Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0040/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
11.3
Պատասխանող
Մանուկ Մանուկյան
Մանուկ Մանուկյան
Մանուկ Մանուկյան Սուրենի
Մանուկ Մանուկյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վարդան Գրիգորյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
Հոդվածներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արմեն Դանիելյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վարդան Գրիգորյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2011-10-19 | 14:00 | 4-րդ | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-10-12 | 12:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-07-08 | 12:00 | 1 |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 հոկտեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՆԻԿՈԼՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Մ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի հոկտեմբերի 14-ին հարուցված թիվ 12135909 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
2010 թվականի փետրվարի 23-ին որոշում է կայացվել Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 324 հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2010 թվականի մարտի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 12135909 քրեական գործից պատճենահանման եղանակով անջատելու և առանձին վարույթ առանձնացնելու Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին ապօրինի զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված ՚հաշիշՙ տեսակի թմրամիջոց, իրացրած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով և շնորհվել է հերթական 12111310 համարը:
2010 թվականի ապրիլի 02-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.06.2010 թվականի դատավճռով.
Հռչակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանն արդարացվել է:
Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով կիրառվել է քրեական պատիժ` նշանակելով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ և 4-րդ մասերի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ մասնակիորեն գումարելու միջոցով նշանակված պատժից 1 /մեկ/ տարի ազատազրկումը գումարվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը և վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով 01.12.2009թ. դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատժի սկիզբը հաշվելով 02.06.2009թ.:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վճռվել է նաև.
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,88 գրամ քաշով ՚Հաշիշՙ տեսակի թմրամիջոցը, մեկանգամյա օգտագործման ներարկիչը, երկու հատ ներարկիչի ասեղները ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
՚Դոռադոՙ բջջային հեռախոսը բռնագրավել հօգուտ պետության:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04.08.2010թ. որոշմամբ.
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` մերժվել է:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հունիսի 22-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասով բեկանվել է և գործը վերադարձվել է նույն դատարան` նոր քննության:
Դատավճիռը Մանուկ Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 17.09.2010թ. որոշմամբ` Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. օգոստոսի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. դատավճռով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հռչակվել է Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանն արդարացվել է:
Նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց չընտրելու կապակցությամբ, խափանման միջոցի հարցը համարվել է լուծված:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրողը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Մանուկ Մանուկյանը ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց իրացնելու և ապօրինի ՚ափիոնՙ տեսակի թմիամիջոց պատրաստելու համար 2007թ. ապրիլի 17-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և 271 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամանակով և տուգանքով` 100.000 ՀՀ դրամի չափով:
՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը կրկին անգամ խոշոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.06.2009թ. դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամանակով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի կարգով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 4 տարի ժամանակով:
Այնուհետև, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը 6մլ. ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ և առանձնապես խոշոր չափի` ացետիլացված ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձ կատարելու համար Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով դատապարտվել է 4 տարի ազատազրկման և տուգանքով 100.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի կարգով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 8 տարի ժամանակով:
Այնուհետև ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը քրեական գործով չպարզված անհայտ անձից, առանց իրացնելու նպատակի, կրկին անգամ ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր չափով ՚հաշիշՙ տեսակի թմիամիջոց, որը ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցների կողմից խուզարկություն կատարելու նպատակով թիվ 5 խուց մտնելու պահին գցել է խցի սեղանին:
Բացի այդ, թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործ նախաքննության ընթացքում` Մ.Մանուկյանը 2009թ. դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի քննչական սենյակում իր և գործով վկա` Կարապետ Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք` այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հուլիսի 8-ի դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին արդարացնելու վերաբերյալ բեկանել և գործը վերադարձնել նույն դատարան` նոր քննության հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտնում է, որ դատական ակտը` Մանուկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով արդարացնելու վերաբերյալ, անհիմն է և ենթակա է բեկանման:
Դատարանը յուրովի է մեկնաբանել օրենքը և եկել է սխալ եզրահանգման:
Դատարանի պատճառաբանություններն անհիմն են և չեն կարող սույն քրեական գործ շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության առարկան սույն քրեական գործով առերեսման` ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի կողմից ոչնչացված արձանագրությունն է:
Մանուկ Մանուկյանը շահադիտական դրդումով ոչնչացրել է իր դեմ վկայած վկաների գրավոր, մերկացնող ցուցմունքները, որպեսզի գրառումներով կարող էին հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները:
Քննիչը զրկվել է նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատության ենթարկելու և քրեական գործով որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից:
Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-397-րդ հոդվածներով նախատեսված դատական սխալ, որը նույն օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի համաձայն` վերաքննիչ բողոք բերելու հիմք է հանդիսանում:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանին հայտնել, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կ.Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում իրոք հափշտակել, պատռել և այրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, քանի որ վկայի ցուցմունքը արձանագրվել է քննիչի կողմից, որը ճիշտ գրառումներ չի կատարել: Մինչ առերես հարցաքննություն սկսելը քննիչ Հ.Ավագյանը ցուցումներ է տվել վկային, թե ինչ բովանդակությամբ ցուցմունք պետք է տրվի, որից հետո սկսել է բլանկում գրառել իրենց կենսագրական տվյալները և հենց այդ ժամանակ էլ, ելնելով այն հանգամանքից, որ քննիչի կողմից ապօրինի գործողություն է կատարվում և գտնվելով հոգեպես նյարդային վիճակում, ինքն իրոք հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել այն և դուրս գալով քննչական սենյակից, միջանցքում կրակայրիչով այրել: Առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկում գրառված են եղել միայն իր և վկայի կենսագրական տվյալները և շահագրգռվածություն չունենալու դեպքում քննիչը կարող էր կրկին վերականգնել նշված փաստաթուղթը, այսինքն նոր արձանագրություն կազմեր: Ներկայումս զղջում է կատարածի համար, սակայն գտնում է, որ իր արարքում հանցակազմ չկա, քանի որ առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկն ինքը չի համարում որպես պաշտոնական փաստաթուղթ:
Վկա Կարապետ Ֆերդուզի Պետրոսյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19.20-ի սահմաններում, արգելված իրեր հայտնաբերելու նպատակով գործընկերների հետ միասին խուզարկություն են կատարել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5 խցում: Խուց մտնելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր, այն կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՚Նոկիաՙ տեսակի բջջային հեռախոս, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագանակագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում քննիչի կողմից իր և Մ.Մանուկյանի միջև առերես հարցաքննություն կատարելու ժամանակ, երբ ինքը վերջինիս առերես պնդել է դեպքի հանգամանքները, Մ.Մանուկյանը սեղանի վրայից վերցրել է առերես հարցաքնության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք, այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է: Առերես հարցաքննության ընթացքում ինքն անձամբ որևէ ցուցմունք չի գրել, քանի որ ձեռքը վնասված է եղել և ցուցմունքը գրի է առնվել քննիչի կողմից: Իր և քննիչի միջև իրոք խոսակցություն եղել է նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքների բովանդակության մասին, քանի որ քննիչը մի բան է ասել, իսկ ինքը` այլ բան: Այդ ժամանակ ինքը զայրացել և քննիչին նախատել է. ՚Ինչ էս ուզում, գրեմ պրծնեմՙ, սակայն արձանագրության տակ ստորագրել է, թե ոչ, չի հիշում: Հենց այդ ժամանակ էլ Մ.Մանուկյանը վերցրել է արձանագրությունը, պատռել և դուրս գալով միջանցք, այրել այն: Դրանից հետո կազմվել է փաստաթղթի ոչնչացման մասին արձանագրություն և ինքը նույնպես ստորագրել է դրա տակ:
Վկա Մակիչ Սաշայի Ղազարյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19.20-ի սահմաններում, գործընկերների հետ միասին, խուզարկություն կատարելու նպատակով մտել են քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5 խուց: Խուց մուտք գործելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր` կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՚Նոկիաՙ տեսակի բջջային հեռախոս: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագականագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: Այնուհետև, հայտնաբերված թմրամիջոցի փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործով իրականացված նախաքննության ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում իր և դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի միջև կատարվել է առերես հարցաքննություն, որի ժամանակ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել և կերել է այն, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն:
Վկա Հարություն Նորիկի Ավագյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես ՀԿԳ ավագ քննիչ: Ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ճանաչում է սույն քրեական գործի շրջանակներից, քանի որ սույն քրեական գործի նախաքննությունը սկզբնական փուլում իրականացվել է իր կողմից, սակայն հետագայում այն փոխանցվել է այլ քննիչի: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19.20-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները խուզարկություն կատարելու նպատակով մուտք են գործել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5 խուց, որտեղ պատիժ է կրել դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը: Աշխատակիցների կողմից խուց մտնելու պահին Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է սեղանին և սեղանի վրայից ինչ-որ բան վերցնելով` կուլ է տվել: Աշխատակիցները զննելով սեղանին նետած փաթեթը հայտնաբերել են սուր հոտով, մուգ շագանակագույն երկու գնդիկներ և բամբակյա խծուծներ, որոնց վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Նյութերը քննչական ենթակայության կարգով ուղարկվել է Էրեբունու քննչական բաժին և ընթացքը հանձնարարվել իրեն: Նյութերի ուսումնասիրությամբ իր կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին: Գործի նախաքննության ընթացքում տեղ գտած հակասությունների պատճառով անհրաժեշտություն է առաջացել առերես հարցաքննելու քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Մակիչ Ղազարյանին և կալանավոր Մանուկ Մանուկյանին, որի ընթացքում Մ.Մանուկյանը պատռել և կերել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը: Դրանից հետո, 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, առերես հարցաքննություն է իրականացրել Մ.Մանուկյանի և քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի միջև, որի ժամանակ Կ.Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել և ստորագրել արձանագրությունում: Մտավախություն ունենալով, որ Մ.Մանուկյանը կարող է կրկին անգամ ոչնչացնել առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ինքը հրապարակել է հարցը, այն գրառել, որից հետո Մ.Մանուկյանը խնդրել է անձամբ կարդալ և իր ձեռքով գրել պատասխանը: Ինքը մոտեցրել է արձանագրության բլանկը, սակայն մտավախության պատճառով երկու ձեռքով պահել է այն, որպեսզի նա չկրկնի նախկինում կատարածը, սակայն Մ.Մանուկյանը ակնթարթորեն քաշել է բլանկը և գրպանից հանելով կրակայրիչը, դուրս գալով քննչական սենյակից և վազելով ելքի ուղղությամբ, այն ամբողջությամբ այրել է: Կատարվածի կապակցությամբ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն և զեկուցագիր ներկայացրել վերադասին, որի կապակցությամբ նշված գործի հետագա քննությունը հանձնարարվել է մեկ այլ քննիչի:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ պատճառաբանել է, որ.
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ին, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննություն է իրականացվել գործով վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի և ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի միջև: Քննիչի կողմից արձանագրվել է վկա Կ.Պետրոսյանի առերես ցուցմունքը, որը վերջինիս կողմից դեռևս ստորագրված չի եղել, քանի որ համաձայն վկա Կ.Պետրոսյանի դատաքննական ցուցմունքի, ձեռքը վիրակապված է եղել և առերես հարցաքննության արձանագրությունում ստորագրելու պահը ինքը չի հիշում /դատական նիստի արձանագրություն/: Այնուհետև քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունում գրանցվել է ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ուղղված հարցը: Առերես հարցաքննվողի ցուցմունքն անձամբ կարդալու և իր ցուցմունքն անձամբ գրելու պատրվակով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության անավարտ արձանագրությունը, այն պատռել և կրակայրիչով այրելու միջոցով` ոչնչացրել է:
Հարկ է նշել, որ դատաքննությամբ հիմնավորվել է այն փաստական հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից, այրելու միջոցով ոչնչացվել է 18.12.2009թ. առերես հարցաքննության արձանագրությունը, որը չի հերքել նաև ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը:
Դատարանը արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի և նրա շահերի պաշտպան Կ.Աղաջանյանի կողմից վիճարկվել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը պաշտոնական փաստաթուղթ համարվելու և այդ հիմքով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի գործողություններում հանցակազմի առկայության հանգամանքը:
Հարկ է նշել նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում պաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելու, ոչնչացնելու, վնասելու կամ թաքցնելու համար, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով:
Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածը տեղակայված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՚Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններՙ նախատեսող գլխում: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների տեսակային օբյեկտ են հանդիսանում պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված այն հասարակական հարաբերությունները, որոնք ծավալվում են իշխանության մարմինների և քաղաքացիների միջև: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունները կառավարման սուբյեկտ չհանդիսացող քաղաքացիների կողմից պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների դեմ կատարվող հանցագործություններն են:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը, որպես հանցակազմի որակյալ հատկանիշ համարում է պաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով:
Նշված հանցագործության անմիջական օբյեկտը` պաշտոնական փաստաթղթերի շրջանառության օրենքով սահմանված կարգի ապահովմանն և դրանց անհատականացման միջոցների օգտագործմանն միտված հասարակական հարաբերություններ են, հանցագործության առարկան` պաշտոնական փաստաթուղթը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները:
Դատարանը պատճառաբանել է նաև, որ պաշտոնական փաստաթղթի հասկացությունը ներառված չէ քրեական դատավարության օրենսդրությունում, սակայն դատական պրակտիկայում և իրավաբանական գրականության մեջ պաշտոնական փաստաթուղթ է համարվում այն փաստաթուղթը, որին պետությունը օրենքով սահմանված կարգով կամ իրավական այլ նորմի ուժով շնորհում է իրավական նշանակություն և այն իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստեր է հավաստում:
Հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ է հանցագործության առարկան: Խոսքը գնում է միայն այնպիսի պաշտոնական փաստաթղթերի մասին, որոնք իրավունք են վերապահում /կենսաթոշակի վկայական, աշխատանքի վետերանի վկայական, օրենքով չարգելված տարբեր բնույթի գործունեություն իրականացնելու համար նախատեսված լիցենզիայի իրավունք, իրավաբանական անձի կանոնադրություն և այլն/ կամ ազատում են պարտավորություններից /ժամանակավոր անաշխատունակության թերթիկ, զինվորական պարտականություններից ազատվելու մասին վկայագիր և այլն/, որոնք կամ անմիջականորեն նշված են տվյալ փաստաթղթում կամ բխում են դրա իմաստից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216 հոդվածը սահմանում է առերեսման հասկացությունը, որն ըստ էության քննչական գործողություն է, որի վերաբերյալ կազմվում է դատավարական փաստաթուղթ` արձանագրություն: Սակայն առերես հարցաքննության արձանագրությունը կողմերից որևէ մեկին իրավունքներ չի վերապահում կամ չի ազատում պարտավորություններից, որի հիմքով էլ դատարանն այն չի կարող դիտել որպես պաշտոնական փաստաթուղթ:
Որպիսի պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը իրավացիորեն գտել է, որ նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի գործողություններին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ գնահատական, հանցակազմի բացակայության պայմաններում այն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366 հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով վերջինս պետք է արդարացվի և նրա նկատմամբ կայացվի արդարացման դատավճիռ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով արդարացման դատական ակտ կայացնելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության:
Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` դատարանի կողմից օրենքը յուրովի մեկնաբանելու և սխալ եզրահանգման գալու, արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար բավարար հիմքերի բացակայության, դատական սխալ թույլ տալու և այլնի վերաբերյալ, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Ինչ վերաբերում մեղադրանքի կողմի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունը ոչնչացնելու հետևանքով քննիչը զրկված է եղել նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատման ենթարկելու և քրեական գործով որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից, ապա հարկ է նշել, որ քննիչը որևէ կերպ կաշկանդված չէր օրենքով իրեն վերապահված լիազորությունների շրջանակներում ըստ անհրաժեշտության կրկին իրականացնելու համապատասխան քննչական գործողություններ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. արդարացման դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 հոկտեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՆԻԿՈԼՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Մ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009 թվականի հոկտեմբերի 14-ին հարուցված թիվ 12135909 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
2010 թվականի փետրվարի 23-ին որոշում է կայացվել Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 324 հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2010 թվականի մարտի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 12135909 քրեական գործից պատճենահանման եղանակով անջատելու և առանձին վարույթ առանձնացնելու Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին ապօրինի զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված ՚հաշիշՙ տեսակի թմրամիջոց, իրացրած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով և շնորհվել է հերթական 12111310 համարը:
2010 թվականի ապրիլի 02-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.06.2010 թվականի դատավճռով.
Հռչակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանն արդարացվել է:
Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով կիրառվել է քրեական պատիժ` նշանակելով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ և 4-րդ մասերի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ մասնակիորեն գումարելու միջոցով նշանակված պատժից 1 /մեկ/ տարի ազատազրկումը գումարվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը և վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով 01.12.2009թ. դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատժի սկիզբը հաշվելով 02.06.2009թ.:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վճռվել է նաև.
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,88 գրամ քաշով ՚Հաշիշՙ տեսակի թմրամիջոցը, մեկանգամյա օգտագործման ներարկիչը, երկու հատ ներարկիչի ասեղները ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
՚Դոռադոՙ բջջային հեռախոսը բռնագրավել հօգուտ պետության:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04.08.2010թ. որոշմամբ.
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` մերժվել է:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հունիսի 22-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասով բեկանվել է և գործը վերադարձվել է նույն դատարան` նոր քննության:
Դատավճիռը Մանուկ Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 17.09.2010թ. որոշմամբ` Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. օգոստոսի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. դատավճռով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հռչակվել է Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանն արդարացվել է:
Նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց չընտրելու կապակցությամբ, խափանման միջոցի հարցը համարվել է լուծված:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրողը:
Գործի փաստական հանգամանքները.
Մանուկ Մանուկյանը ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց իրացնելու և ապօրինի ՚ափիոնՙ տեսակի թմիամիջոց պատրաստելու համար 2007թ. ապրիլի 17-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և 271 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամանակով և տուգանքով` 100.000 ՀՀ դրամի չափով:
՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը կրկին անգամ խոշոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.06.2009թ. դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամանակով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի կարգով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 4 տարի ժամանակով:
Այնուհետև, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը 6մլ. ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ և առանձնապես խոշոր չափի` ացետիլացված ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձ կատարելու համար Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով դատապարտվել է 4 տարի ազատազրկման և տուգանքով 100.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի կարգով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 8 տարի ժամանակով:
Այնուհետև ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը քրեական գործով չպարզված անհայտ անձից, առանց իրացնելու նպատակի, կրկին անգամ ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր չափով ՚հաշիշՙ տեսակի թմիամիջոց, որը ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցների կողմից խուզարկություն կատարելու նպատակով թիվ 5 խուց մտնելու պահին գցել է խցի սեղանին:
Բացի այդ, թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործ նախաքննության ընթացքում` Մ.Մանուկյանը 2009թ. դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի քննչական սենյակում իր և գործով վկա` Կարապետ Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք` այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հուլիսի 8-ի դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին արդարացնելու վերաբերյալ բեկանել և գործը վերադարձնել նույն դատարան` նոր քննության հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտնում է, որ դատական ակտը` Մանուկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով արդարացնելու վերաբերյալ, անհիմն է և ենթակա է բեկանման:
Դատարանը յուրովի է մեկնաբանել օրենքը և եկել է սխալ եզրահանգման:
Դատարանի պատճառաբանություններն անհիմն են և չեն կարող սույն քրեական գործ շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության առարկան սույն քրեական գործով առերեսման` ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի կողմից ոչնչացված արձանագրությունն է:
Մանուկ Մանուկյանը շահադիտական դրդումով ոչնչացրել է իր դեմ վկայած վկաների գրավոր, մերկացնող ցուցմունքները, որպեսզի գրառումներով կարող էին հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները:
Քննիչը զրկվել է նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատության ենթարկելու և քրեական գործով որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից:
Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-397-րդ հոդվածներով նախատեսված դատական սխալ, որը նույն օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի համաձայն` վերաքննիչ բողոք բերելու հիմք է հանդիսանում:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանին հայտնել, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կ.Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում իրոք հափշտակել, պատռել և այրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, քանի որ վկայի ցուցմունքը արձանագրվել է քննիչի կողմից, որը ճիշտ գրառումներ չի կատարել: Մինչ առերես հարցաքննություն սկսելը քննիչ Հ.Ավագյանը ցուցումներ է տվել վկային, թե ինչ բովանդակությամբ ցուցմունք պետք է տրվի, որից հետո սկսել է բլանկում գրառել իրենց կենսագրական տվյալները և հենց այդ ժամանակ էլ, ելնելով այն հանգամանքից, որ քննիչի կողմից ապօրինի գործողություն է կատարվում և գտնվելով հոգեպես նյարդային վիճակում, ինքն իրոք հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել այն և դուրս գալով քննչական սենյակից, միջանցքում կրակայրիչով այրել: Առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկում գրառված են եղել միայն իր և վկայի կենսագրական տվյալները և շահագրգռվածություն չունենալու դեպքում քննիչը կարող էր կրկին վերականգնել նշված փաստաթուղթը, այսինքն նոր արձանագրություն կազմեր: Ներկայումս զղջում է կատարածի համար, սակայն գտնում է, որ իր արարքում հանցակազմ չկա, քանի որ առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկն ինքը չի համարում որպես պաշտոնական փաստաթուղթ:
Վկա Կարապետ Ֆերդուզի Պետրոսյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19.20-ի սահմաններում, արգելված իրեր հայտնաբերելու նպատակով գործընկերների հետ միասին խուզարկություն են կատարել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5 խցում: Խուց մտնելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր, այն կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՚Նոկիաՙ տեսակի բջջային հեռախոս, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագանակագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում քննիչի կողմից իր և Մ.Մանուկյանի միջև առերես հարցաքննություն կատարելու ժամանակ, երբ ինքը վերջինիս առերես պնդել է դեպքի հանգամանքները, Մ.Մանուկյանը սեղանի վրայից վերցրել է առերես հարցաքնության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք, այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է: Առերես հարցաքննության ընթացքում ինքն անձամբ որևէ ցուցմունք չի գրել, քանի որ ձեռքը վնասված է եղել և ցուցմունքը գրի է առնվել քննիչի կողմից: Իր և քննիչի միջև իրոք խոսակցություն եղել է նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքների բովանդակության մասին, քանի որ քննիչը մի բան է ասել, իսկ ինքը` այլ բան: Այդ ժամանակ ինքը զայրացել և քննիչին նախատել է. ՚Ինչ էս ուզում, գրեմ պրծնեմՙ, սակայն արձանագրության տակ ստորագրել է, թե ոչ, չի հիշում: Հենց այդ ժամանակ էլ Մ.Մանուկյանը վերցրել է արձանագրությունը, պատռել և դուրս գալով միջանցք, այրել այն: Դրանից հետո կազմվել է փաստաթղթի ոչնչացման մասին արձանագրություն և ինքը նույնպես ստորագրել է դրա տակ:
Վկա Մակիչ Սաշայի Ղազարյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19.20-ի սահմաններում, գործընկերների հետ միասին, խուզարկություն կատարելու նպատակով մտել են քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5 խուց: Խուց մուտք գործելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր` կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՚Նոկիաՙ տեսակի բջջային հեռախոս: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագականագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: Այնուհետև, հայտնաբերված թմրամիջոցի փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործով իրականացված նախաքննության ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում իր և դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի միջև կատարվել է առերես հարցաքննություն, որի ժամանակ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել և կերել է այն, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն:
Վկա Հարություն Նորիկի Ավագյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես ՀԿԳ ավագ քննիչ: Ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ճանաչում է սույն քրեական գործի շրջանակներից, քանի որ սույն քրեական գործի նախաքննությունը սկզբնական փուլում իրականացվել է իր կողմից, սակայն հետագայում այն փոխանցվել է այլ քննիչի: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19.20-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները խուզարկություն կատարելու նպատակով մուտք են գործել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5 խուց, որտեղ պատիժ է կրել դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը: Աշխատակիցների կողմից խուց մտնելու պահին Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է սեղանին և սեղանի վրայից ինչ-որ բան վերցնելով` կուլ է տվել: Աշխատակիցները զննելով սեղանին նետած փաթեթը հայտնաբերել են սուր հոտով, մուգ շագանակագույն երկու գնդիկներ և բամբակյա խծուծներ, որոնց վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Նյութերը քննչական ենթակայության կարգով ուղարկվել է Էրեբունու քննչական բաժին և ընթացքը հանձնարարվել իրեն: Նյութերի ուսումնասիրությամբ իր կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին: Գործի նախաքննության ընթացքում տեղ գտած հակասությունների պատճառով անհրաժեշտություն է առաջացել առերես հարցաքննելու քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Մակիչ Ղազարյանին և կալանավոր Մանուկ Մանուկյանին, որի ընթացքում Մ.Մանուկյանը պատռել և կերել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը: Դրանից հետո, 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, առերես հարցաքննություն է իրականացրել Մ.Մանուկյանի և քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի միջև, որի ժամանակ Կ.Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել և ստորագրել արձանագրությունում: Մտավախություն ունենալով, որ Մ.Մանուկյանը կարող է կրկին անգամ ոչնչացնել առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ինքը հրապարակել է հարցը, այն գրառել, որից հետո Մ.Մանուկյանը խնդրել է անձամբ կարդալ և իր ձեռքով գրել պատասխանը: Ինքը մոտեցրել է արձանագրության բլանկը, սակայն մտավախության պատճառով երկու ձեռքով պահել է այն, որպեսզի նա չկրկնի նախկինում կատարածը, սակայն Մ.Մանուկյանը ակնթարթորեն քաշել է բլանկը և գրպանից հանելով կրակայրիչը, դուրս գալով քննչական սենյակից և վազելով ելքի ուղղությամբ, այն ամբողջությամբ այրել է: Կատարվածի կապակցությամբ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն և զեկուցագիր ներկայացրել վերադասին, որի կապակցությամբ նշված գործի հետագա քննությունը հանձնարարվել է մեկ այլ քննիչի:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ պատճառաբանել է, որ.
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ին, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննություն է իրականացվել գործով վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի և ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի միջև: Քննիչի կողմից արձանագրվել է վկա Կ.Պետրոսյանի առերես ցուցմունքը, որը վերջինիս կողմից դեռևս ստորագրված չի եղել, քանի որ համաձայն վկա Կ.Պետրոսյանի դատաքննական ցուցմունքի, ձեռքը վիրակապված է եղել և առերես հարցաքննության արձանագրությունում ստորագրելու պահը ինքը չի հիշում /դատական նիստի արձանագրություն/: Այնուհետև քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունում գրանցվել է ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ուղղված հարցը: Առերես հարցաքննվողի ցուցմունքն անձամբ կարդալու և իր ցուցմունքն անձամբ գրելու պատրվակով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության անավարտ արձանագրությունը, այն պատռել և կրակայրիչով այրելու միջոցով` ոչնչացրել է:
Հարկ է նշել, որ դատաքննությամբ հիմնավորվել է այն փաստական հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից, այրելու միջոցով ոչնչացվել է 18.12.2009թ. առերես հարցաքննության արձանագրությունը, որը չի հերքել նաև ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը:
Դատարանը արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի և նրա շահերի պաշտպան Կ.Աղաջանյանի կողմից վիճարկվել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը պաշտոնական փաստաթուղթ համարվելու և այդ հիմքով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի գործողություններում հանցակազմի առկայության հանգամանքը:
Հարկ է նշել նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում պաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելու, ոչնչացնելու, վնասելու կամ թաքցնելու համար, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով:
Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածը տեղակայված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՚Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններՙ նախատեսող գլխում: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների տեսակային օբյեկտ են հանդիսանում պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված այն հասարակական հարաբերությունները, որոնք ծավալվում են իշխանության մարմինների և քաղաքացիների միջև: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունները կառավարման սուբյեկտ չհանդիսացող քաղաքացիների կողմից պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների դեմ կատարվող հանցագործություններն են:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը, որպես հանցակազմի որակյալ հատկանիշ համարում է պաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով:
Նշված հանցագործության անմիջական օբյեկտը` պաշտոնական փաստաթղթերի շրջանառության օրենքով սահմանված կարգի ապահովմանն և դրանց անհատականացման միջոցների օգտագործմանն միտված հասարակական հարաբերություններ են, հանցագործության առարկան` պաշտոնական փաստաթուղթը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները:
Դատարանը պատճառաբանել է նաև, որ պաշտոնական փաստաթղթի հասկացությունը ներառված չէ քրեական դատավարության օրենսդրությունում, սակայն դատական պրակտիկայում և իրավաբանական գրականության մեջ պաշտոնական փաստաթուղթ է համարվում այն փաստաթուղթը, որին պետությունը օրենքով սահմանված կարգով կամ իրավական այլ նորմի ուժով շնորհում է իրավական նշանակություն և այն իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստեր է հավաստում:
Հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ է հանցագործության առարկան: Խոսքը գնում է միայն այնպիսի պաշտոնական փաստաթղթերի մասին, որոնք իրավունք են վերապահում /կենսաթոշակի վկայական, աշխատանքի վետերանի վկայական, օրենքով չարգելված տարբեր բնույթի գործունեություն իրականացնելու համար նախատեսված լիցենզիայի իրավունք, իրավաբանական անձի կանոնադրություն և այլն/ կամ ազատում են պարտավորություններից /ժամանակավոր անաշխատունակության թերթիկ, զինվորական պարտականություններից ազատվելու մասին վկայագիր և այլն/, որոնք կամ անմիջականորեն նշված են տվյալ փաստաթղթում կամ բխում են դրա իմաստից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216 հոդվածը սահմանում է առերեսման հասկացությունը, որն ըստ էության քննչական գործողություն է, որի վերաբերյալ կազմվում է դատավարական փաստաթուղթ` արձանագրություն: Սակայն առերես հարցաքննության արձանագրությունը կողմերից որևէ մեկին իրավունքներ չի վերապահում կամ չի ազատում պարտավորություններից, որի հիմքով էլ դատարանն այն չի կարող դիտել որպես պաշտոնական փաստաթուղթ:
Որպիսի պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը իրավացիորեն գտել է, որ նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի գործողություններին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ գնահատական, հանցակազմի բացակայության պայմաններում այն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366 հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով վերջինս պետք է արդարացվի և նրա նկատմամբ կայացվի արդարացման դատավճիռ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով արդարացման դատական ակտ կայացնելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության:
Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` դատարանի կողմից օրենքը յուրովի մեկնաբանելու և սխալ եզրահանգման գալու, արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար բավարար հիմքերի բացակայության, դատական սխալ թույլ տալու և այլնի վերաբերյալ, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Ինչ վերաբերում մեղադրանքի կողմի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունը ոչնչացնելու հետևանքով քննիչը զրկված է եղել նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատման ենթարկելու և քրեական գործով որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից, ապա հարկ է նշել, որ քննիչը որևէ կերպ կաշկանդված չէր օրենքով իրեն վերապահված լիազորությունների շրջանակներում ըստ անհրաժեշտության կրկին իրականացնելու համապատասխան քննչական գործողություններ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. արդարացման դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Թիվ. ԵԷԴ/0040/01/10/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ու Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈւՆԻ ԵՎ ՆՈւԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈւՐ ԻՐԱՎԱՍՈւԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ
Մեղադրող Ա.ՄՈւՐԱԴՅԱՆԻ
Պաշտպան Կ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
2011թվականի հուլիսի 8–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի, ծնված 22.05.1981թ. Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք երեխա, նախկինում հինգ անգամ դատապարտված` 1. 29.09.2004թ. ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, 2. 17.04.2007թ. Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարչանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով, 3. 02.06.2009թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով, 4. 01.12.2009թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266 հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 3-րդ և 6-րդ մասերի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 8 տարի ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով, 5. 22.06.2010թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 9 տարի ժամկետով, պատիժ է կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզ, ք.Էջմիածին Արամ Մանուկյան փողոցի թիվ. 122 տանը, ներկայումս գտնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն գործով նախաքննական մարմնի կողմից խափանման միջոց չի ընտրվել, արգելանքի տակ է 2009թվականի հունիսի 2-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2–րդ մասով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2007թվականի ապրիլի 17–ի Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով: Պատիժ է կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Պատիժը կրելու ընթացքում, կրկին անգամ խոշոր չափերի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թվականի հունիսի 2-ի դատավճռով Մ.Մանուկյանը դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն վերջնական պատիժ սահմանվել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: Դատապարտվելուց հետո ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը պատիժը շարունակել է կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Պատիժը կրելու ընթացքում ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը կրկին ցանկացել է ապօրինի ձեռք բերել 6 մլլ. ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ և առանձնապես խոշոր չափերի ացետիլացված ՙափիոն՚ տեսակի թմրամիջոց, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել, որի համար Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թվականի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 8 տարի ժամկետով, որից հետո դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը կրկին շարունակել է պատիժը կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում:
Հետագա պատիժը կրելու ընթացքում, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը գործով չպարզված անձից, առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտագործման համար կրկին անգամ ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով հաշիշ տեսակի թմրամիջոց, որը 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցների կողմից թիվ. 5 խցում կատարված խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել է դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի ձեռքում, որի ընթացքում վերջինս փաթեթը գցել է խցի սեղանին:
Թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի նախաքննության ընթացքում` 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում քննիչի կողմից առերես հարցաքննություն է իրականացվել դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի և վկա Կարապետ Պետրոսյանի միջև, որի ընթացքում դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և քննչական սենյակից դուրս գալով միջանցք, այն այրելու միջոցով ոչնչացրել:
Կատարած արարքների համար Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանին հայտնել է, որ զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով հաշիշ տեսակի թմրամիջոցն իրեն չի պատկանել, այն ինքը ձեռք չի բերել և չի պահել: Ինչ վերաբերվում է առերես հարցաքննության արձանագրությանը, ապա այն իրոք այրելու միջոցով ոչնչացրել է որովհետև առերես հարցաքննությունն օբյեկտիվ չի ընթացել և նման եղանակով ինքն իր բողոքն է արտահայտել: Բացի այդ, առերես հարցաքննության արձանագրությունը ինքը չի համարում որպես պաշտոնական
փաստաթուղթ, քանի որ նախկինում էլ` 15.12.2009թ. ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, վկա Մակիչ Ղազարյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությունն ինքը պատռել և կուլ է տվել, սակայն դրա համար իրեն որևէ մեղադրանք առաջադրված չի եղել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 22.06.2010թվականի դատավճռով, ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել ազատազրկման 9 տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով հռչակվել է ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի անմեղությունը և կայացվել արդարացման դատավճիռ:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 04.08.2010թ. թիվ. ԵԷԴ/0040/01/10/ որոշմամբ, Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասին դատավճիռը բեկանվել և գործը վերադարձվել է նույն դատարան` նոր քննության:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կ.Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում իրոք հափշտակել, պատռել և այրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, քանի որ վկայի ցուցմունքը արձանագրվել է քննիչի կողմից, որը ճիշտ գրառումներ չի կատարել: Մինչ առերես հարցաքննություն սկսելը քննիչ Հ.Ավագյանը ցուցումներ է տվել վկային, թե ինչ բովանդակությամբ ցուցմունք պետք է տրվի, որից հետո սկսել է բլանկում գրառել իրենց կենսագրական տվյալները և հենց այդ ժամանակ էլ, ելնելով այն հանգամանքից, որ քննիչի կողմից ապօրինի գործողություն է կատարվում և գտնվելով հոգեպես նյարդային վիճակում, ինքն իրոք հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել այն և դուրս գալով քննչական սենյակից, միջանցքում կրակայրիչով այրել: Առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկում գրառված են եղել միայն իր և վկայի կենսագրական տվյալները և շահագրգռվածություն չունենալու դեպքում քննիչը կարող էր կրկին վերականգնել նշված փաստաթուղթը, այսինքն նոր արձանագրություն կազմեր: Ներկայումս զղջում է կատարածի համար, սակայն գտնում է, որ իր արարքում հանցակազմ չկա, քանի որ առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկն ինքը չի համարում որպես պաշտոնական փաստաթուղթ (դատական նիստի արձանագրություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Վկա Կարապետ Ֆերդուզի Պետրոսյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, արգելված իրեր հայտնաբերելու նպատակով գործընկերների հետ միասին խուզարկություն են կատարել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 5 խցում: Խուց մտնելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր, այն կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոս, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագանակագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ
ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում քննիչի կողմից իր և Մ.Մանուկյանի միջև առերես հարցաքննություն կատարելու ժամանակ, երբ ինքը վերջինիս առերես պնդել է դեպքի հանգամանքները, Մ.Մանուկյանը սեղանի վրայից վերցրել է առերես հարցաքնության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է: Առերես հարցաքննության ընթացքում ինքն անձամբ որևէ ցուցմունք չի գրել, քանի որ ձեռքը վնասված է եղել և ցուցմունքը գրի է առնվել քննիչի կողմից: Իր և քննիչի միջև իրոք խոսակցություն եղել է նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքների բովանդակության մասին, քանի որ քննիչը մի բան է ասել, իսկ ինքը` այլ բան: Այդ ժամանակ ինքը զայրացել և քննիչին նախատել է. ՙԻնչ էս ուզում, գրեմ պրծնեմ՚, սակայն արձանագրության տակ ստորագրել է, թե ոչ, չի հիշում: Հենց այդ ժամանակ էլ Մ.Մանուկյանը վերցրել է արձանագրությունը, պատռել և դուրս գալով միջանցք այրել այն: Դրանից հետո կազմվել է փաստաթղթի ոչնչացման մասին արձանագրություն և ինքը նույնպես ստորագրել է դրա տակ (դատական նիստի արձանագրություն):
Վկա Մակիչ Սաշայի Ղազարյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, գործընկերների հետ միասին, խուզարկություն կատարելու նպատակով մտել են քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 5 խուց: Խուց մուտք գործելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր` կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոս: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագականագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: Այնուհետև, հայտնաբերված թմրամիջոցի փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործով իրականացված նախաքննության ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում իր և դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի միջև կատարվել է առերես հարցաքննություն, որի ժամանակ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել և կերել է այն, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն (դատական նիստի արձանագրություն):
Վկա Հարություն Նորիկի Ավագյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես ՀԿԳ ավագ քննիչ: Ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ճանաչում է սույն քրեական գործի շրջանակներից, քանի որ սույն քրեական գործի նախաքննությունը սկզբնական փուլում իրականացվել է իր կողմից, սակայն հետագայում այն փոխանցվել է այլ քննիչի: 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները խուզարկություն կատարելու նպատակով մուտք են գործել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 5 խուց, որտեղ պատիժ է կրել դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը: Աշխատակիցների կողմից խուց մտնելու պահին Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է սեղանին և սեղանի վրայից ինչ-որ բան վերցնելով` կուլ է տվել: Աշխատակիցները զննելով սեղանին նետած փաթեթը հայտնաբերել են սուր հոտով, մուգ շագանակագույն երկու գնդիկներ և բամբակյա խծուծներ, որոնց վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Նյութերը քննչական ենթակայության կարգով ուղարկվել է Էրեբունու քննչական բաժին և ընթացքը հանձնարարվել իրեն: Նյութերի ուսումնասիրությամբ իր կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին: Գործի նախաքննության ընթացքում տեղ գտած հակասությունների պատճառով անհրաժեշտություն է առաջացել առերես
հարցաքննելու քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Մակիչ Ղազարյանին և կալանավոր Մանուկ Մանուկյանին, որի ընթացքում Մ.Մանուկյանը պատռել և կերել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը: Դրանից հետո, 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին, առերես հարցաքննություն է իրականացրել Մ.Մանուկյանի և քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի միջև, որի ժամանակ Կ.Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել և ստորագրել արձանագրությունում: Մտավախություն ունենալով, որ Մ.Մանուկյանը կարող է կրկին անգամ ոչնչացնել առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ինքը հրապարակել է հարցը, այն գրառել, որից հետո Մ.Մանուկյանը խնդրել է անձամբ կարդալ և իր ձեռքով գրել պատասխանը: Ինքը մոտեցրել է արձանագրության բլանկը, սակայն մտավախության պատճառով երկու ձեռքով պահել է այն, որպեսզի նա չկրկնի նախկինում կատարածը, սակայն Մ.Մանուկյանը ակնթարթորեն քաշել է բլանկը և գրպանից հանելով կրակայրիչը, դուրս գալով քննչական սենյակից և վազելով ելքի ուղղությամբ, այն ամբողջությամբ այրել է: Կատարվածի կապակցությամբ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն և զեկուցագիր ներկայացրել վերադասին, որի կապակցությամբ նշված գործի հետագա քննությունը հանձնարարվել է մեկ այլ քննիչի (դատական նիստի արձանագրություն):
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի գործողություններին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ գնահատական, հանցակազմի բացակայության պայմաններում այն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366 հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով վերջինս պետք է արդարացվի և նրա նկատմամբ կայացվի արդարացման դատավճիռ:
Դատարանի նշված եզրահանգումը հիմնված է դատաքննությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների վերլուծության և գնահատման, գործի մյուս ապացույցների հետ համադրման վրա: Այսպես.
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ 2009թվ. դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ին, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննություն է իրականացվել գործով վկա, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի և ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի միջև: Քննիչի կողմից արձանագրվել է վկա Կ.Պետրոսյանի առերես ցուցմունքը, որը վերջինիս կողմից դեռևս ստորագրված չի եղել, քանի որ համաձայն վկա Կ.Պետրոսյանի դատաքննական ցուցմունքի, ձեռքը վիրակապված է եղել և առերես հարցաքննության արձանագրությունում ստորագրելու պահը ինքը չի հիշում /տես դատական նիստի արձանագրություն/: Այնուհետև քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունում գրանցվել է ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ուղղված հարցը: Առերես հարցաքննվողի ցուցմունքը անձամբ կարդալու և իր ցուցմունքը անձամբ գրելու պատրվակով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության անավարտ արձանագրությունը, այն պատռել և կրակայրիչով այրելու միջոցով` ոչնչացրել է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում ՙՊաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով՚: Դատաքննությամբ հիմնավորվել է այն փաստական հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից, այրելու միջոցով ոչնչացվել է 18.12.2009թվ. առերես
հարցաքննության արձանագրությունը, որը չի հերքել նաև ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը: Վերջինիս և նրա շահերի պաշտպան Կ.Աղաջանյանի կողմից վիճարկվել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը պաշտոնական փաստաթուղթ համարվելու և այդ հիմքով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի գործողություններում հանցակազմի առկայության հանգամանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածը տեղակայված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 30-րդ գլխում` ՙԿառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններ՚: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների տեսակային օբյեկտ են հանդիսանում պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված այն հասարակական հարաբերությունները, որոնք ծավալվում են իշխանության մարմինների և քաղաքացիների միջև: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունները կառավարման սուբյեկտ չհանդիսացող քաղաքացիների կողմից պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների դեմ կատարվող հանցագործություններն են: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը, որպես հանցակազմի որակյալ հատկանիշ համարում է պաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով: Այս հանցագործության անմիջական օբյեկտը` պաշտոնական փաստաթղթերի շրջանառության օրենքով սահմանված կարգի ապահովմանն և դրանց անհատականացման միջոցների օգտագործմանն միտված հասարակական հարաբերություններ են, հանցագործության առարկան` պաշտոնական փաստաթուղթը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները: Պաշտոնական փաստաթղթի հասկացությունը ներառված չէ քրեական դատավարության օրենսդրությունում, սակայն դատական պրակտիկայում և իրավաբանական գրականության մեջ պաշտոնական փաստաթուղթ է համարվում այն փաստաթուղթը, որին պետությունը օրենքով սահմանված կարգով կամ իրավական այլ նորմի ուժով շնորհում է իրավական նշանակություն և այն իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստեր է հավաստում: Հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ է հանցագործության առարկան: Խոսքը գնում է միայն այնպիսի պաշտոնական փաստաթղթերի մասին, որոնք իրավունք են վերապահում /կենսաթոշակի վկայական, աշխատանքի վետերանի վկայական, օրենքով չարգելված տարբեր բնույթի գործունեություն իրականացնելու համար նախատեսված լիցենզիայի իրավունք, իրավաբանական անձի կանոնադրություն և այլն/ կամ ազատում են պարտավորություններից /ժամանակավոր անաշխատունակության թերթիկ, զինվորական պարտականություններից ազատվելու մասին վկայագիր և այլն/, որոնք կամ անմիջականորեն նշված են տվյալ փաստաթղթում կամ բխում են դրա իմաստից: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216 հոդվածը սահմանում է առերեսման հասկացությունը, որն ըստ էության քննչական գործողություն է, որի վերաբերյալ կազմվում է դատավարական փաստաթուղթ` արձանագրություն: Սակայն առերես հարցաքննության արձանագրությունը կողմերից որևէ մեկին իրավունքներ չի վերապահում կամ չի ազատում պարտավորություններից, որի հիմքով էլ դատարանն այն չի կարող դիտել որպես պաշտոնական փաստաթուղթ:
Դատարանը համակարծիք չէ մեղադրող Ա.Մուրադյանի այն պնդմանը, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունը ոչնչացնելու հետևանքով քննիչը զրկված է եղել նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատության ենթարկելու, քրեական գործով
այն որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից: Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55 հոդվածի համաձայն, քննիչը ամենալայն դատավարական իրավունքներով օժտված այն պետական պաշտոնատար անձն է, որն օրենքով իրեն վերապահված դատավարական լիազորությունների շրջանակներում կարող էր կամ կրկին իրականացնել առերես հարցաքննություն` միջոցներ ձեռնարկելով առերես հարցաքննության ընթացակարգը և փաստաթղթերի պահպանումն ապահովելու ուղղությամբ, կամ քննչական գործողության կատարման մեկ այլ ճանապարհով /լուսանկարահանում, ձայնագրառում, տեսագրում և այլն/ հասնել ցանկալի արդյունքի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357–360, 366, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հռչակել Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին արդարացնել:
Նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց չընտրելու կապակցությամբ, խափանման միջոցի հարցը համարել լուծված:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ու Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈւՆԻ ԵՎ ՆՈւԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈւՐ ԻՐԱՎԱՍՈւԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ
Մեղադրող Ա.ՄՈւՐԱԴՅԱՆԻ
Պաշտպան Կ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
2011թվականի հուլիսի 8–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի, ծնված 22.05.1981թ. Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք երեխա, նախկինում հինգ անգամ դատապարտված` 1. 29.09.2004թ. ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, 2. 17.04.2007թ. Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարչանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով, 3. 02.06.2009թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով, 4. 01.12.2009թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266 հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 3-րդ և 6-րդ մասերի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 8 տարի ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով, 5. 22.06.2010թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 9 տարի ժամկետով, պատիժ է կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզ, ք.Էջմիածին Արամ Մանուկյան փողոցի թիվ. 122 տանը, ներկայումս գտնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն գործով նախաքննական մարմնի կողմից խափանման միջոց չի ընտրվել, արգելանքի տակ է 2009թվականի հունիսի 2-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2–րդ մասով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2007թվականի ապրիլի 17–ի Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով: Պատիժ է կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Պատիժը կրելու ընթացքում, կրկին անգամ խոշոր չափերի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թվականի հունիսի 2-ի դատավճռով Մ.Մանուկյանը դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն վերջնական պատիժ սահմանվել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: Դատապարտվելուց հետո ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը պատիժը շարունակել է կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Պատիժը կրելու ընթացքում ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը կրկին ցանկացել է ապօրինի ձեռք բերել 6 մլլ. ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ և առանձնապես խոշոր չափերի ացետիլացված ՙափիոն՚ տեսակի թմրամիջոց, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել, որի համար Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թվականի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 8 տարի ժամկետով, որից հետո դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը կրկին շարունակել է պատիժը կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում:
Հետագա պատիժը կրելու ընթացքում, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը գործով չպարզված անձից, առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտագործման համար կրկին անգամ ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով հաշիշ տեսակի թմրամիջոց, որը 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցների կողմից թիվ. 5 խցում կատարված խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել է դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի ձեռքում, որի ընթացքում վերջինս փաթեթը գցել է խցի սեղանին:
Թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի նախաքննության ընթացքում` 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում քննիչի կողմից առերես հարցաքննություն է իրականացվել դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի և վկա Կարապետ Պետրոսյանի միջև, որի ընթացքում դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և քննչական սենյակից դուրս գալով միջանցք, այն այրելու միջոցով ոչնչացրել:
Կատարած արարքների համար Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանին հայտնել է, որ զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով հաշիշ տեսակի թմրամիջոցն իրեն չի պատկանել, այն ինքը ձեռք չի բերել և չի պահել: Ինչ վերաբերվում է առերես հարցաքննության արձանագրությանը, ապա այն իրոք այրելու միջոցով ոչնչացրել է որովհետև առերես հարցաքննությունն օբյեկտիվ չի ընթացել և նման եղանակով ինքն իր բողոքն է արտահայտել: Բացի այդ, առերես հարցաքննության արձանագրությունը ինքը չի համարում որպես պաշտոնական
փաստաթուղթ, քանի որ նախկինում էլ` 15.12.2009թ. ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, վկա Մակիչ Ղազարյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությունն ինքը պատռել և կուլ է տվել, սակայն դրա համար իրեն որևէ մեղադրանք առաջադրված չի եղել:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 22.06.2010թվականի դատավճռով, ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել ազատազրկման 9 տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով հռչակվել է ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի անմեղությունը և կայացվել արդարացման դատավճիռ:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 04.08.2010թ. թիվ. ԵԷԴ/0040/01/10/ որոշմամբ, Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասին դատավճիռը բեկանվել և գործը վերադարձվել է նույն դատարան` նոր քննության:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կ.Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում իրոք հափշտակել, պատռել և այրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, քանի որ վկայի ցուցմունքը արձանագրվել է քննիչի կողմից, որը ճիշտ գրառումներ չի կատարել: Մինչ առերես հարցաքննություն սկսելը քննիչ Հ.Ավագյանը ցուցումներ է տվել վկային, թե ինչ բովանդակությամբ ցուցմունք պետք է տրվի, որից հետո սկսել է բլանկում գրառել իրենց կենսագրական տվյալները և հենց այդ ժամանակ էլ, ելնելով այն հանգամանքից, որ քննիչի կողմից ապօրինի գործողություն է կատարվում և գտնվելով հոգեպես նյարդային վիճակում, ինքն իրոք հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել այն և դուրս գալով քննչական սենյակից, միջանցքում կրակայրիչով այրել: Առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկում գրառված են եղել միայն իր և վկայի կենսագրական տվյալները և շահագրգռվածություն չունենալու դեպքում քննիչը կարող էր կրկին վերականգնել նշված փաստաթուղթը, այսինքն նոր արձանագրություն կազմեր: Ներկայումս զղջում է կատարածի համար, սակայն գտնում է, որ իր արարքում հանցակազմ չկա, քանի որ առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկն ինքը չի համարում որպես պաշտոնական փաստաթուղթ (դատական նիստի արձանագրություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Վկա Կարապետ Ֆերդուզի Պետրոսյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, արգելված իրեր հայտնաբերելու նպատակով գործընկերների հետ միասին խուզարկություն են կատարել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 5 խցում: Խուց մտնելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր, այն կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոս, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագանակագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ
ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում քննիչի կողմից իր և Մ.Մանուկյանի միջև առերես հարցաքննություն կատարելու ժամանակ, երբ ինքը վերջինիս առերես պնդել է դեպքի հանգամանքները, Մ.Մանուկյանը սեղանի վրայից վերցրել է առերես հարցաքնության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է: Առերես հարցաքննության ընթացքում ինքն անձամբ որևէ ցուցմունք չի գրել, քանի որ ձեռքը վնասված է եղել և ցուցմունքը գրի է առնվել քննիչի կողմից: Իր և քննիչի միջև իրոք խոսակցություն եղել է նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքների բովանդակության մասին, քանի որ քննիչը մի բան է ասել, իսկ ինքը` այլ բան: Այդ ժամանակ ինքը զայրացել և քննիչին նախատել է. ՙԻնչ էս ուզում, գրեմ պրծնեմ՚, սակայն արձանագրության տակ ստորագրել է, թե ոչ, չի հիշում: Հենց այդ ժամանակ էլ Մ.Մանուկյանը վերցրել է արձանագրությունը, պատռել և դուրս գալով միջանցք այրել այն: Դրանից հետո կազմվել է փաստաթղթի ոչնչացման մասին արձանագրություն և ինքը նույնպես ստորագրել է դրա տակ (դատական նիստի արձանագրություն):
Վկա Մակիչ Սաշայի Ղազարյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, գործընկերների հետ միասին, խուզարկություն կատարելու նպատակով մտել են քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 5 խուց: Խուց մուտք գործելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր` կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոս: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագականագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: Այնուհետև, հայտնաբերված թմրամիջոցի փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործով իրականացված նախաքննության ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում իր և դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի միջև կատարվել է առերես հարցաքննություն, որի ժամանակ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել և կերել է այն, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն (դատական նիստի արձանագրություն):
Վկա Հարություն Նորիկի Ավագյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես ՀԿԳ ավագ քննիչ: Ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ճանաչում է սույն քրեական գործի շրջանակներից, քանի որ սույն քրեական գործի նախաքննությունը սկզբնական փուլում իրականացվել է իր կողմից, սակայն հետագայում այն փոխանցվել է այլ քննիչի: 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները խուզարկություն կատարելու նպատակով մուտք են գործել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 5 խուց, որտեղ պատիժ է կրել դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը: Աշխատակիցների կողմից խուց մտնելու պահին Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է սեղանին և սեղանի վրայից ինչ-որ բան վերցնելով` կուլ է տվել: Աշխատակիցները զննելով սեղանին նետած փաթեթը հայտնաբերել են սուր հոտով, մուգ շագանակագույն երկու գնդիկներ և բամբակյա խծուծներ, որոնց վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Նյութերը քննչական ենթակայության կարգով ուղարկվել է Էրեբունու քննչական բաժին և ընթացքը հանձնարարվել իրեն: Նյութերի ուսումնասիրությամբ իր կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին: Գործի նախաքննության ընթացքում տեղ գտած հակասությունների պատճառով անհրաժեշտություն է առաջացել առերես
հարցաքննելու քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Մակիչ Ղազարյանին և կալանավոր Մանուկ Մանուկյանին, որի ընթացքում Մ.Մանուկյանը պատռել և կերել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը: Դրանից հետո, 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին, առերես հարցաքննություն է իրականացրել Մ.Մանուկյանի և քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի միջև, որի ժամանակ Կ.Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել և ստորագրել արձանագրությունում: Մտավախություն ունենալով, որ Մ.Մանուկյանը կարող է կրկին անգամ ոչնչացնել առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ինքը հրապարակել է հարցը, այն գրառել, որից հետո Մ.Մանուկյանը խնդրել է անձամբ կարդալ և իր ձեռքով գրել պատասխանը: Ինքը մոտեցրել է արձանագրության բլանկը, սակայն մտավախության պատճառով երկու ձեռքով պահել է այն, որպեսզի նա չկրկնի նախկինում կատարածը, սակայն Մ.Մանուկյանը ակնթարթորեն քաշել է բլանկը և գրպանից հանելով կրակայրիչը, դուրս գալով քննչական սենյակից և վազելով ելքի ուղղությամբ, այն ամբողջությամբ այրել է: Կատարվածի կապակցությամբ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն և զեկուցագիր ներկայացրել վերադասին, որի կապակցությամբ նշված գործի հետագա քննությունը հանձնարարվել է մեկ այլ քննիչի (դատական նիստի արձանագրություն):
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի գործողություններին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ գնահատական, հանցակազմի բացակայության պայմաններում այն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366 հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով վերջինս պետք է արդարացվի և նրա նկատմամբ կայացվի արդարացման դատավճիռ:
Դատարանի նշված եզրահանգումը հիմնված է դատաքննությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների վերլուծության և գնահատման, գործի մյուս ապացույցների հետ համադրման վրա: Այսպես.
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ 2009թվ. դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ին, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննություն է իրականացվել գործով վկա, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի և ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի միջև: Քննիչի կողմից արձանագրվել է վկա Կ.Պետրոսյանի առերես ցուցմունքը, որը վերջինիս կողմից դեռևս ստորագրված չի եղել, քանի որ համաձայն վկա Կ.Պետրոսյանի դատաքննական ցուցմունքի, ձեռքը վիրակապված է եղել և առերես հարցաքննության արձանագրությունում ստորագրելու պահը ինքը չի հիշում /տես դատական նիստի արձանագրություն/: Այնուհետև քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունում գրանցվել է ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ուղղված հարցը: Առերես հարցաքննվողի ցուցմունքը անձամբ կարդալու և իր ցուցմունքը անձամբ գրելու պատրվակով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության անավարտ արձանագրությունը, այն պատռել և կրակայրիչով այրելու միջոցով` ոչնչացրել է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում ՙՊաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով՚: Դատաքննությամբ հիմնավորվել է այն փաստական հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից, այրելու միջոցով ոչնչացվել է 18.12.2009թվ. առերես
հարցաքննության արձանագրությունը, որը չի հերքել նաև ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը: Վերջինիս և նրա շահերի պաշտպան Կ.Աղաջանյանի կողմից վիճարկվել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը պաշտոնական փաստաթուղթ համարվելու և այդ հիմքով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի գործողություններում հանցակազմի առկայության հանգամանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածը տեղակայված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 30-րդ գլխում` ՙԿառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններ՚: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների տեսակային օբյեկտ են հանդիսանում պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված այն հասարակական հարաբերությունները, որոնք ծավալվում են իշխանության մարմինների և քաղաքացիների միջև: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունները կառավարման սուբյեկտ չհանդիսացող քաղաքացիների կողմից պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների դեմ կատարվող հանցագործություններն են: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը, որպես հանցակազմի որակյալ հատկանիշ համարում է պաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով: Այս հանցագործության անմիջական օբյեկտը` պաշտոնական փաստաթղթերի շրջանառության օրենքով սահմանված կարգի ապահովմանն և դրանց անհատականացման միջոցների օգտագործմանն միտված հասարակական հարաբերություններ են, հանցագործության առարկան` պաշտոնական փաստաթուղթը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները: Պաշտոնական փաստաթղթի հասկացությունը ներառված չէ քրեական դատավարության օրենսդրությունում, սակայն դատական պրակտիկայում և իրավաբանական գրականության մեջ պաշտոնական փաստաթուղթ է համարվում այն փաստաթուղթը, որին պետությունը օրենքով սահմանված կարգով կամ իրավական այլ նորմի ուժով շնորհում է իրավական նշանակություն և այն իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստեր է հավաստում: Հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ է հանցագործության առարկան: Խոսքը գնում է միայն այնպիսի պաշտոնական փաստաթղթերի մասին, որոնք իրավունք են վերապահում /կենսաթոշակի վկայական, աշխատանքի վետերանի վկայական, օրենքով չարգելված տարբեր բնույթի գործունեություն իրականացնելու համար նախատեսված լիցենզիայի իրավունք, իրավաբանական անձի կանոնադրություն և այլն/ կամ ազատում են պարտավորություններից /ժամանակավոր անաշխատունակության թերթիկ, զինվորական պարտականություններից ազատվելու մասին վկայագիր և այլն/, որոնք կամ անմիջականորեն նշված են տվյալ փաստաթղթում կամ բխում են դրա իմաստից: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216 հոդվածը սահմանում է առերեսման հասկացությունը, որն ըստ էության քննչական գործողություն է, որի վերաբերյալ կազմվում է դատավարական փաստաթուղթ` արձանագրություն: Սակայն առերես հարցաքննության արձանագրությունը կողմերից որևէ մեկին իրավունքներ չի վերապահում կամ չի ազատում պարտավորություններից, որի հիմքով էլ դատարանն այն չի կարող դիտել որպես պաշտոնական փաստաթուղթ:
Դատարանը համակարծիք չէ մեղադրող Ա.Մուրադյանի այն պնդմանը, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունը ոչնչացնելու հետևանքով քննիչը զրկված է եղել նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատության ենթարկելու, քրեական գործով
այն որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից: Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55 հոդվածի համաձայն, քննիչը ամենալայն դատավարական իրավունքներով օժտված այն պետական պաշտոնատար անձն է, որն օրենքով իրեն վերապահված դատավարական լիազորությունների շրջանակներում կարող էր կամ կրկին իրականացնել առերես հարցաքննություն` միջոցներ ձեռնարկելով առերես հարցաքննության ընթացակարգը և փաստաթղթերի պահպանումն ապահովելու ուղղությամբ, կամ քննչական գործողության կատարման մեկ այլ ճանապարհով /լուսանկարահանում, ձայնագրառում, տեսագրում և այլն/ հասնել ցանկալի արդյունքի:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357–360, 366, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հռչակել Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին արդարացնել:
Նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց չընտրելու կապակցությամբ, խափանման միջոցի հարցը համարել լուծված:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0040/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 09-04-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0040/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12135909 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն ՔԿՀ-ում պատիժը կրելու ընթացքում անհայտ անձից, առանց իրացնելու նպատակի` կրկին անգամ ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,88 գրամ հաշիշ տեսակի թմրամիջոց: Բացի այդ 18.12.2009թ. ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն ՔԿՀ-ի քննչական սենյակում հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք ոչնչացրել այն: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մանուկ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հայրանուն | Սուրենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 268 Մաս 2 Կետ 1 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | դատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 09-04-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-04-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 12-04-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 12-04-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-04-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մանուկ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Ինքնաբացարկ
| Երբ | 27-04-2010 |
|---|---|
| Հիմքը | Այլ |
Մերժում
| Երբ | 27-04-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-05-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մանուկ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-05-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-06-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-06-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-06-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 22-06-2010 |
|---|
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 22-06-2010 |
|---|---|
| Հոդված |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Մանուկ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 22-06-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0040/01/10 2010թ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վ.Թ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Քարտուղարությամբ Ա.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ Մասնակցությամբ` Մեղադրող Ա.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ Ամբաստանյալ Մ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ Պաշտպան Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ 2010 թվականի հունիսի 22-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի ծնված 22.05.1981թ. Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 14 տարին չլրացած 3 երեխա, ծնված 2000, 2001 և 2003 թվականներին, նախկինում դատված, հաշվառված է ք. Էջմիածին, Արամ Մանուկյան փող. 122 տանը, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ։ Խափանման միջոց չի ընտրվել։ Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։ 1. Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 17.04.2007թ. դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել է 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով, 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 100.000/մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի։ 2. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.06.2009թ. դատավճռով Մանուկ Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի կիրառմամբ, դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 17.04.2007թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած ազատազրկումը 2/երկու/ տարի 1/մեկ/ ամիս 22/քսաներկու/ օր մասը, վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով։ 3. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով Մանուկ Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտվել է 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` 100.000/մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկման 4/չորս/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000/մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարելով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.06.2009թ. դատավճռով նշանակված պատիժը` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով, վերջնական ժամկետ է սահմանվել ազատազրկում 8/ութ/ տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000/մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը պատիժը կրել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում։ Կախվածության մեջ գտնվելով թմրամիջոցներից, պատիժը կրելու ընթացքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը, գործով չպարզված անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար կրկին անգամ, ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց։ 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 19.20-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի ԱԱ բաժնի աշխատակիցները անակնկալ մուտք են գործել թիվ 05 խուց, որտեղ պատիժը կրել է ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը։ Անակնկալի գալով նշված ժամին օպերատիվ աշխատակիցների կողմից խուց մուտք գործելու հանգամանքից, նրանց մուտք գործելու պահին ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, միաժամանակ սեղանի վրայից վերցնելով ինչ-որ իր, այն կուլ է տվել։ Վերցնելով Մանուկ Մանուկյանի կողմից սեղանին գցված փաթեթը և զննելով այն, աշխատակիցները հայտնաբերել են «Նոյ» տեսակի ծխախոտի թղթի մեջ փաթեթավորված երկու հատ սև գույնի յուրահատուկ սուր հոտով միատարր զանգված։ Այն ուղարկվել է փորձաքննության, պարզվել է, որ խցի խուզարկությամբ հայտնաբերված յուրահատուկ հոտով մուգ շագանակագույն պինդ զանգվածը հանդիսանում է 0,88գրամ մաքուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց։ Խուզարկությամբ Մանուկ Մանուկյանի մոտից հայտնաբերվել է 1 հատ 3մլ տարողության դատարկ ներարկիչ` ասեղի և մխոցի արանքում մուգ կարմիր գույնի հետքերով, ինչպես նաև բջջային «Դոռադո» մակնիշի հեռախոս։ Թիվ 05 խցի սննդի պահարանից հայտնաբերվել են նաև մեկ հատ էմալապատ թաս և դրա մեջ դրված 2 բամբակյա խծուծներ` ներծծված մուգ շագանակագույն նյութով։ Նշված նյութը հանդիսացել է խոշոր չափի 0,235 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք բերելու և պահելու համար Մանուկ Մանուկյանին կամ որևէ այլ անձնավորության մեղադրանք չի առաջադրվել։ 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 17.25-ի սահմաններում քննիչի կողմից «Նուբարաշեն» ՔԿՀ քննչական սենյակում առերեսում է կատարվել Մանուկ Մանուկյանի և վկա «Նուբարաշեն» ՔԿՀ աշխատակից, վկա Կարապետ Պետրոսյանի միջև։ Թիվ 05 խցում իր մասնակցությամբ իրականացրած խուզարկության և թմրամիջոց հայտնաբերելու վերաբերյալ վկա Կարապետ Պետրոսյանի առերես ցուցմունքն արձանագրելուց հետո, առերես հարցաքննության արձանագրությունը տրամադրվել է Մանուկ Մանուկյանին` իր ցուցմունքը գրառելու համար։ Օգտվելով այդ պահից, Մանուկ Մանուկյանը հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, դուրս գալով միջանցք` պատառոտելու և այրելու միջոցով այն ոչնչացրել է։ Մինչև նշված դեպքը` 15.12.2009թ. ժամը 14.15-ին «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում քննիչի կողմից Մանուկ Մանուկյանի և ՔԿ հիմնարկի աշխատակից, վկա Մակիչ Ղազարյանի միջև առերես հարցաքննության ընթացքում այն բանից հետո, երբ վկա Մակիչ Ղազարյանը Մանուկ Մանուկյանին առերես ցուցմունք է տվել 17.09.2009թ. ժամը 19.20-ի թիվ 05 խցում անակնկալ ստուգմամբ թմրամիջոց հայտնաբերելու վերաբերյալ, Մանուկ Մանուկյանը խլել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, այն պատառոտել և կուլ է տվել։ Վերջին դրվագն ընդգրկված չէ Մանուկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի ծավալում։ 2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։ Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։ Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանդրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի մեղքը հիմնավորված է, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասի մեղադրանքով Մանուկ Մանուկյանի նկատմամբ պետք է կայացվի արդարացման դատավճիռ։ Նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Մանուկյանը մեղադրվել է այն բանում, որ կրկին անգամ առանց իրացնելու նպատակի ձեռք է բերել 0,88 գրամ քաշով զգալի չափի «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 17.09.2009թ. խուզարկությամբ, ինչպես նաև 18.12.2009թ. Մանուկ Մանուկյանը այրելու միջոցով ոչնչացրել է պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող առերես հարցաքննության արձանագրությունը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը դատաքննության ժամանակ իրեն մեղավոր չի ճանաչել, պատճառաբանելով, որ 0,88 գրամ մաքուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված զգալի չափի «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցն իրեն չի պատկանում, այն ինքը ձեռք չի բերել և չի պահել, իսկ առերես հարցաքննության արձանագրությունն ինքը չի համարում որպես պաշտոնական փաստաթուղթ, այն ոչնչացրել է, քանի որ առերես հարցաքննությունը օբյեկտիվ չի ընթացել և դրանով իր բողոքն է արտահայտել։ Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը հայտնել է նաև, որ եթե առերես հարցաքննության արձանագրությունը պաշտոնական փաստաթուղթ է, ապա ինչու՞ նախաքննական մարմինն իրեն մեղադրանք չի առաջադրել 15.12.2009թ. «Նուբարաշեն» ՔԿՀ քննչական սենյակում ՔԿ աշխատակից վկա Մակիչ Ղազարյանի հետ առերես հարցաքննության արձանագրությունն իր կողմից պատռելու և կուլ տալու համար։ Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ թիվ 05 խցում 2009թ. սեպտեմբերի 17-ին ժամը 19.20-ին կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,88 գրամ քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցը պատկանել է դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանին, որը թիվ 05 խցից տեղափոխվելիս նշված թմրամիջոցը թաքցրել է խցի սեղանի բացվածքում։ Դատաքննության արձանագրություն Նախաքննության ժամանակ Մանուկ Մանուկյանը Ջանիկ Գյուլամիրյանի կողմից թմրամիջոց թաքցնելու մասին ցուցմունք չի տվել։ Դատաքննության ժամանակ նշված հայտարարությունը կատարելուց հետո ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրող դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանը 07.05.2010թ. դիմումներ է հասցեագրել դատարանին և ՀՀ գլխավոր դատախազին այն մասին, որ «Նոյ» ծխախոտի տուփով փաթեթավորված հաշիշը պատկանել է իրեն, ինքը խոստովանում է իր կատարած հանցանքը։ Դատաքննության արձանագրություն Դատարանը ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի ցուցմունքը և դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանի դիմումը գնահատում է որպես մտացածին փաստարկ` նպատակաուղղված օգնելու մանկահասակ երեխաների հայր ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին, որը դատապարտված է երկարաժամկետ 8 տարի ժամկետով ազատազրկման, նպաստելու, որպեսզի ամբաստանյալը ազատվի սույն գործով առաջադրված մեղադրանքի համար քրեական պատիժ կրելուց։ Դատարանը հիմնավոր է համարում այն, որ նշված տակտիկական քայլը դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանի նկատմամբ Մանուկ Մանուկյանի հոգեբանական ներգործության արդյունք է։ Վերոնշվածը դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալով. «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կողմից դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանը բնութագրվում է որպես հեշտությամբ ուրիշների ազդեցության տակ ընկնող, իսկ Մանուկ Մանուկյանը` որպես «Լիդեր», որի ազդեցությամբ մյուս դատապարտյալները, այդ թվում` Ջանիկ Գյուլամիրյանը, դրսևորում են բացասական վարք։ Մանուկ Մանուկյանը բնութագրվում է որպես բացասական վարք դրսևորող, ուղղման ճանապարհին չկանգնած, փոփոխական բնավորությամբ, ծածկամիտ և ստախոս անձնավորություն։ Ջանիկ Գյուլամիրյանը և Մանուկ Մանուկյանը նախկինում 3 ամիս 5 օր տևողությամբ, ինչպես նաև` 2010թ. ապրիլի 13-ից սկսած պատիժ են կրել միևնույն խցում։ Ջանիկ Գյուլամիրյանը նշված դիմումը գրել է Մանուկ Մանուկյանի հետ թիվ 04 խցում պատիժը կրելու ընթացքում։ Թիվ 05 խցում, որտեղից 17.09.2009թ. խուզարկությամբ հայտնաբերվել է թմրամիջոցը, Ջանիկ Գյուլամիրյանը պատիժը կրել է Մանուկ Մանուկյանի հետ միասին, 12.06.09թ.-ից մինչև 07.09.09թ., այնուհետև տեղափոխվել է մեկ այլ` 04 խուց։ Նրա տեղափոխությունից 10 օր անց միայն` 17.09.09թ. է թիվ 05 խցի անակնկալ խուզարկությամբ հայտնաբերվել Մանուկ Մանուկյանի մոտ նշված թմրամիջոցը։ Հատկանշական է նաև այն, որ դեպքից 1 օր առաջ` 16.09.2009թ. թիվ 05 խցում խուզարկություն է կատարվել, որի ժամանակ թմրամիջոց չի հայտնաբերվել։ Դատաքննության արձանագրություն Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի 05-րդ խուցը 17.09.2009թ. ժամը 19.20-ին խուզարկելու, խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված իրերն ու առարկաները զննելու, փաթեթավորելու, կնքելու և առգրավելու մասին կազմված արձանագրություններով և զեկուցագրով այն մասին, որ 17.09.2009թ. ժամը 19.20-ին անակնկալ խուզարկություն է կատարվել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի 05-րդ խցում, որտեղ իր պատիժն է կրել դատապարտյալ Մանուկ Մանուկյանը։ Նրա հետ նույն խցում են գտնվել նաև կալանավորներ Սամվել Հախվերդյանը, Արթուր Դալլաքյանը, Դավիթ Նալբանդյանը և Ջանգիր Ասադյանը։ Անակնկալի գալով քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցներ Կ.Պետրոսյանի, Մ.Ղազարյանի, Ա.Ավագյանի և մյուսների խուց մուտք գործելու հանգամանքից, ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը խցի սեղանի վրա է գցել մի փաթեթ և միաժամանակ սեղանի վրայից ինչ-որ իր վերցրել և կուլ է տվել։ Մանուկ Մանուկյանի կողմից սեղանի վրա գցված փաթեթում` «Նոյ» տեսակի ծխախոտի տուփի թղթի մեջ փաթեթավորված, հայտնաբերվել է սև գույնի յուրահատուկ սուր հոտով զանգված, իսկ Մանուկ Մանուկյանի և կալանավոր Սամվել Հախվերդյանի մոտ` օգտագործված և դատարկ 3մլ տարողությամբ ներարկիչներ` մխոցի և ասեղի միջնամասում կարմիր գույնի հետքերով։ Խցի սննդի պահարանում հայտնաբերվել են էմալապատ թաս, մուգ շագանակագույն նյութով ներծծված բամբակե 2 խծուծներ, ինչպես նաև` բջջային հեռախոսներ։ Դատավարական կարգի պահպանմամբ նշվածը զննվել, փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել են։ Գ.Թ. 5-8 Դեպքից հետո ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը ենթարկվել է բուժզննության, նրա մոտ արձանագրվել է էյֆորիկ վիճակի զարգացում, գրգռվածություն, իրավիճակին ոչ ադեկվատ /համարժեք/ պահվածք, որը կարող էր առաջանալ թմրամիջոց օգտագործած լինելու հետևանքով, ինչը Մանուկ Մանուկյանը չի ժխտել։ Գ.Թ. 11 18.09.2009թ. ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանից և թիվ 05 խցի մյուս կալանավորներից վերցված մեզի փորձանմուշներն ուղարկվել են տոքսիկոքիմիական փորձաքննության, 25.09.2009թ. եզրակացության համաձայն` Մանուկ Մանուկյանի և խցի կալանավոր Սամվել Հախվերդյանի մեզի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցների հետքեր։ Գ.Թ. 74-75 Դատաքիմիական փորձաքննության 12.10.2009թ. 33440905 եզրակացության համաձայն` 17.09.2009թ. թիվ 05 խցի սեղանի վրա Մանուկ Մանուկյանի գցած փաթեթում հայտնաբերվածը հանդիսանում է 0,88 գրամ մաքուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված «հաշիշ» տեսակի թմրամիջոց, որը համարվում է զգալի չափ։ Իսկ խցի սննդի պահարանից հայտնաբերված յուրահատուկ սուր հոտով մուգ շագանակագույն նյութը, որով ներծծված են բամբակե խծուծները, հանդիսանում է 0,235 գրամ «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ Գ.Թ. 76-79, 80-81 ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ 5-րդ խցից 17.09.2009թ. հայտնաբերված և առգրավված թմրամիջոցները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։ Գ.Թ. 90 Մանուկ Մանուկյանի և Սամվել Հախվերդյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված օգտագործված 3մլ տարողության ներարկիչներն ուղարկվել են դատակենսաբանական փորձաքննության։ Փորձագետի 15.10.2009թ. թիվ 557 եզրակացության համաձայն` նշված ներարկիչների մեջ հայտնաբերվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, 0 խմբի, որը կարող էր առաջանալ ինչպես Մանուկ Մանուկյանից, այնպես էլ` Սամվել Հախվերդյանից, որոնց արյունները 0 խմբի են պատկանում։ Գ.Թ. 101-103 Վկաներ, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկության աշխատակիցներ Կարապետ Պետրոսյանը, Մակիչ Ղազարյանը և Արսեն Ավագյանը ցուցմունք են տվել այն մասին, որ 17.09.2009թ. ժամը 19.20-ին «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 05 խցում անակնկալ խուզարկություն են իրականացրել։ Այն պահին, երբ իրենք մուտք են գործել խուց, կալանավոր Մանուկ Մանուկյանը, հանկարծակի գալով իրենց անակնկալ խուց մուտք գործելու հանգամանքից, իր ձեռքին ունեցած փաթեթը գցել է խցի սեղանի վրա, միաժամանակ սեղանի վրայից շտապ ինչ-որ իր վերցրել և կուլ է տվել։ Իրենք սեղանի վրայից շտապ վերցրել են Մանուկ Մանուկյանի գցած փաթեթը, այն եղել է «Նոյ» տեսակի ծխախոտի տուփի թղթի մեջ պարունակվող սև գույնի յուրահատուկ հոտով զանգված։ Իսկ կալանավորներ Մանուկ Մանուկյանի և Սամվել Հախվերդյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են մեկական 0,3մլ տարողության դատարկ օգտագործված ներարկիչներ` ասեղի և մխոցի հատվածում կարմիր գույնի հետքերով։ Հայտնաբերվել են նաև բջջային հեռախոսներ, սննդի պահարանից` էմալապատ թաս, յուրահատուկ սուր հոտով նյութով ներծծված բամբակե խծուծներ։ Հրավիրել են հետաքննիչին, հայտնաբերվածը զննվել, փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ Գ.Թ. 104-106, 98-99, 109-110 և դատաքննության արձանագրություն Որոշումներ են կայացվել Սամվել Հախվերդյանի մասը կարճելու, ինչպես նաև` անհայտ անձի կողմից թմրամիջոցն իրացնելու փաստով քրեական գործ հարուցելու և վարույթն անջատելու մասին։ Գ. Թ. 187-188, 207-208 Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները հետևյալն են. Վկա Կարապետ Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 18.12.2009թ. ժամը 17.30-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի քննչական սենյակում Էրեբունու քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հարություն Ավագյանն իրեն և Մանուկ Մանուկյանին առերեսել է, ինքը գրել է իր ցուցմունքը` 17.09.2009թ. թիվ 05 խցում խուզարկություն կատարելու և թմրամիջոց հայտնաբերելու մասին։ Ինքը պնդել է որպես վկա նախաքննությանը տված իր ցուցմունքը։ Իր առերես ցուցմունքի կապակցությամբ անձամբ ցուցմունք գրելու պատրվակով վերցնելով առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը քննչական սենյակից դուրս է վազել միջանցք, պատռել և ձեռքին ունեցած կրակայրիչի միջոցով վառելով առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ոչնչացրել է այն։ Գ.Թ. 206, դատաքննության արձանագրություն Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունը ոչնչացնելու մասին ավագ քննիչ Հ.Ավագյանն ու վկա Կ.Պետրոսյանը կազմել են արձանագրություն։ Գ.Թ. 156 Այդ մասին ավագ քննիչ Հ.Ավագյանը զեկուցագրեր է հասցեագրել Էրեբունու քննչական բաժնի պետին և ՀՀ գլխավոր դատախազությանը։ Գ.Թ. 155, 158 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։ Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտելով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ Մանուկ Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի և 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ, պետք է արդարացվի և նրա նկատմամբ կայացվի արդարացման դատավճիռ։ Դատարանի նշված եզրահանգումը հիմնված է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների վերլուծության և գնահատման, գործի մյուս ապացույցների հետ համադրման վրա։ Այսպես. նախաքննությամբ և դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ Էրեբունու քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ. Ավագյանը 15.12.2009թ. ժամը 14.15-ին «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում առերեսել է ՔԿՀ աշխատակից վկա Մակիչ Ղազարյանին և ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին։ Վկա Մ. Ղազարյանի առերես ցուցմունքի շարադրման ընթացքում ամբաստանյալ Մ. Մանուկյանը քննչական սեղանի վրայից վերցրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և պատառոտելով` կուլ է տվել։ Դրանից բացի 18.12.2009թ. ժամը 17.25-ին «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում առերեսվել են ՔԿՀ աշխատակից, վկա Կարապետ Պետրոսյանը և ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը։ Վկա Կարապետ Պետրոսյանի կողմից առերես ցուցմունքն արձանագրելուց հետո ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանն իր ցուցմունքն անձամբ գրելու պատրվակով վերցրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և պատռելով` կրակայրիչով այրել և ոչնչացրել է այն։ Նախաքննական մարմինը Մանուկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի ծավալում ընդգրկել է միայն երկրորդ դրվագի դեպքը` արձանագրության ոչնչացումը պատռելու և այրելու փաստով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանցակազմն առկա է, երբ պաշտոնական փաստաթղթերը ոչնչացվում են շահադիտական կամ այլ անձնական շահագրգռվածությունից ելնելով։ Առերեսումը քննչական գործողություն է, որի վերաբերյալ կազմվում է դատավարական փաստաթուղթ` արձանագրություն, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի պահանջները։ Նշված փաստաթուղթն ավարտված, ամբողջական և հետևաբար` պաշտոնական տեսք է ստանում նախօրոք հարցաքննված երկու անձանց ցուցմունքներում առկա էական հակասությունների շուրջ առերեսվողներին հարցաքննելուց, արձանագրությունը առերեսվողների և վերջում` քննիչի կողմից ստորագրվելուց և վավերացվելուց հետո։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածով նախատեսված վերը նշված պահանջների ամբողջության բացակայության պայմաններում փաստաթուղթը դեռևս պաշտոնական համարվել չի կարող։ Կոնկրետ դեպքով քննչական գործողությունը չի ավարտվել, արձանագրությունը ունեցել է կիսատ կազմված և չավարտված տեսք, պաշտոնատար անձի` քննիչի կողմից չվավերացված և ավարտուն տեսք չստացած քննչական գործողության թերի արձանագրությունը որպես այդպիսին դեռևս պաշտոնական փաստաթուղթ չի կարող համարվել, հետևաբար կոնկրետ դեպքով բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հանցակազմը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակը և չափը, լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնվում այն, որ ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի խնամքին են գտնվում 14 տարին չլրացած երեք երեխաներ` ծնված 2000, 2001 և 2003 թվականներին, որ ամբաստանյալը տարել է ծանր վիրահատություն` աջ թոքի, լյարդի և ստոծանու վնասումով, տառապում է «Քրոնիկական C հեպատիտ, քրոնիկական պիելոնեֆրիտ, նևրասթենիա» հիվանդություններով։ Որպես պատախսխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կողմից հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված` պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ պետք է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի ազատազրկման ձևով։ Պատիժ նշանակելիս դատարանն ի նկատի է առնում նաև այն, որ սույն արարքը կատարվել է 17.09.2009թ., այն է` մինչև Մանուկ Մանուկյանի նկատմամբ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճիռը կայացնելը։ Հետևաբար` պատիժ նշանակելիս հանցանքների համակցությամբ, դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ և 4-րդ մասերով։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,88 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և ներարկիչն` ասեղներով, ենթակա են ոչնչացման դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատարանը գտնում է, որ հօգուտ պետության պետք է բռնագանձել 05 խցի խուզարկությամբ ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի մոտ հայտնաբերված ՔԿՀ-ում պահելու համար չթույլատրված իրը` «Դոռադո» մակնիշի բջջային հեռախոսը։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-358, 360, 365, 366, 368-372-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Հռչակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին արդարացնել։ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով կիրառել քրեական պատիժ` նշանակելով ազատազրկում 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ և 4-րդ մասերի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ մասնակիորեն գումարելու միջոցով նշանակված պատժից 1/մեկ/ տարի ազատազրկումը գումարել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված 8/ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 9/ինը/ տարի ժամկետով` վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով 01.12.2009թ. դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատժի սկիզբը հաշվելով 02.06.2009թ.։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,88 գրամ քաշով «Հաշիշ» տեսակի թմրամիջոցը, մեկանգամյա օգտագործման ներարկիչը, երկու հատ ներարկիչի ասեղները ոչնչացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ «Դոռադո» բջջային հեռախոսը բռնագրավել հօգուտ պետության։ Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 22-06-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-07-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 223 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 109 թերթից։ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 27-07-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 223 7 110 |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի վիճ. քարտը |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-8079/10 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 28-07-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
| Ամսաթիվ | 28-09-2010 |
|---|
Մակագրել
| Երբ | 28-09-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 29-09-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 29-09-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 29-09-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-10-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մանուկ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-10-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-11-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-02-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-03-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-05-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-06-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-07-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 08-07-2011 |
|---|
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 08-07-2011 |
|---|---|
| Հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Թիվ. ԵԷԴ/0040/01/10/ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն Ու Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈւՆԻ ԵՎ ՆՈւԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈւՐ ԻՐԱՎԱՍՈւԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Քարտուղարությամբ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ Մասնակցությամբ Մեղադրող Ա.ՄՈւՐԱԴՅԱՆԻ Պաշտպան Կ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ 2011թվականի հուլիսի 8–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի, ծնված 22.05.1981թ. Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք երեխա, նախկինում հինգ անգամ դատապարտված` 1. 29.09.2004թ. ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, 2. 17.04.2007թ. Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարչանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով, 3. 02.06.2009թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով, 4. 01.12.2009թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266 հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 3-րդ և 6-րդ մասերի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 8 տարի ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով, 5. 22.06.2010թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 9 տարի ժամկետով, պատիժ է կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատել, բնակվել է Արմավիրի մարզ, ք.Էջմիածին Արամ Մանուկյան փողոցի թիվ. 122 տանը, ներկայումս գտնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն գործով նախաքննական մարմնի կողմից խափանման միջոց չի ընտրվել, արգելանքի տակ է 2009թվականի հունիսի 2-ից: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2–րդ մասով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2007թվականի ապրիլի 17–ի Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով: Պատիժ է կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Պատիժը կրելու ընթացքում, կրկին անգամ խոշոր չափերի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թվականի հունիսի 2-ի դատավճռով Մ.Մանուկյանը դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն վերջնական պատիժ սահմանվել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: Դատապարտվելուց հետո ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը պատիժը շարունակել է կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Պատիժը կրելու ընթացքում ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը կրկին ցանկացել է ապօրինի ձեռք բերել 6 մլլ. ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ և առանձնապես խոշոր չափերի ացետիլացված ՙափիոն՚ տեսակի թմրամիջոց, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չի հասցրել, որի համար Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թվականի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով և տուգանքի 100.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 8 տարի ժամկետով, որից հետո դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը կրկին շարունակել է պատիժը կրել ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Հետագա պատիժը կրելու ընթացքում, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը գործով չպարզված անձից, առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտագործման համար կրկին անգամ ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով հաշիշ տեսակի թմրամիջոց, որը 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցների կողմից թիվ. 5 խցում կատարված խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել է դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի ձեռքում, որի ընթացքում վերջինս փաթեթը գցել է խցի սեղանին: Թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի նախաքննության ընթացքում` 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում քննիչի կողմից առերես հարցաքննություն է իրականացվել դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի և վկա Կարապետ Պետրոսյանի միջև, որի ընթացքում դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և քննչական սենյակից դուրս գալով միջանցք, այն այրելու միջոցով ոչնչացրել: Կատարած արարքների համար Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով: Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանին հայտնել է, որ զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով հաշիշ տեսակի թմրամիջոցն իրեն չի պատկանել, այն ինքը ձեռք չի բերել և չի պահել: Ինչ վերաբերվում է առերես հարցաքննության արձանագրությանը, ապա այն իրոք այրելու միջոցով ոչնչացրել է որովհետև առերես հարցաքննությունն օբյեկտիվ չի ընթացել և նման եղանակով ինքն իր բողոքն է արտահայտել: Բացի այդ, առերես հարցաքննության արձանագրությունը ինքը չի համարում որպես պաշտոնական փաստաթուղթ, քանի որ նախկինում էլ` 15.12.2009թ. ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, վկա Մակիչ Ղազարյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությունն ինքը պատռել և կուլ է տվել, սակայն դրա համար իրեն որևէ մեղադրանք առաջադրված չի եղել: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 22.06.2010թվականի դատավճռով, ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել ազատազրկման 9 տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով հռչակվել է ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի անմեղությունը և կայացվել արդարացման դատավճիռ: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 04.08.2010թ. թիվ. ԵԷԴ/0040/01/10/ որոշմամբ, Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասին դատավճիռը բեկանվել և գործը վերադարձվել է նույն դատարան` նոր քննության: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կ.Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում իրոք հափշտակել, պատռել և այրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, քանի որ վկայի ցուցմունքը արձանագրվել է քննիչի կողմից, որը ճիշտ գրառումներ չի կատարել: Մինչ առերես հարցաքննություն սկսելը քննիչ Հ.Ավագյանը ցուցումներ է տվել վկային, թե ինչ բովանդակությամբ ցուցմունք պետք է տրվի, որից հետո սկսել է բլանկում գրառել իրենց կենսագրական տվյալները և հենց այդ ժամանակ էլ, ելնելով այն հանգամանքից, որ քննիչի կողմից ապօրինի գործողություն է կատարվում և գտնվելով հոգեպես նյարդային վիճակում, ինքն իրոք հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել այն և դուրս գալով քննչական սենյակից, միջանցքում կրակայրիչով այրել: Առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկում գրառված են եղել միայն իր և վկայի կենսագրական տվյալները և շահագրգռվածություն չունենալու դեպքում քննիչը կարող էր կրկին վերականգնել նշված փաստաթուղթը, այսինքն նոր արձանագրություն կազմեր: Ներկայումս զղջում է կատարածի համար, սակայն գտնում է, որ իր արարքում հանցակազմ չկա, քանի որ առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկն ինքը չի համարում որպես պաշտոնական փաստաթուղթ (դատական նիստի արձանագրություն): Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները. Վկա Կարապետ Ֆերդուզի Պետրոսյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, արգելված իրեր հայտնաբերելու նպատակով գործընկերների հետ միասին խուզարկություն են կատարել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 5 խցում: Խուց մտնելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր, այն կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոս, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագանակագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում քննիչի կողմից իր և Մ.Մանուկյանի միջև առերես հարցաքննություն կատարելու ժամանակ, երբ ինքը վերջինիս առերես պնդել է դեպքի հանգամանքները, Մ.Մանուկյանը սեղանի վրայից վերցրել է առերես հարցաքնության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է: Առերես հարցաքննության ընթացքում ինքն անձամբ որևէ ցուցմունք չի գրել, քանի որ ձեռքը վնասված է եղել և ցուցմունքը գրի է առնվել քննիչի կողմից: Իր և քննիչի միջև իրոք խոսակցություն եղել է նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքների բովանդակության մասին, քանի որ քննիչը մի բան է ասել, իսկ ինքը` այլ բան: Այդ ժամանակ ինքը զայրացել և քննիչին նախատել է. ՙԻնչ էս ուզում, գրեմ պրծնեմ՚, սակայն արձանագրության տակ ստորագրել է, թե ոչ, չի հիշում: Հենց այդ ժամանակ էլ Մ.Մանուկյանը վերցրել է արձանագրությունը, պատռել և դուրս գալով միջանցք այրել այն: Դրանից հետո կազմվել է փաստաթղթի ոչնչացման մասին արձանագրություն և ինքը նույնպես ստորագրել է դրա տակ (դատական նիստի արձանագրություն): Վկա Մակիչ Սաշայի Ղազարյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, գործընկերների հետ միասին, խուզարկություն կատարելու նպատակով մտել են քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 5 խուց: Խուց մուտք գործելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր` կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոս: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագականագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: Այնուհետև, հայտնաբերված թմրամիջոցի փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործով իրականացված նախաքննության ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում իր և դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի միջև կատարվել է առերես հարցաքննություն, որի ժամանակ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել և կերել է այն, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն (դատական նիստի արձանագրություն): Վկա Հարություն Նորիկի Ավագյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես ՀԿԳ ավագ քննիչ: Ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ճանաչում է սույն քրեական գործի շրջանակներից, քանի որ սույն քրեական գործի նախաքննությունը սկզբնական փուլում իրականացվել է իր կողմից, սակայն հետագայում այն փոխանցվել է այլ քննիչի: 2009թվականի սեպտեմբերի 17-ին ժամը 1920-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները խուզարկություն կատարելու նպատակով մուտք են գործել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ. 5 խուց, որտեղ պատիժ է կրել դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը: Աշխատակիցների կողմից խուց մտնելու պահին Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է սեղանին և սեղանի վրայից ինչ-որ բան վերցնելով` կուլ է տվել: Աշխատակիցները զննելով սեղանին նետած փաթեթը հայտնաբերել են սուր հոտով, մուգ շագանակագույն երկու գնդիկներ և բամբակյա խծուծներ, որոնց վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Նյութերը քննչական ենթակայության կարգով ուղարկվել է Էրեբունու քննչական բաժին և ընթացքը հանձնարարվել իրեն: Նյութերի ուսումնասիրությամբ իր կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին: Գործի նախաքննության ընթացքում տեղ գտած հակասությունների պատճառով անհրաժեշտություն է առաջացել առերես հարցաքննելու քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Մակիչ Ղազարյանին և կալանավոր Մանուկ Մանուկյանին, որի ընթացքում Մ.Մանուկյանը պատռել և կերել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը: Դրանից հետո, 2009թվականի դեկտեմբերի 18-ին, առերես հարցաքննություն է իրականացրել Մ.Մանուկյանի և քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի միջև, որի ժամանակ Կ.Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել և ստորագրել արձանագրությունում: Մտավախություն ունենալով, որ Մ.Մանուկյանը կարող է կրկին անգամ ոչնչացնել առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ինքը հրապարակել է հարցը, այն գրառել, որից հետո Մ.Մանուկյանը խնդրել է անձամբ կարդալ և իր ձեռքով գրել պատասխանը: Ինքը մոտեցրել է արձանագրության բլանկը, սակայն մտավախության պատճառով երկու ձեռքով պահել է այն, որպեսզի նա չկրկնի նախկինում կատարածը, սակայն Մ.Մանուկյանը ակնթարթորեն քաշել է բլանկը և գրպանից հանելով կրակայրիչը, դուրս գալով քննչական սենյակից և վազելով ելքի ուղղությամբ, այն ամբողջությամբ այրել է: Կատարվածի կապակցությամբ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն և զեկուցագիր ներկայացրել վերադասին, որի կապակցությամբ նշված գործի հետագա քննությունը հանձնարարվել է մեկ այլ քննիչի (դատական նիստի արձանագրություն): Դատարանի իրավական վերլուծությունը. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի գործողություններին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ գնահատական, հանցակազմի բացակայության պայմաններում այն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366 հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով վերջինս պետք է արդարացվի և նրա նկատմամբ կայացվի արդարացման դատավճիռ: Դատարանի նշված եզրահանգումը հիմնված է դատաքննությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների վերլուծության և գնահատման, գործի մյուս ապացույցների հետ համադրման վրա: Այսպես. Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ 2009թվ. դեկտեմբերի 18-ին ժամը 1725-ին, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննություն է իրականացվել գործով վկա, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի և ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի միջև: Քննիչի կողմից արձանագրվել է վկա Կ.Պետրոսյանի առերես ցուցմունքը, որը վերջինիս կողմից դեռևս ստորագրված չի եղել, քանի որ համաձայն վկա Կ.Պետրոսյանի դատաքննական ցուցմունքի, ձեռքը վիրակապված է եղել և առերես հարցաքննության արձանագրությունում ստորագրելու պահը ինքը չի հիշում /տես դատական նիստի արձանագրություն/: Այնուհետև քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունում գրանցվել է ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ուղղված հարցը: Առերես հարցաքննվողի ցուցմունքը անձամբ կարդալու և իր ցուցմունքը անձամբ գրելու պատրվակով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության անավարտ արձանագրությունը, այն պատռել և կրակայրիչով այրելու միջոցով` ոչնչացրել է: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում ՙՊաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով՚: Դատաքննությամբ հիմնավորվել է այն փաստական հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից, այրելու միջոցով ոչնչացվել է 18.12.2009թվ. առերես հարցաքննության արձանագրությունը, որը չի հերքել նաև ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը: Վերջինիս և նրա շահերի պաշտպան Կ.Աղաջանյանի կողմից վիճարկվել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը պաշտոնական փաստաթուղթ համարվելու և այդ հիմքով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի գործողություններում հանցակազմի առկայության հանգամանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածը տեղակայված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 30-րդ գլխում` ՙԿառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններ՚: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների տեսակային օբյեկտ են հանդիսանում պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված այն հասարակական հարաբերությունները, որոնք ծավալվում են իշխանության մարմինների և քաղաքացիների միջև: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունները կառավարման սուբյեկտ չհանդիսացող քաղաքացիների կողմից պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների դեմ կատարվող հանցագործություններն են: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը, որպես հանցակազմի որակյալ հատկանիշ համարում է պաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով: Այս հանցագործության անմիջական օբյեկտը` պաշտոնական փաստաթղթերի շրջանառության օրենքով սահմանված կարգի ապահովմանն և դրանց անհատականացման միջոցների օգտագործմանն միտված հասարակական հարաբերություններ են, հանցագործության առարկան` պաշտոնական փաստաթուղթը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները: Պաշտոնական փաստաթղթի հասկացությունը ներառված չէ քրեական դատավարության օրենսդրությունում, սակայն դատական պրակտիկայում և իրավաբանական գրականության մեջ պաշտոնական փաստաթուղթ է համարվում այն փաստաթուղթը, որին պետությունը օրենքով սահմանված կարգով կամ իրավական այլ նորմի ուժով շնորհում է իրավական նշանակություն և այն իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստեր է հավաստում: Հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ է հանցագործության առարկան: Խոսքը գնում է միայն այնպիսի պաշտոնական փաստաթղթերի մասին, որոնք իրավունք են վերապահում /կենսաթոշակի վկայական, աշխատանքի վետերանի վկայական, օրենքով չարգելված տարբեր բնույթի գործունեություն իրականացնելու համար նախատեսված լիցենզիայի իրավունք, իրավաբանական անձի կանոնադրություն և այլն/ կամ ազատում են պարտավորություններից /ժամանակավոր անաշխատունակության թերթիկ, զինվորական պարտականություններից ազատվելու մասին վկայագիր և այլն/, որոնք կամ անմիջականորեն նշված են տվյալ փաստաթղթում կամ բխում են դրա իմաստից: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216 հոդվածը սահմանում է առերեսման հասկացությունը, որն ըստ էության քննչական գործողություն է, որի վերաբերյալ կազմվում է դատավարական փաստաթուղթ` արձանագրություն: Սակայն առերես հարցաքննության արձանագրությունը կողմերից որևէ մեկին իրավունքներ չի վերապահում կամ չի ազատում պարտավորություններից, որի հիմքով էլ դատարանն այն չի կարող դիտել որպես պաշտոնական փաստաթուղթ: Դատարանը համակարծիք չէ մեղադրող Ա.Մուրադյանի այն պնդմանը, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունը ոչնչացնելու հետևանքով քննիչը զրկված է եղել նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատության ենթարկելու, քրեական գործով այն որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից: Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55 հոդվածի համաձայն, քննիչը ամենալայն դատավարական իրավունքներով օժտված այն պետական պաշտոնատար անձն է, որն օրենքով իրեն վերապահված դատավարական լիազորությունների շրջանակներում կարող էր կամ կրկին իրականացնել առերես հարցաքննություն` միջոցներ ձեռնարկելով առերես հարցաքննության ընթացակարգը և փաստաթղթերի պահպանումն ապահովելու ուղղությամբ, կամ քննչական գործողության կատարման մեկ այլ ճանապարհով /լուսանկարահանում, ձայնագրառում, տեսագրում և այլն/ հասնել ցանկալի արդյունքի: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357–360, 366, 369–373 հոդվածներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հռչակել Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին արդարացնել: Նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց չընտրելու կապակցությամբ, խափանման միջոցի հարցը համարել լուծված: Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա. |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 08-07-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 16-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր 283 թերթ, 2-րդ հատոր 181 թերթ, 3-րդ հատոր 163 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 17-08-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր 283 թերթ, 2-րդ հատոր 181 թերթ, 3-րդ հատոր 163 թերթ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-9329/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 19-08-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 17-01-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 19-01-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-223, 2-181 և 3-223 թերթերից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 27-01-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր 223 թերթ, 2-րդ հատոր 181, 3-րդ հատոր 223թերթ |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0040/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-07-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 21-07-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Մանուկ Մանուկյան Բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի /ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով- 1 տարի 6 ամիս ազ, վերջնական- 9 տարի ազ./ վերաբերյալ 22.06.2010թ. դատավճիռը և նրա նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 324 հոդվածի 2-րդ մասով կայացնել մեղադրական դատավճիռ: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 27-07-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 28-07-2010 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | ամբաստանյալի վիճ. քարտը |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 28-07-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-08-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 28-07-2010 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է, ստորոդաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է և բեկանված մասով ուղարկվել է ստորադաս դատարան նոր քննության
| Ամսաթիվ | 04-08-2010 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Մանուկ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր.դատ. օր.հոդված | |
| Քր. օր.հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԷԴ/0040/01/10 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 04 օգոստոսի 2010թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում ՀՀ Գլխավոր դատախազության պատիժների և հարկադրանքի այլ միջոցների կիրառման օրինականության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող վարչության դատախազ Ա.Մանուկյանի և ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Անուշ Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը 2009թ. սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19:20-ին, ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի ԱԱ բաժնի աշխատակիցները խուզարկություն կատարելու նպատակով, թիվ 5 խուց մուտք գործելու պահին, կալանավոր Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է սեղանին, որի մեջ գտնվել է զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված “հաշիշ’ տեսակի թմրամիջոց, իսկ կատարված խուզարկությամբ խցի սննդի համար նախատեսված բաց պահարանում դրված սպիտակ էմալապատ թասի միջից հայտնաբերված բամբակյա խծուծները ներծծված են եղել խոշոր չափի` 0,235 գրամ “ացետիլացված ափիոն” տեսակի թմրամիջոցով: Դեպքի առթիվ 14.10.2009թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերի և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 12135909 քրեական գործը: 15.12.2009թ. ժամը 14.15-ին “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկում քննիչի կողմից Մանուկ Մանուկյանի և ՔԿ հիմնարկի աշխատակից, վկա Մակիչ Ղազարյանի միջև առերես հարցաքննության ընթացքում այն բանից հետո, երբ վկա Մակիչ Ղազարյանը Մանուկ Մանուկյանին առերես ցուցմունք է տվել 17.09.2009թ. ժամը 19:20-ի թիվ 05 խցում անակնկալ ստուգմամբ թմրամիջոց հայտնաբերելու վերաբերյալ, Մանուկ Մանուկյանը խլել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, այն պատառոտել և կուլ է տվել: 2009թ. դոկտեմբերի 18-ին, ժամը 17:25-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” հիմնարկի քննչական սենյակում գործով վկա` Կարապետ Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում Մ.մանուկյանը հափշտակել է առերես հանցաքննության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք այն այրելոի միջոցով ոչնչացրել: Վարույթն իրականացնող մարմնի 05.02.2010թ. որոշմամբ Մանուկ Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի կիրառվել: 23.02.2010թ. որոշմամբ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 02.04.2010թ. թիվ 12135909 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/: Դատարանի 2010 թվականի հունիսի 22-ի դատավճռով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է: Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ և 4-րդ մասերի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ մասնակիորեն գումարելու միջոցով նշանակված պատժից 1/մեկ/ տարի ազատազրկումը գումարվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով Մանուկ Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված 8/ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը և վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 9/ինը/ տարի ժամկետով` վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով 01.12.2009թ. դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 02.06.2009թ-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Վճռվել է նաև գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.88 գրամ քաշով “Հաշիշ” տեսակի թմրամիջոցը, մեկանգամյա օգտագործման ներարկիչը, երկու հատ ներարկիչի ասեղները ոչնչացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու հետո: “Դոռադո” բջջային հեռախոսը բռնագրավել հօգուտ պետության: Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 22.07.2010թ. ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Ա.Հովհաննիսյանը բերել է վերաքննիչ բողոք: 26.07.2010թ. ՀՀ Գլխավոր դատախազության պատիժների և հարկադրանքի այլ միջոցների կիրառման օրինականության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող վարչության դատախազ Ա.Մուրադյանը նույնպես բերել է վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ դատարանի 28.07.2010թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ 2.Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ, պատիժը կրել է թիվ 5 խցում: 2009թ. սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19:20-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի ԱԱ բաժնի աշխատակիցները խուզարկություն կատարելու նպատակով մտել են թիվ 5 խուց: Աշխատակիցների մուտք գործելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, որի մեջ եղել է զգալի չափի 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված “հաշիշ” տեսակի թմրամիջոց: Այսպես, Մանուկ Մանուկյանը “ափիոն” տեսակի թմրամիջոց իրացնելու և ապօրինի “ափիոն” տեսակի թմրամիջոց պատրաստելու համար 2007թ. ապրիլի 17-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամանակով և տուգանքով 100.000 ՀՀ դրամի չափով: “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը կրկին անգամ խոշոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.06.2009թ. դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամանակով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 4 տարի ժամանակով: Այնուհետև, “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը 6մլ. ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ և առանձնապես խոշոր չափի` ացետիլացված “ափիոն” տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձ կատարելու համար Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով դատապարտվել է 4 տարի ազատազրկման և տուգանքով 100.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 8 տարի ժամանակով: Այնուհետև “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը քրեական գործով չպարզված անհայտ անձից, առանց իրացնելու նպատակի` կրկին անգամ ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր չափով “հաշիշ” տեսակի թմրամիջոց, որը “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցների կողմից խուզարկություն կատարելու նպատակով թիվ 5 խուց մտնելու պահին գցել է խցի սեղանին: Բացի այդ, Մ.Մանուկյանը 2009թ. դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17:25-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի քննչական սենյակում իր և գործով վկա` Կարապետ Պետրոսյանի առերես հարցաքննության ընթացքում հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է: Նախաքննության ընթացքում Մանուկ Մանուկյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով իր իրավունքից ցուցմունք չի տվել: Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջւադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 0,88 գրամ մաքուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված զգալի չափի “հաշիշ” տեսակի թմրամիջոցն իրեն չի պատկանում, այն ինքը ձեռք չի բերել և չի պահել, իսկ առերես հարցաքննության արձանագրությունն ինքը չի համարում որպես պաշտոնական փաստաթուղթ, այն ոչնչացրել է, քանի որ առերես հարցաքննությունը օբյեկտիվ չի ընթացել և դրանով իր բողոքն է արտահայտել։ Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը հայտնել է նաև, որ եթե առերես հարցաքննության արձանագրությունը պաշտոնական փաստաթուղթ է, ապա ինչու նախաքննական մարմինն իրեն մեղադրանք չի առաջադրել 15.12.2009թ. “Նուբարաշեն” ՔԿՀ քննչական սենյակում ՔԿ աշխատակից վկա Մակիչ Ղազարյանի հետ առերես հարցաքննության արձանագրությունն իր կողմից պատռելու և կուլ տալու համար։ Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել նաև այն մասին, որ թիվ 05 խցում 2009թ. սեպտեմբերի 17-ին ժամը 19:20-ին կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,88 գրամ քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված “հաշիշ” տեսակի թմրամիջոցը պատկանել է դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանին, որը թիվ 05 խցից տեղափոխվելիս նշված թմրամիջոցը թաքցրել է խցի սեղանի բացվածքում։ Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը դատապարտյալ Ջ.Գյուլամիրյանի կողմից թմրամիջոց թաքցնելու վերաբերյալ որևէ ցուցմունք չի տվել: Դատաքննության ընթացքում դատապարտյալ Ջ.Գյուլամիրյանի նշված հայտարարությունը կատարելուց հետո ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրող դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանը 07.05.2010թ. դիմումներ է հասցեագրել դատարանին և ՀՀ գլխավոր դատախազին այն մասին, որ “Նոյ” ծխախոտի տուփով փաթեթավորված հաշիշը պատկանել է իրեն, ինքը խոստովանում է իր կատարած հանցանքը: Դատարանը ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի ցուցմունքը և դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանի դիմումը գնահատոել է որպես մտացածին փաստարկ` նպատակաուղղված օգնելու մանկահասակ երեխաների հայր ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին, որը դատապարտված է երկարաժամկետ 8 տարի ժամկետով ազատազրկման, նպաստելու, որպեսզի ամբաստանյալը ազատվի սույն գործով առաջադրված մեղադրանքի համար քրեական պատիժ կրելուց։ Դատարանը հիմնավորված է համարել այն, որ նշված տակտիկական քայլը դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանի նկատմամբ Մանուկ Մանուկյանի հոգեբանական ներգործության արդյունք է, նկատի ունենալով հետևյալը. “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի կողմից դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանը բնութագրվում է որպես հեշտությամբ ուրիշների ազդեցության տակ ընկնող, իսկ Մանուկ Մանուկյանը` որպես “Լիդեր”, որի ազդեցությամբ մյուս դատապարտյալները, այդ թվում` Ջանիկ Գյուլամիրյանը, դրսևորում են բացասական վարք։ Մանուկ Մանուկյանը բնութագրվում է որպես բացասական վարք դրսևորող, ուղղման ճանապարհին չկանգնած, փոփոխական բնավորությամբ, ծածկամիտ և ստախոս անձնավորություն։ Ջանիկ Գյուլամիրյանը և Մանուկ Մանուկյանը նախկինում 3 ամիս 5 օր տևողությամբ, ինչպես նաև` 2010թ. ապրիլի 13-ից սկսած պատիժ են կրել միևնույն խցում։ Ջանիկ Գյուլամիրյանը նշված դիմումը գրել է Մանուկ Մանուկյանի հետ թիվ 04 խցում պատիժը կրելու ընթացքում։ Թիվ 05 խցում, որտեղից 17.09.2009թ. խուզարկությամբ հայտնաբերվել է թմրամիջոցը, Ջանիկ Գյուլամիրյանը պատիժը կրել է Մանուկ Մանուկյանի հետ միասին, 12.06.09թ.-ից մինչև 07.09.09թ., այնուհետև տեղափոխվել է մեկ այլ` 04 խուց։ Նրա տեղափոխությունից 10 օր անց միայն` 17.09.09թ. է թիվ 05 խցի անակնկալ խուզարկությամբ հայտնաբերվել Մանուկ Մանուկյանի մոտ նշված թմրամիջոցը։ Հատկանշական է նաև այն, որ դեպքից 1 օր առաջ` 16.09.2009թ. թիվ 05 խցում խուզարկություն է կատարվել, որի ժամանակ թմրամիջոց չի հայտնաբերվել։ Դատաքննությամբ դատարանը քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների վերլուծության և գնահատության արդյունքում հիմնավորված է համարել ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը և վերջինիս նկատմամբ այդ մասով կայացրել է մեղադրական դատավճիռ: Դատարանը միևնույն ժամանակ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով կայացրել է արդարացման դատավճիռ: 3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: 1. Ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Ա.Հովհաննիսյանը բերված վերաքննիչ բողոքով գտնում է, որ Մ.Մանուկյանի նկատմամբ անհիմն մեղադրանք է առաջադրվել, դատաքննությունը կատարվել է թերի, դատավարական և նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներով: Խախտվել է արդար դատաքննության սկզբունքը: Բողոք բերած անձը նշել է, որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել, որ 0,88 գրամ մաքուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված զգալի չափի “հաշիշ” տեսակի թմրամիջոցն իրեն չի պատկանում, այն ինքը ձեռք է չի բերել և չի պահել, այլ խուզարկությամբ հայտնաբերված “հաշիշ” տեսակի թմրամիջոցը պատկանել է դատապարտյալ Ջանիկ Գյուլամիրյանին, որը թիվ 05 խցից տեղափոխվելիս նշված թմրամիջոցը թաքցրել է խցի սեղանի բացվածքում: Պաշտպանական կողմը միջնորդություն է ներկայացրել, որպեսզի դատարան հրավիրել և որպես վկա հարցաքննել Ջանիկ Գյուլամիրյանին: Ջանիկ Գյուլամիրյանը դիմումներ էր հասցեագրել դատարանին և ՀՀ Գլխավոր դատախազին այն մասին, որ “Նոյ” ծխախոտի տուփով փաթեթավորված հաշիշը պատկանել է իրեն և խոստովանել էր այդ մասին: Դատարանը` պաշտպանական կողմի միջնորդությունը Ջ.Գյուլամիրյանին դատարան հրավիրելու և որպես վկա հարցաքննելու վերաբերյալ մերժել է, պատճառաբանելով, որ Մ.Մանուկյանի և Ջ.Գյուլամիրյանի ցուցմունքները մտացածին են և Գյուլամիրյանը գթասրտությունից ելնելով է նման դիմում ներկայացրել: Բացի այդ, դատարանը բազմակողմանի, օբյեկտիվ քննություն չի կատարել և դատավճիռ է կայացրել զուտ ենթադրությունների վրա, ամբաստանյալի հայտարարությունը, որ թմրանյութը պատկանում է Գյուլամիրյանին, և Գյուլամիրյանի դիմումը որպես ապացույց չի հետազոտվել, այդ դեպքում, որ Գյուլամիրյանի ցուցմունքը քրեական գործի հանգամանքների համար էական նշանակություն կունենար և կնպաստեր արդար դատաքննության իրականացմանը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով, դատաքննությամբ դատավարության մասնակիցների կողմից բերված միջնորդությունների վերաբերյալ ընդունված որոշումները պետք է լինեն պատճառաբանված: Սակայն միջնորդությունը անհիմն մերժելու հետևանքով ամբաստանյալը զրկվել է իր անմեղությունը ապացուցելու հնարավորությունից: Դատարանի կողմից անտեսվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի պահանջը, այն է` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ և 127-րդ հոդվածների հիմքով գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի, օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցները վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով և յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: Այս հիմքով չի հետազոտվել Ջ.Գյուլամիրյանի դիմումը, նա որպես վկա չի հարցաքննվել: Դատարանը որպես ապացույց չի գնահատել նրա ցուցմունքը, չհետազոտվելու արդյունքում ձեռք չի բերվել դիմումը, հիմնավորող կամ չհիմնավորող որևէ ապացույց, որի արդյունքում ամբաստանյալի մեղքը դատարանի կողմից անհիմն ճանաչվել է ապացուցված: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով անհիմն է, նրա գործողություններում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշները, նախաքննությամբ և դատաքննությամբ մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներ ձեռք չեն բերվել և քրեական գործի ապացույցների ոչ լիարժեք հետազոտման և սխալ վերլուծություն ու ոչ ճիշտ գնահատման արդյունքում, դատարանը հանգել է քրեաիրավագիտական ոչ ճիշտ գնահատման: Վերը նշվածից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հունիսի 22-ի դատավճիռը ամբողջությամբ բեկանել և կարճել քրեական գործի վարույթը: 2. Մեղադրողը վերաքննիչ բողոքով գտնում է, որ դատական ակտը` Մանուկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով արդարացնելու վերաբերյալ անհիմն է և ենթակա է բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Դատարանը յուրավի է մեկնաբանել օրենքը և եկել է սխալ եզրահանգման: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածը սահմանում է առերեսում կատարելու հիմքերը և ընթացակարգը, որպեսզի հոդվածի մեկնաբանմամբ չի կարելի եզրահանգել պաշտոնական փաստաթղթի ավարտուն լինելու մասին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն քննիչը պետական պաշտոնատար անձ է, որն իր իրավասության սահմաններում քրեական գործով իրականացնում է նախաքննություն, հետևաբար քննիչի կողմից կազմված փաստաթուղթը հանդիսանում է պաշտոնական փաստաթուղթ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 122-րդ հոդվածը սահմանում է, որ փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա, բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները: Մանուկ Մանուկյանը շահադիտական դրդումով ոչնչացրել է իր դեմ վկայած վկաների գրավոր, մերկացնող ցուցմունքները, որպեսզի գրառումներով կարող էին հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները: Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-397-րդ հոդվածներով նախատեսված դատական սխալ: Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հունիսի 22-ի դատավճռի մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին արդարացնելու վերաբերյալ, բեկանել և նշված հոդվածով կայացնել մեղադրական դատավճիռ: պացուցված փաստ։ 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.06.2010թ. դատավճիռը` ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով արդարացնելու մասով` պետք է բեկանել և գործը վերադարձնել նույն դատարան` նոր քննության, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատության ենթարկելով ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, այդ թվում ամբաստանյալի ցուցմունքները հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի պատճառաբանությունները անհիմն են, հետապնդում են պատժից խուսափելու նպատակ, դրանք հերքվում է և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատաված է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Վկաներ, ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկության աշխատակիցներ Կարապետ Պետրոսյանը, Մակիչ Ղազարյանը և Արսեն Ավագյանը ցուցմունքներով այն մասին, որ 17.09.2009թ. ժամը 19.20-ին “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի թիվ 05 խցում անակնկալ խուզարկություն են իրականացրել։ Այն պահին, երբ իրենք մուտք են գործել խուց, կալանավոր Մանուկ Մանուկյանը, հանկարծակի գալով իրենց անակնկալ խուց մուտք գործելու հանգամանքից, իր ձեռքին ունեցած փաթեթը գցել է խցի սեղանի վրա, միաժամանակ սեղանի վրայից շտապ ինչ-որ իր վերցրել և կուլ է տվել։ Իրենք սեղանի վրայից շտապ վերցրել են Մանուկ Մանուկյանի գցած փաթեթը, այն եղել է “Նոյ” տեսակի ծխախոտի տուփի թղթի մեջ պարունակվող սև գույնի յուրահատուկ հոտով զանգված։ Իսկ կալանավորներ Մանուկ Մանուկյանի և Սամվել Հախվերդյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են մեկական 0,3մլ տարողության դատարկ օգտագործված ներարկիչներ` ասեղի և մխոցի հատվածում կարմիր գույնի հետքերով։ Հայտնաբերվել են նաև բջջային հեռախոսներ, սննդի պահարանից` էմալապատ թաս, յուրահատուկ սուր հոտով նյութով ներծծված բամբակե խծուծներ։ Հրավիրել են հետաքննիչին, հայտնաբերվածը զննվել, փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի 05-րդ խուցը 17.09.2009թ. ժամը 19.20-ին խուզարկելու, խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված իրերն ու առարկաները զննելու, փաթեթավորելու, կնքելու և առգրավելու մասին կազմված արձանագրություններով և զեկուցագրով այն մասին, որ 17.09.2009թ. ժամը 19.20-ին անակնկալ խուզարկություն է կատարվել ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի 05-րդ խցում, որտեղ իր պատիժն է կրել դատապարտյալ Մանուկ Մանուկյանը։ Նրա հետ նույն խցում են գտնվել նաև կալանավորներ Սամվել Հախվերդյանը, Արթուր Դալլաքյանը, Դավիթ Նալբանդյանը և Ջանգիր Ասադյանը։ Անակնկալի գալով քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցներ Կ.Պետրոսյանի, Մ.Ղազարյանի, Ա.Ավագյանի և մյուսների խուց մուտք գործելու հանգամանքից, ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը խցի սեղանի վրա է գցել մի փաթեթ և միաժամանակ սեղանի վրայից ինչ-որ իր վերցրել և կուլ է տվել։ Մանուկ Մանուկյանի կողմից սեղանի վրա գցված փաթեթում` «Նոյ» տեսակի ծխախոտի տուփի թղթի մեջ փաթեթավորված, հայտնաբերվել է սև գույնի յուրահատուկ սուր հոտով զանգված, իսկ Մանուկ Մանուկյանի և կալանավոր Սամվել Հախվերդյանի մոտ` օգտագործված և դատարկ 3մլ տարողությամբ ներարկիչներ` մխոցի և ասեղի միջնամասում կարմիր գույնի հետքերով։ Խցի սննդի պահարանում հայտնաբերվել են էմալապատ թաս, մուգ շագանակագույն նյութով ներծծված բամբակե 2 խծուծներ, ինչպես նաև` բջջային հեռախոսներ։ Դատավարական կարգի պահպանմամբ նշվածը զննվել, փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել են։ Դեպքից հետո ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը ենթարկվել է բուժզննության, նրա մոտ արձանագրվել է էյֆորիկ վիճակի զարգացում, գրգռվածություն, իրավիճակին ոչ ադեկվատ /համարժեք/ պահվածք, որը կարող էր առաջանալ թմրամիջոց օգտագործած լինելու հետևանքով, ինչը Մանուկ Մանուկյանը չի ժխտել։ 18.09.2009թ. ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանից և թիվ 05 խցի մյուս կալանավորներից վերցված մեզի փորձանմուշներն ուղարկվել են տոքսիկոքիմիական փորձաքննության, 25.09.2009թ. եզրակացության համաձայն` Մանուկ Մանուկյանի և խցի կալանավոր Սամվել Հախվերդյանի մեզի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցների հետքեր։ Դատաքիմիական փորձաքննության 12.10.2009թ. 33440905 եզրակացության համաձայն` 17.09.2009թ. թիվ 05 խցի սեղանի վրա Մանուկ Մանուկյանի գցած փաթեթում հայտնաբերվածը հանդիսանում է 0,88 գրամ մաքուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված “հաշիշ” տեսակի թմրամիջոց, որը համարվում է զգալի չափ։ Իսկ խցի սննդի պահարանից հայտնաբերված յուրահատուկ սուր հոտով մուգ շագանակագույն նյութը, որով ներծծված են բամբակե խծուծները, հանդիսանում է 0,235 գրամ “Ացետիլացված ափիոն” տեսակի թմրամիջոց։ ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿՀ 5-րդ խցից 17.09.2009թ. հայտնաբերված և առգրավված թմրամիջոցները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի եզրահանգումները ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի ցուցմունքների և դատապարտյալ Ջ.Գյուլամիրյանի դիմումների վերաբերյալ հիմնավոր են, քանի որ դրանք բխում են ինչպես քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, այնպես էլ գործի փաստական հանգամանքներից: Վերը նշվածից ելնելով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը կատարել է հանցագործություն նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ուստի դատավճիռը այդ մասով պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոք` մերժել: Քննության առնելով ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կայացված արդարացման դատավճիռը բեկանելու, նրա նկատմամբ նշված հոդվածով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու վերաբերյալ դատախազի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, այդ մասով` ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, պաշտպանի պատասխանը, վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով` այդ մասով ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.06.2010թ. դատավճիռը` ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով արդարացնելու մասով` պետք է բեկանել և գործը վերադարձնել նույն դատարան` նոր քննության, հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Ըստ նույն հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների` “Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել…”: 15.12.2009թ. ժամը 14:15-ին “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկում քննիչի կողմից Մանուկ Մանուկյանի և ՔԿ հիմնարկի աշխատակից, վկա Մակիչ Ղազարյանի միջև առերես հարցաքննության ընթացքում այն բանից հետո, երբ վկա Մակիչ Ղազարյանը Մանուկ Մանուկյանին առերես ցուցմունք է տվել 17.09.2009թ. ժամը 19:20-ի թիվ 05 խցում անակնկալ ստուգմամբ թմրամիջոց հայտնաբերելու վերաբերյալ, Մանուկ Մանուկյանը խլել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, այն պատառոտել և կուլ է տվել։ Այս դրվագն ընդգրկված չէ Մանուկ Մանուկյանին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի ծավալում։ Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի կողմից 2009թ. դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17:25-ի սահմաններում, “Նուբարաշեն” ՔԿՀ քննչական սենյակում, թիվ 05 խցում իր մասնակցությամբ իրականացրած խուզարկության և թմրամիջոց հայտնաբերելու առթիվ Մանուկ Մանուկյանի և “Նուբարաշեն” ՔԿՀ աշխատակից, վկա Կարապետ Պետրոսյանի միջև կատարված առերեսման ընթացքում, Մանուկ Մանուկյանի կողմից` իր ցուցմունքը գրառելու համար իրեն տրամադրված առերես հարցաքննության արձանագրությունը, միջանցք դուրս գալով, պատառոտելու և այրելու միջոցով ոչնչացնելու փաստը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում: Մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում վիճարկվում է միայն նշված արձանագրությունը որպես պաշտոնական փաստաթուղթ չճանաչելու, և ըստ այդմ էլ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հանցակազմի բացակայության հիմքով նշված մեղադրանքով Մ.Մանուկյանին արդարացնելու վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումը: Այդ իսկ պատճառով նշված փաստական հանգամանքը` 2009թ. դեկտեմբերի 18-ին ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի կողմից առերեսման արձանագրությունը պատառոտելը և այրելու միջոցով ոչնչացնելը վերաքննիչ դատարանը ընդունում է որպես հիմք: Դատարանը ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելիս հետազոտել է նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցները. Վկա Կարապետ Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 18.12.2009թ. ժամը 17:30-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ “Նուբարաշեն” ՔԿ հիմնարկի քննչական սենյակում Էրեբունու քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հարություն Ավագյանն իրեն և Մանուկ Մանուկյանին առերեսել է, ինքը գրել է իր ցուցմունքը` 17.09.2009թ. թիվ 05 խցում խուզարկություն կատարելու և թմրամիջոց հայտնաբերելու մասին։ Ինքը պնդել է որպես վկա նախաքննությանը տված իր ցուցմունքը։ Իր առերես ցուցմունքի կապակցությամբ անձամբ ցուցմունք գրելու պատրվակով վերցնելով առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը քննչական սենյակից դուրս է վազել միջանցք, պատռել և ձեռքին ունեցած կրակայրիչի միջոցով վառելով առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ոչնչացրել է այն։ Ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունը ոչնչացնելու մասին ավագ քննիչ Հ.Ավագյանն ու վկա Կ.Պետրոսյանը կազմել են արձանագրություն։ Այդ մասին ավագ քննիչ Հ.Ավագյանը զեկուցագրեր է հասցեագրել Էրեբունու քննչական բաժնի պետին և ՀՀ գլխավոր դատախազությանը։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով արդարացման դատավճիռ կայացնելը պատճառաբանել է հետևյալ կերպ. “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանցակազմն առկա է, երբ պաշտոնական փաստաթղթերը ոչնչացվում են շահադիտական կամ այլ անձնական շահագրգռվածությունից ելնելով։ Առերեսումը քննչական գործողություն է, որի վերաբերյալ կազմվում է դատավարական փաստաթուղթ` արձանագրություն, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի պահանջները։ Նշված փաստաթուղթն ավարտված, ամբողջական և հետևաբար` պաշտոնական տեսք է ստանում նախօրոք հարցաքննված երկու անձանց ցուցմունքներում առկա էական հակասությունների շուրջ առերեսվողներին հարցաքննելուց, արձանագրությունը առերեսվողների և վերջում` քննիչի կողմից ստորագրվելուց և վավերացվելուց հետո։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածով նախատեսված վերը նշված պահանջների ամբողջության բացակայության պայմաններում փաստաթուղթը դեռևս պաշտոնական համարվել չի կարող։ Կոնկրետ դեպքով քննչական գործողությունը չի ավարտվել, արձանագրությունը ունեցել է կիսատ կազմված և չավարտված տեսք, պաշտոնատար անձի` քննիչի կողմից չվավերացված և ավարտուն տեսք չստացած քննչական գործողության թերի արձանագրությունը որպես այդպիսին դեռևս պաշտոնական փաստաթուղթ չի կարող համարվել, հետևաբար կոնկրետ դեպքով բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հանցակազմը”։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունները անհիմն են և չեն կարող սույն քրեական գործի շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար, հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշները: Հանցակազմը հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված տարրերի համակցությունն է: Հանցակազմը կազմող այդ տարրերը թվով չորսն են. 1. Հանցագործության օբյեկտը. 2. Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը. 3. Հանցագործության սուբյեկտը. 4.Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալներ: Պաշտոնական փաստաթուղթը պետական կամ տեղական ինքնակառավարման մարմինների, դրանց հիմնարկությունների, ձեռնարկությունների կամ կազմակերպությունների կողմից տրվող վավերացված տեղեկատվությունն է, որը գտնվում է նյութական կրիչների վրա և հավաստում է իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստեր կամ իրադարձություններ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55-րդ հոդված 1-ին մասի համաձայն` քննիչը պետական պաշտոնատար անձ է, որն իր իրավասության սահմաններում քրեական գործով իրականացնում է նախաքննություն, հետևաբար, քննիչի կողմից կազմված առերեսման արձանագրությունը պաշտոնական փաստաթուղթ է: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածը տեղադրված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 30-րդ գլխի տակ` “Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններ”: Այս գլխի տակ տեղադրված հանցագործությունների տեսակային օբյեկտը պետական կառավարման նորմալ գործունեությանն ապահովմանն ուղղված այն հասարակական հարաբերություններն են, որոնք առաջանում են իշխանության մարմինների և քաղաքացիների միջև: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության անմիջական օբյեկտը` պաշտոնական փաստաթղթերի նորմալ շրջանառության պահպանմանը միտված հասարակական հարաբերություններն են, փաստաթղթերի հետ վարվելու սահմանված կարգը, հանցագործության առարկան` պաշտոնական փաստաթուղթը: Նշված հանցագործության կատարումը միշտ վնաս է հասցնում պաշտոնական փաստաթղթերի նորմալ շրջանառությունը ապահովելու կոչված հասարական հարաբերություններին, ոտնձգում կառավարման մարմինների նորմալ գործունեության դեմ: Քրեական գործի նյութերով հիմնավորված է, որ ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանը 2009թ. դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17:25-ի սահմաններում, “Նուբարաշեն” ՔԿՀ քննչական սենյակում, թիվ 05 խցում իր մասնակցությամբ իրականացրած խուզարկության և թմրամիջոց հայտնաբերելու առթիվ Մանուկ Մանուկյանի և “Նուբարաշեն” ՔԿՀ աշխատակից, վկա Կարապետ Պետրոսյանի միջև կատարված առերեսման ընթացքում, իր ցուցմունքը գրառելու համար իրեն տրամադրված առերես հարցաքննության արձանագրությունը, միջանցք դուրս գալով, պատառոտել և այրելու միջոցով ոչնչացրել է: Նշված հանցագործության կատարման հետևանքով խախտվել է պաշտոնական փաստաթղթերի նորմալ շրջանառության պահպանմանը, պաշտոնական փաստաթղթի հետ վարվելու սահմանված կարգի պահպանմանը կոչված հասարակական հարաբերությունը, այն է` քննիչը զրկվել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կողմերի ծանոթացմանը, ստորագրությանը ներկայացնելու, իր կողմից ստորագրելու հնարավորությունից, արդյունքում` պաշտոնական փաստաթուղթը` առերես հարցաքննության արձանագրությունը որպես քրեական գործով ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից: Հետևաբար, միայն այն հանգամանքը, որ քննիչը նշված արձանագրության հետ չէր կատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածով նախատեսված գործողությունները/կողմերը չեն ստորագրել, ինքը չի ստորագրել/, չի նշանակում, որ առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմը: Նման եզրակացության հանգելիս վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ առերես հարցաքննության արձանագրությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի պահանջներին համապատասխան տեսքի չի բերվել հենց ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կատարած հանցագործության պատճառով: Քննության առնելով վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Մանուկյանի արարքում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հանցակազմի հետևյալ տարրերը. 1. Հանցակագործության օբյեկտը` պաշտոնական փաստաթղթի ` առերես հարցաքննության արձանագրության հետ նորմալ վարվելուն կոչված հասարակական հարաբերության վնասվելը հանցագործության կատարման հետևանքով, ինչի արդյունքում` քննիչը զրկվել է նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատության ենթարկելու և քրեական գործով որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից. 2. Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը` առերես հարցաքննության արձանագրության ոչնչացումը` պատառոտելու և այրելու միջոցով ոչնչացնելը. 3. Հանցագործության սուբյեկտը` պաշտոնատար անձ չհանդիսացող ամբաստանյալ Մ. Մանուկյանը. 4. Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը` ուղղակի դիտավորություն, շարժառիթը` անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով, որովհետև նշված արձանագրության գրառումներով կարող էին հաստատվել իրեն հանցագործության կատարման մեջ մերկացնող, քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալներ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության առարկան սույն քրեական գործով առերեսման` ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից ոչնչացված արձանագրությունն է: Ինչ վերաբերում է դատարանի այն եզրահանգմանը, որ նախքան ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից 18.12.2009թ. հանցագործությունը կատարելը, նրա կողմից 15.12.2009թ. կատարվել է նույնաբնույթ մեկ այլ արարք, այն է` իր և ՔԿՀ-ի աշխատակից Մ.Մանուկյանի առերես հարցաքննության ընթացքում քննչական սեղանի վրայից վերցրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և կուլ տվել, և այս վերջին դրվագն ընդգրկված չէ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի ծավալում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն հանգամանքը չի կարող հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով արդարացնելու համար, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել: Նախաքննական մարմնի 23.02.2010թ. որոշմամբ Մանուկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել նրա կողմից 2009թ. դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17:25-ի սահմաններում իր և գործով վկա Կ.Պետրոսյանի առերես հարցաքննության ընթացքում առերես հարցաքննության արձանագրությունը հափշտակելու և այրելու միջոցով ոչնչացնելու համար: Նկատի ունենալով, որ դատավճռում դատարանի կողմից այդպես էլ չի կոնկրետացվել, թե ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի գործողություններում հանցակազմի որ տարրն է բացակայում, կարելի է միայն ենթադրել, որ դատարանը “Հանցագործության օբյեկտ” և “Հանցագործության առարկա” քրեաիրավական ինստիտուտներին տվել է ոչ ճիշտ մեկնաբանություն, դրանց նույնացման արդյունքում դատավճռում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, ինչը հանգեցրել է դատական սխալի, որի արդյունքում սխալ է կիրառվել քրեական օրենքը` չի կիրառվել քրեական այն օրենսքը, որը պետք է կիրառվեր, ինչը դատավճիռը այդ մասով բեկանման հիմք է: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նոր դատական քննության ընթացքում անհրաժեշտ է մանրակրկիթ հարցաքննության ենթարկել այդ դրվագով առնչվող անձանց, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների բազմակողմանի, օբյեկտիվ վերլուծության և գնահատության արդյունքում, գործող օրենսդրության շրջանակներում այդ դրվագով ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի արարքին տալ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը: Համաձայն նույն օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված՝ դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության: Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների` վերաքննիչ դատարանը, գնահատելով դատաքննության ընթացքում իր կողմից հետազոտված ապացույցները, իրավունք ունի ապացուցված ճանաչելու այն փաստերը, որոնք չեն հաստատվել կամ հաշվի չեն առնվել առաջին ատյանի դատական ակտում: Այդ դեպքում վերաքննիչ դատարանն ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան նոր քննության: Համաձայն նույն օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 397-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հունիսի 22-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասով բեկանել և գործը վերադարձնել նույն դատարան` նոր քննության: Դատավճիռը Մանուկ Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով թողնվել է օրինական ուժի մեջ: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-08-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 03-09-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր` 1-ին հատորը 223 թերթից, 2-րդ հատորը` 161 թերթից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 03-09-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 223, 161 թերթից |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-10986/10 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 07-09-2010 |
|---|
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 05-08-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 05-08-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Մանուկ Մանուկյան Բեկանել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի ` Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի /ՀՀ քր.օր.324-հոդ.2-րդ մաս-հռչակվել է նրա անմեղությունը և արդարացվել է/ վերաբերյալ 08.08.2011թ. դատավճիռը և ՀՀ քր.օր-ի 324-րդ հոդ.2-րդ մասով ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին արդարացնելու մասով և գործն վերադարձնել նույն դատարան նոր քննության: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 09-08-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 19-08-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարտերը: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 25-08-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-09-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 25-08-2011 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-10-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 10-10-2011 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4-րդ |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-10-2011 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Մանուկ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 19 հոկտեմբերի 2011թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՆԻԿՈԼՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Մ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2009 թվականի հոկտեմբերի 14-ին հարուցված թիվ 12135909 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում. 2010 թվականի փետրվարի 23-ին որոշում է կայացվել Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 324 հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2010 թվականի մարտի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 12135909 քրեական գործից պատճենահանման եղանակով անջատելու և առանձին վարույթ առանձնացնելու Մանուկ Սուրենի Մանուկյանին ապօրինի զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված ՚հաշիշՙ տեսակի թմրամիջոց, իրացրած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով և շնորհվել է հերթական 12111310 համարը: 2010 թվականի ապրիլի 02-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.06.2010 թվականի դատավճռով. Հռչակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանն արդարացվել է: Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով կիրառվել է քրեական պատիժ` նշանակելով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ և 4-րդ մասերի կիրառմամբ` հանցանքների համակցությամբ մասնակիորեն գումարելու միջոցով նշանակված պատժից 1 /մեկ/ տարի ազատազրկումը գումարվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը և վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով 01.12.2009թ. դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատժի սկիզբը հաշվելով 02.06.2009թ.: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Վճռվել է նաև. Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,88 գրամ քաշով ՚Հաշիշՙ տեսակի թմրամիջոցը, մեկանգամյա օգտագործման ներարկիչը, երկու հատ ներարկիչի ասեղները ոչնչացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: ՚Դոռադոՙ բջջային հեռախոսը բռնագրավել հօգուտ պետության: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 04.08.2010թ. որոշմամբ. Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` մերժվել է: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հունիսի 22-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասով բեկանվել է և գործը վերադարձվել է նույն դատարան` նոր քննության: Դատավճիռը Մանուկ Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով թողնվել է օրինական ուժի մեջ: Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է օրինական ուժի մեջ: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 17.09.2010թ. որոշմամբ` Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. օգոստոսի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. դատավճռով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հռչակվել է Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի անմեղությունը և այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, Մանուկ Սուրենի Մանուկյանն արդարացվել է: Նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց չընտրելու կապակցությամբ, խափանման միջոցի հարցը համարվել է լուծված: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրողը: Գործի փաստական հանգամանքները. Մանուկ Մանուկյանը ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց իրացնելու և ապօրինի ՚ափիոնՙ տեսակի թմիամիջոց պատրաստելու համար 2007թ. ապրիլի 17-ին Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և 271 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 6 ամիս ժամանակով և տուգանքով` 100.000 ՀՀ դրամի չափով: ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը կրկին անգամ խոշոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.06.2009թ. դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամանակով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի կարգով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 4 տարի ժամանակով: Այնուհետև, ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը 6մլ. ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ և առանձնապես խոշոր չափի` ացետիլացված ՚ափիոնՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձ կատարելու համար Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2009թ. դատավճռով դատապարտվել է 4 տարի ազատազրկման և տուգանքով 100.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին մասի կարգով վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 8 տարի ժամանակով: Այնուհետև ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում Մ.Մանուկյանը քրեական գործով չպարզված անհայտ անձից, առանց իրացնելու նպատակի, կրկին անգամ ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,88 գրամ ընդհանուր չափով ՚հաշիշՙ տեսակի թմիամիջոց, որը ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցների կողմից խուզարկություն կատարելու նպատակով թիվ 5 խուց մտնելու պահին գցել է խցի սեղանին: Բացի այդ, թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործ նախաքննության ընթացքում` Մ.Մանուկյանը 2009թ. դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿ հիմնարկի քննչական սենյակում իր և գործով վկա` Կարապետ Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք` այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հուլիսի 8-ի դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանին արդարացնելու վերաբերյալ բեկանել և գործը վերադարձնել նույն դատարան` նոր քննության հետևյալ հիմնավորումներով. Գտնում է, որ դատական ակտը` Մանուկ Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով արդարացնելու վերաբերյալ, անհիմն է և ենթակա է բեկանման: Դատարանը յուրովի է մեկնաբանել օրենքը և եկել է սխալ եզրահանգման: Դատարանի պատճառաբանություններն անհիմն են և չեն կարող սույն քրեական գործ շրջանակներում բավարար հիմք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության առարկան սույն քրեական գործով առերեսման` ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի կողմից ոչնչացված արձանագրությունն է: Մանուկ Մանուկյանը շահադիտական դրդումով ոչնչացրել է իր դեմ վկայած վկաների գրավոր, մերկացնող ցուցմունքները, որպեսզի գրառումներով կարող էին հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները: Քննիչը զրկվել է նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատության ենթարկելու և քրեական գործով որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից: Դատարանի կողմից թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-397-րդ հոդվածներով նախատեսված դատական սխալ, որը նույն օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի համաձայն` վերաքննիչ բողոք բերելու հիմք է հանդիսանում: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանին հայտնել, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կ.Պետրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում իրոք հափշտակել, պատռել և այրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, քանի որ վկայի ցուցմունքը արձանագրվել է քննիչի կողմից, որը ճիշտ գրառումներ չի կատարել: Մինչ առերես հարցաքննություն սկսելը քննիչ Հ.Ավագյանը ցուցումներ է տվել վկային, թե ինչ բովանդակությամբ ցուցմունք պետք է տրվի, որից հետո սկսել է բլանկում գրառել իրենց կենսագրական տվյալները և հենց այդ ժամանակ էլ, ելնելով այն հանգամանքից, որ քննիչի կողմից ապօրինի գործողություն է կատարվում և գտնվելով հոգեպես նյարդային վիճակում, ինքն իրոք հափշտակել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել այն և դուրս գալով քննչական սենյակից, միջանցքում կրակայրիչով այրել: Առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկում գրառված են եղել միայն իր և վկայի կենսագրական տվյալները և շահագրգռվածություն չունենալու դեպքում քննիչը կարող էր կրկին վերականգնել նշված փաստաթուղթը, այսինքն նոր արձանագրություն կազմեր: Ներկայումս զղջում է կատարածի համար, սակայն գտնում է, որ իր արարքում հանցակազմ չկա, քանի որ առերես հարցաքննության արձանագրության բլանկն ինքը չի համարում որպես պաշտոնական փաստաթուղթ: Վկա Կարապետ Ֆերդուզի Պետրոսյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19.20-ի սահմաններում, արգելված իրեր հայտնաբերելու նպատակով գործընկերների հետ միասին խուզարկություն են կատարել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5 խցում: Խուց մտնելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր, այն կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՚Նոկիաՙ տեսակի բջջային հեռախոս, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագանակագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում քննիչի կողմից իր և Մ.Մանուկյանի միջև առերես հարցաքննություն կատարելու ժամանակ, երբ ինքը վերջինիս առերես պնդել է դեպքի հանգամանքները, Մ.Մանուկյանը սեղանի վրայից վերցրել է առերես հարցաքնության արձանագրությունը և դուրս գալով միջանցք, այն այրելու միջոցով ոչնչացրել է: Առերես հարցաքննության ընթացքում ինքն անձամբ որևէ ցուցմունք չի գրել, քանի որ ձեռքը վնասված է եղել և ցուցմունքը գրի է առնվել քննիչի կողմից: Իր և քննիչի միջև իրոք խոսակցություն եղել է նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքների բովանդակության մասին, քանի որ քննիչը մի բան է ասել, իսկ ինքը` այլ բան: Այդ ժամանակ ինքը զայրացել և քննիչին նախատել է. ՚Ինչ էս ուզում, գրեմ պրծնեմՙ, սակայն արձանագրության տակ ստորագրել է, թե ոչ, չի հիշում: Հենց այդ ժամանակ էլ Մ.Մանուկյանը վերցրել է արձանագրությունը, պատռել և դուրս գալով միջանցք, այրել այն: Դրանից հետո կազմվել է փաստաթղթի ոչնչացման մասին արձանագրություն և ինքը նույնպես ստորագրել է դրա տակ: Վկա Մակիչ Սաշայի Ղազարյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես երկրորդ կարգի մասնագետ: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19.20-ի սահմաններում, գործընկերների հետ միասին, խուզարկություն կատարելու նպատակով մտել են քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5 խուց: Խուց մուտք գործելու պահին դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է խցի սեղանին, իսկ սեղանից վերցնելով ինչ-որ իր` կուլ է տվել: Զննելով վերջինիս կողմից նետված փաթեթը պարզվել է, որ փաթեթում առկա է սուր հոտով երկու հատ սև գույնի գնդիկներ: Խուզարկությամբ Մ.Մանուկյանի մոտից հայտաբերվել է նաև մեկ հատ 3 մլլ. տարողության օգտագործված ներարկիչ և ՚Նոկիաՙ տեսակի բջջային հեռախոս: Խցի խուզարկությամբ սննդի համար նախատեսված պահարանից հայտնաբերվել է նաև էմալապատ թաս, որում եղել է մուգ շագականագույն նյութով ներծծված բամբակյա երկու խծուծներ: Այնուհետև, հայտնաբերված թմրամիջոցի փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործով իրականացված նախաքննության ընթացքում քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում իր և դատապարտյալ Մ.Մանուկյանի միջև կատարվել է առերես հարցաքննություն, որի ժամանակ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը, պատռել և կերել է այն, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Վկա Հարություն Նորիկի Ավագյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես ՀԿԳ ավագ քննիչ: Ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ճանաչում է սույն քրեական գործի շրջանակներից, քանի որ սույն քրեական գործի նախաքննությունը սկզբնական փուլում իրականացվել է իր կողմից, սակայն հետագայում այն փոխանցվել է այլ քննիչի: 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 19.20-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները խուզարկություն կատարելու նպատակով մուտք են գործել քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 5 խուց, որտեղ պատիժ է կրել դատապարտյալ Մ.Մանուկյանը: Աշխատակիցների կողմից խուց մտնելու պահին Մ.Մանուկյանը ձեռքում եղած փաթեթը գցել է սեղանին և սեղանի վրայից ինչ-որ բան վերցնելով` կուլ է տվել: Աշխատակիցները զննելով սեղանին նետած փաթեթը հայտնաբերել են սուր հոտով, մուգ շագանակագույն երկու գնդիկներ և բամբակյա խծուծներ, որոնց վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն: Նյութերը քննչական ենթակայության կարգով ուղարկվել է Էրեբունու քննչական բաժին և ընթացքը հանձնարարվել իրեն: Նյութերի ուսումնասիրությամբ իր կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին: Գործի նախաքննության ընթացքում տեղ գտած հակասությունների պատճառով անհրաժեշտություն է առաջացել առերես հարցաքննելու քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Մակիչ Ղազարյանին և կալանավոր Մանուկ Մանուկյանին, որի ընթացքում Մ.Մանուկյանը պատռել և կերել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը: Դրանից հետո, 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, առերես հարցաքննություն է իրականացրել Մ.Մանուկյանի և քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի միջև, որի ժամանակ Կ.Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել և ստորագրել արձանագրությունում: Մտավախություն ունենալով, որ Մ.Մանուկյանը կարող է կրկին անգամ ոչնչացնել առերես հարցաքննության արձանագրությունը, ինքը հրապարակել է հարցը, այն գրառել, որից հետո Մ.Մանուկյանը խնդրել է անձամբ կարդալ և իր ձեռքով գրել պատասխանը: Ինքը մոտեցրել է արձանագրության բլանկը, սակայն մտավախության պատճառով երկու ձեռքով պահել է այն, որպեսզի նա չկրկնի նախկինում կատարածը, սակայն Մ.Մանուկյանը ակնթարթորեն քաշել է բլանկը և գրպանից հանելով կրակայրիչը, դուրս գալով քննչական սենյակից և վազելով ելքի ուղղությամբ, այն ամբողջությամբ այրել է: Կատարվածի կապակցությամբ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն և զեկուցագիր ներկայացրել վերադասին, որի կապակցությամբ նշված գործի հետագա քննությունը հանձնարարվել է մեկ այլ քննիչի: Ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետ դատարան/ պատճառաբանել է, որ. Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 17.25-ին, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկի քննչական սենյակում, ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևանի Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննություն է իրականացվել գործով վկա, ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ի աշխատակից Կարապետ Պետրոսյանի և ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանի միջև: Քննիչի կողմից արձանագրվել է վկա Կ.Պետրոսյանի առերես ցուցմունքը, որը վերջինիս կողմից դեռևս ստորագրված չի եղել, քանի որ համաձայն վկա Կ.Պետրոսյանի դատաքննական ցուցմունքի, ձեռքը վիրակապված է եղել և առերես հարցաքննության արձանագրությունում ստորագրելու պահը ինքը չի հիշում /դատական նիստի արձանագրություն/: Այնուհետև քննիչ Հ.Ավագյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունում գրանցվել է ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ուղղված հարցը: Առերես հարցաքննվողի ցուցմունքն անձամբ կարդալու և իր ցուցմունքն անձամբ գրելու պատրվակով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը վերցրել է առերես հարցաքննության անավարտ արձանագրությունը, այն պատռել և կրակայրիչով այրելու միջոցով` ոչնչացրել է: Հարկ է նշել, որ դատաքննությամբ հիմնավորվել է այն փաստական հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի կողմից, այրելու միջոցով ոչնչացվել է 18.12.2009թ. առերես հարցաքննության արձանագրությունը, որը չի հերքել նաև ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանը: Դատարանը արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի և նրա շահերի պաշտպան Կ.Աղաջանյանի կողմից վիճարկվել է առերես հարցաքննության արձանագրությունը պաշտոնական փաստաթուղթ համարվելու և այդ հիմքով, ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի գործողություններում հանցակազմի առկայության հանգամանքը: Հարկ է նշել նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում պաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելու, ոչնչացնելու, վնասելու կամ թաքցնելու համար, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով: Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածը տեղակայված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՚Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններՙ նախատեսող գլխում: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների տեսակային օբյեկտ են հանդիսանում պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված այն հասարակական հարաբերությունները, որոնք ծավալվում են իշխանության մարմինների և քաղաքացիների միջև: Կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունները կառավարման սուբյեկտ չհանդիսացող քաղաքացիների կողմից պետական կառավարման նորմալ գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների դեմ կատարվող հանցագործություններն են: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասը, որպես հանցակազմի որակյալ հատկանիշ համարում է պաշտոնական փաստաթղթեր, դրոշմներ կամ կնիքներ հափշտակելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը, որը կատարվել է շահադիտական դրդումներով կամ անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով: Նշված հանցագործության անմիջական օբյեկտը` պաշտոնական փաստաթղթերի շրջանառության օրենքով սահմանված կարգի ապահովմանն և դրանց անհատականացման միջոցների օգտագործմանն միտված հասարակական հարաբերություններ են, հանցագործության առարկան` պաշտոնական փաստաթուղթը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները: Դատարանը պատճառաբանել է նաև, որ պաշտոնական փաստաթղթի հասկացությունը ներառված չէ քրեական դատավարության օրենսդրությունում, սակայն դատական պրակտիկայում և իրավաբանական գրականության մեջ պաշտոնական փաստաթուղթ է համարվում այն փաստաթուղթը, որին պետությունը օրենքով սահմանված կարգով կամ իրավական այլ նորմի ուժով շնորհում է իրավական նշանակություն և այն իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստեր է հավաստում: Հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ է հանցագործության առարկան: Խոսքը գնում է միայն այնպիսի պաշտոնական փաստաթղթերի մասին, որոնք իրավունք են վերապահում /կենսաթոշակի վկայական, աշխատանքի վետերանի վկայական, օրենքով չարգելված տարբեր բնույթի գործունեություն իրականացնելու համար նախատեսված լիցենզիայի իրավունք, իրավաբանական անձի կանոնադրություն և այլն/ կամ ազատում են պարտավորություններից /ժամանակավոր անաշխատունակության թերթիկ, զինվորական պարտականություններից ազատվելու մասին վկայագիր և այլն/, որոնք կամ անմիջականորեն նշված են տվյալ փաստաթղթում կամ բխում են դրա իմաստից: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216 հոդվածը սահմանում է առերեսման հասկացությունը, որն ըստ էության քննչական գործողություն է, որի վերաբերյալ կազմվում է դատավարական փաստաթուղթ` արձանագրություն: Սակայն առերես հարցաքննության արձանագրությունը կողմերից որևէ մեկին իրավունքներ չի վերապահում կամ չի ազատում պարտավորություններից, որի հիմքով էլ դատարանն այն չի կարող դիտել որպես պաշտոնական փաստաթուղթ: Որպիսի պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը իրավացիորեն գտել է, որ նախաքննական մարմնի կողմից Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի գործողություններին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ գնահատական, հանցակազմի բացակայության պայմաններում այն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366 հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով վերջինս պետք է արդարացվի և նրա նկատմամբ կայացվի արդարացման դատավճիռ: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով արդարացման դատական ակտ կայացնելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության: Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` դատարանի կողմից օրենքը յուրովի մեկնաբանելու և սխալ եզրահանգման գալու, արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար բավարար հիմքերի բացակայության, դատական սխալ թույլ տալու և այլնի վերաբերյալ, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող: Ինչ վերաբերում մեղադրանքի կողմի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալ Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի կողմից առերես հարցաքննության արձանագրությունը ոչնչացնելու հետևանքով քննիչը զրկված է եղել նշված արձանագրությունը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ իրավական ստուգման և գնահատման ենթարկելու և քրեական գործով որպես ապացույց օգտագործելու հնարավորությունից, ապա հարկ է նշել, որ քննիչը որևէ կերպ կաշկանդված չէր օրենքով իրեն վերապահված լիազորությունների շրջանակներում ըստ անհրաժեշտության կրկին իրականացնելու համապատասխան քննչական գործողություններ: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 2-րդ մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.07.2011թ. արդարացման դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է. ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-10-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-11-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 283, 181, 198 |
| Գործին կից նյութեր | Ամբաստանյալի վիճակագրական քարտերը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-11-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 283, 181, 198 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի վիճ. քարտը: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-17493/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 30-11-2011 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0040/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 02-09-2010 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Անուշ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ՝ Մանուկ Սուրենի Մանուկյան |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 03-09-2010 |
|---|---|
| Գրության համարը | ե-10986/10 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 06-09-2010 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԷԴ/0040/01/10 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 06-09-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 17-09-2010 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԷԴ/0040/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 17 սեպտեմբերի 2010 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. օգոստոսի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հունիսի 22-ի դատավճռով Մ.Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Նույն դատավճռով Մ.Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ և 4-րդ մասերի կիրառմամբ` նշանակված պատժից 1 տարի ժամկետով ազատազրկումը գումարվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 1-ի դատավճռով Մ.Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված 8 տարի ժամկետով ազատազրկմանը և վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 9 տարի ժամկետով։ Ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանի և մեղադրող Ա.Մուրադյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հունիսի 22-ի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2010թ. օգոստոսի 4-ին որոշում է կայացրել պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժելու, իսկ մեղադրողի բողոքը` մասնակիորեն բավարարելու մասին։ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հունիսի 22-ի դատավճիռը ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասով բեկանվել և գործը վերադարձվել է նույն դատարան` նոր քննության։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատավճիռը թողնվել է օրինական ուժի մեջ։ Վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանը։ Գտնելով, որ Մ.Մանուկյանի գործողություններում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշները, նախաքննությամբ և դատաքննությամբ մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներ ձեռք չեն բերվել, դատարանը հանգել է սխալ քրեաիրավական գնահատականի` վճռաբեկ բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով գործն ուղարկել նոր քննության, իսկ 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով օրինական ուժ տալ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտին։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը` մասնավորապես՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրվել առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ վճռաբեկ բողոքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին և պետք է վերադարձվի հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ վճռաբեկ բողոքում հիմնավորված չէ գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալի` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտման հանգամանքը, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոք բերած անձը չի հիմնավորել բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշման` օրենքի միատեսակ կիրառության համար էական նշանակություն ունենալու հանգամանքը։ Ուստի, սույն գործով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերի առկայությունը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. օգոստոսի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մ.Մանուկյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 18-09-2010 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 22-09-2010 |
|---|---|
| Դատարան | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր՝ 223,181 թերթ, 1 վիճ. քարտ |
Բողոքը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 25-11-2011 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձ | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | դատապարտյալ՝ Մանուկ Սուրենի Մանուկյան |
| Բողոքարկվող դատական ակտը | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 19.10.211թ. որոշման դեմ |
| Գործի համար | ԵԷԴ/0040/01/10 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Դատախազ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 22-11-2011 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-17493 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 30-11-2011 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 3 հատոր, 2 վիճակագրական քարտեր |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 30-11-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 28-12-2011 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԷԴ/0040/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 28 դեկտեմբերի 2011 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշման դեմ մեղադրող Ա.Մուրադյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 8-ի դատավճռով Մանուկ Սուրենի Մանուկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է։ Հիշյալ դատավճռի դեմ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշմամբ մերժվել է, իսկ բողոքարկված դատական ակտը` թողնվել օրինական ուժի մեջ։ Վճռաբեկ բողոք է բերել մեղադրող Ա.Մուրադյանը և խնդրել ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 8-ի դատավճիռն ու ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշումը, իսկ քրեական գործն ուղարկել ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության։ Բողոքի հեղինակը նշել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել ծանր հետևանքներ։ Վերլուծելով բողոքը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ներկայացված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերի առկայությունը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մանուկ Սուրենի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշման դեմ մեղադրող Ա.Մուրադյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 29-12-2011 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 09-01-2012 |
|---|---|
| Դատարան | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր՝ 283, 181, 209 թերթ, 2 վիճակագրական քարտեր: |