Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ

Գործ հմ. ԵԷԴ/0037/01/10
2011թ.
ք. Երևան

Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՆԵՐ՝ Ք. ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
Ս. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Շ. ԴՈւՐՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ ԱԼ. ՄՈւՐԱԴՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Գ. ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ
Հ. ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆ
Կ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ԷԴ. ԱՐԱՄՅԱՆ


2011թ. Մարտի «31»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի՝ Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանի /ծնված՝ 31.01.1976թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է` ք.Երևան, Թումանյան 1-ին նրբանցքի, 13 շենքի, հմ.37 հասցեի բնակարանում, փաստացի բնակվել է ք.Երևան, Տիգրան Մեծ պողոտայի, 39 շենքի, հմ. 33 հասցեի բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության կալանավոր/։
Սույն գործով արգելանքի տակ է 13.10.2009թ-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով։
Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի /ծնված՝ 18.09.1971թ. ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Ճամբարակ քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատել, նախկինում 7 /յոթ/ անգամ դատապարտված /վերջին անգամ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.08.2009թ. հմ.ԵՄԴ/0041/01/09 դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ-ի 2-րդ մասի 2.1 կետով և 266 հոդվածի 4-րդ մասով, 268 հոդ-ի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 66 հոդ-ի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանքի` 150.000 /մեկ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, պատժի սկիզբը հաշվարկվել է 25.03.2009թ./, պատիժը չկրած, ֆիզիկապես առողջ, հաշվառված է ք.Երևան, Տիչինայի
փողոցի, հմ. 2ա հասցեի տանը, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության դատապարտյալ/։
Սույն գործով արգելանքի միջոց չի կիրառվել։
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-
ին, 2-րդ կետերով և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով։
Վահագ Պավելի Մուժիկյանի /ծնված՝ 18.07.1966թ. ՀՀ Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջին-մասնագիտական կրթությամբ, չամուսնացած, վատառողջ, խնամքին երկու անձ, չի աշխատել, նախկինում դատապարտված, դատվածությունը մարված, հաշվառված է ք.Վանաձոր, Բարեկամության փողոցի, հմ.16 հասցեի տանը, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» քրեակատարողական հիմնարկության կալանավոր/։
Սույն գործով արգելանքի տակ է 11.01.2010թ-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանի /ծնված՝ 29.04.1968թ. ՀՀ Լոռու մարզի Դիլիջան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, ֆիզիկապես առողջ, հաշվառված է ք.Դիլիջան, Շամախյան փողոցի, 2բ շենքի, հմ.17 հասցեի բնակարանում, փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Ծերենցի 4-րդ նրբանցքի հմ.7 հասցեի տանը/։
Սույն գործով արգելանքի տակ չի եղել։
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը


ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում անձնական խուզարկությամբ Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանի մոտից 0,5 գրամ խոշոր չափի «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց և 0,008-ական գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 2 հատ` յուրաքանչյուրը 0,4 գրամ դեղահատ և 0,0042 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 0,21 գրամ քաշով դեղահատի հատված հայտնաբերելու դեպքի առթիվ 12.10.2009թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-266 հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է հմ.12135409 քրեական գործը։
16.10.2009թ. որոշմամբ Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ. «ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում ազատազրկման ձևով պատիժը կրող դատապարտյալ Գագիկ Զավենի Մխիթարյանին ապօրինի իրացնելու նպատակով, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում, ձեռք է բերել և պահել է առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցի փոշենման զանգված և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանոր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 3 դեղահատ։ Այնուհետև 2009թ. հոկտեմբերի «04»-ին, ժամը «21։30»-ի սահմաններում վերոհիշյալ թմրամիջոցները փոխադրել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի թաղապետարանի մոտակա տարածք, որտեղ տեսակցության ընթացքում դատապարտյալ Գ.Մխիթարյանին փոխանցելու համար վերջինիս կնոջ` Գայանե Խաչատրյանին է տվել առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանուր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 3 դեղահատերը։ Գ.Խաչատրյանը հոկտեմբերի «05»-ին ամուսնու համար նախատեսված թմրամիջոցները թաքցրել է աջ ոտքի կոշիկի ներբանի մեջ և ամուսնուն տեսակցելու նպատակով գնացել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։ Նույն օրը ժամը «14։05»-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները Գ.Խաչատրյանին ենթարկել են անձնական խուզարկության, որի ընթացքում էլ առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանուր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել են»։
04.03.2010թ. որոշմամբ Գագիկ Զավենի Մխիթարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով, այն բանի համար, որ. «ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու ընթացքում, փորձել է կնոջ` Գայանե Խաչատրյանի միջոցով, տեսակցություն ունենալու ընթացքում, առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինաբար ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցի փոշենման զանգված և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանուր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 3 դեղահատ։ Այսպես, 2009թ. հոկտեմբերի «04»-ին, ժամը «21։00»-ի սահմաններում զանգահարել է կնոջը` Գ.Խաչատրյանին և խնդրել է նույն օրը ժամը «21։30»-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի թաղապետարանի մոտակա տարածքում հանդիպել Էդուարդ Մարգարյանին, նրանից վերցնել իր գործածման համար նախատեսված թմրամիջոցները, դրանք թաքցնել կոշիկի ներբանում և հաջորդ օրը տեսակցության ընթացքում փոխանցել իրեն։ Գ.Խաչատրյանը համաձայնել է, որից հետո 2009թ. հոկտեմբերի «04»-ին, ժամը «21։30»-ի սահմաններում գնացել է պայմանավորված վայր, որտեղ հանդիպել է Էդուարդ Մարգարյանին, որից վերցրել է ամուսնու համար նախատեսված` պոլիէթիլենային փաթեթով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցի փոշենման զանգվածը և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանուր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 3 դեղահատերը, ապա` վերադարձել է տուն։ Հաջորդ օրը, ժամը «13։00»-ի սահմաններում Գ.Խաչատրյանն ամուսնու համար նախատեսված թմրամիջոցները թաքցրել է աջ ոտքի կոշիկի ներբանի մեջ, ապա` դրանք փոխադրել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ և խնդրել է Գ.Մխիթարյանի հետ տեսակցություն տրամադրել։ Նույն օրը, ժամը «14։05»-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները, մինչև տեսակցություն տրամադրելը, Գայանե Խաչատրյանին ենթարկել են անձնական խուզարկության, որի ընթացքում էլ առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանուր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել են, որպիսի պայմաններում Գագիկ Մխիթարյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել հանցավոր մտադրությունն ավարտին հասցնել»։
20.10.2009թ. որոշմամբ Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268 հոդվածի 3-րդ մասով, այն բանի համար, որ. «ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում ազատազրկման ձևով պատիժը կրող ամուսնուն` դատապարտյալ Գագիկ Զավենի Մխիթարյանին տեսակցության ընթացքում փոխանցելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցի փոշենման զանգվածը և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանուր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 3 դեղահատը թաքցրել է աջ ոտքի կոշիկի ներբանի տակ և փոխադրել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։ Այսպես, 2009թ. հոկտեմբերի «04»-ին, ժամը «21։00»-ի սահմաններում Գ.Խաչատրյանին է զանգահարել նրա ամուսին` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ Գագիկ Մխիթարյանը և խնդրել է նույն օրը ժամը «21։30»-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի թաղապետարանի մոտակա տարածքում հանդիպել Էդուարդ Մարգարյանին, նրանից վերցնել իր գործածման համար նախատեսված թմրամիջոցները, դրանք թաքցնել կոշիկի ներբանում և հաջորդ օրը տեսակցության ընթացքում փոխանցել իրեն։ Գ.Խաչատրյանը համաձայնել է, որից հետո 2009թ. հոկտեմբերի «04»-ին, ժամը «21։30»-ի սահմաններում գնացել է պայմանավորված վայր, որտեղ հանդիպել է Էդուարդ Մարգարյանին, որից վերցրել է ամուսնու համար նախատեսված` պոլիէթիլենային փաթեթով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցի փոշենման զանգվածը և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանուր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 3 դեղահատերը, ապա` վերադարձել է տուն։ Հաջորդ օրը, ժամը «13։00»-ի սահմաններում Գ.Խաչատրյանն ամուսնու համար նախատեսված թմրամիջոցները թաքցրել է աջ ոտքի կոշիկի ներբանի մեջ, ապա դրանք փոխադրել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ և խնդրել է Գ.Մխիթարյանի հետ տեսակցություն տրամադրել։ Նույն օրը ժամը «14։05»-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները, մինչև տեսակցություն տրամադրելը, Գայանե Խաչատրյանին ենթարկել են անձնական խուզարկության, որի ընթացքում էլ առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանուր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել են»։
01.03.2010թ. որոշմամբ հմ.12135409 քրեական գործից պատճենահանման եղանակով առանձին վարույթ է առանձնացվել անհայտ անձի կողմից Էդուարդ Մարգարյանին առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց և 2 հատ` յուրաքանչյուրը 0,4 գրամ մաքուր քաշով և 0,008-ական գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատ, 0,21 գրամ մաքուր քաշով 0,0042 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատի հատված իրացնելու վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է 12113710 համարը։
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետով և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով և Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268 հոդվածի 3-րդ մասով 26.03.2010թ. կազմված և 30.03.2010թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 02.04.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, նույն օրն ընդունվել վարույթ, այնուհետև նշանակվել դատական քննության։
Ինքնությունը չպարզված անձի կողմից ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկում ազատազրկման ձևով պատիժ կրող Գագիկ Մխիթարյանին իրացնելու նպատակով զգալի չափ հանդիսացող 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և առաքելու դեպքի առթիվ 28.12.2009թ. Լոռու մարզի քննչական բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է հմ.19139009 քրեական գործը։
12.01.2009թ. որոշմամբ Գագիկ Զավենի Մխիթարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, այն բանի համար, որ. «2009թ. օգոստոսի «06»-ին, Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից դատապարտվել է ազատազրկման ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 2.1-ին կետերով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով, 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և գտնվելով ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու վայրում, կրկին անգամ փորձել է ապօրինի ձեռք բերել զգալի չափ հանդիսացող 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ Այսպես, ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրող Գագիկ Մխիթարյանը զգալի չափ հանդիսացող 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց կրկին անգամ ապօրինի ձեռք բերելու նպատակով 2009թ. դեկտեմբերի «13»-ին, իր բարեկամ Վահագ Պավելի Մուժիկյանին խնդրել է 2009թ. դեկտեմբերի «14»-ին, ժամը «11»-ին Վանաձորի ավտոկայանում վերցնել Երևան-Վանաձոր երթուղային տաքսով, քրեական գործի նախաքննությամբ դեռևս չպարզված անձի կողմից իր համար ուղարկվող ծանրոցը, որի մեջ գտնվող գետնանուշի մեջ թաքցված է եղել թմրամիջոց և 21.000 ՀՀ դրամ գումար։ Գագիկ Մխիթարյանը տեղեկանալով, որ Վահագ Մուժիկյանը վերցրել է իրեն ուղարկված ծանրոցը և գումարը, վերջինիս հանձնարարել է Վահագ Մուժիկյանին նշված գումարից գնել մի քանի իրեր, այդ թվում գետնանուշ և խառնել ուղարկված գետնանուշի հետ, նրան հայտնելով, որ ծանրոցում թմրամիջոց կա, թույլ չի տվել, որ նա այն տանի իր մոտ և խնդրել է ծանրոցը Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Սուսանա Դարբինյանի միջոցով ուղարկել իրեն։ Նույն օրը ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության աշխատակիցների կողմից ստուգելու ժամանակ հայտնաբերվել է զգալի չափ հանդիսացող 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, որն առգրավվել է և Գագիկ Մխիթարյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը»։
14.01.2009թ. որոշմամբ Վահագ Պավելի Մուժիկյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, այն բանի համար, որ. «Ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու վայրում իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափ հանդիսացող 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, փոխադրել և առաքել է այն։ Այսպես, Վահագ Մուժիկյանն իր բարեկամ` ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժը կրող Գագիկ Մխիթարյանի խնդրանքով 2009թ. դեկտեմբերի «14»-ին, ժամը «11»-ի սահմաններում Վանաձորի ավտոկայանում վերցրել է Երևան-Վանաձոր երթուղային տաքսիով, քրեական գործի նախաքննությամբ դեռևս չպարզված անձի կողմից վերջինիս համար ուղարկված ծանրոցը, որի մեջ գտնվող գետնանուշի մեջ թաքցված է եղել թմրամիջոց և 21.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Ապա այդ մասին հեռախոսակապով տեղյակ է պահել նրան, իսկ վերջինս հանձնարարել է Վահագ Մուժիկյանին նշված գումարից գնել մի քանի իր, այդ թվում գետնանուշ և խառնել ուղարկված գետնանուշի հետ, նրան հայտնել է, որ ծանրոցում թմրամիջոց կա, թույլ չի տվել, որ նա այն տանի իր մոտ և խնդրել է ծանրոցը Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Սուսանա Դարբինյանի միջոցով ուղարկել իրեն։ Ճանաչելով Սուսանա Դարբինյանին, իր անձը գաղտնի պահելու նպատակով, Վահագ Մուժիկյանը նույն օրը Վանաձոր քաղաքի «ՎաԲա» խանութի մոտ իր բարեկամ Խաչիկ Մուժիկյանի միջոցով թմրամիջոցով ծանրոցը Գագիկ Մխիթարյանին ուղարկելու համար հանձնել է Սուսանա Դարբինյանին»։
27.05.2010թ. որոշումներով ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր Գագիկ Մխիթարյանի համար հանձնուքի հետ թմրամիջոց ապօրինի առաքելու դեպքի առթիվ Սուսանա Արտակի Դարբինյանի և Խաչիկ Սարգիսի Մուժիկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց գործողություններում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
27.05.2010թ. որոշմամբ Սուսանա Արտակի Ղարիբյանի հետ սեռական հարաբերություն ունենալու դեպքի առթիվ ՄԻԱՎ հարուցիչով հիվանդ Վահագ Պավելի Մուժիկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության հանցակազմի բացակայության հիմքով։
27.05.2010թ. որոշմամբ ինքնությունը չպարզված անձի կողմից ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկում ազատազրկման ձևով պատիժ կրող Գագիկ Մխիթարյանին իրացնելու նպատակով զգալի չափ հանդիսացող 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու, Երևան քաղաք առաքելու և Վանաձոր քաղաքում իրացնելու դեպքի առթիվ հմ.19139009 քրեական գործի նյութերով ՀՀ Քրեական օրենգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նոր գործ է հարուցվել, որին շնորհվել է 19114710 համարը և առանձնացվել առանձին վարույթ։
07.07.2010թ. Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանից Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ստացվել հմ. ե-8707/10 գրությունը` կից մեղադրական եզրակացության պատճենով, այն մասին, որ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում գտնվող հմ.ԼԴ/0145/01/10 քրեական գործով դատաքննություն սկսել հնարավոր չէ, քանի որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ամբաստանյալ Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի վերաբերյալ մեկ այլ քրեական գործ է քննվում։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.07.2010թ. որոշմամբ ՀՀ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում գտնվող հմ.ԼԴ/0154/01/10 /նախաքննության համար`19139009/ քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Վահագ Պավելի Մուժիկյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, միացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում գտնվող հմ.ԵԷԴ/0037/01/10 /նախաքննության համար` 12135409/ քրեական գործին, ըստ մեղադրանքի Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268 հոդվածի 3-րդ մասով, Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով, և որոշվել է գործերով վարույթն իրականացնել ԵԷԴ /0037/01/10 համարի տակ։
Հմ.ԼԴ/0154/01/10 քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Վահագ Պավելի Մուժիկյանի` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով 28.05.2010թ. կազմված և 31.05.2010թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 23.08.2010թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Դատաքննությամբ մեղադրողը հրաժարվեց Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանին` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանին` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268 հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքներից և Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանին և Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանին նոր մեղադրանք առաջադրեց ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 3-րդ կետերով։


2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում



Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա։
Վկա` Զարինե Գագիկի Ապոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Մարգարյանը ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրող իր ամուսնու եղբայրն է։ 2009թ. հուլիս ամսին իր ամուսինը զանգահարել և հայտնել է, որ քրեակատարողական հիմնարկ իր համար ծխախոտ և քաղցրավենիք բերելու նպատակով իրենց բնակարան իր ընկերոջ կինը կայցելի և խնդրել է գնումների համար վերջինիս գումար տալ։ Մի քանի օր անց իր` ք.Երևան, Տիգրան Մեծ պողոտայի 39 շենքի, թիվ 33 բնակարան է այցելել Գայանե Խաչատրյանն, ում ինքը գումար է տվել, սակայն որոշ ժամանակ անց Գայանե Խաչատրյանը վերադարձրել է գումարը հայտնելով, որ քրեակատարողական հիմնարկում հանձնուքներ ընդունելու համար նախատեսված աշխատանքային ժամի ավարտի պատճառով հանձնուք տանել չի կարողացել, որից հետո նրան այլևս չի հանդիպել։
Վկա` Նաիրա Ռուբիկի Առաքելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, որպես անվտանգության ապահովման բաժնի մասնագետ։ 2009թ. հոկտեմբերի «10»-ին իր կողմից անձնական զննության է ենթարկվել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմանարկի դատապարտյալ Գագիկ Զավենի Մխիթարյանին տեսակցության եկած Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանը, որի ընթացքում վերջինիս կոշիկի ներբանի տակից հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային փաթեթով փաթեթավորված փոշենման զանգված և դեղահատեր։ Հայտնաբերված զանգվածները կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել են, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանագրություն։
Վկա` Կարեն Սոսի Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Վանաձոր քաղաքի ավտոկայանում, «Ոսկեթև» ՍՊ ընկերությունում` երթակարգավորիչ։ 2009թ. դեկտեմբեր ամսին իրեն է զանգահարել իր կնոջ ազգական Վահագ Մուժիկյանը և հայտնել, որ Երևանից իր համար փաթեթ են ուղարկելու և խնդրել է վերցնել այն։ Նույն օրը Երևանից ժամանած երթուղային տաքսուց իրեն պոլիէթիլենային փաթեթ են փոխանցել, որը պահել է իր սենյակում և հանձնել դրա հետևից եկած Վահագ Մուժիկյանին։ Վկան հայտնեց նաև, որ տեղյակ չի եղել, թե փաթեթում ինչ կա և թե ով է այն փոխանցել։
Վկա` Կլարա Սամվելի Մարգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր ամուսին Գագիկ Մուրադյանը պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկում։ Վկան հայտնեց, որ ամուսնուց տեղեկացել է, որ ամբաստանյալներից Գագիկ Մխիթարյանի հետ միասին ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկի միևնույն խցում պատիժ են կրել։ Իր ամուսինն օգտագործել է բջջային հեռախոսահամարներ, որի միջոցով նրա հետ կապ է պաշտպանել։
Վկա` Սուսանա Արտակի Դարբինյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. աշնանը ծանոթացել և ինտիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվել ամբաստանյալներից Վահագ Մուժիկյանի հետ, սակայն դրանց ընթացք չի տվել և դադարեցրել է։ Նույն թվականի դեկտեմբերի սկզբներին իր բջջային հեռախոսին մի անծանոթ է զանգահարել և ներկայանալով որպես ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող «Էրիկ»` իր հետ ծանոթանալու ցանկություն է հայտնել և իրենք սկսել են հեռախոսով շփվել։ Խոսակցություների ժամանակ «Էրոն» հայտնել է, որ Վանաձոր քաղաքում հարազատներ չունի և խնդրել է իրեն օգնել սնունդ և հագուստ բերելու հարցում։ 2009թ. դեկտեմբերի «14»-ի առավոտյան «Էրոն» զանգահարել է իրեն և իրեր ու գումար ստանալու նպատակով խնդրել է գնալ «ՎաԲա» խանութի մոտ` առաջարկելով տաքսու գումարը վճարել ստանալիք գումարից։ Հասնելով «ՎաԲա» խանութի մոտ ինքը զանգահարել է «Էրոյին», ով պատասխանել է, որ իրեն կմոտենան։ Երբ ինքը մեքենայից դուրս է եկել իրեն մի տղա է մոտեցել ու իր անունը հարցնելուց հետո պոլիէթիլենային փաթեթ /տոպրակ/ ու գումար է փոխանցել իրեն։ Իրերն ու գումարը ստանալուց հետո ինքը կրկին զանգահարել է «Էրոյին», ով խնդրել է իրեն փոխանցած գումարով ծխախոտ ու ուտելիք գնել ու տանել ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկ։ Խնդրանքը կատարելուց հետո հասնելով քրեակատարողական հիմնարկ զանգահարել է «Էրոյին»։ Վերջինս խնդրել է հանձնուքը հանձնել Գագիկ Մխիթարյանի անունով, ինչից ինքը հասկացել է, որ «Էրոն» իրականում Գագիկ Մխիթարյանն է։ Երբ հանձնուքը հանձնել է աշխատակիցները սկսել են ստուգել իր գնած, այնուհետև տղայի կողմից իրեն փոխանցած փաթեթը, որտեղ «Ֆստաշկաների» կեղևի միջից հայտնաբերել են փաթեթավորված սև գույնի կլոր զանգված։ Դրանից հետո անմիջապես հայտնաբերված իրի մասին բջջային հեռախոսով հայտնել է Գագիկ Մխիթարյանին, որից հետո վերջինս անջատել է հեռախոսը և դարձել անհասանելի։ Հետագայում տեղեկացել է, որ հայտնաբերված իրը թմրամիջոց է եղել։
Վկա` Խաչիկ Սարգսի Մուժիկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբերի «14»-ի կեսօրին իրեն զանգահարել է իր հորեղբայր Վահագ Մուժիկյանը և հայտնելով, որ վատ է զգում, խնդրել է գալ «ՎաԲա» խանութի մոտ։ Երբ ինքը տեղ է հասել Վահագ Մուժիկյանը ցույց է տվել դիմացի մայթում կանգնած մի աղջկա և հայտնել է, որ նրա միջոցով ընկերոջը «բերդ» իրեր պետք է փոխանցի։ Քանի, որ Վահագ Մուժիկյանն իրեն վատ է զգացել ինքն անձամբ է տարել փաթեթը ու հանձնել աղջկան։ Վկան հայտնեց նաև, որ տեղյակ չի եղել, թե փաթեթում ինչ է եղել, սակայն հետագայում իմացել է, որ այնտեղ թմրամիջոց է եղել։
Ամբաստանյալ Վահագ Պավելի Մուժիկյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբեր ամսին Գագիկ Մխիթարյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել է, որ Երևանից իր համար հանձնուք և գումար պետք է բերեն և խնդրել է ստանալ այն։ Ավտոկայանում աշխատող իր բարեկամ Կարեն Հարությունյանին խնդրել է իր փոխարեն ստանալ հանձնուքը։ Այնուհետև, երբ հանձնուքն իր մոտ է եղել այն և գումարի մի մասը իր ազգական Խաչիկ Մուժիկյանի միջոցով տարել և հանձնել է «ՎաԲա» խանութի մոտ սպասող Սյուզիին, ում ինքը նախկինում ճանաչել է։ Կատարած արարքի համար Վահագ Մուժիկյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և զղջաց։
Ամբաստանյալ Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր ծանոթ Սաքունց Գարեգինից իր օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով զանգահարել է Վահագ Մուժիկյանին և հայտնել, որ Երևանից իր համար հանձնուք պետք է ուղարկեն ու խնդրել է վերցնել այն ու իրեն հանձնել։ Երբ հանձնուքն արդեն Վահագ Մուժիկյանի մոտ է եղել վերջինս հայտնել է, որ անձնագիր չունի և հանձնուքն իրեն ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկ փոխանցել չի կարող այդ ժամանակ ինքը Վահագ Մուժիկյանին հայտնել է, որ Սուսանա Դարբինյանն իր հետ տեսակցության է գալու և խնդրել է հանձնուքը նրա միջոցով փոխանցի իրեն։ Ամբաստանյալը հայտնեց նաև, որ Վահագ Մուժիկյանին հանձնուքի պարունակության մասին չի հայտնել։
Մյուս դրվագով ամբաստանյալ Գագիկ Մխիթարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներից Գայանե Խաչատրյանն իր կինն է, իսկ Էդուարդ Մարգարյանին ընդհանրապես նախկինում չի ճանաչել, սակայն ընդունեց, որ այդ հանձնուքը ևս իր համար է նախատեսված եղել։ Ամբաստանյալը հայտնեց նաև, որ Գայանե Խաչատրյանին ինքը չի հայտնել, թե փոխանցվող իրը թմրամիջոց է այլ հայտել է, որ ուժեղ ցավազրկող դեղահաբ է, սակայն խնդրել է ապահովության համար թաքցնել կոշիկի մեջ։
Կատարած արարքների համար Գագիկ Մխիթարյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և զղջաց։
Ամբաստանյալ Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Գագիկ Մխիթարյանն իր ամուսինն է, ով պատիժը ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում կրելու ընթացքում, 2009թ. հոկտեմբերի «04»-ին զանգահարել է իրեն և խնդրել է գնալ Մալաթիա-Սեբաստիա թաղապետարանի մոտ, որտեղ տաքսի ավտոմեքենայով մի տղա իրեն փաթեթ կփոխանցի, որը ինքը պետք է տանի իրեն։ Ինքը գնացել է մատնանշած վայր և այնտեղ սպասող տաքսի ավտոմեքենայի միջից դուրս եկող երիտասարդից, որին ճանաչել է, քանի որ նրան հանդիպել էր Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 39 շենքի թիվ 33 բնակարանում, ուր ամուսնու խնդրանքով հանձնուք բերելու նպատակով այցելել էր 2009թ. առանը, և ով հետագայում ճանաչման ներկայացնելուց պարզել է Էդուարդ Մարգարյանն է, վերցրել է փաթեթը։ Հետո Գագիկ Մխիթարյանը հայտնել է, որ փաթեթում ցավազրկող դեղեր կան որոնք ինքը պետք է կոշիկի մեջ թաքցրած բերի։ Հաջորդ օրը` հոկտեմբերի «05»-ին, ինքը կատարելով ամուսնու խնդրանքը, գնացել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ և ամուսնու հետ տեսակցություն խնդրել։ Երբ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցը սկսել է իրեն զննել, ապա` կոշիկի միջից հայտնաբերել է թաքցրած փաթեթը, որի մեջ եղել է փոշենման զանգված և երկուսուկես հատ դեղահաբ։ Այդտեղ էլ իրեն հայտնի է դարձել, որ հայտնաբերվածը ոչ թե ցավազրկող դեղեր են այլ` թմրամիջոցներ։
Կատարած արարքի համար Գայանե Խաչատրյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և զղջաց։
Ամբաստանյալ Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանը դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. ամռանն իր բջջային հեռախոսին անծանոթ համարից մի անձնավորություն է զանգահարել և ներկայանալով, որպես քրեակատարողական հիմնարկում պատիժը կրող եղբոր ընկեր, խնդրել է գնալ «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի մոտակայք և այնտեղ սպասող անձնավորությունից փաթեթ վերցնել ու փոխանցել Մալաթիա թաղապետարանի մոտ իրեն սպասող կնոջը։ Ինքը կասկածելի ոչինչ չտեսնելով, նշված վայրում իրեն մոտեցած մի անծանոթից փաթեթ է վերցրել ու տարել Մալաթիա թաղապետարանի մոտ։ Երբ տաքսի ավտոմեքենայով տեղ է հասել իրեն է մոտեցել մի կին, որը հետագայում պարզվել է Գայանե Խաչատրյանն է, ում և փաթեթը փոխանցել է։ Քանի որ փաթեթի փոխանցման պահն ակնթարթային է եղել, իսկ օրը երեկոյին մոտ, ինքը չի հասցրել նույնիսկ կնոջ դեմքը տեսնել և մտաբերել, հետևաբար հաստատապես չի կարող պնդել, որ դա Գայանե Խաչատրյանն է եղել, սակայն եթե վերջինս ընդունում է, որ փաթեթը ինքն է վերցրել ինքը չի առարկում, որ նրան է փոխանցել։ Ամբաստանյալ Էդուարդ Մարգարյանը զղջաց կատարածի համար և հայտնեց, որ եթե իրեն հայտնի լիներ փաթեթի պարունակությունն ինքը երբեք այն չէր փոխանցի։
Զննությամբ արգելված նյութ հայտնաբերելու մասին կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկության դատապարտյալ Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի համար Սյուզի Արտակի Դարբինյանի կողմից բերված հանձնուքի զննության ընթացքում «Ֆստուշկա» կոչվող սննդատեսակի կեղևի միջից հայտնաբերվել է սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակում փաթեթավորված սև գույնի զանգված, որը կշռվել, փաթեթավորվել, կնքվել և հետագա գործողություններ կատարելու համար վերցվել է։
Թմրանյութերի քրեագիտական փորձաքննության հմ.35910905 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 0,5 գրամ մաքուր քաշով, յուրահատուկ հոտով բաց դարչնագույն փոշենման զանգվածը հանդիսանում է «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննությանը ներկայացված 2 հատ գործարանային արտադրության, յուրաքանչյուրը 0,4 գրամ մաքուր քաշով դեղահատերն իրենց բաղադրության մեջ պարունակում են 0,008-ական գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, իսկ փորձաքննությանը ներկայացված 0,21 գրամ մաքուր քաշով դեղահատի հատվածն իր բաղադրության մեջ պարունակում է 0,0042 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Դատաքիմիական փորձաքննության հմ.622Ք եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացված 0,28 գրամ չոր քաշով նյութը հանդիսանում է «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության հմ.0009 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 13.01.2010թ. Վահագ Պավելի Մուժիկյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են «Ափիոնի» և «Կանաբիսի» խմբերի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ։
13.10.2009թ. անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ Գայանե Խաչատրյանը ճանաչել է ճանաչման ներկայացված Էդուարդ Մարգարյանին և հայտարարել է, որ վերջինս հանդիսանում է 2009թ. հոկտեմբերի «04»-ին, ժամը «21»-ի սահմաններում Մալաթիա թաղապետարանի մոտ իրեն պոլիէթիլենով փաթեթավորված փաթեթ փոխանցած անձը։
Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության հմ.63/10 եզրակացությամբ այն մասին, որ Վահագ Պավելի Մուժիկյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, սակայն հարկադիր բուժումը հակացուցված է ՄԻԱՎ-ի վարակակրության պատճառով։
Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության հմ.322/09 եզրակացությամբ այն մասին, որ Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանի թմրանյութերի գործածումը գտնվում է դադարի շրջանում, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցով, 2 հատ` յուրաքանչյուրը 0,4 գրամ մաքուր քաշով և 0,008-ական գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատերով, 0,21 գրամ մաքուր քաշով 0,0042 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատի հատվածով, 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցով, Գայանե Խաչատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «SIEMENS C65» /«ՍԻՄԵՆՍ Սի65»/ և «Panasonic EB-X800» /«Պանասոնիկ ԻԲի-Իքս800»/ ապրանքանիշի բաժանորդային քարտերով բջջային հեռախոսներով, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության հմ.67 խցում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված դատապարտյալ Արթուր Վարդումյանին պատկանող «MOTOROLA 0168» /«ՄՈՏՈՌՈԼԱ 0168»/ ապրանքանիշի բաժանորդային քարտով բջջային հեռախոսով, ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկության հմ.31 խցից հայտնաբերված «MOTOROLA 0168» /«ՄՈՏՈՌՈԼԱ 0168»/ ապրանքանիշի առանց բաժանորդային քարտի բջջային հեռախոսով։
Ապացույց ճանաչված 23.01.2010թ. ԱԾ 00/6016 գրույթամբ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից, 27.01.2010թ. Ref.No ՏՍ/ԼՕ0131/250110/0209, ՏՍ/ԼՕ0130/250110/0209 գրությամբ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեղեկություններով /վերծանումներով/։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը


ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է ՀՀ քրեական օրենսգրքով։
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 353 հոդվածի համաձայն դատավճիռ կայացնելիս դատարանն իրավունք ունի հիմնվել միայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների վրա, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104 հոդվածի համաձայն` քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաuտական տվյալները, որոնց հիման վրա oրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական oրենuգրքով նախատեuված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կաuկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպեu նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ։ Քրեական դատավարությունում որպեu ապացույցներ թույլատրվում են`…մեղադրյալի ցուցմունքները,…վկայի ցուցմունքները,... փորձագետի եզրակացությունը, իրեղեն ապացույցները, քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները, այլ փաuտաթղթերը։
Համաձայն 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամամիջոցների և հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող հավելվածի 2-րդ, 6-րդ և 28-րդ տողերի` «Ափիոնի» /այդ թվում` բժշկական/ անկախ չեզոք լցանյութերի առկայությունից զգալի չափ է համարվում 0,1 գրամից մինչև 0,5 գրամը ներառյալ, «Բուպրենորֆինի» /սուբուտեքս, նորֆին, սանգեզիկ, տեմգեզիկ, բուպրանալ/ խոշոր չափ է համարվում 0,02 գրամից մինչև 0,2 գրամը ներառյալ չափը, իսկ «Հերոինի» /անկախ ուղեկցվող նյութերի առկայության/ առանձնապես խոշոր չափ է համարվում ավելի քան 0,1 գրամը։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն են համարվում` իրացնելու նպատակի թմրամիջոցներ, հոգեմետ նյութեր ապoրինի պատրաuտելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը, կամ դրանք ապօրինի իրացնելը։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասին 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետի համաձայն հանցագործություն են համարվում նույն արարքները, որոնք կատարվել են մի խումբ անձանց կողմից, խոշոր չափով, ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժը կրելու վայրերում կամ կալանավորվածներին պահելու վայրերում։
Համաձայն Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հանցագործություն են համարվում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասերով նախատեսված արարքները, որոնք կատարվել են առանձնապես խոշոր չափերով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում` առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ նյութեր ապoրինի պատրաuտելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասին 1-ին և 2-րդ կետերի համաձայն հանցագործություն են համարում նույն արարքները, որոնք կատարվել են կրկին անգամ, խոշոր չափով, իսկ հոդվածի 3-րդ մասով հանցագործություն են համարվում նույն արարքները, որոնք կատարվել են առանձնապես խոշոր չափով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34 հոդվածի համաձայն` հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Դատարանը վերլուծելով գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները և գործի փաստական տվյալները, պարզեց, որ ամբաստանյալ Գագիկ Մխիթարյանը ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում կրկին անգամ, առանց իրացման նպատակի, իր գործածման համար, առանձնապես խոշոր չափի` 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց և խոշոր չափի` 0,0202 գրամ ընդհանոր քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, 2009թ. հոկտեմբերի «04»-ին զանգահարել է Գայանե Խաչատրյանին և խնդրել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի թաղապետարանի մոտ սպասող Էդուարդ Մարգարյանից վերցնել հիշյալ թմրամիջոցներով փաթեթը և վստահեցնելով, որ փաթեթում ցավազրկող դեղեր են խնդրել է դրանք փոխադրել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ և հանձնել իրեն։ Սակայն ապահովության նկատառումներից ելնելով պահանջել է փաթեթը թաքցնել կոշիկի մեջ։ Ամբաստանյալ Գայանե Խաչատրյանը նշված վայրից վերցնելով փաթեթը 2009թ. հոկտեմբերի «05»-ին գնացել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ և այն Գագիկ Մխիթարյանին հանձնելու նպատակով վերջինիս հետ տեսակցություն է խնդրել, սակայն մինչ տեսակցություն տրամադրելը Գայանե Խաչատրյանը ենթարկվել է անձնական խուզարկության, որի ընթացքում կոշիկի ներբանի տակից թմրամիջոցներով փաթեթը հայտնաբերվել է, ինչ պատճառով Գագիկ Մխիթարյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին հասցնել չի կարողացել։
Այնուհետև, Գագիկ Մխիթարյանը ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում, կրկին անգամ առանց իրացման նպատակի, իր գործածման համար զգալի չափի` 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2009թ. դեկտեմբերի «14»-ին զանգահարել է Վահագ Մուժիկյանին։ Վերջինս Գագիկ Մխիթարյանին թմրամիջոց իրացնող և գործով չբացահայտված անձին օժանդակելու և իր անձը գաղտնի պահելու նպատակով Վանաձոր քաղաքի ավտոկայանում աշխատող իր ազգական, սույն գործով վկա Կարեն Հարությունյանին խնդրել է իր փոխարեն վերցնել հանձնուքը։ Այնուհետև Վահագ Մուժիկյանը թմրամիջոցով հանձնուքը Գագիկ Մխիթարյանին ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկ փոխադրելու նպատակով, իր բարեկամ, սույն գործով վկա Խաչիկ Մուժիկյանի միջոցով հանձնուքը փոխանցել է Գագիկ Մխիթարյանի կողմից մատնանշած և վերջինիս հետ քրեակատարողական հիմնարկում տեսակցության մեկնող, սույն գործով վկա Սուսանա Դարբինյանին։ Սակայն մինչ հանձնուքը դատապարտյալին հանձնելը քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների կողմից հանձնուքի ստուգմամբ գետնանուշի կեղևի միջից զգալի չափի` 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է, ինչ պատճառով Գագիկ Մխիթարյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին հասցնել չի կարողացել։
Նախաքնության մարմինը Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268 հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և 266 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։ Սակայն դատաքննությամբ մեղադրող-դատախազ Ալ.Մուրադյանը հրաժարվեց վերջիններիս նկատմամբ առաջադրված վերոգրյալ մեղադրանքներից և միջնորդեց վերջիններիս պատասխանատվության ենթարկել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով։
Նախաքննության մարմինները Գագիկ Զավենի Մխիթարյանին հանցագործության առաջին դրվագով մեղադրանք են առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ երկրորդ դրվագով` 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Դատարանը գտնում է, որ Գ.Մխիթարյանի արարքի որակումը միաժամանակ և' ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 3-րդ մասով, և' ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասով չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 20 հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին։ Ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ հաստատվեց այն փաստը, որ Գագիկ Մխիթարյանը 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» /առանձնապես խոշոր չափի/ և 0,0202 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» /խոշոր չափի/ տեսակի թմրամիջոցները փորձել է ձեռք բերել միանգամյա կերպով, մեկ միասնական փաթեթով, ինչ փաթեթով էլ խնդրել է Գայանե Խաչատրյանին այն փոխադրել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ, որ փաթեթն էլ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների կողմից հայտնաբերել է։ Այսինքն` հաշվի առնելով հանցանքի կատարման տեղի, ժամանակի, սուբյեկտիվ դիտավորության միասնական հատկանիշը, դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Մխիթարյանի արարքը կատարվել է մեկ գործողությամբ, իսկ դատաքննությամբ որևէ այլ ապացույց ձեռք չբերվեց, որը կվկայեր Գագիկ Մխիթարյանի կողմից մեկ գործողությունից բացի մեկ այլ գործողության կատարումը ևս։ Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 20 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի` հանցագործությունների համակցություն է համարվում` uույն oրենuգրքի տարբեր հոդվածներով կամ նույն հոդվածի տարբեր մաuերով նախատեuված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել, իսկ համաձայն նույն հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի` հանցագործությունների համակցություն է համարվում` այնպիuի մեկ գործողությունը (անգործությունը), որը պարունակում է uույն oրենuգրքի երկու կամ ավելի հոդվածներով նախատեuված հանցագործությունների հատկանիշներ։
Հաշվի առնելով այն փաստը, որ նախաքննության մարմինը Գագիկ Մխիթարյանին առաջին դրվագով հանցանք կատարելու մեջ մեկ գործողությունից բացի այլ գործողություն չի մեղսագրել, իսկ դատաքննությամբ էլ այլ բան չի հաստատվել, դատարանը գտնում է, որ նման պայմաններում հանցանքների համակցություն կիրառելի չէ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 20 հոդվածի համաձայն Գ.Մխիթարյանի արարքը, լրացուցիչ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով որակելը չի բխում նշված օրենքի պահանջներից, ուստի պետք է Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի մեղադրանքի ծավալից հանել նախաքննության մարմնի կողմից վերջինիս առաջին դրվագով արարքը միաժամանակ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով որակումը և նրա կողմից կատարված արարքը որակել միայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով։ Ինչ վերաբերվում է Գագիկ Մխիթարյանի կողմից երկրորդ դրվագով կատարված հանցավոր գործողության որակմանն, ապա դատարանը գտնում է, որ պետք է հաշվի առնել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 20 հոդվածի 1-ին կետի 1-ին ենթակետի դրույթներն, ըստ որի` հանցագործությունների համակցություն է համարվում` uույն oրենuգրքի տարբեր հոդվածներով կամ նույն հոդվածի տարբեր մաuերով նախատեuված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել։
Վերոգրյալ նորմի պահանջներից ելնելով դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Մխիթարյանի արարքների նկատմամբ հանցանքների համակցություն կիրառելի չէ, քանի որ վերջինիս կողմից կատարված արարքները որակված են միևնույն հոդվածի միևնույն կետով, այնինչ հանցանքների համակցության վերաբերյալ օրենքի պահանջը տարբեր հոդվածներով կամ նույն հոդվածի տարբեր մաuերով նախատեuված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելն է։ Ուստի դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի կատարած օրենքով չթույլատրված արարքները պետք է որակել միայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով։
Դատաքննությամբ նախաքաննության և դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով պարզվեց, որ թե' Գայանե Խաչատրյանը և թե Էդուարդ Մարգարյանը թմրամիջոցներով փաթեթը ձեռք են բերել Գագիկ Մխիթարյանի պահանջով, նրա կողմից նշված վայրից և անձից, այսինքն վերջիններս գործել են բացառապես Գագիկ Մխիթարյանի ցուցումներով և բացառապես ի շահ վերջինիս։
Գործում առկա ապացույցներով, մասնավորապես հեռախոսների ելքային և մուտքային զանգերի վերծանումներով հիմնավորվեց, որ թմրամիջոց ձեռք բերելուն և փոխադրելուն ուղղված բոլոր գործողություններն իրականացվել են Գագիկ Մխիթարյանի կողմից` հեռախոսակապի միջոցով, իսկ Գայանե Խաչատրյանի և Էդուարդ Մարգարյանի կողմից հանցագործությունը կատարվել է առաջին անգամ, այն էլ անմիջապես թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակ հետապնդող Գագիկ Մխիթարյանի նախաձեռնությամբ և հենց վերջինիս կողմից մատնանշած աղբյուրից։ Դատաքննությամբ հիմնավորվեց, որ Գագիկ Մխիթարյանի կողմից թմրամիջոց ձեռք բերելն իրականացվել է առանց իրացնելու նպատակ հետապնդելու, իսկ Էդուարդ Մարգարյանը և Գայանե Խաչատրյանը գործել են ի շահ վերջինիս և վերջիններիս գործողություններն ուղղված են եղել բացառապես Գագիկ Մխիթարյանին թմրամիջոցներ ձեռք բերելուն օժանդակելուն։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով թմրամիջոցների իրացման ժամանակ անձի դիտավորությունն ի սկզբանե ողղված է թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառությանը, դրանց տարածելուն և այլ անձի փոխանցելու, իրենից օտարելու շահադիտական կամ այլ դրդումներից ելնելով։
Օրենսգրքի բովանդակությունից ելնելով՝ թմրամիջոցի իրացում պետք է հասկանալ դրա փոխանցումը մի անձի, ում այն չի պատկանում։ Ընդ որում մեղավորի դիտավորությունը պետք է ուղղված լինի թմրամիջոցներ տարածելուն, իսկ ձեռքբերման միջնորդի գործողությունները պետք է որակվեն որպես ձեռքբերման օժանդակություն։ Բացի այդ դատարանը գտնում է նաև, որ ելնելով հանցավոր անձի գործողությունների շարժառիթներից, դիտավորության ուղղվածությունից, պետք է սահմանազատել այն հանգամանքը, թե արդյոք ելնելով գործում եղած տվյալներից նա օժանդակել է ձեռք բերմանը, թե` թմրամիջոցների իրացմանը։
Գործով ձեռք բերված փաստական հանգամանքերով հաստատվեց, որ Էդուարդ Մարգարյանը և Գայանե Խաչատրյանը գործել են Գագիկ Մխիթարյանի շահերից ելնելով, իսկ վերջինս կնոջ և համախցակցի եղբոր վստահությունը չարաշահելով և իր ազատ տեղաշարժման արգելքից ելնելով օգտագործել է վերջիններիս առանց իրացման նպատակի թմրամիջոց ձեռք բերման մեջ իրեն օժանդակելու հարցում, իսկ ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Վահագ Մուժիկյանին, ապա վերջինիս գործողություններում դիտավորությունն ուղղված է եղել անմիջականորեն թմրամիջոցներ տարածելուն և դրանք իրացնելու նպատակ հետապնդող անձին օժանդակելուն, ինչ պատճառով էլ վերջինս իր անձը գաղտնի պահելու նպատակով օգտագործել է իր ազգականներին։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն oժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպեu նաև այն անձը, ով նախապեu խոuտացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպեu նաեւ այն անձը, ով նախապեu խոuտացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիuի առարկաները։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 39 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` կատարողի կողմից իրենից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չհաuցնելու դեպքում մյուu հանցակիցները պատաuխանատվություն են կրում հանցագործության նախապատրաuտության կամ հանցափորձին հանցակցելու համար։
Այսպիսով, գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ և դրանց բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ դատարանը գտնում է, որ Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանի և Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանի կողմից կատարված արարքները համապատասխանում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38,34-268 հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներին, Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի արարքները համապատասխանում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներին, իսկ Վահագ Պավելի Մուժիկյանի արարքը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին, որոնցով և վերջիններս պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալները բնութագրվում են դրականորեն, ամբաստանյալներից Էդուարդ Մարգարյանը նախկինում արատավորված չի եղել, ամբաստանյալ Վահագ Մուժիկյանը թեև նախկինում դատապարտված է եղել, սակայն դատվածությունը մարվել է, իսկ համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 84 հոդվածի 8-րդ կետի` դատվածությունը հանելը կամ մարելը վերացնում է դատվածության հետ կապված իրավական բոլոր հետևանքները, վատառողջ է` 16.07.2009թ. ՁԻԱՀ-ի կանխարգելման հանրապետական կենտրոնում հետազոտվելով ախտորոշվել է ՄԻԱՎ վարակ, տառապում է «Ծնկան հոդի միկրդային էկզեմա, բարդությունները նորմոխրոմեսիա, անեմիա, խրոնիկական պիելոնեֆրիտ-ոչ լրիվ ռեմիսիայի շրջան», «Հեպատիտ-C» հիվանդություններով, խնամքին են գտնվում թոշակառու ծնողները, ամբաստանյալներ Գագիկ Մխիթարյանը և Գայանե Խաչատրյանը գտնվել են փաստական ամուսնական հարաբերութունների մեջ և ունեն 8-ամյա դուստր, Գայանե Խաչատրյանը նախկինում արատավորված չի եղել, միայնակ մայր է և երեխայի միակ կերակրողը։ Դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Մխիթարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է դիտել հանցագործության առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը, գործով այլ` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են։
Դատարանը քննարկելով Վահագ Մուժիկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը և հաշվի առնելով, որ վերջինս ՄԻԱՎ վարակակիր է, տառապում է «Ծնկան հոդի միկրդային էկզեմա, բարդությունները նորմոխրոմեսիա, անեմիա, խրոնիկական պիելոնեֆրիտ-ոչ լրիվ ռեմիսիայի շրջան», «Հեպատիտ-C» հիվանդություններով, հիվանդություններ, որոնք մշտական խնամքի և մասնագիտացված բժշկական կանխարգելիչ միջոցառումների անհրաժեշտություն են կրում, բացի այդ խնամքին են գտնվում երկու թոշակառու անաշխատունակ ծնողները, զղջացել է կատարածի համար, ինչպես նաև ամբաստանյալի կողմից հանցագործության կատարման շարժառիթները, նպատակը և նրա դերը կատարվածում հաշվի առնելով և նշված հանգամանքերի համակցությունը բացառիկ ճանաչելով, դատարանը գտնում է, որ Վահագ Պավելի Մուժիկյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածը և նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակել` չկիրառելով լրացուցիչ պատիժը։
Դատարանը քննարկելով Գայանե Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը և հաշվի առնելով, որ նրան մեղսագրվող արարքը պատիժ է նախատեսում միայն ազատազրկման ձևով, սակայն հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, բազմակողմանիորեն հետազոտելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այն, որ վերջինս կատարած հանցագործության համար զղջացել է, ի սկզբանե տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, միայնակ մայր է, խնամքին ունի 8-ամյա դուստր, որի միակ խնամակալն է, քանի որ իր հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող երեխայի հայրը, բացի այն որ նախկինում դատապարտվել է և պատիժը կրում է քրեակատարողական հիմնարկում, նաև սույն գործով էլ է ամբաստանվում, նաև հաշվի առնելով, որ գործով բացակայում են Գայանե Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, դատարանը գալիս է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գայանե Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ուստի գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան։
Դատարանը քննարկելով Գագիկ Զավենի Մխիթարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել և նկատի ունենալով, որ նա Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.08.2009թ. հմ.ԵՄԴ/0041/01/09 դատավճռով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 2.1 կետով և 266 հոդվածի 4-րդ մասով, 268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 66 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանքի` 150.000 /մեկ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, իսկ պատժի սկիզբը հաշվարկվել է 25.03.2009թ-ից, գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի դրույթները և Գագիկ Մխիթարյանի նկատմամբ նոր նշանակվող պատժին գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած` ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 24 /քսանչորս/ օր մասը։
Քննարկելով Վահագ Պավելի Մուժիկյանի և Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու հարցը և հիմք ընդունելով դատանարկոլոգիական փորձաքննության հմ.63/10 եզրակացությունն այն մասին, որ Վահագ Պավելի Մուժիկյանը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, սակայն հարկադիր բուժումը հակացուցված է ՄԻԱՎ-ի վարակակրության պատճառով, ինչպես նաև դատանարկոլոգիական փորձաքննության հմ.322/09 եզրակացությամբ այն մասին, որ Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանի թմրանյութերի գործածումը գտնվում է դադարի շրջանում, ուստի հարկադիր բուժման կարիք չունի, դատարանը գտնում է, որ բացակայում է Վահագ Պավելի Մուժիկյանի և Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու անհրաժեշտությունը։
Համաձայն ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 115 հոդվածի 1-ին կետի` իրեղեն ապացույցներ են այն առարկաները, որոնք հանցագործության գործիք են ծառայել կամ իրենց վրա հանցագործության հետքեր են պահպանել, կամ հանցավոր գործողությունների oբյեկտներ են եղել, ինչպեu նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված դրամը, այլ արժեքները և մյուu բոլոր առարկաները, որոնք կարող են հանցագործությունը հայտնաբերելու, գործի փաuտական հանգամանքները պարզելու, մեղավորներին ի հայտ բերելու, մեղադրանքը հերքելու կամ պատաuխանատվությունը մեղմացնելու միջոցներ ծառայել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, 2 հատ` յուրաքանչյուրը 0,4 գրամ մաքուր քաշով և 0,008-ական գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատերը, 0,21 գրամ մաքուր քաշով 0,0042 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատի հատվածը, 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է ոչնչացնել։
Համաձայն ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 115 հոդվածի 2-րդ կետի` առարկան իրեղեն ապացույց է ճանաչվում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ։
Քննարկելով նախաքննության մարմնի կողմից իրեղեն ապացույց ճանաչված բջջային հետախոսների հարցը, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 115 հոդվածի 1-ին մասում նկարագրված հատկանիշներով օժտված և քրեական գործի համար ապացուցողական նշանակություն ունեցող առարկաներ հանդիսանում են ոչ թե բջջային հետախոսներն, այլ նրանցում պարունակվող բաժանելի առարկա հանդիսացող բաժանորդային քարտերն, ուստի Գայանե Խաչատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «SIEMENS C65» /«ՍԻՄԵՆՍ Ս65»/ և «Panasonic EB-X800» /«Պանասոնիկ ԻԲի-Իքս800»/ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսները պետք է հանել իրեղեն ապացույցների շարքից և վերադարձնել վերջինիս։ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության հմ.67 խցում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված և դատապարտյալ Արթուր Վարդումյանին պատկանող «MOTOROLA 0168» /«ՄՈՏՈՌՈԼԱ 0168»/ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի հարցը լուծելիս, դատարանը հաշվի առնելով, որ այն քրեակատարողական հիմնարկության ներքին կանոնակարգի համաձայն կարող է դատապարտյալին հանձնելու համար արգելված առարկա հանդիսանալ, ուստի աննպատակահարմար համարելով դրա վերադարձը դատապարտյալին գտնում է, որ Արթուր Վարդումյանին պատկանող «MOTOROLA 0168» /«ՄՈՏՈՌՈԼԱ 0168»/ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել վերջինիս հարազատներին, իսկ վերոհիշյալ բջջային հեռախոսներում պարունակվող «VIVAcell MTS» /«ՎԻՎԱսել ՄՏՍ» տեսակի 8937493308018145322 և 8937493308016908945 համարները կրող թվով երկու հատ և «VivaCell» Alo» /«ՎիվաՍել» Ալո» տեսակի 8937493308014075317 համարը կրող թվով մեկ հատ իրեղեն ապացույց հանդիսացող բաժանորդային քարտերը պետք է ոչնչացնելու նպատակով հանձնել «ՎիվաՍել-ՄՏՍ» ՓԲ ընկերությանը։
Քննարկելով ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկության հմ.31 խցից հայտնաբերված «MOTOROLA» /«ՄՈՏՈՌՈԼԱ»/ ապրանքանիշի առանց բաժանորդային քարտի բջջային հեռախոսի տնօրինման հարցը և հաշվի առնելով, որ քրեական գործի քննությամբ բջջային հեռախոսի պատկանելությունը չի պարզվել, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն պետք է որպես եկամուտ հանձնել պետությանը։
Քննարկելով այլ ապացույց ճանաչված 23.01.2010թ. ԱԾ 00/6016 գրությամբ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից, 27.01.2010թ. Ref.No ՏՍ/ԼՕ0131/250110/0209, ՏՍ/ԼՕ0130/250110/0209 գրույթամբ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեղեկությունների /վերծանումների/ հարցը, դատարանը գտնում է, դրանք պետք է պահել քրեական գործի հետ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց


Էդուարդ Ֆրունզի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38,34-268 հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Պատժի սկիզբը հաշվել 13.10.2009թ -ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։

Գագիկ Զավենի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի կիրառմամբ նոր նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.08.2009թ. հմ.ԵՄԴ/0041/01/09 դատավճռով նշանակված ազատազրկման ձևով պատժի չկրած մասը և 150.000 /մեկ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքն ու վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով և տուգանքով 150.000 /մեկ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Պատժի սկիզբը հաշվել 31.03.2011թ-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38,34-268 հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
Կիրառել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և նշանակված` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
Գ.Խաչատրյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ Արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան ստորաբաժանման վրա։
Վահագ Պավելի Մուժիկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Պատժի սկիզբը հաշվել 11.01.2010թ -ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,5 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոցը, 2 հատ` յուրաքանչյուրը 0,4 գրամ մաքուր քաշով և 0,008-ական գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատերը, 0,21 գրամ մաքուր քաշով 0,0042 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահատի հատվածը, 0,28 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը ` ոչնչացնել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այլ ապացույց ճանաչված 23.01.2010թ. ԱԾ 00/6016 գրությամբ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից, 27.01.2010թ. Ref.No ՏՍ/ԼՕ0131/250110/0209, ՏՍ/ԼՕ0130/250110/0209 գրույթամբ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված տեղեկությունները /վերծանումները/ պահել քրեական գործի հետ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Գայանե Խաչատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «SIEMENS C65» /«ՍԻՄԵՆՍ Ս65»/ և «Panasonic EB-X800» /«Պանասոնիկ ԻԲի-Իքս800»/ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսները վերադարձնել Գայանե Անուշավանի Խաչատրյանին, իսկ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության հմ.67 խցում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված «MOTOROLA 0168» /«ՄՈՏՈՌՈԼԱ 0168»/ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսը վերադարձնել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության դատապարտյալ Արթուր Վազգենի Վարդումյանի հարազատներին։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո բջջային հեռախոսներում պարունակվող «VIVAcell MTS» /«ՎԻՎԱսել ՄՏՍ» տեսակի 8937493308018145322 և 8937493308016908945 համարները կրող թվով երկու հատ և «VivaCell» Alo» /«ՎիվաՍել» Ալո» տեսակի 8937493308014075317 համարը կրող թվով մեկ հատ բաժանորդային քարտերը ոչնչացնելու նպատակով հանձնել «ՎիվաՍել-ՄՏՍ» ՓԲ ընկերությանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկության հմ.31 խցից հայտնաբերված «MOTOROLA» /«ՄՈՏՈՌՈԼԱ»/ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսը որպես եկամուտ հանձնել պետությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ