Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0038/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Արթուր Շամիրյան Վիտալիկի
Արթուր Շամիրյան
Դատավոր
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Դատավոր
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-04-23 | 10:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-04-29 | 10:00 | 1 |
Գործ թիվ ԵԷԴ/0038/01/10
2010թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վ.Թ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ա. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Տ. ՈւԶՈՅԱՆԻ
Ամբաստանյալ Ա. ՇԱՄԻՐՅԱՆԻ
Ամբաստանյալի շահերի
պաշտպան՝ Լ. ՄՆՈՅԱՆԻ
Տուժողի ներկայացուցիչ՝ Ռ. ԵԴԻԳԱՐՅԱՆԻ
2010թ-ի ապրիլի 29-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանի ծնված 14.04.1977թ. Երևան քաղաքում« ազգությամբ հայ« Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ« ամուսնացած« խնամքին 2 երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան, Մուշական 1-ին փողոցի թիվ 18 տանը։
Խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանը ընտանիքի 5 անձով /ինքը, կինը, երկու անչափահաս` 2003թ. և 2005թ. ծնված երեխաները և հայրը/ բնակվում են Երևանի Մուշական 1-ին փողոցի թիվ 18 տանը։ Ամբաստանյալն ու կինը չեն աշխատել, ընտանիքն ապրում է նյութապես անապահով վիճակում։ Հանցագործությունը կատարվել է նյութական կարիքից դրդված։
2010թ. հունվարի 13-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Երևանի Մուշական 10-րդ փողոց և օգտվելով այն հանգամանքից, որ Անիչկա Մարտիրոսյանին պատկանող կիսակառույց շինությունը չի պահպանվում, որոշել է մուտք գործել շինություն և ապրանքների գողություն կատարել։
Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար փնտրել, շինության մոտակայքից գտել է մետաղե ձող, այն օգտագործել է շինության նկուղի մուտքի դռան կախովի փականը կոտրելու համար և ապօրինի մուտք է գործել նկուղ։ Տեսնելով, որ այնտեղ կա մեկ հատ մետաղյա տարա /բիտոն/, հեղուկ վառելանյութի մեկ հատ մետաղյա տարա, մեկ հատ ալյումինե թաս և պղնձյա մետաղալարեր, նշվածը գաղտնի հափշտակել, դուրս է հանել շինության նկուղից և գնացել դեպի իրենց տուն։
Անցնելով Մուշական 1-ին փողոցի 15 տան բակով, տեսել է, որ իր հարևան Ֆրունզիկ Կարապետյանին պատկանող նշված տան նկուղի դուռը բաց է, ներսում դրված է փականագործի հաստոց։ Ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի մոտ հանցավոր մտադրություն է առաջացել` գողանալ նաև նշված փականագործական հաստոցը։ Նա իր ձեռքին ունեցած` Անիչկա Մարտիրոսյանի տան նկուղից գաղտնի հափշտակած մետաղյա իրերը տարել և դրել է դիմացի ճամփեզրին, ապա վերադարձել, կրկին ապօրինի մուտք գործելով տան նկուղ, գաղտնի հափշտակել է Ֆրունզիկ Կարապետյանին պատկանող 8.000 ՀՀ դրամ արժողության փականագործի հաստոցը։ Գողացած բոլոր իրերը տարել և պահել է իր տան նկուղում։
Հաջորդ օրը` 14.01.2010թ. ժամը 10.30-ի սահմաններում, վերցնելով գողացված մետաղյա տարաները, ալյումինե թասը և պղնձյա մետաղալարերը, տարել և հանձնել է Դիմիտրով փողոցի վրա գտնվող գունավոր մետաղների ընդունման կետ, դրանց դիմաց ստացել է 10.000 ՀՀ դրամ, որով ընտանիքի համար սնունդ է գնել։
Հաջորդ օրը` 15.01.2010թ., զղջալով հարևանի տանից գողություն կատարելու համար, ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը տարել և տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանին է վերադարձրել նրա տան նկուղից գողացած փականագործի հաստոցը։
Վերը նշված հանցագործությունների համար Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։
2.Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները.
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանդրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված է։
Նշված եզրահանգման համար հիմք են հանդիսանում հետևյալ ապացույցները.
Ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նյութական ծայրահեղ կարիքից դրդված` 2010թ-ի հունվարի 13-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Մուշական 10-րդ փողոց` նպատակ ունենալով կիսակառույց շինության նկուղից գողություն կատարել։ Համոզվելով, որ շինությունում ոչ ոք չկա և շինությունը որևէ մեկի կողմից չի պահպանվում, շրջակայքից վերցրել է մետաղաձողի կտոր, դրանով կոտրել է շինության նկուղի մուտքի դռան փականը և մուտք է գործել նկուղ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է ընդամենը 15.000 ՀՀ դրամ արժողության մետաղյա տարաներ, ալյումինե թաս, պղնձյա մետաղալարեր, որոնք վերցնելով` հեռացել է։
Ճանապարհին Մուշական 1-ին փողոցի 15 տան բակով անցնելիս նկատել է, որ նշված տան նկուղի դուռը բաց է, ներսում դրված է փականագործի հաստոց, նկուղում մարդ չկա, մտադրվել է հաստոցը գողանալ։
Ձեռքի իրերը դնելով մի կողմ, հաստոցը գողանալու նպատակով մուտք է գործել նկուղ և գաղտնի հափշտակելով 8.000 ՀՀ դրամ արժողության հաստոցը, գնացել է իրենց տուն` իր տան նկուղում թաքցնելով գողացած բոլոր ապրանքները։
Հաջորդ օրը մետաղյա կաթսաները, թասը և պղնձե մետաղալարերը տարել և հանձնել է երկրորդական հումքի ընդունման կետ, ստանալով դրանց դիմաց 10.000 ՀՀ դրամ գումար, որը ծախսել է ընտանիքի կարիքների համար և սննդամթերք գնելու վրա, իսկ 15.01.2010թ. զղջալով իր կատարածի համար, փականագործի հաստոցը տարել և վերադարձրել է տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանին։
Գ. Թ. 13-15, 44, 71 և դատաքննության արձանագրություն
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռիմա Եդիգարյանի ցուցմունքով և ոստիկանության Էրեբունու բաժնին տված հայտարարությամբ այն մասին, որ իր ընկերուհի Անիչկա Մարտիրոսյանը, մեկնելով ՌԴ, իր պահպանությանն է թողել Երևանի Մուշական 10 փողոցի վրա գտնվող կիսակառույց շինությունը։
2010թ. հունվարի կեսերին գնացել և տեսել է, որ շինության նկուղի դռան կախովի փականը կոտրված է, նկուղից բացակայում են 15.000 ՀՀ դրամ արժողության մետաղյա տարաներ։ Զանգահարել և դեպքի մասին տեղեկացրել է Անիչկա Մարտիրոսյանին, վերջինս իրեն բանավոր լիազորել է որպես տուժողի ներկայացուցիչ հանդես գալ իր անունից։ Հետագայում եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, քննչական փորձարարության ժամանակ իմացել է, որ գողությունը կատարել է իրենց հարևան Արթուր Շամիրյանը։
Որպես տուժողի ներկայացուցիչ գույքային պահանջ չի ներկայացրել, խնդրել է ամբաստանյալի նկատմամբ ներողամտություն դրսևորել, քանի որ նա իրենց հարևանն է, նրա ընտանիքը գտնվում է ծայրահեղ անապահով վիճակում։
Գ. Թ. 3, 29-30 և դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանի ցուցմունքով և ոստիկանության Էրեբունու բաժնին տված հայտարարությամբ այն մասին, որ իրեն պատկանող Երևանի Մուշական 1-ին փողոցի տան նկուղում ունեցել է 8.000 ՀՀ դրամ արժողության փականագործի սեղմող հաստոց։ Նկուղի դուռը բաց է։ 2010թ-ի հունվարի կեսին նշված սարքը գողացել են նկուղից։
2010թ-ի հունվարի կեսին, օրը չի հիշում, իրեն դրսից կանչել է հարևան Արթուր Շամիրյանը։ Իջել է բակ և Արթուր Շամիրյանի ձեռքին տեսել է իր նկուղից գողացած սեղմիչ-հաստոցը։ Արթուր Շամիրյանն ասել է, որ ինքն է այդ ապրանքը գողացել, զղջում է, խնդրում է ներել։ Ինքը Շամիրյանին հանդիմանել և վերցրել է սեղմիչ-հաստոցը, որը հետագայում վաճառել է վերնիսաժում 8.000 ՀՀ դրամով։ Ինքը Արթուր Շամիրյանից նյութական պահանջ չունի։
Գ. Թ. 21, 24-25
Վկա Էդուարդ Դավթյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևանի Դիմիտրով փողոցի 133 հասցեում գտնվող գունավոր մետաղների երկրորդական հումքի ընդունման կետում։ 2010թ-ի հունվարի կեսերին իր մոտ է գնացել Արթուր Շամիրյանը և հանձնել մետաղյա բիտոն, բենզինի մետաղյա տարա, մետաղյա թաս և պղնձե մանր մետաղալարեր, որոնց դիմաց Արթուր Շամիրյանին վճարել է 10.000 ՀՀ դրամ։
2010թ. փետրվարի սկզբին, ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ եկել է Արթուր Շամիրյանը, հայտարարել, որ որպես երկրորդական հումք իրեն է հանձնել իր գողացած մետաղյա իրերը։ Ինքը ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել մետաղյա բիտոնը և բենզինի տարան, որոնք առգրավվել են։
Գ. Թ. 46-47
Վկաներ Վեսմիրա և Ժասմեն Սահակյանները ցուցմունք են տվել այն մասին, որ 02.02.2010թ. իրենց տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները և ոստիկանության Էրեբունու բաժին են տարել Արթուր Շամիրյանին։ Ուշ երեկոյան վերադառնալով տուն, Արթուր Շամիրյանը խոստովանել է, որ գողություն է կատարել հարևաններ Անիչկա Մարտիրոսյանի և Ֆրունզիկ Կարապետյանի նկուղներից։
Գ. Թ. 58-59, 60-61 և դատաքննության արձանագրություն
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ 05.02.2010թ. ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը Երևանի Մուշական 10-րդ փողոցում ցույց է տվել Անիչկա Մարտիրոսյանին պատկանող կիսակառույց շինությունը և հաստատել, որ շինության նկուղի դռան կախովի կողպեքը կոտրելով, բացել է դուռը և մուտք գործելով շինություն, գողացել է մետաղյա տարաները և պղնձալարերը։
Այնուհետև, ցույց տալով Ֆրունզիկ Կարապետյանին պատկանող Մուշական 1-ին փողոցի 15-րդ տունը, հայտնել է, որ մուտք գործելով նշված տան նկուղ, գողացել է փականագործի սեղմիչ-հաստոցը։
Նշված քննչական գործողությունը լուսանկարահանվել է։
Գ. Թ. 31-32, 33-35
02.02.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ գունավոր մետաղների երկրորդական հումքի ընդունման կետի աշխատակից Էդուարդ Դավթյանը ներկայացրել է մեկ հատ 20 լիտր տարողության ալյումինե տարա` նախատեսված հեղուկ վառելանյութ լցնելու համար և 40 լիտր տարողության մեկ հատ ալյումինե տարա` նախատեսված ջուր լցնելու համար և հաստատել է, որ դրանք գունավոր մետաղների երկրորդական հումքի ընդունման կետ է հանձնել 2010թ. հունվարի սկզբներին Արթուր Շամիրյանը։ Նշված ապրանքները առգրավվել են, զննվել ու ճանաչվել են իրեղեն ապացույց և ի պահ հանձնվել տուժողի ներկայացուցչին։
Գ. Թ. 9,17-18, 71
Նշանակվել է ապրանքագիտական փորձաքննություն, փորձագետի 15.02.2010թ. թիվ 93-ԱՊ եզրակացության համաձայն` առգրաված տարաներից յուրաքաչյուրի շուկայական արժեքը 6.000 ՀՀ դրամ է կազմում։
Գ. Թ. 54-55
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հիմնավորված է, և նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ու նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս, դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակը և չափը, լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք, առկա չէ։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանքներ են համարվում այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան՝ 2003 և 2005թթ. ծնված 2 մանկահասակ երեխաները, հանցանքը կատարել է նյութական կարիքից դրդված, նախկինում դատված չի եղել, հանցագործությունը կատարելու հաջորդ օրը, զղջալով կատարածի համար, տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանին է վերադարձրել նկուղից գողացված փականագործական սեղմիչ-հաստոցը, տուժողներին պատճառած նյութական վնասը հատուցված է և տուժողները նյութական պահանջ չեն ներկայացրել, ամբաստանյալը զղջացել է կատարածի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի նկատմամբ պետք է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է՝ արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս, դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատիժ սահմանելով ազատազրկման ձևով, Արթուր Շամիրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ անհրաժեշտ է նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցչին ի պահ հանձնված 2 մետաղյա տարաները պետք է թողնել տուժողի տնօրինությանը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-358, 360, 365, 368-372 հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20 հոդվածով դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ Ռիմա Եդիգարյանին ի պահ հանձնված երկու մետաղյա տարաները թողնել տուժողի ներկայացուցչի տնօրինությանը։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2010թ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վ.Թ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ա. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Տ. ՈւԶՈՅԱՆԻ
Ամբաստանյալ Ա. ՇԱՄԻՐՅԱՆԻ
Ամբաստանյալի շահերի
պաշտպան՝ Լ. ՄՆՈՅԱՆԻ
Տուժողի ներկայացուցիչ՝ Ռ. ԵԴԻԳԱՐՅԱՆԻ
2010թ-ի ապրիլի 29-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանի ծնված 14.04.1977թ. Երևան քաղաքում« ազգությամբ հայ« Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ« ամուսնացած« խնամքին 2 երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան, Մուշական 1-ին փողոցի թիվ 18 տանը։
Խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանը ընտանիքի 5 անձով /ինքը, կինը, երկու անչափահաս` 2003թ. և 2005թ. ծնված երեխաները և հայրը/ բնակվում են Երևանի Մուշական 1-ին փողոցի թիվ 18 տանը։ Ամբաստանյալն ու կինը չեն աշխատել, ընտանիքն ապրում է նյութապես անապահով վիճակում։ Հանցագործությունը կատարվել է նյութական կարիքից դրդված։
2010թ. հունվարի 13-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Երևանի Մուշական 10-րդ փողոց և օգտվելով այն հանգամանքից, որ Անիչկա Մարտիրոսյանին պատկանող կիսակառույց շինությունը չի պահպանվում, որոշել է մուտք գործել շինություն և ապրանքների գողություն կատարել։
Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար փնտրել, շինության մոտակայքից գտել է մետաղե ձող, այն օգտագործել է շինության նկուղի մուտքի դռան կախովի փականը կոտրելու համար և ապօրինի մուտք է գործել նկուղ։ Տեսնելով, որ այնտեղ կա մեկ հատ մետաղյա տարա /բիտոն/, հեղուկ վառելանյութի մեկ հատ մետաղյա տարա, մեկ հատ ալյումինե թաս և պղնձյա մետաղալարեր, նշվածը գաղտնի հափշտակել, դուրս է հանել շինության նկուղից և գնացել դեպի իրենց տուն։
Անցնելով Մուշական 1-ին փողոցի 15 տան բակով, տեսել է, որ իր հարևան Ֆրունզիկ Կարապետյանին պատկանող նշված տան նկուղի դուռը բաց է, ներսում դրված է փականագործի հաստոց։ Ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի մոտ հանցավոր մտադրություն է առաջացել` գողանալ նաև նշված փականագործական հաստոցը։ Նա իր ձեռքին ունեցած` Անիչկա Մարտիրոսյանի տան նկուղից գաղտնի հափշտակած մետաղյա իրերը տարել և դրել է դիմացի ճամփեզրին, ապա վերադարձել, կրկին ապօրինի մուտք գործելով տան նկուղ, գաղտնի հափշտակել է Ֆրունզիկ Կարապետյանին պատկանող 8.000 ՀՀ դրամ արժողության փականագործի հաստոցը։ Գողացած բոլոր իրերը տարել և պահել է իր տան նկուղում։
Հաջորդ օրը` 14.01.2010թ. ժամը 10.30-ի սահմաններում, վերցնելով գողացված մետաղյա տարաները, ալյումինե թասը և պղնձյա մետաղալարերը, տարել և հանձնել է Դիմիտրով փողոցի վրա գտնվող գունավոր մետաղների ընդունման կետ, դրանց դիմաց ստացել է 10.000 ՀՀ դրամ, որով ընտանիքի համար սնունդ է գնել։
Հաջորդ օրը` 15.01.2010թ., զղջալով հարևանի տանից գողություն կատարելու համար, ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը տարել և տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանին է վերադարձրել նրա տան նկուղից գողացած փականագործի հաստոցը։
Վերը նշված հանցագործությունների համար Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։
2.Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները.
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանդրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված է։
Նշված եզրահանգման համար հիմք են հանդիսանում հետևյալ ապացույցները.
Ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նյութական ծայրահեղ կարիքից դրդված` 2010թ-ի հունվարի 13-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Մուշական 10-րդ փողոց` նպատակ ունենալով կիսակառույց շինության նկուղից գողություն կատարել։ Համոզվելով, որ շինությունում ոչ ոք չկա և շինությունը որևէ մեկի կողմից չի պահպանվում, շրջակայքից վերցրել է մետաղաձողի կտոր, դրանով կոտրել է շինության նկուղի մուտքի դռան փականը և մուտք է գործել նկուղ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է ընդամենը 15.000 ՀՀ դրամ արժողության մետաղյա տարաներ, ալյումինե թաս, պղնձյա մետաղալարեր, որոնք վերցնելով` հեռացել է։
Ճանապարհին Մուշական 1-ին փողոցի 15 տան բակով անցնելիս նկատել է, որ նշված տան նկուղի դուռը բաց է, ներսում դրված է փականագործի հաստոց, նկուղում մարդ չկա, մտադրվել է հաստոցը գողանալ։
Ձեռքի իրերը դնելով մի կողմ, հաստոցը գողանալու նպատակով մուտք է գործել նկուղ և գաղտնի հափշտակելով 8.000 ՀՀ դրամ արժողության հաստոցը, գնացել է իրենց տուն` իր տան նկուղում թաքցնելով գողացած բոլոր ապրանքները։
Հաջորդ օրը մետաղյա կաթսաները, թասը և պղնձե մետաղալարերը տարել և հանձնել է երկրորդական հումքի ընդունման կետ, ստանալով դրանց դիմաց 10.000 ՀՀ դրամ գումար, որը ծախսել է ընտանիքի կարիքների համար և սննդամթերք գնելու վրա, իսկ 15.01.2010թ. զղջալով իր կատարածի համար, փականագործի հաստոցը տարել և վերադարձրել է տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանին։
Գ. Թ. 13-15, 44, 71 և դատաքննության արձանագրություն
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռիմա Եդիգարյանի ցուցմունքով և ոստիկանության Էրեբունու բաժնին տված հայտարարությամբ այն մասին, որ իր ընկերուհի Անիչկա Մարտիրոսյանը, մեկնելով ՌԴ, իր պահպանությանն է թողել Երևանի Մուշական 10 փողոցի վրա գտնվող կիսակառույց շինությունը։
2010թ. հունվարի կեսերին գնացել և տեսել է, որ շինության նկուղի դռան կախովի փականը կոտրված է, նկուղից բացակայում են 15.000 ՀՀ դրամ արժողության մետաղյա տարաներ։ Զանգահարել և դեպքի մասին տեղեկացրել է Անիչկա Մարտիրոսյանին, վերջինս իրեն բանավոր լիազորել է որպես տուժողի ներկայացուցիչ հանդես գալ իր անունից։ Հետագայում եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, քննչական փորձարարության ժամանակ իմացել է, որ գողությունը կատարել է իրենց հարևան Արթուր Շամիրյանը։
Որպես տուժողի ներկայացուցիչ գույքային պահանջ չի ներկայացրել, խնդրել է ամբաստանյալի նկատմամբ ներողամտություն դրսևորել, քանի որ նա իրենց հարևանն է, նրա ընտանիքը գտնվում է ծայրահեղ անապահով վիճակում։
Գ. Թ. 3, 29-30 և դատաքննության արձանագրություն
Տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանի ցուցմունքով և ոստիկանության Էրեբունու բաժնին տված հայտարարությամբ այն մասին, որ իրեն պատկանող Երևանի Մուշական 1-ին փողոցի տան նկուղում ունեցել է 8.000 ՀՀ դրամ արժողության փականագործի սեղմող հաստոց։ Նկուղի դուռը բաց է։ 2010թ-ի հունվարի կեսին նշված սարքը գողացել են նկուղից։
2010թ-ի հունվարի կեսին, օրը չի հիշում, իրեն դրսից կանչել է հարևան Արթուր Շամիրյանը։ Իջել է բակ և Արթուր Շամիրյանի ձեռքին տեսել է իր նկուղից գողացած սեղմիչ-հաստոցը։ Արթուր Շամիրյանն ասել է, որ ինքն է այդ ապրանքը գողացել, զղջում է, խնդրում է ներել։ Ինքը Շամիրյանին հանդիմանել և վերցրել է սեղմիչ-հաստոցը, որը հետագայում վաճառել է վերնիսաժում 8.000 ՀՀ դրամով։ Ինքը Արթուր Շամիրյանից նյութական պահանջ չունի։
Գ. Թ. 21, 24-25
Վկա Էդուարդ Դավթյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևանի Դիմիտրով փողոցի 133 հասցեում գտնվող գունավոր մետաղների երկրորդական հումքի ընդունման կետում։ 2010թ-ի հունվարի կեսերին իր մոտ է գնացել Արթուր Շամիրյանը և հանձնել մետաղյա բիտոն, բենզինի մետաղյա տարա, մետաղյա թաս և պղնձե մանր մետաղալարեր, որոնց դիմաց Արթուր Շամիրյանին վճարել է 10.000 ՀՀ դրամ։
2010թ. փետրվարի սկզբին, ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ եկել է Արթուր Շամիրյանը, հայտարարել, որ որպես երկրորդական հումք իրեն է հանձնել իր գողացած մետաղյա իրերը։ Ինքը ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել մետաղյա բիտոնը և բենզինի տարան, որոնք առգրավվել են։
Գ. Թ. 46-47
Վկաներ Վեսմիրա և Ժասմեն Սահակյանները ցուցմունք են տվել այն մասին, որ 02.02.2010թ. իրենց տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները և ոստիկանության Էրեբունու բաժին են տարել Արթուր Շամիրյանին։ Ուշ երեկոյան վերադառնալով տուն, Արթուր Շամիրյանը խոստովանել է, որ գողություն է կատարել հարևաններ Անիչկա Մարտիրոսյանի և Ֆրունզիկ Կարապետյանի նկուղներից։
Գ. Թ. 58-59, 60-61 և դատաքննության արձանագրություն
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ 05.02.2010թ. ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը Երևանի Մուշական 10-րդ փողոցում ցույց է տվել Անիչկա Մարտիրոսյանին պատկանող կիսակառույց շինությունը և հաստատել, որ շինության նկուղի դռան կախովի կողպեքը կոտրելով, բացել է դուռը և մուտք գործելով շինություն, գողացել է մետաղյա տարաները և պղնձալարերը։
Այնուհետև, ցույց տալով Ֆրունզիկ Կարապետյանին պատկանող Մուշական 1-ին փողոցի 15-րդ տունը, հայտնել է, որ մուտք գործելով նշված տան նկուղ, գողացել է փականագործի սեղմիչ-հաստոցը։
Նշված քննչական գործողությունը լուսանկարահանվել է։
Գ. Թ. 31-32, 33-35
02.02.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ գունավոր մետաղների երկրորդական հումքի ընդունման կետի աշխատակից Էդուարդ Դավթյանը ներկայացրել է մեկ հատ 20 լիտր տարողության ալյումինե տարա` նախատեսված հեղուկ վառելանյութ լցնելու համար և 40 լիտր տարողության մեկ հատ ալյումինե տարա` նախատեսված ջուր լցնելու համար և հաստատել է, որ դրանք գունավոր մետաղների երկրորդական հումքի ընդունման կետ է հանձնել 2010թ. հունվարի սկզբներին Արթուր Շամիրյանը։ Նշված ապրանքները առգրավվել են, զննվել ու ճանաչվել են իրեղեն ապացույց և ի պահ հանձնվել տուժողի ներկայացուցչին։
Գ. Թ. 9,17-18, 71
Նշանակվել է ապրանքագիտական փորձաքննություն, փորձագետի 15.02.2010թ. թիվ 93-ԱՊ եզրակացության համաձայն` առգրաված տարաներից յուրաքաչյուրի շուկայական արժեքը 6.000 ՀՀ դրամ է կազմում։
Գ. Թ. 54-55
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հիմնավորված է, և նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ու նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս, դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակը և չափը, լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք, առկա չէ։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանքներ են համարվում այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան՝ 2003 և 2005թթ. ծնված 2 մանկահասակ երեխաները, հանցանքը կատարել է նյութական կարիքից դրդված, նախկինում դատված չի եղել, հանցագործությունը կատարելու հաջորդ օրը, զղջալով կատարածի համար, տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանին է վերադարձրել նկուղից գողացված փականագործական սեղմիչ-հաստոցը, տուժողներին պատճառած նյութական վնասը հատուցված է և տուժողները նյութական պահանջ չեն ներկայացրել, ամբաստանյալը զղջացել է կատարածի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի նկատմամբ պետք է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է՝ արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս, դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատիժ սահմանելով ազատազրկման ձևով, Արթուր Շամիրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ անհրաժեշտ է նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցչին ի պահ հանձնված 2 մետաղյա տարաները պետք է թողնել տուժողի տնօրինությանը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-358, 360, 365, 368-372 հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20 հոդվածով դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ Ռիմա Եդիգարյանին ի պահ հանձնված երկու մետաղյա տարաները թողնել տուժողի ներկայացուցչի տնօրինությանը։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0038/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 06-04-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0038/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12103410 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | 13.01.2010թ. ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Մուշական փողոցի կիսակառույց շինության և թիվ 15 տան նկուղներ ու գաղտնի հափշտակել Ա. Մարտիրոսյանին և Ֆ. Կարապետյանին պատկանող 23000 դրամ արժողության տարբեր տեսակի իրեր: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Շամիրյան |
| Հայրանուն | Վիտալիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 3,4 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 06-04-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 08-04-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 08-04-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 08-04-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-04-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Շամիրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-04-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 29-04-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Շամիրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 29-04-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0038/01/10 2010թ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վ.Թ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Քարտուղարությամբ Ա. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ Մասնակցությամբ` Մեղադրող Տ. ՈւԶՈՅԱՆԻ Ամբաստանյալ Ա. ՇԱՄԻՐՅԱՆԻ Ամբաստանյալի շահերի պաշտպան՝ Լ. ՄՆՈՅԱՆԻ Տուժողի ներկայացուցիչ՝ Ռ. ԵԴԻԳԱՐՅԱՆԻ 2010թ-ի ապրիլի 29-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանի ծնված 14.04.1977թ. Երևան քաղաքում« ազգությամբ հայ« Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ« ամուսնացած« խնամքին 2 երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան, Մուշական 1-ին փողոցի թիվ 18 տանը։ Խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. Ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանը ընտանիքի 5 անձով /ինքը, կինը, երկու անչափահաս` 2003թ. և 2005թ. ծնված երեխաները և հայրը/ բնակվում են Երևանի Մուշական 1-ին փողոցի թիվ 18 տանը։ Ամբաստանյալն ու կինը չեն աշխատել, ընտանիքն ապրում է նյութապես անապահով վիճակում։ Հանցագործությունը կատարվել է նյութական կարիքից դրդված։ 2010թ. հունվարի 13-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել է Երևանի Մուշական 10-րդ փողոց և օգտվելով այն հանգամանքից, որ Անիչկա Մարտիրոսյանին պատկանող կիսակառույց շինությունը չի պահպանվում, որոշել է մուտք գործել շինություն և ապրանքների գողություն կատարել։ Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար փնտրել, շինության մոտակայքից գտել է մետաղե ձող, այն օգտագործել է շինության նկուղի մուտքի դռան կախովի փականը կոտրելու համար և ապօրինի մուտք է գործել նկուղ։ Տեսնելով, որ այնտեղ կա մեկ հատ մետաղյա տարա /բիտոն/, հեղուկ վառելանյութի մեկ հատ մետաղյա տարա, մեկ հատ ալյումինե թաս և պղնձյա մետաղալարեր, նշվածը գաղտնի հափշտակել, դուրս է հանել շինության նկուղից և գնացել դեպի իրենց տուն։ Անցնելով Մուշական 1-ին փողոցի 15 տան բակով, տեսել է, որ իր հարևան Ֆրունզիկ Կարապետյանին պատկանող նշված տան նկուղի դուռը բաց է, ներսում դրված է փականագործի հաստոց։ Ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի մոտ հանցավոր մտադրություն է առաջացել` գողանալ նաև նշված փականագործական հաստոցը։ Նա իր ձեռքին ունեցած` Անիչկա Մարտիրոսյանի տան նկուղից գաղտնի հափշտակած մետաղյա իրերը տարել և դրել է դիմացի ճամփեզրին, ապա վերադարձել, կրկին ապօրինի մուտք գործելով տան նկուղ, գաղտնի հափշտակել է Ֆրունզիկ Կարապետյանին պատկանող 8.000 ՀՀ դրամ արժողության փականագործի հաստոցը։ Գողացած բոլոր իրերը տարել և պահել է իր տան նկուղում։ Հաջորդ օրը` 14.01.2010թ. ժամը 10.30-ի սահմաններում, վերցնելով գողացված մետաղյա տարաները, ալյումինե թասը և պղնձյա մետաղալարերը, տարել և հանձնել է Դիմիտրով փողոցի վրա գտնվող գունավոր մետաղների ընդունման կետ, դրանց դիմաց ստացել է 10.000 ՀՀ դրամ, որով ընտանիքի համար սնունդ է գնել։ Հաջորդ օրը` 15.01.2010թ., զղջալով հարևանի տանից գողություն կատարելու համար, ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը տարել և տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանին է վերադարձրել նրա տան նկուղից գողացած փականագործի հաստոցը։ Վերը նշված հանցագործությունների համար Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։ 2.Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները. Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։ Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանդրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված է։ Նշված եզրահանգման համար հիմք են հանդիսանում հետևյալ ապացույցները. Ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նյութական ծայրահեղ կարիքից դրդված` 2010թ-ի հունվարի 13-ին ժամը 20.30-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Մուշական 10-րդ փողոց` նպատակ ունենալով կիսակառույց շինության նկուղից գողություն կատարել։ Համոզվելով, որ շինությունում ոչ ոք չկա և շինությունը որևէ մեկի կողմից չի պահպանվում, շրջակայքից վերցրել է մետաղաձողի կտոր, դրանով կոտրել է շինության նկուղի մուտքի դռան փականը և մուտք է գործել նկուղ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է ընդամենը 15.000 ՀՀ դրամ արժողության մետաղյա տարաներ, ալյումինե թաս, պղնձյա մետաղալարեր, որոնք վերցնելով` հեռացել է։ Ճանապարհին Մուշական 1-ին փողոցի 15 տան բակով անցնելիս նկատել է, որ նշված տան նկուղի դուռը բաց է, ներսում դրված է փականագործի հաստոց, նկուղում մարդ չկա, մտադրվել է հաստոցը գողանալ։ Ձեռքի իրերը դնելով մի կողմ, հաստոցը գողանալու նպատակով մուտք է գործել նկուղ և գաղտնի հափշտակելով 8.000 ՀՀ դրամ արժողության հաստոցը, գնացել է իրենց տուն` իր տան նկուղում թաքցնելով գողացած բոլոր ապրանքները։ Հաջորդ օրը մետաղյա կաթսաները, թասը և պղնձե մետաղալարերը տարել և հանձնել է երկրորդական հումքի ընդունման կետ, ստանալով դրանց դիմաց 10.000 ՀՀ դրամ գումար, որը ծախսել է ընտանիքի կարիքների համար և սննդամթերք գնելու վրա, իսկ 15.01.2010թ. զղջալով իր կատարածի համար, փականագործի հաստոցը տարել և վերադարձրել է տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանին։ Գ. Թ. 13-15, 44, 71 և դատաքննության արձանագրություն Տուժողի ներկայացուցիչ Ռիմա Եդիգարյանի ցուցմունքով և ոստիկանության Էրեբունու բաժնին տված հայտարարությամբ այն մասին, որ իր ընկերուհի Անիչկա Մարտիրոսյանը, մեկնելով ՌԴ, իր պահպանությանն է թողել Երևանի Մուշական 10 փողոցի վրա գտնվող կիսակառույց շինությունը։ 2010թ. հունվարի կեսերին գնացել և տեսել է, որ շինության նկուղի դռան կախովի փականը կոտրված է, նկուղից բացակայում են 15.000 ՀՀ դրամ արժողության մետաղյա տարաներ։ Զանգահարել և դեպքի մասին տեղեկացրել է Անիչկա Մարտիրոսյանին, վերջինս իրեն բանավոր լիազորել է որպես տուժողի ներկայացուցիչ հանդես գալ իր անունից։ Հետագայում եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, քննչական փորձարարության ժամանակ իմացել է, որ գողությունը կատարել է իրենց հարևան Արթուր Շամիրյանը։ Որպես տուժողի ներկայացուցիչ գույքային պահանջ չի ներկայացրել, խնդրել է ամբաստանյալի նկատմամբ ներողամտություն դրսևորել, քանի որ նա իրենց հարևանն է, նրա ընտանիքը գտնվում է ծայրահեղ անապահով վիճակում։ Գ. Թ. 3, 29-30 և դատաքննության արձանագրություն Տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանի ցուցմունքով և ոստիկանության Էրեբունու բաժնին տված հայտարարությամբ այն մասին, որ իրեն պատկանող Երևանի Մուշական 1-ին փողոցի տան նկուղում ունեցել է 8.000 ՀՀ դրամ արժողության փականագործի սեղմող հաստոց։ Նկուղի դուռը բաց է։ 2010թ-ի հունվարի կեսին նշված սարքը գողացել են նկուղից։ 2010թ-ի հունվարի կեսին, օրը չի հիշում, իրեն դրսից կանչել է հարևան Արթուր Շամիրյանը։ Իջել է բակ և Արթուր Շամիրյանի ձեռքին տեսել է իր նկուղից գողացած սեղմիչ-հաստոցը։ Արթուր Շամիրյանն ասել է, որ ինքն է այդ ապրանքը գողացել, զղջում է, խնդրում է ներել։ Ինքը Շամիրյանին հանդիմանել և վերցրել է սեղմիչ-հաստոցը, որը հետագայում վաճառել է վերնիսաժում 8.000 ՀՀ դրամով։ Ինքը Արթուր Շամիրյանից նյութական պահանջ չունի։ Գ. Թ. 21, 24-25 Վկա Էդուարդ Դավթյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևանի Դիմիտրով փողոցի 133 հասցեում գտնվող գունավոր մետաղների երկրորդական հումքի ընդունման կետում։ 2010թ-ի հունվարի կեսերին իր մոտ է գնացել Արթուր Շամիրյանը և հանձնել մետաղյա բիտոն, բենզինի մետաղյա տարա, մետաղյա թաս և պղնձե մանր մետաղալարեր, որոնց դիմաց Արթուր Շամիրյանին վճարել է 10.000 ՀՀ դրամ։ 2010թ. փետրվարի սկզբին, ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ եկել է Արթուր Շամիրյանը, հայտարարել, որ որպես երկրորդական հումք իրեն է հանձնել իր գողացած մետաղյա իրերը։ Ինքը ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել մետաղյա բիտոնը և բենզինի տարան, որոնք առգրավվել են։ Գ. Թ. 46-47 Վկաներ Վեսմիրա և Ժասմեն Սահակյանները ցուցմունք են տվել այն մասին, որ 02.02.2010թ. իրենց տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները և ոստիկանության Էրեբունու բաժին են տարել Արթուր Շամիրյանին։ Ուշ երեկոյան վերադառնալով տուն, Արթուր Շամիրյանը խոստովանել է, որ գողություն է կատարել հարևաններ Անիչկա Մարտիրոսյանի և Ֆրունզիկ Կարապետյանի նկուղներից։ Գ. Թ. 58-59, 60-61 և դատաքննության արձանագրություն Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ 05.02.2010թ. ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանը Երևանի Մուշական 10-րդ փողոցում ցույց է տվել Անիչկա Մարտիրոսյանին պատկանող կիսակառույց շինությունը և հաստատել, որ շինության նկուղի դռան կախովի կողպեքը կոտրելով, բացել է դուռը և մուտք գործելով շինություն, գողացել է մետաղյա տարաները և պղնձալարերը։ Այնուհետև, ցույց տալով Ֆրունզիկ Կարապետյանին պատկանող Մուշական 1-ին փողոցի 15-րդ տունը, հայտնել է, որ մուտք գործելով նշված տան նկուղ, գողացել է փականագործի սեղմիչ-հաստոցը։ Նշված քննչական գործողությունը լուսանկարահանվել է։ Գ. Թ. 31-32, 33-35 02.02.2010թ. կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ գունավոր մետաղների երկրորդական հումքի ընդունման կետի աշխատակից Էդուարդ Դավթյանը ներկայացրել է մեկ հատ 20 լիտր տարողության ալյումինե տարա` նախատեսված հեղուկ վառելանյութ լցնելու համար և 40 լիտր տարողության մեկ հատ ալյումինե տարա` նախատեսված ջուր լցնելու համար և հաստատել է, որ դրանք գունավոր մետաղների երկրորդական հումքի ընդունման կետ է հանձնել 2010թ. հունվարի սկզբներին Արթուր Շամիրյանը։ Նշված ապրանքները առգրավվել են, զննվել ու ճանաչվել են իրեղեն ապացույց և ի պահ հանձնվել տուժողի ներկայացուցչին։ Գ. Թ. 9,17-18, 71 Նշանակվել է ապրանքագիտական փորձաքննություն, փորձագետի 15.02.2010թ. թիվ 93-ԱՊ եզրակացության համաձայն` առգրաված տարաներից յուրաքաչյուրի շուկայական արժեքը 6.000 ՀՀ դրամ է կազմում։ Գ. Թ. 54-55 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հիմնավորված է, և նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ու նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս, դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակը և չափը, լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք, առկա չէ։ Որպես մեղմացուցիչ հանգամանքներ են համարվում այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան՝ 2003 և 2005թթ. ծնված 2 մանկահասակ երեխաները, հանցանքը կատարել է նյութական կարիքից դրդված, նախկինում դատված չի եղել, հանցագործությունը կատարելու հաջորդ օրը, զղջալով կատարածի համար, տուժող Ֆրունզիկ Կարապետյանին է վերադարձրել նկուղից գողացված փականագործական սեղմիչ-հաստոցը, տուժողներին պատճառած նյութական վնասը հատուցված է և տուժողները նյութական պահանջ չեն ներկայացրել, ամբաստանյալը զղջացել է կատարածի համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի նկատմամբ պետք է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է՝ արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս, դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալ Արթուր Շամիրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատիժ սահմանելով ազատազրկման ձևով, Արթուր Շամիրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ անհրաժեշտ է նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցչին ի պահ հանձնված 2 մետաղյա տարաները պետք է թողնել տուժողի տնօրինությանը։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-358, 360, 365, 368-372 հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20 հոդվածով դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։ Մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արթուր Վիտալիկի Շամիրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ Ռիմա Եդիգարյանին ի պահ հանձնված երկու մետաղյա տարաները թողնել տուժողի ներկայացուցչի տնօրինությանը։ Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 29-04-2010 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 31-05-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 01-06-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 133 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-06-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 139 |