Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0086/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Ռաֆիկ Հովհաննիսյան Լևոնի
Ռաֆիկ Հովհաննիսյան
Դատավոր
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Դատավոր
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-07-17 | 12:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-08-10 | 16:30 | 1 |
Գործ թիվ ԵԷԴ/0086/01/10
2010թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Տիտալ ՈՒզոյան
Տուժող Սուրիկ Աբրահամյան
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյան
2010 թվականի օգոստոսի 10-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի ծնված 01.07.1984թ. Աբովյան քաղաքում,ազգությամբ հայ,Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա` ծնված 23.04.2007թ., չդատված, հաշվառված է Կոտայքի մարզ, ք. Աբովյան, 3-րդ միկրոշրջան 48 շենք բնակարան 59, կալանքի տակ է 16.06.2010թ., ՀՀ Ան «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Երևան քաղաքի Ղափանցյան փողոցի 5/11 տան բնակիչ, գործով տուժող Սուրիկ Միհրանի Աբրահամյանը 2010 թվականի մարտի 09-ին Երևանի Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքած առուծախի պայմանագրով սեփականության իրավունքով իրեն պատկանող ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան 2.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանին։ Վերջինս գրավոր պարտավորագիր է տվել` 20-օրյա ժամկետում ավտոմեքենայի արժեքը Սուրիկ Աբրահամյանին հանձնելու մասին, սակայն նշված ժամկետն անցնելուց հետո տուժողի և ամբաստանյալի միջև հեռախոսային կապն ընդհատվել է, տուժողի բոլոր փորձերը` ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանին գտնելու, գումարը կամ ավտոմեքենան ստանալու ուղղությամբ, ապարդյուն են անցել։
07.04.2010թ. Սուրիկ Աբրահամյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին այն մասին, որ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, չարաշահելով իր վստահությունը, տիրացել է իր տիրապետման տակ գտնված, փաստացի իր սանիկին պատկանող ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենային, իրեն պատճառելով 2.000.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, դիմել է փախուստի։
Փաստի առթիվ նախապատրաստված նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու բաժնի կողմից 05.05.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է 12118210 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
14.06.2010թ. որոշում է կայացվել Ռաֆիկ Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է քննիչի միջնորդությունը և 14.06.2010թ. մեղադրյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
16.06.2010թ. մեղադրյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը մեղայականով ներկայացել է Էրեբունու քննչական բաժին, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 16.06.2010թ. որոշմամբ վերահաստատել է Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ խափանման միջոցը կալանավորում ընտրելու մասին որոշումը, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 16.06.2010թ-ից։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 30.06.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված է։
Նախաքննական մարմնի կողմից Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Սուրիկ Միհրանի Աբրահամյանին պատկանող ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան 2.000.000 ՀՀ դրամով գնելու պատրվակով, չարաշահելով Ս.Աբրահամյանի վստահությունը, խաբեությամբ 09.03.2010թ. Երևանի Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքել է առուվաճառքի պայմանագիր և խոստացել 20 օրվա ընթացքում Սուրիկ Աբրահամյանին վճարել ավտոմեքենայի արժեքը, սակայն 2 օր անց 2.230.000 ՀՀ դրամի արժողության ավտոմեքենան 1.955.000 ՀՀ դրամով վերավաճառել մեկ այլ անձի, իսկ վաճառքից ստացված գումարը` հափշտակել։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը նյութական կարիքի մեջ է գտնվել, տուժող Սուրիկ Աբրահամյանից նրա վստահությունը չարաշահելու և ավտոմեքենային տիրանալու նպատակով, գնելու պատրվակով 09.03.2010թ. նոտարական ձևակերպմամբ առուծախի պայմանագրով ձեռք է բերել նշված ավտոմեքենան, նպատակ ունենալով տիրանալ ավտոմեքենային, այն վերավաճառել և գումար ձեռք բերել իր կարիքների համար օգտագործելու նպատակով։ Սուրիկ Աբրահամյանի զգոնությունը թուլացնելու համար, մինչև իր նպատակին հասնելը` ավտոմեքենան վաճառելու համար բավարար ժամանակ ապահովելու նպատակով ինքը գրել է «ստացական» վերնագրով պարտավորագիր այն մասին, որ Սուրիկ Աբրահամյանից վերցրել է 2.000.000 ՀՀ դրամ, որը պարտավորվում է վերադարձնել մինչև 2010թ. մարտի 30-ը։
Տուժող Սուրիկ Աբրահամյանին անընդմեջ տեղեկացրել է, որ իբր, բանկից գումար է ստանալու և վճարելու է պարտք գումարը։ Սակայն այդ ընթացքում վաճառելու նպատակով ավտոմեքենան տարել է շուկա, այն գնելու ցանկություն է արտահայտել Արմեն Միրզոյանը, նրա հետ 11.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարական տարածքում կնքել է ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագիր, ավտոմեքենան վաճառելով գնորդ Արմեն Միրզոյանին, նրանից ստացել է 1.955.000 ՀՀ դրամին համարժեք 5000 ԱՄՆ դոլլար գումար և ծախսել իր նպատակների համար։ Այնուհետև անջատել է իր հեռախոսը, խուսափել Սուրիկ Աբրահամյանից։ Հետագայում իմացել է, որ իր նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել և հետախուզում է հայտարարվել, ինքը 16.06.2010թ. ներկայացել է Էրեբունու քննչական բաժին, իրեն մեղադրանք են առաջադրել և կալանավորել են։
Գ.Թ. 108, 117, 125, դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի հանցանքը հիմնավորող մյուս ապացույցներն են.
Տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՎԱԶ 21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի փաստացի սեփականատերն ինքն է եղել, ինքն է օգտագործել ավտոմեքենան, թեև ավտոմեքենան գրանցված էր իր սանիկ Կամո Սարգսյանի անվամբ։ 2009 թվականի նոյեմբերից ցանկացել է ավտոմեքենան վաճառել, հայտարարություն է տվել թերթով, վաճառելու ցանկություն ունենալու մասին գրություն է կպցրել նաև մեքենայի ապակուն, նշելով իր բջջային հեռախոսի համարը 094-23-53-00։
2010 թվականի մարտի 6-ին իր բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Ռաֆիկ անունով մի անձնավորություն և ցանկություն է արտահայտել գնել ավտոմեքենան։ Պայմանավորվել և Ռաֆիկի հետ հանդիպել է։ Ռաֆիկը զննել է ավտոմեքենան, հավանել և համաձայնվել է այն գնել 2.000.000 ՀՀ դրամով։ Սակայն Ռաֆիկն ասել է իրեն, որ ինքը կանխիկ գումար չունի, առաջարկել է առուվաճառքի պայմանագրով ավտոմեքենան իր անվամբ ձևակերպել, որպեսզի ինքը հնարավորություն ունենա այն բանկում գրավադրել և գումար ստանալ ու վճարել իրեն։ Ռաֆիկն իր վրա աշխատող մարդու տպավորություն է թողել, հավատացել է նրան այն հարցում, որ ցանկանում է ավտոմեքենան որպես տաքսի օգտագործել և իր ընտանիքի նյութական կարիքները հոգալ։ Ինքը համաձայնվել է, 09.03.2010թ. ժ.1000-ին հանդիպել են Երևանի Նոր-Նորքի նոտարի մոտ, ձևակերպել են առուծախի պայմանագիրը, և ինքն ավտոմեքենան հանձնել է Ռաֆիկին, պայմանավորվել, որ մինչև 30.03.2010թ. Ռաֆիկը բանկից կստանա և իրեն կվճարի 2.000.000 ՀՀ դրամը, որի կապակցությամբ Ռաֆիկը պարտավորագիր է գրել և հանձնել իրեն։
Դրանից հետո մի քանի անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել Ռաֆիկի հետ, վերջինս պատասխանել է, որ բանկում ավտոմեքենայի գրավադրման գործընթացը նորմալ է ընթանում։ Սակայն մարտ ամսվա վերջից Ռաֆիկի բջջային հեռախոսն անջատվել է, Ռաֆիկ Հովհաննիսյանն իր հեռախոսազանգերին չի պատասխանել։
Պայմանավորված ժամկետն անցնելուց հետո համոզվելով, որ Ռաֆիկը խաբեությամբ և իր վստահությունը չարաշահելով տիրացել է իր ավտոմեքենային և իրեն խոշոր չափի գույքային վնաս է պատճառել, հայտարարությամբ դիմել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին։
Գ.Թ. 5-6, 12, 30-32, 96,
դատաքննության արձանագրություն
Դատաքննության ժամանակ տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից, քանի որ ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի հարազատների հետ պայմանավորվածություն ունի այն մասին, որ նրանք մաս-մաս կհատուցեն իրեն պատճառված գույքային վնասը։
Դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի կողմից գրված և տուժող Սուրիկ Աբրահամյանին տրված ստացական-պարտավորագիրը` ավտոմեքենան ստանալու և տուժողին 2.000.000 ՀՀ դրամ վճարելու պարտավորության մասին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի հիմքով ճանաչվել է ապացույց` այլ փաստաթուղթ։
Գ.Թ. 7, 116
Վկա Կամո Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Սուրիկ Աբրահամյանն իր քավորն է, նա է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի փաստացի սեփականատերը,թեև ավտոմեքենան նախկին սեփականատիրոջից 19.05.2008թ. գնելիս առուծախի պայմանագրով որպես գնորդ հանդես է եկել ինքը։ Ավտոմեքենան փաստացի տիրապետել` շահագործել է տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը։ Ինքը լսել էր, որ տուժողը ցանկանում է վաճառել ավտոմեքենան։ Տուժողի առաջարկությամբ 09.03.2010թ. գնացել է Նոր-Նորքի նոտարի մոտ, որտեղ գտնվել է նաև ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, իր` որպես վաճառողի և Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի` որպես գնորդի միջև, կնքվել է ավտոմեքենայի առուվաճառքի պայմանագիրը։ Իր ներկայությամբ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը ստացական-պարտավորագիր է գրել այն մասին, որ տուժողից ստանալով ավտոմեքենան, պարտավորվում է մինչև 2010թ. մարտի 30-ը արժեքը` 2.000.000 ՀՀ դրամ, հանձնել տուժող Սուրիկ Աբրահամյանին։ Ինքը նույնպես ստորագրել է նշված գ.թ. 7 փաստաթուղթը։ Սակայն հետո լսել է, որ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը խաբել է տուժողին, գումարը չի տվել, իսկ ավտոմեքենան վաճառել է այլ անձի և դիմել է փախուստի։
Գ.Թ. 43-44, դատաքննության արձանագրություն
Ավտոմեքենայի առուվաճառքի պայմանագրով այն մասին, որ 09.03.2010թ. Երևանի Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում ձևակերպվել է Կամո Սարգսյանի /«վաճառող»/ և Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի /«գնորդ»/ միջև ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առուվաճառքի պայմանագիրը։
Գ.Թ. 8, 70-71
Վկա Արմեն Միրզոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մարտի սկզբին գնացել է Էրեբունու ավտոշուկա։ Այնտեղ տեսել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, ցանկացել է այն գնել։ Ավտոմեքենայի մոտ է եղել ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը։ Ինքը նրան առաջարկել է ավտոմեքենան վաճառել 6000 ԱՄՆ դոլարով, Ռաֆիկը վերցրել է իր բջջային հեռախոսի համարը, հայտնելով, որ կմտածի։ Դրանից 1-2 օր անց Ռաֆիկը զանգահարել և հայտնել է, որ համաձայն է ավտոմեքենան վաճառել 6000 ԱՄՆ դոլարով։ Նույն օրը` 11.03.2010թ. իրենց շենքի բակում հանդիպել են, զննել է ավտոմեքենան, տեսել է, որ ձայնագրիչն իր սարքավորումներով բացակայում է։ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը պատճառաբանել է, որ շտապ գումար է անհրաժեշտ եղել, դրանք վաճառել է, առաջարկել է առուծախի գործարքը կատարել, պայմանավորված գումարից իրեն տալ 5000 ԱՄՆ դոլարը, մնացած 1000 ԱՄՆ դոլարը ինքը կարող է ստանալ ձայնագրիչը բերելուց հետո։ 11.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարի մոտ ձևակերպել են ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագիրը, ինքն Ռաֆիկին է տվել 5000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Քանի որ ավտոմեքենան հաշվառման էր կանգնած Կապան քաղաքում, ինքը, Ռաֆիկը և իր ընկեր Կարապետ Խաչատրյանը նույն օրը` 11.03.2010թ. գնացել են Կապան, որտեղ 12.03.2010թ. ավտոմեքենան հանվել է հաշվառումից, իսկ 13.03.2010թ. Երևանում հաշվառման է կանգնեցվել։ Դրանից հետո Ռաֆիկն անհայտացել և այլևս չի երևացել և ձայնագրիչը չի բերել։ Մի քանի օր անց ավտոմեքենան տարել է ավտոշուկա և 5100 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է Գարեգին Հովհաննիսյանին` 15.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքելով ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագիր։ 2010թ. ապրիլի վերջերին իրենց տուն է եկել Սուրիկ անունով մի անձնավորություն և հայտնել, որ Ռաֆիկը խաբեությամբ տիրացել է իր ավտոմեքենային և իր հետ կնքելով առուծախի պայմանագիր, գումարը չի վճարել։
Գ.Թ. 37-39, դատաքննության արձանագրություն
Ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագրով, ավտոմեքենան Կապանի «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության Կապանի հաշվառման-քննական բաժանմունքի հաշվառումից հանելու և Երևանում հաշվառման վերցնելու մասին գրություններով այն մասին, որ 11.03.2010թ. վաճառող Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը վաճառել և Արմեն Միրզոյանը գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որը 12.03.2010թ. հաշվառումից հանվել է Կապանում և 13.03.2010թ. հաշվառման է վերցվել Երևանում։
Գ.Թ. 22, 50, 68, 69
Վկա Կարապետ Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը ներկա է եղել իր ընկեր Արմեն Միրզոյանի կողմից Ռաֆիկ Հովհաննիսյանից ՎԱԶ մակնիշի ավտոմեքենան գնելու, առուծախի պայմանագրի նոտարական վավերացման, 5000 ԱՄՆ դոլար գումարը Արմեն Միրզոյանի կողմից Ռաֆիկ Հովհաննիսյանին հանձնելու գործողություններին, նրանց հետ գնացել է Կապան, որտեղ ավտոմեքենան հանվել է հաշվառումից։ Հետո իմացել է, որ Ռաֆիկը նշված ավտոմեքենան խարդախությամբ վերցրել է նախկին սեփականատիրոջից և տիրացել է դրան։
Գ.Թ. 79-80, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Գարեգին Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 15.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքված առուծախի պայմանագրով 5100 ԱՄՆ դոլարով ինքը Արմեն Միրզոյանից գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան, գրանցել է իր անվամբ։ Հետագայում իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, տեղեկացել է, որ իրեն անծանոթ Ռաֆիկ անունով մի անձնավորություն այդ ավտոմեքենան նախկին սեփականատիրոջից խաբեությամբ ձեռք է բերել և վաճառել Արմեն Միրզոյանին, որից էլ ինքն է այն գնել։ Ավտոմեքենան ի պահ են հանձնել իրեն։
Գ.Թ. 47-48, դատաքննության արձանագրություն
15.03.2010թ. առուծախի պայմանագրով այն մասին, որ Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակի նոտարի վավերացմամբ Արմեն Միրզոյանը վաճառել, իսկ Գարեգին Հովհաննիսյանը գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան։
Գ.Թ. 23
Վկա Վահրամ Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր ընկերը։ 2010 թվականի մարտի կեսերին պատահական հանդիպել է Ռաֆիկին և նրանից տեղեկացել, որ 6000 ԱՄՆ դոլարով գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենա։ Շուրջ մեկ շաբաթ անց նրանից տեղեկացել է, որ ավտոմեքենան վաճառել է։ 2010 թվականի ապրիլի 10-ին հանդիպել է Ռաֆիկին, վերջինս հայտնել է, որ դեռ ավտոմեքենայի նախկին տիրոջ գումարը չի տվել, և նա բողոքում է։ Ռաֆիկն ասել է, որ տասը օրից գումարը լինելու է, սակայն ամաչում է զանգահարել և ավտոմեքենայի տիրոջից ժամանակ խնդրել։ Ընկերոջ առաջարկով զանգահարել ու հանդիպել է ավտոմեքենայի նախկին տիրոջ որդուն` Արսենին, և տասը օր ժամանակ խնդրել, սակայն Ռաֆիկը խոստումը չի կատարել և անհետացել է։
Գ.Թ. 41-42
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության հ. 379 եզրակացության համաձայն փորձաքննությանը տրամադրված ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի, 21 ՕՍ 530 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի միջին շուկայական գինը 2010 թվականի մարտի 09-ի դրությամբ գնահատվում է 2.230.000 ՀՀ դրամ։
Գ.Թ. 73-75
Նախաքննական մարմնի կողմից ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան զննվել և լուսանկարահանվել է, ճանաչվել է իրեղեն ապացույց, այն ի պահ է հանձնվել Գարեգին Հովհաննիսյանին։
Գ.Թ. 57-58, 53-54
Ապրանքագիտական փորձագետի 20.05.2010թ. թիվ 379-ապ եզրակացության համաձայն ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենայի միջին շուկայական գինը 09.03.2010թ. դրությամբ գնահատվում է 2.230.000 ՀՀ դրամ։
Գ.Թ. 74-75
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է, և նրա նկատմամբ նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նախկինում արատավորված չլինելը, խնամքին մինչև 14 տարեկան` 2007թ. ծնված մեկ երեխա ունենալը, մեղայականով ներկայանալը և անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալի կատարած արարքը դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աղասի Ալեքյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան անհրաժեշտ է թողնել Գարեգին Սումբատի Հովհաննիսյանի տնօրինությանը։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Քանի որ տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը դատաքննության ժամանակ հրաժարվել է քաղաքացիական հայցից, դատարանը քաղհայցի հարցը թողնում է առանց քննության։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761 և 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հունիսի 16-ից։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան թողնել Գարեգին Սումբատի Հովհաննիսյանի տնօրինությանը։
Քաղաքացիական հայցը տուժողի խնդրանքով թողնել առանց քննության։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2010թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Տիտալ ՈՒզոյան
Տուժող Սուրիկ Աբրահամյան
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյան
2010 թվականի օգոստոսի 10-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի ծնված 01.07.1984թ. Աբովյան քաղաքում,ազգությամբ հայ,Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա` ծնված 23.04.2007թ., չդատված, հաշվառված է Կոտայքի մարզ, ք. Աբովյան, 3-րդ միկրոշրջան 48 շենք բնակարան 59, կալանքի տակ է 16.06.2010թ., ՀՀ Ան «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Երևան քաղաքի Ղափանցյան փողոցի 5/11 տան բնակիչ, գործով տուժող Սուրիկ Միհրանի Աբրահամյանը 2010 թվականի մարտի 09-ին Երևանի Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքած առուծախի պայմանագրով սեփականության իրավունքով իրեն պատկանող ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան 2.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանին։ Վերջինս գրավոր պարտավորագիր է տվել` 20-օրյա ժամկետում ավտոմեքենայի արժեքը Սուրիկ Աբրահամյանին հանձնելու մասին, սակայն նշված ժամկետն անցնելուց հետո տուժողի և ամբաստանյալի միջև հեռախոսային կապն ընդհատվել է, տուժողի բոլոր փորձերը` ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանին գտնելու, գումարը կամ ավտոմեքենան ստանալու ուղղությամբ, ապարդյուն են անցել։
07.04.2010թ. Սուրիկ Աբրահամյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին այն մասին, որ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, չարաշահելով իր վստահությունը, տիրացել է իր տիրապետման տակ գտնված, փաստացի իր սանիկին պատկանող ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենային, իրեն պատճառելով 2.000.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, դիմել է փախուստի։
Փաստի առթիվ նախապատրաստված նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու բաժնի կողմից 05.05.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է 12118210 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
14.06.2010թ. որոշում է կայացվել Ռաֆիկ Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է քննիչի միջնորդությունը և 14.06.2010թ. մեղադրյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
16.06.2010թ. մեղադրյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը մեղայականով ներկայացել է Էրեբունու քննչական բաժին, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 16.06.2010թ. որոշմամբ վերահաստատել է Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ խափանման միջոցը կալանավորում ընտրելու մասին որոշումը, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 16.06.2010թ-ից։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 30.06.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված է։
Նախաքննական մարմնի կողմից Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Սուրիկ Միհրանի Աբրահամյանին պատկանող ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան 2.000.000 ՀՀ դրամով գնելու պատրվակով, չարաշահելով Ս.Աբրահամյանի վստահությունը, խաբեությամբ 09.03.2010թ. Երևանի Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքել է առուվաճառքի պայմանագիր և խոստացել 20 օրվա ընթացքում Սուրիկ Աբրահամյանին վճարել ավտոմեքենայի արժեքը, սակայն 2 օր անց 2.230.000 ՀՀ դրամի արժողության ավտոմեքենան 1.955.000 ՀՀ դրամով վերավաճառել մեկ այլ անձի, իսկ վաճառքից ստացված գումարը` հափշտակել։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը նյութական կարիքի մեջ է գտնվել, տուժող Սուրիկ Աբրահամյանից նրա վստահությունը չարաշահելու և ավտոմեքենային տիրանալու նպատակով, գնելու պատրվակով 09.03.2010թ. նոտարական ձևակերպմամբ առուծախի պայմանագրով ձեռք է բերել նշված ավտոմեքենան, նպատակ ունենալով տիրանալ ավտոմեքենային, այն վերավաճառել և գումար ձեռք բերել իր կարիքների համար օգտագործելու նպատակով։ Սուրիկ Աբրահամյանի զգոնությունը թուլացնելու համար, մինչև իր նպատակին հասնելը` ավտոմեքենան վաճառելու համար բավարար ժամանակ ապահովելու նպատակով ինքը գրել է «ստացական» վերնագրով պարտավորագիր այն մասին, որ Սուրիկ Աբրահամյանից վերցրել է 2.000.000 ՀՀ դրամ, որը պարտավորվում է վերադարձնել մինչև 2010թ. մարտի 30-ը։
Տուժող Սուրիկ Աբրահամյանին անընդմեջ տեղեկացրել է, որ իբր, բանկից գումար է ստանալու և վճարելու է պարտք գումարը։ Սակայն այդ ընթացքում վաճառելու նպատակով ավտոմեքենան տարել է շուկա, այն գնելու ցանկություն է արտահայտել Արմեն Միրզոյանը, նրա հետ 11.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարական տարածքում կնքել է ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագիր, ավտոմեքենան վաճառելով գնորդ Արմեն Միրզոյանին, նրանից ստացել է 1.955.000 ՀՀ դրամին համարժեք 5000 ԱՄՆ դոլլար գումար և ծախսել իր նպատակների համար։ Այնուհետև անջատել է իր հեռախոսը, խուսափել Սուրիկ Աբրահամյանից։ Հետագայում իմացել է, որ իր նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել և հետախուզում է հայտարարվել, ինքը 16.06.2010թ. ներկայացել է Էրեբունու քննչական բաժին, իրեն մեղադրանք են առաջադրել և կալանավորել են։
Գ.Թ. 108, 117, 125, դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի հանցանքը հիմնավորող մյուս ապացույցներն են.
Տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՎԱԶ 21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի փաստացի սեփականատերն ինքն է եղել, ինքն է օգտագործել ավտոմեքենան, թեև ավտոմեքենան գրանցված էր իր սանիկ Կամո Սարգսյանի անվամբ։ 2009 թվականի նոյեմբերից ցանկացել է ավտոմեքենան վաճառել, հայտարարություն է տվել թերթով, վաճառելու ցանկություն ունենալու մասին գրություն է կպցրել նաև մեքենայի ապակուն, նշելով իր բջջային հեռախոսի համարը 094-23-53-00։
2010 թվականի մարտի 6-ին իր բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Ռաֆիկ անունով մի անձնավորություն և ցանկություն է արտահայտել գնել ավտոմեքենան։ Պայմանավորվել և Ռաֆիկի հետ հանդիպել է։ Ռաֆիկը զննել է ավտոմեքենան, հավանել և համաձայնվել է այն գնել 2.000.000 ՀՀ դրամով։ Սակայն Ռաֆիկն ասել է իրեն, որ ինքը կանխիկ գումար չունի, առաջարկել է առուվաճառքի պայմանագրով ավտոմեքենան իր անվամբ ձևակերպել, որպեսզի ինքը հնարավորություն ունենա այն բանկում գրավադրել և գումար ստանալ ու վճարել իրեն։ Ռաֆիկն իր վրա աշխատող մարդու տպավորություն է թողել, հավատացել է նրան այն հարցում, որ ցանկանում է ավտոմեքենան որպես տաքսի օգտագործել և իր ընտանիքի նյութական կարիքները հոգալ։ Ինքը համաձայնվել է, 09.03.2010թ. ժ.1000-ին հանդիպել են Երևանի Նոր-Նորքի նոտարի մոտ, ձևակերպել են առուծախի պայմանագիրը, և ինքն ավտոմեքենան հանձնել է Ռաֆիկին, պայմանավորվել, որ մինչև 30.03.2010թ. Ռաֆիկը բանկից կստանա և իրեն կվճարի 2.000.000 ՀՀ դրամը, որի կապակցությամբ Ռաֆիկը պարտավորագիր է գրել և հանձնել իրեն։
Դրանից հետո մի քանի անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել Ռաֆիկի հետ, վերջինս պատասխանել է, որ բանկում ավտոմեքենայի գրավադրման գործընթացը նորմալ է ընթանում։ Սակայն մարտ ամսվա վերջից Ռաֆիկի բջջային հեռախոսն անջատվել է, Ռաֆիկ Հովհաննիսյանն իր հեռախոսազանգերին չի պատասխանել։
Պայմանավորված ժամկետն անցնելուց հետո համոզվելով, որ Ռաֆիկը խաբեությամբ և իր վստահությունը չարաշահելով տիրացել է իր ավտոմեքենային և իրեն խոշոր չափի գույքային վնաս է պատճառել, հայտարարությամբ դիմել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին։
Գ.Թ. 5-6, 12, 30-32, 96,
դատաքննության արձանագրություն
Դատաքննության ժամանակ տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից, քանի որ ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի հարազատների հետ պայմանավորվածություն ունի այն մասին, որ նրանք մաս-մաս կհատուցեն իրեն պատճառված գույքային վնասը։
Դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի կողմից գրված և տուժող Սուրիկ Աբրահամյանին տրված ստացական-պարտավորագիրը` ավտոմեքենան ստանալու և տուժողին 2.000.000 ՀՀ դրամ վճարելու պարտավորության մասին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի հիմքով ճանաչվել է ապացույց` այլ փաստաթուղթ։
Գ.Թ. 7, 116
Վկա Կամո Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Սուրիկ Աբրահամյանն իր քավորն է, նա է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի փաստացի սեփականատերը,թեև ավտոմեքենան նախկին սեփականատիրոջից 19.05.2008թ. գնելիս առուծախի պայմանագրով որպես գնորդ հանդես է եկել ինքը։ Ավտոմեքենան փաստացի տիրապետել` շահագործել է տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը։ Ինքը լսել էր, որ տուժողը ցանկանում է վաճառել ավտոմեքենան։ Տուժողի առաջարկությամբ 09.03.2010թ. գնացել է Նոր-Նորքի նոտարի մոտ, որտեղ գտնվել է նաև ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, իր` որպես վաճառողի և Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի` որպես գնորդի միջև, կնքվել է ավտոմեքենայի առուվաճառքի պայմանագիրը։ Իր ներկայությամբ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը ստացական-պարտավորագիր է գրել այն մասին, որ տուժողից ստանալով ավտոմեքենան, պարտավորվում է մինչև 2010թ. մարտի 30-ը արժեքը` 2.000.000 ՀՀ դրամ, հանձնել տուժող Սուրիկ Աբրահամյանին։ Ինքը նույնպես ստորագրել է նշված գ.թ. 7 փաստաթուղթը։ Սակայն հետո լսել է, որ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը խաբել է տուժողին, գումարը չի տվել, իսկ ավտոմեքենան վաճառել է այլ անձի և դիմել է փախուստի։
Գ.Թ. 43-44, դատաքննության արձանագրություն
Ավտոմեքենայի առուվաճառքի պայմանագրով այն մասին, որ 09.03.2010թ. Երևանի Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում ձևակերպվել է Կամո Սարգսյանի /«վաճառող»/ և Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի /«գնորդ»/ միջև ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առուվաճառքի պայմանագիրը։
Գ.Թ. 8, 70-71
Վկա Արմեն Միրզոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մարտի սկզբին գնացել է Էրեբունու ավտոշուկա։ Այնտեղ տեսել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, ցանկացել է այն գնել։ Ավտոմեքենայի մոտ է եղել ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը։ Ինքը նրան առաջարկել է ավտոմեքենան վաճառել 6000 ԱՄՆ դոլարով, Ռաֆիկը վերցրել է իր բջջային հեռախոսի համարը, հայտնելով, որ կմտածի։ Դրանից 1-2 օր անց Ռաֆիկը զանգահարել և հայտնել է, որ համաձայն է ավտոմեքենան վաճառել 6000 ԱՄՆ դոլարով։ Նույն օրը` 11.03.2010թ. իրենց շենքի բակում հանդիպել են, զննել է ավտոմեքենան, տեսել է, որ ձայնագրիչն իր սարքավորումներով բացակայում է։ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը պատճառաբանել է, որ շտապ գումար է անհրաժեշտ եղել, դրանք վաճառել է, առաջարկել է առուծախի գործարքը կատարել, պայմանավորված գումարից իրեն տալ 5000 ԱՄՆ դոլարը, մնացած 1000 ԱՄՆ դոլարը ինքը կարող է ստանալ ձայնագրիչը բերելուց հետո։ 11.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարի մոտ ձևակերպել են ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագիրը, ինքն Ռաֆիկին է տվել 5000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Քանի որ ավտոմեքենան հաշվառման էր կանգնած Կապան քաղաքում, ինքը, Ռաֆիկը և իր ընկեր Կարապետ Խաչատրյանը նույն օրը` 11.03.2010թ. գնացել են Կապան, որտեղ 12.03.2010թ. ավտոմեքենան հանվել է հաշվառումից, իսկ 13.03.2010թ. Երևանում հաշվառման է կանգնեցվել։ Դրանից հետո Ռաֆիկն անհայտացել և այլևս չի երևացել և ձայնագրիչը չի բերել։ Մի քանի օր անց ավտոմեքենան տարել է ավտոշուկա և 5100 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է Գարեգին Հովհաննիսյանին` 15.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքելով ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագիր։ 2010թ. ապրիլի վերջերին իրենց տուն է եկել Սուրիկ անունով մի անձնավորություն և հայտնել, որ Ռաֆիկը խաբեությամբ տիրացել է իր ավտոմեքենային և իր հետ կնքելով առուծախի պայմանագիր, գումարը չի վճարել։
Գ.Թ. 37-39, դատաքննության արձանագրություն
Ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագրով, ավտոմեքենան Կապանի «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության Կապանի հաշվառման-քննական բաժանմունքի հաշվառումից հանելու և Երևանում հաշվառման վերցնելու մասին գրություններով այն մասին, որ 11.03.2010թ. վաճառող Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը վաճառել և Արմեն Միրզոյանը գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որը 12.03.2010թ. հաշվառումից հանվել է Կապանում և 13.03.2010թ. հաշվառման է վերցվել Երևանում։
Գ.Թ. 22, 50, 68, 69
Վկա Կարապետ Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը ներկա է եղել իր ընկեր Արմեն Միրզոյանի կողմից Ռաֆիկ Հովհաննիսյանից ՎԱԶ մակնիշի ավտոմեքենան գնելու, առուծախի պայմանագրի նոտարական վավերացման, 5000 ԱՄՆ դոլար գումարը Արմեն Միրզոյանի կողմից Ռաֆիկ Հովհաննիսյանին հանձնելու գործողություններին, նրանց հետ գնացել է Կապան, որտեղ ավտոմեքենան հանվել է հաշվառումից։ Հետո իմացել է, որ Ռաֆիկը նշված ավտոմեքենան խարդախությամբ վերցրել է նախկին սեփականատիրոջից և տիրացել է դրան։
Գ.Թ. 79-80, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Գարեգին Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 15.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքված առուծախի պայմանագրով 5100 ԱՄՆ դոլարով ինքը Արմեն Միրզոյանից գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան, գրանցել է իր անվամբ։ Հետագայում իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, տեղեկացել է, որ իրեն անծանոթ Ռաֆիկ անունով մի անձնավորություն այդ ավտոմեքենան նախկին սեփականատիրոջից խաբեությամբ ձեռք է բերել և վաճառել Արմեն Միրզոյանին, որից էլ ինքն է այն գնել։ Ավտոմեքենան ի պահ են հանձնել իրեն։
Գ.Թ. 47-48, դատաքննության արձանագրություն
15.03.2010թ. առուծախի պայմանագրով այն մասին, որ Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակի նոտարի վավերացմամբ Արմեն Միրզոյանը վաճառել, իսկ Գարեգին Հովհաննիսյանը գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան։
Գ.Թ. 23
Վկա Վահրամ Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր ընկերը։ 2010 թվականի մարտի կեսերին պատահական հանդիպել է Ռաֆիկին և նրանից տեղեկացել, որ 6000 ԱՄՆ դոլարով գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենա։ Շուրջ մեկ շաբաթ անց նրանից տեղեկացել է, որ ավտոմեքենան վաճառել է։ 2010 թվականի ապրիլի 10-ին հանդիպել է Ռաֆիկին, վերջինս հայտնել է, որ դեռ ավտոմեքենայի նախկին տիրոջ գումարը չի տվել, և նա բողոքում է։ Ռաֆիկն ասել է, որ տասը օրից գումարը լինելու է, սակայն ամաչում է զանգահարել և ավտոմեքենայի տիրոջից ժամանակ խնդրել։ Ընկերոջ առաջարկով զանգահարել ու հանդիպել է ավտոմեքենայի նախկին տիրոջ որդուն` Արսենին, և տասը օր ժամանակ խնդրել, սակայն Ռաֆիկը խոստումը չի կատարել և անհետացել է։
Գ.Թ. 41-42
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության հ. 379 եզրակացության համաձայն փորձաքննությանը տրամադրված ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի, 21 ՕՍ 530 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի միջին շուկայական գինը 2010 թվականի մարտի 09-ի դրությամբ գնահատվում է 2.230.000 ՀՀ դրամ։
Գ.Թ. 73-75
Նախաքննական մարմնի կողմից ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան զննվել և լուսանկարահանվել է, ճանաչվել է իրեղեն ապացույց, այն ի պահ է հանձնվել Գարեգին Հովհաննիսյանին։
Գ.Թ. 57-58, 53-54
Ապրանքագիտական փորձագետի 20.05.2010թ. թիվ 379-ապ եզրակացության համաձայն ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենայի միջին շուկայական գինը 09.03.2010թ. դրությամբ գնահատվում է 2.230.000 ՀՀ դրամ։
Գ.Թ. 74-75
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է, և նրա նկատմամբ նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նախկինում արատավորված չլինելը, խնամքին մինչև 14 տարեկան` 2007թ. ծնված մեկ երեխա ունենալը, մեղայականով ներկայանալը և անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալի կատարած արարքը դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աղասի Ալեքյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան անհրաժեշտ է թողնել Գարեգին Սումբատի Հովհաննիսյանի տնօրինությանը։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Քանի որ տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը դատաքննության ժամանակ հրաժարվել է քաղաքացիական հայցից, դատարանը քաղհայցի հարցը թողնում է առանց քննության։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761 և 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հունիսի 16-ից։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան թողնել Գարեգին Սումբատի Հովհաննիսյանի տնօրինությանը։
Քաղաքացիական հայցը տուժողի խնդրանքով թողնել առանց քննության։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0086/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 30-06-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0086/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12118210 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ռ. Հովհաննիսյանը 09.03.2010թ. Ս. Աբրահամյանի վստահությունը խաբեությամբ չարաշահելու միջոցով տիրացել է վերջինիս պատկանող 2.230.000 դրամ արժեքով ավտոմեքենային: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Լևոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 178 Մաս 2 Կետ 2 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 30-06-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 01-07-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 01-07-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 01-07-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-07-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-08-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-08-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 10-08-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ռաֆիկ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 10-08-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0086/01/10 2010թ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ` Մեղադրող Տիտալ ՈՒզոյան Տուժող Սուրիկ Աբրահամյան Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյան 2010 թվականի օգոստոսի 10-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի ծնված 01.07.1984թ. Աբովյան քաղաքում,ազգությամբ հայ,Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա` ծնված 23.04.2007թ., չդատված, հաշվառված է Կոտայքի մարզ, ք. Աբովյան, 3-րդ միկրոշրջան 48 շենք բնակարան 59, կալանքի տակ է 16.06.2010թ., ՀՀ Ան «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։ Երևան քաղաքի Ղափանցյան փողոցի 5/11 տան բնակիչ, գործով տուժող Սուրիկ Միհրանի Աբրահամյանը 2010 թվականի մարտի 09-ին Երևանի Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքած առուծախի պայմանագրով սեփականության իրավունքով իրեն պատկանող ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան 2.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանին։ Վերջինս գրավոր պարտավորագիր է տվել` 20-օրյա ժամկետում ավտոմեքենայի արժեքը Սուրիկ Աբրահամյանին հանձնելու մասին, սակայն նշված ժամկետն անցնելուց հետո տուժողի և ամբաստանյալի միջև հեռախոսային կապն ընդհատվել է, տուժողի բոլոր փորձերը` ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանին գտնելու, գումարը կամ ավտոմեքենան ստանալու ուղղությամբ, ապարդյուն են անցել։ 07.04.2010թ. Սուրիկ Աբրահամյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին այն մասին, որ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, չարաշահելով իր վստահությունը, տիրացել է իր տիրապետման տակ գտնված, փաստացի իր սանիկին պատկանող ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենային, իրեն պատճառելով 2.000.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, դիմել է փախուստի։ Փաստի առթիվ նախապատրաստված նյութերով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու բաժնի կողմից 05.05.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է 12118210 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 14.06.2010թ. որոշում է կայացվել Ռաֆիկ Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է քննիչի միջնորդությունը և 14.06.2010թ. մեղադրյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։ 16.06.2010թ. մեղադրյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը մեղայականով ներկայացել է Էրեբունու քննչական բաժին, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 16.06.2010թ. որոշմամբ վերահաստատել է Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ խափանման միջոցը կալանավորում ընտրելու մասին որոշումը, կալանքի սկիզբը հաշվվել է 16.06.2010թ-ից։ Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 30.06.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։ 2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։ Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։ Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված է։ Նախաքննական մարմնի կողմից Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Սուրիկ Միհրանի Աբրահամյանին պատկանող ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան 2.000.000 ՀՀ դրամով գնելու պատրվակով, չարաշահելով Ս.Աբրահամյանի վստահությունը, խաբեությամբ 09.03.2010թ. Երևանի Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքել է առուվաճառքի պայմանագիր և խոստացել 20 օրվա ընթացքում Սուրիկ Աբրահամյանին վճարել ավտոմեքենայի արժեքը, սակայն 2 օր անց 2.230.000 ՀՀ դրամի արժողության ավտոմեքենան 1.955.000 ՀՀ դրամով վերավաճառել մեկ այլ անձի, իսկ վաճառքից ստացված գումարը` հափշտակել։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը նյութական կարիքի մեջ է գտնվել, տուժող Սուրիկ Աբրահամյանից նրա վստահությունը չարաշահելու և ավտոմեքենային տիրանալու նպատակով, գնելու պատրվակով 09.03.2010թ. նոտարական ձևակերպմամբ առուծախի պայմանագրով ձեռք է բերել նշված ավտոմեքենան, նպատակ ունենալով տիրանալ ավտոմեքենային, այն վերավաճառել և գումար ձեռք բերել իր կարիքների համար օգտագործելու նպատակով։ Սուրիկ Աբրահամյանի զգոնությունը թուլացնելու համար, մինչև իր նպատակին հասնելը` ավտոմեքենան վաճառելու համար բավարար ժամանակ ապահովելու նպատակով ինքը գրել է «ստացական» վերնագրով պարտավորագիր այն մասին, որ Սուրիկ Աբրահամյանից վերցրել է 2.000.000 ՀՀ դրամ, որը պարտավորվում է վերադարձնել մինչև 2010թ. մարտի 30-ը։ Տուժող Սուրիկ Աբրահամյանին անընդմեջ տեղեկացրել է, որ իբր, բանկից գումար է ստանալու և վճարելու է պարտք գումարը։ Սակայն այդ ընթացքում վաճառելու նպատակով ավտոմեքենան տարել է շուկա, այն գնելու ցանկություն է արտահայտել Արմեն Միրզոյանը, նրա հետ 11.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարական տարածքում կնքել է ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագիր, ավտոմեքենան վաճառելով գնորդ Արմեն Միրզոյանին, նրանից ստացել է 1.955.000 ՀՀ դրամին համարժեք 5000 ԱՄՆ դոլլար գումար և ծախսել իր նպատակների համար։ Այնուհետև անջատել է իր հեռախոսը, խուսափել Սուրիկ Աբրահամյանից։ Հետագայում իմացել է, որ իր նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել և հետախուզում է հայտարարվել, ինքը 16.06.2010թ. ներկայացել է Էրեբունու քննչական բաժին, իրեն մեղադրանք են առաջադրել և կալանավորել են։ Գ.Թ. 108, 117, 125, դատաքննության արձանագրություն Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի հանցանքը հիմնավորող մյուս ապացույցներն են. Տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՎԱԶ 21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի փաստացի սեփականատերն ինքն է եղել, ինքն է օգտագործել ավտոմեքենան, թեև ավտոմեքենան գրանցված էր իր սանիկ Կամո Սարգսյանի անվամբ։ 2009 թվականի նոյեմբերից ցանկացել է ավտոմեքենան վաճառել, հայտարարություն է տվել թերթով, վաճառելու ցանկություն ունենալու մասին գրություն է կպցրել նաև մեքենայի ապակուն, նշելով իր բջջային հեռախոսի համարը 094-23-53-00։ 2010 թվականի մարտի 6-ին իր բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Ռաֆիկ անունով մի անձնավորություն և ցանկություն է արտահայտել գնել ավտոմեքենան։ Պայմանավորվել և Ռաֆիկի հետ հանդիպել է։ Ռաֆիկը զննել է ավտոմեքենան, հավանել և համաձայնվել է այն գնել 2.000.000 ՀՀ դրամով։ Սակայն Ռաֆիկն ասել է իրեն, որ ինքը կանխիկ գումար չունի, առաջարկել է առուվաճառքի պայմանագրով ավտոմեքենան իր անվամբ ձևակերպել, որպեսզի ինքը հնարավորություն ունենա այն բանկում գրավադրել և գումար ստանալ ու վճարել իրեն։ Ռաֆիկն իր վրա աշխատող մարդու տպավորություն է թողել, հավատացել է նրան այն հարցում, որ ցանկանում է ավտոմեքենան որպես տաքսի օգտագործել և իր ընտանիքի նյութական կարիքները հոգալ։ Ինքը համաձայնվել է, 09.03.2010թ. ժ.1000-ին հանդիպել են Երևանի Նոր-Նորքի նոտարի մոտ, ձևակերպել են առուծախի պայմանագիրը, և ինքն ավտոմեքենան հանձնել է Ռաֆիկին, պայմանավորվել, որ մինչև 30.03.2010թ. Ռաֆիկը բանկից կստանա և իրեն կվճարի 2.000.000 ՀՀ դրամը, որի կապակցությամբ Ռաֆիկը պարտավորագիր է գրել և հանձնել իրեն։ Դրանից հետո մի քանի անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել Ռաֆիկի հետ, վերջինս պատասխանել է, որ բանկում ավտոմեքենայի գրավադրման գործընթացը նորմալ է ընթանում։ Սակայն մարտ ամսվա վերջից Ռաֆիկի բջջային հեռախոսն անջատվել է, Ռաֆիկ Հովհաննիսյանն իր հեռախոսազանգերին չի պատասխանել։ Պայմանավորված ժամկետն անցնելուց հետո համոզվելով, որ Ռաֆիկը խաբեությամբ և իր վստահությունը չարաշահելով տիրացել է իր ավտոմեքենային և իրեն խոշոր չափի գույքային վնաս է պատճառել, հայտարարությամբ դիմել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին։ Գ.Թ. 5-6, 12, 30-32, 96, դատաքննության արձանագրություն Դատաքննության ժամանակ տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հրաժարվում է քաղաքացիական հայցից, քանի որ ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի հարազատների հետ պայմանավորվածություն ունի այն մասին, որ նրանք մաս-մաս կհատուցեն իրեն պատճառված գույքային վնասը։ Դատաքննության արձանագրություն Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի կողմից գրված և տուժող Սուրիկ Աբրահամյանին տրված ստացական-պարտավորագիրը` ավտոմեքենան ստանալու և տուժողին 2.000.000 ՀՀ դրամ վճարելու պարտավորության մասին, նախաքննական մարմնի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի հիմքով ճանաչվել է ապացույց` այլ փաստաթուղթ։ Գ.Թ. 7, 116 Վկա Կամո Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Սուրիկ Աբրահամյանն իր քավորն է, նա է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի փաստացի սեփականատերը,թեև ավտոմեքենան նախկին սեփականատիրոջից 19.05.2008թ. գնելիս առուծախի պայմանագրով որպես գնորդ հանդես է եկել ինքը։ Ավտոմեքենան փաստացի տիրապետել` շահագործել է տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը։ Ինքը լսել էր, որ տուժողը ցանկանում է վաճառել ավտոմեքենան։ Տուժողի առաջարկությամբ 09.03.2010թ. գնացել է Նոր-Նորքի նոտարի մոտ, որտեղ գտնվել է նաև ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը, իր` որպես վաճառողի և Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի` որպես գնորդի միջև, կնքվել է ավտոմեքենայի առուվաճառքի պայմանագիրը։ Իր ներկայությամբ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը ստացական-պարտավորագիր է գրել այն մասին, որ տուժողից ստանալով ավտոմեքենան, պարտավորվում է մինչև 2010թ. մարտի 30-ը արժեքը` 2.000.000 ՀՀ դրամ, հանձնել տուժող Սուրիկ Աբրահամյանին։ Ինքը նույնպես ստորագրել է նշված գ.թ. 7 փաստաթուղթը։ Սակայն հետո լսել է, որ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը խաբել է տուժողին, գումարը չի տվել, իսկ ավտոմեքենան վաճառել է այլ անձի և դիմել է փախուստի։ Գ.Թ. 43-44, դատաքննության արձանագրություն Ավտոմեքենայի առուվաճառքի պայմանագրով այն մասին, որ 09.03.2010թ. Երևանի Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում ձևակերպվել է Կամո Սարգսյանի /«վաճառող»/ և Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի /«գնորդ»/ միջև ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առուվաճառքի պայմանագիրը։ Գ.Թ. 8, 70-71 Վկա Արմեն Միրզոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2010թ. մարտի սկզբին գնացել է Էրեբունու ավտոշուկա։ Այնտեղ տեսել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, ցանկացել է այն գնել։ Ավտոմեքենայի մոտ է եղել ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը։ Ինքը նրան առաջարկել է ավտոմեքենան վաճառել 6000 ԱՄՆ դոլարով, Ռաֆիկը վերցրել է իր բջջային հեռախոսի համարը, հայտնելով, որ կմտածի։ Դրանից 1-2 օր անց Ռաֆիկը զանգահարել և հայտնել է, որ համաձայն է ավտոմեքենան վաճառել 6000 ԱՄՆ դոլարով։ Նույն օրը` 11.03.2010թ. իրենց շենքի բակում հանդիպել են, զննել է ավտոմեքենան, տեսել է, որ ձայնագրիչն իր սարքավորումներով բացակայում է։ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը պատճառաբանել է, որ շտապ գումար է անհրաժեշտ եղել, դրանք վաճառել է, առաջարկել է առուծախի գործարքը կատարել, պայմանավորված գումարից իրեն տալ 5000 ԱՄՆ դոլարը, մնացած 1000 ԱՄՆ դոլարը ինքը կարող է ստանալ ձայնագրիչը բերելուց հետո։ 11.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարի մոտ ձևակերպել են ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագիրը, ինքն Ռաֆիկին է տվել 5000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Քանի որ ավտոմեքենան հաշվառման էր կանգնած Կապան քաղաքում, ինքը, Ռաֆիկը և իր ընկեր Կարապետ Խաչատրյանը նույն օրը` 11.03.2010թ. գնացել են Կապան, որտեղ 12.03.2010թ. ավտոմեքենան հանվել է հաշվառումից, իսկ 13.03.2010թ. Երևանում հաշվառման է կանգնեցվել։ Դրանից հետո Ռաֆիկն անհայտացել և այլևս չի երևացել և ձայնագրիչը չի բերել։ Մի քանի օր անց ավտոմեքենան տարել է ավտոշուկա և 5100 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է Գարեգին Հովհաննիսյանին` 15.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքելով ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագիր։ 2010թ. ապրիլի վերջերին իրենց տուն է եկել Սուրիկ անունով մի անձնավորություն և հայտնել, որ Ռաֆիկը խաբեությամբ տիրացել է իր ավտոմեքենային և իր հետ կնքելով առուծախի պայմանագիր, գումարը չի վճարել։ Գ.Թ. 37-39, դատաքննության արձանագրություն Ավտոմեքենայի առուծախի պայմանագրով, ավտոմեքենան Կապանի «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության Կապանի հաշվառման-քննական բաժանմունքի հաշվառումից հանելու և Երևանում հաշվառման վերցնելու մասին գրություններով այն մասին, որ 11.03.2010թ. վաճառող Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը վաճառել և Արմեն Միրզոյանը գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի 88 ՍԼ 898 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որը 12.03.2010թ. հաշվառումից հանվել է Կապանում և 13.03.2010թ. հաշվառման է վերցվել Երևանում։ Գ.Թ. 22, 50, 68, 69 Վկա Կարապետ Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը ներկա է եղել իր ընկեր Արմեն Միրզոյանի կողմից Ռաֆիկ Հովհաննիսյանից ՎԱԶ մակնիշի ավտոմեքենան գնելու, առուծախի պայմանագրի նոտարական վավերացման, 5000 ԱՄՆ դոլար գումարը Արմեն Միրզոյանի կողմից Ռաֆիկ Հովհաննիսյանին հանձնելու գործողություններին, նրանց հետ գնացել է Կապան, որտեղ ավտոմեքենան հանվել է հաշվառումից։ Հետո իմացել է, որ Ռաֆիկը նշված ավտոմեքենան խարդախությամբ վերցրել է նախկին սեփականատիրոջից և տիրացել է դրան։ Գ.Թ. 79-80, դատաքննության արձանագրություն Վկա Գարեգին Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 15.03.2010թ. Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակում կնքված առուծախի պայմանագրով 5100 ԱՄՆ դոլարով ինքը Արմեն Միրզոյանից գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան, գրանցել է իր անվամբ։ Հետագայում իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, տեղեկացել է, որ իրեն անծանոթ Ռաֆիկ անունով մի անձնավորություն այդ ավտոմեքենան նախկին սեփականատիրոջից խաբեությամբ ձեռք է բերել և վաճառել Արմեն Միրզոյանին, որից էլ ինքն է այն գնել։ Ավտոմեքենան ի պահ են հանձնել իրեն։ Գ.Թ. 47-48, դատաքննության արձանագրություն 15.03.2010թ. առուծախի պայմանագրով այն մասին, որ Նոր-Նորքի նոտարական գրասենյակի նոտարի վավերացմամբ Արմեն Միրզոյանը վաճառել, իսկ Գարեգին Հովհաննիսյանը գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան։ Գ.Թ. 23 Վկա Վահրամ Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր ընկերը։ 2010 թվականի մարտի կեսերին պատահական հանդիպել է Ռաֆիկին և նրանից տեղեկացել, որ 6000 ԱՄՆ դոլարով գնել է ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենա։ Շուրջ մեկ շաբաթ անց նրանից տեղեկացել է, որ ավտոմեքենան վաճառել է։ 2010 թվականի ապրիլի 10-ին հանդիպել է Ռաֆիկին, վերջինս հայտնել է, որ դեռ ավտոմեքենայի նախկին տիրոջ գումարը չի տվել, և նա բողոքում է։ Ռաֆիկն ասել է, որ տասը օրից գումարը լինելու է, սակայն ամաչում է զանգահարել և ավտոմեքենայի տիրոջից ժամանակ խնդրել։ Ընկերոջ առաջարկով զանգահարել ու հանդիպել է ավտոմեքենայի նախկին տիրոջ որդուն` Արսենին, և տասը օր ժամանակ խնդրել, սակայն Ռաֆիկը խոստումը չի կատարել և անհետացել է։ Գ.Թ. 41-42 Դատաապրանքագիտական փորձաքննության հ. 379 եզրակացության համաձայն փորձաքննությանը տրամադրված ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի, 21 ՕՍ 530 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի միջին շուկայական գինը 2010 թվականի մարտի 09-ի դրությամբ գնահատվում է 2.230.000 ՀՀ դրամ։ Գ.Թ. 73-75 Նախաքննական մարմնի կողմից ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան զննվել և լուսանկարահանվել է, ճանաչվել է իրեղեն ապացույց, այն ի պահ է հանձնվել Գարեգին Հովհաննիսյանին։ Գ.Թ. 57-58, 53-54 Ապրանքագիտական փորձագետի 20.05.2010թ. թիվ 379-ապ եզրակացության համաձայն ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենայի միջին շուկայական գինը 09.03.2010թ. դրությամբ գնահատվում է 2.230.000 ՀՀ դրամ։ Գ.Թ. 74-75 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։ Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է, և նրա նկատմամբ նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Ռաֆիկ Հովհաննիսյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։ Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նախկինում արատավորված չլինելը, խնամքին մինչև 14 տարեկան` 2007թ. ծնված մեկ երեխա ունենալը, մեղայականով ներկայանալը և անկեղծորեն զղջալը։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալի կատարած արարքը դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աղասի Ալեքյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան անհրաժեշտ է թողնել Գարեգին Սումբատի Հովհաննիսյանի տնօրինությանը։ Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։ Քանի որ տուժող Սուրիկ Աբրահամյանը դատաքննության ժամանակ հրաժարվել է քաղաքացիական հայցից, դատարանը քաղհայցի հարցը թողնում է առանց քննության։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761 և 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հունիսի 16-ից։ Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Ռաֆիկ Լևոնի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված ՎԱԶ-21124-110-01 մակնիշի ավտոմեքենան թողնել Գարեգին Սումբատի Հովհաննիսյանի տնօրինությանը։ Քաղաքացիական հայցը տուժողի խնդրանքով թողնել առանց քննության։ Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-08-2010 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 14-09-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 15-09-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 136 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 106 թերթից։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-09-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 136 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 106 թերթից։ |