ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատական ակտ
դատավոր` Ա.Գաբրիելյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Գործ հ.ԵԷԴ/0083/01/10
14 հոկտեմբերի 2010թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Վ.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ՝ Հակոբ Հրայրի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 29-ի դատական ակտի դեմ բերված ամբաստանյալ Հակոբ Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Հակոբ Հովհաննիսյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի իր գործածման համար առանձնապես խոշոր չափի □ափիոն□ և խոշոր չափի □չորացված մարիխուանա□ տեսակների թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և պահելու դեպքի առիթով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի ավագ քննիչ` Ա.Սարգսյանի 27.10.2009թ. որոշմամբ` հարուցվել է քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
26.10.09թ. Հ.Հովհաննիսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին:
28.10.09թ. որոշմամբ` Հակոբ Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
28.10.09թ. քննիչը միջնորդություն է հարուցել դատարան` Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ անվտանգության միջոց կիրառելու թույլտվություն ստանալու մասին` նրա հնարավոր փախուստը, քրեական օրենքով չթույլատրված նոր արարքի հնարավոր կատարումը բացառելու համար:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.10.09թ. որոշմամբ` Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել հոգեբուժական հիվանդանոցում տեղավորելը:
28.10.09թ. Հ.Հովհաննիսյանը Ոստիկանության Էրեբունու բաժնից տեղափոխվել է Նուբարաշենի հոգեբուժական կլինիկա:
27.11.09թ. քննիչը միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 ամիս ժամկետով:
15.01.10թ. միջնորդություն է ներկայացվել ընդհանուր իրավասության դատարան Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանքի ժամկետը 2 ամսով երկարացնելու մասին:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.01.10թ. որոշմամբ բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը և 2 ամիս ժամկետով երկարացվել է Հ.Հովհաննիսյանի խափանման միջոցը` կալանքը, միաժամանակ բավարարվել է մեղադրյալի պաշտպանի միջնորդությունը և կալանքը փոխարինվել է գրավով, որպես գրավի չափ սահմանվել է 500.000 ՀՀ դրամ:
Հ.Հովհաննիսյանը 21.01.2010թ. ազատվել է կալանքից:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.02.10թ. որոշմամբ` բեկանվել է Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.01.10թ. որոշումը, Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցի` գրավի կիրառումը ճանաչվել է անթույլատրելի:
12.02.10թ. Հ.Հովհաննիսյանը կալանավորվել է:
01.04.10թ. և 02.06.10թ. միջնորդություններ են ներկայացվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանքի ժամկետը ևս 2-ական ամսով երկարացնելու մասին, որոնք դատարանի 08.04.10թ. և 07.06.10թ. որոշումներով բավարարվել են:
18.06.2010թ. որոշմամբ` Հակոբ Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և լրացվել ու նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
23.06.2010թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 29-ի դատական ակտով Հ.Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` երկու/2/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժի մեջ հաշվակցվել է Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված, ինչպես նաև կալանքի տակ գտնված 2/երկու/ ամիս 24/քսանչորս/ օրը ու պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 3/երեք/ ամիս 6/վեց/ օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը` 12.02.2010թ.-ից:
Խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի կրման ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակվել է հարկադիր բուժում` ափիոնային թմրամոլության դեմ:
Դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.09.10թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:

Գործի փաստական հանգամանքները
Հակոբ Հրայրի Հովհաննիսյանի նկատմամբ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.06.2009թ. որոշմամբ կիրառվել է հարկադրական բուժում` ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական հիվանդանոցում։ Վերջինս հարկադրական բուժումը իրականացվել է` ՀՀ Առողջապահության նախարարության □Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն□ ՓԲ ընկերության, որտեղ և 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Թամո Ֆայզոյի Քալաշյանից առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար ապօրինի ձեռք է բերել և պահել առանձնապես խոշոր չափերի` 60 գրամ □ափիոն□ տեսակի թմրամիջոց` յուրաքանչյուր գրամը 12.000 ՀՀ դրամով, և խոշոր չափերի` 6.05 հաստատուն քաշով չորացված □մարիխուանա□ տեսակի թմրամիջոց։
Հակոբ Հովհաննիսյանը □ափիոն□ տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քանակությունից 2.45 գրամը գործածել է, իսկ մնացած` 57.55 գրամը և 6.05 գրամ □մարիխուանա□ տեսակի թմրամիջոցը 2009թ. հոկտեմբերի 26-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից նրա անձնական խուզարկությամբ և հիվանդասենյակում կատարված զննության ընթացքում։

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալը խնդրել է փոփոխել դատավճիռը, նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, միաժամանակ ճշտել անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը:
Համաձայն բողոքաբերի փաստարկների` իր նկատմամբ նշանակվել է չափազանց խիստ պատիժ, հաշվի չեն առնվել մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ` երկրապահ ջոկատի անդամ լինելը, Ղարաբաղյան մարտերին մասնակցելը, խնամքի տակ հիվանդ հայր, մայր և երկու անչափահաս երեխաներ ունենալը: Իրեն փաստացի ձերբակալել են 26.10.09թ. և արգելանքի տակ են պահել մինչև 28.10.09թ., սակայն դատարանը նշանակված պատժի մեջ այդ 2 օրը չի հաշվակցել, բացի այդ, ինքը ներկայումս չունի կախվածություն թմրամիջոցներից:


Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, այն է` նշանակված պատիժը պետք է թողնել անփոփոխ, սակայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատժի ժամկետը հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու մասով դատավճիռը պետք է փոփոխել հաշվի առնելով հետևյալը.
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, կանխել նոր հանցագործությունները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է նույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով:
Քրեական գործի տվյալների ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Հ.Հակոբյանը 2008թ. հուլիսից մինչև նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում Ս.Հալաջյանից ապօրինի ձեռք է բերել 70 գրամ “Ափիոն” տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը իրացրել է, իսկ մի մասը օգտագործել է ներարկման միջոցով:
Բացի այդ, 2008թ. նոյեմբերի 29-ին իրացնելու և օգտագործելու նպատակով ապօրինի ձեռք էբերել առանձնապես խոշոր չափի 64 գրամ “Ափիոն” տեսակի թմրամիջոց ու հոգեմեր բաղադրատար պարունակող դեղահաբեր, որի մի մասը օգտագործել է, մի մասը իրացրել, իսկ որոշ մասն էլ պահել իր մոտ:
Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հ.Հովհաննիսյանը վերոհիշյալ արարքները կատարել է անմեղսունակության վիճակում 02.06.09թ. նրան ազատել է քրեական պատասխանատվությունից և նրա նկատմամբ կիրառել է հարկադիր բուժում:
Հ.Հովհաննիսյանի բուժումը իրականացվել է ՀՀ ԱՆ “հոգեբուժական բժշկական կենտրոն” ՓԲԸ Նուբարաշենի հոգեբուժական կլինիկայում:
Քրեական գործի տվյալներով հիմնավորվել է, նաև, որ վերոհիշյալ հոգեբուժարանում բուժվելու ընթացքում ամբաստանյալը 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Թամո Քալաշյանից իր գործածման համար ապօրինի ձեռք է բերել և պահել առանձնապես խոշոր չափերի` 60 գրամ □ափիոն□ տեսակի թմրամիջոց և խոշոր չափերի` 6.05 հաստատուն քաշով չորացված □մարիխուանա□ տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը օգտագործել է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի սանկցիայի համաձայն` առանց իրացնելու նպատակի առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը պատժվում է ազատազրկմամբ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիան նախատեսում է` ազատազրկմամբ երկուսից վեց տարի ժամկետով:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատավճռի ուսումնասիրությունից պարզվեց, որ Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս դատարանը հաշվի է առել ինչպես նրա կողմից կատարված արարքների հասարակական վտանգավորությունը, այնպես էլ նրա ինքնությունը, պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` երիտասարդ լինելը, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, հայր և շաքարային դիաբետով տառապող մայր ունենալը դրական բնութագրվելը, կատարածի համար զղջալը, մեղքը ընդունելը, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը ու նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոհիշյալ հոդվածով դատապարտել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, որը համաչափ է ու չկան հիմքեր պատիժը մեղմացնելու:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նման արարքների տարածվածությունը ու դրանց հետևանքները, այն որ ամբաստանյալը հանցանքը կատարել է դեռևս հարկադիր բուժում կրելու ընթացքում, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և սոցիալական արդարության վերականգնման սկզբունքներով, գտավ, որ բողոքում մատնանշված փաստարկները չեն կարող հիմք հանդիսանալ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու համար, քանի որ դրանք արդեն իսկ հաշվի են առնվել ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից պատիժ սահմանելիս ու նշանակվել է համաչափ պատիժ:
Սակայն Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ գտավ, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2-րդ հոդվածով պատիժ սահմանելուց հետո պատժի ժամկետը հաշվարկելիս դատարանի կողմից թույլ է տրվել սխալ, իսկ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ:
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված քրեական գործի ուսումնասիրությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի կողմից հանցանք կատարած լինելու փաստի հայտնաբերումից հետո` 2009թ. հոկտեմբերի 26-ին նա բերման է ենթարկվել Ոստիկանության Էրեբունու բաժին, որտեղ անազատության մեջ է պահվել մինչև 2009թ. հոկտեմբերի 28-ը: Էրեբունու քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Սարգսյանը 28.10.09թ. Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ներկայացրել Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց Նուբարաշենի հոգեբուժական հիվանդանոց տեղավորելու մասին միջնորդությունը, կանխելու համար նրա հնարավոր փախուստը, ինչպես նաև քրեական օրենքով չթույլատրված նոր արարքների կատարումը: Քննիչի միջնորդությունը նույն օրը բավարարվել է դատարանի կողմից և 28.11.09թ. ժամը 20:30-ին Հ.Հովհաննիսյանը ընդունվել է Նուբարաշենի հոգեբուժական կլինիկա:
Երբ նշանակված դատահոգեբուժական փորձաքննությամբ պարզվել է, որ իրավախախտում կատարելու ժամանակահատվածում Հ.Հովհաննիսյանի հոգեվիճակը ստացած հարկադրական բուժման արդյունքում կարգավորվել է, հոգեբանական ախտանիշները վերացվել են ու նա չի գտնվում հոգեկան խանգարման վիճակում, 27.10.09թ. քննիչը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքն ընտրելու վերաբերյալ, որն էլ դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու /2/ ամիս ժամկետով:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.01.10թ. որոշմամբ բավարարվել է քննիչի միջնորդությունը Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանքի ժամկետը երկու /2/ ամսով երկարացնելու մասին, միաժամանակ բավարարվել է նաև մեղադրյալի պաշտպանի միջնորդությունը և Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը փոխարինվել է գրավով և նա նույն օրը ազատ է արձակվել:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 11.02.10թ. որոշմամբ բեկանվել է ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.01.10թ`. Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ գրավ կիրառելու վերաբերյալ որոշումը և գրավի կիրառումը ճանաչվել է անթույլատրելի:
12.02.10թ. Հ.Հովհաննիսյանը նորից վերցվել է կալանքի:
Դատապարտելով Հ.Հովհաննիսյանին ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել է նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված և կալանքի տակ գտնված 2 ամիս 24 օրը ու պատիժ է նշանակել 2 տարի 3 ամիս 6 օր, անտեսելով այն հանգամանքը, որ Հ.Հովհաննիսյանը 26.10.09թ. մինչև 28.10.09թ. /ոստիկանության բաժին բերման ենթարկվելուց հետո/ փաստացի գտնվել է արգելանքի տակ, որն էլ նկատի ունենալով Վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մեջ պետք է հաշվակցել նաև այդ 2 օրը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում բերված այն փաստարկին, ըստ որի դատարանը անհիմն կարգով է իր նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածը և նշանակել հարկադիր բուժում թմրամոլությունից, Վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ նրա այդ փաստարկը հիմնավոր չէ, քանի որ համաձայն ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի եզրակացության Հ.Հովհաննիսյանը չի գտնվում հոգեկան խանգարման վիճակում, այլ նա տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, ուստի ունի հարկադիր բուժման կարիք:
Նկատի ունենալով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հակոբ Հրայրի Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի, այն է`
Հակոբ Հրայրի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` 1/մեկ/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` 2/երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Հակոբ Հովհաննիսյանին դատապարտել ազատազրկման` երկու/2/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել Հակոբ Հովհաննիսյանին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնում անազատության մեջ պահելու 2/երկու/ օրը /26.10.09թ. մինչև 28.10.09թ. /, որպես անվտանգության միջոց կիրառված և կալանքի տակ գտնված 2 ամիս 24 օրը ու թողնել նրան կրելու ազատազրկում 2 տարի 3 ամիս 4 օր ժամկետով:
Պատժի սկիզբը` 12.02.2010թ.-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿՀ-ում:
Ամբաստանյալ` Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը թողնել անփոփոխ:
Պատժի կրման ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի կարգով նշանակել հարկադիր բուժում թմրամոլության դեմ:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ