Թիվ. ԵԷԴ/0054/01/10/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Մ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրող Ա.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
Տուժող Ս.ՇՈւՇՈՅԱՆԻ
Պաշտպան Գ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
2010թ. հուլիսի 30–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի Գարե•ին Երվանդի Ավետիսյանի, ծնված 05.12.1982թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում 4 ան•ամ դատապարտված` 1. 24.12.1997թ. Երևանի Մյասնիկյանի շրջանի ժողդատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 87 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով, 2. 02.07.1999թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 86 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, դատարանի 22.08.2000թ. որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, 3. 12.12.2001թ. Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 255 հոդվածի ՙԱ՚ կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 265 հոդվածի ՙԱ՚ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 04.08.2003թ. որոշմամբ դատավճիռը համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ընդունված նոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 365 հոդվածի և 362 հոդվածի 1-ին մասերին, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, դատարանի 05.09.2003թ. որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, 4. 27.02.2004թ. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 183 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 183 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 324 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66, 67 և 68 հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի ժամկետով, պատժից ազատվել է 23.07.2009թ.` պատիժը լրիվ կրելով, դատվածությունները չմարված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատել,
հաշվառում և մշտական բնակության վայր չունի, ներկայումս •տնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն •ործով ար•ելանքի տակ է 2010թվականի մարտի 30-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 117 հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով: Առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 27.02.2004թ. թիվ. 1-68 դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 183 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 183 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 324 հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Գարե•ին Երվանդի Ավետիսյանը դատապարտվել է 6 տարի ժամկետով ազատազրկման և պատիժը կրել ՀՀ ԱՆ ՙԷրեբունի՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Պատիժը կրելու ընթացքում, 2006թվականին, հեռախոսային խոսակցությունների միջոցով, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանը ծանոթացել է •ործով տուժող Սիրանուշ Շուշոյանի հետ: Հետա•ա ժամանակահատվածում նրանց միջև ձևավորվել են մտերիմ փոխհարաբերություններ, որի արդյունքում քրեակատարողական հիմնարկում նրանք ամուսնացել են և պատիժը կրելու ընթացքում ունեցել երկու երեխա: Պատիժը լրիվ կերոլւց և քրեակատարողական հիմնարկից ազատվելուց հետո, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանը կնոջը մեղադրել է ամուսնական անհավատարմության մեջ և այդ կապակցությամբ նրանց միջև հաճախակի վիճաբանություններ են ծա•ել: 2009թվականի դեկտեմբերի 27-ին ժամը 23-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանը •տնվելով ո•ելից խմիչք օ•տա•ործած վիճակում, Երևանի Լեոյի փողոցի սկզբնամասում •տնվող բար-մոթելում, կրկին խանդի հողի վրա ծա•ած վիճաբանության ժամանակ ձեռքերով դիտավորությամբ հարվածել է Ս.Շուշոյանի մարմնի տարբեր մասերին և ձախ ակնակապճի արյունահավաքի, աջ աչքի ստորին կոպի, ստորին ծնոտի, աջ ենթակզակային, աջ թշային հետականջային, ձախ թիակի շրջանների, կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսի` թիակային •ծով 8-10-րդ կողոսկրերի պրոյեկցիայով, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի` հետին անոթային •ծով 6-րդ կողոսկրի պրոյեկցիայով, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի` հետին անոթային •ծով 8-րդ կողոսկրի պրոյեկցիայով արյունազեղումների ձևով, նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: Դրանից հետո` 2010թվականի հունվարի 16-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանը դարձյալ •տնվելով ո•ելից խմիչք օ•տա•ործած վիճակում, Երևանի Արցախի պողոտայի թիվ. 32 հասցեում •տնվող ՙՀայկական խոհանոց՚ չ•ործող խորտկարանի հետնամասում, խանդի հողի վրա կրկին վիճաբանել է կնոջ, •ործով տուժող Ս.Շուշոյանի հետ, որի ընթացքում բռունցքներով, •արեջրի շշով և դանակի •ործադրմամբ դիտավորությամբ բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել նրա •լխի և մարմնի տարբեր մասերին և •լխի ճակատային շրջանի արյունազեղման, աջ ակնակապճի շրջանի քերծվածքների, զույ• թշային և կզակի շրջանների արյունազեղումների, պարանոցի արյունազեղման, կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանների քերծվածքի, կրծքավանդակի աջ կեսի քերծվածքի, աջ նախաբազկի քերծվածքների, ձախ դաստակի քերծվածքների զույ• ազդրերի և ոտնաթաթերի շրջանների քերծվածքների, ստորին ծնոտի երկտեղ բեկորային կոտրվածքների ձևով վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է ծանր վնաս: Դեպքից հետո, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանը դիմել է փախուստի, թաքնվել քննությունից և քրեական հետապնդման մարմնի կողմից •տնվել հետախուզման մեջ: 2010թվականի մարտի 30-ին ժամը 2330-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Արմավիրի մարզային վարչության Արմավիրի բաժին, որտեղ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից կատարված անձնական
խուզարկությամբ ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանի տաբատի աջ •րպանից հայտնաբերվել է •ործարանային արտադրության սառը զենք հանդիսացող դանակ:
Կատարած արարքների համար Գարե•ին Երվանդի Ավետիսյանին մեղադրանքներ է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 117 հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով:
Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանն իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչեց, ընդ որում իրեն մեղավոր ճանաչեց կնոջը` Ս.Շուշոյանի առողջությանը դիտավորությամբ թեթև վնաս պատճառելու համար, սակայն մեղավոր չճանաչեց կնոջ առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու և ապօրինի կերպով սառը զենք կրելու մեղադրանքներում` առարկելով մարմնական վնասվածքի ծանրության աստիճանը և սառը զենք հանդիսացող դանակի կրման հան•ամանքները: Մասնավորապես ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանը դատարանին հայտնեց, որ իրոք 2006թվականին, ՀՀ ԱՆ ՙԷրեբունի՚ քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելու ընթացքում, բջջային հեռախոսով ծանոթացել է Սիրանուշ Շուշոյանի հետ և նրա հետ կապ պահպանել հոռախոսային խոսակցությունների միջոցով: Որոշ ժամանակ հետո, ինքը քրեակատարողական հիմնարկի ղեկավարությունից նրա հետ տեսակցելու թույլտվություն է ստացել և երեք ան•ամ տեսակցել Ս.Շուշոյանի հետ, որի ընթացքում որոշել են ամուսնանալ, օրինական զա•սավորվել, որպեսզի այցելությունները ավելի մատչելի լինեն: Այդ ընթացքում իրենք •տնվել են նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: Հետա•այում տեղեկանալով կնոջ անհավատարմության մասին, դեռևս քրեակատարողական հիմնարկում, տեսակցությունների ժամանակ մի քանի ան•ամ ծեծի է ենթարկել նրան և պահանջել ուղղվել: Ամուսնության պահին Ս.Շուշոյանն աղջիկ չի եղել, սակայն ինքը դրան ուշադրություն չի դարձրել: Ամուսնությունից հետո նա շարունակել է անհավատարիմ վարքա•իծ դրսևորել, որի պատճառով ինքը նրան բազմիցս ծեծել է` ուղղվելու համար: Առաջին ան•ամ նրան ապտակել է պատիժը կրելու ընթացքում և ար•ելել է իր մոտ տեսակցությունների •նալ, սակայն անհասկանալի ճանապարհով Ս.Շուշոյանը շարունակել է տեսակցության •ալ իր մոտ: Պատժից ազատվելուց հետո, ինքը սկսել է աշխատել, որպեսզի կարողանա հո•ալ երեխաների խնամքը, սակայն կինը դա չի •նահատել և շարունակել է ամուսնական անհավատարմությունները: Այդ կապակցությամբ, ինքն իրոք ծեծել է նրան, սակայն ոչ թե փողոցում, այլ մեկ ան•ամ մեքենայում և մեկ ան•ամ էլ 2009թվականի դեկտեմբերի վերջերին` հյուրանոցում: Յուրաքանչյուր վիճաբանությունից հետո, նրան պարտադրել է ուղղվել, մաքրվել և երեխաներին այդ կեղտոտ ձեռքերով չդիպչել, սակայն չի կարողացել նրան ազնիվ ճանապարհի վրա կան•նեցնել: Ինչ վերաբերվում է 2010թվականի հունվարի 16-ի դեպքին, որ իրենք իբրև •նացել են ռեստորան և դրանից հետո ինքը ծեծի է ենթարկել, •արեջրի շշով և դանակով հարվածել նրան, ապա դա իրականությանը չի համապատասխանում: Տվյալ օրը Արցախի փողոցում •տնվող խորտկարանում ինքը վերջնական զրույց է ունեցել կնոջ հետ և համոզել նրան որպեսզի պատմի բոլոր անհավատարմությունների մասին, քանի որ դրանից հետո իրենք բաժանվելու էին: Սիրանուշը հավատալով իր կեղծ երդմանը իրոք պատմել է բոլոր անհավատարմությունների մասին, որի ընթացքում ինքը մի քանի ան•ամ ձեռքով հարվածել է նրա դեմքին, սակայն դրանք այն հարվածքները չեն եղել, որ տուժողի ծնոտը կոտրվի, քանի որ դեպքից հետո էլ, նա ան•ամ բուժօ•նության չի դիմել կամ ստացիոնար բուժում չի ստացել: Այդ իսկ պատճառով էլ համոզված չէ մարմնական վնասվածքի ծանրության աստիճանի և փորձա•ետի եզրակացության հետ: Ինքը չի ժխտում Ս.Շուշոյանին ձեռքով հարվածելու հան•ամանքը, սակայն ցանկանում է դատապարտվել միայն նրա համար, ինչ կատարել է, քանի որ կնոջը դանակով, •արեջրի շշով չի հարվածել և ծնոտը չի կոտրել: Միաժամանակ, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանը խնդրեց դատարանին` իր նկատմամբ պատիժ նշանակել միայն կատարածին համապատասխան (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Տուժող Սիրանուշ Վազ•ենի Շուշոյանը դատարանին հայտնեց, որ 2006թվականին աշխատել է խանութում, որպես վաճառողուհի: Նույն խանութում իր հետ աշխատել է •ործով վկա Արմենուհի Եղիազարյանը: Այդ ընթացքում Ա.Եղիազարյանն իրեն հայտնել է, որ իր բջջային հեռախոսի համարը տվել է մի տղայի, որը •տնվում է Ջերմուկ քաղաքում, վերջինս մարզիկ է` բռնցքամարտիկ: Դրանից հետո, իրեն սկսել է զան•ահարել Գարե•ին Ավետիսյանը և հեռախոսազրույցների միջոցով իրենք ծանոթացել են: Շուրջ մեկ ամիս հեռախոսով շփվելուց հետո Գ.Ավետիսյանը հայտնել է, որ ինքը դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով և •տնվում է ազատազրկման վայրում, սակայն վեց ամսից 2 ամիսը նստել է, մնացել է 4 ամիս և •տնվում է ՙԷրեբունի՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Հետա•ա հեռախոսազրույցների ընթացքում իրենց միջև փոխադարձ զ•ացմունքներ են առաջացել, ինքը այցելել է Գ.Ավետիսյանին և այդ ընթացքում իրենք ամուսնացել են: Գ.Ավետիսյանի կողմից պատիժը կրելու ընթացքում, ինքը աշխատել և իր միջոցներով ապահովել է ամուսնու ապրուստը քրեակատարողական հիմնարկում: Գ.Ավետիսյանի մայրն էլ է արտասահմանից •ումարներ ուղարկել, սակայն ինքն այդ •ումարներն ամբողջությամբ ուղարկել է ամուսնուն: Համատեղ ամուսնական կյանքում ունեցել երկու երեխա: 2009թվականի հուլիս ամսին ազատազրկման վայրից վերադառնալուց հետո, իրենք երեխաների հետ միասին բնակվել են իր հայրական տանը, սակայն ամուսինը վիճաբանել է մոր հետ, որից հետո տեղափոխվել են նրա քրոջ տուն և շուրջ հին• օր հետո եկել ք.Չարենցավան` նրա տատիկի տուն: Այնտեղ բնակվելու ընթացքում ինքը լսել է Գ.Ավետիսյանի հեռախոսային խոսակցությունները այլ կանանց հետ, վերջինս անընդհատ ուշ է վերադարձել տուն և երբ փորձել է այդ կապակցությամբ խոսել նրա հետ, վերջինիս կողմից ծեծի է ենթարկվել: Չդիմանալով նման ապրելակերպին, երեխաների հետ միասին վերադարձել և շարունակել է բնակվել իր հայրական տանը, սակայն Գ.Ավետիսյանն եկել և համոզել է իրեն առանձին բնակվել: Համաձայնվելով ամուսնու առաջարկին, սկսել են միասին վարձով բնակվել, սակայն այդ մեկ ամիս համատեղ կյանքի ընթացքում նորից կրկնվել է անցյալի պատմությունը և ինքը կրկին երեխաների հետ վերադարձել է հայրական տուն: Այդ ժամանակահատվածում Գ.Ավետիսյանը իրենից անընդհատ •ումարներ է վերցրել, վաճառել և վատնել է ծնվելու առիթով երեխաների նվեր ստացած ոսկյա զարդերը և շուրջ մեկ ամիս բացակայել տանից, իսկ •տնվելու վայրի մասին ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել: Այդ ընթացքում աշխատանքի ընդունվել ՙՇիրակ՚ •աստրոնոմում, որպես վաճառողուհի: Շուրջ մեկ ամիս անց Գ.Ավետիսյանը կրկին հայտնվել և ճշտելով իր աշխատանքի վայրը, ամեն օր աշխատանքից հետո իրեն ուղեկցել է տուն, որի ընթացքում իր վրա ճնշում է •ործադրել և պարտադրել աշխատանքի վայրից •ումարներ վերցնել և տալ իրեն: 2009թվականի դեկտեմբերի 27-ին ժամը 2230-ի սահմաններում, Գ.Ավետիսյանը կրկին •նացել է իր աշխատավայր և առաջարկել •նալ ռեստորան, որտեղ ո•ելից խմիչքներ օ•տա•ործելով սկսել է իրեն մեղադրել ամուսնական անհավատարմության մեջ, որից հետո Լեոյի փողոցի սկզբնամասում Գ.Ավետիսյանն իրեն ծեծի է ենթարկել և պատճառել մարմնական վնասվածքներ: Այդ կապակցությամբ ինքը հաղորդում է տվել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում: Դրանից հետո, 2010թվականի հունվարի 16-ին ժամը 16-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանի մոր խնդրանքով ինքը •նացել է Արցախի պողոտայում •տնվող ՙԱրդշինինվեստ բանկ՚-ի մասնաճյուղ, որպեսզի հանդիպի ամուսնու մոր ծանոթին` •ումար վերցնելու համար, սակայն այնտեղ անսպասելիորեն հայտնվել է Գ.Ավետիսյանը: Նա իրեն նստեցրել է մեքենա և միասին եկել են Արցախի փողոցի թիվ. 32 հասցեում •տնվող շենքի մոտ, որտեղ Գ.Ավետիսյանը իրեն սկսել է բռունցքներով հարվածել և ասել, որ սա իր վերջին օրն է, քանի որ ինքը դավաճանում է իրեն: Այդ ընթացքում Գ.Ավետիսյանն իջել է մեքենայից, •արեջուր •նել և կրկին սկսելով ամուսնական անհավատարմության թեման, դանակով հարվածել է մարմնի տարբեր մասերին, •արեջրի շշով հարվածել ծնկներին և ոտնաթաթերին, բռունցքով հարվածել է դեմքին և կոտրել ծնոտը: Ինքը փախուստի փորձ է կատարել և հանդիպել անծանոթ անձանց, որոնք նախատել են Գ.Ավետիսյանին և շեղել նրա ուշադրությունը: Օ•տվելով այդ պահից, ինքը դիմել է փախուստի և պատահական տաքսի ավտոմեքենայով վերադարձել տուն: Կատարվածի մասին ոստիկանություն հաղորդում է ներկայացրել մորաքույրը, քանի որ ինքն ի վիճակի չի եղել: Միաժամանակ, տուժող Ս.Շուշոյանը դատարանում հրաժարվեց նախաքննության ընթացքում ներկայացված քաղ հայցի պահանջից, սակայն խնդրեց դատարանին` ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակել խիստ պատիժ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Ամալյա Վարոսի Շուշոյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է •ործով տուժող Սիրանուշ Շուշոյանի մորաքույրը: 2006թվականին Սիրանուշը ծանոթացել է ամբաստանյալ Գարե•ին Ավետիսյանի հետ, իսկ իրեն և մորը հայտնել, որ իբրև նա բռնցքամարտիկ է և •տնվում է Ջերմուկ քաղաքում: Հետա•այում են տեղեկացել, որ Գ.Ավետիսյանն իրականում դատապարտված է և պատիժ է կրում ՙԷրեբունի՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Հակառակվելով իրենց, Սիրանուշը կալանավայրում ամուսնացել է Գ.Ավետիսյանի հետ և ունեցել են երկու երեխա: 2009թվականի հուլիս ամսին Գարե•ինը ազատվել է կալանավայրից և քանի որ բնակվելու տեղ չեն ունեցել, բնակվել են իրենց հետ` նույն հարկի տակ: Սակայն ընտանեկան անախորժությունների պատճառով նրանք հեռացել են տանից, հետո Սիրանուշը երեխաների հետ հեռացել է ամուսնուց և նորից բնակություն հաստատել իրենց տանը: 2009թվականի դեկտեմբերի 27-ի երեկոյան իրեն զան•ահարել է Սիրանուշը և օ•նության կանչել Հր.Քոչար փողոցում •տնվող պանդոկ, ասելով, որ Գարե•ինը ուզում է իրեն սպանել: Ինքն անմիջապես •նացել է այնտեղ և տեսել, որ Գարե•ինը երկու տղամարդու հետ նստած է սեղանի շուրջ, իսկ Շուշանիկը չկա: Վերջինիցս հետաքրքրվել է քրոջ դստեր •տնվելու վայրի մասին և Գարե•ինը հայտնել է, որ նա զու•արանում է: Դրանից հետո Գ.Ավետիսյանը իրենց նստեցրել է մեքենա և այն վարել սեփական տների կողմ` ինչ-որ մութ վայր, որտեղ կան•նեցրել է մեքենան և հանելով դանակը, սկսել է Սիրանուշից պահանջել պատմելու, թե ում հետ է եղել: Այդ ժամանակ, ինքը պահանջել է դանակը տալ իրեն, սակայն վերջինս հրաժարվել է: Իջնելով մեքենայից, ինքը ցանկացել է հնարավորություն տալ ամուսիններին զրուցել-հաշտվելու, սակայն Գարե•ինը մեքենան քշել հեռացել է: Ինքը ստիպված տաքսի մեքենայով վերադարձել է տուն և ամբողջ •իշեր զան•ահարել Գարե•ինի բջջային հեռախոսին ու սպասել, թե նրանք երբ կվերադառնան: Գիշերը` ժամը 04-ի սահմաններում, կրկին զան•ահարել է Սիրանուշը և իրեն կանչել խանութի մոտ, որտեղ հանդիպել է Սիրանուշին` աչքը և դեմքը վնասված վիճակում, որի պատճառով էլ նույն օրը դիմել են ոստիկանություն: Դրանից հետո` 2010թվականի հունվարի 16-ին ժամը 15-ի սահմաններում, Սիրանուշը •նացել է Գ.Ավետիսյանի մոր ծանոթից •ումար վերցնելու համար և երբ ժամը 23-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, նրա դեմքը եղել է այտուցված, ծնոտը կոտրված, դժվարությամբ խոսելով պատմել է, որ ճանապարհին հանդիպել է Գարե•ինին, որը դանակով, •արեջրի դատարկ շշով և բռունցքներով ծեծի է ենթարկել նրան, սակայն նրան հաջողվել է փախչել և օ•նություն խնդրել պատահական անցորդներից: Վերջիններիս միջամտության շնորհիվ Սիրանուշը կարողացել է փախչել դեպքի վայրից և պատահական մեքենայով վերադառնալ տուն: Քանի որ Սիրանուշի ծնոտը կոտրված է եղել և նրա ֆիզիկական վիճակը հնարավորություն չի տվել դեպքի կապակցությամբ ոստիկանություն հաղորդում տալու համար, ուստի նրա փոխարեն ինքն է դիմել ոստիկանության Էրեբունու բաժին (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Արմենուհի Սողոմոնի Եղիազարյանը դատարանին հայտնեց, որ 2003թվականից ճանաչում է Սիրանուշ Շուշոյանին և նրա հետ համատեղ աշխատել են ՙՇիրակ՚ •աստրոնոմում: 2009թվականի դեկտեմբերի 28-ի առավոտյան, երբ Սիրանուշը եկել է աշխատանքի, նրա դեմքին կապտուկներ են եղել, իսկ աչքը` ուռած:
Նա պատմել է, որ կապտուկները և աչքի վնասվածքը առաջացել են ամուսնու կողմից ծեծի ենթարկվելու պատճառով: 2010թվականի հունվար ամսվա վերջերին, խանութ է այցելել Սիրանուշի մորաքույրը և պատմել, որ Գարե•ինը խանդի հողի վրա ծեծի է ենթարկել Սիրանուշին և կոտրել ծնոտը: Միաժամանակ, վկա Ա.Եղիազարյանը դատարանին հայտնեց, որ Սիրանուշը Գարե•ինի հետ ծանոթացել է իր միջոցով: Վերջինս պատիժը կրել է իր մտերիմի հետ, որի առաջարկով էլ ինքը միջամտել է նրանց ծանոթությանը, քանի որ իրեն հավաստիացրել են, որ Գարե•ինը ամուսնության նպատակով է ցանկանում ծանոթանալ: Ինքը Գարե•ինին տվել է Սիրանուշի բջջային հեռախոսահամարը և դրանից հետո նրանց փոխհարաբերություններով չի հետաքրքրվել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Փորձա•ետ, որպես վկա հարցաքննված Մհեր Սպանդարի Բիշարյանը դատարանին հայտնեց, որ տուժողին ու ամբաստանյալին չի ճանաչում: Տուժող Ս.Շուշոյանին առաջին ան•ամ տեսել է 2010թվականի հունվարի 21-ին` 2010թվականի հունվարի 16-ի միջադեպի կապակցությամբ դատաբժշկական փորձաննություն անցկացնելու նպատակով զննել է վերջինիս վնասվածքները և արդյունքում տվել թիվ. 164 եզրակացությունը: Փորձաքննությունն իրականացնելուց հետո, տուժողին տրվել է ռենտ•են նկարահանման ուղե•իր: Ռենտ•են նկարահանումը կատարվել է ՙՎլադիմիր Ավա•յան՚-ի անվան բժկական կենտրոնում, որից հետո ռենտ•են ժապավենները ուսումնասիրվել են դատական ռենտ•ենոլո•ի կողմից: Տուժողի ստորին ծնոտի երկտեղ կոտրվածքները եղել են թարմ, այսինքն հունվար ամսվա ժամանակահատվածում կատարված և համապատասխանել դեպքի վաղեմության հետ: Բացի այդ, Ս.Շուշոյանի ծնոտի կոտրվածքը ունեցել է ոչ ճիշտ սերճատում, այսինքն վնասվածք ստանալուց հետո նա որևէ բուժում չի ստացել և ծնոտը սերտաճել է տեղաշարժված վիճակում: Փորձա•իտական եզրակացության այն հղումը, որ մարմնական վնասվածքների ծանրության աստիճանը որոշելու համար պետք է որոշակի ժամանակ անցնի և կորոշվի լրացուցիչ քննությամբ, պատճառաբանված է նրանով, որ Ս.Շուշոյանի մոտ առկա է եղել ստորին ծնոտի բարդ երկտեղանի տեղաշարժված կոտրվածք և այդ պահի դրությամբ հնարավոր չէր •ուշակել, թե ելքը ինչպիսին կիլինի, քանի որ հնարավոր է նորմալ ապաքինում: Այդ իսկ պատճառով մի քանի ամիս անց կրկին կատարվում է ռենտ•են հետազոտություն և ստու•վում ծնոտի ծամիչ ֆունկցիայի խան•արում կա, թե ոչ և նոր միայն որոշվում ծանրության աստիճանը: Այսինքն եթե պարզվի, որ ծամիչ ֆունկցիան լիարժեք վերական•նվել է ապա այդ վնասվածքը կդասվի միջին ծանրության վնասվածքների շարքին, իսկ եթե ստորին ծնոտը կորցնում է ծամիչ ֆունկցիան, ապա դա դիտվում է որպես ֆունկցիայի կորուստ և դասվում է ծանր մարմնական վնասվածքների շարքին: Ս.Շուշոյանի երկրորդ զննումը իր կողմից կատարվել է 2010թվականի մարտի 11-ին, որի ընթացքում պարզվել է, որ տուժողի բերանի բացումը սահմանափակ է և կոտրվածքները չեն ապաքինվել, առկա է ծնոտի ծամիչ ֆունկցիայի և կցվածքի արտահայտված խան•արում, այսինքն Ս.Շուշոյանի մարմնական վնասվածքները դասվում են ծանր վնասվածքների շարքին (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Ժաննա Վարոսի Շուշոյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ հանդիսանում է Սիրանուշ Շուշոյանի մայրը: Վերջինս երեխաների, իր և իր քրոջ` Ամալյա Շուշոյանի հետ բնակվում է նույն հասցեում: Դուստրը 2006թվականին ծանոթացել է Գարե•ին Ավետիսյանի հետ, սակայն իրենցից թաքցրել է նրա անձի իսկությունը, հայտնելով, որ նա բռնցքամարտիկ է, աշխատում է Ջերմուկ քաղաքում և տնօրինությունը թույլ չի տալիս բացակայել այնտեղից: 2006թվականին նրանք ամուսնացել են և ամուսնական կյանքի ընթացքում դուստրը ունեցել է երկու երեխա: Գ.Ավետիսյանի դատապարտված լինելու և պատիժ կրելու մասին ինքը իմացել է շատ ավելի ուշ, այլապես կար•ելել իր դստերը նրա հետ ամուսնանալ: Առաջին ան•ամ Գ.Ավետիսյանին նա տեսել է 2009թվականի հուլիսի 23-ին, երբ նա ազատվելով պատիժը կրելուց, այցելել է իրենց տուն: Նշված օրը, առանց
որևէ հիմնավոր պատճառի, Գ.Ավետիսյանը հարվածել է դստերը, ինքը զայրացած պահանջել է, որպեսզի նա հեռանա իրենց տանից և այլևս չ•ա: Գ.Ավետիսյանն իր դստեր հետ միշտ էլ վատ է վերաբերվել, իսկ 2009թվականի դեկտեմբերի 27-ին ժամը 23-ի սահմաններում նա զան•ահարել է տուն և քրոջը` Ամալիային խնդրել •նալ իր մոտ: Քույրը •նացել է դստեր մոտ, որոշ ժամանակ անց վերադարձել և պատմել, որ հանդիպել է Սիրանուշին ու Գարե•ինին, նրանց հետ` Գարե•ինի մեքենայով ինչ-որ տեղ է •նացել, որի ժամանակ Գարե•ինը դանակ է քաշել դստեր վրա, իսկ հետո նրան իջեցրել է մեքենայից և Սիրանուշի հետ հեռացել: Նույն •իշերը, ժամը 04-ի սահմաններում, կրկին զան•ահարել է դուստրը և քրոջը կանչել խանութի մոտ: Գնալով այնտեղ Ամալիան տեսել է, որ Սիրանուշի աչքը կապտած է, նրա դեմքին այլ վնասվածքներ էլ են եղել: Սիրանուշը քրոջը պատմել է, որ Գարե•ինը իրեն ինչ-որ հյուրանոց է տարել, այնտեղ ծեծել և ստիպել է պատմել ամուսնական անհավատարմությունների մասին: Այդ դեպքի կապակցությամբ, դուստրը դիմել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Դրանից հետո` 2010թվականի հունվարի 16-ին, դստերը զան•ահարել է ՌԴ-ում •տնվող Գարե•ինի մայրը և հայտնել, որ •ումար է ուղարկել և նա պետք է •նա Արցախի պողոտայում •տնվող ՙԱրդշինինվեստբանկ՚-ի մասնաճյուղ և Գարե•ինի մոր ընկերուհուց •ումարը վերցնի: Սիրանուշի •նալուց հետո` ժամը 23-ի սահմաններում, դուստրը զան•ահարել է տուն և քրոջը` Ամալիային խնդրել, որպեսզի նա իրեն փողոցում դիմավորի: Որոշ ժամանակ անց քույրը դստեր հետ միասին տուն է եկել և ինքը Սիրանուշի դեմքին նկատել է բազմաթիվ վնասվածքներ, ծնոտն ուռած ու կախված է եղել: Դուստրը դժվարությամբ պատմել է, որ Գարե•ինը կրկին նրան մեղադրել է ամուսնական անհավատարմության մեջ, որի պատճառով բռունցքներով հարվածել է նրա դեմքին, դանակով վնասվածքներ հասցրել մարմնի տարբեր մասերին, •արեջրի դատարկ շշով հարվածել •լխից մինչև ոտնաթաթերը: Այդ պայմաններում, անծանոթ մարդկանց միջամտության շնորհիվ Սիրանուշը կարողացել է դիմել փախուստի և •ալ տուն: Նույնիսկ բուժօ•նության չի դիմել` հանուն ամուսնու: Միայն հունվարի 19-ին նրան համոզել են դիմել ոստիկանություն, սակայն ֆիզիկական վիճակի պատճառով ոստիկանություն է դիմել քույրը` Ամալիան:
Գ.Թ. 66 – 69:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաբժշկական փորձաքննության 14.01.2010թ. թիվ. 3101 եզրակաթյունն այն մասին, որ Ս.Շուշոյանի մարմնական վնասվածքները ձախ ակնակապճի շրջանի արյունահավաքի, աջ աչքի ստորին կոպի, ստորին ծնոտի աջ ենթակզակային շրջանի, աջ թշային շրջանի, աջ հետականջային շրջանի, ձախ թիակի մարմնի շրջանի, կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսի` թիակային •ծով 8-10-րդ կողոսկրերի պրոյեկցիայով, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի` հետին անութային •ծով 6-րդ կողոսկրի պրոեկցիայով, կրծքավանդակի աջ կեսի կողմնային մակերեսի` հետին անութային •ծով 8-րդ կողոսկրի պրոյեկցիայով արյունազեղումների ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետին և հան•ամանքներում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով:
Գ.Թ. 13 – 14:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաբժշկական փորձաքննության 01.02.2010թ. թիվ. 164 եզրակաթյունն և 11.03.2010թ. ի լրումն թիվ. 164 եզրակացությանն այն մասին, որ Ս.Շուշոյանի ստացած մարմնական վնասվածքները •լխի ճակատային շրջանի արյունազեղման, աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների արյունազեղման, աջից այտաքունքային շրջանի քերծվածքների, զույ• թշային շրջանների և կզակի շրջանի արյունազեղումների, պարանոցի շրջանի արյունազեղման, կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի քերծվածքի, կրծքավանդակի աջ կեսի շրջանի քերծվածքի, աջ նախաբազկի շրջանի քերծվածքների, ձախ դաստակի շրջանի քերծվածքների, զույ• ազդրերի և ոտնաթաթերի շրջանների քերծվածքների, ստորին ծնոտի երկտեղ, բեկորային, ոչ ճիշտ սերտաճող կոտրվածքների ձևով պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս ի նկատի ունենալով ծամիչ ֆունկցիայի և կցվածքի արտահայտված խան•արումը: Ընդ որում կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի քերծվածքը, աջ նախաբազկի շրջանի և ձախ դաստակի շրջանի քերծվածքները պատճառվել են սուր կտրող •ործիքով /ներով/ կամ սուր եզր ունեցող առարկայով /ներով/, իսկ մնացած վնասվածքները բութ առարկաների ներ•ործությամբ, հնարավոր է նշված ժամկետում և հան•ամանքներում:
Գ.Թ. 40 – 41, 88:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց քրեա•իտական փորձաքննության 08.04.2010թ. թիվ. 17 եզրակաթյունն այն մասին, որ Գարե•ին Երվանդի Ավետիսյանի մոտից հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված դանակը պատրաստված է •ործարանային եղանակով և հանդիսանում ծակող–կտրող սառը զենք:
Գ.Թ. 146 – 148:
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին նաև ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 30.03.2010թվ. արձանա•րությունը, տուժող Ս.Շուշոյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն /դեպքի հան•ամանքները վերական•նելու/ կատարելու մասին 01.03.2010թվ. արձանա•րությունը, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանի մոտ հայտնաբերված •աղտնի փականով դանակը զննության ենթարկելու մասին 15.04.2010թվ. արձանա•րությունը, ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանի տաբատի աջ •րպանից հայտնաբերված •աղտնի փականով դանակը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 15.04.2010թվ. որոշումը, ինչպես նաև •ործում եղած այլ փաստացի տվյալները:
Գ.Թ. 77 – 81, 116, 155, 156:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված համարեց ամբաստանյալ Գարե•ին Երվանդի Ավետիսյանի կատարած արարքները, •տավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից դրանք որակված են ճիշտ և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենս•րքի 117 հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին: Միաժամանակ դատարանը •տնում է, որ չնայած ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանի ըստ էության խոստովանական ցուցմունքների, դատաքննության ընթացքում մարմնական վնասվածքի ծանրության աստիճանի և սառը զենք հանդիսացող •ործարանային դանակի կրման հան•ամանքների վերաբերյալ նրա և պաշտպան Գ.Մելքոնյանի կողմից բերված պատճառաբանություններն անհիմն են, չեն բխում •ործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ողջ տվյալներից և նպատակ են հետապնդում խուսափել առավել ծանր հանցա•ործության կատարման համար նախատեսված պատասխանատվությունից ու պատժից:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն, այն որ ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանը նախկինում արատավորված և չորս ան•ամ դատապարտված է եղել, դատվածությունները մարված
չեն, ամուսնացած է, խնամքին ունի երկու երեխա, ըստ էության զղջում է կատարածի համար: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը համարում է պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալ Գ.Ավետիսյանի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների առկայությունը: Որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը համարում է հանցանքները ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը և հանցանքն կատարելու ռեցիդիվը:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Գարե•ին Ավետիսյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ:
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող դանակը պետք է ոչնչացնել:
Տուժող Ս.Շուշոյանի կողմից դատաքննության ժամանակ քաղաքացիական հայցի պահանջից հրաժարվելու կապակցությամբ, դատարանը •տնում է, որ քաղաքացիական հայցի հարցը •ործով պետք է համարել լուծված:
Քննարկելով հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը, դատարանը •տնում է, որ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Գարե•ին Ավետիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները մասնակի •ումարելու միջոցով:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գարե•ին Երվանդի Ավետիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 117 հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 117 հոդվածով դատապարտել տու•անքի 50.000 դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտել ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն, նշանակված պատիժները մասնակի •ումարելու միջոցով Գարե•ին Երվանդի Ավետիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով և տու•անք 50.000 /հիսուն հազար/ դրամ, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Գարե•ին Երվանդի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվել 2010թվականի մարտի 30-ից:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող դանակը ոչնչացնել:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.