Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0139/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
17.20
Պատասխանող
Արմեն Բարեղամյան
Արմեն Բարեղամյան Սուրենի
Արմեն Բարեղամյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-01-31 | 14:00 | 5 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-11-09 | 14:00 | 1 |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԷԴ/0139/01/10
31 հունվարի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի շահերի պաշտպան Գ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
08.10.2010թ. Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղադրանք է առաջադրվել և նա դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ հանդիսանալով պաշտոնատար անձ` ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ կոչումով փոխգնդապետ 2010թ. հունիս 17-ին ժամը 17::00-ի սահմաններում չարաշահելով պաշտոնեական դիրքը, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, այն է` գեիշխանությունը հաստատելու, վերադաս հրամանատարության կողմից նախատինքի չարժանանալու, ազատ արձակումից ուշանալու պատճառով, ծեծի է ենթարկել նույն զորամասի 2-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 1-ին դասակի 2-րդ ջոկի ժամկետային զինծառայող, շարքային Բագրատ Ռուբիկի Եղիշյանին` ձեռքերով հարվածներ հասցրել նրա դեմքին, իր արարքով առաջացրել էական վնաս, Բ.Եղիշյանի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով:
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 27.10.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
Դատարանը դատաքննությունն անց է կացրել արագացված կարգի կիրառմամբ:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ից։
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոխվել է և որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը` ամբաստանյալը կալանքի է վերցվել դատական նիստերի դահլիճում։
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի շահերի պաշտպան Գևորգ Մելքոնյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ բողոք բերած անձը դատական ակտը վիճարկում է արարքի որակման, նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և ամբաստանյալի հոգեկան առողջական վիճակի մասով:
Ըստ բողոքաբերի
դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քննության առարկա չի դարձրել նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցը` անտեսելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջները:
Բացի այդ, բողոքի հեղինակը գտել է, որ Ա.Բարեղամյանի կողմից հանցանքը հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի նկատմամբ կատարելը որպես վերջինիս կողմից պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք ընդունելով դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, քանի որ մատնանշված հանգամանքը արդեն իսկ ներառված է իր պաշտպանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածով մեղսագրված արարքի դիսպոզիցիայում և համարվում է տվյալ հանցագործության հատկանիշներից:
Բողոքաբի հեղինակը բերելով որոշակի հիմնավորումներ` հայտնել է, որ իր պաշտպանյալի կողմից կատարված հանցանքը դասվում է մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի հատկանիշներին, իսկ ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի հոգեկան առողջական վիճակի վերաբերյալ փորձաքննություն նշանակելու միջնորդության հիմքում դրել է այն փաստարկը, որ ըստ ամբաստանյալի մոր կողմից հայտնված տվյալների` 2010թ. գարնանից սկսած իր որդու մոտ ի հայտ են եկել բնավորության պսիխոպատիկ գծեր, նա դարձել է շատ նյարդային ու ջղաձիգ:
Պաշտպանը ընդհանրացնելով իր կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` դատարանին միջնորդել է
1. Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա.Բարեղամյանի արարքի իրավաբանական որակումը ճիշտ է, ապա մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել դատարանի 09.11.2010 թվականի դատավճիռը, պակասեցնել նշանակված պատժաչափը և Ա.Բարեղամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը
2. Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա.Բարեղամյանի արարքի իրավաբանական որակումը ճիշտ չէ, ապա մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել վերոնշյալ դատական ակտը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածով Ա.Բարեղամյանին ճանաչել անպարտ, քանի որ նրա գործողություններում առկա են միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ:
3. Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու բավարար հիմքեր կան, ապա նշանակել այդպիսի փորձաքննություն:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել ամբողջությամբ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Քրեական գործի ուսումնասիրությունից երևում է, որ սույն գործով կիրառվել է դատական քննության արագացված կարգ, ինչը ենթադրում է, որ վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3754 հոդվածի ուժով, այն է` դատավճիռը, որը կայացվել է սույն օրենսգրքի 3753 հոդվածին համապատասխան, կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով նախատեսված կարգով, բացառությամբ սույն օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի, իրավասու չէ անդրադառնալու գործի փաստական հանգամանքներին և դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու վերաբերյալ բողոքաբերի պահանջին:
Ինչ վերաներում է ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, ապա վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը այս մասով ևս անհիմն է և չպատճառաբանված` նկատի ունենալով հետևյալը.:
Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանն անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան երկու անչափահաս երեխաները, թոշակառու ծնողները, որոնցից մայրը երկրորդ կարգի հաշմանդամ է,
1992-1994թ.թ. ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ՀՀ և ԼՂՀ պետական սահմանների պաշտպանության համար մղված մարտական գործողություններին, վիրավորվել է, պատասխանատու պաշտոններ է զբաղեցրել ՀՀ Զինված ուժերում, ՀՀ Պաշտպանության նախարարի կողմից պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյան», «Անբասիր ծառայության համար»` 1-ին և 2-րդ աստիճանի մեդալներով, իսկ «Հայրենակցական միություն» հասարակական կազմակերպության կողմից` «Փառապանծ մարտիկ» մեդալով, ՀՀ Երկրապահ Կամավորական միությունը` «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալով, պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի` շարքային զինվորի նկատմամբ կատարելը, որի պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող վերոգրյալ տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, ամբաստանյալի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, հետևաբար վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի շահերի պաշտպան Գևորգ Մելքոնյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.11.2010թ. դատավճիռը` ըստ մեղադրանքի Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԷԴ/0139/01/10
31 հունվարի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի շահերի պաշտպան Գ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
08.10.2010թ. Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղադրանք է առաջադրվել և նա դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ հանդիսանալով պաշտոնատար անձ` ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ կոչումով փոխգնդապետ 2010թ. հունիս 17-ին ժամը 17::00-ի սահմաններում չարաշահելով պաշտոնեական դիրքը, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, այն է` գեիշխանությունը հաստատելու, վերադաս հրամանատարության կողմից նախատինքի չարժանանալու, ազատ արձակումից ուշանալու պատճառով, ծեծի է ենթարկել նույն զորամասի 2-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 1-ին դասակի 2-րդ ջոկի ժամկետային զինծառայող, շարքային Բագրատ Ռուբիկի Եղիշյանին` ձեռքերով հարվածներ հասցրել նրա դեմքին, իր արարքով առաջացրել էական վնաս, Բ.Եղիշյանի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով:
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 27.10.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
Դատարանը դատաքննությունն անց է կացրել արագացված կարգի կիրառմամբ:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ից։
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոխվել է և որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը` ամբաստանյալը կալանքի է վերցվել դատական նիստերի դահլիճում։
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի շահերի պաշտպան Գևորգ Մելքոնյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ բողոք բերած անձը դատական ակտը վիճարկում է արարքի որակման, նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և ամբաստանյալի հոգեկան առողջական վիճակի մասով:
Ըստ բողոքաբերի
դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քննության առարկա չի դարձրել նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցը` անտեսելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջները:
Բացի այդ, բողոքի հեղինակը գտել է, որ Ա.Բարեղամյանի կողմից հանցանքը հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի նկատմամբ կատարելը որպես վերջինիս կողմից պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք ընդունելով դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, քանի որ մատնանշված հանգամանքը արդեն իսկ ներառված է իր պաշտպանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածով մեղսագրված արարքի դիսպոզիցիայում և համարվում է տվյալ հանցագործության հատկանիշներից:
Բողոքաբի հեղինակը բերելով որոշակի հիմնավորումներ` հայտնել է, որ իր պաշտպանյալի կողմից կատարված հանցանքը դասվում է մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի հատկանիշներին, իսկ ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի հոգեկան առողջական վիճակի վերաբերյալ փորձաքննություն նշանակելու միջնորդության հիմքում դրել է այն փաստարկը, որ ըստ ամբաստանյալի մոր կողմից հայտնված տվյալների` 2010թ. գարնանից սկսած իր որդու մոտ ի հայտ են եկել բնավորության պսիխոպատիկ գծեր, նա դարձել է շատ նյարդային ու ջղաձիգ:
Պաշտպանը ընդհանրացնելով իր կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` դատարանին միջնորդել է
1. Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա.Բարեղամյանի արարքի իրավաբանական որակումը ճիշտ է, ապա մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել դատարանի 09.11.2010 թվականի դատավճիռը, պակասեցնել նշանակված պատժաչափը և Ա.Բարեղամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը
2. Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա.Բարեղամյանի արարքի իրավաբանական որակումը ճիշտ չէ, ապա մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել վերոնշյալ դատական ակտը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածով Ա.Բարեղամյանին ճանաչել անպարտ, քանի որ նրա գործողություններում առկա են միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ:
3. Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու բավարար հիմքեր կան, ապա նշանակել այդպիսի փորձաքննություն:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել ամբողջությամբ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Քրեական գործի ուսումնասիրությունից երևում է, որ սույն գործով կիրառվել է դատական քննության արագացված կարգ, ինչը ենթադրում է, որ վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3754 հոդվածի ուժով, այն է` դատավճիռը, որը կայացվել է սույն օրենսգրքի 3753 հոդվածին համապատասխան, կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով նախատեսված կարգով, բացառությամբ սույն օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի, իրավասու չէ անդրադառնալու գործի փաստական հանգամանքներին և դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու վերաբերյալ բողոքաբերի պահանջին:
Ինչ վերաներում է ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, ապա վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը այս մասով ևս անհիմն է և չպատճառաբանված` նկատի ունենալով հետևյալը.:
Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանն անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան երկու անչափահաս երեխաները, թոշակառու ծնողները, որոնցից մայրը երկրորդ կարգի հաշմանդամ է,
1992-1994թ.թ. ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ՀՀ և ԼՂՀ պետական սահմանների պաշտպանության համար մղված մարտական գործողություններին, վիրավորվել է, պատասխանատու պաշտոններ է զբաղեցրել ՀՀ Զինված ուժերում, ՀՀ Պաշտպանության նախարարի կողմից պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյան», «Անբասիր ծառայության համար»` 1-ին և 2-րդ աստիճանի մեդալներով, իսկ «Հայրենակցական միություն» հասարակական կազմակերպության կողմից` «Փառապանծ մարտիկ» մեդալով, ՀՀ Երկրապահ Կամավորական միությունը` «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալով, պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի` շարքային զինվորի նկատմամբ կատարելը, որի պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող վերոգրյալ տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, ամբաստանյալի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, հետևաբար վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի շահերի պաշտպան Գևորգ Մելքոնյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.11.2010թ. դատավճիռը` ըստ մեղադրանքի Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԷԴ/0139/01/10
2010թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Արարատ Գասպարյան
Ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Վարդան Գրիգորյան
Տուժող Բագրատ Եղիշյան
2010 թվականի նոյեմբերի 09-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի ծնված 26.10.1970թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան 2 երեխաներ` ծնված 30.10.2001թ. և 11.12.2004թ., չդատված, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, զինվորական կոչումը` փոխգնդապետ, բնակվում է Երևան, Գայի պողոտա 57/1 շենք բնակարան 24, խափանման միջոցը ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը ծառայության է անցել ՀՀ Զինված ուժերում 1995 թվականի ապրիլ ամսից։
Մինչ այդ 1992-1994թվականների ընթացքում կամավորական ջոկատների կազմում նա մասնակցել է Հայաստանի Հանրապետության և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանության համար մղված մարտերին։
ՀՀ Զինված ուժերում ծառայելու ընթացքում սովորել է ՌԴ Համազորային ակադեմիայում և ավարտել է ակադեմիան։
2009թ. ապրիլին նշանակվել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալի պաշտոնին։
Դեպքի պահին հանդիսացել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի ժամանակավոր պաշտոնակատար, իրականացրել է զորամասի հրամանատարի գործառույթները։
ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասում որպես շարքային ծառայել է գործով տուժող, 13.03.1991թ. ծնված Բագրատ Ռուբիկի Եղիշյանը։ Վերջինս Հրազդանի զինկոմիսարիատի կողմից 14.05.2009թ. զորակոչվել է ՀՀ Զինված ուժեր ժամկետային զինծառայության։
Տուժող Բագրատ Եղիշյանը երկկողմանի ծնողազուրկ է` 1994թ. մահացել է նրա հայրը, իսկ 2007թ.` մայրը։ Տուժողը բնակվել է հանրակացարանում, մինչև չափահաս դառնալը նրա նկատմամբ իրականացվել է խնամակալություն՝ Հրազդանի քաղաքապետարանի խնամակալության և հոգաբարձության մարմնի կողմից նշանակված անձի միջոցով։
2010թ. հունիսի 16-ին ժամը 11.00-ից մինչև ժամը 21.00-ն ընկած ժամանակահատվածում տուժող, շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանին հատկացվել է ազատ արձակում, տուժողը գնացել է Հրազդան։ Նա պարտավոր է եղել վերադառնալ զորամաս նույն օրը ոչ ուշ, քան ժամը 21.00-ը։ Սակայն տուժող Բագրատ Եղիշյանը, դրսևորելով զինվորական անկարգապահություն, նշված օրը և ժամին զինվորական մաս չի ներկայացել, այլ ներկայացվել է զորամասի աշխատակիցների միջոցով 17.06.2010թ. ժամը 17.30-ին։
Նշված փաստի կապակցությամբ 17.06.2010թ. ժամը 18.00-ի սահմաններում շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանին իր աշխատասենյակ է կանչել ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի ժամանակավոր պաշտոնակատար, փոխգնդապետ, ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը։ Վերջինս ջղայնանալով շարքային զինվոր Բագրատ Եղիշյանի նկատմամբ այն բանի համար, որ նա նշանակված օրն ու ժամին զորամաս չի վերադարձել, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ և իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելով, կորցնելով իր ինքնատիրապետումը, փաստարկ բերելով այն, որ զինծառայող Բագրատ Եղիշյանի պատճառով իր վերադասի հանդիմանությանն ու դիտողությանն է արժանացել, իր գերիշխանությունը ցուցադրելով, ծեծի է ենթարկել շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանին, որի արդյունքում նրան պատճառել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով` ձախ աչքի ստորին կոպի արյունազեղման, քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքի ձևով։
Փաստի առթիվ ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչի 19.08.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 90262610 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
Քննիչի 26.08.2010թ. որպես պաշտպանության միջոց կիրառելու մասին որոշում է կայացվել` նպատակահարմար գտնելով տուժող, շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանի ծառայության վայրը փոխելը։
ՀՀ Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի 06.09.2010թ. թիվ 1885 հրամանով զինծառայող Բագրատ Ռուբիկի Եղիշյանը գործուղվել է ծառայության ՀՀ ՊՆ թիվ 20440 զորամաս։
08.10.2010թ. Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 18.10.2010թ.։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 27.10.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
2. Արագացված դատական քննություն։
Մինչև դատաքննությունն սկսելը ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրողը չէր առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։ Ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի միջնորդության կապակցությամբ մեղադրողը կրկնեց իր դիրքորոշումը և հայտնեց, որ համաձայն է քրեական գործով դատական քննության արագացված կարգի կիրառմանը։
Համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, դատարանը որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է ու նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Այս առումով դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի` շարքային զինվորի նկատմամբ կատարելը։ Իսկ հանցանքը ամբաստանյալի կողմից կատարելը, որը կապված է նրա կողմից իր ծառայողական պարտքը կատարելու հետ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք չի կարող դիտվել, քանի որ այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածով մեղադրվող հանցագործության սուբյեկտին` իշխանազանց պաշտոնատար անձին բնորոշ հատկանիշ է։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը համարում է այն, որ ամբաստանյալը խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան` 2001թ. և 2004թ. ծնված երկու անչափահաս երեխաներ, խնամքին են գտնվում թոշակառու ծնողները, որոնցից մայրը երկրորդ կարգի հաշմանդամ է, ինչպես նաև անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանը 1992-1994թ.թ. ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ՀՀ և ԼՂՀ պետական սահմանների պաշտպանության համար մղված մարտական գործողություններին, վիրավորվել է, պատասխանատու պաշտոններ է զբաղեցրել ՀՀ Զինված ուժերում, ՀՀ Պաշտպանության նախարարի կողմից պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյան», «Անբասիր ծառայության համար»` 1-ին և 2-րդ աստիճանի մեդալներով, իսկ «Հայրենակցական միություն» հասարակական կազմակերպության կողմից` «Փառապանծ մարտիկ» մեդալով, ՀՀ Երկրապահ Կամավորական միությունը` «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալով։
Միաժամանակ հաշվի է առնվում այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի կատարած հանցանքը, ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է գործով ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրությունն անհրաժեշտ է փոխել, որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման սկիզբը հաշվել կալանավորման օրվանից։
Տուժողը որպես իր բուժման ծախսերի հատուցում քաղհայց չներկայացրեց։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 357-358, 365, 369-372, 3751, 3752, 3753, 376, 3761, 379-րդ, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ կիրառել քրեական պատիժ` նշված հոդվածի սանկցիայով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը` ամբաստանյալին կալանքի վերցնել դատական նիստերի դահլիճում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ. նոյեմբերի 09-ից։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2010թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Արարատ Գասպարյան
Ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Վարդան Գրիգորյան
Տուժող Բագրատ Եղիշյան
2010 թվականի նոյեմբերի 09-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի ծնված 26.10.1970թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան 2 երեխաներ` ծնված 30.10.2001թ. և 11.12.2004թ., չդատված, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, զինվորական կոչումը` փոխգնդապետ, բնակվում է Երևան, Գայի պողոտա 57/1 շենք բնակարան 24, խափանման միջոցը ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը ծառայության է անցել ՀՀ Զինված ուժերում 1995 թվականի ապրիլ ամսից։
Մինչ այդ 1992-1994թվականների ընթացքում կամավորական ջոկատների կազմում նա մասնակցել է Հայաստանի Հանրապետության և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանության համար մղված մարտերին։
ՀՀ Զինված ուժերում ծառայելու ընթացքում սովորել է ՌԴ Համազորային ակադեմիայում և ավարտել է ակադեմիան։
2009թ. ապրիլին նշանակվել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալի պաշտոնին։
Դեպքի պահին հանդիսացել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի ժամանակավոր պաշտոնակատար, իրականացրել է զորամասի հրամանատարի գործառույթները։
ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասում որպես շարքային ծառայել է գործով տուժող, 13.03.1991թ. ծնված Բագրատ Ռուբիկի Եղիշյանը։ Վերջինս Հրազդանի զինկոմիսարիատի կողմից 14.05.2009թ. զորակոչվել է ՀՀ Զինված ուժեր ժամկետային զինծառայության։
Տուժող Բագրատ Եղիշյանը երկկողմանի ծնողազուրկ է` 1994թ. մահացել է նրա հայրը, իսկ 2007թ.` մայրը։ Տուժողը բնակվել է հանրակացարանում, մինչև չափահաս դառնալը նրա նկատմամբ իրականացվել է խնամակալություն՝ Հրազդանի քաղաքապետարանի խնամակալության և հոգաբարձության մարմնի կողմից նշանակված անձի միջոցով։
2010թ. հունիսի 16-ին ժամը 11.00-ից մինչև ժամը 21.00-ն ընկած ժամանակահատվածում տուժող, շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանին հատկացվել է ազատ արձակում, տուժողը գնացել է Հրազդան։ Նա պարտավոր է եղել վերադառնալ զորամաս նույն օրը ոչ ուշ, քան ժամը 21.00-ը։ Սակայն տուժող Բագրատ Եղիշյանը, դրսևորելով զինվորական անկարգապահություն, նշված օրը և ժամին զինվորական մաս չի ներկայացել, այլ ներկայացվել է զորամասի աշխատակիցների միջոցով 17.06.2010թ. ժամը 17.30-ին։
Նշված փաստի կապակցությամբ 17.06.2010թ. ժամը 18.00-ի սահմաններում շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանին իր աշխատասենյակ է կանչել ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի ժամանակավոր պաշտոնակատար, փոխգնդապետ, ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը։ Վերջինս ջղայնանալով շարքային զինվոր Բագրատ Եղիշյանի նկատմամբ այն բանի համար, որ նա նշանակված օրն ու ժամին զորամաս չի վերադարձել, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ և իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելով, կորցնելով իր ինքնատիրապետումը, փաստարկ բերելով այն, որ զինծառայող Բագրատ Եղիշյանի պատճառով իր վերադասի հանդիմանությանն ու դիտողությանն է արժանացել, իր գերիշխանությունը ցուցադրելով, ծեծի է ենթարկել շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանին, որի արդյունքում նրան պատճառել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով` ձախ աչքի ստորին կոպի արյունազեղման, քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքի ձևով։
Փաստի առթիվ ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչի 19.08.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 90262610 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
Քննիչի 26.08.2010թ. որպես պաշտպանության միջոց կիրառելու մասին որոշում է կայացվել` նպատակահարմար գտնելով տուժող, շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանի ծառայության վայրը փոխելը։
ՀՀ Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի 06.09.2010թ. թիվ 1885 հրամանով զինծառայող Բագրատ Ռուբիկի Եղիշյանը գործուղվել է ծառայության ՀՀ ՊՆ թիվ 20440 զորամաս։
08.10.2010թ. Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 18.10.2010թ.։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 27.10.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
2. Արագացված դատական քննություն։
Մինչև դատաքննությունն սկսելը ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրողը չէր առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։ Ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի միջնորդության կապակցությամբ մեղադրողը կրկնեց իր դիրքորոշումը և հայտնեց, որ համաձայն է քրեական գործով դատական քննության արագացված կարգի կիրառմանը։
Համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, դատարանը որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է ու նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Այս առումով դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի` շարքային զինվորի նկատմամբ կատարելը։ Իսկ հանցանքը ամբաստանյալի կողմից կատարելը, որը կապված է նրա կողմից իր ծառայողական պարտքը կատարելու հետ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք չի կարող դիտվել, քանի որ այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածով մեղադրվող հանցագործության սուբյեկտին` իշխանազանց պաշտոնատար անձին բնորոշ հատկանիշ է։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը համարում է այն, որ ամբաստանյալը խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան` 2001թ. և 2004թ. ծնված երկու անչափահաս երեխաներ, խնամքին են գտնվում թոշակառու ծնողները, որոնցից մայրը երկրորդ կարգի հաշմանդամ է, ինչպես նաև անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանը 1992-1994թ.թ. ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ՀՀ և ԼՂՀ պետական սահմանների պաշտպանության համար մղված մարտական գործողություններին, վիրավորվել է, պատասխանատու պաշտոններ է զբաղեցրել ՀՀ Զինված ուժերում, ՀՀ Պաշտպանության նախարարի կողմից պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյան», «Անբասիր ծառայության համար»` 1-ին և 2-րդ աստիճանի մեդալներով, իսկ «Հայրենակցական միություն» հասարակական կազմակերպության կողմից` «Փառապանծ մարտիկ» մեդալով, ՀՀ Երկրապահ Կամավորական միությունը` «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալով։
Միաժամանակ հաշվի է առնվում այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի կատարած հանցանքը, ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է գործով ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրությունն անհրաժեշտ է փոխել, որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման սկիզբը հաշվել կալանավորման օրվանից։
Տուժողը որպես իր բուժման ծախսերի հատուցում քաղհայց չներկայացրեց։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 357-358, 365, 369-372, 3751, 3752, 3753, 376, 3761, 379-րդ, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ կիրառել քրեական պատիժ` նշված հոդվածի սանկցիայով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը` ամբաստանյալին կալանքի վերցնել դատական նիստերի դահլիճում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ. նոյեմբերի 09-ից։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0139/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 27-10-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0139/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 90262610 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | հանդիսանալով պաշտոնատար անձ` ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, կոչումով փոխգնդապետ, 17.06.2010թ. չարաշահելով պաշտոնեական դիրքը, անձնական այլ շահագռգռվածությունից ելնելով ծեծի է ենթարկել նույն զորամասի 2-րդ գումարտակի ժամկետային զինծառայող Բ. Եղիշյանին ու նրա առողջությանը պատճառել թեթև վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բարեղամյան |
| Հայրանուն | Սուրենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 17.20 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 27-10-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 28-10-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 28-10-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 28-10-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-11-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բարեղամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 09-11-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բարեղամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 09-11-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0139/01/10 2010թ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ` Մեղադրող Արարատ Գասպարյան Ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյան Ամբաստանյալի պաշտպան Վարդան Գրիգորյան Տուժող Բագրատ Եղիշյան 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի ծնված 26.10.1970թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան 2 երեխաներ` ծնված 30.10.2001թ. և 11.12.2004թ., չդատված, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, զինվորական կոչումը` փոխգնդապետ, բնակվում է Երևան, Գայի պողոտա 57/1 շենք բնակարան 24, խափանման միջոցը ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։ Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը ծառայության է անցել ՀՀ Զինված ուժերում 1995 թվականի ապրիլ ամսից։ Մինչ այդ 1992-1994թվականների ընթացքում կամավորական ջոկատների կազմում նա մասնակցել է Հայաստանի Հանրապետության և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանության համար մղված մարտերին։ ՀՀ Զինված ուժերում ծառայելու ընթացքում սովորել է ՌԴ Համազորային ակադեմիայում և ավարտել է ակադեմիան։ 2009թ. ապրիլին նշանակվել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալի պաշտոնին։ Դեպքի պահին հանդիսացել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի ժամանակավոր պաշտոնակատար, իրականացրել է զորամասի հրամանատարի գործառույթները։ ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասում որպես շարքային ծառայել է գործով տուժող, 13.03.1991թ. ծնված Բագրատ Ռուբիկի Եղիշյանը։ Վերջինս Հրազդանի զինկոմիսարիատի կողմից 14.05.2009թ. զորակոչվել է ՀՀ Զինված ուժեր ժամկետային զինծառայության։ Տուժող Բագրատ Եղիշյանը երկկողմանի ծնողազուրկ է` 1994թ. մահացել է նրա հայրը, իսկ 2007թ.` մայրը։ Տուժողը բնակվել է հանրակացարանում, մինչև չափահաս դառնալը նրա նկատմամբ իրականացվել է խնամակալություն՝ Հրազդանի քաղաքապետարանի խնամակալության և հոգաբարձության մարմնի կողմից նշանակված անձի միջոցով։ 2010թ. հունիսի 16-ին ժամը 11.00-ից մինչև ժամը 21.00-ն ընկած ժամանակահատվածում տուժող, շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանին հատկացվել է ազատ արձակում, տուժողը գնացել է Հրազդան։ Նա պարտավոր է եղել վերադառնալ զորամաս նույն օրը ոչ ուշ, քան ժամը 21.00-ը։ Սակայն տուժող Բագրատ Եղիշյանը, դրսևորելով զինվորական անկարգապահություն, նշված օրը և ժամին զինվորական մաս չի ներկայացել, այլ ներկայացվել է զորամասի աշխատակիցների միջոցով 17.06.2010թ. ժամը 17.30-ին։ Նշված փաստի կապակցությամբ 17.06.2010թ. ժամը 18.00-ի սահմաններում շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանին իր աշխատասենյակ է կանչել ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի ժամանակավոր պաշտոնակատար, փոխգնդապետ, ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը։ Վերջինս ջղայնանալով շարքային զինվոր Բագրատ Եղիշյանի նկատմամբ այն բանի համար, որ նա նշանակված օրն ու ժամին զորամաս չի վերադարձել, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ և իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելով, կորցնելով իր ինքնատիրապետումը, փաստարկ բերելով այն, որ զինծառայող Բագրատ Եղիշյանի պատճառով իր վերադասի հանդիմանությանն ու դիտողությանն է արժանացել, իր գերիշխանությունը ցուցադրելով, ծեծի է ենթարկել շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանին, որի արդյունքում նրան պատճառել է առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով` ձախ աչքի ստորին կոպի արյունազեղման, քթի ոսկրերի փակ կոտրվածքի ձևով։ Փաստի առթիվ ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչի 19.08.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 90262610 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ Քննիչի 26.08.2010թ. որպես պաշտպանության միջոց կիրառելու մասին որոշում է կայացվել` նպատակահարմար գտնելով տուժող, շարքային զինծառայող Բագրատ Եղիշյանի ծառայության վայրը փոխելը։ ՀՀ Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի 06.09.2010թ. թիվ 1885 հրամանով զինծառայող Բագրատ Ռուբիկի Եղիշյանը գործուղվել է ծառայության ՀՀ ՊՆ թիվ 20440 զորամաս։ 08.10.2010թ. Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 18.10.2010թ.։ Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 27.10.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։ 2. Արագացված դատական քննություն։ Մինչև դատաքննությունն սկսելը ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրողը չէր առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։ Ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի միջնորդության կապակցությամբ մեղադրողը կրկնեց իր դիրքորոշումը և հայտնեց, որ համաձայն է քրեական գործով դատական քննության արագացված կարգի կիրառմանը։ Համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, դատարանը որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։ Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է ու նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Այս առումով դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի` շարքային զինվորի նկատմամբ կատարելը։ Իսկ հանցանքը ամբաստանյալի կողմից կատարելը, որը կապված է նրա կողմից իր ծառայողական պարտքը կատարելու հետ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք չի կարող դիտվել, քանի որ այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածով մեղադրվող հանցագործության սուբյեկտին` իշխանազանց պաշտոնատար անձին բնորոշ հատկանիշ է։ Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը համարում է այն, որ ամբաստանյալը խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան` 2001թ. և 2004թ. ծնված երկու անչափահաս երեխաներ, խնամքին են գտնվում թոշակառու ծնողները, որոնցից մայրը երկրորդ կարգի հաշմանդամ է, ինչպես նաև անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանը 1992-1994թ.թ. ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ՀՀ և ԼՂՀ պետական սահմանների պաշտպանության համար մղված մարտական գործողություններին, վիրավորվել է, պատասխանատու պաշտոններ է զբաղեցրել ՀՀ Զինված ուժերում, ՀՀ Պաշտպանության նախարարի կողմից պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյան», «Անբասիր ծառայության համար»` 1-ին և 2-րդ աստիճանի մեդալներով, իսկ «Հայրենակցական միություն» հասարակական կազմակերպության կողմից` «Փառապանծ մարտիկ» մեդալով, ՀՀ Երկրապահ Կամավորական միությունը` «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալով։ Միաժամանակ հաշվի է առնվում այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի կատարած հանցանքը, ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է գործով ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։ Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրությունն անհրաժեշտ է փոխել, որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման սկիզբը հաշվել կալանավորման օրվանից։ Տուժողը որպես իր բուժման ծախսերի հատուցում քաղհայց չներկայացրեց։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 357-358, 365, 369-372, 3751, 3752, 3753, 376, 3761, 379-րդ, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ կիրառել քրեական պատիժ` նշված հոդվածի սանկցիայով նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։ Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխել և որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը` ամբաստանյալին կալանքի վերցնել դատական նիստերի դահլիճում։ Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ. նոյեմբերի 09-ից։ Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 09-11-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-144 և 2-64 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 15-12-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-144 և 2-64 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-13521/10 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 16-12-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 21-04-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 22-04-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 144 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 142 թերթից։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 28-04-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 144 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 148 թերթից։ |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0139/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 06-12-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 06-12-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արմեն Բարեղամյան Բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի /ՀՀ քր. օր-ի 375 հոդվածի 1-ին մասով - 2 տարի 6 ամիս ազ./ վերաբերյալ 09.11.10թ. դատավճիռը և պակասեցնել նշանակված պատժաչափը և Ա.Բարեղամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդված: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 10-12-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 16-12-2010 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-12-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 31-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 31-01-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բարեղամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Գործ ԵԷԴ/0139/01/10 31 հունվարի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի շահերի պաշտպան Գ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 08.10.2010թ. Արմեն Սուրենի Բարեղամյանին մեղադրանք է առաջադրվել և նա դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ հանդիսանալով պաշտոնատար անձ` ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ կոչումով փոխգնդապետ 2010թ. հունիս 17-ին ժամը 17::00-ի սահմաններում չարաշահելով պաշտոնեական դիրքը, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, այն է` գեիշխանությունը հաստատելու, վերադաս հրամանատարության կողմից նախատինքի չարժանանալու, ազատ արձակումից ուշանալու պատճառով, ծեծի է ենթարկել նույն զորամասի 2-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 1-ին դասակի 2-րդ ջոկի ժամկետային զինծառայող, շարքային Բագրատ Ռուբիկի Եղիշյանին` ձեռքերով հարվածներ հասցրել նրա դեմքին, իր արարքով առաջացրել էական վնաս, Բ.Եղիշյանի առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով: Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 27.10.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։ Դատարանը դատաքննությունն անց է կացրել արագացված կարգի կիրառմամբ: Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2010 թվականի նոյեմբերի 09-ից։ Ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, փոխվել է և որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը` ամբաստանյալը կալանքի է վերցվել դատական նիստերի դահլիճում։ 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի շահերի պաշտպան Գևորգ Մելքոնյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Վերաքննիչ բողոքի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ բողոք բերած անձը դատական ակտը վիճարկում է արարքի որակման, նշանակված պատիժը ռեալ կրելու և ամբաստանյալի հոգեկան առողջական վիճակի մասով: Ըստ բողոքաբերի դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քննության առարկա չի դարձրել նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցը` անտեսելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի, 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջները: Բացի այդ, բողոքի հեղինակը գտել է, որ Ա.Բարեղամյանի կողմից հանցանքը հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի նկատմամբ կատարելը որպես վերջինիս կողմից պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք ընդունելով դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, քանի որ մատնանշված հանգամանքը արդեն իսկ ներառված է իր պաշտպանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածով մեղսագրված արարքի դիսպոզիցիայում և համարվում է տվյալ հանցագործության հատկանիշներից: Բողոքաբի հեղինակը բերելով որոշակի հիմնավորումներ` հայտնել է, որ իր պաշտպանյալի կողմից կատարված հանցանքը դասվում է մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի հատկանիշներին, իսկ ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի հոգեկան առողջական վիճակի վերաբերյալ փորձաքննություն նշանակելու միջնորդության հիմքում դրել է այն փաստարկը, որ ըստ ամբաստանյալի մոր կողմից հայտնված տվյալների` 2010թ. գարնանից սկսած իր որդու մոտ ի հայտ են եկել բնավորության պսիխոպատիկ գծեր, նա դարձել է շատ նյարդային ու ջղաձիգ: Պաշտպանը ընդհանրացնելով իր կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` դատարանին միջնորդել է 1. Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա.Բարեղամյանի արարքի իրավաբանական որակումը ճիշտ է, ապա մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել դատարանի 09.11.2010 թվականի դատավճիռը, պակասեցնել նշանակված պատժաչափը և Ա.Բարեղամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը 2. Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Ա.Բարեղամյանի արարքի իրավաբանական որակումը ճիշտ չէ, ապա մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել վերոնշյալ դատական ակտը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածով Ա.Բարեղամյանին ճանաչել անպարտ, քանի որ նրա գործողություններում առկա են միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ: 3. Եթե վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու բավարար հիմքեր կան, ապա նշանակել այդպիսի փորձաքննություն: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի և նրա շահերի պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել ամբողջությամբ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Քրեական գործի ուսումնասիրությունից երևում է, որ սույն գործով կիրառվել է դատական քննության արագացված կարգ, ինչը ենթադրում է, որ վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3754 հոդվածի ուժով, այն է` դատավճիռը, որը կայացվել է սույն օրենսգրքի 3753 հոդվածին համապատասխան, կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով նախատեսված կարգով, բացառությամբ սույն օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի, իրավասու չէ անդրադառնալու գործի փաստական հանգամանքներին և դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու վերաբերյալ բողոքաբերի պահանջին: Ինչ վերաներում է ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, ապա վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը այս մասով ևս անհիմն է և չպատճառաբանված` նկատի ունենալով հետևյալը.: Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կիրառելու: Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և գործի կոնկրետ տվյալները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Արմեն Սուրենի Բարեղամյանն անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան երկու անչափահաս երեխաները, թոշակառու ծնողները, որոնցից մայրը երկրորդ կարգի հաշմանդամ է, 1992-1994թ.թ. ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ՀՀ և ԼՂՀ պետական սահմանների պաշտպանության համար մղված մարտական գործողություններին, վիրավորվել է, պատասխանատու պաշտոններ է զբաղեցրել ՀՀ Զինված ուժերում, ՀՀ Պաշտպանության նախարարի կողմից պարգևատրվել է «Անդրանիկ Օզանյան», «Անբասիր ծառայության համար»` 1-ին և 2-րդ աստիճանի մեդալներով, իսկ «Հայրենակցական միություն» հասարակական կազմակերպության կողմից` «Փառապանծ մարտիկ» մեդալով, ՀՀ Երկրապահ Կամավորական միությունը` «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալով, պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող անձի` շարքային զինվորի նկատմամբ կատարելը, որի պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող վերոգրյալ տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արմեն Բարեղամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, ամբաստանյալի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, հետևաբար վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի շահերի պաշտպան Գևորգ Մելքոնյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.11.2010թ. դատավճիռը` ըստ մեղադրանքի Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 31-01-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 01-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը`144 թերթից, 2-րդ հատորը`117 թերթից: |
| Գործին կից նյութեր | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 01-03-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 144, 117 թերթից |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-2669/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 09-03-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0139/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 28-02-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Գեվորգ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Արմեն Սուրենի Բարեղամյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 01-03-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | ե-2669/11 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 11-03-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր, 1 վիճ. քարտ |
| Գործի համարը | ԵԷԴ/0139/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 11-03-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 11-04-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԷԴ/0139/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 ապրիլի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հունվարի 31-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի պաշտպան Գ.Մելքոնյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, կիրառելով դատական քննության արագացված կարգ, 2010 թվականի նոյեմբերի 9-ի դատավճռով Արմեն Բարեղամյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի հունվարի 31-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 9-ի դատավճիռը` օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել պաշտպան Գ.Մելքոնյանը` խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հունվարի 31-ի որոշումը և ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատավճիռ կամ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չկիրառել։ Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանք։ Հետևաբար բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արմեն Սուրենի Բարեղամյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հունվարի 31-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Բարեղամյանի պաշտպան Գ.Մելքոնյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 14-04-2011 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 18-04-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր՝ 144,135 թերթ, 1 վիճ. քարտ |