Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0144/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
8.21
Պատասխանող
Էդիկ Աբրահամյան
Էդիկ Աբրահամյան Զալիբեկի
Էդիկ Զալիբեկի
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վարդան Գրիգորյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վարդան Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-02-11 | 15:30 | 3 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-11-24 | 15:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-12-02 | 15:00 | 1 |
Գործ հ. ԵԷԴ/0144/01/10
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
11 փետրվարի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄՈՎՍԵՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Երևանի Էրեբունի և նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Թունիյանը 10.09.2010թ. որոշում է կայացրել թիվ 12100808 քրեական գործով, Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի կողմից ապօրինի ռազմամթերք ձեռք բերելու դեպքով հարուցել քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և այն առանձնացնել առանձին վարույթում` որին շնորհվել է թիվ 12135410 համարը:
26.10.2010թ. որոշմամբ Էդիկ Աբրահամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը, վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. նոյեմբերի 05-ին թիվ 12135410 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 02-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով` նրա վարքագծի վերահսկողությունը դնելով ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների իրականացման համապատասխան ծառայության վրա: Միաժամանակ որոշվել է պարտավորեցնել Էդիկ Աբրահամյանին չփոխել մշտական բնակության վայրը:
Էդիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ հատ 9մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9մմ տրանաչափի փամփուշտները, մեկ հատ 7.65մմ տրամաչափի փամփուշտը և 2 հատ սպորտային փամփուշտները թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը:
Քրեական գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 22.12.2010թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մովսեսյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել։
Վերաքննիչ դատարանի 11.01.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնում քննվող թիվ 12100808 քրեական գործով ապացուցողական նշանակություն ունեցող իրեր հայտնաբերելու նպատակով 25.08.2010թ. խուզարկություն է կատարվել Երևանի Ազատամարտիկների փողոցի թիվ 3, սույն գործով ամբաստանյալ Էդիկ Աբրահամյանի տանը, որի ընթացում տան 2-րդ հարկում գտնվող կիսակառույց լոգարանի ձախ պատի մեջ գտնվող որմնափոսից հայտնաբերվել է վերջինիս կողմից 1990–1992թվականներին ԼՂՀ-ի Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան գյուղի ինքնապաշտպանական մարտերի ժամանակ ռազմի դաշտից ապօրինի կերպով ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկավոր ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներ, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտ և 2 հատ սպորտային փամփուշտներ:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը վելուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, և միաժամանակ վկայակոչելով Կարեն Տիգրանի Աբրահամյանի վերաբերյալ քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 30.11.2007թ. ՎԲ-201/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման վերաբերյալ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ պայմանական դավածություն կիրառելը հիմնավորված չէ, այն չի համապատասխանում ամբաստանյալի անձին և հանցանքի ծանրությանն ու բնույթին, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինչպես երևում է գործի նյութերից, Էդիկ Աբրհամյանը երկար տարիներ` 1992թ. մինչև 2010թ. իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերված հրազենն ու ռազմամթերքը պահել է իր տանը, որտեղ վերջինիս հետ բնակվում են նաև անչափահաս երեխաները և կինը, պարտավոր լինելով գիտակցել իր արարքի հանրության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացումը` որ զենքն ու ռազմամթերքը աապօրինի պահելով` հնարավորություն է ստեղծվում դրանք հանցավոր նպատակներով օգտագործմանը և իրական վտանգ է առաջացնում մարդկանց կյանքի և առողջության համար: Է.Աբրահամյանը բավականին ժամանակ ունենալով հիշյալ ապօրինի պահվող առարկաները իրաավապահ մարմիններին կաամովին հանձնելու համար, դրան հակառակ 2010թ. հունիս ամսին ձկնորսության գնալով իր հետ է վերցրել նաև ատրճանակը և փորձել դրանով որս կատարել:
Ինչ վերաբերում է դատարանի այն հետևությանը, թե ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք և նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա այն չի բխում քրեական գործի նյութերից, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել Է.Աբրահամյանի անձը բնութագրող այն հանգամանքը, որ վերջինս Էրեբունու ժող. դատարանի 20.04.1998թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 89-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 96 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման ձևով պատժի: Չնայած Է.Աբրահամյանի դատվածությունը մարվել է, սակայն նա չի կարող համարվել առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ հանցանք կատարած անձ:
Դատարանը առանց հաշվի առնելու գործի վերը նշված հանգամանքները, Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, ինչն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Բացի այդ, հանցանք կատարելը, մեղքն ընդունելը և անկեղծորեն զղջալը, դրականորեն բնութագրվելը, խնամքին անչափահաս երեխաներ ունենալը, պարգևների արժանանալը չեն վկայում այն հասարակական վտանգավորության բացակայության մասին, որը բնորոշ է Է.Աբրահամյանի կատարած հանցագործությանը, դրանք չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և Է.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն:
Ելնելով վերոգրյալներից բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակել պատիժ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Էդիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը անթույլատրելի ճանաչելու համար:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, այն, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը ՀՀ երկրապահ կամավորականների միության անդամ է, հանդիսանում է ՀՀ ԵԿՄ Երևանի Էրեբունու տարածքային բաժանմունքի փոխնախագահը, 1989–1994թվականներին մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանությանը, Շուշի քաղաքի ազատագրման մարտական գործողություններին, որի ընթացքում ստացել է հրազենային վնասվածքներ և կոնտուզիա, հայրենիքին մատուցած ծառայությունների և խիզախության համար բազմիցս պարգևատրվել է հայրենակցական միությունների և հասարակական կազմակերպությունների կողմից, արժանացել է կառավարական պարգևների, ամուսնացած է, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բնութագրվում է դրականորեն:
Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ միջին ծանրության հանցանք կատարելը և պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը:
Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Միաժամանակ, դատարանը հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալները, հայրենիքի նկատմամբ մատուցած ծառայությունները, արարքի նվազ վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում նրա պատշաճ վարքագիծը, հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, առանց պատիժը կրելու:
Քրեական գործով ձեռք բերված նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը 1990-1992թթ. մասնակցելով Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան գյուղի ինքնապաշտպանական մարտերի ժամանակ ապօրինի ձեռք է բերել հրազեն հանդիսացող 1 հատ 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկով, ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներ, 1 հատ 7.65 տրամաչափի փամփուշտ և 2 հատ սպորտային փամփուշտներ, դրանք ապօրինի կերպով պահել է Երևան քաղաքի Ազատամարտիրկների փողոցի 3 տան 2-րդ հարկի կիսակառույց լոգարանի ձախ կողմի պատի մեջ գտնվող որմնափոսի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը շուրջ 20 տարի տևողությամբ ապօրինաբար ձեռք բերված հրազենը և ռազմամթերքը դիտավորությամբ տևական ժամանակով պահել է հատուկ հարմարեցված վայրում, գտնում է, որ վերջինս հիշյալ հանցագործությունը չի կատարել առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ, հետևաբար այն չի կարող դիվել որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք:
Վերը նշվածի համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի է հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու”:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ և 70-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հաշվի առնելով հանցագործությունից հետո նրա կողմից դրսևորած պատշաճ վարքագիծը, մասնավորապես այն, որ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց և գտնվելով ազատության մեջ չի խուսափել և չի խոչընդոտել քննությանը, հանգում է այն հետևության, որ սույն գործի շրջանակներում դատարանի կողմից կայացվել է գործը ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված է արդարացի պատիժ, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը անդրադառնալով ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Էդիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
11 փետրվարի 2011թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄՈՎՍԵՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Երևանի Էրեբունի և նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Թունիյանը 10.09.2010թ. որոշում է կայացրել թիվ 12100808 քրեական գործով, Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի կողմից ապօրինի ռազմամթերք ձեռք բերելու դեպքով հարուցել քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և այն առանձնացնել առանձին վարույթում` որին շնորհվել է թիվ 12135410 համարը:
26.10.2010թ. որոշմամբ Էդիկ Աբրահամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը, վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2010թ. նոյեմբերի 05-ին թիվ 12135410 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 02-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով` նրա վարքագծի վերահսկողությունը դնելով ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների իրականացման համապատասխան ծառայության վրա: Միաժամանակ որոշվել է պարտավորեցնել Էդիկ Աբրահամյանին չփոխել մշտական բնակության վայրը:
Էդիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ հատ 9մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9մմ տրանաչափի փամփուշտները, մեկ հատ 7.65մմ տրամաչափի փամփուշտը և 2 հատ սպորտային փամփուշտները թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը:
Քրեական գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 22.12.2010թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մովսեսյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել։
Վերաքննիչ դատարանի 11.01.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնում քննվող թիվ 12100808 քրեական գործով ապացուցողական նշանակություն ունեցող իրեր հայտնաբերելու նպատակով 25.08.2010թ. խուզարկություն է կատարվել Երևանի Ազատամարտիկների փողոցի թիվ 3, սույն գործով ամբաստանյալ Էդիկ Աբրահամյանի տանը, որի ընթացում տան 2-րդ հարկում գտնվող կիսակառույց լոգարանի ձախ պատի մեջ գտնվող որմնափոսից հայտնաբերվել է վերջինիս կողմից 1990–1992թվականներին ԼՂՀ-ի Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան գյուղի ինքնապաշտպանական մարտերի ժամանակ ռազմի դաշտից ապօրինի կերպով ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկավոր ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներ, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտ և 2 հատ սպորտային փամփուշտներ:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը վելուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, և միաժամանակ վկայակոչելով Կարեն Տիգրանի Աբրահամյանի վերաբերյալ քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 30.11.2007թ. ՎԲ-201/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման վերաբերյալ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ պայմանական դավածություն կիրառելը հիմնավորված չէ, այն չի համապատասխանում ամբաստանյալի անձին և հանցանքի ծանրությանն ու բնույթին, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինչպես երևում է գործի նյութերից, Էդիկ Աբրհամյանը երկար տարիներ` 1992թ. մինչև 2010թ. իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերված հրազենն ու ռազմամթերքը պահել է իր տանը, որտեղ վերջինիս հետ բնակվում են նաև անչափահաս երեխաները և կինը, պարտավոր լինելով գիտակցել իր արարքի հանրության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացումը` որ զենքն ու ռազմամթերքը աապօրինի պահելով` հնարավորություն է ստեղծվում դրանք հանցավոր նպատակներով օգտագործմանը և իրական վտանգ է առաջացնում մարդկանց կյանքի և առողջության համար: Է.Աբրահամյանը բավականին ժամանակ ունենալով հիշյալ ապօրինի պահվող առարկաները իրաավապահ մարմիններին կաամովին հանձնելու համար, դրան հակառակ 2010թ. հունիս ամսին ձկնորսության գնալով իր հետ է վերցրել նաև ատրճանակը և փորձել դրանով որս կատարել:
Ինչ վերաբերում է դատարանի այն հետևությանը, թե ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք և նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա այն չի բխում քրեական գործի նյութերից, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել Է.Աբրահամյանի անձը բնութագրող այն հանգամանքը, որ վերջինս Էրեբունու ժող. դատարանի 20.04.1998թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 89-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 96 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման ձևով պատժի: Չնայած Է.Աբրահամյանի դատվածությունը մարվել է, սակայն նա չի կարող համարվել առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ հանցանք կատարած անձ:
Դատարանը առանց հաշվի առնելու գործի վերը նշված հանգամանքները, Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, ինչն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Բացի այդ, հանցանք կատարելը, մեղքն ընդունելը և անկեղծորեն զղջալը, դրականորեն բնութագրվելը, խնամքին անչափահաս երեխաներ ունենալը, պարգևների արժանանալը չեն վկայում այն հասարակական վտանգավորության բացակայության մասին, որը բնորոշ է Է.Աբրահամյանի կատարած հանցագործությանը, դրանք չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և Է.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն:
Ելնելով վերոգրյալներից բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակել պատիժ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Էդիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը անթույլատրելի ճանաչելու համար:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, այն, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը ՀՀ երկրապահ կամավորականների միության անդամ է, հանդիսանում է ՀՀ ԵԿՄ Երևանի Էրեբունու տարածքային բաժանմունքի փոխնախագահը, 1989–1994թվականներին մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանությանը, Շուշի քաղաքի ազատագրման մարտական գործողություններին, որի ընթացքում ստացել է հրազենային վնասվածքներ և կոնտուզիա, հայրենիքին մատուցած ծառայությունների և խիզախության համար բազմիցս պարգևատրվել է հայրենակցական միությունների և հասարակական կազմակերպությունների կողմից, արժանացել է կառավարական պարգևների, ամուսնացած է, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բնութագրվում է դրականորեն:
Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ միջին ծանրության հանցանք կատարելը և պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը:
Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Միաժամանակ, դատարանը հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալները, հայրենիքի նկատմամբ մատուցած ծառայությունները, արարքի նվազ վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում նրա պատշաճ վարքագիծը, հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, առանց պատիժը կրելու:
Քրեական գործով ձեռք բերված նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը 1990-1992թթ. մասնակցելով Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան գյուղի ինքնապաշտպանական մարտերի ժամանակ ապօրինի ձեռք է բերել հրազեն հանդիսացող 1 հատ 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկով, ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներ, 1 հատ 7.65 տրամաչափի փամփուշտ և 2 հատ սպորտային փամփուշտներ, դրանք ապօրինի կերպով պահել է Երևան քաղաքի Ազատամարտիրկների փողոցի 3 տան 2-րդ հարկի կիսակառույց լոգարանի ձախ կողմի պատի մեջ գտնվող որմնափոսի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը շուրջ 20 տարի տևողությամբ ապօրինաբար ձեռք բերված հրազենը և ռազմամթերքը դիտավորությամբ տևական ժամանակով պահել է հատուկ հարմարեցված վայրում, գտնում է, որ վերջինս հիշյալ հանցագործությունը չի կատարել առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ, հետևաբար այն չի կարող դիվել որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք:
Վերը նշվածի համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի է հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու”:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ և 70-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հաշվի առնելով հանցագործությունից հետո նրա կողմից դրսևորած պատշաճ վարքագիծը, մասնավորապես այն, որ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց և գտնվելով ազատության մեջ չի խուսափել և չի խոչընդոտել քննությանը, հանգում է այն հետևության, որ սույն գործի շրջանակներում դատարանի կողմից կայացվել է գործը ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված է արդարացի պատիժ, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը անդրադառնալով ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Էդիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Թիվ. ԵԷԴ/0144/01/10/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Հ.ՄՈՎՍԵՍՅԱՆԻ
Պաշտպան Գ.ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ
2010թվականի դեկտեմբերի 2–ին, Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արա•ացված դատական քննության կար•ով քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի, ծնված 10.10.1972թվականին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, հանդիսանում է ՀՀ ԵԿՄ Էրեբունու տարածքային բաժանմունքի փոխնախա•ահը, բնակվում է ք.Երևան, Ազատամարտիկների փողոցի 3 տանը, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ՀՀ ոստիկանության քննչական •լխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնում քննվող թիվ. 12100808 քրեական •ործով ապացուցողական նշանակություն ունեցող իրեր հայտնաբերելու նպատակով 25.08.2010թվ. խուզարկություն է կատարվել Երևանի Ազատամարտիկների փողոցի թիվ. 3, սույն •ործով ամբաստանյալ Էդիկ Աբրահամյանի տանը, որի ընթացում տան 2-րդ հարկում •տնվող կիսակառույց լո•արանի ձախ պատի մեջ •տնվող որմնափոսից հայտնաբերվել է վերջինիս կողմից 1990–1992թվականներին ԼՂՀ-ի Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան •յուղի ինքնապաշտպանական մարտերի ժամանակ ռազմի դաշտից ապօրինի կերպով ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկավոր ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներ, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտ և 2 հատ սպորտային փամփուշտներ:
Արա•ացված դատական քննություն.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և մինչ դատաքննություն սկսելը միջնորդեց դատարանին` դատական քննություն անցկացնել արա•ացված կար•ով, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Գ.Քալաշյանի հետ, գիտակցում է արա•ացված կար•ով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում:
Մեղադրող Հ.Մովսեսյանը չառարկեց արա•ացված կար•ով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի և նրա պաշտպան Գ.Քալաշյանի միջնորդության դեմ:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատարանն արա•ացված կար•ով իրականացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հան•ամանքները, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի համաձայն լինելու փաստը, •տնում է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և նշված հոդվածով պետք է ենթարկվի պատասխանատվության:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձն այն, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը ՀՀ երկրապահ կամավորականների միության անդամ է, հանդիսանում է ՀՀ ԵԿՄ Երևանի Էրեբունու տարածքային բաժանմունքի փոխնախա•ահը, 1989–1994թվականներին մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանությանը, Շուշի քաղաքի ազատա•րման մարտական •ործողություններին, որի ընթացքում ստացել է հրազենային վնասվածքներ և կոնտուզիա, հայրենիքին մատուցած ծառայությունների և խիզախության համար բազմիցս պար•ևատրվել է հայրենակցական միությունների և հասարակական կազմակերպությունների կողմից, արժանացել է կառավարական պար•ևների, ամուսնացած է, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բնութա•րվում է դրականորեն: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը համարում է առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ միջին ծանրության հանցանք կատարելը և պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց: Միաժամանակ, հաշվի առնելով •ործի կոնկրետ հան•ամանքները, ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի անձը բնութա•րող տվյալները, հայրենիքի նկատմամբ մատուցած ծառայությունները, արարքի նվազ վտան•ավորության աստիճանը, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում նրա պատշաճ վարքա•իծը, դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, առանց պատիժը կրելու:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ հատ 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտները, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտը և 2 հատ սպորտային փամփուշտները պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 3751-4 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70 հոդվածի համաձայն, Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` նրա վարքա•ծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների իրականացման համապատասխան ծառայության վրա: Միաժամանակ պարտավորեցնել Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանին չփոխել մշտական բնակության վայրը:
Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ հատ 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտները, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտը և 2 հատ սպորտային փամփուշտները թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Հ.ՄՈՎՍԵՍՅԱՆԻ
Պաշտպան Գ.ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ
2010թվականի դեկտեմբերի 2–ին, Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արա•ացված դատական քննության կար•ով քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի, ծնված 10.10.1972թվականին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, հանդիսանում է ՀՀ ԵԿՄ Էրեբունու տարածքային բաժանմունքի փոխնախա•ահը, բնակվում է ք.Երևան, Ազատամարտիկների փողոցի 3 տանը, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ՀՀ ոստիկանության քննչական •լխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնում քննվող թիվ. 12100808 քրեական •ործով ապացուցողական նշանակություն ունեցող իրեր հայտնաբերելու նպատակով 25.08.2010թվ. խուզարկություն է կատարվել Երևանի Ազատամարտիկների փողոցի թիվ. 3, սույն •ործով ամբաստանյալ Էդիկ Աբրահամյանի տանը, որի ընթացում տան 2-րդ հարկում •տնվող կիսակառույց լո•արանի ձախ պատի մեջ •տնվող որմնափոսից հայտնաբերվել է վերջինիս կողմից 1990–1992թվականներին ԼՂՀ-ի Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան •յուղի ինքնապաշտպանական մարտերի ժամանակ ռազմի դաշտից ապօրինի կերպով ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկավոր ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներ, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտ և 2 հատ սպորտային փամփուշտներ:
Արա•ացված դատական քննություն.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և մինչ դատաքննություն սկսելը միջնորդեց դատարանին` դատական քննություն անցկացնել արա•ացված կար•ով, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Գ.Քալաշյանի հետ, գիտակցում է արա•ացված կար•ով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում:
Մեղադրող Հ.Մովսեսյանը չառարկեց արա•ացված կար•ով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի և նրա պաշտպան Գ.Քալաշյանի միջնորդության դեմ:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատարանն արա•ացված կար•ով իրականացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հան•ամանքները, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի համաձայն լինելու փաստը, •տնում է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և նշված հոդվածով պետք է ենթարկվի պատասխանատվության:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձն այն, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը ՀՀ երկրապահ կամավորականների միության անդամ է, հանդիսանում է ՀՀ ԵԿՄ Երևանի Էրեբունու տարածքային բաժանմունքի փոխնախա•ահը, 1989–1994թվականներին մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանությանը, Շուշի քաղաքի ազատա•րման մարտական •ործողություններին, որի ընթացքում ստացել է հրազենային վնասվածքներ և կոնտուզիա, հայրենիքին մատուցած ծառայությունների և խիզախության համար բազմիցս պար•ևատրվել է հայրենակցական միությունների և հասարակական կազմակերպությունների կողմից, արժանացել է կառավարական պար•ևների, ամուսնացած է, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բնութա•րվում է դրականորեն: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը համարում է առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ միջին ծանրության հանցանք կատարելը և պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց: Միաժամանակ, հաշվի առնելով •ործի կոնկրետ հան•ամանքները, ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի անձը բնութա•րող տվյալները, հայրենիքի նկատմամբ մատուցած ծառայությունները, արարքի նվազ վտան•ավորության աստիճանը, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում նրա պատշաճ վարքա•իծը, դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, առանց պատիժը կրելու:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ հատ 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտները, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտը և 2 հատ սպորտային փամփուշտները պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 3751-4 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70 հոդվածի համաձայն, Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` նրա վարքա•ծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների իրականացման համապատասխան ծառայության վրա: Միաժամանակ պարտավորեցնել Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանին չփոխել մշտական բնակության վայրը:
Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ հատ 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտները, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտը և 2 հատ սպորտային փամփուշտները թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0144/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 09-11-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0144/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12135410 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | 1990-1992թթ. ապօրինի կերպով ձեռք է բերել հրազեն հանդիսացող 1 հատ 9մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկով ատրճանակ և 9 հատ տարբեր տրամաչափի փամփուշտներ ու դրան ապօրինի կերպով պահել Երևանի Ազատամարտիկների փողոցի 3-րդ տան 2-րդ հարկում |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Էդիկ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հայրանուն | Զալիբեկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 8.21 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 09-11-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 10-11-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 10-11-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 10-11-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-11-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդիկ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 02-12-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Էդիկ |
| Ազգանուն | Զալիբեկի |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 02-12-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Թիվ. ԵԷԴ/0144/01/10/ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախա•ահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Քարտուղարությամբ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ Մասնակցությամբ` Մեղադրող Հ.ՄՈՎՍԵՍՅԱՆԻ Պաշտպան Գ.ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ 2010թվականի դեկտեմբերի 2–ին, Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արա•ացված դատական քննության կար•ով քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի, ծնված 10.10.1972թվականին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, հանդիսանում է ՀՀ ԵԿՄ Էրեբունու տարածքային բաժանմունքի փոխնախա•ահը, բնակվում է ք.Երևան, Ազատամարտիկների փողոցի 3 տանը, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել: Գործի դատավարական նախապատմությունը. Նախաքննական մարմնի կողմից Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ՀՀ ոստիկանության քննչական •լխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնում քննվող թիվ. 12100808 քրեական •ործով ապացուցողական նշանակություն ունեցող իրեր հայտնաբերելու նպատակով 25.08.2010թվ. խուզարկություն է կատարվել Երևանի Ազատամարտիկների փողոցի թիվ. 3, սույն •ործով ամբաստանյալ Էդիկ Աբրահամյանի տանը, որի ընթացում տան 2-րդ հարկում •տնվող կիսակառույց լո•արանի ձախ պատի մեջ •տնվող որմնափոսից հայտնաբերվել է վերջինիս կողմից 1990–1992թվականներին ԼՂՀ-ի Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան •յուղի ինքնապաշտպանական մարտերի ժամանակ ռազմի դաշտից ապօրինի կերպով ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկավոր ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներ, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտ և 2 հատ սպորտային փամփուշտներ: Արա•ացված դատական քննություն. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և մինչ դատաքննություն սկսելը միջնորդեց դատարանին` դատական քննություն անցկացնել արա•ացված կար•ով, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Գ.Քալաշյանի հետ, գիտակցում է արա•ացված կար•ով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում: Մեղադրող Հ.Մովսեսյանը չառարկեց արա•ացված կար•ով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի և նրա պաշտպան Գ.Քալաշյանի միջնորդության դեմ: Դատարանի իրավական վերլուծությունը. Դատարանն արա•ացված կար•ով իրականացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հան•ամանքները, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի համաձայն լինելու փաստը, •տնում է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով և նշված հոդվածով պետք է ենթարկվի պատասխանատվության: Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձն այն, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը ՀՀ երկրապահ կամավորականների միության անդամ է, հանդիսանում է ՀՀ ԵԿՄ Երևանի Էրեբունու տարածքային բաժանմունքի փոխնախա•ահը, 1989–1994թվականներին մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանությանը, Շուշի քաղաքի ազատա•րման մարտական •ործողություններին, որի ընթացքում ստացել է հրազենային վնասվածքներ և կոնտուզիա, հայրենիքին մատուցած ծառայությունների և խիզախության համար բազմիցս պար•ևատրվել է հայրենակցական միությունների և հասարակական կազմակերպությունների կողմից, արժանացել է կառավարական պար•ևների, ամուսնացած է, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բնութա•րվում է դրականորեն: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը համարում է առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ միջին ծանրության հանցանք կատարելը և պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց: Միաժամանակ, հաշվի առնելով •ործի կոնկրետ հան•ամանքները, ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի անձը բնութա•րող տվյալները, հայրենիքի նկատմամբ մատուցած ծառայությունները, արարքի նվազ վտան•ավորության աստիճանը, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում նրա պատշաճ վարքա•իծը, դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, առանց պատիժը կրելու: Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ հատ 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտները, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտը և 2 հատ սպորտային փամփուշտները պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը: Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 3751-4 հոդվածներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70 հոդվածի համաձայն, Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` նրա վարքա•ծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների իրականացման համապատասխան ծառայության վրա: Միաժամանակ պարտավորեցնել Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանին չփոխել մշտական բնակության վայրը: Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ հատ 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտները, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտը և 2 հատ սպորտային փամփուշտները թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը: Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա. |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 02-12-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1 Հատոր <122> թերթ |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 28-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 123 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-13979/10 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 17-01-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 14-04-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 18-04-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 171 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 02-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 171 |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0144/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-12-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-12-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Մովսեսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Էդիկ Աբրահամյան Բեկանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի /ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասով - 1 տարի ազ., ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի համաձայն նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանել փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով/ վերաբերյալ 02.12.10թ. դատավճիռը և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ առանց ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառման: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 24-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 10-01-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | վիճ. քարտ |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 11-01-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-01-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 11-01-2011 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-02-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Էդիկ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԷԴ/0144/01/10 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 11 փետրվարի 2011թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄՈՎՍԵՍՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում Երևանի Էրեբունի և նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մովսեսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Թունիյանը 10.09.2010թ. որոշում է կայացրել թիվ 12100808 քրեական գործով, Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի կողմից ապօրինի ռազմամթերք ձեռք բերելու դեպքով հարուցել քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և այն առանձնացնել առանձին վարույթում` որին շնորհվել է թիվ 12135410 համարը: 26.10.2010թ. որոշմամբ Էդիկ Աբրահամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրը, վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2010թ. նոյեմբերի 05-ին թիվ 12135410 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/: Դատարանի 2010թվականի դեկտեմբերի 02-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով` նրա վարքագծի վերահսկողությունը դնելով ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների իրականացման համապատասխան ծառայության վրա: Միաժամանակ որոշվել է պարտավորեցնել Էդիկ Աբրահամյանին չփոխել մշտական բնակության վայրը: Էդիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է նաև իրեղեն ապացույց հանդիսացող մեկ հատ 9մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված հրազեն հանդիսացող ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9մմ տրանաչափի փամփուշտները, մեկ հատ 7.65մմ տրամաչափի փամփուշտը և 2 հատ սպորտային փամփուշտները թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը: Քրեական գործի քննությունը անցկացվել է արագացված դատավարության կարգով։ Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 22.12.2010թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մովսեսյանը բերել է վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել։ Վերաքննիչ դատարանի 11.01.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ 2.Գործի փաստական հանգամանքները Ամբաստանյալ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնում քննվող թիվ 12100808 քրեական գործով ապացուցողական նշանակություն ունեցող իրեր հայտնաբերելու նպատակով 25.08.2010թ. խուզարկություն է կատարվել Երևանի Ազատամարտիկների փողոցի թիվ 3, սույն գործով ամբաստանյալ Էդիկ Աբրահամյանի տանը, որի ընթացում տան 2-րդ հարկում գտնվող կիսակառույց լոգարանի ձախ պատի մեջ գտնվող որմնափոսից հայտնաբերվել է վերջինիս կողմից 1990–1992թվականներին ԼՂՀ-ի Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան գյուղի ինքնապաշտպանական մարտերի ժամանակ ռազմի դաշտից ապօրինի կերպով ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկավոր ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներ, մեկ հատ 7.65 մմ տրամաչափի փամփուշտ և 2 հատ սպորտային փամփուշտներ: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Բողոք բերած անձը վելուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների համապատասխան դրույթները, և միաժամանակ վկայակոչելով Կարեն Տիգրանի Աբրահամյանի վերաբերյալ քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 30.11.2007թ. ՎԲ-201/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման վերաբերյալ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ պայմանական դավածություն կիրառելը հիմնավորված չէ, այն չի համապատասխանում ամբաստանյալի անձին և հանցանքի ծանրությանն ու բնույթին, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, Էդիկ Աբրհամյանը երկար տարիներ` 1992թ. մինչև 2010թ. իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերված հրազենն ու ռազմամթերքը պահել է իր տանը, որտեղ վերջինիս հետ բնակվում են նաև անչափահաս երեխաները և կինը, պարտավոր լինելով գիտակցել իր արարքի հանրության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացումը` որ զենքն ու ռազմամթերքը աապօրինի պահելով` հնարավորություն է ստեղծվում դրանք հանցավոր նպատակներով օգտագործմանը և իրական վտանգ է առաջացնում մարդկանց կյանքի և առողջության համար: Է.Աբրահամյանը բավականին ժամանակ ունենալով հիշյալ ապօրինի պահվող առարկաները իրաավապահ մարմիններին կաամովին հանձնելու համար, դրան հակառակ 2010թ. հունիս ամսին ձկնորսության գնալով իր հետ է վերցրել նաև ատրճանակը և փորձել դրանով որս կատարել: Ինչ վերաբերում է դատարանի այն հետևությանը, թե ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք և նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա այն չի բխում քրեական գործի նյութերից, քանի որ դատարանը հաշվի չի առել Է.Աբրահամյանի անձը բնութագրող այն հանգամանքը, որ վերջինս Էրեբունու ժող. դատարանի 20.04.1998թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 89-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 96 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման ձևով պատժի: Չնայած Է.Աբրահամյանի դատվածությունը մարվել է, սակայն նա չի կարող համարվել առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ հանցանք կատարած անձ: Դատարանը առանց հաշվի առնելու գործի վերը նշված հանգամանքները, Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, ինչն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: Բացի այդ, հանցանք կատարելը, մեղքն ընդունելը և անկեղծորեն զղջալը, դրականորեն բնութագրվելը, խնամքին անչափահաս երեխաներ ունենալը, պարգևների արժանանալը չեն վկայում այն հասարակական վտանգավորության բացակայության մասին, որը բնորոշ է Է.Աբրահամյանի կատարած հանցագործությանը, դրանք չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և Է.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն: Ելնելով վերոգրյալներից բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակել պատիժ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Էդիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը անթույլատրելի ճանաչելու համար: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, այն, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը ՀՀ երկրապահ կամավորականների միության անդամ է, հանդիսանում է ՀՀ ԵԿՄ Երևանի Էրեբունու տարածքային բաժանմունքի փոխնախագահը, 1989–1994թվականներին մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանությանը, Շուշի քաղաքի ազատագրման մարտական գործողություններին, որի ընթացքում ստացել է հրազենային վնասվածքներ և կոնտուզիա, հայրենիքին մատուցած ծառայությունների և խիզախության համար բազմիցս պարգևատրվել է հայրենակցական միությունների և հասարակական կազմակերպությունների կողմից, արժանացել է կառավարական պարգևների, ամուսնացած է, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխաներ, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բնութագրվում է դրականորեն: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առել առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ միջին ծանրության հանցանք կատարելը և պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը: Դատարանը ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել: Միաժամանակ, դատարանը հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալները, հայրենիքի նկատմամբ մատուցած ծառայությունները, արարքի նվազ վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում նրա պատշաճ վարքագիծը, հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, առանց պատիժը կրելու: Քրեական գործով ձեռք բերված նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը 1990-1992թթ. մասնակցելով Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան գյուղի ինքնապաշտպանական մարտերի ժամանակ ապօրինի ձեռք է բերել հրազեն հանդիսացող 1 հատ 9 մմ տրամաչափի 7 փամփուշտների համար նախատեսված թմբուկով, ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 6 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտներ, 1 հատ 7.65 տրամաչափի փամփուշտ և 2 հատ սպորտային փամփուշտներ, դրանք ապօրինի կերպով պահել է Երևան քաղաքի Ազատամարտիրկների փողոցի 3 տան 2-րդ հարկի կիսակառույց լոգարանի ձախ կողմի պատի մեջ գտնվող որմնափոսի մեջ: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանը շուրջ 20 տարի տևողությամբ ապօրինաբար ձեռք բերված հրազենը և ռազմամթերքը դիտավորությամբ տևական ժամանակով պահել է հատուկ հարմարեցված վայրում, գտնում է, որ վերջինս հիշյալ հանցագործությունը չի կատարել առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ, հետևաբար այն չի կարող դիվել որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք: Վերը նշվածի համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի է հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու”: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը: Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ և 70-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, հաշվի առնելով հանցագործությունից հետո նրա կողմից դրսևորած պատշաճ վարքագիծը, մասնավորապես այն, որ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց և գտնվելով ազատության մեջ չի խուսափել և չի խոչընդոտել քննությանը, հանգում է այն հետևության, որ սույն գործի շրջանակներում դատարանի կողմից կայացվել է գործը ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված է արդարացի պատիժ, ուստի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Վերաքննիչ դատարանը անդրադառնալով ամբաստանյալ Է.Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. դեկտեմբերի 02-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Էդիկ Զալիբեկի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Էդիկ Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-02-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 06-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 163 թերթից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 06-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 163 թերթից |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-4753/11 |