Թիվ. ԵԷԴ/0125/01/10/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրող Ա.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
2010թ. նոյեմբերի 2-ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Գևոր• Լևոնի Ավա•յանի, ծնված 20.04.1991թ. Չարենցավան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, յոթամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ մի անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, ժամկետային զինվորական ծառայությունը անցկացրել է ՀՀ ՊՆ թիվ. 54574 զորամասում, կոչումով շարքային, բնակվել է ք.Չարենցավան, 4-րդ թաղամաս 24 շենք բն. 4, ներկայումս •տնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն •ործով ար•ելանքի տակ է 2010թվականի օ•ոստոսի 31-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 361 հոդվածի 4-րդ մասով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Կոտայքի մարզի Չարենցավան քաղաքի բնակիչ, •ործով ամբաստանյալ Գևոր• Ավա•յանը 2009թվականի մայիսի 14-ին Չարենցավանի զինկոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է ՀՀ զինված ուժեր և ժամկետային զինվորական ծառայության նշանակվել ՀՀ ՊՆ թիվ. 54574 զորամասում: 2010թվականի հունիսի 9-ին ժամը 9-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Գ.Ավա•յանը ինքնակամ թողել է զորամասը ու մեկնել քաղ.Չարենցավան` մորն ու քրոջը տեսակցելու համար: Տանը տեղեկանալով մոր և քրոջ սոցիալական ծանր վիճակի մասին, որոշել է զորամաս չվերադառնալ և Երևան քաղաքում աշխատանք փնտրել, որպեսզի կարողանա որոշակիորեն լուծել իր ընտանիքի ֆինանսական խնդիրները: 2010թվականի օ•ոստոսի 31-ին, զորամասը ինքնակամ լքելուց 2 ամիս 22 օր անց, ամբաստանյալ Գ.Ավա•յանը կամովին ներկայացել է ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ռազմական ոստիկանության բաժին:
Կատարած արարքի համար Գևոր• Լևոնի Ավա•յանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 361 հոդվածի 4-րդ մասով:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գ.Ավա•յանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և օ•տվելով իր քրեադատավարական իրավունքից հրաժարվեց դատարանում ցուցմունքներ տալ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց ամբաստանյալ Գ.Ավա•յանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2010թվականի հունիսի 9-ին ժամը 02-ի սահմաններում, ինքնակամ թողել է զորամասը, մեկնել քաղ.Չարենցավան` մորը և քրոջը տեսակցելու նպատակով, քանի որ տեղեկացել է ընտանիքի սոցիալական ծանր
վիճակի մասին և որոշել է ժամանակավոր բացակայել զորամասից, աշխատանք փնտրել Երևանում, •ումար վաստակել, որպեսզի ինչ որ չափով լուծի իր ընտանիքի ֆինանսական խնդիրները, դրանից հետո նոր միայն վերադառնալ զորամաս: Մոտ երեք ամիս •տնվելով Երևան քաղաքում ինքը էական •ումարներ չի վաստակել և հասկանալով, որ անիմաստ է աշխատանք փնտրելը, զան•ահարել է մորը և տեղյակ պահել իր •տնվելու վայրի մասին: Մայրը եկել է ք.Երևան և ինքը մոր հետ միասին 31.08.2010թվականին կամովին ներկայացել է ՀՀ ՊՆ Երևան կայազորի ռազմական ոստիկանության բաժին: Ինքը զինվորական ծառայությունից խուսափելու նպատակ չի ունեցել, ծառայության հետ կապված որևէ խնդիր չի ունեցել, կատարած արարքի համար զղջում է և խնդրել է իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել:
Գ.Թ. 64, 72 – 73, 82:
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Վկա Բա•րատ Սամվելի Զաքարյանը դատարանին հայտնեց, որ ծառայում է ՀՀ ՊՆ թիվ. 54574 զորամասում, որպես առաջին մոտոհրաձ•ային •ումարտակի շտաբի պետ: Ամբաստանյալ Գ.Ավա•յանը հանդիսացել է նույն •ումարտակի ժամկետային զին. ծառայող: Ծառայության ընթացքում նա իրեն դրսեևորել է բացասական, բազմիցս ինքնակամ լքել է զորամասը, սակայն երեք օրվա ընթացքում ետ է վերադարձել: Առաջին ան•ամ ինքն անձամբ է նրան ետ վերադարձրել զորամաս` վերջինիս մոր օ•նությամբ: Յուրաքանչյուր ան•ամ նրա հետ ունեցել է դաստիարակչական առանձնազրույցներ, որոնցից հետո Գ.Ավա•յանը խոստացել է ուղղվել, սակայն խոստումները չի կատարել: 2010թվականի հունիսի 9-ին ինքը ծառայության մեջ է եղել զորամասում, քանի որ եղել է տվյալ օրվա պատասխանատուն: Առավոտյան` ժամը 0820-ի սահմաններում, վաշտի հերթապահի զեկույցից տեղեկացել է, որ շարքային, ամբաստանյալ Գևոր• Ավա•յանը թողնելով վերակար•ի ծառայությունը, այն է` սվին դանակը թողնելով բարձի տակ, ինքնակամ լքել է զորամասը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Ֆերդինանտ Մասիսի Բարսեղյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է ՀՀ ՊՆ թիվ. 54574 զորամասի առաջին •ումարտակի առաջին վաշտի երկրորդ դասակի ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային: Ամբաստանյալ Գ.Ավա•յանին ճանաչում է համատեղ ծառայությունից և նրա հետ •տնվում նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: 2010թվականի հունիսի 9-ին ինքն ու Գ.Ավա•յանը ընդունել են վաշտի հերթապահության վերակար•ը և համաձայն •րաֆիկի, ինքն առաջինն է կան•նել հերթափոխի, իսկ Գ.Ավա•յանն իրեն պետք է փոխարիներ ժամը 01-ին, սակայն երբ մոտեցել է իրեն փոխարինելու ժամը և վաշտի հերթապահն •նացել է կանչելու Գևոր•ին, պարզվել է, որ նա թողել է վերակար•ը և ինքնակամ լքել զորամասը: Առավոտյան իրենք այդ մասին զեկուցել են ծառայության պատասխանատու սպային (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Սեյրան Սլավիկի Նազարյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ հանդիսանում է ՀՀ ՊՆ թիվ. 54574 զորամասի առաջին •ումարտակի առաջին վաշտի երկրորդ դասակի ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային: 2010թվականի հունիսի 9-ին ժամը 0730-ի սահմաններում, ինքը կար•ի է բերել անկողինը, երբ նկատել է, որ բարձի տակ դրված է սվին դանակ, որն անմիջապես հանձնել է հերթապահին և մոտ 1 ժամ անց տեղեկացել, որ Գ.Ավա•յանն ինքնակամ լքել է զորամասը, իսկ բարձի տակ •տած սվին դանակը ամրակցված է եղել նրան, քանի որ նա ընդ•րկված է եղել վաշտի վերակար•ում և վերջինս փախուստից առաջ այն թողել է բարձի տակ: Զորամասում շարքային Գ.Ավա•յանն ինչպես սպայական, այնպես էլ զինվորական անձնակազմի հետ որևէ խնդիրներ չի ունեցել:
Գ.Թ. 26 – 27:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց ՀՀ պաշտպանության նախարարության Երևանի կայազորի ռազմական ոստիկանության բաժնի պետի հեռախոսա•իրն այն մասին, որ 31.08.2010թ. ժամը 1730-ին Երևան կայազորի ՌՈ բաժին ինքնակամ ներկայացել է հետախուզման մեջ •տնվող ՀՀ ՊՆ թիվ. 54574 զորամասի ժամկետային զին. ծառայող Գ.Ավա•յանը, զորամասի հրամանատարի հրամանները, զորամասի հրամանատարության կողմից կազմված տեղականքն` ամբաստանյալ Գ.Ավա•յանի կողմից նախկինում զորամասը երկու ան•ամ ինքնակամ լքելու մասին և •ործում եղած այլ փաստացի տվյալները:
Գ.Թ. 9, 10, 56:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված համարեց ամբաստանյալ Գևոր• Լևոնի Ավա•յանի կատարած արարքը, •տավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից այն որակված է ճիշտ և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 361 հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն, այն որ ամբաստանյալ Գ.Ավա•յանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուրի է, երիտասարդ, հանցանքը կատարել է ընտանիքի սոցիալական ծանր վիճակը թեթևացնելու նպատակով, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բնութա•րվում է բացասական: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը համարում է առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարելը, ինչպես նաև կամովին ներկայանալը: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Ավա•յանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գևոր• Լևոնի Ավա•յանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 361 հոդվածի 4–րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կար•ապահական •ումարտակում պահելով 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ Պաշտպանության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Գևոր• Լևոնի Ավա•յանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվել 2010թվականի օ•ոստոսի 31-ից:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.