Հիմնական

Գործի համար: ԵԷԴ/0028/01/10
Վիճակագրական տողի համար : 11.1

Պատասխանող

Արեգ Օհանյան Առուշան Մարտիրոսյան
Առուշան Մարտիրոսյան
Արեգ Օհանյան Հակոբի
Առուշան Մարտիրոսյան Մնացականի
Առուշան Մարտիրոսյան
Առուշան Մարտիրոսյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Արմեն Դանիելյան

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վլադիմիր Գրիգորյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Սամվել Օհանյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Արմեն Դանիելյան

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վլադիմիր Գրիգորյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Սամվել Օհանյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Ա. Օհանյանը աշխատելով ՀՀ ԱՆ Էրեբունի ՔԿՀ-ում որպես բժշկական սպասարկման 3-րդ կարգի մասնագետ, 2009թ. դեկտեմբերին նախնական համաձայնության է եկել նույն ՔԿՀ-ում պատիժը կրող դատապարտյալ Ա. Մարտիրոսյանի հետ` թմրանյութ ձեռք բերելու և նրան իրացնելու վերաբերյալ, և ի կատարումն պայմանավորվածության`15.12.2009թ. Ս. Սարգսյանից ձեռք է բերել խոշոր չափի` 1,85 գրամ ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որը մինչև Ա. Մարտիրոսյանին իրացնելը քրակատարողական վարչության և Էրեբունի քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները հայտնաբերել են:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2011-08-09 10:30 4-րդ
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2010-05-17 12:00 1
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2010-07-07 16:30 1
ԵԷԴ/0028/01/10
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ


09 օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ԴԱՏԱԽԱԶ` Ա.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում դատապարտյալի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ դատավճիռը վերանայելու մասին, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.06.2011թ. որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.

Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանը նախկինում դատապարտվել է`
1. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 20.01.1989թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, ազատվել է պայմանական վաղաժամկետ 13.07.1990թ. 1 տարի 4 ամիս 27 օր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 49-րդ հոդվածի կիրառմամբ,
2. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 09.10.1996թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 5-րդ մասով` 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման:
Ազատվել է 21.01.1997թ. պատժի ժամկետը լրանալուց հետո,
3. Կոտայքի մարզի ժողդատարանի 09.07.1999թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 6-րդ կետով ազատազրկման, 11 տարի ժամկետով:
04.08.2003թ. արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետին` նշանակելով ազատազրկում 11 տարի ժամկետով,
4. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. ԵԷԴ/0028/01/10 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով և տուգանքով նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 05.02.2010թ.:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.09.2010թ. որոշմամբ մերժվել է Առուշան Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. դատավճիռը թողնվել է ուժի մեջ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 25.11.2010թ. որոշմամբ վերադարձրել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.09.2010թ. որոշման դեմ մեղադրողի վճռաբեկ բողոքը:
Դատապարտյալը պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Արթիկՙ ՔԿ հիմնարկում:
03.06.2011թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մուտք է եղել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Արթիկՙ ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի դիմումը:
Դիմելով դատարան, դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանը, խնդրել է առանց իր մասնակցության քննության առնել իր դիմումը և վերանայել դատավճիռը` հիմք ընդունելով ՀՀ ԱԺ կողմից 2011 թվականի մայիսի 23-ին ընդունված ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքը:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.06.2011թ. որոշմամբ`
ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Արթիկՙ ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի դիմումը` ԵԷԴ/0028/01/10 քրեական գործով իր նկատմամբ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին, բավարարվել է մասնակի:
ՀՀ Ազգային ժողովի 23.05.2011թ. ընդունած ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքի կիրառմամբ նշված դատավճռով դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանին մեղսագրված հանցանքի որակումը համապատասխանեցվել է գործող օրենսդրությանը և նրա հանցանքը որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 դատավճռով Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով ազատազրկումը և նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը թողնվել է անփոփոխ:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.06.2011թ. որոշման դեմ վերաննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Ա.Մարտիրոսյանը:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանը վկայակոչելով բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է վերանայել իր գործը և կայացնել արդարացի վճիռ:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը վերանայել է քրեական գործը, քրեական օրենսգրքի հոդվածները համապատասխանեցրել է գործող օրենսդրությանը, սակայն պատժաչափը թողել է նույնը, գտնում է, որ դատարանը չի կայացրել արդարացի վճիռ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալ Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 քրեական գործով Առուշան Մարտիրոսյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով և նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. փետրվարի 05-ից, դատապարտյալը պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ ՚Արթիկՙ ՔԿ հիմնարկում:
ՀՀ Ազգային ժողովը 23.05.2011թ. ընդունել է ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքը, որի 26 հոդվածի համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը ուժը կորցրած է ճանաչվել:
Այն ստորագրվել է ՀՀ Նախագահի կողմից 23.05.2011թ., հրապարակվել է 24.05.2011թ., ուժի մեջ է մտել 25.05.2011թ.:
Նշված օրենքով ուժը կորցրած է համարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածը հանցագործությունների կրկնակիության մասին, դրանով իսկ` կրկնակիությունը, որպես հանցանքը որակյալ դարձնող հատկանիշ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածներում կորցրել է իր ուժը, այսինքն` տեղի է ունեցել ապաքրեականացում ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածների գծով, որոնցով կրկնակիությունը, որպես հատկանիշ, արարքի հանցավորությունը սահմանելու, պատիժը խստացնելու, հանցանք կատարած անձի վիճակը վատթարացնելու քրեաիրավական հետևանքներ էր առաջացնում:
Վերոնշվածի հիմքով վերացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը /արարքը կրկին անգամ կատարելը/:
Դրանով հանդերձ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան չի փոփոխվել: Բացի այդ, պահպանվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը` որպես հանցանքի որակյալ հատկանիշ, որպիսի հանգամանքը պայմանավորված է թմրամիջոցի խոշոր չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածը սահմանում է, որ արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
Տվյալ դեպքում, վերը վկայակոչված հիմքով դատապարտյալ Առուշան Մնացականյանի վերաբերյալ դատական ակտը վերանայելու արդյունքում, ընդհանուր իրավասության դատարանն իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ ՀՀ ԱԺ 23.05.2011թ. ընդունված ՀՀ օրենքի ուժով դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքից ենթակա է վերացվելու 1-ին կետի` /արարքը կրկին անգամ կատարելու/ մեղադրանքը, դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի հանցանքը համապատասխանեցնելով գործող օրենսդրությանը, այն որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ օրենքի ուժով դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի վերաբերյալ դատական ակտը վերանայելու` համապատասխանեցնելու արդյունքում, ընդհանուր իրավասության դատարանն իրավացիորեն գտել է, որ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ԵԷԴ/0028/01/10 քրեական գործով 07.07.2010թ. դատավճռով նշանակված` 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ազատազրկում պատիժը և նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի չափով 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը համաչափ է նրա կատարած հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին և հանցավորի անձնավորությանը և այն բավարար է դատապարտյալին ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի վերաբերյալ դատական ակտը վերանայելու արդյունքում, ինչպես արարքի որակման, այնպես էլ պատժատեսակի և չափի հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության:
Նման պայմաններում, վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393, 394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց


Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.06.2011թ. որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ դատապարտյալ Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԷԴ/0028/01/10
2010թ


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վ.Թ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ա.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրողներ Ա. ՍՏԵՓԱՆՅԱՆ
Հ. ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
Ամբաստանյալներ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
Ա. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Ամբաստանյալների
պաշտպաններ Ա. ՔԱԼԱՇՅԱՆ
Հ. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ

2010 թվականի հուլիսի 07-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
1. Արեգ Հակոբի Օհանյանի ծնված 16.10.1982թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաներ` ծնված 2005 և 2008 թվականներին, նախկինում չդատված, աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում որպես բժշկական սպասարկման 3-րդ կարգի մասնագետ, հաշվառված է ք. Երևան, Նոր-Արեշ 19 փող. 3/1 տանը, փաստացի բնակվել է ք. Երևան, Բաշինջաղյան 2-րդ փող. 2-րդ ավտոտնակում։
Արգելանքի տակ է եղել 1 օր` 2009թ. դեկտեմբերի 30-ից 31-ը, կալանքի տակ է 2010թ. հունվարի 25-ից, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր է։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
2. Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի ծնված 30.03.1966թ. Կոտայքի մարզի Քարաշամբ գյուղում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, նախկինում 3 անգամ դատված.
1. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 20.01.1989թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, ազատվել է պայմանական վաղաժամկետ 13.07.1990թ. 1 տարի 4 ամիս 27 օր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 49-րդ հոդվածի կիրառմամբ։
2. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 09.10.1996թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 5-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով։ Ազատվել է 21.01.1997թ. պատժի ժամկետը լրանալուց հետո։
3. Կոտայքի մարզի ժողդատարանի 09.07.1999թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 6-րդ կետով դատապարատվել է ազատազրկման 11 տարի ժամկետով։ 04.08.2003թ. արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետին` սահմանելով ազատազրկում 11 տարի ժամկետով, դատապարտյալը ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր է, խափանման միջոցն ընտրվել է կալանավորում 2010թ. փետրվարի 05-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
ա/ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ի դրվագով
ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին մուտքի շքամուտք կարելի է մուտք գործել դրսից երկրորդ հարկ բարձրացող աստիճանավանդակով։ Մուտքն ազատ է նաև քաղաքացիների համար։
Աստիճաններից բարձրանալով 2-րդ հարկ, աջից մուտքի առաջին դուռը «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի տնտեսական ապահովման բաժնի պետ Մանվել Պետրոսյանի աշխատասենյակի դուռն է։
2009 թվականի նոյեմբեր ամսին չճշտված օրերին աշխատանքային օրվա ավարտին երկու անգամ ՎԱԶ-2107 մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը, ձեռքին ունենալով ջրի դատարկ տարա, աստիճանավանդակով մուտք է գործել քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին շքամուտք` ավտոմեքենայի համար ջուր վերցնելու պատրվակով։ Ավտովարորդը վարչական շենքում «ոտքը կախ է գցել»` հապաղել է շենքից դուրս գալ։ Տնտեսական ապահովման բաժնի պետն այդ մասին զեկուցել է ՔԿ հիմնարկի պետին։ Կասկածանք է առաջացել այն մասին, որ տաքսի ավտոմեքենայի վարորդի միջոցով ՔԿ հիմնարկ թմրամիջոց է փոխադրվում։ Ձեռնարկվել են համապատասխան օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ։
Օպերատիվ տվյալներ են ստացվել այն մասին, որ տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը ծխախոտատուփի մեջ դրված թմրամիջոցն աննկատ տեղադրում է մասնաշենքի միջանցքի վերջում դրված չօգտագործվող չհրկիզվող պահարանի տակ, որտեղից այն վերցվում և փոխանցվում է դատապարտյալներին։
Մասնավորապես օպերատիվ տվյալ է ստացվել այն մասին, որ նշված թաքստոցում տեղադրվելու է թմրամիջոց, որը ՔԿՀ բժշկական սպասարկման բաժնի 3-րդ կարգի մասնագետ Արեգ Օհանյանը պետք է վերցնի և հանձնի դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին։
Օպերատիվ տվյալների իրացման միջոցառումը նախատեսված է եղել իրականացնել 15.12.2009թ.։ Նշված օրը առավոտյան ստուգվել է մասնաշենքի միջանցքի վերջում գտնվող չօգտագործվող չհրկիզվող պահարանի տակ, այնտեղ ոչինչ, այդ թվում` դրված ծխախոտատուփ առկա չի եղել։
15.12.2009թ. ժամը 12.30-ի սահմաններում «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքին է մոտեցել «Լադա» տաքսի ծառայության «ՎԱԶ-2107» մակնիշի սպիտակ գույնի ՏՏ 3116 դեղին պետհամարանիշով ավտոմեքենան, որը վարել է ավտովարորդ, գործով հետախուզվող մեղադրյալ Սամվել Սարգսյանը։ Ավտոմեքենայի մեջ ուղևոր չի եղել։ Ավտովարորդը բացել է ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցը, ապա իր հետ վերցնելով ջրի տարան, բարձրացել է մասնաշենք, որոշ ժամանակ անց վերադարձել է ջրով լի տարայով, ջուր է լցրել ավտոմեքենայի մեջ և հեռացել։
Քիչ անց շքամուտք է մտել բուժաշխատող Արեգ Օհանյանը։
Օպերատիվ միջոցառումն իրականացնող խմբի անդամները դեռևս չեն կարողացել ճշտել, թե ավտովարորդի հեռանալուց հետո մասնաշենքի միջանցքում դրված չհրկիզվող պահարանի տակ ծխախոտատուփ տեղադրվել է, թե ոչ, երբ մասնաշենքից դուրս եկել և աստիճանավանդակից իջել են ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի բժշկական ծառայության պետ, փոխգնդապետ Հայկ Հարությունյանը և նրա եղբորորդին, ՔԿ հիմնարկի բժշկական սպասարկման 3-րդ կարգի մասնագետ, ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանը։
Ենթադրելով, որ Արեգ Օհանյանն արդեն վերցրել է ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանի կողմից միջանցքի չհրկիզվող պահարանի տակ դրված, թմրամիջոց պարունակող ծխախոտատուփը, օպերատիվ միջոցառումն իրականացնող` ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչության աշխատակիցները, ձեռնաշղթաներ հագցնելով Արեգ Օհանյանին, նրան տարել են վարչական մասնաշենք և ենթարկել անձնական խուզարկության, որի ժամանակ Արեգ Օհանյանի մոտ թմրամիջոց և ծխախոտատուփ չեն հայտնաբերել, այլ հայտնաբերել են երկու կրակայրիչներ, թաշկինակ, բջջային հեռախոս և դրամապանակում գտնվող ընդամենը 145.000 ՀՀ դրամ` թղթադրամի տեսքով, բանկոմատի քարտ։
Այնուհետև տված բացատրության մեջ ընդունելով, որ չհրկիզվող պահարանի տակ դրված թմրամիջոցը պետք է վերցներ և հանձներ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին, սակայն հորեղբորը հանդիպելու պատճառով չի կարողացել վերցնել, Արեգ Օհանյանը մատնացույց է արել երկաթյա չհրկիզվող պահարանը, որի տակից հայտնաբերվել է «BOND» մակնիշի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա է եղել պոլիէթիլենային փաթեթ` յուրահատուկ սուր հոտով չոր զանգվածով 1,2 գրամ քաշով։
Դատավարական կարգի համաձայն նշված գործողությունն արձանագրվել է, հայտնաբերված զանգվածն առգրավվել, կշռվել, լուսանկարահանվել, փաթեթավորվել և կնքվել է։
Բերման ենթարկվել և խուզարկվել է ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանը, ով բացատրություն տալուց հետո բաց է թողնվել և դիմել է փախուստի։
Դատաքիմիական փորձաքննության 17.12.2009թ. թիվ 623Ֆ եզրակացության համաձայն` հայտնաբերված զանգվածը 1,85 գրամ չոր քաշով մուգ շագանակագույն փոշեբյուրեղային նյութը հանդիսանում է «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Նախապատրաստված նյութերը 24.12.2009թ. հանձնվել են ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությանը։
Փաստի առթիվ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կողմից 26.12.2009թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 62209709 քրեական գործը և կատարվել է նախաքննություն։
30.12.2009թ. Արեգ Օհանյանը ձերբակալվել է։
31.12.2009թ. Արեգ Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
31.12.2009թ. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը մերժել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության քննիչի միջնորդությունը` Արեգ Հակոբի Օհանյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին։
31.12.2009թ. նախաքննական մարմնի կողմից որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
25.01.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը բավարարել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.12.2009թ. որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության բողոքը, բեկանել է նշված որոշումը և Արեգ Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը։
29.01.2010թ. Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց չի ընտրվել, նա շարունակել է պատիժը կրել ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում։
22.02.2010թ. որոշումներ են կայացվել տաքսի ավտոմեքենայի ավտովարորդ Սամվել Ալբերտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու, հետախուզում հայտարարելու մասին։
22.02.2010թ. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Սամվել Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
05.03.2010թ. Արեգ Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, իսկ 09.03.2010թ. Առուշան Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
09.03.2010թ. քրեական գործից անջատվել է հետախուզման մեջ գտնվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով մեղադրվող Սամվել Ալբերտի Սարգսյանի մասը, անջատված մասին շնորհվել է 62201910 քրեական գործի համարը։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 12.03.2010թ., քրեական գործը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում մուտք է եղել 15.03.2010թ., շնորհվել է ԵԷԴ/0028/01/10 համարը։
Քրեական գործը դատարանի վարույթ է ընդունվել 17.03.2010թ.։ Դատարանի 22.03.2010թ. որոշմամբ դատական քննությունը նշանակվել է 2010թ. ապրիլի 1-ին։ Նշված օրը սկսվել է դատաքննությունը։

բ/ 2010թ. փետրվարի 02-ի դրվագով

ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության վարույթում քննվող քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրվող Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանը ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում շարունակել է կրել Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.07.1999թ. դատավճռով նշանակված պատիժը։
2010 թվականի փետրվարի 02-ին ժամը 11.30-ի սահմաններում բնակելի գոտում «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հ.Ասատրյանին է մոտեցել դատապարտյալ Արամ Գեղամի Եղիազարյանը, ով մշտապես բնակելի գոտուց դուրս իրականացրել է շրջակայքի սանիտարական մաքրման աշխատանքները։ Վերջինս հայտնել է Հ.Ասատրյանին, որ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանը նույն օրը ժամը 08.30-ին իրենից պահանջել է, որպեսզի ինքը բնակելի գոտուց դուրս գալուց հետո մուտքի աստիճանների տակ դրված աղբարկղից վերցնի ծխախոտի տուփը, որի մեջ թմրամիջոց կա և իր հետ բերի բնակելի գոտի։
ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հ.Ասատրյանը այդ մասին զեկուցագիր է գրել ՔԿ հիմնարկի պետին, նույն օրը 02.02.2010թ. ժ.1155-ին դատավարական կարգի պահպանմամբ հետաքննիչի կողմից տեղազննություն է կատարվել։ Դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի ցույց տված վայրից` հիմնարկի վարչական մասնաշենքի մուտքի աստիճանավանդակի տակ դրված, հողին ամրացված մետաղյա աղբամանի մեջ հայտնաբերվել է Davidoff Gold մակնիշի ծխախոտի տուփ` փաթեթավորված կպչուն ժապավենով, որի մեջ առկա են եղել երկու ներարկիչներ, որոնցից մեկի մեջ լցված է եղել 10մլ ծավալի անգույն հեղուկ, երկրորդում` 4մլ ծավալի մուգ շագանակագույն` սևին հարող զանգված։ Ներարկիչների ծայրերը եղել են հալեցված-փակված վիճակում։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ առգրավվել, փաթեթավորվել և կնքվել են, դեպքի վայրն ու հայտնաբերված առարկաները լուսանկարահանվել են։
Նշված տեղազննությունից հետո Առուշան Մարտիրոսյանը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչի հանձնարարությամբ 02.02.2010թ. տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ, 62209709 քրեական գործով 05.02.2010թ. նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
Թմրամիջոցների քրեագիտական հետազոտության արդյունքում փորձագետի 03.02.2010թ. թիվ 02501005 եզրակացության համաձայն, 02.02.2010թ. «Էրեբունի» ՔԿՀ աղբամանում հայտնաբերված ծխախոտատուփի մեջ գտնված ներարկիչներից մեկում առկա է 11մլ ծավալով, սուր հոտով թափանցիկ հեղուկ, որը հանդիսանում է «Քացախաթթվի անհիդրիդ» տեսակի պրեկուրսոր, իսկ երկրորդ ներարկիչում առկա 5,585 գրամ մաքուր քաշով գորշ գույնի կոշտ զանգվածը հանդիսանում է 5,56 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Նախապատրաստված նյութերն ուղարկվել են ըստ քննչական ենթակայության, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 10.02.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12104710 քրեական գործը և կատարվել է նախաքննություն։
06.04.2010թ. Առուշան Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Քրեական գործից թմրամիջոցը իրացնողի վերաբերյալ մաս է անջատվել, հարուցվել է քրեական գործ, այն անջատվել է առանձին վարույթում քննելու համար։ Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 05.05.2010թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԷԴ/0043/01/10 համարը։
Քրեական գործը վարույթ է ընդունվել 06.05.2010թ.։
2010թ. մայիսի 10-ին դատարանը որոշում է կայացրել երկու` թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 և թիվ ԵԷԴ/0043/01/10 քրեական գործերը միացնելու և քրեական գործին թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 համար շնորհելու մասին։
2010թ. մայիսի 17-ին դատական նիստի ժամանակ դատաքննությունը վերսկսվել է։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 34-րդ, 54-րդ, 309-րդ և 3091-րդ հոդվածների հիմքով մեղադրող կողմը ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։

2.Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված բոլոր այն ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունն ու օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ։
Ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության ու դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանին չի ճանաչել, նրա հետ երբևէ հեռախոսազրույց չի ունեցել, նրանից թմրամիջոց ձեռք չի բերել։
Ինքն աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում որպես բժշկական սպասարկման 3-րդ կարգի մասնագետ, իր աշխատանքի բերումով ճանաչել է դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին։ Իր և վերջինիս միջև որոշակի մտերիմ հարաբերություններ են ստեղծվել։ 2009թ. դեկտեմբերի 7-ին Առուշան Մարտիրոսյանն իրեն ասել է, որ մարդ է գալու և վարչական շենքի 2-րդ հարկի չհրկիզվող պահարանի տակ թմրամիջոց է դնելու, խնդրել է այն վերցնել և հանձնել իրեն, որի համար վարձահատույց լինելու մասին իրենց միջև որևէ խոսակցություն չի եղել և պայմանավորվածություն ձեռք չի բերվել։ Ինքը մերժել է Առուշան Մարտիրոսյանին։ Որոշ ժամանակ անց իր բջջային 091-35-55-05 հեռախոսահամարին 094-49-14-34 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդագրություն է ստացվել այն մասին, որ «արդեն սեյֆի տակ ա»։ Որոշ ժամանակ անց Առուշան Մարտիրոսյանն իրեն զանգահարել է նույն խնդրանքով, ինքը կտրականապես մերժել է նրան, իսկ բնակելի գոտի գնալուց հետո խոսել է Առուշան Մարտիրոսյանի հետ, որպեսզի այլևս թմրամիջոցի հարցով իրեն չդիմի։
2009թ. դեկտեմբերի 15-ին ժամը 08.30-ի սահմաններում վերստին զանգ է ստացել Առուշան Մարտիրոսյանից այն մասին, որպեսզի չհրկիզվող պահարանի տակից վերցնի և իրեն փոխանցի թմրամիջոցը, ինքը մերժել է նրա խնդրանքը։
Ժամը 11-ի սահմաններում Առուշան Մարտիրոսյանը մոտեցել և նույն խնդրանքով դիմել է իրեն, սակայն նորից մերժում է ստացել։ Ժամը 13.30-ի սահմաններում, երբ ինքը դուրս է եկել ռեժիմային գոտուց և գնացել վարչական մասնաշենք, հանդիպել է հորեղբորը` բուժծառայության պետ Հայկ Հարությունյանին, ում հետ դուրս են եկել` ընդմիջման համար խանութից սննդամթերք գնելու, իրեն են մոտեցել քրեակատարողական վարչության աշխատակիցները, ձեռնաշղթաներ են հագցրել իրեն, իրեն ենթարկել են անձնական խուզարկության, սակայն իր մոտից որևէ արգելված իր չի հայտնաբերվել։ Ինքը ՔԿ վարչության աշխատակիցներին հայտնել է Առուշան Մարտիրոսյանի կողմից իրեն արած առաջարկության մասին, ցույց է տվել չհրկիզվող պահարանը, որտեղ պետք է լիներ թմրամիջոցը, այն հայտնաբերվել է։ Թմրամիջոցը Առուշան Մարտիրոսյանին հանձնելու մտադրության մասին ինքը խոստովանական բացատրություն է տվել իր նկատմամբ իրականացված հոգեբանական ներգործության արդյունքում, ինչպես նաև իր աշխատանքային ընկեր հետաքննիչ Կ.Կիրակոսյանի հորդորով ու նրան հավատալով։

Հատոր 1 Գ.Թ. 53-55, 66, 97-98, 207-209, 271-272, 283,
դատաքննության արձանագրություն

Ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ժխտել է իր առնչությունը 15.12.2009թ. «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի միջանցքի չհրկիզվող պահարանի տակ ծխախոտատուփի մեջ հայտնաբերված խոշոր չափի` 1,85 գրամ «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի, ինչպես նաև` 2010թ. փետրվարի 2-ին նույն ՔԿ հիմնարկի ազատ գոտու աղբամանում դրված ծխախոտատուփի մեջ հայտնաբերված խոշոր չափի 5,56 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի և 11մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդի հետ։ Ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանը ժխտել է նաև տաքսի ավտոմեքենայի վարորդ Սամվել Սարգսյանին ճանաչելու, նրա հետ հեռախոսային կապ պահպանելու և նրա միջոցով թմրամիջոց իրացնելու, նշված թմրամիջոցն իրեն հանձնելու հարցով Արեգ Օհանյանին դիմելու, ինչպես նաև` 02.02.2010թ. թմրամիջոցն աղբարկղից բերելու և իրեն հանձնելու մասին դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանին դիմելու հանգամանքները։
Մեղադրանքի 2-րդ դրվագի փաստով հարուցված թիվ 12104710 քրեական գործով նախաքննության ժամանակ Առուշան Մարտիրոսյանն ընդհանրապես հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։

Հատոր 1 Գ.Թ. 94-95, 97-98, 124, 224-225, 271-272, 273, 292
Հատոր 2 Գ.Թ. 30, 62, 69, դատաքննության արձանագրություն

Նախաքննությամբ ու դատաքննությամբ ձեռք բերված և ստուգված ապացույցները հետևյալներն են.

ա/ 2009թվականի դեկտեմբերի 15-ի դրվագով.
2009թվականի դեկտեմբերի 15-ին Արեգ Օհանյանը բացատրություն է տվել /այն անձամբ է գրառել/ այն մասին, որ աշխատելով ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում որպես բուժծառայության 3-րդ կարգի մասնագետ, ճանաչել է դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին։ Վերջինս իմացել է իր ոչ կանոնադրական պահվածքի, այն է` մի քանի դատապարտյալների գումար, բջջային հեռախոս փոխանցելու մասին, իր ունեցած տեղեկատվությունն օգտագործելով, իր նկատմամբ բարոյական ճնշում է գործադրել, պահանջելով, որպեսզի ինքն ազատ ելումուտ ունենալու հանգամանքից օգտվելով, բաց գոտուց, կոնկրետ` վարչական մասնաշենքի միջանցքում դրված չհրկիզվող պահարանի տակ դրված ծխախոտատուփով թմրամիջոցը 15.12.2009թ. վերցնի, բերի բնակելի գոտի և հանձնի իրեն։ Ինքը չի իմացել, թե ո՞վ էր բերելու թմրամիջոցը և իր ծառայության համար Առուշանից գումար չէր ստանալու։ Ինքը համաձայնվել է Առուշանի առաջարկին, 15.12.2009թ. երկու անգամ բջջային հեռախոսով խոսել է Առուշանի հետ նրա 094-49-14-34 հեռախոսահամարից, սակայն վարչական մասնաշենքում իրեն է հանդիպել հորեղբայրը` բժշկական ծառայության պետ Հակ Հարությունյանը, այդ պատճառով չի կարողացել վերցնել թմրամիջոցը։ Նրա առաջարկով դուրս են եկել մասնաշենքից` ընդմիջման համար սննդամթերք գնելու, դրսում իր համար անակնկալ կարգով ՔԿ վարչության աշխատողներն իրեն տարել և անձնական խուզարկության են ենթարկել։

Հատոր 1 Գ.Թ. 7-8

Քննիչի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով նշված բացատրությունը ճանաչվել է ապացույց` այլ փաստաթուղթ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 49

ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի միջանցքի և դրա վերջնամասում գտնվող չհրկիզվող երկաթյա պահարանի զննությամբ այն մասին, որ Արեգ Օհանյանի մատնանշած վայրում` ՔԿՀ վարչական մասնաշենքի 2-րդ հարկի միջանցքի վերջում գտնվող չհրկիզվող պահարանի տակ հայտնաբերվել է «BOND» մակնիշի ծխախոտի տուփ, որի մեջ պոլիէթիլենային փաթեթով առկա է եղել մուգ գույնի յուրահատուկ սուր հոտով չոր զանգված, այն կշռել է 1,2 գրամ։ Նշված զանգվածը փաթեթավորվել և կնքվել է։ Կազմվել են շինության և օբյեկտի զննության արձանագրություններ, որոնց մեջ Արեգ Օհանյանն իր ձեռքով հայտարարություններ է գրել այն մասին, որ նշված չհրկիզվող պահարանի տակից պետք է վերցներ և Առուշանին փոխանցեր թմրամիջոցը, սակայն չի կարողացել դա անել, քանի որ հորեղբոր` Հայկ Հարությունյանի աշխատասենյակի դուռը բաց էր, ինքը ներս է մտել աշխատասենյակ, իսկ մնացածի մասին մանրամասն նշել է իր բացատրության մեջ։ Նշված արձանագրություններին կցվել են կատարված գործողության ընթացքը և հայտնաբերված թմրամիջոցը պատկերող լուսանկարները։

Հատոր 1 Գ.Թ. 10, 11-13, 14, 15-17

Դատաքիմիական փորձաքննության 17.12.2009թ. թիվ 623Ֆ եզրակացության համաձայն` չհրկիզվող պահարանի տակից ծխախոտատուփով հայտնաբերված չոր զանգվածը հանդիսանում է 1,85 գրամ չոր քաշով մուգ շագանակագույն փոշեբյուրեղային նյութ` «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։

Հատոր 1 Գ.Թ. 38-39

Նշված թմրամիջոցը և «BOND» տեսակի ծխախոտի տուփը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 262-263

Ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Առուշան Մարտիրոսյանն իրեն մի քանի անգամ խնդրել է ինչպես անձնական հանդիպումների ժամանակ, այնպես էլ` 094-49-14-34 հեռախոսհամարից իր բջջային հեռախոսհամարին զանգահարելու միջոցով վերցնել վարչական մասնաշենքի չհրկիզվող պահարանի տակ դրված թմրամիջոցը և հանձնել իրեն, սակայն ինքը հրաժարվել է Ա.Մարտիրոսյանի պահանջը կատարելուց։
Նույն ցուցմունքը նա պնդել է ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 7-8, 53-55, 207-209, 271-272,
դատաքննության արձանագրություն

Գործով վկաներ, ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչության և «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցներ Գուրգեն Մադոյանը, Վազգեն Առաքելյանը, Պետրոս Մուշեղյանը և Հրանտ Քալանթարովը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ ստացված օպերատիվ տվյալների համաձայն 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին տաքսի ավտոմեքենայի ավտովարորդ Սամվելը թմրամիջոց էր բերելու «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենք, այն թաքցնելու, երկրորդ հարկի միջանցքի չհրկիզվող պահարանի տակ։ Թմրամիջոցը նախատեսված էր լինելու դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի համար։ Թմրամիջոցը չհրկիզվող պահարանի տակից պետք է վերցներ և բնակելի գոտի տաներ բուժաշխատող Արեգ Օհանյանը և հանձներ Առուշան Մարտիրոսյանին։ Ստացված օպերատիվ հաղորդման կապակցությամբ կազմվել է օպերատիվ խումբ, որը վարչական շենքի մոտ դարանակալել և սպասել է տաքսի ավտոմեքենայի վարորդ Սամվել Սարգսյանին։ Վերջինիս սպասել են ժամը 12.00-ի սահմաններում։ Մինչև ավտովարորդի գալը Գուրգեն Մադոյանը մուտք է գործել վարչական շենք, անձամբ զննել և համոզվել է, որ միջանցքի չհրկիզվող պահարանի տակ որևէ իր կամ առարկա չկա։
Ժամը 12.30-ի սահմաններում «Լադա» տաքսի ծառայության «ՎԱԶ-2107» մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է Սամվել Սարգսյանը, ջուր վերցնելու պատրվակով մտել է մասնաշենքի առաջին մուտք, բարձրացել 2-րդ հարկ, կարճ ժամանակ անց ջրով լի տարայով վերադառնալով, ջուրը լցրել է ավտոմեքենայի շարժիչի մոտ գտնվող ջրամանի մեջ և ավտոմեքենայով հեռացել ՔԿ հիմնարկի տարածքից։ Ավտովարորդի հեռանալուց հետո վարչական մասնաշենքի նշված մուտք է մտել Արեգ Օհանյանը, քիչ անց նա շենքից դուրս է եկել հորեղբոր` բժշկական մասի պետ Հայկ Հարությունյանի հետ միասին։ Կարծելով, որ Արեգ Օհանյանն արդեն հասցրել է չհրկիզվող պահարանի տակից հանել թմրամիջոցը և այն արդեն Արեգ Օհանյանի մոտ է, օպերատիվ խմբի անդամները մոտեցել են Արեգ Օհանյանին, նրա ձեռքերին ձեռնաշղթաներ հագցրել և տարել են աշխատասենյակներից մեկը, ենթարկել անձնական խուզարկության, սակայն Արեգ Օհանյանի մոտ թմրամիջոց չի հայտնաբերվել։
Որոշ ժամանակ անց Արեգ Օհանյանը բացատրություն է տվել այն մասին, որ թմրամիջոցը նախատեսված է եղել Առուշան Մարտիրոսյանի համար, վերջինիս խնդրանքով ինքը պետք է այն վերցներ և բնակելի գոտում հանձներ Առուշան Մարտիրոսյանին, սակայն մինչև չհրկիզվող պահարանին մոտենալը հանդիպել է հորեղբորը` բուժմասի պետ Հայկ Հարությունյանին, այդ պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը վերցնել։
Արեգ Օհանյանն այնուհետև մատնացույց է արել չհրկիզվող պահարանը, որի տակից «BOND» տեսակի ծխախոտատուփից հայտնաբերվել և առգրավվել է թմրամիջոցը։

Հատոր 1 Գ.Թ. 160-162, դատաքննության արձանագրություն

Գործով վկա, ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արսեն Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատելով ազատ գոտում, 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին առավոտյան ժամը 08.30-ի սահմաններում մաքրել է վարչական շենքի 2-րդ հարկի միջանցքը, այնտեղ տեղադրված չհրկիզվող պահարանի տակ ոչինչ չի եղել։

Հատոր 1 Գ.Թ. 99-100

Վերը նշված ցուցմունքներով հիմնավորվում է այն հանգամանքը, որ 15.12.2009թ. չհրկիզվող պահարանի տակ թմրամիջոցով «BOND» տեսակի ծխախոտատուփը հայտնվել է վարչական շենքում՝ ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանի մուտք գործելուց հետո։
Նախաքննության և դատաքննության ընթացքում վկա, ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի հետաքննիչ Կարեն Կիրակոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 13-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ աշխատակիցներն իր աշխատասենյակ են բերել «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի բուժակ Արեգ Օհանյանին, հայտնելով, որ վերջինս կասկածվում է դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին թմրամիջոց իրացնելու մեջ։ Արեգ Օհանյանի անձնական խուզարկությամբ թմրամիջոց չի հայտնաբերվել։ Արեգ Օհանյանի նկատմամբ ֆիզիկական, հոգեբանական բռնություն չի գործադրվել, խորթ մեթոդներ չեն կիրառվել, Արեգ Օհանյանը բացատրություն է տվել և ընդունել, որ թաքստոցից թմրամիջոցը պետք է վերցներ և հանձներ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին, սակայն չի կարողացել իրենից անկախ պատճառով` հանդիպել է իր հորեղբորը և նրա հետ դուրս է եկել մասնաշենքից` գնումներ կատարելու նպատակով։
Այնուհետև Արեգ Օհանյանը մատնացույց է արել թաքստոցը` միջանցքի վերջնամասում գտնվող չհրկիզվող մետաղյա պահարանը, որի տակ հայտնաբերվել է «BOND» տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ պահված է եղել թմրամիջոցը։

Գ.Թ. 213-215, դատաքննության արձանագրություն

Պաշտպանվող անձ` վկա «Պողոս Պողոսյանի» ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին «Լադա» տաքսի ծառայության ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանը «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին մուտքի 2-րդ հարկի միջանցքում տեղադրված չհրկիզվող պահարանի տակ թմրամիջոց է թաքցրել, որտեղից հիմնարկի բուժակ Արեգ Օհանյանը պետք է վերցներ և հանձներ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին։

Հատոր 1 Գ.Թ. 274

Արեգ Օհանյանի անձնական խուզարկության 2009թ. դեկտեմբերի 15-ի արձանագրությամբ, զննում կատարելու մասին 2009թ. դեկտեմբերի 28-ի արձանագրությամբ, համակարգչատեխնիկական փորձաքննությամբ հիմնավորվել է, որ Արեգ Օհանյանի անձնական խուզարկությամբ առգրավված «SAMSUNG» տեսակի բջջային հեռախոսի 091-35-55-05 հեռախոսահամարին 07.12.2009թ. 093-41-41-23 բջջային հեռախոսահամարից ստացվել է «Ապե, սեյֆի տակա» կարճ հաղորդագրությունը։
Արեգ Օհանյանից առգրաված հեռախոսն ու բջջային քարտը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։

Հատոր 1 Գ.Թ. 25, 48, 49, 180-194

Դատապարտյալի /կալանավորված անձի/ կողմից ներքին կանոնակարգը խախտելու վերաբերյալ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ի թիվ 7498 և 2010թ. հունվարի 8-ի թիվ 7516 արձանագրությունները, որոնց համաձայն Առուշան Մարտիրոսյանի անձնական ստուգմամբ նրա մոտ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին հայտնաբերվել է 093-66-89-25 բջջային հեռախոսահամարի քարտը, իսկ 2010թ. հունվարի 8-ին` «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոս` 093-49-14-34 բջջային հեռախոսահամարի քարտով։ Հիշյալ արձանագրություններում Առուշան Մարտիրոսյանն իր ձեռքով գրել է, որ հայտնաբերված հեռախոսը և քարտերը պատկանում են իրեն։

Հատոր 1 Գ.Թ. 91-92

«Վիվասել» և «Արմենտել» ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները պարունակող էլեկտրոնային կրիչների տվյալներից կատարված քաղվածքով, Առուշան Մարտիրոսյանից առգրավված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսով, դրանում տեղադրված 093-49-14-34 բջջային հեռախոսահամարի քարտով, ինչպես նաև 093-66-89-25 բջջային հեռախոսահամարի քարտով, համաձայն որոնց Առուշան Մարտիրոսյանը և Արեգ Օհանյանը մշտապես գտնվել են հեռախոսային կապի մեջ, 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին` ժամը 10.40-ին Առուշան Մարտիրոսյանը 094-49-14-34 բջջային հեռախոսահամարով նախ հեռախոսազրույց է ունեցել Սամվել Սարգսյանի հետ, այնուհետև 12.42-ին` Արեգ Օհանյանի հետ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 248-252

Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2010թ. փետրվարի 25-ի որոշումով, որով «Վիվասել» և «Արմենտել» ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները պարունակող էլեկտրոնային հիշյալ կրիչները և դրանցում առկա տվյալներից կատարված քաղվածքը ճանաչվել են ապացույցներ, իսկ Առուշան Մարտիրոսյանից առգրավված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը, դրանում տեղադրված 093-49-14-34 բջջային հեռախոսահամարի քարտը, ինչպես նաև 093-66-89-25 բջջային հեռախոսահամարի քարտը` իրեղեն ապացույցներ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 262-263

բ/ 2010 թվականի փետրվարի 02-ի դրվագով.
ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հ.Ասատրյանի զեկուցագրով այն մասին, որ 02.02.2010թ. ժամը 11.50-ին իրեն է մոտեցել դատապարտյալ Արամ Գեղամի Եղիազարյանը և հայտնել է, որ նույն օրը ժամը 08.30-ի սահմաններում բնակելի գոտում դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանն իրենից պահանջել է բնակելի գոտուց դուրս մուտքի աստիճանների տակ դրված աղբարկղից վերցնել և իր հետ բնակելի գոտի բերել ու իրեն հանձնել ծխախոտի տուփը` թմրամիջոցի պարունակությամբ։ Զեկուցագիրը ճանաչվել է ապացույց` այլ փաստաթուղթ։

Հատոր 2 Գ.Թ. 3, 49

Տեղազննության արձանագրությամբ, սխեմայով և լուսանկարներով այն մասին, որ 02.02.2010թ. դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի, ընթերակաների և օպերատիվ աշխատողների մասնակցությամբ հետաքննիչը զննել է «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի մուտքի վանդակաճաղերով հարթակի տակ ամրացված աղբարկղը, որի մեջ հայտնաբերվել է թափանցիկ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված «Davidoff Gold» տեսակի ծխախոտատուփ։ Բացելուց հետո ծխախոտատուփի մեջ հայտնաբերվել են երկու հատ ներարկիչներ` ծայրերը հալեցնելու միջոցով փակված վիճակում։ Դրանցից մեկի մեջ առկա է եղել 10մլ ծավալով անգույն հեղուկ, իսկ երկրորդի մեջ` շուրջ 4մլ, մուգ շագանակագույն, սևին հարող գույնի զանգված։ Դատավարական կարգի պահպանմամբ նշվածը փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։

Հատոր 2 Գ.Թ. 4-6, 7-12

Գործով վկա, դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի բացատրությամբ, նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով և դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ առերես ցուցմունքով այն մասին, որ ինքն ամեն օր առավոտյան բնակելի հատվածից դուրս է գալիս բաց գոտի` սանմաքրման աշխատանքներ կատարելու։ 02.02.2010թ. ժամը 08.30-ին բնակելի գոտում իրեն է մոտեցել դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանը և իրենից պահանջել, որպեսզի բաց գոտու աստիճանների տակ դրված աղբարկղից իր հետ բնակելի գոտի բերի և իրեն հանձնի ծխախոտի տուփը, որի մեջ թմրամիջոց կա։ Ինքը մերժել է, Առուշանը ջղայնացել է, ինքը վախեցել է, որ նա իրեն կծեծի, ուստի համաձայնվել է։ Բայց երբ իրեն վերակարգով բաց գոտի են տարել, ինքը մոտեցել է ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետին և նրան հայտնել Առուշան Մարտիրոսյանի պահանջի մասին։ Հետաքննիչի և ընթերակաների հետ գնացել և շուռ են տվել աղբամանը, որտեղ ծխախոտատուփի մեջ հայտնաբերվել են երկու ներարկիչներ` թմրամիջոցներով։

Հատոր 2 Գ.Թ. 14-15, 44-45,
դատաքննության արձանագրություն

Դատաքիմիական փորձաքննության 03.02.2010թ. թիվ 02501005 եզրակացությամբ այն մասին, որ ներարկիչում առկա 11մլ ծավալով սուր հոտով թափանցիկ հեղուկը հանդիսանում է «Քացախաթթվի անհիդրիդ» տեսակի պրեկուրսոր, իսկ մյուս ներարկիչում առկա 5,585 գրամ մաքուր քաշով գորշ գույնի կոշտ զանգվածը հանդիսանում է 5,56 գրամ հաստատուն քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։

Հատոր 2 Գ.Թ. 21-24

Նշված թմրամիջոցը և պրեկուրսորը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։

Հատոր 2 Գ.Թ. 48

Տոքսիկոքիմիական փորձագետի 12.02.2010թ. թիվ 0080 եզրակացությամբ այն մասին, որ Առուշան Մարտիրոսյանից 04.02.2010թ. վերցված մազի և մեզի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ։

Հատոր 2 Գ.Թ. 73-75

Վկա, ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հրայր Ասատրյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 02.02.2010թ. ժամը 11.50-ի սահմաններում դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանը մոտեցել է իրեն և հայտնել, որ բնակելի գոտում դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանն իրենից պահանջել է ազատ գոտի դուրս գալուց հետո վարչական շենքի շքամուտքի աստիճանավանդակի տակ դրված աղբամանից վերցնել, բնակելի գոտի բերել և իրեն հանձնել ծխախոտատուփը, որի մեջ թմրամիջոց կա։ Նշված հաղորդման կապակցությամբ ինքը զեկուցագիր է գրել ՔԿ հիմնարկի պետին, այնուհետև հետաքննիչի, ընթերակաների և դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի հետ զննել են աստիճանավանդակի տակ ամրացված աղբամանը, որի մեջ հայտնաբերվել է «Davidoff Gold» տեսակի ծխախոտատուփ, որի մեջ առկա են եղել երկու ներարկիչներում լցված հեղուկ և զանգված, կազմվել է արձանագրություն, հայտնաբերվածը փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։

Հատոր 2 Գ.Թ. 37-38, դատաքննության արձանագրություն

Վկա, ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի հետաքննիչ Արմեն Հովսեփյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 02.02.2010թ. ժամը 11.55-ին «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հրայր Ասատրյանի, դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի և ընթերակաների մասնակցությամբ զննել է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի շքամուտքի վանդակաճաղերով աստիճանավանդակի տակ ամրացված աղբարկղը, որի պարունակությունը շուռ տալուց հետո հայտնաբերվել է մեկ հատ «Davidoff Gold» տեսակի ծխախոտատուփ` փաթեթավորված թափանցիկ կպչուն պոլիէթիլենային թաղանթով։ Ծխախոտի տուփից հայտնաբերվել են հալեցված եզրերով ներարկիչներ` հեղուկով և մուգ զանգվածով, որոնք առգրավվել, փաթեթավորվել, կնքվել և ուղարկվել են դատաքիմիական փորձաքննության, պարզվել է, որ դրանք թմրամիջոց և պրեկուրսոր են։ Դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանը հայտնել է, որ բնակելի գոտում դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանն իրենից պահանջել է ազատ գոտի դուրս գալուց հետո թմրամիջոցի պարունակությամբ ծխախոտատուփը տանել բնակելի գոտի և հանձնել իրեն։ Այդ մասին ինքը` Արամ Եղիազարյանը, հայտնել է օպերատիվ բաժնի պետ Հ.Ասատրյանին։

Հատոր 2 Գ.Թ. 42-43, դատաքննության արձանագրություն

Դատարանի նախաձեռնությամբ ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» և «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկներից ստացված գրություններով պարզվել է, որ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանը 2010թ. փետրվարի 02-ին «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկից տեղափոխվել է «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ, որտեղ ընդունվել է նույն օրը ժամը 16.15-ին։
Դրանով հերքվում է ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի պատճառաբանությունն այն մասին, որ ինքը 2010թ. փետրվարի 02-ին «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում պատիժը չի կրել, հետևաբար 02.02.2010թ. առավոտյան չէր կարող դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանին պատվիրել վերցնել և իրեն հանձնել աղբամանի մեջ ծխախոտատուփով թաքցված թմրամիջոցը։

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են գործով ամբաստանյալներ Արեգ Հակոբի Օհանյանի և Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։ Ընդ որում, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանին 17.05.2010թ. դատաքննության փուլում առաջադրված վերջնական մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որոնք վերաբերում են 15.12.2009թ. և 02.02.2010թ. կատարված հանցանքների դրվագներին, լիովին հիմնավոր է, նշված հանցանքները կատարելու մեջ նրա մեղավորությունն ամբողջական ապացուցված է, առաջադրված մեղադրանքի կապակցությամբ ամբաստանյալի բերած պատճառաբանություններն անհիմն են, նշված հանցանքների կատարման մեջ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ այդ հոդվածների սանկցիաներով պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Վերլուծելով և գնահատելով այն ապացույցները, որոնք դրվել են ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի արարքի քրեաիրավական ճիշտ որակումը տալու համար անհրաժեշտ է իրենց ամբողջության մեջ հաշվի առնել մի շարք գործոնների առկայությունը, մասնավորապես` հանցագործության կատարման մեխանիզմում նրա ունեցած դերը և այն փուլը, երբ նա ներգրավվել է հանցանքի կատարման մեջ, հաշվի առնելով հանցագործության կատարման շարժառիթն ու հանցավորի սուբյեկտիվ դիտավորությունը և գործի քննությամբ ձեռք բերված մյուս հանգամանքները։
Այսպես. նախաքննությամբ և դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ գործի քննությամբ չպարզված աղբյուրից թմրամիջոցը «Լադա» տաքսի ավտոմեքենայի ավտովարորդ, գործով մեղադրյալ Սամվել Սարգսյանի մասնակցությամբ իրացնելու, այն է` թմրամիջոցը ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկ փոխադրելու և այն վարչական մասնաշենքից երկրորդ հարկի չհրկիզվող պահարանի տակ տեղադրելու գործողությունները վերահսկվել են դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի կողմից` վերջինիս մոտ ունեցած բջջային հեռախոսահամարներից ՔԿՀ բնակելի գոտուց արտաքին աշխարհի հետ ունեցած կապի միջոցով։
Սամվել Սարգսյանին և Առուշան Մարտիրոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումներում նախաքննական մարմինը տարանջատել է իրացման փուլը, նշելով, որ Սամվել Սարգսյանը, դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, վերջինիս խոշոր չափի թմրամիջոց իրացնելու նպատակով քննությամբ չպարզված անձից ձեռք է բերել խոշոր չափի` 1,85 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որը թաքցնելով «BOND» տեսակի ծխախոտի տուփի մեջ, 15.12.2009թ. ժամը 12.30-ի սահմաններում այն տեղադրել է «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին մուտքի 2-րդ հարկի չհրկիզվող պահարանի տակ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 229 և 17.05.2010թ. մեղադրանք
առաջադրելու մասին որոշումներ

Վերոնշված որոշումների շարադրանքից երևում է, որ Արեգ Օհանյանը թմրամիջոցի իրացման այս փուլում մասնակցություն չունի, քննությամբ հիմնավորվել է, որ Արեգ Օհանյանն ու Սամվել Սարգսյանը միմյանց չեն ճանաչել, նրանք նույնիսկ միմյանց հետ հեռախոսային կապ չեն ունեցել։
Այս առումով գործի քննությամբ ձեռք բերված ապացույցներից չբխող եզրահանգմամբ հատոր 2 Գ.Թ. 278 և 279 մեղադրանքի ծավալը լրացնելու և որպես մեղադրյալ ներգարվելու մասին որոշումներում միանգամայն անհիմն նշվել է, որ «Քրեական գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Արեգ Օհանյանը նշված թմրամիջոցը ձեռք է բերել «Լադա» տաքսի ծառայության վարորդ Սամվել Ալբերտի Սարգսյանից» և որ «ի կատարումն պայմանավորվածության` 15.12.2009թ. իրացնելու նպատակով «Լադա» տաքսի ծառայության վարորդ Սամվել Սարգսյանից Արեգ Օհանյանը ձեռք է բերել խոշոր չափի` 1,85 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը մինչև Առուշան Մարտիրոսյանին իրացնելը հայտնաբերվել է . . .»։
Նշված երեք որոշումների շարադրանքի համեմատությամբ ակնհայտ է մեղադրանքի ծավալում թմրամիջոցի իրացման մեջ Արեգ Օհանյանի հանցակցության անհամապատասխանությունն ու նրան առաջադրված մեղադրանքի ակնհայտ անճշտությունը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքի ապացուցված չլինելու բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ ընթացակարգի սահմաններում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածը սահմանում է, որ անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից։
Առուշան Մարտիրոսյանին և Արեգ Օհանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին 05.03.2010թ. հատոր 1 Գ. Թ. 279 և 17.05.2010թ. /դատաքննություն/ որոշումներով հաստատված է համարվել այն, որ Արեգ Օհանյանը ներգրավվել է հանցագործության կատարման 2-րդ փուլում` ըստ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ նախնական պայմանավորվածության, նա պետք է չհրկիզվող պահարանի տակից թմրամիջոցը վերցներ և հանձներ Առուշան Մարտիրոսյանին, որպիսին չի կարողացել կատարել իր կամքից անկախ հանգամանքներով։
Հատկանշական է, որ Արեգ Օհանյանի նշված գործողության վերաբերյալ նախաքննական մարմինը տարբեր գնահատականներ է տվել, այսպես` Արեգ Օհանյանին որպես մեղադրյալ ներգարվելու մասին որոշման մեջ թմրամիջոցը հանձնելը որակվել է որպես իրացում, իսկ Առուշան Մարտիրոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ` որպես հանձնում։
Արեգ Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը որպես ձևական հանցակազմ նախատեսում է, որ արարքը ավարտված է համարվում իրացնելու նպատակով թմրամիջոցը ձեռք բերելու պահից։
Ձեռք բերումը ենթադրում է որևէ մեկի կողմից այն ստանալը, ունենալը, իր տրամադրության տակ անցնելը, որպիսին Արեգ Օհանյանի մասով գործի կոնկրետ տվյալներով առկա չէ։ Արեգ Օհանյանի և Առուշան Մարտիրոսյանի միջև առկա է եղել նախնական պայմանավորվածություն, կոնկրետ Արեգ Օհանյանի կողմից` նախապես տրված խոստում այն մասին, որ թմրամիջոցը թաքստոցում հայտնվելուց հետո ինքը կօժանդակի Առուշան Մարտիրոսյանին` այն ձեռք բերելու հարցում, օգտագործելով իր ծառայողական դիրքը, քանի որ որպես բուժակ ինքն իրավունք և անարգել հնարավորություն է ունեցել ազատ գոտուց մուտք գործել դատապարտյալների բնակելի գոտի և կարող էր իր հետ տանել թմրամիջոցն ու այն հանձնել Առուշան Մարտիրոսյանին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հիմքով` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խոչընդոտները վերացնելով և դա նախապես խոստացված է եղել, որպիսին առկա է կոնկրետ դեպքով։
Կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցն Արեգ Օհանյանի կողմից Առուշան Մարտիրոսյանին հանձնելու օժանդակությունն ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Արեգ Օհանյանը հանդիպել է հորեղբորը և այդ պատճառով չի կարողացել մոտենալ թաքստոցին ու վերցնել թմրամիջոցը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Իրացումը ենթադրում է թմրամիջոցի վաճառքը, նվիրատվությունը, փոխանակումը, որպիսին կոնկրետ դեպքով առկա չէ։
Կոնկրետ դեպքով կարևոր նշանակություն ունի դրդապատճառը, թե ինչու՞ է Արեգ Օհանյանը համաձայնվել կատարել Առուշան Մարտիրոսյանի կամքը` խոստանալով նրան հանձնել թմրամիջոցը։
Այդ մասին Արեգ Օհանյանն իր (հատոր 1 Գ. Թ. 7-8) բացատրության մեջ խոստովանել է, որ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանն իրազեկ է եղել իր` որպես ՔԿ հիմնարկի ծառայողի, ոչ կանոնադրական պահվածքի մի քանի դրվագներից, որի պատճառով իր նկատմամբ հոգեբանական ներգործության է դիմել` դրդելով օժանդակելու իրեն թմրամիջոցը ձեռք բերելու հարցում, ինքն էլ ստիպված համաձայնվել է, որպեսզի իր նկատմամբ Առուշան Մարտիրոսյանի տիրապետած տեղեկատվությունը չփոխանցվի իր վերադասին և ծառայողական առումով ինքը խնդիրներ և բարդություններ չունենա։
Փաստորեն, հոգեբանական կախվածության պահով, այլ ոչ թե շահադիտական դրդումներով է պայմանավորված եղել Արեգ Օհանյանի ներգրավվածությունը հանցագործության կատարմանը։
Նախաքննական մարմինը 05.03.2010թ. կայացնելով (հատոր 1 Գ. Թ. 277) որոշում՝ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, Արեգ Օհանյանի կողմից Առուշան Մարտիրոսյանին թմրամիջոց իրացնելու կամ հանձնելու այլ դեպքերով չհիմնավորված կասկածներն ի օգուտ մեղադրյալների գնահատելով, քրեական գործը կրկին անգամ թմրամիջոց իրացնելու մասով նրանց նկատմամբ կարճել է։ Դրանով ըստ էության գնահատական է տրվել նրան, որ 07.12.2009թ. բջջային հեռախոսով Արեգ Օհանյանի հեռախոսահամարին կարճ հաղորդումը` «սեյֆի տակ» թմրամիջոցի առկայության մասին, չի գնահատվել որպես մեկ անգամ ևս Արեգ Օհանյանի կողմից թմրամիջոց տեղափոխելու և հանձնելու փաստի ապացույց։
Վերոնշվածի հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ Արեգ Օհանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի, որի ժամանակ պետք է պահպանվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջները։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի մասով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ ամբաստանյալի նախկին դատվածությունը մարված չէ։
Որպես բնութագրական հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ ամբաստանյալը քրեակատարողական հիմնարկում պատիժը կրելիս բնութագրվում է բացասական։
Դատարանը գտնում է, որ Արեգ Օհանյանի մասով պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Քրեական գործով ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի մասով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան, իսկ Արեգ Օհանյանի մասով որպես մեղմացուցիչ հանգամանք է հանդիսանում այն, որ ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան` 2005 և 2008 թվականներին ծնված երեխաները, որոնցից մեկը տառապում է շաքարախտի ծանր տեսակով, ընտանիքը բնակվում է ավտոտնակում, Արեգ Օհանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Առուշան Մարտիրոսյանի և Արեգ Օհանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, դատարանը տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալներ Առուշան Մարտիրոսյանի և Արեգ Օհանյանի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը նաև ի նկատի է ունենում այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանը քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ է կրում և հանցագործությունը, որի համար սույն գործով մեղադրվում է, կատարել է դատավճռով նշանակված պատիժը դեռևս լրիվ չկրած, հետևաբար վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով` դատավճիռների համակցությամբ։
Ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի նկատմամբ Կոտայքի մարզի դատարանի 09.07.1999թ. դատավճռով նշանակված պատժի ժամկետը լրանալու էր 21.02.2010թ., մինչդեռ մինչև նշված պատիժը լրանալը 05.02.2010թ. նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանք, այսինքն` կալանավորման օրվա դրությամբ ունեցել է չկրած պատիժ 16 օրացուցային օր ժամկետ, իսկ ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանը 2009թ. դեկտեմբերի 30-ից 31-ը` 1օր, ձերբակալված լինելու կապակցությամբ, գտնվել է անազատության մեջ, կալանքի տակ է 2010թ, հունվարի 25-ից։
Դատարանը գտնում է, որ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալներ Արեգ Օհանյանի և Առուշան Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 15.12.2009թ. և 02.02.2010թ. հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված առգրավված թմրամիջոցները, պրեկուրսորը, ծխախոտատուփերը և ներարկիչները ենթակա են ոչնչացման, լազերային սկավառակները և փաստաթղթերն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ, Արեգ Օհանյանից առգրաված 145.000 /մեկ հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամը և բջջային հեռախոսը քարտով, ինչպես նաև Առուշան Մարտիրոսյանի անձնական բջջային հեռախոսը քարտերով անհրաժեշտ է վերադարձնել ամբաստանյալների հարազատներին։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1.Ամբաստանյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով նրան
• ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով և
• ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, պատիժ նշանակել 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ինչպես նաև տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով` դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած 16 /տասնվեց/ օրը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ. փետրվարի 05-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան հիմնարկում։
Ամբաստանյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ։
2.Ամբաստանյալ Արեգ Հակոբի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել ձերբակալվելու կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 1 /մեկ/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել 11 /տասնմեկ/ ամիս 29 /քսանինը/ օր։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ. հունվարի 25-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան հիմնարկում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը և լազերային սկավառակները թողնել քրեական գործում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 15.12.2009թ. և 02.02.2010թ. առգրաված և իրեղեն ապացույց ճանաչված «BOND» և «Davidoff Gold» տեսակի ծխախոտատուփերը, 1,85 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, 5,56 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, 11մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող «Քացախաթթվի անհիդրիդը» ոչնչացնել։
Ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի անձնական խուզարկությամբ առգրաված 145.000 /հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամը վերադարձնել ամբաստանյալի հարազատներին, առգրաված «SAMSUNG» տեսակն բջջային հեռախոսն իր քարտով վերադարձնել ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի, իսկ «NOKIA» տեսակի բջջային հեռախոսն իր քարտերով՝ Առուշան Մարտիրոսյանի հարազատներին։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0028/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 15-03-2010
Քրեական գործի համարը 0028/01/10
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 62209709
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Ա. Օհանյանը աշխատելով ՀՀ ԱՆ Էրեբունի ՔԿՀ-ում որպես բժշկական սպասարկման 3-րդ կարգի մասնագետ, 2009թ. դեկտեմբերին նախնական համաձայնության է եկել նույն ՔԿՀ-ում պատիժը կրող դատապարտյալ Ա. Մարտիրոսյանի հետ` թմրանյութ ձեռք բերելու և նրան իրացնելու վերաբերյալ, և ի կատարումն պայմանավորվածության`15.12.2009թ. Ս. Սարգսյանից ձեռք է բերել խոշոր չափի` 1,85 գրամ ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որը մինչև Ա. Մարտիրոսյանին իրացնելը քրակատարողական վարչության և Էրեբունի քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները հայտնաբերել են:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արեգ
Ազգանուն Օհանյան
Հայրանուն Հակոբի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 266 Մաս 2 Կետ 2,3
Դատվածություն
Դատվածություն չդատված
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Առուշան
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հայրանուն Մնացականի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 34-268 Մաս 2 Կետ 2
Դատվածություն
Դատվածություն դատված
Վիճակագրական տողի համարը 11.1
Մակագրել
Երբ 15-03-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Վլադիմիր
Ազգանուն Գրիգորյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 17-03-2010
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 17-03-2010
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 17-03-2010
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 01-04-2010
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր
Անուն Արեգ
Ազգանուն Օհանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Դատավարության կողմեր
Անուն Առուշան
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 09-04-2010
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-04-2010
Ժամ 13:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-04-2010
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 17-05-2010
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Քրեական գործին միացվել է
Ամսաթիվ 10-05-2010
Քրեական օրենսգրքի հոդված
Գործի համարը ԵԷԴ/0043/01/10
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 06-05-2010
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 06-05-2010
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 06-05-2010
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 17-05-2010
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր
Անուն Առուշան
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 03-06-2010
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 17-06-2010
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-06-2010
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 07-07-2010
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 07-07-2010
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արեգ
Ազգանուն Օհանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 07-07-2010
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Առուշան
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 07-07-2010
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ թիվ ԵԷԴ/0028/01/10
2010թ


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վ.Թ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ա.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրողներ Ա. ՍՏԵՓԱՆՅԱՆ
Հ. ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
Ամբաստանյալներ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
Ա. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Ամբաստանյալների
պաշտպաններ Ա. ՔԱԼԱՇՅԱՆ
Հ. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ

2010 թվականի հուլիսի 07-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
1. Արեգ Հակոբի Օհանյանի ծնված 16.10.1982թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաներ` ծնված 2005 և 2008 թվականներին, նախկինում չդատված, աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում որպես բժշկական սպասարկման 3-րդ կարգի մասնագետ, հաշվառված է ք. Երևան, Նոր-Արեշ 19 փող. 3/1 տանը, փաստացի բնակվել է ք. Երևան, Բաշինջաղյան 2-րդ փող. 2-րդ ավտոտնակում։
Արգելանքի տակ է եղել 1 օր` 2009թ. դեկտեմբերի 30-ից 31-ը, կալանքի տակ է 2010թ. հունվարի 25-ից, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր է։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
2. Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի ծնված 30.03.1966թ. Կոտայքի մարզի Քարաշամբ գյուղում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, նախկինում 3 անգամ դատված.
1. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 20.01.1989թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, ազատվել է պայմանական վաղաժամկետ 13.07.1990թ. 1 տարի 4 ամիս 27 օր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 49-րդ հոդվածի կիրառմամբ։
2. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 09.10.1996թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 5-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով։ Ազատվել է 21.01.1997թ. պատժի ժամկետը լրանալուց հետո։
3. Կոտայքի մարզի ժողդատարանի 09.07.1999թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 6-րդ կետով դատապարատվել է ազատազրկման 11 տարի ժամկետով։ 04.08.2003թ. արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետին` սահմանելով ազատազրկում 11 տարի ժամկետով, դատապարտյալը ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր է, խափանման միջոցն ընտրվել է կալանավորում 2010թ. փետրվարի 05-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
ա/ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ի դրվագով
ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» քրեակատարողական հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին մուտքի շքամուտք կարելի է մուտք գործել դրսից երկրորդ հարկ բարձրացող աստիճանավանդակով։ Մուտքն ազատ է նաև քաղաքացիների համար։
Աստիճաններից բարձրանալով 2-րդ հարկ, աջից մուտքի առաջին դուռը «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի տնտեսական ապահովման բաժնի պետ Մանվել Պետրոսյանի աշխատասենյակի դուռն է։
2009 թվականի նոյեմբեր ամսին չճշտված օրերին աշխատանքային օրվա ավարտին երկու անգամ ՎԱԶ-2107 մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը, ձեռքին ունենալով ջրի դատարկ տարա, աստիճանավանդակով մուտք է գործել քրեակատարողական հիմնարկի 1-ին շքամուտք` ավտոմեքենայի համար ջուր վերցնելու պատրվակով։ Ավտովարորդը վարչական շենքում «ոտքը կախ է գցել»` հապաղել է շենքից դուրս գալ։ Տնտեսական ապահովման բաժնի պետն այդ մասին զեկուցել է ՔԿ հիմնարկի պետին։ Կասկածանք է առաջացել այն մասին, որ տաքսի ավտոմեքենայի վարորդի միջոցով ՔԿ հիմնարկ թմրամիջոց է փոխադրվում։ Ձեռնարկվել են համապատասխան օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ։
Օպերատիվ տվյալներ են ստացվել այն մասին, որ տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը ծխախոտատուփի մեջ դրված թմրամիջոցն աննկատ տեղադրում է մասնաշենքի միջանցքի վերջում դրված չօգտագործվող չհրկիզվող պահարանի տակ, որտեղից այն վերցվում և փոխանցվում է դատապարտյալներին։
Մասնավորապես օպերատիվ տվյալ է ստացվել այն մասին, որ նշված թաքստոցում տեղադրվելու է թմրամիջոց, որը ՔԿՀ բժշկական սպասարկման բաժնի 3-րդ կարգի մասնագետ Արեգ Օհանյանը պետք է վերցնի և հանձնի դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին։
Օպերատիվ տվյալների իրացման միջոցառումը նախատեսված է եղել իրականացնել 15.12.2009թ.։ Նշված օրը առավոտյան ստուգվել է մասնաշենքի միջանցքի վերջում գտնվող չօգտագործվող չհրկիզվող պահարանի տակ, այնտեղ ոչինչ, այդ թվում` դրված ծխախոտատուփ առկա չի եղել։
15.12.2009թ. ժամը 12.30-ի սահմաններում «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքին է մոտեցել «Լադա» տաքսի ծառայության «ՎԱԶ-2107» մակնիշի սպիտակ գույնի ՏՏ 3116 դեղին պետհամարանիշով ավտոմեքենան, որը վարել է ավտովարորդ, գործով հետախուզվող մեղադրյալ Սամվել Սարգսյանը։ Ավտոմեքենայի մեջ ուղևոր չի եղել։ Ավտովարորդը բացել է ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցը, ապա իր հետ վերցնելով ջրի տարան, բարձրացել է մասնաշենք, որոշ ժամանակ անց վերադարձել է ջրով լի տարայով, ջուր է լցրել ավտոմեքենայի մեջ և հեռացել։
Քիչ անց շքամուտք է մտել բուժաշխատող Արեգ Օհանյանը։
Օպերատիվ միջոցառումն իրականացնող խմբի անդամները դեռևս չեն կարողացել ճշտել, թե ավտովարորդի հեռանալուց հետո մասնաշենքի միջանցքում դրված չհրկիզվող պահարանի տակ ծխախոտատուփ տեղադրվել է, թե ոչ, երբ մասնաշենքից դուրս եկել և աստիճանավանդակից իջել են ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի բժշկական ծառայության պետ, փոխգնդապետ Հայկ Հարությունյանը և նրա եղբորորդին, ՔԿ հիմնարկի բժշկական սպասարկման 3-րդ կարգի մասնագետ, ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանը։
Ենթադրելով, որ Արեգ Օհանյանն արդեն վերցրել է ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանի կողմից միջանցքի չհրկիզվող պահարանի տակ դրված, թմրամիջոց պարունակող ծխախոտատուփը, օպերատիվ միջոցառումն իրականացնող` ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչության աշխատակիցները, ձեռնաշղթաներ հագցնելով Արեգ Օհանյանին, նրան տարել են վարչական մասնաշենք և ենթարկել անձնական խուզարկության, որի ժամանակ Արեգ Օհանյանի մոտ թմրամիջոց և ծխախոտատուփ չեն հայտնաբերել, այլ հայտնաբերել են երկու կրակայրիչներ, թաշկինակ, բջջային հեռախոս և դրամապանակում գտնվող ընդամենը 145.000 ՀՀ դրամ` թղթադրամի տեսքով, բանկոմատի քարտ։
Այնուհետև տված բացատրության մեջ ընդունելով, որ չհրկիզվող պահարանի տակ դրված թմրամիջոցը պետք է վերցներ և հանձներ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին, սակայն հորեղբորը հանդիպելու պատճառով չի կարողացել վերցնել, Արեգ Օհանյանը մատնացույց է արել երկաթյա չհրկիզվող պահարանը, որի տակից հայտնաբերվել է «BOND» մակնիշի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա է եղել պոլիէթիլենային փաթեթ` յուրահատուկ սուր հոտով չոր զանգվածով 1,2 գրամ քաշով։
Դատավարական կարգի համաձայն նշված գործողությունն արձանագրվել է, հայտնաբերված զանգվածն առգրավվել, կշռվել, լուսանկարահանվել, փաթեթավորվել և կնքվել է։
Բերման ենթարկվել և խուզարկվել է ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանը, ով բացատրություն տալուց հետո բաց է թողնվել և դիմել է փախուստի։
Դատաքիմիական փորձաքննության 17.12.2009թ. թիվ 623Ֆ եզրակացության համաձայն` հայտնաբերված զանգվածը 1,85 գրամ չոր քաշով մուգ շագանակագույն փոշեբյուրեղային նյութը հանդիսանում է «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Նախապատրաստված նյութերը 24.12.2009թ. հանձնվել են ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությանը։
Փաստի առթիվ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կողմից 26.12.2009թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 62209709 քրեական գործը և կատարվել է նախաքննություն։
30.12.2009թ. Արեգ Օհանյանը ձերբակալվել է։
31.12.2009թ. Արեգ Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
31.12.2009թ. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը մերժել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության քննիչի միջնորդությունը` Արեգ Հակոբի Օհանյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին։
31.12.2009թ. նախաքննական մարմնի կողմից որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
25.01.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը բավարարել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.12.2009թ. որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության բողոքը, բեկանել է նշված որոշումը և Արեգ Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը։
29.01.2010թ. Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց չի ընտրվել, նա շարունակել է պատիժը կրել ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում։
22.02.2010թ. որոշումներ են կայացվել տաքսի ավտոմեքենայի ավտովարորդ Սամվել Ալբերտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու, հետախուզում հայտարարելու մասին։
22.02.2010թ. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Սամվել Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
05.03.2010թ. Արեգ Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, իսկ 09.03.2010թ. Առուշան Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
09.03.2010թ. քրեական գործից անջատվել է հետախուզման մեջ գտնվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով մեղադրվող Սամվել Ալբերտի Սարգսյանի մասը, անջատված մասին շնորհվել է 62201910 քրեական գործի համարը։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 12.03.2010թ., քրեական գործը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում մուտք է եղել 15.03.2010թ., շնորհվել է ԵԷԴ/0028/01/10 համարը։
Քրեական գործը դատարանի վարույթ է ընդունվել 17.03.2010թ.։ Դատարանի 22.03.2010թ. որոշմամբ դատական քննությունը նշանակվել է 2010թ. ապրիլի 1-ին։ Նշված օրը սկսվել է դատաքննությունը։

բ/ 2010թ. փետրվարի 02-ի դրվագով

ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության վարույթում քննվող քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրվող Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանը ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում շարունակել է կրել Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.07.1999թ. դատավճռով նշանակված պատիժը։
2010 թվականի փետրվարի 02-ին ժամը 11.30-ի սահմաններում բնակելի գոտում «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հ.Ասատրյանին է մոտեցել դատապարտյալ Արամ Գեղամի Եղիազարյանը, ով մշտապես բնակելի գոտուց դուրս իրականացրել է շրջակայքի սանիտարական մաքրման աշխատանքները։ Վերջինս հայտնել է Հ.Ասատրյանին, որ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանը նույն օրը ժամը 08.30-ին իրենից պահանջել է, որպեսզի ինքը բնակելի գոտուց դուրս գալուց հետո մուտքի աստիճանների տակ դրված աղբարկղից վերցնի ծխախոտի տուփը, որի մեջ թմրամիջոց կա և իր հետ բերի բնակելի գոտի։
ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հ.Ասատրյանը այդ մասին զեկուցագիր է գրել ՔԿ հիմնարկի պետին, նույն օրը 02.02.2010թ. ժ.1155-ին դատավարական կարգի պահպանմամբ հետաքննիչի կողմից տեղազննություն է կատարվել։ Դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի ցույց տված վայրից` հիմնարկի վարչական մասնաշենքի մուտքի աստիճանավանդակի տակ դրված, հողին ամրացված մետաղյա աղբամանի մեջ հայտնաբերվել է Davidoff Gold մակնիշի ծխախոտի տուփ` փաթեթավորված կպչուն ժապավենով, որի մեջ առկա են եղել երկու ներարկիչներ, որոնցից մեկի մեջ լցված է եղել 10մլ ծավալի անգույն հեղուկ, երկրորդում` 4մլ ծավալի մուգ շագանակագույն` սևին հարող զանգված։ Ներարկիչների ծայրերը եղել են հալեցված-փակված վիճակում։ Նշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ առգրավվել, փաթեթավորվել և կնքվել են, դեպքի վայրն ու հայտնաբերված առարկաները լուսանկարահանվել են։
Նշված տեղազննությունից հետո Առուշան Մարտիրոսյանը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչի հանձնարարությամբ 02.02.2010թ. տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ, 62209709 քրեական գործով 05.02.2010թ. նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
Թմրամիջոցների քրեագիտական հետազոտության արդյունքում փորձագետի 03.02.2010թ. թիվ 02501005 եզրակացության համաձայն, 02.02.2010թ. «Էրեբունի» ՔԿՀ աղբամանում հայտնաբերված ծխախոտատուփի մեջ գտնված ներարկիչներից մեկում առկա է 11մլ ծավալով, սուր հոտով թափանցիկ հեղուկ, որը հանդիսանում է «Քացախաթթվի անհիդրիդ» տեսակի պրեկուրսոր, իսկ երկրորդ ներարկիչում առկա 5,585 գրամ մաքուր քաշով գորշ գույնի կոշտ զանգվածը հանդիսանում է 5,56 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Նախապատրաստված նյութերն ուղարկվել են ըստ քննչական ենթակայության, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 10.02.2010թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12104710 քրեական գործը և կատարվել է նախաքննություն։
06.04.2010թ. Առուշան Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Քրեական գործից թմրամիջոցը իրացնողի վերաբերյալ մաս է անջատվել, հարուցվել է քրեական գործ, այն անջատվել է առանձին վարույթում քննելու համար։ Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 05.05.2010թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԷԴ/0043/01/10 համարը։
Քրեական գործը վարույթ է ընդունվել 06.05.2010թ.։
2010թ. մայիսի 10-ին դատարանը որոշում է կայացրել երկու` թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 և թիվ ԵԷԴ/0043/01/10 քրեական գործերը միացնելու և քրեական գործին թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 համար շնորհելու մասին։
2010թ. մայիսի 17-ին դատական նիստի ժամանակ դատաքննությունը վերսկսվել է։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 34-րդ, 54-րդ, 309-րդ և 3091-րդ հոդվածների հիմքով մեղադրող կողմը ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։

2.Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված բոլոր այն ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունն ու օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ։
Ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության ու դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանին չի ճանաչել, նրա հետ երբևէ հեռախոսազրույց չի ունեցել, նրանից թմրամիջոց ձեռք չի բերել։
Ինքն աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում որպես բժշկական սպասարկման 3-րդ կարգի մասնագետ, իր աշխատանքի բերումով ճանաչել է դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին։ Իր և վերջինիս միջև որոշակի մտերիմ հարաբերություններ են ստեղծվել։ 2009թ. դեկտեմբերի 7-ին Առուշան Մարտիրոսյանն իրեն ասել է, որ մարդ է գալու և վարչական շենքի 2-րդ հարկի չհրկիզվող պահարանի տակ թմրամիջոց է դնելու, խնդրել է այն վերցնել և հանձնել իրեն, որի համար վարձահատույց լինելու մասին իրենց միջև որևէ խոսակցություն չի եղել և պայմանավորվածություն ձեռք չի բերվել։ Ինքը մերժել է Առուշան Մարտիրոսյանին։ Որոշ ժամանակ անց իր բջջային 091-35-55-05 հեռախոսահամարին 094-49-14-34 հեռախոսահամարից կարճ հաղորդագրություն է ստացվել այն մասին, որ «արդեն սեյֆի տակ ա»։ Որոշ ժամանակ անց Առուշան Մարտիրոսյանն իրեն զանգահարել է նույն խնդրանքով, ինքը կտրականապես մերժել է նրան, իսկ բնակելի գոտի գնալուց հետո խոսել է Առուշան Մարտիրոսյանի հետ, որպեսզի այլևս թմրամիջոցի հարցով իրեն չդիմի։
2009թ. դեկտեմբերի 15-ին ժամը 08.30-ի սահմաններում վերստին զանգ է ստացել Առուշան Մարտիրոսյանից այն մասին, որպեսզի չհրկիզվող պահարանի տակից վերցնի և իրեն փոխանցի թմրամիջոցը, ինքը մերժել է նրա խնդրանքը։
Ժամը 11-ի սահմաններում Առուշան Մարտիրոսյանը մոտեցել և նույն խնդրանքով դիմել է իրեն, սակայն նորից մերժում է ստացել։ Ժամը 13.30-ի սահմաններում, երբ ինքը դուրս է եկել ռեժիմային գոտուց և գնացել վարչական մասնաշենք, հանդիպել է հորեղբորը` բուժծառայության պետ Հայկ Հարությունյանին, ում հետ դուրս են եկել` ընդմիջման համար խանութից սննդամթերք գնելու, իրեն են մոտեցել քրեակատարողական վարչության աշխատակիցները, ձեռնաշղթաներ են հագցրել իրեն, իրեն ենթարկել են անձնական խուզարկության, սակայն իր մոտից որևէ արգելված իր չի հայտնաբերվել։ Ինքը ՔԿ վարչության աշխատակիցներին հայտնել է Առուշան Մարտիրոսյանի կողմից իրեն արած առաջարկության մասին, ցույց է տվել չհրկիզվող պահարանը, որտեղ պետք է լիներ թմրամիջոցը, այն հայտնաբերվել է։ Թմրամիջոցը Առուշան Մարտիրոսյանին հանձնելու մտադրության մասին ինքը խոստովանական բացատրություն է տվել իր նկատմամբ իրականացված հոգեբանական ներգործության արդյունքում, ինչպես նաև իր աշխատանքային ընկեր հետաքննիչ Կ.Կիրակոսյանի հորդորով ու նրան հավատալով։

Հատոր 1 Գ.Թ. 53-55, 66, 97-98, 207-209, 271-272, 283,
դատաքննության արձանագրություն

Ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ժխտել է իր առնչությունը 15.12.2009թ. «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի միջանցքի չհրկիզվող պահարանի տակ ծխախոտատուփի մեջ հայտնաբերված խոշոր չափի` 1,85 գրամ «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի, ինչպես նաև` 2010թ. փետրվարի 2-ին նույն ՔԿ հիմնարկի ազատ գոտու աղբամանում դրված ծխախոտատուփի մեջ հայտնաբերված խոշոր չափի 5,56 գրամ «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի և 11մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդի հետ։ Ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանը ժխտել է նաև տաքսի ավտոմեքենայի վարորդ Սամվել Սարգսյանին ճանաչելու, նրա հետ հեռախոսային կապ պահպանելու և նրա միջոցով թմրամիջոց իրացնելու, նշված թմրամիջոցն իրեն հանձնելու հարցով Արեգ Օհանյանին դիմելու, ինչպես նաև` 02.02.2010թ. թմրամիջոցն աղբարկղից բերելու և իրեն հանձնելու մասին դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանին դիմելու հանգամանքները։
Մեղադրանքի 2-րդ դրվագի փաստով հարուցված թիվ 12104710 քրեական գործով նախաքննության ժամանակ Առուշան Մարտիրոսյանն ընդհանրապես հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։

Հատոր 1 Գ.Թ. 94-95, 97-98, 124, 224-225, 271-272, 273, 292
Հատոր 2 Գ.Թ. 30, 62, 69, դատաքննության արձանագրություն

Նախաքննությամբ ու դատաքննությամբ ձեռք բերված և ստուգված ապացույցները հետևյալներն են.

ա/ 2009թվականի դեկտեմբերի 15-ի դրվագով.
2009թվականի դեկտեմբերի 15-ին Արեգ Օհանյանը բացատրություն է տվել /այն անձամբ է գրառել/ այն մասին, որ աշխատելով ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում որպես բուժծառայության 3-րդ կարգի մասնագետ, ճանաչել է դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին։ Վերջինս իմացել է իր ոչ կանոնադրական պահվածքի, այն է` մի քանի դատապարտյալների գումար, բջջային հեռախոս փոխանցելու մասին, իր ունեցած տեղեկատվությունն օգտագործելով, իր նկատմամբ բարոյական ճնշում է գործադրել, պահանջելով, որպեսզի ինքն ազատ ելումուտ ունենալու հանգամանքից օգտվելով, բաց գոտուց, կոնկրետ` վարչական մասնաշենքի միջանցքում դրված չհրկիզվող պահարանի տակ դրված ծխախոտատուփով թմրամիջոցը 15.12.2009թ. վերցնի, բերի բնակելի գոտի և հանձնի իրեն։ Ինքը չի իմացել, թե ո՞վ էր բերելու թմրամիջոցը և իր ծառայության համար Առուշանից գումար չէր ստանալու։ Ինքը համաձայնվել է Առուշանի առաջարկին, 15.12.2009թ. երկու անգամ բջջային հեռախոսով խոսել է Առուշանի հետ նրա 094-49-14-34 հեռախոսահամարից, սակայն վարչական մասնաշենքում իրեն է հանդիպել հորեղբայրը` բժշկական ծառայության պետ Հակ Հարությունյանը, այդ պատճառով չի կարողացել վերցնել թմրամիջոցը։ Նրա առաջարկով դուրս են եկել մասնաշենքից` ընդմիջման համար սննդամթերք գնելու, դրսում իր համար անակնկալ կարգով ՔԿ վարչության աշխատողներն իրեն տարել և անձնական խուզարկության են ենթարկել։

Հատոր 1 Գ.Թ. 7-8

Քննիչի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով նշված բացատրությունը ճանաչվել է ապացույց` այլ փաստաթուղթ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 49

ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի միջանցքի և դրա վերջնամասում գտնվող չհրկիզվող երկաթյա պահարանի զննությամբ այն մասին, որ Արեգ Օհանյանի մատնանշած վայրում` ՔԿՀ վարչական մասնաշենքի 2-րդ հարկի միջանցքի վերջում գտնվող չհրկիզվող պահարանի տակ հայտնաբերվել է «BOND» մակնիշի ծխախոտի տուփ, որի մեջ պոլիէթիլենային փաթեթով առկա է եղել մուգ գույնի յուրահատուկ սուր հոտով չոր զանգված, այն կշռել է 1,2 գրամ։ Նշված զանգվածը փաթեթավորվել և կնքվել է։ Կազմվել են շինության և օբյեկտի զննության արձանագրություններ, որոնց մեջ Արեգ Օհանյանն իր ձեռքով հայտարարություններ է գրել այն մասին, որ նշված չհրկիզվող պահարանի տակից պետք է վերցներ և Առուշանին փոխանցեր թմրամիջոցը, սակայն չի կարողացել դա անել, քանի որ հորեղբոր` Հայկ Հարությունյանի աշխատասենյակի դուռը բաց էր, ինքը ներս է մտել աշխատասենյակ, իսկ մնացածի մասին մանրամասն նշել է իր բացատրության մեջ։ Նշված արձանագրություններին կցվել են կատարված գործողության ընթացքը և հայտնաբերված թմրամիջոցը պատկերող լուսանկարները։

Հատոր 1 Գ.Թ. 10, 11-13, 14, 15-17

Դատաքիմիական փորձաքննության 17.12.2009թ. թիվ 623Ֆ եզրակացության համաձայն` չհրկիզվող պահարանի տակից ծխախոտատուփով հայտնաբերված չոր զանգվածը հանդիսանում է 1,85 գրամ չոր քաշով մուգ շագանակագույն փոշեբյուրեղային նյութ` «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։

Հատոր 1 Գ.Թ. 38-39

Նշված թմրամիջոցը և «BOND» տեսակի ծխախոտի տուփը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 262-263

Ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Առուշան Մարտիրոսյանն իրեն մի քանի անգամ խնդրել է ինչպես անձնական հանդիպումների ժամանակ, այնպես էլ` 094-49-14-34 հեռախոսհամարից իր բջջային հեռախոսհամարին զանգահարելու միջոցով վերցնել վարչական մասնաշենքի չհրկիզվող պահարանի տակ դրված թմրամիջոցը և հանձնել իրեն, սակայն ինքը հրաժարվել է Ա.Մարտիրոսյանի պահանջը կատարելուց։
Նույն ցուցմունքը նա պնդել է ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 7-8, 53-55, 207-209, 271-272,
դատաքննության արձանագրություն

Գործով վկաներ, ՀՀ ԱՆ ՔԿ վարչության և «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցներ Գուրգեն Մադոյանը, Վազգեն Առաքելյանը, Պետրոս Մուշեղյանը և Հրանտ Քալանթարովը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ ստացված օպերատիվ տվյալների համաձայն 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին տաքսի ավտոմեքենայի ավտովարորդ Սամվելը թմրամիջոց էր բերելու «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենք, այն թաքցնելու, երկրորդ հարկի միջանցքի չհրկիզվող պահարանի տակ։ Թմրամիջոցը նախատեսված էր լինելու դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի համար։ Թմրամիջոցը չհրկիզվող պահարանի տակից պետք է վերցներ և բնակելի գոտի տաներ բուժաշխատող Արեգ Օհանյանը և հանձներ Առուշան Մարտիրոսյանին։ Ստացված օպերատիվ հաղորդման կապակցությամբ կազմվել է օպերատիվ խումբ, որը վարչական շենքի մոտ դարանակալել և սպասել է տաքսի ավտոմեքենայի վարորդ Սամվել Սարգսյանին։ Վերջինիս սպասել են ժամը 12.00-ի սահմաններում։ Մինչև ավտովարորդի գալը Գուրգեն Մադոյանը մուտք է գործել վարչական շենք, անձամբ զննել և համոզվել է, որ միջանցքի չհրկիզվող պահարանի տակ որևէ իր կամ առարկա չկա։
Ժամը 12.30-ի սահմաններում «Լադա» տաքսի ծառայության «ՎԱԶ-2107» մակնիշի ավտոմեքենայով եկել է Սամվել Սարգսյանը, ջուր վերցնելու պատրվակով մտել է մասնաշենքի առաջին մուտք, բարձրացել 2-րդ հարկ, կարճ ժամանակ անց ջրով լի տարայով վերադառնալով, ջուրը լցրել է ավտոմեքենայի շարժիչի մոտ գտնվող ջրամանի մեջ և ավտոմեքենայով հեռացել ՔԿ հիմնարկի տարածքից։ Ավտովարորդի հեռանալուց հետո վարչական մասնաշենքի նշված մուտք է մտել Արեգ Օհանյանը, քիչ անց նա շենքից դուրս է եկել հորեղբոր` բժշկական մասի պետ Հայկ Հարությունյանի հետ միասին։ Կարծելով, որ Արեգ Օհանյանն արդեն հասցրել է չհրկիզվող պահարանի տակից հանել թմրամիջոցը և այն արդեն Արեգ Օհանյանի մոտ է, օպերատիվ խմբի անդամները մոտեցել են Արեգ Օհանյանին, նրա ձեռքերին ձեռնաշղթաներ հագցրել և տարել են աշխատասենյակներից մեկը, ենթարկել անձնական խուզարկության, սակայն Արեգ Օհանյանի մոտ թմրամիջոց չի հայտնաբերվել։
Որոշ ժամանակ անց Արեգ Օհանյանը բացատրություն է տվել այն մասին, որ թմրամիջոցը նախատեսված է եղել Առուշան Մարտիրոսյանի համար, վերջինիս խնդրանքով ինքը պետք է այն վերցներ և բնակելի գոտում հանձներ Առուշան Մարտիրոսյանին, սակայն մինչև չհրկիզվող պահարանին մոտենալը հանդիպել է հորեղբորը` բուժմասի պետ Հայկ Հարությունյանին, այդ պատճառով չի կարողացել թմրամիջոցը վերցնել։
Արեգ Օհանյանն այնուհետև մատնացույց է արել չհրկիզվող պահարանը, որի տակից «BOND» տեսակի ծխախոտատուփից հայտնաբերվել և առգրավվել է թմրամիջոցը։

Հատոր 1 Գ.Թ. 160-162, դատաքննության արձանագրություն

Գործով վկա, ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արսեն Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատելով ազատ գոտում, 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին առավոտյան ժամը 08.30-ի սահմաններում մաքրել է վարչական շենքի 2-րդ հարկի միջանցքը, այնտեղ տեղադրված չհրկիզվող պահարանի տակ ոչինչ չի եղել։

Հատոր 1 Գ.Թ. 99-100

Վերը նշված ցուցմունքներով հիմնավորվում է այն հանգամանքը, որ 15.12.2009թ. չհրկիզվող պահարանի տակ թմրամիջոցով «BOND» տեսակի ծխախոտատուփը հայտնվել է վարչական շենքում՝ ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանի մուտք գործելուց հետո։
Նախաքննության և դատաքննության ընթացքում վկա, ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի հետաքննիչ Կարեն Կիրակոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի դեկտեմբերի 13-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ աշխատակիցներն իր աշխատասենյակ են բերել «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի բուժակ Արեգ Օհանյանին, հայտնելով, որ վերջինս կասկածվում է դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին թմրամիջոց իրացնելու մեջ։ Արեգ Օհանյանի անձնական խուզարկությամբ թմրամիջոց չի հայտնաբերվել։ Արեգ Օհանյանի նկատմամբ ֆիզիկական, հոգեբանական բռնություն չի գործադրվել, խորթ մեթոդներ չեն կիրառվել, Արեգ Օհանյանը բացատրություն է տվել և ընդունել, որ թաքստոցից թմրամիջոցը պետք է վերցներ և հանձներ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին, սակայն չի կարողացել իրենից անկախ պատճառով` հանդիպել է իր հորեղբորը և նրա հետ դուրս է եկել մասնաշենքից` գնումներ կատարելու նպատակով։
Այնուհետև Արեգ Օհանյանը մատնացույց է արել թաքստոցը` միջանցքի վերջնամասում գտնվող չհրկիզվող մետաղյա պահարանը, որի տակ հայտնաբերվել է «BOND» տեսակի ծխախոտի տուփ, որի մեջ պահված է եղել թմրամիջոցը։

Գ.Թ. 213-215, դատաքննության արձանագրություն

Պաշտպանվող անձ` վկա «Պողոս Պողոսյանի» ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին «Լադա» տաքսի ծառայության ավտովարորդ Սամվել Սարգսյանը «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին մուտքի 2-րդ հարկի միջանցքում տեղադրված չհրկիզվող պահարանի տակ թմրամիջոց է թաքցրել, որտեղից հիմնարկի բուժակ Արեգ Օհանյանը պետք է վերցներ և հանձներ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին։

Հատոր 1 Գ.Թ. 274

Արեգ Օհանյանի անձնական խուզարկության 2009թ. դեկտեմբերի 15-ի արձանագրությամբ, զննում կատարելու մասին 2009թ. դեկտեմբերի 28-ի արձանագրությամբ, համակարգչատեխնիկական փորձաքննությամբ հիմնավորվել է, որ Արեգ Օհանյանի անձնական խուզարկությամբ առգրավված «SAMSUNG» տեսակի բջջային հեռախոսի 091-35-55-05 հեռախոսահամարին 07.12.2009թ. 093-41-41-23 բջջային հեռախոսահամարից ստացվել է «Ապե, սեյֆի տակա» կարճ հաղորդագրությունը։
Արեգ Օհանյանից առգրաված հեռախոսն ու բջջային քարտը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։

Հատոր 1 Գ.Թ. 25, 48, 49, 180-194

Դատապարտյալի /կալանավորված անձի/ կողմից ներքին կանոնակարգը խախտելու վերաբերյալ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ի թիվ 7498 և 2010թ. հունվարի 8-ի թիվ 7516 արձանագրությունները, որոնց համաձայն Առուշան Մարտիրոսյանի անձնական ստուգմամբ նրա մոտ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին հայտնաբերվել է 093-66-89-25 բջջային հեռախոսահամարի քարտը, իսկ 2010թ. հունվարի 8-ին` «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոս` 093-49-14-34 բջջային հեռախոսահամարի քարտով։ Հիշյալ արձանագրություններում Առուշան Մարտիրոսյանն իր ձեռքով գրել է, որ հայտնաբերված հեռախոսը և քարտերը պատկանում են իրեն։

Հատոր 1 Գ.Թ. 91-92

«Վիվասել» և «Արմենտել» ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները պարունակող էլեկտրոնային կրիչների տվյալներից կատարված քաղվածքով, Առուշան Մարտիրոսյանից առգրավված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսով, դրանում տեղադրված 093-49-14-34 բջջային հեռախոսահամարի քարտով, ինչպես նաև 093-66-89-25 բջջային հեռախոսահամարի քարտով, համաձայն որոնց Առուշան Մարտիրոսյանը և Արեգ Օհանյանը մշտապես գտնվել են հեռախոսային կապի մեջ, 2009թ. դեկտեմբերի 15-ին` ժամը 10.40-ին Առուշան Մարտիրոսյանը 094-49-14-34 բջջային հեռախոսահամարով նախ հեռախոսազրույց է ունեցել Սամվել Սարգսյանի հետ, այնուհետև 12.42-ին` Արեգ Օհանյանի հետ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 248-252

Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2010թ. փետրվարի 25-ի որոշումով, որով «Վիվասել» և «Արմենտել» ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումները պարունակող էլեկտրոնային հիշյալ կրիչները և դրանցում առկա տվյալներից կատարված քաղվածքը ճանաչվել են ապացույցներ, իսկ Առուշան Մարտիրոսյանից առգրավված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը, դրանում տեղադրված 093-49-14-34 բջջային հեռախոսահամարի քարտը, ինչպես նաև 093-66-89-25 բջջային հեռախոսահամարի քարտը` իրեղեն ապացույցներ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 262-263

բ/ 2010 թվականի փետրվարի 02-ի դրվագով.
ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հ.Ասատրյանի զեկուցագրով այն մասին, որ 02.02.2010թ. ժամը 11.50-ին իրեն է մոտեցել դատապարտյալ Արամ Գեղամի Եղիազարյանը և հայտնել է, որ նույն օրը ժամը 08.30-ի սահմաններում բնակելի գոտում դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանն իրենից պահանջել է բնակելի գոտուց դուրս մուտքի աստիճանների տակ դրված աղբարկղից վերցնել և իր հետ բնակելի գոտի բերել ու իրեն հանձնել ծխախոտի տուփը` թմրամիջոցի պարունակությամբ։ Զեկուցագիրը ճանաչվել է ապացույց` այլ փաստաթուղթ։

Հատոր 2 Գ.Թ. 3, 49

Տեղազննության արձանագրությամբ, սխեմայով և լուսանկարներով այն մասին, որ 02.02.2010թ. դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի, ընթերակաների և օպերատիվ աշխատողների մասնակցությամբ հետաքննիչը զննել է «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի մուտքի վանդակաճաղերով հարթակի տակ ամրացված աղբարկղը, որի մեջ հայտնաբերվել է թափանցիկ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված «Davidoff Gold» տեսակի ծխախոտատուփ։ Բացելուց հետո ծխախոտատուփի մեջ հայտնաբերվել են երկու հատ ներարկիչներ` ծայրերը հալեցնելու միջոցով փակված վիճակում։ Դրանցից մեկի մեջ առկա է եղել 10մլ ծավալով անգույն հեղուկ, իսկ երկրորդի մեջ` շուրջ 4մլ, մուգ շագանակագույն, սևին հարող գույնի զանգված։ Դատավարական կարգի պահպանմամբ նշվածը փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։

Հատոր 2 Գ.Թ. 4-6, 7-12

Գործով վկա, դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի բացատրությամբ, նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով և դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ առերես ցուցմունքով այն մասին, որ ինքն ամեն օր առավոտյան բնակելի հատվածից դուրս է գալիս բաց գոտի` սանմաքրման աշխատանքներ կատարելու։ 02.02.2010թ. ժամը 08.30-ին բնակելի գոտում իրեն է մոտեցել դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանը և իրենից պահանջել, որպեսզի բաց գոտու աստիճանների տակ դրված աղբարկղից իր հետ բնակելի գոտի բերի և իրեն հանձնի ծխախոտի տուփը, որի մեջ թմրամիջոց կա։ Ինքը մերժել է, Առուշանը ջղայնացել է, ինքը վախեցել է, որ նա իրեն կծեծի, ուստի համաձայնվել է։ Բայց երբ իրեն վերակարգով բաց գոտի են տարել, ինքը մոտեցել է ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետին և նրան հայտնել Առուշան Մարտիրոսյանի պահանջի մասին։ Հետաքննիչի և ընթերակաների հետ գնացել և շուռ են տվել աղբամանը, որտեղ ծխախոտատուփի մեջ հայտնաբերվել են երկու ներարկիչներ` թմրամիջոցներով։

Հատոր 2 Գ.Թ. 14-15, 44-45,
դատաքննության արձանագրություն

Դատաքիմիական փորձաքննության 03.02.2010թ. թիվ 02501005 եզրակացությամբ այն մասին, որ ներարկիչում առկա 11մլ ծավալով սուր հոտով թափանցիկ հեղուկը հանդիսանում է «Քացախաթթվի անհիդրիդ» տեսակի պրեկուրսոր, իսկ մյուս ներարկիչում առկա 5,585 գրամ մաքուր քաշով գորշ գույնի կոշտ զանգվածը հանդիսանում է 5,56 գրամ հաստատուն քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։

Հատոր 2 Գ.Թ. 21-24

Նշված թմրամիջոցը և պրեկուրսորը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։

Հատոր 2 Գ.Թ. 48

Տոքսիկոքիմիական փորձագետի 12.02.2010թ. թիվ 0080 եզրակացությամբ այն մասին, որ Առուշան Մարտիրոսյանից 04.02.2010թ. վերցված մազի և մեզի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ։

Հատոր 2 Գ.Թ. 73-75

Վկա, ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հրայր Ասատրյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 02.02.2010թ. ժամը 11.50-ի սահմաններում դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանը մոտեցել է իրեն և հայտնել, որ բնակելի գոտում դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանն իրենից պահանջել է ազատ գոտի դուրս գալուց հետո վարչական շենքի շքամուտքի աստիճանավանդակի տակ դրված աղբամանից վերցնել, բնակելի գոտի բերել և իրեն հանձնել ծխախոտատուփը, որի մեջ թմրամիջոց կա։ Նշված հաղորդման կապակցությամբ ինքը զեկուցագիր է գրել ՔԿ հիմնարկի պետին, այնուհետև հետաքննիչի, ընթերակաների և դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի հետ զննել են աստիճանավանդակի տակ ամրացված աղբամանը, որի մեջ հայտնաբերվել է «Davidoff Gold» տեսակի ծխախոտատուփ, որի մեջ առկա են եղել երկու ներարկիչներում լցված հեղուկ և զանգված, կազմվել է արձանագրություն, հայտնաբերվածը փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։

Հատոր 2 Գ.Թ. 37-38, դատաքննության արձանագրություն

Վկա, ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի հետաքննիչ Արմեն Հովսեփյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 02.02.2010թ. ժամը 11.55-ին «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի օպերատիվ բաժնի պետ Հրայր Ասատրյանի, դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանի և ընթերակաների մասնակցությամբ զննել է ՔԿ հիմնարկի վարչական մասնաշենքի շքամուտքի վանդակաճաղերով աստիճանավանդակի տակ ամրացված աղբարկղը, որի պարունակությունը շուռ տալուց հետո հայտնաբերվել է մեկ հատ «Davidoff Gold» տեսակի ծխախոտատուփ` փաթեթավորված թափանցիկ կպչուն պոլիէթիլենային թաղանթով։ Ծխախոտի տուփից հայտնաբերվել են հալեցված եզրերով ներարկիչներ` հեղուկով և մուգ զանգվածով, որոնք առգրավվել, փաթեթավորվել, կնքվել և ուղարկվել են դատաքիմիական փորձաքննության, պարզվել է, որ դրանք թմրամիջոց և պրեկուրսոր են։ Դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանը հայտնել է, որ բնակելի գոտում դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանն իրենից պահանջել է ազատ գոտի դուրս գալուց հետո թմրամիջոցի պարունակությամբ ծխախոտատուփը տանել բնակելի գոտի և հանձնել իրեն։ Այդ մասին ինքը` Արամ Եղիազարյանը, հայտնել է օպերատիվ բաժնի պետ Հ.Ասատրյանին։

Հատոր 2 Գ.Թ. 42-43, դատաքննության արձանագրություն

Դատարանի նախաձեռնությամբ ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» և «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկներից ստացված գրություններով պարզվել է, որ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանը 2010թ. փետրվարի 02-ին «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկից տեղափոխվել է «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ, որտեղ ընդունվել է նույն օրը ժամը 16.15-ին։
Դրանով հերքվում է ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի պատճառաբանությունն այն մասին, որ ինքը 2010թ. փետրվարի 02-ին «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում պատիժը չի կրել, հետևաբար 02.02.2010թ. առավոտյան չէր կարող դատապարտյալ Արամ Եղիազարյանին պատվիրել վերցնել և իրեն հանձնել աղբամանի մեջ ծխախոտատուփով թաքցված թմրամիջոցը։

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար են գործով ամբաստանյալներ Արեգ Հակոբի Օհանյանի և Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։ Ընդ որում, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանին 17.05.2010թ. դատաքննության փուլում առաջադրված վերջնական մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որոնք վերաբերում են 15.12.2009թ. և 02.02.2010թ. կատարված հանցանքների դրվագներին, լիովին հիմնավոր է, նշված հանցանքները կատարելու մեջ նրա մեղավորությունն ամբողջական ապացուցված է, առաջադրված մեղադրանքի կապակցությամբ ամբաստանյալի բերած պատճառաբանություններն անհիմն են, նշված հանցանքների կատարման մեջ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ այդ հոդվածների սանկցիաներով պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Վերլուծելով և գնահատելով այն ապացույցները, որոնք դրվել են ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի արարքի քրեաիրավական ճիշտ որակումը տալու համար անհրաժեշտ է իրենց ամբողջության մեջ հաշվի առնել մի շարք գործոնների առկայությունը, մասնավորապես` հանցագործության կատարման մեխանիզմում նրա ունեցած դերը և այն փուլը, երբ նա ներգրավվել է հանցանքի կատարման մեջ, հաշվի առնելով հանցագործության կատարման շարժառիթն ու հանցավորի սուբյեկտիվ դիտավորությունը և գործի քննությամբ ձեռք բերված մյուս հանգամանքները։
Այսպես. նախաքննությամբ և դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ գործի քննությամբ չպարզված աղբյուրից թմրամիջոցը «Լադա» տաքսի ավտոմեքենայի ավտովարորդ, գործով մեղադրյալ Սամվել Սարգսյանի մասնակցությամբ իրացնելու, այն է` թմրամիջոցը ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկ փոխադրելու և այն վարչական մասնաշենքից երկրորդ հարկի չհրկիզվող պահարանի տակ տեղադրելու գործողությունները վերահսկվել են դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի կողմից` վերջինիս մոտ ունեցած բջջային հեռախոսահամարներից ՔԿՀ բնակելի գոտուց արտաքին աշխարհի հետ ունեցած կապի միջոցով։
Սամվել Սարգսյանին և Առուշան Մարտիրոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումներում նախաքննական մարմինը տարանջատել է իրացման փուլը, նշելով, որ Սամվել Սարգսյանը, դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, վերջինիս խոշոր չափի թմրամիջոց իրացնելու նպատակով քննությամբ չպարզված անձից ձեռք է բերել խոշոր չափի` 1,85 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որը թաքցնելով «BOND» տեսակի ծխախոտի տուփի մեջ, 15.12.2009թ. ժամը 12.30-ի սահմաններում այն տեղադրել է «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին մուտքի 2-րդ հարկի չհրկիզվող պահարանի տակ։

Հատոր 1 Գ.Թ. 229 և 17.05.2010թ. մեղադրանք
առաջադրելու մասին որոշումներ

Վերոնշված որոշումների շարադրանքից երևում է, որ Արեգ Օհանյանը թմրամիջոցի իրացման այս փուլում մասնակցություն չունի, քննությամբ հիմնավորվել է, որ Արեգ Օհանյանն ու Սամվել Սարգսյանը միմյանց չեն ճանաչել, նրանք նույնիսկ միմյանց հետ հեռախոսային կապ չեն ունեցել։
Այս առումով գործի քննությամբ ձեռք բերված ապացույցներից չբխող եզրահանգմամբ հատոր 2 Գ.Թ. 278 և 279 մեղադրանքի ծավալը լրացնելու և որպես մեղադրյալ ներգարվելու մասին որոշումներում միանգամայն անհիմն նշվել է, որ «Քրեական գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Արեգ Օհանյանը նշված թմրամիջոցը ձեռք է բերել «Լադա» տաքսի ծառայության վարորդ Սամվել Ալբերտի Սարգսյանից» և որ «ի կատարումն պայմանավորվածության` 15.12.2009թ. իրացնելու նպատակով «Լադա» տաքսի ծառայության վարորդ Սամվել Սարգսյանից Արեգ Օհանյանը ձեռք է բերել խոշոր չափի` 1,85 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը մինչև Առուշան Մարտիրոսյանին իրացնելը հայտնաբերվել է . . .»։
Նշված երեք որոշումների շարադրանքի համեմատությամբ ակնհայտ է մեղադրանքի ծավալում թմրամիջոցի իրացման մեջ Արեգ Օհանյանի հանցակցության անհամապատասխանությունն ու նրան առաջադրված մեղադրանքի ակնհայտ անճշտությունը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքի ապացուցված չլինելու բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ ընթացակարգի սահմաններում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածը սահմանում է, որ անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից։
Առուշան Մարտիրոսյանին և Արեգ Օհանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին 05.03.2010թ. հատոր 1 Գ. Թ. 279 և 17.05.2010թ. /դատաքննություն/ որոշումներով հաստատված է համարվել այն, որ Արեգ Օհանյանը ներգրավվել է հանցագործության կատարման 2-րդ փուլում` ըստ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ նախնական պայմանավորվածության, նա պետք է չհրկիզվող պահարանի տակից թմրամիջոցը վերցներ և հանձներ Առուշան Մարտիրոսյանին, որպիսին չի կարողացել կատարել իր կամքից անկախ հանգամանքներով։
Հատկանշական է, որ Արեգ Օհանյանի նշված գործողության վերաբերյալ նախաքննական մարմինը տարբեր գնահատականներ է տվել, այսպես` Արեգ Օհանյանին որպես մեղադրյալ ներգարվելու մասին որոշման մեջ թմրամիջոցը հանձնելը որակվել է որպես իրացում, իսկ Առուշան Մարտիրոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ` որպես հանձնում։
Արեգ Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը որպես ձևական հանցակազմ նախատեսում է, որ արարքը ավարտված է համարվում իրացնելու նպատակով թմրամիջոցը ձեռք բերելու պահից։
Ձեռք բերումը ենթադրում է որևէ մեկի կողմից այն ստանալը, ունենալը, իր տրամադրության տակ անցնելը, որպիսին Արեգ Օհանյանի մասով գործի կոնկրետ տվյալներով առկա չէ։ Արեգ Օհանյանի և Առուշան Մարտիրոսյանի միջև առկա է եղել նախնական պայմանավորվածություն, կոնկրետ Արեգ Օհանյանի կողմից` նախապես տրված խոստում այն մասին, որ թմրամիջոցը թաքստոցում հայտնվելուց հետո ինքը կօժանդակի Առուշան Մարտիրոսյանին` այն ձեռք բերելու հարցում, օգտագործելով իր ծառայողական դիրքը, քանի որ որպես բուժակ ինքն իրավունք և անարգել հնարավորություն է ունեցել ազատ գոտուց մուտք գործել դատապարտյալների բնակելի գոտի և կարող էր իր հետ տանել թմրամիջոցն ու այն հանձնել Առուշան Մարտիրոսյանին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հիմքով` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խոչընդոտները վերացնելով և դա նախապես խոստացված է եղել, որպիսին առկա է կոնկրետ դեպքով։
Կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցն Արեգ Օհանյանի կողմից Առուշան Մարտիրոսյանին հանձնելու օժանդակությունն ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Արեգ Օհանյանը հանդիպել է հորեղբորը և այդ պատճառով չի կարողացել մոտենալ թաքստոցին ու վերցնել թմրամիջոցը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Իրացումը ենթադրում է թմրամիջոցի վաճառքը, նվիրատվությունը, փոխանակումը, որպիսին կոնկրետ դեպքով առկա չէ։
Կոնկրետ դեպքով կարևոր նշանակություն ունի դրդապատճառը, թե ինչու՞ է Արեգ Օհանյանը համաձայնվել կատարել Առուշան Մարտիրոսյանի կամքը` խոստանալով նրան հանձնել թմրամիջոցը։
Այդ մասին Արեգ Օհանյանն իր (հատոր 1 Գ. Թ. 7-8) բացատրության մեջ խոստովանել է, որ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանն իրազեկ է եղել իր` որպես ՔԿ հիմնարկի ծառայողի, ոչ կանոնադրական պահվածքի մի քանի դրվագներից, որի պատճառով իր նկատմամբ հոգեբանական ներգործության է դիմել` դրդելով օժանդակելու իրեն թմրամիջոցը ձեռք բերելու հարցում, ինքն էլ ստիպված համաձայնվել է, որպեսզի իր նկատմամբ Առուշան Մարտիրոսյանի տիրապետած տեղեկատվությունը չփոխանցվի իր վերադասին և ծառայողական առումով ինքը խնդիրներ և բարդություններ չունենա։
Փաստորեն, հոգեբանական կախվածության պահով, այլ ոչ թե շահադիտական դրդումներով է պայմանավորված եղել Արեգ Օհանյանի ներգրավվածությունը հանցագործության կատարմանը։
Նախաքննական մարմինը 05.03.2010թ. կայացնելով (հատոր 1 Գ. Թ. 277) որոշում՝ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, Արեգ Օհանյանի կողմից Առուշան Մարտիրոսյանին թմրամիջոց իրացնելու կամ հանձնելու այլ դեպքերով չհիմնավորված կասկածներն ի օգուտ մեղադրյալների գնահատելով, քրեական գործը կրկին անգամ թմրամիջոց իրացնելու մասով նրանց նկատմամբ կարճել է։ Դրանով ըստ էության գնահատական է տրվել նրան, որ 07.12.2009թ. բջջային հեռախոսով Արեգ Օհանյանի հեռախոսահամարին կարճ հաղորդումը` «սեյֆի տակ» թմրամիջոցի առկայության մասին, չի գնահատվել որպես մեկ անգամ ևս Արեգ Օհանյանի կողմից թմրամիջոց տեղափոխելու և հանձնելու փաստի ապացույց։
Վերոնշվածի հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ Արեգ Օհանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի, որի ժամանակ պետք է պահպանվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջները։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի մասով, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ ամբաստանյալի նախկին դատվածությունը մարված չէ։
Որպես բնութագրական հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ ամբաստանյալը քրեակատարողական հիմնարկում պատիժը կրելիս բնութագրվում է բացասական։
Դատարանը գտնում է, որ Արեգ Օհանյանի մասով պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Քրեական գործով ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի մասով պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան, իսկ Արեգ Օհանյանի մասով որպես մեղմացուցիչ հանգամանք է հանդիսանում այն, որ ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում մինչև 14 տարեկան` 2005 և 2008 թվականներին ծնված երեխաները, որոնցից մեկը տառապում է շաքարախտի ծանր տեսակով, ընտանիքը բնակվում է ավտոտնակում, Արեգ Օհանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Առուշան Մարտիրոսյանի և Արեգ Օհանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, դատարանը տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալներ Առուշան Մարտիրոսյանի և Արեգ Օհանյանի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը նաև ի նկատի է ունենում այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանը քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ է կրում և հանցագործությունը, որի համար սույն գործով մեղադրվում է, կատարել է դատավճռով նշանակված պատիժը դեռևս լրիվ չկրած, հետևաբար վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով` դատավճիռների համակցությամբ։
Ամբաստանյալ Առուշան Մարտիրոսյանի նկատմամբ Կոտայքի մարզի դատարանի 09.07.1999թ. դատավճռով նշանակված պատժի ժամկետը լրանալու էր 21.02.2010թ., մինչդեռ մինչև նշված պատիժը լրանալը 05.02.2010թ. նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանք, այսինքն` կալանավորման օրվա դրությամբ ունեցել է չկրած պատիժ 16 օրացուցային օր ժամկետ, իսկ ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանը 2009թ. դեկտեմբերի 30-ից 31-ը` 1օր, ձերբակալված լինելու կապակցությամբ, գտնվել է անազատության մեջ, կալանքի տակ է 2010թ, հունվարի 25-ից։
Դատարանը գտնում է, որ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալներ Արեգ Օհանյանի և Առուշան Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 15.12.2009թ. և 02.02.2010թ. հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված առգրավված թմրամիջոցները, պրեկուրսորը, ծխախոտատուփերը և ներարկիչները ենթակա են ոչնչացման, լազերային սկավառակները և փաստաթղթերն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ, Արեգ Օհանյանից առգրաված 145.000 /մեկ հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամը և բջջային հեռախոսը քարտով, ինչպես նաև Առուշան Մարտիրոսյանի անձնական բջջային հեռախոսը քարտերով անհրաժեշտ է վերադարձնել ամբաստանյալների հարազատներին։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1.Ամբաստանյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով նրան
• ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով և
• ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, պատիժ նշանակել 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ինչպես նաև տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով` դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած 16 /տասնվեց/ օրը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ. փետրվարի 05-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան հիմնարկում։
Ամբաստանյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ։
2.Ամբաստանյալ Արեգ Հակոբի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել ձերբակալվելու կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 1 /մեկ/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել 11 /տասնմեկ/ ամիս 29 /քսանինը/ օր։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2010թ. հունվարի 25-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան հիմնարկում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը և լազերային սկավառակները թողնել քրեական գործում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 15.12.2009թ. և 02.02.2010թ. առգրաված և իրեղեն ապացույց ճանաչված «BOND» և «Davidoff Gold» տեսակի ծխախոտատուփերը, 1,85 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, 5,56 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը, 11մլ ծավալով պրեկուրսոր հանդիսացող «Քացախաթթվի անհիդրիդը» ոչնչացնել։
Ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի անձնական խուզարկությամբ առգրաված 145.000 /հարյուր քառասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամը վերադարձնել ամբաստանյալի հարազատներին, առգրաված «SAMSUNG» տեսակն բջջային հեռախոսն իր քարտով վերադարձնել ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի, իսկ «NOKIA» տեսակի բջջային հեռախոսն իր քարտերով՝ Առուշան Մարտիրոսյանի հարազատներին։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 07-07-2010
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 09-08-2010
Էջերի քանակ 1-ին հատորը՝ 309 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 115 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 184 թերթից։
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 13-08-2010
Էջերի քանակը 1-ին հատորը՝ 309 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 115 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 184 թերթից։
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-8907/10
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 17-08-2010
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 15-12-2010
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 16-12-2010
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 24-12-2010
Էջերի քանակ 1-ին հատորը՝ 309 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 115 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 184 թերթից, 4-րդ հատորը՝ 141 թերթից
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 28-12-2010
Էջերի քանակը 1-ին հատորը՝ 309 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 115 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 184 թերթից, 4-րդ հատորը՝ 141 թերթից
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
Ամսաթիվ 03-06-2011
Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ
Անուն Առուշան
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Գործը հանձնվել է դատավորին
Ամսաթիվ 03-06-2011
Դատարան Էրեբունի և Նուբարաշեն
Հանձնվել է դատավորին
Անուն Վլադիմիր
Ազգանուն Գրիգորյան
Նշանակվել է դատաքննություն
Ամսաթիվ 24-06-2011
Կայացվել է որոշում
Ամսաթիվ 24-06-2011
Որոշման բովանդակություն Գործ թիվ ԵԷԴ/0028/01/10
2011թ

ՈՐՈՇՈՒՄ
ԴԱՏԱՎՃԻՌԸ ՀԱՄԱՊԱՏԱՍԽԱՆԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղար Արմինե Արղամանյան

2011թ-ի հունիսի 24-ին դատարանում.
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Արթիկ» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի դիմումը` ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 23.05.2011թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի կիրառմամբ իր նկատմամբ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 դատավճիռը վերանայելու մասին.

ՊԱՐԶԵՑ

Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանը /ծնված 30.03.1966թ. Կոտայքի մարզի Քարաշամբ գյուղում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, նախկինում դատված`
1. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 20.01.1989թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, ազատվել է պայմանական վաղաժամկետ 13.07.1990թ. 1 տարի 4 ամիս 27 օր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 49-րդ հոդվածի կիրառմամբ,
2. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 09.10.1996թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 5-րդ մասով` 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման։ Ազատվել է 21.01.1997թ. պատժի ժամկետը լրանալուց հետո,
3. Կոտայքի մարզի ժողդատարանի 09.07.1999թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 6-րդ կետով ազատազրկման, 11 տարի ժամկետով։ 04.08.2003թ. արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետին` նշանակելով ազատազրկում 11 տարի ժամկետով,
4. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. ԵԷԴ/0028/01/10 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով և տուգանքով նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 05.02.2010թ.։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.09.2010թ. որոշմամբ մերժվել է Առուշան Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. դատավճիռը թողնվել է ուժի մեջ։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 25.11.2010թ. որոշմամբ վերադարձրել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.09.2010թ. որոշման դեմ մեղադրողի վճռաբեկ բողոքը։
Դատապարտյալը պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Արթիկ» ՔԿ հիմնարկում։
03.06.2011թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում մուտք է եղել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Արթիկ» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի դիմումը։
Դիմելով դատարան, դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանը խնդրել է առանց իր մասնակցության քննության առնել իր դիմումը և վերանայել դատավճիռը` հիմք ընդունելով ՀՀ ԱԺ կողմից 2011 թվականի մայիսի 23-ին ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը։
Դատական նիստում քննության առնելով դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի դիմումը, ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, դատարանը պարզեց հետևյալը.
Թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 քրեական գործով Առուշան Մարտիրոսյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով և նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի։
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. փետրվարի 05-ից, դատապարտյալը պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Արթիկ» ՔԿ հիմնարկում։
ՀՀ Ազգային ժողովը 23.05.2011թ. ընդունել է «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը։ Այն ստորագրվել է ՀՀ Նախագահի կողմից 23.05.2011թ., հրապարակվել է 24.05.2011թ., ուժի մեջ է մտել 25.05.2011թ.։
Նշված օրենքով ուժը կորցրած է համարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածը հանցագործությունների կրկնակիության մասին, դրանով իսկ` կրկնակիությունը, որպես հանցանքը որակյալ դարձնող հատկանիշ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածներում կորցրել է իր ուժը, այսինքն` տեղի է ունեցել ապաքրեականացում ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածների գծով, որոնցով կրկնակիությունը, որպես հատկանիշ, արարքի հանցավորությունը սահմանելու, պատիժը խստացնելու, հանցանք կատարած անձի վիճակը վատթարացնելու քրեաիրավական հետևանքներ էր առաջացնում։
Վերոնշվածի հիմքով վերացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը /արարքը կրկին անգամ կատարելը/։ Դրանով հանդերձ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան չի փոփոխվել։ Բացի այդ, պահպանվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը` որպես հանցանքի որակյալ հատկանիշ, որպիսի հանգամանքը պայմանավորված է թմրամիջոցի խոշոր չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածը սահմանում է, որ արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն։
ՀՀ ԱԺ 23.05.2011թ. ընդունված ՀՀ օրենքի ուժով դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքից ենթակա է վերացվելու 1-ին կետի` /արարքը կրկին անգամ կատարելու/ մեղադրանքը, դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի հանցանքը համապատասխանեցնելով գործող օրենսդրությանը, այն որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Առուշան Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 07.07.2010թ. ԵԷԴ/0028/01/10 դատավճռով հաշվի է առել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածների պահանջները` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ծանրացուցիչ հանգամանք հաշվի է առնվել հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, իսկ որպես բնութագրական հանգամանք հաշվի է առնվել ՔԿ հիմնարկում պատիժը կրելիս նրա բացասական բնութագրվելը։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել հանցանքի ծանրությունը, այն կատարելու հանգամանքները և հանցավորի անձնավորությունը։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով։
Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ԵԷԴ/0028/01/10 քրեական գործով 07.07.2010թ. դատավճռով նշանակված` 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ազատազրկում պատիժը և նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի չափով 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը համաչափ է նրա կատարած հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին և հանցավորի անձնավորությանը և այն բավարար է դատապարտյալին ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար, հետևաբար` դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի դիմումը` դատավճիռը վերանայելու մասին, անհիմն է և ենթակա է մերժման։
Նկատի ունենալով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 102, 313, 437-438, 376, 3761 և 379-րդ հոդվածների պահանջներով, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը.

ՈՐՈՇԵՑ

ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ «Արթիկ» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի դիմումը` ԵԷԴ/0028/01/10 քրեական գործով իր նկատմամբ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին, բավարարել մասնակի։
ՀՀ Ազգային ժողովի 23.05.2011թ. ընդունած «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի կիրառմամբ նշված դատավճռով դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանին մեղսագրված հանցանքի որակումը համապատասխանեցնել գործող օրենսդրությանը և նրա հանցանքը որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 դատավճռով Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով ազատազրկումը և նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը թողնել անփոփոխ։
Որոշման պատճենն ուղարկել դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանին։
Որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից տասնօրյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 01-07-2011
Էջերի քանակ 1-ին հատորը՝ 309 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 115 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 184 թերթից, 4-րդ հատորը՝ 164 թերթից
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 11-07-2011
Էջերի քանակը 309, 115, 184 և 164
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-7600/11
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 15-07-2011
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 23-09-2011
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 23-09-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 23-09-2011
Էջերի քանակ 1-ին հատորը՝ 309 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 115 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 184 թերթից, 4-րդ հատորը՝ 190 թերթից
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 27-09-2011
Էջերի քանակը 1-ին հատորը՝ 309 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 115 թերթից, 3-րդ հատորը՝ 184 թերթից, 4-րդ հատորը՝ 190 թերթից
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0028/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 06-08-2010
Ամսաթիվ 09-08-2010
Բողոքը բերող անձը
Անուն Հ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արեգ Հակոբի Օհանյանի /ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակվել է ՀՀ քր.օր-ի 34-38-268 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկան 1 տարի ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 69 հոդ. կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցվել է ձերբակալվելու կապակցությամբ աազատության մեջ գտնվելու 1 օր ժամկետը վերջնական պատիժ նշանակվել ազատազրկում 11 ամիս 29 օր ժամկետով / վերաբերյալ 07.07.2010. դատավճիռը` Արեգ Օհանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քր.օր-ի 34-38-268 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու մասով : Արեգ Հակոբի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով ու ՀՀ քր.օր. 69 հոդ. 3-րդ մասի պահանջների պահպանմամբ դատապարտել ազատազրկման 8 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 30 տոկոսի բռնագրավմամբ : Դատավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ : Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 10-08-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Գրիշա
Ազգանուն Մելիք-Սարգսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 17-08-2010
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց բաղկացած 3 հատորից:
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 19-08-2010
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 08-09-2010
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 24-09-2010
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը փոփոխվել է
Փոփոխված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 24-09-2010
Ամբաստանյալ
Անուն Արեգ Օհանյան
Ազգանուն Առուշան Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Քրեական գործ ԵԷԴ/0028/01/10

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

24 սեպտեմբերի 2010 թվական քաղաք Երևան

Հայաստանի Հանրապետության Վերաքննիչ քրեական դատարանը
հետևյալ կազմով`

նախագահող դատավոր` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
դատավորներ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

քարտուղարությամբ ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`

մեղադրող՝ Հ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
պաշտպաններ` Ա.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆ
Հ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ

ամբաստանյալներ Ա.ՕՀԱՆՅԱՆ
Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ


Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի և մեղադրող Հ.Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքները քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արեգ Հակոբի Օհանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 07-ի դատավճռի դեմ.

ՊԱՐԶԵՑ
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կողմից 26.12.2009թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 62209709 քրեական գործը և կատարվել է նախաքննություն։
30.12.2009թ. Արեգ Օհանյանը ձերբակալվել է։
31.12.2009թ. Արեգ Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.12.2009 թվականի որոշմամբ մերժվել է քննիչի միջնորդությունը Ա.Oհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանք կիրառելու վերաբերյալ,պատճառաբանելով,որ նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2 –րդ և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող բավարար ապացույցներ քննությամբ ձեռք չի բերվել:
31.12.2009թ. նախաքննական մարմնի կողմից Ա.Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
25.01.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը բավարարել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 31.12.2009թ. որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության բողոքը, բեկանել է նշված որոշումը և Արեգ Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորումը։
29.01.2010թ. Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նա շարունակել է պատիժը կրել ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկում։
22.02.2010թ. որոշումներ են կայացվել տաքսի ավտոմեքենայի ավտովարորդ Սամվել Ալբերտի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու և հետախուզում հայտարարելու մասին։09.03.2010թ. քրեական գործից անջատվել է նրա մասը
12.03.2010թ., քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2010 թվականի հուլիսի 7-ի դատավճռով ամբաստանյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, պատիժ է նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով` դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած 16 /տասնվեց/ օրը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով և տուգանքով` 100.000 ՀՀ դրամի չափով: Ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 05.02.2010 թվականից:
Ամբաստանյալ Արեգ Հակոբի Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցվել է ձերբակալվելու կապակցությամբ անազատության մեջ գտնվելու 1 /մեկ/ օրը և վերջնական պատիժ է սահմանել ազատազրկում 11 /տասնմեկ/ ամիս 29 /քսանինը/ օր ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010 թվականի հունվարի 25-ից:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերը նշված դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանը և ՀՀ Գլխավոր դատախազության ավագ դատախազ Հ.Հարությունյանը :
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 19-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և նշանակվել դատաքննության:
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան Է ներակայացրել ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանը:

2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննական մարմնի կողմից Արեգ Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով,իսկ Առուշան Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար,որ ՀՀ արդարադատության նախարարության << Էրեբունի>> ՔԿՀ բժշկական սպասարկման բաժնի 3-րդ կարգի մասնագետ Արեգ Օհանյանը մտերիմ հարաբերություններն է հաստատել նույն ՔԿՀ-ում պատիժը կրող դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ:2009 թվականի դեկտեմբերին Ա.Մարտիրոսյանը առաջարկել է Արեգ Օհանյանին իր ծանոթ Սամվել Սարգսյանից ձեռք բերել թմրամիջոց և փոխանցել իրեն,ինչին Ա.Օհանյանը համաձայնվել և ասել է,որ թմրամիջոցը կթաքցնեն ՔԿՀ-ի վարչական շենքի չվերահսկվող 1-ին մուտքի 2-րդ հարկի,աշխատասենյակի հարևանությամբ միջանցքում տեղադրված երկաթյա պահարանի տակ,որտեղից առանձ արգելքի և բացահայտվելու վտանգի կվերցնի թմրամիջոցը,կտանի և կփոխանցի Ա.Մարտիրոսյանին:
Պայմնավորվածության համաձայն` 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ի առավոտյան Սամվել Սարգսյանը քննությամբ չպարզված անձից ձեռք է բերել խոշոր չափի` 1.85 գրամ քաշով ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոց,որը թաքցնելով <<ԲՈՆԴ>> տեսակի ծխախոտի տուփի մեջ `ժամը 12.30-ի սահմաններում այն տեղադրել է ՀՀ ԱՆ <<Էրեբունի>> ՔԿՀ-ի վարչական շենքի 1-ին մուտքի 2-րդ հարկում գտնվող չհրկիզվող պահարանի տակ:Տեղեկանալով,որ թմրամիջոցը տեղադրված է թաքստոցում,այն վերցնելու և Ա.Մարտիրոսյանին իրացնելու համար Ա.Օհանյանը բնակելի գոտուց եկել է քրեակատարաողական հիմնարիկի 1-ին մուտքի 2-րդ հարկ,սակայն չի կարողացել վերցնել թմրամիջոցը,քանի որ միջանցքում հանդիպել է հորեղբորը`ՔԿՀ-ի բժշկական պաժնի պետ Հայկ Հարությունյանին,ով առաջարկել է ընդմիջում կատարելու նպատակով դուրս գալ շենքից և կատարել գնումներ:Միասին դուրս են եկել բակ, որտեղից ՔԿՀ աշխատակիցները հրավիրել են նրան աշխատասենյակներից մեկը,կատարել անձնական խուզրկություն, բացատրություն վերցրել,որի ժամանակ էլ Ա.Օհանյանը հայտնել է,որ թմրամիջոցը պետք է վերցներ երկաթյան պահարանի տակից և հանձներ դատապարտյալ Ա.Մարտիրոսյանին,այնուհետև տարել,մատնացույց է արել թաքստոցը,որտեղից էլ << ԲՈՆԴ>> տեսակի ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել է 1.8 գրամ քաշով ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոցը:
Առաջադրված մեղադրանքում թեև մեղադրյալ Ա.Օհանյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել,սակայն հանցագործությոն որոշ դրվագների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ` հայտնելով,որ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվել դատապարտյալ Ա.Մարտիրոսյանի հետ: 2009 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Ա.Մարտիրոսյանը խնդրել է վերցնել և փոխանցել վարչական շենքի 2-րդ հարկի միջանցքում տեղադրված երկաթյա պահարանի տակ գտնվող թմրամիջոցը,սակայն հրաժարվել է խնդրանքը կատարել:2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Ա.Մարտիրոսյանը զանգահարել է իրեն և կրկին խնդրել թաքստոցից թմրամիջոցը վերցնել և փոխանցել,սակայն այս անգամ էլ է մերժել խնդրանքը: Հայտնել է,որ ինքը մատնացույց է արել թաքստոցի տեղը, որտեղից էլ հայտնաբերվել է թմրամիջոցը:
Առաջադրված մեղադրանքում Առուշան Մարտիրոսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ որևէ առնչություն չունի 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին ՔԿՀ-ի վարչական շենքում հայտնաբերված թմրամիջոցի հետ,չի ճանաչել և որևէ հարաբերություն չի ունեցել Սամվել Սարգսյանի հետ և չի դիմել Ա.Օհանյանին թմրամիջոց փոխանցելու խնդրանքով:
Երևանի Էրեբունի Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 07.07.2010 թվականի դատավճռով Արեգ Օհանյանին առաջաջադրված մեղադրանքը վերավորակել է և նրան մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, պատճառաբանելով,որ գործի քննությամբ չպարզված աղբյուրից թմրամիջոցը «Լադա» տաքսի ավտոմեքենայի ավտովարորդ, գործով մեղադրյալ Սամվել Սարգսյանի մասնակցությամբ իրացնելու, այն է` թմրամիջոցը ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկ փոխադրելու և այն վարչական մասնաշենքից երկրորդ հարկի չհրկիզվող պահարանի տակ տեղադրելու գործողությունները վերահսկվել են դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի կողմից` վերջինիս մոտ ունեցած բջջային հեռախոսահամարներից ՔԿՀ բնակելի գոտուց արտաքին աշխարհի հետ ունեցած կապի միջոցով։
Սամվել Սարգսյանին և Առուշան Մարտիրոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումներում նախաքննական մարմինը տարանջատել է իրացման փուլը, նշելով, որ Սամվել Սարգսյանը դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, վերջինիս խոշոր չափի թմրամիջոց իրացնելու նպատակով քննությամբ չպարզված անձից ձեռք է բերել խոշոր չափի` 1,85 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որը թաքցնելով «BOND» տեսակի ծխախոտի տուփի մեջ, 15.12.2009թ. ժամը 12.30-ի սահմաններում այն տեղադրել է «Էրեբունի» ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի 1-ին մուտքի 2-րդ հարկի չհրկիզվող պահարանի տակ։
Հատոր 1 Գ.Թ. 229 և 17.05.2010թ. մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշումներ:
Վերոնշված որոշումների շարադրանքից երևում է, որ Արեգ Օհանյանը թմրամիջոցի իրացման այս փուլում մասնակցություն չունի, քննությամբ հիմնավորվել է, որ Արեգ Օհանյանն ու Սամվել Սարգսյանը միմյանց չեն ճանաչել, նրանք նույնիսկ միմյանց հետ հեռախոսային կապ չեն ունեցել։
Այս առումով գործի քննությամբ ձեռք բերված ապացույցներից չբխող եզրահանգմամբ հատոր 2 Գ.Թ. 278 և 279 մեղադրանքի ծավալը լրացնելու և որպես մեղադրյալ ներգարվելու մասին որոշումներում միանգամայն անհիմն նշվել է, որ «Քրեական գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Արեգ Օհանյանը նշված թմրամիջոցը ձեռք է բերել «Լադա» տաքսի ծառայության վարորդ Սամվել Ալբերտի Սարգսյանից» և որ «ի կատարումն պայմանավորվածության` 15.12.2009թ. իրացնելու նպատակով «Լադա» տաքսի ծառայության վարորդ Սամվել Սարգսյանից Արեգ Օհանյանը ձեռք է բերել խոշոր չափի` 1,85 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը մինչև Առուշան Մարտիրոսյանին իրացնելը հայտնաբերվել է . . .»։
Նշված երեք որոշումների շարադրանքի համեմատությամբ ակնհայտ է մեղադրանքի ծավալում թմրամիջոցի իրացման մեջ Արեգ Օհանյանի հանցակցության անհամապատասխանությունն ու նրան առաջադրված մեղադրանքի ակնհայտ անճշտությունը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքի ապացուցված չլինելու բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ ընթացակարգի սահմաններում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածը սահմանում է, որ անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից։
Առուշան Մարտիրոսյանին և Արեգ Օհանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին 05.03.2010թ. հատոր 1 Գ. Թ. 279 և 17.05.2010թ. /դատաքննություն/ որոշումներով հաստատված է համարվել այն, որ Արեգ Օհանյանը ներգրավվել է հանցագործության կատարման 2-րդ փուլում` ըստ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ նախնական պայմանավորվածության, նա պետք է չհրկիզվող պահարանի տակից թմրամիջոցը վերցներ և հանձներ Առուշան Մարտիրոսյանին, որպիսին չի կարողացել կատարել իր կամքից անկախ հանգամանքներով։
Հատկանշական է, որ Արեգ Օհանյանի նշված գործողության վերաբերյալ նախաքննական մարմինը տարբեր գնահատականներ է տվել, այսպես` Արեգ Օհանյանին որպես մեղադրյալ ներգարվելու մասին որոշման մեջ թմրամիջոցը հանձնելը որակվել է որպես իրացում, իսկ Առուշան Մարտիրոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ` որպես հանձնում։
Արեգ Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը որպես ձևական հանցակազմ նախատեսում է, որ արարքը ավարտված է համարվում իրացնելու նպատակով թմրամիջոցը ձեռք բերելու պահից։
Ձեռք բերումը ենթադրում է որևէ մեկի կողմից այն ստանալը, ունենալը, իր տրամադրության տակ անցնելը, որպիսին Արեգ Օհանյանի մասով գործի կոնկրետ տվյալներով առկա չէ։ Արեգ Օհանյանի և Առուշան Մարտիրոսյանի միջև առկա է եղել նախնական պայմանավորվածություն, կոնկրետ Արեգ Օհանյանի կողմից նախապես տրված խոստում այն մասին, որ թմրամիջոցը թաքստոցում հայտնվելուց հետո ինքը կօժանդակի Առուշան Մարտիրոսյանին այն ձեռք բերելու հարցում, օգտագործելով իր ծառայողական դիրքը, քանի որ որպես բուժակ ինքն իրավունք և անարգել հնարավորություն է ունեցել ազատ գոտուց մուտք գործել դատապարտյալների բնակելի գոտի և կարող էր իր հետ տանել թմրամիջոցն ու այն հանձնել Առուշան Մարտիրոսյանին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հիմքով` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խոչընդոտները վերացնելով և դա նախապես խոստացված է եղել, որպիսին առկա է կոնկրետ դեպքով։
Կոնկրետ դեպքով թմրամիջոցն Արեգ Օհանյանի կողմից Առուշան Մարտիրոսյանին հանձնելու օժանդակությունն ավարտին չի հասցվել իրենից անկախ պատճառներով, այն է` Արեգ Օհանյանը հանդիպել է հորեղբորը և այդ պատճառով չի կարողացել մոտենալ թաքստոցին ու վերցնել թմրամիջոցը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Իրացումը ենթադրում է թմրամիջոցի վաճառքը, նվիրատվությունը, փոխանակումը, որպիսին կոնկրետ դեպքով առկա չէ։
Կոնկրետ դեպքով կարևոր նշանակություն ունի դրդապատճառը, թե ինչու՞ է Արեգ Օհանյանը համաձայնվել կատարել Առուշան Մարտիրոսյանի կամքը` խոստանալով նրան հանձնել թմրամիջոցը։
Այդ մասին Արեգ Օհանյանն իր (հատոր 1 Գ. Թ. 7-8) բացատրության մեջ խոստովանել է, որ դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանն իրազեկ է եղել իր` որպես ՔԿ հիմնարկի ծառայողի, ոչ կանոնադրական պահվածքի մի քանի դրվագներից, որի պատճառով իր նկատմամբ հոգեբանական ներգործության է դիմել` դրդելով օժանդակելու իրեն թմրամիջոցը ձեռք բերելու հարցում, ինքն էլ ստիպված համաձայնվել է, որպեսզի իր նկատմամբ Առուշան Մարտիրոսյանի տիրապետած տեղեկատվությունը չփոխանցվի իր վերադասին և ծառայողական առումով ինքը խնդիրներ և բարդություններ չունենա։
Փաստորեն, հոգեբանական կախվածության պահով, այլ ոչ թե շահադիտական դրդումներով է պայմանավորված եղել Արեգ Օհանյանի ներգրավվածությունը հանցագործության կատարմանը։
Նախաքննական մարմինը 05.03.2010թ. կայացնելով (հատոր 1 Գ. Թ. 277) որոշում՝ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, Արեգ Օհանյանի կողմից Առուշան Մարտիրոսյանին թմրամիջոց իրացնելու կամ հանձնելու այլ դեպքերով չհիմնավորված կասկածներն ի օգուտ մեղադրյալների գնահատելով, քրեական գործը կրկին անգամ թմրամիջոց իրացնելու մասով նրանց նկատմամբ կարճել է։ Դրանով ըստ էության գնահատական է տրվել նրան, որ 07.12.2009թ. բջջային հեռախոսով Արեգ Օհանյանի հեռախոսահամարին կարճ հաղորդումը` «սեյֆի տակ» թմրամիջոցի առկայության մասին, չի գնահատվել որպես մեկ անգամ ևս Արեգ Օհանյանի կողմից թմրամիջոց տեղափոխելու և հանձնելու փաստի ապացույց։

3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքները քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանը իր բողոքում նշել է, որ ինքը իրեն մեղավոր չի ճանաչում և չի փորձել թմրանյութ ձեռք բերել ,նշել է նաև,որ անբավարար ապացույցների հիման վրա իրեն դատապարտել են ,միայն այն բանի համար,որ քրեակատարաողական հիմնարկի դատապարտյալ է:Նկատի ունենալով այն հանգամանքները ,որ միևնույն է իրեն չեն հավատալու, ընդհանուր իրավասության դատարանում խնդրել է իր նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանել,որը նույն պես չի բավարարվել:
Վերաքննիչ դատարանից խնդրել է սահմանված պատիժը մեղմացնել,նկատի ունենալով,որ խնամքի տակ է անչափահաս երեխա,եկար տարիներ է պատիժ է կրում և ընտանիքի հետ կապ չունի,իսկ դատարանը նշել է,որ մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Մեղադրող Հ.Հարությունյանը իր վերաքննիչ բողոքում նշել է,որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդ¬¬¬¬հանուր իրա¬վա¬սու¬թյան դա¬տարա¬նի կողմից ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանին ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 2-րդ և 3-րդ կե¬տերով առաջադրված մեղադ¬րան¬քը հիմնա¬վո¬րող ապացույցներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրե¬լու և գնահատելու հետևանքով ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը և կա¬յաց¬¬վել է մեղադ¬րան¬քը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդ¬վա¬¬ծի 2-րդ մասի 2-րդ կետով վերաո¬րա¬կե¬լու մասին անհիմն դա¬տավճիռ։
2009թ. դեկտեմբերի 15-ին ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեա¬կա¬տա¬րո¬ղա¬կան վարչության «Էրեբունի» քրեա¬կա¬տարողական հիմնարկի վարչական մասնաշեն¬քի չվե¬րահսկ¬վող 1-ին մուտքի 2-րդ հարկի՝ մի¬ջանց¬քում տեղադրված չհրկիզվող պա¬հա¬րա¬նի տակ, հայտ¬նաբերվել է «Բոնդ» տեսակի ծխա¬խոտի տուփի մեջ թաքցված խոշոր չա¬փի՝ 1,85 գրամ քաշով ացե¬տի¬լաց¬ված ափիոն տեսա¬կի թմրամիջոց։
Ապօրինի շրջանառության մեջ գտնվող հիշյալ թմրամիջոցի հայտ¬նա¬բեր¬ման կա¬պակ¬¬ցու¬թյամբ կատարված քննչական և դատավարական գործողությունների ար¬դյուն¬քում ձեռք բեր¬ված ապացույցների հիման վրա քրեական հետապնդման մարմնի կող¬մից հաս¬տատ¬ված է հա¬մար¬վել ամբաստանյալներ Ա.Օհանյանի և Ա.Մարտիրոսյանի առաջադրված մեղադրանքները:
Նախաքննու¬թյան և դատաքննության ընթացքում Արեգ Օհանյանն ու Առուշան Մար¬տի¬րոս¬յա¬նն իրենց մեղավոր չեն ճանաչել, այնուամենայնիվ, նրանց ներկայացրած պատ¬¬ճառաբանությունները հերքվել, վերջիններիս առաջադրված մե¬ղադ¬րանքները հաս¬տատ¬վել են ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուց¬մունք¬¬ներով, 2009թ. դեկ¬¬տեմբերի 15-ի բացատրությամբ, շինության և օբյեկտի զննության 2009թ. դեկտեմբերի 15-ի արձա¬նագ¬րու¬¬թյուններով, դատաքիմիական փորձաքննության 2009թ. դեկտեմբերի 17-ի թիվ 623 Ք եզրակա¬ցու¬թյամբ, իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Բոնդ» տեսակի ծխախոտի տուփով և դրանում պահ¬ված 1,85 գրամ ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրա¬մի¬ջոցով, գործով վկաներ, ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ և <<Էրեբունի>> ՔԿՀ աշ¬խա¬տա¬կիցներ Կարեն Կիրակոսյանի, Գուրգեն Մա¬դո¬յա¬նի, Վազգեն Առաքելյանի, Պետրոս Մու¬շեղյանի և Հրանտ Քալանթարովի ցուցմունքներով, գործով վկա, ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ <<Էրե¬բու¬նի>> ՔԿ հիմ¬¬նար¬կի դատապարտյալ Արսեն Պողոսյանի ցուցմունքով, պաշտպանվող անձ՝ վկա <<Պողոս Պողոսյանի>> ցուցմունքով, Արեգ Օհանյանի անձնական խուզարկության 2009թ. դեկտեմբերի 15-ի արձանագրու¬թյամբ, զննում կատարելու մասին 2009թ. դեկ¬տեմ¬բե¬րի 28-ի արձանագրությամբ, համա¬կարգ¬չատեխնիկական փորձաքննության 2010թ. փետրվա¬րի 9-ի թիվ 10-0028 եզրա¬կա¬ցու¬թյամբ, տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2010թ. փետրվարի 16-ի թիվ 10-0170 եզրակա¬ցու¬¬թյամբ, դատապարտյալի (կալանա¬վոր¬ված անձի) կողմից ներքին կանոնա¬կար¬գը խախտե¬լու վե¬րաբերյալ 2009թ. դեկտեմբերի 15-ի թիվ 7498 և 2010թ. հուն¬վարի 8-ի թիվ 7516 ար¬ձա¬նագ¬րություններով, <<Վիվասել>> և <<Ար¬մենՏել>> ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռա¬խո¬¬սային խոսակ¬ցու¬¬թյուն¬ների վեր¬ծա¬նումները պարունակող էլեկտրոնային կրիչ¬նե¬րի տվյալներից կատար¬ված քաղ¬վածքով, Առու¬շան Մարտիրոսյանից առգրավ¬ված <<Նոկիա>> մոդելի բջջային հե¬ռա¬խոսով, դրա¬նում տե¬ղադրված 093-49-14-34 հեռախոսահամարի քարտով, ինչպես նաև 093-66-89-25 հե¬ռա¬խո¬¬սա¬հա¬մա¬րի քարտով։
Նույն ապացույցների վերլուծության և գնահատման արդյունքում Երևան քաղաքի Էրե¬¬բունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սու¬թյան դա¬տարա¬նը գտել է, որ Արեգ Օհանյանին առաջադրված մեղադրանքը ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեա¬¬կան օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, այսինքն՝ հաս¬տատ¬ված համարելով գործով հիմնավորված փաստական հանգամանքները, դատարանը գտել է, որ Արեգ Օհանյանը ոչ թե իրացնելու նպատակով ձեռք է բերել խոշոր չափի թմրամիջոց, այլ օժան¬դա¬կել է Առուշան Մարտիրոսյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափի թմրա¬միջոց ձեռք բերելուն, որն ավարտին չի հասցվել նրա կամքից անկախ հանգա¬մանք¬նե¬րով։
Համաձայն ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտի՝ դատարանն Արեգ Օհանյանի մեղադրանքը վերաորա¬կե¬լիս հաշվի է առել <<մի շարք գործոնների առկա¬յու¬թյունը, մասնավորապես` հանցագործության կատարման մեխանիզմում նրա ունեցած դե¬րը և այն փուլը, երբ նա ներգրավվել է հանցանքի կատարման մեջ, հաշվի առնելով հան¬ցա¬¬գործության կատարման շարժառիթն ու հանցավորի սուբյեկտիվ դիտավորությունը և գոր¬ծի քննությամբ ձեռք բերված մյուս հանգամանքները>>։
Դատարանն արարքի քրեաիրավական որակման համար էական է համարել այն, որ թմրամիջոցի ձեռքբերման գործողությունները վերահսկվել են Առուշան Մարտիրոսյանի կող¬մից, Արեգ Օհանյանը Սամվել Սարգսյանին չի ճանաչել և վերջինիս կողմից թմրամի¬ջոց ձեռք բերելու և չհրկիզվող պահարանի տակ տեղադրելու փուլում մասնակցություն չի ունեցել, «հոգեբանական կախվածության պահով, այլ ոչ թե շահադիտական դրդումներով է պայմանավորված եղել Արեգ Օհանյանի ներգրավվածությունը հանցագործության կա¬տար¬մանը»։
Արեգ Օհանյանի արարքը որակելով որպես հանցափորձ՝ դատարանը, նախևառաջ, նման հետևությամբ անտեսել է այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը կատարել է ավարտ¬¬ված հանցագործություն, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցա¬կազ¬¬մի բոլոր հատկանիշները պարունակող արարք՝ թմրամիջոցի ձեռքբերում։
Թմրամիջոց ձեռք բերելն այնպիսի հատուցվող կամ անհատույց գործողության կա¬տա¬րումն է, որով անձն ապահովում է թմրամիջոցին տիրանալու հնարավորությունը։ Ընդ որում, ձեռքբերման ճանապարհները բազմապիսին են և հանցագործության որակման հա¬մար նշանակություն չունեն։
Սույն գործով հաստատվել է, որ <<Բոնդ>> տեսակի ծխախոտի տու¬փի մեջ թաքցրած խո¬շոր չա¬փի՝ 1,85 գրամ քաշով ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրա¬միջոցը <<Էրեբունի>> ՔԿ հիմ¬նարկի չվե¬րահսկվող վար¬չա¬կան մասնաշեն¬քի 1-ին մուտքի 2-րդ հարկի մի¬ջանց¬քում գտնվող չհրկիզվող պա¬հարանի տակ տեղադրվել է հենց Արեգ Օհանյանի հանձնա¬րա¬րու¬թյամբ, այսինքն՝ վերջինս նման կերպ ապահովել է բացառապես իրեն հայտնի տե¬ղում գտնվող թմրամիջոցին տիրանալու հնարավորությունը։
Հիշյալ հանգամանքը հիմնավորվել է ինչպես Առուշան Մարտիրոսյանի դատաքննա¬կան ցուցմունքներով այն մասին, որ ինքը նույնիսկ նշված չհրկիզվող պա¬հարանի գտնվե¬լու տեղը չի իմացել, այնպես էլ պաշտպանվող անձ՝ վկա <<Պողոս Պողոսյանի>> ցուցմուն¬քով, որով վերջինս հաստատել է նշված փաստը և հայտնել, որ հենց Արեգ Օհանյանն է հանձնա¬րա¬րել թմրամիջոցը թաքցնել չհրկիզվող պա¬հարանի տակ։
Բացի այդ, դատարանը գտել է, որ Արեգ Օհանյանի դիտավորությունն ուղղված է եղել ոչ թե իրացնելու նպատակով թմրամիջոց ձեռք բերելուն, այլ՝ Առուշան Մարտիրոս¬յա¬նի կողմից իր գործածման համար թմրամիջոց ձեռք բերելուն օժանդակելուն։
Նման հետևությամբ դատարանը հակասել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Մարտիկ Բոլ¬յանի վե¬րաբերյալ 2007թ. օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշմամբ իրացնելու նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջա¬նա¬ռու¬թյանն առնչվող հարցերով արտահայտված իրա¬վա¬կան դիրքորոշմանը։
Մասնավորապես, պարզաբանելով թմրամիջոցների ապօրինի իրացման հասկա¬ցու¬թյու¬նը՝ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տա¬րանը փաստել է, որ իրացման նպատակի տակ պետք է հաս¬կա¬նալ թմրամիջոցի տարած¬ման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնա¬կան պատ¬վե¬րով։ Իրացման նպատակի մա¬սին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստա¬ցողի, սպա¬ռողի) հետ համապատասխան պայ¬մա¬նավորվածության առկայությունը, այն¬պես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգոր¬ծածող անձի կող¬մից, զգալի քանակությունը, իրացման հա¬մար հարմար փաթե¬թա¬վո¬րու¬մը և այլն։
Ապօրինի իրացումը թմրամիջոցի ցանկացած եղանա¬կով օտարումն է։ Ապօրինի իրաց¬¬¬ման տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի՝ հատուցմամբ կամ անհատույց այլ ան¬ձանց հանձ¬նե¬լու, փոխանցելու ցան¬կացած եղանակ՝ վաճառք, նվիրատվություն, փոխա¬նա¬¬կում և այլն։ Իրաց¬ման առանձ¬նա¬հատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրա¬մի¬ջո¬ցին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որ¬պես ձեռք բերող, ստա¬ցող կամ գնորդ, սպառող։ Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կա¬րող է տարբեր լինել, սա¬կայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի։ Ապօ¬¬րինի իրացման հան¬ցա¬կազ¬մի համար նաև նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրի¬նե¬լու։
Նշել է,որ սույն գործով հիմնավորած է, որ Արեգ Օհանյանի ձեռք բերած՝ հենց վերջինիս հանձ¬նա¬¬րա¬րությամբ կոնկրետ տեղում պահված՝ <<Բոնդ>> տե¬սակի ծխախոտի տու¬փի մեջ թաքց¬ված խո¬շոր չափի՝ 1,85 գրամ քաշով ացետիլացված ափիոն տե¬սա¬¬կի թմրամիջոցը նախա¬տես¬ված է եղել ոչ թե Արեգ Օհանյանի կողմից օգտագործելու, այլ ուրիշ անձի՝ դատա¬պարտ¬¬յալ Առուշան Մար¬տի¬րոսյանին փոխանցելու հա¬մար։
Թմրամիջոցը տարածողի՝ Արեգ Օհանյանի և ստա¬ցողի՝ Առուշան Մար¬տի¬րոսյանի միջև եղած նախնական պայմանավորվածությունը վերաբերել է հենց բուժակի կողմից դա¬տա¬¬պարտ¬¬¬յալին թմրամիջոց փոխանցելուն, գործի մյուս հանգամանքները, այն է՝ թմրամի¬ջոց ձեռք բե¬րելը և պահելն այդպիսիք չգոր¬ծածող անձի՝ Արեգ Օհանյանի կողմից, զգալի՝ խո¬շոր չափի քա¬նա¬¬կու¬թյունը, իրաց¬ման հա¬մար հարմար փաթե¬թա¬վո¬րու¬մը՝ «Բոնդ» տե¬սա¬կի ծխախոտի տու¬փի մեջ թաքց¬ված, նույնպես աներկբա վկայում են հենց իրացման նպա¬տա¬կի մասին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ որո¬շակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով վճռաբեկ դատարանի կամ Մար¬դու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաս¬¬¬տա¬կան հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վեր¬ջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրա¬ռե¬լի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ։
Չնայած գործի դատական քննության ժամանակ մեղադրողը վկայակոչել է ՀՀ վճռա¬բեկ դատարանի 2007թ. օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշման հիմնավորումները՝ օրեն¬քի մեկնաբանությունները, այնուամանայնիվ, դատարանը որևէ կերպ չի անդրա¬դար¬ձել սույն գործով դրանց կիրառելիության անթույլատրելիությանը, որևէ փաս¬տարկ¬նե¬րի մատ¬նանշմամբ չի հիմնավորել, թե դրանք տվյալ գործի փաստական հանգամանքների նկատ¬մամբ ինչու կիրառելի չեն։
Մինչդեռ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հիշյալ դատական ակտի հիմնավորումների, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունների հիման վրա գործով հավաքված ապացույցների հա¬մադրումն ու վերլու¬ծու¬թյու¬նը վկա¬յում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬¬սի 2-րդ և 3-րդ կե¬տե¬րով նա¬խա¬տեսված հանցանք գործելու մեջ ամբաստանյալ Արեգ Օհանյանի մեղա¬վո¬րու¬թյու¬նը հաս¬տատվել է գործին վերաբերվող փոխկապակցված հա¬վաս¬¬տի ապացույց¬նե¬րի բավա¬րար ամբող¬ջու¬թյամբ, ձեռք բերված ապացույցներով նրան առա¬ջադրված մեղադրանքը լիովին հիմ¬նա¬վոր¬վել է, ապացուցված է այն արարքները, որոնց կատարման մեջ մեղադր¬վել է ամբաս¬տանյալը։
Նման պայմաններում Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջան¬ների ընդ¬¬¬¬հանուր իրա¬վա¬սու¬թյան դա¬տարա¬նը քրեական գործով ձեռք բերված ապա¬ցույց¬ներն իրենց համակցությամբ սխալ վերլուծելու, համադրելու և գնահա¬տե¬լու արդյունքում 2010թ. հուլիսի 7-ի դա¬տավճռով Արեգ Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մա¬սի 2-րդ և 3-րդ կե¬տե¬րով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակելով նույն օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդ¬վա¬¬ծի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թույլ է տվել դատական սխալ:Գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված՝ դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաս¬տական հանգամանքներին, չի կիրառվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մա¬սի 2-րդ և 3-րդ կե¬տե¬րը, որոնք ենթակա էին կիրառման, սխալ է մեկնաբանել քրեա¬կան օրենքը, կիրառել է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 34-րդ, 38-րդ և 268-րդ հոդ¬վա¬¬ծները, որոնք ենթակա չէին կիրառման, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րության օրենսգր¬քի 358-րդ հոդ¬վածի պա¬հանջ¬նե¬րին չհամապա¬տաս¬¬խա¬նող անօրինական և չհիմ¬նա¬վորված դա¬տական ակ¬տի կայաց¬մանը։ Նշված դա¬տա¬կան սխա¬լը, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթա¬րում է արդա¬րա¬դատության բուն էությու¬նը, դա¬տարանի որոշման` որպես ար¬դա¬րա¬դա¬տու¬թյան ակ¬տի իմաստը, խախ¬տում է սահմա¬նադրո¬րեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հա¬վա¬սա¬րակշռությունը։
Բերված պատճառաբանություններով մեղադրող Հ.Հարությունյանը խնդրել է ` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬¬սու¬¬թյան դատարանի 2010թ. հունիսի 7-ի դատավճի¬ռը՝ Արեգ Օհանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 2-րդ և 3-րդ կե¬տե¬րով առաջադրված մեղադրանքը նույն օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդ¬վա¬¬ծի 2-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու մասով, բե¬կա¬նել։
Արեգ Հակոբի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով ու ՀՀ քրեական օրենսգր¬քի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սի պա¬հանջ¬ների պահպանմամբ դատա¬պար¬¬տել ազա¬տա¬զրկման՝ 8 տարի ժամ¬¬կե¬տով՝ անձ¬¬¬նա¬կան գույ¬քի 30 տոկոսի բռնագրավ¬մամբ։
Դատավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ։


4.Վերաքննիչ քրեական դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Քննության առնելով մեղադրողի և ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքները,ներկայաված պատճառաբանությունները և հիմնավորումները, մեղադրողի բողոքի դեմ ամբաստանյալ Ա.Օհանյանի և նրա պաշտպանի պատասխան առարկությունները,ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի բողոքի դեմ մեղադրողի առարկությունը, հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները և գործի փաստական հանգամանքները, ղեկավարվելով օրենքով և իրավագիտակցությամբ վերաքննիչ դատարանը եկավ հետևության ,որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է և պատճառաբանված, արարքին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական, նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժներ,թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ,որոնք հիմք հանդիսանային կայացված դատավճիռ բեկանելու կամ փոփոխելու համար ,հետևաբար ներկայացված վերաքննիչ բողոքները ենթակա են մերժման հետևյալ պատճառբանությամբ.
Սույն գործով նյութեր նախապատրաստելու և ապա քրեական գործ հարուցելու հիմք է հանդիսացել << Էրեբունի >> ՔԿՀ-ի օպերատիվ բաժնի պետի 15.12.2009 թվականի զեկուցագիրը,որի սկզբնամասում նշվել է,որ նույն օրը ժամը 12.00-ի սահմաններում անհայտ անձը հիմնարկում պատիժ կրող դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի համար պետք է ծխախոտի տուփի մեջ թաքցրած թմրանյութ բերի, որը Ա.Մարտիրոսյանին է փոխանցելու ՔԿՀ-ի բժշկական սպասարկամն բաժնի 3-րդ կարգի մասնագետ,արդարադատության սերժանտ Արեգ Օհանյանը:
Նույն օրը հայտնաբերվել և բացատրություն է վերցվել ՎԱԶ 2107 մակնիշի 910 ՍԼ 65 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենայի վարորդ Սամվել Ալբերտի Սարգսյանից,որը նշել է,որ ճանաչում է միայն դատապարտյալ <<Նվերին>>, գիտեր նրա հեռախոսահամարը,դեպքի օրը իրոք մտել է ՔԿՀ-ի միջանցք մեքենայի համար ջուր վերցնելու,սակայն հրաժարվել է այլ մանրամասնություններ նշելուց:
Արեգ Օհանյանը իր բացատրություններում նշել է,որ նշված տաքսու վարորդին ընդհանրապես չի ճանաչում ,նրա հետ չի շփվել և հոռախոսային խոսակցություններ չի ունեցել:
Նախապատրաստված նյութերով և հարուցված քրեական գործով հիմնավորվել է,որ անհայտ անձից ձեռք բերված այդ թմրանյութը ՔԿՀ միջանցքում տեղադրված մետաղյա պահարանի տակ դրել է հենց այդ տաքսի ավտոմեքենայի վարորդ Սամվել Սարգսյանը:
22.02.2010 թվականին որոշում է կայացվել Սամվել Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին,այն բանի համար ,որ նա 2009 թվականի դեկտեմբերին ՀՀ ԱՆ <<Էրեբունի>>ՔԿՀ-ում պատիժ կրող դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ նախնական համաձայնության գալով,վերջինիս խոշոր չափի թմրամիջոց իրացնելու նպատակով,քննությամբ չպարզված անձից ձեռք է բերել խոշոր չափի`1.85 գրամ ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոց,որը թաքցնելով ծխախոտի տուփի մեջ, 15.12.2009 թվականին ժամը 12.30-ին տեղադրել է << Էրեբունի>> ՔԿՀ-ի վարչական շենքի 2-րդ հարկում չհրկիզվող պահարանի տակ,սակայն նույն օրը այն հայտնաբերել են ՀՀ ԱՆ ՔԿՀ աշխատակիցները:
Սամվել Սարգսյանի կողմից քննությունից թաքնվելու և նրա գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու պատճառով 22.02.2010 թվականի որոշմամբ նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և գործից անջատվել է նրա մասը:
Այս նույն մեղադրանքը շարադրվել է նաև նախաքննական մարմնի կողմից կայացված 22.02.2010 թ.,23.02.2010թ.09.03.2010 թ. որոշումներում,որտեղ որևէ նշում չկա Արեգ Օհանյանի մասին:
Քրեկան գործով որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել,որ Արեգ Օհանյանը ծանոթ է եղել թմրանյութը իրացնող Սամվել Սարգսյանի հետ կամ հանցավոր համաձայնության է եկել նրա հետ թմրանյութը իրացնելու համար:Բացի դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի հետ ունեցած հեռախոսային խոսակցություններից, նա որևէ գործողություն չի կատարել,թմրանյութ ձեռք չի բերել,չի տեղադրել մետաղյա պահարանի տակ և այնտեղից այն չի վերցրել,այլ ընդհակառակը,ՔԿՀ-ի աշխատակիցների կողմից ստացված օպերատիվ տվյալները իրացնելու ընթացքում ինքն է հայտնել Առուշան Մարտիրոսյանին հետ ունեցած իր խոսակցությունների մասին և մատնացույց է արել այն պահարանը,որի տակ տեղադրված է եղել թմրանյութը:
Այսինքն նա ոչ թե քննությամբ չպարզված անձից ձեռք էբերել թմրանյութ և իրացրել այն,ինչպես նշված է որպես մեղադրյալ նրան ներգրավվելու որոշման մեջ,այլ փորձել է օժանդակել դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին թմրանյութ ձեռք բերելու հարցում,որը չի իրականացվել իր կամքից անկախ պատճառներով:
Նմանատիպ բազմաթիվ գործերով համանման արարքները կատարած անձանց հանցանքը և նախաքննական մարմինների և դատարանների կողմից որակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով,որպես թմրանյութ ձեռք բերողին օժանդակելու փորձ /գործին կցված է Թարվերդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասով թիվ ԵԷԴ/0009/01/10 դատավճիռը/:
Հետևաբար մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված այն պատճառաբանությունները,թե թմրանյութը պահարանի տակ տեղադրվել է հենց Արեգ Օհանյանի հանձնարարությամբ դրան տիրանալու և իրացնելու նպատակով,չիհաստատվել քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով և գործի փաստական հանգամանքներով:
Սրանից ելնելով չեն հիմնավորվում նաև բողոքում բերված մյուս պատճառաբանությունները և մատնանշված նախադեպային որոշումները,որոնք վերաբերվում են այլ փաստական հանգամանքներ ունեցող արարքներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում դեպքը և հանգամանքները/կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն/, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4 կետերում նշված հարցերին տալիս է դրական պատասխաններ:
ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում վերլուծության և գնահատության ենթարկելով վերը նշված ապացույցները, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ գործում եղած ապացույցները չեն հիմնավորում ամբաստանյալ Ա. Օհանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու փաստը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում իրացնելու նպատակով խոշոր չափերով թմրամիջոցներ, հոգեմետ նյութեր և դրանց պրեկուրսորներ ապօրինի պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու, առաքելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում նույն գործողությունների համար` առանց իրացնելու նպատակի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների հանցակազմերի տարբերությունը դրանց սուբյեկտիվ կողմի մեջ է. խոսքը հանցագործության նպատակի մասին է: Ի տարբերություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության դեպքում բացակայում է թմրամիջոցների կամ հոգեներգործուն նյութերի իրացման նպատակը:
Քրեական գործով ձեռք չի բերվել որևէ ապացույց առ այն, որ ամբաստանյալ Ա. Օհանյանը, դիտավորությամբ, այն է` իրացման նպատակով, կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմը նախատեսող գործողություններից որևէ մեկը` այն է` ապօրինի պատրաստել է, կամ վերամշակել, կամ ձեռք բերել, կամ պահել, կամ փոխադրել, կամ առաքել թմրամիջոց, կամ հոգեներգործուն նյութ կամ իրացրել այն:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Այսպիսով ընդհանուր իրավասության դատարանի հետևությունները հիմնավորված են կայացրած դատավճիռը օրինական է և պատճառաբանված,արարքին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական,նշանակվել է արդարացի պատիժներ,հետևաբար դատավճիռը բեկանելու և բերված վերաքննիչ բողոքները բավարարելու հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ-394-րդ և 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը.

ՈՐՈՇԵՑ

Մեղադրող Հ.Հարությունյանի և ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել, օրինական ուժի մեջ թողնելով Արեգ Հակոբի Օհանյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկտմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 07-ի դատավճռը:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին հրապարակումից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 24-09-2010
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 27-10-2010
Էջերի քանակը 4 հատորից, 1-ին հատորը` 309 թերթից, 2-րդ հատորը` 115 թերթից, 3-րդ 184 թերթից,4-րդ 94 թերթից
Այլ նշումներ ամբաստանյալների վիճակագրական քարտերը
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 27-10-2010
Էջերի քանակը 309, 115, 184, 94 թերթից
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-13815/10
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 03-11-2010
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 08-07-2011
Ամսաթիվ 06-07-2011
Ում կողմից է բերվել բողոքը Դատապարտյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Առուշան
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Առուշան Մարտիրոսյան Վերանայել Երևանի Էրեբունի և Նոըբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ նույն դատարանի 07.07.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին 24.06.2011թ. որոշումը և կայացնել արդարացի վճիռ :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 14-07-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Դանիելյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 15-07-2011
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց Ամբաստանյալների վիճակագրական քարտերը:
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 20-07-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 29-07-2011
Ուղարկվել է ծանուցագիր 20-07-2011
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 09-08-2011
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 09-08-2011
Ամբաստանյալ
Անուն Առուշան
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԷԴ/0028/01/10
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ


09 օգոստոսի 2011թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ԴԱՏԱԽԱԶ` Ա.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում դատապարտյալի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ դատավճիռը վերանայելու մասին, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.06.2011թ. որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.

Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանը նախկինում դատապարտվել է`
1. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 20.01.1989թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, ազատվել է պայմանական վաղաժամկետ 13.07.1990թ. 1 տարի 4 ամիս 27 օր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 49-րդ հոդվածի կիրառմամբ,
2. Նաիրիի շրջանի ժողդատարանի 09.10.1996թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 5-րդ մասով` 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման:
Ազատվել է 21.01.1997թ. պատժի ժամկետը լրանալուց հետո,
3. Կոտայքի մարզի ժողդատարանի 09.07.1999թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 6-րդ կետով ազատազրկման, 11 տարի ժամկետով:
04.08.2003թ. արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետին` նշանակելով ազատազրկում 11 տարի ժամկետով,
4. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. ԵԷԴ/0028/01/10 դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով և տուգանքով նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 05.02.2010թ.:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.09.2010թ. որոշմամբ մերժվել է Առուշան Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. դատավճիռը թողնվել է ուժի մեջ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 25.11.2010թ. որոշմամբ վերադարձրել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.09.2010թ. որոշման դեմ մեղադրողի վճռաբեկ բողոքը:
Դատապարտյալը պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Արթիկՙ ՔԿ հիմնարկում:
03.06.2011թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մուտք է եղել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Արթիկՙ ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի դիմումը:
Դիմելով դատարան, դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանը, խնդրել է առանց իր մասնակցության քննության առնել իր դիմումը և վերանայել դատավճիռը` հիմք ընդունելով ՀՀ ԱԺ կողմից 2011 թվականի մայիսի 23-ին ընդունված ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքը:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.06.2011թ. որոշմամբ`
ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ՚Արթիկՙ ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի դիմումը` ԵԷԴ/0028/01/10 քրեական գործով իր նկատմամբ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. դատավճիռը վերանայելու մասին, բավարարվել է մասնակի:
ՀՀ Ազգային ժողովի 23.05.2011թ. ընդունած ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքի կիրառմամբ նշված դատավճռով դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանին մեղսագրված հանցանքի որակումը համապատասխանեցվել է գործող օրենսդրությանը և նրա հանցանքը որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 դատավճռով Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը` 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով ազատազրկումը և նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքը թողնվել է անփոփոխ:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.06.2011թ. որոշման դեմ վերաննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Ա.Մարտիրոսյանը:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանը վկայակոչելով բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է վերանայել իր գործը և կայացնել արդարացի վճիռ:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը վերանայել է քրեական գործը, քրեական օրենսգրքի հոդվածները համապատասխանեցրել է գործող օրենսդրությանը, սակայն պատժաչափը թողել է նույնը, գտնում է, որ դատարանը չի կայացրել արդարացի վճիռ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալ Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Թիվ ԵԷԴ/0028/01/10 քրեական գործով Առուշան Մարտիրոսյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.07.2010թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ժամկետով և նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2010թ. փետրվարի 05-ից, դատապարտյալը պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ ՚Արթիկՙ ՔԿ հիմնարկում:
ՀՀ Ազգային ժողովը 23.05.2011թ. ընդունել է ՚ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինՙ ՀՀ օրենքը, որի 26 հոդվածի համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը ուժը կորցրած է ճանաչվել:
Այն ստորագրվել է ՀՀ Նախագահի կողմից 23.05.2011թ., հրապարակվել է 24.05.2011թ., ուժի մեջ է մտել 25.05.2011թ.:
Նշված օրենքով ուժը կորցրած է համարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածը հանցագործությունների կրկնակիության մասին, դրանով իսկ` կրկնակիությունը, որպես հանցանքը որակյալ դարձնող հատկանիշ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածներում կորցրել է իր ուժը, այսինքն` տեղի է ունեցել ապաքրեականացում ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածների գծով, որոնցով կրկնակիությունը, որպես հատկանիշ, արարքի հանցավորությունը սահմանելու, պատիժը խստացնելու, հանցանք կատարած անձի վիճակը վատթարացնելու քրեաիրավական հետևանքներ էր առաջացնում:
Վերոնշվածի հիմքով վերացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը /արարքը կրկին անգամ կատարելը/:
Դրանով հանդերձ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան չի փոփոխվել: Բացի այդ, պահպանվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը` որպես հանցանքի որակյալ հատկանիշ, որպիսի հանգամանքը պայմանավորված է թմրամիջոցի խոշոր չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածը սահմանում է, որ արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն` տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
Տվյալ դեպքում, վերը վկայակոչված հիմքով դատապարտյալ Առուշան Մնացականյանի վերաբերյալ դատական ակտը վերանայելու արդյունքում, ընդհանուր իրավասության դատարանն իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ ՀՀ ԱԺ 23.05.2011թ. ընդունված ՀՀ օրենքի ուժով դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքից ենթակա է վերացվելու 1-ին կետի` /արարքը կրկին անգամ կատարելու/ մեղադրանքը, դատապարտյալ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի հանցանքը համապատասխանեցնելով գործող օրենսդրությանը, այն որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ օրենքի ուժով դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի վերաբերյալ դատական ակտը վերանայելու` համապատասխանեցնելու արդյունքում, ընդհանուր իրավասության դատարանն իրավացիորեն գտել է, որ Առուշան Մնացականի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ԵԷԴ/0028/01/10 քրեական գործով 07.07.2010թ. դատավճռով նշանակված` 2 /երկու/ տարի 16 /տասնվեց/ օր ազատազրկում պատիժը և նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի չափով 100.000 /մեկ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը համաչափ է նրա կատարած հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին և հանցավորի անձնավորությանը և այն բավարար է դատապարտյալին ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը դատապարտյալ Առուշան Մարտիրոսյանի վերաբերյալ դատական ակտը վերանայելու արդյունքում, ինչպես արարքի որակման, այնպես էլ պատժատեսակի և չափի հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության:
Նման պայմաններում, վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393, 394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց


Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.06.2011թ. որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ դատապարտյալ Ա.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 09-08-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 05-09-2011
Էջերի քանակը 309, 115, 184, 187
Գործին կից նյութեր Դատապարտյալների վիճակագրական քարտերը:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 06-09-2011
Էջերի քանակը 309, 115, 184, 187 թերթից
Ուր Էրեբունի և Նուբարաշեն
Գրության համարը Ե-13610/11
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0028/01/10
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 21-10-2010
Բողոք բերող անձինք Դատախազ
Բողոք բերող անձինք
Անուն Հ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբաստանյալ՝ Արեգ Հակոբի Օհանյան
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 27-10-2010
Գրության համարը ԴԴ-8-Ե-13815/10
Գործի ստացման ամսաթիվը 01-11-2010
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 4 հատոր, 2 վիճակագրական քարտեր
Գործի համարը ԵԷԴ/0028/01/10
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 01-11-2010
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Սամվել
Ազգանուն Օհանյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 25-11-2010
Որոշման բովանդակությունը ԵԷԴ/0028/01/10



ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


25 նոյեմբերի 2010 թվական ք.Երևան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան)

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ


քննարկելով Արեգ Հակոբի Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. սեպտեմբերի 24-ի որոշման դեմ մեղադրող Հ.Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2009թ. դեկտեմբերի 31-ին Արեգ Հակոբի Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով։
2010թ. մարտի 5-ին Ա.Օհանյանի մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր մեղադրանք է առաջադրվել։
2010թ. մարտի 12-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 7-ի դատավճռով Ա.Օհանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 11 (տասնմեկ) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամկետով։
Գործով մեղադրողը վերոհիշյալ որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. սեպտեմբերի 24-ի որոշմամբ բողոքը մերժվել է, իսկ բողոքարկված դատական ակտը` թողնվել օրինական ուժի մեջ։
Վճռաբեկ բողոք է բերել գործով մեղադրող Հ.Հարությունյանը։
Գտնելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով Ա.Օհանյանին առաջադրված մեղադրանքը լիովին հիմնավորված է, իսկ վերջինիս արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 7-ի դատավճիռը և այն օրինական ուժի մեջ թողնելու վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. սեպտեմբերի 24-ի որոշումն անօրինական են և չհիմնավորված` վճռաբեկ բողոքի հեղինակը խնդրել է Ա.Օհանյանի արարքը վերաորակելու մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. սեպտեմբերի 24-ի որոշումը բեկանել և բեկանված մասով գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության։
Բողոք բերած անձը նշել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, բողոքարկվող դատական ակտը առերևույթ հակասում է Մ.Բոլյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի` 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի ՎԲ-135/07 որոշմանը, վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել ծանր հետևանքներ։
Վերլուծելով բողոքում շարադրված փաստարկները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշման` օրենքի միատեսակ կիրառության համար էական նշանակություն ունենալու հանգամանքը։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, թե ինչում է կայանում սույն գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշման և Մարտիկ Բոլյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի` 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի որոշման հակասությունը։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ վճռաբեկ բողոքում հիմնավորված չէ գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալի` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտման հանգամանքը, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։
Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերի առկայությունը հիմնավորված չէ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։
Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Արեգ Հակոբի Օհանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010թ. սեպտեմբերի 24-ի որոշման դեմ մեղադրող Հ.Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։
Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Հ.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 26-11-2010
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 30-11-2010
Դատարան Էրեբունի և Նուբարաշեն
Այլ նշումներ 4 հատոր՝ 309, 115, 184, 123 թերթ, 2 վիճակագրական քարտեր: