Գործ թիվ ԵԷԴ/0048/01/10
2010թ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վ.Թ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ա.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրողներ Հ.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆ
Ա.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Տուժող Ս.ՎԱՐԴԻԿՅԱՆ
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Դ.ՎԱՐԴԻԿՅԱՆ
Ամբաստանյալ Ա.ԵՂՈՅԱՆ
Ամբաստանյալի պաշտպան Հ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆ
Ամբաստանյալի օրինական
ներկայացուցիչ Ն.ԵՂՈՅԱՆ
Մանկավարժներ Գ.ԱՎԱԳՅԱՆ
Լ.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆ

2010 թվականի հուլիսի 15-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Ազատ Վարդանի Եղոյանի ծնված 18.11.1993թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, սովորել է Երևանի Մ.Նալբանդյանի անվան թիվ 33 միջնակարգ դպրոցի 11-րդ դասարանում, չդատված, հաշվառված է Երևանի Տոլստոյի փողոցի 28 տանը, կալանքի տակ է 2009 թվականի նոյեմբերի 30-ից, ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Աբովյան» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Ամբաստանյալ Ազատ Վարդանի Եղոյանը ծնվել է 18.11.1993թ., սովորել է Երևանի Մ.Նալբանդյանի անվան թիվ 33 միջնակարգ դպրոցի 11-րդ դասարանում,
տուժող Սոս Արտակի Մելքոնյանը ծնվել է 12.02.1996թ., սովորել է Ե.Չարենցի անվան թիվ 67 միջնակարգ դպրոցի 9բ դասարանում,
տուժող Սարգիս Դավթի Վարդիկյանը ծնվել է 12.05.1997թ., սովորել է Երևանի թիվ 2 վարժարանի 8-րդ դասարանում։
Չնայած տարիքային տարբերությանը, նրանք ընկերություն են արել, հաճախակի շփվել են և այցելել միմյանց։
2009թ. աշնանը Սոս Մելքոնյանի ընտանիքը վարձակալական հիմունքներով ժամանակավոր բնակություն է հաստատել Երևանի Տիգրան Մեծ փողոցի 61 շենքի 17 բնակարանում` իրենց բնակարանի վերանորոգման կապակցությամբ։ Նշված տեղափոխությունը արգելք չի հանդիսացել Ազատ Եղոյանի, Սոս Մելքոնյանի և Սարգիս Վարդիկյանի փոխադարձ շփումների և այցելությունների համար։ Նրանք շարունակել են հաճախակի հանդիպել։
Տուժող Սոս Մելքոնյանն ունեցել է ակտիվ և անմիջական խառնվածք, մանկավարժական կոլեկտիվի կողմից բնութագրվել է որպես պարտաճանաչ և կարգապահ աշակերտ, հետաքրքրություն է դրսևորել դասավանդվող գրեթե բոլոր առարկաների նկատմամբ, զբաղվել է սպորտով` հաճախել է կարատեի և այլ սպորտաձևերի, այդ թվում նաև` շախմատի պարապմունքների։ Իր շրջապատում նաև ունեցել է «լիդերի» բնատուր կազմակերպչական ջիղ` կարողացել է իր շուրջը համախմբել իր դասընկերներին, մտերմություն է արել և' տղաների, և' աղջիկների հետ, փոխհարաբերությունների հաստատման գծով բարդույթներ չի ունեցել։ Սոս Մելքոնյանը բնակվել է ծնողների և քրոջ հետ։
Ազատ Եղոյանը դպրոցի մանկավարժական կոլեկտիվի կողմից բնութագրվել է դրական։ Նա դպրոցում դրսևորել է լավ վարք և առաջադիմություն, բարեխղճորեն և պատասխանատվությամբ կատարել է ուսուցիչների տված հանձնարարությունները, տիրապետել է համակարգչին և զբաղվել է շախմատով։
Փորձել է զբաղվել տարբեր սպորտաձևերով /ձյուդո, կարատե/, սակայն շուտ դադարեցրել է դրանցով զբաղվելը։ Դպրոցի կողմից Ազատ Եղոյանը միաժամանակ բնութագրվել է որպես ինքնամփոփ, համեստ, լռակյաց, երբեմն` բռնկուն անձնավորություն։ Նա բնութագրվել է նաև որպես շատ զգայուն աշակերտ, ով հուզվել է նույնիսկ փոքր դիտողությունից։ Նա ընկերություն է արել տարիքով իրենից փոքր երեխաների հետ, համադասարանցիներից ոչ մեկի հետ ընկերություն չի արել։
Ազատ Եղոյանը բնակվել է ծնողների և իրենից կրտսեր երկու քույրերի հետ, հայրը փոխգնդապետ է, ծառայում է ՀՀ ՊՆ համակարգում, մայրը մանկավարժ-հոգեբան է։
Սարգիս Վարդիկյանը մանկավարժական կոլեկտիվի կողմից բնութագրվել է դրական` դրսևորել է լավ վարքագիծ և բավարար առաջադիմություն, բնավորությամբ եղել է զուսպ, համեստ, վախկոտ և կազմակերպված աշակերտ։ Բնակվել է ծնողների և եղբոր հետ։
Սոցիալապես Սոս Մելքոնյանը մյուսների համեմատությամբ եղել է առավել ապահովված ընտանիքից, սակայն ընկերների հետ ունեցած փոխհարաբերություններում այդ հանգամանքը նրա կողմից երբևէ զգացնել չի տրվել։
Ազատ Եղոյանի ուշադրությունից, այնուամենայնիվ, չի վրիպել նաև այն հանգամանքը, որ չնայած երեք ընկերների պարբերական շփումներին, Սոս Մելքոնյանը նախապատվությունը տվել է Սարգիս Վարդիկյանի հետ ունեցած փոխհարաբերություններին։
Ընտանիքում Ազատ Եղոյանը դրսևորել է բնավորության քմահաճ գծեր` մորից պահանջել է իր նկատմամբ դրսևորել իր փոքր քույրերի համեմատությամբ առավել զգայուն ուշադրություն։ Ունեցել է նաև այլ հոգեբանական դրսևորումներ, որոնց կապակցությամբ նախկինում ծնողները դիմել են 2 հոգեբանների խորհրդատվությանը։
Իր ազատ ժամանակի մի մասը Ազատ Եղոյանը տրամադրել է հանցավոր աշխարհի ներկայացուցիչներին նվիրված հեռուստասերիալներ դիտելուն, դրանցում փնտրելով կյանքում ծագած խնդիրների լուծման ճիշտ կամ սխալ ուղիները։ Նա դիտել է նաև սարսափազդու ֆիլմեր /филՖм ужасы/, վամպիրներին նվիրված ֆիլմեր, մի քանի սկավառակ տվել է նաև դիտելու Սարգիս Վարդիկյանին։
Սարսափ ֆիլմերի բովանդակության մեջ Ազատ Եղոյանի առանձնահատուկ ուշադրությանն է արժանացել այն հանգամանքը, որ հակառակորդի վիզը կտրելու միջոցով հնարավոր է արագ կարգով սպանել նրան և բացառել հակառակորդի հնարավոր դիմադրությունը։ Ազատ Եղոյանը մշտապես իր հետ կրել է ծալովի դանակ։
Ազատ Եղոյանը 16 տարեկան դառնալու կապակցությամբ կցագրվել է Կենտրոնի զինկոմիսարիատում, բժշկական հանձնաժողովը որևէ հիվանդություն չի արձանագրել նրա զորակոչային քարտում։
Սույն քրեական գործի նախաքննության ընթացքում նշանակված դատահոգեբանա-հոգեբուժական փորձաքննության եզրակացության համաձայն` Ազատ Եղոյանը ունեցել է բնավորության մի շարք գծեր և սկզբունքներ, որոնք հոգեբանորեն վճռորոշ դեր են խաղացել հանցագործության նախապատրաստման և կատարման գործում։ Այսպես`
փորձագետները գտել են, որ Ազատ Եղոյանին բնորոշ են ինքնամփոփությունը, չորությունը, ֆորմալությունը։ Նա չունի մտերիմ ընկերներ, որոնց հետ կարող էր լինել անկեղծ։ Սիրել է միայնությունը, խուսափել է մարդկանց հետ շփվելուց, կոլեկտիվ միջոցառումներից, նախապատվությունը տվել է ոչ թե մարդկանց հետ շփումներին, այլ` իրերին։ Շրջապատի նկատմամբ դրսևորել է սառը և կասկածամիտ մոտեցում, իր էության մեջ չունի վառ և կենդանի հույզեր։ Ազատ Եղոյանին բնորոշ է կամակորությունը։ Նա իշխանատենչ է, դրսևորում է համառ ագրեսիվություն, նրա մոտ հայտնաբերվել է ֆիզիկական ագրեսիայի բարձր մակարդակ, վիրավորվածություն շրջապատողներից, նախանձի և ատելության առկայություն, կասկածամտություն։ Հանցագործության կատարմանը նախապատրաստվելու, դրա մանրամասները պլանավորելու, իր մտադրությունները ընկերոջից` տուժող Սոս Մելքոնյանից թաքցնելու և քողարկելու, տուժողին ապակողմնորոշելու, սպանությունը կատարելու, հետքերը թաքցնելու և ոչնչացնելու ուղղությամբ Ազատ Եղոյանի գործողությունները հանցավոր մտադրության ծագման պահից մինչև իրագործումը տևել են շուրջ մեկ ամիս։ Իր մտադրությունները թաքցնելու և քողարկելու, տուժողին ապակողմնորոշելու Ազատ Եղոյանի ունակություններն իր տարիքին և կենսափորձին համեմատ կրել են բացառիկ սառնասիրտ, դաժան, հաշվենկատ, հետևողական, նպատակաուղղված, նենգ և ագրեսիվ բնույթ և արտահայտվել են իր տարիքին և կենսափորձին համեմատ բացառիկ ներքին զսպվածությամբ և ինքնատիրապետմամբ։
Փորձագետները դա բացատրել են Ազատ Եղոյանի անձի ռիգիդությամբ, երբ անձը նախապես նպատակադրում է գործողության ծրագիր, հետագայում հակվածություն է դրսևորում իր դիրքորոշումները, տեսակետները, ստերեոտիպերը պահպանելու հարցում, դժվարությամբ է փոփոխում իր նախանշած ծրագրերը։
Վերոնշյալ հոգեբանական հատկանիշը կարևոր նախահիմք է հանդիսացել հանցագործության պլանավորման և կատարման համար։
Նախաքննությամբ և դատաքննությամբ հիմնավորվել է հետևյալը.
2009թ. նոյեմբերի սկզբին Սոս Մելքոնյանը զանգահարել է Ազատ Եղոյանի բնակարան, խոսել է Ազատ Եղոյանի հետ և վերջինիս հրավիրել իրենց տուն։ Նրանց խոսակցությունը ավարտվել է նրանով, որ Ազատ Եղոյանը պատասխանել է, որ իր մայրը չի թույլատրում իրեն տանից դուրս գալ։ Ազատ Եղոյանը մտադրվել է լսափողն անմիջապես չկախել, մտածելով, որ այդ հանգամանքը Սոս Մելքոնյանը չի նկատի և, հնարավոր է, իր մերժման կապակցությամբ իր հասցեին որևէ արտահայտություն կարող է կատարել, և իր համար կարևոր է եղել իմանալ, թե Սոս Մելքոնյանն ի՞նչ կարտահայտվեր իր հասցեին։ Որոշակի դադար տալով, Ազատ Եղոյանը հեռախոսով հայհոյանք է լսել, դա ընկալել է որպես իր ծնողների հասցեին ուղղված հայհոյանք Սոս Մելքոնյանի կողմից, շատ է վիրավորվել և որոշել է Սոսին սպանել` դանակով նրա վիզը կտրելու եղանակով։ Հարկ է նշել, որ Ազատ Եղոյանը նշված թեմայով Սոս Մելքոնյանի հետ ընդհանրապես չի զրուցել, թեև հետագա շուրջ 20 օրերի ընթացքում սովորականի պես նրանք միմյանց տեսել են կամ զրուցել են հեռախոսով։
Եկել է մի պահ, որ Ազատ Եղոյանը նույնիսկ կասկածել է Սոս Մելքոնյանի կողմից հայհոյանքն իր ծնողների հասցեին տալու վրա, մտածելով, որ, հավանաբար, այդ հայհոյանքը կարող էր ուղղված լինել նաև այլ անձի։ Սոս Մելքոնյանից հեռախոսով լսած հայհոյանքի, իր խորը վիրավորվածության և Սոսին «վիզը կտրելու» եղանակով սպանելու` իր արտահայտությամբ` «մորթելու» իր մտադրության մասին Ազատ Եղոյանը հայտնել է Սարգիս Վարդիկյանին 27.11.2009թ. «Տաշիր» հանրախանութի մոտ։ Վերջինս Ազատին խորհուրդ է տվել հանդիպել Սոսին, ճշտել նրա կողմից հայհոյելու հանգամանքը և պարզել պատճառները։ Միաժամանակ Սարգիս Վարդիկյանն իր հերթին Ազատ Եղոյանին հայտնել է, որ Սոս Մելքոնյանի հետ միասին որոշ ժամանակ առաջ եկել են իրենց` Ազատենց տուն, որպեսզի իրեն` Ազատին, դուրս կանչեն, ինքը տանը չի եղել։ Տանից դուրս են եկել իր` Ազատի, քույրիկները, որոնց հասցեին Սոսը անպարկեշտ է արտահայտվել։ Նախկինում էլ Սարգիսը Ազատին «խաբար» է տվել նրա հասցեին Սոսի ոչ դրական արտահայտությունների, ոչ դրական կարծիքների մասին, Ազատից էլ «խաբար» է տվել Սոսին` վերջինիս նկատմամբ Ազատի ոչ դրական կարծիքների ու արտահայտությունների մասին։
Իր քույրիկների նկատմամբ Սոս Մելքոնյանի կողմից անհարգալից արտահայտություն թույլ տալու մասին Սարգիս Վարդիկյանի հայտնած տեղեկատվությունը ստանալուց հետո Ազատ Եղոյանի մոտ հաստատապես մտադրություն է առաջացել Սոս Մելքոնյանին անպայման, նրա վիզը դանակով կտրելու եղանակով սպանելու մասին, այդ մասին նա հայտնել է Սարգիս Վարդիկյանին։ Վերջինս խորհուրդ չի տվել Սոսին սպանել, ասելով, որ պրոբլեմներ կառաջանան։
Ազատ Եղոյանը որոշել է Սոս Մելքոնյանին սպանել իր ծալովի դանակով։
Սոս Մելքոնյանը հիվանդ լինելու պատճառով մինչև դեպքը շուրջ մեկ շաբաթ դասի չի գնացել, գտնվել է իրենց տանը։
2009 թվականի նոյեմբերի 28-ին ժամը 16.00-ի սահմաններում Սոս Մելքոնյանին սպանելու նպատակով Ազատ Եղոյանը գնացել է Ս.Մելքոնյանենց վարձակալած` Երևանի Տիգրան Մեծի փողոցի 61 շենքի 17 բնակարան` իր հետ վերցնելով իր գրպանի ծալովի դանակը։ Սակայն Սոսից բացի տանը գտնվել է նաև նրա քույրը` Մարթա Մելքոնյանը, որի ներկայությունը արգելք է հանդիսացել Ազատ Եղոյանի հանցավոր մտադրության իրականացման համար։ Ազատ Եղոյանը իր վարքագծով որևէ կասկած չի հարուցել Սոս Մելքոնյանի մոտ, միասին նստել են խոհանոցում և զրուցել։ Ազատ Եղոյանը Սոս Մելքոնյանին հայտնել է, որ ունի էրոտիկ տեսապատկերներով ֆիլմերի սկավառակներ, առաջարկել է առաջիկայում դրանք դիտել Սոս Մելքոնյանի հետ, երբ վերջինիս ընտանիքի անդամները տանը չեն լինի։ Դրանով նա խայծ է նախապատրաստել` բնակարանում Սոս Մելքոնյանի մենակ լինելն ապահովելու, նրան անակնկալի բերելու և սպանելու համար։ Խոհանոցում զրույցի ընթացքում Ազատ Եղոյանի ուշադրությանն է արժանացել խոհանոցային դանակների հավաքածուն, նա մտադրվել է հաջորդ անգամ Սոսին սպանել այդ դանակներից մեկով։
Սոս Մելքոնյանի բնակարանից հեռանալուց հետո Ազատ Եղոյանը գնացել և հանդիպել է Սարգիս Վարդիկյանին, նրան հայտնել Սոսին «մորթելու» նպատակով նրանց տուն գնալու, Սոսի քրոջ ներկայության պատճառով իր մտադրության իրականացումը մեկ այլ օրվա հետաձգելու մասին։ Ազատ Եղոյանը Սարգիս Վարդիկյանին հայտնել է, որ Սոսենց խոհանոցում մեծ դանակներ է տեսել, մտադիր է դրանցից մեկով «մորթել» Սոսին։ Վերոնշված տեղեկատվության տիրապետման պայմաններում Սարգիս Վարդիկյանը Սոս Մելքոնյանի հետ որևէ զրույց չի ունեցել այն մասին, թե արդյո՞ք Սոսը հայհոյել է Ազատին, նրան չի հայտնել նաև Սոսին սպանելու մասին Ազատի արտահայտությունների մասին, ինչպես նաև իր ծնողներին, Սոսի և Ազատի ծնողներին ոչինչ չի հայտնել` նրանց ներգործությամբ իր մի ընկերոջ կողմից մյուս ընկերոջն սպանելը կանխելու համար։
29.11.2009թ. ժամը 11-12.00-ի սահմաններում Սարգիս Վարդիկյանը զանգահարել է Ազատ Եղոյանին և առաջարկել է գալ իրենց տուն` բնակարանի վերանորոգման աշխատանքներին իրեն օգնելու համար։ Ազատը գնացել է Սարգիսենց տուն, ճաշել նրա ընտանիքի անդամների հետ։ Ճաշի պահին զանգահարել է Սոսը, Սարգսին առաջարկել է գնալ իրենց տուն։ Որոշ ժամանակ անց Սոսը վերստին զանգահարել է Սարգսին և հայտնել, որ տանեցիները գնացել են ծնունդ, ինքը մենակ է։ Սոսը հետաքրքրվել է, թե արդյոք Ազատը նույնպես գտնվում է Սարգիսենց տանը, թե ոչ։ Ազատը առանձնացել և հեռախոսով զրուցել է Սոսի հետ, այնուհետև գնացել է իրենց տուն և վերադարձել` իր հետ բերելով 3 տեսասկավառակներ /դիսկեր/, Սարգսին հայտնել, որ դրանք պետք է տա Սոսին։ Ազատի առաջարկությամբ Սարգիսն ու Ազատը գնացել են Սոսի տուն։ Սոսենց շենքի մուտք գործելուց հետո, երբ բարձրացել են 2-րդ հարկ /Սոսը բնակվել է 3-րդ հարկում/ Ազատը Սարգսին ցույց է տվել իր մոտ պահած ծալովի դանակը և հայտնել, որ պետք է Սոսին սպանի` խփի։ Ազատը հագած է եղել նաև սև ձեռնոցներ` դեպքի վայրում մատնահետքեր չթողնելու համար։ Սոս Մելքոնյանը բնակարանում մենակ է եղել։ Ազատ Եղոյանը տեսասկավառակները հանձնել է Սոս Մելքոնյանին, իսկ ինքը ջուր խմելու պատրվակով գնացել է խոհանոց։ Սոս Մելքոնյանը զբաղվել է էրոտիկ տեսապատկերներով ֆիլմերի տեսասկավառակները տեղադրելով, նրա դիմաց 2-3մ հեռավորության վրա, դեմքով դեպի հեռուստացույցը կանգնել է Սարգիս Վարդիկյանը, իսկ Ազատ Եղոյանը, որոշ ուշացումով, վերադարձել է խոհանոցից` թիկունքի մասում աջ ձեռքով թաքցրած պահելով խոհանոցային մեծ շեղբով դանակը։ Երբ Ազատ Եղոյանը, քայլելով դեպի Սոս Մելքոնյանը, հավասարվել է Սարգիս Վարդիկյանին, վերջինս տեսել է Ազատ Եղոյանի ձեռքին եղած դանակի փայլուն շեղբը, սակայն որևէ ձայն չի հանել։
Սոս Մելքոնյանը հետաքրքրվել է, թե Ազատ Եղոյանն ի՞նչ է թաքցնում իր թիկունքում, դա պարզելու համար քայլել է դեպի Ազատ Եղոյանը։ Վերջինս իր և Սոսի մեջտեղում պտտեցրել է Սարգիս Վարդիկյանին, որպեսզի Սոսը չնկատի դանակը և հարմար պահ ընտրելով, Ազատ Եղոյանը ձեռքում պահած խոհանոցային դանակը դնելով Սոս Մելքոնյանի պարանոցին և ասելով, թե` դու՞ էիր իմ ընտանիքի հասցեին կպել, դանակը շեղբի սուր սայրի մասով ուժգին քաշել է Սոսի պարանոցի վրայով և վնասել Սոսի պարանոցը։ Անակնկալի գալով սուր ցավից և ընկերոջ` Ազատ Եղոյանի նենգ ու դավադիր պահվածքից և պարանոցից հոսած արյունը տեսնելով, Սոս Մելքոնյանը վազել է խոհանոց, ասելով, որ ցանկանում է շտապ օգնություն զանգահարել, միաժամանակ Ազատից խնդրել է իրեն այլևս դանակով չհարվածել, խոստանալով կատարվածի մասին ոչ-ոքի չասել։ Սակայն Ազատ Եղոյանը, հետապնդելով Սոս Մելքոնյանին, նրա հետևից գնացել է խոհանոց։
Ազատ Եղոյանի համար անակնկալ է հանդիսացել այն, որ իր պլաններին հակառակ` չի կարողացել մեկ հարվածով վիզը կտրելու միջոցով շարքից հանել Սոս Մելքոնյանին, այդ պատճառով անցել է ակտիվ գործողությունների։
Սոս Մելքոնյանը վերցրել է հեռախոսի հեռակառավարվող լսափողը` շտապ օգնություն զանգահարելու համար, առաջարկելով Ազատ Եղոյանին և Սարգիս Վարդիկյանին` գնալ բնակարանից։ Սոս Մելքոնյանի կողմից հեռախոսահամարը հավաքելու պահին Ազատ Եղոյանը հարվածել և լսափողը գցել է Սոսի ձեռքից, մի քանի անգամ ձեռքով հարվածելով Սոսի գլխին և ծնոտին, Սոսին գցել է գետնին։ Սոս Մելքոնյանը սկսել է դիմադրել Ազատ Եղոյանին` ընկած վիճակում ոտքերով հարվածելով նրան, սակայն Ազատ Եղոյանը դանակով հարվածներ է հասցրել Սոս Մելքոնյանին` կրծքավանդակի շրջանում, թուլացրել Սոսի դիմադրությունը։ Դանակն ընկել է Ազատի ձեռքից, նա Սոս Մելքոնյանի գլխին սկսել է հարվածել բռունցքներով, այնուհետև վերցրել է դանակը և սկսել է գազազած խողխողել Սոս Մելքոնյանի մարմինը կրծքավանդակի և թիկունքի շրջանում, վերստին մի քանի անգամ կտրել նրա պարանոցը։
Սարգիս Վարդիկյանը ներկա է եղել Ազատ Եղոյանի վերը նկարագրած առանձին դաժանությամբ արտահայտված գործողություններին և գործնական միջամտություն չի ցուցաբերել Ազատ Եղոյանին կախելու և ընկերոջ` Սոս Մելքոնյանի կյանքը փրկելու ուղղությամբ։
Տեսնելով, որ Սոս Մելքոնյանի աչքերը փակվեցին, Ազատ Եղոյանը դանակը գցել է տուժողի մարմնի վրա, գրպանից հանել է իր հետ նախապես բերած պոլիէթիլենային տոպրակը, Սարգիս Վարդիկյանի հետ մուտք գործել Սոս Մելքոնյանի ննջասենյակ և գողացել տուժողին պատկանող «Դոռադո» մակնիշի բջջային հեռախոսը, հեռախոսի տուփը, «Սոնի» տեսակի խաղային համակարգիչը և USB բջջային հեռախոսի լարը։ Վերցնելով նաև երեք հատ էրոտիկ տեսապատկերներով ֆիլմերի տեսասկավառակները, Ազատ Եղոյանն ու Սարգիս Վարդիկյանը ցանկացել են բնակարանից դուրս գալ` ստեղծելով այն պատրանքը, որ անհայտ անձինք տուժողին սպանել են` նրա գույքին տիրանալու նպատակով։ Տուժողի մարմնի կողքից անցնելով նկատելով, որ փորի վրա պառկած Սոս Մելքոնյանը ցնցվում է, նա կենդանության նշաններ է ցույց տալիս, Ազատ Եղոյանը, վերցնելով հանցագործության գործիք հանդիսացող դանակը, դրանով նորից հարվածներ է հասցրել տուժողին մեջքի հատվածում և դանակը վերստին նետելով տուժողի մարմնի վրա, հասկանալով, որ տուժողը դեռևս չի մահացել և արյունաքամ է լինում, դրսևորելով առանձին դաժանություն, տուժողին թողնելով նշված անօգնական վիճակում, ցանկանալով տուժողի տանջամահ վախճանը, Սարգիս Վարդիկյանի հետ բնակարանից դուրս է եկել, դրսից բանալիով փակելով մուտքի դուռը, ուժ գործադրելով, նպատակ ունենալով բանալին ջարդել փականի մեջ, /որպեսզի Սոսին ոչ ոք չկարողանա օգնության հասնել/, սակայն դա նրան չի հաջողվել, բանալին չի ջարդվել, շենքից անցնելով որոշ տարածություն, բանալին մի կողմ է գցել։
Սարգիս Վարդիկյանն ու Ազատ Եղոյանը ոտքով քայլելով գնացել են «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» եկեղեցու շրջակայքի ազատ տարածության վրա, որտեղ Սարգիս Վարդիկյանը Ազատ Եղոյանի ուշադրությունն է հրավիրել այն հանգամանքի վրա, որ վերջինիս բաճկոնը արյունոտված է։ Սարգիս Վարդիկյանը գնացել և շրջակայքում գտնվող կրպակներից լուցկի է գնել, միասին այրել են Ազատ Եղոյանի բաճկոնը` հետքերը ոչնչացնելու համար, այնուհետև մի անծանոթ տղամարդու առաջարկել են 6000 ՀՀ դրամով գնել Սոս Մելքոնյանի «դոռադո» բջջային հեռախոսը` նպատակ ունենալով վաճառքից գոյացած գումարը բաժանել միմյանց միջև։ Անծանոթը, համեմատելով բջջային հեռախոսի և տուփի համարանիշերը, դրանց տարբերության առկայության պատճառով հեռախոսը չի գնել, որից հետո Ազատ Եղոյանը ջարդելու միջոցով ոչնչացրել է բջջային հեռախոսը։ «Սոնի» տեսակի խաղային համակարգիչը և USB լարը հանձնվել է Սարգիս Վարդիկյանին, նա դրանք տարել է իրենց տուն։
Միմյանցից բաժանվելով` Ազատ Եղոյանն ու Սարգիս Վարդիկյանը պայմանավորվել են գաղտնապահություն դրսևորել և եթե ոստիկաններն իրենց բռնեն, իրար «չծախեն», ինչպես և նրանք վարվել են` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում 29.11.2009թ. երեկոյան սուտ ցուցմունք տալով, ալիբի մատնանշելով և հանցագործության կատարմանը իրենց մասնակցությունը կամ ներկայությունը ժխտելով։
Տուն գալով, Սարգիս Վարդիկյանը թաքցրել է Սոս Մելքոնյանի տանից գողացած խաղային համակարգիչն ու լարը։
Սարգիս Վարդիկյանն իր ծնողներին կամ Սոսի ծնողներին անգամ չի ահազանգել, որ ընկերոջը` Սոս Մելքոնյանին, թողել են արյունաքամ վիճակում, որպեսզի նրանց միջամտությամբ անհետաձգելի բժշկական օգնություն ցուցաբերվի` Սոսի կյանքը փրկելու համար։
Սարգիս Վարդիկյանը համառորեն հավատարիմ է մնացել Ազատ Եղոյանի հետ ունեցած` լռելու և միմյանց «չծախելու» պայմանավորվածությանն ու խոստումին։
Ազատ Եղոյանն իրենց բնակարանում մաքրել է ձեռնոցների վրայի արյունը, իսկ արյունոտ հագուստները տվել է իր տատիկին` լվանալու, իսկ մորը խաբել է, հայտնելով, որ բաճկոնը նվիրել է մի բոմժի։
Դեպքի օրը` 29.11.2009թ. տուժող Սոս Մելքոնյանի ընտանիքի անդամները ժամը 14.00-ից բացակայել են տանից։ Անհանգստացած լինելով այն հանգամանքից, որ տանը գտնվող Սոս Մելքոնյանը հիվանդությունից դեռևս չի կազդուրվել և վատառողջ է, տուժողի մայրը` Անժելա Պատվականյանը և քույրը` Մարթա Մելքոնյանը, քաղաքային և բջջային հեռախոսահամարներով անընդմեջ զանգահարել են տուն, սակայն հեռախոսազանգերը մնացել են անպատասխան, Սոս Մելքոնյանը չի պատասխանել։ Նրանք անհանգստացած տուն են գնացել, իրենց մոտ ունեցած բանալիով բացել են բնակարանի դուռը և Սոսին հայտնաբերել են հատակին ընկած` արնաշաղախ վիճակում։ Կանչել են Սոսի հորը` Արտակ Մելքոնյանին, Սոսին 17.30-ին տեղափոխել են «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն, որտեղ ձեռնարկվել են անհետաձգելի վերակենդանացման միջոցառումներ, սակայն ժամը 18-ին տուժողի մոտ բժիշկները գրանցել կենսաբանական մահ։
Տուժողի դիակի վրա առկա են եղել թվով 32 մարմնական վնասվածքներ` պարանոցի կտրած 4, վերին վերջույթների, աջ ուսագոտու հետին մակերեսի, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի կտրած-ծակած չթափանցող 20 և կրծքավանդակի և որովայնի խոռոչ թափանցող թվով 8 վնասվածքներ` վահանաճառի, կողոսկրերի մասնակի, վերնոսկրային հատվածների և ներքին օրգանների` պլևրայի, թոքերի, լյարդի և ստոծանու վնասումներով, վերքային խողովակներն ունեցել են մինչև 13,5սմ խորություն, գանգուղեղային փակ-բութ վնասվածքներով, որոնց արդյունքում հեմոռագիկ և տրավմատիկ շոկից տուժողը մահացել է։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 29.11.2009թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 12140909 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
30.11.2009թ. ժամը18.10-ին Ազատ Վարդանի Եղոյանը ձերբակալվել է։
03.12.2009թ. Ազատ Եղոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
Նախաքննության ընթացքում Սարգիս Վարդիկյանը հայտնել է, որ Սոս Մելքոնյանին սպանելու ընթացքում Ազատ Եղոյանը սպանության սպառնալիք է տվել իրեն, երբ ինքը փորձել է միջամտություն ցուցաբերել` նրա գործողությունները դադարեցնելու նպատակով։
Ազատ Վարդանի Եղոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 21.04.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։

2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք նախաքննական մարմինը դրել է ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում։
Ամբաստանյալ Ազատ Վարդանի Եղոյանը մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 29.11.2009թ. Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայի 67 շենքի 17 բնակարանում դանակահարելով առանձին դաժանությամբ սպանել է 12.02.1996թ. ծնված Սոս Արտակի Մելքոնյանին, որի ընթացքում դեպքին ականատես 12.05.1997թ. ծնված Սարգիս Վարդիկյանը փորձել է միջամտել և խափանել Ա.Եղոյանի գործողությունները, սակայն Ազատ Եղոյանը սպանությամբ սպառնացել է Սարգիս Վարդիկյանին, որպիսին իրականացնելու իրական վտանգ է եղել, այն է` Ազատ Եղոյանը սպառնալիքները տվել է դանակի ցուցադրմամբ։
Ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչել, այն է` մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, պնդելով, որ իրոք, դանակով սպանել է Սոս Մելքոնյանին, սակայն իր կողմից կատարված սպանությունը ծանրացուցիչ հանգամանքներով` առանձին դաժանությամբ չի կատարվել, միաժամանակ ինքը Սարգիս Վարդիկյանին սպանության սպառնալիք չի տվել, քանի որ Սոս Մելքոնյանին սպանելու ընթացքում Սարգիս Վարդիկյանը չի միջամտել, չի ցանկացել իրեն կանխել, նա նախապես իմացել էր, որ ինքը պետք է Սոս Մելքոնյանին սպանի և այդ նպատակով էլ միասին գնացել են տուժողի բնակարան։ Հետևաբար` Սարգիս Վարդիկյանին իր կողմից սպանության սպառնալիք տալու առիթ չի եղել, ինքը նրան սպանության սպառնալիք չի տվել։

Հատոր 2 Գ.Թ. 166, դատաքննության արձանագրություն

Տուժող Սոս Մելքոնյանին սպանելիս առանձին դաժանություն չդրսևորելու մասին ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի պնդումը հիմնազուրկ է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով Ազատ Եղոյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Նախաքննության ընթացքում սպանության դեպքի մասին ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանը տվել է հետևյալ ցուցմունքները.
01.12.2009թ. որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս Ազատ Եղոյանը հայտնել է, որ 2006թ. դեկտեմբեր ամսից ճանաչել է Սոս Մելքոնյանին, իսկ 2007թ. վերջերից` Սարգիս Վարդիկյանին, սկսել են ընկերություն անել։ Սակայն դեպքեր են եղել, որ Սոսն իր ներկայությամբ բամբասել է Սարգսից, իրենից էլ Սարգսի մոտ է բամբասել, որի մասին Սարգիսն իրեն տեղյակ է պահել։
2009թ. նոյեմբերի կեսերին Սոսը զանգահարել է իրենց տուն քաղաքային հեռախոսահամարով և առաջարկել է գնալ իրենց տուն։ Ինքը նրան պատասխանել է, որ իր մորից կհարցնի, եթե վերջինս թույլատրի, կգա։ Սակայն իր մայրը արգելել է տանից դուրս գալ։ Այդ մասին հայտնել է Սոսին, սակայն որոշել է լսափողը տեղը չդնել, որպեսզի լսի, թե Սոսն ի՞նչ արձագանք կտա։ Իսկ Սոսը մտածելով, որ ինքն արդեն հեռախոսն անջատել է, հայհոյանքով շոշափելով ծնողի հեղինակությունը։ Եվ քանի որ բացի նշվածից Սարգիսն էլ իրեն ասել էր, որ Սոսը իր քույրիկների հասցեին անհարգալից արտահայտություն էր կատարել, ինքը որոշել է Սոսի հետ այլևս ընկերություն չանել։
Այս կապակցությամբ Ազատ Եղոյանը ցուցմունքում գրել է հետևյալը. «Ես մտածեցի այլևս Սոսի հետ ընկերություն չանել, բայց մտածում էի, որ եթե Սոսից հեռանամ և նրան պատճառը չասեմ, նա միշտ կհետաքրքրվի, ինձ նադայել կանի և կփորձի պարզել իրենից բաժանվելու պատճառը . . . մեկ շաբաթ մտածելուց հետո որոշեցի Սոսին սպանելով ամեն ինչ վերջացնել։ Ես գիտեի, որ Սոսը հաճախ է տանը մենակ մնում, ուստի որոշեցի գնալ Սոսենց տուն ու նրան սպանել։ Ես որոշեցի 2009թ. նոյեմբերի 28-ին` շաբաթ օրը, գնալ Սոսենց տուն և եթե կարողանամ, Սոսին սպանեմ։ Ես կոմպյուտերի սեղանի դարակից վերցրեցի ծալովի դանակը, դրեցի շալվարիս գրպանը, ժամը 14.00-ի սահմաններում գնացի 60 դպրոցի կողքի շենքի պադվալ` շախմատի պարապմունքի։ Ժամը 16.00-ի սահմաններում ավարտելով պարապմունքը, որոշեցի գնալ Սոսենց տուն և եթե հարմար լիներ, նրան սպանեի։ Ես առանց զանգահարելու գնացի Սոսենց տուն, սակայն նրա քույրը տանն էր և ես չկարողացա Սոսին սպանել . . . Սոսն ասաց, որ հիվանդ է եղել . . . Ես Սոսի հետ շատ նորմալ էի խոսում և ցույց չտվեցի նրան, որ սպանելու նպատակ ունեմ . . . Ես Սոսին ասացի, որ տանը էրոտիկ դիսկեր ունեմ, եթե մենակ կլինես, խաբար արա բերեմ, միասին նայենք . . . Նոյեմբերի 29-ին Սոսն իր բջջային հեռախոսից զանգահարել էր ինձ։ Ես մտածեցի, որ Սոսը տանը մենակ էր և զանգահարել էր ինձ, որպեսզի դիսկերը տանեմ և միասին նայենք, սակայն ես Սոսին չզանգեցի։ . . . Ես գնացի Սաքոյենց տուն . . . զանգահարեց Սոսը, ես վերցրեցի հեռախոսը և Սոսի հետ խոսեցի, Սոսն ինձ ասաց, որ տանը մենակ է և խնդրեց, որ դիսկերը վերցնեմ և գնամ իրենց տուն` իրար հետ նայելու։ Ես Սոսին ասացի, որ կփորձեմ գալ։ Սարգսին ասացի, որ հինգ րոպեով պետք է գնամ տուն և գամ։ Երբ գնում էի տուն դիսկերը վերցնելու, ճանապարհին որոշեցի, որ դանակն էլ հետս վերցնեմ և եթե հարմար լինի, միանգամից Սոսին կսպանեմ։ Ես գնացի տուն, կոմպյուտերի դարակից վերցրեցի 3 հատ էրոտիկ դիսկ, վերցրեցի ծալովի դանակը, դրեցի գրպանս, գնացի Սարգիսենց տուն։ Սաքոյենց տանից միասին դուրս եկանք ժամը 16.00-ի սահմաններում և ոտքով գնացինք Սոսենց տուն։ Երբ հասանք Սոսենց շենքը և բարձրացանք 2-րդ հարկ, ես գրպանիցս հանեցի դանակը և Սարգսին ցույց տվեցի և ասացի, որ այսօր այս դանակով պետք է Սոսին խփեմ։ Նա պատճառը մոտավոր գիտեր, քանի որ դրանից մի քանի օր առաջ Տաշիրի դեմը ես արդեն Սարգսին ասել էի, որ Սոսն ինձ հայհոյել է և պետք է նրան սպանեմ։ Սարգիսն ինձ համոզում էր, ասում էր` պետք չի սպանես, գլխիդ փորձանք կբերես։ Դրանից հետո բարձրացանք Սոսենց տուն, ես համոզվեցի, որ տանը մենակ էր։ Ես դիսկերը տվեցի Սոսին, ես Սոսին ասացի, որ մի բաժակ ջուր բերի խմելու։ Սոսն առաջարկեց գնալ խոհանոց ջուր խմելու։ Միասին գնացինք, խմեցինք։ Դրանից հետո Սոսը և Սաքոն գնացին զալ։ Այդ ընթացքում ես խոհանոցում ընտրեցի դանակներից մեկը, որը քաշեցի և փայտի միջից հանեցի։ Քանի որ իմ մոտի դանակը փոքր էր, որոշեցի այդ դանակով խփել։ Այդ դանակը ես պահեցի հետևս, որպեսզի Սոսը չտեսնի, քանի որ որոշել էի միանգամից նրա կոկորդը կտրել։ Մտա զալ, Սոսը պպզած DVD-ով ինչ-որ բան էր անում, իսկ Սարգիսը 2-3մ հեռու էր կանգնած։ Ես մոտեցա Սարգսին հետևի կողմից, ես դանակը իմ աջ ձեռքին հավասարվեցի Սարգսի ձախ կողմին, այդ ժամանակ ես դանակը թաքցրեցի Սարգսի հետևը։ Այդ պահին Սոսն զգաց, որ ես Սարգսի հետևը ինչ-որ բան եմ պահում, նա քայլելով մոտեցավ մեզ և հարցնում էր, թե ինչ եք պահում։ Սոսը մոտեցավ, կանգնեց Սարգսի դիմաց և վիզը թեքելով, ուզում էր տեսնել, թե նրա մեջքի հետևը ինչ եմ թաքցրել։ Այդ պահին ես ձեռքս Սաքոյի մեջքին դրած` պտտում էի, որ Սոսը չհասկանար, թե ի՞նչ կար ձեռքումս։ Այդ պահին ես հարմարեցրեցի, Սարգսին մի կողմ հրեցի, աջ ձեռքիս գտնվող դանակը սուր կողմով հետևից դրեցի Սոսի վզին և ինչքան ուժ ունեի, մեկ անգամ քաշեցի։ Մտածելով, որ Սոսը կմեռնի, բաց թողեցի, բայց Սոսը գետնին չընկավ, գնաց սեղանի մոտ, մի քանի վայրկյան հետո Սոսի վզից սկսեց արյուն կաթալ, և Սոսը տեսնելով, ասաց «վախ, մամա ջան, էս ի՞նչ արեցիր», և վազելով գնաց խոհանոց, որպեսզի շտապ օգնություն զանգահարի։ Ես Սոսի հետևից գնացի խոհանոց, նա վերցրել էր հեռախոսն ու ուզում էր ինչ-որ տեղ զանգել։ Ես մոտեցա նրան, խփեցի և հեռախոսը ձեռքից գցեցի, որ ոչ մի տեղ չզանգի։ Դրանից հետո դանակը ձեռքիս ես գնացի Սոսի վրա և երկու ձեռքով դանակը բռնած` կրկին ուզում էի Սոսի վիզը կտրել։ Սոսն իմ դիմաց կանգնած` երկու ձեռքով պաշտպանվում էր, չէր թողնում, որ վիզը կտրեմ։ Երկու-երեք վայրկյան դիմադրելուց հետո, ինձ հաջողվեց Սոսին հաղթել և ես նրա ձեռքերը վնասեցի։ Սոսը չոքեց գետնին, իսկ դանակը ձեռքիցս ընկավ։ Չոքած ժամանակ Սոսն ինձ հարցրեց, թե ի՞նչ եմ արել, ես էլ ասացի` դու քույրերիս էս կպել և ընտանիքիս էս բան ասել։ Նա երդվեց, որ ոչ մի բան չի ասել, սակայն ես համոզված էի, որ նա ասել էր։ Այդ ժամանակ ես ման էի գալիս դանակը, բայց չէի գտնում, այդ պատճառով էլ աջ ձեռքով երկու անգամ հարվածեցի Սոսի դեմքին, որպեսզի նրա ուշքը գնա։ Այդ ժամանակ Սոսը պառկած էր մեջքի վրա, ես Սոսին շուռ տվեցի փորի վրա, դանակը վերցրեցի նրա մեջքի տակից` գետնի վրայից, դանակը բռնեցի աջ ձեռքով, ձախ ձեռքով բռնեցի Սոսի մազերից, գլուխը բարձրացրեցի վերև, դանակի սուր ծայրը դրեցի Սոսի վզին մեկ անգամ քաշեցի ու թողեցի։ Դրանից հետո տեսնելով, որ Սոսը դեռ շարժվում է, դանակով հարվածեցի նրա մեջքի տարբեր մասերին, չեմ հիշում, թե կոնկրետ քանի անգամ հարվածեցի։ Երբ նրա մեջքին հարվածում էի, Սոսը կտրուկ շուռ եկավ և պառկեց մեջքի վրա։ Մտածելով, որ Սոսը դեռ չի մահացել, ես շարունակեցի հարվածել նրա դոշի տարբեր մասերին, սակայն չեմ հիշում թե քանի անգամ հարվածեցի։ Տեսնելով, որ Սոսն այլևս չի շարժվում, որոշեցի գնալ հյուրասենյակ և մի քանի բան գողանալ, որպեսզի ոստիկանները մտածեն, թե գողություն կատարելու համար են Սոսին սպանել։ Ես գրպանիցս հանեցի նախօրոք վերցրած ցելոֆանը, քանի որ մինչև Սոսենց տուն գալը, ես մտածել էի, որ Սոսին սպանելուց հետո մի քանի բան պետք է գողանամ, որպեսզի կարծեին թե իբր գողության համար են Սոսին սպանել։ Հյուրասենյակից և Սոսի ննջասենյակից վերցրեցի «Դոռադո» հեռախոսը, հեռախոսի տուփը, «Սոնի» համակարգիչը և դրանք լցրեցի տոպրակի մեջ։ Երբ դուրս եկա հյուրասենյակից, տեսա, որ Սոսը շարժվում էր, ուստի տոպրակը տվեցի Սարգսի ձեռքը, գետնից վերցրեցի դանակը և չեմ հիշում, թե կոնկրետ մեջքին, թե փորին մի երկու անգամ հարվածեցի, դռան հետևից հանեցի բանալին, դուրս եկանք, դուռը փակեցի բանալիով և Սարգսի հետ իջանք գնացինք։ Մոտ 100 մետր հեռանալուց հետո բանալին դեն նետեցի։ Մոռացա ասեմ, որ Սոսենց տանից վերցրել էի նաև իմ երեք դիսկերը, որոնցից մեկը DVD-ի մեջ էր, երկուսը դրված էին սեղանին։ «Ռոսիա» կինոթատրոնի մոտ չհասած, ես մոտեցա հեռախոս վաճառող անծանոթ մի տղամարդու և առաջարկեցի գնել Սոսի հեռախոսը։ Այդ մարդը վերցրեց Սոսի հեռախոսը, հավաքեց կոդը, սակայն այն չհամապատասխանեց տուփի կոդին, այդ պատճառով հեռախոսը չգնեց։ Մենք երկուսով գնացինք «Գրիգոր Լուսավորիչ» եկեղեցու մոտ, որտեղ ես հեռախոսը ջարդեցի, դեն նետեցի, տուփը նույնպես նետեցի։ Քանի որ հագիս բաճկոնն ամբողջովին արյուն էր, որոշեցի այն վառել։ Քանի որ լուցկի չկար մեր մոտ, ես Սաքոյին ասացի, որպեսզի խանութից լուցկի գնի, նա գնաց լուցկի գնեց, բերեց և ես բաճկոնս այրեցի . . . ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 111-117

Ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանը նույն ցուցմունքը պնդել է դատաքննության ժամանակ։
Դատաքննության արձանագրություն

Գործով տուժող Սարգիս Վարդիկյանը 29.11.2009թ. սուտ ցուցմունք է տվել Էրեբունու քննչական բաժնին այն մասին, որ ինքը տեղեկություն չունի այն մասին, թե ո՞վ և ի՞նչ պատճառով է սպանել Սոս Մելքոնյանին։

Հատոր 1 Գ.Թ. 29-34

Այն բանից հետո, երբ ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ Սոս Մելքոնյանին սպանել է Ազատ Եղոյանը` Սարգիս Վարդիկյանի ներկայությամբ, 2009թ. նոյեմբերի 30-ին Սարգիս Վարդիկյանը որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ թեև ինքը, Սոսն ու Ազատը ընկերություն են արել, բայց նոյեմբերի 20-25-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ ինքը և Ազատը գնացել են Սոսենց տուն, Սոսը դուրս է եկել միջանցք, զրուցել են, ապա իրեն առանձին ասել է, որ չի ցանկանում, որ Ազատն իրենց տուն գա։ Դրանից հետո մինչև դեպքն ինքը Սոսին չի տեսել, թեև հեռախոսով մի քանի անգամ զրուցել են։
Իր ցուցմունքում Սարգիս Վարդիկյանը հայտնել է.
«Դրանից մի երկու օր հետո պատահական «Տաշիր» առևտրի կենտրոնում հանդիպեցի Ազատին։ Խոսելու ընթացքում Ազատն ինձ ասաց «Տեղյա՞կ էս, որ Սոսը ինձ և իմ ընտանիքին խլեշ է արել, այսինքն հայհոյել է» նա նաև ասաց, որ պետք է հայհոյելու համար Սոսի վիզը կտրի։ Ես նրան ասացի գժվել էս արա, գնա հետը նստի խոսի, պարզի թե իրականում քեզ խլեշ արել է, թե ոչ և նշված խոսակցությունից հետո մենք իրարից բաժանվեցինք։
Դրա հաջորդ օրը երեկոյան ժամերին Ազատը եկավ մեր տուն և ասաց. «Իմացար ինչ եղավ, այսօր դանակով գնացել էի Սոսենց տուն, որ Սոսին մորթեմ, բայց Սոսի քույրը տանն էր։ Բացի այդ, իմ մոտի դանակը փոքր էր և մտածեցի, որ այդ դանակով չեմ կարողանա մորթեմ»։ Ասաց նաև, որ մանրամասն զննել է Սոսենց տունը, տեսել է խոհանոցում մեծ դանակներ և ասաց, որ. «Հաջորդ անգամ գնամ իրենց տան դանակներից մեկով կմորթեմ»։ Ես Ազատի խոսքերը լուրջ չէի ընդունում։
Նոյեմբերի 29-ին Ազատը մեր տանն էր, Սոսը զանգահարեց, հարցրեց, թե Ազատը մեր տա՞նն է, ես նրան չասացի, որ Ազատը մեր տանն է . . . Ազատը և Սոսը հեռախոսով խոսեցին, Ազատը գնաց իրենց տուն և դիսկեր բերեց . . . Ազատն ասաց, որ արի միասին գնանք Սոսենց տուն, դիսկերը տանք ու հետ գանք։ Երբ հասանք Սոսենց շենքը և բարձրացանք երկրորդ հարկ, Ազատը իր շալվարի գրպանից հանեց մի ծալովի դանակ և ասաց, որ պետք է Սոսին խփեմ։ Դանակը տեսնելով ես վախեցա, մտածեցի, որ իրոք կխփի և ասացի, որ ես քո հետ չեմ գալու։ Նա բռնեց իմ թևից և ասաց` լավ, արի, բան չեմ անի և մենք երկուսով բարձրացանք Սոսենց տուն։ Մոռացա նշեմ, որ երբ Ազատը գնաց իրենց տանից դիսկերը բերելու, վերադառնալիս սև կաշվե ձեռնոցներ կային ձեռքին և մինչև վերջ այդ ձեռնոցները ձեռքից չհանեց։ Երբ գնացինք Սոսենց տուն, նա տանը մենակ էր։ Ազատը դիսկերը հանեց և դրեց սեղանին։ Ազատի առաջարկությամբ գնացինք խոհանոց ջուր խմելու։ Մի քանի վայրկյան հետո Սոսը ետ եկավ, իսկ Ազատը մնաց խոհանոցում։ Ազատը վերադարձավ խոհանոցից աջ ձեռքը հետևը պահած մտավ զալ։ Ազատը հետևիցս մոտեցավ ինձ, ձախ կողմից ինձ հավասարվեց, ես զգացի ինչ-որ սուր բան կպավ հետևիս թիակին, ես գլուխս աջ թեքեցի և տեսա դանակի փայլուն ծայրը և հասկացա, որ նա դանակ էր թաքցնում, ես սառեցի, վախից ոչ մի շարժում չարեցի, մտածելով, որ հնարավոր է ինձ խփի։
Սոսը շրջվեց և Ազատին ասաց. «Հլը նայեմ տեսնեմ ի՞նչ էս պահում» և քայլելով մոտենում էր մեզ, ես վախենում էի ասել, որ Ազատի մոտ դանակ կար։ Սոսն արդեն հասնում էր մեզ և ուզում էր թաքցված դանակը տեսներ, Ազատը ինձ պտտեցնում էր և չէր թողնում, որ Սոսը տեսնի դանակը։ Պտտելու ընթացքում Ազատը հարմար պահ ընտրեց, իր ձախ ձեռքով ինձ մի կողմ հրեց և հետևից դանակը դրեց Սոսի վզին . . . Դանակը Սոսի վզին դրած երկու-երեք անգամ վեր բարձրացրեց, քանի որ Ազատը ավելի բոյով էր, կարողանում էր հեշտությամբ բարձրացնել վերև։ Դրանից հետո Ազատը դանակը վզի վրայից հանեց, Սոսի վիզը կտրվել էր և արյուն էր գալիս։ Սոսը արյունը տեսնելով ասաց. «Վախ մամա ջան, գնում եմ սկոռի զանգեմ», նա Ազատին ասաց. «Ինձ դանակով մի խփի, ես ոչ ոքի այս մասին չեմ ասի»։ Սոսը գնաց խոհանոց, սեղանի վրայից վերցրեց սպիտակ գույնի «Պանասոնիկ» հեռախոսը, Ազատը Սոսի հետևից գնաց խոհանոց դանակը ձեռքին։ Սոսը վերցրեց հեռախոսը և ասաց. «Դուք գնացեք, ես շտապ օգնություն եմ զանգում»։ Ազատը ձախ ձեռքով հարվածեց Սոսի ձեռքին և հեռախոսը նրա ձեռքից ընկավ։ Ազատը դանակը բռնեց ձախ ձեռքով և աջ ձեռքով մի քանի անգամ հարվածեց Սոսի ծնոտին։ Սոսը ընկել էր գետնին, նա աջ ոտքով մի երկու անգամ հարվածեց Ազատի փորին, Ազատը հետ-հետ գնաց և կպավ ապակե սեղանին։ Այդ ժամանակ ես փորձում էի նրանց բաժանել, բայց Ազատն ինձ ասաց. «Եթե մոտենաս, ես քեզ կսպանեմ», այդ պատճառով էլ ես վախեցել էի, մոտ չէի գնում։ Ազատը հետևից մոտեցավ և հարվածեց Սոսի աջ կողքին, այդ հարվածից Սոսը թուլացավ և փորի վրա ընկավ գետնին։ Սոսը փորի վրա պառկած սկսել խռխռալ։ Ազատն արագ քայլերով մոտեցավ Սոսին և ձախ ձեռքով բռնեց Սոսի մազերից, գլուխը բարձրացրեց վերև և աջ ձեռքում գտնվող դանակը դրեց Սոսի վզին և մեկ անգամ քաշեց, որից հետո գլուխը թողեց և երեք-չորս անգամ հարվածեց Սոսի մեջքի տարբեր մասերին։ Սոսի աչքերը բացվեցին և հետո միանգամից փակվեցին։ Դրանից հետո Ազատը իր գրապնից հանեց մի տոպրակ, գնաց զալ, չտեսա թե այնտեղ ինչ արեց, երկու-երեք րոպե անց դուրս եկավ, թափանցիկ տոպրակի մեջ երևում էին բջջային «Դոռադո» հեռախոսի տուփը և «Սոնի» համակարգիչը։ Զալից դուրս գալուց հետո, Ազատը կռացավ, կրկին վերցրեց դանակը և կրկին հարվածեց Սոսի մեջքին մի քանի անգամ, որից հետո ոչինչ չասելով` դանակը նետեց Սոսի մարմնի վրա, դռան ներսի կողմից հանեց բանալին, տանից դուրս գալուց հետո դուռը ծածկեց, բանալիով փակեց և փորձում էր բանալին զամոկի մեջ ջարդել, բայց չկարողացավ, բանալին հանեց դրեց շալվարի հետևի գրպանը։ Միասին գնացինք «Ռոսիա» կինոթատրոնի շենքի մոտ, Ազատը մի անծանոթ տղամարդու ցանկացավ վաճառել հեռախոսը, սակայն այդ մարդը ստուգեց, հեռախոսի և տուփի կոդերը չէին համապատասխանում և այդպես էլ չգնեց հեռախոսը։ Եկեղեցու մոտ Ազատը ջարդեց հեռախոսը, իր վրայից հանեց կուրտկան, որն ամբողջովին արյունոտված էր և այդտեղ էլ այն այրեց։ Դրանից հետո նա սկսեց լաց լինել իր կուրտկայի համար, ասելով, որ. ափսոս էր իր կուրտկան։ Դրանից հետո նա պուլպուլակի մոտ լվացվեց, նոր տուն գնաց, ես էլ գնացի մեր տուն։

Հատոր 1 Գ.Թ. 66-72
Տուժող Սարգիս Վարդիկյանը նույն ցուցմունքը պնդել է դատաքննության ժամանակ։
Դատաքննության արձանագրություն

Դատաբժշկական փորձաքննության 30.12.2009թ. թիվ 1054 եզրակացության համաձայն` 30.11.2009թ. ՀՀ ԱՆ հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնում դատաբժշկական փորձաքննության է ենթարկվել 12.02.1996թ. ծնված Սոս Արտակի Մելքոնյանի դիակը։ Ըստ փորձագետի հետևությունների`
Սոս Մելքոնյանի մահը վրա է հասել հեմոռագիկ և տրավմատիկ շոկից` պարանոցի, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի, որովայնի, վերին վերջույթների ծակած-կտրած, կտրած, թափանցող և չթափանցող վնասվածքներ ստանալու հետևանքով։ Նշված վնասվածքներից 8-ը թափանցող են, իսկ 24-ը` չթափանցող։ Ընդ որում, վնասվածքներից 4-ը պարանոցի կտրած վնասվածքներն են` պարանոցի աջ և ձախ կեսերին` առաջակողմնային մակերեսների վրա մինչև ականջախեցիները, այդ վնասվածքներն ունեն 11-14սմ երկարություն և 1,3-1,7սմ խորություն։ Չթափանցող մյուս վնասվածքները տեղակայված են վերին վերջույթներին, աջ ուսագոտու հետին մակերեսին, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերին։ Թափանցող թվով 8 վնասվածքները վահանաճառի, կողոսկրերի մասնակի, վերնոսկրային հատվածների և ներքին օրգանների` պլևրայի, թոքերի, լյարդի և ստոծանու վնասումներով, վերքային խողովակները տարբեր ուղղություններով ունեցել են 8,5սմ-ից մինչև 13,5սմ խորություն։ Բացի դրանից, դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև գանգուղեղային փակ բութ վնասվածք` ուղեղանյութի եզակի էքստրավազատներ և մանրօջախային արյունազեղումներ, ուղեղի փափուկ թաղանթների եզակի օջախային արյունազեղումներ, ենթակզակային շրջանի ձախ կեսի, ձախ այտային առաջային մակերեսի քերծվածքներ, աջ այտային կողմնային մակերեսի արյունազեղումներ, որոնք նույնպես պատճառվել են կենդանության օրոք` բութ առարկաների ներգործության հետևանքով և որոնք թեև մահվան հետ անմիջական պատճառական պատճառական կապի մեջ չեն գտնվում, սակայն կենդանի անձանց մոտ ունեն առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ` որպես կյանքին վտանգ սպառնացող։

Հատոր 1 Գ.Թ. 203-210

Փորձագետի եզրակացությանը կցված են դիակի լուսանկարները` մարմնական վնասվածքների հետքերով և վնասվածքների տեղակայման մարդաբանական /անատոմիական/ սխեմաները։

Հատոր 1 Գ.Թ. 211-217, 218-219

Դեպքի վայրի տեղազննության արձանագրությամբ 29.11.2009թ. Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 61 շենքի 17-րդ բնակարանում արնանման հետքեր են հայտնաբերվել մուտքի դռան փականի մոտ, նախասրահի մանրահատակին, զգեստապահարանի վրա և դրա դիմացի հատակին։ Հատակին հայտնաբերվել է 30սմ երկարության խոհանոցային դանակ 20սմ շեղբով` արնանման հետքերով։ Խոհանոցում գետնի վրա, լոգասենյակի դռան վրա և դրա կից պատի վրա, հյուրասենյակի դռան վրա և հատակին, ինչպես նաև` գորգի վրա և բազմոցին, պատշգամբում գտնվող հեռուստացույցի հեռակառավարման վահանակի վրա առկա են եղել արնանման հետքեր, որոնք սահմանված կարգով խծուծներով վերցվել, փաթեթավորվել և կնքվել են։
Դեպքի վայրի տեղազննության պահին հյուրասենյակի հեռուստացույցը եղել է միացված վիճակում։

Հատոր 1 Գ.Թ. 6-10

Դեպքի վայրի լրացուցիչ տեղազննությամբ 30.11.2009թ. Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 61 շենքի 17 բնակարանում հայտնաբերվել են արյան հետք կոշիկի ներբանի «պուտիկավոր» տեսքով և ձեռքի մեկ հետք։

Հատոր 1 Գ.Թ. 62-63

30.11.2009թ. մեկ այլ դեպքի վայրից` օղակաձև զբոսայգուց, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցուց մոտ 30մ հեռավորության վրա Սարգիս Վարդիկյանի մատնանշած վայրից հայտնաբերվել և առգրավվել են բջջային հեռախոսի մարտկոց, այրված բաճկոնի մնացորդներ և բջջային հեռախոսի տուփ։
Սարգիս Վարդիկյանը հայտարարել է, որ մարտկոցն ընկել է նշված վայրում, քանի որ հեռախոսն ընկել է Ազատի ձեռքից, իսկ Ազատ Եղոյանն այրել է իր բաճկոնը, քանի որ դրա վրա եղել են արյան հետքեր։ Այրված մնացորդները, մարտկոցը և տուփը առգրավվել, փաթեթավորվել և կնքվել են։

Հատոր 1 Գ.Թ. 75

30.11.2009թ. Երևանի Տոլստոյի փողոցի 28 հասցեի տանը Ազատ Եղոյանի համակարգչի սեղանի դարակից հայտնաբերվել են ծալովի դանակ և արնանման հետքերով պոլիէթիլենային տոպրակով երեք տեսասկավառակներ /դիսկեր/, նշվածն առգրավվել, փաթեթավորվել և կնքվել են։

Հատոր 1 Գ.Թ. 83-84

30.11.2009թ. խուզարկություն է կատարվել Երևանի Զավարյան 49 շենքի 1 բնակարանում, որտեղ բնակվում է Սարգիս Վարդիկյանը, նպատակ ունենալով հայտնաբերել և առգրավել SONI համակարգիչը, կառավարման վահանակը և «Դոռադո» տեսակի հեռախոսի USB լարը։ Նշված ապրանքներն ու իրերը հարևանի տանից ներկայացրել է Սարգիս Վարդիկյանի մայրը` Մարինե Բալախչյանը, հայտարարելով, որ դրանք բերել է որդին` Սարգիսը, 29.11.2009թ., և երբ որդուն տարել են ոստիկանության բաժին, ինքը դրանք տվել է հարևանին` Մելանիային, պահելու։
Սարգիս Վարդիկյանը, խաբելով քննիչին, խուզարկության ժամանակ իրականությանը չհամապատասխանող հայտարարություն է կատարել այն մասին, որ իբր այդ իրերը 29.11.2009թ. ժ.1930-ին իրեն տվել է Ազատ Եղոյանը` հանդիպելով իր հետ իրենց տան դիմաց։

Հատոր 1 Գ.Թ. 73-74

30.11.2009թ. ոստիկանության Էրեբունի բաժին բերման ենթարկելուց հետո առգրավվել են Ազատ Եղոյանի հագի կոշիկները և հագուստները։

Հատոր 1 Գ.Թ. 47

29.11.2009թ. «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնում առգրավվել են տուժող Սոս Մելքոնյանի հագուստները։
Հատոր 1 Գ.Թ. 12ա

Գործով նշանակվել են մի շարք փորձաքննություններ։
ՀՀ ԱՆ հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի իրեղեն ապացույցների ուսումնասիրության գծով փորձագետի 16.12.2009թ. թիվ 655, 656 եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված դանակի, լազերային տեսասկավառակների, պոլիէթիլենային պարկի, հեռակառավարման երկու վահանակների, բազմոցի նստատեղի պաստառի կտորի, թվով 7 հատ մարլյայի խծուծների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի Օ խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև` կարող էր առաջանալ Սոս Մելքոնյանից։
Փորձաքննության ներկայացված զույգ ձմեռային կոշիկներից վերցված քսվածքներում հաստատվել է արյան առկայություն, որի տեսակային և խմբային պատկանելիությունը հնարավոր չի եղել որոշել։

Հատոր 2 Գ.Թ. 31-35

ՀՀ ԱՆ հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի իրեղեն ապացույցների ուսումնասիրության գծով փորձագետի 16.03.2010թ. թիվ 121 եզրակացության համաձայն` այրված բաճկոնի ածխացած եզրերով բաց մանուշակագույն նյութի վրա հաստատվել է արյան առկայություն, սակայն դրա տեսակային և խմբային պատկանելիությունը չի որոշվել` ֆիզիկական ազդակների /բարձր ջերմաստիճանի/ ազդեցության պատճառով։

Հատոր 2 Գ.Թ. 92-93

ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության հետքաբան փորձագետի 29.03.2010թ. թիվ 629 եզրակացությամբ և կից ֆոտոալբոմով հիմնավորվել է, որ տուժող Սոս Մելքոնյանի սվիտերի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա ընդհանուր թվով 23 վնասվածքները /Ս.Մելքոնյանի դատաբժշկական եզրակացության մեջ նշված մյուս վնասվածքները տեղակայված են դիակի պարանոցի հատվածներում/ իրենց տեղակայություններով, ուղղվածություններով և չափերով հիմնականում համընկնում են տուժողի դիակի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության 1054 եզրակացություն նկարագրված միմյանց հետ համապատասխանող 23 մարմնական վնասվածքների հետ։
Հագուստների վրա նշված վնասվածքները ծակած-կտրած են և կարող էին առաջանալ ինչպես փորձաքննությանը ներկայացված դանակի շեղբի, այնպես էլ` նմանատիպ ծակող-կտրող շեղբ ունեցող այլ առարկայի` դանակի շեղբի ներթափանցման արդյունքում։

Հատոր 2 Գ.Թ. 115-119, 120-122

ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ դատահետքաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 17.03.2010թ. թիվ 10-0561 եզրակացությամբ և կից ֆոտոալբոմով այն մասին, որ դեպքի վայրից` Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 61 շենքի 17 բնակարանից լրացուցիչ տեղազննությամբ հատակին հայտնաբերված և 3 դակտոժապավենների վրա վերցրած արնանման հետքերը կարող էին առաջանալ Ազատ Եղոյանի կոշիկների ներբանի փոխազդեցության հետևանքով։

Հատոր 2 Գ.Թ. 125-129, 130

Նախաքննական մարմնի որոշումներով հանցագործության գործիք հանդիսացող խոհանոցային դանակը, տուժող Սոս Մելքոնյանի սվիտերը և մայկան, դեպքի վայրից 3 հատ դակտոժապավենների վրա վերցված կոշիկի ներբանի արնանման հետքերը, Ազատ Եղոյանի կոշիկները, Սոս Մելքոնյանի բջջային հեռախոսի մարտկոցը, հեռախոսի տուփը, Ազատ Եղոյանի ծալովի դանակը, արյունոտված լազերային սկավառակները /դիսկերը/, պոլիէթիլենային պարկը, հեռակառավարման վահանակները, բազմոցի նստատեղի կտորը, թվով 7 հատ մառլյայի արյունոտ խծուծները, Ազատ Եղոյանի այրված բաճկոնի մնացորդները, «Սոնի» տեսակի խաղային համակարգիչը, USB լարը ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ։

Հատոր 2 Գ.Թ. 133-142

ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ 16.03.2010թ. թիվ 10-0078 համալիր դատահոգեբանահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացության համաձայն
ա/ Ա.Եղոյանը նախկինում և ներկայումս հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում։
բ/ Ա.Եղոյանը կարող էր և կարող է հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք ինչպես իրավախախտումը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս։
գ/ Ա.Եղոյանին իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հարկ է ճանաչել մեղսունակ։
դ/ Ա.Եղոյանը բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցների կարիք չունի։
ե/ 29.11.2009թ. նկարագրված հանցավոր արարքը կատարելու պահին Ա.Եղոյանը չի գտնվել հոգեկան խիստ հուզմունքի /ֆիզիոլոգիական աֆեկտի/ վիճակում։
զ/ Մեղսագրվող արարքը կատարելու պահին Ա.Եղոյանը չի գտնվել այնպիսի հուզական վիճակում, որը կարող էր էապես ազդել նրա գիտակցության և հոգեկան գործունեության վրա։
է/ Ա.Եղոյանի մոտ չեն բացահայտվել այնպիսի անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններ, որոնք կարող էին էապես ազդել տվյալ իրավիճակում նրա վարքի վրա։

Հատոր 2 Գ.Թ. 85

Դատարանի նախաձեռնությամբ դատարան հրավիրված և հարցաքննված փորձագետներ` դատական հոգեբան Մարինե Պետրոսյանը, դատաբժշկական փորձագետ Աշոտ Դարբինյանը և հետքաբան փորձագետ Վոլոդյա Վարդանյանը, պնդել են իրենց տված եզրակացությունները, պարզաբանումներ տվել դատարանին դրանց կապակցությամբ։

Դատաքննության արձանագրություն

Վկաներ, տուժող Սոս Մելքոնյանի մայր Անժելա Պատվականյանը և քույր Մարթա Մելքոնյանը նախաքննության ժամանակ ցուցմունք են տվել այն մասին, որ իրենց բնակարանի վերանորոգման կապակցությամբ ժամանակավորապես բնակվել են Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 61 շենքի 17 բնակարանում։ Սոս Մելքոնյանը սովորել է 9-րդ դասարանում, ուսման մեջ ունեցել է լավ առաջադիմություն, եղել է ընկերասեր, աշխույժ, ազնիվ երեխա, զբաղվել է սպորտով։ Սոսը ընկերություն է արել Սարգսի և Ազատի հետ, նրանք գնացել և եկել են իրենց տուն։ Դեպքին նախորդող մեկ շաբաթվա ընթացքում Սոսը եղել է վատառողջ և դասի չի գնացել, գտնվել է տանը։ 28.11.2009թ. Ազատը եկել է իրենց տուն և գնացել է։ Դեպքի օրը` 29.11.2009թ. ժամը 14.00-ի սահմաններում իրենք և Սոսի հայրը` Արտակը, գնացել են բարեկամի տուն։ Սոսը մնացել է տանը։ Որոշ ժամանակ անց Սոսի առողջական վիճակով հետաքրքրվելով` տուն են զանգահարել, սակայն ոչ քաղաքային և ոչ էլ բջջային հեռախոսները չեն պատասխանել։ Անհանգստացած տուն են եկել, դռան զանգը տվել են, Սոսը դուռը չի բացել։ Իրենց մոտ ունեցած բանալիով բացել են բնակարանի դուռը, տեսել են միջանցքի հատակին պառկած Սոսին` արնաշաղախ վիճակում։ Նրան տեղափոխել են հիվանդանոց, սակայն Սոսը մահացել է։ Հետո իմացել են, որ իրենց բացակայության ժամանակ իրենց տուն են եկել Ազատն ու Սարգիսը, նրանցից Ազատը դանակահարել և սպանել է Սոսին։
Վկա Մարթա Մելքոնյանն էլ հայտնել է իր ցուցմունքում, որ 28.11.2009թ. տանն են եղել ինքն ու Սոսը, ցերեկն իրենց տուն է եկել Ազատը։ Նա ասել է, որ Սարգսից լսել է, որ Սոսը հիվանդ է, եկել է Սոսին տեսնելու։ Սոսը և Ազատը նստել են խոհանոցում և զրուցել են, մոտ 40 րոպե մնալուց հետո Ազատը գնացել է։ Ինքը և Սոսը Ազատի մոտ երբևէ կասկածելի մտադրություն չեն զգացել։

Հատոր 2 Գ.Թ. 37-38, 41-43

Տուժողի իրավահաջորդ Արտակ Մելքոնյանը նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Սարգսի և Ազատի հետ ընկերություն անելիս որդին` Սոս Մելքոնյանը, նրանց հետ փոխհարաբերությունների առումով, որևէ խնդիր չի ունեցել։ 29.11.2009թ. իր կինը զանգահարել և հայտնել է, որ բնակարանի դուռը բացել են և Սոսին տեսել են հատակին ընկած` արնաշաղախ վիճակում։ Որդուն տարել են հիվանդանոց, բայց նրան փրկել հնարավոր չի եղել, Սոսը մահացել է։ Հետո լսել է, որ իրենց բացակայության ժամանակ Ազատն ու Սարգիսը եկել են իրենց տուն, Ազատը դանակահարել և սպանել է Սոսին։

Հատոր 2 Գ.Թ. 22-23

Տուժողի իրավահաջորդը և նրա ընտանիքի անդամները դիմում են հասցեագրել դատարանին և հրաժարվել են դատաքննությանը մասնակցելուց։ Տուժողի իրավահաջորդը գրավոր տեղեկացրել է դատարանին այն մասին, որ որևէ պահանջ չունի ներկայացնելու։

Դատաքննության արձանագրություն

Վկա, Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 61 շենքի 12 բնակարանի բնակչուհի Բելլա Հովհաննիսյանը նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել, որ 2009թվականի նոյեմբերի 29-ին ժամը 16.30-ի սահմաններում ինքը գտնվել է տանը, երբ կնոջ ուժգին գոռոցի ձայն է լսել, այնուհետև իրենց դուռը թակել է Մարթան և ասել է, որ Սոսին սպանել են։ Գնացել է հարևան Անժելայի տուն, տեսել է, որ Սոսն արյունաթաթախ անշարժ պառկած է հատակին, Անժելան նստել էր նրա կողքին և ողբում էր` ցանկանալով որդուն ուշքի բերել։ Ինքը գնացել է տուն և ոստիկանություն է զանգահարել։

Հատոր 1 Գ.Թ. 166-167

02.11.2009թ. Ազատ Եղոյանը ենթարկվել է դատաբժշկական փորձաքննության։
ՀՀ ԱՆ հանրապետական դատական բժշկության գիտագորշնական կենտրոնի փորձագետ Վ.Ջնդոյանի կողմից տրված 2894 եզրակացության համաձայն` Ազատ Եղոյանի մոտ մարմնական վնասվածքի օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել։
Փորձաքննության ընթացքում Ազատ Եղոյանը փորձագետին հայտնել է, որ 29.11.2009թ. ժ.16-ի սահմաններում Սարգսի հետ էրոտիկ լազերային սկավառակ և դանակ վերցնելով` գնացել է Սոսենց տուն, մտածելով, որ տանը Սոսին կդանակահարի։ Դրանից 2 շաբաթ առաջ Սոսն իրեն հայհոյել էր հեռախոսով։ Սոսը հյուրասենյակում նկատել է, որ ինքը ձեռքում ինչ-որ բան ունի, մոտեցել է նայելու և այդ պահին էլ ինքը կտրել է Սոսի կոկորդը, որից հետո Սոսը փախել է խոհանոց, ինքը հետևել է նրան, խոհանոցում փորձել է 2-րդ անգամ կտրել Սոսի կոկորդը, սակայն չի հաջողվել, քանի որ Սոսը պաշտպանվել է ձեռքերով։ Տեղի է ունեցել փոխադարձ քաշքշուկ, ինքը մի քանի անգամ դանակով հարվածել է Սոսին, նորից կտրել կոկորդը և դանակը գցել գետնին։

Հատոր 1 Գ.Թ. 142-143

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտելով նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ազատ Վարդանի Եղոյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ ապացուցված է, առաջադրված մեղադրանքը լիովին հիմնավորված է, նրա արարքին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական, նշված հոդվածի սանկցիայով ամբաստանյալ Ազատ Վարդանի Եղոյանի նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Դատարանն անհիմն է համարում ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի այն պատճառաբանությունը, որ իր կատարած հանցանքը առանձին դաժանությամբ կատարած սպանություն չէ, այլ սպանություն է` կատարված առանց ծանրացուցիչ հանգամանքների։
Դատարանը նշված փաստարկը գտնում է անհիմն` հետևյալ հիմնավորմամբ.
Դատաբժշկական փորձագետ Ա.Դարբինյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Սոս Մելքոնյանին ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի կողմից սուր կտրող-ծակող գործիք հանդիսացող դանակով հերթական ցանկացած յուրաքանչյուր մարմնական վնասվածքը պատճառելը, որպիսիք առկա են եղել տուժողի մարմնի վրա, վնասվածքը հասցնելու պահին և դրանից հետո առաջացրած հետևանքների առումով տուժողին մեծ ցավ և տառապանք է պատճառել` ընդհուպ տրավմատիկ և հեմոռագիկ շոկ առաջացնելը։
Դատարանը գտնում է, որ բազմակի` թվով 32 մարմնական վնասվածքներ պատճառելով, այդ թվում` պարանոցը 4 տեղով կտրելը, կենսական կարևոր օրգանները, այդ թվում` թոքերը, լյարդը, պլևրան և ստոծանին 20սմ երկարություն ունեցող շեղբով դանակով սիստեմատիկ խողխողելը, երբ դանակի շեղբի մուտքի խողովակը բազմաթիվ վերքերի գծով մարմնի մեջ ունեցել է 8,5-13,5սմ խորություն, դրանով իսկ` տուժողին անգութ ձևով ֆիզիկական և հոգեկան ցավ պատճառելը Ազատ Եղոյանի կողմից տուժող Սոս Մելքոնյանին խոշտանգելու, դրանով իսկ` սպանությունն առանձին դաժանությամբ կատարելու, տուժողին տանջամահ անելու բնույթ է կրել։
Դատարանը գտնում է, որ Ազատ Եղոյանի կողմից Սոս Մելքոնյանին առանձին դաժանությամբ սպանելու մյուս դրսևորումն արտահայտվել է նրանում, որ բնակարանից դուրս գալու պահին նկատելով տուժողի կենդանության նշույլներ ցույց տալը, նրան անօգնական թողնելու միջոցով տանջամահ և արյունաքամ անելու և նույնիսկ այլ անձանց կողմից տուժողին հետագա օգնությունից զրկելու նպատակ է հետապնդել։ Չարությամբ համակված, Ազատ Եղոյանը տուժողի բնակարանի մուտքի դռան բանալին վերցնելով, դուռը դրսից փակելով բանալիով, ֆիզիկական ուժ է գործադրել` բանալին փականի մեջ կոտրելու համար, որը չի հաջողվել, դրսում մի կողմ է գցել բանալին։ Արյունաքամ լինելով մինչև հարազատների գալը, տուժողը տրավմատիկ և հեմոռագիկ շոկի պատճառով մահացել է։
Բացի այդ, առանձին դաժանությունն արտահայտվել է տուժողին ոչ միայն ֆիզիկական, այլև հոգեկան անասելի ցավ պատճառելու մեջ, որն արտահայտվել է հետևյալում.
տուժող Սոս Մելքոնյանը մինչև վերջ Ազատ Եղոյանին և Սարգիս Վարդիկյանին ընդունել է որպես իր մտերիմ ընկերների, որով պայմանավորված լինելով է նրանց դեպքի օրը հրավիրել իրենց տուն։ Նա անտեղյակ է եղել իր դեմ նյութված դավից, Ազատ Եղոյանի թաքնված, թշնամուն բնորոշ չարությունից և հանցավոր հրեշավոր մտադրությունից` անակնկալի բերելով` «վիզը կտրելու» միջոցով իրեն սպանելու նրա ցանկությունից։
Անակնկալի գալով դանակով իր վզին պատճառված վնասվածքի ցավից, ընկերոջ կողմից չսպասված ստորությունից և նրա դրսևորած ուխտադրժությունից, չհասկանալով կատարվածի դրդապատճառը, սկզբում` առաջին հարվածն ստանալով պարանոցի շրջանում, տուժող Սոս Մելքոնյանը խնդրել է Ազատ Եղոյանից և Սարգիս Վարդիկյանից` հեռանալ տանից, խոստանալով ոչ մեկին չհայտնել նրանց գալու մասին, երբ մերժում է ստացել և հարվածներից ուժասպառ` չոքած վիճակում, հարցրել է Ազատ Եղոյանից, թե ինչու՞ է նա իրեն դանակահարում և պատասխան է ստացել այն մասին, որ նրա ընտանիքին հայհոյելու համար, ժխտել է այդ հանգամանքը։
Դատարանը գտնում է, որ ֆիզիկական տառապանքի հետ զուգորդված նկարագրվածը բարոյապես անասելի հոգեկան տառապանք է պատճառել տուժողին, որը Ազատ Եղոյանի առանձին դաժանության դրսևորման մյուս արտահայտությունն է։
Իր հերթին` Ազատ Եղոյանը գիտակցել է տուժողին կյանքից զրկելու դաժան և անգութ եղանակի ողջ բնույթը, թշնամուն բնորոշ ատելությամբ սառնասրտորեն ու գիտակցաբար թույլ է տվել տուժողի մահը հենց խոշտանգման եղանակով։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի կողմից վերոնշված հանգամանքները չընդունելը և դատաքննության ընթացքում խորապես զղջում չապրելը բնութագրական հանգամանք է ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի համար։
Գնահատելով ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Սարգիս Վարդիկյանին սպանության սպառնալիք տալու մեղադրանքը հիմնավորող նախաքննական և դատաքննական ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ նշված մեղադրանքը չի հիմնավորվել և մեղադրանքի այդ մասով պետք է արդարացման դատավճիռ կայացվի։
Դատարանի նշված եզրահանգումը հիմնված է հետևյալի վրա.
անչափահասներ Սոս Մելքոնյանը, Սարգիս Վարդիկյանը և Ազատ Եղոյանն ընկերություն են արել։ Երբեմն Սոս Մելքոնյանն Ազատ Եղոյանի հասցեին կամ վերջինս` Սոս Մելքոնյանի հասցեին որոշակի բացասական կարծիքներ են հայտնել։ Սարգիս Վարդիկյանը սովորություն է ունեցել այդ կարծիքները փոխանցելու մյուս կողմին։ Սարգիս Վարդիկյանն իմացել է, որ Ազատ Եղոյանը վիրավորված է Սոս Մելքոնյանից` հեռախոսով իր հասցեին անհարգալից արտահայտվելու մասին, այդ պայմաններում Ազատ Եղոյանին հայտնել է, որ Սոս Մելքոնյանը վատ արտահայտություն է կատարել Ազատ Եղոյանի մանկահասակ քույրերի հասցեին և խնդրել է Ազատ Եղոյանից` չասել որևէ մեկին, որ նշված տեղեկատվության աղբյուրն ինքն է։ Դրանից հետո Ազատ Եղոյանը Սարգիս Վարդիկյանին հայտնել է, որ ինքը որոշել է սպանել Սոսին` վիզը կտրելու` «մորթելու» եղանակով։ 28.11.2009թ. վերադառնալով Սոս Մելքոնյանի տանից, Ազատ Եղոյանը Սարգիս Վարդիկյանին հայտնել է, որ գնացել էր Սոսին սպանելու, բայց քանի որ իր համար անսպասելի` Սոսի քույրը տանն է եղել, ինքը Սոսին չի սպանել։
Միաժամանակ Ազատ Եղոյանը հայտնել է Սարգիս Վարդիկյանին, որ Սոսենց խոհանոցում տեսել է մեծ դանակներ, հաջորդ անգամ որ գնա նրանց տուն, Սոսին կմորթի նրանց տան դանակներից մեկով։
29.11.2009թ. Սարգիս Վարդիկյանն ու Ազատ Եղոյանը` էրոտիկ բովանդակության լազերային սկավառակները վերցնելով, գնացել են տուժողի տուն, իմանալով, որ Սոսը մենակ է տանը։ Մինչև տուժողի բնակարանին հասնելը Ազատ Եղոյանը հագած է եղել ձեռնոցներ և Սարգիս Վարդիկյանին ցույց տալով իր մոտ ունեցած ծալովի դանակը, նրան հայտնել է, որ դրանով «մորթելու» է Սոսին։ Մուտք գործելով բնակարան, նրանք համոզվել են, որ Սոսը տանը մենակ է։ Ազատ Եղոյանը ջուր խմելու պատրվակով առանձնացել է Սոսենց խոհանոցում և ուշ է վերադարձել։ Խոհանոցում մեծ դանակներ լինելու և Ազատի մտադրության մասին Սարգիսն արդեն իմացել է։ Հյուրասենյակում մնալով Սոսի հետ մենակ, Սարգիսը նրան որևէ կերպ չի ահազանգել և չի նախազգուշացրել Ազատի մտադրությունների մասին։ Այդ պահին, երբ Սոսն զբաղված է եղել DVD սարքավորման մեջ սկավառակները դնելով, խոհանոցից վերադարձել է Ազատ Եղոյանը` ձեռքով ինչ-որ բան իր մեջքի հատվածում պահած։ Երբ նա հավասարվել է Սարգիս Վարդիկյանին, վերջինս տեսել է Ազատի ձեռքի դանակի մեծ շեղբը, դարձյալ ձայն չի հանել։ Սոսի մոտ հետաքրքրություն է առաջացել, թե ի՞նչ է թաքցնում Ազատն իր ձեռքում, միամտորեն մոտեցել է Սարգսին ու Ազատին։ Ազատը իր և Սոսի միջև որպես պատնեշ օգտագործել է Սարգսին` իրենց արտահայտությամբ` «պտտեցրել» է Սարգսին, մինչև հարմար դիրք ընդունելով, բռնել է Սոսին, դանակի շեղբը դրել Սոսի պարանոցին և ուժգին քաշել դանակը` մեկ հարվածով Սոսին սպանելու ինքնավստահությամբ։
Հետագա բոլոր դաժանությունները Սոսի նկատմամբ կատարվել են Սարգսի աչքի առջև։ Սարգիսը, համոզվելով Ազատի հանցավոր դիտավորության մասին, հարևաններին օգնության չի կանչել, մասնակցել է Ազատ Եղոյանի հետ Սոսի բջջային հեռախոսի տուփի, լարի և կոմպյուտերային խաղի գողությանը։ Սարգիսը եկեղեցու մոտ Ազատի ուշադրությունն է հրավիրել նրա բաճկոնի արյունոտվելու հանգամանքի վրա, լուցկի է գնել և բերել հանձնել Ազատին` բաճկոնն այրելու համար։ Սարգիսն ու Ազատը միասին են ցանկացել վաճառել Սոսի հեռախոսը և դրանից գոյացած գումարը կիսել միմյանց միջև։ Սարգիսն իր տուն է տարել Սոսի բնակարանից գողացված կոմպյուտերային խաղը։
Սոս Մելքոնյանի տանից դուրս գալիս Սարգիսը տեսել է, որ ընկերը` Սոսը, հատակին արյունաթաթախ պառկած, կենդանության նշաններ է ցույց տվել, իսկ Ազատը բանալիով փակել է նրանց տան դուռը` օգնությունը բացառելու նպատակով։
Գնալով տուն, Սարգիս Վարդիկյանն իր ծնողների միջոցով չի ահազանգել Սոսի ծնողներին` Սոսի կյանքը փրկելու համար անհետաձգելի միջոցառումներ իրականացնելու անհրաժեշտության մասին, այլ լռել է։
Սարգիս Վարդիկյանն ու Ազատ Եղոյանը պայմանավորվել են «միմյանց չծախել», նախաքննական մարմնին սուտ ցուցմունք են տվել, նույնիսկ ոստիկանության Էրեբունու բաժնում գտնվելու ընթացքում Սարգիս Վարդիկյանը Ազատ Եղոյանի ուշադրությունն է հրավիրել այն հանգամանքի վրա, որ վերջինիս կոշիկի վրա արյուն կա, Ազատը սրբել է արյունը։
Ազատ Եղոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք առաջադրելու համար հիմք է ընդունվել Սարգիս Վարդիկյանի հատոր 1 Գ.Թ. 66-72 ցուցմունքն այն մասին, երբ ինքը փորձել է Սոսին ու Ազատին բաժանել, Ազատն ասել է` «եթե մոտենաս, ես քեզ կսպանեմ»։ Իսկ Սոսի բնակարանից հեռանալիս Ազատն ասել է` «եթե խոսես, ես ներվայնացած եմ, քեզ էլ կվնասեմ»։
Ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանը նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ժխտել է Սարգիս Վարդիկյանի կողմից միջամտելու ակտիվ գործողություն կատարելու և իր կողմից նրան սպանելու սպառնալիք տալու հանգամանքը։
Դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով ձեռք բերված ապացույցները, չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալի, գտնում է, որ բնակարանում Սոս Մելքոնյանին սպանելու ընթացքում Ազատ Եղոյանի կողմից Սարգիս Վարդիկյանին սպանության ռեալ սպառնալիք տալու հանցադեպը հիմնավորող բավարար ապացույցներ գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք չեն բերվել։
Դատարանը գտնում է, որ հանցագործությունը բացահայտվելուց հետո ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի գործած չարագործությունից ձերբազատվելու և հասարակական գիտակցության մեջ իր վարկը փրկելու համար Սարգիս Վարդիկյանին ձեռնտու է եղել ձեռք բերել տուժողի նշված կարգավիճակը և նշված հարցում Սարգիս Վարդիկյանը հանդիսանում է շահագրգռված կողմ։
Դատարանը գտնում է, որ քրեական պատասխանատվության համար օրենքով սահմանված տարիքին հասած լինելու դեպքում Սարգիս Վարդիկյանի գործողությունները ենթակա կլինեին համապատասխան քրեաիրավական գնահատականի։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքով Ազատ Եղոյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի և 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով։
Անչափահաս Ազատ Եղոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 50-րդ գլխի /439-443-րդ հոդվածներ/ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ գլխի /85-96-րդ հոդվածներ/ պահանջներով։
Դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ հանցագործությունը կատարելու օրվա դրությամբ լրացել է ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի 16 տարին։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի պահանջն այն մասին, որ տասնվեցից մինչև տասնութ տարին լրանալը կատարած ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքի համար պատիժ կարող է նշանակվել ազատազրկում՝ առավելագույնը տասը տարի ժամկետով։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում անչափահաս ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, անձի այլ առանձնահատկությունները, այն, որ նա կատարել է առանձնապես ծանր հանցանք։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի մոտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելիս որպես ծանրացուցիչ հանգամանք է համարվում հանցագործությամբ ծանր հետևանքներ պատճառելը։
Ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարվում հանցանք կատարելու պահին հանցավորի անչափահաս լինելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ազատ Վարդանի Եղոյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ։
Իրեղեն ապացույցներից «Սոնի» մակնիշի խաղային համակարգիչը, USB լարը և հեռուստացույցի հեռակառավարման վահանակները պետք է վերադարձվեն տուժողի իրավահաջորդին, իսկ մյուս իրեղեն ապացույցները ենթակա են ոչնչացման։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 85-90-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 35, 357-358, 360, 365, 366, 376, 3761, 379, 439-442-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ազատ Վարդանի Եղոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նշված հոդվածի սանկցիայով նշանակել ազատազրկում 10 /տասը/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2009 թվականի նոյեմբերի 30-ից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել և հռչակել Ազատ Վարդանի Եղոյանի անմեղությունը այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Ազատ Վարդանի Եղոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույցներ ճանաչված «Սոնի» մակնիշի խաղային համակարգիչը, USB լարը, հեռակառավարման երկու վահանակները վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդին, իսկ տուժողի սվիտերը, մայկան, եղունգները, երեք կտոր դակտոժապավենները` արյան հետքերով, ամբաստանյալ Ազատ Եղոյանի կոշիկները, բջջային «Դոռադո» հեռախոսի մարտկոցը, հեռախոսի տուփը, Ա. Եղոյանի ծալովի դանակը, հանցագործության գործիք խոհանոցի արյունոտ դանակը, արյունոտված լազերային տեսասկավառակները, պոլիէթիլենային պարկերը, բազմոցի նստոցի կտորը, արյունոտ 7 հատ մարլյայի խծուծները, Ա, Եղոյանի այրված բաճկոնի մնացորդները ոչնչացնել։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ