Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

24.11.2011թ. ք.Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԷԴ/0148/01/10

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արայիկ Սամվելի Սարգսյանի` ՀՀ քր. օր. 176 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 258 հոդվածի 2-րդ մասով և 316 հոդվածի 2-րդ մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
Արայիկ Սամվելի Սարգսյանը նախկինում գույքի հափշտակություններ կատարելու համար վեց անգամ դատապարտված է եղել, վերջին անգամ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 26.02.2007թ. որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` 3 տարի 10 ամիս ժամկետով: 30.01.2008թ-ին նա պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 1 տարի 6 ամիս 23 օր ժամկետով պատժի հետագա կրումից և ունեցել թվով չորս չմարված դատվածություն:
2010 թվականի մայիսի 25-ին ժամը 16-30-ի սահմաններում Երևանի Ազատության պողոտայի տրանսպորտի կանգառում Արայիկ Սարգսյանը անհիմն վիճաբանություն է սկսել տաքսու վարորդ Արթուր Խուդավերդյանի հետ, կանգառում հավաքված քաղաքացիների ներկայությամբ տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այնուհետև դիտավորությամբ խախտելով հասարակական կարգը` կռվի է բռնվել նրա հետ, որի ընթացքում ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ է հասցրել վերջինիս մարմնի տարբեր մասերին և ծեծի ենթարկել նրան: Շուրջ 15 րոպե տևած խուլիգանական գործողությունները խափանվել են տրանսպորտի կանգառում հավաքված քաղաքացիների միջամտությամբ, որից հետո տեսնելով դեպքի վայր ժամանող ոստիկաններին. Արայիկ Սարգսյանը դեպքի վայրից դիմել է փախուստի:
Նույն օրը` 2010թվականի մայիսի 25-ին ժամը 18-30–ի սահմաններում, Արայիկ Սարգսյանը բաց դռնով ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ. 59 հասցեում գտնվող Հայկ Անտոնյանի տուն և ննջասենյակի պահարանից բացահայտ հափշտակել 662.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության թվով 9 հատ ոսկյա մատանիներ, 2 հատ ոսկյա ականջողեր, մեկ հատ ոսկյա վզնոց, մեկ հատ ոսկյա թևնոց և ցանկացել հեռանալ, սակայն ննջասենյակից դուրս գալու պահին նկատվել է Հայկ Անտոնյանի կնոջ` Ալինա Ներսիսյանի կողմից, որից հետո Սարգսյանը բացահայտ հափշտակելով ոսկյա զարդերը` դիմել է փախուստի: Կնոջ աղմուկի ձայներից արթնացել է Հայկ Անտոնյանը, որը կռահելով կատարվածը` հետապնդել և փորձել է բռնել Արայիկ Սարգսյանին, սակայն վերջինիս հաջողվել է փախչել:
Արայիկ Սարգսյանի կողմից խուլիգանություն կատարելու փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ. 09112210 քրեական գործը և նրա կողմից հարցաքննության ներկայանալուց խուսափելու կապակցությամբ, նախաքննական մարմինը 23.06.2010թ. բերման որոշում է կայացրել, որի կատարումը հանձնարարվել է բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազորներ Կարեն Մախսուդյանին, Մուշեղ Խանզադյանին, Արման Քոչարյանին, Վաչե Մալաքյանին և Արսեն Սիմոնյանին: Բերման որոշման պահանջները կատարելու նպատակով, 2010թ. հունիսի 24-ին ժամը 17-ի սահմաններում վերջիններս այցելել են Երևանի Աթոյան անցուղի թիվ. 14 շենք` Արայիկ Սարգսյանի կնոջ հայրական տուն, որտեղ նա ժամանակավորապես բնակվել է: Շենքի բակում տեսնելով Արայիկ Սարգսյանին, ոստիկանության աշխատակիցները հանկարծակի մոտեցել են նրան, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ և վերջինիս հայտնել ոստիկանության բաժին գնալու անհրաժեշտության մասին, սակայն Սարգսյանը չի ենթարկվել նրանց օրինական պահանջներին, փորձել է դիմել փախուստի, միաժամանակ դիմադրել և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրել իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ, այն է` քաշել է նրանց հագուստներից և պատռել դրանք, կծել, բռունցքներով և ոտքերով հարվածներ հասցրել նրանց, որի հետևանքով ոստիկանության օպեր-լիազորներ, գործով տուժողներ Վ.Մալաքյանը և Ա.Քոչարյանը ստացել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, իսկ Կ.Մախսուդյանը, Ա.Սիմոնյանը և Մ.Խանզադյանը` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Մոտ 20 րոպե տևած գործողությունների ընթացքում ոստիկանության աշխատակիցները նույնպես ֆիզիկական ուժ են գործադրել գազազած Արայիկ Սարգսյանի նկատմամբ, որի հետևանքով վերջինս նույնպես ստացել է մարմնական վնասվածքներ:
Արայիկ Սարգսյանի գործողությունները խափանվել են որպես լրացուցիչ ուժեր դեպքի վայր ժամանած ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցների կողմից, որից հետո վերջինիս բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին:
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունիսի 14-ի դատավճռով Արայիկ Սամվելի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով Սարգսյանը դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Արայիկ Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ժամկետով:
Նրա նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվվել 2010թվականի հունիսի 24-ից:
Արայիկ Սարգսյանից հօգուտ տուժող Հայկ Անտոնյանի բռնագանձվել է 662.000 /վեց հարյուն վաթսուներկու հազար/ ՀՀ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով վերջինիս պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող տուժողներ Վաչե Մալաքյանի և Մուշեղ Խանզադյանի կարճաթև վերնաշապիկն ու կարճաթև շապիկը վերադարձվել է վերջիններիս, իսկ 25.05.2010թ. Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ. 59 տան դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված մեկ զույգ հողաթափերը և պատռված կիսաթև վերնաշապիկը դատարանը որոշել է ոչնչացնել:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջները

Ամբաստանյալի պաշտպան Գեղամ Հակոբյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 14.06.2011թ-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով Արայիկ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր. 316 հոդ. 2-րդ մասով և 176 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով քրեական գործի վարույթը կարճել, կամ նրան մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր. 316 հոդ. 1-ին մասով և նշանակել մեղմ պատիժ, իսկ նշված խնդրանքը չբավարարելու դեպքում Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<…Ընդհանուր իրավասության դատարանը Արայիկ Սարգսյանին անհիմն կերպով մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել այնպիսի արարքների համար, որոնք Ա.Սարգսյանը չի կատարել և դրանց կատարումը չի հաստատվել դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցներով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից արված հետևությունները հիմնված չեն գործով ձեռք բերված ապացույցների վրա և դրանք միայն անհիմն ենթադրություններ են, որոնք չեն հաստատվել քրեական գործի քննությամբ:
Քրեական գործով հիմնավորված է, որ ոստիկանության թվով 5 աշխատակիցները դեպքի ժամանակ չեն եղել ոստիկանության համազգեստով: Իսկ որպես ոստիկան ներկայանալու մասին նրանց հայտնած ցուցմունքները չեն կարող համարվել արժանահավատ, քանի որ նախ այդ ցուցմուքները քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված որևէ օբյեկտիվ ապացույցով չեն հիմնավորվել և հաստատվել, իսկ իրենց կողմից այդպիսի ցուցմունք տալով, նրանք ուղղակիորեն փորձ են անում փաստերը խեղաթյուրելով, իրենց զերծ պահելու պատասխանատվությունից, քանի որ ըստ Արայիկ Սարգսյանի և դեպքին ականատես այլ վկաների ցուցմունքների, հենց իրենք են դաժան բռնության ենթարկել Արայիկ Սարգսյանին, այդ ընթացքում փորձ են արել խեղդել նրան, որից խուսափելու համար Արայիկ Սարգսյանը կծելու միջոցով փորձել է պաշտպանվել: Բացի այդ, Արայիկ Սարգսյանը սուր ծակող-կտրող գործիքով թիկունքի կողմից ստացել է մարմնական վնասվածք, որն ըստ դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության առաջացել է հենց դեպքի ժամանակահատվածում:
… Անձին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարում մեղսագրելու համար, կարևոր նախապայման է հանդիսանում հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի, այսինքն անձի սուբյեկտիվ ընկալումը և դիտավորությունը, այն առումով, որ անձը գիտի, որ իր դիմաց կանգնած է իշխանության ներկայացուցիչ և այդ հանգամանքը հաշվի առնելով, բռնություն է գործադրում այդ անձի նկատմամբ:
Մինչդեռ, քրեական գործում առկա չէ որևէ անկողմնակալ և օբյեկտիվ ապացույց, որով հիմնավորվի Արայիկ Սարգսյանի կողմից ուղղակի դիտավորությամբ և գիտակցաբար իշխանության ներկայացուցիչների նկատմամբ բռնություն գործադրելու հանգամանքը:
… Դատարանը թույլ տալով նաև քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, դատական ակտի հիմքում է դրել դատական քննությամբ չհետազոտված ապացույցներ:
Մասնավորապես, դատավճռի հիմքում է դրված վկաներ Արփինե Կոստյանի և Ջուլիետա Այվազյանի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք դատական քննության ընթացքում չեն հրապարակվել, չեն հետազոտվել և չէին կարող դրվել դատավճռի հիմքում, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 1-ին համաձայն <<Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <<Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա:
…Թեև պաշտպանական կողմը միանշանակորեն բացառում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի գոյությունը Արայիկ Սարգսյանի գործողություններում, այնուամենայնիվ ցանկանում ենք անդրադառնալ, դրա որակյալ տեսակին, այն է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դիսպոզիցիային, որով մեղադրանք է առաջադրված Արայիկ Սարգսյանին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդված 2-րդ մասը պատասխանատվություն է սահմանում իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն կիրառելու համար, որը կապված է նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու համար:
Մինչդեռ անձի թեթև մարմնական վնասվածք ստանալը ոչ մի կերպ չի տեղավորվում վերը նշված դիսպոզիցիայի իրավակարգավորման տրամաբանության մեջ, քանի որ չի կարող թեթև մարմնական վնասվածքը և կյանքի համար վտանգավոր բռնությունը դիտարկվել նույն հարթության մեջ և միևնույն պատիժը նախատեսել:
…Ինչ վերաբերում է կողոպուտի մեղադրանքին, ապա այս արարքի վերագրումը Արայիկ Սարգսյանին նույնպես անհիմն է և քրեական գործում բացակայում է նշված արարքը կատարած լինելու մասին բավարար ապացույցների համակցությունը:
Ընդամենը կազմված ֆոտոռոբոտը, որն հավանաբար ոչ թե կազմվել է վկայի նշած հատկանիշներից ելնելով, այլ կատարվել են ուղղորդված գործողություններ, որպեսզի ոչ թե բացահայտեն արարքը կատարողին, այլ Արայիկ Սարգսյանին վերագրեն այդ արարքի կատարումը:
Սակայն վկա Ալինա Ներսիսյանը ինչպես հայտնել է իր ցուցմունքում իր ամուսինը բռնել է գողություն կատարող տղայի վերնաշապիկից, սակայն այն պատռվել ու մնացել է նրա ձեռքում, իսկ դատարանում նաև հայտնեց, որ նրա հագին բացի վերնաշապիկից այլ վերնազգեստ չի եղել և նա վերևի մասը մերկ վիճակում փախել է: Մինչդեռ, որևէ այլ հատկանիշ թե վկան, թե տուժող Հայկ Անտոնյանը չեն նշել: Սակայն եթե հափշտակություն կատարողը լիներ Արայիկ Սարգսյանը, ապա անհնարին էր նրանց կողմից չնկատվեր Արայիկ Սարգսյանի թիկունքին արտահայտիչ մեծության խաչի պատկերով դաջվածքը, կամ փսորիազ հիվանդության հետևանքով նրա մարմնին գոյություն ունեցող արտառոց աչքի ընկնող վերքերը: այս հանգամանքը նույնպես անտեսվեց դատարանի կողմից, այն պարագայում, երբ դատարան էր ներկայացվել Արայիկ Սարգսյանի թիկունքի մեծ խաչի լուսանկարը և նրա մարմնի վերքերը վկայող լուսանկարները:
Բացի այդ նախաքննության ընթացքում քննիչի կողմից չգիտես ինչու չի կատարվել շատ կարևոր քննչական գործողություն, այն է դեպքի վայրում թողնված վերնաշապիկի ու հողաթափերի դատաքիմիական և դատակենսաբանական փորձաքննություններ, պարզելու համար այն թողնող անձի քրտինքի, մազի հետքերի առկայություն և դրանց համեմատումը Արայիկ Սարգսյանից արտազատված քրտինքի կամ մեզի նմուշի հետ:
Կարծում եմ, որ նշված քննչական գործողությունը չի կատարվել, քանի որ նախաքննական մարմինը համոզված է եղել, որ փորձաքննության արդյունքներով կձախողվի առաջադրված շինծու մեղադրանքը:
…Ընդհանուր իրավասության դատարանը խախտելով <<արդար դատաքննության>> սկզբունքը, ինչպես նաև մի շարք նորմերի պահանջները, Արայիկ Սարգսյանին մեղավոր է ճանաչել չկատարած և գործով չապացուցված արարքների համար և դա բավական չէ, ակնհայտորեն խախտելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, Արայիկ Սարգսյանի նկատմամբ թույլ է տվել առերևույթ դատական սխալ, որի չվերացումը վերաքննիչ դատարանի կողմից կհանգեցնի ծանր հետևանքների:
Հատկապես դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկել և գնահատման արժանացրել Արայիկ Սարգսյանի վատառողջ լինելու հանգամանքը, մասնավորապես այն, որ Արայիկ Սարգսյանը տառապում է անբուժելի փսորիազ հիվանդությամբ, որի վերաբերյալ դատարանին է ներկայացվել քրեակատարողական հիմնարկի բժշկի տեղեկանքը: Բացի այդ դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ Արայիկ Սարգսյանի խնամքին է գտնվում նրա կինը` Մելինե Դովլատյանը, որը նշված միջադեպի ժամանակ նույնպես ենթարկվել էր բռնության և անմարդկային վերաբերմունքի>>:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Գ.Հակոբյանն ու ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանը նույն հիմնավորումներով ու պատճառաբանություններով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեցին, մեղադրող Ս.Մկրտչյանը բողոքի դեմ առարկելով` միջնորդեց առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները

Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքում ներկայացված իրենց հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի ու ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի պատասխանը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 14.06.2011թ-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Առաջադրված մեղադրանքում Արայիկ Սարգսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 2-րդ մասով մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թվականի մայիսի 25-ի առավոտյան կնոջ հետ միասին գնացել են իրենց ծանոթ Րաֆֆի Մարտիրսյանի տուն, որը բնակվում է Կորեայի ձորում, քանի որ վերջինս վերադարձել էր Սիրիայից և վաճառքի համար հագուստներ էր բերել: Շուրջ մեկուկես ժամ նրանց տանը հյուրընկալվելուց հետո Րաֆֆիի հետ միասին գործնական հարցերով գնացել են վերնիսաժ, որտեղ ինքը մնացել է մոտ երեք ժամ: Վերնիսաժում Րաֆֆիին այլևս չտեսնելով, ժամը 16-ի սահմաններում միայնակ ցանկացել է վերադառնալ նրանց տուն: Ճանապարհին` Ռայկոմ թաղամասի կանգառում, պատահական հանդիպել է իր վաղեմի ծանոթ Նարինե Հարությունյանին և սկսել զրուցել նրա հետ: Վերջինս հայտնել է, որ ցանկանում է գնալ Հրազդան քաղաք և ինքն առաջարկել է նրան ուղեկցել, որի համար էլ նստել են տաքսի ավտոմեքենա և զրույցը շարունակել մեքենայում: Այդ ժամանակ մեքենային է մոտեցել տաքսու վարորդը, որին մինչ այդ չի ճանաչել և իրեն նախատել Նարինեի հետ զրույց ունենալու համար, որից հետո պարզաբանումներ կատարելու համար իրեն դուրս է հրավիրել մեքենայից: Այդ հարցի կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն և քաշքշուկ է սկսվել, որի ընթացքում ինչպես ինքը, այնպես էլ տաքսու վարորդ Արթուր Խուդավերդյանը սկսել են փոխադարձ հայհոյել և հարվածել միմյանց: Ինքը ծեծի է ենթարկել վերջինիս, սակայն երբ նկատել է դեպքի վայր ժամանած ոստիկաններին, ցանկացել է դիմել փախուստի: Այդ ընթացքում ոստիկաններից մեկը բռնել է իր վերնազգեստից, սակայն ինքը քաշել-պատռելով այն, դիմել է փախուստի, իսկ վերնազգեստի պատռված մասը մնացել է ոստիկանի ձեռքում: Դրանից հետո գնացել է մոնումենտի այգի, որտեղից զանգահարել է իր ծանոթ Արթուրին և խնդրել մեքենայով գալ այգի: Այնուհետև նրա մեքենայով եկել է Կորեայի ձոր` Րաֆֆիենց տուն, որտեղ վերջինիս կնոջից վերնաշապիկ է խնդրել, որից հետո կնոջ հետ միասին տաքսի ավտոմեքենայով մեկնել են իր ծնողների տուն` Մարտունու Վարդենիկ գյուղ: Այնտեղ մնացել է մոտ 20 օր, որից հետո վերադարձել է Երևան և մի քանի օր բնակվել կնոջ հայրական տանը` Էրեբունի թաղամասում: 2010թվականի հունիսի 24-ին ժամը 17-ի սահմաններում տանը ճաշելուց հետո իջել է շենքի բակ և ցանկացել խանութից ծխախոտ գնել: Այդ ժամանակ նկատել է մի անծանոթ երիտասարդի, որը մոտեցել և թևանցուկ է արել իրեն` ասելով հանգիստ մնա և նույն պահին մոտեցել են ևս չորս տղաներ, որոնք սկսել են հարվածել իրեն: Ինքը հետաքրքրվել է, թե ովքեր են և ինչ են ուզում, սակայն այդ տղաները ձեռքերով ու ոտքերով հարվածելով` առանց որևէ բան ասելու, ցանկացել են իրեն նստեցնել մեքենան` հայտնելով, որ կգաս կիմանաս: Այդ տղաներից մեկը բռնել է իր պարանոցից և սկսել խեղդել: Տեսնելով, որ շնչահեղձ է լինում և չկարողանալով որևէ ձևով դիմադրություն ցույց տալ, ստիպված կծել է նրա ձեռքը և սկսել գլխով հարվածել դեմքին: Թողնելով պարանոցը, նույն պահին թիկունքից ծակոց է զգացել և նկատել, որ մեջքից արյուն է հոսում, իսկ իր թիկունքում կանգնած երկու տղաները մեկը մյուսին ասել է. ՙԻնչ արիր, էտ դանակը պահի՚: Շուրջ հինգ րոպե տևած քաշքշուկից հետո, այնտեղ են եկել ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ոստիկանները, որոնք ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իրեն առաջարկել են գնալ ոստիկանության բաժին և պարզել կատարվածը: Ինքը ենթարկվելով նրանց օրինական պահանջներին, առանց որևէ դիմադրություն ցույց տալու, գնացել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին: Ոստիկանության աշխատակիցները իրեն խոստացել են որևէ գործ չհարուցել միլիցիայի աշխատակիցներին իբրև դիմադրություն ցույց տալու համար, պայմանով, որ ինքը չհայտնի դանակով մեջքին հարվածելու փաստը: Հավատալով ոստիկանության աշխատակիցների խոստումներին, թաքցրել է իրեն դանակով հարվածելու հանգամանքը և դատական բժշկին այդ մասին ոչինչ չի հայտնել, պատճառաբանելով, որ թիկունքի վնասվածքը ստացել է դեպքից չորս օր առաջ, սակայն հետագայում իրեն կալանավորել և տեղափոխել են մեկուսարան, որտեղ էլ հասկացել է ոստիկանության աշխատակիցների խաբկանքը: Ինչ վերաբերվում է Երևանի Քանաքեռ թաղամասի տներից մեկից կատարված ոսկյա զարդերի գողությանը, ապա ինքը ընդհանրապես որևէ առնչություն չունի դրա հետ, որևէ գողություն չի կատարել, այլ այդ ընթացքում եղել է Երևան-Մարտունի ճանապարհին:
Ամբաստանյալ Արայիկ Սիմոնյանի պատճառաբանությունները մտացածին ու անհիմն են, նպատակ են հետապնդում մեղմացնելու իր պատասխանատվությունն ու պատիժը, դրանք հերքվում և նրան մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվում է գործի փաստական տվյալների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Տուժող Արման Ժիրայրի Քոչարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում որպես ավագ օպեր-լիազոր: ՀՀ ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործի կապակցությամբ 23.06.2010թվականին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել Արայիկ Սամվելի Սարգսյանին բերման ենթարկելու մասին: Որոշման կատարումը հանձնարարվել է իրեն և բաժնի աշխատակիցներ Կարեն Մախսուդյանին, Վաչե Մալաքյանին, Մուշեղ Խանզադյանին և Արսեն Սիմոնյանին: Որոշման պահանջը կատարելու նպատակով, 2010թվականի հունիսի 24-ին ժամը 17-ի սահմաններում իրենք այցելել են Երևանի Աթոյան անցուղի թիվ. 14 շենքի բակ, քանի որ օպերատիվ տվյալներ են ունեցել, որ Սարգսյանը գտնվում է աներոջ տանը: Հասնելով այնտեղ, շենքի բակում նկատել են Արայիկ Սարգսյանին, որից հետո սկզբում նրան է մոտեցել Կարեն Մախսուդյանը և ներկայանալով որպես ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակից, հայտնել է, որ նրան պետք է ներկայացնեն
Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժին, սակայն Սարգսյանը լսելով այդ մասին` փորձել է դիմել փախուստի: Իրենք բռնել են Արայիկ Սարգսյանին, որով կանխվել է նրա փախուստը, սակայն նա սկսել է դիմադրել իրենց, որը զուգորդվել է ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ հասցնելով և երբ իրենք ցանկացել են նրան ձեռնաշղթաներ հագցնել, կառչել է բակում եղած ցանցից և կծել իր ձեռքը: Այդ ընթացքում աղմուկի ձայներից այնտեղ են եկել նրա կինը և կնոջ քույրը, որոնք փորձել են օգնել Սարգսյանին` փախնելու համար, սակայն դա նրանց չի հաջողվել: Իրենք կապնվել են ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հետ և լրացուցիչ ուժեր կանչել, քանի որ Սարգսյանը փախչելու նպատակով դիմել է ցանկացած միջոցի: Ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցների գալուց հետո նոր միայն հաջողվել է Արայիկ Սարգսյանին բերման ենթարկել Էրեբունու բաժին, քանի որ նա տեսնելով ոստիկանության աշխատակիցների գերակշռելու փաստը և լինելով ուժասպառ վիճակում, դադարել է դիմադրություն ցույց տալ: Այդ ամբողջ ընթացքում, որը տևել է շուրջ 20 րոպե Սարգսյանի բռնություններից, հարվածներից և կծելու արդյունքում մարմնական վնասվածքներ են ստացել ինչպես ինքը, այնպես էլ բերման որոշման պահանջները կատարող ոստիկանության մյուս աշխատակիցները: Արայիկ Սարգսյանի թիկունքին որևէ ծակող–կտրող գործիքով որևէ մեկը, առավել ևս ոստիկանության աշխատակիցները չեն հարվածել և վերջինս այդ վարկածը հորինել է իր գործողությունները ինչ-որ ձևով մեղմացնելու համար:
Տուժող Արսեն Կառլենի Սիմոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում որպես օպեր-լիազոր: ՀՀ ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործի կապակցությամբ, 23.06.2010թվականին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել Արայիկ Սամվելի Սարգսյանին բերման ենթարկելու մասին: Որոշման կատարումը հանձնարարվել է իրեն և բաժնի աշխատակիցներ Կարեն Մախսուդյանին, Վաչե Մալաքյանին, Մուշեղ Խանզադյանին և Արման Քոչարյանին: Որոշման պահանջը կատարելու նպատակով 2010թվականի հունիսի 24-ին ժամը 17-ի սահմաններում իրենք գնացել են Երևանի Աթոյան անցուղի թիվ 14 շենքի բակ: Հասնելով այնտեղ, շենքի մոտ նկատել են Արայիկ Սարգսյանին, որից հետո սկզբում նրան է մոտեցել Կարեն Մախսուդյանը և ներկայանալով որպես ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի աշխատակից, նրան տեղեկացրել է, որ պետք է նրան ներկայացնեն Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժին, սակայն Սարգսյանն այդ մասին լսելով` փորձել է դիմել փախուստի: Իրենք բռնել են նրան, սակայն նա սկսել է դիմադրել իրենց, բղավել, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ հասցնել իրենց, որը զուգորդվել է ինչպես սեռական բնույթի հայհոյանքներով, այնպես էլ այլ անպարկեշտ արտահայտություններով: Ինքը ցանկացել է նրան ձեռնաշղթա հագցնել, սակայն Արայիկ Սարգսյանը կառչել է բակում եղած ցանցից և կծել իրենց աշխատակից Արման Քոչարյանի ձեռքը: Այդ ընթացքում բղավոցներից շենքի բակ են եկել ամբաստանյալի կինը և կնոջ քույրը, որոնք նույնպես փորձել են օգնել Սարգսյանին, որպեսզի նա կարողանա փախուստի դիմել, սակայն դա նրանց չի հաջողվել: Այդ ընթացքում իրենք կապնվել են ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հետ և օգնություն խնդրել: Ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցների գալուց հետո նոր միայն հաջողվել է նրան բերման ենթարկել Էրեբունու բաժին, քանի որ տեսնելով ոստիկանության աշխատակիցների գերակշռելու փաստը և լինելով ուժասպառ վիճակում, այլևս չի կարողացել դիմադրել:: Այդ ամբողջ ընթացքում, որը տևել է շուրջ 20 րոպե, Արայիկ Սարգսյանի թիկունքին որևէ ծակող–կտրող գործիքով որևէ մեկը, առավել ևս ոստիկանության աշխատակիցները չեն հարվածել և նա դա հորինել է:
Տուժող Վաչե Հակոբի Մալաքյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում, որպես օպեր-լիազոր: ՀՀ ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործի կապակցությամբ 23.06.2010թվականին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել Արայիկ Սամվելի Սարգսյանին բերման ենթարկելու մասին: Որոշման կատարումը հանձնարարվել է իրեն և բաժնի աշխատակիցներ Կարեն Մախսուդյանին, Արսեն Սիմոնյանին, Մուշեղ Խանզադյանին և Արման Քոչարյանին: Որոշման պահանջը կատարելու նպատակով 2010թվականի հունիսի 24-ին ժամը 17-ի սահմաններում գնացել են Երևանի Աթոյան անցուղի թիվ. 14 շենքի բակ, որտեղ նկատելով` Սարգսյանին,առաջինը նրան է մոտեցել Կարեն Մախսուդյանը և ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակից` նրան բացատրել է ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժին ներկայանալու անհրաժեշտության մասին, սակայն Ա.Սարգսյանը լսելով այդ` փորձել է դիմել փախուստի: Իրենք բռնել են Ա.Սարգսյանին, սակայն նա սկսել է դիմադրել, բղավել, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ հասցնել իրենց, որը զուգորդվել է ինչպես սեռական բնույթի հայհոյանքներով, այնպես էլ ոստիկանության աշխատակիցներին ուղղված այլ անպարկեշտ արտահայտություններով: Այդ ընթացքում բղավոցի ձայներից այնտեղ են եկել ամբաստանյալի կինը և կնոջ քույրը, որոնք փորձել են օգնել Ա.Սարգսյանին` փախնելու համար, սակայն դա նրանց չի հաջողվել: Տեսնելով, որ Արայիկ Սարգսյանի դիմադրությունը շարունակվում է և նրա փախնելու վտանգը մեծ է, իրենք կապնվել են ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հետ և օգնություն խնդրել: Ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցների գալուց հետո նոր միայն հաջողվել է Սարգսյանին բերման ենթարկել Էրեբունու բաժին: Այդ ամբողջ ընթացքում, որը տևել է շուրջ 20 րոպե, Արայիկ Սարգսյանի բռնությունների հետևանքով ինչպես ինքը, այնպես էլ իր հետ եկած ոստիկանության մյուս աշխատակիցները ստացել են մարմնական վնասվածքներ, իսկ նրա թիկունքին ծակող–կտրող գործիքով որևէ մեկը, առավել ևս ոստիկանության աշխատակիցները չեն հարվածել, նման բան չէր կարող լինել:
Տուժող Կարեն Կորյունի Մախսուդյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում որպես օպեր-լիազոր: ՀՀ ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործի կապակցությամբ 23.06.2010թվականին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել Արայիկ Սամվելի Սարգսյանին բերման ենթարկելու մասին: Որոշման կատարումը հանձնարարվել է իրեն և բաժնի աշխատակիցներ Վաչե Մալաքյանին, Արսեն Սիմոնյանին, Մուշեղ Խանզադյանին և Արման Քոչարյանին: Բերման ենթարկելու որոշման պահանջը կատարելու նպատակով 2010թվականի հունիսի 24-ին ժամը 17-ի սահմաններում միասին գնացել են Երևանի Աթոյան անցուղի թիվ. 14 շենքի բակ, որտեղ առաջինն ինքն է մոտեցել Արայիկ Սարգսյանին և ներկայանալով որպես ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի աշխատակից` բացատրել, որ պետք է նրան ներկայացնեն ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժին, սակայն լսելով այդ մասին նա անմիջապես, փորձել է դիմել փախուստի: Գործընկերների հետ միասին իրենք բռնել են Սարգսյանին և թույլ չեն տվել, որ նա փախչի, սակայն վերջինս սկսել է դիմադրել իրենց, բղավել, ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ հասցնել իրենց, որը զուգորդվել է ինչպես սեռական բնույթի հայհոյանքներով, այնպես էլ ոստիկանության աշխատակիցներին, ոստիկանության համակարգին ուղղված անպարկեշտ արտահայտություններով: Այդ ընթացքում աղմուկի ձայներից շենքից իջել են նրա կինը և կնոջ քույրը, որոնք նույնպես փորձել են օգնել Սարգսյանին` փախնելու համար, սակայն դա թույլ չեն տվել անել: Իրավիճակից ելնելով` ստիպված կապնվել են ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հետ և լրացուցիչ ուժեր կանչել, քանի որ Արայիկ Սարգսյանը շարունակել է չենթարկվել իրենց պահանջներին, դիմադրություն է ցույց տվել և ամեն կերպ ցանկացել դիմել փախուստի: Ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցների գալուց հետո նոր միայն հաջողվել է նրան բերման ենթարկել Էրեբունու բաժին: Այդ քաշքշուկի ընթացքում Արայիկ Սարգսյանի բռնությունների հետևանքով ինչպես ինքը, այնպես էլ իր հետ եղած ոստիկանության մյուս աշխատակիցները ստացել են մարմնական վնասվածքներ, իսկ Սարգսյանի թիկունքին ծակող–կտրող գործիքով որևէ մեկը չի հարվածել և իրենց միակ նպատակը նրա դիմադրությունը կոտրելն ու նրան բաժին տանելն է եղել:
Տուժող Մուշեղ Մամիկոնի Խանզադյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում որպես օպեր-լիազոր: ՀՀ ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում հարուցված քրեական գործի կապակցությամբ 23.06.2010թվականին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել Արայիկ Սարգսյանին բերման ենթարկելու մասին: Որոշման կատարումը հանձնարարվել է իրեն և բաժնի աշխատակիցներ Կարեն Մախսուդյանին, Վաչե Մալաքյանին, Արման Քոչարյանին և Արսեն Սիմոնյանին: Այդ նպատակով, 2010թվականի հունիսի 24-ին ժամը 17-ի սահմաններում իրենք գնացել են Երևանի Աթոյան անցուղի թիվ. 14 շենքի բակ, քանի որ օպերատիվ տվյալներ են ունեցել, որ նա գտնվում է աներոջ տանը: Հասնելով այնտեղ, շենքի բակում նկատել են Սարգսյանին, որից հետո նրան է մոտեցել Կարեն Մախսուդյանը և ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակից, հայտնել է, որ պետք է նրան ներկայացնեն ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժին, սակայն նա լսելով այդ մասին` փորձել է դիմել փախուստի: Իրենք բռնել են Արայիկ Սարգսյանին, սակայն նա սկսել է դիմադրել և ոտքերով ու ձեռքերով հարվածներ հասցնել իրենց, իսկ երբ փորձել են նրան ձեռնաշղթաներ հագցնել, կառչել է բակում եղած ցանցից և կծել Արման Քոչարյանի ձեռքը: Այդ ընթացքում աղմուկի ձայներից այնտեղ են եկել նրա կինը և կնոջ քույրը, որոնք փորձել են օգնել Սարգսյանին` փախնելու համար, սակայն դա նրանց չի հաջողվել: Այդ ընթացքում իրենք կապնվել են ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հետ և լրացուցիչ օգնության կանչել և նրանց գալուց հետո նոր միայն հաջողվել է Արայիկ Սարգսյանին բերման ենթարկել Էրեբունու բաժին: Այդ քաշքշուկի ընթացքում Սարգսյանի բռնի գործողությունների հետևանքով ինչպես ինքը, այնպես էլ իր ծառայակիցները ստացել են մարմնական վնասվածքներ, որևէ մեկը, առավել ևս ոստիկանության աշխատակիցները նրա թիկունքին դանակով չեն հարվածել և վերջինիս այդ վարկածը հորինված է` իր գործողությունները ինչ-որ ձևով մեղմացնելու, իրենց էլ վարկաբեկելու համար:
Տուժող Հայկ Սամվելի Անտոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ընտանիքի անդամների հետ միասին բնակվում է Երևանի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ. 59 տանը: 2010թվականի մայիսի 25-ին ժամը 18-30-ի սահմաններում տան ննջասենյակում քնած է եղել: Այդ ընթացքում լսել է կնոջ` Ալինա Ներսիսյանի բղավոցը, որից արթնացել և ննջասենյակում նկատել է անծանոթ մի երիտասարդի: Վերջինս տեսնելով իրեն` ննջասենյակի դռների մոտ հրելով կնոջը, դիմել է փախուստի: Ինքը սկսել է հետապնդել նրան, գրեթե հասել է և բռնել վերնաշապիկի օձիքից, սակայն այն պատռվել և մնացել է իր ձեռքում: Այդ տղան եղել է հողաթափերով և փախուստի դիմելու ժամանակ այն թողնելով տան բակում, շարունակել է փախչել, որից հետո ինքը չի կարողացել շարունակել հետապնդումը, քանի որ սայթաքել և աստիճանների վրա վայր է ընկել: Տուն վերադառնալով, կնոջ հետ միասին պարզել են, որ ննջասենյակի պահարանից այդ երիտասարդը, ով հետագայում պարզվել է, որ եղել է Արայիկ Սարգսյանը, հափշտակել է 662.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության իրենց ոսկյա զարդերը: Հետապնդելու ընթացքում ինքը նույնպես նկատել է հանցագործի արտաքինը և ներկայումս էլ ճանաչում և հաստատապես պնդում է, որ հենց Արայիկ Սարգսյանն է 2010թվականի մայիսի 25-ին իրենց տան ննջասենյակի պահարանից հափշտակել ոսկյա զարդերն ու դիմել փախուստի:
Միաժամանակ տուժող Հայկ Անտոնյանը 662.000 ՀՀ դրամի պահանջի մասին քաղաքացիական հայց է ներկայացրել առաջին ատյանի դատարան և խնդրել այդ գումարը բռնագանձել ամբաստանյալից, որպես հանցագործության հետևանքով իրեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Վկա Հայկ Ստեփանի Մեծոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում որպես օպեր-լիազոր: 2010թվականի հունիսի 24-ին ժամը 17-30-ի սահմաններում գտնվել է աշխատավայրում, երբ իրեն և բաժնի աշխատակիցներ Հովհաննես Ալեքսանյանին ու Համլետ Միլիտոսյանին հանձնարարվել է գնալ Աթոյան անցուղի 14 շենքի բակ` տեղեկացնելով, որ ոստիկանության աշխատակիցներին դիմադրություն են ցույց տալիս: Հասնելով այնտեղ, տեսել են, որ ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատակիցները բռնել են Արայիկ Սարգսյանին, որը սակայն դիմադրել և ցանկացել է դիմել փախուստի: Համատեղ ուժերով, հանգստացրել են նրան, համոզելով նստեցրել իրենց մեքենան ու բերել ոստիկանության Էրեբունու բաժին: Բաժնում Սարգսյանն անմիջապես եղել է իր աշխատասենյակում, որի ընթացքում զրուցել է նրա հետ և համապատասխան արձանագրություն կազմել: Ինքը նկատել է, որ նրա մարմնի վրա առկա են եղել վնասվածքներ, որոնց կապակցությամբ Արայիկ Սարգսյանը հայտնել է, որ մի քանի օր առաջ վիճաբանության մեջ է ընկել, որի հետևանքով իրեն դանակով խփել են:
Վկա Հովհաննես Գեդեոնի Ալեքսանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում, որպես օպեր-լիազոր: 2010թվականի հունիսի 24-ին ժամը 17-30-ի սահմաններում գտնվել է աշխատավայրում, երբ իրեն և բաժնի աշխատակիցներ Հայկ Մեծոյանին և Համլետ Միլիտոսյանին հանձնարարել են գնալ
Աթոյան անցուղի 14 շենքի բակ` տեղեկացնելով, որ ոստիկանության աշխատակիցներին դիմադրություն են ցույց տալիս: Հասնելով այնտեղ, տեսել են, որ ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատակիցները բռնել են Արայիկ Սարգսյանին, որը կառչած է եղել ցանցից: Ոստիկանության աշխատակիցների մոտ առկա են եղել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք ներկայացել են ինչպես Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցներին, այնպես էլ Սարգսյանին, հանգստացրել վերջինիս, համոզելով նստեցրել իրենց մեքենան ու բերման ենթարկել ոստիկանության Էրեբունու բաժին:
Ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել նաև գործով վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի ավագ օպեր-լիազոր Համլետ Հենրիկի Միլիտոսյանը:
Վկա Արմեն Ռաֆիկի Գասպարյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թվականի մայիս ամսին աշխատել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնում որպես քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ: Արայիկ Սարգսյանին ճանաչում է սույն քրեական գործի շրջանակներից, քանի որ 2010թվականի հունիսի 4-ին Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում խուլիգանության փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի կապակցությամբ 23.06.2010թ-ին քննիչի կողմից որոշում է կայացվել վերջինիս բերման ենթարկելու մասին: Որոշման կատարումը հանձնարարվել է իրենց բաժանմունքին: Միաժամանակ օպերատիվ տեղեկատվություն է ստացվել, որ Սարգսյանը գտնվում է Երևանի Աթոյան անցուղի թիվ. 14 շենքում` իր կնոջ հայրական տանը: Այդ կապակցությամբ 2010թվականի հունիսի 24-ին բաժանմունքի օպեր-լիազորներ Կարեն Մախսուդյանը, Վաչե Մալաքյանը, Արսեն Սիմոնյանը, Մուշեղ Խանզադյանը և Արման Քոչարյանն գնացել են Երևանի Աթոյան անցուղի թիվ. 14 շենքի բակ, որտեղ տեսնելով Սարգսյանին` ցանկացել են բերման ենթարկել, սակայն նա չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին և դիմադրություն է ցույց տվել` վերջիններիս պատճառել մարմնական վնասվածքներ: Այդ կապակցությամբ օպեր-լիազորները զանգահարել են իրեն և զեկուցել կատարվածի մասին: Ելնելով առաջացած իրավիճակից, ինքը զանգահարել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին և օգնություն խնդրել, քանի որ Էրեբունու բաժինը ավելի մոտ է եղել: Հետագայում գնացել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին, որտեղ տեսել է իր բաժանմունքի աշխատակիցներին, որոնց հագուստները պատառոտված, փոշոտված են եղել և նրանք ունեցել են մարմնական վնասվածքներ, որոնք պատճառել է Արայիկ Սարգսյանը` փախուստի փորձ կատարելու ընթացքում:
Վկա Ալինա Վարդգեսի Ներսիսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Երևանի Քանաքեռ 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ 59 տանը: 2010թվականի մայիսի 25-ին ժամը 18-30-ի սահմաններում գտնվել է խոհանոցում, իսկ ամուսինը` Հայկ Անտոնյանը, ննջասենյակում քնած է եղել: Այդ ժամանակ, ինքը գնացել է ննջասենյակ, որպիսի տեսնի ամուսինը ծածկված է, թե ոչ: Մտնելով ննջասենյակ, նկատել է, որ իրեն անծանոթ մի տղա ննջասենյակի պատուհանագոգին դրված ծաղիկները տանում է մի կողմ, որպեսզի բացի պատուհանը: Տեսնելով այդ` անմիջապես սկսել է բղավել, որից արթնացել է ամուսինը: Այդ պահին երիտասարդն իրեն մի կողմ է հրել և դիմել փախուստի: Արթնանալով, ամուսինը սկսել է վազել նրա հետևից և տան աստիճանահարթակի մոտ բռնել նրա վերնաշապիկից, սակայն այն պատռվել և մնացել է ամուսնու ձեռքում, իսկ այդ երիտասարդին հաջողվել է փախչել, քանի որ ամուսինը սայթաքել և վայր է ընկել: Դրանից հետո իրենք վերադարձել են տուն և պարզել, որ այդ երիտասարդը ննջասենյակի պահարանից գողացել է շուրջ 660.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր: Նույն օրը իրենք դիմել են ոստիկանություն, որտեղ իր և ամուսնու օգնությամբ կազմվել է հանցագործի ֆոտոռոբոտ, քանի որ իրենք շատ մոտ տարածությունից տեսել են հանցագործին և դա հենց Արայիկ Սարգսյանն է, որին ինքը հաստատապես ճանաչում և պնդում է, որ վերջինս է 2010թ. մայիսի 25-ին իրենց տան ննջասենյակից հափշտակել ոսկյա զարդերն ու դիմել փախուստի:
Վկա Բորիս Օնիկի Դավթյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ պաշտոնապես որևէ տեղ չի աշխատում, սակայն սեփական <<ՌԱՖ>> մակնիշի 64 ՍԼ 807 պետհամարանիշի ավտոմեքենա ունի, որով մասնավոր հիմունքներով առավոտյան Չարենցավան քաղաքից ուղևորներ է փոխադրում Երևան, իսկ երեկոյան կրկին ետ տանում: 2010թվականի մայիսի 25-ին ժամը 1630-ի սահմաններում գտնվել է Երևանի Ռայկոմ թաղամասի ավտոկանգառում` <<Վիվասելլ ՄՏՍ>> ընկերությանը պատկանող գրասենյակի դիմաց, որտեղ դրսում կանգնած ծխել և սպասել է մինչև ուղևորները հավաքվեն: Այդ ընթացքում տեսել է, թե ինչպես են երկու տղամարդ վիճաբանում, փոխադարձ հարվածներ հասցնում ու հայհոյում միմյանց: Կռվի և աղմուկի ձայներից այնտեղ են եկել ոստիկանության աշխատակիցներ, որոնց գալուն պես այդ տղաները դիմել են փախուստի: Ոստիկանության աշխատակիցները իրեն հրավիրել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որպեսզի պարզեն վիճաբանողների ինքնությունը, քանի որ ինքը տեսել էր նրանցից մեկի դեմքը, որը հանդիսացել է Արայիկ Սարգսյանը:
Վկա Ռաֆի Պարգևի Մարտիրոսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ զբաղվում է հագուստի առևտրով և գործի բերումով շուրջ մեկ տարի ճանաչում է Արայիկ Սարգսյանին: 2010թվականի մայիսի 25-ին ինքը վերադարձել է Սիրիայից և վաճառքի համար ապրանքներ բերել: Նույն օրը զանգահարել է Արայիկի կնոջը և հայտնել այդ մասին, քանի նրան ավելի վաղուց է ճանաչել և միասին զբաղվել են առևտրով: Առավոտյան Արայիկն ու կինը եկել են իրենց տուն` ապրանքներին և գներին ծանոթանալու համար, սակայն ինքը տանը երկար չի մնացել, այլ ժամը 11-30-ի սահմաններում գնացել է ՙՎերնիսաժ՚ տոնավաճառ: Նույն օրը ժամը 16-30-ի սահմաններում վերնիսաժից տուն վեադառնալու ժամանակ, իջել է Ռայկոմ թաղամասի կանգառում` տան համար գնումներ կատարելու նպատակով: Այդ ժամանակ /077/20–35–41 հեռախոսահամարից իր բջջային հեռախոսին զանգ է եկել և միացնելով հեռախոսը` լսել է վիճաբանության ձայներ ու սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որոնք իրեն ուղղված չեն եղել: Ինքն անջատել է հեռախոսը, ապա հետադարձ զանգահարել նշված համարին, սակայն նորից լսվել են նույն ձայները: Անցնելով փողոցը, տեսել է, որ դիմացի կանգառում երկու անձինք հարվածում են միմյանց և մոտենալով տեսել է, որ նրանցից մեկը Արայիկ Սարգսյանն է: Ինքը փորձել է միջամտել և բաժանել նրանց, սակայն Արայիկը այդ պահին դիմել է փախուստի: Դրանից հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն հրավիրել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:
Վկա Մարիամ Մանուչարի Մանուչարյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ աշխատում է <<Պրեսս Ստենդ>> ընկերությունում որպես կրպակավար: Թերթի կրպակը գտնվում է Երևանի Ռայկոմ թաղամասում` դեպի Աբովյան քաղաք գնացող երթուղային տաքսիների կանգառի հարակից տարածքում: 2010թվականի մայիսի 25-ին ժամը 16:30-ի սահմաններում ինքը գտնվել է աշխատավայրում, երբ զգացել է, որ կրպակի դուռը ճոճվել և երկրորդ անգամ ուժգին հարվածել է: Այդ ժամանակ տեսել է, որ երկու տղամարդ վիճաբանում են, որոնցից մեկը գետնին է գցել մյուսին և հարվածում է: Հարվածողը եղել է ԱրայիկՍարգսյանը, իսկ գետնին ընկած անձը այդ կանգառում կանգնող տաքսիներից մեկի վարորդը: Ինքը նրանց նախատել, կրպակից մի կողմ է հրել և նրանք երկուսն էլ թողել գնացել են:
Վկա Նարինե Ռուբիկի Հարությունյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2010թվականի մայիսի 25-ին ժամը 16:30-ի սահմաններում գտնվել է Երևանի Ռայկոմ թաղամասում գտնվող կանգառում և սպասել Հրազդան քաղաք մեկնող տաքսի ավտոմեքենայի: Այդ ընթացքում մոտեցել է Արայիկ Սարգսյանը, որին ինքը չի ճանաչել և առաջարկել իրեն տանել Հրազդան, սակայն նրա առաջարկը իր կողմից մերժվել է, քանի որ ինքը միայն օգտվում է կոնկրետ տաքսի ծառայության մեքենաներից և անծանոթ այլ տաքսի ավտոմեքենա չի նստում: Այդ օրը պետք է տուն վերադառնար իր ծանոթ Արթուրի տաքսի ավտոմեքենայով, սակայն նրա ուղևորները չէին լրացել և ինքը մեկ այլ ծանոթի մեքենայով է վերադարձել է Հրազդան: Դեպքերի հետագա զարգացումներից որևէ տեղեկություն չունի:
Վկա Արթուր Նորիկի Խուդավեդյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թվականի մայիսի 25-ին ժամը 16:30-ի սահմաններում, գտնվել է Ռայկոմ թաղամասի կանգառում, երբ մոտեցել է իրենց նախկին հարևանի հարսը և մատնացույց անելով կանգառում կանգնած անծանոթ մի տղայի, հայտնել, որ նա քաշել է իր թևից և ասել, որ կտանի Հրազդան: Այդ աղջկան նստեցրել է իր ավտոմեքենան, իսկ հիշյալ անծանոթ տղան` Արայիկ Սարգսյանը, մոտեցել և փորձել է բացել մեքենայի դուռը, սակայն ինքը դռները փակել է հեռակառավարման վահանակով: Այդ կապակցությամբ Արայիկ Սարգսյանը սկսել է վիճել իր հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և հարվածներ հասցրել: Այնուհետև, նստել են մեքենայում և զրուցել միմյանց հետ, սակայն իրար չհասկանալով, կրկին դուրս են եկել մեքենայից և այդ տղան կրկին իր հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ ու իրեն ծեծի ենթարկել: Պաշտպանվելու նպատակով փորձել է հարվածել այդ տղային, սակայն հարվածները նպատակին չեն հասել, քանի որ նա ավելի ուժեղ է եղել: Ծեծկռտուքը տևել է մոտ 15 րոպե, որի ընթացքին շատ մարդիկ են հետևելիս եղել:
Վկա Ալվարդ Ֆերդինանդի Սոլոմոնյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է <<Ղ-Տելեկոմ>> ընկերությանը պատկանող Երևանի Ազատության պողոտայի 24/1 հասցեում գտնվող մասնաճյուղում որպես համակարգող: 2010թվականի մայիսի 25-ին ժամը 16:30-ի սահմաններում գտնվել է աշխատավայրում, որի դիմաց գտնվում է Երևանի Ռայկոմ թաղամասի ավտոկանգառը: Ժամը 16:30-ի սահմաններում, դրսից լսվել են աղմուկի ձայներ և աշխատասենյակից դուրս գալով` ապակեպատ սպասասրահի լուսամուտից տեսել է, թե ինչպես երկու տղամարդ կռվում են իրար հետ: Վիճաբանության ընթացքում հավաքվել է մարդկանց բազմություն, իսկ հարևանությամբ գտնվող թերթի կրպակի աշխատակցուհին դուրս է եկել կրպակից և կռվողներից պահանջել հեռանալ: Այդ ժամանակ, փողոցի մյուս կողմից նրանց է մոտեցել մեկ այլ տղամարդ և դադարեցրել վիճաբանությունը, որը տևել է շուրջ 15 րոպե:
Վկա Ջուլիետա Ստեփանի Այվազյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Աթոյան անցուղի 9 շենքի թիվ. 4 տանը: 2010թվականի հունիս ամսվա վերջերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ժամը 1630-ի սահմաններում գտնվել է տանը և բակից աղմուկի ձայներ լսել: Պատուհանից նայելով, իրենց շենքի կողքը գտնվող մետաղյա ցանցի մոտ տեսել է երկու տղաների, որոնցից մեկը փորձել է փախչել, իսկ մյուսը բռնել է նրան և թույլ չի տվել: Այդ պահին նրանց են մոտեցել ևս մի քանի տղաներ և բռնել են փախնել ցանկացող տղային, սակայն վերջինս չի հանդարտվել և անընդհատ փորձել է փախչել: Քիչ անց ինքը կրկին նայել է պատուհանից և տեսել, որ այդ տղան փորձում է փախչել, սակայն մյուսները, որոնք ըստ իրեն եղել են ոստիկանության աշխատակիցներ, թույլ չեն տվել: Դրանից մի որոշ ժամանակ անց նրանց են մոտեցել երեք աղջիկներ, սկսել են քաշքշել ոստիկաններին, որպիսի մոտենան այդ տղային, սակայն ոստիկանները թույլ չեն տվել, այդ երեք աղջիկներին հրել և հեռացրել են մի կողմ, քանի որ վերջիններս չեն հանդարտվել և համառորեն փորձել են մոտենալ այդ երիտասարդին: Քաշքշուքի ժամանակ ինքը հայհոյանք չի լսել, ինչպես նաև չի տեսել, որ ոստիկաններն այդ տղային կամ մոտեցած աղջիկներին հարվածած լինեն, ոստիկանները բռնել են նրան, իսկ նա անընդհատ փորձել է փախչել:
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ առաջին ատյանի դատարանում որպես վկաներ հարցաքննվել են Մելինե Գևորգի Դովլատյանը, Մարիամ Գևորգի Դովլաթյանը և Անժիկ Ալբերտի Սորֆազյանը:
Վկա Մելինե Դովլատյանը դատարանին հայտնել է, որ հանդիսանում է Արայիկ Սարգսյանի կինը: Իրենց ամուսնությունը օրենքով սահմանված կարգով գրանցված չէ, սակայն այն տեղի է ունեցել 2009թվականի փետրվարի 1-ին` եկեղեցական ծիսակատարությամբ: Վարձակալությամբ բնակվել են Երևան քաղաքում, այնուհետև 2010թվականի մարտ ամսի վերջերին ամուսինը մեկնել է ՌԴ և ինքը նույնպես պետք է մեկներ, սակայն Արայիկը շուրջ երկու ամսից վերադարձել է: 2010թվականի հունիսի 24-ի երեկոյան ժամը 16-ի սահմաններում, ինքը և ամուսինը գտնվել են իր հայրական տանը և ճաշել են: Դրանից հետո ամուսինը հայտնել է, որ ծխախոտ չունի և իջել է բակ, որպեսզի սիգարետ գնի, իսկ ինքը պատուհանից նայել է: Այդ ընթացքում տեսել է, թե ինչպես խանութից դուրս գալուց հետո նրան է մոտեցել մեկ անձնավորություն և ինչ-որ բան են զրուցել, սակայն ինքը չի լսել, թե ինչ են խոսում: Այնուհետև մոտեցել են ևս մի քանի հոգի և քաշքշուկ է սկսվել: Անմիջապես իջնելով շենքի բակ, ականատես է եղել փողոցային կռվի: Իրեն անընդհատ հրելով` թույլ չեն տվել մոտենալ Արայիկին` այդ ընթացքում օգտագործելով անպարկեշտ բառեր: Անծանոթ տղաներից մեկը իրեն շատ վատ է դրսևորել, քանի որ իրեն ապտակել, ոտքով հարվածել և պատռել է շրջազգեստը: Այնուհետև սկսել է քաշել կրտսեր քրոջը, հայհոյել և ապտակել նրան: Մի քանի անգամ ինքը ցանկացել է զանգահարել ոստիկանություն, սակայն խառը իրավիճակում չի կարողացել հեռախոսը գտնել: Խոսակցությունների ընթացքում ինչ-որ մեկն ասել է, որ իրենք ոստիկան են, սակայն դատելով նրանց վարքից ինքը խիստ կասկածել է: Մի որոշ ժամանակ անց, երբ ենթադրյալ ոստիկանը իրենց այլևս չի հարվածել, այնտեղ է եկել մի տղամարդ, որը ներկայացել է որպես ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակից և հայտնել իր ազգանունը: Նրանց գալուց հետո ամուսինը տեսնելով այդ տղամարդուն հանգստացել և սկսել է զրուցել նրա հետ, որից հետո համաձայնվել է կամովին գնալ ոստիկանության Էրեբունու բաժին, սակայն մինչև բաժին գնալը նրան թույլատրել են ջուր խմել և լվացվել: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ Արայիկի ձեռքերին արյուն կա, սակայն չի գիտակցել, թե որտեղից է այն: Այնուհետև, պատառոտված հագուստով իրեն տարել են ոստիկանության բաժին, քանի որ իր և քրոջ մարմնի վրա նույնպես եղել են կապտուկներ: Երեկոյան իրեն հաջողվել է զրուցել քննիչի հետ, որը խոստացել է ամուսնուն փոխանցել հագուստ, ուտելիք և ծխախոտ: Հետագայում տեղեկացել է, որ ամուսնուն ցանկացել են բերման ենթարկել նրա և ինչ-որ տղամարդու միջև նախկինում տեղի ունեցած խուլիգանության կապակցությամբ:
Վկա Մարիամ Դովլաթյանը դատարանին հայտնել է, որ հանդիսանում է Արայիկ Սարգսյանի կնոջ` Մելինեի քույրը: 2010թվականի հունիսի 24-ի երեկոյան ինքը, քրոջ և նրա ամուսնու հետ միասին գտնվել են իրենց հայրական տանը: Միասին ճաշել են, որից հետո Արայիկը իջել է շենքի բակում գտնվող խանութ` ծխախոտ գնելու, իսկ իրենք տան պատշգամբից նայելուց են եղել: Այդ ժամանակ նկատել են, թե ինչպես մի տղամարդ մոտեցել է Արայիկին, որից հետո նրանց են մոտեցել ևս մի քանի հոգի և նրանց միջև քաշքշուկ է առաջացել: Այդ ժամանակ քույրը սկսել է գոռալ, որ բաց թողեն ամուսնուն և միասին արագ իջել են բակ: Բակում ականատես է եղել, թե ինչպես են ծեծում Արայիկին, իսկ իրենց հարցին, թե ինչու են ծեծում նրան, այդ տղաներից մեկը ապտակել է իրեն, որի հետևանքով ինքը ծնկի է եկել: Նույն տղան ոտքով հարվածել է նաև քրոջը` Մելինեին: Նրանք բռնել և խեղդելիս են եղել Արայիկին, վերջինիս հագուստը ամբողջությամբ պատառոտված է եղել: Իրենց հարցերին, թե ովքեր են, նրանք պատասխանել են, որ ոստիկաններ են, սակայն որևէ փաստաթուղթ ցույց չեն տվել: Այնուհետև շենքի բակ են եկել այլ ոստիկաններ, որոնք ներկայացել, ցույց են տվել համապատասխան փաստաթուղթ, որից հետո կրքերը հանդարտվել են, Արայիկին թույլ են տվել ջուր խմել և լվացվել, որից հետո նրանք Արայիկին մեքենայով տարել են բաժին: Այդ ոստիկանների հարվածներից ինչպես իր, այնպես էլ քրոջ մոտ առաջացել են կապտուկներ, որոնց մասին հայտնել են քննիչին, սակայն նա դրանց որևէ ընթացք չի տվել:
Վկա Անժիկ Սորֆազյանը դատարանին հայտնել է, որ ճանաչում է Մելինե Դովլատյանին և նրա քրոջը` Մարիամին, քանի որ նախկինում բնակվել է նրանց հարևանությամբ: 2010թվականի մարտ ամսից բնակվում է դստեր տանը, որը գտնվում է Երևանի Աթոյան անցուղի թիվ. 19 շենքի հարևանությամբ: 2010թվականի հունիսի 24-ի երեկոյան գնումներ կատարելու նպատակով ինքն իջել է շենքի բակում գտնվող խանութ, որտեղից դուրս գալուց հետո նկատել է, թե ինչպես են երկու քույրերը վազվզում և գոռում` խնդրելով չհարվածել: Այնուհետև նկատել է, որ քիչ հեռու մի խումբ անձինք ծեծում են աղջիկներից մեկի ամուսնուն: Այդ ընթացքում այդ տղաներից մեկը բռնել է աղջիկներից մեկի մազերից և հարվածել նրան, որի արդյունքում վերջինս ընկել է գետնին: Ինքը դիտողություն է արել այդ տղային, սակայն նա շրջվել և հարվածել է մյուս աղջկան, որի պատճառով ինքը նորից դիտողություն է արել: Աղջիկները խնդրել են ոստիկանություն զանգահարել: Վիճաբանության կապակցությամբ մեծ բազմություն է հավաքվել, որից մի որոշ ժամանակ անց, մեքենայով այնտեղ են եկել ևս մի քանի հոգի, որոնցից մեկը ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից և ցույց տվել վկայական: Դրանից հետո Արայիկ Սարգսյանը ենթարկվել է նրանց պահանջին և կամովին նստել մեքենան:
Գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների համադրությամբ գնահատելով Մելինե և Մարիամ Դովլատյանների ու Անժիկ Սորֆազյանի ցուցմունքները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դրանք միտված լինելով օգնելու Արայիկ Սարգսյանին ու մեղմացնելու նրա պատասխանատվությունը, չեն հերքում նրա կողմից իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու հանգամանքը` կապված վերջիններիս կողմից իրենց ծառայական պարտականությունները կատարելու հետ: Ի վերջո, ոստիկանության աշխատակիցներ միակ նպատակը հանդիսացել է ի կատարումն նախաքննական մարմնի որոշման պահանջի` Արայիկ Սարգսյանին ոստիկանություն բերման ենթարկելը, որի ընթացքում նրանք ստիպված են եղել հաղթահարելու ինչպես նրա, այնպես էլ նրա փաստական կնոջ ու վերջինիս քրոջ դիմադրությունը:
Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության 28.06.2010թ-ի թիվ 1540 եզրակացության` Արման Քոչարյանի մարմնական վնասվածքները` աջ բազկի, արմնկային հոդի, նախաբազկի շրջանների քերծվածքների, աջ ուսահոդի, ձախ բազկի նախաբազկի շրջանների արյունազեղումներ, ձախ նախաբազկի շրջանի սալջարդ-կծած-ջնջխված վերքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում, և պատճառվել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:

/Հատոր առաջին, գ.թ. 94 – 95/

Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության 28.06.2010թ-ի թիվ 1541 եզրակացության` Վաչե Մալաքյանի մարմնական վնասվածքները` քթի շրջանի սալջարդի, պարանոցի շրջաների կերծվածքների, ձախ նախաբազկի շրջանի արյունազեղման սալջարդ-կծած վերքի ձևով, հացվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջոջթյան կարճատև քայքայումով:

/Հատոր առաջին, գ.թ. 92 – 93/

Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության 28.06.2010թ-ի թիվ 1542 եզրակացության` Կարեն Մախսուդյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ ուսագոտու, թիակի, բազկի, նախաբազկի, դաստակի շրջանների քերծվածքների, աջ բազկի շրջանի կերծվածքների, աջ բազկի շրջանի արյունազեղումի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:

/Հատոր առաջին, գ.թ. 86 – 87/

Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության 28.06.2010թ-ի թիվ 1543 եզրակացության` Մուշեղ Խանզադյանի մարմնական վնասվածքները` դեմքի, պարանոցի, ձախ բազկի, նախաբազկի, աջ արմնկային հոդի շրջանների կերծվածքների, արյունազեղումների ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:

/Հատոր առաջին, գ.թ. 90 – 91/

Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության 28.06.2010թ-ի թիվ 1544 եզրակացության` Արսեն Սիմոնյանի մարմնական վնասվածքները` աջ արմնկային հոդի շրջանի կերծնածքների ձևով, հասցվել բութ, կոշտ առարկայով հնարավոր է նշված ժամկետում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:

/Հատոր առաջին, գ.թ. 88 – 89/

Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության 28.06.2010թ-ի թիվ 1538 եզրակացության` Արայիկ Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքները ձախ նախաբազկի վ/3-ի հետին մակերեսի քերծվածքների, ձախ բազկի ս/3 առաջային մակերեսի արյունազեղման, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի քերծվածքների, ձախ ուսագոտու հետին մակերեսի քերծվածքների, կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսի կտրած վերքի ձևերով` որոնցից ձախ նախաբազկի վ/3-ի հետին մակերեսի քերծվածքներ, ձախ բազկի ա/3-ի առաջային մակերեսի արյունազեղումը` կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի քերծվածքները, ձախ ուսագոտու հետին մակերեսի քերծվածքները պատճառվել են բութ առարկաների ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսի կտրած վերքը` սուր ծակող-կտրող գործիքի կամ առարկայի ներգործության հետևանքով, որն ունի մոտ 1-2 օրվա վաղեմություն և առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս:

/Հատոր երկրորդ, գ.թ. 91 – 92/

Համաձայն դատահետքաբանական փորձաքննության 19.08.2010թ. թիվ. 1697 եզրակացության` Վաչե Մալաքյանի և Մուշեղ Խանզադյանի հագուստների` կարճաթև վերնաշապիկի և կարճաթև շապիկի մակերեսներին հայտնաբերված վնասվածքներից. կարճաթև վերնաշապիկի կոճկվող կոճակներից` ներքևից 3-րդ և 4-րդ բացակա կոճակների ամրացման հատվածների փոքր չափերի պատռվածքանման եզրերով, հետևի կենտրոնական ձախ հատվածի հորիզոնական դիրքով գծային տեսքի 125 մմ ընդհանուր երկարությամբ պատռվածքանման եզրերով, նշված վնասվածքից անմիջապես վեր առկա են նմանատիպ երկու` համապատասխանաբար 30 մմ և 20 մմ ընդհանուր երկարություններով, կարճաթև շապիկի աջ ուսակարին կից` անմիջապես օձիքի եզրից սկսած, կտորի մոտ 100մմ ընդհանուր երկարությամբ պատռվածքանման եզրերով, կտորի միջանցիկ վնասվածքների եզրերումթելիկները բզկտված են անհամաչափ ավարտվածություններով, ինչն էլ թույլ է տալիս եզրակացնել, որ վնասվածքները պատռվածքներ են և պատճառվել են կտորների տվյալ տեղամասերը անհարթ եզր ունեցող առարկայի /ների/ հետ կառչման և ձգման տեսքով /չի բացառվում ձեռքով քաշելու/ անմիջական փոխազդեցությունների արդյունքում:

/Հատոր երկորորդ, գ.թ. 136 – 139/

Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտվել են նաև Արայիկ Սարգսյանին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը, ոստիկանության աշխատակիցների զեկուցագրերը, անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությունները, անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությունները, դեպքերի վայրերի զննության արձանագրությունները, Վ.Մալաքյանից և Մ.Խանզադյանից առգրավված կարճաթև վերնաշապիկը և կարճաթև շապիկը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 10.09.2010թ. որոշումը, 25.05.2010թ. Քանաքեռ 1–ին փողոցի 1–ին նրբանցքի թիվ. 59 տանը կատարված դեպքի վայրի զննության ընթացքում առգրավված մեկ զույգ հողաթափերը և պատռված կիսաթև վերնաշապիկը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 15.10.2010թ. որոշումը:
Պաշտպան Գ.Հակոբյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները հերքվում են նաև հետևյալով:
-<<Ոստիկանության մասին>> և <<Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին>> ՀՀ օրենքների դրույթները ոստիկանության աշխատակիցներին թույլատրում են որոշակի օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ իրականացնելու ընթացքում կրելու քաղաքացիական հագուստ: Կոնկրետ Արայիկ Սարգսյանին բերման ենթարկելու հետ կապված ՀՀ ոստիկանության Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի աշխատակիցների քաղաքացիական հագուստներ կրելը պայմանավորված և թելադրված է եղել ինչպես իրականացվելիք գործողության բնույթով, այնպես էլ նրա անձով: Անհիմն է այն պնդումը, թե իբր ոստիկանության վերոնշյալ հինգ աշխատակիցները Արայիկ Սարգսյանին բերման ենթարկելու ընթացքում չեն ներկայացել և փաստորեն թաքցրել են իրենց` ոստիկանության աշխատակիցներ լինելու հանգամանքը, ինչն անտրամաբանական է: <<Ոստիկանության մասին>> ՀՀ օրենքի համաձայն` ոստիկանության աշխատակիցներն իրավունք ունեն` ելնելով ստեղծված իրավիճակից, իրավախախտման բնույթից ու իրավախախտողի անձից, կիրառելու ֆիզիկական ուժ և հատուկ միջոցներ, մասնավորապես իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելիս իրենց նկատմամբ ցուցաբերվող անհնազանդությունը հաղթահարելիս կամ դիմադրությունը խափանելիս, ինչն Արայիկ Սարգսյանի դեպքում ակնհայտորեն առկա է եղել, հետևաբար` ոստիկանության աշխատակիցների գործողությունները` կապված նրա նկատմամբ ֆիզիկական ուժ և հատուկ միջոց` ձեռնաշղթա կիրառելու հետ, արդարացված են և նրանք գործել են օրենքով իրենց տրված լիազորությունների շրջանակում, իսկ կատարված հանցագործությունների համար պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով Սարգսյանն արել է ամեն ինչ թվով հինգ ոստիկանների ձեռքից փախչելու ու թաքնվելու համար:
Ինչ վերաբերում է նրան, թե իբր այդ ընթացքում նրանք նաև դանակահարել են Արայիկ Սարգսյանին, ապա դա նույնպես անհիմն ու անտրամաբանական լինելուց զատ, հերքվում է նաև գործով ձեռք բերված ապացույցներով` ոստիկանության աշխատակիցների վերոնշյալ ցուցմունքներով այն մասին, որ բաժին բերման ենթարկելուց հետո իր վրա առկա ծակող-կտրող գործիքի հարվածի հետքի վերաբերյալ նա հայտնել է, որ մի քանի օր առաջ տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ է այն ստացել, սակայն հարվածողի դեմ ինքը չի բողոքել: Նշված վնասվածքը բերման ենթարկելուց առաջ ստանալը հիմնավորվում է ինչպես դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1538 եզրակացությամբ, այնպես էլ փորձագետ Լ.Դարբինյանի ցուցմունքով:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այս առումով ամբաստանյալ Արայիկ Սարգսյանի ցուցմունքները բացարձակապես սուտ են, նա պարզապես դրանով փորձել է ճնշում գործադրել վարույթն իրականացնող քրեական հետապնդման մարմինների վրա` քննությունն իրեն առավել բարենպաստ ելքով վարելու նպատակով:
- Ամուսիններ, գործով տուժող Հայկ Անտոնյանն ու վկա Ալինա Ներսիսյանը գործի քննության ամբողջ ընթացքում հաստատապես պնդել են, որ իրենց կողոպտող անձը եղել է Արայիկ Սարգսյանը: Ալինա Ներսիսյանը հայտնել է, որ տեսել է հանցագործի դեմքը, նրա օժանդակությամբ կազմվել է ֆոտոռոբոտ, որը շատ նման է Արայիկ Սարգսյանին: Հայկ Անտոնյանը իր ցուցմունքներում հայտնել, որ երբ Արայիկ Սարգսյանի վերնաշապիկը պատռվել է և մնացել իր ձեռքում, ինքը տան աստիճաններից վայր է ընկել, որից հետո վեր է կացել և արդեն բավականին հեռավորության վրա հետապնդել նրան, որի պատճառով չի նկատել նրա մեջքի վրա եղած դաջվածքը, ինչը ըստ պաշտպանի կողմից դատարանին ներկայացված լուսանկարների, թեև իր չափսերով մեծ է, սակայն ոչ արտահայտիչ, իսկ Ալիսա Ներսիսյանը հայտնել է, որ այդ պահին զբաղված է եղել վայր ընկած ամուսնով և թիկունքի կողմից կողոպտողին չի տեսել:
- Ինչ վերաբերում է դեպքի վայրում թողնված պատռված վերնաշապիկում ու ամառային կոշիկներում առկա հետքերի առումով դատակենսաբանական փորձաքննություն նշանակելուն, ապա նախաքննական մարմնի 26.06.2010թ-ի որոշման հիման վրա, երբ համապատասխան մասնագետի միջոցով փորձ է արվել համեմատական հետազոտության համար վերցնել արյան նմուշ, ապա նրա ձեռքերի մասից դա հնարավոր չի եղել անել, մասնագետը հայտարարել է, որ արյուն հնարավոր կլինի վերցնել Սարգսյանի պարանոցի շրջանից, ինչը կարող է իրականացնել միայն մասնագիտացված բժիշկը /Հ.2 թ. 77-78/, իսկ երբ այդ առթիվ քննիչի կողմից 21.08.2010թ-ին նոր որոշում է կայացվել և այն ներկայացվել է Արայիկ Սարգսյանին, ապա վերջինս կտրականապես հրաժարվել է արյուն տրամադրել, քննիչի որոշումը ճմրթել է ու նրան սպառնացել, ինչի առթիվ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն /Հ.2, թ. 134-135/, որով փաստորեն Արայիկ Սարգսյանը նախաքննական մարմնին զրկել է այդ առումով դատակենսաբանական փորձաքննություն նշանակելու հնարավորությունից: Հաշվի առնելով ինչպես վերոգրյալը, այնպես էլ ՀՀ քր. օր. 176 հոդվածի 2-րդ մասով Արայիկ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքի առումով բավարար ապացույցներ ձեռք բերելու հանգամանքները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի կողմից արված միջնորդությունը` դատակենսաբանական փորձաքննություն նշանակելու մասին, ենթակա է մերժման:
- Տուժողներ, ոստիկանության աշխատակիցներ Վաչե Մալաքյանի ու Արման Քոչարյանի մարմնական վնասվածքների բնույթը և ծանրության աստիճանը հաստատում են, որ Արայիկ Սարգսյանի կողմից նրանց նկատմամբ գործադրվել է առողջության համար վտանգավոր բռնություն, ուստի նրա արաքը ՀՀ քր. օր. 316 հոդ. 2-րդ մասով ճիշտ է որակված:
- Գործով վկա Ջուլիետա Այվազյանը դիմում է հղել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` հայտնելով, որ ինքը թոքաբորբի պատճառով չի կարող ներկա գտնվել դատական նիստերին և խնդրել է հիմք ընդունել իր նախաքննական ցուցմունքը, որը հրապարակվել և հետազոտվել է դատարանի 14.04.2011թ-ի նիստի ընթացքում և որի դեմ դատավարության մասնակիցների կողմից առարկություններ չեն արվել, իսկ գործով մյուս վկա Արփինե Կոստյանը թեև նույնաբովանդակ խնդրանքով դիմել է դատարանին, սակայն ըստ դատական նիստի արձանագրության, նրա նախաքննական ցուցմունքը առաջին ատյանի դատարանը չի հրապարակել և չի հետազոտել, ուստի ՀՀ քր. դատ. օր. 358 հոդվածի հիման վրա վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն պետք է հանվի ՀՀ քր. օր. 316 հոդ. 2-րդ մասով արայիկ Սարգսյանի մեղավորությունը հաստատող ապացույցների թվից: Չնայած դրան, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որբ այս առումով գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են ամբաստանյալ Սարգսյանին ՀՀ քր. օր. 316 հոդ. 2-րդ մասով մեղսագրված հանցանքը հիմնավորված համարելու համար:
Այսպիսով, դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ Արայիկ Սարգսյանը 25.05.2010թ-ին Արթուր Խուդավերդյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու հետ զուգորդված կատարել է խոիլիգանություն, նույն օրը Հայկ Անտոնյանի բնակարան մուտք գործելով` կատարել խոշոր չափերի կողոպուտ, իսկ 24.06.2010թ-ին իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրել` կապված նրանց կողմից իրենց ծառայական պարտականությունները կատարելու հետ, այսինքն` առաջին ատյանի դատարանը նրա կողմից կատարած հանցագործությունները համապատասխանաբար ՀՀ քր. օր. 258 հոդ. 2-րդ մասով, 176 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և 316 հոդ. 2-րդ մասով ճիշտ է որակել, իսկ նրա և պաշտպանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հերքված են գործի փաստական հանգամանքների վերոնշյալ ամբողջությամբ:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի է առել կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, որ նախկինում վեց անգամ դատապարտված է եղել, ընդ որում նույնասեռ հանցագործությունների կատարման համար, դատվածությունները մարված չեն, խնամքին որևէ անձ չունի: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը դիտել է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, արձանագրել պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արայիկ Սարգսյանի նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը համապատասխանում է կատարված հանցագործությունների բնույթին ու ամբաստանյալի անձին, բխում ՀՀ քր. օր. 10, 48, 61-63 հոդվածներով նախատեսված պատժի անհատականացման, արդարացիության սկզբունքներից ու նպատակներից, իսկ առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի առկայության պայմաններում վերաքննիչ բողոքում պաշտպանի կողմից մատնանշված հանգամանքները հիմք չեն կարող հանդիսանալ ամբաստանյալ Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը փոփոխելու համար:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը տուժող Հայկ Անտոնյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը լուծել է ՀՀ քր. դատ. օր. 154-164 հոդվածների պահանջների պահպանմամբ, իրեղեն ապացույցները տնօրինվել են ՀՀ քր. դատ. օր. 119 հոդվածով սահմանված կարգով:

Ելնելով վերոգրյալից եւ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հ.հ. վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հունիսի 14-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արայիկ Սամվելի Սարգսյանի` ՀՀ քր. օր. 176 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 258 հոդվածի 2-րդ մասով և 316 հոդվածի 2-րդ մասով, թողնել անփոփոխ, պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ