Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0084/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
11.1
Պատասխանող
Գրիգոր Հարությունյան
Արթուր Սմբատյան
Գրիգոր Հարությունյան Ալֆրեդի
Արթուր Սմբատյան Գագիկի
Գրիգոր Հարությունյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-08-11 | 13:00 | 4-րդ | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-07-09 | 12:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-05-31 | 13:00 | 1 |
Գործ ԵԷԴ/0084/01/10
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
11 օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՆԱԴՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Զ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ռ.ՍԻՐԵԿԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Գ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Ա.ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2010 թվականի մարտի 04-ին հարուցված թիվ 62201510 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
2010 թվականի մարտի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2010 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել Արթուր Գագիկի Սմբատյանին ՀՀ քր. օր-ի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2010 թվականի հունիսի 22-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճռով.
Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ է կիրառվել` դատապարտելով նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը պատժից ազատվել է:
Վերացվել է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը և ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճից:
Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ է կիրառվել` դատապարտելով նրան ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատիժը լրիվ գումարվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը, պատժի ժամկետին հաշվարկվել է ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 16.07.2008թ., պատիժը կրելու է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վճռվել է նաև.
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,57 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել մեղադրողը և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանը:
Մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկություններ է ներկայացրել ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի շահերի պաշտպանը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանը Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 28-ից:
ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում 2008 թվականի լույս հուլիսի 14-ի գիշերը, նախնական համաձայնության գալով ՔԿՀ-ում պատիժը կրող այլ դատապարտյալների հետ, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ տնտեսական բակից խմբով դիմել են փախուստի և գնացել Աբովյան քաղաք, որտեղ Տիգրան Մովսիսյանին վարձակալության տրված ՎԱԶ-2107 մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայի բեռնախցիկից գաղտնի հափշտակել են 150.000 ՀՀ դրամ արժողության գազի լիցքավորման բալոնը:
Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի քննիչի վարույթում նշված փաստի առթիվ քննված թիվ 20111608 քրեական գործով Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և 18.07.2008թ. որոշմամբ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել է կալանավորումը: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 16.07.2008թ. ձերբակալման օրվանից:
Այնուհետև, քրեական գործն իր վարույթ է ընդունել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության ԾՀՔ քննչական բաժինը, բազմադրվագ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Սմբատյանի և մյուսների ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով 03.07.2009թ. ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /քրեական գործ ԵԿԴ/0138/01/09/:
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պահվել է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում` բժշկի նշանակմամբ: Նշված խուցը գտնվել է ՔԿ հիմնարկի կալանավորներով բնակեցված 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը 05.06.2008թ. մինչև դեպքի օրը ծառայել է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, ունեցել է արդարադատության լեյտենանտի կոչում, հերթապահել է գրաֆիկով:
ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի պետի 02.03.2010թ. թիվ 61 հրամանի և դրա կատարման կապակցությամբ ստացած հրահանգավորման համաձայն կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը 2010 թվականի մարտի 02-ի առավոտյան, ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի առավոտյան ժամը 09.00-ը ընդգրկող ժամանակահատվածում 24 ժամ տևողությամբ շուրջօրյա հերթապահություն պետք է իրականացներ ՔԿ հիմնարկի թիվ 1 մասնաշենքի 1-ին հարկում` սահմանված տարածքում պատիժը կրող դատապարտյալների նկատմամբ հսկողություն իրականացնելով իր պարտականությունների բնույթից բխող իշխանության ներկայացուցչի որոշակի կազմակերպական-տնօրինչական լիազորությունների շրջանակներում, որոնցով որպես օրվա հերթապահի նրան օժտել էր ՔԿ հիմնարկի ադմինիստրացիան:
ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկում գտնվող տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում գտնվող ճաղապատ լուսամուտի ապակին հաճախակի դրսից ունեցած ազդեցության արդյունքում կոտրվել է: Կոտրված հատվածը վերանորոգվել է, սակայն վերջին անգամ ապակին վերստին կոտրվել է դեպքից 4 օր առաջ` 26.02.2010թ.:
Օպերատիվ տեղեկատվություն ստանալով այն մասին, որ 02.03.2010թ. գիշերը սպասվում է կոտրված ապակու հատվածով կալանավորներին հանձնելու նպատակով թմրամիջոցի ներթափանցումը ՔԿ հիմնարկ, լուսամուտի կոտրված ապակին փոխելու համար նախաձեռնված աշխատանքները օպերատիվ նկատառումներով դադարեցվել են, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության հանձնարարությամբ մի քանի աշխատակիցների միջոցով վարչական մասնաշենքում աշխատակիցների տեղաշարժը վերահսկելու նպատակով իրականացվել է անհրաժեշտ օպերատիվ դիտարկում:
Իրականացված դիտարկման արդյունքում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը 02.03.2010թ. ժամը 23.30-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկի միջանցքում կանգնեցրել է դեպի կալանավորների բնակելի զանգվածի 1-ին մասնաշենք տանող ուղղությամբ ընթացող, ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, գործով ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին և հետաքրքրվել նրանից, թե ում թույլտվությամբ է վերջինս լքել իր ծառայության վայրը և խախտելով սահմանված կարգը, մուտք գործել վարչական մասնաշենք և արդյոք այդ մասին նրա անմիջական ղեկավար, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ, փոխգնդապետ Անդրանիկ Խաչատրյանը, սահմանված կարգի համաձայն, տեղյակ է, թե ոչ:
Նշված հարցի կապակցությամբ ստանալով բացասական պատասխան, Վահան Գրիգորյանը Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկել է գնալ իր աշխատասենյակ, հրավիրել է օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին:
Նշված անձանց ներկայությամբ Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ ունեցած արգելված իրերը:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է իր համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած ՚MT BLUE SLIMSՙ տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի: Ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել են նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և մեկ հատ թափանցիկ ՚զիպՙ փականով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված:
Կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգվածի կապակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը հայտարարել է, որ այն թմրամիջոց է, թիվ 5 խցի դատապարտյալ, ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրություն ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխանցելու համար վերցրել է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից: Թմրամիջոցը հայտնաբերելու փաստի առթիվ կազմվել է արձանագրություն, որը ստորագրել է նաև Գրիգոր Հարությունյանը:
Այնուհետև հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ կշռվել է յուրահատուկ հոտով կանաչ մանրացված զանգվածը, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է:
Դատաքիմիական փորձաքննությամբ պարզվել է, որ 2,61 գրամ մաքուր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված, 2,57 գրամ հաստատուն քաշով ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց:
Նախաքննական մարմինը Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել ու պահել զգալի չափի ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց, և շարաշահել է պաշտոնեական լիազորությունները, պաշտոնեական դիրքն օգտագործել է ծառայության շահերին հակառակ` շահադիտական ու անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, որն էական վնաս է պատճառել կազմակերպությունների իրավունքներին ու օրինական շահերին, ինչպես նաև հասարակության և պետության օրինական շահերին, որն արտահայտվել է հետևյալում.
Հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտագության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, ծառայողական պարտականությունների իրականացման ժամանակ պարտավոր լինելով պահպանության չընդունել որևէ առարկա, խցեր չփոխանցել առարկաներ, հագուստ, սննդամթերք, գրություն, ոչ ծառայողական կապերի մեջ չմտնել պահպանվող անձանց հետ, հանդիսանալով քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու` Գրիգոր Հարությունյանը 2010թ. մարտի 2-ին, քրեակատարողական հիմնարկի նույն մասնաշենքում կալանքի տակ պահվող Արթուր Սմբատյանից 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու վերաբերյալ նախնական համաձայնությամբ, նույն օրը կալանավորվածներին պահելու վայր հանդիսացող ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5-րդ խուց փոխադրելու և վերջինիս իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 2.57 գրամ ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց` էական վնաս պատճառելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության իրավունքներին ու օրինական շահերին, ինչպես նաև հասարակության և պետության օրինական շահերին:
Զգալի չափի` 2.57 գրամ ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցներ պարունակող փաթեթը նույն օրը հայտնաբերվել և առգրավվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական զննմամբ:
Նախաքննական մարմինը Արթուր Գագիկի Սմբատյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, ուղղակի դիտավորությամբ կատարել է հանցանք կատարելուն` առանց իրացնելու նպատակի, զգալի չափերով ՚Չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելուն և պահելուն, անմիջականորեն ուղղված գործողություններ, որոնք ավարտին չեն հասցվել նրա կամքից անկախ հանգամանքներով, ինչն արտահայտվել է հետևյալում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 2.5 տարվա ազատազրկման դատապարտված Արթուր Սմբատյանը, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի թիվ 5 խցում պատիժը կրելու ընթացքում գործածելու նպատակով ՚Մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, նույն մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, խոստացել է 2010թ. մարտի 02-ին նշված տեսակի թմրամիջոցը կալանավորվածներին պահելու վայր հանդիսացող ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5-րդ խուց փոխադրելու և իրեն իրացնելու դիմաց վճարել 35.000 ՀՀ դրամ, սակայն իրացնելու նպատակով ձեռք բերված ու պահված 2.57 գրամ ՚Չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցը Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ նույն օրը հայտնաբերվելու և առգրավվելու հետևանքով հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել:
Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորվաած է, իսկ ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտել է, որ դեռևս նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների և գործի փաստական հանգամանքների իրավական ոչ ճիշտ գնահատումը հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի փոխադրման և Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով օժանդակության հանցափորձը որակել է որպես թմրամիջոցի իրացում, որպիսին ճիշտ չէ:
Դատարանը հաստատված է համարել այն, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացում տեղի չի ունեցել, այլ նա կատարել է թմրամիջոցն ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու համար փոխադրելու օժանդակության հանցափորձ, որն իր ավարտին չի հասցվել նրա կողմից անկախ հանգամանքներով` ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատողների կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մոտից հայտնաբերվելու պատճառով:
Այսինքն` ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքին:
Միաժամանակ դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները պետք է գնահատվեն ու որակվեն նաև որպես իշխանության ներկայացուցիչ պաշտոնատար անձին վերապահված լիազորություններից ու բնույթից բխող գործունեություն:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մայիսի 31-ի դատավճիռը` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասով, բեկանել:
Գրիգոր Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 7 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 8 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ, հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտնում է, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու հետևանքով ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը և կայացվել է մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասին անհիմն դատավճիռ:
Թեև նախաքննության և դատաքննության ընթացքում Գրիգոր Հարությունյանը, փորձելով պաշտպանվել առաջադրված մեղադրանքից, տարաբնույթ պատճառաբանություններ է ներկայացրել, այնուամենայնիվ, դրանք հերքվել, վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է իր իսկ մասնակի խոստովանական ցուցմունքներով, Արթուր Սմբատյանի լիովին խոստովանական ցուցմունքներով, ապացույց ճանաչված նրանց բացատրություններով, վկաներ Արթուր Սահակյանի, Անդրանիկ խաչատրյանի, Դավիթ Ազատյանի, Սուրեն Հակոբյանի, Վահան Գրիգորյանի, Հովհաննես Հակոբջանյանի ցուցմունքներով, քրեական գործում առկա և հետազոտված զեկուցագրերով, անձնական և խցի խուզարկությունների արձանագրություններով, փորձագետի թիվ 057001005 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց հանդիսացող թմրամիջոցով, զննման արձանագրությամբ, Գրիգոր Հարությունյանի պաշտոնեական պարտականությունների վերաբերյալ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի պետի կողմից տրված գրությամբ և կից իրավական ակտերի պատճեններով, ինչպես նաև քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու արդյունքում 2011թ. մայիսի 31-ի դատավճռով Գրիգոր Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268 հոդվածի 1-ին մասով, թույլ է տվել դատական սխալ, գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում հետազոտված ապացույցներին, չի կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը, որը ենթակա էր կիրառման, դատարանը սխալ է մեկնաբանել քրեական օրենքը, կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ, 38-րդ և 268-րդ հոդվածները, որոնք ենթակա չէին կիրառման, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը:
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը և սահմանել ավելի մեղմ պատիժ, հետևյալ հիմնավորումներով.
Բողոքարկում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածով ազատազրկում 6 ամսվա դեմ, քանի որ ունի մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ` խնամքին են երկու անչափահաս երեխաները, ցմահ 2-րդ կարգի հաշմանդամ հայրը և ինքն ունի մի շարք հիվանդություններ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308 հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը պաշտոնատար անձ չի հանդիսացել ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում, եղել է ընդամենը շարքային ծառայող` կրտսեր մասնագետ, 4 օրը մեկ հերթապահել է ՔԿ հիմնարկի բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում: Ինքը թմրամիջոց չի իրացրել, դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին խղճալով, նրա բազմաթիվ աղերսներից հետո, նրա անձնական օգտագործման համար, քանի որ վերջինս հիվանդ անձնավորություն է, համաձայնվել է վարչական մասնաշենքից վերցնել և դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնել թմրամիջոցի պարունակությամբ ծխախոտի տուփը, սակայն օպերատիվ աշխատողները թմրամիջոցը հայտնաբերել են իր անձնական խուզարկությամբ, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի և հանձնել Արթուր Սմբատյանին: Ինքը թմրամիջոցը վարչական շենքի մեջ գցած անձնավորությանը չի ճանաչել, նրա հետ հանցավոր կապի և համաձայնության մեջ չի գտնվել, ընդամենը ցանկացել է աջակցել հիվանդ դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին` վերջինիս օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում, քանի որ իր հերթապահության ընթացքում հնարավորություն ուներ բնակելի մասնաշենքից մուտք գործել վարչական մասնաշենք և Արթուր Սմբատյանի մատնանշած վայրից` կոտրված ապակու պատուհանի գոգից վերցներ ծխախոտի տուփը թմրամիջոցի պարունակությամբ և այն փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին: Իրեն մեղավոր է ճանաչել 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, զղջում է կատարածի համար:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակված և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակված արարքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը գործի քննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հիվանդ է, ցավեր ունի, այն մեղմելու նպատակով, իր անձնական օգտագործման համար, իր վաղեմի ծանոթ ոմն Հրաչիկը ծխախոտի տուփի մեջ տեղադրելով, թմրամիջոց է գցել ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու անցքով և այդ մասին բջջային հեռախոսակապով հայտնել է իրեն: Ինքը խնդրել է դեպքի օրը բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում հերթապահող կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին` բերել և իրեն տալ նշված թմրամիջոցն իր օգտագործման համար, խոստանալով դրա համար վարձահատույց լինել նրան 35.000 ՀՀ դրամ վճարելով: Սակայն թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ և առգրավվել է: Ինքը զղջում է կատարած հանցանքի համար:
02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ նշված օրը ժամը 23.30-ին ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատասենյակ հրավիրված նույն հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը: Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած ՚MT BLUE SLIMSՙ տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի:
Ծխախոտի տուփի մեջ առկա են եղել նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և ՚զիպՙ փականով մեկ հատ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ եղել է կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված, որի կապակցությամբ Գ.Հարությունյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը հանդիսանում է թմրամիջոց, որը ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրության դիմաց, վերջինիս փոխանցելու համար, վերցրել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից:
Արձանագրությունը Գ.Հարությունյանը ստորագրել է, բովանդակության դեմ առարկություններ չի ունեցել /հ. 1, գ.թ. 6/:
Հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ 02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ հայտնաբերված կանաչ բուսական զանգվածն ունեցել է յուրահատուկ հոտ, կշռել է 2,9 գրամ, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է /հ. 1, գ.թ. 7-8/:
02.03.2010թ. ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ խցի կալանավոր Արթուր Գագիկի Սմբատյանը ինքնակամ ներկայացրել է իրեն պատկանող ՚Fashionՙ տեսակի բջջային հեռախոսը` ՚Արմենտելՙ բաժանորդային քարտով /հ. 1, գ.թ. 9-10/:
Գրիգոր Հարությունյանի 03.03.2010թ. ինքնագիր բացատրությամբ այն մասին, որ իր կինը վատառողջ է, ստանում է թանկարժեք բուժում, ընտանիքում միայն ինքն է աշխատում, իր աշխատավարձը չի բավարարում ընտանիքի ապրուստի և կնոջ բուժման ծախսերի համար, այդ պատճառով իր հերթափոխի ընթացքում` 02.03.2010թ. համաձայնվել է կալանավոր Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու պայմանով ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից վերցնել կոտրված ապակուց գցված ծխախոտատուփը, որի մեջ թմրամիջոց և 35.000 ՀՀ դրամ գումար կա, բերել և այն հանձնել իրեն, որի դիմաց որպես վարձատրություն կստանա ծխախոտի տուփում գտնված 35.000 ՀՀ դրամ գումարը: Նույն օրը, ժամը 23.20-ի սահմաններում, առանց որևէ մեկին տեղյակ պահելու, լքել է իր աշխատանքի վայրը` թիվ 1 մասնաշենքը, գնացել է վարչական մասնաշենք, կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից վերցրել է դրված MT տեսակի ծխախոտի տուփը, այն թաքցրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ և վերադարձել է դեպի թիվ 1 մասնաշենք: Սակայն վարչական շենքի ելքի դռան մոտ իրեն են մոտեցել ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ աշխատակիցները, իրեն հրավիրել են աշխատասենյակ և առաջարկել ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերն ու նյութերը: Ինքը ներկայացրել է ծխախոտի տուփը, որի մեջ թափանցիկ փոքր պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ առկա է եղել մանրացված կանաչ գույնի բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է: Նշված թմրամիջոցը կալանավոր Արթուր Սմբատյանը խնդրել էր իրեն հանձնել իր անձնական օգտագործման համար, Արթուր Սմբատյանի խոստացած գումարը ծխախոտի տուփի մեջ չի եղել:
Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է իր բացատրության մեջ, որ ինքը չի տեսել, թե ով է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտի տուփը բերել և դրել վարչական շենքի պատուհանի գոգին, երբ ինքը մոտեցել է պատուհանին, այն արդեն այնտեղ էր դրված, այն պատուհանագոգին է դրվել ՔԿՀ արտաքին տարածքից` կոտրված ապակու միջոցով /հ. 1, գ.թ. 15-16/:
ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի աշխատանքային գրաֆիկով և 02.03.2010թ. ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի պահպանության և հսկողության մասին թիվ 61 հրամանով այն մասին, որ թիվ 1 մասնաշենքի 01-ից մինչև 10 համարի կալանախցերի դատապարտյալների և կալանավորված անձանց նկատմամբ հսկողությունը 24 ժամ տևողությամբ` 2010թ. մարտի 02-ի ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի ժամը 09.00-ը հանձնարարվել է Գրիգոր Հարությունյանին /հ. 1, գ.թ. 92-93/:
Դատաքիմիական փորձագետի 03.03.2010թ. թիվ 05701005 եզրակացության համաձայն` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ծխախոտատուփում թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնված 2,61 գրամ մաքուր քաշով, յուրահատուկ հոտով կանաչավուն բուսական զանգվածը, դրա հաստատուն կշիռը որոշելու նպատակով, չորացվել է չորացնող պահարանում 1100 C-ի պայմաններում: Չորացումից հետո բուսական զանգվածի հաստատուն կշիռը կազմել է 2,57 գրամ, այն հանդիսանում է ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց:
Ծխախոտատուփում հայտնաբերված ծխախոտի 2 գլանակներում առկա են եղել թութուն ցեղի խոտաբույսերի տերևների մնացորդներ, որոնք թմրամիջոց չեն հանդիսանում /հ. 1, գ.թ. 26-27, 28/:
Նախաքննական մարմնի 05.03.2010թ. որոշմամբ ծխախոտատուփում հայտնաբերված 2,57 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել է քրեական գործին /հ. 1, գ.թ. 45/:
Տեղազննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 07.03.2010թ. ՀՀ ՀՔԾ ՀԿԳ քննիչը զննել է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի 1-ին հարկի միջանցքի վերջում գտնվող լուսամուտը, որի պատուհանագոգից 02.03.2010թ. Գրիգոր Հարությունյանը վերցրել է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտատուփը:
Արձանագրվել է, որ նշված լուսամուտը գտնվում է հատակից 80սմ բարձրության վրա, պատուհանագոգն ունի 31x126սմ չափսերը: Դրսից լուսամուտն ունի մետաղյա ճաղավանդակ: Լուսամուտը բաղկացած է երեք փեղկերից, որոնցից երկուսի ապակիներն ամբողջական ու անվնաս են: Երրորդ փեղկի վերին ապակին ամբողջական ու անվնաս չէ, ստորին ձախ հատվածում ապակին կոտրված է, բացվածքը կազմել է 16x23սմ: Ներսից լուսամուտագոգին և հատակին զննության պահին առկա են եղել կոտրված ապակու կտորներ /հ. գ.թ. 73-74, 75/:
Վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի նախկին գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 02.03.2010թ., ժամը 18.00-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես /Հովիկ/ Հակոբջանյանից հրահանգ է ստացել` մնալ աշխատանքի վայրում և օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանի հետ համագործակցել` քրեակատարողական հիմնարկի տարածք թմրամիջոց անցկացնելու մասին ստացված օպերատիվ տեղեկատվությունը ստուգելու համար:
Նշված տեղեկատվության համաձայն` թմրամիջոցը պետք է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաճյուղ փոխանցվեր առաջին հարկի միջանցքի վերջում` ԱԱԲ պետ Այվազյանի աշխատասենյակի մուտքի դռանը հարող հատվածում գտնվող լուսամուտի կոտրված ապակու բացվածքից: Ստացված տեղեկատվության համաձայն` նշված վայրից թմրամիջոցը պետք է վերցներ և այն դատապարտյալների ու կալանավորված անձանց մասնաշենք տաներ ՔԿ հիմնարկի աշխատակից Գրիգոր Հարությունյանը:
Նշված օպերատիվ տեղեկատվության իրացման գծով նախատեսվել է, որպեսզի Արթուր Սահակյանը սպասի իր աշխատասենյակում, իսկ Վահան Գրիգորյանը մուտք գործի երկրորդ մասնաշենք և անհրաժեշտության դեպքում կապ պահպանի իր հետ:
Ժամը 23.15-ի սահմաններում ներքին հեռախոսակապով Վահան Գրիգորյանն իրեն տեղեկացրել է, որ Գրիգոր Հարությունյանը դուրս է եկել առաջին մասնաշենքից և հավանաբար քիչ անց մուտք է գործելու վարչական շենք: Ինքը գնացել և ընտրել է համապատասխան վայր և թաքնվել է այնտեղ: Իր թաքնված վայրը գտնվել է առաջին հարկի զուգարանի անմիջական հարևանությամբ: Քիչ անց լսել է ինչ-որ մեկի ոտնաձայները, այնուհետև` զուգարանի դռան ձայնը: Որոշ ժամանակ անց լսել է, որ քայլերի ձայնը լսվում է միջանցքի ուղղությամբ` դեպի միջանցքի վերջը` լուսամուտը, այնուհետև նշված անձը վերադարձել և մուտք է գործել զուգարան, ապա դուրս գալով` ուղղվել է դեպի վարչական շենքից միջանցք տանող դռան մոտ, լսել է դուռը բացվելու և փակվելու ձայնը: Դրան հաջորդել է այն, որ լսել է Վահան Գրիգորյանի հարցը ինչ-որ մեկին, թե նա ինչ գործ ունի վարչական շենքում: Վերջինս պատասխանել է, որ գնացել է զուգարան, ինքը ձայնից հասկացել է, որ պատասխանողը Գրիգոր Հարությունյանն է: Ինքը մոտեցել է նրանց, Վահան Գրիգորյանի առաջարկությամբ բարձրացել են նրա աշխատասենյակ: Վահան Գրիգորյանը պարզել է, որ Գրիգոր Հարությունյանն իր աշխատանքի վայրը լքել և վարչական մասնաշենք է գնացել առանց իր անմիջական ղեկավարի` հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանի թույլտվության ու գիտության: Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է Գրիգոր Հարությունյանին` դատարկել գրպանները և ներկայացնել իր մոտ գտնված արգելված իրերը կամ նյութերը: Գևորգ Հարությունյանն այլայլվել է, դիմել է իրենց` իրեն փրկելու աղերսով, հայտնել է, որ առաջին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալներից Արթուր Սմբատյանն է իրեն խնդրել ՚բան անցկացնելՙ: Գևորգ Հարությունյանը ներկայացրել է իր հագուստի տակ թաքցրած MT ծխախոտի տուփը` առանց փաթեթավորման, հայտնելով, որ տուփի մեջ ՚նարկոտիկՙ կա, պետք է լիներ նաև 35.000 ՀՀ դրամ, որը պետք է վճարվեր իրեն` թմրամիջոցը ներս տանելու դիմաց, սակայն տուփի մեջ գումար չի եղել: Ծխախոտի տուփի զննությամբ հայտնաբերվել է կանաչ բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է:
Վկա, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ օպերատիվ տվյալ է ստացել այն մասին, որ ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու բացվածքից թմրամիջոց է գցվելու ներս, այն իր հերթափոխի ժամանակ 02.03.2010թ. երեկոյան վերցնելու է անվտանգության ապահովման կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը, տանելու է առաջին մասնաշենք և հանձնելու է 5-րդ խցի կալանավորներից մեկին: Ստացված տվյալի մասին զեկուցել է ղեկավարությանը, օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը հանձնարարել է ստուգել օպերատիվ տվյալը, այդ կապակցությամբ ինքը և Արթուր Սահակյանը մնացել են աշխատանքի վայրում: Ժամը 23.30-ի սահմաններում վարչական շենքում դեպի առաջին մասնաշենք տանող միջանցքում կանգնեցրել է ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին և նրան հրավիրել իր աշխատասենյակ, ուր կանչել է նաև գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին ու օրվա հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին: Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ ինքը տեղյակ չի եղել և չի թույլատրել Գրիգոր Հարությունյանին լքել իր աշխատանքի վայրը և անցնել վարչական մասնաշենք: Իրականացվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկություն, նրան առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը: Գրիգոր Հարությունյանը շփոթվել է, իր համազգեստի վերնաշապիկի տակից հանել է MT տեսակի ծխախոտի տուփը առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի: Ծխախոտի տուփում առկա են եղել նույն տեսակի ծխախոտի երկու գլանակներ և մեկ հատ ՚զիպՙ տեսակի փականով պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ, որի մեջ եղել է յուրահատուկ հոտով բուսական կանաչ գույնի մանրացված զանգված: Գրիգոր Հարությունյանը խոստովանել է իրենց, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը թմրամիջոց է, այն վերցրել է վարչական մասնաշենքի կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով, վերջինիս հանձնելու համար, որի դիմաց ինքը Արթուր Սմբատյանից պետք է 35.000 ՀՀ դրամ փոխհատուցում ստանար: Գրիգոր Հարությունյանը պատճառաբանել է, որ նման քայլի է դիմել իր ընտանիքի նյութական ծանր վիճակից դրդված: Կանաչ զանգվածը կշռվել է, այն հետաքննիչի կողմից փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է: Գրիգոր Հարությունյանն առարկություններ չի ունեցել, ստորագրել է արձանագրությունները:
Վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքից երկու-երեք օր առաջ օպերատիվ տվյալներ էին ստացվել, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թմրամիջոց վերցներ և փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին: Այդ օրը ծառայությունը ուժեղացվել է, թողել են 2 օպերատիվ աշխատակից Վահան Գրիգորյանին և Արթուր Սահակյանին, որպեսզի նրանք հսկողություն սահմանեն, քանի որ ստացած տեղեկություններով հստակ չգիտեին, թե թմրամիջոցը որտեղ պետք է թողնեին, բայց գիտեին, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թողներ իր աշխատանքային ծառայությունը, դուրս գար վարչական մասնաշենք, այնտեղից վերցներ թմրամիջոցը և տաներ հանձներ Արթուր Սմբատյանին ու դրա դիմաց պետք է գումար ստանար: Ժամը 19.30-ից 20.00-ի սահմաններում ինքը դուրս է եկել աշխատանքի վայրից և գնացել տուն, ՔԿ հիմնարկում մնացել են օպերատիվ բաժնի 2 աշխատակիցները: Երեկոյան, կոնկրետ ժամը չի հիշում, իրեն զանգահարել և հայտնել են, որ Գրիգոր Հարությունյանին բռնել են բնակելի գոտի մտնելիս: Հարցրել են` ինչ կա գրպանումդ, ինչու ես թողել ծառայությանդ վայրը, նա գրպանից հանել և ներկայացրել է ծխախոտի տուփով թմրամիջոցը: Ինքը վերադարձել է ՔԿ հիմնարկ, հիմնարկության պետը նույնպես վերադարձել է, ինքն առանձին խոսել է Գրիգորի հետ, նա չի ժխտել, այլ խոստովանել է, ասելով. ՚ներողություն, էլ չեմ անի, փոքր երեխա ունեմ, օգնեք, այլևս չեմ անի, ճիշտ է, վերցրել էի, պետք է տանեի հանձնեի Արթուրին, 35.000 դրամը հլը չի տվել, պետք է հետո Արթուրը ինձ տար գումարըՙ: Նույն խոսակցությունը տարվել է նաև հիմնարկի պետի հետ իր ներկայությամբ: Կազմվել են համապատասխան արձանագրություններ, հայտնաբերվածն ուղարկվել է փորձաքննության, ստացվել է եզրակացության պատասխանն այն մասին, որ տուփում հայտնաբերվածը թմրամիջոց է:
Վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենց վերակարգը, որի մեջ ընդգրկված է եղել նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, գրաֆիկով հերթապահել է յուրաքանչյուր 4-րդ օրը` 24 ժամ տևողությամբ, առավոտյան ժամը 9.00-ից մինչև հաջորդ օրը ժամը 9.00-ը: Հերթապահությունն իրականացվել է ՔԿ հիմնարկի պետի համապատասխան հրամանով, նշանակվել են մասնաշենքերի և հարկերի պահպանություն և հսկողություն իրականացնող անձինք, ընդ որում` առաջին մասնաշենքի օրվա պատասխանատուն 02.03.2010թ.-03.03.2010թ. համար նշանակվել է ՔԿՀ անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը: Քանի որ նշված մասնաշենքն առանձնահատկություն ունի` միաժամանակ մուտք է հանդիսանում քրեակատարողական հիմնարկի մյուս մասնաշենքեր տանող աստիճանավանդակի համար, այդ պատճառով, գործող կարգի համաձայն, նշանակվել է նաև մասնաշենքի պատասխանատուի օգնական, 02.03.2010թ. օգնականը հանդիսացել է անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Սուրեն Հակոբյանը:
Ավարտելով աշխատանքային օրվա ընթացքում կատարման ենթակա պարտականությունները` սկսել է հսկողական այցերը քրեակատարողական հիմնարկի մասնաշենքեր: Ժամը 23-ի սահմաններում գտնվել է 3-րդ մասնաշենքում, երբ ներքին հեռախոսակապով զանգահարել է ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը և հարցրել, թե արդյոք ինքը տեղյակ է 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի` ծառայության վայրից բացակայելու մասին: Ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, միաժամանակ հայտնել է, որ քիչ առաջ այցելել է նաև 1-ին մասնաշենք, Գ.Հարությունյանը եղել է ծառայության վայրում: Լսելով պատասխանը` Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է շտապ այցելել իր աշխատասենյակ, ուր գնալով` տեսել է Վահան Գրիգորյանին, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանին, վերջինս եղել է խիստ հուզված վիճակում: Ներկաներն իրեն ցուցադրել են ՚MTՙ տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա են եղել ծխախոտի 2 գլանակ և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթ` կանաչավուն, մանրացված բուսական զանգվածով: Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է, որ նշված պարունակությամբ ծխախոտի տուփը փորձել է անցկացնել 1-ին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով, ներկաներից փրկություն է հայցել, վստահեցնելով, որ այլևս նման բան չի անելու: Միաժամանակ փորձել է վստահեցնել, որ թմրամիջոցի փոխանցման փորձը կատարել է առաջին անգամ: Ինքը խիստ զարմացել և հուզվել է, քանի որ ծառայության ընթացքում Գ.Հարությունյանն իրեն միշտ լավ է դրսևորել, և ինքը վերջինիցս երբեք հակաօրինական քայլ չի սպասել: Ներկա է գտնվել համապատասխան արձանագրությունների կազմմանը, որոնց ճշտությունը հաստատել է ստորագրությամբ: Վկա Անդրանիկ Խաչատրյանը միաժամանակ հայտնել է, որ հերթապահ խմբի իր գլխավորած հերթափոխի նախորդ` 2010թ. փետրվարի 26-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածի ծառայության ընթացքում` ժամը 1-ի սահմաններում, գտնվել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին հարկում` մուտքից քիչ հեռու տեղակայված հերթապահ մասում, երբ լսել է կոտրվող ապակուն բնորոշ ձայներ, որոնց ուղղությամբ վազելով` հայտնաբերել է, որ կոտրվել է նույն հարկի միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին` ստորին հատվածում: Շենքից դուրս վազելով` արհեստական լուսավորության կիրառմամբ զննել է հարող տարածքը, սակայն ոչինչ չգտնելով` վերադարձել է: Քանի որ կոտրված ապակու կտորները հայտնաբերել են միայն շենքի ներսում` լուսամուտի գոգին և հատակին, ենթադրել է, որ ապակին կոտրվել է դրսից ներս գործադրված ուժի ազդեցությամբ: Տարածքում սահմանել է հսկողություն, հերթափոխը հանձնելիս կատարվածի մասին զեկուցել է անվտանգության ապահովման բաժնի պետին, այնուհետև` քրեակատարողական հիմնարկի պետի տեղակալին: Հայտնել է նաև, որ նշված հերթափոխի ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատուն նույնպես եղել է Գրիգոր Հարությունյանը:
Վկա Դավիթ Ազատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի տնտեսական ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետը, փաստացի իրականացնում է շենքի պարետի պարտականությունները: 2010 թվականի մարտի 02-ին ժամը 15.00-ի սահմաններում նկատել է, որ ՔԿՀ վարչական շենքի առաջին հարկում, տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի մոտ տնտեսվար Արամը ինչ-որ աշխատանքներ է կատարել: Մոտենալով վերջինիս, նկատել է, որ տնտեսվար Արամը ցանկացել է փոխել նշված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին, գանգատվելով, որ ինչ-որ մեկը նշված ապակին նորից կոտրել է: Քիչ անց տեղեկացել է, որ ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության պահանջով ապակին փոխելու աշխատանքները դադարեցվել են: Այն բանից հետո, երբ բացահայտվել է ՔԿՀ կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցն անցկացնելու փորձը, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանից լսել է, որ այդ ապակին կոտրվել է նախորդ հերթափոխի գիշերը, որի մասին ինքը հայտնել է ղեկավարությանը:
Վկա Սուրեն Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, 1993-ից 2006թ-ը, այնուհետև` 2009թ. դեկտեմբերի 25-ից ծառայել է քրեակատարողական համակարգում, զբաղեցրել ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնն ու ընդգրկված է եղել անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ խմբի 1-ին հերթափոխի կազմում, որի պատասխանատու հերթապահն է եղել Անդրանիկ Խաչատրյանը: Նույն հերթափոխում ընդգրկված Գրիգոր Հարությունյանին ճանաչել է ծառայության բերումով, վերջինիս հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունեցել:
2010թ. մարտի 2-ին Անդրանիկ Խաչատրյանի հրահանգով ծառայություն է կատարել` որպես ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի օգնական: Ժամը 23-ի սահմաններում մուտք է գործել հերթապահի սենյակ, որտեղ գտնվող Գրիգոր Հարությունյանը հայտարարելով, որ ցանկանում է զուգարան գնալ, բանալիով բացել է մետաղյա դռան փականը և դուրս է եկել մասնաշենքից դեպի վարչական շենքի ուղղությամբ: Մասնաշենքը լքելու մասին Գրիգոր Հարությունյանը որևէ մեկին չի զեկուցել, դուրս գալուց առաջ որևէ դատապարտյալի կամ կալանավորի հետ չի խոսել: Կարճ ժամանակ անց վերին հարկերում տեղակայված մասնաշենքերից 1-ին մասնաշենք է իջել օպերատիվ բաժնի աշխատակից Վահան Գրիգորյանը, նրանից մոտ 10-15 րոպե անց` պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը, ովքեր դուրս են եկել մասնաշենքից վարչական շենքի ուղղությամբ:
Որոշ ժամանակ անց օպերատիվ բաժնի աշխատակիցներն այցելել են 1-ին մասնաշենք և 5-րդ խցի խուզարկությամբ պատիժը կրող դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի մոտից հայտնաբերել բջջային հեռախոս:
Հերթափոխը հանձնելիս տեղեկացել է, որ օպերատիվ բաժնի աշխատակիցները Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերել են թմրամիջոց, որը վերջինս ձեռք է բերել վարչական շենքի 1-ին հարկի միջանցքի լուսամուտի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին տալու նպատակով: Հայտնել է նաև, որ նշված լուսամուտի ապակին կոտրվել է իրենց նախորդ հերթափոխի` 2010թ. փետրվարի 26-ի ծառայության ընթացքում: Հայտնել է նաև, որ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների համար զուգարաններ կան բոլոր մասնաշենքերում` բացառությամբ 1-ինի և 2-րդի: Նշված մասնաշենքերում ծառայություն կատարող աշխատակիցներն անհրաժեշտության դեպքում օգտվում են 1-ին մասնաշենքից վարչական շենք տանող ճանապարհին` քննչական սենյակների մոտ գտնվող զուգարանից, սակայն, ինչպես պարզել է հետագայում, Գրիգոր Հարությունյանը, անցնելով այդ հատվածը, դուրս է եկել միջանցք և մուտք գործել վարչական շենք, որից հետո էլ այլևս ծառայության վայր չի վերադարձել:
Տվյալ դեպքում, ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են գործով ամբաստանյալներ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
Ընդ որում, դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտել է, որ դեռևս նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների և գործի փաստական հանգամանքների իրավական ոչ ճիշտ գնահատումը հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի փոխադրման և Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով օժանդակության հանցափորձը որակել է որպես թմրամիջոցի իրացում, որպիսին ճիշտ չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքի ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն. անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի համաձայն. անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության և հանրության համար վտանգավոր հետևանքների համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից:
Վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, դատարանը հաստատված է համարել այն, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացում տեղի չի ունեցել, այլ նա կատարել է թմրամիջոցն ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու համար փոխադրելու օժանդակության հանցափորձ, որն իր ավարտին չի հասցվել նրա կողմից անկախ հանգամանքներով` ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատողների կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մոտից հայտնաբերվելու պատճառով:
Այսինքն` ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքին:
Վերը նշվածը դատարանը հիմնավորել է հետևյալով.
Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կատարած հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ որակում տալու համար դատարանը անհրաժեշտ է համարել իրենց ամբողջության մեջ հաշվի առնել մի շարք փոխկապակցված գործոնների առկայությունը, մասնավորապես` հանցանքի կատարման մեխանիզմում ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի ունեցած դերը, այն փուլը, երբ նա ներգրավվել է հանցանքի կատարման մեջ, հանցագործության կատարման շարժառիթը և հանցավորի սուբյեկտիվ դիտավորությունը, գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված մյուս հանգամանքները:
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը բազմիցս խնդրել է բերել և իր անձնական օգտագործման համար իրեն հանձնել ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի վերջում պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցված ծխախոտի տուփը` իր համար նախատեսված թմրամիջոցի պարունակությամբ, իր անձնական օգտագործման համար, դրա դիմաց խոստանալով վճարել 35.000 ՀՀ դրամ գումար:
Փաստորեն, թմրամիջոցի գտնվելու տեղի ու ժամանակի, այն պատուհանի կոտրված ապակուց արդեն ներս գցելու հանգամանքի, պատուհանի գոգին արդեն գտնվելու մասին ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին հայտնել է դատապարտյալ, սույն գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը: Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը թմրամիջոցն իրացնողին` այն ծխախոտի տուփով պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցողին չի ճանաչել, նրա հետ անձնական անմիջական կամ հեռախոսային կապ չի ունեցել և նրա հետ հանցավոր համաձայնության չի եկել, իր գործողություններով թմրամիջոցի փաստացի տնօրինում, այն է` իրացում, չի իրականացրել, այլ միայն միջնորդավորված դեր է կատարել` իր պաշտոնական դիրքի և լիազորությունների չարաշահմամբ աջակցելով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի կողմից իր օգտագործման համար արդեն շենքում գտնված թմրամիջոցի ձեռքբերման օժանդակության հանցափորձին:
Օժանդակությունն արտահայտվել է նրանում, որ որպես օրվա հերթապահ, պաշտոնատար անձ իր մոտ ունենալով բնակելի 1-ին մասնաշենքից դեպի վարչական մասնաշենք տանող դռան բանալիները, ինչպես նաև 1-ին հարկի դատապարտյալների հետ անարգել շփվելու հնարավորությունը, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը վերացրել է քրեակատարողական հիմնարկի ռեժիմից բխող արգելքները` իր տրամադրության տակ եղած բանալիների օգտագործմամբ կարողացել է մուտք գործել վարչական մասնաշենք և վերցրած թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի, և եթե իրենից անկախ պատճառներով հանցանքը չբացահայտվեր օպերատիվ կազմի կողմից, կկարողանար թմրամիջոցը հանձնել պատիժը կրող թիվ 5 խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին: Հանցագործության բացահայտումն իր հերթին հնարավորություն չի տվել ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին ձեռք բերել իր համար փոխադրվող թմրամիջոցն իրենից անկախ հանգամանքներով:
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է նաև, որ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պատիժը կրել է հոգեկան հիվանդների և նևրոզներով տառապող անձանց թիվ 5 խցում, գտնվել է բժշկական հսկողության տակ, Գրիգոր Հարությունյանը հավատացել է Արթուր Սմբատյանին, որ թմրամիջոցը նրա օգտագործման համար է` ցավերը մեղմացնելու համար և քանի որ ինքն էլ նյութապես ծանր վիճակում է գտնվել` իր խնամքին գտնված երեք մանկահասակ երեխաներին և հիվանդ կնոջը խնամելու համար բավարար միջոցներ չի ունեցել, գայթակղվել է ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` թմրամիջոցի տեղափոխման ու նրան հանձնելուն օժանդակելու համար 35.000 ՀՀ դրամով վարձահատույց լինելու նրա առաջարկից, գնացել և վերցրել է թմրամիջոցը:
Դատարանը մասնավորապես պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, որպես միջնորդ, գործել է թմրամիջոցը ձեռք բերողի շահերից և սուբյեկտիվ դիտավորություն է ունեցել բացառապես աջակցել Արթուր Սմբատյանի կողմից թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, եզրահանգել է, որ նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես թմրամիջոցի ձեռքբերման հանցակցության` օժանդակության հանցափորձ:
Հարկ է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խոչընդոտները վերացնելով և դա նախապես խոստացված է եղել, որպեսին առկա է կոնկրետ դեպքով, իսկ նույն օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:
Կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից Արթուր Սմբատյանին հանձնելու օժանդակությունը ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները բացահայտվել են, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել և հանձնել Արթուր Սմբատյանին:
Դատարանը պատճառաբանել է նաև, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման սահմանադրական գործառույթին համապատասխան, արտահայտելով իր իրավական դիրքորոշումը, նույնանման գործերով դատական պրակտիկայի ճիշտ ձևավորման համար 23.12.2010թ. ԵԷԴ/0125/01/09 քրեական գործով Անդրանիկ Ասլանյանի վերաբերյալ գործով կայացրել է նախադեպային որոշում, որը ՀՀ դատական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով` նույնանման փաստական հանգամանքների առկայության առումով, սույն գործով ունի նախադեպային արժեք և պարտադիր է դատարանի համար:
Տվյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ.
ա/ սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով,
բ/ սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով,
գ/ առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի,
դ/ միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը:
Ընդ որում, կախված այն հանգամանքից, թե կոնկրետ որ դերակատարի` իրացնողի, թե ձեռք բերողի շահերից ելնելով է գործում միջնորդը, նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես իրացման կամ ձեռքբերման հանցակցություն:
Վերը շարադրված հիմնավորմամբ դատարանը իրավացիորեն եզրահանգել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268 հոդվածի 1-ին մասով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, որպես միջնորդ, գործել է թմրամիջոցը ձեռք բերողի շահերից և սուբյեկտիվ դիտավորություն է ունեցել բացառապես աջակցել Արթուր Սմբատյանի կողմից թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, նշված թմրամիջոցի նկատմամբ տնօրինման իրավունք չի ունեցել, սակայն կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցը վերջինիս հանձնելու օժանդակությունը ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները բացահայտվել են, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել և հանձնել Արթուր Սմբատյանին, ինչը ինքնին տվյալ դեպքում բացառում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որակելու հնարավորությունը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու, քրեական օրենքը ճիշտ չկիրառելու և այլնի վերաբերյալ, տվյալ դեպքում անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի տարաբնույթ պատճառաբանությունները հերքվելու և այլնի վերաբերյալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, ապա վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն, ինչպես առանձին վերցված, այնպես էլ իրենց համակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի արարքը ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որակելու հիմք համարվել չեն կարող, հետևաբար այդ առումով բողոքում բերված պատճառաբանությունները ևս այն բավարարելու հիմք համարվել չեն կարող:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն գործով Արթուր Գագիկի Սմբատյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատիժը լրիվ գումարվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, պատժի ժամկետին հաշվարկվել է ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 16.07.2008թ.:
Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, քննության առնելով ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն որ, վատառողջ է, տառապում է ՚քրոնիկական հեպատիտ C, դեմքի այտուց անհայտ էթիոլոգիայիՙ ախտորոշմամբ, խոստովանել է կատարած հանցագործությունը, անկեղծորեն զղջացել է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, ինչպես նաև որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հանցանք կատարելու ռեցեդիվը, այն է` դիտավորությամբ հանցանք կատարելը ունենալով դատվածություն նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար և հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ իրավացիորեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով ամրագրված կանոնների կիրառմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, հետևաբար դատական ակտը վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացման առումով ևս փոփոխելու հիմքեր չկան :
Նման պայմաններում, ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
11 օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՆԱԴՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Զ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ռ.ՍԻՐԵԿԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Գ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Ա.ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2010 թվականի մարտի 04-ին հարուցված թիվ 62201510 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
2010 թվականի մարտի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2010 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել Արթուր Գագիկի Սմբատյանին ՀՀ քր. օր-ի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2010 թվականի հունիսի 22-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճռով.
Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ է կիրառվել` դատապարտելով նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը պատժից ազատվել է:
Վերացվել է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը և ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճից:
Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ է կիրառվել` դատապարտելով նրան ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատիժը լրիվ գումարվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը, պատժի ժամկետին հաշվարկվել է ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 16.07.2008թ., պատիժը կրելու է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վճռվել է նաև.
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,57 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել մեղադրողը և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանը:
Մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկություններ է ներկայացրել ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի շահերի պաշտպանը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանը Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 28-ից:
ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում 2008 թվականի լույս հուլիսի 14-ի գիշերը, նախնական համաձայնության գալով ՔԿՀ-ում պատիժը կրող այլ դատապարտյալների հետ, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ տնտեսական բակից խմբով դիմել են փախուստի և գնացել Աբովյան քաղաք, որտեղ Տիգրան Մովսիսյանին վարձակալության տրված ՎԱԶ-2107 մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայի բեռնախցիկից գաղտնի հափշտակել են 150.000 ՀՀ դրամ արժողության գազի լիցքավորման բալոնը:
Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի քննիչի վարույթում նշված փաստի առթիվ քննված թիվ 20111608 քրեական գործով Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և 18.07.2008թ. որոշմամբ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել է կալանավորումը: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 16.07.2008թ. ձերբակալման օրվանից:
Այնուհետև, քրեական գործն իր վարույթ է ընդունել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության ԾՀՔ քննչական բաժինը, բազմադրվագ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Սմբատյանի և մյուսների ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով 03.07.2009թ. ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /քրեական գործ ԵԿԴ/0138/01/09/:
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պահվել է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում` բժշկի նշանակմամբ: Նշված խուցը գտնվել է ՔԿ հիմնարկի կալանավորներով բնակեցված 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը 05.06.2008թ. մինչև դեպքի օրը ծառայել է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, ունեցել է արդարադատության լեյտենանտի կոչում, հերթապահել է գրաֆիկով:
ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի պետի 02.03.2010թ. թիվ 61 հրամանի և դրա կատարման կապակցությամբ ստացած հրահանգավորման համաձայն կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը 2010 թվականի մարտի 02-ի առավոտյան, ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի առավոտյան ժամը 09.00-ը ընդգրկող ժամանակահատվածում 24 ժամ տևողությամբ շուրջօրյա հերթապահություն պետք է իրականացներ ՔԿ հիմնարկի թիվ 1 մասնաշենքի 1-ին հարկում` սահմանված տարածքում պատիժը կրող դատապարտյալների նկատմամբ հսկողություն իրականացնելով իր պարտականությունների բնույթից բխող իշխանության ներկայացուցչի որոշակի կազմակերպական-տնօրինչական լիազորությունների շրջանակներում, որոնցով որպես օրվա հերթապահի նրան օժտել էր ՔԿ հիմնարկի ադմինիստրացիան:
ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկում գտնվող տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում գտնվող ճաղապատ լուսամուտի ապակին հաճախակի դրսից ունեցած ազդեցության արդյունքում կոտրվել է: Կոտրված հատվածը վերանորոգվել է, սակայն վերջին անգամ ապակին վերստին կոտրվել է դեպքից 4 օր առաջ` 26.02.2010թ.:
Օպերատիվ տեղեկատվություն ստանալով այն մասին, որ 02.03.2010թ. գիշերը սպասվում է կոտրված ապակու հատվածով կալանավորներին հանձնելու նպատակով թմրամիջոցի ներթափանցումը ՔԿ հիմնարկ, լուսամուտի կոտրված ապակին փոխելու համար նախաձեռնված աշխատանքները օպերատիվ նկատառումներով դադարեցվել են, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության հանձնարարությամբ մի քանի աշխատակիցների միջոցով վարչական մասնաշենքում աշխատակիցների տեղաշարժը վերահսկելու նպատակով իրականացվել է անհրաժեշտ օպերատիվ դիտարկում:
Իրականացված դիտարկման արդյունքում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը 02.03.2010թ. ժամը 23.30-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկի միջանցքում կանգնեցրել է դեպի կալանավորների բնակելի զանգվածի 1-ին մասնաշենք տանող ուղղությամբ ընթացող, ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, գործով ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին և հետաքրքրվել նրանից, թե ում թույլտվությամբ է վերջինս լքել իր ծառայության վայրը և խախտելով սահմանված կարգը, մուտք գործել վարչական մասնաշենք և արդյոք այդ մասին նրա անմիջական ղեկավար, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ, փոխգնդապետ Անդրանիկ Խաչատրյանը, սահմանված կարգի համաձայն, տեղյակ է, թե ոչ:
Նշված հարցի կապակցությամբ ստանալով բացասական պատասխան, Վահան Գրիգորյանը Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկել է գնալ իր աշխատասենյակ, հրավիրել է օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին:
Նշված անձանց ներկայությամբ Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ ունեցած արգելված իրերը:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է իր համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած ՚MT BLUE SLIMSՙ տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի: Ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել են նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և մեկ հատ թափանցիկ ՚զիպՙ փականով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված:
Կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգվածի կապակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը հայտարարել է, որ այն թմրամիջոց է, թիվ 5 խցի դատապարտյալ, ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրություն ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխանցելու համար վերցրել է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից: Թմրամիջոցը հայտնաբերելու փաստի առթիվ կազմվել է արձանագրություն, որը ստորագրել է նաև Գրիգոր Հարությունյանը:
Այնուհետև հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ կշռվել է յուրահատուկ հոտով կանաչ մանրացված զանգվածը, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է:
Դատաքիմիական փորձաքննությամբ պարզվել է, որ 2,61 գրամ մաքուր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված, 2,57 գրամ հաստատուն քաշով ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց:
Նախաքննական մարմինը Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել ու պահել զգալի չափի ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց, և շարաշահել է պաշտոնեական լիազորությունները, պաշտոնեական դիրքն օգտագործել է ծառայության շահերին հակառակ` շահադիտական ու անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, որն էական վնաս է պատճառել կազմակերպությունների իրավունքներին ու օրինական շահերին, ինչպես նաև հասարակության և պետության օրինական շահերին, որն արտահայտվել է հետևյալում.
Հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտագության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, ծառայողական պարտականությունների իրականացման ժամանակ պարտավոր լինելով պահպանության չընդունել որևէ առարկա, խցեր չփոխանցել առարկաներ, հագուստ, սննդամթերք, գրություն, ոչ ծառայողական կապերի մեջ չմտնել պահպանվող անձանց հետ, հանդիսանալով քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու` Գրիգոր Հարությունյանը 2010թ. մարտի 2-ին, քրեակատարողական հիմնարկի նույն մասնաշենքում կալանքի տակ պահվող Արթուր Սմբատյանից 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու վերաբերյալ նախնական համաձայնությամբ, նույն օրը կալանավորվածներին պահելու վայր հանդիսացող ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5-րդ խուց փոխադրելու և վերջինիս իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 2.57 գրամ ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց` էական վնաս պատճառելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության իրավունքներին ու օրինական շահերին, ինչպես նաև հասարակության և պետության օրինական շահերին:
Զգալի չափի` 2.57 գրամ ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցներ պարունակող փաթեթը նույն օրը հայտնաբերվել և առգրավվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական զննմամբ:
Նախաքննական մարմինը Արթուր Գագիկի Սմբատյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, ուղղակի դիտավորությամբ կատարել է հանցանք կատարելուն` առանց իրացնելու նպատակի, զգալի չափերով ՚Չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելուն և պահելուն, անմիջականորեն ուղղված գործողություններ, որոնք ավարտին չեն հասցվել նրա կամքից անկախ հանգամանքներով, ինչն արտահայտվել է հետևյալում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 2.5 տարվա ազատազրկման դատապարտված Արթուր Սմբատյանը, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի թիվ 5 խցում պատիժը կրելու ընթացքում գործածելու նպատակով ՚Մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, նույն մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, խոստացել է 2010թ. մարտի 02-ին նշված տեսակի թմրամիջոցը կալանավորվածներին պահելու վայր հանդիսացող ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5-րդ խուց փոխադրելու և իրեն իրացնելու դիմաց վճարել 35.000 ՀՀ դրամ, սակայն իրացնելու նպատակով ձեռք բերված ու պահված 2.57 գրամ ՚Չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցը Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ նույն օրը հայտնաբերվելու և առգրավվելու հետևանքով հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել:
Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորվաած է, իսկ ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտել է, որ դեռևս նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների և գործի փաստական հանգամանքների իրավական ոչ ճիշտ գնահատումը հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի փոխադրման և Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով օժանդակության հանցափորձը որակել է որպես թմրամիջոցի իրացում, որպիսին ճիշտ չէ:
Դատարանը հաստատված է համարել այն, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացում տեղի չի ունեցել, այլ նա կատարել է թմրամիջոցն ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու համար փոխադրելու օժանդակության հանցափորձ, որն իր ավարտին չի հասցվել նրա կողմից անկախ հանգամանքներով` ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատողների կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մոտից հայտնաբերվելու պատճառով:
Այսինքն` ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքին:
Միաժամանակ դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները պետք է գնահատվեն ու որակվեն նաև որպես իշխանության ներկայացուցիչ պաշտոնատար անձին վերապահված լիազորություններից ու բնույթից բխող գործունեություն:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մայիսի 31-ի դատավճիռը` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասով, բեկանել:
Գրիգոր Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 7 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 8 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ, հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտնում է, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու հետևանքով ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը և կայացվել է մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասին անհիմն դատավճիռ:
Թեև նախաքննության և դատաքննության ընթացքում Գրիգոր Հարությունյանը, փորձելով պաշտպանվել առաջադրված մեղադրանքից, տարաբնույթ պատճառաբանություններ է ներկայացրել, այնուամենայնիվ, դրանք հերքվել, վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է իր իսկ մասնակի խոստովանական ցուցմունքներով, Արթուր Սմբատյանի լիովին խոստովանական ցուցմունքներով, ապացույց ճանաչված նրանց բացատրություններով, վկաներ Արթուր Սահակյանի, Անդրանիկ խաչատրյանի, Դավիթ Ազատյանի, Սուրեն Հակոբյանի, Վահան Գրիգորյանի, Հովհաննես Հակոբջանյանի ցուցմունքներով, քրեական գործում առկա և հետազոտված զեկուցագրերով, անձնական և խցի խուզարկությունների արձանագրություններով, փորձագետի թիվ 057001005 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց հանդիսացող թմրամիջոցով, զննման արձանագրությամբ, Գրիգոր Հարությունյանի պաշտոնեական պարտականությունների վերաբերյալ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի պետի կողմից տրված գրությամբ և կից իրավական ակտերի պատճեններով, ինչպես նաև քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու արդյունքում 2011թ. մայիսի 31-ի դատավճռով Գրիգոր Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268 հոդվածի 1-ին մասով, թույլ է տվել դատական սխալ, գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում հետազոտված ապացույցներին, չի կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը, որը ենթակա էր կիրառման, դատարանը սխալ է մեկնաբանել քրեական օրենքը, կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ, 38-րդ և 268-րդ հոդվածները, որոնք ենթակա չէին կիրառման, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը:
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը և սահմանել ավելի մեղմ պատիժ, հետևյալ հիմնավորումներով.
Բողոքարկում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածով ազատազրկում 6 ամսվա դեմ, քանի որ ունի մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ` խնամքին են երկու անչափահաս երեխաները, ցմահ 2-րդ կարգի հաշմանդամ հայրը և ինքն ունի մի շարք հիվանդություններ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308 հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը պաշտոնատար անձ չի հանդիսացել ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում, եղել է ընդամենը շարքային ծառայող` կրտսեր մասնագետ, 4 օրը մեկ հերթապահել է ՔԿ հիմնարկի բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում: Ինքը թմրամիջոց չի իրացրել, դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին խղճալով, նրա բազմաթիվ աղերսներից հետո, նրա անձնական օգտագործման համար, քանի որ վերջինս հիվանդ անձնավորություն է, համաձայնվել է վարչական մասնաշենքից վերցնել և դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնել թմրամիջոցի պարունակությամբ ծխախոտի տուփը, սակայն օպերատիվ աշխատողները թմրամիջոցը հայտնաբերել են իր անձնական խուզարկությամբ, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի և հանձնել Արթուր Սմբատյանին: Ինքը թմրամիջոցը վարչական շենքի մեջ գցած անձնավորությանը չի ճանաչել, նրա հետ հանցավոր կապի և համաձայնության մեջ չի գտնվել, ընդամենը ցանկացել է աջակցել հիվանդ դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին` վերջինիս օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում, քանի որ իր հերթապահության ընթացքում հնարավորություն ուներ բնակելի մասնաշենքից մուտք գործել վարչական մասնաշենք և Արթուր Սմբատյանի մատնանշած վայրից` կոտրված ապակու պատուհանի գոգից վերցներ ծխախոտի տուփը թմրամիջոցի պարունակությամբ և այն փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին: Իրեն մեղավոր է ճանաչել 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, զղջում է կատարածի համար:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակված և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակված արարքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը գործի քննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հիվանդ է, ցավեր ունի, այն մեղմելու նպատակով, իր անձնական օգտագործման համար, իր վաղեմի ծանոթ ոմն Հրաչիկը ծխախոտի տուփի մեջ տեղադրելով, թմրամիջոց է գցել ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու անցքով և այդ մասին բջջային հեռախոսակապով հայտնել է իրեն: Ինքը խնդրել է դեպքի օրը բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում հերթապահող կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին` բերել և իրեն տալ նշված թմրամիջոցն իր օգտագործման համար, խոստանալով դրա համար վարձահատույց լինել նրան 35.000 ՀՀ դրամ վճարելով: Սակայն թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ և առգրավվել է: Ինքը զղջում է կատարած հանցանքի համար:
02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ նշված օրը ժամը 23.30-ին ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատասենյակ հրավիրված նույն հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը: Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած ՚MT BLUE SLIMSՙ տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի:
Ծխախոտի տուփի մեջ առկա են եղել նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և ՚զիպՙ փականով մեկ հատ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ եղել է կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված, որի կապակցությամբ Գ.Հարությունյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը հանդիսանում է թմրամիջոց, որը ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրության դիմաց, վերջինիս փոխանցելու համար, վերցրել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից:
Արձանագրությունը Գ.Հարությունյանը ստորագրել է, բովանդակության դեմ առարկություններ չի ունեցել /հ. 1, գ.թ. 6/:
Հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ 02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ հայտնաբերված կանաչ բուսական զանգվածն ունեցել է յուրահատուկ հոտ, կշռել է 2,9 գրամ, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է /հ. 1, գ.թ. 7-8/:
02.03.2010թ. ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ խցի կալանավոր Արթուր Գագիկի Սմբատյանը ինքնակամ ներկայացրել է իրեն պատկանող ՚Fashionՙ տեսակի բջջային հեռախոսը` ՚Արմենտելՙ բաժանորդային քարտով /հ. 1, գ.թ. 9-10/:
Գրիգոր Հարությունյանի 03.03.2010թ. ինքնագիր բացատրությամբ այն մասին, որ իր կինը վատառողջ է, ստանում է թանկարժեք բուժում, ընտանիքում միայն ինքն է աշխատում, իր աշխատավարձը չի բավարարում ընտանիքի ապրուստի և կնոջ բուժման ծախսերի համար, այդ պատճառով իր հերթափոխի ընթացքում` 02.03.2010թ. համաձայնվել է կալանավոր Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու պայմանով ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից վերցնել կոտրված ապակուց գցված ծխախոտատուփը, որի մեջ թմրամիջոց և 35.000 ՀՀ դրամ գումար կա, բերել և այն հանձնել իրեն, որի դիմաց որպես վարձատրություն կստանա ծխախոտի տուփում գտնված 35.000 ՀՀ դրամ գումարը: Նույն օրը, ժամը 23.20-ի սահմաններում, առանց որևէ մեկին տեղյակ պահելու, լքել է իր աշխատանքի վայրը` թիվ 1 մասնաշենքը, գնացել է վարչական մասնաշենք, կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից վերցրել է դրված MT տեսակի ծխախոտի տուփը, այն թաքցրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ և վերադարձել է դեպի թիվ 1 մասնաշենք: Սակայն վարչական շենքի ելքի դռան մոտ իրեն են մոտեցել ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ աշխատակիցները, իրեն հրավիրել են աշխատասենյակ և առաջարկել ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերն ու նյութերը: Ինքը ներկայացրել է ծխախոտի տուփը, որի մեջ թափանցիկ փոքր պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ առկա է եղել մանրացված կանաչ գույնի բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է: Նշված թմրամիջոցը կալանավոր Արթուր Սմբատյանը խնդրել էր իրեն հանձնել իր անձնական օգտագործման համար, Արթուր Սմբատյանի խոստացած գումարը ծխախոտի տուփի մեջ չի եղել:
Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է իր բացատրության մեջ, որ ինքը չի տեսել, թե ով է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտի տուփը բերել և դրել վարչական շենքի պատուհանի գոգին, երբ ինքը մոտեցել է պատուհանին, այն արդեն այնտեղ էր դրված, այն պատուհանագոգին է դրվել ՔԿՀ արտաքին տարածքից` կոտրված ապակու միջոցով /հ. 1, գ.թ. 15-16/:
ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի աշխատանքային գրաֆիկով և 02.03.2010թ. ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի պահպանության և հսկողության մասին թիվ 61 հրամանով այն մասին, որ թիվ 1 մասնաշենքի 01-ից մինչև 10 համարի կալանախցերի դատապարտյալների և կալանավորված անձանց նկատմամբ հսկողությունը 24 ժամ տևողությամբ` 2010թ. մարտի 02-ի ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի ժամը 09.00-ը հանձնարարվել է Գրիգոր Հարությունյանին /հ. 1, գ.թ. 92-93/:
Դատաքիմիական փորձագետի 03.03.2010թ. թիվ 05701005 եզրակացության համաձայն` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ծխախոտատուփում թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնված 2,61 գրամ մաքուր քաշով, յուրահատուկ հոտով կանաչավուն բուսական զանգվածը, դրա հաստատուն կշիռը որոշելու նպատակով, չորացվել է չորացնող պահարանում 1100 C-ի պայմաններում: Չորացումից հետո բուսական զանգվածի հաստատուն կշիռը կազմել է 2,57 գրամ, այն հանդիսանում է ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց:
Ծխախոտատուփում հայտնաբերված ծխախոտի 2 գլանակներում առկա են եղել թութուն ցեղի խոտաբույսերի տերևների մնացորդներ, որոնք թմրամիջոց չեն հանդիսանում /հ. 1, գ.թ. 26-27, 28/:
Նախաքննական մարմնի 05.03.2010թ. որոշմամբ ծխախոտատուփում հայտնաբերված 2,57 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել է քրեական գործին /հ. 1, գ.թ. 45/:
Տեղազննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 07.03.2010թ. ՀՀ ՀՔԾ ՀԿԳ քննիչը զննել է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի 1-ին հարկի միջանցքի վերջում գտնվող լուսամուտը, որի պատուհանագոգից 02.03.2010թ. Գրիգոր Հարությունյանը վերցրել է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտատուփը:
Արձանագրվել է, որ նշված լուսամուտը գտնվում է հատակից 80սմ բարձրության վրա, պատուհանագոգն ունի 31x126սմ չափսերը: Դրսից լուսամուտն ունի մետաղյա ճաղավանդակ: Լուսամուտը բաղկացած է երեք փեղկերից, որոնցից երկուսի ապակիներն ամբողջական ու անվնաս են: Երրորդ փեղկի վերին ապակին ամբողջական ու անվնաս չէ, ստորին ձախ հատվածում ապակին կոտրված է, բացվածքը կազմել է 16x23սմ: Ներսից լուսամուտագոգին և հատակին զննության պահին առկա են եղել կոտրված ապակու կտորներ /հ. գ.թ. 73-74, 75/:
Վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի նախկին գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 02.03.2010թ., ժամը 18.00-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես /Հովիկ/ Հակոբջանյանից հրահանգ է ստացել` մնալ աշխատանքի վայրում և օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանի հետ համագործակցել` քրեակատարողական հիմնարկի տարածք թմրամիջոց անցկացնելու մասին ստացված օպերատիվ տեղեկատվությունը ստուգելու համար:
Նշված տեղեկատվության համաձայն` թմրամիջոցը պետք է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաճյուղ փոխանցվեր առաջին հարկի միջանցքի վերջում` ԱԱԲ պետ Այվազյանի աշխատասենյակի մուտքի դռանը հարող հատվածում գտնվող լուսամուտի կոտրված ապակու բացվածքից: Ստացված տեղեկատվության համաձայն` նշված վայրից թմրամիջոցը պետք է վերցներ և այն դատապարտյալների ու կալանավորված անձանց մասնաշենք տաներ ՔԿ հիմնարկի աշխատակից Գրիգոր Հարությունյանը:
Նշված օպերատիվ տեղեկատվության իրացման գծով նախատեսվել է, որպեսզի Արթուր Սահակյանը սպասի իր աշխատասենյակում, իսկ Վահան Գրիգորյանը մուտք գործի երկրորդ մասնաշենք և անհրաժեշտության դեպքում կապ պահպանի իր հետ:
Ժամը 23.15-ի սահմաններում ներքին հեռախոսակապով Վահան Գրիգորյանն իրեն տեղեկացրել է, որ Գրիգոր Հարությունյանը դուրս է եկել առաջին մասնաշենքից և հավանաբար քիչ անց մուտք է գործելու վարչական շենք: Ինքը գնացել և ընտրել է համապատասխան վայր և թաքնվել է այնտեղ: Իր թաքնված վայրը գտնվել է առաջին հարկի զուգարանի անմիջական հարևանությամբ: Քիչ անց լսել է ինչ-որ մեկի ոտնաձայները, այնուհետև` զուգարանի դռան ձայնը: Որոշ ժամանակ անց լսել է, որ քայլերի ձայնը լսվում է միջանցքի ուղղությամբ` դեպի միջանցքի վերջը` լուսամուտը, այնուհետև նշված անձը վերադարձել և մուտք է գործել զուգարան, ապա դուրս գալով` ուղղվել է դեպի վարչական շենքից միջանցք տանող դռան մոտ, լսել է դուռը բացվելու և փակվելու ձայնը: Դրան հաջորդել է այն, որ լսել է Վահան Գրիգորյանի հարցը ինչ-որ մեկին, թե նա ինչ գործ ունի վարչական շենքում: Վերջինս պատասխանել է, որ գնացել է զուգարան, ինքը ձայնից հասկացել է, որ պատասխանողը Գրիգոր Հարությունյանն է: Ինքը մոտեցել է նրանց, Վահան Գրիգորյանի առաջարկությամբ բարձրացել են նրա աշխատասենյակ: Վահան Գրիգորյանը պարզել է, որ Գրիգոր Հարությունյանն իր աշխատանքի վայրը լքել և վարչական մասնաշենք է գնացել առանց իր անմիջական ղեկավարի` հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանի թույլտվության ու գիտության: Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է Գրիգոր Հարությունյանին` դատարկել գրպանները և ներկայացնել իր մոտ գտնված արգելված իրերը կամ նյութերը: Գևորգ Հարությունյանն այլայլվել է, դիմել է իրենց` իրեն փրկելու աղերսով, հայտնել է, որ առաջին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալներից Արթուր Սմբատյանն է իրեն խնդրել ՚բան անցկացնելՙ: Գևորգ Հարությունյանը ներկայացրել է իր հագուստի տակ թաքցրած MT ծխախոտի տուփը` առանց փաթեթավորման, հայտնելով, որ տուփի մեջ ՚նարկոտիկՙ կա, պետք է լիներ նաև 35.000 ՀՀ դրամ, որը պետք է վճարվեր իրեն` թմրամիջոցը ներս տանելու դիմաց, սակայն տուփի մեջ գումար չի եղել: Ծխախոտի տուփի զննությամբ հայտնաբերվել է կանաչ բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է:
Վկա, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ օպերատիվ տվյալ է ստացել այն մասին, որ ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու բացվածքից թմրամիջոց է գցվելու ներս, այն իր հերթափոխի ժամանակ 02.03.2010թ. երեկոյան վերցնելու է անվտանգության ապահովման կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը, տանելու է առաջին մասնաշենք և հանձնելու է 5-րդ խցի կալանավորներից մեկին: Ստացված տվյալի մասին զեկուցել է ղեկավարությանը, օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը հանձնարարել է ստուգել օպերատիվ տվյալը, այդ կապակցությամբ ինքը և Արթուր Սահակյանը մնացել են աշխատանքի վայրում: Ժամը 23.30-ի սահմաններում վարչական շենքում դեպի առաջին մասնաշենք տանող միջանցքում կանգնեցրել է ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին և նրան հրավիրել իր աշխատասենյակ, ուր կանչել է նաև գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին ու օրվա հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին: Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ ինքը տեղյակ չի եղել և չի թույլատրել Գրիգոր Հարությունյանին լքել իր աշխատանքի վայրը և անցնել վարչական մասնաշենք: Իրականացվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկություն, նրան առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը: Գրիգոր Հարությունյանը շփոթվել է, իր համազգեստի վերնաշապիկի տակից հանել է MT տեսակի ծխախոտի տուփը առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի: Ծխախոտի տուփում առկա են եղել նույն տեսակի ծխախոտի երկու գլանակներ և մեկ հատ ՚զիպՙ տեսակի փականով պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ, որի մեջ եղել է յուրահատուկ հոտով բուսական կանաչ գույնի մանրացված զանգված: Գրիգոր Հարությունյանը խոստովանել է իրենց, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը թմրամիջոց է, այն վերցրել է վարչական մասնաշենքի կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով, վերջինիս հանձնելու համար, որի դիմաց ինքը Արթուր Սմբատյանից պետք է 35.000 ՀՀ դրամ փոխհատուցում ստանար: Գրիգոր Հարությունյանը պատճառաբանել է, որ նման քայլի է դիմել իր ընտանիքի նյութական ծանր վիճակից դրդված: Կանաչ զանգվածը կշռվել է, այն հետաքննիչի կողմից փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է: Գրիգոր Հարությունյանն առարկություններ չի ունեցել, ստորագրել է արձանագրությունները:
Վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքից երկու-երեք օր առաջ օպերատիվ տվյալներ էին ստացվել, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թմրամիջոց վերցներ և փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին: Այդ օրը ծառայությունը ուժեղացվել է, թողել են 2 օպերատիվ աշխատակից Վահան Գրիգորյանին և Արթուր Սահակյանին, որպեսզի նրանք հսկողություն սահմանեն, քանի որ ստացած տեղեկություններով հստակ չգիտեին, թե թմրամիջոցը որտեղ պետք է թողնեին, բայց գիտեին, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թողներ իր աշխատանքային ծառայությունը, դուրս գար վարչական մասնաշենք, այնտեղից վերցներ թմրամիջոցը և տաներ հանձներ Արթուր Սմբատյանին ու դրա դիմաց պետք է գումար ստանար: Ժամը 19.30-ից 20.00-ի սահմաններում ինքը դուրս է եկել աշխատանքի վայրից և գնացել տուն, ՔԿ հիմնարկում մնացել են օպերատիվ բաժնի 2 աշխատակիցները: Երեկոյան, կոնկրետ ժամը չի հիշում, իրեն զանգահարել և հայտնել են, որ Գրիգոր Հարությունյանին բռնել են բնակելի գոտի մտնելիս: Հարցրել են` ինչ կա գրպանումդ, ինչու ես թողել ծառայությանդ վայրը, նա գրպանից հանել և ներկայացրել է ծխախոտի տուփով թմրամիջոցը: Ինքը վերադարձել է ՔԿ հիմնարկ, հիմնարկության պետը նույնպես վերադարձել է, ինքն առանձին խոսել է Գրիգորի հետ, նա չի ժխտել, այլ խոստովանել է, ասելով. ՚ներողություն, էլ չեմ անի, փոքր երեխա ունեմ, օգնեք, այլևս չեմ անի, ճիշտ է, վերցրել էի, պետք է տանեի հանձնեի Արթուրին, 35.000 դրամը հլը չի տվել, պետք է հետո Արթուրը ինձ տար գումարըՙ: Նույն խոսակցությունը տարվել է նաև հիմնարկի պետի հետ իր ներկայությամբ: Կազմվել են համապատասխան արձանագրություններ, հայտնաբերվածն ուղարկվել է փորձաքննության, ստացվել է եզրակացության պատասխանն այն մասին, որ տուփում հայտնաբերվածը թմրամիջոց է:
Վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենց վերակարգը, որի մեջ ընդգրկված է եղել նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, գրաֆիկով հերթապահել է յուրաքանչյուր 4-րդ օրը` 24 ժամ տևողությամբ, առավոտյան ժամը 9.00-ից մինչև հաջորդ օրը ժամը 9.00-ը: Հերթապահությունն իրականացվել է ՔԿ հիմնարկի պետի համապատասխան հրամանով, նշանակվել են մասնաշենքերի և հարկերի պահպանություն և հսկողություն իրականացնող անձինք, ընդ որում` առաջին մասնաշենքի օրվա պատասխանատուն 02.03.2010թ.-03.03.2010թ. համար նշանակվել է ՔԿՀ անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը: Քանի որ նշված մասնաշենքն առանձնահատկություն ունի` միաժամանակ մուտք է հանդիսանում քրեակատարողական հիմնարկի մյուս մասնաշենքեր տանող աստիճանավանդակի համար, այդ պատճառով, գործող կարգի համաձայն, նշանակվել է նաև մասնաշենքի պատասխանատուի օգնական, 02.03.2010թ. օգնականը հանդիսացել է անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Սուրեն Հակոբյանը:
Ավարտելով աշխատանքային օրվա ընթացքում կատարման ենթակա պարտականությունները` սկսել է հսկողական այցերը քրեակատարողական հիմնարկի մասնաշենքեր: Ժամը 23-ի սահմաններում գտնվել է 3-րդ մասնաշենքում, երբ ներքին հեռախոսակապով զանգահարել է ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը և հարցրել, թե արդյոք ինքը տեղյակ է 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի` ծառայության վայրից բացակայելու մասին: Ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, միաժամանակ հայտնել է, որ քիչ առաջ այցելել է նաև 1-ին մասնաշենք, Գ.Հարությունյանը եղել է ծառայության վայրում: Լսելով պատասխանը` Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է շտապ այցելել իր աշխատասենյակ, ուր գնալով` տեսել է Վահան Գրիգորյանին, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանին, վերջինս եղել է խիստ հուզված վիճակում: Ներկաներն իրեն ցուցադրել են ՚MTՙ տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա են եղել ծխախոտի 2 գլանակ և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթ` կանաչավուն, մանրացված բուսական զանգվածով: Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է, որ նշված պարունակությամբ ծխախոտի տուփը փորձել է անցկացնել 1-ին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով, ներկաներից փրկություն է հայցել, վստահեցնելով, որ այլևս նման բան չի անելու: Միաժամանակ փորձել է վստահեցնել, որ թմրամիջոցի փոխանցման փորձը կատարել է առաջին անգամ: Ինքը խիստ զարմացել և հուզվել է, քանի որ ծառայության ընթացքում Գ.Հարությունյանն իրեն միշտ լավ է դրսևորել, և ինքը վերջինիցս երբեք հակաօրինական քայլ չի սպասել: Ներկա է գտնվել համապատասխան արձանագրությունների կազմմանը, որոնց ճշտությունը հաստատել է ստորագրությամբ: Վկա Անդրանիկ Խաչատրյանը միաժամանակ հայտնել է, որ հերթապահ խմբի իր գլխավորած հերթափոխի նախորդ` 2010թ. փետրվարի 26-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածի ծառայության ընթացքում` ժամը 1-ի սահմաններում, գտնվել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին հարկում` մուտքից քիչ հեռու տեղակայված հերթապահ մասում, երբ լսել է կոտրվող ապակուն բնորոշ ձայներ, որոնց ուղղությամբ վազելով` հայտնաբերել է, որ կոտրվել է նույն հարկի միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին` ստորին հատվածում: Շենքից դուրս վազելով` արհեստական լուսավորության կիրառմամբ զննել է հարող տարածքը, սակայն ոչինչ չգտնելով` վերադարձել է: Քանի որ կոտրված ապակու կտորները հայտնաբերել են միայն շենքի ներսում` լուսամուտի գոգին և հատակին, ենթադրել է, որ ապակին կոտրվել է դրսից ներս գործադրված ուժի ազդեցությամբ: Տարածքում սահմանել է հսկողություն, հերթափոխը հանձնելիս կատարվածի մասին զեկուցել է անվտանգության ապահովման բաժնի պետին, այնուհետև` քրեակատարողական հիմնարկի պետի տեղակալին: Հայտնել է նաև, որ նշված հերթափոխի ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատուն նույնպես եղել է Գրիգոր Հարությունյանը:
Վկա Դավիթ Ազատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի տնտեսական ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետը, փաստացի իրականացնում է շենքի պարետի պարտականությունները: 2010 թվականի մարտի 02-ին ժամը 15.00-ի սահմաններում նկատել է, որ ՔԿՀ վարչական շենքի առաջին հարկում, տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի մոտ տնտեսվար Արամը ինչ-որ աշխատանքներ է կատարել: Մոտենալով վերջինիս, նկատել է, որ տնտեսվար Արամը ցանկացել է փոխել նշված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին, գանգատվելով, որ ինչ-որ մեկը նշված ապակին նորից կոտրել է: Քիչ անց տեղեկացել է, որ ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության պահանջով ապակին փոխելու աշխատանքները դադարեցվել են: Այն բանից հետո, երբ բացահայտվել է ՔԿՀ կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցն անցկացնելու փորձը, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանից լսել է, որ այդ ապակին կոտրվել է նախորդ հերթափոխի գիշերը, որի մասին ինքը հայտնել է ղեկավարությանը:
Վկա Սուրեն Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, 1993-ից 2006թ-ը, այնուհետև` 2009թ. դեկտեմբերի 25-ից ծառայել է քրեակատարողական համակարգում, զբաղեցրել ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնն ու ընդգրկված է եղել անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ խմբի 1-ին հերթափոխի կազմում, որի պատասխանատու հերթապահն է եղել Անդրանիկ Խաչատրյանը: Նույն հերթափոխում ընդգրկված Գրիգոր Հարությունյանին ճանաչել է ծառայության բերումով, վերջինիս հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունեցել:
2010թ. մարտի 2-ին Անդրանիկ Խաչատրյանի հրահանգով ծառայություն է կատարել` որպես ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի օգնական: Ժամը 23-ի սահմաններում մուտք է գործել հերթապահի սենյակ, որտեղ գտնվող Գրիգոր Հարությունյանը հայտարարելով, որ ցանկանում է զուգարան գնալ, բանալիով բացել է մետաղյա դռան փականը և դուրս է եկել մասնաշենքից դեպի վարչական շենքի ուղղությամբ: Մասնաշենքը լքելու մասին Գրիգոր Հարությունյանը որևէ մեկին չի զեկուցել, դուրս գալուց առաջ որևէ դատապարտյալի կամ կալանավորի հետ չի խոսել: Կարճ ժամանակ անց վերին հարկերում տեղակայված մասնաշենքերից 1-ին մասնաշենք է իջել օպերատիվ բաժնի աշխատակից Վահան Գրիգորյանը, նրանից մոտ 10-15 րոպե անց` պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը, ովքեր դուրս են եկել մասնաշենքից վարչական շենքի ուղղությամբ:
Որոշ ժամանակ անց օպերատիվ բաժնի աշխատակիցներն այցելել են 1-ին մասնաշենք և 5-րդ խցի խուզարկությամբ պատիժը կրող դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի մոտից հայտնաբերել բջջային հեռախոս:
Հերթափոխը հանձնելիս տեղեկացել է, որ օպերատիվ բաժնի աշխատակիցները Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերել են թմրամիջոց, որը վերջինս ձեռք է բերել վարչական շենքի 1-ին հարկի միջանցքի լուսամուտի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին տալու նպատակով: Հայտնել է նաև, որ նշված լուսամուտի ապակին կոտրվել է իրենց նախորդ հերթափոխի` 2010թ. փետրվարի 26-ի ծառայության ընթացքում: Հայտնել է նաև, որ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների համար զուգարաններ կան բոլոր մասնաշենքերում` բացառությամբ 1-ինի և 2-րդի: Նշված մասնաշենքերում ծառայություն կատարող աշխատակիցներն անհրաժեշտության դեպքում օգտվում են 1-ին մասնաշենքից վարչական շենք տանող ճանապարհին` քննչական սենյակների մոտ գտնվող զուգարանից, սակայն, ինչպես պարզել է հետագայում, Գրիգոր Հարությունյանը, անցնելով այդ հատվածը, դուրս է եկել միջանցք և մուտք գործել վարչական շենք, որից հետո էլ այլևս ծառայության վայր չի վերադարձել:
Տվյալ դեպքում, ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են գործով ամբաստանյալներ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
Ընդ որում, դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտել է, որ դեռևս նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների և գործի փաստական հանգամանքների իրավական ոչ ճիշտ գնահատումը հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի փոխադրման և Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով օժանդակության հանցափորձը որակել է որպես թմրամիջոցի իրացում, որպիսին ճիշտ չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքի ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն. անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի համաձայն. անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության և հանրության համար վտանգավոր հետևանքների համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից:
Վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, դատարանը հաստատված է համարել այն, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացում տեղի չի ունեցել, այլ նա կատարել է թմրամիջոցն ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու համար փոխադրելու օժանդակության հանցափորձ, որն իր ավարտին չի հասցվել նրա կողմից անկախ հանգամանքներով` ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատողների կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մոտից հայտնաբերվելու պատճառով:
Այսինքն` ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքին:
Վերը նշվածը դատարանը հիմնավորել է հետևյալով.
Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կատարած հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ որակում տալու համար դատարանը անհրաժեշտ է համարել իրենց ամբողջության մեջ հաշվի առնել մի շարք փոխկապակցված գործոնների առկայությունը, մասնավորապես` հանցանքի կատարման մեխանիզմում ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի ունեցած դերը, այն փուլը, երբ նա ներգրավվել է հանցանքի կատարման մեջ, հանցագործության կատարման շարժառիթը և հանցավորի սուբյեկտիվ դիտավորությունը, գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված մյուս հանգամանքները:
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը բազմիցս խնդրել է բերել և իր անձնական օգտագործման համար իրեն հանձնել ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի վերջում պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցված ծխախոտի տուփը` իր համար նախատեսված թմրամիջոցի պարունակությամբ, իր անձնական օգտագործման համար, դրա դիմաց խոստանալով վճարել 35.000 ՀՀ դրամ գումար:
Փաստորեն, թմրամիջոցի գտնվելու տեղի ու ժամանակի, այն պատուհանի կոտրված ապակուց արդեն ներս գցելու հանգամանքի, պատուհանի գոգին արդեն գտնվելու մասին ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին հայտնել է դատապարտյալ, սույն գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը: Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը թմրամիջոցն իրացնողին` այն ծխախոտի տուփով պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցողին չի ճանաչել, նրա հետ անձնական անմիջական կամ հեռախոսային կապ չի ունեցել և նրա հետ հանցավոր համաձայնության չի եկել, իր գործողություններով թմրամիջոցի փաստացի տնօրինում, այն է` իրացում, չի իրականացրել, այլ միայն միջնորդավորված դեր է կատարել` իր պաշտոնական դիրքի և լիազորությունների չարաշահմամբ աջակցելով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի կողմից իր օգտագործման համար արդեն շենքում գտնված թմրամիջոցի ձեռքբերման օժանդակության հանցափորձին:
Օժանդակությունն արտահայտվել է նրանում, որ որպես օրվա հերթապահ, պաշտոնատար անձ իր մոտ ունենալով բնակելի 1-ին մասնաշենքից դեպի վարչական մասնաշենք տանող դռան բանալիները, ինչպես նաև 1-ին հարկի դատապարտյալների հետ անարգել շփվելու հնարավորությունը, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը վերացրել է քրեակատարողական հիմնարկի ռեժիմից բխող արգելքները` իր տրամադրության տակ եղած բանալիների օգտագործմամբ կարողացել է մուտք գործել վարչական մասնաշենք և վերցրած թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի, և եթե իրենից անկախ պատճառներով հանցանքը չբացահայտվեր օպերատիվ կազմի կողմից, կկարողանար թմրամիջոցը հանձնել պատիժը կրող թիվ 5 խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին: Հանցագործության բացահայտումն իր հերթին հնարավորություն չի տվել ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին ձեռք բերել իր համար փոխադրվող թմրամիջոցն իրենից անկախ հանգամանքներով:
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է նաև, որ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պատիժը կրել է հոգեկան հիվանդների և նևրոզներով տառապող անձանց թիվ 5 խցում, գտնվել է բժշկական հսկողության տակ, Գրիգոր Հարությունյանը հավատացել է Արթուր Սմբատյանին, որ թմրամիջոցը նրա օգտագործման համար է` ցավերը մեղմացնելու համար և քանի որ ինքն էլ նյութապես ծանր վիճակում է գտնվել` իր խնամքին գտնված երեք մանկահասակ երեխաներին և հիվանդ կնոջը խնամելու համար բավարար միջոցներ չի ունեցել, գայթակղվել է ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` թմրամիջոցի տեղափոխման ու նրան հանձնելուն օժանդակելու համար 35.000 ՀՀ դրամով վարձահատույց լինելու նրա առաջարկից, գնացել և վերցրել է թմրամիջոցը:
Դատարանը մասնավորապես պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, որպես միջնորդ, գործել է թմրամիջոցը ձեռք բերողի շահերից և սուբյեկտիվ դիտավորություն է ունեցել բացառապես աջակցել Արթուր Սմբատյանի կողմից թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, եզրահանգել է, որ նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես թմրամիջոցի ձեռքբերման հանցակցության` օժանդակության հանցափորձ:
Հարկ է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խոչընդոտները վերացնելով և դա նախապես խոստացված է եղել, որպեսին առկա է կոնկրետ դեպքով, իսկ նույն օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:
Կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից Արթուր Սմբատյանին հանձնելու օժանդակությունը ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները բացահայտվել են, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել և հանձնել Արթուր Սմբատյանին:
Դատարանը պատճառաբանել է նաև, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման սահմանադրական գործառույթին համապատասխան, արտահայտելով իր իրավական դիրքորոշումը, նույնանման գործերով դատական պրակտիկայի ճիշտ ձևավորման համար 23.12.2010թ. ԵԷԴ/0125/01/09 քրեական գործով Անդրանիկ Ասլանյանի վերաբերյալ գործով կայացրել է նախադեպային որոշում, որը ՀՀ դատական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով` նույնանման փաստական հանգամանքների առկայության առումով, սույն գործով ունի նախադեպային արժեք և պարտադիր է դատարանի համար:
Տվյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ.
ա/ սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով,
բ/ սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով,
գ/ առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի,
դ/ միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը:
Ընդ որում, կախված այն հանգամանքից, թե կոնկրետ որ դերակատարի` իրացնողի, թե ձեռք բերողի շահերից ելնելով է գործում միջնորդը, նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես իրացման կամ ձեռքբերման հանցակցություն:
Վերը շարադրված հիմնավորմամբ դատարանը իրավացիորեն եզրահանգել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268 հոդվածի 1-ին մասով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, որպես միջնորդ, գործել է թմրամիջոցը ձեռք բերողի շահերից և սուբյեկտիվ դիտավորություն է ունեցել բացառապես աջակցել Արթուր Սմբատյանի կողմից թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, նշված թմրամիջոցի նկատմամբ տնօրինման իրավունք չի ունեցել, սակայն կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցը վերջինիս հանձնելու օժանդակությունը ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները բացահայտվել են, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել և հանձնել Արթուր Սմբատյանին, ինչը ինքնին տվյալ դեպքում բացառում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որակելու հնարավորությունը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու, քրեական օրենքը ճիշտ չկիրառելու և այլնի վերաբերյալ, տվյալ դեպքում անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի տարաբնույթ պատճառաբանությունները հերքվելու և այլնի վերաբերյալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, ապա վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն, ինչպես առանձին վերցված, այնպես էլ իրենց համակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի արարքը ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որակելու հիմք համարվել չեն կարող, հետևաբար այդ առումով բողոքում բերված պատճառաբանությունները ևս այն բավարարելու հիմք համարվել չեն կարող:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն գործով Արթուր Գագիկի Սմբատյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատիժը լրիվ գումարվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, պատժի ժամկետին հաշվարկվել է ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 16.07.2008թ.:
Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, քննության առնելով ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն որ, վատառողջ է, տառապում է ՚քրոնիկական հեպատիտ C, դեմքի այտուց անհայտ էթիոլոգիայիՙ ախտորոշմամբ, խոստովանել է կատարած հանցագործությունը, անկեղծորեն զղջացել է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, ինչպես նաև որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հանցանք կատարելու ռեցեդիվը, այն է` դիտավորությամբ հանցանք կատարելը ունենալով դատվածություն նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար և հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ իրավացիորեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով ամրագրված կանոնների կիրառմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, հետևաբար դատական ակտը վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացման առումով ևս փոփոխելու հիմքեր չկան :
Նման պայմաններում, ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԷԴ/0084/01/10
2011թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Աշոտ Նադոյան
Ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյան
Արթուր Սմբատյան
Ամբաստանյալների
պաշտպաններ Զոյա Հակոբյան
Ռուզաննա Սիրեկանյան
2011 թվականի մայիսի 31-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
1. Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի ծնված 18.12.1978թ. Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեք երեխա ծնված 26.03.2001թ., 19.04.2003թ. և 20.01.2005թ., նախկինում չդատված, աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, հաշվառված է Երևան, Նուբարաշեն վարչական շրջանի Գ-7 թաղամասի 21-րդ հողակտոր հասցեում, կալանքի տակ է 2010թ. մարտի 04-ից, ՀՀ ԱՆ «Վարդաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։
2. Արթուր Գագիկի Սմբատյանի ծնված 16.06.1983թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխա ծնված 06.09.2004թ. և 07.01.2006թ., չի աշխատել, հաշվառված է Երևան, Ներքին Շենգավիթ թաղամասի 9-րդ փողոցի 67-րդ տանը, դատված՝
1. Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 31.07.2002թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2321-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, ազատվել է 18.09.2002թ. պայմանական-վաղաժամկետ 11 ամիս 18 օր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 49-րդ հոդվածի կարգով, դատվածությունը մարված է։
2. Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
3. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմունքով դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի հիմունքներով նշված դատավճռով նշանակված պատժին մասնակի գումարվել է Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նախորդ` Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի հունվարի 18-ի դատավճռով նշանակված 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժի` 9 /ինը/ ամիս 12 /տասներկու/ օր ազատազրկում պատժի չկրած մասից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի չափը` 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը։
Արթուր Գագիկի Սմբատյանի պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 2008 թվականի հուլիսի 16-ից, Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու օրվանից։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանը Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 28-ից։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում 2008 թվականի լույս հուլիսի 14-ի գիշերը, նախնական համաձայնության գալով ՔԿՀ-ում պատիժը կրող այլ դատապարտյալների հետ, «Նուբարաշեն» ՔԿՀ տնտեսական բակից խմբով դիմել են փախուստի և գնացել Աբովյան քաղաք, որտեղ Տիգրան Մովսիսյանին վարձակալության տրված ՎԱԶ-2107 մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայի բեռնախցիկից գաղտնի հափշտակել են 150.000 ՀՀ դրամ արժողության գազի լիցքավորման բալոնը։
Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի քննիչի վարույթում նշված փաստի առթիվ քննված թիվ 20111608 քրեական գործով Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և 18.07.2008թ. որոշմամբ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել է կալանավորումը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 16.07.2008թ. ձերբակալման օրվանից։
Այնուհետև քրեական գործն իր վարույթ է ընդունել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության ԾՀՔ քննչական բաժինը, բազմադրվագ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Սմբատյանի և մյուսների ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով 03.07.2009թ. ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /քրեական գործ ԵԿԴ/0138/01/09/։
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պահվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում` բժշկի նշանակմամբ։ Նշված խուցը գտնվել է ՔԿ հիմնարկի կալանավորներով բնակեցված 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում։
Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը 05.06.2008թ. մինչև դեպքի օրը ծառայել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, ունեցել է արդարադատության լեյտենանտի կոչում, հերթապահել է գրաֆիկով։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի 02.03.2010թ. թիվ 61 հրամանի և դրա կատարման կապակցությամբ ստացած հրահանգավորման համաձայն կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը 2010 թվականի մարտի 02-ի առավոտյան ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի առավոտյան ժամը 09.00-ը ընդգրկող ժամանակահատվածում 24 ժամ տևողությամբ շուրջօրյա հերթապահություն պետք է իրականացներ ՔԿ հիմնարկի թիվ 1 մասնաշենքի 1-ին հարկում` սահմանված տարածքում պատիժը կրող դատապարտյալների նկատմամբ հսկողություն իրականացնելով իր պարտականությունների բնույթից բխող իշխանության ներկայացուցչի որոշակի կազմակերպական-տնօրինչական լիազորությունների շրջանակներում, որոնցով որպես օրվա հերթապահի նրան օժտել էր ՔԿ հիմնարկի ադմինիստրացիան։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկում գտնվող տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում գտնվող ճաղապատ լուսամուտի ապակին հաճախակի դրսից ունեցած ազդեցության արդյունքում կոտրվել է։ Կոտրված հատվածը վերանորոգվել է, սակայն վերջին անգամ ապակին վերստին կոտրվել է դեպքից 4 օր առաջ` 26.02.2010թ.։
Օպերատիվ տեղեկատվություն ստանալով այն մասին, որ 02.03.2010թ. գիշերը սպասվում է կոտրված ապակու հատվածով կալանավորներին հանձնելու նպատակով թմրամիջոցի ներթափանցումը ՔԿ հիմնարկ, լուսամուտի կոտրված ապակին փոխելու համար նախաձեռնված աշխատանքները օպերատիվ նկատառումներով դադարեցվել են, ,,Նուբարաշեն,, ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության հանձնարարությամբ մի քանի աշխատակիցների միջոցով վարչական մասնաշենքում աշխատակիցների տեղաշարժը վերահսկելու նպատակով իրականացվել է անհրաժեշտ օպերատիվ դիտարկում։
Իրականացված դիտարկման արդյունքում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը 02.03.2010թ. ժամը 23.30-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկի միջանցքում կանգնեցրել է դեպի կալանավորների բնակելի զանգվածի 1-ին մասնաշենք տանող ուղղությամբ ընթացող, ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, գործով ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին և հետաքրքրվել նրանից, թե ու՞մ թույլտվությամբ է վերջինս լքել իր ծառայության վայրը և խախտելով սահմանված կարգը, մուտք գործել վարչական մասնաշենք և արդյոք այդ մասին նրա անմիջական ղեկավար, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ, փոխգնդապետ Անդրանիկ Խաչատրյանը, սահմանված կարգի համաձայն, տեղյա՞կ է, թե՞ ոչ։
Նշված հարցի կապակցությամբ ստանալով բացասական պատասխան, Վահան Գրիգորյանը Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկել է գնալ իր աշխատասենյակ, հրավիրել է օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին։ Նշված անձանց ներկայությամբ Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ ունեցած արգելված իրերը։
Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է իր համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած «MT BLUE SLIMS» տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի։ Ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել են նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և մեկ հատ թափանցիկ «զիպ» փականով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված։
Կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգվածի կապակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը հայտարարել է, որ այն թմրամիջոց է, թիվ 5 խցի դատապարտյալ, ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրություն ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխանցելու համար վերցրել է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից։ Թմրամիջոցը հայտնաբերելու փաստի առթիվ կազմվել է արձանագրություն, որն ստորագրել է նաև Գրիգոր Հարությունյանը։
Այնուհետև հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ կշռվել է յուրահատուկ հոտով կանաչ մանրացված զանգվածը, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
Դատաքիմիական փորձաքննությամբ պարզվել է, որ 2,61գրամ մաքուր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված, 2,57գրամ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Փաստի առթիվ 04.03.2010թ. ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 62201510 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
04.03.2010թ. Գրիգոր Հարությունյանը ձերբակալվել է, 05.03.2010թ. նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 06.03.2010թ. նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
04.06.2010թ. Արթուր Սմբատյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 28.06.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
2. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված բոլոր այն ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Դատարանն իր նախաձեռնությամբ հարցաքննել է նոր վկաներ, պահանջել, հետազոտել և քրեական գործին է կցել մի շարք փաստաթղթեր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը պաշտոնատար անձ չի հանդիսացել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում, եղել է ընդամենը շարքային ծառայող` կրտսեր մասնագետ, 4 օրը մեկ հերթապահել է ՔԿ հիմնարկի բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում։ Ինքը թմրամիջոց չի իրացրել, դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին խղճալով, նրա բազմաթիվ աղերսներից հետո, նրա անձնական օգտագործման համար, քանի որ վերջինս հիվանդ անձնավորություն է, համաձայնվել է վարչական մասնաշենքից վերցնել և դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնել թմրամիջոցի պարունակությամբ ծխախոտի տուփը, սակայն օպերատիվ աշխատողները թմրամիջոցը հայտնաբերել են իր անձնական խուզարկությամբ, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի և հանձնել Արթուր Սմբատյանին։ Ինքը թմրամիջոցը վարչական շենքի մեջ գցած անձնավորությանը չի ճանաչել, նրա հետ հանցավոր կապի և համաձայնության մեջ չի գտնվել, ընդամենը ցանկացել է աջակցել հիվանդ դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին` վերջինիս օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում, քանի որ իր հերթապահության ընթացքում հնարավորություն ուներ բնակելի մասնաշենքից մուտք գործել վարչական մասնաշենք և Արթուր Սմբատյանի մատնանշած վայրից` կոտրված ապակու պատուհանի գոգից վերցներ ծխախոտի տուփը` թմրամիջոցի պարունակությամբ և այն փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին։ Իրեն մեղավոր է ճանաչել 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, զղջում է կատարածի համար։
Հատոր 1 Գ.Թ. 15-16, 36, 53, 66, 133-134,
140-142, 201, դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հիվանդ է, ցավեր ունի, այն մեղմելու նպատակով, իր անձնական օգտագործման համար, իր վաղեմի ծանոթ ոմն Հրաչիկը ծխախոտի տուփի մեջ տեղադրելով, թմրամիջոց է գցել ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու անցքով և այդ մասին բջջային հեռախոսակապով հայտնել է իրեն։ Ինքը խնդրել է դեպքի օրը բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում հերթապահող կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին` բերել և իրեն տալ նշված թմրամիջոցը` իր օգտագործման համար, խոստանալով դրա համար վարձահատույց լինել նրան 35.000 ՀՀ դրամ վճարելով։ Սակայն թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ և առգրավվել է։ Ինքը զղջում է կատարած հանցանքի համար։
Հատոր 1 Գ.Թ. 20-21, 194-195, դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով որպես ապացույց ճանաչված հետևյալ փաստաթղթերով.
02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ նշված օրը ժամը 23.30-ին «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատասենյակ հրավիրված նույն հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը։ Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած «MT BLUE SLIMS» տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի։ Ծխախոտի տուփի մեջ առկա են եղել նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և «զիպ» փականով մեկ հատ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ եղել է կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված, որի կապակցությամբ Գ. Հարությունյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը հանդիսանում է թմրամիջոց, որը ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրության դիմաց, վերջինիս փոխանցելու համար, վերցրել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից։ Արձանագրությունը Գ. Հարությունյանը ստորագրել է, բովանդակության դեմ առարկություններ չի ունեցել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 6, դատաքննության արձանագրություն
Հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ 02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ հայտնաբերված կանաչ բուսական զանգվածն ունեցել է յուրահատուկ հոտ, կշռել է 2,9գրամ, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
Հատոր 1 Գ.Թ. 7-8
02.03.2010թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ խցի կալանավոր Արթուր Գագիկի Սմբատյանը ինքնակամ ներկայացրել է իրեն պատկանող «Fashion» տեսակի բջջային հեռախոսը` «Արմենտել» բաժանորդային քարտով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 9-10
Գրիգոր Հարությունյանի 03.03.2010թ. ինքնագիր բացատրությամբ այն մասին, որ իր կինը վատառողջ է, ստանում է թանկարժեք բուժում, ընտանիքում միայն ինքն է աշխատում, իր աշխատավարձը չի բավարարում ընտանիքի ապրուստի և կնոջ բուժման ծախսերի համար, այդ պատճառով իր հերթափոխի ընթացքում` 02.03.2010թ. համաձայնվել է կալանավոր Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու պայմանով ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից վերցնել կոտրված ապակուց գցված ծխախոտատուփը, որի մեջ թմրամիջոց և 35.000 ՀՀ դրամ գումար կա, բերել և այն հանձնել իրեն, որի դիմաց որպես վարձատրություն կստանա ծխախոտի տուփում գտնված 35.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Նույն օրը ժամը 23.20-ի սահմաններում, առանց որևէ մեկին տեղյակ պահելու, լքել է իր աշխատանքի վայրը` թիվ 1 մասնաշենքը, գնացել է վարչական մասնաշենք, կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից վերցրել է դրված MT տեսակի ծխախոտի տուփը, այն թաքցրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ և վերադարձել է դեպի թիվ 1 մասնաշենք։ Սակայն վարչական շենքի ելքի դռան մոտ իրեն են մոտեցել ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ աշխատակիցները, իրեն հրավիրել են աշխատասենյակ և առաջարկել ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերն ու նյութերը։ Ինքը ներկայացրել է ծխախոտի տուփը, որի մեջ թափանցիկ փոքր պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ առկա է եղել մանրացված կանաչ գույնի բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է։ Նշված թմրամիջոցը կալանավոր Արթուր Սմբատյանը խնդրել էր իրեն հանձնել իր անձնական օգտագործման համար, Արթուր Սմբատյանի խոստացած գումարը ծխախոտի տուփի մեջ չի եղել։
Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է իր բացատրության մեջ, որ ինքը չի տեսել, թե ո՞վ է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտի տուփը բերել և դրել վարչական շենքի պատուհանի գոգին, երբ ինքը մոտեցել է պատուհանին, այն արդեն այնտեղ էր դրված, այն պատուհանագոգին է դրվել ՔԿՀ արտաքին տարածքից` կոտրված ապակու միջոցով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 15-16
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի աշխատանքային գրաֆիկով և 02.03.2010թ. «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պահպանության և հսկողության մասին թիվ 61 հրամանով այն մասին, որ թիվ 1 մասնաշենքի 01-ից մինչև 10 համարի կալանախցերի դատապարտյալների և կալանավորված անձանց նկատմամբ հսկողությունը 24 ժամ տևողությամբ` 2010թ. մարտի 02-ի ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի ժամը 09.00-ն հանձնարարվել է Գրիգոր Հարությունյանին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 92-93
Դատաքիմիական փորձագետի 03.03.2010թ. թիվ 05701005 եզրակացության համաձայն` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ծխախոտատուփում թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնված 2,61գրամ մաքուր քաշով, յուրահատուկ հոտով կանաչավուն բուսական զանգվածը, դրա հաստատուն կշիռը որոշելու նպատակով, չորացվել է չորացնող պահարանում 1100C-ի պայմաններում։ Չորացումից հետո բուսական զանգվածի հաստատուն կշիռը կազմել է 2,57գրամ, այն հանդիսանում է «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Ծխախոտատուփում հայտնաբերված ծխախոտի 2 գլանակներում առկա են եղել թութուն ցեղի խոտաբույսերի տերևների մնացորդներ, որոնք թմրամիջոց չեն հանդիսանում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 26-27, 28
Նախաքննական մարմնի 05.03.2010թ. որոշմամբ ծխախոտատուփում հայտնաբերված 2,57գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել է քրեական գործին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 45
Տեղազննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 07.03.2010թ. ՀՀ ՀՔԾ ՀԿԳ քննիչը զննել է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի 1-ին հարկի միջանցքի վերջում գտնվող լուսամուտը, որի պատուհանագոգից 02.03.2010թ. Գրիգոր Հարությունյանը վերցրել է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտատուփը։
Արձանագրվել է, որ նշված լուսամուտը գտնվում է հատակից 80սմ բարձրության վրա, պատուհանագոգն ունի 31x126սմ չափսերը։ Դրսից լուսամուտն ունի մետաղյա ճաղավանդակ։ Լուսամուտը բաղկացած է երեք փեղկերից, որոնցից երկուսի ապակիներն ամբողջական ու անվնաս են։ Երրորդ փեղկի վերին ապակին ամբողջական ու անվնաս չէ, ստորին ձախ հատվածում ապակին կոտրված է, բացվածքը կազմել է 16x23սմ։ Ներսից լուսամուտագոգին և հատակին զննության պահին առկա են եղել կոտրված ապակու կտորներ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 73-74, 75
Վկա, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի նախկին գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 02.03.2010թ. ժամը 18.00-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես /Հովիկ/ Հակոբջանյանից հրահանգ է ստացել` մնալ աշխատանքի վայրում և օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանի հետ համագործակցել` քրեակատարողական հիմնարկի տարածք թմրամիջոց անցկացնելու մասին ստացված օպերատիվ տեղեկատվությունը ստուգելու համար։
Նշված տեղեկատվության համաձայն` թմրամիջոցը պետք է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաճյուղ փոխանցվեր առաջին հարկի միջանցքի վերջում` ԱԱԲ պետ Այվազյանի աշխատասենյակի մուտքի դռանը հարող հատվածում գտնվող լուսամուտի կոտրված ապակու բացվածքից։ Ստացված տեղեկատվության համաձայն` նշված վայրից թմրամիջոցը պետք է վերցներ և այն դատապարտյալների ու կալանավորված անձանց մասնաշենք տաներ ՔԿ հիմնարկի աշխատակից Գրիգոր Հարությունյանը։
Նշված օպերատիվ տեղեկատվության իրացման գծով նախատեսվել է, որպեսզի Արթուր Սահակյանը սպասի իր աշխատասենյակում, իսկ Վահան Գրիգորյանը մուտք գործի երկրորդ մասնաշենք և անհրաժեշտության դեպքում կապ պահպանի իր հետ։
Ժամը 23.15-ի սահմաններում ներքին հեռախոսակապով Վահան Գրիգորյանն իրեն տեղեկացրել է, որ Գրիգոր Հարությունյանը դուրս է եկել առաջին մասնաշենքից և հավանաբար քիչ անց մուտք է գործելու վարչական շենք։ Ինքը գնացել և ընտրել է համապատասխան վայր և թաքնվել է այնտեղ։ Իր թաքնված վայրը գտնվել է առաջին հարկի զուգարանի անմիջական հարևանությամբ։ Քիչ անց լսել է ինչ-որ մեկի ոտնաձայները, այնուհետև` զուգարանի դռան ձայնը։ Որոշ ժամանակ անց լսել է, որ քայլերի ձայնը լսվում է միջանցքի ուղղությամբ` դեպի միջանցքի վերջը` լուսամուտը, այնուհետև նշված անձը վերադարձել և մուտք է գործել զուգարան, ապա դուրս գալով` ուղղվել է դեպի վարչական շենքից միջանցք տանող դռան մոտ, լսել է դուռը բացվելու և փակվելու ձայնը։ Դրան հաջորդել է այն, որ լսել է Վահան Գրիգորյանի հարցը ինչ-որ մեկին, թե նա ի՞նչ գործ ունի վարչական շենքում։ Վերջինս պատասխանել է, որ գնացել է զուգարան, ինքը ձայնից հասկացել է, որ պատասխանողը Գրիգոր Հարությունյանն է։ Ինքը մոտեցել է նրանց, Վահան Գրիգորյանի առաջարկությամբ բարձրացել են նրա աշխատասենյակ։ Վահան Գրիգորյանը պարզել է, որ Գրիգոր Հարությունյանն իր աշխատանքի վայրը լքել և վարչական մասնաշենք է գնացել առանց իր անմիջական ղեկավարի` հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանի թույլտվության ու գիտության։ Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է Գրիգոր Հարությունյանին` դատարակել գրպանները և ներկայացնել իր մոտ գտնված արգելված իրերը կամ նյութերը։ Գևորգ Հարությունյանն այլայլվել է, դիմել է իրենց` իրեն փրկելու աղերսով, հայտնել է, որ առաջին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալներից Արթուր Սմբատյանն է իրեն խնդրել «բան անցկացնել»։ Գևորգ Հարությունյանը ներկայացրել է իր հագուստի տակ թաքցրած MT ծխախոտի տուփը` առանց փաթեթավորման, հայտնելով, որ տուփի մեջ «նարկոտիկ» կա, պետք է լիներ նաև 35.000 ՀՀ դրամ, որը պետք է վճարվեր իրեն` թմրամիջոցը ներս տանելու դիմաց, սակայն տուփի մեջ գումար չի եղել։ Ծխախոտի տուփի զննությամբ հայտնաբերվել է կանաչ բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է։
Վկան նույն ցուցմունքը պնդել է դատաքննության ժամանակ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 47-48, դատաքննության արձանագրություն
Դատարանի որոշմամբ որպես վկա հարցաքննված «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել, որ օպերատիվ տվյալ է ստացել այն մասին, որ ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու բացվածքից թմրամիջոց է գցվելու ներս, այն իր հերթափոխի ժամանակ 02.03.2010թ. երեկոյան վերցնելու է անվտանգության ապահովման կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը, տանելու է առաջին մասնաշենք և հանձնելու է 5-րդ խցի կալանավորներից մեկին։ Ստացված տվյալի մասին զեկուցել է ղեկավարությանը, օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը հանձնարարել է ստուգել օպերատիվ տվյալը, այդ կապակցությամբ ինքը և Արթուր Սահակյանը մնացել են աշխատանքի վայրում։ Ժ.2330-ի սահմաններում վարչական շենքում դեպի առաջին մասնաշենք տանող միջանցքում կանգնեցրել է ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին և նրան հրավիրել իր աշխատասենյակ, ուր կանչել է նաև գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին ու օրվա հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին։ Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ ինքը տեղյակ չի եղել և չի թույլատրել Գրիգոր Հարությունյանին` լքել իր աշխատանքի վայրը և անցնել վարչական մասնաշենք։ Իրականացվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկություն, նրան առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը։ Գրիգոր Հարությունյանը շփոթվել է, իր համազգեստի վերնաշապիկի տակից հանել է MT տեսակի ծխախոտի տուփը առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի։ Ծխախոտի տուփում առկա են եղել նույն տեսակի ծխախոտի երկու գլանակներ և մեկ հատ «զիպ» տեսակի փականով պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ, որի մեջ եղել է յուրահատուկ հոտով բուսական կանաչ գույնի մանրացված զանգված։ Գրիգոր Հարությունյանը խոստովանել է իրենց, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը թմրամիջոց է, այն վերցրել է վարչական մասնաշենքի կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով, վերջինիս հանձնելու համար, որի դիմաց ինքը Արթուր Սմբատյանից պետք է 35.000 ՀՀ դրամ փոխհատուցում ստանար։ Գրիգոր Հարությունյանը պատճառաբանել է, որ նման քայլի է դիմել իր ընտանիքի նյութական ծանր վիճակից դրդված։ Կանաչ զանգվածը կշռվել է, այն հետաքննիչի կողմից փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ Գրիգոր Հարությունյանն առարկություններ չի ունեցել, ստորագրել է արձանագրությունները։
Վկան նույն ցուցմունքը դատարանում պնդել է ամբաստանյալին առերես։
Դատաքննության արձանագրություն
Դատարանի որոշմամբ որպես վկա հարցաքննված ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքից երկու-երեք օր առաջ օպերատիվ տվյալներ էին ստացվել, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թմրամիջոց վերցներ և փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին։ Այդ օրը ծառայությունը ուժեղացվել է, թողել են 2 օպերատիվ աշխատակից Վահան Գրիգորյանին և Արթուր Սահակյանին, որպեսզի նրանք հսկողություն սահմանեն, քանի որ ստացած տեղեկություններով հստակ չգիտեին, թե թմրամիջոցը որտեղ պետք է թողնեին, բայց գիտեին, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թողներ իր աշխատանքային ծառայությունը, դուրս գար վարչական մասնաշենք, այնտեղից վերցներ թմրամիջոցը և տաներ հանձներ Արթուր Սմբատյանին ու դրա դիմաց պետք է գումար ստանար։ Ժամը 19.30-ից 20.00-ի սահմաններում ինքը դուրս է եկել աշխատանքի վայրից և գնացել տուն, ՔԿ հիմնարկում մնացել են օպերատիվ բաժնի 2 աշխատակիցները։ Երեկոյան, կոնկրետ ժամը չի հիշում, իրեն զանգահարել և հայտնել են, որ Գրիգոր Հարությունյանին բռնել են բնակելի գոտի մտնելիս։ Հարցրել են` ի՞նչ կա գրպանումդ, ինչու՞ ես թողել ծառայությանդ վայրը, նա գրպանից հանել և ներկայացրել է ծխախոտի տուփով թմրամիջոցը։ Ինքը վերադարձել է ՔԿ հիմնարկ, հիմնարկության պետը նույնպես վերադարձել է, ինքն առանձին խոսել է Գրիգորի հետ, նա չի ժխտել, այլ խոստովանել է, ասելով. «ներողություն, էլ չեմ անի, փոքր երեխա ունեմ, օգնեք, այլևս չեմ անի, ճիշտ է, վերցրել էի, պետք է տանեի հանձնեի Արթուրին, 35.000 դրամը հլը չի տվել, պետք է հետո Արթուրը ինձ տար գումարը»։ Նույն խոսակցությունը տարվել է նաև հիմնարկի պետի հետ իր ներկայությամբ։ Կազմվել են համապատասխան արձանագրություններ, հայտնաբերվածն ուղարկվել է փորձաքննության, ստացվել է եզրակացության պատասխանն այն մասին, որ տուփում հայտնաբերվածը թմրամիջոց է։
Դատաքննության արձանագրություն
Վկա, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենց վերակարգը, որի մեջ ընդգրկված է եղել նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, գրաֆիկով հերթապահել է յուրաքանչյուր 4-րդ օրը` 24 ժամ տևողությամբ, առավոտյան ժամը 900-ից մինչև հաջորդ օրը ժամը 900-ը։ Հերթապահությունն իրականացվել է ՔԿ հիմնարկի պետի համապատասխան հրամանով, նշանակվել են մասնաշենքերի և հարկերի պահպանություն և հսկողություն իրականացնող անձինք, ընդ որում` առաջին մասնաշենքի օրվա պատասխանատուն 02.03.2010թ.-03.03.2010թ. համար նշանակվել է ՔԿՀ անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը։ Քանի որ նշված մասնաշենքն առանձնահատկություն ունի` միաժամանակ մուտք է հանդիսանում քրեակատարողական հիմնարկի մյուս մասնաշենքեր տանող աստիճանավանդակի համար, այդ պատճառով, գործող կարգի համաձայն, նշանակվել է նաև մասնաշենքի պատասխանատուի օգնական, 02.03.2010թ. օգնականը հանդիսացել է անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Սուրեն Հակոբյանը։
Ավարտելով աշխատանքային օրվա ընթացքում կատարման ենթակա պարտականությունները` սկսել է հսկողական այցերը քրեակատարողական հիմնարկի մասնաշենքեր։ Ժամը 23-ի սահմաններում գտնվել է 3-րդ մասնաշենքում, երբ ներքին հեռախոսակապով զանգահարել է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը և հարցրել, թե արդյոք ինքը տեղյա՞կ է 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի` ծառայության վայրից բացակայելու մասին։ Ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, միաժամանակ հայտնել է, որ քիչ առաջ այցելել է նաև 1-ին մասնաշենք, Գ. Հարությունյանը եղել է ծառայության վայրում։ Լսելով պատասխանը` Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է շտապ այցելել իր աշխատասենյակ, ուր գնալով` տեսել է Վահան Գրիգորյանին, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանին, վերջինս եղել է խիստ հուզված վիճակում։ Ներկաներն իրեն ցուցադրել են «MT» տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա են եղել ծխախոտի 2 գլանակ և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթ` կանաչավուն, մանրացված բուսական զանգվածով։ Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է, որ նշված պարունակությամբ ծխախոտի տուփը փորձել է անցկացնել 1-ին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով, ներկաներից փրկություն է հայցել, վստահեցնելով, որ այլևս նման բան չի անելու։ Միաժամանակ փորձել է վստահեցնել, որ թմրամիջոցի փոխանցման փորձը կատարել է առաջին անգամ։ Ինքը խիստ զարմացել և հուզվել է, քանի որ ծառայության ընթացքում Գ. Հարությունյանն իրեն միշտ լավ է դրսևորել, և ինքը վերջինիցս երբեք հակաօրինական քայլ չի սպասել։ Ներկա է գտնվել համապատասխան արձանագրությունների կազմմանը, որոնց ճշտությունը հաստատել է ստորագրությամբ։ Վկա Անդրանիկ Խաչատրյանը միաժամանակ հայտնել է, որ հերթապահ խմբի իր գլխավորած հերթափոխի նախորդ` 2010թ. փետրվարի 26-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածի ծառայության ընթացքում` ժամը 1-ի սահմաններում, գտնվել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին հարկում` մուտքից քիչ հեռու տեղակայված հերթապահ մասում, երբ լսել է կոտրվող ապակուն բնորոշ ձայներ, որոնց ուղղությամբ վազելով` հայտնաբերել է, որ կոտրվել է նույն հարկի միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին` ստորին հատվածում։ Շենքից դուրս վազելով` արհեստական լուսավորության կիրառմամբ զննել է հարող տարածքը, սակայն ոչինչ չգտնելով` վերադարձել է։ Քանի որ կոտրված ապակու կտորները հայտնաբերել են միայն շենքի ներսում` լուսամուտի գոգին և հատակին, ենթադրել է, որ ապակին կոտրվել է դրսից ներս գործադրված ուժի ազդեցությամբ։ Տարածքում սահմանել է հսկողություն, հերթափոխը հանձնելիս կատարվածի մասին զեկուցել է անվտանգության ապահովման բաժնի պետին, այնուհետև` քրեակատարողական հիմնարկի պետի տեղակալին։ Հայտնել է նաև, որ նշված հերթափոխի ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատուն նույնպես եղել է Գրիգոր Հարությունյանը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 49-50, 80-81, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Դավիթ Ազատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի տնտեսական ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետը, փաստացի իրականացնում է շենքի պարետի պարտականությունները։ 2010 թվականի մարտի 02-ին ժամը 15.00-ի սահմաններում նկատել է, որ ՔԿՀ վարչական շենքի առաջին հարկում, տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի մոտ տնտեսվար Արամը ինչ-որ աշխատանքներ է կատարել։ Մոտենալով վերջինիս, նկատել է, որ տնտեսվար Արամը ցանկացել է փոխել նշված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին, գանգատվելով, որ ինչ-որ մեկը նշված ապակին նորից կոտրել է։ Քիչ անց տեղեկացել է, որ ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության պահանջով ապակին փոխելու աշխատանքները դադարեցվել են։ Այն բանից հետո, երբ բացահայտվել է ՔԿՀ կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցն անցկացնելու փորձը, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանից լսել է, որ այդ ապակին կոտրվել է նախորդ հերթափոխի գիշերը, որի մասին ինքը հայտնել է ղեկավարությանը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 79, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Սուրեն Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, 1993-ից 2006թ-ը, այնուհետև` 2009թ. դեկտեմբերի 25-ից ծառայել է քրեակատարողական համակարգում, զբաղեցրել ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնն ու ընդգրկված է եղել անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ խմբի 1-ին հերթափոխի կազմում, որի պատասխանատու հերթապահն է եղել Անդրանիկ Խաչատրյանը։ Նույն հերթափոխում ընդգրկված Գրիգոր Հարությունյանին ճանաչել է ծառայության բերումով, վերջինիս հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունեցել։
2010թ. մարտի 2-ին Անդրանիկ Խաչատրյանի հրահանգով ծառայություն է կատարել` որպես «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի օգնական։ Ժամը 23-ի սահմաններում մուտք է գործել հերթապահի սենյակ, որտեղ գտնվող Գրիգոր Հարությունյանը, հայտարարելով, որ ցանկանում է զուգարան գնալ, բանալիով բացել է մետաղյա դռան փականը և դուրս է եկել մասնաշենքից դեպի վարչական շենքի ուղղությամբ։ Մասնաշենքը լքելու մասին Գրիգոր Հարությունյանը որևէ մեկին չի զեկուցել, դուրս գալուց առաջ որևէ դատապարտյալի կամ կալանավորի հետ չի խոսել։ Կարճ ժամանակ անց վերին հարկերում տեղակայված մասնաշենքերից 1-ին մասնաշենք է իջել օպերատիվ բաժնի աշխատակից Վահան Գրիգորյանը, նրանից մոտ 10-15 րոպե անց` պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը, ովքեր դուրս են եկել մասնաշենքից վարչական շենքի ուղղությամբ։
Որոշ ժամանակ անց օպերատիվ բաժնի աշխատակիցներն այցելել են 1-ին մասնաշենք և 5-րդ խցի խուզարկությամբ պատիժը կրող դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի մոտից հայտնաբերել բջջային հեռախոս։
Հերթափոխը հանձնելիս տեղեկացել է, որ օպերատիվ բաժնի աշխատակիցները Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերել են թմրամիջոց, որը վերջինս ձեռք է բերել վարչական շենքի 1-ին հարկի միջանցքի լուսամուտի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին տալու նպատակով։ Հայտնել է նաև, որ նշված լուսամուտի ապակին կոտրվել է իրենց նախորդ հերթափոխի 2010թ. փետրվարի 26-ի ծառայության ընթացքում։ Հայտնել է նաև, որ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների համար զուգարաններ կան բոլոր մասնաշենքերում` բացառությամբ 1-ինի և 2-րդի։ Նշված մասնաշենքերում ծառայություն կատարող աշխատակիցներն անհրաժեշտության դեպքում օգտվում են 1-ին մասնաշենքից վարչական շենք տանող ճանապարհին` քննչական սենյակների մոտ գտնվող զուգարանից, սակայն, ինչպես պարզել է հետագայում, Գրիգոր Հարությունյանը, անցնելով այդ հատվածը, դուրս է եկել միջանցք և մուտք գործել վարչական շենք, որից հետո էլ այլևս ծառայության վայր չի վերադարձել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 188-189, դատաքննության արձանագրություն
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով և վերլուծելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են գործով ամբաստանյալներ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։
Ընդ որում, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտնում է, որ դեռևս նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների և գործի փաստական հանգամանքների իրավական ոչ ճիշտ գնահատումը հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի փոխադրման և Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով օժանդակության հանցափորձը որակվել է որպես թմրամիջոցի իրացում, որպիսին ճիշտ չէ։ Դատարանը դա գնահատում է որպես առաջադրված մեղադրանքի և արարքի քրեաիրավական որակման անճշտություն, իսկ պաշտոնեական դիրքի չարաշահման վերաբերյալ նախաքննական մարմնի հիմնավորումները մեղադրական եզրակացության և որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ կրել են ընդհանուր բնույթ։
Վերոնշված հանգամանքներով էր պայմանավորված գործով բազմաթիվ դատական նիստեր հրավիրելու, նոր վկաներ հարցաքննելու, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի, որպես պաշտոնատար անձի, կարգավիճակը և լիազորությունների շրջանակը ճշտելու, դատարանի, մեղադրողի և պաշտպանական կողմի նախաձեռնությամբ նորմատիվ հիմքերի որոնումներն ու դրանց ձեռքբերումը, քանի որ ինչպես մեղադրական եզրակացության, այնպես էլ անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ նախաքննական մարմինը մատնացույց չի արել այն նորմատիվ ակտերը, որոնց դրույթների պահանջները շահադիտական դրդմամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից ուղղակի դիտավորությամբ խախտվել են։
Ձեռք բերված ապացույցներով պարզվել է, որ ինչպես ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքով, այնպես էլ ներգերատեսչական ակտերով քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետների կարգավիճակը, նրանց լիազորությունների շրջանակը և իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսանալու, կազմակերպական-տնօրինչական կամ վարչատնտեսական գործառույթներ ունենալու լիազորությունները ընդգրկված չեն։ ՀՀ արդարադատության նախարարության, ինչպես նաև քրեակատարողական վարչության և քրեակատարողական հիմնարկի պատասխաններով պարզվել է, որ նշված ներգերատեսչական նորմատիվ ակտերը գտնվում են մշակման փուլում։
Վերլուծելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, դատարանը, այնուամենայնիվ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները պետք է գնահատվեն ու որակվեն որպես իշխանության ներկայացուցիչ պաշտոնատար անձին վերապահված լիազորություններից ու բնույթից բխող գործունեություն, հետևյալ հիմքերի և հանգամանքների առկայության պայմաններում.
ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության պետի 05.06.2008թ. թիվ 749-Ա հրամանով նշանակվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման կրտսեր մասնագետի պաշտոնին։
Մշտապես յուրաքանչյուր 4 օրը մեկ, այդ թվում` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի 02.03.2010թ. թիվ 61 հրամանի համաձայն, նա պարտավոր էր շուրջօրյա 24 ժամ տևողությամբ հերթապահել 02.03.2010թ. ժամը 9.00-ից մինչև 03.03.2010թ. ժամը 9.00-ը ընկած ժամանակահատվածում` քրեակատարողական հիմնարկի բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում` հսկելով 1-10-րդ խցերի դատապարտյալներին։ Նշված հրամանի կատարումն ապահովելու համար նրան, ինչպես նաև` մյուս հարկերի հերթապահներին, ՔԿ հիմնարկի ադմինիստրացիայի կողմից տրվել է համապատասխան հրահանգավորում։
Փաստորեն, քրեակատարողական հիմնարկի ադմինիստրացիան թիվ 61 հրամանով նշված 24 ժամվա ընթացքում բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում դատապարտյալների հետ տարվող կազմակերպական-տնօրինչական բնույթի իշխանական լիազորություններով օժտել է կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին, նրան համապատասխան հրահանգավորում է տրվել։ Վերջինիս հայտնի է եղել «Քրեակատարողական ծառայության մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 4-րդ կետի և 24-րդ հոդվածի պահանջներն այն մասին, որ պարտավոր է եղել ծառայության՝ հերթապահության ընթացքում ապահովել իրեն վերապահված պարտականությունների ճշգրիտ և ժամանակին կատարելը, վերադաս մարմինների և պաշտոնատար անձանց` սահմանված կարգով ընդունված հրամաններն ու որոշումները, տրված կարգադրություններն ու ցուցումները կատարելը։ Նրան միաժամանակ հայտնի է եղել նշված օրենքին կից ցանկի պահանջն այն մասին, որ արգելվել է չթույլատրված առարկաների, այդ թվում` թմրամիջոցների հանձնումը դատապարտյալներին։
Հերթապահության ընթացքում ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը գործել է` իր գործողություններով շահադիտական դրդումներով ուղղակի դիտավորությամբ խախտելով ՔԿ հիմնարկի պետի թիվ 61 հրամանի, ադմինիստրացիայի կողմից իրեն տրված հրահանգավորման և նշված օրենսդրական նորմերի պահանջները։
Թմրամիջոցը դատապարտյալ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու օժանդակության հանցափորձ կատարելով, հանդիսանալով ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, իր ծառայության բերումով դատապարտյալների հետ առնչվելու հատուկ լիազորություններով օժտված լինելով, գիտակցելով քրեակատարողական հիմնարկում իր աշխատանքային ու ծառայողական գործունեության բնույթը հանցավորության դեմ պայքարի բնագավառում, իր վերադասի կողմից իր հերթապահության ժամանակահատվածում օժտված լինելով իշխանության լիազորություններով, նա գործել է իր ծառայության շահերին հակառակ, ծառայողական պարտքի ու էության դեմ, դրանով իսկ ռեալ հեղինակազրկելով իշխանությանը, խաթարել ՔԿ հիմնարկի աշխատանքում սահմանված կարգն ու ռեժիմը, իշխանության և ՔԿ հիմնարկի շահերի համար առաջացնելով իրավական, ծառայողական, կարգապահական և բարոյական բնույթի լուրջ վնասներ և հետևանքներ։ Նշված գործողությունները կատարվել են ուղղակի դիտավորությամբ, հետևանքի հետ ունեն պատճառահետևանքային կապ, արտահայտվել են շահադիտական դրդումներով։
Գնահատելով իր կատարած հանցանքի` թմրամիջոցի փոխանցման օժանդակության փորձը կատարելիս ամբաստանյալ, ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանից դրամական փոխհատուցման` 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի ակնկալիքը, դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքը սոսկ դիսպոզիտիվ հատկանիշ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքի որակման համար որպես հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի բաղադրատարր՝ մոտիվ, քանի որ նշված դիտավորյալ հանցագործության` պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման մոտիվներից մեկն էլ շահադիտական շահագրգռվածությունն է, ինչպես նշված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասի դիսպոզիցիայում։ Նշված 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու ակնկալիքը ամենևին դեր չի կատարում տվյալ դեպքով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին թմրամիջոցը հանձնելու /փոխանցելու/ օժանդակության փորձը որպես թմրամիջոցի իրացում քրեաիրավական գնահատականի արժանացնելու հարցում, ինչպես ոչ իրավաչափ ձևով գնահատել է նախաքննական մարմինը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքի ապացուցված չլինելու բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ ընթացակարգի սահմաններում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածը սահմանել է, որ անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից։
Վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, ապահովելով գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտումը, ինչպես նաև` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, այդպիսիք մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալի, հիմք ընդունելով դատաքննությամբ հաստատված, գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությունը, դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացում տեղի չի ունեցել, այլ նա կատարել է թմրամիջոցը ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու համար փոխադրելու օժանդակության հանցափորձ, որն իր ավարտին չի հասցվել նրա կողմից անկախ հանգամանքներով` ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատողների կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մոտից հայտնաբերվելու պատճառով։
Այսինքն` ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքին, որի սանկցիայով նա պետք է դատապարտվի և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Վերոնշվածը դատարանը հիմնավորում է հետևյալով.
ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կատարած հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ որակում տալու համար դատարանը անհրաժեշտ է համարում իրենց ամբողջության մեջ հաշվի առնել մի շարք փոխկապակցված գործոնների առկայությունը, մասնավորապես` հանցանքի կատարման մեխանիզմում ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի ունեցած դերը, այն փուլը, երբ նա ներգրավվել է հանցանքի կատարման մեջ, հանցագործության կատարման շարժառիթը և հանցավորի սուբյեկտիվ դիտավորությունը, գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված մյուս հանգամանքները։
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը բազմիցս խնդրել է բերել և իր անձնական օգտագործման համար իրեն հանձնել ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի վերջում պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցված ծխախոտի տուփը` իր համար նախատեսված թմրամիջոցի պարունակությամբ, իր անձնական օգտագործման համար, դրա դիմաց խոստանալով վճարել 35.000 ՀՀ դրամ գումար։ Փաստորեն, թմրամիջոցի գտնվելու տեղի ու ժամանակի, այն պատուհանի կոտրված ապակուց արդեն ներս գցելու հանգամանքի, պատուհանի գոգին արդեն գտնվելու մասին ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին հայտնել է դատապարտյալ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը։ Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը թմրամիջոցն իրացնողին` այն ծխախոտի տուփով պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցողին, չի ճանաչել, նրա հետ անձնական անմիջական կամ հեռախոսային կապ չի ունեցել և նրա հետ հանցավոր համաձայնության չի եկել, իր գործողություններով թմրամիջոցի փաստացի տնօրինում, այն է` իրացում, չի իրականացրել, այլ միայն միջնորդավորված դեր է կատարել` իր պաշտոնական դիրքի և լիազորությունների չարաշահմամբ աջակցելով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի կողմից իր օգտագործման համար արդեն շենքում գտնված թմրամիջոցի ձեռքբերման օժանդակության հանցափորձին։ Օժանդակությունն արտահայտվել է նրանում, որ որպես օրվա հերթապահ, պաշտոնատար անձ իր մոտ ունենալով բնակելի 1-ին մասնաշենքից դեպի վարչական մասնաշենք տանող դռան բանալիները, ինչպես նաև` 1-ին հարկի դատապարտյալների հետ անարգել շփվելու հնարավորությունը, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը վերացրել է քրեակատարողական հիմնարկի ռեժիմից բխող արգելքները` իր տրամադրության տակ եղած բանալիների օգտագործմամբ կարողացել է մուտք գործել վարչական մասնաշենք և վերցրած թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի, և եթե իրենից անկախ պատճառներով հանցանքը չբացահայտվեր օպերատիվ կազմի կողմից, կկարողանար թմրամիջոցը հանձնել պատիժը կրող թիվ 5 խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին։ Հանցագործության բացահայտումն իր հերթին հնարավորություն չի տվել ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին ձեռք բերել իր համար փոխադրվող թմրամիջոցը` իրենից անկախ հանգամանքներով։
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պատիժը կրել է հոգեկան հիվանդների և նևրոզներով տառապող անձանց թիվ 5 խցում, գտնվել է բժշկական հսկողության տակ, Գրիգոր Հարությունյանը հավատացել է Արթուր Սմբատյանին, որ թմրամիջոցը նրա օգտագործման համար է` ցավերը մեղմացնելու համար և քանի որ ինքն էլ նյութապես ծանր վիճակում է գտնվել` իր խնամքին գտնված երեք մանկահասակ երեխաներին և հիվանդ կնոջը խնամելու համար բավարար միջոցներ չի ունեցել, գայթակղվել է ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` թմրամիջոցի տեղափոխման ու նրան հանձնելուն օժանդակելու համար 35.000 ՀՀ դրամով վարձահատույց լինելու նրա առաջարկից, գնացել և վերցրել է թմրամիջոցը։ Ինչպես նշվեց, դրամական փոխհատուցման ակնկալիքը վերաբերում է միայն հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմին` մոտիվին։
Քանի որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, որպես միջնորդ, գործել է թմրամիջոցը ձեռք բերողի շահերից և սուբյեկտիվ դիտավորություն է ունեցել բացառապես աջակցել Արթուր Սմբատյանի կողմից թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, հետևաբար նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես թմրամիջոցի ձեռքբերման հանցակցության` օժանդակության հանցափորձ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հիմքով` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խոչընդոտները վերացնելով և դա նախապես խոստացված է եղել, որպիսին առկա է կոնկրետ դեպքով։
Կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից Արթուր Սմբատյանին հանձնելու օժանդակությունը ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները բացահայտվել են, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել և հանձնել Արթուր Սմբատյանին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Իրացումը ենթադրում է թմրամիջոցի վաճառքը, նվիրատվությունը, փոխանակումը, որպիսին կոնկրետ դեպքով առկա չէ։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման սահմանադրական գործառույթին համապատասխան, արտահայտելով իր իրավական դիրքորոշումը, նույնանման գործերով դատական պրակտիկայի ճիշտ ձևավորման համար 23.12.2010թ. ԵԷԴ/0125/01/09 քրեական գործով Անդրանիկ Ասլանյանի վերաբերյալ գործով կայացրել է նախադեպային որոշում, որը ՀՀ դատական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով` նույնանման փաստական հանգամանքների առկայության առումով, սույն գործով ունի նախադեպային արժեք և պարտադիր է դատարանի համար։
Տվյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ.
ա/ սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով,
բ/ սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով,
գ/ առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի,
դ/ միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը։
Ընդ որում, կախված այն հանգամանքից, թե կոնկրետ որ դերակատարի` իրացնողի, թե ձեռք բերողի շահերից ելնելով է գործում միջնորդը, նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես իրացման կամ ձեռքբերման հանցակցություն։
Վերոնշվածի հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են ամբաստանյալների անձնավորությունն ու կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մասով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, առկա չեն, իսկ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի մասով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարվում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, այն է` դիտավորությամբ հանցանք կատարելը` ունենալով դատվածություն նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
Քրեական գործով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մասով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են համարվում նրա խնամքին մինչև 14 տարեկան` 26.03.2001թ., 19.04.2003թ. և 20.01.2005թ. ծնված երեք երեխաներ ունենալը, ընտանիքի միակ կերակրողը հանդիսանալը, կնոջ վատառողջությունը, հանցանքը կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման` ընտանիքի սոցիալական ծանր վիճակի ազդեցության տակ կատարելը, անկեղծորեն զղջալը կատարած հանցանքի համար, դրական բնութագրվելը։
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի մասով դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում ամբաստանյալի առողջական վիճակը, այն, որ նա տառապում է «Քրոնիկական հեպատիտ C, դեմքի այտուց անհայտ էթիոլոգիայի» ախտորոշմամբ, խոստովանել է կատարած հանցագործությունը, դրանով իսկ աջակցելով հանցագործության մյուս մասնակցին մերկացնելուն, անկեղծորեն զղջացել է կատարած հանցանքի համար, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան` 09.06.2004թ. և 07.01.2006թ. ծնված երկու երեխաներ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ գործով ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյանի և Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է ամբաստանյալներին ուղղելու և նրանց կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, դատարանը տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյանի և Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կատարած հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքը` միջին ծանրության հանցագործություն, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ քրեական պատիժ նշանակելիս անհրաժեշտ է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներով` պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։
Միաժամանակ դատարանը պատիժ նշանակելիս ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյանի և Արթուր Սմբատյանի մասով հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջը չավարտված հանցագործությունների, մասնավորապես` հանցափորձի համար, այն մասին, որ հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը սույն գործով հանցանքը կատարել է նախքան նախորդ` ԵԿԴ/0138/01/09 քրեական գործով դատավճիռ կայացնելը, հետևաբար` պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերի հիմքով` հանցանքների համակցությամբ, պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջնական պատժի մեջ հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկում 8 /ութ/ տարի ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի չափը` 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը։ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվվել է 2008 թվականի հուլիսի 16-ից` նրա նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրվանից։
Սույն ԵԷԴ/0084/01/10 քրեական գործով Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել։
Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ պատիժ նշանակելուց հետո նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից, վերացնելով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը, նրան ազատ արձակելով դատական նիստերի դահլիճից։
Նույն որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի և 9-րդ կետի 6-րդ ենթակետի հիմքով համաներումը ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի մասով չի կիրառվում։
Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,57գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ենթակա է ոչնչացման։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 156-158, 163, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով նրան
• ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և
• ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով։
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին պատժից ազատել։ Վերացնել ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը, և ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։
2. Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով նրան ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատիժը լրիվ գումարել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը, պատժի ժամկետին հաշվարկել ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատիժը կրելու ժամկետը հաշվել 16.07.2008թ., պատիժը կրելու է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,57գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2011թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Աշոտ Նադոյան
Ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյան
Արթուր Սմբատյան
Ամբաստանյալների
պաշտպաններ Զոյա Հակոբյան
Ռուզաննա Սիրեկանյան
2011 թվականի մայիսի 31-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
1. Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի ծնված 18.12.1978թ. Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեք երեխա ծնված 26.03.2001թ., 19.04.2003թ. և 20.01.2005թ., նախկինում չդատված, աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, հաշվառված է Երևան, Նուբարաշեն վարչական շրջանի Գ-7 թաղամասի 21-րդ հողակտոր հասցեում, կալանքի տակ է 2010թ. մարտի 04-ից, ՀՀ ԱՆ «Վարդաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։
2. Արթուր Գագիկի Սմբատյանի ծնված 16.06.1983թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխա ծնված 06.09.2004թ. և 07.01.2006թ., չի աշխատել, հաշվառված է Երևան, Ներքին Շենգավիթ թաղամասի 9-րդ փողոցի 67-րդ տանը, դատված՝
1. Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 31.07.2002թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2321-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, ազատվել է 18.09.2002թ. պայմանական-վաղաժամկետ 11 ամիս 18 օր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 49-րդ հոդվածի կարգով, դատվածությունը մարված է։
2. Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
3. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմունքով դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի հիմունքներով նշված դատավճռով նշանակված պատժին մասնակի գումարվել է Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նախորդ` Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի հունվարի 18-ի դատավճռով նշանակված 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժի` 9 /ինը/ ամիս 12 /տասներկու/ օր ազատազրկում պատժի չկրած մասից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի չափը` 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը։
Արթուր Գագիկի Սմբատյանի պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 2008 թվականի հուլիսի 16-ից, Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու օրվանից։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանը Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 28-ից։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում 2008 թվականի լույս հուլիսի 14-ի գիշերը, նախնական համաձայնության գալով ՔԿՀ-ում պատիժը կրող այլ դատապարտյալների հետ, «Նուբարաշեն» ՔԿՀ տնտեսական բակից խմբով դիմել են փախուստի և գնացել Աբովյան քաղաք, որտեղ Տիգրան Մովսիսյանին վարձակալության տրված ՎԱԶ-2107 մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայի բեռնախցիկից գաղտնի հափշտակել են 150.000 ՀՀ դրամ արժողության գազի լիցքավորման բալոնը։
Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի քննիչի վարույթում նշված փաստի առթիվ քննված թիվ 20111608 քրեական գործով Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և 18.07.2008թ. որոշմամբ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել է կալանավորումը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 16.07.2008թ. ձերբակալման օրվանից։
Այնուհետև քրեական գործն իր վարույթ է ընդունել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության ԾՀՔ քննչական բաժինը, բազմադրվագ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Սմբատյանի և մյուսների ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով 03.07.2009թ. ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /քրեական գործ ԵԿԴ/0138/01/09/։
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պահվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում` բժշկի նշանակմամբ։ Նշված խուցը գտնվել է ՔԿ հիմնարկի կալանավորներով բնակեցված 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում։
Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը 05.06.2008թ. մինչև դեպքի օրը ծառայել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, ունեցել է արդարադատության լեյտենանտի կոչում, հերթապահել է գրաֆիկով։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի 02.03.2010թ. թիվ 61 հրամանի և դրա կատարման կապակցությամբ ստացած հրահանգավորման համաձայն կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը 2010 թվականի մարտի 02-ի առավոտյան ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի առավոտյան ժամը 09.00-ը ընդգրկող ժամանակահատվածում 24 ժամ տևողությամբ շուրջօրյա հերթապահություն պետք է իրականացներ ՔԿ հիմնարկի թիվ 1 մասնաշենքի 1-ին հարկում` սահմանված տարածքում պատիժը կրող դատապարտյալների նկատմամբ հսկողություն իրականացնելով իր պարտականությունների բնույթից բխող իշխանության ներկայացուցչի որոշակի կազմակերպական-տնօրինչական լիազորությունների շրջանակներում, որոնցով որպես օրվա հերթապահի նրան օժտել էր ՔԿ հիմնարկի ադմինիստրացիան։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկում գտնվող տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում գտնվող ճաղապատ լուսամուտի ապակին հաճախակի դրսից ունեցած ազդեցության արդյունքում կոտրվել է։ Կոտրված հատվածը վերանորոգվել է, սակայն վերջին անգամ ապակին վերստին կոտրվել է դեպքից 4 օր առաջ` 26.02.2010թ.։
Օպերատիվ տեղեկատվություն ստանալով այն մասին, որ 02.03.2010թ. գիշերը սպասվում է կոտրված ապակու հատվածով կալանավորներին հանձնելու նպատակով թմրամիջոցի ներթափանցումը ՔԿ հիմնարկ, լուսամուտի կոտրված ապակին փոխելու համար նախաձեռնված աշխատանքները օպերատիվ նկատառումներով դադարեցվել են, ,,Նուբարաշեն,, ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության հանձնարարությամբ մի քանի աշխատակիցների միջոցով վարչական մասնաշենքում աշխատակիցների տեղաշարժը վերահսկելու նպատակով իրականացվել է անհրաժեշտ օպերատիվ դիտարկում։
Իրականացված դիտարկման արդյունքում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը 02.03.2010թ. ժամը 23.30-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկի միջանցքում կանգնեցրել է դեպի կալանավորների բնակելի զանգվածի 1-ին մասնաշենք տանող ուղղությամբ ընթացող, ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, գործով ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին և հետաքրքրվել նրանից, թե ու՞մ թույլտվությամբ է վերջինս լքել իր ծառայության վայրը և խախտելով սահմանված կարգը, մուտք գործել վարչական մասնաշենք և արդյոք այդ մասին նրա անմիջական ղեկավար, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ, փոխգնդապետ Անդրանիկ Խաչատրյանը, սահմանված կարգի համաձայն, տեղյա՞կ է, թե՞ ոչ։
Նշված հարցի կապակցությամբ ստանալով բացասական պատասխան, Վահան Գրիգորյանը Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկել է գնալ իր աշխատասենյակ, հրավիրել է օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին։ Նշված անձանց ներկայությամբ Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ ունեցած արգելված իրերը։
Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է իր համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած «MT BLUE SLIMS» տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի։ Ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել են նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և մեկ հատ թափանցիկ «զիպ» փականով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված։
Կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգվածի կապակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը հայտարարել է, որ այն թմրամիջոց է, թիվ 5 խցի դատապարտյալ, ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրություն ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխանցելու համար վերցրել է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից։ Թմրամիջոցը հայտնաբերելու փաստի առթիվ կազմվել է արձանագրություն, որն ստորագրել է նաև Գրիգոր Հարությունյանը։
Այնուհետև հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ կշռվել է յուրահատուկ հոտով կանաչ մանրացված զանգվածը, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
Դատաքիմիական փորձաքննությամբ պարզվել է, որ 2,61գրամ մաքուր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված, 2,57գրամ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Փաստի առթիվ 04.03.2010թ. ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 62201510 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
04.03.2010թ. Գրիգոր Հարությունյանը ձերբակալվել է, 05.03.2010թ. նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 06.03.2010թ. նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
04.06.2010թ. Արթուր Սմբատյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 28.06.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
2. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված բոլոր այն ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Դատարանն իր նախաձեռնությամբ հարցաքննել է նոր վկաներ, պահանջել, հետազոտել և քրեական գործին է կցել մի շարք փաստաթղթեր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը պաշտոնատար անձ չի հանդիսացել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում, եղել է ընդամենը շարքային ծառայող` կրտսեր մասնագետ, 4 օրը մեկ հերթապահել է ՔԿ հիմնարկի բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում։ Ինքը թմրամիջոց չի իրացրել, դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին խղճալով, նրա բազմաթիվ աղերսներից հետո, նրա անձնական օգտագործման համար, քանի որ վերջինս հիվանդ անձնավորություն է, համաձայնվել է վարչական մասնաշենքից վերցնել և դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնել թմրամիջոցի պարունակությամբ ծխախոտի տուփը, սակայն օպերատիվ աշխատողները թմրամիջոցը հայտնաբերել են իր անձնական խուզարկությամբ, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի և հանձնել Արթուր Սմբատյանին։ Ինքը թմրամիջոցը վարչական շենքի մեջ գցած անձնավորությանը չի ճանաչել, նրա հետ հանցավոր կապի և համաձայնության մեջ չի գտնվել, ընդամենը ցանկացել է աջակցել հիվանդ դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին` վերջինիս օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում, քանի որ իր հերթապահության ընթացքում հնարավորություն ուներ բնակելի մասնաշենքից մուտք գործել վարչական մասնաշենք և Արթուր Սմբատյանի մատնանշած վայրից` կոտրված ապակու պատուհանի գոգից վերցներ ծխախոտի տուփը` թմրամիջոցի պարունակությամբ և այն փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին։ Իրեն մեղավոր է ճանաչել 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, զղջում է կատարածի համար։
Հատոր 1 Գ.Թ. 15-16, 36, 53, 66, 133-134,
140-142, 201, դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հիվանդ է, ցավեր ունի, այն մեղմելու նպատակով, իր անձնական օգտագործման համար, իր վաղեմի ծանոթ ոմն Հրաչիկը ծխախոտի տուփի մեջ տեղադրելով, թմրամիջոց է գցել ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու անցքով և այդ մասին բջջային հեռախոսակապով հայտնել է իրեն։ Ինքը խնդրել է դեպքի օրը բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում հերթապահող կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին` բերել և իրեն տալ նշված թմրամիջոցը` իր օգտագործման համար, խոստանալով դրա համար վարձահատույց լինել նրան 35.000 ՀՀ դրամ վճարելով։ Սակայն թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ և առգրավվել է։ Ինքը զղջում է կատարած հանցանքի համար։
Հատոր 1 Գ.Թ. 20-21, 194-195, դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով որպես ապացույց ճանաչված հետևյալ փաստաթղթերով.
02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ նշված օրը ժամը 23.30-ին «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատասենյակ հրավիրված նույն հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը։ Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած «MT BLUE SLIMS» տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի։ Ծխախոտի տուփի մեջ առկա են եղել նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և «զիպ» փականով մեկ հատ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ եղել է կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված, որի կապակցությամբ Գ. Հարությունյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը հանդիսանում է թմրամիջոց, որը ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրության դիմաց, վերջինիս փոխանցելու համար, վերցրել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից։ Արձանագրությունը Գ. Հարությունյանը ստորագրել է, բովանդակության դեմ առարկություններ չի ունեցել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 6, դատաքննության արձանագրություն
Հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ 02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ հայտնաբերված կանաչ բուսական զանգվածն ունեցել է յուրահատուկ հոտ, կշռել է 2,9գրամ, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
Հատոր 1 Գ.Թ. 7-8
02.03.2010թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ խցի կալանավոր Արթուր Գագիկի Սմբատյանը ինքնակամ ներկայացրել է իրեն պատկանող «Fashion» տեսակի բջջային հեռախոսը` «Արմենտել» բաժանորդային քարտով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 9-10
Գրիգոր Հարությունյանի 03.03.2010թ. ինքնագիր բացատրությամբ այն մասին, որ իր կինը վատառողջ է, ստանում է թանկարժեք բուժում, ընտանիքում միայն ինքն է աշխատում, իր աշխատավարձը չի բավարարում ընտանիքի ապրուստի և կնոջ բուժման ծախսերի համար, այդ պատճառով իր հերթափոխի ընթացքում` 02.03.2010թ. համաձայնվել է կալանավոր Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու պայմանով ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից վերցնել կոտրված ապակուց գցված ծխախոտատուփը, որի մեջ թմրամիջոց և 35.000 ՀՀ դրամ գումար կա, բերել և այն հանձնել իրեն, որի դիմաց որպես վարձատրություն կստանա ծխախոտի տուփում գտնված 35.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Նույն օրը ժամը 23.20-ի սահմաններում, առանց որևէ մեկին տեղյակ պահելու, լքել է իր աշխատանքի վայրը` թիվ 1 մասնաշենքը, գնացել է վարչական մասնաշենք, կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից վերցրել է դրված MT տեսակի ծխախոտի տուփը, այն թաքցրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ և վերադարձել է դեպի թիվ 1 մասնաշենք։ Սակայն վարչական շենքի ելքի դռան մոտ իրեն են մոտեցել ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ աշխատակիցները, իրեն հրավիրել են աշխատասենյակ և առաջարկել ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերն ու նյութերը։ Ինքը ներկայացրել է ծխախոտի տուփը, որի մեջ թափանցիկ փոքր պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ առկա է եղել մանրացված կանաչ գույնի բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է։ Նշված թմրամիջոցը կալանավոր Արթուր Սմբատյանը խնդրել էր իրեն հանձնել իր անձնական օգտագործման համար, Արթուր Սմբատյանի խոստացած գումարը ծխախոտի տուփի մեջ չի եղել։
Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է իր բացատրության մեջ, որ ինքը չի տեսել, թե ո՞վ է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտի տուփը բերել և դրել վարչական շենքի պատուհանի գոգին, երբ ինքը մոտեցել է պատուհանին, այն արդեն այնտեղ էր դրված, այն պատուհանագոգին է դրվել ՔԿՀ արտաքին տարածքից` կոտրված ապակու միջոցով։
Հատոր 1 Գ.Թ. 15-16
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի աշխատանքային գրաֆիկով և 02.03.2010թ. «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պահպանության և հսկողության մասին թիվ 61 հրամանով այն մասին, որ թիվ 1 մասնաշենքի 01-ից մինչև 10 համարի կալանախցերի դատապարտյալների և կալանավորված անձանց նկատմամբ հսկողությունը 24 ժամ տևողությամբ` 2010թ. մարտի 02-ի ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի ժամը 09.00-ն հանձնարարվել է Գրիգոր Հարությունյանին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 92-93
Դատաքիմիական փորձագետի 03.03.2010թ. թիվ 05701005 եզրակացության համաձայն` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ծխախոտատուփում թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնված 2,61գրամ մաքուր քաշով, յուրահատուկ հոտով կանաչավուն բուսական զանգվածը, դրա հաստատուն կշիռը որոշելու նպատակով, չորացվել է չորացնող պահարանում 1100C-ի պայմաններում։ Չորացումից հետո բուսական զանգվածի հաստատուն կշիռը կազմել է 2,57գրամ, այն հանդիսանում է «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Ծխախոտատուփում հայտնաբերված ծխախոտի 2 գլանակներում առկա են եղել թութուն ցեղի խոտաբույսերի տերևների մնացորդներ, որոնք թմրամիջոց չեն հանդիսանում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 26-27, 28
Նախաքննական մարմնի 05.03.2010թ. որոշմամբ ծխախոտատուփում հայտնաբերված 2,57գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել է քրեական գործին։
Հատոր 1 Գ.Թ. 45
Տեղազննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 07.03.2010թ. ՀՀ ՀՔԾ ՀԿԳ քննիչը զննել է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի 1-ին հարկի միջանցքի վերջում գտնվող լուսամուտը, որի պատուհանագոգից 02.03.2010թ. Գրիգոր Հարությունյանը վերցրել է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտատուփը։
Արձանագրվել է, որ նշված լուսամուտը գտնվում է հատակից 80սմ բարձրության վրա, պատուհանագոգն ունի 31x126սմ չափսերը։ Դրսից լուսամուտն ունի մետաղյա ճաղավանդակ։ Լուսամուտը բաղկացած է երեք փեղկերից, որոնցից երկուսի ապակիներն ամբողջական ու անվնաս են։ Երրորդ փեղկի վերին ապակին ամբողջական ու անվնաս չէ, ստորին ձախ հատվածում ապակին կոտրված է, բացվածքը կազմել է 16x23սմ։ Ներսից լուսամուտագոգին և հատակին զննության պահին առկա են եղել կոտրված ապակու կտորներ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 73-74, 75
Վկա, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի նախկին գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 02.03.2010թ. ժամը 18.00-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես /Հովիկ/ Հակոբջանյանից հրահանգ է ստացել` մնալ աշխատանքի վայրում և օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանի հետ համագործակցել` քրեակատարողական հիմնարկի տարածք թմրամիջոց անցկացնելու մասին ստացված օպերատիվ տեղեկատվությունը ստուգելու համար։
Նշված տեղեկատվության համաձայն` թմրամիջոցը պետք է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաճյուղ փոխանցվեր առաջին հարկի միջանցքի վերջում` ԱԱԲ պետ Այվազյանի աշխատասենյակի մուտքի դռանը հարող հատվածում գտնվող լուսամուտի կոտրված ապակու բացվածքից։ Ստացված տեղեկատվության համաձայն` նշված վայրից թմրամիջոցը պետք է վերցներ և այն դատապարտյալների ու կալանավորված անձանց մասնաշենք տաներ ՔԿ հիմնարկի աշխատակից Գրիգոր Հարությունյանը։
Նշված օպերատիվ տեղեկատվության իրացման գծով նախատեսվել է, որպեսզի Արթուր Սահակյանը սպասի իր աշխատասենյակում, իսկ Վահան Գրիգորյանը մուտք գործի երկրորդ մասնաշենք և անհրաժեշտության դեպքում կապ պահպանի իր հետ։
Ժամը 23.15-ի սահմաններում ներքին հեռախոսակապով Վահան Գրիգորյանն իրեն տեղեկացրել է, որ Գրիգոր Հարությունյանը դուրս է եկել առաջին մասնաշենքից և հավանաբար քիչ անց մուտք է գործելու վարչական շենք։ Ինքը գնացել և ընտրել է համապատասխան վայր և թաքնվել է այնտեղ։ Իր թաքնված վայրը գտնվել է առաջին հարկի զուգարանի անմիջական հարևանությամբ։ Քիչ անց լսել է ինչ-որ մեկի ոտնաձայները, այնուհետև` զուգարանի դռան ձայնը։ Որոշ ժամանակ անց լսել է, որ քայլերի ձայնը լսվում է միջանցքի ուղղությամբ` դեպի միջանցքի վերջը` լուսամուտը, այնուհետև նշված անձը վերադարձել և մուտք է գործել զուգարան, ապա դուրս գալով` ուղղվել է դեպի վարչական շենքից միջանցք տանող դռան մոտ, լսել է դուռը բացվելու և փակվելու ձայնը։ Դրան հաջորդել է այն, որ լսել է Վահան Գրիգորյանի հարցը ինչ-որ մեկին, թե նա ի՞նչ գործ ունի վարչական շենքում։ Վերջինս պատասխանել է, որ գնացել է զուգարան, ինքը ձայնից հասկացել է, որ պատասխանողը Գրիգոր Հարությունյանն է։ Ինքը մոտեցել է նրանց, Վահան Գրիգորյանի առաջարկությամբ բարձրացել են նրա աշխատասենյակ։ Վահան Գրիգորյանը պարզել է, որ Գրիգոր Հարությունյանն իր աշխատանքի վայրը լքել և վարչական մասնաշենք է գնացել առանց իր անմիջական ղեկավարի` հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանի թույլտվության ու գիտության։ Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է Գրիգոր Հարությունյանին` դատարակել գրպանները և ներկայացնել իր մոտ գտնված արգելված իրերը կամ նյութերը։ Գևորգ Հարությունյանն այլայլվել է, դիմել է իրենց` իրեն փրկելու աղերսով, հայտնել է, որ առաջին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալներից Արթուր Սմբատյանն է իրեն խնդրել «բան անցկացնել»։ Գևորգ Հարությունյանը ներկայացրել է իր հագուստի տակ թաքցրած MT ծխախոտի տուփը` առանց փաթեթավորման, հայտնելով, որ տուփի մեջ «նարկոտիկ» կա, պետք է լիներ նաև 35.000 ՀՀ դրամ, որը պետք է վճարվեր իրեն` թմրամիջոցը ներս տանելու դիմաց, սակայն տուփի մեջ գումար չի եղել։ Ծխախոտի տուփի զննությամբ հայտնաբերվել է կանաչ բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է։
Վկան նույն ցուցմունքը պնդել է դատաքննության ժամանակ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 47-48, դատաքննության արձանագրություն
Դատարանի որոշմամբ որպես վկա հարցաքննված «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել, որ օպերատիվ տվյալ է ստացել այն մասին, որ ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու բացվածքից թմրամիջոց է գցվելու ներս, այն իր հերթափոխի ժամանակ 02.03.2010թ. երեկոյան վերցնելու է անվտանգության ապահովման կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը, տանելու է առաջին մասնաշենք և հանձնելու է 5-րդ խցի կալանավորներից մեկին։ Ստացված տվյալի մասին զեկուցել է ղեկավարությանը, օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը հանձնարարել է ստուգել օպերատիվ տվյալը, այդ կապակցությամբ ինքը և Արթուր Սահակյանը մնացել են աշխատանքի վայրում։ Ժ.2330-ի սահմաններում վարչական շենքում դեպի առաջին մասնաշենք տանող միջանցքում կանգնեցրել է ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին և նրան հրավիրել իր աշխատասենյակ, ուր կանչել է նաև գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին ու օրվա հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին։ Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ ինքը տեղյակ չի եղել և չի թույլատրել Գրիգոր Հարությունյանին` լքել իր աշխատանքի վայրը և անցնել վարչական մասնաշենք։ Իրականացվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկություն, նրան առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը։ Գրիգոր Հարությունյանը շփոթվել է, իր համազգեստի վերնաշապիկի տակից հանել է MT տեսակի ծխախոտի տուփը առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի։ Ծխախոտի տուփում առկա են եղել նույն տեսակի ծխախոտի երկու գլանակներ և մեկ հատ «զիպ» տեսակի փականով պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ, որի մեջ եղել է յուրահատուկ հոտով բուսական կանաչ գույնի մանրացված զանգված։ Գրիգոր Հարությունյանը խոստովանել է իրենց, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը թմրամիջոց է, այն վերցրել է վարչական մասնաշենքի կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով, վերջինիս հանձնելու համար, որի դիմաց ինքը Արթուր Սմբատյանից պետք է 35.000 ՀՀ դրամ փոխհատուցում ստանար։ Գրիգոր Հարությունյանը պատճառաբանել է, որ նման քայլի է դիմել իր ընտանիքի նյութական ծանր վիճակից դրդված։ Կանաչ զանգվածը կշռվել է, այն հետաքննիչի կողմից փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ Գրիգոր Հարությունյանն առարկություններ չի ունեցել, ստորագրել է արձանագրությունները։
Վկան նույն ցուցմունքը դատարանում պնդել է ամբաստանյալին առերես։
Դատաքննության արձանագրություն
Դատարանի որոշմամբ որպես վկա հարցաքննված ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքից երկու-երեք օր առաջ օպերատիվ տվյալներ էին ստացվել, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թմրամիջոց վերցներ և փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին։ Այդ օրը ծառայությունը ուժեղացվել է, թողել են 2 օպերատիվ աշխատակից Վահան Գրիգորյանին և Արթուր Սահակյանին, որպեսզի նրանք հսկողություն սահմանեն, քանի որ ստացած տեղեկություններով հստակ չգիտեին, թե թմրամիջոցը որտեղ պետք է թողնեին, բայց գիտեին, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թողներ իր աշխատանքային ծառայությունը, դուրս գար վարչական մասնաշենք, այնտեղից վերցներ թմրամիջոցը և տաներ հանձներ Արթուր Սմբատյանին ու դրա դիմաց պետք է գումար ստանար։ Ժամը 19.30-ից 20.00-ի սահմաններում ինքը դուրս է եկել աշխատանքի վայրից և գնացել տուն, ՔԿ հիմնարկում մնացել են օպերատիվ բաժնի 2 աշխատակիցները։ Երեկոյան, կոնկրետ ժամը չի հիշում, իրեն զանգահարել և հայտնել են, որ Գրիգոր Հարությունյանին բռնել են բնակելի գոտի մտնելիս։ Հարցրել են` ի՞նչ կա գրպանումդ, ինչու՞ ես թողել ծառայությանդ վայրը, նա գրպանից հանել և ներկայացրել է ծխախոտի տուփով թմրամիջոցը։ Ինքը վերադարձել է ՔԿ հիմնարկ, հիմնարկության պետը նույնպես վերադարձել է, ինքն առանձին խոսել է Գրիգորի հետ, նա չի ժխտել, այլ խոստովանել է, ասելով. «ներողություն, էլ չեմ անի, փոքր երեխա ունեմ, օգնեք, այլևս չեմ անի, ճիշտ է, վերցրել էի, պետք է տանեի հանձնեի Արթուրին, 35.000 դրամը հլը չի տվել, պետք է հետո Արթուրը ինձ տար գումարը»։ Նույն խոսակցությունը տարվել է նաև հիմնարկի պետի հետ իր ներկայությամբ։ Կազմվել են համապատասխան արձանագրություններ, հայտնաբերվածն ուղարկվել է փորձաքննության, ստացվել է եզրակացության պատասխանն այն մասին, որ տուփում հայտնաբերվածը թմրամիջոց է։
Դատաքննության արձանագրություն
Վկա, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենց վերակարգը, որի մեջ ընդգրկված է եղել նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, գրաֆիկով հերթապահել է յուրաքանչյուր 4-րդ օրը` 24 ժամ տևողությամբ, առավոտյան ժամը 900-ից մինչև հաջորդ օրը ժամը 900-ը։ Հերթապահությունն իրականացվել է ՔԿ հիմնարկի պետի համապատասխան հրամանով, նշանակվել են մասնաշենքերի և հարկերի պահպանություն և հսկողություն իրականացնող անձինք, ընդ որում` առաջին մասնաշենքի օրվա պատասխանատուն 02.03.2010թ.-03.03.2010թ. համար նշանակվել է ՔԿՀ անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը։ Քանի որ նշված մասնաշենքն առանձնահատկություն ունի` միաժամանակ մուտք է հանդիսանում քրեակատարողական հիմնարկի մյուս մասնաշենքեր տանող աստիճանավանդակի համար, այդ պատճառով, գործող կարգի համաձայն, նշանակվել է նաև մասնաշենքի պատասխանատուի օգնական, 02.03.2010թ. օգնականը հանդիսացել է անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Սուրեն Հակոբյանը։
Ավարտելով աշխատանքային օրվա ընթացքում կատարման ենթակա պարտականությունները` սկսել է հսկողական այցերը քրեակատարողական հիմնարկի մասնաշենքեր։ Ժամը 23-ի սահմաններում գտնվել է 3-րդ մասնաշենքում, երբ ներքին հեռախոսակապով զանգահարել է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը և հարցրել, թե արդյոք ինքը տեղյա՞կ է 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի` ծառայության վայրից բացակայելու մասին։ Ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, միաժամանակ հայտնել է, որ քիչ առաջ այցելել է նաև 1-ին մասնաշենք, Գ. Հարությունյանը եղել է ծառայության վայրում։ Լսելով պատասխանը` Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է շտապ այցելել իր աշխատասենյակ, ուր գնալով` տեսել է Վահան Գրիգորյանին, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանին, վերջինս եղել է խիստ հուզված վիճակում։ Ներկաներն իրեն ցուցադրել են «MT» տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա են եղել ծխախոտի 2 գլանակ և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթ` կանաչավուն, մանրացված բուսական զանգվածով։ Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է, որ նշված պարունակությամբ ծխախոտի տուփը փորձել է անցկացնել 1-ին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով, ներկաներից փրկություն է հայցել, վստահեցնելով, որ այլևս նման բան չի անելու։ Միաժամանակ փորձել է վստահեցնել, որ թմրամիջոցի փոխանցման փորձը կատարել է առաջին անգամ։ Ինքը խիստ զարմացել և հուզվել է, քանի որ ծառայության ընթացքում Գ. Հարությունյանն իրեն միշտ լավ է դրսևորել, և ինքը վերջինիցս երբեք հակաօրինական քայլ չի սպասել։ Ներկա է գտնվել համապատասխան արձանագրությունների կազմմանը, որոնց ճշտությունը հաստատել է ստորագրությամբ։ Վկա Անդրանիկ Խաչատրյանը միաժամանակ հայտնել է, որ հերթապահ խմբի իր գլխավորած հերթափոխի նախորդ` 2010թ. փետրվարի 26-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածի ծառայության ընթացքում` ժամը 1-ի սահմաններում, գտնվել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին հարկում` մուտքից քիչ հեռու տեղակայված հերթապահ մասում, երբ լսել է կոտրվող ապակուն բնորոշ ձայներ, որոնց ուղղությամբ վազելով` հայտնաբերել է, որ կոտրվել է նույն հարկի միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին` ստորին հատվածում։ Շենքից դուրս վազելով` արհեստական լուսավորության կիրառմամբ զննել է հարող տարածքը, սակայն ոչինչ չգտնելով` վերադարձել է։ Քանի որ կոտրված ապակու կտորները հայտնաբերել են միայն շենքի ներսում` լուսամուտի գոգին և հատակին, ենթադրել է, որ ապակին կոտրվել է դրսից ներս գործադրված ուժի ազդեցությամբ։ Տարածքում սահմանել է հսկողություն, հերթափոխը հանձնելիս կատարվածի մասին զեկուցել է անվտանգության ապահովման բաժնի պետին, այնուհետև` քրեակատարողական հիմնարկի պետի տեղակալին։ Հայտնել է նաև, որ նշված հերթափոխի ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատուն նույնպես եղել է Գրիգոր Հարությունյանը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 49-50, 80-81, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Դավիթ Ազատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի տնտեսական ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետը, փաստացի իրականացնում է շենքի պարետի պարտականությունները։ 2010 թվականի մարտի 02-ին ժամը 15.00-ի սահմաններում նկատել է, որ ՔԿՀ վարչական շենքի առաջին հարկում, տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի մոտ տնտեսվար Արամը ինչ-որ աշխատանքներ է կատարել։ Մոտենալով վերջինիս, նկատել է, որ տնտեսվար Արամը ցանկացել է փոխել նշված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին, գանգատվելով, որ ինչ-որ մեկը նշված ապակին նորից կոտրել է։ Քիչ անց տեղեկացել է, որ ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության պահանջով ապակին փոխելու աշխատանքները դադարեցվել են։ Այն բանից հետո, երբ բացահայտվել է ՔԿՀ կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցն անցկացնելու փորձը, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանից լսել է, որ այդ ապակին կոտրվել է նախորդ հերթափոխի գիշերը, որի մասին ինքը հայտնել է ղեկավարությանը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 79, դատաքննության արձանագրություն
Վկա Սուրեն Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, 1993-ից 2006թ-ը, այնուհետև` 2009թ. դեկտեմբերի 25-ից ծառայել է քրեակատարողական համակարգում, զբաղեցրել ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնն ու ընդգրկված է եղել անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ խմբի 1-ին հերթափոխի կազմում, որի պատասխանատու հերթապահն է եղել Անդրանիկ Խաչատրյանը։ Նույն հերթափոխում ընդգրկված Գրիգոր Հարությունյանին ճանաչել է ծառայության բերումով, վերջինիս հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունեցել։
2010թ. մարտի 2-ին Անդրանիկ Խաչատրյանի հրահանգով ծառայություն է կատարել` որպես «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի օգնական։ Ժամը 23-ի սահմաններում մուտք է գործել հերթապահի սենյակ, որտեղ գտնվող Գրիգոր Հարությունյանը, հայտարարելով, որ ցանկանում է զուգարան գնալ, բանալիով բացել է մետաղյա դռան փականը և դուրս է եկել մասնաշենքից դեպի վարչական շենքի ուղղությամբ։ Մասնաշենքը լքելու մասին Գրիգոր Հարությունյանը որևէ մեկին չի զեկուցել, դուրս գալուց առաջ որևէ դատապարտյալի կամ կալանավորի հետ չի խոսել։ Կարճ ժամանակ անց վերին հարկերում տեղակայված մասնաշենքերից 1-ին մասնաշենք է իջել օպերատիվ բաժնի աշխատակից Վահան Գրիգորյանը, նրանից մոտ 10-15 րոպե անց` պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը, ովքեր դուրս են եկել մասնաշենքից վարչական շենքի ուղղությամբ։
Որոշ ժամանակ անց օպերատիվ բաժնի աշխատակիցներն այցելել են 1-ին մասնաշենք և 5-րդ խցի խուզարկությամբ պատիժը կրող դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի մոտից հայտնաբերել բջջային հեռախոս։
Հերթափոխը հանձնելիս տեղեկացել է, որ օպերատիվ բաժնի աշխատակիցները Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերել են թմրամիջոց, որը վերջինս ձեռք է բերել վարչական շենքի 1-ին հարկի միջանցքի լուսամուտի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին տալու նպատակով։ Հայտնել է նաև, որ նշված լուսամուտի ապակին կոտրվել է իրենց նախորդ հերթափոխի 2010թ. փետրվարի 26-ի ծառայության ընթացքում։ Հայտնել է նաև, որ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների համար զուգարաններ կան բոլոր մասնաշենքերում` բացառությամբ 1-ինի և 2-րդի։ Նշված մասնաշենքերում ծառայություն կատարող աշխատակիցներն անհրաժեշտության դեպքում օգտվում են 1-ին մասնաշենքից վարչական շենք տանող ճանապարհին` քննչական սենյակների մոտ գտնվող զուգարանից, սակայն, ինչպես պարզել է հետագայում, Գրիգոր Հարությունյանը, անցնելով այդ հատվածը, դուրս է եկել միջանցք և մուտք գործել վարչական շենք, որից հետո էլ այլևս ծառայության վայր չի վերադարձել։
Հատոր 1 Գ.Թ. 188-189, դատաքննության արձանագրություն
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով և վերլուծելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են գործով ամբաստանյալներ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։
Ընդ որում, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտնում է, որ դեռևս նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների և գործի փաստական հանգամանքների իրավական ոչ ճիշտ գնահատումը հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի փոխադրման և Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով օժանդակության հանցափորձը որակվել է որպես թմրամիջոցի իրացում, որպիսին ճիշտ չէ։ Դատարանը դա գնահատում է որպես առաջադրված մեղադրանքի և արարքի քրեաիրավական որակման անճշտություն, իսկ պաշտոնեական դիրքի չարաշահման վերաբերյալ նախաքննական մարմնի հիմնավորումները մեղադրական եզրակացության և որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ կրել են ընդհանուր բնույթ։
Վերոնշված հանգամանքներով էր պայմանավորված գործով բազմաթիվ դատական նիստեր հրավիրելու, նոր վկաներ հարցաքննելու, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի, որպես պաշտոնատար անձի, կարգավիճակը և լիազորությունների շրջանակը ճշտելու, դատարանի, մեղադրողի և պաշտպանական կողմի նախաձեռնությամբ նորմատիվ հիմքերի որոնումներն ու դրանց ձեռքբերումը, քանի որ ինչպես մեղադրական եզրակացության, այնպես էլ անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ նախաքննական մարմինը մատնացույց չի արել այն նորմատիվ ակտերը, որոնց դրույթների պահանջները շահադիտական դրդմամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից ուղղակի դիտավորությամբ խախտվել են։
Ձեռք բերված ապացույցներով պարզվել է, որ ինչպես ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքով, այնպես էլ ներգերատեսչական ակտերով քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետների կարգավիճակը, նրանց լիազորությունների շրջանակը և իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսանալու, կազմակերպական-տնօրինչական կամ վարչատնտեսական գործառույթներ ունենալու լիազորությունները ընդգրկված չեն։ ՀՀ արդարադատության նախարարության, ինչպես նաև քրեակատարողական վարչության և քրեակատարողական հիմնարկի պատասխաններով պարզվել է, որ նշված ներգերատեսչական նորմատիվ ակտերը գտնվում են մշակման փուլում։
Վերլուծելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, դատարանը, այնուամենայնիվ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները պետք է գնահատվեն ու որակվեն որպես իշխանության ներկայացուցիչ պաշտոնատար անձին վերապահված լիազորություններից ու բնույթից բխող գործունեություն, հետևյալ հիմքերի և հանգամանքների առկայության պայմաններում.
ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության պետի 05.06.2008թ. թիվ 749-Ա հրամանով նշանակվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման կրտսեր մասնագետի պաշտոնին։
Մշտապես յուրաքանչյուր 4 օրը մեկ, այդ թվում` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի 02.03.2010թ. թիվ 61 հրամանի համաձայն, նա պարտավոր էր շուրջօրյա 24 ժամ տևողությամբ հերթապահել 02.03.2010թ. ժամը 9.00-ից մինչև 03.03.2010թ. ժամը 9.00-ը ընկած ժամանակահատվածում` քրեակատարողական հիմնարկի բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում` հսկելով 1-10-րդ խցերի դատապարտյալներին։ Նշված հրամանի կատարումն ապահովելու համար նրան, ինչպես նաև` մյուս հարկերի հերթապահներին, ՔԿ հիմնարկի ադմինիստրացիայի կողմից տրվել է համապատասխան հրահանգավորում։
Փաստորեն, քրեակատարողական հիմնարկի ադմինիստրացիան թիվ 61 հրամանով նշված 24 ժամվա ընթացքում բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում դատապարտյալների հետ տարվող կազմակերպական-տնօրինչական բնույթի իշխանական լիազորություններով օժտել է կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին, նրան համապատասխան հրահանգավորում է տրվել։ Վերջինիս հայտնի է եղել «Քրեակատարողական ծառայության մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 4-րդ կետի և 24-րդ հոդվածի պահանջներն այն մասին, որ պարտավոր է եղել ծառայության՝ հերթապահության ընթացքում ապահովել իրեն վերապահված պարտականությունների ճշգրիտ և ժամանակին կատարելը, վերադաս մարմինների և պաշտոնատար անձանց` սահմանված կարգով ընդունված հրամաններն ու որոշումները, տրված կարգադրություններն ու ցուցումները կատարելը։ Նրան միաժամանակ հայտնի է եղել նշված օրենքին կից ցանկի պահանջն այն մասին, որ արգելվել է չթույլատրված առարկաների, այդ թվում` թմրամիջոցների հանձնումը դատապարտյալներին։
Հերթապահության ընթացքում ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը գործել է` իր գործողություններով շահադիտական դրդումներով ուղղակի դիտավորությամբ խախտելով ՔԿ հիմնարկի պետի թիվ 61 հրամանի, ադմինիստրացիայի կողմից իրեն տրված հրահանգավորման և նշված օրենսդրական նորմերի պահանջները։
Թմրամիջոցը դատապարտյալ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու օժանդակության հանցափորձ կատարելով, հանդիսանալով ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, իր ծառայության բերումով դատապարտյալների հետ առնչվելու հատուկ լիազորություններով օժտված լինելով, գիտակցելով քրեակատարողական հիմնարկում իր աշխատանքային ու ծառայողական գործունեության բնույթը հանցավորության դեմ պայքարի բնագավառում, իր վերադասի կողմից իր հերթապահության ժամանակահատվածում օժտված լինելով իշխանության լիազորություններով, նա գործել է իր ծառայության շահերին հակառակ, ծառայողական պարտքի ու էության դեմ, դրանով իսկ ռեալ հեղինակազրկելով իշխանությանը, խաթարել ՔԿ հիմնարկի աշխատանքում սահմանված կարգն ու ռեժիմը, իշխանության և ՔԿ հիմնարկի շահերի համար առաջացնելով իրավական, ծառայողական, կարգապահական և բարոյական բնույթի լուրջ վնասներ և հետևանքներ։ Նշված գործողությունները կատարվել են ուղղակի դիտավորությամբ, հետևանքի հետ ունեն պատճառահետևանքային կապ, արտահայտվել են շահադիտական դրդումներով։
Գնահատելով իր կատարած հանցանքի` թմրամիջոցի փոխանցման օժանդակության փորձը կատարելիս ամբաստանյալ, ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանից դրամական փոխհատուցման` 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի ակնկալիքը, դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքը սոսկ դիսպոզիտիվ հատկանիշ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքի որակման համար որպես հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի բաղադրատարր՝ մոտիվ, քանի որ նշված դիտավորյալ հանցագործության` պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման մոտիվներից մեկն էլ շահադիտական շահագրգռվածությունն է, ինչպես նշված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասի դիսպոզիցիայում։ Նշված 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու ակնկալիքը ամենևին դեր չի կատարում տվյալ դեպքով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին թմրամիջոցը հանձնելու /փոխանցելու/ օժանդակության փորձը որպես թմրամիջոցի իրացում քրեաիրավական գնահատականի արժանացնելու հարցում, ինչպես ոչ իրավաչափ ձևով գնահատել է նախաքննական մարմինը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքի ապացուցված չլինելու բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ ընթացակարգի սահմաններում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածը սահմանել է, որ անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից։
Վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, ապահովելով գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտումը, ինչպես նաև` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, այդպիսիք մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալի, հիմք ընդունելով դատաքննությամբ հաստատված, գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությունը, դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացում տեղի չի ունեցել, այլ նա կատարել է թմրամիջոցը ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու համար փոխադրելու օժանդակության հանցափորձ, որն իր ավարտին չի հասցվել նրա կողմից անկախ հանգամանքներով` ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատողների կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մոտից հայտնաբերվելու պատճառով։
Այսինքն` ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքին, որի սանկցիայով նա պետք է դատապարտվի և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Վերոնշվածը դատարանը հիմնավորում է հետևյալով.
ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կատարած հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ որակում տալու համար դատարանը անհրաժեշտ է համարում իրենց ամբողջության մեջ հաշվի առնել մի շարք փոխկապակցված գործոնների առկայությունը, մասնավորապես` հանցանքի կատարման մեխանիզմում ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի ունեցած դերը, այն փուլը, երբ նա ներգրավվել է հանցանքի կատարման մեջ, հանցագործության կատարման շարժառիթը և հանցավորի սուբյեկտիվ դիտավորությունը, գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված մյուս հանգամանքները։
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը բազմիցս խնդրել է բերել և իր անձնական օգտագործման համար իրեն հանձնել ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի վերջում պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցված ծխախոտի տուփը` իր համար նախատեսված թմրամիջոցի պարունակությամբ, իր անձնական օգտագործման համար, դրա դիմաց խոստանալով վճարել 35.000 ՀՀ դրամ գումար։ Փաստորեն, թմրամիջոցի գտնվելու տեղի ու ժամանակի, այն պատուհանի կոտրված ապակուց արդեն ներս գցելու հանգամանքի, պատուհանի գոգին արդեն գտնվելու մասին ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին հայտնել է դատապարտյալ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը։ Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը թմրամիջոցն իրացնողին` այն ծխախոտի տուփով պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցողին, չի ճանաչել, նրա հետ անձնական անմիջական կամ հեռախոսային կապ չի ունեցել և նրա հետ հանցավոր համաձայնության չի եկել, իր գործողություններով թմրամիջոցի փաստացի տնօրինում, այն է` իրացում, չի իրականացրել, այլ միայն միջնորդավորված դեր է կատարել` իր պաշտոնական դիրքի և լիազորությունների չարաշահմամբ աջակցելով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի կողմից իր օգտագործման համար արդեն շենքում գտնված թմրամիջոցի ձեռքբերման օժանդակության հանցափորձին։ Օժանդակությունն արտահայտվել է նրանում, որ որպես օրվա հերթապահ, պաշտոնատար անձ իր մոտ ունենալով բնակելի 1-ին մասնաշենքից դեպի վարչական մասնաշենք տանող դռան բանալիները, ինչպես նաև` 1-ին հարկի դատապարտյալների հետ անարգել շփվելու հնարավորությունը, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը վերացրել է քրեակատարողական հիմնարկի ռեժիմից բխող արգելքները` իր տրամադրության տակ եղած բանալիների օգտագործմամբ կարողացել է մուտք գործել վարչական մասնաշենք և վերցրած թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի, և եթե իրենից անկախ պատճառներով հանցանքը չբացահայտվեր օպերատիվ կազմի կողմից, կկարողանար թմրամիջոցը հանձնել պատիժը կրող թիվ 5 խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին։ Հանցագործության բացահայտումն իր հերթին հնարավորություն չի տվել ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին ձեռք բերել իր համար փոխադրվող թմրամիջոցը` իրենից անկախ հանգամանքներով։
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պատիժը կրել է հոգեկան հիվանդների և նևրոզներով տառապող անձանց թիվ 5 խցում, գտնվել է բժշկական հսկողության տակ, Գրիգոր Հարությունյանը հավատացել է Արթուր Սմբատյանին, որ թմրամիջոցը նրա օգտագործման համար է` ցավերը մեղմացնելու համար և քանի որ ինքն էլ նյութապես ծանր վիճակում է գտնվել` իր խնամքին գտնված երեք մանկահասակ երեխաներին և հիվանդ կնոջը խնամելու համար բավարար միջոցներ չի ունեցել, գայթակղվել է ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` թմրամիջոցի տեղափոխման ու նրան հանձնելուն օժանդակելու համար 35.000 ՀՀ դրամով վարձահատույց լինելու նրա առաջարկից, գնացել և վերցրել է թմրամիջոցը։ Ինչպես նշվեց, դրամական փոխհատուցման ակնկալիքը վերաբերում է միայն հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմին` մոտիվին։
Քանի որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, որպես միջնորդ, գործել է թմրամիջոցը ձեռք բերողի շահերից և սուբյեկտիվ դիտավորություն է ունեցել բացառապես աջակցել Արթուր Սմբատյանի կողմից թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, հետևաբար նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես թմրամիջոցի ձեռքբերման հանցակցության` օժանդակության հանցափորձ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հիմքով` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խոչընդոտները վերացնելով և դա նախապես խոստացված է եղել, որպիսին առկա է կոնկրետ դեպքով։
Կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից Արթուր Սմբատյանին հանձնելու օժանդակությունը ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները բացահայտվել են, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել և հանձնել Արթուր Սմբատյանին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Իրացումը ենթադրում է թմրամիջոցի վաճառքը, նվիրատվությունը, փոխանակումը, որպիսին կոնկրետ դեպքով առկա չէ։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման սահմանադրական գործառույթին համապատասխան, արտահայտելով իր իրավական դիրքորոշումը, նույնանման գործերով դատական պրակտիկայի ճիշտ ձևավորման համար 23.12.2010թ. ԵԷԴ/0125/01/09 քրեական գործով Անդրանիկ Ասլանյանի վերաբերյալ գործով կայացրել է նախադեպային որոշում, որը ՀՀ դատական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով` նույնանման փաստական հանգամանքների առկայության առումով, սույն գործով ունի նախադեպային արժեք և պարտադիր է դատարանի համար։
Տվյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ.
ա/ սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով,
բ/ սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով,
գ/ առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի,
դ/ միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը։
Ընդ որում, կախված այն հանգամանքից, թե կոնկրետ որ դերակատարի` իրացնողի, թե ձեռք բերողի շահերից ելնելով է գործում միջնորդը, նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես իրացման կամ ձեռքբերման հանցակցություն։
Վերոնշվածի հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են ամբաստանյալների անձնավորությունն ու կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մասով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, առկա չեն, իսկ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի մասով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարվում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, այն է` դիտավորությամբ հանցանք կատարելը` ունենալով դատվածություն նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
Քրեական գործով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մասով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են համարվում նրա խնամքին մինչև 14 տարեկան` 26.03.2001թ., 19.04.2003թ. և 20.01.2005թ. ծնված երեք երեխաներ ունենալը, ընտանիքի միակ կերակրողը հանդիսանալը, կնոջ վատառողջությունը, հանցանքը կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման` ընտանիքի սոցիալական ծանր վիճակի ազդեցության տակ կատարելը, անկեղծորեն զղջալը կատարած հանցանքի համար, դրական բնութագրվելը։
Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի մասով դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում ամբաստանյալի առողջական վիճակը, այն, որ նա տառապում է «Քրոնիկական հեպատիտ C, դեմքի այտուց անհայտ էթիոլոգիայի» ախտորոշմամբ, խոստովանել է կատարած հանցագործությունը, դրանով իսկ աջակցելով հանցագործության մյուս մասնակցին մերկացնելուն, անկեղծորեն զղջացել է կատարած հանցանքի համար, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան` 09.06.2004թ. և 07.01.2006թ. ծնված երկու երեխաներ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ գործով ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյանի և Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է ամբաստանյալներին ուղղելու և նրանց կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, դատարանը տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյանի և Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կատարած հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքը` միջին ծանրության հանցագործություն, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ քրեական պատիժ նշանակելիս անհրաժեշտ է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներով` պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։
Միաժամանակ դատարանը պատիժ նշանակելիս ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյանի և Արթուր Սմբատյանի մասով հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջը չավարտված հանցագործությունների, մասնավորապես` հանցափորձի համար, այն մասին, որ հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը սույն գործով հանցանքը կատարել է նախքան նախորդ` ԵԿԴ/0138/01/09 քրեական գործով դատավճիռ կայացնելը, հետևաբար` պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերի հիմքով` հանցանքների համակցությամբ, պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջնական պատժի մեջ հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկում 8 /ութ/ տարի ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի չափը` 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը։ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվվել է 2008 թվականի հուլիսի 16-ից` նրա նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրվանից։
Սույն ԵԷԴ/0084/01/10 քրեական գործով Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել։
Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ պատիժ նշանակելուց հետո նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից, վերացնելով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը, նրան ազատ արձակելով դատական նիստերի դահլիճից։
Նույն որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի և 9-րդ կետի 6-րդ ենթակետի հիմքով համաներումը ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի մասով չի կիրառվում։
Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,57գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ենթակա է ոչնչացման։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 156-158, 163, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով նրան
• ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և
• ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով։
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին պատժից ազատել։ Վերացնել ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը, և ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։
2. Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով նրան ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատիժը լրիվ գումարել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը, պատժի ժամկետին հաշվարկել ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատիժը կրելու ժամկետը հաշվել 16.07.2008թ., պատիժը կրելու է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,57գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0084/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 28-06-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0084/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 62201510 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն ՔԿՀ-ի անվտանգության բաժնի կրտսեր մասնագետ 02.03.2010թ. նույն հիմնարկության կալանավոր Ա. Սմբատյանից 35000 դրամ ստանալու վերաբերյալ նախնական համաձայնությամբ թիվ 5-րդ խուց փոխադրելու և վերջինիս իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 2,57 գրամ չորոցված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Ալֆրեդի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 266 Մաս 2 Կետ 3 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սմբատյան |
| Հայրանուն | Գագիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | դատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 28-06-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 29-06-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 29-06-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 29-06-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-07-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սմբատյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-08-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-08-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-09-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-12-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-01-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 31-05-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սմբատյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 31-05-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 31-05-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 31-05-2011 |
|---|---|
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 31-05-2011 |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0084/01/10 2011թ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ` Մեղադրող Աշոտ Նադոյան Ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյան Արթուր Սմբատյան Ամբաստանյալների պաշտպաններ Զոյա Հակոբյան Ռուզաննա Սիրեկանյան 2011 թվականի մայիսի 31-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի 1. Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի ծնված 18.12.1978թ. Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեք երեխա ծնված 26.03.2001թ., 19.04.2003թ. և 20.01.2005թ., նախկինում չդատված, աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, հաշվառված է Երևան, Նուբարաշեն վարչական շրջանի Գ-7 թաղամասի 21-րդ հողակտոր հասցեում, կալանքի տակ է 2010թ. մարտի 04-ից, ՀՀ ԱՆ «Վարդաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։ 2. Արթուր Գագիկի Սմբատյանի ծնված 16.06.1983թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխա ծնված 06.09.2004թ. և 07.01.2006թ., չի աշխատել, հաշվառված է Երևան, Ներքին Շենգավիթ թաղամասի 9-րդ փողոցի 67-րդ տանը, դատված՝ 1. Վայոց Ձորի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 31.07.2002թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2321-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, ազատվել է 18.09.2002թ. պայմանական-վաղաժամկետ 11 ամիս 18 օր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 49-րդ հոդվածի կարգով, դատվածությունը մարված է։ 2. Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, 3. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմունքով դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի հիմունքներով նշված դատավճռով նշանակված պատժին մասնակի գումարվել է Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նախորդ` Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2007 թվականի հունվարի 18-ի դատավճռով նշանակված 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկում պատժի` 9 /ինը/ ամիս 12 /տասներկու/ օր ազատազրկում պատժի չկրած մասից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի չափը` 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը։ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 2008 թվականի հուլիսի 16-ից, Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու օրվանից։ Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանը Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 28-ից։ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում 2008 թվականի լույս հուլիսի 14-ի գիշերը, նախնական համաձայնության գալով ՔԿՀ-ում պատիժը կրող այլ դատապարտյալների հետ, «Նուբարաշեն» ՔԿՀ տնտեսական բակից խմբով դիմել են փախուստի և գնացել Աբովյան քաղաք, որտեղ Տիգրան Մովսիսյանին վարձակալության տրված ՎԱԶ-2107 մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայի բեռնախցիկից գաղտնի հափշտակել են 150.000 ՀՀ դրամ արժողության գազի լիցքավորման բալոնը։ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի քննիչի վարույթում նշված փաստի առթիվ քննված թիվ 20111608 քրեական գործով Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և 18.07.2008թ. որոշմամբ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել է կալանավորումը։ Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 16.07.2008թ. ձերբակալման օրվանից։ Այնուհետև քրեական գործն իր վարույթ է ընդունել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության ԾՀՔ քննչական բաժինը, բազմադրվագ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Սմբատյանի և մյուսների ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով 03.07.2009թ. ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /քրեական գործ ԵԿԴ/0138/01/09/։ Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պահվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում` բժշկի նշանակմամբ։ Նշված խուցը գտնվել է ՔԿ հիմնարկի կալանավորներով բնակեցված 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում։ Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը 05.06.2008թ. մինչև դեպքի օրը ծառայել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, ունեցել է արդարադատության լեյտենանտի կոչում, հերթապահել է գրաֆիկով։ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի 02.03.2010թ. թիվ 61 հրամանի և դրա կատարման կապակցությամբ ստացած հրահանգավորման համաձայն կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը 2010 թվականի մարտի 02-ի առավոտյան ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի առավոտյան ժամը 09.00-ը ընդգրկող ժամանակահատվածում 24 ժամ տևողությամբ շուրջօրյա հերթապահություն պետք է իրականացներ ՔԿ հիմնարկի թիվ 1 մասնաշենքի 1-ին հարկում` սահմանված տարածքում պատիժը կրող դատապարտյալների նկատմամբ հսկողություն իրականացնելով իր պարտականությունների բնույթից բխող իշխանության ներկայացուցչի որոշակի կազմակերպական-տնօրինչական լիազորությունների շրջանակներում, որոնցով որպես օրվա հերթապահի նրան օժտել էր ՔԿ հիմնարկի ադմինիստրացիան։ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկում գտնվող տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում գտնվող ճաղապատ լուսամուտի ապակին հաճախակի դրսից ունեցած ազդեցության արդյունքում կոտրվել է։ Կոտրված հատվածը վերանորոգվել է, սակայն վերջին անգամ ապակին վերստին կոտրվել է դեպքից 4 օր առաջ` 26.02.2010թ.։ Օպերատիվ տեղեկատվություն ստանալով այն մասին, որ 02.03.2010թ. գիշերը սպասվում է կոտրված ապակու հատվածով կալանավորներին հանձնելու նպատակով թմրամիջոցի ներթափանցումը ՔԿ հիմնարկ, լուսամուտի կոտրված ապակին փոխելու համար նախաձեռնված աշխատանքները օպերատիվ նկատառումներով դադարեցվել են, ,,Նուբարաշեն,, ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության հանձնարարությամբ մի քանի աշխատակիցների միջոցով վարչական մասնաշենքում աշխատակիցների տեղաշարժը վերահսկելու նպատակով իրականացվել է անհրաժեշտ օպերատիվ դիտարկում։ Իրականացված դիտարկման արդյունքում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը 02.03.2010թ. ժամը 23.30-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկի միջանցքում կանգնեցրել է դեպի կալանավորների բնակելի զանգվածի 1-ին մասնաշենք տանող ուղղությամբ ընթացող, ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, գործով ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին և հետաքրքրվել նրանից, թե ու՞մ թույլտվությամբ է վերջինս լքել իր ծառայության վայրը և խախտելով սահմանված կարգը, մուտք գործել վարչական մասնաշենք և արդյոք այդ մասին նրա անմիջական ղեկավար, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ, փոխգնդապետ Անդրանիկ Խաչատրյանը, սահմանված կարգի համաձայն, տեղյա՞կ է, թե՞ ոչ։ Նշված հարցի կապակցությամբ ստանալով բացասական պատասխան, Վահան Գրիգորյանը Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկել է գնալ իր աշխատասենյակ, հրավիրել է օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին։ Նշված անձանց ներկայությամբ Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ ունեցած արգելված իրերը։ Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է իր համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած «MT BLUE SLIMS» տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի։ Ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել են նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և մեկ հատ թափանցիկ «զիպ» փականով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված։ Կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգվածի կապակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը հայտարարել է, որ այն թմրամիջոց է, թիվ 5 խցի դատապարտյալ, ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրություն ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխանցելու համար վերցրել է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից։ Թմրամիջոցը հայտնաբերելու փաստի առթիվ կազմվել է արձանագրություն, որն ստորագրել է նաև Գրիգոր Հարությունյանը։ Այնուհետև հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ կշռվել է յուրահատուկ հոտով կանաչ մանրացված զանգվածը, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ Դատաքիմիական փորձաքննությամբ պարզվել է, որ 2,61գրամ մաքուր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված, 2,57գրամ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։ Փաստի առթիվ 04.03.2010թ. ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 62201510 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 04.03.2010թ. Գրիգոր Հարությունյանը ձերբակալվել է, 05.03.2010թ. նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 06.03.2010թ. նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։ 04.06.2010թ. Արթուր Սմբատյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 28.06.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։ 2. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված բոլոր այն ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։ Դատարանն իր նախաձեռնությամբ հարցաքննել է նոր վկաներ, պահանջել, հետազոտել և քրեական գործին է կցել մի շարք փաստաթղթեր։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը պաշտոնատար անձ չի հանդիսացել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում, եղել է ընդամենը շարքային ծառայող` կրտսեր մասնագետ, 4 օրը մեկ հերթապահել է ՔԿ հիմնարկի բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում։ Ինքը թմրամիջոց չի իրացրել, դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին խղճալով, նրա բազմաթիվ աղերսներից հետո, նրա անձնական օգտագործման համար, քանի որ վերջինս հիվանդ անձնավորություն է, համաձայնվել է վարչական մասնաշենքից վերցնել և դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնել թմրամիջոցի պարունակությամբ ծխախոտի տուփը, սակայն օպերատիվ աշխատողները թմրամիջոցը հայտնաբերել են իր անձնական խուզարկությամբ, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի և հանձնել Արթուր Սմբատյանին։ Ինքը թմրամիջոցը վարչական շենքի մեջ գցած անձնավորությանը չի ճանաչել, նրա հետ հանցավոր կապի և համաձայնության մեջ չի գտնվել, ընդամենը ցանկացել է աջակցել հիվանդ դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին` վերջինիս օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում, քանի որ իր հերթապահության ընթացքում հնարավորություն ուներ բնակելի մասնաշենքից մուտք գործել վարչական մասնաշենք և Արթուր Սմբատյանի մատնանշած վայրից` կոտրված ապակու պատուհանի գոգից վերցներ ծխախոտի տուփը` թմրամիջոցի պարունակությամբ և այն փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին։ Իրեն մեղավոր է ճանաչել 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, զղջում է կատարածի համար։ Հատոր 1 Գ.Թ. 15-16, 36, 53, 66, 133-134, 140-142, 201, դատաքննության արձանագրություն Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հիվանդ է, ցավեր ունի, այն մեղմելու նպատակով, իր անձնական օգտագործման համար, իր վաղեմի ծանոթ ոմն Հրաչիկը ծխախոտի տուփի մեջ տեղադրելով, թմրամիջոց է գցել ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու անցքով և այդ մասին բջջային հեռախոսակապով հայտնել է իրեն։ Ինքը խնդրել է դեպքի օրը բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում հերթապահող կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին` բերել և իրեն տալ նշված թմրամիջոցը` իր օգտագործման համար, խոստանալով դրա համար վարձահատույց լինել նրան 35.000 ՀՀ դրամ վճարելով։ Սակայն թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ և առգրավվել է։ Ինքը զղջում է կատարած հանցանքի համար։ Հատոր 1 Գ.Թ. 20-21, 194-195, դատաքննության արձանագրություն Ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. Դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով որպես ապացույց ճանաչված հետևյալ փաստաթղթերով. 02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ նշված օրը ժամը 23.30-ին «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատասենյակ հրավիրված նույն հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը։ Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած «MT BLUE SLIMS» տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի։ Ծխախոտի տուփի մեջ առկա են եղել նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և «զիպ» փականով մեկ հատ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ եղել է կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված, որի կապակցությամբ Գ. Հարությունյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը հանդիսանում է թմրամիջոց, որը ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրության դիմաց, վերջինիս փոխանցելու համար, վերցրել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից։ Արձանագրությունը Գ. Հարությունյանը ստորագրել է, բովանդակության դեմ առարկություններ չի ունեցել։ Հատոր 1 Գ.Թ. 6, դատաքննության արձանագրություն Հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ 02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ հայտնաբերված կանաչ բուսական զանգվածն ունեցել է յուրահատուկ հոտ, կշռել է 2,9գրամ, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ Հատոր 1 Գ.Թ. 7-8 02.03.2010թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ խցի կալանավոր Արթուր Գագիկի Սմբատյանը ինքնակամ ներկայացրել է իրեն պատկանող «Fashion» տեսակի բջջային հեռախոսը` «Արմենտել» բաժանորդային քարտով։ Հատոր 1 Գ.Թ. 9-10 Գրիգոր Հարությունյանի 03.03.2010թ. ինքնագիր բացատրությամբ այն մասին, որ իր կինը վատառողջ է, ստանում է թանկարժեք բուժում, ընտանիքում միայն ինքն է աշխատում, իր աշխատավարձը չի բավարարում ընտանիքի ապրուստի և կնոջ բուժման ծախսերի համար, այդ պատճառով իր հերթափոխի ընթացքում` 02.03.2010թ. համաձայնվել է կալանավոր Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու պայմանով ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից վերցնել կոտրված ապակուց գցված ծխախոտատուփը, որի մեջ թմրամիջոց և 35.000 ՀՀ դրամ գումար կա, բերել և այն հանձնել իրեն, որի դիմաց որպես վարձատրություն կստանա ծխախոտի տուփում գտնված 35.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Նույն օրը ժամը 23.20-ի սահմաններում, առանց որևէ մեկին տեղյակ պահելու, լքել է իր աշխատանքի վայրը` թիվ 1 մասնաշենքը, գնացել է վարչական մասնաշենք, կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից վերցրել է դրված MT տեսակի ծխախոտի տուփը, այն թաքցրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ և վերադարձել է դեպի թիվ 1 մասնաշենք։ Սակայն վարչական շենքի ելքի դռան մոտ իրեն են մոտեցել ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ աշխատակիցները, իրեն հրավիրել են աշխատասենյակ և առաջարկել ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերն ու նյութերը։ Ինքը ներկայացրել է ծխախոտի տուփը, որի մեջ թափանցիկ փոքր պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ առկա է եղել մանրացված կանաչ գույնի բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է։ Նշված թմրամիջոցը կալանավոր Արթուր Սմբատյանը խնդրել էր իրեն հանձնել իր անձնական օգտագործման համար, Արթուր Սմբատյանի խոստացած գումարը ծխախոտի տուփի մեջ չի եղել։ Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է իր բացատրության մեջ, որ ինքը չի տեսել, թե ո՞վ է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտի տուփը բերել և դրել վարչական շենքի պատուհանի գոգին, երբ ինքը մոտեցել է պատուհանին, այն արդեն այնտեղ էր դրված, այն պատուհանագոգին է դրվել ՔԿՀ արտաքին տարածքից` կոտրված ապակու միջոցով։ Հատոր 1 Գ.Թ. 15-16 ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի աշխատանքային գրաֆիկով և 02.03.2010թ. «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պահպանության և հսկողության մասին թիվ 61 հրամանով այն մասին, որ թիվ 1 մասնաշենքի 01-ից մինչև 10 համարի կալանախցերի դատապարտյալների և կալանավորված անձանց նկատմամբ հսկողությունը 24 ժամ տևողությամբ` 2010թ. մարտի 02-ի ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի ժամը 09.00-ն հանձնարարվել է Գրիգոր Հարությունյանին։ Հատոր 1 Գ.Թ. 92-93 Դատաքիմիական փորձագետի 03.03.2010թ. թիվ 05701005 եզրակացության համաձայն` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ծխախոտատուփում թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնված 2,61գրամ մաքուր քաշով, յուրահատուկ հոտով կանաչավուն բուսական զանգվածը, դրա հաստատուն կշիռը որոշելու նպատակով, չորացվել է չորացնող պահարանում 1100C-ի պայմաններում։ Չորացումից հետո բուսական զանգվածի հաստատուն կշիռը կազմել է 2,57գրամ, այն հանդիսանում է «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։ Ծխախոտատուփում հայտնաբերված ծխախոտի 2 գլանակներում առկա են եղել թութուն ցեղի խոտաբույսերի տերևների մնացորդներ, որոնք թմրամիջոց չեն հանդիսանում։ Հատոր 1 Գ.Թ. 26-27, 28 Նախաքննական մարմնի 05.03.2010թ. որոշմամբ ծխախոտատուփում հայտնաբերված 2,57գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել է քրեական գործին։ Հատոր 1 Գ.Թ. 45 Տեղազննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 07.03.2010թ. ՀՀ ՀՔԾ ՀԿԳ քննիչը զննել է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի 1-ին հարկի միջանցքի վերջում գտնվող լուսամուտը, որի պատուհանագոգից 02.03.2010թ. Գրիգոր Հարությունյանը վերցրել է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտատուփը։ Արձանագրվել է, որ նշված լուսամուտը գտնվում է հատակից 80սմ բարձրության վրա, պատուհանագոգն ունի 31x126սմ չափսերը։ Դրսից լուսամուտն ունի մետաղյա ճաղավանդակ։ Լուսամուտը բաղկացած է երեք փեղկերից, որոնցից երկուսի ապակիներն ամբողջական ու անվնաս են։ Երրորդ փեղկի վերին ապակին ամբողջական ու անվնաս չէ, ստորին ձախ հատվածում ապակին կոտրված է, բացվածքը կազմել է 16x23սմ։ Ներսից լուսամուտագոգին և հատակին զննության պահին առկա են եղել կոտրված ապակու կտորներ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 73-74, 75 Վկա, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի նախկին գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 02.03.2010թ. ժամը 18.00-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես /Հովիկ/ Հակոբջանյանից հրահանգ է ստացել` մնալ աշխատանքի վայրում և օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանի հետ համագործակցել` քրեակատարողական հիմնարկի տարածք թմրամիջոց անցկացնելու մասին ստացված օպերատիվ տեղեկատվությունը ստուգելու համար։ Նշված տեղեկատվության համաձայն` թմրամիջոցը պետք է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաճյուղ փոխանցվեր առաջին հարկի միջանցքի վերջում` ԱԱԲ պետ Այվազյանի աշխատասենյակի մուտքի դռանը հարող հատվածում գտնվող լուսամուտի կոտրված ապակու բացվածքից։ Ստացված տեղեկատվության համաձայն` նշված վայրից թմրամիջոցը պետք է վերցներ և այն դատապարտյալների ու կալանավորված անձանց մասնաշենք տաներ ՔԿ հիմնարկի աշխատակից Գրիգոր Հարությունյանը։ Նշված օպերատիվ տեղեկատվության իրացման գծով նախատեսվել է, որպեսզի Արթուր Սահակյանը սպասի իր աշխատասենյակում, իսկ Վահան Գրիգորյանը մուտք գործի երկրորդ մասնաշենք և անհրաժեշտության դեպքում կապ պահպանի իր հետ։ Ժամը 23.15-ի սահմաններում ներքին հեռախոսակապով Վահան Գրիգորյանն իրեն տեղեկացրել է, որ Գրիգոր Հարությունյանը դուրս է եկել առաջին մասնաշենքից և հավանաբար քիչ անց մուտք է գործելու վարչական շենք։ Ինքը գնացել և ընտրել է համապատասխան վայր և թաքնվել է այնտեղ։ Իր թաքնված վայրը գտնվել է առաջին հարկի զուգարանի անմիջական հարևանությամբ։ Քիչ անց լսել է ինչ-որ մեկի ոտնաձայները, այնուհետև` զուգարանի դռան ձայնը։ Որոշ ժամանակ անց լսել է, որ քայլերի ձայնը լսվում է միջանցքի ուղղությամբ` դեպի միջանցքի վերջը` լուսամուտը, այնուհետև նշված անձը վերադարձել և մուտք է գործել զուգարան, ապա դուրս գալով` ուղղվել է դեպի վարչական շենքից միջանցք տանող դռան մոտ, լսել է դուռը բացվելու և փակվելու ձայնը։ Դրան հաջորդել է այն, որ լսել է Վահան Գրիգորյանի հարցը ինչ-որ մեկին, թե նա ի՞նչ գործ ունի վարչական շենքում։ Վերջինս պատասխանել է, որ գնացել է զուգարան, ինքը ձայնից հասկացել է, որ պատասխանողը Գրիգոր Հարությունյանն է։ Ինքը մոտեցել է նրանց, Վահան Գրիգորյանի առաջարկությամբ բարձրացել են նրա աշխատասենյակ։ Վահան Գրիգորյանը պարզել է, որ Գրիգոր Հարությունյանն իր աշխատանքի վայրը լքել և վարչական մասնաշենք է գնացել առանց իր անմիջական ղեկավարի` հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանի թույլտվության ու գիտության։ Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է Գրիգոր Հարությունյանին` դատարակել գրպանները և ներկայացնել իր մոտ գտնված արգելված իրերը կամ նյութերը։ Գևորգ Հարությունյանն այլայլվել է, դիմել է իրենց` իրեն փրկելու աղերսով, հայտնել է, որ առաջին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալներից Արթուր Սմբատյանն է իրեն խնդրել «բան անցկացնել»։ Գևորգ Հարությունյանը ներկայացրել է իր հագուստի տակ թաքցրած MT ծխախոտի տուփը` առանց փաթեթավորման, հայտնելով, որ տուփի մեջ «նարկոտիկ» կա, պետք է լիներ նաև 35.000 ՀՀ դրամ, որը պետք է վճարվեր իրեն` թմրամիջոցը ներս տանելու դիմաց, սակայն տուփի մեջ գումար չի եղել։ Ծխախոտի տուփի զննությամբ հայտնաբերվել է կանաչ բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է։ Վկան նույն ցուցմունքը պնդել է դատաքննության ժամանակ։ Հատոր 1 Գ.Թ. 47-48, դատաքննության արձանագրություն Դատարանի որոշմամբ որպես վկա հարցաքննված «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել, որ օպերատիվ տվյալ է ստացել այն մասին, որ ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու բացվածքից թմրամիջոց է գցվելու ներս, այն իր հերթափոխի ժամանակ 02.03.2010թ. երեկոյան վերցնելու է անվտանգության ապահովման կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը, տանելու է առաջին մասնաշենք և հանձնելու է 5-րդ խցի կալանավորներից մեկին։ Ստացված տվյալի մասին զեկուցել է ղեկավարությանը, օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը հանձնարարել է ստուգել օպերատիվ տվյալը, այդ կապակցությամբ ինքը և Արթուր Սահակյանը մնացել են աշխատանքի վայրում։ Ժ.2330-ի սահմաններում վարչական շենքում դեպի առաջին մասնաշենք տանող միջանցքում կանգնեցրել է ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին և նրան հրավիրել իր աշխատասենյակ, ուր կանչել է նաև գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին ու օրվա հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին։ Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ ինքը տեղյակ չի եղել և չի թույլատրել Գրիգոր Հարությունյանին` լքել իր աշխատանքի վայրը և անցնել վարչական մասնաշենք։ Իրականացվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկություն, նրան առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը։ Գրիգոր Հարությունյանը շփոթվել է, իր համազգեստի վերնաշապիկի տակից հանել է MT տեսակի ծխախոտի տուփը առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի։ Ծխախոտի տուփում առկա են եղել նույն տեսակի ծխախոտի երկու գլանակներ և մեկ հատ «զիպ» տեսակի փականով պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ, որի մեջ եղել է յուրահատուկ հոտով բուսական կանաչ գույնի մանրացված զանգված։ Գրիգոր Հարությունյանը խոստովանել է իրենց, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը թմրամիջոց է, այն վերցրել է վարչական մասնաշենքի կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով, վերջինիս հանձնելու համար, որի դիմաց ինքը Արթուր Սմբատյանից պետք է 35.000 ՀՀ դրամ փոխհատուցում ստանար։ Գրիգոր Հարությունյանը պատճառաբանել է, որ նման քայլի է դիմել իր ընտանիքի նյութական ծանր վիճակից դրդված։ Կանաչ զանգվածը կշռվել է, այն հետաքննիչի կողմից փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ Գրիգոր Հարությունյանն առարկություններ չի ունեցել, ստորագրել է արձանագրությունները։ Վկան նույն ցուցմունքը դատարանում պնդել է ամբաստանյալին առերես։ Դատաքննության արձանագրություն Դատարանի որոշմամբ որպես վկա հարցաքննված ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքից երկու-երեք օր առաջ օպերատիվ տվյալներ էին ստացվել, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թմրամիջոց վերցներ և փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին։ Այդ օրը ծառայությունը ուժեղացվել է, թողել են 2 օպերատիվ աշխատակից Վահան Գրիգորյանին և Արթուր Սահակյանին, որպեսզի նրանք հսկողություն սահմանեն, քանի որ ստացած տեղեկություններով հստակ չգիտեին, թե թմրամիջոցը որտեղ պետք է թողնեին, բայց գիտեին, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թողներ իր աշխատանքային ծառայությունը, դուրս գար վարչական մասնաշենք, այնտեղից վերցներ թմրամիջոցը և տաներ հանձներ Արթուր Սմբատյանին ու դրա դիմաց պետք է գումար ստանար։ Ժամը 19.30-ից 20.00-ի սահմաններում ինքը դուրս է եկել աշխատանքի վայրից և գնացել տուն, ՔԿ հիմնարկում մնացել են օպերատիվ բաժնի 2 աշխատակիցները։ Երեկոյան, կոնկրետ ժամը չի հիշում, իրեն զանգահարել և հայտնել են, որ Գրիգոր Հարությունյանին բռնել են բնակելի գոտի մտնելիս։ Հարցրել են` ի՞նչ կա գրպանումդ, ինչու՞ ես թողել ծառայությանդ վայրը, նա գրպանից հանել և ներկայացրել է ծխախոտի տուփով թմրամիջոցը։ Ինքը վերադարձել է ՔԿ հիմնարկ, հիմնարկության պետը նույնպես վերադարձել է, ինքն առանձին խոսել է Գրիգորի հետ, նա չի ժխտել, այլ խոստովանել է, ասելով. «ներողություն, էլ չեմ անի, փոքր երեխա ունեմ, օգնեք, այլևս չեմ անի, ճիշտ է, վերցրել էի, պետք է տանեի հանձնեի Արթուրին, 35.000 դրամը հլը չի տվել, պետք է հետո Արթուրը ինձ տար գումարը»։ Նույն խոսակցությունը տարվել է նաև հիմնարկի պետի հետ իր ներկայությամբ։ Կազմվել են համապատասխան արձանագրություններ, հայտնաբերվածն ուղարկվել է փորձաքննության, ստացվել է եզրակացության պատասխանն այն մասին, որ տուփում հայտնաբերվածը թմրամիջոց է։ Դատաքննության արձանագրություն Վկա, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենց վերակարգը, որի մեջ ընդգրկված է եղել նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, գրաֆիկով հերթապահել է յուրաքանչյուր 4-րդ օրը` 24 ժամ տևողությամբ, առավոտյան ժամը 900-ից մինչև հաջորդ օրը ժամը 900-ը։ Հերթապահությունն իրականացվել է ՔԿ հիմնարկի պետի համապատասխան հրամանով, նշանակվել են մասնաշենքերի և հարկերի պահպանություն և հսկողություն իրականացնող անձինք, ընդ որում` առաջին մասնաշենքի օրվա պատասխանատուն 02.03.2010թ.-03.03.2010թ. համար նշանակվել է ՔԿՀ անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը։ Քանի որ նշված մասնաշենքն առանձնահատկություն ունի` միաժամանակ մուտք է հանդիսանում քրեակատարողական հիմնարկի մյուս մասնաշենքեր տանող աստիճանավանդակի համար, այդ պատճառով, գործող կարգի համաձայն, նշանակվել է նաև մասնաշենքի պատասխանատուի օգնական, 02.03.2010թ. օգնականը հանդիսացել է անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Սուրեն Հակոբյանը։ Ավարտելով աշխատանքային օրվա ընթացքում կատարման ենթակա պարտականությունները` սկսել է հսկողական այցերը քրեակատարողական հիմնարկի մասնաշենքեր։ Ժամը 23-ի սահմաններում գտնվել է 3-րդ մասնաշենքում, երբ ներքին հեռախոսակապով զանգահարել է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը և հարցրել, թե արդյոք ինքը տեղյա՞կ է 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի` ծառայության վայրից բացակայելու մասին։ Ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, միաժամանակ հայտնել է, որ քիչ առաջ այցելել է նաև 1-ին մասնաշենք, Գ. Հարությունյանը եղել է ծառայության վայրում։ Լսելով պատասխանը` Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է շտապ այցելել իր աշխատասենյակ, ուր գնալով` տեսել է Վահան Գրիգորյանին, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանին, վերջինս եղել է խիստ հուզված վիճակում։ Ներկաներն իրեն ցուցադրել են «MT» տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա են եղել ծխախոտի 2 գլանակ և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթ` կանաչավուն, մանրացված բուսական զանգվածով։ Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է, որ նշված պարունակությամբ ծխախոտի տուփը փորձել է անցկացնել 1-ին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով, ներկաներից փրկություն է հայցել, վստահեցնելով, որ այլևս նման բան չի անելու։ Միաժամանակ փորձել է վստահեցնել, որ թմրամիջոցի փոխանցման փորձը կատարել է առաջին անգամ։ Ինքը խիստ զարմացել և հուզվել է, քանի որ ծառայության ընթացքում Գ. Հարությունյանն իրեն միշտ լավ է դրսևորել, և ինքը վերջինիցս երբեք հակաօրինական քայլ չի սպասել։ Ներկա է գտնվել համապատասխան արձանագրությունների կազմմանը, որոնց ճշտությունը հաստատել է ստորագրությամբ։ Վկա Անդրանիկ Խաչատրյանը միաժամանակ հայտնել է, որ հերթապահ խմբի իր գլխավորած հերթափոխի նախորդ` 2010թ. փետրվարի 26-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածի ծառայության ընթացքում` ժամը 1-ի սահմաններում, գտնվել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին հարկում` մուտքից քիչ հեռու տեղակայված հերթապահ մասում, երբ լսել է կոտրվող ապակուն բնորոշ ձայներ, որոնց ուղղությամբ վազելով` հայտնաբերել է, որ կոտրվել է նույն հարկի միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին` ստորին հատվածում։ Շենքից դուրս վազելով` արհեստական լուսավորության կիրառմամբ զննել է հարող տարածքը, սակայն ոչինչ չգտնելով` վերադարձել է։ Քանի որ կոտրված ապակու կտորները հայտնաբերել են միայն շենքի ներսում` լուսամուտի գոգին և հատակին, ենթադրել է, որ ապակին կոտրվել է դրսից ներս գործադրված ուժի ազդեցությամբ։ Տարածքում սահմանել է հսկողություն, հերթափոխը հանձնելիս կատարվածի մասին զեկուցել է անվտանգության ապահովման բաժնի պետին, այնուհետև` քրեակատարողական հիմնարկի պետի տեղակալին։ Հայտնել է նաև, որ նշված հերթափոխի ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատուն նույնպես եղել է Գրիգոր Հարությունյանը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 49-50, 80-81, դատաքննության արձանագրություն Վկա Դավիթ Ազատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի տնտեսական ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետը, փաստացի իրականացնում է շենքի պարետի պարտականությունները։ 2010 թվականի մարտի 02-ին ժամը 15.00-ի սահմաններում նկատել է, որ ՔԿՀ վարչական շենքի առաջին հարկում, տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի մոտ տնտեսվար Արամը ինչ-որ աշխատանքներ է կատարել։ Մոտենալով վերջինիս, նկատել է, որ տնտեսվար Արամը ցանկացել է փոխել նշված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին, գանգատվելով, որ ինչ-որ մեկը նշված ապակին նորից կոտրել է։ Քիչ անց տեղեկացել է, որ ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության պահանջով ապակին փոխելու աշխատանքները դադարեցվել են։ Այն բանից հետո, երբ բացահայտվել է ՔԿՀ կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցն անցկացնելու փորձը, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանից լսել է, որ այդ ապակին կոտրվել է նախորդ հերթափոխի գիշերը, որի մասին ինքը հայտնել է ղեկավարությանը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 79, դատաքննության արձանագրություն Վկա Սուրեն Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, 1993-ից 2006թ-ը, այնուհետև` 2009թ. դեկտեմբերի 25-ից ծառայել է քրեակատարողական համակարգում, զբաղեցրել ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնն ու ընդգրկված է եղել անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ խմբի 1-ին հերթափոխի կազմում, որի պատասխանատու հերթապահն է եղել Անդրանիկ Խաչատրյանը։ Նույն հերթափոխում ընդգրկված Գրիգոր Հարությունյանին ճանաչել է ծառայության բերումով, վերջինիս հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունեցել։ 2010թ. մարտի 2-ին Անդրանիկ Խաչատրյանի հրահանգով ծառայություն է կատարել` որպես «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի օգնական։ Ժամը 23-ի սահմաններում մուտք է գործել հերթապահի սենյակ, որտեղ գտնվող Գրիգոր Հարությունյանը, հայտարարելով, որ ցանկանում է զուգարան գնալ, բանալիով բացել է մետաղյա դռան փականը և դուրս է եկել մասնաշենքից դեպի վարչական շենքի ուղղությամբ։ Մասնաշենքը լքելու մասին Գրիգոր Հարությունյանը որևէ մեկին չի զեկուցել, դուրս գալուց առաջ որևէ դատապարտյալի կամ կալանավորի հետ չի խոսել։ Կարճ ժամանակ անց վերին հարկերում տեղակայված մասնաշենքերից 1-ին մասնաշենք է իջել օպերատիվ բաժնի աշխատակից Վահան Գրիգորյանը, նրանից մոտ 10-15 րոպե անց` պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը, ովքեր դուրս են եկել մասնաշենքից վարչական շենքի ուղղությամբ։ Որոշ ժամանակ անց օպերատիվ բաժնի աշխատակիցներն այցելել են 1-ին մասնաշենք և 5-րդ խցի խուզարկությամբ պատիժը կրող դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի մոտից հայտնաբերել բջջային հեռախոս։ Հերթափոխը հանձնելիս տեղեկացել է, որ օպերատիվ բաժնի աշխատակիցները Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերել են թմրամիջոց, որը վերջինս ձեռք է բերել վարչական շենքի 1-ին հարկի միջանցքի լուսամուտի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին տալու նպատակով։ Հայտնել է նաև, որ նշված լուսամուտի ապակին կոտրվել է իրենց նախորդ հերթափոխի 2010թ. փետրվարի 26-ի ծառայության ընթացքում։ Հայտնել է նաև, որ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների համար զուգարաններ կան բոլոր մասնաշենքերում` բացառությամբ 1-ինի և 2-րդի։ Նշված մասնաշենքերում ծառայություն կատարող աշխատակիցներն անհրաժեշտության դեպքում օգտվում են 1-ին մասնաշենքից վարչական շենք տանող ճանապարհին` քննչական սենյակների մոտ գտնվող զուգարանից, սակայն, ինչպես պարզել է հետագայում, Գրիգոր Հարությունյանը, անցնելով այդ հատվածը, դուրս է եկել միջանցք և մուտք գործել վարչական շենք, որից հետո էլ այլևս ծառայության վայր չի վերադարձել։ Հատոր 1 Գ.Թ. 188-189, դատաքննության արձանագրություն 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը։ Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով և վերլուծելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են գործով ամբաստանյալներ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։ Ընդ որում, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտնում է, որ դեռևս նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների և գործի փաստական հանգամանքների իրավական ոչ ճիշտ գնահատումը հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի փոխադրման և Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով օժանդակության հանցափորձը որակվել է որպես թմրամիջոցի իրացում, որպիսին ճիշտ չէ։ Դատարանը դա գնահատում է որպես առաջադրված մեղադրանքի և արարքի քրեաիրավական որակման անճշտություն, իսկ պաշտոնեական դիրքի չարաշահման վերաբերյալ նախաքննական մարմնի հիմնավորումները մեղադրական եզրակացության և որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ կրել են ընդհանուր բնույթ։ Վերոնշված հանգամանքներով էր պայմանավորված գործով բազմաթիվ դատական նիստեր հրավիրելու, նոր վկաներ հարցաքննելու, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի, որպես պաշտոնատար անձի, կարգավիճակը և լիազորությունների շրջանակը ճշտելու, դատարանի, մեղադրողի և պաշտպանական կողմի նախաձեռնությամբ նորմատիվ հիմքերի որոնումներն ու դրանց ձեռքբերումը, քանի որ ինչպես մեղադրական եզրակացության, այնպես էլ անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ նախաքննական մարմինը մատնացույց չի արել այն նորմատիվ ակտերը, որոնց դրույթների պահանջները շահադիտական դրդմամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից ուղղակի դիտավորությամբ խախտվել են։ Ձեռք բերված ապացույցներով պարզվել է, որ ինչպես ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքով, այնպես էլ ներգերատեսչական ակտերով քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետների կարգավիճակը, նրանց լիազորությունների շրջանակը և իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսանալու, կազմակերպական-տնօրինչական կամ վարչատնտեսական գործառույթներ ունենալու լիազորությունները ընդգրկված չեն։ ՀՀ արդարադատության նախարարության, ինչպես նաև քրեակատարողական վարչության և քրեակատարողական հիմնարկի պատասխաններով պարզվել է, որ նշված ներգերատեսչական նորմատիվ ակտերը գտնվում են մշակման փուլում։ Վերլուծելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, դատարանը, այնուամենայնիվ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները պետք է գնահատվեն ու որակվեն որպես իշխանության ներկայացուցիչ պաշտոնատար անձին վերապահված լիազորություններից ու բնույթից բխող գործունեություն, հետևյալ հիմքերի և հանգամանքների առկայության պայմաններում. ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության պետի 05.06.2008թ. թիվ 749-Ա հրամանով նշանակվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման կրտսեր մասնագետի պաշտոնին։ Մշտապես յուրաքանչյուր 4 օրը մեկ, այդ թվում` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի 02.03.2010թ. թիվ 61 հրամանի համաձայն, նա պարտավոր էր շուրջօրյա 24 ժամ տևողությամբ հերթապահել 02.03.2010թ. ժամը 9.00-ից մինչև 03.03.2010թ. ժամը 9.00-ը ընկած ժամանակահատվածում` քրեակատարողական հիմնարկի բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում` հսկելով 1-10-րդ խցերի դատապարտյալներին։ Նշված հրամանի կատարումն ապահովելու համար նրան, ինչպես նաև` մյուս հարկերի հերթապահներին, ՔԿ հիմնարկի ադմինիստրացիայի կողմից տրվել է համապատասխան հրահանգավորում։ Փաստորեն, քրեակատարողական հիմնարկի ադմինիստրացիան թիվ 61 հրամանով նշված 24 ժամվա ընթացքում բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում դատապարտյալների հետ տարվող կազմակերպական-տնօրինչական բնույթի իշխանական լիազորություններով օժտել է կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին, նրան համապատասխան հրահանգավորում է տրվել։ Վերջինիս հայտնի է եղել «Քրեակատարողական ծառայության մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 4-րդ կետի և 24-րդ հոդվածի պահանջներն այն մասին, որ պարտավոր է եղել ծառայության՝ հերթապահության ընթացքում ապահովել իրեն վերապահված պարտականությունների ճշգրիտ և ժամանակին կատարելը, վերադաս մարմինների և պաշտոնատար անձանց` սահմանված կարգով ընդունված հրամաններն ու որոշումները, տրված կարգադրություններն ու ցուցումները կատարելը։ Նրան միաժամանակ հայտնի է եղել նշված օրենքին կից ցանկի պահանջն այն մասին, որ արգելվել է չթույլատրված առարկաների, այդ թվում` թմրամիջոցների հանձնումը դատապարտյալներին։ Հերթապահության ընթացքում ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը գործել է` իր գործողություններով շահադիտական դրդումներով ուղղակի դիտավորությամբ խախտելով ՔԿ հիմնարկի պետի թիվ 61 հրամանի, ադմինիստրացիայի կողմից իրեն տրված հրահանգավորման և նշված օրենսդրական նորմերի պահանջները։ Թմրամիջոցը դատապարտյալ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու օժանդակության հանցափորձ կատարելով, հանդիսանալով ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, իր ծառայության բերումով դատապարտյալների հետ առնչվելու հատուկ լիազորություններով օժտված լինելով, գիտակցելով քրեակատարողական հիմնարկում իր աշխատանքային ու ծառայողական գործունեության բնույթը հանցավորության դեմ պայքարի բնագավառում, իր վերադասի կողմից իր հերթապահության ժամանակահատվածում օժտված լինելով իշխանության լիազորություններով, նա գործել է իր ծառայության շահերին հակառակ, ծառայողական պարտքի ու էության դեմ, դրանով իսկ ռեալ հեղինակազրկելով իշխանությանը, խաթարել ՔԿ հիմնարկի աշխատանքում սահմանված կարգն ու ռեժիմը, իշխանության և ՔԿ հիմնարկի շահերի համար առաջացնելով իրավական, ծառայողական, կարգապահական և բարոյական բնույթի լուրջ վնասներ և հետևանքներ։ Նշված գործողությունները կատարվել են ուղղակի դիտավորությամբ, հետևանքի հետ ունեն պատճառահետևանքային կապ, արտահայտվել են շահադիտական դրդումներով։ Գնահատելով իր կատարած հանցանքի` թմրամիջոցի փոխանցման օժանդակության փորձը կատարելիս ամբաստանյալ, ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանից դրամական փոխհատուցման` 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի ակնկալիքը, դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքը սոսկ դիսպոզիտիվ հատկանիշ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքի որակման համար որպես հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի բաղադրատարր՝ մոտիվ, քանի որ նշված դիտավորյալ հանցագործության` պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման մոտիվներից մեկն էլ շահադիտական շահագրգռվածությունն է, ինչպես նշված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասի դիսպոզիցիայում։ Նշված 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու ակնկալիքը ամենևին դեր չի կատարում տվյալ դեպքով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին թմրամիջոցը հանձնելու /փոխանցելու/ օժանդակության փորձը որպես թմրամիջոցի իրացում քրեաիրավական գնահատականի արժանացնելու հարցում, ինչպես ոչ իրավաչափ ձևով գնահատել է նախաքննական մարմինը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքի ապացուցված չլինելու բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ ընթացակարգի սահմաններում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածը սահմանել է, որ անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից։ Վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, ապահովելով գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտումը, ինչպես նաև` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, այդպիսիք մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալի, հիմք ընդունելով դատաքննությամբ հաստատված, գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությունը, դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացում տեղի չի ունեցել, այլ նա կատարել է թմրամիջոցը ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու համար փոխադրելու օժանդակության հանցափորձ, որն իր ավարտին չի հասցվել նրա կողմից անկախ հանգամանքներով` ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատողների կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մոտից հայտնաբերվելու պատճառով։ Այսինքն` ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքին, որի սանկցիայով նա պետք է դատապարտվի և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Վերոնշվածը դատարանը հիմնավորում է հետևյալով. ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կատարած հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ որակում տալու համար դատարանը անհրաժեշտ է համարում իրենց ամբողջության մեջ հաշվի առնել մի շարք փոխկապակցված գործոնների առկայությունը, մասնավորապես` հանցանքի կատարման մեխանիզմում ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի ունեցած դերը, այն փուլը, երբ նա ներգրավվել է հանցանքի կատարման մեջ, հանցագործության կատարման շարժառիթը և հանցավորի սուբյեկտիվ դիտավորությունը, գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված մյուս հանգամանքները։ Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը բազմիցս խնդրել է բերել և իր անձնական օգտագործման համար իրեն հանձնել ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի վերջում պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցված ծխախոտի տուփը` իր համար նախատեսված թմրամիջոցի պարունակությամբ, իր անձնական օգտագործման համար, դրա դիմաց խոստանալով վճարել 35.000 ՀՀ դրամ գումար։ Փաստորեն, թմրամիջոցի գտնվելու տեղի ու ժամանակի, այն պատուհանի կոտրված ապակուց արդեն ներս գցելու հանգամանքի, պատուհանի գոգին արդեն գտնվելու մասին ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին հայտնել է դատապարտյալ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը։ Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը թմրամիջոցն իրացնողին` այն ծխախոտի տուփով պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցողին, չի ճանաչել, նրա հետ անձնական անմիջական կամ հեռախոսային կապ չի ունեցել և նրա հետ հանցավոր համաձայնության չի եկել, իր գործողություններով թմրամիջոցի փաստացի տնօրինում, այն է` իրացում, չի իրականացրել, այլ միայն միջնորդավորված դեր է կատարել` իր պաշտոնական դիրքի և լիազորությունների չարաշահմամբ աջակցելով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի կողմից իր օգտագործման համար արդեն շենքում գտնված թմրամիջոցի ձեռքբերման օժանդակության հանցափորձին։ Օժանդակությունն արտահայտվել է նրանում, որ որպես օրվա հերթապահ, պաշտոնատար անձ իր մոտ ունենալով բնակելի 1-ին մասնաշենքից դեպի վարչական մասնաշենք տանող դռան բանալիները, ինչպես նաև` 1-ին հարկի դատապարտյալների հետ անարգել շփվելու հնարավորությունը, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը վերացրել է քրեակատարողական հիմնարկի ռեժիմից բխող արգելքները` իր տրամադրության տակ եղած բանալիների օգտագործմամբ կարողացել է մուտք գործել վարչական մասնաշենք և վերցրած թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի, և եթե իրենից անկախ պատճառներով հանցանքը չբացահայտվեր օպերատիվ կազմի կողմից, կկարողանար թմրամիջոցը հանձնել պատիժը կրող թիվ 5 խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին։ Հանցագործության բացահայտումն իր հերթին հնարավորություն չի տվել ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին ձեռք բերել իր համար փոխադրվող թմրամիջոցը` իրենից անկախ հանգամանքներով։ Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պատիժը կրել է հոգեկան հիվանդների և նևրոզներով տառապող անձանց թիվ 5 խցում, գտնվել է բժշկական հսկողության տակ, Գրիգոր Հարությունյանը հավատացել է Արթուր Սմբատյանին, որ թմրամիջոցը նրա օգտագործման համար է` ցավերը մեղմացնելու համար և քանի որ ինքն էլ նյութապես ծանր վիճակում է գտնվել` իր խնամքին գտնված երեք մանկահասակ երեխաներին և հիվանդ կնոջը խնամելու համար բավարար միջոցներ չի ունեցել, գայթակղվել է ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` թմրամիջոցի տեղափոխման ու նրան հանձնելուն օժանդակելու համար 35.000 ՀՀ դրամով վարձահատույց լինելու նրա առաջարկից, գնացել և վերցրել է թմրամիջոցը։ Ինչպես նշվեց, դրամական փոխհատուցման ակնկալիքը վերաբերում է միայն հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմին` մոտիվին։ Քանի որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, որպես միջնորդ, գործել է թմրամիջոցը ձեռք բերողի շահերից և սուբյեկտիվ դիտավորություն է ունեցել բացառապես աջակցել Արթուր Սմբատյանի կողմից թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, հետևաբար նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես թմրամիջոցի ձեռքբերման հանցակցության` օժանդակության հանցափորձ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հիմքով` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խոչընդոտները վերացնելով և դա նախապես խոստացված է եղել, որպիսին առկա է կոնկրետ դեպքով։ Կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից Արթուր Սմբատյանին հանձնելու օժանդակությունը ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները բացահայտվել են, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել և հանձնել Արթուր Սմբատյանին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։ Իրացումը ենթադրում է թմրամիջոցի վաճառքը, նվիրատվությունը, փոխանակումը, որպիսին կոնկրետ դեպքով առկա չէ։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման սահմանադրական գործառույթին համապատասխան, արտահայտելով իր իրավական դիրքորոշումը, նույնանման գործերով դատական պրակտիկայի ճիշտ ձևավորման համար 23.12.2010թ. ԵԷԴ/0125/01/09 քրեական գործով Անդրանիկ Ասլանյանի վերաբերյալ գործով կայացրել է նախադեպային որոշում, որը ՀՀ դատական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով` նույնանման փաստական հանգամանքների առկայության առումով, սույն գործով ունի նախադեպային արժեք և պարտադիր է դատարանի համար։ Տվյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ. ա/ սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով, բ/ սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով, գ/ առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի, դ/ միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը։ Ընդ որում, կախված այն հանգամանքից, թե կոնկրետ որ դերակատարի` իրացնողի, թե ձեռք բերողի շահերից ելնելով է գործում միջնորդը, նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես իրացման կամ ձեռքբերման հանցակցություն։ Վերոնշվածի հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է պատիժ կիրառվի։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են ամբաստանյալների անձնավորությունն ու կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մասով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, առկա չեն, իսկ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի մասով որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարվում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, այն է` դիտավորությամբ հանցանք կատարելը` ունենալով դատվածություն նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։ Քրեական գործով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մասով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են համարվում նրա խնամքին մինչև 14 տարեկան` 26.03.2001թ., 19.04.2003թ. և 20.01.2005թ. ծնված երեք երեխաներ ունենալը, ընտանիքի միակ կերակրողը հանդիսանալը, կնոջ վատառողջությունը, հանցանքը կյանքի ծանր հանգամանքների զուգորդման` ընտանիքի սոցիալական ծանր վիճակի ազդեցության տակ կատարելը, անկեղծորեն զղջալը կատարած հանցանքի համար, դրական բնութագրվելը։ Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի մասով դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում ամբաստանյալի առողջական վիճակը, այն, որ նա տառապում է «Քրոնիկական հեպատիտ C, դեմքի այտուց անհայտ էթիոլոգիայի» ախտորոշմամբ, խոստովանել է կատարած հանցագործությունը, դրանով իսկ աջակցելով հանցագործության մյուս մասնակցին մերկացնելուն, անկեղծորեն զղջացել է կատարած հանցանքի համար, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան` 09.06.2004թ. և 07.01.2006թ. ծնված երկու երեխաներ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ գործով ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյանի և Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է ամբաստանյալներին ուղղելու և նրանց կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, դատարանը տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյանի և Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։ Դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կատարած հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքը` միջին ծանրության հանցագործություն, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ քրեական պատիժ նշանակելիս անհրաժեշտ է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջներով` պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ Միաժամանակ դատարանը պատիժ նշանակելիս ամբաստանյալներ Գրիգոր Հարությունյանի և Արթուր Սմբատյանի մասով հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջը չավարտված հանցագործությունների, մասնավորապես` հանցափորձի համար, այն մասին, որ հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը սույն գործով հանցանքը կատարել է նախքան նախորդ` ԵԿԴ/0138/01/09 քրեական գործով դատավճիռ կայացնելը, հետևաբար` պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերի հիմքով` հանցանքների համակցությամբ, պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջնական պատժի մեջ հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկում 8 /ութ/ տարի ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի չափը` 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը։ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվվել է 2008 թվականի հուլիսի 16-ից` նրա նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրվանից։ Սույն ԵԷԴ/0084/01/10 քրեական գործով Արթուր Սմբատյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել։ Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ պատիժ նշանակելուց հետո նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նրան ազատել պատժից, վերացնելով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը, նրան ազատ արձակելով դատական նիստերի դահլիճից։ Նույն որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի և 9-րդ կետի 6-րդ ենթակետի հիմքով համաներումը ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի մասով չի կիրառվում։ Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,57գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ենթակա է ոչնչացման։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 156-158, 163, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով նրան • ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և • ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով։ Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին պատժից ազատել։ Վերացնել ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը, և ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։ 2. Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով նրան ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատիժը լրիվ գումարել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը, պատժի ժամկետին հաշվարկել ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատիժը կրելու ժամկետը հաշվել 16.07.2008թ., պատիժը կրելու է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,57գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։ Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 31-05-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 01-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 223 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 123 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 124 թերթ, 4-րդ հատորը՝ 183 թերթ։ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 06-07-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 223 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 123 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 124 թերթ, 4-րդ հատորը՝ 183 թերթ։ |
| ՈՒր(դատարան) | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Ելքի գրության համարը | Ե-7311/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 07-07-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 21-10-2011 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 24-10-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 25-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 223 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 123 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 124 թերթ, 4-րդ հատորը՝ 300 թերթ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 27-10-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 223 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 123 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 124 թերթ, 4-րդ հատորը՝ 300 |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0084/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 28-06-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 28-06-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Նադոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գրիգոր Հարությունյան մյուսը` Արթուր Սմբատյան Արթուր Գագիկի Սմբատյան Բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի /ՀՀ քր. օր-ի 308 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից վերաորակվել է ՀՀ քր.օր-ի 34-38-268 հոդվածի 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 1 տարի 9 ամիս ժամկետով , ՀՀ ԱԺ <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժից / վերաբերյալ 31.05.2011թ. դատավճիռը` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308 հոդ. 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ՀՀ քր.օր-ի 34-38-268 հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասով : Գրիգոր Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308 հոդ. 1-ին մասով : ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 7 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ , ՀՀ քր.օր. 308 հոդ. 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կանոններով Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ : Արթուր Սմբատյան մյուսը` Գրիգոր Հարությունյան Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյան Բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արթուր Գագիկի Սմբատյանի /ՀՀ քր. օր-ի ՀՀ քր.օր. 34-268 հոդվածի 1-ին մասով - ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով գումարելով նախորդ` 11.04.2011թ. թիվ ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված ազատազրկում 8 տարի ժամկետով , վերջնական պատիժ - ազատազրկում 8 տարի 6 ամիս ժամկետով` գույքի 1/2 բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանգագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 ՀՀ դրամը / վերաբերյալ 31.05.2011թ. դատավճիռը և սահմանել ավելի մեղմ պատիժ |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 29-06-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 07-07-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ամբաստանյալների վիճակագրական քարտերը: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 15-07-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-07-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 15-07-2011 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-08-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-08-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սմբատյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԷԴ/0084/01/10 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 11 օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՆԱԴՈՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Զ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ Ռ.ՍԻՐԵԿԱՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Գ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ Ա.ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը 2010 թվականի մարտի 04-ին հարուցված թիվ 62201510 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում. 2010 թվականի մարտի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2010 թվականի հունիսի 04-ին որոշում է կայացվել Արթուր Գագիկի Սմբատյանին ՀՀ քր. օր-ի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2010 թվականի հունիսի 22-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճռով. Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ է կիրառվել` դատապարտելով նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը պատժից ազատվել է: Վերացվել է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը և ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճից: Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ է կիրառվել` դատապարտելով նրան ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատիժը լրիվ գումարվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, որը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի չափը 5.075.500 /հինգ միլիոն յոթանասունհինգ հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամը, պատժի ժամկետին հաշվարկվել է ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 16.07.2008թ., պատիժը կրելու է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Վճռվել է նաև. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 2,57 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել մեղադրողը և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանը: Մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկություններ է ներկայացրել ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի շահերի պաշտպանը: Գործի փաստական հանգամանքները. Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանը Արարատի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 18.01.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 28-ից: ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում 2008 թվականի լույս հուլիսի 14-ի գիշերը, նախնական համաձայնության գալով ՔԿՀ-ում պատիժը կրող այլ դատապարտյալների հետ, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ տնտեսական բակից խմբով դիմել են փախուստի և գնացել Աբովյան քաղաք, որտեղ Տիգրան Մովսիսյանին վարձակալության տրված ՎԱԶ-2107 մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայի բեռնախցիկից գաղտնի հափշտակել են 150.000 ՀՀ դրամ արժողության գազի լիցքավորման բալոնը: Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի քննիչի վարույթում նշված փաստի առթիվ քննված թիվ 20111608 քրեական գործով Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է նախաքննական մարմնի միջնորդությունը և 18.07.2008թ. որոշմամբ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել է կալանավորումը: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 16.07.2008թ. ձերբակալման օրվանից: Այնուհետև, քրեական գործն իր վարույթ է ընդունել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի քննչական վարչության ԾՀՔ քննչական բաժինը, բազմադրվագ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Սմբատյանի և մյուսների ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով 03.07.2009թ. ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /քրեական գործ ԵԿԴ/0138/01/09/: Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պահվել է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում` բժշկի նշանակմամբ: Նշված խուցը գտնվել է ՔԿ հիմնարկի կալանավորներով բնակեցված 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում: Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանը 05.06.2008թ. մինչև դեպքի օրը ծառայել է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, ունեցել է արդարադատության լեյտենանտի կոչում, հերթապահել է գրաֆիկով: ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի պետի 02.03.2010թ. թիվ 61 հրամանի և դրա կատարման կապակցությամբ ստացած հրահանգավորման համաձայն կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը 2010 թվականի մարտի 02-ի առավոտյան, ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի առավոտյան ժամը 09.00-ը ընդգրկող ժամանակահատվածում 24 ժամ տևողությամբ շուրջօրյա հերթապահություն պետք է իրականացներ ՔԿ հիմնարկի թիվ 1 մասնաշենքի 1-ին հարկում` սահմանված տարածքում պատիժը կրող դատապարտյալների նկատմամբ հսկողություն իրականացնելով իր պարտականությունների բնույթից բխող իշխանության ներկայացուցչի որոշակի կազմակերպական-տնօրինչական լիազորությունների շրջանակներում, որոնցով որպես օրվա հերթապահի նրան օժտել էր ՔԿ հիմնարկի ադմինիստրացիան: ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկում գտնվող տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում գտնվող ճաղապատ լուսամուտի ապակին հաճախակի դրսից ունեցած ազդեցության արդյունքում կոտրվել է: Կոտրված հատվածը վերանորոգվել է, սակայն վերջին անգամ ապակին վերստին կոտրվել է դեպքից 4 օր առաջ` 26.02.2010թ.: Օպերատիվ տեղեկատվություն ստանալով այն մասին, որ 02.03.2010թ. գիշերը սպասվում է կոտրված ապակու հատվածով կալանավորներին հանձնելու նպատակով թմրամիջոցի ներթափանցումը ՔԿ հիմնարկ, լուսամուտի կոտրված ապակին փոխելու համար նախաձեռնված աշխատանքները օպերատիվ նկատառումներով դադարեցվել են, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության հանձնարարությամբ մի քանի աշխատակիցների միջոցով վարչական մասնաշենքում աշխատակիցների տեղաշարժը վերահսկելու նպատակով իրականացվել է անհրաժեշտ օպերատիվ դիտարկում: Իրականացված դիտարկման արդյունքում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը 02.03.2010թ. ժամը 23.30-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի 1-ին հարկի միջանցքում կանգնեցրել է դեպի կալանավորների բնակելի զանգվածի 1-ին մասնաշենք տանող ուղղությամբ ընթացող, ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, գործով ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին և հետաքրքրվել նրանից, թե ում թույլտվությամբ է վերջինս լքել իր ծառայության վայրը և խախտելով սահմանված կարգը, մուտք գործել վարչական մասնաշենք և արդյոք այդ մասին նրա անմիջական ղեկավար, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ, փոխգնդապետ Անդրանիկ Խաչատրյանը, սահմանված կարգի համաձայն, տեղյակ է, թե ոչ: Նշված հարցի կապակցությամբ ստանալով բացասական պատասխան, Վահան Գրիգորյանը Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկել է գնալ իր աշխատասենյակ, հրավիրել է օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին: Նշված անձանց ներկայությամբ Գրիգոր Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ ունեցած արգելված իրերը: Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է իր համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած ՚MT BLUE SLIMSՙ տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի: Ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել են նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և մեկ հատ թափանցիկ ՚զիպՙ փականով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված: Կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգվածի կապակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը հայտարարել է, որ այն թմրամիջոց է, թիվ 5 խցի դատապարտյալ, ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրություն ստանալու ակնկալիքով վերջինիս փոխանցելու համար վերցրել է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից: Թմրամիջոցը հայտնաբերելու փաստի առթիվ կազմվել է արձանագրություն, որը ստորագրել է նաև Գրիգոր Հարությունյանը: Այնուհետև հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ կշռվել է յուրահատուկ հոտով կանաչ մանրացված զանգվածը, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է: Դատաքիմիական փորձաքննությամբ պարզվել է, որ 2,61 գրամ մաքուր քաշով բուսական զանգվածը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված, 2,57 գրամ հաստատուն քաշով ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց: Նախաքննական մարմինը Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ու 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել ու պահել զգալի չափի ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց, և շարաշահել է պաշտոնեական լիազորությունները, պաշտոնեական դիրքն օգտագործել է ծառայության շահերին հակառակ` շահադիտական ու անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, որն էական վնաս է պատճառել կազմակերպությունների իրավունքներին ու օրինական շահերին, ինչպես նաև հասարակության և պետության օրինական շահերին, որն արտահայտվել է հետևյալում. Հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտագության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, ծառայողական պարտականությունների իրականացման ժամանակ պարտավոր լինելով պահպանության չընդունել որևէ առարկա, խցեր չփոխանցել առարկաներ, հագուստ, սննդամթերք, գրություն, ոչ ծառայողական կապերի մեջ չմտնել պահպանվող անձանց հետ, հանդիսանալով քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու` Գրիգոր Հարությունյանը 2010թ. մարտի 2-ին, քրեակատարողական հիմնարկի նույն մասնաշենքում կալանքի տակ պահվող Արթուր Սմբատյանից 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու վերաբերյալ նախնական համաձայնությամբ, նույն օրը կալանավորվածներին պահելու վայր հանդիսացող ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5-րդ խուց փոխադրելու և վերջինիս իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 2.57 գրամ ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց` էական վնաս պատճառելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության իրավունքներին ու օրինական շահերին, ինչպես նաև հասարակության և պետության օրինական շահերին: Զգալի չափի` 2.57 գրամ ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցներ պարունակող փաթեթը նույն օրը հայտնաբերվել և առգրավվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական զննմամբ: Նախաքննական մարմինը Արթուր Գագիկի Սմբատյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, ուղղակի դիտավորությամբ կատարել է հանցանք կատարելուն` առանց իրացնելու նպատակի, զգալի չափերով ՚Չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելուն և պահելուն, անմիջականորեն ուղղված գործողություններ, որոնք ավարտին չեն հասցվել նրա կամքից անկախ հանգամանքներով, ինչն արտահայտվել է հետևյալում. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 2.5 տարվա ազատազրկման դատապարտված Արթուր Սմբատյանը, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի թիվ 5 խցում պատիժը կրելու ընթացքում գործածելու նպատակով ՚Մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, նույն մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, խոստացել է 2010թ. մարտի 02-ին նշված տեսակի թմրամիջոցը կալանավորվածներին պահելու վայր հանդիսացող ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5-րդ խուց փոխադրելու և իրեն իրացնելու դիմաց վճարել 35.000 ՀՀ դրամ, սակայն իրացնելու նպատակով ձեռք բերված ու պահված 2.57 գրամ ՚Չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցը Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ նույն օրը հայտնաբերվելու և առգրավվելու հետևանքով հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել: Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորվաած է, իսկ ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտել է, որ դեռևս նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների և գործի փաստական հանգամանքների իրավական ոչ ճիշտ գնահատումը հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի փոխադրման և Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով օժանդակության հանցափորձը որակել է որպես թմրամիջոցի իրացում, որպիսին ճիշտ չէ: Դատարանը հաստատված է համարել այն, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացում տեղի չի ունեցել, այլ նա կատարել է թմրամիջոցն ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու համար փոխադրելու օժանդակության հանցափորձ, որն իր ավարտին չի հասցվել նրա կողմից անկախ հանգամանքներով` ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատողների կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մոտից հայտնաբերվելու պատճառով: Այսինքն` ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքին: Միաժամանակ դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները պետք է գնահատվեն ու որակվեն նաև որպես իշխանության ներկայացուցիչ պաշտոնատար անձին վերապահված լիազորություններից ու բնույթից բխող գործունեություն: Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. մայիսի 31-ի դատավճիռը` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասով, բեկանել: Գրիգոր Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 7 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով Գրիգոր Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 8 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ, հետևյալ հիմնավորումներով. Գտնում է, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու հետևանքով ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը և կայացվել է մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասին անհիմն դատավճիռ: Թեև նախաքննության և դատաքննության ընթացքում Գրիգոր Հարությունյանը, փորձելով պաշտպանվել առաջադրված մեղադրանքից, տարաբնույթ պատճառաբանություններ է ներկայացրել, այնուամենայնիվ, դրանք հերքվել, վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է իր իսկ մասնակի խոստովանական ցուցմունքներով, Արթուր Սմբատյանի լիովին խոստովանական ցուցմունքներով, ապացույց ճանաչված նրանց բացատրություններով, վկաներ Արթուր Սահակյանի, Անդրանիկ խաչատրյանի, Դավիթ Ազատյանի, Սուրեն Հակոբյանի, Վահան Գրիգորյանի, Հովհաննես Հակոբջանյանի ցուցմունքներով, քրեական գործում առկա և հետազոտված զեկուցագրերով, անձնական և խցի խուզարկությունների արձանագրություններով, փորձագետի թիվ 057001005 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց հանդիսացող թմրամիջոցով, զննման արձանագրությամբ, Գրիգոր Հարությունյանի պաշտոնեական պարտականությունների վերաբերյալ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի պետի կողմից տրված գրությամբ և կից իրավական ակտերի պատճեններով, ինչպես նաև քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու արդյունքում 2011թ. մայիսի 31-ի դատավճռով Գրիգոր Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268 հոդվածի 1-ին մասով, թույլ է տվել դատական սխալ, գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում հետազոտված ապացույցներին, չի կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը, որը ենթակա էր կիրառման, դատարանը սխալ է մեկնաբանել քրեական օրենքը, կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ, 38-րդ և 268-րդ հոդվածները, որոնք ենթակա չէին կիրառման, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը: Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը և սահմանել ավելի մեղմ պատիժ, հետևյալ հիմնավորումներով. Բողոքարկում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածով ազատազրկում 6 ամսվա դեմ, քանի որ ունի մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ` խնամքին են երկու անչափահաս երեխաները, ցմահ 2-րդ կարգի հաշմանդամ հայրը և ինքն ունի մի շարք հիվանդություններ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ: Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308 հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը պաշտոնատար անձ չի հանդիսացել ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում, եղել է ընդամենը շարքային ծառայող` կրտսեր մասնագետ, 4 օրը մեկ հերթապահել է ՔԿ հիմնարկի բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում: Ինքը թմրամիջոց չի իրացրել, դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին խղճալով, նրա բազմաթիվ աղերսներից հետո, նրա անձնական օգտագործման համար, քանի որ վերջինս հիվանդ անձնավորություն է, համաձայնվել է վարչական մասնաշենքից վերցնել և դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնել թմրամիջոցի պարունակությամբ ծխախոտի տուփը, սակայն օպերատիվ աշխատողները թմրամիջոցը հայտնաբերել են իր անձնական խուզարկությամբ, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի և հանձնել Արթուր Սմբատյանին: Ինքը թմրամիջոցը վարչական շենքի մեջ գցած անձնավորությանը չի ճանաչել, նրա հետ հանցավոր կապի և համաձայնության մեջ չի գտնվել, ընդամենը ցանկացել է աջակցել հիվանդ դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին` վերջինիս օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում, քանի որ իր հերթապահության ընթացքում հնարավորություն ուներ բնակելի մասնաշենքից մուտք գործել վարչական մասնաշենք և Արթուր Սմբատյանի մատնանշած վայրից` կոտրված ապակու պատուհանի գոգից վերցներ ծխախոտի տուփը թմրամիջոցի պարունակությամբ և այն փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին: Իրեն մեղավոր է ճանաչել 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, զղջում է կատարածի համար: Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակված և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակված արարքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը գործի քննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հիվանդ է, ցավեր ունի, այն մեղմելու նպատակով, իր անձնական օգտագործման համար, իր վաղեմի ծանոթ ոմն Հրաչիկը ծխախոտի տուփի մեջ տեղադրելով, թմրամիջոց է գցել ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու անցքով և այդ մասին բջջային հեռախոսակապով հայտնել է իրեն: Ինքը խնդրել է դեպքի օրը բնակելի 1-ին մասնաշենքի 1-ին հարկում հերթապահող կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին` բերել և իրեն տալ նշված թմրամիջոցն իր օգտագործման համար, խոստանալով դրա համար վարձահատույց լինել նրան 35.000 ՀՀ դրամ վճարելով: Սակայն թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ և առգրավվել է: Ինքը զղջում է կատարած հանցանքի համար: 02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ նշված օրը ժամը 23.30-ին ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատասենյակ հրավիրված նույն հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը: Գրիգոր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ թաքցրած ՚MT BLUE SLIMSՙ տեսակի ծխախոտի տուփ` առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի: Ծխախոտի տուփի մեջ առկա են եղել նույն մակնիշի ծխախոտի 2 գլանակներ և ՚զիպՙ փականով մեկ հատ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ եղել է կանաչ գույնի մանրացված բուսական զանգված, որի կապակցությամբ Գ.Հարությունյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը հանդիսանում է թմրամիջոց, որը ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի խնդրանքով 35.000 ՀՀ դրամ վարձատրության դիմաց, վերջինիս փոխանցելու համար, վերցրել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից: Արձանագրությունը Գ.Հարությունյանը ստորագրել է, բովանդակության դեմ առարկություններ չի ունեցել /հ. 1, գ.թ. 6/: Հետաքննիչի կողմից Գրիգոր Հարությունյանի մասնակցությամբ 02.03.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ հայտնաբերված կանաչ բուսական զանգվածն ունեցել է յուրահատուկ հոտ, կշռել է 2,9 գրամ, այն փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է /հ. 1, գ.թ. 7-8/: 02.03.2010թ. ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի թիվ 5 խցում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ խցի կալանավոր Արթուր Գագիկի Սմբատյանը ինքնակամ ներկայացրել է իրեն պատկանող ՚Fashionՙ տեսակի բջջային հեռախոսը` ՚Արմենտելՙ բաժանորդային քարտով /հ. 1, գ.թ. 9-10/: Գրիգոր Հարությունյանի 03.03.2010թ. ինքնագիր բացատրությամբ այն մասին, որ իր կինը վատառողջ է, ստանում է թանկարժեք բուժում, ընտանիքում միայն ինքն է աշխատում, իր աշխատավարձը չի բավարարում ընտանիքի ապրուստի և կնոջ բուժման ծախսերի համար, այդ պատճառով իր հերթափոխի ընթացքում` 02.03.2010թ. համաձայնվել է կալանավոր Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` 35.000 ՀՀ դրամ ստանալու պայմանով ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի միջանցքի վերջին պատուհանի գոգից վերցնել կոտրված ապակուց գցված ծխախոտատուփը, որի մեջ թմրամիջոց և 35.000 ՀՀ դրամ գումար կա, բերել և այն հանձնել իրեն, որի դիմաց որպես վարձատրություն կստանա ծխախոտի տուփում գտնված 35.000 ՀՀ դրամ գումարը: Նույն օրը, ժամը 23.20-ի սահմաններում, առանց որևէ մեկին տեղյակ պահելու, լքել է իր աշխատանքի վայրը` թիվ 1 մասնաշենքը, գնացել է վարչական մասնաշենք, կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից վերցրել է դրված MT տեսակի ծխախոտի տուփը, այն թաքցրել է համազգեստի վերնաշապիկի տակ և վերադարձել է դեպի թիվ 1 մասնաշենք: Սակայն վարչական շենքի ելքի դռան մոտ իրեն են մոտեցել ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ աշխատակիցները, իրեն հրավիրել են աշխատասենյակ և առաջարկել ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերն ու նյութերը: Ինքը ներկայացրել է ծխախոտի տուփը, որի մեջ թափանցիկ փոքր պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ առկա է եղել մանրացված կանաչ գույնի բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է: Նշված թմրամիջոցը կալանավոր Արթուր Սմբատյանը խնդրել էր իրեն հանձնել իր անձնական օգտագործման համար, Արթուր Սմբատյանի խոստացած գումարը ծխախոտի տուփի մեջ չի եղել: Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է իր բացատրության մեջ, որ ինքը չի տեսել, թե ով է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտի տուփը բերել և դրել վարչական շենքի պատուհանի գոգին, երբ ինքը մոտեցել է պատուհանին, այն արդեն այնտեղ էր դրված, այն պատուհանագոգին է դրվել ՔԿՀ արտաքին տարածքից` կոտրված ապակու միջոցով /հ. 1, գ.թ. 15-16/: ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի աշխատանքային գրաֆիկով և 02.03.2010թ. ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի պահպանության և հսկողության մասին թիվ 61 հրամանով այն մասին, որ թիվ 1 մասնաշենքի 01-ից մինչև 10 համարի կալանախցերի դատապարտյալների և կալանավորված անձանց նկատմամբ հսկողությունը 24 ժամ տևողությամբ` 2010թ. մարտի 02-ի ժամը 09.00-ից մինչև մարտի 03-ի ժամը 09.00-ը հանձնարարվել է Գրիգոր Հարությունյանին /հ. 1, գ.թ. 92-93/: Դատաքիմիական փորձագետի 03.03.2010թ. թիվ 05701005 եզրակացության համաձայն` Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ծխախոտատուփում թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթում գտնված 2,61 գրամ մաքուր քաշով, յուրահատուկ հոտով կանաչավուն բուսական զանգվածը, դրա հաստատուն կշիռը որոշելու նպատակով, չորացվել է չորացնող պահարանում 1100 C-ի պայմաններում: Չորացումից հետո բուսական զանգվածի հաստատուն կշիռը կազմել է 2,57 գրամ, այն հանդիսանում է ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոց: Ծխախոտատուփում հայտնաբերված ծխախոտի 2 գլանակներում առկա են եղել թութուն ցեղի խոտաբույսերի տերևների մնացորդներ, որոնք թմրամիջոց չեն հանդիսանում /հ. 1, գ.թ. 26-27, 28/: Նախաքննական մարմնի 05.03.2010թ. որոշմամբ ծխախոտատուփում հայտնաբերված 2,57 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի ՚չորացված մարիխուանաՙ տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել է քրեական գործին /հ. 1, գ.թ. 45/: Տեղազննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 07.03.2010թ. ՀՀ ՀՔԾ ՀԿԳ քննիչը զննել է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի 1-ին հարկի միջանցքի վերջում գտնվող լուսամուտը, որի պատուհանագոգից 02.03.2010թ. Գրիգոր Հարությունյանը վերցրել է թմրամիջոց պարունակող ծխախոտատուփը: Արձանագրվել է, որ նշված լուսամուտը գտնվում է հատակից 80սմ բարձրության վրա, պատուհանագոգն ունի 31x126սմ չափսերը: Դրսից լուսամուտն ունի մետաղյա ճաղավանդակ: Լուսամուտը բաղկացած է երեք փեղկերից, որոնցից երկուսի ապակիներն ամբողջական ու անվնաս են: Երրորդ փեղկի վերին ապակին ամբողջական ու անվնաս չէ, ստորին ձախ հատվածում ապակին կոտրված է, բացվածքը կազմել է 16x23սմ: Ներսից լուսամուտագոգին և հատակին զննության պահին առկա են եղել կոտրված ապակու կտորներ /հ. գ.թ. 73-74, 75/: Վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի նախկին գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 02.03.2010թ., ժամը 18.00-ի սահմաններում ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես /Հովիկ/ Հակոբջանյանից հրահանգ է ստացել` մնալ աշխատանքի վայրում և օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանի հետ համագործակցել` քրեակատարողական հիմնարկի տարածք թմրամիջոց անցկացնելու մասին ստացված օպերատիվ տեղեկատվությունը ստուգելու համար: Նշված տեղեկատվության համաձայն` թմրամիջոցը պետք է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաճյուղ փոխանցվեր առաջին հարկի միջանցքի վերջում` ԱԱԲ պետ Այվազյանի աշխատասենյակի մուտքի դռանը հարող հատվածում գտնվող լուսամուտի կոտրված ապակու բացվածքից: Ստացված տեղեկատվության համաձայն` նշված վայրից թմրամիջոցը պետք է վերցներ և այն դատապարտյալների ու կալանավորված անձանց մասնաշենք տաներ ՔԿ հիմնարկի աշխատակից Գրիգոր Հարությունյանը: Նշված օպերատիվ տեղեկատվության իրացման գծով նախատեսվել է, որպեսզի Արթուր Սահակյանը սպասի իր աշխատասենյակում, իսկ Վահան Գրիգորյանը մուտք գործի երկրորդ մասնաշենք և անհրաժեշտության դեպքում կապ պահպանի իր հետ: Ժամը 23.15-ի սահմաններում ներքին հեռախոսակապով Վահան Գրիգորյանն իրեն տեղեկացրել է, որ Գրիգոր Հարությունյանը դուրս է եկել առաջին մասնաշենքից և հավանաբար քիչ անց մուտք է գործելու վարչական շենք: Ինքը գնացել և ընտրել է համապատասխան վայր և թաքնվել է այնտեղ: Իր թաքնված վայրը գտնվել է առաջին հարկի զուգարանի անմիջական հարևանությամբ: Քիչ անց լսել է ինչ-որ մեկի ոտնաձայները, այնուհետև` զուգարանի դռան ձայնը: Որոշ ժամանակ անց լսել է, որ քայլերի ձայնը լսվում է միջանցքի ուղղությամբ` դեպի միջանցքի վերջը` լուսամուտը, այնուհետև նշված անձը վերադարձել և մուտք է գործել զուգարան, ապա դուրս գալով` ուղղվել է դեպի վարչական շենքից միջանցք տանող դռան մոտ, լսել է դուռը բացվելու և փակվելու ձայնը: Դրան հաջորդել է այն, որ լսել է Վահան Գրիգորյանի հարցը ինչ-որ մեկին, թե նա ինչ գործ ունի վարչական շենքում: Վերջինս պատասխանել է, որ գնացել է զուգարան, ինքը ձայնից հասկացել է, որ պատասխանողը Գրիգոր Հարությունյանն է: Ինքը մոտեցել է նրանց, Վահան Գրիգորյանի առաջարկությամբ բարձրացել են նրա աշխատասենյակ: Վահան Գրիգորյանը պարզել է, որ Գրիգոր Հարությունյանն իր աշխատանքի վայրը լքել և վարչական մասնաշենք է գնացել առանց իր անմիջական ղեկավարի` հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանի թույլտվության ու գիտության: Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է Գրիգոր Հարությունյանին` դատարկել գրպանները և ներկայացնել իր մոտ գտնված արգելված իրերը կամ նյութերը: Գևորգ Հարությունյանն այլայլվել է, դիմել է իրենց` իրեն փրկելու աղերսով, հայտնել է, որ առաջին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալներից Արթուր Սմբատյանն է իրեն խնդրել ՚բան անցկացնելՙ: Գևորգ Հարությունյանը ներկայացրել է իր հագուստի տակ թաքցրած MT ծխախոտի տուփը` առանց փաթեթավորման, հայտնելով, որ տուփի մեջ ՚նարկոտիկՙ կա, պետք է լիներ նաև 35.000 ՀՀ դրամ, որը պետք է վճարվեր իրեն` թմրամիջոցը ներս տանելու դիմաց, սակայն տուփի մեջ գումար չի եղել: Ծխախոտի տուփի զննությամբ հայտնաբերվել է կանաչ բուսական զանգված, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է: Վկա, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ օպերատիվ տվյալ է ստացել այն մասին, որ ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի պատուհանի կոտրված ապակու բացվածքից թմրամիջոց է գցվելու ներս, այն իր հերթափոխի ժամանակ 02.03.2010թ. երեկոյան վերցնելու է անվտանգության ապահովման կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը, տանելու է առաջին մասնաշենք և հանձնելու է 5-րդ խցի կալանավորներից մեկին: Ստացված տվյալի մասին զեկուցել է ղեկավարությանը, օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը հանձնարարել է ստուգել օպերատիվ տվյալը, այդ կապակցությամբ ինքը և Արթուր Սահակյանը մնացել են աշխատանքի վայրում: Ժամը 23.30-ի սահմաններում վարչական շենքում դեպի առաջին մասնաշենք տանող միջանցքում կանգնեցրել է ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանին և նրան հրավիրել իր աշխատասենյակ, ուր կանչել է նաև գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին ու օրվա հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանին: Վերջինս իր հարցին պատասխանել է, որ ինքը տեղյակ չի եղել և չի թույլատրել Գրիգոր Հարությունյանին լքել իր աշխատանքի վայրը և անցնել վարչական մասնաշենք: Իրականացվել է Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկություն, նրան առաջարկվել է ներկայացնել իր մոտ եղած արգելված իրերը կամ նյութերը: Գրիգոր Հարությունյանը շփոթվել է, իր համազգեստի վերնաշապիկի տակից հանել է MT տեսակի ծխախոտի տուփը առանց պաշտպանիչ պոլիէթիլենային թաղանթի: Ծխախոտի տուփում առկա են եղել նույն տեսակի ծխախոտի երկու գլանակներ և մեկ հատ ՚զիպՙ տեսակի փականով պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ, որի մեջ եղել է յուրահատուկ հոտով բուսական կանաչ գույնի մանրացված զանգված: Գրիգոր Հարությունյանը խոստովանել է իրենց, որ հայտնաբերված կանաչ զանգվածը թմրամիջոց է, այն վերցրել է վարչական մասնաշենքի կոտրված ապակի ունեցող պատուհանի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի խնդրանքով, վերջինիս հանձնելու համար, որի դիմաց ինքը Արթուր Սմբատյանից պետք է 35.000 ՀՀ դրամ փոխհատուցում ստանար: Գրիգոր Հարությունյանը պատճառաբանել է, որ նման քայլի է դիմել իր ընտանիքի նյութական ծանր վիճակից դրդված: Կանաչ զանգվածը կշռվել է, այն հետաքննիչի կողմից փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է: Գրիգոր Հարությունյանն առարկություններ չի ունեցել, ստորագրել է արձանագրությունները: Վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հովհաննես Հակոբջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքից երկու-երեք օր առաջ օպերատիվ տվյալներ էին ստացվել, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թմրամիջոց վերցներ և փոխանցեր Արթուր Սմբատյանին: Այդ օրը ծառայությունը ուժեղացվել է, թողել են 2 օպերատիվ աշխատակից Վահան Գրիգորյանին և Արթուր Սահակյանին, որպեսզի նրանք հսկողություն սահմանեն, քանի որ ստացած տեղեկություններով հստակ չգիտեին, թե թմրամիջոցը որտեղ պետք է թողնեին, բայց գիտեին, որ Գրիգոր Հարությունյանը պետք է թողներ իր աշխատանքային ծառայությունը, դուրս գար վարչական մասնաշենք, այնտեղից վերցներ թմրամիջոցը և տաներ հանձներ Արթուր Սմբատյանին ու դրա դիմաց պետք է գումար ստանար: Ժամը 19.30-ից 20.00-ի սահմաններում ինքը դուրս է եկել աշխատանքի վայրից և գնացել տուն, ՔԿ հիմնարկում մնացել են օպերատիվ բաժնի 2 աշխատակիցները: Երեկոյան, կոնկրետ ժամը չի հիշում, իրեն զանգահարել և հայտնել են, որ Գրիգոր Հարությունյանին բռնել են բնակելի գոտի մտնելիս: Հարցրել են` ինչ կա գրպանումդ, ինչու ես թողել ծառայությանդ վայրը, նա գրպանից հանել և ներկայացրել է ծխախոտի տուփով թմրամիջոցը: Ինքը վերադարձել է ՔԿ հիմնարկ, հիմնարկության պետը նույնպես վերադարձել է, ինքն առանձին խոսել է Գրիգորի հետ, նա չի ժխտել, այլ խոստովանել է, ասելով. ՚ներողություն, էլ չեմ անի, փոքր երեխա ունեմ, օգնեք, այլևս չեմ անի, ճիշտ է, վերցրել էի, պետք է տանեի հանձնեի Արթուրին, 35.000 դրամը հլը չի տվել, պետք է հետո Արթուրը ինձ տար գումարըՙ: Նույն խոսակցությունը տարվել է նաև հիմնարկի պետի հետ իր ներկայությամբ: Կազմվել են համապատասխան արձանագրություններ, հայտնաբերվածն ուղարկվել է փորձաքննության, ստացվել է եզրակացության պատասխանն այն մասին, որ տուփում հայտնաբերվածը թմրամիջոց է: Վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենց վերակարգը, որի մեջ ընդգրկված է եղել նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, գրաֆիկով հերթապահել է յուրաքանչյուր 4-րդ օրը` 24 ժամ տևողությամբ, առավոտյան ժամը 9.00-ից մինչև հաջորդ օրը ժամը 9.00-ը: Հերթապահությունն իրականացվել է ՔԿ հիմնարկի պետի համապատասխան հրամանով, նշանակվել են մասնաշենքերի և հարկերի պահպանություն և հսկողություն իրականացնող անձինք, ընդ որում` առաջին մասնաշենքի օրվա պատասխանատուն 02.03.2010թ.-03.03.2010թ. համար նշանակվել է ՔԿՀ անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանը: Քանի որ նշված մասնաշենքն առանձնահատկություն ունի` միաժամանակ մուտք է հանդիսանում քրեակատարողական հիմնարկի մյուս մասնաշենքեր տանող աստիճանավանդակի համար, այդ պատճառով, գործող կարգի համաձայն, նշանակվել է նաև մասնաշենքի պատասխանատուի օգնական, 02.03.2010թ. օգնականը հանդիսացել է անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ Սուրեն Հակոբյանը: Ավարտելով աշխատանքային օրվա ընթացքում կատարման ենթակա պարտականությունները` սկսել է հսկողական այցերը քրեակատարողական հիմնարկի մասնաշենքեր: Ժամը 23-ի սահմաններում գտնվել է 3-րդ մասնաշենքում, երբ ներքին հեռախոսակապով զանգահարել է ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի օպերատիվ բաժնի գլխավոր մասնագետ Վահան Գրիգորյանը և հարցրել, թե արդյոք ինքը տեղյակ է 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի` ծառայության վայրից բացակայելու մասին: Ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ, միաժամանակ հայտնել է, որ քիչ առաջ այցելել է նաև 1-ին մասնաշենք, Գ.Հարությունյանը եղել է ծառայության վայրում: Լսելով պատասխանը` Վահան Գրիգորյանն առաջարկել է շտապ այցելել իր աշխատասենյակ, ուր գնալով` տեսել է Վահան Գրիգորյանին, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Սահակյանին և 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանին, վերջինս եղել է խիստ հուզված վիճակում: Ներկաներն իրեն ցուցադրել են ՚MTՙ տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա են եղել ծխախոտի 2 գլանակ և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթ` կանաչավուն, մանրացված բուսական զանգվածով: Գրիգոր Հարությունյանը հայտնել է, որ նշված պարունակությամբ ծխախոտի տուփը փորձել է անցկացնել 1-ին մասնաշենքի 5-րդ խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով, ներկաներից փրկություն է հայցել, վստահեցնելով, որ այլևս նման բան չի անելու: Միաժամանակ փորձել է վստահեցնել, որ թմրամիջոցի փոխանցման փորձը կատարել է առաջին անգամ: Ինքը խիստ զարմացել և հուզվել է, քանի որ ծառայության ընթացքում Գ.Հարությունյանն իրեն միշտ լավ է դրսևորել, և ինքը վերջինիցս երբեք հակաօրինական քայլ չի սպասել: Ներկա է գտնվել համապատասխան արձանագրությունների կազմմանը, որոնց ճշտությունը հաստատել է ստորագրությամբ: Վկա Անդրանիկ Խաչատրյանը միաժամանակ հայտնել է, որ հերթապահ խմբի իր գլխավորած հերթափոխի նախորդ` 2010թ. փետրվարի 26-ից 27-ն ընկած ժամանակահատվածի ծառայության ընթացքում` ժամը 1-ի սահմաններում, գտնվել է քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին հարկում` մուտքից քիչ հեռու տեղակայված հերթապահ մասում, երբ լսել է կոտրվող ապակուն բնորոշ ձայներ, որոնց ուղղությամբ վազելով` հայտնաբերել է, որ կոտրվել է նույն հարկի միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին` ստորին հատվածում: Շենքից դուրս վազելով` արհեստական լուսավորության կիրառմամբ զննել է հարող տարածքը, սակայն ոչինչ չգտնելով` վերադարձել է: Քանի որ կոտրված ապակու կտորները հայտնաբերել են միայն շենքի ներսում` լուսամուտի գոգին և հատակին, ենթադրել է, որ ապակին կոտրվել է դրսից ներս գործադրված ուժի ազդեցությամբ: Տարածքում սահմանել է հսկողություն, հերթափոխը հանձնելիս կատարվածի մասին զեկուցել է անվտանգության ապահովման բաժնի պետին, այնուհետև` քրեակատարողական հիմնարկի պետի տեղակալին: Հայտնել է նաև, որ նշված հերթափոխի ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատուն նույնպես եղել է Գրիգոր Հարությունյանը: Վկա Դավիթ Ազատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի տնտեսական ապահովման բաժնի գլխավոր մասնագետը, փաստացի իրականացնում է շենքի պարետի պարտականությունները: 2010 թվականի մարտի 02-ին ժամը 15.00-ի սահմաններում նկատել է, որ ՔԿՀ վարչական շենքի առաջին հարկում, տնտեսական ապահովման բաժնի աշխատասենյակներին հարող հատվածում` միջանցքի վերջում տեղադրված լուսամուտի մոտ տնտեսվար Արամը ինչ-որ աշխատանքներ է կատարել: Մոտենալով վերջինիս, նկատել է, որ տնտեսվար Արամը ցանկացել է փոխել նշված լուսամուտի աջ փեղկի ապակին, գանգատվելով, որ ինչ-որ մեկը նշված ապակին նորից կոտրել է: Քիչ անց տեղեկացել է, որ ՔԿ հիմնարկի ղեկավարության պահանջով ապակին փոխելու աշխատանքները դադարեցվել են: Այն բանից հետո, երբ բացահայտվել է ՔԿՀ կրտսեր մասնագետ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցն անցկացնելու փորձը, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանից լսել է, որ այդ ապակին կոտրվել է նախորդ հերթափոխի գիշերը, որի մասին ինքը հայտնել է ղեկավարությանը: Վկա Սուրեն Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, 1993-ից 2006թ-ը, այնուհետև` 2009թ. դեկտեմբերի 25-ից ծառայել է քրեակատարողական համակարգում, զբաղեցրել ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետի պաշտոնն ու ընդգրկված է եղել անվտանգության ապահովման բաժնի հերթապահ խմբի 1-ին հերթափոխի կազմում, որի պատասխանատու հերթապահն է եղել Անդրանիկ Խաչատրյանը: Նույն հերթափոխում ընդգրկված Գրիգոր Հարությունյանին ճանաչել է ծառայության բերումով, վերջինիս հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունեցել: 2010թ. մարտի 2-ին Անդրանիկ Խաչատրյանի հրահանգով ծառայություն է կատարել` որպես ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին մասնաշենքի պատասխանատու Գրիգոր Հարությունյանի օգնական: Ժամը 23-ի սահմաններում մուտք է գործել հերթապահի սենյակ, որտեղ գտնվող Գրիգոր Հարությունյանը հայտարարելով, որ ցանկանում է զուգարան գնալ, բանալիով բացել է մետաղյա դռան փականը և դուրս է եկել մասնաշենքից դեպի վարչական շենքի ուղղությամբ: Մասնաշենքը լքելու մասին Գրիգոր Հարությունյանը որևէ մեկին չի զեկուցել, դուրս գալուց առաջ որևէ դատապարտյալի կամ կալանավորի հետ չի խոսել: Կարճ ժամանակ անց վերին հարկերում տեղակայված մասնաշենքերից 1-ին մասնաշենք է իջել օպերատիվ բաժնի աշխատակից Վահան Գրիգորյանը, նրանից մոտ 10-15 րոպե անց` պատասխանատու հերթապահ Անդրանիկ Խաչատրյանը, ովքեր դուրս են եկել մասնաշենքից վարչական շենքի ուղղությամբ: Որոշ ժամանակ անց օպերատիվ բաժնի աշխատակիցներն այցելել են 1-ին մասնաշենք և 5-րդ խցի խուզարկությամբ պատիժը կրող դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանի մոտից հայտնաբերել բջջային հեռախոս: Հերթափոխը հանձնելիս տեղեկացել է, որ օպերատիվ բաժնի աշխատակիցները Գրիգոր Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերել են թմրամիջոց, որը վերջինս ձեռք է բերել վարչական շենքի 1-ին հարկի միջանցքի լուսամուտի գոգից` դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին տալու նպատակով: Հայտնել է նաև, որ նշված լուսամուտի ապակին կոտրվել է իրենց նախորդ հերթափոխի` 2010թ. փետրվարի 26-ի ծառայության ընթացքում: Հայտնել է նաև, որ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների համար զուգարաններ կան բոլոր մասնաշենքերում` բացառությամբ 1-ինի և 2-րդի: Նշված մասնաշենքերում ծառայություն կատարող աշխատակիցներն անհրաժեշտության դեպքում օգտվում են 1-ին մասնաշենքից վարչական շենք տանող ճանապարհին` քննչական սենյակների մոտ գտնվող զուգարանից, սակայն, ինչպես պարզել է հետագայում, Գրիգոր Հարությունյանը, անցնելով այդ հատվածը, դուրս է եկել միջանցք և մուտք գործել վարչական շենք, որից հետո էլ այլևս ծառայության վայր չի վերադարձել: Տվյալ դեպքում, ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ գտել է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են գործով ամբաստանյալներ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: Ընդ որում, դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի: Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտել է, որ դեռևս նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների և գործի փաստական հանգամանքների իրավական ոչ ճիշտ գնահատումը հանգեցրել է նրան, որ նախաքննական մարմինը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի փոխադրման և Արթուր Սմբատյանին հանձնելու նպատակով օժանդակության հանցափորձը որակել է որպես թմրամիջոցի իրացում, որպիսին ճիշտ չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքի ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն. անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի համաձայն. անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության և հանրության համար վտանգավոր հետևանքների համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից: Վերլուծելով և գնահատելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, դատարանը հաստատված է համարել այն, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կողմից թմրամիջոցի ապօրինի իրացում տեղի չի ունեցել, այլ նա կատարել է թմրամիջոցն ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին հանձնելու համար փոխադրելու օժանդակության հանցափորձ, որն իր ավարտին չի հասցվել նրա կողմից անկախ հանգամանքներով` ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի աշխատողների կողմից ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի մոտից հայտնաբերվելու պատճառով: Այսինքն` ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքին: Վերը նշվածը դատարանը հիմնավորել է հետևյալով. Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի կատարած հանցանքին քրեաիրավական ճիշտ որակում տալու համար դատարանը անհրաժեշտ է համարել իրենց ամբողջության մեջ հաշվի առնել մի շարք փոխկապակցված գործոնների առկայությունը, մասնավորապես` հանցանքի կատարման մեխանիզմում ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի ունեցած դերը, այն փուլը, երբ նա ներգրավվել է հանցանքի կատարման մեջ, հանցագործության կատարման շարժառիթը և հանցավորի սուբյեկտիվ դիտավորությունը, գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված մյուս հանգամանքները: Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը բազմիցս խնդրել է բերել և իր անձնական օգտագործման համար իրեն հանձնել ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի առաջին հարկի վերջում պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցված ծխախոտի տուփը` իր համար նախատեսված թմրամիջոցի պարունակությամբ, իր անձնական օգտագործման համար, դրա դիմաց խոստանալով վճարել 35.000 ՀՀ դրամ գումար: Փաստորեն, թմրամիջոցի գտնվելու տեղի ու ժամանակի, այն պատուհանի կոտրված ապակուց արդեն ներս գցելու հանգամանքի, պատուհանի գոգին արդեն գտնվելու մասին ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին հայտնել է դատապարտյալ, սույն գործով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը: Ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը թմրամիջոցն իրացնողին` այն ծխախոտի տուփով պատուհանի կոտրված ապակուց ներս գցողին չի ճանաչել, նրա հետ անձնական անմիջական կամ հեռախոսային կապ չի ունեցել և նրա հետ հանցավոր համաձայնության չի եկել, իր գործողություններով թմրամիջոցի փաստացի տնօրինում, այն է` իրացում, չի իրականացրել, այլ միայն միջնորդավորված դեր է կատարել` իր պաշտոնական դիրքի և լիազորությունների չարաշահմամբ աջակցելով ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի կողմից իր օգտագործման համար արդեն շենքում գտնված թմրամիջոցի ձեռքբերման օժանդակության հանցափորձին: Օժանդակությունն արտահայտվել է նրանում, որ որպես օրվա հերթապահ, պաշտոնատար անձ իր մոտ ունենալով բնակելի 1-ին մասնաշենքից դեպի վարչական մասնաշենք տանող դռան բանալիները, ինչպես նաև 1-ին հարկի դատապարտյալների հետ անարգել շփվելու հնարավորությունը, ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը վերացրել է քրեակատարողական հիմնարկի ռեժիմից բխող արգելքները` իր տրամադրության տակ եղած բանալիների օգտագործմամբ կարողացել է մուտք գործել վարչական մասնաշենք և վերցրած թմրամիջոցը տանել բնակելի գոտի, և եթե իրենից անկախ պատճառներով հանցանքը չբացահայտվեր օպերատիվ կազմի կողմից, կկարողանար թմրամիջոցը հանձնել պատիժը կրող թիվ 5 խցի դատապարտյալ Արթուր Սմբատյանին: Հանցագործության բացահայտումն իր հերթին հնարավորություն չի տվել ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանին ձեռք բերել իր համար փոխադրվող թմրամիջոցն իրենից անկախ հանգամանքներով: Դատաքննությամբ հիմնավորվել է նաև, որ ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանը պատիժը կրել է հոգեկան հիվանդների և նևրոզներով տառապող անձանց թիվ 5 խցում, գտնվել է բժշկական հսկողության տակ, Գրիգոր Հարությունյանը հավատացել է Արթուր Սմբատյանին, որ թմրամիջոցը նրա օգտագործման համար է` ցավերը մեղմացնելու համար և քանի որ ինքն էլ նյութապես ծանր վիճակում է գտնվել` իր խնամքին գտնված երեք մանկահասակ երեխաներին և հիվանդ կնոջը խնամելու համար բավարար միջոցներ չի ունեցել, գայթակղվել է ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի առաջարկին` թմրամիջոցի տեղափոխման ու նրան հանձնելուն օժանդակելու համար 35.000 ՀՀ դրամով վարձահատույց լինելու նրա առաջարկից, գնացել և վերցրել է թմրամիջոցը: Դատարանը մասնավորապես պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, որպես միջնորդ, գործել է թմրամիջոցը ձեռք բերողի շահերից և սուբյեկտիվ դիտավորություն է ունեցել բացառապես աջակցել Արթուր Սմբատյանի կողմից թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, եզրահանգել է, որ նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես թմրամիջոցի ձեռքբերման հանցակցության` օժանդակության հանցափորձ: Հարկ է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խոչընդոտները վերացնելով և դա նախապես խոստացված է եղել, որպեսին առկա է կոնկրետ դեպքով, իսկ նույն օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով: Կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցը Գրիգոր Հարությունյանի կողմից Արթուր Սմբատյանին հանձնելու օժանդակությունը ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները բացահայտվել են, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել և հանձնել Արթուր Սմբատյանին: Դատարանը պատճառաբանել է նաև, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման սահմանադրական գործառույթին համապատասխան, արտահայտելով իր իրավական դիրքորոշումը, նույնանման գործերով դատական պրակտիկայի ճիշտ ձևավորման համար 23.12.2010թ. ԵԷԴ/0125/01/09 քրեական գործով Անդրանիկ Ասլանյանի վերաբերյալ գործով կայացրել է նախադեպային որոշում, որը ՀՀ դատական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով` նույնանման փաստական հանգամանքների առկայության առումով, սույն գործով ունի նախադեպային արժեք և պարտադիր է դատարանի համար: Տվյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ. ա/ սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով, բ/ սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով, գ/ առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի, դ/ միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը: Ընդ որում, կախված այն հանգամանքից, թե կոնկրետ որ դերակատարի` իրացնողի, թե ձեռք բերողի շահերից ելնելով է գործում միջնորդը, նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես իրացման կամ ձեռքբերման հանցակցություն: Վերը շարադրված հիմնավորմամբ դատարանը իրավացիորեն եզրահանգել է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանին նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268 հոդվածի 1-ին մասով: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանը, որպես միջնորդ, գործել է թմրամիջոցը ձեռք բերողի շահերից և սուբյեկտիվ դիտավորություն է ունեցել բացառապես աջակցել Արթուր Սմբատյանի կողմից թմրամիջոցի ձեռքբերմանը, նշված թմրամիջոցի նկատմամբ տնօրինման իրավունք չի ունեցել, սակայն կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցը վերջինիս հանձնելու օժանդակությունը ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Գրիգոր Հարությունյանի գործողությունները բացահայտվել են, որի պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը տանել և հանձնել Արթուր Սմբատյանին, ինչը ինքնին տվյալ դեպքում բացառում է ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որակելու հնարավորությունը: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահատելու, քրեական օրենքը ճիշտ չկիրառելու և այլնի վերաբերյալ, տվյալ դեպքում անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող: Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Գրիգոր Հարությունյանի տարաբնույթ պատճառաբանությունները հերքվելու և այլնի վերաբերյալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին, ապա վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներն, ինչպես առանձին վերցված, այնպես էլ իրենց համակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի արարքը ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որակելու հիմք համարվել չեն կարող, հետևաբար այդ առումով բողոքում բերված պատճառաբանությունները ևս այն բավարարելու հիմք համարվել չեն կարող: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն գործով Արթուր Գագիկի Սմբատյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատիժը լրիվ գումարվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2011թ. ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 1/2-րդ մասի բռնագրավմամբ, պատժի ժամկետին հաշվարկվել է ԵԿԴ/0138/01/09 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատիժը կրելու ժամկետը հաշվվել է 16.07.2008թ.: Ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, քննության առնելով ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն որ, վատառողջ է, տառապում է ՚քրոնիկական հեպատիտ C, դեմքի այտուց անհայտ էթիոլոգիայիՙ ախտորոշմամբ, խոստովանել է կատարած հանցագործությունը, անկեղծորեն զղջացել է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, ինչպես նաև որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հանցանք կատարելու ռեցեդիվը, այն է` դիտավորությամբ հանցանք կատարելը ունենալով դատվածություն նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար և հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ իրավացիորեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով ամրագրված կանոնների կիրառմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, հետևաբար դատական ակտը վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացման առումով ևս փոփոխելու հիմքեր չկան : Նման պայմաններում, ամբաստանյալ Արթուր Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Արթուր Գագիկի Սմբատյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.05.2011թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Սմբատյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է. ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-08-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 07-09-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 223, 123, 124, 265 |
| Գործին կից նյութեր | Ամբաստանյալների վիճակագրական քարտերը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 07-09-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 223, 123, 124, 265 թերթից |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-13751/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 09-09-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0084/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 05-09-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատախազ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Նադոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ՝ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 07-09-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-13751 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 13-09-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 4 հատոր, 2 վիճակագրական քարտ |
| Գործի համարը | ԵԷԴ/0084/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 13-09-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 12-10-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԷԴ/0084/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 12 հոկտեմբերի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշման դեմ մեղադրող Ա.Նադոյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 31-ի դատավճռով Գրիգոր Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և հանցանքների համակցությամբ դատապարտվել ազատազրկման 1 տարի 9 ամիս ժամկետով։ «ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ` Գ.Հարությունյանն ազատվել է պատժի կրումից։ Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2011 թվականի օգոստոսի 11-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 31-ի դատավճիռը` օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել մեղադրող Ա.Նադոյանը` խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի` նախկինում ընդունված որոշմանը, և վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Ըստ բողոքաբերի` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումն առերևույթ հակասում է Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշմանը։ Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Հետևաբար բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով բողոքը վարույթ ընդունելու կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշման հիմնավորումները կիրառելի են սույն գործի փաստական հանգամանքների նկատմամբ։ Հետևաբար բերված բողոքում նշված հիմքը հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանք։ Հետևաբար բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Գրիգոր Ալֆրեդի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշման դեմ մեղադրող Ա.Նադոյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 14-10-2011 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 18-10-2011 |
|---|---|
| Դատարան | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր՝ 223, 123, 124, 291 թերթ, 2 վիճակագրական քարտեր: |