Թիվ. ԵԷԴ/0039/01/10/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Մ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրողներ Ա.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ Տ.ՈւԶՈՅԱՆԻ
Տուժող Ռ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Պաշտպան Ռ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ամբաստանյալի օրինական
ներկայացուցիչ Մ.ԳՈԳՈՐՅԱՆԻ
2010թ. օ•ոստոսի 13-ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի, ծնված 30.01.1992թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ մի անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես վատառողջ, տառապում է չափավոր արտահայտված դիսոցիացված /կոնվերսիոն/ խան•արում հիվանդությամբ, չի աշխատել, չի սովորել, բնակվել է ք.Երևան Տի•րան Մեծ փողոցի 3-րդ նրբանցքի թիվ. 26 տանը, ներկայումս մեկ այլ քրեական •ործով •տնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն •ործով որպես խափանման միջոց ընտրվել է ծնողի հսկողությանը հանձնելը:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Գործով ամբաստանյալ, անչափահաս Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանը ծնողների հետ միասին բնակվել է Երևանի Տի•րան Մեծ փողոցի 3-րդ նրբանցքի թիվ. 26 տանը: Նույն նրբանցքի թիվ. 44 տանը բնակվել է •ործով տուժող Ռուզաննա Պողոսյանը, որի որդու` Արտյոմ Մովսիսյանի հետ ամբաստանյալը դասընկերներ են եղել: Տեղյակ լինելով, որ վերջինիս մայրը` Ռուզաննա Պողոսյանը աշխատում է ՙԱյրարատ՚ կինոթատրոնի տարածքում •տնվող ոսկու տոնավաճառում և հավանական համարելով նրանց տանը ոսկյա իրերի առկայությունը, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը նպատակադրվել է Ռ.Պողոսյանի բնակարանից •ողություն կատարել: Այդ հանցավոր դիտավորությամբ, 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ին ժամը 1146-ին և 1417-ին ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանն իրենց տան /010/52–88–79 հեռախոսահամարից զան•ահարել է տուժող Ռ.Պողոսյանի տան /010/58–25–75 հեռախոսահամարին, որպեսզի ճշտի տանը մարդ լինելու հան•ամանքը: Առաջին հեռախոսազան•ին պատասխանել է տուժողի որդին, •ործով վկա Արտյոմ Մովսիսյանը, իսկ երկրորդին` տուժողի դուստրը, •ործով վկա Արաքսյա Մովսիսյանը, սակայն երկու դեպքում էլ ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը չի խոսել և կախել է լսափողը: Նույն օրը ժամը 1630-ի սահմաններում, երբ տուժող Ռ.Պողոսյանը •տնվել է աշխատավայրում, վերջինիս որդին, դուստրը և եղբայրը` Սամվել Պողոսյանը, նրան պատկանող ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայով մեկնել են •նումներ կատարելու և տանը մարդ չի եղել: Տեսնելով, որ տուժողի եղբոր ավտոմեքենան կան•նած չէ տան մոտ, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը ժամը 1630-ին կրկին իրենց տան հեռախոսահամարից զան•ահարել է տուժող Ռ.Պողոսյանի տան հեռախոսահամարին և հեռախոսազան•ին պատասխանող չլինելու պայմաններում համոզվել, որ նրանց տանը չկա: Օ•տվելով այդ հան•ամանքից և իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանն իրենց բակում •տնվող ընկերներ, •ործով վկաներ Խիկար Գրի•որյանին, Էդ•ար Մանուչարյանին և Մհեր Ստեփանյանին առաջարկել է •ողություն կատարել` չնշելով կոնկրետ որտեղից, սակայն վերջիններս կտրականապես հրաժարվել են: Որոշակի ժամանակով հեռանալով իր առաջարկը մերժած ընկերներից, անչափահաս Ս.Մխիթարյանն այդ ընթացքում միայնակ եկել է տուժող Ռ.Պողոսյանի տան հետնամաս, զու•արանի պատուհանով ներս մտել բնակարան և ննջասենյակի զ•եստապահարանի վրա դրված զարդատուփերի միջից •աղտնի հափշտակել է թվով 19 հատ ոսկյա զարդեր, որից հետո նույն ննջասենյակի մուտքի դիմացի աջ անկյունում դրված •րասեղանի վրա եղած դրամապանակից հափշտակել է 40.000 ՀՀ դրամ •ումար և տան հետնամասում առկա երկաթյա դուռը ներսից բացելով, աննկատ հեռացել է դեպքի վայրից: Այնուհետև, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը միանալով ընկերներին, վերջիններս ցույց է տվել հափշտակված ոսկյա զարդերը, հայտնել, որ դրանք իբրև ընկերոջ քրոջ ոսկյա զարդերն են և առաջարկել այն վաճառել, իսկ վաճառքից ստացված •ումարը միասին ծախսել իրենց անձնական կարիքների համար: Գործով վկաներ Խ.Գրի•որյանը, Է.Մանուչարյանը և Մ.Ստեփանյանը սկզբում կասկածել են, որ նշված ոսկյա զարդերը հնարավոր է •ողացված լինեն, քանի որ քիչ առաջ վերջինս իրենց •ողություն կատարելու առաջարկ էր արել, սակայն ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը նրանց հավաստիացրել և համոզել է, որ ոսկյա զարդերը իրոք պատկանում են ընկերոջ քրոջը, դրանք ընկերն է տվել վաճառելու համար, որից հետո նրանք համաձայնվել են: Նույն օրը` ժամը 19-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանն, ընկերների հետ միասին, •ողացված ոսկյա զարդերը` բացառությամբ երեք կտոր ոսկյա իրերից, 720 ԱՄՆ դոլար և 10.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր •ումարով վաճառել է ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ի ոսկու շուկայում թանկարժեք իրերի առք ու վաճառքով զբաղվող, անհատ ձեռներեց, •ործով վկաներ Գրի•որի Հովհաննիսյանին և Հովհաննես Աբրահամյանին: Հափշտակված ոսկյա զարդերի վաճառքից ստացված •ումարի մի մասով ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանն ու ընկերները •նել են թանկարժեք խմիչքներ, տարբեր սննդամթերքներ և •նացել Երևանի Մյասնիկյան պողոտայում •տնվող ՙՌԻՑԱՐ՚ հյուրանոցային համալիր, որտեղ վարձակալել են հյուրանոցային թանկարժեք սենյակ և ժամանակ անցկացրել:
Նույն օրը` ժամը 18-ի սահմաններում, ընտանիքի անդամներով վերադառնալով տուն և բացահայտելով ոսկյա զարդերի ու •ումարի •ողության փաստը, տուժող Ռ.Պողոսյանը հաղորդում է տվել ոստիկանության Էրեբունի բաժին: Տանից կատարված •ողության մասին տուժող Ռ.Պողոսյանը հայտնել է նաև հան•ուցյալ ամուսնու եղբոր որդուն, •ործով վկա Տի•րան Մովսիսյանին` վերջինիս հրավիրելով իրենց տուն: Տան սենյակները զննելով և համոզվելով, որ •ողությունը կատարվել է զու•արանի նեղ պատուհանով բնակարան մուտք •ործելու եղանակով, տուժող Ռ.Պողոսյանը կասկածներ է հարուցել իրենց թաղամասի բնակիչ, անչափահաս Սերոբ Մխիթարյանի կողմից այն կատարված լինելու մասին, քանի որ թաղամասում վերջինիս վատ վարքա•իծը և փոքրամարմին կառուցվածքը լիովին փարատել են այդ կասկածները: Ազ•ականի տանից կատարված •ողության մեջ անչափահաս Ս.Մխիթարյանին է կասկածել նաև •ործով վկա Տի•րան Մովսիսյանը, որը տարածքում սկսել է հետաքրքրվել •ողություն հնարավոր կատարողների մասին և միաժամանակ փնտրել ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանին, սակայն նրան չ•տնելով, խնդրել է վերջինիս հորը, որպեսզի Սերոբիկը կապնվի իր հետ: Նույն օրը ժամը 23-24-ի սահմաններում ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը, ընկերոջ` Խ.Գրի•որյանի հետ միասին եկել և տան բակում հանդիպել է Տ.Մովսիսյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս հայտնել է իր կասկածների մասին, պահանջել վերադարձնել Ռ.Պողոսյանի տանից •ողացված ոսկյա զարդերը` կեղծ հիմնավորմամբ, որ իբրև •ողության պահին նրան տեսնող է եղել և խոստացել այդ մասին ոստիկանություն չհայտնել: Ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը խոստովանել է, որ իրոք ինքն է •ողացել Ռ.Պողոսյանի տան ոսկյա զարդերը, սակայն դրանք վաճառել է ոսկու շուկայում, ոսկյա զարդերից միայն 3 կտորն է մնացել ընկերոջ մոտ` ՙՌԻՑԱՐ՚ հյուրանոցում և Տ.Մովսիսյանին է հանձնել ոսկյա զարդերի վաճառքից մնացած 400 ԱՄՆ դոլար և 20.000 ՀՀ դրամ •ումարները: Նույն օրը •իշերը, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը Տի•րան Մովսիսյանի հետ միասին •նացել են ՙՌԻՑԱՐ՚ հյուրանոցային համալիր, որտեղ ամբաստանյալը ընկերոջ, •ործով վկա Էդ•ար Մանուչարյանից վերցրել և Տ.Մովսիսյանին է վերադարձրել չվաճառված 3 կտոր ոսկյա զարդերը: Հաջորդ օրը` 2009թվականի հոկտեմբերի 31-ի առավոտյան, նախորդ օրվա պայմանավորվածության համաձայն, •ործով վկա Տ.Մովսիսյանը և ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը եկել են ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ի ոսկու շուկա, որտեղ վերջինս մատնացույց է արել այն երկու վաճառասեղանները, որտեղ վաճառել է •ողացված ոսկյա զարդերը: Տ.Մովսիսյանի անձնական միջամտության և չբավականացնող •ումարի որոշ մասի փոխհատուցման արդյունքում, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը ոսկու շուկայի աշխատակիցներ, •ործով վկաներ Հովհաննես Աբրահամյանից և Գրի•որի Հովհաննիսյանից ետ է •նել նախորդ օրը վաճառած ոսկյա զարդերն ու դրանք հանձնել Տ.Մովսիսյանին, որն էլ նույն օրը ոսկյա զարդերն ամբողջությամբ հանձնել է տուժողի դուստր` Արաքսյա Մովսիսյանին: Սակայն վերադարձված ոսկյա զարդերի մեջ բացակայել է կարմիր •ույնի էմալապատ, սրտաձև կուլոնն` իր շղթայով և համեմատաբար հաստ շղթայի մի հատվածը, որը հետա•այում որպես փոխհատուցում, ամբաստանյալի մայրը, •ործով օրինական ներկայացուցիչ Մարիետա Գո•որյանը տուժող Ռ.Պողոսյանի հետ միասին այցելել են ոսկու շուկա, •նել նմանատիպ ոսկյա զարդ և դրամապանակից •ողացված 40.000 ՀՀ դրամի հետ միասին տվել վերջինիս` այդպիսով ամբողջությամբ վերական•նելով անչափահաս որդու կողմից կատարված •ողության հետևանքով պատճառված •ույքային վնասը:
Կատարած արարքի համար նախաքննական մարմնի կողմից անչափահաս Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով:
Գործի դատաքննության ընթացքում` 2010թվականի ապրիլի 27-ի դատական նիստում, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և իր շահերի պաշտպան Ռ.Պողոսյանի հետ միասին •րավոր միջնորդություն ներկայացրեցին դատարանին` դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին: Մեղադրող Ա.Բարսեղյանը չառարկեց դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի, նրա պաշտպան Ռ.Պողոսյանի միջնորդության դեմ և դատարանը որոշում կայացրեց սույն •ործով կիրառել դատական քննության արա•ացված կար•: Սակայն դատական վիճաբանությունների փուլում, 30.04.2010թվականի դատական նիստում մեղադրողի մեղադրական ճառը, պաշտպանի պաշտպանական ճառը լսելուց հետո ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը դատարանի դատական նիստերի դահլիճում հանդես եկավ հայտարարությամբ այն մասին, որ տուժող Ռ.Պողոսյանի տանից ինքը •ողություն չի կատարել, նշված հանցա•ործության հետ որևէ առնչություն չունի, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, իսկ մեղադրանքը ընդունել և իրեն մեղավոր է ճանաչել նախաքննական մարմնի ճնշման և ծեծի ներքո: Ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի նման հայտարարության պայմաններում, դատարանի 12.05.2010թվականի որոշմամբ վերացվել է արա•ացված դատաքննության կար• կիրառելու մասին դատարանի 27.04.2010թվ. որոշումը, դատաքննությունը վերսկսվել և դատական քննություն է իրականացվել ընդհանուր կար•ով:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ ինքը Ռուզաննա Պողոսյանի տանից •ողություն չի կատարել: Մեղադրանքի հետ կապված, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը մասնավորապես հայտնեց, որ դեպքի օրը` 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ին •տնվել է բակում, երբ նկատել է երկու անծանոթ տղաների, որոնցից մեկի ձեռքում ինչ-որ փաթեթ է եղել: Ինքը բղավել է նրանց հետևից, սակայն նրանք առանց կան• առնելու, դեն են նետել ձեռքում եղածը և դիմել փախուստի: Ինքը մոտեցել, վերցրել է նրանց կողմից նետած փաթեթը և տեսել, որ դրանք ոսկյա զարդեր են: Վերցնելով ոսկյա զարդերը, •նացել է ընկերների` Խիկար Գրի•որյանի, Էդ•ար Մանուչարյանի, Մհեր Ստեփանյանի մոտ և նրանց հայտնել, թե իբրև նշված ոսկյա զարդերը իր ընկերոջինն է` առաջարկելով դրանք վաճառել: Ընկերներին խաբել և իրականությունը չի պատմել, քանի որ վախեցել է իրեն չհավատան և մտածեն, որ ինքն է •ողություն կատարել: Դրանից հետո, ընկերների հետ միասին •նացել է ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ոսկու շուկա և այնտեղ ոսկյա զարդերը վաճառել երկու անձանց: Վաճառքից առաջացած •ումարը վերցնելով, ընկերներով •նացել են հաց ուտելու: Ինչ վերաբերվում է բացակայող ոսկյա զարդերը և •ողացված •ումարը մոր կողմից տուժողին վերադարձնելուն, ապա դա մայրը կատարել է իր խնդրանքով, քանի որ ինքը հավատում է տուժողին և վերջինս իրենց չէր խաբի: Ինչ վերաբերվում է առաջադրված մեղադրանքը ընդունելուն, ապա ինքը ստիպված է եղել դա անել, քանի որ իրեն անընդհատ ահաբեկել, ծեծել և հո•եբանական ճնշումներ են •ործադրել ոստիկանության աշխատակիցները, ասելով, որ հակառակ դեպքում իրեն ցմահ կդատեն, իր ընտանիքը ստիպված կլինի վաճառել տունը և տեղափոխվել այլ տեղ բնակվելու, ուստի ինքը վախենալով նման սպառնալիքներից և չդիմանալով ծեծին, խոստովանել է չկատարածը: Ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը խնդրեց դատարանին` իրեն արդարացնել, քանի որ ինքը •ող չէ, հակառակ դեպքում ինքնավնասում կկատարի և մինչև վերջ կպայքարի, որպեսզի իրեն մեղադրող բոլոր պաշտոնատար անձինք պատժվեն: Միաժամանակ, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը սպառնաց նախա•ահող դատավորին` իր նկատմամբ հնարավոր մեղադրական դատական ակտ կայացնելու դեպքում, հայտարարելով. ՙհանկարծ չշփոթվես՚ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Տուժող Ռուզաննա Միքայելի Պողոսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին ճանաչում է որպես իրենց հարևան, իր որդու` Արտյոմ Մովսիսյանի դասընկեր և նրանց ընտանիքի հետ •տնվել են մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ: 2009թվականի հոկտեմբեր ամսին իրեն հյուրընկալել է ԱՄՆ-ում բնակվող դուստրը` Արաքսյա Մովսիսյանը, թոռնիկի հետ միասին: 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ին ժամը 10-ի սահմաններում, ինքը •նացել է աշխատանքի, իսկ դուստրը եղբոր և թոռնուհու հետ •նացել են •նումներ կատարելու: Ժամը 18-ի սահմաններում իրեն վերցնելով աշխատավայրից, միասին վերադարձել են տուն: Քիչ անց զու•արանից լսել է դստեր ձայնը, որը բարձրաձայնել է ՙԱյսինչ է այստեղ...՚: Գնալով այնտեղ նկատել է, որ լրա•րերը խառնված են և զու•արանակոնքի վրա ցեխոտ ոտնահետք կա, սակայն տունը խառնված չի եղել և սկզբում ոչինչ չեն կասկածել: Այնուհետև դուստրը մտել է ննջասենյակ և բացելով զարդատուփը նկատել, որ բացակայում են ոսկյա զարդերը, իսկ •րասեղանի վրա եղած դրամապանակի միջից բացակայել է 40.000 ՀՀ դրամ •ումարը: Իրենք սկզբում մտածել են, որ հնարավոր է որդին` Արտյոմը վերցրած լինի և զան•ահարել են նրան, սակայն տեղեկանալով, որ վերջինս ոսկյա զարդերից տեղեկություն չունի, անմիջապես հասկացել են, որ տանից •ողություն է կատարվել: Ոստիկանություն հաղորդում տալուց հետո, ինքը զան•ահարել է նաև ամուսնու եղբոր տղային` Տի•րան Մովսիսյանին և պատմել եղելությունը: Վերջինս նույնպես եկել է իրենց տուն: Կատարված •ողության մեջ ինքն անմիջապես կասկածել է ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին, քանի որ վերջինս իր մարմնի կառուցվածքով կարող էր զու•արանի պատուհանով մտնել տուն և •ողություն կատարեր: Նույն օրը •իշերը իրենց տուն կրկին եկել է Տի•րանը և բերել •ողացված ոսկեղենի մի մասը հայտնելով, որ դրանք իրենց հարևան Քերոբի որդի Սերոբիկն է •ողացել, իսկ մնացածը վաճառել է ոսկու շուկայում: Սակայն նա Սերոբիկից վերցրել է •ողացված ոսկյա զարդերի վաճառքից առաջացած •ումարը, իսկ հաջորդ օրը ոսկեղենի մնացած մասը ետ է •նել ոսկու շուկայի աշխատակիցներից: Վերադարձված ոսկյա զարդերի մեջ բացակայել է կարմիր սրտաձև կախազարդով ոսկե շղթան և համեմատաբար հաստ շղթայի մի մասը: Դրանից մոտ երկու օր հետո կրկին իրենց տուն է եկել Տի•րանը և հայտնել, որ ոսկյա զարդերը պետք է հանձնել ոսկյա զարդերի առևտրով զբաղվող անձանց` որոնց վաճառված են եղել դրանք, որպեսզի նրանք ներկայացնեն ոստիկանություն, քանի որ ոստիկանները տեղեկացել են նրանց կողմից •ողացված ոսկյա զարդեր •նելու մասին: Ինքը Տի•րանին է տվել այդ զարդերը, իսկ վերջինս էլ դրանք տվել է այդ մարդկանց, որոնք էլ իրենց հերթին հանձնել են ոստիկանության աշխատակիցներին: Հետա•այում Սերոբ Մխիթարյանի մայրը` Մարիետա Գո•որյանը •նել և իրեն է վերադարձրել բացակայող ոսկյա զարդերին համարժեք մեկ այլ ոսկյա զարդ և 40.000 ՀՀ դրամ •ումարը` ամբողջությամբ վերական•նելով որդու կողմից կատարված •ողության հետևանքով իրեն պատճառված վնասը: Միաժամանակ, տուժող Ռ.Պողոսյանը դատարանին հայտնեց, որ քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի, քանի որ •ողացված ոսկյա զարդերըն ու •ումարը ամբողջությամբ վերադարձվել է իրեն, ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք նույնպես չունի, քանի որ վերջինս անչափահաս է եղել, նույն թաղամասի բնակիչ է և խնդրեց դատարանին` ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել: Դատարանի կողմից իրականացվող քննչական փորձարարության կապակցությամբ տուժող Ռ.Պողոսյանը դատարանին հայտարարեց, որ ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանն այն անձն է, որ եթե ցանկանա զու•արանի պատուհանով մտնել տուն, ապա միանշանակ կարող է, իսկ ցանկության բացակայության դեպքում` չի մտնի (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Տի•րան Ռաֆիկի Մովսիսյանը դատարանին հայտնեց, որ •ործով տուժող Ռուզաննա Պողոսյանը հանդիսանում է իր հորեղբոր կինը, իսկ ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանին ճանաչում է որպես իրենց թաղամասի բնակիչ և վերջինիս հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: 2010թվականի հոկտեմբերի 30-ին ժամը 18-ի սահմաններում, իրեն է զան•ահարել հորեղբոր կինը` Ռուզաննան և հայտնելով, որ տանից •ողություն է կատարվել, շտապ կանչել է իրենց տուն: Գալով այնտեղ տեսել է, որ տանից իրոք •ողություն է կատարվել և •ողացվել են հորեբոր դստեր` Արաքսիայի ոսկյա զարդերն ու 40.000 ՀՀ դրամ •ումար, սակայն տան սենյակները առանձնապես խառնված չեն եղել: Զննելով պարզել են, որ հանցա•ործը տուն է մուտք •ործել զու•արանի փոքր պատուհանով և զու•արանակոնքի վրա, ծածկոցին առկա է եղել ոտնահետք: Այդ ընթացքում այնտեղ են եկել ոստիկանության աշխատակիցները, կատարել տեղազննություն և կազմել համապատասխան արձանա•րություններ: Այդ կապակցությամբ, իրենք ընտանիքի անդամներով զրուցել են միմյանց հետ և ենթադրություններ կատարել հնարավոր •ողի ինքնության վերաբերյալ: Բացի այդ, •ողի ինքնությունը պարզելու նպատակով ինքը հարց ու փորձ է կատարել նաև բակում, հարցրել է նաև Սերոբիկից: Դրանից շուրջ չորս ժամ անց իրեն է զան•ահարել Սերոբիկը և հայտնել, որ տեղեկություններ ունի •ողության մասին և պայմանավորվել են հանդիպել: Հանդիպման ընթացքում Սերոբիկը հայտնել է, որ իր ընկերներն են կատարել •ողությունը, ինքը կվերադարձնի •ողունը և խնդրել, որպեսզի ոստիկանություն չհայտնի, որին ինքը համաձայնվել է: Որոշ ժամանակ անց Սերոբիկը բերել է •ողացված ոսկեղենից մի քանիսը, այնուհետև միասին •նացել են Մյասնիկյան պողոտայում •տնվող ՙՌԻՑԱՐ՚ հյուրանոցային համալիր, որտեղից Սերոբիկը ինչ-որ մի տղայից վերցրել է ևս մի քանի հատ ոսկյա զարդեր, որոշակի •ումար և տվել իրեն, հայտնելով, որ այդ •ումարով հաջորդ օրը ոսկու շուկայից հետ կ•նեն մնացած ոսկյա զարդերը, քանի որ •ողացողները դրանք վաճառել են ոսկու շուկայում: Ինքը վերցրել է նշված •ումարը և պահել մոտը, իսկ հաջորդ օրը Սերոբիկի հետ միասին •նացել են ոսկու շուկա և հետ •նել •ողացված ոսկյա զարդերը: Մի քանի օր անց իր մոտ են եկել ոսկյա զարդերի առուվաճառքով զբաղվող ոսկու շուկայի աշխատակիցները և խնդրել տալ ոսկյա զարդերը, քանի որ իրենց կանչել են ոստիկանություն և պահանջել ներկայացնել •ողացված ոսկյա զարդերը: Ինքն ընդառաջել, Արաքսիայից ետ է վերցրել ոսկյա զարդերը ու տվել նրանց: Դրանից հետո, ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ •ողությունը կատարել է Սերոբիկը, այլ ոչ թե նրա ընկերները: Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում եղած էական հակասությունների կապակցությամբ, վկա Տ.Մովսիսյանը դատարանին հայտնեց, որ դեպքից բավականին ժամանակ է անցել և որոշ հան•ամանքներ ստույ• չի հիշում, նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս դեպքի հետ կապված իր տպավորությունները ավելի թարմ են եղել, ներկայումս միտում չունի պաշտպանել կամ հովանավորել ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանին (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Հովհաննես Արշիկի Աբրահամյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ի ոսկու շուկայում և զբաղվում ոսկյա զարդերի առք ու վաճառքով: 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ի երեկոյան, աշխատանքային օրվա վերջում, տոնավաճառում իրեն է մոտեցել ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը` երկու տղաների հետ միասին և առաջարկել ոսկյա զարդեր •նել: Ինքը զննել է ոսկյա զարդերը, օրվա դրամի փոխարժեքի կուրսով հաշվարկել արժեքը, որը կազմել է շուրջ 600 ԱՄՆ դոլար •ումար և •նել այդ զարդերը: Ոսկյա զարդերը •նելու ընթացքում իր հետ խոսել է միայն ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը, իսկ մյուս երկու տղաները քիչ հեռվում ուղղակի կան•նած են եղել: Հաջորդ օրը` ժամը 12-ի սահմաններում, իր աշխատավայր է եկել ամբաստանյալը` ոմն Տի•րանի հետ միասին և հայտնել, որ նախորդ օրն իրենից •նած ոսկյա զարդերը ՙվերցված՚ են եղել հարևանի` բարեկամի տանից, նրանք չեն ցանկանում աղմուկ բարձրացնել և խնդրել է •ումարը վճարելու պայմանով ետ վերցնել ոսկյա զարդերը, որին ինքը չի առարկել: Սերոբի հետ եկած Տի•րանը իրեն է տվել •ումարը և երեկոյան ինքը նրանց վերադարձրել է •նած ոսկյա զարդերը: Դեպքի հան•ամանքներից և խոսակցություններից հասկացել է, որ իրեն վաճառված ոսկյա զարդերը •ողացված են եղել ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի կողմից` նրա բարեկամի տանից (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Արտյոմ Ռազմիկի Մովսիսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանը հանդիսանում է իրենց հարևանը և իրենք միասին սովորել են նույն դասարանում: 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ի առավոտյան, ինքը •տնվել է տանը, տան հեռախոսահամարին զան• է եկել, սակայն երբ ինքը վերցրել է լսափողը, զան•ահարողը չի խոսել և անջատել է հեռախոսը: Դրանից մի որոշ ժամանակ անց կրկին հեռախոսազան• է հնչել, որին փորձել է պատասխանել քույրը` Արաքսիան, սակայն զան•ահարողը կրկին չի խոսել և կախել է լսափողը: Դրանից հետո ինքը •նացել է պարապմունքի: Նույն օրը, երեկոյան իրեն է զան•ահարել մայրը և հարց ու փորձ արել քրոջ ոսկյա զարդերի մասին, սակայն ինքը պատասխանել է, որ դրանցից տեղեկություն չունի: Դրանից մի որոշ ժամանակ անց իրեն կրկին զան•ահարել են տանից և հայտնել, որ քրոջ ոսկեղենը •ողացել են: Երեկոյան երբ վերադարձել է տուն, ընտանիքի անդամներից տեղեկացել է, որ •ողը տուն է մտել զու•արանի պատուհանից, ննջասենյակի զարդատուփերից •ողացել քրոջ ոսկյա զարդերը, իսկ սեղանի վրա դրված մոր դրամապանակից` նաև 40.000 ՀՀ դրամ •ումար: Դեպքի հետ կապված հետա•ա զար•ացումներից ինքը տեղեկություններ չունի և չի կարող ստույ• հայտնել, թե իրենց տանից •ողությունը կոնկրետ ով է կատարել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Մհեր Մարտիկի Ստեփանյանը դատարանին հայտնեց, որ 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ին ինքը ընկերների` Խիկար Գրի•որյանի և Էդ•ար Մանուչարյանի հետ միասին •տնվել են Սերոբ Մխիթարյանենց տան բակում: Այնտեղ •տնվելու ընթացքում, զրույցի ժամանակ Սերոբն իրեն և Խիկար Գրի•որյանին առաջարկել է միասին •ողություն կատարել, սակայն չի հայտնել կոնկրետ որտեղից և ինչ: Իրենք նրա առաջարկությանը չեն համաձայնվել: Սերոբի կողմից այդ առաջարկը անելու ժամանակ Էդ•ար Մանուչարյանը կան•նած է եղել հեռվում և խոսել բջջային հեռախոսով: Այդ խոսակցությունից հետո Սերոբը հեռացել և վերադարձել է շուրջ մեկ ժամ հետո: Վերադառնալով նա •րպանից հանել և ցույց է տվել ոսկյա զարդեր, հայտնելով, որ դրանք պատկանում են իր ընկերոջ քրոջը, առաջարկել է դրանք վաճառել և •նալ հաց ուտելու: Սկզբում իրենք կասկածել են ոսկյա զարդերը •ողացված լինելու մասին, սակայն Սերոբը իրենց հավատացրել է, որ դրանք ընկերն է իրեն տվել վաճառելու համար, որից հետո իրենք միասին •նացել են ոսկու շուկա, որտեղ Սերոբը վաճառել է ոսկյա զարդերի մի մասը և այնուհետև միասին •նացել են ՙՌԻՑԱՐ՚ հյուրանոցային համալիր` հաց ուտելու: Հյուրանոցում իրենք սենյակ են վարձել և սկսել համարում ժամանակ անցկացնել, սակայն Սերոբն այդ ընթացքում մոտ երկու ժամով բացակայել և վերադարձել է անծանոթ մի տղամարդու հետ, որի անունը Տի•րան էր: Համարում Սերոբը ընկերներից Էդ•ար Մանուչարյանից պահանջել է վերադարձնել իր մոտ •տնվող մի քանի կտոր ոսկյա զարդերը, որի կապակցությամբ Է.Մանուչարյանը մտել է սենյակ և դարակից վերցնելով ոսկեղենը հանձնել է Սերոբին, իսկ վերջինս էլ դրանք տվել է Տի•րանին: Իրենց հարցերին Էդ•արը պատասխանել է, որ այդ ոսկյա զարդերը պահելու համար իրեն տվել է Սերոբը և դրանք •ողացված են եղել, սակայն Սերոբը հերքել է Է.Մանուչարյանի ասածները հայտնելով, որ նրա հետ կատակ է արել: Դրանից հետո, իրենք •իշերել են այդ հյուրանոցում, իսկ առավոտյան եղբոր հետ միասին հեռացել է այնտեղից (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Էդ•ար Վալերիկի Մանուչարյանը դատարանին հայտնեց, որ 2009թվականի հոկտեմբեր ամսվա վերջերին ինքը Սերոբ Մխիթարյանի և Խիկար Գրի•որյանի հետ միասին Կապան քաղաքից վերադարձել են Երևան: Սերոբը այդ ժամանակահատվածում հան•ստանալու նպատակով •տնվել է Կապան քաղաքում: Այդ օր, ինքը •իշերել է Սերոբենց տանը, իսկ Խիկարը •նացել է իրենց բարեկամի տուն: Հաջորդ օրը ինքն ու Խիկարը ցանկացել են բրոկերների միջոցով տուն վարձակալել, քանի որ ինքն ուսանող է և ուսումնական ժամանակաշրջանի ընթացքում պետք է բնակվեր Երևանում: Այնուհետև նորից են վերադարձել Ս.Մխիթարյանենց տուն: Այդ ժամանակ Ս.Մխիթարյանը ինչ-որ տեղ է •նացել, իսկ իրենք նրան սպասել են տան բակում: Շուրջ մեկ ժամ անց Սերոբը վերադարձել և իրենց է ցույց տվել ոսկյա զարդեր, որի կապակցությամբ հայտնել է, որ դրանք պատկանում են ընկերոջ քրոջը, առաջարկել ոսկյա զարդերը վաճառել և •նալ հաց ուտելու: Իրենք միասին •նացել են ոսկու շուկա, որտեղ Սերոբը վաճառել է ոսկյա զարդերի մի մասը և այնտեղից միասին ուղևորվել են ՙՌԻՑԱՐ՚ հյուրանոցային համալիր` հաց ուտելու, սակայն մինչ հյուրանոց հասնելը` ճանապարհին, Սերոբը թաքուն իրեն մի քանի կտոր ոսկյա զարդեր է տվել և ասել, որ դրանք ինչ-որ երեխաներից է վերցրել ու խնդրել պահել: Հյուրանոցային համալիրում իրենք սենյակ են վարձել և ուտելիք պատվիրել, սակայն Սերոբը պատճառաբանել է, որ պետք է •նա ընկերներին տեսնի և հեռացել է: Մի որոշ ժամանակ անց Սերոբը կրկին վերադարձել է իրենց մոտ` Տի•րան անունով անծանոթ անձնավորության հետ: Այդ ընթացքում Սերոբը իրենից ետ է ուզել ի պահ տված ոսկյա զարդերը և դրանք հանձնել Տի•րան անունով անձնավորությանը, որից հետո վերջինիս հետ միասին հեռացել են (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Գրի•որի Սլավիկի Հովհաննիսյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ՍՊԸ-ի ոսկու տոնավաճում և զբաղվում ոսկյա զարդերի առք ու վաճառքով: Ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին ճանաչում է իր նախկին բնակության վայրից: 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ին ժամը 19-ի սահմաններում, ինքը •տնվել է աշխատավայրում, երբ իրեն է մոտեցել Ս.Մխիթարյանը և առաջարկել •նել ոսկյա զարդեր: Ինքը նրանից ճշտել է ոսկյա զարդերի •ողացված լինելու հան•ամանքը, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ դրանք իր մոր ոսկյա զարդեր են: Դրանից հետո, ինքը Ս.Մխիթարյանից 100 ԱՄՆ դոլար •ումարով •նել է չորս կտոր ոսկյա զարդեր: Հաջորդ օրը առավոտյան, ոսկու շուկա են եկել Սերոբ Մխիթարյանը և իրենց թաղամասի նախկին բնակիչ Տի•րան Մովսիսյանը: Այդ ընթացքում, ինքը թաղամասի խոսակցություններից լսել էր, որ Տի•րանի հորեղբոր տանից •ողություն է կատարվել և երբ իր մոտ են եկել Սերոբն ու Տի•րանը, և երբ Սերոբը խնդրել է ետ վերադարձնել նախորդ օրը վաճառած ոսկյա զարդերը, ինքն անմիջապես հասկացել է, որ Սերոբն է •ողությունը կատարել և ներկայումս ցանկանում է վերադարձնել ոսկեղենը, որի համար էլ ինքը Սերոբին է վերադարձրել •նած ոսկյա զարդերը: Դրանից մի քանի օր անց, իր աշխատավայր են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և հետաքրքրվել, թե արդյոք ինքը Ս.Մխիթարյանից ոսկյա զարդեր •նել է, թե ոչ: Հայտնելով իրականությունը, նրանք պահանջել են •նված ոսկյա զարդերը ներկայացնել ոստիկանություն, որի կապակցությամբ ինքը •նացել է Տի•րանենց տուն և ներկայացնելով իրավիճակը, նրան խնդրել է իրեն տրամադրել ետ վերադարձված ոսկյա զարդերը` ոստիկանություն ներկայացնելու համար: Տի•րանը իրեն է տվել ինչպես իր կողմից •նած, այնպես էլ նույն տոնավաճառում աշխատող մեկ այլ անհատ ձեռներեց Հովհաննես Աբրահամյանին վաճառած ոսկյա զարդերը, որոնք ինքը ամբողջությամբ ներկայացրել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա, ՀՀ ոստիկանության քննչական •լխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Արթուր Մարտինի Պետրոսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Սերոբ Մխիթարյանին ճանաչում է սույն քրեական •ործի շրջանակներում, քանի որ նրա վերաբերյալ քրեական •ործի նախաքննությունը կատարվել է իր կողմից: Քրեական •ործի շրջանակներում Ս.Մխիթարյանը ոստիկանություն է բերման ենթարկվել 2009թվականի նոյեմբերի 3-ին և հարցաքննվել որպես վկա: Այդ հարցաքննությանը, ինչպես նաև ողջ նախաքննությանը մանակցել է վերջինիս շահերի պաշտպան, փաստաբան Ռաֆիկ Պողոսյանը և քանի որ այդ ժամանակ Սերոբ Մխիթարյանը եղել է անչափահաս, քրեական դատավարության օրենքի համաձայն վերջինիս մայրը` Մարիետա Գո•որյանը •ործով ներ•րավվել է որպես Ս.Մխիթարյանի օրինական ներկայացուցիչ և նույնպես անխտիր ներկա •տնվել բոլոր հարցաքննություններին և մնացած բոլոր դատավարական •ործողություններին: Նախաքննության ընթացքում Ս.Մխիթարյանից երբևէ ցուցմունքներ չեն կորզվել, նա ծեծի կամ հո•եբանական որևէ ճնշման չի ենթարկվել: Բացի այդ, երբ Ս.Մխիթարյանը ձերբակալվել և նրան ձերբակալվածների ժամանակավոր պահման մեկուսարան ընդունելուց առաջ կատարվել է զննում, որի ընթացքում նրա ուսի հատվածում կապտուկ է արձանա•րվել և այդ մասին իրազեկվել է իրեն, ինքը համապատասխան միջոցներ է ձեռնարկել, այն է` որոշում է կայացրել դատաբժշկական փորձաքննություն իրականացնելու մասին և հայտնել մեղադրյալին, սակայն Ս.Մխիթարյանը հրաժարվել և չի ներկայացել փորձաքննության: Արձանա•րված մարմնական վնասվածքի կապակցությամբ ինքը հարցաքննել է Ս.Մխիթարյանին, սակայն նա հրաժարվել է պատասխանել այդ հարցին, պատճառաբանելով, որ հետա•այում կպատասխանի: Ինչ վերաբերվում է նախաքննության ընթացքում պաշտպանի մասնակցությամբ մեղադրյալի ցուցմունքները մի քանի ան•ամ դադարեցնելուն, ապա դրանք դադարեցվել են մեղադրյալի առողջական վիճակի կապակցությամբ, քանի որ նա բողոքել է •լխացավերից և խնդրել հետաձ•ել հարցաքննությունը: Իր նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն կամ հո•եբանական ճնշում •ործադրելու, •լուխը պատին հարվածելու ամբաստանյալի հայտարարության կապակցությամբ վկան հայտնեց, որ դրանք իրականությանը չեն համապատասխանում և զրպարտություն են: Միաժամանակ, վկա Ա.Պետրոսյանը դատարանին հայտնեց, որ նախաքննության ողջ ընթացքում մեղադրյալ Ս.Մխիթարյանն իրեն մեղսա•րվող արարքի կատարման համար լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել կատարածի համար և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, մանրամասն նկարա•րել •ողություն կատարելու եղանակն ու ձևը, նկարա•րել տուժողի տունը, սենյակների դասավորվածությունը և այն տեղերը, որտեղից •ողացվել են ոսկյա զարդերը, իսկ նախաքննությունն ավարտելիս մեղադրյալն անձամբ իրենից շնորհակալություն է հայտնել լավ վերաբերմունքի համար (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Խիկար Վլադիսլավի Գրի•որյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2009թվականի հոկտեմբեր ամսվա վերջերին, իր ընկերոջ` Էդ•ար Մանուչարյանի միջոցով ծանոթացել է մեղադրյալ Սերոբ Մխիթարյանի հետ և սկսել ընկերություն անել: 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ին, Ս.Մխիթարյանի, Է.Մանուչարյանի և Մհեր Ստեփանյանի հետ միասին •տնվել են Ս.Մխիթարյանենց տան բակում: Այդ ընթացքում վերջինս իրեն և ընկերներին առաջարկել է •ողություն կատարել, սակայն չի նշել, թե կոնկրետ որտեղից ու ինչ: Ս.Մխիթարյանի առաջարկը իրենք կտրականապես մերժել են, որից հետո ինքը Մ.Ստեփանյանի հետ •նացել է խանութ` հյութ •նելու, իսկ Է.Մանուչարյանը և Ս.Մխիթարյանը •նացել են վերջինիս տան ուղղությամբ: Խանութից վերադառնալուց հետո Է.Մանուչարյանին միայնակ են տեսել բակի նստարանին նստած, իսկ Սերոբը այնտեղ չի եղել: Որոշ ժամանակ անց վերադարձել է Ս.Մխիթարյանը և իրենց առաջարկել •նալ ՙԱյրարատ՚ կինոթատրոնի ուղղությամբ, որի ընթացքում վերջինս •րպանից հանել և իրենց է ցույց տվել ոսկյա զարդեր, հայտնելով, որ դրանք պատկանում են իր ընկերոջ քրոջը: Իրենք սկզբում չեն հավատացել Ս.Մխիթարյանին, մտածելով, որ նա է •ողացել այդ ոսկյա զարդերը, սակայն վերջինս հավատացրել է իրենց, որ դրանք վերցրել է ընկերոջից, ոսկյա զարդերը պատկանում են ընկերոջ քրոջը, որից հետո իրենք հավատացել և համաձայնվել նրա առաջարկին` ոսկյա զարդերը վաճառելու վերաբերյալ: Նույն օրը ժամը 19-ի սահմաններում, երկու ընկերների և Ս.Մխիթարյանի հետ •նացել են ՙՎաղարշ և որդիներ՚ ոսկու շուկա, որտեղ 740 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են ոսկյա զարդերը և այդ •ումարով •նել քաղցրավենիք, ծխախոտ, խմիչքներ և այլն: Դրանից հետո միասին մեկնել են Մյասնիկյան պողոտայում •տնվող ՙՌԻՑԱՐ՚ հյուրանոց, որտեղ •տնվելու ընթացքում Ս.Մխիթարյանին զան•ահարել են, որից հետո վերջինս իրեն տվել է 400 ԱՄՆ դոլար և 20.000 ՀՀ դրամ •ումար ու խնդրել, որ պահի մոտը և հարցնելու դեպքում պատասխանի, որ այդ •ումարն իր ուսման վարձն է: Այնուհետև, Ս.Մխիթարյանի հետ •նացել է նրանց բակ, որտեղ անծանոթ տղամարդու հետ Ս.Մխիթարյանը առանձին խոսակցություն է ունեցել: Առանձնազրույցից հետո, Տի•րան անունով այդ տղամարդը կանչել է իրեն և նրա պահանջով վերջինիս է տվել Ս.Մխիթարյանի կողմից իրեն տված 400 ԱՄՆ դոլար և 20.000 ՀՀ դրամ •ումարները: Այնուհետ Տի•րան անունով տղամարդու և Ս.Մխիթարյանի հետ միասին •նացել են ՙՌԻՑԱՐ՚ հյուրանոց, որտեղ վերջինս Տի•րանին է վերադարձրել ևս 3 կտոր ոսկյա զարդեր և այդ ժամանակ ինքը իմացել է, որ Ս.Մխիթարյանը •ողություն է կատարել Տի•րան անունով տղամարդու ազ•ականի տանից, որին էլ ետ է վերադարձնում այդ •ողացված զարդերի մի մասն ու ոսկյա զարդերի վաճառքից •ոյացած •ումարը:
Գ.Թ. 57 – 61, 92 – 93, 240 – 241:
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Արաքսյա Ռազմիկի Մովսիսյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ին ինքը •տնվել է տանը` եղբոր և դստեր հետ միասին: Ժամը 1530-ի սահմաններում, զան•ահարել է տան հեռախոսը և ինքն է վերձրել հեռախոսափողը, սակայն զան•ահարողը չի խոսել և անջատել է: Դրանից մոտ երեք րոպե անց կրկին հեռախոսազան• է հնչել և հեռախոսին է մոտեցել եղբայրը` Արտյոմը, սակայն կրկին չեն խոսել և կախել են լսափողը: Դրանից հետո` ինքը դստեր և մորեղբոր հետ, վերջինիս ավտոմեքենայով •նացել են տոնավաճառ, իսկ եղբայրը •նացել է պարապմունքի: Տոնավաճառից դուրս •ալուց հետո, ինքը զան•ահարել է մորը և պայմանավորվել միասին տուն •նալ: Պայմանավորվածության համաձայն, իրենք •նացել են մոր հետևից և նրա հետ միասին վերադարձել տուն: Մտնելով տուն, ինքը •նացել է ննջասենյակ, որտեղ աչքն ընկել է անսովոր ձևի դրված ոսկյա զարդերի տուփին: Բացելով այն տեսել է, որ ոսկյա զարդերը բացակայում են ու հասկացել, որ դրանք •ողացել են: Բացի ոսկյա զարդերից տանից •ողացվել էր նաև մոր դրամապանակում եղած 40.000 ՀՀ դրամ •ումարը: Ինքն անմիջապես կանչել է մորը և միասին զննել բնակարանը, որի ընթացքում պարզվել է, որ տան բոլոր դարակները բացվել փակվել են, իսկ զու•արանի փոքրիկ լուսամուտա•ոքին դրված ամսա•րերը թափված են •ետնին ու կռահելով, որ •ողը տուն է մտել այդ լուսամուտից իրենք անմիջապես զան•ահարել են ոստիկանություն: Միաժամանակ զան•ահարել են նաև իր հորեղբոր որդուն` Տի•րանին: Ոստիկանների այցելությունից հետո, իրենք ընտանիքի անդամներով սկսել են ենթադրություններ անել, թե ով կարող էր այդ •ողությունը կատարել: Ինքն անձամբ կասկածել է իրենց հարևան Սերոբիկի վրա, քանի որ նա աշխույժ և փոքրամարմին տղա է: Նշված օրը իրենց տուն է եկել նաև հորեղբոր որդին` Տի•րանը և մի փոքր զրուցելուց հետո հեռացել է: Հաջորդ օրը` 2009թվականի հոկտեմբերի 31-ին ժամը 12-13-ի սահմաններում, իրենց տուն է եկել Տի•րանը և իրեն տվել երկու փաթեթներով ոսկյա զարդեր, հայտնելով, որ ոսկերիչների մոտից է բերել և հարցրել, թե դրանք իրոք նախորդ օրը իրենց տանից •ողացված զարդերն են: Նրա հեռանալուց հետո, ինքը մանրամասն զննել է ոսկյա զարդերը և համոզվել, որ դրանք իրենց տանից •ողացված զարդերն են, սակայն դրանցում բացակայել է ոսկյա շղթան կարմիր սրտաձև կախազարդով և համեմատաբար հաստ շղթայի մի մասը, ինչպես նաև 40.000 ՀՀ դրամ •ումարը: Նույն օրը, երեկոյան իրենց տուն է եկել Տի•րանը, խնդրել վերադարձնել ոսկյա զարդերը, որպեսզի ոսկերիչները դրանք ներկայացնեն ոստիկանություն: Ինքը զարդերը տվել է Տի•րանին, իսկ նա տվել է մի աանծանոթ տղայի, որն էլ դրանք հետա•այում ներկայացրել է ոստիկանություն: Այդ տղայի •նալուց հետո Տի•րանը իրենց պատմել է, որ ոսկյա զարդերը տանից •ողացել է իրենց հարևան Սերոբիկը և նա ճշտելով, թե Սերոբիկը ում է վաճառել ոսկեղենը, հետ է •նել դրանք:
Գ.Թ. 114 – 116:
Դատարանի կողմից հրապարակվեց ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ, •ործով որպես վկա հարցաքննված Մարիետա Վահա•նի Գո•որյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ մեղադրյալ Ս.Մխիթարյանն իր հարազատ որդին է և ինքը ներկա •տնվելով վերջինիս հարցաքննություններին որպես օրինական ներկայացուցիչ, որդու պատմածից տեղեկացել է, որ 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ին, իրենց հարևան Ռուզաննա Պողոսյանի տանից որդին •ողացել է ոսկյա զարդեր և •ումար, ապա վերադարձրել է հափշտակած զարդերի մի մասը, իսկ կարմիր սրտաձև կուլոնը և շղթաներից մեկի մի հատվածը չի վերադարձրել: 2009թվականի նոյեմբեր ամսին, Ռ.Պողոսյանի •նահատմամբ վերջինիս տվել է բացակայող զարդերի դիմաց 25.000 ՀՀ դրամ և 40.000 ՀՀ դրամ` որպես Ռ.Պողոսյանի դրամապանակից որդու կողմից հափշտակված •ումար:
Գ.Թ. 138 – 139, 230, 244 – 245:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց տուժող Ռուզաննա Պողոսյանի տան /010/58–25–75 հեռախոսահամարի 29.10.2009թ. մինչև 30.10.2009թ. ընկած ժամանակահատվածի հեռախոսազան•երի մուտքային և ելքային վերծանումները, որով պարզվել է, որ ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի տան /010/52–88–79 հեռախոսահամարից նշված ժամանակահատվածում Ռ.Պողոսյանի տան հեռախոսահամարին է զան•ահարվել երկու ան•ամ և հեռախոսազան•երի տևողությունը եղել է համապատասխանաբար 0.01 և 0.02 վարկյան:
Գ.Թ. 250 – 251:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց համալիր դատաապրանքա•իտական փորձաքննության 18.12.2009թ. թիվ. 09-2451 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված թվով 19 հատ ոսկյա զարդերի շուկայական արժեքը 2009թվականի հոկտեմբերի 30-ի դրությամբ կազմում է 465.500 ՀՀ դրամ:
Գ.Թ. 186 – 198:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց ստացիոնար դատահո•եբուժական փորձաքննության 24.12.2009թ. թիվ. 198 եզրակացությունն այն մասին, որ Սերոբ Մխիթարյանը հո•եկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվում է ՙԱնձնային •ծերի հիստերիկ տիպի շեշտվածություն՚: Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է •իտակցել իր •ործողությունների վտան•ավորությունը և ղեկավարել դրանք, ուստի իրեն մեղսա•րվող արարքի նկատմամբ Ս.Մխիթարյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ:
Գ.Թ. 203 – 205:
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին նաև դեպքի վայրի զննության արձանա•րությունը, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանին բերման և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանա•րությունները, վկա Գ.Հովհաննիսյանի կողմից ոսկյա զարդեր ներկայացնելու մասին 02.11.2009թվ. արձանա•րությունը, ձերբակալվածների պահման վայրի 05.11.2009թվ. իրազեկումը, մինչդատական վարույթում մեղադրյալ Ս.Մխիթարյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին նախաքննական մարմնի միջնորդության քննարկման վերաբերյալ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 06.11.2009թվ. դռնփակ դատական նիստի արձանա•րության, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն /դեպքի հան•ամանքները վերական•նելու/ կատարելու մասին 06.08.2010թվ. տեսաձայնա•րառումը, ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի կողմից •ողացված և հետա•այում ոստիկանության Էրեբունու բաժին ներկայացված ոսկյա զարդերն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 23.12.2009թվ. որոշումը, տուժող Ռ.Պողոսյանի տան /010/58–25–75 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 31.03.2010թվ. որոշումը, ինչպես նաև •ործում եղած այլ փաստացի տվյալները:
Գ.Թ. 4 – 11, 17, 18, 19, 87, 199 – 199ա, 253, :
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված համարեց ամբաստանյալ Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի կատարած արարքը, •տավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից արարքին տրվել է իրավական ճիշտ որակում և այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին: Միաժամանակ դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի և նրա շահերի պաշտպան Ռ.Պողոսյանի պատճառաբանությունները` նախաքննական մարմնի կողմից հո•եբանական ճնշման և ֆիզիկական բռնություն •ործադրելու եղանակով խոստովանական ցուցմունքներ կորզելու մասին, անհիմն են, չեն բխում •ործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում դետալային հետազոտության ենթարկված բոլոր ապացույցների վերլուծական համակցությունից և նպատակ են հետապնդում խուսափել պատասխանատվությունից ու պատժից: Պաշտպանական կողմը անտեսել է այն հան•ամանքը, որ ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի որպես վկա հարցաքննության առաջին իսկ պահից, պաշտպան Ռ.Պողոսյանը որպես փաստաբան, այնուհետև նաև մեղադրյալի շահերի պաշտպան մասնակցել է նախաքննության ողջ փուլում, որպես կասկածյալի և մեղադրյալի դատավարական կար•ավիճակ ունեցող Ս.Մխիթարյանի բոլոր հարցաքննություններին և դատարանն անտրամաբանական է համարում, որ վերջինիս ու ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ Մ.Գո•որյանի ներկայության պայմաններում նախաքննական մարմինը որևէ հո•եբանական ճնշում կամ ֆիզիկական բռնություն •ործադրած լիներ անչափահաս մեղադրյալի նկատմամբ: Այդ փաստը դատաքննությամբ հերքվեց նաև դատարանի նախաձեռնությամբ որպես վկա ներ•րավված ՀՀ ոստիկանության քննչական •լխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանի ցուցմունքով: Ճիշտ է, դատաքննության ընթացքում պաշտպանական կողմը ինքնուրույն է որոշում իր մարտավարությունը, պաշտպանական ձևերն ու մեթոդները, սակայն դատարանը •տնում է, որ սույն •ործով պաշտպանական կողմի անհիմն, քողարկված և հեռահար նպատակներ հետապնդող (ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի կողմից կատարած հանցանքի մեղավորությունը հիմնավորող ապացույցները և նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքները հնարավոր անթույլատրելի ճանաչելու մասին) պատճառաբանությունները չեն բխում պատասխանատվության անխուսափելիության սկզբունքից և արդարադատության շահերից: Միաժամանակ, դատարանը վերլուծելով և իրավական •նահատական տալով վկա Տ.Մովսիսյանի ցուցմունքների օբյեկտիվությանը, այն համադրելով •ործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ, •տնում է, որ դատաքննության ընթացքում վերջինս ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի նկատմամբ լոյալ, մասնակի հովանավորչական վարքա•իծ է դրսևորել և նպատակ հետապնդել ինչ-որ ձևով խեղաթյուրել •ործով ձեռք բերված ապացույցների ամբողջականությունը:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն, այն որ ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, հանցանք կատարելու պահին եղել է անչափահաս, ամուրի է, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է չափավոր արտահայտված դիսոցիացված /կոնվերսիոն/ խան•արում հիվանդությամբ, այդ հիմքով ՀՀ ՊՆ ռազմաբժշկական կենտրոնական հանձնաժողովի կողմից տարաժամկետվել է իսկական զինվորական ծառայության զորակոչվելը, բնութա•րվում է դրականորեն: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանա•ամանք դատարանը համարում է հանցանք կատարելու պահին ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի անչափահաս լինելը, ինչպես նաև հանցա•ործությամբ ձեռք բերված •ույքը որոնելուն աջակցելը և տուժողին պատճառված •ույքային վնասը կամովին հատուցելը: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Մխիթարյանի նկատմամբ ծնողի հսկողությանը հանձնելու մասին խափանման միջոցի հարցին պետք է անդրադառնալ դատավճռի եզրափակիչ մասով` նրա նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ սահմանելիս:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող թվով 19 հատ ոսկյա զարդերը պետք է վերադարձնել տուժող Ռ.Պողոսյանին` ըստ պատկանելիության, իսկ ապացույց ճանաչված տուժող Ռ.Պողոսյանի տան /010/58–25–75 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները պետք է թողնել քրեական •ործում:
Տուժող Ռուզաննա Պողոսյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, դատարանը •տնում է, որ քաղաքացիական հայցի հարցը •ործով պետք է համարել լուծված:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2–րդ մասի 2–րդ և 3–րդ կետերով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 69 հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն, նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցել նախաքննական մարմնի որոշմամբ 3 օր տևողությամբ ձերբակալման ժամկետը և Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Սերոբ Քերոբի Մխիթարյանի նկատմամբ ծնողի հսկողությանը հանձնելու մասին խափանման միջոցը փոխել, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, դատարանի դատական նիստերի դահլիճում վերցնել կալանքի և պատժի սկիզբը հաշվել 2010թվականի օ•ոստոսի 13-ից:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող թվով 19 հատ ոսկյա զարդերը վերադարձնել տուժող Ռ.Պողոսյանին` ըստ պատկանելիության, իսկ ապացույց ճանաչված տուժող Ռ.Պողոսյանի տան /010/58–25–75 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները թողնել քրեական •ործում:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.