Խալաթյանը հեռախոսազրույց է ունեցել հոր, գործով վկա Սուրեն Խալաթյանի հետ և խնդրել հանձնուք բերել, միաժամանակ Ն.Իսունցին առաջարկել, որ կինը նրա համար նախատեսված հանձնունքը փոխանցի Երևանի Էրեբունու շուկայի մոտ սպասող իր հորը: Այդ ընթացքում Նորիկ Խալաթյանը զանգահարել է Էրեբունի շուկայի շրջակայքում կաղամբի մանրածախ առևտրով զբաղվող, գործով վկա Վահան Սիմոնյանին և խնդրել ծանոթների կողմից իր համար նախատեսված հագուստները բերել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկ: Վերջինս պատճառաբանել է, որ զբաղված է և չի կարող անձամբ այցելել քրեակատարողական հիմնարկ, սակայն համաձայնվել է սպասել և տաքսի ավտոմեքենայով իրեն մոտեցող անձանցից վերցնել պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ դրված հագուստները: Քիչ անց Վ.Սիմոնյանը Նորիկ Խալաթյանի ցուցումով, անծանոթ անձանցից վերցրել է հագուստներով տոպրակը, որում եղել է խոշոր չափի` 0.365 քաշով ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոցով ներծծված մեկ զույգ գուլպաներ: Ժամանակ չունենալով սպասել, Վ.Սիմոնյանը նշված տոպրակը փոխանցել է շուկայի տարածքում ավտոյուղերի վաճառքով զբաղվող, գործով վկա Անդրանիկ Գյուլվանեսյանին: Այնուհետև, վկա Ն.Իսունցի խնդրանքով, վերջինիս կինը` Ա.Հարությունյանը մոտեցել է Ա.Գյուլվանեսյանին, նրանից վերցրել Նորիկ Խալաթյանի համար նախատեսված հանձնուքը, որից հետո Ն.Իսունցի համար նախատեսված հանձնուքի հետ միասին Էրեբունու շուկայի հարևանությամբ գտնվող ՙՍթար՚ խանութի մոտ փոխանցել Նորիկ Խալաթյանի հորը, գործով վկա Սուրեն Խալաթյանին: Վերջինիս կողմից որդու համար նախատեսված հանձնուքը մեկուսարան հանձնելու ժամանակ, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների կողմից կատարված զննությամբ հայտնաբերվել է խոշոր չափի` 0.365 գրամ քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոցով ներծծված մեկ զույգ գուլպաները, իսկ Նորիկ Խալաթյանի հանցավոր մտադրությունն ավարտին չի հասցվել` նրա կամքից անկախ հանգամանքներով:

3.Դատաքննությամբ դատարանի կողմից հետազոտված ապացույցները

Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը առաջադրված մեղադրանում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Դատարանի կողմից հրապարակվել և հետազոտվել է ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները ըստ որի վերջինս առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, քանի որ ինքը որևէ մեկին թմրամիջոց չի իրացրել և մեկուսարանում գտնվելու ընթացքում նպատակ չի ունեցել թմրամիջոց ձեռք բերել, այնուհետև հրաժարվել է ցուցմունք տալ: Հետագա ցուցմունքներում ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը հայտնել է, որ 2010 թվականի հուլիսի 17-ին Երևանի Կենտրոնի քննչական բաժնի կողմից կալանավորվել է թմրամիջոցներ իրացնելու համար և կալանքի տակ գտնվել ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 28 խցում: Խցակիցների հետ գտնվել է սովորական փոխհարաբերությունների մեջ: Կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում իր նախկին կինը` Ռուզաննա Թարջումանյանը իրեն է ուղարկել /077/66–44–68 բջջային հեռախոսահամարը, որից օգտվել է ոչ միայն ինքը, այլ նաև խցակիցները: Խցում կարգն այնպիսին է եղել, որ հեռախոսը միշտ գտնվել է սեղանի վրա, ով ցանկացել վերցրել զանգահարել է և բոլորն էլ իրենց հերթին լիցքավորել են հեռախոսը: 2010 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ժամը 10:30-ից 11-ի սահմաններում,հաշվառումը ավարտելուց հետո պառկել է քնելու, իսկ հեռախոսը գտնվել է խցի սեղանի վրա: Իր հիշելով ժամը 16-ի սահմաններում, քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները իրենց բոլորին դուրս են հանել խցից և այդ ժամանակ էլ նրանցից տեղեկացել է, որ տվյալ օրը հայրը իր անունով հանձնուք է բերել, որում հայտնաբերվել է ինչ-որ հեղուկով թրջված մեկ զույգ նասկի: Լսելով այդ զարմացել է, քանի որ ինքը հորը չի խնդրել իր մոտ գալ և հայրն էլ իր հերթին չի զգուշացրել իր մոտ գալու մասին: Դրանից անմիջապես հետո իրեն տարել են պատժախուց: Այնտեղ 10 օր մնալուց հետո իրեն տեղափոխել են թիվ 59 խուց, որտեղ և գտնվում է մինչև այժմ: Ներկայումս էլ իր համար հանելուկ է, թե ինչու է հայրը առանց իրեն զգուշացնելու եկել քրեակատարողական հիմնարկ և որտեղից է նրա մոտ հայտնվել այդ հեղուկով թրջված նասկիները: Այդ օրը ինքն ընդհանրապես չի զանգահարել հորը և չի խնդրել գալ իր մոտ, քանի որ այդ ընթացքում քնած է եղել և տեղյակ չէ, թե ով է իր անունից զանգահարել ու զրուցել հոր հետ: Հայրը մեծահասակ, ծեր մարդ է և լավ չի լսում, հավանաբար չի տարբերել իր ձայնը և հավատալով եկել է բերդ: Ինքը ոչ մեկից թմրամիջոց չի խնդրել և տեղյակ չէ, թե ով է զրուցել հոր հետ: Բացի այդ, ինքը խցակիցներից ոչ մեկի հետ չի զրուցել և ոչ-ոք չի խնդրել որպեսզի իր հայրը հանձնուք բերի: Շուրջ 2 ամիս նստած լինելով նույն խցում, նրանց հետ գտնվել է գրեթե հարազատ փոխհարաբերությունների մեջ, խցակիցներով գիտեն բոլորի հասցեներն ու հարազատներին, իսկ հեռախոսի մեջ հոր համարի դիմաց գրված է ՙատեց՚: Թմրամիջոցի մասին ինքը ոչինչ չի իմացել, նշված թմրամիջոցը իր համար չէ նախատեսված եղել, չգիտե, թե ով է այն ուղարկել կամ ում համար է նախատեսված եղել, ինքը երբևէ թմրամիջոցներ չի օգտագործել:
Վկա Արման Նիկողոսի Մազմանյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Ավան և Նոր-Նորք բաժնում, որպես տեղամասային տեսուչ: Մինչ աշխատանքի ընդունվելը` 2010 թվականի փետրվարի 17-ին զբոսնել է Երևանի Պարոնյան փողոցով, երբ իրեն է մոտեցել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնի բաժնի աշխատակիցներից մեկը և հրավիրել որպես ընթերակա մասնակցելու մի անձնավորության անձնական խուզարկությանը: Ինքը համաձայնվել, գնացել է Կենտրոնական բաժին, որտեղ խուզարկության են ենթարկել Աշոտ անունով մի անձնավորության, որի բաճկոնի աջ գրպանից հայտնաբերվել է թղթի մեջ փաթեթավորված, դեղնականաչավուն զանգված, որը կշռվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է: Այդ գործողության կապակցությամբ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն և այն ստորագրվել մասնակիցների կողմից: Խուզարկության ընթացքում այդ անձնավորությունը հայտարարել է, որ հայտնաբերվածը ՙՊլան՚ է: Բացի Աշոտ անունով անձնավորությունից բաժնում եղել են ևս երկու անձնավորություններ, որոնց խուզարկությունները իրականացվել են առանձին սենյակներում, սակայն այդ երկու անձնավորությունների մոտից որևէ բան չի հայտնաբերվել:
Էդգար Էդիկի Ծատուրյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՙՄՄՄ՚ ՍՊ ընկերությունում, որպես արեստավոր: Ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանին չի ճանաչում: 2010 թվականի փետրվարի 17-ին, ոստիկանության աշխատակիցների կողմից հրավիրվել է ոստիկանության Կենտրոնի բաժին և որպես ընթերակա մասնակցել Աշոտ Հովակիմյանի անձնական խուզարկությանը, որի ընթացքում նրա սպորտային բաճկոնի աջ գրպանից հայտնաբերվել է թղթի մեջ փաթեթավորված դեղնականաչավուն զանգված: Նշված զանգվածը կշռվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է: Այդ կապակցությամբ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն և այն ստորագրվել մասնակիցների կողմից: Այդ ընթացքում խուզարկության է ենթարկվել ևս մեկ անձ, սակայն ինքը այլ մանրամասնություններ չի հիշում, քանի որ դեպքից շուրջ մեկ տարի է անցել:
Վկա Նելսոն Սերյոժայի Իսունցը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թվականի հոկտեմբեր ամսին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման և պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում` թիվ. 28 խցում: 2010թվականի սեպտեմբերի 9-ին զանգահարել է կնոջը` Աննա Հարությունյանին, սակայն ներկայումս կոնկրետ չի հիշում, թե ինչու է զանգահարել: Հիմնականում զանգահարել և նրանցից հանձնուքի ձևով ծխախոտ ու քաղցրավենիք է խնդրել բերել: Տվյալ օրը կինը քրեակատարողական հիմնարկ չի եկել, քանի որ իրենք հաշմանդամ երեխա ունեն և նա ուղղակի չի կարողացել գալ: Ինչ վերաբերվում է Նորիկի հոր կողմից տվյալ օրը բերված հանձնուքին, ապա ինքը որևէ բան չի հիշում, ինչպես նաև չի հիշում, թե ինչ կապակցությամբ է առերեսում կատարվել ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի հետ: Նաև չի հիշում Նորիկը իրեն ինչ-որ բան խնդրել է, թե ոչ: Ներկայումս այդ օրվա հետ կապված որևէ այլ բան չի հիշում, քանի որ բավականին երկար ժամանակ է անցել: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Նորիկի հայրը այդ օրը գալու է բերդ և կնոջը ասել է, որ Էրեբունու շուկայի մոտ հանդիպի և նրան փոխանցի իր համար նախատեսված հանձնուքը: Միաժամանակ հեռախոսով կնոջը ասել է, որ յուղ ծախողից վերցնի Նորիկի համար նախատեսված սիգարետը և իր հանձնուքի հետ փոխանցի Նորիկի հորը, սակայն կոնկրետ ով է իրեն խնդրել հանձնուքի համար, այժմ չի հիշում: Նախաքննության ընթացքում առերեսման ժամանակ քննիչի հարցին պատասխանել է, որ Նորիկի հորը զանգահարել է հենց Նորիկը, քանի որ բացի նրանից ոչ-ոք իրավունք չուներ նրա հորը զանգահարել: Դրանից հետո իրեն է զանգահարել կինը և հայտնել, որ Նորիկի համար նախատեսվածը ոչ թե սիգարետ է, այլ ինչ-որ փաթեթ և ինքն ասել է, որ փաթեթը փոխանցի Նորիկի հորը: Բոլորին էլ պարզ էր, որ ինչպես փաթեթը, այնպես էլ նրա մեջի եղածը պատկանում է Նորիկին:
Վկա Գառնիկ Խաչիկի Դանիելյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ներկայումս զբաղվում է մասնավոր աշխատանքներով, սակայն 2010 թվականին տաքսի ավտոմեքենա է վարել: 2010 թվականի սեպտեմբերի 9-ին իրեն է զանգահարել ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 28 խցում պատիժ կրող եղբայրը` Հարություն Դանիելյանը և հայտնել, որ իր խցակիցներից մեկի հայրը ցանկանում է մեկուսարան գալ, սակայն հաշմանդամ է և խնդրել է նրան մեքենայով բերել: Ինքը համաձայնվել, գնացել է նրանց ասած տեղը, հանդիպել մի տարեց մարդու, այնուհետև վերջինիս խնդրանքով գնացել են Էրեբունի փողոցում գտնվող ՙՍթար՚ սուպերմարկետ, որտեղից նա առևտուր է կատարել, իսկ ինքը նրան օգնել է գնումները մեքենայում տեղավորել: Դրանից հետո իրեն կրկին զանգահարել և խնդրել են խանութի մոտ սպասել` մինչև մի կին կգա և հանձնուք կփոխանցի, որից հետո նոր միայն գնան մեկուսարան: Շուրջ մեկ ժամ սպասելուց հետո իրենց է մոտեցել մի աղջիկ, փոխանցել տոպրակ և գումար: Պապիկն այդ տոպրակը դրել է մեկ ընդհանուր տոպրակում և իրենք գնացել են մեկուսարան: Այդ ընթացքում պապիկի հեռախոսին են զանգահարել մեկուսարանից և ճշտել, թե ինչու են ուշանում: Հասնելով մեկուսարան ինքը պապիկին օգնել է տոպրակով հանձնուքը տանել, այնուհետև նրա խնդրանքով լրացրել է համապատասխան փաստաթղթեր, քանի որ նա լավ չի տեսել: Դրանից հետո ինքը դրսում է սպասել, մինչև պապիկը վերջացնի հանձնուքի հանձնելը: Այնուհետև իրեն են մոտեցել մեկուսարանի աշխատակիցները և հրավիրելով ներս հայտնել, որ հանձնուքի միջից հայտնաբերել են թմրամիջոցով ներծծված նասկի: Ինքը հայտնել է, որ ընդամենը տաքսու վարորդ է և տեղյակ չէ հանձնուքի պարունակությունից, ուղղակի օգնել է տարեց մարդուն և որ այդ տոպրակը իրենց է փոխանցել մի կին:
Աննա Հարությունի Հարությունյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ վկա Նելսոն Իսունցը իր ամուսինն է, որը 2009թվականի նոյեմբեր ամսից գտնվում է կալանքի տակ` ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 28 խցում: 2010թվականի սեպտեմբերի 9-ի առավոտյան, ինքը եկել է Երևանի ՙԱրաբկիր՚ բժշկական կենտրոն, քանի որ երեխայի հիվանդության էպիկրիզը պետք է վերցներ, սակայն մոռացել է իր հետ վերցնել անձնագիրն ու սոցիալական քարտը, որի կապակցությամբ բժիշկներին խնդրել է նախապատրաստել էպիկրիզը, իսկ ինքը վերադարձել է տուն` անձնագրի հետևից: Այդ ընթացքում զանգահարել է ամուսինը և ճշտել արդյոք իր մոտ գումար կա, թե ոչ: Տեղեկանալով, որ երեխայի թոշակը նոր է ստացել, իրենից խնդրել է ծխախոտ, սուրճ և քաղցրավենիք բերել մեկուսարան, սակայն ինքը մերժել է, քանի որ գտնվել է հիվանդանոցում: Դրանից հետո կրկին զանգահարել է ամուսինը և կրկին խնդրել հանձնուք տանել, սակայն ինքն ամուսնուն նախատել է, որ հոգնած է և ի վիճակի չէ գալ մեկուսարան, խոստանալով, որ երկուշաբթի օրը կայցելի: Նա համաձայնվել է, սակայն քիչ անց կրկին զանգահարել և հայտնել է, որ իր ընկերոջ հայրը հանձնուք է տանելու և խնդրել, որպեսզի ծխախոտը, սուրճն ու քաղցրավենիքը փոխանցի նրան: Այդ ընթացքում ամուսինը մի քանի անգամ է զանգահարել և կոնկրետացրել, թե որտեղ պետք է փոխանցի հանձնուքը: Խոսակցություններից մեկի ժամանակ խնդրել է նաև Էրեբունի փողոցում ձմերուկ վաճառողի մոտից տոպրակ վերցնել, սակայն ինքն այդ ձմերուկ վաճառողին չի գտել և զանգահարելով ամուսնուն տեղեկացրել է, որ ձմերուկ վաճառողը բացակայում է: Ամուսնուց տեղեկացել է, որ վերջինս տոպրակը թողել է նույն փողոցում յուղի վաճառքով զբաղվող անձնավորության մոտ ևառաջարկել է մոտենալ նրան ու խնդրել Վահանի թողած տոպրակը: Ինքը մոտեցել է այդ անձնավորությանը, վերցրել տոպրակը և ամուսնու ցուցումով այն պետք է փոխանցեր ամուսնու ընկերոջ հորը, որը տարիքով մեծահասակ մարդ է եղել և իրեն մոտենալ չի կարողացել: Այնուհետև, ամուսնու ցուցումեվ գնացել է Էրեբունի փողոցում գտնվող ՙՍթար՚ սուպերմարկետի մոտ, հանդիպել տաքսի ավտոմեքենայով իրեն սպասող պապիկին և փոխանցել այդ տոպրակը, ինչպես նաև իր կողմից ամուսնու համար պատրաստած հանձնուքը և 11.000 ՀՀ դրամ գումար, որից հետո հեռացել է: Հետագա իրադարձությունների մասին ինքը որևէ տեղեկություն չունի, քանի որ դա իրեն չի հետաքրքրել”
Վկա Նվեր Անդրանիկի Դիլբոյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի հետ գտնվում է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ: 2009թվականի սեպտեմբեր ամսին, գյուղմթերքների շուկայում ծանոթացել է Նորիկի հետ, որը գյուղմթերքներ էր վաճառում: 2009թվականի դեկտեմբեր ամսից սկսել են համատեղ բնակվել իր տանը: Վերջինս այդ ժամանակ վատառողջ է եղել և ինքն օգնել է նրան բուժվելու հարցերում, քանի որ Նորիկը իր վրա լավ մարդու տպավորություն է թողել, որի պատճառով էլ համաձայնվել է նրա հետ փաստական ամուսնական կյանք վարել: Աշոտ Հովակիմյան անվամբ անձնավորության չի ճանաչում: 2010թվականի հուլիսի 17-ի առավոտյան, երբ իրենց տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և Նորիկին ցանկացել են տանել բաժին, ինքն անընդհատ փորձել է ճշտել պատճառը, սակայն իրեն ոչինչ չեն հայտնել, այլ միայն հաջորդ օրն է տեղեկացել Նորիկին ոստիկանության բաժին տանելու պատճառի մասին: Նորիկի բարեկամներից և ծանոթներից իր տուն են այցելել միայն նրա քույրն ու հայրը: 2009թվականի դեկտեմբեր ամսից մինչև 2010թվականի մարտ ամիսը, կիսաանկողնային վիճակում և վատառողջ լինելու պատճառով Նորիկը գտնվել է իր մշտական հսկողության ներքո` մինչև վերջնական ապաքինվելը: Այդ ընթացքում նա անընդհատ գտնվել է իր հսկողության տակ: Նորիկի կալանավորվելուց հետո էլ, մինչ օրս նրա հետ պահպանում է կապերը և հաճախակի հանձնուքներ է տարել մեկուսարան: Հանձնուք է տարել նաև 2010թվականի սեպտեմբերի 8-ին: Հաջորդ օրը իր հեռախոսահամարին զանգ է եկել և ինքը կարծել է, թե Նորիկն է, սակայն զանգողը եղել է նույն խցի կալանավորներից, որին ինքը չի ճանաչել, սակայն գիտի նրա անունը` Արտակ: Վերջինս հայտնել է, որ Նորիկին կարսեր են տարել, իսկ պապիկին` հորը բռնել են, քանի որ հանձնուքի մեջ թմրամիջոց է եղել:
Միաժամանակ հայտնել է, որ Նորիկի հորը ինչ-որ մեկը նույն հեռախոսահամարից զանգահարել և Նորիկի անունից խոսելով հանձնուք է ուզել: Դրանից հետո, երբ կարողացել է խոսել Նորիկի հետ, վերջինս պատմել է, որ ինքը հորից հանձնուք չի ուզել և տեղյակ չէ, թե ով է իր անունից հանձնուք ուզել: Այդ դեպքից հետո Նորիկը զայրացել է հոր վրա և արգելել ընդհանրապես հանձնուք տանել: Միջադեպից հետո ինքը խոսել է նաև Վահան Սիմոնյանի հետ, որը իր նախկին հարևանն և Էրեբունու շուկայի շրջակայքում ձմերուկ է վաճառում: Վերջինս հայտնել է, որ տվյալ օրը իրեն Նորիկը չի զանգել, այլ զանգահարել է Արտակը և հայտնել, որ մի կին պետք է հանձնուք բերի, սակայն ինքը հայտնել է, որ գնալու է առևտուր անելու և այդ տոպրակը թողել է յուղ վաճառողի մոտ: Բացի այդ, Վահանը հայտնել է, որ դեպքից հետո նրան վախեցրել են և նա վախեցել է որևէ մեկի անունը տալ, ստիպված տվել է Նորիկի անունը, իսկ Նորիկի նախկին պաշտպանն ասել է, որ նրան ոչինչ չի լինի: Երբ ամուսինը կարցերում է եղել, իրեն զանգահարել է խցակից Արտակը և 40.000 ՀՀ դրամ գումար ուզել, որպեսզի Նորիկին կարցերից հանի: Ինքը ուղարկել է այդ գումարը, սակայն իրեն խաբել են: Այդ կապակցությամբ ինքը զանգահարել է Արտակին և փորձել ճշտել, թե ինչու է նա իրեն խաբել, այդ ընթացքում հեռախոսը վերցրել է նրանց խցից մեկ այլ կալանավոր, որը ներկայանալով որպես Սարի Թաղի Վարդան, հայտնել է, որ այդ նասկիները իր համար են նախատեսված եղել, ինքը վախենում է վիզ վերցնել, իսկ տոպրակը փոխանցող աղջիկը իր ընկերուհին է, որն արդեն մեկնել է Մոսկվա: Նախաքննության ընթացքում իրենց նախկին պաշտպանը ինչպես ասել, այնպես էլ վարվել են, սակայն երբ Նորիկին մեղադրանք են առաջադրել և գործի քննությունն ավարտվել է, Նորիկը զանգահարել ու հայտնել է, որ հրաժարվում է այդ պաշտպանի ծառայությունից: Ինքը հասկացել է, որ խաբնվել են նաև պաշտպանի կողմից:
Վկա Սուրեն Սարգսի Խալաթյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանն իր հարազատ որդին է: Ինքն ու որդին համատեղ են բնակվել, իսկ նրա կալանավորվելուց հետո բնակվում է միայնակ: Որդու կալանավորվելուց հետո որդուն չի այցելել և չի զանգահարել: 2010թվականի սեպտեմբերի 9-ին ժամը 15-ի սահմաններում, իր տան հեռախոսահամարին զանգահարել է մի անծանոթ մարդ, ասել որպեսզի նա վերցնի անձնագիրը և իր հետևից եկած տաքսի մեքենայով գնա մեկուսարան: Ինքը չճանաչելով որդու ձայնը խնդրել է, որ հեռախոսը փոխանցեն որդուն, սակայն հեռախոսն անջատել են: Ինքը դուրս է եկել տան բակ, որտեղ տաքսու վարորդն ասել է, որ վերցնի անձնագիրը և գնան: Տանից վերցրել է անձնագիրը, տղայի համար անկողնային պարագաներ և միասին մեքենայով գնացել են: Ճանապարհին տաքսու վարորդը կանգնել է Էրեբունու շուկայի մոտ, որտեղ իրենց է մոտեցել մի աղջիկ, փոխանցել տոպրակ և 11.000 ՀՀ դրամ գումար, որը ինքը տվել է վարորդին, իսկ վերջինս էլ այդ գումարով առևտուր է արել: Դրանից հետո, գնացել են մեկուսարան, որտեղ տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը լրացրել է հանձնուքի փաստաթղթերը, քանի որ ինքը գրել չգիտի և հանձնուքով մտել հանձնուքների սենյակ: Այնուհետև, մեկուսարանի աշխատողները ինչ-որ թաց նասկի են գտել հանձնուքի մեջ, որը ցույց են տվել իրեն և առաջարկել հոտ քաշել: Նասկիները իրոք եղել են թաց և նրանցից վատ հոտ է եկել: Ինքը հայտնել է, որ չգիտի, թե դա ինչ նասկիներ են, իրենցից ինչ են ներկայացնում, եթե իմանար չէր բերի, այլ կտար բերողի գլխին:
Վկա Վահան Արամի Սիմոնյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Նորիկ Խալաթյանին, որին տեսել է Նվեր Դիլբոյանի տանը` աշխատանքներ կատարելու ժամանակ: Ն.Դիլբոյանն իր նախկին հարևանուհին է, որին ինքը միշտ օգնել է: Նորիկի կալանավորվելուց հետո Ն.Դիլբոյանին օգնել և նրա հետ միասին մի քանի անգամ հանձնուքներ է տարել Նորիկի համար: Վերջինիս կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում իրեն նույնպես զանգահարել են Նորիկի խցակից կալանավորները և տարբեր խնդրանքներով դիմել, որոնց ինքը չի կարողացել մերժել: Այդ պատճառով նույնիսկ ցանկացել է հեռախոսահամարը փոխել: 2010թվականի սեպտեմբերի 9-ին մեկուսարանից, խցի կալանավորներից զանգահարել են իրեն և խնդրել, որպեսզի իր մոտ` վաճառակետ, մի աղքատ մարդու համար մեկ զույգ նասկի և մայկա բերեն թողեն, հետո կգան կտանեն: Դրանից հետո, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի անհայտ պետհամարանիշի ավտոմեքենայով երկու տղաներ են եկել վաճառակետ, առանց բարևելու իրեն են տվել այդ տոպրակն ու թողել գնացել: Քանի որ գնումներ կատարելու համար ինքը պետք է տեղ գնար, ուստի հանձնուքը թողել է իր հարևանությամբ յուղերի վաճառքով զբաղվող Անդրանիկի մոտ և զանգահարել ու այդ մասին տեղեկացրել է խցակից կալանավորներին, խնդրելով, որ նրանից վերցնեն տոպրակը: Հետագայում տեղեկացել է, որ այդ հանձնուքի պատճառով յուղ վաճառող Անդրանիկին տարել են ոստիկանության բաժին: Ինքն անձամբ գնացել է ոստիկանություն և հայտնել իրողությունը:
Վկա Անդրանիկ Հարությունի Գյուլվանեսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել, որ Երևանի Էրեբունի շուկայի հարևանությամբ զբաղվում է ավտոմեքենաների յուղերի վաճառքով: 2010թվականի սեպտեմբեր ամսի սկզբներին, կոնկրետ օրը և ժամը չի հիշում, շուկայի դիմացի մայթում ձմերուկ վաճառող անձնավորությունը, որին ճանաչել է միայն դեմքով, մոտեցել է իրեն և խնդրել ցելոֆոնե տոպրակով իրերը հանձնել քիչ հետո իրեն մոտեցող ինչ-որ կնոջ, միաժամանակ հայտնելով, որ քաղաքից մեկնելու պատճառով անձամբ չի կարող սպասել: Դրանից հետո, իրեն է մոտեցել մի կին և վերցրել նշված տոպրակը: Այն մասին, որ դրանում թմրամիջոց է եղել, իմացել է հետագայում` ոստիկանությունում:
Դատարանի կողմից հրապարակվել և հետազոտվել է ՀՀ ԱՆ ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի պետի 30.06.2011թ. թիվ. Ե-40/31-11-1490 գրությունն այն մասին, որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի շահերի պաշտպան Կ.Գրիգորյանի միջնորդության հիման վրա որպես վկա ներգրավված դատապարտյալ Աշոտ Գառնիկի Հովակիմյանը 2011 թվականի մարտի 26-ին քրեակատարողական հիմնարկում մահացել է, որի կապակցությամբ դատարան է ուղարկվել ՀՀ Առողջապահության նախարարության ՙՀանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոն՚ պետական ոչ առևտրային կազմակերպության 13.05.2011թ. թիվ. 327 դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը:
Համաձայն Աշոտ Հովակիմյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին հետաքննության մարմնի 17.02.2010 թվականի արձանագրության 2010 թվականի փետրվարի 17-ին ժամը ժամը 18:40-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում անձնական խուզարկության է ենթարկել Աշոտ Հովակիմյանը, որի ժամանակ նրա սպորտային բաճկոնի աջ գրպանից հայտնաբերվել է թղթե փաթեթ, որում առկա է եղել 2.8 գրամ քաշով դեղնականաչավուն զանգված: Քաղ. Ա.Հովակիմյանը ընթերականների ներկայությամբ հայտարարել է, որ դեղնականաչավուն զանգվածը հանդիսանում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց և այն պատկանում է իրեն:
Համաձայն դատաքիմիական փորձաքննության 18.02.2010թ. թիվ. 82-Ք եզրակացության, փորձաքննությանը ներկայացված Ա.Հովակիմյանի մոտից հայտնաբերված 2.8 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Փորձաքննությանը ներկայացված Մ.Հովսեփյանի մոտից հայտնաբերված 1.08 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Փորձաքննությանը ներկայացված Մ.Հովսեփյանի մոտից հայտնաբերված ընդհանուր քաշով 0.35 գրամ հաստատուն քաշով խառնուրդը հանդիսանում է 0.25 գրամ քաշով չորացված
մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի և 0.1 գրամ քաշով թութունի մասնիկների խառնուրդ: Թութունի մասնիկները թմրամիջոց չեն հանդիսանում:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաքիմիական փորձաքննության 23.03.2010թ. թիվ. 100-Ք եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացված Ա.Հովակիմյանի և Մ.Հովսեփյանի մոտից հայտնաբերված մաքուր քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցներն ըստ մորֆոլոգիական և քիմիական բաղադրությամբ համընկնում են և հնարավոր է դրանք ունեն միևնույն ծագման աղբյուր: Փորձաքննությանը ներկայացված Մ.Հովսեփյանի մոտից հայտնաբերված մեկ նյութը նախկինում հանդիսացել է ոչ միասեռ նյութ, այն փորձաքննության է ներկայացվել երկու տարբեր տեսակի բույսերի` կանեփի և թութունի մասնիկներից կազմված խառնուրդի տեսքով, ինչի պատճառով նշված նյութի համեմատական հետազոտությունը մյուս նյութերի հետ կատարել հնարավոր չէ:
Համաձայն անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին նախաքննական մարմնի 20.02.2010 թվականի արձանագրության, Աշոտ Հովակիմյանը ներկայացված չորս լուսանկարներից ճանաչել է ձախից 4-րդ` թիվ. 4 համարի տակ փակցված անձնավորությանը և հայտարարել, որ այդ անձն է հանդիսանում կայարանցի Յաշը, որից ինքը 8 հազար դրամով գնել է մարիխուանա թմրամիջոցը: Դրա մի մասն անձամբ է ծխել, իսկ մի մասը` 8 հազար դրամով վաճառել:
Համաձայն տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 22.07.2010թ. թիվ. 10-1835 եզրակացության Նորիկ Խալաթյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ:
Համաձայն դատանարկոլոգիական փորձաքննության 20.08.2010թ. թիվ. 260/10 եզրակացության Նորիկ Խալաթյանը տառապում է ՙԿանաբինոիդիային թմրամոլությամբ՚, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
Դատարանի կողմից հետազոտվել են նաև Ա.Հովակիմյանի և Հ.Ղարիբյանի կողմից օգտագործված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող հեռախոսահամարների վերծանումները:
Համաձայն թմրանյութերի քրեագիտական փորձաքննության 14.09.2010թ. թիվ. 31481005 եզրակացության` փորձաքննությանը ներկայացված 1 զույգ մուգ կապույտ գույնի, յուրահատուկ հոտով գուլպաներից լուծամզված 0.365 գրամ չոր մնացորդը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված ՙացետիլացված ափիոն՚ տեսակի թմրամիջոց:
Դատարանի կողմից հետազոտվել է նաև քաղ. Սուրեն Խալաթյանի կողմից ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ի կալանավոր Նորիկ Խալաթյանի անվամբ ներկայացված հանձնուքի խուզարկության, հայտնաբերված իրերի զննության, առգրավման, փաթեթավորման և կնիքման վերաբերյալ հետաքննական մարմնի 09.09.2010 թվականի արձանագրությունը:
Դատարանի կողմից հետազոտվել է նաև ԵԷԴ/0156/01/10/ գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ զույգ կապույտ գույնի գուլպաները և 0.365 գրամ չոր քաշով ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև Աշոտ Գառնիկի Հովակիմյանի որպես կասկածյալի 18.02.2010 թվականի հարցաքննության արձանագրությունը:
Դատարանի կողմից հետազոտվել է նաև ՙՎիվա Սել ՄՏՍ՚ ՓԲ ընկերությունից 18.08.2010թ. թիվ. ՏՍ/3411/180810/3300 գրությամբ տրամադրված /098/65 – 65 – 10 և /094/21–47–42 հեռախոսահամարներից կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները, 20.02.2010թ. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.02.2010թ. դռնփակ դատական նիստում Աշոտ Հովակիմյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդության քննարկման դատական նիստի արձանագրության լազերային կրիչի պարունակությունը, որը դատարանի որոշմամբ ճանաչվել է ապացույց և կցվել գործին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2010թ. թիվ. ԵԿԴ/0179/01/10/ դատավճիռը և ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 25.02.2011թ. թիվ. ԵԿԴ/0179/01/10/ որոշումը, ինչպես նաև Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննված թիվ. ԵԿԴ/0179/01/10/ գործով 22.09.2010թ. դատական նիստի ձայնագրառման լազերային կրիչի բովանդակությունը:

4. Ընդհանուր իրավասության դատարանի իրավական վերլուծությունը և պատճառաբանությունները.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով, գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված է համարել ամբաստանյալ Նորիկ Սուրենի Խալաթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը, գտել է, որ նախաքննական մարմնի կողմից Նորիկ Խալաթյանի կատարած արարքին տրվել է իրավական ճիշտ որակում և այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Միաժամանակ դատարանը գտել է, որ նախաքննության մարմնի կողմից բավարար ապացույցների բացակայության պայմաններում, Նորիկ Սուրենի Խալաթյանին անհիմն մեղադրանք է առաջադրվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, սակայն ինչպես նախաքննական փուլում, առավել ևս դատաքննության ընթացքում մեղադրանքի կողմը հիմնավոր և հավաստի որևէ ապացույց չի ներկայացրել դատարանին` ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի կողմից Աշոտ Հովակիմյանին վաճառելու միջոցով թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու փաստը հաստատելու մասին: Ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում ներառված նախաքննական մարմնի այն փաստարկները, որ 2009թ.դեկտեմբեր ամսից մինչև 2010թ. փետրվար ամիսը ներառյալ Նորիկ Խալաթյանը Երևան քաղաքի Տ.Մեծի նրբանցքում վաճառելու միջոցով Աշոտ Գառնիկի Հովակիմյանին պարբերաբար ապօրինի իրացրել է 3-ական տուփ` յուրաքանչյուրը 2,5 գրամ քաշով, 8000 ՀՀ դրամ արժողության, ընդհանուր` 25 տուփ խոշոր չափի` 48 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, հիմնված է բացառապես ենթադրությունների վրա, այն հիմնազուրկ է, քանի որ գործում առկա չէ որևէ ապացույց 3-ական տուփ` յուրաքանչյուրը 2,5 գրամ քաշով, ընդհանուր` 25 տուփ խոշոր չափի` 48 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցների վերաբերյալ: Ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի կողմից վաճառելու միջոցով ապօրինի իրացված թմրամիջոցի տուփերի քանակների և խոշոր չափի` 48 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայության կամ հայտնաբերման ու առգրավման վերաբերյալ իրեղեն ապացույցներ գործում նույնպես բացակայում են: Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի մեղադրանքի ծավալում նշված թմրամիջոցի քաշերը ինչպես նաև թմրամիջոցի պարունակությամբ տուփերի քանակները մտացածին, ՙօդից՚ վերցված թվեր են, որոնք նախաքննական մարմնի երևակայության արդյունք են: Բացի այդ, թվաբանական և մաթեմատիկական բոլոր հաշվարկների արդյունքում դատարանն այդպես էլ չի կարողացել պարզել, թե նախաքննական մարմնի կողմից նշված 3-ական տուփ` յուրաքանչյուրը 2,5 գրամ քաշով, ընդհանուր` 25 տուփ թմրամիջոցի քանակների հանրագումարը ինչպես կարող է կազմել 48 գրամ: Նշված փաստը մեկ անգամ ևս վկայում է, որ ծանր հանցանք գործելու մեջ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի մեղավորության մասին նախաքննության մարմնի հետևությունները հիմնված են միայն ենթադրությունների վրա: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն, հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հավաստվի գործին վերաբերվող փողկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ կետը սահմանում է ՙՄեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն
կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի՚:
Դատարանը արձանագրել է, որ Նորիկ Խալաթյանին ՀՀ քրեական օրենգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք առաջադրելու համար մեղադրանքի կողմը հիմք է ընդունել և որպես ապացույց դիտել նախաքննական մարմնի վարույթում քննված մեկ այլ` թիվ 13109310 քրեական գործով Աշոտ Գառնիկի Հովակիմյանի որպես կասկածյալի 2010թ. փետրվարի 18-ի ցուցմունքն այն մասին, որ անձնական խուզարկությամբ իր մոտից հայտնաբերված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ինքը հիմնականում ձեռք է բերել դաշտերից հավաքելու միջոցով, իսկ վերջին 2-3 ամիսների ընթացքում այն գնել է կայարանցի Յաշ անունով անձինց, որի իրական անունը չգիտե: 20.02.2010 թվականին որպես մեղադրյալ հարցաքննության ժամանակ և հետագա նախաքննության ողջ փուլում Ա.Հովակիմյանը հրաժարվել է որպես կասկածյալի իր ցուցմունքից, իսկ դատաքննության ընթացքում հայտնել է նաև, որ նշված ցուցմունքը իրենից կորզվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իր նկատմանբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելու արդյունքում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ կետը սահմանում է. ՙՔրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքները բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները՚: Նույն հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն, կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգվի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը: Անտեսելով օրենսդրի իմպերատիվ պահանջը, նախաքննական մարմինը ՙկառչել է՚ Նորիկ Խալաթյանին առաջադրված մեղադրանքից և քրեադատավարական օրենսդրությամբ նախատեսված համապատասխան միջոցներ չի ձեռնարկել գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար: Այսպես, ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է 2010 թվականի հուլիսի 17-ին: Նախաքննական մարմինը 2010թ. հուլիսի 17-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 1-ը, այսինքն մինչև նախաքննության ավարտման փուլը, ռեալ հնարավորություն է ունեցել Նորիկ Խալաթյանի և Ա.Հովակիմյանի միջև առերես հարցաքննություն իրականացնելու, մեղադրանքը հիմնավորելու կամ Նորիկ Խալաթյանի անմեղությունը ապացուցելու համար, սակայն միտումնավոր, առաջադրված խրթին մեղադրանքը ՙչտապալելու՚ դիտավորությամբ նման քննչական գործողություն չի իրականացրել: Գործում առկա է անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին նախաքննական մարմնի 20.02.2010թվականի արձանագրությունը, համաձայն որի Ա.Հովակիմյանը ճանաչել է իրեն թմրամիջոց վաճառած ՙԿայարանցի Յաշ՚ անունով անձնավորությանը: Ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանին հայտնաբերելուց և կալանավորելուց հետո, նախաքննական մարմինը անտեսելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221 հոդվածի պահանջը, շուրջ 6 ամիսների ընթացքում միտումնավոր Նորիկ Խալաթյանին կենդանի ճանաչման չի ներկայացրել Ա.Հովակիմյանին:
“Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին” Եվրոպական Կոնվենցիաի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետը սահմանում է.
ՙՔրեական հանցագործության կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները. <<Դ>> - Հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության, և իրավունք ունենալու իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները՚:
Դատարանը նշել է, որ նախաքննական մարմնի ”անգործության” պատճառով, դատարանը զրկված է եղել պահպանելու Եվրոպական Կոնվեցիայի միջազգային այս դրույթը, քանի որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի դեմ ցուցմունք տված գործով միակ վկան` Աշոտ Հովակիմյանը 2011թ մարտի 26-ին մահացել է ՀՀ ԱՆ “Դատապարտյալների հիվանդանոց՚” քրեակատարողական հիմնարկում, որի կապակցությամբ դատարան է ստացվել ՀՀ Առողջապահության նախարարության “Հանրապետական դատական բժկության գիտագործական կենտրոն” պետական ոչ առևտրային կազմակերպության 13.05.2011թ. թիվ 327 դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը:
Դատարանը արձանագրել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն, անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու հիմքը նրա կողմից հանցանքի կատարումը վկայող բավարար ապացույցների համակցությունն է: Նախաքննության ողջ ընթացքում, բացի Ա.Հովակիմյանի որպես կասկածյալի ցուցմունքից, քրեական հետապնդումն իրականացնող մարմնի կողմից որևէ այլ ապացույց ձեռք չի բերվել ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի կողմից թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու վերաբերյալ: Նման պայմաններում մեղադրանքի կողմը չհաջողված փորձ է կատարել մեկ այլ` Ա.Հովակիմյանի և մյուսների վերաբերյալ քննված քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները արհեստականորեն փոխկապակցել Նորիկ Խալաթյանի կողմից հանցանքի կատարումը վկայող ապացույցների համակցությունում: Դատարանի հետևությունները մասնավորապես վերաբերվում են նախաքննական մարմնի կողմից քննված թիվ 13109310 քրեական գործով Ա.Հովակիմյանի և Մ.Հովսեփյանի անձնական խուզարկության արձանագրություններին վերջիներիս անձնական խուզարկությանը որպես ընթերակա մասնակցած վկաներ Էդգար Ծատուրյանի և Արման Մազմանյանի ցուցմունքներին, որոնք ընդհանրապես որևէ առնչություն չունեն ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի հետ և նախաքննական մարմնի կողմից չէին կարող դրվել վերջինիս պատճառաբանությունները հերքող ապացույցների շարքում:
Դատարանն իրավական գնահատական է տվել նաև դատաքննության ընթացքում հետազոտված Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.12.2010թ. թիվ ԵԿԴ/0179/01/10/ դատավճռին, ըստ որի Աշոտ Հովակիմյանի կողմից Նորիկ Խալաթյանից թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու փաստը չի հիմնավորվել և դատական ակտով հաստատված է համարվել այն հանգամանքը, որ Ա.Հովակիմյանը 3.73 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց ձեռք է բերել ոչ թե կայարանի ոմն Յաշայից, այլ Կենտրոնի դատարանում ինքնասպան եղած Գագիկից:
Դատարանն արժանահավատ է համարել նաև դատաքննության ընթացքում հետազոտված Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 22.09.2010թ., 14.10.2010թ., 21.10.2010թ., 30.11.2010թ. և 03.02.2011թ. դատական նիստերի ձայնագրառումների կրիչների բովանդակությունը, համաձայն որոնց Ա.Հովակիմյանը դատարանին հայտնել է, որ Նորիկ Խալաթյանից թմրամիջոց երբևէ ձեռք չի բերել, նախաքննության սկզբնական փուլում` մինչև իրեն մեկուսարան տեղափոխելը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իր նկատմամբ բռնություններ են գործադրվել և ինչպես բացատրությունում, այնպես էլ որպես կասկածյալ հարցաքննության արձանագրությունում Նորիկ Խալաթյանի անունը նշվել է վերջիններիս ցուցումով, իրականում ինքը երբևէ նրանից թմրամիջոց չի գնել:
Դատարանը արձանագրել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն, դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին: Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների ամբողջականությունը վերլուծելով, դրանք համադրելով գործում եղած փաստացի այլ տվյալների և ապացույցների հետ, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ դատարանը հանգել է հետևության, որ Նորիկ Խալաթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավոր և ապացուցված չէ, այն հիմնված է միայն մեկ անձի` մեկ ցուցմունքի վրա, որը հետագայում մահացել է:
Դատարանը արձանագրել է նաև, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն, մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը ապացուցված է դատական քննության ընթացքում:

5.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոնշյալ հիմնավորումներով։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանին արդարացնելու վերաբերյալ դատարանի հիմնավորումները չեն բխում գործի փաստական հանգամանքներից և դատարանում հետազոտված ապացույցներից, ինչի արդյունքում դատարանի կողմից կայացվել է անհիմն, չպատճառաբանված և չհիմնավորված դատական ակտ:
Այսպես, դատարանի այն եզրահանգումը, թե Նորիկ Խալաթյանի կողմից թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու փաստը հաստատելու մասին մեղադրանքի կողմը հիմնավոր և հավաստի որևէ ապացույց չի ներկայացրել դատարանին, հիմնազուրկ է, քանի որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի կողմից տևական ժամանակ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի իրացմամբ զբաղվելու հանգամանքը հիմնավորվել է ինչպես Աշոտ Հովակիմյանի կողմից 18.02.2010թ. որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությամբ, այնպես էլ Աշոտ Հովակիմյանի կողմից անձին /Նորիկ Խալաթյանին/ լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, այլ թաստաթուղթ ճանաչված Աշոտ Հովակիմյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին միջնորդությունը 20.02.2010թ. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննարկելու ժամանակ Աշոտ Հովակիմյանի տված ցուցմունքով, դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 82ք եզրակացությամբ, համաձայն որի Աշոտ Հովակիմյանի մոտից հայտնաբերված 2,4գ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում Է չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Նույն եզրակացությամբ հաստատվել է, որ չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց է հանդիսանում նաև Աշոտ Հովակիմյանի կողմից Մ. Հովսեփյանին իրացված, վերջինիս մոտից խուզարկությամբ հայտնաբերված 1,33գ հաստատուն քաշով նյութը, դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 100ք եզրակացությամբ` համաձայն որի Աշոտ Հովակիմյանի և Մուրադ Հովսեփյանի մոտից հայտնաբերված մաքուր մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցներն ըստ մարֆոլոգիական և քիմիական բաղադրությամբ համընկնում են և հնարավոր է դրանք ունեն միևնույն ծագման աղբյուրը, Աշոտ Հովակիմյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է 2,4գ քաշով դեղնականաչավուն զանգված, դատաքննության ընթացքում հետազոտված Աշոտ Հովակիմյանի կողմից շահագործված բջջային 093-72-01-10 հեռախոսահամարի վերծանումներով, որոնց ուսումնասիրությամբ հիմնավորվել է, որ 2009թ. դեկտեմբեր-2010թ. փետրվար ամիսներին տևական ժամանակ. տարբեր օրերին Աշոտ Հովակիմյանը ելքային զանգեր է կատարել Նորիկ Խալաթյանի բնակարանի քաղաքային 57-81-56 հեռախոսահամարին, ինչպես նաև Նորիկ Խալաթյանի անվամբ գրանցված, նրա կողմից շահագործված 094-21-47-42 հեռախոսահամարին, դատաքննության ընթացքում հետազոտված տոքսիկոքիմիական փորձաքննության եզրակացությամբ հաստատվել է, որ Նորիկ Խալաթյանից վերցված մազի, մեզի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ,իսկ դատանարկոլոգիական փորձաքննության եզրակացությամբ հստատվել է նաև, որ Նորիկ Խալաթյանը տառապում է “կանաբինոիդային թմրամոլությամբ” և ունի հարկադիր բուժման կարիք:
Բողոք բերած անձը նշել է, որ թեև ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, սակայն վերոհիշյալ հեռախոսազանգերի հետ կապված տրված հարցերին պատասխանել է, որ Աշոտ Հովակիմյանին երբևէ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց չի իրացրել, ավելին այդ ժամանակահատվածում իր տանը չի բնակվել, իսկ բջջային հեռախոսահամարը շահագործվել է հոր կողմից, իսկ այնուհետև կատարված հեռախոսազանգերի վերաբերյալ պարզաբանել է, որ դրանք կապված են եղել այլ հարցերի հետ, մասնավորապես Աշոտ Հովակիմյանին խնդրել է, որպեսզի գա և իրենց բնակարանի համար էլեկտրահաղորդալար անցկացնի: Ակնհայտ է, որ ամբաստանյալի այս պատճառաբանություններն անհիմն են, մտացածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ թվարկված ապացույցների համակցությամբ հերքվում է դատարանի այն եզրահանգումը, թե Նորիկ Խալաթյանի կողմից թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու փաստը հաստատելու մասին մեղադրանքի կողմը հիմնավոր և հավաստի ապացույց չի ներկայացրել, ներկայացված ապացույցներն առավել քան հիմնավոր և հավաստի են: Դատարանի այն հետևությանը, թե Նորիկ Խալաթյանի կողմից 48 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքը հիմնված է բացառապես ենթադրությունների վրա և հիմնազուրկ է, քանի որ գործում առկա չէ որևէ ապացույց 3-ական տուփ` յուրաքանչյուրը 2,5 գրամ քաշով, ընդհանուր 25 տուփ խոշոր չափի` 48 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցների վերաբերյալ, ինչպես նաև 48 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայության կամ հայտնաբերման ու առգրավման վերաբերյալ իրեղեն ապացույցներ գործում բացակայում են, իսկ մեղադրանքի ծավալում նշված թմրամիջոցի քաշերը, ինչպես նաև թմրամիջոցի պարունակությամբ տուփերի քանակները մտացածին, “օդից” վերցված թվեր են, որոնք նախաքննական մարմնի երևակայության արդյունքն են, ապա այս եզրահանգումը նույնպես գործի փաստական տվյալների հետ որևէ առնչություն չունի: Ապօրինի իրացված թմրամիջոցի քաշի, տուփերի քանակի վերաբերյալ 18.02.2010թ. որպես կասկածյալ ցուցմունքում մանրամասն նշել է դրանք ձեռք բերած Աշոտ Հովակիմյանը, հետևաբար դատարանի այն եզրահանգումը, թե դրանք բացառապես ենթադրություններ են կամ նախաքննական մարմնի երևակայության արդյունքում “օդից” վերցված թվեր, կարող է վկայել այն մասին, որ հավանաբար դատարանը այդ ապացույցին չի “ցանկացել” պատշաճ գնահատականի արժանացնել:
Դատարանի այն հետևությունը, թե 48 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի առկայության կամ հայտնաբերման ու առգրավման վերաբերյալ իրեղեն ապացույցներ գործում բացակայում են, ապա նշված հետևությունը նույնպես հիմնազուրկ է, քանի որ թեև քրեական գործի նախաքննության ընթացքում 48 գրամ քաշով թմրամիջոց չի հայտնաբերվել, սակայն հայտնաբերվել է Նորիկ Խալաթյանի կողմից ապօրինի իրացված խոշոր չափի թմրամիջոցի մի մասը` 3,73 գրամ քաշով չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Բացի այդ, խոշոր չափի` 48 գրամ քաշով մարխուանա տեսակի թմրամիջոցի` որպես իրեղեն ապացուցների բացակայությունը, ինքնին բավարար հիմք չի կարող հանդիսանալ Նորիկ Խալաթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով արդարացնելու համար, քանի որ թմրամիջոցի բացակայությունն ինքնին չի կարող հիմք հանդիսանալ 2009թ. դեկտեմբեր ամսից մինչև 2010թ. փետրվար ամիսն ընկած ժամանակահատվածում Նորիկ Խալաթյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքը հաստատված չհամարելու համար: Նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանը /մասնավորապես արձանագրելով, որ քրեական գործով թույլատրելի ապացույցների բավարար ամբողջության առկայության պայմաններում թմրամիջոցի բացակայությունն ինքնին չի կարող վկայել հանցակազմի բացակայության մասին/:
Ըստ բողոքաբերի` դատարանի այն հետևությունը, թե Նորիկ Խալաթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք առաջադրելու համար մեղադրանքի կողմը հիմք է ընդունել և որպես ապացույց դիտել մեկ այլ` թիվ 13109310 քրեական գործով Աշոտ Գառնիկի Հովակիմյանի որպես կասկածյալի 2010թ. փետրվարի 18-ի ցուցմունքը, որից հետագայում վերջինս հրաժարվել է, իսկ իր վերաբերյալ քննված քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հայտնել, որ որպես կասկածյալի ցուցմունքը կորզվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ֆիզիկական բռնություն գործադրելու արդյունքում, ապա անհրաժեշտ է արձանագրել, որ Աշոտ Հովակիմյանի վերաբերյալ քննված քրեական գործի ոչ նախաքննության, ոչ դատաքննության վերաբերյալ վերջինիս նկատմամբ քննությանը խորթ մեթոդներ կիրառելու, մասնավորապես բռնությամբ, սպառնալիքով, խաբեությամբ կամ այլ անօրինական գործողություններ կատարելով ցուցմունքներ վերցնելու վերաբերյալ փաստական տվյալներ ձեռք չեն բերվել, այդպիսիք չեն հաստատվել նաև Աշոտ Հովակիմյանի վերաբերյալ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 01.12.2010թ, կայացված դատական ակտով: Ավելին, Աշոտ Հովակիմյանը կասկածյալի հարցաքննության արձանագրության մի մասը անձամբ իր ձեռքով է արձանագրել, նախաքննության ընթացքում ունեցել է պաշտպաններ, սակայն նախաքննության ընթացքում երբևէ իր նկատմամբ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ֆիզիկական բռնություն գործադրելու վերաբերյալ փաստական տվյալներ չի հայտնել: Ընդ որում, Աշոտ Հովակիմյանը 18.02.2010թ. որպես կասկածյալ տված ցուցմունքին նույնաբովանդակ տեղեկություններ է հայտնել դրանից մեկ օր առաջ` 17.02.2010թ. տված բացատրության ժամանակ:
Ըստ բողոքաբերի` բացի այդ, Աշոտ Հովակիմյանի վերաբերյալ քրեական գործի դատաքննության ընթացքում նրա կողմից ներկայացված պատճառաբանությունները, մասնավորապես Նորիկ Խալաթյանին չճանաչելու, նրանից թմրամիջոց ձեռք չբերելու, ոստիկանների կողմից նրա նկատմամբ բռնություն գործադրելու վերաբերյալ, հերքող որպես ծանրակշիռ ապացույց առանձին գնահատման է արժանի այլ փաստաթուղթ ճանաչված Աշոտ Հովակիմյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին միջնորդությունը 20.02.2010թ. քննարկելու ժամանակ նրա հայտնած տեղեկությունները:
Մասնավորապես` տվյալ դատական նիստում մեղադրյալ Աշոտ Հովակիմյանը նիստը նախագահող դատավորի հարցերին պատասխանելիս հայտնել է, որ քննիչի տված բոլոր հարցերին ճշմարիտ պատասխաններ է տվել և ցույց տվել մարիխուանա վաճառողի ճանապարհը, իսկ մինչ այդ Հովակիմյանը որպես մարիխուանա վաճառող անձ իր ցուցմունքում նշել է Նորիկ Խալաթյանին և նրան ճանաչել լուսանկարով: Հետևաբար, դատարանի այն եզրահանգումը, թե Նորիկ Խալաթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք առաջադրելու համար մեղադրանքի կողմը հիմք է ընդունել և որպես ապացույց դիտել միայն Աշոտ Հովակիմյանի որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրությունը, ճիշտ չէ, քանի որ դատարանում 20.02.2010թ. դրությամբ արդեն որպես մեղադրյալ Աշոտ Հովակիմյանը ցուցմունք է տվել, որ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ձեռք է բերել Նորիկ Խալաթյանից:
Բողոք բերած անձը նշել է, որ դատարանի այն հետվությունը, թե նախաքննական մարմինը կառչել է Նորիկ Խալաթյանին առաջադրված մեղադրանքից և միտումնավոր առաջադրված խրթին մեղադրանքը “չտապալելու” դիտավորությամբ Նորիկ Խալաթյանի և Ա.Հովակիմյանի միջև առերես հարցաքննություն չի կատարել, իսկ Նորիկ Խալաթյանին հայտաբերելուց և կալանավորելուց հետո, անտեսելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221-րդ հոդվածի պահանջը, շուրջ 6 ամիսների ընթացքում միտումնավոր Նորիկ Խալաթյանին կենդանի ճանաչման չի ներկայացրել Աշոտ Հովակիմյանին, ապա դատարանի այս հետևությունը նույնպես գործի փաստական տվյալների հետ որևէ առնչություն չունի, ավելին, այն հիմնազուրկ է և չի բխում քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջներից: Ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի մեղադրանքը ամենևին էլ խրթին չէ, իսկ նախաքննական մարմինը մեղադրանքը չտապալելու որևէ խնդիր չի ունեցել, քանի որ մեղադրանքի կողմի գնահատմամբ ամբաստանյալին մեղսագրված մեղադրանքը առավել քան հիմնավոր է եղել: Ինչ վերաբերում է այն փաստարկին, որ Նորիկ Խալաթյանին հայտաբերելուց հետո առերես հարցաքննություն չի կատարվել, ապա անհրաժեշտ է նշել, որ ՀՀ քրեական դատավարութան օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի համաձայն քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում: Նախաքննական մարմինն առաջնորդվելով ոչ թե “ցանկության կանխավարկածով”, այլ քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջներով Ա.Հովակիմյանի և Նորիկ Խալաթյանի միջև առերես հարցաքննություն չի կատարել, քանի որ Նորիկ Խալաթյանին հայտնաբերելու ժամանակ Աշոտ Հովակիմյանն արդեն իսկ հրաժարված է եղել նրա վերաբերյալ նախկինում տված մերկացնող ցուցմունքներից, նրանց ցուցմունքներում հակասություններ չեն եղել, հետևաբար այդ պայմաններում նրանց միջև առերեսում կատարելու անհրաժեշտությունը բացակայել է:
Բողոքաբերը նշել է, որ դատարանի այն եղրահանգումը, թե նախաքննական մարմինը խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221-րդ հոդվածի պահանջը միտումնավոր Նորիկ Խալաթյանին կենդանի ճանաչման չի ներկայացրել Ա.Հովակիմյանին, ապա անհրաժեշտ է նշել, որ Նորիկ Խալաթյանը և Ա. Հովակիմյանը չեն հերքել միմյանց ճանաչելու հանգամանքը, ուստի այս պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221-րդ հոդվածի պահանջները ենթադրյալ խախտելու և միտումնավոր նշված գործողությունը չկատարելու մասին խոսք լինել չի կարող, իսկ դրա վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումը օբյեկտիվ չէ, ավելին այն չի բխում օրենսդրության պահանջներից: Բացի այդ, դատարանի այն եզրահանգումը, թե նախաքննական մարմինը Նորիկ Խալաթյանի և Ա. Հովակիմյանի միջև առերեսում չկատարելով խախտել է “Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին “ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի Դ ենթակետը, իսկ դատարանը զրկված է եղել պահպանելու կոնվենցիայի այդ դրույթը, քանի որ գործով միակ վկան` Ա. Հովակիմյանը 2011թ. մարտի 26-ին մահացել է, ապա անհրաժեշտ է արձանագրել, որ Նորիկ Խալաթյանի մեղադրանքի հիմքում դրվել են ոչ միայն Ա Հովակիմյանի ցուցմունքները, այլ նաև իրեղեն ապացույցները, տարաբնույթ փորձաքննությունների եզրակացությունները, լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու և անձնական խուզարկության արձանագրությունները, Նորիկ Խալաթյանի շահագործած բջջային հեռախոսահամարի վերծանումները, այսինքն Ա. Հովակիմյանի ցուցմունքը հաստատվել է գործով ձեռք բերված այլ հավասարարժեք ապացույցներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ վկա Աշոտ Հովակիմյանի ցուցմունքը չի հանդիսացել այն միակ ապացույցը, որի հիման վրա դատարանը պետք է եզրահանգում կատարեր Նորիկ Խալաթյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ նրա մեղավորության մասին: Բացի այդ, ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը հնարավորություն չի ունեցել հարցաքննելու վկա Աշոտ Հովակիմյանին, սույն գործի հանգամանքներից ելնելով չի խախտել Նորիկ Խալաթյանի պսշտպսնության իրավունքն այն աստիճան, որը հանգեցներ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի Դ ենթակետի խախտմանը, հետևաբար դատարանի այն եզրահանգումը, թե այս պայմաններում խախտվել է վերոհիշյալ կոնվենցիայի պահանջը, հիմնավոր չէ: / Նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը` Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճիռ 23.02.2010թ./:
Ըստ բողոքաբերի` դատարանի այն հետևությունը, թե իրավական գնահատական է տալիս նաև դատաքննության ընթացքում հետազոտված Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.12.2010թ. դատավճռին, համաձայն որի Աշոտ Հովակիմյանի կողմից Նորիկ Խալաթյանից թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու փաստը չի հիմնավորվել և դատական ակտով հաստատված է համարվել այն հանգամանքը, որ Ա. Հովակիմյանը 3,73 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված մարիխուաննա տեսակի թմրամիջոց ձեռք է բերել ոչ թե կայարանի ոմն Յաշայից, այլ Կենտրոնի դատարանում ինքնասպան եղած Գագիկից, նույնպես հիմնազուրկ է, ավելին այն չի բխում օրենքից և կամայական եզրահանգում է հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Բողոքաբերը նշել է, որ գործող քրեադատավարական օրենսդրության համաձայն դատարանը դատական ակտ կարող է կայացնել դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, իսկ դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները պետք է համապատասխանեն դատարանում հետազոտված ապացույցնրին: Հակառակ օրենսդրության այս պահանջի` Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի հետևությունները բխել են ոչ թե դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներից, այլ օրինական ուժի մեջ չմտած, ՀՀ վերաքննիչ դատարանի կողմից բեկանված 01.12.2010թ. դատավճռում շարադրված առանձին հանգամանքներից:
Բացի այդ, ըստ բողոքաբերի` դատարանի կայացրած դատավճիռը վերաբերվել էր Աշոտ Հովակիմյանին և մյուսներին, հետևաբար այդ դատական ակտը օբյեկտիվորեն չէր կարող վերաբերվել սույն գործով ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանին: Ավելին, նշված դատական ակտում ընդհանրապես չի շոշափվում Նորիկ Խալաթյանի անունը և դատարանի այն հետևությանը, որ Ա. Հովակիմյանը 3,73 գրամ ընդհանուր քաշով չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց ձեռք է բերել ոչ թե Նորիկ Խալաթյանից. այլ Կենտրոնի դատարանում ինքնասպան եղած Գագիկից, անհիմն ենթադրություն է, 01.12.2010թ, դատական ակտով ընդհանուր իրավասության դատարանը նման եզրահանգման չի եկել, այլ արձանագրել է, որ դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով պարզված է համարվել հետևյալը. “2010թ. սկզբներին Աշոտ Հովակիմյանն իրացնելու և իր գործածման նպատակով գործով չպարզված հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ պահել 3,73 գրամ չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց”:
Բողոքաբերը նշել է, որ դատարանն արձանագրել է, որ արժանահավատ է համարում նաև դատաքննության ընթացքում հետազոտված Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 22.09.2010թ., 14.10.2010թ., 21.10.2010թ., 30.11.2010թ. և 03.02.2011թ. դատական նիստերի ձայնագրառումների կրիչների բովանդակությունը, համաձայն որոնց Ա. Հովակիմյանը դատարանին հայտնել է, որ Նորիկ Խալաթյանից թմրամիջոց երբևէ ձեռք չի բերել, նախաքննական սկզբնական փուլում` մինչև իրեն մեկուսարան տեղափոխելը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իր նկատմամբ բռնություններ են գործադրվել և ինչպես բացատրությունում, այնպես էլ որպես կասկածյալ հարցաքննության արձանագրությունում Նորիկ. Խալաթյանի անունը նշվել է վերջիններիս ցուցումով, իրականում ինքը երբևէ նրանից թմրամիջոց չի գնել”: Դատարանի նշված եզրահանգումը նույնպես չի բխում քրեական գործի մինչդատական վարույթի ընթացքում ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներից: Թեև դատարանը նշել է, որ դատական ակտ կայացնելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի դրույթներով, սական խախտել է նույն օրենսգրքի 25-րդ հոդվածով սահմանված դրույթը, համաձայն որի դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
Բողոքաբերը նշել է սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Աշոտ Հովակիմյանի կողմից ընդհանուր իրավասության դատարանում տված ցուցմունքը գնահատելով որպես արժանահավատ, կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել վերջինիս կողմից նախաքննության ընթացքում հետազոտված ցուցմունքի նկատմամբ: Ընդհանուր իրավասության դատարանում Աշոտ Հովակիմյանի կողմից տրված ցուցմունքը գնահատելով արժանահավատ դատարանն ըստ էության հաստատված հանգամանք է համարել նաև այն, որ Աշոտ Հովակիմյանի նկատմամբ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բռնություններ են գործադրվել և վերջինս իր ցուցմունքներում Նորիկ Խալաթյանի անունը նշել է ոստիկանների ցուցումով: Այս եղրահանգումը նույնպես չի բխում գործով հաստատված փաստական ռվյալներից, քանի որ ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2010թ. կայացված դատական ակտով և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից 25.02.2011թ. կայացված որոշումն Աշոտ Հովակիմյանի ներկայացրաժ վերոհիշյալ պստճառաբանությունները գնահատվել են որպես ոչ արժանահավատ:
Բացի այդ, ըստ բողոքաբերի` դատարանը չի պատճառաբանել, իրավական գնահատական չի տվել, չի նշել այն հիմքերը, շարժառիթները, թե ինչ հանգամանքներից ելնելով է, որ Աշոտ Հովակիմյանի որպես կասկածյալ հարցաքննության արձանագրությունը, 20.02.2010թ. դատարանում տված ցուցմունքը, անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, ինչպես նաև դրանց համակցությունը կազմող մյուս ապացույցները դիտում ոչ արժանահավատ, իսկ Աշոտ Հովակիմյանի դատարանում տված ցուցմունքը, թե Նորիկ Խալաթյանից թմրամիջոց ձեռք չի բերել, Նորիկ Խալաթյանի ցուցմունքով, այնպես էլ Աշոտ Հովակիմյանի հեռախոսահամարի վերծանումներով դիտել արժանահավատ:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ Նորիկ Խալաթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու արդյունքում չարդարացված բարելավվել է ամբաստանյալի վիճակը, իսկ կայացված դատական ակտը չի համապատասխանում արդարության պահանջներին: Դատարանի կողմից թույլ տրված սխալը ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարել արդարադատության բուն էությունը, դատական ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը:
Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է մասնակի բեկանել ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով արադարացնելու մասով դատարանի 02.12.2011թ. դատավճիռը, Նորիկ Խալաթյանին գործի փաստական հանգամանքների հիմքով մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկման ձևով պատիժ:

5. Վերաքննիչ բողոքի առթիվ բերված պատասխանի փաստարկները

Ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի շահերի պաշտպաններ, փաստաբաններ Կ. Գրիգորյանը և Վ. Բաբայանը վկայակոչելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, դատարանի կողմից հետազոտված և դատական ակտում շարադրված ապացույցները, ինչպես նաև ներկայացնելով դատարանի եզրահանգումներն ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի անմեղության վերաբերյալ, խնդրել են մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:

6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում դատաքննության ընթացում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով դատավարական իր իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Դատարանի կողմից հրապարակվել և հետազոտվել է ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ ինքը որևէ մեկին թմրամիջոց չի իրացրել և մեկուսարանում գտնվելու ընթացքում նպատակ չի ունեցել թմրամիջոց ձեռք բերել, այնուհետև հրաժարվել է ցուցմունք տալ: Հետագա ցուցմունքներում հայտնել է, որ 2010 թվականի հուլիսի 17-ին Երևանի Կենտրոնի քննչական բաժնի կողմից կալանավորվել է թմրամիջոցներ իրացնելու համար և կալանքի տակ գտնվել ”Նուբարաշեն” քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 28 խցում: Խցակիցների հետ գտնվել է սովորական փոխհարաբերությունների մեջ: Կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում իր նախկին կինը` Ռուզաննա Թարջումանյանը իրեն է ուղարկել /077/66–44–68 բջջային հեռախոսահամարը, որից օգտվել է ոչ միայն ինքը, այլ նաև խցակիցները: Խցում կարգն այնպիսին է եղել, որ հեռախոսը միշտ գտնվել է սեղանի վրա, ով ցանկացել վերցրել զանգահարել է և բոլորն էլ իրենց հերթին լիցքավորել են հեռախոսը: 2010թ. սեպտեմբերի 9-ին ժամը 10:30-ից 11-ի սահմաններում, հաշվառումը ավարտելուց հետո պառկել է քնելու, իսկ հեռախոսը գտնվել է խցի սեղանի վրա: Իր հիշելով ժամը 16-ի սահմաններում, քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները իրենց բոլորին դուրս են հանել խցից և այդ ժամանակ էլ նրանցից տեղեկացել է, որ տվյալ օրը հայրը իր անունով հանձնուք է բերել, որում հայտնաբերվել է ինչ-որ հեղուկով թրջված մեկ զույգ նասկի: Լսելով այդ զարմացել է, քանի որ ինքը հորը չի խնդրել իր մոտ գալ և հայրն էլ իր հերթին չի զգուշացրել իր մոտ գալու մասին: Դրանից անմիջապես հետո իրեն տարել են պատժախուց: Այնտեղ 10 օր մնալուց հետո իրեն տեղափոխել են թիվ 59 խուց, որտեղ և գտնվում է մինչև այժմ: Ներկայումս էլ իր համար հանելուկ է, թե ինչու է հայրը առանց իրեն զգուշացնելու եկել քրեակատարողական հիմնարկ և որտեղից է նրա մոտ հայտնվել այդ հեղուկով թրջված նասկիները: Այդ օրը ինքն ընդհանրապես չի զանգահարել հորը և չի խնդրել գալ իր մոտ, քանի որ այդ ընթացքում քնած է եղել և տեղյակ չէ, թե ով է իր անունից զանգահարել ու զրուցել հոր հետ: Հայրը մեծահասակ, ծեր մարդ է և լավ չի լսում, հավանաբար չի տարբերել իր ձայնը և հավատալով եկել է բերդ: Ինքը ոչ մեկից թմրամիջոց չի խնդրել և տեղյակ չէ, թե ով է զրուցել հոր հետ: Բացի այդ, ինքը խցակիցներից ոչ մեկի հետ չի զրուցել և ոչ-ոք չի խնդրել որպեսզի իր հայրը հանձնուք բերի: Շուրջ 2 ամիս նստած լինելով նույն խցում, նրանց հետ գտնվել է գրեթե հարազատ փոխհարաբերությունների մեջ, խցակիցներով գիտեն բոլորի հասցեներն ու հարազատներին, իսկ հեռախոսի մեջ հոր համարի դիմաց գրված է “ատեց”: Թմրամիջոցի մասին ինքը ոչինչ չի իմացել, նշված թմրամիջոցը իր համար չէ նախատեսված եղել, չգիտե, թե ով է այն ուղարկել կամ ում համար է նախատեսված եղել, ինքը երբևէ թմրամիջոցներ չի օգտագործել:
Թեև ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, սակայն հեռախոսազանգերի հետ կապված տրված հարցերին պատասխանել է, որ Աշոտ Հովակիմյանին երբևէ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց չի իրացրել, ավելին այդ ժամանակահատվածում իր տանը չի բնակվել, իսկ բջջային հեռախոսահամարը շահագործվել է հոր կողմից, իսկ այնուհետև կատարված հեռախոսազանգերի վերաբերյալ պարզաբանել է, որ դրանք կապված են եղել այլ հարցերի հետ, մասնավորապես Աշոտ Հովակիմյանին խնդրել է, որպեսզի գա և իրենց բնակարանի համար էլեկտրահաղորդալար անցկացնի:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված և սույն որոշման մեջ շարադրված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, այդ թվում նաև ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի ցուցմունքները, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրական դատական ակտ կայացնելու համար:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ:
Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` քրեական դատավարությունում որպես ապացույցներ թույլատրվում են` կասկածյալի ցուցմունքները, մեղադրյալի ցուցմունքները, տուժողի ցուցմունքները, վկայի ցուցմունքները, տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ քրեական գործով կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի ցուցմունքները, դատապարտյալի ցուցմունքները, փորձագետի եզրակացությունը, իրեղեն ապացույցները, քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները, այլ փաստաթղթերը:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Աշոտ Հովակիմյանը ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման է ենթարկվել 17.02.2011թ.:
Նույն օրը, վերջինս բացատրություն է տվել այն մասին, որ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը գնում է Կայարանի “Յաշից”: Նրանից գնում է մոտ 3 տուփ, ընդհանուր մինչև 5 գրամ քաշով, որի մի մասը օգտագործում է ծխելու միջոցով, իսկ մնացած մասը վաճառում է: Մեկ տուփը կազմում է 2 գրամ, որը գնում է 8.000 դրամով: Ընդհանուր առմամբ նրանից գնել է 25 փաթեթ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, մոտավորապես` 48 գրամ քաշով:
/Հատոր 1 գթ. 23-25/
18.02.2010թ. Աշոտ Հովակիմյանը հարցաքննվել է որպես կասկածյալ, որի ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբեր ամսից ճանաչել է կայարանում ապրող “Յաշին”, որին նման ձևով են դիմում, իսկ նրա իրական անունը չգիտի: Այդ ժամանակից սկսած Յաշայից ձեռք է բերել մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց` մեկ փաթեթը 8.000 ՀՀ դրամով, որի քաշը կազմել է 2-2,5 գրամ: Յաշայից թմրամիջոցը գնել է սպիտակ թղթի մեջ փաթաթված, նրանից գնել է մի քանի փաթեթ, որի մի մասը անձամբ օգտագործել է, իսկ մնացածը վաճառել ծանոթներին` 8.000/ութ հազար/ ՀՀ դրամով, որոնք իրեն այդ հարցով դիմել են: Թմրամիջոցը Յաշայից գնել է նրա տանից, որը գտնվել է իր տանից մի քանի փողոց այն կողմ: Հարություն Ղարիբյանի հետ ծանոթացել է 2010թ. հունվար ամսին` ընդհանուր ծանոթ Գոռի միջոցով: Այդ ժամանակվանից Հարությունը 3 կամ 4 անգամ դիմել է իրեն և նրան 8000 ՀՀ դրամով տվել է թմրամիջոց, որը գնել է Յաշայից: 2010թ. փետրվարի 17-ին իրեն է զանգահարել Հարութը և ասել, որ թմրամիջոց է ցանկանում և պայմանավորվել են նույն օրը ժամը 15-16-ի սահմաններում հանդիպել Կոմիտասի ճանապարհին: Պայմանավորված վայրում հանդիպել է Հարութին, որն իրեն է տվել 8000 ՀՀ դրամ, իսկ ինքը նրան է տվել մեկ փաթեթ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց` 2-2,5 գրամ քաշով: Յաշայից գնել է մոտ 25 փաթեթ 48 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Բացի Հարութից ոչ մեկին թմրամիջոց չի վաճառել, իսկ նրան վաճառել է 8.000 ՀՀ դրամով մոտ 4 անգամ`2,5-3 գրամ քաշով:
/հատոր 1, գթ. 56-58/
Համաձայն 20.02.2010թ. կազմված “անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին” արձանագրության` Աշոտ Հովակիմյանը ճանաչել է Նորիկ Խալաթյանին և հայտնել, որ նա է հանդիսանում կայարանցի “Յաշը”, որից 8000 դրամով գնել է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը անձամբ ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մի մասն էլ 8000 դրամով վաճառել է:
/հատոր 1, գթ. 99-100/
20.02.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասերով առաջադրված մեղադրանքում Աշոտ Հովակիմյանը իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ապօրինաբար իր մոտ է պահել 2,4 գրամ չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց և 17.02.2010թ. Հ. Ղարիբյանին 8000 ՀՀ դրամով տվել է 1,3 գրամ չորացված մարիխուանա:
/հատոր 1, գթ. 106/
Հիշյալ քննչական գործողություններից 20 օր անց` 11.03.2010թ. Աշոտ Հովակիմյանը դիմում է ներկայացրել Կենտրոն վարչական շրջանի դատախազին և հայտնել, որ իր կողմից մինչ այդ տրված բոլոր ցուցմունքները և կատարված գործողությունները չեն համապատասխանում իրականությանը, դրանք քննիչի մտահղացումն է, ինքը ոչ մեկից թմրամիջոց չի գնել և չի վաճառել:
/հատոր 1, գթ. 246/
01.04.2010թ. Աշոտ Հովակիմյանը որպես մեղադրյալի լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում հաստատել է իր կողմից հիշյալ դիմումը ներկայացնելու հանգամանքը և ցուցմունք տվել այն մասին, որ նախկինում տված իր ցուցմունքները և կատարված գործողությունները չեն համապատասխանում իրականությանը, իսկ քննիչ ասելով նկատի է ունեցել իրեն բերման ենթարկած ոստիկանության աշխատակիցներին:
/հատոր 2, գթ. 13-14/
23.06.2010թ. որպես մեղադրյալի հարցաքննության ընթացքում Աշոտ Հովակիմյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
/հատոր 2, գթ. 204/
06.07.2010թ. քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ ամբաստանյալ Աշոտ Հովակիմյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երկար տարիներ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում: Վերջին անգամ 2 փաթեթ 8000 ՀՀ դրամով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց ձեռք է բերել Երևան քաղաքի “Կայարան” կոչվող թաղամասում բնակվող Գարիկից, որը Կենտրոնի դատարանում ինքնասպան է եղել: Հարություն Ղարիբյանի հետ գտնվել են սովորական փոխհարաբերությունների մեջ, նրան ճանաչել է ընկերոջ` Գոռի միջոցով, սակայն ծանոթանալու հանգամանքները չի հիշում: Այդ ընթացքում Գոռն իրեն գումար է պարտք եղել: 2010թ. փետրվարի 17-ին իրեն է զանգահարել Հարություն Ղարիբյանը և խնդրել է հանդիպել: Պայմանավորվել են հանդիպել Ավետ Ավետիսյան փողոցում: Հանդիպման ժամանակ Հարությունը նստել է իր ավտոմեքենան և իրեն է տվել 8000 ՀՀ դրամ, որն ըստ իրեն եղել է Գոռի պարտքը: Հարությունը Գոռի միջոցով տեղյակ է եղել, որ ինքը թմրամիջոց է օգտագործում և այդ պատճառով իրենից մարիխուանա է խնդրել, ինքն էլ չի մերժել և Հարությունին հյուրասիրության կարգով տվել է մեկ անգամվա օգտագործման մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Այդ ժամանակ Մուրադ Հովսեփյանին չի տեսել: Նույն օրն իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, որտեղ իր մոտից հայտաբերվել է իր ծխելու համար իր մոտ պահվող թմրամիջոցը, ինչպես նաև իր անձնական գումարները, որոնց մեջ եղել է նաև Հարությունի կողմից վերադարձված Գոռի պարտքի գումաը` 8000 ՀՀ դրամը: Հարություն Ղարիբյանը ստում է ասելով, որ մի քանի անգամ է իրենից թմրամիջոց ձեռք բերել: Նախաքննության ժամանակ իրեն համոզել են, ծեծել են, որպեսզի հայտնի, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերել Յաշայից, ում իրականում չի ճանաչում: Հետագայում նախաքննության մարմնին ուղղված դիմումով հայտնել է, որ իր տված ցուցմունքը իրականությանը չի համապատասխանում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ըստ նույն հոդվածի 4-րդ մասի պահանջների` կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմինը անտեսելով գործող օրենսդրության վերը նշված պահանջները միջոցներ չի ձեռնարկել պարզելու համար Աշոտ Հովակիմյանի կողմից ներկայացված դիմումում և որպես կասկածյալի լրացուցիչ հարցաքննության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ հայտնած տվյալները, դրանք ստուգման չի ենթարկել, ինչի արդյունքում չեն փարատվել ողջամիտ կասկածները վերջինիս մասնակցությամբ մինչև 11.03.2010թ. կատարված քննչական գործողությունների արդյունքում ստացված ապացույցների վերաբերյալ:
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությանը այն մասին, որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի մեղադրանքի հիմքում դրվել են ոչ միայն Աշոտ Հովակիմյանի ցուցմունքները, այլ նաև իրեղեն ապացույցները, տարաբնույթ փորձաքննությունների եզրակացությունները, լուսանկարով անձի ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությունը, ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի շահագործած բջջային հեռախոսահամարի վերծանումները, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
Ինչ վերաբերվում է անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությանը, ապա դրա ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ այն կազմելիս նախաքննական մարմինը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221-րդ և 224-րդ հոդվածներով:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` ճանաչման համար որևէ անձի վկային, տուժողին, կասկածյալին, մեղադրյալին ներկայացնելու անհրաժեշտության դեպքում քննիչը վերջիններիս նախապես հարցաքննում է այդ անձի արտաքին տեսքի ու նշանների և այն հանգամանքների մասին, որոնցում ճանաչողը տեսել է այդ անձին:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ նախաքննական մարմինը խախտելով գործող օրենսդրության վերը նշված պահանջները Աշոտ Հովակիմյանին նախապես չի հարցաքննել ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի արտաքին տեսքի ու նշանների շուրջ, մինչդեռ այդ տված իր բացատրությունում, իսկ այնուհետև որպես կասկածյալի հարցաքննության ընթացքում Աշոտ Հովակիմյանը ընդամենը հայտնել է, որ թմրամիջոցը գնել է կայարանի Յաշից:
Բացի այդ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` ճանաչման ենթակա անձը ներկայացվում է ճանաչողին նույն սեռի և արտաքինով ու հագուստով ճանաչվողին հնարավորին չափ նման առնվազն երեք այլ անձանց հետ:
Ըստ նույն հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների` անհրաժեշտության դեպքում ճանաչումը կարող է կատարվել արտաքինով և հագուստով ճանաչվողին նման տարբեր անձանց լուսանկարներով:
Քրեական գործում առկա լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 20.02.2010թ. արձանագրության ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը լուսանկարում պատկերված է մուգ` սև գույնի հագուստով և առանց փողկապի, մինչդեռ 2-րդ և 3-րդ համարի լուսանկարներում պատկերված անձինք ներկայացված են բացառապես սպիտակ գույնի վերնաշապիկներով, իսկ 1-ին համարի տակ գտնվող անձը, բացի սպիտակ գույնի վերնաշապիկից պատկերված է նաև փողկապով:
Այս պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիշյալ քննչական գործողությունը կատարվել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 221-րդ հոդվածի 3-րդ և 7-րդ մասերի պահանջների խախտումներով:
Ինչ վերաբերվում է քրեական գործում առկա և սույն որոշման մեջ շարադրված իրեղեն ապացույցներին և տարաբնույթ փորձաքննությունների եզրակացություններին, ապա Վերաքննիչ դատարանը այստեղ նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ համաձայն փորձագետի 22.09.2010թ. թիվ Հմ 0690 եզրակացության` հետազոտման պահին 10.09.2010թ. Նորիկ Սուրենի Խալաթյանի մեզի փորձանմուշում ափիոնի և կանաբիսի խմբերի թմրամիջոցների, թմրալկալոիդների և ափիոիդային շարքի անալեգտիկ բուպրենորֆինի մետաբոլիտինի հետքեր չեն հայտնաբերվել:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով վերը նշված ապացույցները, քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից հանգում է այն հետևության, որ դրանք ինքնին չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ հանգելու այն միանշանակ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք:
Բացի այդ, ինչպես արդեն նշվել է քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների գերակշռող և ըստ էության ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների` Աշոտ Հովակիմյանի բացատրության, վերջինիս որպես կասկածյալի հարցաքննության արձանագրության, լուսանակարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության և 20.02.2010թ. Երևանի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ընթացքում Աշոտ Հովակիմյանի կողմից հայտնած տեղեկությունների միակ աղբյուրը հանդիսանում է Աշոտ Հովակիմյանը, որոնցից վերջինս հետագայում բերելով համապատասխան պատճառաբանություններ, հրաժարվել է, իսկ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանը, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննությունների ընթացքում միանշանակ հերքել է իր կողմից Աշոտ Հովակիմյանին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրանքի կողմը սույն գործով դատական ակտ կայացնելուց հետո բերված վերաքննիչ բողոքում պատճառաբանելով, որ Նորիկ Խալաթյանի և Աշոտ Հովակիմյանի միջև նախաքննության ընթացքում առերես հարցաքննություն չի կատարվել, քանի որ Նորիկ Խալաթյանին հայտնաբերելու ժամանակ Աշոտ Հովակիմյանը արդեն իսկ հրաժարված է եղել նրա վերաբերյալ նախկինում տված ցուցմունքներից, արձանագրելով և ընդունելով, որ վերջինիս ցուցմունքներում հակասություններ չեն եղել և եզրակացնելով, որ բացակայել է նրանց միջև առերեսում կատարելու անհրաժեշտությունը, սակայն այդուհանդերձ հիշյալ ապացույցները դնելով ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի մեղադրանքի հիմքում, չի ձեռնարկել հավասարակշռված և ողջամիտ միջոցներ, որոնք կարող էին երաշխավորել ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի պաշտպանության իրավունքը:
Այս առումով Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում դատարանի այն եզրահանգումը, որ նախաքննության մարմինը անտեսել է <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի <<դ>> ենթակետի պահանջները:
Վերաքննիչ դատարանը չվիճարկելով վերաքննիչ բողոքում ներկայացված փաստարկն այն մասին, որ իրացված թմրամիջոցի քաշի, տեսակի և քանակի վերաբերյալ 18.02.2010թ. որպես կասկածյալի ցուցմունքում նշել է` դրանք ձեռք բերած Աշոտ Հովակիմյանը, այդուհանդերձ գտնում է, որ դատարանի եզրահանգումներն` որոնք հիմնված են հենց Աշոտ Հովակիմյանի ցուցմունքերի վրա, այն մասին, որ երեքական տուփ` յուրաքանչյուրը 2,5 գրամ քաշով ընդամենը 25 տուփ թմրամիջոցի քանակների հանրագումարը չի կարող կազմել 48 գրամ, հիմնավոր են և բխում են քրեական գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից:
Այստեղ վերաքննիչ դատարանը ավելորդ չի համարում նշել և գնահատության ենթարկել այն հանգամանքը, որ Աշոտ Հովակիմյանն իր բացատրությունում թմրամիջոցի քանակի և քաշի վերաբերյալ հայտնել է, որ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը գնել է մոտ 3 տուփ, ընդհանուր մինչև 5 գրամ քաշով: Մեկ տուփը կազմում է 2 գրամ, որը գնել է 8.000 դրամով: Ընդհանուր առմամբ գնել է 25 տուփ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, մոտավորապեես 48 գրամ քաշով:
Իսկ 18.02.2010թ. որպես կասկածյալ հարցաքննության ընթացքում հայտնել է, որ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը “Յաշից” ձեռք է բերել մեկ փաթեթը 8.000 ՀՀ դրամով, որի քաշը կազմել է 2-2,5 գրամ:
Այս պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանին առաջադրվել է չկոնկրետացված մեղադրանք, իսկ բողոք բերած անձը բերված վերաքննիչ բողոքում որևէ փաստարկ, հիմնավորում կամ իրական տվյալ չի ներկայացրել 48 գրամ ընդհանուր քաշով թմրամիջոցի առաջացման մեխանիզմի վերաբերյալ:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Ըստ նույն հոդվածի 4-րդ մասի պահանջների` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Այսպիսով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերը նշված հանգամանքները էականորեն նվազեցնում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդման մարմնի կողմից ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի մեղադրանքի հիմքում դրված և վերաքննիչ բողոքում հիշատակված ապացույցների ապացուցողական նշանակությունը, ինչը ողջամտորեն առաջացնում է չփարատված կասկածներ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի մեղավորության վերաբերյալ, որոնք էլ մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալի Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով ապացուցված չէ ամբաստանյալ Նորիկ Խալաթյանի մասնակցությունը իրեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով վերագրվող հանցավոր արարքը կատարելու հանգամանքը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործը քննելիս և լուծելիս դատարանի կողմից կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, այն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, ուստի պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրող Լ. Չարխիֆալակյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 2-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Նորիկ Սուրենի Խալաթյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

























ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ