Գործ թիվ ԵԷԴ/0105/01/10
2010թ


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ալեքսան Մուրադյան
Ամբաստանյալ Հովհաննես Ներսեսյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյան

2010թվականի սեպտեմբերի 10-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Հովհաննես Գագիկի Ներսեսյանի ծնված 19.10.1978թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատել, հաշվառված է Երևան, Ս. Տարոնցի փող. 3/2 շենք բնակարան 22, նախկինում դատված`
1. Երևանի քրեական դատարանի 18.03.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով։ Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` նշանակելով փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով,
2. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.04.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 7/յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Երևանի քրեական դատարանի 18.03.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 1/մեկ/ տարի փորձաշրջանով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացվել է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ նոր նշանակված պատժի ժամկետին մասնակիորեն գումարվել է Երևանի քրեական դատարանի 18.03.2008թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 6/վեց/ ամիս ժամկետը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7/յոթ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 25.12.2008թ.։
Ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
2010թվականի մայիսի 27-ին ժամը 17.55 ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցներ Հովհաննես Մանջիկյանը և Էդգար Մանուկյանը հանձնուքների ընդունման սենյակում ստուգել են Ռոբերտ Սեդրակի Պողոսյանի կողմից «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Հովհաննես Գագիկի Ներսեսյանի համար բերված 23 անուն ծխախոտը և սննդամթերքը, որի մեջ եղել է «գրիլ» հավ։ Դրա մեջ թաքցված հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորված օվալաձև մեկ հատ փաթեթ։
Փաթեթում առկա է եղել սպիտակ գույնի անձեռոցիկի կտոր, որի մեջ եղել է մեկ հատ սպիտակ գույնի օվալաձև «B8» գործարանային դաջվածքով դեղահատ` 0,4 գրամ քաշով։
Դատավարական կարգի պահպանմամբ դեղահատը փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
Հանձնուքը բերած Ռոբերտ Պողոսյանը հայտարարել է, որ «գրիլ» տեսակի հավը ինքը դատապարտյալ Հովհաննես Ներսեսյանի խնդրանքով վերցրել է Երևան քաղաքի «Հայրենիք» կինոթատրոնի մոտից` իրեն անծանոթ մի տղամարդուց, դեղահատի առկայության մասին իրեն հայտնի չի եղել և չգիտի, թե ի՞նչ է այն իրենից ներկայացնում։
Դատաքիմիական փորձաքննությամբ պարզվել է, որ 0,4 գրամ քաշով գործարանային արտադրության դեղահատն իր բաղադրության մեջ պարունակում է 0,008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 03.06.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի և 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 12121810 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
17.07.2010թ. որոշում է կայացվել Հովհաննես Գագիկի Ներսեսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նույն օրը մեղադրանք է առաջադրվել։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 29.07.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։

2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված է։
Ամբաստանյալ Հովհաննես Ներսեսյանին նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա որպես դատապարտյալ պատիժը կրելով ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի 04 խցում, 2010 թվականի մայիսի 27-ին մտադրվել է առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար ապօրինի ձեռք բերել զգալի չափի` 0,008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը թաքցված է եղել Ռոբերտ Պողոսյանի կողմից իր անվամբ ՔԿ հիմնարկ բերված սննդամթերքի մեջ, սակայն ժամը 17.55-ին հանձնուքների ընդունման սենյակում թմրամիջոցը հայտնաբերելու պատճառով հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հովհաննես Ներսեսյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և նախաքննության ու դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունք տալ, պատճառաբանելով, որ թմրամիջոցը նախատեսված է եղել իր անձնական օգտագործման համար, սակայն ինքը թմրամիջոցի իրացման և առաքման մանրամասները և դրանցում ներգրավված անձանց ինքնությունը չի բացահայտի։

Գ.Թ. 79, 130, 152, դատաքննության արձանագրություն

Ամբաստանյալ Հովհաննես Ներսեսյանին առաջադրված մեղադրանքը դատարանը հիմնավորված է համարում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի հիմքով որպես ապացույց ճանաչված հետևյալ այլ փաստաթղթերով.
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի աշխատակից Հովհաննես Մանջիկյանի զեկուցագրով, հանձնուքը զննելու և թմրամիջոցը հայտնաբերելու մասին 27.05.2010թ. արձանագրությամբ, Ռոբերտ Պողոսյանի դիմումով և նախազգուշացման թերթիկով այն մասին, որ 27.05.2010թ. Ռոբերտ Սեդրակի Պողոսյանը ժամը 17.55-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ է ներկայացրել հանձնուք` դատապարտյալ Հովհաննես Ներսեսյանին հանձնելու համար։ Լրացվել է դիմումը և նախազգուշացման թերթիկն այն մասին, թե ի՞նչ տեսակի և քանակի սննդամթերք կամ իրեր են հանձնվում, միաժամանակ հանձնողն իր ստորագրությամբ հավաստել է այն տեղեկատվության իսկությունը, որ հանձնուքը փաթեթավորել է անձամբ, դրանք այլ անձանցից չի ստացել, հանձնուքում թմրամիջոց, պրեկուրսոր կամ այլ արգելված իր չկա։
Սակայն ստուգմամբ երկու գրիլ հավերից մեկի մեջ հայտնաբերվել է սպիտակ անձեռոցիկի կտորով փաթեթավորված սպիտակ գույնի օվալաձև «B8» գործարանային դաջվածքով 0,4 գրամ քաշով դեղահատ, որը դատավարական կարգով փաթեթավորվել, կշռվել և առգրավվել է։

Գ. Թ. 1, 2-3, 4, 5, դատաքննության արձանագրություն

Վկաներ, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցներ Հովհաննես Մանջիկյանի նախաքննական և դատաքննական, Էդգար Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 27.05.2010թ. ժամը 17.55-ին քրեակատարողական հիմնարկ է ներկայացել Ռոբերտ Պողոսյանը և հանձնուք է ներկայացրել դատապարտյալ Հովհաննես Ներսեսյանի անվամբ, լրացրել է համապատասխան փաստաթղթերը։
Հանձնուքի մեջ, ի թիվս այլ սննդամթերքի, եղել են 2 գրիլ հավեր, որոնցից մեկի մեջ ոսկորի տակ թաքցրած սպիտակ անձեռոցիկի կտորով փաթեթավորված վիճակում հայտնաբերվել է սպիտակ օվալաձև «B8» գործարանային դաջվածքով մեկ հատ դեղահատ։ Այն կշռվել է, քաշը կազմել է 0,4 գրամ։ Ռոբերտ Պողոսյանը հայտարարել է, որ գրիլ հավերը դատապարտյալ Հովհաննես Ներսեսյանի խնդրանքով մինչև ՔԿ հիմնարկ գալը ինքը վերցրել է իրեն անծանոթ տղամարդուց Երևանի «Հայրենիք» կինոթատրոնի մոտ։ Կազմվել է արձանագրություն, հայտնաբերված դեղահատը դատավարական կարգի պահպանմամբ փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։

Գ. Թ. 170-171, 172-173, դատաքննության արձանագրություն

ՀՀ «Փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ դատաքիմիական փորձաքննության 01.06.2010թ. թիվ 17821005 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացված 0,4 գրամ քաշով «B8» դաջվածքով օվալաձև սպիտակ գույնի գործարանային արտադրության դեղահատը իր բաղադրության մեջ պարունակում է 0,008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։

Գ.Թ. 31-32, 33

Թմրամիջոցը և գրիլ հավը քննիչի որոշմամբ ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ։
Գ.Թ. 57, 58-59

Դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ապացույց ճանաչված` այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, 27.05.2010թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի հետաքննիչին ամբաստանյալ Հովհաննես Ներսեսյանի տված գ.թ. 19-20 բացատրությամբ այն մասին, որ ամբաստանյալը հայտնել է, իր ծանոթներից մեկի հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում խնդրել է իր օգտագործման համար թմրամիջոց ուղարկել։ Ծանոթը հայտնել է, որ կուղարկի «Սուբուտեքս», սակայն անձամբ չի բերի։ Ինքը խոստացել է մեկին գտնել, որ հանձնուք բերի։ 27.05.2010թ. ժամը 13.00-ի սահմաններում իր 077-30-10-98 հեռախոսահամարով հեռախոսազրույց է ունեցել Ռոբերտ Պողոսյանի հետ` վերջինիս 077-24-01-04 հեռախոսահամարով, խնդրել է գնալ իրենց տուն, իր մորից սննդամթերք վերցնի և բերի ՔԿ հիմնարկ` հանձնի իր անվամբ։
Այնուհետև զանգահարել է իր ծանոթին և նրան ասել, որ թող թմրանյութը թաքցնի հանձնուքի մեջ, «Հայրենիք» կինոթատրոնի մոտ կգա Ռոբերտ անունով մի անձնավորություն, թող հանձնուքը տա նրան։ Ծանոթն էլ ասել է, որ թմրամիջոցը կտեղադրի գրիլի մեջ։ Ռոբերտը չի իմացել, որ հանձնուքում թմրամիջոց կա, այլապես չէր բերի ՔԿ հիմնարկ։ Թմրամիջոցն անհրաժեշտ էր իրեն` օգտագործելու որպես ցավազրկող, քանի որ տառապում է ողնաշարի կիֆոզ-սկոլիոզ հիվանդությամբ։ Ինքը հրաժարվում է իր ծանոթի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն հայտնել։

Գ.Թ. 19-20

Վկա Ռիմա Աղաբեկյանը /ծնվ.1938թ./ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Ներսեսյանն իր եղբոր որդին է։ 2010թ. մայիսի 27-ին գնացել է խանութ, գնումներ կատարել իր ընտանիքի համար, գնել 2 հավ` նպատակ ունենալով իր ընտանիքի համար տարբեր ճաշատեսակներ պատրաստել։ Սակայն խանութից տուն գալով` իր թոռ Արման Աղաբեկյանից իմացել է, որ Հովհաննես Ներսեսյանը ՔԿ հիմնարկից զանգահարել և խնդրել է իր համար սննդամթերք ուղարկել, քանի որ ուտելու բան չունի։ Ինքը գնած հավերից որոշ մասեր կտրատել և պահել է` իրենց ընտանիքի համար սուպ պատրաստելու նպատակով, ամբողջական մասերը դրել է իր տան ջեռոցի /ՊցւՏՉՍՈ/ մեջ, դարձրել գրիլ, փաթաթել է լավաշով, տանը եղած սննդամթերքից էլ որոշ բան ավելացնելով` դրել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ ու հանձնել թոռին` Արման Աղաբեկյանին, վերջինս այն տարել և պայմանավորված տեղում տվել է հանձնուքը տանողին։ Դրանից մեկ ամսից էլ ավել ժամանակ անց իրեն հրավիրել են քննչական բաժին, իմացել է, որ գրիլի մեջ թմրամիջոց է հայտնաբերվել, որից ինքը տեղյակ չէ։

Գ.Թ. 121-122, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Արման Աղաբեկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Հ. Ներսեսյանի հորաքրոջ թոռը, տեղյակ է, որ վերջինս պատիժ է կրում «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում։ Նրա դատապարտվելուց հետո երբեմն այցելել է Հ. Ներսեսյանին և հանձնուք տարել նրան ու հետը պահպանել հեռախոսակապ։ 2010թ. մայիսի վերջերին իր կողմից օգտագործվող 093-44-80-31 բջջային հեռախոսահամարին 077-30-10-98 հետախոսահամարից զանգահարել է Հ. Ներսեսյանը և խնդրել սննդամթերքներով հանձնուք պատրաստել ու նրան հանձնուք տանող մարդու միջոցով ուղարկել «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ։ Ինքը Հ. Ներսեսյանի խնդրանքի մասին հայտնել է իր տատ Ռիմա Աղաբեկյանին։ Վերջինս տանը եղած ու այդ օրը առավոտյան նրա կողմից շուկայից գնած 2 հավերը միկրոալիքային վառարանի միջոցով եփել է ու այլ մթերքների հետ հանձնուք պատրաստել, որից հետո Հ. Ներսեսյանի խնդրանքով ինքը ցուցակագրել է տատի կողմից պատրաստված հանձնուքը, որպեսզի ՔԿ հիմնարկ տանող մարդու համար հեշտ լինի այն հանձնելը։ Ապա նշված հանձնուքը տարել է «Հայրենիք» տոնավաճառի մոտ, որտեղ այն հանձնել է Հ. Ներսեսյանի նկարագրած սպիտակ գույնի «ՎԱԶ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի անծանոթ վարորդին, որի նշված մեքենան այդ տարածքում միակն է եղել և դրա մեջ նստած են եղել մոտ 40-45 տարեկան անծանոթ կին և մոտ 25 տարեկան անծանոթ տղա։ Մոտ 1 շաբաթ հետո Հ. Ներսեսյանի ծնողներից տեղեկացել է, որ իր կողմից անծանոթի միջոցով Հ. Ներսեսյանին ուղարկած հանձնուքում թմրամիջոց է հայտնաբերվել, որի առկայության մասին ինքը տեղեկություն չի ունեցել։

Գ.Թ. 118-120, 146-147, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Ռոբերտ Սեդրակի Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Էրեբունի» ԲԿ-ում բուժվելու ընթացքում ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Հովհաննես Ներսեսյանի հետ ու մտերմություն արել հետը։ 2010թ. սկզբին տեղեկացել է, որ վերջինս պատիժ է կրում «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում։ Դատապարտվելուց հետո Հ. Ներսեսյանը շարունակել է իր հետ հեռախոսակապ պահպանել։ 2010թ. մայիսի 27-ին ժամը 13-ի սահմաններում հիվանդանոցից վերադարձել է տուն և այդ ընթացքում իրեն զանգահարել է Հ. Ներսեսյանը և հայտնելով, որ քաղցած է և հանձնուք բերող չունի, խնդրել է գնալ Ն. Չարբախ թաղամասում գտնվող իրենց տուն, ծնողներից վերցնել սննդամթերքով հանձնուք, տեղափոխել «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ և հանձնել իր անվամբ։ Ինքը լավ չի զգացել, սակայն չի մերժել Հ. Ներսեսյանի խնդրանքը և կնոջ` Նաիրա Թորոսյանի ու որդու` Սեդրակ Պողոսյանի ուղեկցությամբ իր անձնական օգտագործման «ՎԱԶ 2106» մակնիշի 18 ՕՕ 212 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով ժամը 15-ի սահմաններում գնացել է Հ. Ներսեսյանի ծնողների տուն, որտեղ վերջինիս մորից վերցնելով սննդամթերքով հանձնուքը` ուղևորվել է դեպի «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ։ Ճանապարհին, երբ հասել է Գ. Նժդեհի հրապարակ, իրեն կրկին զանգահարել է Հ. Ներսեսյանն ու խնդրել «Հայրենիք» կինոթատրոնի մոտակայքից իր ընկերոջից վերցնել ևս մեկ սննդամթերքով հանձնուք, ինչը որ ինքը կատարել է։ Նույն օրը ժամը 17-ի սահմաններում «Հայրենիք» կինոթատրոնի մոտակայքում մոտ 30-35 տարեկան անծանոթ տղամարդուց վերցրել է 2 պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորված հանձնուքը, այն Հ. Ներսեսյանի խնդրանքով տեղավորել է վերջինիս համար նախատեսված հանձնուքում ու գնացել «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ, որտեղ ժամը 17.30-18.00-ի սահմաններում հանձնուքների ընդունման սենյակում ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցները խուզարկել են իր կողմից Հ. Ներսեսյանի անվամբ ներկայացված հանձնուքները և անծանոթ տղամարդու կողմից իրեն փոխանցված հանձնուքում առկա «գրիլ» հավի միջից հայտնաբերվել է սպիտակ գույնի դեղահատ, որի պարունակությունն, ինչպես հետո է պարզվել, թմրամիջոց է եղել, դեղահատի առկայության մասին ինքը տեղեկություն չի ունեցել։

Գ.Թ. 12-13, 39-41, 144-145, դատաքննության արձանագրություն

Նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել նաև Ռ. Պողոսյանի կինը և որդին` գործով վկաներ հարցաքննված Նաիրա Սեդրակի Թորոսյանը և Սեդրակ Ռոբերտի Պողոսյանը։

Գ.Թ. 72-73, 76-77, դատաքննության արձանագրություն

«Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 17.06.2010թ. թիվ 2509 գրությամբ ստացված` մեղադրյալ Հ. Ներսեսյանի 077-30-10-98 ու վկա Ռ. Պողոսյանի մոտ գտնվող 077-24-01-04 բջջային հեռախոսահամարներից կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որի համաձայն 2010թ. մայիսի 27-ին վկաներ Ռ. Պողոսյանի ու Ա. Աղաբեկյանի բջջային հեռախոսահամարներն ակտիվ հեռախոսակապ են պահպանել մեղադրյալ Հ. Ներսեսյանի նշված բջջային հեռախոսահամարի հետ։ Նախաքննական մարմնի որոշմամբ նշված վերծանումները` որպես այլ փաստաթղթեր, ճանաչվել են ապացույց։

Գ.Թ. 164, 99-112

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Գագիկի Ներսեսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Հովհաննես Գագիկի Ներսեսյանի մոտ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են հանդիսանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ կետերով նախատեսված հանգամանքները` հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցագործության մեջ առավել ակտիվ դերը, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են հանդիսանում ամբաստանյալի կողմից անկեղծորեն զղջալը և նրա առողջական վիճակը` ողնաշարի կիֆոզ-սկոլիոզ հիվանդությամբ տառապելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Գագիկի Ներսեսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ մինչև սույն հանցանքը կատարելը ամբաստանյալ Հովհաննես Գագիկի Ներսեսյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.04.2010թ. թիվ ԵԿԴ/0120/01/09 դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 25.12.2008թ., այսինքն` սույն քրեական գործով դատավճիռ կայացնելու օրվա դրությամբ դատավճռով նշանակված պատժի ժամկետից կրել է 1 տարի 10 ամիս 15 օր, մնացել է կրելու 5 տարի 9ամիս 15 օր։ Սույն քրեական գործով պատիժ պետք է նշանակվի դատավճիռների համակցությամբ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե մինչև նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջը` հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը հաշվարկելու վերաբերյալ այն մասին, որ հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել հոդվածի մասի սանկցիայով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման առավելագույն ժամկետը մինչև մեկ տարի է։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ենթակա է ոչնչացման։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սոնի Էրիքսոն Կ-750» մակնիշի բջջային հեռախոսը 077-24-01-04 համարի բջջային հեռախոսաքարտով, ենթակա է վերադարձման տիրոջը` վկա Ռոբերտ Սեդրակի Պողոսյանին։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հովհաննես Գագիկի Ներսեսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով կիրառել քրեական պատիժ` նշանակելով ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով` դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին` 9 /ինը/ ամիս ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարել նախորդ` ԵԿԴ/0120/01/09 քրեական գործով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.04.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 5 /հինգ/ տարի 7 /յոթ/ ամիսը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 4 /չորս/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. սեպտեմբերի 10-ից։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված` 0,008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել, իսկ մեկ հատ «Սոնի-Էրիքսոն Կ-750» մակնիշի բջջային հեռախոսը 077-24-01-04 համարի բջջային հեռախոսաքարտով վերադարձնել տիրոջը` Ռոբերտ Սեդրակի Պողոսյանին։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ