Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ

Գործ հմ. ԵԷԴ/0064/01/10
2010թ.
ք. Երևան

Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Ք. ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ռ. ԷԼԻԶԲԱՐՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ. ԱԹՈՅԱՆ
ՏՈւԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈւՑԻՉ` Մ. ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆ

2010թ. Հունիսի «16»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արա Ռուդիկի Միրիմանյանի /ծնված՝ 03.02.1971թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, աշխատել է ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ դեղատան պետ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված բնակվել է ք.Երևան, Մանթաշյան փողոցի 4/1 շենքի թիվ 46 բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր/։ Սույն գործով արգելանքի տակ է 15.04.2010թ-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասով 1-ին կետով։


1. Գործի դատավարական նախապատմությունը

Բուժ.ծառայության մայոր Արա Ռուդիկի Միրիմանյանի կողմից յուրացում կատարելու դեպքի առթիվ 05.02.2010թ. ՀՀ Պաշտպանության նախարարության քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 90251110 քրեական գործը։
15.04.2010թ. որոշմամբ Արա Միրիմանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 29.04.2010թ. որոշմամբ Արա Ռուդիկի Միրիմանյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որով և 29.04.2010թ. որոշմամբ ներգրավվել է, որպես մեղադրյալ։
Նախաքննության մարմնի կողմից Արա Միրիմանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2008թ. հունվարի «21»-ից մինչև 2009թ. մայիսի «16»-ը ծառայելով ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալում որպես դեղատան պետ, կոչումով մայոր, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, 2008թ. օգոստոսի «15»-ի թիվ 1805 ապրանքագրի վրա կեղծել է ԿԿԶՀ-ի բժիշկ Արտակ Մարգարյանի ստորագրությունը, համաձայն որի իբր վերջինս ստացել է զորավարժություններին տրամադրված «Սեղանի ավտոմատ ավտոկլավ, հորիզոնական, 20լ. ծավալով, ծրագրավորվող, առնվազն 2 ավտոմատ ծրագրոց» բժշկական սարքավորումը, սակայն իրականում այն չի ուղարկել «Բաղրամյան» ուսումնական կենտրոն, այլ 2009թ. մարտ-ապրիլ ամիսներին յուրացրել է` դեղատնից հափշտակել իրեն վստահված, յուրաքանչյուրը 2.350.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ թվով երկու հատ ավտոկլավ, որոնցից մեկը 200.000 ՀՀ դրամով վաճառել է քաղաքացի Վարդան Պողոսյանին, իսկ երկրորդը վաճառել է գործով չպարզված անհայտ քաղաքացուն` ՀՀ Պաշտպանության նախարարությանը պատճառելով 4.700.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս»։
Քրեական գործը 04.05.2010թ. կազմված և 10.05.2010թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 12.05.2010թ-ին ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։

2. Արագացված դատական քննություն


Մինչ դատաքննությունն, ամբաստանյալ Արա Ռուդիկի Միրիմանյանը խորհրդակցելով իր պաշտպան` Վաղինակ Աթոյանի հետ /փաստաբանական գործունեության արտոնագիր հմ. 492/, դատարանին՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու համար գրավոր միջնորդություն ներկայացրեց, հայտնելով, որ համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, նրանում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և զղջում է կատարածի համար, նշեց նաև, որ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր և գիտակցում է դրա բնույթն ու հետևանքները։
Մեղադրող-դատախազ Ռ.Էլիզբարյանը և տուժողի ներկայացուցիչ Մ.Միքայելյանն ամբաստանյալի միջնորդության դեմ չառարկեցին։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանն արագացված դատական քննությամբ հիմք ընդունելով մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները, եկավ այն եզրահանգման, որ Արա Միրիմանյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը

Համաձայն ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի 5-րդ կետի`դատարանն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիu քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով uահմանված հետազոտություն չի կատարում։ Սակայն ուuումնաuիրում է ամբաuտանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն քրեորեն հետապնդելի արարք է համարվում`յուրացումը կամ վատնումը` հանցավորին վuտահված ուրիշի գույքի հափշտակությունն առանձնապես խոշոր չափերով, որի սանկցիան պատիժ է նախատեսում ազատազրկում` չորսից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, բնութագրվում է դրականորեն, անբասիր ծառայության մեդալակիր է, մարտական բարձր պատրաստականության, բանակաշինության գործում ունեցած արժանի ավանդի, ծառայողական պարտականությունների բարեխիղճ կատարման համար բազմիցս արժանացել է պատվոգրերի, ունի նորաստեղծ ընտանիք և խնամքին է գտնվում նորածին դուստրը, զղջացել է կատարածի համար, ինչն արտահայտվում է նրանով, որ դռևս նախաքննության ընթացքում կամովին հատուցել է պատճառված ամբողջ վնասը։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը ... ազատազրկման... ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր` Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 01.02.2008թ. թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ արձանագրվել է, որ. «Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգվել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը»։
Վերոգրյալներից ելնելով դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ Արա Միրիմանյանի նկատմամբ պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել և հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալը վերականգնել է հանցագործությամբ պատճառված ամբողջ վնասը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ` գույքի բռնագրավում պատիժը կիրառելու անհրաժեշտություն չկա։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի համաձայն Արա Միրիմանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի մեջ պետք է հաշվակցել 2010թ. ապրիլի «15»-ից արգելանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը, սակայն հաշվի առնելով գործի հանգամանքները և ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, հետևաբար գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը և նկատի ունենալով, որ պատճառված վնասն ամբաստանյալի կողմից նախաքննության ընթացքում ամբողջովին վերականգնվել է /հիմք` վճարման հանձնարարգրի անդորրագիր հմ. 000001/ դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սեղանի ավտոմատ ավտոկլավ, հորիզոնական, 20լ. ծավալով, ծրագրավորվող, առնվազն 2 ավտոմատ ծրագրոց» բժշկական սարքավորումը պետք է թողնել ՀՀ Պաշտպանության նախարարության Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի տնօրինությանը։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց


Արա Ռուդիկի Միրիմանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 3/երեք/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի կիրառմամբ, նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել 2010թ. ապրիլի «15»-ից մինչև 2010թ. հունիսի «16»-ն արգելանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ ամիս, 1 /մեկ/ օրը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի, 29 /քսանինը/ օր ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ, նշանակված` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի, 29 /քսանինը/ օր պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
Ա.Միրիմանյանի նկատմամբ ընտրված` կալանք խափանման միջոցը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատարանի դահլիճից։
Ա.Միրիմանյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ Արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույցներ ճանաչված «Սեղանի ավտոմատ ավտոկլավ, հորիզոնական, 20լ. ծավալով, ծրագրավորվող, առնվազն 2 ավտոմատ ծրագրոց» բժշկական սարքավորումը թողնել ՀՀ Պաշտպանության նախարարության Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի տնօրինությանը։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ