ԵԷԴ/0079/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ԱՓԻՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԹԱՐԳՄԱՆԻՉ` Վ. ՇԱՀԻՆՅԱՆ
ՏՈւԺՈՂ` Ք. ՍՄԲԱՏՅԱՆ

2010թ. օգոստոսի 13-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Յուրիյ Վանոյի Պետրոսյանի, ծնված 01.11.1980թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում երկու անգամ դատված`
1. ՌԴ Շախտայի քաղաքային դատարանի 26.11.2003թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 161 հոդվածի 2-րդ մասի «բ, գ, դ» կետերով, 73 հոդվածի կիրառմամբ սահմանվել է փորձաշրջան` 3 տարի ժամկետով,
2. Ռոստովի շրջանի վերաքննիչ դատարանի 15.11.2005թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 159 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, բնակվում է ք.Երևան Ն. Շենգավիթ 5 փողոց, 53 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով։
Համաձայն Ռուսաստանի ՆԳՆ Ռոստովի մարզի Շախտա քաղաքի ոստիկանության 17.03.2010թ. գրության ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասով հետախուզման մեջ գտնվող Յուրիյ Վանոյի Պետրոսյանը Շախտայի քաղաքային դատարանի որոշմամբ 17.02.2010թ. գտնվում է նախնական կալանքի տակ մինչև ՌԴ-ից տեղափոխելը։ 23.04.2010թ. Յուրիյ Վանոյի Պետրոսյանը ընդունվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Յուրիյ Վանոյի Պետրոսյանը 2004թ. հոկտեմբերի 2-ին` ՌԴ Ռոստով քաղաքից վերադառնալով Երևան քաղաք, մինչև 2005թ. փետրվարի 15-ը բնակվել է իր խորթ տատի` Քնարիկ Սմբատյանին պատկանող Երևանի Էրեբունի փողոցի 5 շենքի, 35 հասցեում գտնվող բնակարանում։ Յուրիյ Պետրոսյանը 2005թ. փետրվարի 13-ից 14-ն ընկած ժամանակահատվածում Քնարիկ Սմբատյանի ննջասենյակից` վերջինիցս գաղտնի հափշտակել է խոշոր չափի` 1.560.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության մեկ հատ ադամանդյա քարերով ոստկյա մատանի, մեկ հատ ոսկյա շղթա, մեկ հատ ոսկյա կազմազարդ, մեկ հատ ոսկյա ամուսնական մատանի և 2005թ. փետրվարի 15-ին հեռացել է Հայաստանից` մեկնելով ՌԴ Սոչի քաղաք։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Յուրիյ Վանոյի Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Յուրիյ Պետրոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2004թ. հոկտեմբեր ամսին անձնագիր ստանալու և զինվորական ծառայության մեկնելու նպատակով ՌԴ Ռոստովի շրջանի Շախտա քաղաքից եկել է Հայաստան և ժամանակավոր բնակվել է իր պապին` Պետրոս Պետրոսյանին և խորթ տատին` Քնարիկ Սմբատյանին պատկանող Երևան քաղաքի Էրեբունի 5 շենքի, թիվ 35 բնակարանում։ 2005թ. փետրվար ամսին տատի ննջասենյակում նկատել է ոսկյա զարդեր, որոնք նմանացրել իր մոր ոսկյա զարդերին։ Առանց տատին զգուշացնելու, վերցրել է դրանք և մեկնել ՌԴ Սոչի քաղաք, որտեղ ոսկյա զարդերը հանձնել է մորը։
Հայտնեց նաև, որ ինքը գողություն կատարելու նպատակ չի ունեցել, այդ պատճառով էլ ամբողջ ոսկյա զարդերը տարել տվել է մորը։
Յուրիյ Պետրոսյանի պատճառաբանություններն անհիմն են ու մտածացին, որոնք նպատակ են հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, իսկ նրա կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող` Քնարիկ Սմբատյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. հոկտեմբեր ամսին իր թոռ` Յուրիյ Պետրոսյանը անձնագիր ստանալու և զինվորական ծառայության մեկնելու նպատակով ՌԴ Ռոստովի շրջանի Շախտա քաղաքից եկել է Հայաստան և ժամանակավոր բնակվել է իրեն և իր ամուսնուն` Պետրոս Պետրոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Էրեբունի 5 շենքի, թիվ 35 բնակարանում։ 2005թ. փետրվար ամսին Սուրբ Սարգիս եկեղեցուց վերադառնալիս, ճանապարհին նկատել է, որ Յուրիյ Պետրոսյանը իր ընկերոջ հետ միասին դուրս են գալիս ոսկու շուկայից։ Դա իր մոտ կասկած է առաջացրել։ Հասնելով տուն, ստուգել է բարձի տակ դրած ոսկյա զարդերը և տեսել է, որ այնտեղից բացակայում է ոսկյա շղթան` իր կուլոնով, ադամանդյա մատանին և ոսկյա ամուսնական մատանին։ Անմիջապես հասկացել է, որ դրանք գողացել է Յուրիյ Պետրոսյանը։
Այդ օրը Յուրիյ Պետրոսյանը տուն չի վերադարձել, որից հետո ինքը զանգահարել է ՌԴ և հեռախոսազրույց է ունեցել Յու. Պետրոսյանի քեռակին` Գոհարի հետ, որից տեղեկացել է, որ Յուրիյ Պետրոսյանը արդեն գտնվում է ՌԴ-ում։ Այնուհետև, հեռախոսազրույց է ունեցել Յու. Պետրոսյանի հայր` Վ. Պետրոսյանի հետ։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ ոսկյա զարդերը Յուրիյ Պետրոսյանը իր հետ բերել է ՌԴ և հանձնել է մորը` Լյուդմիլային։ 2005թ. հունիսի 2-ին զանգահարել է Յու. Պետրոսյանի քեռին` Ռոբերտ Վարոևը և հայտնել է, որ հունիսի 4-ին Գոհարը գալիս է Հայաստան և իր հետ բերելու է նշված ոսկյա զարդերը։ Այդ օրը, իր ամուսնու հետ միասին գնացել են օդանավակայան և Գոհարից ստացել են ոսկյա զարդերը, սակայն դրանց մեջ չի եղել ոսկյա կուլոնը։ Որոշ ժամանակ անց իրեն է զանգահարել Լյուդմիլան և հայտնել է, որ ոսկյա կուլոնի դիմաց կուղարկի 2.000 ԱՄՆ դոլար։ Նշված հեռախոսազրույցից մի քանի օր անց իրենց տուն է եկել իրեն անծանոթ մի անձնավորություն, որն իրեն հանձնել է Լյուդմիլայի կողմից ուղարկված 2.000 ԱՄՆ դոլար գումարը։ Իր տանից հափշտակված բոլոր ոսկյա զարդերը Յու. Պետրոսյանի մայրը վերադարձրել է իրեն, ուստի նրանից ոչ մի պարտք ու պահանջ չունի, և խնդրեց նրա նկատմամբ մեղմ վերաբերվել։
Վկա` Գրիգոր Ղազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2005թ. փետրվարի 15-ին գտնվել է ոսկյա իրերի տոնավաճառում և այնտեղ տեսել է իրենց հարևան Քնարիկ Սմբատյանի թոռ` Յուրիյ Պետրոսյանին` իրեն անծանոթ մի տղայի հետ։ Նշված հանդիպումից մի քանի օր անց հարևանների խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Յուրիյ Պետրոսյանը գողացել է իր տատի` Քնարիկ Սմբատյանի ոսկյա զարդերը և մեկնել Ռուսաստան։ Յուրիյին ոսկյա իրերի տոնավաճառում հանդիպելու մասին հայտնել է Քնարիկին, վերջինս պատասխանել է, որ ինքը ևս տեսել է նրան այնտեղ։
Վկա` Գագիկ Առաքելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 1993-2000թթ. բնակվելով ՌԴ Ռոստով քաղաքում, ծանոթացել և ընկերություն է արել Յուրիյ Պետրոսյանի հետ։ 2004թ. հոկտեմբեր ամսին իրեն է զանգահարել Յուրիյ Պետրոսյանը և հայտնել է, որ գտնվում է Երևանում, որից հետո իրենք սկսել են հաճախակի հանդիպել։ 2005թ. փետրվար ամսին իրեն է զանգահարել Յուրիյ Պետրոսյանի տատին` Քնարիկ Սմբատյանը, և հարց ու փորձ արել Յուրիյ Պետրոսյանի վերաբերյալ։ Վերջինիցս տեղեկացել է, որ Յուրիյ Պետրոսյանը գողացել է նրա ոսկյա զարդերը և մեկնել ՌԴ։ Դրանից հետո, հեռախոսազրույց է ունեցել Յուրիյ Պետրոսյանի հետ, նախատել է կատարածի համար, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ ոսկյա զարդերը գտնվում են իր մոր մոտ և նա դրանք կվերադարձնի տատին։
Վկա` Պետրոս Պետրոսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. դեկտեմբերի 2-ին ինքը օդանավակայանում դիմավորել է իր թոռ` Յուրիյ Պետրոսյանին, որը եկել է Հայաստան զինվորական ծառայության մեկնելու և անձնագիր ստանալու նպատակով ու ժամանակավորապես բնակվել է իր և իր կնոջ` Քնարիկ Սմբատյանին հետ Երևան քաղաքի Էրեբունի 5 շենքի, թիվ 35 բնակարանում։ 2005թ. փետրվարի 15-ին իր կին Քնարիկ Սմբատյանն իրեն հայտնել է, որ նույն օրը Յուրիյ Պետրոսյանին տեսել է Մ. Խորենացի փողոցի վրա գտնվող ոսկու շուկայի մոտակայքում` իրեն անծանոթ մի տղայի հետ, որից հետո Յուրիյ Պետրոսյանն այդ օրը տուն չի վերադարձել, իսկ հաջորդ օրը Քնարիկը հայտնաբերել է, որ տան ոսկեղենը, որը դրված է եղել ննջասենյակի անկողնու բարձի տակ, անհայտացել է։ Այնուհետև, ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել որդու` Վ. Պետրոսյանի հետ և նրանից տեղեկացել է, որ Յուրիյ Պետրոսյանն արդեն ՌԴ-ում է և ոսկյա զարդերը գտնվում են իր կին` Լյուդմիլայի մոտ։ Խոսակցությունից քիչ անց հեռախոսազրույց է ունեցել իր հարսի` Լյուդմիլայի հետ, որն իրեն հայտնել է, որ ոսկյա զարդերն իր մոտ են և ինքը դրանք հետ կվերադարձնի։ 2005թ. հունիսի 2-ին իրենց բնակարան է զանգահարել Յուրիյ Պետրոսյանի քեռի` Ռոբերտ Վարդոևան և հայտնել, որ հունիսի 4-ին իր կին Գոհարը գալիս է Հայաստան և իր հետ բերելու է Յուրիյ Պետրոսյանի կողմից գողացված և վերջինիս մոր` Լյուդմիլայի կողմից իրեն հանձնված մեկ ոսկյա շղթան, մեկ ադամանդյա քարերով ոսկյա մատանին և մեկ ամուսնական ոսկյա մատանին։ Նշված օրն ինքը իր կնոջ` Քնարիկ Սմբատյանի հետ գնացել են օդանավակայան և Գոհարից վերցրել նշված ոսկյա զարդերը։
Յուրիյ Պետրոսյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև Գոհար Վարդոևայի նախաքննությամբ տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2005թ. հունիսի 4-ին ինքը և իր սկեսրայր` Սաշա Վարդոևի հետ ՌԴ Շախտի քաղաքից Հայաստան վերադառնալիս, Շախտի քաղաքում հանդիպել է Յուրիյ Պետրոսյանի մայր` Լյուդմիլա Վարդոևային, որն իրեն է տվել մեկ հատ ոսկյա շղթա, մեկ հատ ադամանդյա քարերով մատանի և մեկ հատ ամուսնական մատանի և խնդրել է որպեսզի ոսկյա զարդերը տեղափոխի ՀՀ և հանձնի իր սկեսրոջը` Պետրոս Պետրոսյանին կամ վերջինիս կնոջը` Քնարիկ Սմբատյանին։ Ինքը նշված ոսկյա զարդերը տեղափոխելով ՀՀ` օդանավակայանում հանձնել է Քնարիկ Սմբատյանին։
Սաշա Վարդոևայի նախաքննությամբ տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2005թ. հունիսի 4-ին ինքը և իր հարս` Գոհար Վարդոևի հետ ՌԴ Շախտի քաղաքից Հայաստան վերադառնալիս, Շախտի քաղաքում հանդիպել է իր աղջիկ` Լյուդմիլա Վարդոևային, որն իրեն է տվել մեկ հատ ոսկյա շղթա, մեկ հատ ադամանդյա քարերով մատանի և մեկ հատ ամուսնական մատանի և խնդրել է որպեսզի ոսկյա զարդերը տեղափոխի ՀՀ և հանձնի Պետրոս Պետրոսյանին կամ վերջինիս կնոջը` Քնարիկ Սմբատյանին։ Ինքը Գոհար Վարդոևայի հետ միասին նշված ոսկյա զարդերը տեղափոխելով ՀՀ` օդանավակայանում հանձնել են Քնարիկ Սմբատյանին։
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և իրեղեն ապացույցն ի պահ հանձնելու մասին որոշմամբ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Յուրիյ Վանոյի Պետրոսյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, զղջացել է կատարած արարքի համար և մասնակիորեն ընդունել է մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Յուրիյ Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ։
Տուժողի կողմից քաղաքացիական հայց չներկայացվել պատճառով, այդ հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայն իրեղեն ապացույցները ի պահ հանձնելու մասին 17.06.2005թ. արձանագրության տուժող Քնարիկ Սմբատյանը անվնաս վիճակում ստացել է մեկ կանացի ոսկյա շղթան, մեկ կանացի մատանի` թվով 7/յոթ/ հատ անգույն քարերով և մեկ ոսկյա ամուսնական մատանին, բացառությամբ ոսկյա կուլոնի, որի դիմաց ստացել է 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար` կուլոնի և ամուսնու` Պետրոս Պետրոսյանի թաղման արարողությունը կազմակերպելու համար։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Քնարիկ Սմբատյանին ի պահ հանձնված մեկ ոսկյա շղթան և մեկ մատանին` իր սպիտակ քարերով, պետք է թողնել Քնարիկ Սմբատյանի տնօրինությանը։
Յուրիյ Պետրոսյանը Ռոստովի շրջանի վերաքննիչ դատարանի 15.11.2005թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 159 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը` 23.06.2005թ.։ 19.12.2008թ. ազատվել է պատիժը կրելուց։ Նոր հանցանքը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Յուրիյ Վանոյի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նոր նշանակված և Ռոստովի շրջանի վերաքննիչ դատարանի 15.11.2005թ. դատավճռով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4/չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով՝ նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցել Ռոստովի շրջանի վերաքննիչ դատարանի 15.11.2005թ. դատավճռով նշանակված և 3/երեք/ տարի 6/վեց/ ամիս փաստացի կրած պատիժը և Յուրիյ Պետրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 17.02.2010թ.։
Կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Քնարիկ Սմբատյանին ի պահ հանձնված մեկ ոսկյա շղթան և մեկ մատանին` իր սպիտակ քարերով, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց թողնել Քնարիկ Սմբատյանի տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ