ԵԷԴ/0108/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Կ. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս. ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆ
ՏՈւԺՈՂԻ ՆԵՐԿ.` Ա. ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

2011թ. ապրիլի 8-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանի, ծնված 02.01.1951թ., Լոռու մարզ գ.Շնող, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Ազատության 9/3 շենք, 29 բնակարանում։
Մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով պարզվեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանը, հանդիսանալով «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ և ՌԴ Նիժնի Տագիլ քաղաքում գործող «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ միջև 19.07.2004թ. կնքված շոգեքարշերի հեծաններ մատակարարելու վերաբերյալ թիվ ԻԳ 149 պայմանագրի կնքման և գործարքի կատարման միջնորդ, 2004թ. սեպտեմբեր ամսին «Ալտայսկոյե» ՍՊ ընկերության դրամարկղից ստացել է գործարքից պարտք մնացած 660.000 ՌԴ ռուբլին` այն «Հայկական երկաթուղի» ՓԲ ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու պայմանով, սակայն Գ. Հանիսյանն իրեն վստահված նշված գումարից յուրացման եղանակով հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափի` 5.603.200 ՀՀ դրամին համարժեք 320.000 ՌԴ ռուբլի, որով «Հայկական երկաթուղի» ՓԲ ընկերությանը պատճառել է նույն չափի գույքային վնաս։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գրիշա Հանիսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսացել է «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ և «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ միջև 19.07.2004թ. կնքված պայմանագրի կատարման միջնորդ։ Պայմանագրի կատարման ընթացքում ՌԴ-ում մետաղի գինը բարձրացել է։ Հետևաբար, գործարքից պարտք մնացած 660.000 ՌԴ ռուբլով այլ հիմնարկներից հեծաններ ձեռք բերելու նպատակով, «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ փոխտնօրեն Վ. Ղարագյոզյանի կարգադրությամբ մեկնել է Նիժնի Տագիլ և տեղում համոզվել է, որ պայմանագրով սահմանված գներով հնարավոր չէ ձեռք բերել մնացած հեծանները, ուստի այդ մասին հեռախոսով տեղյակ է պահել Վ. Ղարագյոզյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ Ա. Բեքթաշյանի հետ կկարգավորի գործարքից մնացած 660.000 ՌԴ ռուբլին կանխիկ իրեն վերադարձնելու հարցը, և հանձնարարել է գումարը վերցնելուց հետո, փորձել այլ կազմակերպություններից ձեռք բերել հեծանները, իսկ չհաջողվելու դեպքում` գումարը վերադարձնել «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ` դրամարկղ մուտքագրելու համար։ 660.000 ՌԴ ռուբլին կանխիկ ստանալով «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ դրամարկղից, հեծաններ գնելու նպատակով մեկնել է մոտակա քաղաքներում գտնվող մի քանի հիմնարկներ, սակայն այդ ընթացքում իր անձնական գործերի հետ կապված նշված գումարից ծախսել է 320.000 ՌԴ ռուբլի, որից հետո վերադարձել է Երևան և հայտնել է Վ. Ղարագյոզյանին, որ ոչինչ չի կարողացել անել։ Այդ դեպքում Վ. Ղարագյոզյանը պահանջել է որպեսզի 660.000 ՌԴ ռուբլին մուտքագրի «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ դրամարկղ, սակայն նրան հայտնել է, որ գումարի մի մասը իր անձնական կարիքների համար ծախսել է։ Միաժամանակ առաջարկել է Վ. Ղարագյոզյանին 100 հատ հեծանների բեռնափոխադրման լրացուցիչ ծախսեր ձևակերպել և փակել գումարի պակասորդը, սակայն վերջինս չի համաձայնվել և պահանջել է իրենից թողնել մնացած գումարը և մի քանի օրում լրացնել ամբողջ գումարը։ Ինքը Վ. Ղարագյոզյանին է հանձնել 340.000 ՌԴ ռուբլին և պարտավորվել է մոտ ժամանակահատվածում վերադարձնել մնացածը, սակայն այդպեսլ էլ չի վերադարձրել։
Բացի ամբաստանյալի խոստովանական ցուցմունքից, նրա կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ` ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարարության աշխատակազմի իրավաբանական վարչության պետ` Արտաշես Հովսեփյանի և վկա` Գարեգին Լեգրյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 19.07.2004թ. «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ և «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ միջև կնքվել է մատակարարման պայմանագիր, համաձայն որի «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ պարտավորվել է մատակարարել 4.320.000 ՌԴ ռուբլի արժողության երկու տեսակի հեծաններ։ Նշված պայմանագրի հիման վրա «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ 12.08.2004թ. «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ հաշվեհամարին է փոխանցել գործարքի գումարի կեսը` 2.160.000 ՌԴ ռուբլին, որից հետո «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ 23.11.2004թ. մատակարարել է 1.500.000 ՌԴ ռուբլու հեծաններ` «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պարտք մնալով 660.000 ՌԴ ռուբլի։ Նշված գումարի վերադարձման կապակցությամբ «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ և «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ տնօրենների միջև տեղի է ունեցել նամակագրություն, սակայն հարցին լուծում չի տրվել։ Այնուհետև, ՀՀ Կառավարության 17.01.2008թ. թիվ 17-Ա որոշմամբ «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ լուծարվել է, որի կապակցությամբ ստեղծվել է լուծարային հանձնաժողով։
04.11.2008թ. լուծարային հանձնաժողովը լիազորել է իրենց հանդես գալ ՀՀ դատական ատյաններում` «Ալտայկսկոյե» ՍՊԸ-ից նշված 660.000 ՌԴ ռուբլին բռնագանձելու հայցով։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2009թ. վճռով իրենց հայցը մերժվել է այն պատճառաբանությամբ, որ «Հայկական երկաթուղի» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանը 13.09.2004թ. տրված թիվ 15/4 լիազորագրի հիման վրա «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ-ից ստացել է 660.000 ՌԴ ռուբլին։
Վկա` «Հարավ-Կովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ գլխավոր հաշվապահ` Վեներա Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 19.07.2004թ. «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ և «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ միջև կնքվել է մատակարարման պայմանագիր, համաձայն որի «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ պարտավորվել է մատակարարել 4.320.000 ՌԴ ռուբլի արժողության երկու տեսակի հեծաններ։ Նշված պայմանագրի հիման վրա «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ 12.08.2004թ. «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ հաշվեհամարին է փոխանցել գործարքի գումարի կեսը` 2.160.000 ՌԴ ռուբլին, որից հետո «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ 23.11.2004թ. մատակարարել է 1.500.000 ՌԴ ռուբլու հեծաններ` «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պարտք մնալով 660.000 ՌԴ ռուբլի։ Նշված գումարի վերադարձման կապակցությամբ «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ և «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ տնօրենների միջև տեղի է ունեցել նամակագրություն, սակայն հարցին լուծում չի տրվել։ Այնուհետև, ՀՀ Կառավարության 17.01.2008թ. թիվ 17-Ա որոշմամբ «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ լուծարվել է, որի կապակցությամբ ստեղծվել է լուծարային հանձնաժողով։
2008թ. լուծարային հանձնաժողովը հայց է ներկայացրել դատարան` «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ կողմից պարտք մնացած 660.000 ՌԴ ռուբլին բռնագանձելու պահանջով։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2009թ. վճռով իրենց հայցը մերժվել է այն պատճառաբանությամբ, որ «Հայկական երկաթուղի» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանը 13.09.2004թ. տրված թիվ 15/4 լիազորագրի հիման վրա «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ-ից ստացել է 660.000 ՌԴ ռուբլին։
Վկա` «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ տնօրեն` Ալեքսանդր Բեքթաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ աշխատող Գրիշա Հանիսյանը իր մանկության ընկերն է։ Վերջինս, տեղյակ լինելով, որ ինքը հանդիսանում է ՌԴ Նիժնի Տագիլ քաղաքում գործող «Ալտայսկոյե» ՍՊ ընկերության տնօրենը, «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ շոգեքարշերի հեծաններ մատակարարելու հարցով 2004թ. հուլիս ամսին դիմել է իրեն։ Ինքը տվել է իր համաձայնությունը, որից հետո 19.07.2004թ. «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ և «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ միջև կնքվել է մատակարարման պայմանագիր, համաձայն որի «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ պարտավորվել է մատակարարել 4.320.000 ՌԴ ռուբլի արժողության երկու տեսակի հեծաններ։ Նշված պայմանագիրը Նիժնի Տագիլ բերել է Գրիշա Հանիսյանը, սակայն վերջինս պայմանագրի կողմ չի եղել, այլ հանդիսացել է միայն պայմանագրի կնքման միջնորդ։ «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ ամբողջությամբ կատարել է պայմանագրից բխող իր պարտավորությունները։ Իսկ ինչ վերաբերվում է «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պարտք մնացած 660.000 ՌԴ ռուբլուն, ապա այն 13.09.2004թ. տրված թիվ 15/4 լիազորագրի հիման վրա նույնպես ստացել է Գրիշա Հանիսյանը։
Գրիշա Հանիսյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2009թ. վճռով, համաձայն որի «Ալտայսկոյե» ՍՊ ընկերությունից 660.000 ՌԴ ռուբլի բռնագանձելու վերաբերյալ «Հայկական երկաթուղի» ՓԲ ընկերության հայցը մերժվել է այն պատճառաբանությամբ, որ դեռևս 2004թ. սեպտեմբեր ամսին պարտք մնացած 660.000 ՌԴ ռուբլին «Ալտայսկոյե» ՍՊԸ կողմից վճարվել է «Հայկական երկաթուղի» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ, 13.09.2004թ. թիվ 15/4 լիազորագրով հանդես եկած Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանին։
Քրեական գործով որպես ապացույց ճանաչված Գ. Հանիսյանի կողմից «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ պատճառված նյութական վնասը վերականգնելու նպատակով 17.11.2009թ. ընկերության «ԱՇԻԲ» ՓԲԸ «Կենտրոն» մասնաճյուղի հաշվեհամարին 100.000 և 50.000 ՌԴ ռուբլի և 08.04.2011թ. «ԱՇԻԲ» ՓԲԸ «Երևան» մասնաճյուղի հաշվեհամարին 170.000 ՌԴ ռուբլի մուծելու վերաբերյալ թիվ 9111700276704, 1001140028739 և 11040800365211 կտրոններով, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Գնահատելով գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալ Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանը կատարել է հանցանք, որը համապատասխանում է ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Գրիշա Հանիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս վատառողջ է, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ. Հանիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով գործի առանձնահատկությունները, բազմակողմանիորեն հետազոտելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այն է` Գրիշա Հանիսյանը ունի մշտական բնակության վայր, վատառողջ է, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, նախաքննության ընթացքում 17.11.2009թ. «ԱՇԻԲ» ՓԲԸ «Կենտրոն» մասնաճյուղում 100.000 և 50.000 ՌԴ ռուբլի մուծելու վերաբերյալ թիվ 9111700276704 և 1001140028739 կտրոններով և դատաքննության ընթացքում 08.04.2011թ. «ԱՇԻԲ» ՓԲԸ «Երևան» մասնաճյուղում 170.000 ՌԴ ռուբլի մուծելու վերաբերյալ թիվ 11040800365211 կտրոնով ամբողջությամբ վերականգնել է տուժող` «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ-ին իր կողմից պատճառված` 320.000 ՌԴ ռուբլի նյութական վնասը, և նկատի ունենալով նաև այն, որ գործով բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները և բոլոր այս հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ դատարանը գալիս է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գ. Հանիսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ուստի նպատակահարմար է գտնում կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան։
Դատարանը հարկ է համարում նաև արձանագրել, որ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառման վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է իր իրավական դիրքորոշումը, մասնավորապես այն, որ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագրծության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակում չի ենթադրում և դրա կիրառումը հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանից, բնույթից կամ անձանց շրջանակից կախվածության մեջ գտնվել չի կարող և իր 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ-124/07 որոշման մեջ նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանկված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերվող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։ Իսկ մեկ այլ` 01.02.2008թ. թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Տուժողի ներկայացուցչի կողմից քաղաքացիական հայց չներկայացնելու պատճառով, այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության խմբի 18.11.2009թ. որոշմամբ Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանի` ք.Երևան Ազատության 9/3 շենք, թիվ 29 բնակարանի և այնտեղ գտնվող գույքի վրա դրված կալանքը, պետք է վերացնել։
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործին կցված և ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Գ. Հանիսյանի կողմից 17.11.2009թ. և 14.01.2010թ. «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ-ի «ԱՇԻԲ» ՓԲԸ «Կենտրոն» մասնաճյուղի հաշվեհամարին 100.000 և 50.000 ՌԴ ռուբլի և 08.04.2011թ. «ԱՇԻԲ» ՓԲԸ «Երևան» մասնաճյուղի հաշվեհամարին 170.000 ՌԴ ռուբլի մուծելու վերաբերյալ թիվ 9111700276704, 10011400289739 և 11040800365211 կտրոնները, պետք է թողնել քրեական գործում։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 4/չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Գրիշա Հանիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 1/մեկ/ տարի ժամկետով։
Գ. Հանիսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Գրիշա Հանիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության խմբի 18.11.2009թ. որոշմամբ Գրիշա Կոլյայի Հանիսյանի` ք.Երևան Ազատության 9/3 շենք, թիվ 29 բնակարանի և այնտեղ գտնվող գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Քրեական գործին կցված և ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Գ. Հանիսյանի կողմից 17.11.2009թ. և 14.01.2010թ. «Հայկական երկաթուղի» ՓԲԸ-ի «ԱՇԻԲ» ՓԲԸ «Կենտրոն» մասնաճյուղի հաշվեհամարին 100.000 և 50.000 ՌԴ ռուբլի և 08.04.2011թ. «ԱՇԻԲ» ՓԲԸ «Երևան» մասնաճյուղի հաշվեհամարին 170.000 ՌԴ ռուբլի մուծելու վերաբերյալ թիվ 9111700276704, 10011400289739 և 11040800365211 կտրոնները, թողնել քրեական գործում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ