Գործ թիվ ԵԷԴ/0041/01/10
2010թ



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վ.Թ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ա.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ա.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Տուժող Ս.ԹԱԹԱՐՅԱՆ
Ամբաստանյալ Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆ
Ամբաստանյալի պաշտպան Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

2010 թվականի հուլիսի 07-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանի ծնված 01.06.1977թ. Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չդատված, չի աշխատել, հաշվառված և բնակվում է Երևան, Նեկրասովի փողոցի 73 տանը, կալանքի տակ է 2010 թվականի հունվարի 05-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Երևան քաղաքի Նեկրասովի փողոցի 73 տան բնակչուհի, 05.11.1937թ. ծնված կենսաթոշակառու Սաթուշ Թաթարյանը 2010 թվականի հունվարի 05-ին հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին այն մասին, որ 04.01.2010թ. ժամը 2300-ի սահմաններում իր որդի Արտակ Հակոբյանն իրենց տան բակում խաղողի թարմաների երկաթե խողովակից կապել է ամրագոտուց օղ, իրեն ստիպել է աստիճան բերել, իրեն ծեծելով բարձրացրել է աստիճանների վրա, օղը գցել է իր վիզը, աստիճանը քաշել և իրեն կախել է։ Ինքը կորցրել է գիտակցությունը, երբ ուշքի է եկել, զգացել է, որ հողի վրա պառկած է, իսկ որդին կանգնած է իր կողքին։
Դեպքի վայրի տեղազննությամբ հայտնաբերվել են թարմայի խողովակից կախված ամրագոտուց պատրաստված օղը, իսկ թարմայի տակ` տնտեսական ծալովի աստիճանը։ Սաթուշ Թաթարյանի պարանոցի աջ և ձախ կեսերին առկա են եղել ճմլման ակոսին բնորոշ արյունազեղումներ։
Ոստիկանության Էրեբունու բաժին բերման ենթարկված Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանը գտնվել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 05.01.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12100110 քրեական գործը և կատարվել է նախաքննություն։
05.01.2010թ. Արտակ Հակոբյանը ձերբակալվել է, 07.01.2010թ. որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
22.03.2010թ. առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Ա. Ռ. Հակոբյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 10.04.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։

2.Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված է։
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է հետևյալը.
Երևան քաղաքի Նեկրասով փողոցի 73-րդ տանը բնակվել են գործով տուժող, 10.11.1937թ. ծնված Սաթուշ Ղազարոսի Թաթարյանը և նրա որդի, գործով ամբաստանյալ, 01.06.1977թ. ծնված Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանը։
Տուժողի ամուսինը մահացել է 2002 թվականին, տուժողը 1999 թվականից որպես թոշակառու հաշվառված է Էրեբունի - Նուբարաշեն սոցապահովության տարածքային բաժնում, ամսական ստանում է 28,646 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, որը չի բավարարում նրա կենսաապահովման և բուժօգնության կազմակերպման համար։ Տուժողը մշտական հոգածության, խնամքի և բարի վերաբերմունքի կարիք է ունեցել, դրանով իսկ` նա նյութական և այլ կախվածություն է ունեցել իր հետ համատեղ բնակվող չափահաս աշխատունակ որդուց` ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանից։ Վերջինիս` որպես զավակի, սահմանադրական, օրենսդրական, բարոյական և որդիական պարտքն է եղել հոգ տանել իր 73-ամյա զառամյալ և անաշխատունակ ծնողի նկատմամբ։
Ամբաստանյալը մշտական աշխատանք և կայուն վաստակ չի ունեցել, անհագ հակում է դրսևորել ալկոհոլի նկատմամբ, ոգելից խմիչք է օգտագործել 14 տարեկանից, չի կարողացել իրեն զսպել, խմել է մինչև գիտակցության մթագնումը։ Ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանը 2007 թվականից 4 անգամ ստացիոնար բուժվել է նարկոլոգիական կլինիկայում ալկոհոլիզմի դեմ, 24.09.2007թ. հաշվառված է ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ Նարկոլոգիական կլինիկայում «Խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա» ախտորոշմամբ։ Նշված հանգամանքով են պայմանավորվել ամբաստանյալի 2 անգամվա անհաջող ամուսնությունները, որոնցից 2-րդ ամուսնությունը 2009 թվականի դեկտեմբերի վերջերին 27.09.1991թ. ծնված, վկա Մարինե Ավագյանի հետ տևել է ընդամենը մեկ շաբաթ, Մարինե Ավագյանը ծնողների աջակցությամբ կարողացել է հեռանալ ամբաստանյալի տանից և դուրս գալ ամբաստանյալի կպչուն-ագրեսիվ հետապնդման ազդեցությունից։
Որպես իր անձնական անհաջողությունների թիրախ ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանն ընտրել է իր զառամյալ և թոշակառու մորը։ Մշտապես գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ և չհագենալով դրա օգտագործումից, ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանն իր մոր նկատմամբ դրսևորել է բացառիկ ցինիկ և անբարո վերաբերմունք, որն արտահայտվել է նրանում, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 24-ից 28-ն ընդգրկող ժամանակահատվածում իրենց տանը 2-րդ կնոջ` Մարինե Ավագյանի գտնվելու ընթացքում, ինչպես նաև` հետագա օրերին պարբերաբար մորը խոշտանգել, տանջել, ստորացրել է, նվաստացրել նրա մարդկային արժանապատվությունը, նրան պատճառել է ֆիզիկական և հոգեկան տառապանք, կոպիտ և անտանելի վերաբերմունք է դրսևորել նրա նկատմամբ։
Վերը նշվածը արտահայտվել է նրանում, որ խրոնիկ հարբածության մեջ գտնվելով, նույնիսկ գիշերը մորից պահանջել է խանութ գնալ և իր համար ոգելից խմիչք բերել, ծեծել է մորը, հայհոյել, թքել նրա վրա, պահանջել է չքնել և կանգնել իր կողքին, գիշերով պահանջել է իր ուզած կերակուրը պատրաստել, որը պատրաստ լինելու պայմաններում չի կերել։
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքն ընդգրկող ժամանակահատվածը, 2009 թվականի դեկտեմբերի 3-րդ տասնօրյակը համընկնում է այն օրերի հետ, որի ընթացքում ամբաստանյալի 2-րդ կինը` վկա Մարինե Ավագյանը, բնակվել է ամբաստանյալի և տուժողի տանը և ականատես է եղել կատարվածին։
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանի կողմից իր մոր` տուժող Սաթուշ Թաթարյանի նկատմամբ նկարագրված վերաբերմունքը տևել է պարբերական և տևական բնույթ` տարիներ շարունակ, որի հետևանքով 2007թ. տուժողը վնասել է իր ձեռքերի արյունատար անոթները, այնուհետև զգալով իր հետագա ապրելու անիմաստության զգացողությունը, ցանկացել է ինքնասպանություն գործել` ջրախեղդ լինելու եղանակով, այդ նպատակով գնացել է «Թոխմախի» լճի մոտ, սակայն գտնվել են բարի մարդիկ, ովքեր խորհուրդ են տվել վերադառնալ տուն։
Արտակ Հակոբյանի վարած կենցաղի արդյունքում ոչ մի հարևան նրանց հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, իսկ Սաթուշ Թաթարյանի հետ շփվել է միայն նրա հորեղբոր դուստրը` վկա, մասնագիտությամբ բժիշկ-անեսթեզիոլոգ, 1947թ. ծնված Էմմա Շիրակյանը, ում Սաթուշ Թաթարյանը պարբերաբար հեռախոսով տեղյակ է պահել իր նկատմամբ որդու` Արտակ Հակոբյանի վատ վարվելու հերթական դրսևորման մասին։
2002 թվականից` հոր մահից հետո ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանը լիովին տրվել է ոգելից խմիչքին, նարկոլոգիական դիսպանսերում բուժվել է 4 անգամ, սակայն բուժումն անարդյունավետ է եղել։
Ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանն իր անձնական կյանքի անհաջողությունների մեջ մեղավոր է համարել մորը` Սաթուշ Թաթարյանին։
Վերջին անհաջող ամուսնությունից` 2009թ. դեկտեմբերի վերջին տասնօրյակի ընթացքում շուրջ մեկ շաբաթ ամուսնական կյանք վարելուց և 2-րդ կնոջ` Մարինե Ավագյանի հեռանալուց հետո ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանը մոր նկատմամբ դարձել է առավել ագրեսիվ։ Ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանը, իր անձնական կյանքը դասավորել չկարողանալու և անհաջողությունների մեջ մեղադրելով մորը` Սաթուշ Թաթարյանին, մտադրվել է նրան սպանել կախելու միջոցով և այդ մասին տեղյակ է պահել մորը` Սաթուշ Թաթարյանին։ Վերջինս իր նկատմամբ որդու հերթական չար մտադրությունը հանգիստ է ընդունել` մահը գերադասելով իր նվաստացուցիչ և անպաշտպան ապրելաձևից։
Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանը 03.01.2010թ. երեկոյան վերցրել է պահած` ավտոմեքենայի վարորդի և ուղևորի համար նախատեսված անվտանգության ամրագոտին, դրա ծայրերը կապել և ստեղծել է կոշտ օղ, այն օղի մասից կախել է իրենց տան բակի հողամասի խաղողի թարմայի մետաղյա խողովակից, այնուհետև մորից` Սաթուշ Թաթարյանից, պահանջել է աթոռը /табуретка/ բերել, բարձրանալ աթոռի վրա և կախվել։ Սաթուշ Թաթարյանը ստիպված բերել է աթոռը, բարձրացել է դրա վրա, սակայն օղը Սաթուշ Թաթարյանի գլխից բարձր դիրքում է գտնվել, ամբաստանյալն ու տուժողը` վերջինիս խնդրանքից հետո վերադարձել են տուն, Արտակ Հակոբյանը գիշերը շարունակել է հարբել, ծեծել և հայհոյել մորը, սպառնալով անպայման նրան սպանել կախելու միջոցով։
Հաջորդ օրը` 04.01.2010թ. ժամը 23-ի սահմաններում, գտնվելով հարբած վիճակում, ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանը մորը` Սաթուշ Թաթարյանին, կրկին տարել է թարմայից կախված օղի տակ, այս անգամ մորից պահանջել է բերել ծալովի տնտեսական աստիճանը և կախվել օղից։ Սաթուշ Թաթարյանը, ճարահատյալ և հլու-հնազանդ հարբած որդու կամքին, վերջինիս վարքագծից հոգեպես լիովին սպառված և տանջահար` կատարել է Արտակ Հակոբյանի կամքը` անձամբ բերել է տնտեսական ծալովի աստիճանը, տեղադրել է թարմայից կախված օղի տակ, բարձրացել է աստիճանի վրա և Արտակ Հակոբյանը կոշտ օղակը գցել է մոր վիզը։ Այդ պահին Արտակ Հակոբյանը մի կողմ է հրել աստիճանը, նպատակ ունենալով դիտավորությամբ իր մորը` Սաթուշ Թաթարյանին, զրկել կյանքից։ Կարճ ժամանակահատվածում Սաթուշ Թաթարյանը օղից կախված և ոտքերը օդում դիրքով մնալուց հետո, կորցնելով գիտակցությունը, ընկել է գետնին` կոշտ անշարժ օղի շրջանագիծը մեծ լինելու և կախված վիճակում պարանոցի մկանները սնուցման խանգարման արդյունքում թուլանալու պատճառով գլուխը օղից դուրս գալու հետևանքով, որի պատճառով Արտակ Հակոբյանի կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը մինչև վերջ ավարտին չի հասցվել։
Տվյալ դեպքում առկա է սպանության ավարտված հանցափորձը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Ընդունելով ոգելից խմիչքից իր կախվածությունը և մեծ քանակության ոգելից խմիչք օգտագործելու իր ներքին անհաղթահարելի ցանկություն դրսևորելու հանգամանքը, ամբաստանյալը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իր մորը` Սաթուշ Թաթարյանին, չի խոշտանգել, չի ծեծել, չի նվաստացրել, նրան մարմնական կամ հոգեկան տառապանք չի պատճառել։ Ամբաստանյալը նախաքննության կեսից և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել, որ օղը թարմայից կախելով և մոր վիզն անցկացնելով` կատակ է արել։ Դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը մոր նկատմամբ կատակ է արել, ցանկացել է օղը գցել մոր վիզը և մորը նկարել այդ դիրքում։

Գ. Թ. 182-183, դատաքննության արձանագրություն

Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանի նշված պատճառաբանություններն անհիմն են, հերքվում են գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանի հետևյալ ցուցմունքներով, որոնք բոլորը տրվել են պաշտպանի ներկայությամբ։ 06.01.2010թ. որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս տված ցուցմունքում Արտակ Հակոբյանը հայտնել է հետևյալը.
«. . . օղի խմելուց հետո ես ահավոր հարբել էի։ Երբ մայրս արգելեց, որ կնոջս զանգեմ, այդ առիթով մեր միջև վիճաբանություն առաջացավ ժամը 23-ի սահմաններում . . . ես գնացի միջանցք, հայելու տակից վերցրեցի սև գույնի ամրագոտին, տարա դուրս և կապեցի, իմ հիշելով, տան դիմաց գտնվող խաղողի մետաղյա խողովակներից, որից հետո ներս եկա և մորս ասացի` գնա աստիճանավանդակը փնտրելու։ Նա միջանցքից վերցրեց աստիճանը, որը ծալովի էր, երկաթյա, բերեց տան բակ։ Ես նրան ասացի` տար և դիր իմ կախած ռեմենի տակ։ Մայրս տարավ և դրեց։ Հետո ասացի` դե բարձրացիր ու պարանից կախվիր։ Երբ նա պարանը գցեց վիզը, ես այդ ժամանակ գլխի ընկա, թե ինչ եմ անում, ես այդ ժամանակ մորս գրկեցի, վերև բարձրացրեցի և միասին երկուսով ընկանք գետնին . . . ես շատ խմած էի, անջատված էի, այդ պահին չէի զգում, թե ինչ եմ անում։ Ես չէի ցանկանում մորս սպանել, եթե ցանկանայի, ապա չէի գրկի և նրան հանեի։ Երբ մորս կախված տեսա պարանից, ավելի ճիշտ` պարանը վզին գցած տեսա, նոր զգացի, թե ինչ եմ անում, ուղեղս տեղն եկավ և ես նրան գրկեցի և հանեցի . . . ինչպես կարող է մարդն իր մորը կախել, հենց այդ պահին ես զգացի, որ սխալ եմ անում և այն ուղղեցի . . . »։

Գ. Թ. 32-35

07.01.2010թ. Արտակ Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով /Գ.Թ.49/։
Որպես մեղադրյալ հարցաքննության ժամանակ Արտակ Հակոբյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և իր ձեռքով գրած ցուցմունքում հայտնել է հետևյալը.
« . . . իրոք ես հաճախակի օղի խմելուց հետո վիճել եմ մորս հետ, ծեծել եմ նրան, մի քանի անգամ հայհոյել եմ նրան։ Ես միշտ մորիցս դժգոհում էի և խմելուց հետո մի քանի անգամ նույնիսկ ասել եմ, որ կսպանեմ։ 2010թ. հունվարի 3-ին ես որոշեցի նրան կախել։ Այդ նպատակով ավտոմեքենայի ռեմենով օղակ սարքեցի, կախեցի թառմի ձողից և մորս պահանջեցի, որ աթոռ դնի և կախվի։ Քանի որ ձեռքերս դողում է խնդրում եմ ցուցմունքս շարունակի քննիչը։ Նա բարձրացավ, սակայն բոյը կարճ էր և չհասավ, բացի այդ մայրս ինձ շատ խնդրեց, որ չկախվի։ Դրանից հետո ես համաձայնվեցի, միասին գնացինք տուն, ես կրկին օղի եմ խմել ու քնել եմ։ Հաջորդ օրը հունվարի 4-ին առավոտվանից ես խմել եմ մինչև գիշեր և ժամը 23-ի սահմաններում խմած վիճակում ես որոշեցի մորս կրկին կախել։ Ես նրանից պահանջեցի, որ աստիճան դնի և բարձրանա ու կախվի։ Մայրս բերեց աստիճանը, դրեց պարանի տակ, բարձրացավ, սակայն չեմ հիշում, թե ես նրան օգնե՞լ եմ, որ գլուխն անցկացնի օղի միջով։ Դրանից հետո ես տեսնելով պարանը մորս վզին, միանգամից զգացի, թե ինչ եմ անում, դրանից հետո ես աստիճանը մի կողմ չեմ տարել, այլ նրան գրկել ու բարձրացրել եմ վերև, նրա գլուխը օղից դուրս է եկել և միասին ընկել ենք գետնին, ահա եղել է այսպես»։

Գ. Թ. 52-53

07.01.2010թ. Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել է քննիչի միջնորդությունը և մեղադրյալ Արտակ Հակոբյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը։ Միջնորդության քննարկման ժամանակ դատական նիստի ընթացքում Արտակ Հակոբյանը հայտնել է դատարանին, որ առաջադրված մեղադրանքն ընդունում է, սակայն ինքն է պարանից հանել մորը` տուժող Սաթուշ Թաթարյանին, զղջացել է կատարածի համար և սթափ վիճակում միայն գիտակցել է, թե ինչ է կատարել»։

Գ. Թ. 56

Դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննության իրականացումից հետո 15.03.2010թ. որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ Արտակ Հակոբյանը հայտնել է, որ ինքն իրեն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չի ճանաչում, ինքը կատակասեր է, ինքը հիմար կատակ է արել, իր մորը կախելու նպատակ չի ունեցել։

Գ. Թ. 160-161

22.03.2010թ. մեղադրյալ Արտակ Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր սկզբնական ցուցմունքները տվել է քննիչի թելադրանքով, ինքը կատակ է արել և այդ մասին իմացել է իր մայրը։ Ինքը խոստովանական ցուցմունքներ է տվել, քանի որ ցանկացել է տուն գնալ։

Գ. Թ. 182-183

Քննիչին հասցեագրած իր 06.04.2010թ. միջնորդության մեջ Արտակ Հակոբյանն իր գործողությունները մոր նկատմամբ որակել է որպես «հիմար կատակ» և ըստ էության ընդունելով մորը կախելու հանգամանքը, նշել է, որ «. . . երբ ես նրան աստիճանից ուզում էի հանել, անզգույշ վարվեցի իմ մայրիկի մարմնի ծանրության պատճառով . . . »։

Գ. Թ. 213-214

Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ հիմնավորվել է, որ Երևանի Նեկրասովի 73 սեփական տան բակի հողամասի մի հատվածում, որտեղ խաղողի թարմաներն են, թարմաները պահող մետաղյա խողովակից կախված է եղել ավտոմեքենայի ամրագոտի` վերևի հատվածում կոշտ, անշարժ օղով։ Թարմայի բարձրությունը գետնից կազմել է 2մ 10սմ, իսկ օղի հանգույցը` 1մ 80սմ, թարմայի տակ առկա է սանդուղք /աստիճան/։ Դեպքի վայրում Սաթուշ Թաթարյանը հայտարարել է, որ Արտակ Հակոբյանը 2010թ. հունվարի 4-ին իրեն ցանկացել է կախաղան հանել, օղը գցել է իր պարանոցին, սանդուղքը մի կողմ է հրել, ինքը կորցրել է գիտակցությունը և ուշքի գալով, նկատել է, որ պառկած է գետնին։ Արձանագրությանը կից լուսանկարներում պատկերված են դեպքի վայրը, սանդուղքը /աստիճանը/, թարմայի խողովակից կախված ամրագոտու օղը, այն իր պարանոցին գցելը Սաթուշ Թաթարյանի կողմից ցույց տալու պահը։

Գ.Թ. 5-6, 7-9

Ամրագոտին առգրավվել, զննվել և ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։

Գ.Թ. 4-5, 21, 162

05.01.2010թ. Արտակ Հակոբյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանության Էրեբունի բաժին, բժշկական զննությամբ նրա մոտ արձանագրվել է ալկոհոլային հարբածություն։

Գ.Թ. 14, 15

Տուժող Սաթուշ Թաթարյանը 05.01.2010թ. բացատրության մեջ հայտնել է, որ որդին` Արտակ Հակոբյանը, չարաշահել է ոգելից խմիչքը, 2007 թվականից սկսած 4 անգամ ստացիոնար կարգով բուժվել է ալկոհոլիզմի դեմ, սակայն բուժումը դրական արդյունք չի տվել։ Ոգելից խմիչքի մեծ քանակություն օգտագործելով` դառնում է անկառավարելի, հայհոյում և ծեծի էր ենթարկում իրեն։ 2010թ. հունվարի 3-ին տանը նստած խմելու ընթացքում Արտակը հանկարծակի ասել է, որ կախելու է իրեն։ Տանը եղած մեքենայի ամրագոտիով բակի թարմայից կախաղան է սարքել և ետ գալով տուն, ասել է իրեն, որ «կախաղանը պատրաստ է, արի, որ կախեմ»։ Դա եղել է ժ.23-ի սահմաններում, ինքը սկսել է համոզել, ասելով, որ հարևանները կլսեն։ Բայց Արտակը հրամայել է փոքր աթոռ բերել։ Ինքն այն բերել և դրել է կախաղանի տակ։ Արտակը հրամայել է կանգնել աթոռի վրա, որն ինքը կատարել է։ Սակայն գլուխը օղակին չի հասել։ Ինքը համոզել է Արտակին, տուն է տարել, Արտակը շարունակել է օղի խմել։ Գիշերվա ժամը 04-ին արթնացել ու սկսել է իրեն ծեծել, այնուհետև նորից է օղի խմել և էլի շարունակել է ծեծել իրեն։ Այդպես շարունակել է մինչև 04.01.2010թ. ժամը 23-ը։ Իրեն Արտակը քաշելով տարել է բակ` կախաղանի մոտ, այնուհետև պահանջել է աստիճանը բերել։ Ինքը բերել է աստիճանը, Արտակի հրամանով, վախենալով, բարձրացել է աստիճանի վրա։ Արտակը պարանն անցկացրել է իր վիզը և աստիճանը իր ոտքերի տակից հանել է։ Այդ պահին ինքը կորցրել է գիտակցությունը։ Չգիտի, թե որքան ժամանակ անց ուշքի է եկել, զգացել է, որ պառկած է հողի վրա, իսկ Արտակը` իր կողքին։ Արտակն իրեն բարձրացրել է գետնից, համբուրել, հայհոյելով տարել է տուն և ամբողջ գիշեր հայհոյել ու ծեծել է։ Ինքը սպասել է, որ լույսը բացվի` ոստիկանությանը դիմելու նպատակով։ Ինքը դեպքի պահին չի բղավել, այդ պատճառով հարևանները չեն լսել։

Գ.Թ. 13

06.01.2010թ. որպես տուժող հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքում Սաթուշ Թաթարյանը հայտնել է, որ երբ Արտակի 2-րդ կինը` Մարինան, թողել և գնացել է իրենց տանից, 2009թ. դեկտեմբերի 30-ից սկսած Արտակն ամեն օր գիշեր-ցերեկ խմել, իրեն ծեծել ու հայհոյել է, հալածել է իրեն, չի թողել, որ ինքը քնի։ Յուրաքանչյուր անգամ իրեն ծեծելու ընթացքում ինքը դեմքը փակել է, որպեսզի դեմքին հետքեր չառաջանան և հարևանները դա չտեսնեն։ Ծեծելու ընթացքում Արտակը չէր թողնում, որ ինքը լացի, ասելով` «ձայնդ չլսեմ»։ Ինքն Արտակին ասել է, որ հոգնել է կյանքից, մի օր կկախվի, ջուրը կգցվի, թույն կխմի, որդին պատասխանել է, թե` ինչ ուզում ես, արա։
Իր ցուցմունքում նույնությամբ նկարագրելով հունվարի 3-ի և 4-ի երեկոյան իրեն կախելու փորձերը, որոնք համընկնում են 05.01.2010թ. բացատրության շարադրանքին, տուժող Սաթուշ Թաթարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 04.01.2010թ. իրեն կախելու փորձից հետո համոզված լինելով, որ միևնույն է, Արտակն իրեն սպանելու է, կատարվածի մասին հեռախոսով հայտնել է իր հորեղբոր աղջկան` բժշկուհի Էմմային, նրան ասելով, որ նոր գնած հագուստներ և սպիտակեղեն ունի, իր մեռնելուց հետո թող դրանք հագցնեն իրեն։ 05.01.2010թ. առավոտյան Էմման եկել է իրենց տուն, ցանկանալով իրեն տանել իր հետ, ստիպելով գնալ իր տուն, սակայն ինքը չի համաձայնվել, միայն խնդրել է Էմմայից` զանգահարել ոստիկանություն։
Որոշ ժամանակ անց եկել են ոստիկանները, իրեն ու Արտակին տարել են ոստիկանության բաժին։
Տուժողը հայտնել է, որ Արտակը գոռում էր, ասելով` «Ես քեզ պետք է սպանեմ»։ Արտակն իրեն միշտ ասել է, որ եթե ինքը լավ մայր լիներ, չէր թողնի, որ իր կինն իրենից հեռանա։ Արտակն ասել է, որ «դու վատն ես, վատ մայր ես, պետք է մեռնես, դու իմ տունը քանդեցիր, պետք է քեզ կախեմ»։ Տուժողը հայտնել է նաև, որ իր կյանքից հոգնել է, նախկինում ձեռքի երակներն է վնասել, Էմման իրեն բուժել է, սիստեմաներ է միացրել։ Մեկ անգամ էլ 2009թ. ամռանը գնացել է «Թոխմախի գյոլ» լճի մոտ` ինքնասպանություն գործելու, հետո փոշմանել և տուն է վերադարձել, այդ մասին պատմել է Էմմային։

Գ.Թ. 40-45

Իր լրացուցիչ 12.01.2010թ. ցուցմունքում տուժող Սաթուշ Թաթարյանը հայտնել է, որ Արտակը միշտ հայհոյել, ծեծել է իրեն, թքել է իր վրա, պառկում էր անկողնում և ստիպում էր չքնել, այլ իր մոտ կանգնել, իր բաժակը օղի լցնել։

Գ.Թ. 93-94

19.03.2010թ. տուժող Սաթուշ Թաթարյանին լրացուցիչ հարցաքննելիս քննիչը հարցադրում է կատարել տուժողին հետևյալ բովանդակությամբ. «Ձեր որդի Արտակ Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չի ցանկացել Ձեզ կախելու միջոցով սպանել, այլ ցանկացել է Ձեզ հետ կատակ անել։ Ի՞նչ կասեք այդ մասին»։
Տուժող Սաթուշ Թաթարյանը պատասխանել է, որ Արտակը կատակ է արել։ «Արտակն իրոք ինձ կախել է, բայց չի ուզեցել, որ ես մեռնեմ . . .»։

Գ.Թ. 171-172

Դրանից հետո նախաքննության և դատաքննության ժամանակ տուժողը ցուցմունք է տվել, որ Արտակ Հակոբյանն իր նկատմամբ կատակ է արել։
Տուժողի նշված պատճառաբանությունը դատարանը գնահատում է որպես մայրական զգացմունքայնության արտահայտություն` նպատակ ունենալով օգնել դատապարտման ենթակա որդուն` նրա պատժաչափը մեղմացնելու հարցում։
Որդու` ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանի կողմից խաղողի թարմայից ավտոմեքենայի ամրագոտուց պատրաստված օղակով իրեն կախելու մասին տուժող Սաթուշ Թաթարյանը հայտնել է նաև դատաբժշկական փորձագետ Գագիկ Հարությունյանին։ Այդ մասին դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել փորձագետ Գ.Հարությունյանը։

Գ.Թ. 113-114, դատաքննության արձանագրություն

Դատաբժշկական փորձագետի 15.01.2010թ. թիվ 24 եզրակացության համաձայն` Սաթուշ Թաթարյանի պարանոցի ձախ կողմնային մակերեսին առկա են թեք-ներքևից վերև ուղղությամբ կամ միմյանց զուգահեռ թվով չորս ժապավենաձև մուգ կարմրակապտավուն գույնի արյունազեղումներ 8,0 x 0,4սմ-ից մինչև 2,0 x 0,4սմ չափսերով, վերին արյունազեղումից ստորինը կազմում է 2,8սմ։ Նույնպիսի արյունազեղումներ կան պարանոցի աջ կողմնային մակերեսին 3,0 x 1,0սմ չափսերով, որի վերին ծայրից դեպի քունքային շրջանը ձգվում է ոչ ինտենսիվ ժապավենաձև նույնանման արյունազեղում 2,5 x 0,8սմ չափսերով։
Փորձաքննության ներկայացվել է պոլիէթիլենից տոպրակ` իրեղեն ապացույցով, որը բացվել է, նրանում եղել է սև գույնի ավտոմեքենայի ամրագոտի` երկու հատ, կենտրոնից կապված միմյանց հետ, մեկ ծայրը կլորացրած կարված է, երկու ծայրերը հարթ մակերեսով կտրված են` թելիկների բզկտվածությամբ, ընդհանուր մեկ ժապավենը 1,0մետր երկարությամբ է, ամրագոտու լայնությունը։
Սաթուշ Թաթարյանի ստացած մարմնական վնասվածքը պարանոցի աջ և ձախ կեսերի արյունազեղումների ձևով, հասցվել է բութ առարկայով /ներով/, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Հաշվի առնելով վնասվածքների բնույթը, նրանց անատոմիական տեղակայությունները, չի բացառվում դրանց առաջանալը փորձաքննության ներկայացված պարանի` ամրագոտու միջոցով` պարանոցը սեղմվելու արդյունքում։

Գ.Թ. 113-114

Դատաքննության ընթացքում հարցաքննված դատաբժշկական փորձագետ Գագիկ Հարությունյանը, պնդելով իր եզրակացությունը, ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեն տրամադրված ամրագոտու օղից իր մարմնի ծանրությամբ կախվելու ընթացքում տուժողը կարող էր ստանալ պարանոցի շրջանի արձանագրված վնասվածքները, որոնք ըստ էության ճմլման ակոսի /ստրանգուլյացիոն օղակ/ վնասվածքներ են։ Այդ վնասվածքները ստանալու ընթացքում` դեպի ուղեղ արյան շրջանառության խանգարման և դրանով պայմանավորված` առաջացած թթվածնային քաղցի պայմաններում տուժողը կորցրել է գիտակցությունը։ Օղից տուժողի պարանոցը չազատելու դեպքում մինչև մեկ րոպե անց վրա կհասներ տուժողի մահը։ Ամրագոտու տվյալ օղից տուժողի գլուխը կարող էր դուրս գալ` սեղմման և սնուցման խանգարման արդյունքում տուժողի պարանոցի մկանների թուլացման հետևանքով։

Դատաքննության արձանագրություն

Վկա Էմմա Շիրակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը տուժող Սաթուշ Թաթարյանի հորեղբոր աղջիկն է, մասնագիտությամբ բժիշկ-անեսթեզիոլոգ է։ Ինքը տուժողի հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ, տուժողը միշտ իրեն հեռախոսով կամ անձնական շփումների ժամանակ ինֆորմացիա է տվել իր հետ կատարված դեպքերի մասին։ Վկան հայտնել է, որ Արտակը երիտասարդ տարիներից սկսած չարաշահել է ոգելից խմիչքը, իսկ հոր մահից հետո սկսել է ավելի շատ խմել։ Իր առաջին կնոջից բաժանվելուց հետո Արտակը ծեծել է մորը` Սաթուշին, ինքը հաճախ է տեսել նրա դեմքի և մարմնի այլ մասերին եղած կապտոցները։ Սաթուշը միշտ գանգատվել է իրեն, որ Արտակը օղի է խմում և ծեծում է իրեն։
2007թ. գնացել է նրանց տուն և տեսել է, որ Սաթուշը երկու ձեռքերի երակները կտրել է։ Իր հարցին, թե ինչու՞ է այդպիսի բան արել, Սաթուշը պատասխանել է, որ Արտակը իրեն շատ է ճնշում, կյանքից հոգնել է, մեռնել է ուզում։ Ինքը Սաթուշին տարել է իր տուն, մեկ շաբաթ բուժել է նրան, սիստեմաներ է միացրել։ Այդ ընթացքում ամեն օր Արտակը խմած եկել է իրենց տուն, պահանջել, որ մայրը վերադառնա։ Բուժվելուց հետո Սաթուշը գնացել է իրենց տուն։ Դրանից հետո Արտակն այնքան շատ է ծեծել ու ջարդել Սաթուշին, որ 2009թ. ամռանը մի գիշեր Արտակը զանգահարել և իրեն հայտնել է, որ մայրը գնացել է իրեն ջուրը գցի։ Ինքը շտապ գնացել է Սաթուշի տուն, Սաթուշը տանը չի եղել։ Առավոտյան նա վերադարձել և պատմել է, որ գնացել է իրեն գցելու «Թոխմախի գյոլի» մեջ` մեռնելու նպատակով, սակայն մարդիկ թույլ չեն տվել, համոզել և իրեն վերադարձրել են։ Նույն երեկոյան Սաթուշն իրեն հեռախոսով պատմել է, որ այդ պատճառով Արտակն իրեն լավ ծեծել է։ Ինքը միշտ Սաթուշից հարցրել է, թե ինչու՞ ոստիկանությանը չի հայտնում Արտակի վարքագծի մասին, Սաթուշը պատասխանել է, որ իր որդին է, կդատվի, այդ պատճառով ոստիկանությանը չի դիմել։
2010թ. հունվարի 4-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում Սաթուշը զանգահարել է իրեն և լացելով պատմել է, որ նախորդ օրն Արտակն ուզեցել է իրեն կախել, սակայն շատ խնդրելուց հետո փոշմանել է։ Իսկ այսօր իրեն տարել է տան բակ և խաղողի թարմայի ձողից իրեն կախել է, իր ուշքը գնացել է և ընկել է գետնին։
Վկան հայտնել է, որ երբ Սաթուշն իրեն այս մասին պատմել է հեռախոսով, ինքը լսել է Արտակի հայհոյանքները։ Ինքը Արտակին հեռախոսով ասել է, որ կհայտնի ոստիկանությանը, այդ պատճառով Արտակը վախեցել է, Սաթուշը գիշերն այլևս չի զանգահարել։ Հաջորդ օրը` հունվարի 5-ին վաղ առավոտյան ինքը գնացել է Սաթուշի տուն, Արտակը հարբած վիճակում ահավոր հայհոյանքներ է տվել։ Ինքը Սաթուշի պարանոցին վնասվածքներ է տեսել, Սաթուշը շատ մեղք էր, լացում էր և ասում, որ ուզում է մեռնել։ Իր այն հարցին, թե ինչու՞ է նման բան արել, Արտակը պատասխանել է, որ` լավ է արել։ Նույնիսկ Արտակն իրեն ցույց է տվել պարանը և հայտնել, որ մորը դրանով է կախել։ Ինքը Սաթուշին ասել է, որ զանգահարելու է ոստիկանություն։ Սաթուշը պատասխանել է, որ հոգնել է, էլ չի դիմանում, համաձայնվել է ոստիկանություն զանգահարել։ Ինքը վերադարձել է իր տուն և կատարվածի մասին տեղյակ պահել ոստիկանությանը։

Գ.Թ. 88-92, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Էմմա Շիրակյանն իր ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանին առերես։

Գ.Թ. 186-190, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Մարինե Ավագյանը ցուցմունք է տվել և ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանի հետ առերես պնդել է, որ 2009թ. վերջին տասնօրյակում ինքը և Արտակ Հակոբյանը որպես ամուսիններ բնակվել են Արտակի տանը։ Արտակը մշտապես հարբած վիճակում ծեծել է մորը, նրան սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել, սպառնացել է նրան սպանել, նվաստացրել է նրան, չի թողել քնել, արգելել է խոսել, թքել է մոր վրա։ Ինքը թողել և հեռացել է այդ տանից և Արտակից։

Գ.Թ. 57-59, 191-194, դատաքննության արձանագրություն

Դատահոգեբուժական և դատանարկոլոգիական համալիր փորձաքննության ընթացքում գտնվելով ստացիոնար հետազոտության մեջ, ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանը փորձագետներին հայտնել է, որ ցանկացել է կախելու միջոցով սպանել մորը։
Փորձաքննության թիվ 24 եզրակացության համաձայն` իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանը ճանաչվել է մեղսունակ։ Նրա մոտ փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով, կախվածության համախտանիշ։ Արտակ Հակոբյանն ունի հարկադիր բուժման կարիք, որի համար հակացուցումներ չկան։

Գ.Թ. 155-157

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Արտակ Հակոբյանի մոտ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելիս որպես ծանրացուցիչ հանգամանքներ են համարվում հանցանքն անպաշտպան, անօգնական և հանցավորից կախյալ վիճակում գտնվող 73-ամյա մոր նկատմամբ և ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, տուժողին հոգեկան տանջանքների ենթարկելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի մեղադրանքի դրվագով ծանրացուցիչ հանգամանք է համարվում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի մեղադրանքի դրվագով ֆիզիկական կամ հոգեկան տառապանք պատճառելը հանցավորից կախվածության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ որպես ծանրացնող հանգամանք հաշվի չի առնվում, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայում այն նշված է որպես հանցագործության հատկանիշ։
Ամբաստանյալ Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացությանը, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի և 103-րդ հոդվածի հիմքով և ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 123-րդ և 126-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով ամբաստանյալ Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատժի կատարման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց ազատազրկումը կրելու վայրում ալկոհոլամոլության դեմ, բուժման ժամկետը հաշվակցելով նշանակված պատժի ժամկետի մեջ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` հանցագործության գործիք հանդիսացող ավտոմեքենայի ամրագոտուց պատրաստված օղը ենթակա է ոչնչացման դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761 և 379 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նշված հոդվածների սանկցիաներով կիրառել քրեական պատիժ, նշանակելով ազատազրկում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 7 (յոթ) տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` 3 (երեք) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով` հանցանքների համակցությամբ, ծանր հանցագործությունների համար վերջնական պատիժ նշանակելիս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժին 7 (յոթ) տարի ազատազրկմանը մասնակի գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժից 2 (երկու) տարի ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Հարկադիր բուժման մասով ամբաստանյալ Արտակ Ռաֆիկի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակել պատժի կատարման հետ միացված բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց ազատազրկումը կրելու վայրում` ալկոհոլամոլության դեմ, բուժման ժամկետը հաշվակցելով նշանակված պատժի ժամկետի մեջ։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010 թվականի հունվարի 05-ից։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության գործիք հանդիսացող ամրագոտին ոչնչացնել։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ