Գործ թիվ ԵԷԴ/0020/01/10
2010թ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վ.Թ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ա.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ա.ԱՓԻՅԱՆԻ
Տուժող Ս.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Ամբաստանյալ Գ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ամբաստանյալի շահերի
պաշտպան՝ Կ. ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ

2010 թվականի մարտի 19-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանի ծնված 03.11.1965թ. Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի,
ամուսնացած, աշխատել է «Դավիթ» տաքսի ծառայությունում որպես ավտովարորդ, նախկինում դատված
1. Սպանդարյանի ժողդատարանի 29.07.1986թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով,
2. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 27.05.04թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
3. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 28.07.06թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
4. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 01.02.07թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով,
Վերջին դատվածությունը չի մարվել։
Կալանքի տակ է 06.11.09թ.։ Արգելանքի տակ է եղել նաև 2009թ. նոյեմբերի 2-ից 4-ը։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչեց։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը

Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 01.02.07թ. դատավճռով դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի համար ազատազրկման 2 տարի ժամկետով։ 10.12.07թ. պատիժը կրելուց ազատվել է պայմանական վաղակետ, դատվածությունը չի մարվել, կրկին անգամ և մեղադրյալ Գալուստ Ազարյանի հետ նախնական համաձայնությամբ կատարել է գույքի գաղտնի հափշտակություն։ Այսպես.
2009թ. սեպտեմբերի 21-ին ժ. 1400-ի սահմաններում ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանը «Դավիթ» տաքսի ծառայության կողմից իրեն վստահված ՎԱԶ 2107 մակնիշի Տ 5080 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով «Հրազդան» մարզադաշտի մոտակայքում հանդիպել է գործով մյուս մեղադրյալ, ներկայումս փախուստի մեջ գտնվող Գալուստ Գրիգորի Ազարյանին, միասին Երևանի Արշակունյաց պողոտայի 11 հասցեում գտնվող «Սուրմալու» տոնավաճառի հարևանությամբ գործող սննդի կետում հաց են կերել և օգտագործել են ոգելից խմիչք։ Այնուհետև նշված տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են «Փեթակ» առևտրի կենտրոնի ուղղությամբ։
«Սուրմալու» տոնավաճառի մուտքի դարպասների մոտ ժ. 16 անց 10 րոպեի սահմաններում նրանց ուշադրությունն է գրավել տուժող Սիմոն Խաչատրյանին պատկանող սպիտակ գույնի ՎԱԶ 21074 մակնիշի 22 ԼԼ 271 պետհամարանիշի ավտոմեքենան այն պատճառով, որ ավտոմեքենայի խցիկը բեռնված է եղել տարբեր տեսակի ապրանքներով լի փաթեթներով, իսկ ավտոմեքենայի մոտ ոչ-ոք չի եղել։
Դա հաջորդել է նրան, որ տուժող Սիմոն Խաչատրյանը, իրեն պատկանող նշված ավտոմեքենայում տեղադրելով գնած ապրանքների փաթեթները, ավտոմեքենայի դռները փակելով բանալիով, վերստին գնացել է տոնավաճառ` առևտուրը շարունակելու։
Գուրգեն Ասատրյանն ու Գալուստ Ազարյանը հանցավոր համաձայնության են եկել նշված ավտոմեքենայի խցիկից գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու հարցի շուրջ։ Նրանք պայմանավորվել են գողանալ վարորդի կողքի նստարանին դրված ծխախոտներով լի պոլիէթիլենային տոպրակն իր պարունակությամբ։
Գուրգեն Ասատրյանն իր ավտոմեքենան կանգնեցրել է ՎԱԶ 21074 մակնիշի 22 ԼԼ 271 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի ու ,,Ֆորդ,, մակնիշի ավտոմեքենաների անմիջական միջակա տարածությունում, չնկատելով, որ իրենք ,,Ֆորդ,, մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ նստած ուղևորի՝ Ալիսա Բաղդասարյանի անմիջական տեսադաշտում են գտնվում։
Գուրգեն Ասատրյանը իջել է ղեկից, մոտեցել է տուժող Սիմոն Խաչատրյանին պատկանող ՎԱԶ 21074 մակնիշի 22 ԼԼ 271 պետհամարանիշի ավտոմեքենային խցիկի առջևի աջ դռան կողմից, ցանկացել է բացել առջևի աջ դուռը։ Սակայն այդ պահին Գուրգեն Ասատրյանը նկատել է տոնավաճառից դուրս եկող մի տղամարդու և ենթադրելով, որ նա ՎԱԶ 21074 սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի տերն է, մեջքով շրջվել է դեպի ավտոմեքենան։ Սակայն քիչ անց համոզվելով, որ նշված անձնավորությունն առնչություն չունի ավտոմեքենայի հետ և գնում է այլ ուղղությամբ, Գուրգեն Ասատրյանն իր վարած տաքսի ավտոմեքենայի բանալիով կարողացել է ֆիզիկական ուժի գործադրմամբ բացել տուժողի ավտոմեքենայի առջևի աջ դռան փականը և հեռացել ու նստել է իր վարած տաքսի ավտոմեքենայի ղեկին։
Իրենց հանցավոր դիտավորությունը մինչև վերջ իրականացնելու նպատակով ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանն ու Գալուստ Ազարյանը ընտրել են այլ մարտավարություն, այն է` նստելով տաքսի ավտոմեքենայի ղեկին և շարժիչն աշխատեցնելով, Գուրգեն Ասատրյանը պատրաստ է եղել ավտոմեքենայով անմիջապես հեռանալ, իսկ Գալուստ Ազարյանը, իջնելով տաքսի ավտոմեքենայից, արագ մոտեցել է տուժողի ավտոմեքենայի արդեն բացված առջևի աջ դռանը, որի փականն արդեն բացված էր և բացելով դուռը, շտապ վերցրել է ծխախոտների պարունակությամբ պոլիէթիլենային տոպրակը, արագ նստել է ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանի վարած տաքսի ավտոմեքենայի խցիկի հետևի նստարանին, ապա՝ պառկել է նստարանին՝ ցանկանալով աննկատ մնալ։ Նրա նստելուց անմիջապես հետո ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանը տաքսի ավտոմեքենայով հեռացել է դեպքի վայրից։
Գուրգեն Ասատրյանի և Գալուստ Ազարյանի կողմից գույքի գաղտնի հափշտակությամբ տուժող Սիմոն Խաչատրյանին պատճառվել է զգալի չափի` 30.900 ՀՀ դրամ արժողության գույքային վնաս։ Տոպրակի մեջ եղել են տարբեր մակնիշի ծխախոտներ, «Պրեստիժ» տեսակի մազի ներկեր։
Ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանը և նրա հանցակից Գալուստ Ազարյանը չեն զգացել, որ իրենց կատարած գողությանը հետևել է դեպքի պահին իրենց ավտոմեքենայի անմիջապես դիմաց կանգնած ,,Ֆորդ,, մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ նստած վկա Ալիսա Բաղդասարյանը, ով քիչ անց տոնավաճառից վերադարձած ամուսնուն` Ալբերտ Սաֆարյանին, պատմել է դեպքի մասին և միասին որոշել են սպասել տուժողի վերադարձին ու նրան հայտնել Գուրգեն Ասատրյանի վարած տաքսի ավտոմեքենայի համարը։
Որոշ ժամանակ անց, երբ վերադարձել է տուժող Սիմոն Խաչատրյանը, վկաներ Ալիսա Բաղդասարյանն ու Ալբերտ Սաֆարյանը նրան պատմել են, որ նրա ավտոմեքենայից գողությունը կատարել են 2 հոգի` սպիտակ գույնի Տ 5080 տաքսի ավտոմեքենայով, Ալիսա Բաղդասարյանը տուժողին հայտնել է գողություն կատարելու բոլոր մանրամասները։
Այդ մասին տուժող Սիմոն Խաչատրյանը անմիջապես հայտնել է ոստիկանության մարմիններին։ Որոշ ժամանակ անց դեպքի վայր են եկել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունի բաժնի աշխատակիցները։ Տուժողի ավտոմեքենան զննելու պահին Ալբերտ Սաֆարյանը նկատել է, որ Տ 5080 տաքսի ավտոմեքենան անցնում է նույն փողոցով։ Այդ մասին հայտնել է ոստիկանության աշխատակիցներին, վերջիններս հետապնդել են տաքսի ավտոմեքենային, սակայն քիչ անց վերադարձել ու հայտնել են, որ տաքսի ավտոմեքենան կորցրել են տեսադաշտից։
Սիմոն Խաչատրյանը գողության մասին հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունի բաժնին, նույն օրը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է 12132909 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
Գուրգեն Ասատրյանը 02.11.09թ. բերման է ենթարկվել ոստիկանության Էրեբունու բաժին, նույն օրը քննիչի կողմից նա ձերբակալվել է։
04.11.09թ. որոշում է կայացվել Գուրգեն Ասատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու համար որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նույն օրը որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանի նկատմամբ խափանման միջոցը կալանավորում կիրառելու համար Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան միջնորդություն հարուցելու մասին։
Դատարանի դռնփակ նիստին ներկա է եղել նաև Գուրգեն Ասատրյանը, նա լսել է դատավոր Հ. Մարգարյանի հրապարակած որոշումը` քննիչի միջնորդությունը բավարարելու և իր` մեղադրյալ Գուրգեն Ասատրյանի նկատմամբ, կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին։
Կալանավոր Գուրգեն Ասատրյանին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատակիցներ, գործով վկաներ Զորիկ Ավդիշոևը, Ռուբիկ Հարությունյանն ու Ալեքսանդր Մարուխյանը տեղափոխել են ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հերթապահ մաս` հետագայում «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ տանելու համար։
Ոստիկանության նշված երեք աշխատակիցները գնացել են երկրորդ հարկ` քրեական հետախուզության բաժանմունք։
Գուրգեն Ասատրյանը հերթապահ մասի ներքին արգելախցերում չի պահվել, քանի որ այնտեղ եղել են այլ անձինք, այլ մնացել է կանգնած հերթապահ մասում։
Հերթապահ մասի օրվա պատասխանատու,վկա Արմեն Աղբալյանը բարձրացել է ոստիկանության բաժնի պետի մոտ ծառայությանը վերաբերող հարցով, իսկ նրա օգնական վկա Մայիս Պետրոսյանը մի պահ բացակայել է հերթապահ մասից ու մտել է կողքի սենյակ։
Զգալով իր նկատմամբ հսկողության լիակատար բացակայությունը և օգտվելով դրանից, կալանավոր Գուրգեն Ասատրյանը դիմել է փախուստի` ներսից բացելով դուռը, դուրս է եկել հերթապահ մասից, ապա` ոստիկանության Էրեբունու բաժնի շենքից ու հեռացել է անհայտ ուղղությամբ։
Նրա փախուստի փաստն ի հայտ գալուց հետո նրան փնտրելուն ուղղված միջոցառումները մինչև 06.11.09թ. դրական արդյունք չեն տվել։
Նշված փաստի առթիվ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 04.11.09թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 12138509 քրեական գործը, որին 05.11.09թ. միացվել է թիվ 12132909 քրեական գործը, քրեական գործին շնորհվել է 12138509 համարը։
Գուրգեն Ասատրյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։ Ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է։
Նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում Գուրգեն Ասատրյանն իրեն սկզբում (06.11.09թ.) մեղավոր է ճանաչել լիովին, իսկ 01.02.10թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։

2.Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները

Դատաքննությամբ հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունն ու օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված է։
Նշված եզրահանգման համար հիմք են հանդիսանում հետևյալ ապացույցները.

Գույքի գաղտնի հափշտակության դրվագին վերաբերող մեղադրանքի մասով
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով։
Տուժող Սիմոն Խաչատրյանի կողմից ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին տված հայտարարությամբ այն մասին, որ 21.09.09թ. ժ. 1625-ի սահմաններում դուրս գալով Երևանի «Սուրմալու» առևտրի կենտրոնից, նկատել է, որ իր անձնական ՎԱԶ -21074 մակնիշի 22 ԼԼ 271 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռը բացված է, ավտոմեքենայից հափշտակվել են շուրջ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության ծխախոտներ։ Իրեն հայտնի է դարձել, որ գողություն կատարած անձը եղել է Տ 5080 տաքսի ավտոմեքենայով։
Գ. Թ. 3

Տուժող Սիմոն Խաչատրյանը նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009թ. սեպտեմբերի 21-ին ժ. 12-ի սահմաններում իր անձնական օգտագործման ՎԱԶ-21074 մակնիշի 22 ԼԼ 271 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել է «Սուրմալու» առևտրի կենտրոն` գնումներ կատարելու։
Ավտոմեքենան կանգնեցրել է տոնավաճառի դարպասների մոտ։ Որոշ ժամանակ ապրանքներով լի տոպրակները և փաթեթները տեղադրել է ավտոմեքենայի մեջ, փակել է ավտոմեքենայի դռները, գնացել է առևտրի կենտրոնից գնումները շարունակելու։
Ժամը 16-ի սահմաններում վերադարձել է առևտրի կենտրոնից։ Դեռևս ավտոմեքենային չհասած` իրեն են մոտեցել 2 հոգի` անծանոթ մի կին և տղամարդ և իրեն հայտնել են, որ առևտրի կենտրոնում (տոնավաճառում) իր գտնվելու ժամանակահատվածում իր ավտոմեքենային է մոտեցել սպիտակ գույնի ՎԱԶ մակնիշի Տ 5080 պետհամարանիշի տաքսի ավտոմեքենան, որի մեջ եղել են վարորդն ու մեկ այլ տղամարդ։ Նրանցից վարորդը իջել և բանալիով բացել է իր ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռը, շտապ նստել է տաքսի ավտոմեքենայի ղեկին ու գործարկել է շարժիչը, իսկ երկրորդ անծանոթը, իջնելով տաքսի մեքենայից, արագ մոտեցել է իր ավտոմեքենային, բացել է առջևի աջ դուռը և սրահից վերցնելով պոլիէթիլենային տոպրակը, նստել է տաքսու հետևի նստոցին, տաքսին հեռացել է։ Անծանոթները հայտնել են, որ որոշել են սպասել և իրեն հայտնել գողություն կատարելու վերաբերյալ նշված տեղեկությունները։
Ինքը վերցրել է անծանոթների տվյալները, նրանք գործով վկաներ ամուսիններ Ալիսա Բաղդասարյանն ու Ալբերտ Սաֆարյանն են, դեպքի մասին անմիջապես հեռախոսով հայտնել է ոստիկանությանը։ Միաժամանակ պարզել է, որ իրոք իր մեքենայի առջևի աջ փականը ջարդված է, դուռը` բաց, բացակայում է իր գնած ապրանքից 30.900 ՀՀ դրամ արժողության ծխախոտներով և մազի ներկերով լի պոլիէթիլենային տոպրակը, հափշտակվածի չափով քաղհայց է ներկայացրել։

Գ. Թ. 12-14, 45, 113-114, 332

Դեպքի վայրում տուժողին պատկանող ՎԱԶ-21074 մակնիշի 22 ԼԼ 271 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի զննությամբ պարզվել է, որ ավտոմեքենան բեռնված է եղել տարբեր ապրանքներով, ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռը բաց է, փականը` վնասված, տուժողը հայտարարել է, որ գողացվել է իրեն պատկանող` ծխախոտով ու մազի ներկերով լցված տոպրակը։
Դեպքի վայրը լուսանկարահանվել։ Առգրավվել է դռան վնասված փականը։

Գ. Թ. 6-7, 8-9

Ավտոմեքենայի վնասված փականը զննվել և ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։ Այն ուղարկվել է դատահետքաբանական փորձաքննության։ ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության հետքաբան-փորձագետի 28.09.09թ. թիվ 2623 եզրակացության համաձայն` ՎԱԶ-21074 մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի աջ դռան փականի միջուկի բանալու անցքի արծաթափայլ մետաղյա թիթեղի եզրը դեֆորմացված է դեպի դուրս։ Վերջինիս, ինչպես նաև` միջուկի մեջ տեղադրված բույթերի աշխատող մակերեսներին հայտնաբերվել են քերծվածքների և ներճզմվածքների տեսքով օտար պինդ մարմնի ներգործության հետքեր, որի արդյունքում էլ, հավանաբար, բացվել է փականը։

Գ. Թ. 18-19, 48

Վկա Ալիսա Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի սեպտեմբերի 21-ին իր ամուսնու` Ալբերտ Սաֆարյանի հետ վերջինիս վարած «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենայով եկել են Երևան և գնացել «Սուրմալու» տոնավաճառ` գնումներ կատարելու։ Ավտոմեքենան կանգնեցրել են տոնավաճառի մոտ, ինքը մնացել է մեքենայի մեջ նստած, իսկ ամուսինը գնացել է գնումներ կատարելու։
Ավտոմեքենայի մեջ իր մնալը պայմանավորված է եղել այն հանգամանքով, որ 2009 թվականի ամռանը միևնույն վայրից իրենց ավտոմեքենայի դռան ապակին կոտրելու միջոցով ավտոմեքենայի սրահից նույնպես ապրանքների գողություն է կատարվել, որի պատճառով ,,Սուրմալու,, տոնավաճառից գնումներ կատարելու ընթացքում ինքը մնում է ավտոմեքենայի մեջ՝ մինչև ամուսնու կողմից գնումներն ավարտելը։
Այդ ընթացքում իրենց ավտոմեքենային մոտ տարածության վրա՝ անմիջապես իրենց մեքենայի դիմաց, կանգնել է սպիտակ գույնի ,,Ժիգուլի,, մակնիշի ավտոմեքենա` սովետական արտադրության, բեռնված տոնավաճառից գնած ապրանքներով։ Ավտոմեքենայի վարորդը փակել է մեքենայի դռներն ու վերադարձել տոնավաճառ։ Քիչ անց նշված մեքենային մոտեցել ու դիմացը կանգնել է նույնպես սովետական արտադրության սպիտակ գույնի տաքսի ավտոմեքենա՝ Տ 5080 դեղին պետհամարանիշով, որի մեջ եղել են 2 հոգի` ավտովարորդը և մեկ այլ տղամարդ։ Տաքսի ավտոմեքենայի վարորդն իջել և մոտեցել է ապրանքներով բեռնված ավտոմեքենային՝ առջևի աջ դռան կողմից։ Այդ պահին տոնավաճառից դուրս է եկել մի տղամարդ։ Ենթադրելով, որ նա ավտոմեքենայի տերն է, տաքսու վարորդը շուռ է եկել ու մեջքով դարձել է դեպի նշված մեքենան, տպավորություն ստեղծելով, որ այդ մեքենայի հետ առնչություն չունի։ Սակայն քիչ անց համոզվելով, որ տոնավաճառից դուրս եկած տղամարդը ապրանքներով բեռնված ավտոմեքենայի վարորդը չէ, իր մոտ եղած բանալիով բացել է նշված ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռը և շտապ նստել է տաքսի ավտոմեքենան։ Քիչ անց տաքսու ուղևորը` մյուս անծանոթ տղամարդը, տաքսուց իջնելով, մոտեցել է բեռնված ավտոմեքենայի առջևի աջ դռանը, բաց դռնից ավտոմեքենայի սրահից դուրս է բերել ապրանքով լցված պոլիէթիլենային տոպրակը, նստել է տաքսին` ետևի նստոցին և պառկել նստոցի վրա ու տաքսին շտապ հեռացել է։ Միայնակ լինելով այդ միջավայրում, ինքը վախից ձայն չի հանել, գրել է տաքսու համարը և սպասել է ամուսնուն։ Քիչ անց եկել է ամուսինը` Ալբերտ Սաֆարյանը, ինքը նրան պատմել է իր տեսածը, որոշել են սպասել մինչև բեռնված ավտոմեքենայի վարորդի վերադարձը ու նրան հայտնել կատարվածի մասին, այդպես էլ վարվել են։
Վկան նկարագրել է տաքսու վարորդի և մյուս անծանոթի արտաքին նշանները։

Գ. Թ. 24-26, 110, 262-264, 267

Նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել Ալիսա Բաղդասարյանի ամուսինը` վկա Ալբերտ Սաֆարյանը։
Գ. Թ. 27-28

Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ և լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ վկա Ալիսա Բաղդասարյանը մատնացույց է արել Գուրգեն Ասատրյանին և հայտարարել, որ նա է տաքսի ավտոմեքենայի այն վարորդը, ով «Սուրմալու» տոնավաճառի մոտ բանալիով բացել է տուժողի ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռը, որից հետո տաքսու մեջ գտնված մյուս տղամարդը գողացել է պոլիէթիլենային տոպրակով լի ապրանքը։

Գ. Թ. 108-109, 110

Վկա Ալիսա Բաղդասարյանը նույն ցուցմունքը պնդել է Գուրգեն Ասատրյանին առերես։ Վերջինս չի առարկել վկայի ցուցմունքի դեմ։

Գ. Թ. 111-112

Վկա Ալիսա Բաղդասարյանը գ. թ. 262-264 ցուցմունքում նկարագրել է Գուրգեն Ասատրյանի հանցակցի արտաքին հատկանիշները և լուսանկարով անձանց ճանաչման ներկայացնելիս մատնացույց է արել Գալուստ Գրիգորի Ազարյանի լուսանկարը, հայտնելով, որ նա է գողացել պոլիէթիլենային տոպրակով ապրանքը։

Գ. Թ. 266, 267

Որոշում է կայացվել Գալուստ Ազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու, նրա նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու, հետախուզում հայտարարելու և նրա մասը քրեական գործից անջատելու և առանձին վարույթով քննելու մասին։
Գ. Թ. 268, 269-270, 274-275, 346-347

Ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանը նախաքննության ընթացքում հանցավոր խմբով նախնական համաձայնությամբ և կրկին անգամ տուժող Սիմոն Խաչատրյանին պատկանող ՎԱԶ 21074 մակնիշի 22 ԼԼ 271 պետհամարանիշի ավտոմեքենայից գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ տվել է հետևյալ ցուցմունքները.

26.09.2009թ. որպես վկա հարցաքննվելիս տված ցուցմունքում Գուրգեն Ասատրյանը հայտնել է, որ ,,Սուրմալու,, տոնավաճառի մոտ իր վարած տաքսի ավտոմեքենայի մեջ են նստել 2 անծանոթ հաճախորդներ, որոնցից մեկի ձեռքի եղել է սպիտակ գույնի պոլիէթիլենային տոպրակով ծխախոտ, նրանց մեկը մյուսին դիմել է Հարութ անվամբ։ Նրանց իջեցրել է կրկեսի շենքի մոտ։ Ինքը տուժողի ավտոմեքենայից գողություն չի կատարել և դրա հետ որևէ առնչություն չունի։

գ.թ. 31-34

Նշված ցուցմունքը տալուց հետո Գուրգեն Ասատրյանը թաքնվել է քննությունից, նրա գտնվելու վայրը հայտնի չի եղել, նա բերման է ենթարկվել 02.11.2009թ. և ձերբակալվել է։ Որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս Գուրգեն Ասատրյանը ցուցմունք է տվել, որ գողությունը կատարել է իր ծանոթ Գալուստի/ նույն ինքը՝ Գալո/ հետ, վերջինս նույնպես տաքսու վարորդ է ,,Կարինո,, տաքսի ծառայությունում և բնակվում է Երևանի Արարատյան զանգվածում։ Ինքը և Գալուստը դեպքի օրը հանդիպել ու մի քանի բաժակ օղի են խմել, անցնելով տոնավաճառի մոտով, մի պահ կանգ են առել, տեսել են տուժողի բեռնված սպիտակ գույնի ավտոմեքենան և տոպրակի մեջ լցված ծխախոտները։ Պայմանավորվել են այն գողանալ։ Ինքը բանալիով բացել է տուժողի ավտոմեքենայի առջևի աջ դռան փականը, իսկ Գալուստն իջել է տաքսուց և տուժողի ավտոմեքենայից բերել է ծխախոտով լի տոպրակը։ Միասին գնացել են 3-րդ մասի հրապարակ, դրանք տվել են ծխախոտ վաճառող մի տարեց կնոջ, դրա դիմաց ստացել են 20.000 ՀՀ դրամ, որը հավասար բաժանել են իրենց միջև, իսկ տոպրակում գտնված մազի ներկերը ինքը գցել է ավտոմեքենայից դուրս՝ Նորքի 9-րդ զանգվածով ընթանալիս։

գ. թ. 93-95
02.11.2009թ. Գուրգեն Ասատրյանը ցույց է տվել դեպքի վայրը և հայտնել, որ ինքն ու Գալուստն են կատարել գողությունը, կազմվել է արձանագրություն։

գ.թ. 99-100

04.11.2009թ. որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Գուրգեն Ասատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և խոստովանել է գողությունը Գալուստի հետ նախնական համաձայնությամբ կատարելու հանգամանքը։
գ.թ. 121-122
Գուրգեն Ասատրյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել նաև դատարանում խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությունը քննարկելիս։

գ.թ. 126-127

Գուրգեն Ասատրյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում 06.11.2009թ.՝ հայտնաբերվելուց հետո։

գ.թ. 152

2010 թվականի փետրվարի 01-ին ցուցմունքում Գուրգեն Ասատրյանը հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, նախկին ցուցմունքները տվել է նաժիմի /հարկադրանքի/ ազդեցության տակ և դրա ապացույցները կներկայացնի դատարանում։
Դատարանը նշված հանգամանքը դարձրել է քննարկման առարկա։ Դատաքննության ընթացքում այս կապակցությամբ ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ նախաքննության ընթացքում ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցներն իրեն հարկադրել են խոստովանական ցուցմունքներ տալ։ Դատարանն առաջարկեց ամբաստանյալին հայտնել, թե այդ հարկադրանքն ու՞մ կողմից և ի՞նչ պայմաններում ու ձևով է արտահայտվել՝ դատական քննության առարկա դարձնելու նպատակով, սակայն ամբաստանյալ Գ.Ասատրյանը դատարանին որևէ փաստարկ չներկայացրեց։
Դատարանը քննության առարկա դարձրեց նաև ,,Նուբարաշեն,, քրեակատարողական հիմնարկի 09.11.09թ. թիվ 40/18-3-5502 հաղորդումը՝ հասցեագրած Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազին այն մասին, որ 06.11.09թ. ,,Նուբարաշեն,, ՔԿՀ ընդունվելիս Գուրգեն Ասատրյանի ուսից մինչև արմունկ ընկած հատվածում առկա է ափի մեծության կապտուկ։ Ըստ նշված գրության՝ Գուրգեն Ասատրյանը հայտարարել է, որ նշված վնասվածքները ստացել է մինչև ձերբակալվելը՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 1-ին՝ իր ավտոմեքենայի վրա աշխատանք կատարելու ընթացքում։
Նշված հաղորդումն ուղարկվել է քննիչին՝ քրեական գործին կցելու և քննություն կատարելու ցուցումով/ գթ 228-230/, սակայն մինչդատական վարույթում այն քննության առարկա չի դարձել, ինչպես նաև՝ ժամանակին դատաբժշկական փորձաքննություն չի նշանակվել, իսկ դատաքննության պահին դատաբժշկական փորձաքննությամբ նշված վնասվածքի առաջացման մեխանիզմը, վաղեմությունը և ծանրության աստիճանը հնարավոր չէ պարզել՝ արդեն 4,5 ամսից ավել ժամանակ անցնելու պատճառով։
Դատարանը գտնում է, որ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ապացույցներ ձեռք չեն բերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում Գուրգեն Ասատրյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու և քննության այլ խորթ մեթոդներ կիրառելու փաստը հիմնավորելու ուղղությամբ։ Դատարանը գտնում է, որ այդ առումով գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախաքննության ընթացքում որպես կասկածյալ և մեղադրյալ հարցաքննվելիս Գուրգեն Ասատրյանի տված ցուցմունքները իրենց ապացուցողական նշանակությունը չեն կորցրել։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանի հանցանքը հիմնավորված է վերը շարադրված բոլոր ապացույցների համակցությամբ, հետազոտված փաստական հանգամանքները և ձեռք բերված ապացույցներից ոչ մեկի արժանահավատությունը դատարանի մոտ կասկած չի հարուցում, քանի որ դատավարության մասնակիցների իրավունքների սահմանափակում կամ օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկում տեղի չի ունեցել։

Ձերբակալվածներին և կալանավորներին պահելու վայրից
փախուստի դրվագով առաջադրված մեղադրանքով
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355 –րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Մեղադրանքի նշված մասով դատարանը ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանի մեղքը հիմնավորված է համարում հեիևյալ ապացույցներով.
Ձերբակալման արձանագրությամբ այն մասին, որ 02.11.2009թ. ժ.15։00-ին Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Բ.Եղիազարյանն իր վարույթում քննվող 12132909 քրեական գործով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 128-129 և 131.1 հոդվածների պահանջների պահպանմամբ ձերբակալել է Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանին։
գ. թ. 87-90

Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 04.11.2009թ. դռնփակ դատական նիստում մեղադրյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանի մասնակցությամբ քննության է առել վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին քննիչ Բ.Եղիազարյանի միջորդությունը և բավարարել է այն, որոշումը հրապարակվել է դատական նիստերի դահլիճում մեղադրյալի ներկայությամբ։

գ. թ. 126-127

ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնից 04.11.2009թ. ժ.14.15-ին 12132909 քրեական գործով ձերբակալված Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանի փախուստի դիմելու մասին ոստիկանության աշխատակիցների զեկուցագրով և դեպքի մասին ամփոփագրով։
գ. թ. 130-131

06.11.2009թ. հետախուզման մեջ գտնվող Գուրգեն Ասատրյանը հայտնաբերվել ու կալանավորվել է, որի մասին ամփոփագիր է տրվել ՀՀ ոստիկանությանը։
գ. թ. 150


ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազորներ Զորիկ Ավդիշոևը, Ռուբիկ Հարությունյանը և Ալեքսանդր Մարուխյանը նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ղեկավարության կողմից իրենց հանձնարարվել էր 04.11.2009թ. 12132909 քրեական գործով մեղադրյալ Գուրգեն Ասատրյանին քննիչի հետ տանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ մեղադրյալի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին միջնորդության քննարկմանը Գուրգեն Ասատրյանի ներկայությունն ապահովելու համար։
Իրենք ձերբակալվածներին պահելու վայրից /ՁՊՎ/ Գուրգեն Ասատրյանին տարել են Էրեբունու քննչական բաժին՝ քննիչի մոտ, ապա՝ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ Միջնորդությունը քննարկել է դատավոր Հ.Մարգարյանը, նրա կողմից Գուրգեն Ասատրյանի ներկայությամբ հրապարակվել է դատարանի որոշումը՝ քննիչի միջնորդությունը բավարարելու և մեղադրյալ Գուրգեն Ասատրյանի նկատմամբ խափանման միջոցը կալանավորում ընտրելու մասին։
Քննիչ Բ. Եղիազարյանն իրենց հանձնարարել է կալանավորին տանել ոստիկանության բաժին, ասելով, որ ինքը որոշումը կբերի։ Իրենք կալանավոր Գուրգեն Ասատրյանին ձեռնաշղթաներով տարել են ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հերթապահ մաս, որտեղ գտնվել են օրվա պատասխանատուներ Արմեն Աղբալյանը և Մայիս Պողոսյանը։
Զորիկ Ավդիշոևը հանել է Գ.Ասատրյանի ձեռքերի ձեռնաշղթան, Գ.Ասատրյանին թողնելով հերթապահ մասում՝ հեռացել են։ Որոշ ժամանակ անց ոստիկանության բաժնում աղմուկ է բարձրացել, իմացել են, որ կալանավոր Գ.Ասատրյանը բաժնից փախել է։


գ. թ. 136-137, 164-165, 207-211, 212 և
դատաքննության արձանագրություն

Հատուկ քննչական ծառայությունը ոստիկանների կողմից իրենց պաշտոնեական պարտականությունները ոչ պատշաճ կատարելու փաստի առթիվ 25.12.2009թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է քրեական գործ և այն առանձնացրել առանձին վարույթում։

գ. թ. 287

Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հերթապահ մասի աշխատակիցներ Արմեն Աղբալյանը և Մայիս Պետրոսյանը ցուցմունք են տվել, որ 04.11.2009թ. ոստիկանության Էրեբունու բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազորներ Զորիկ Ավդիշոևը, Ռուբիկ Հարությունյանն ու Ալեքսանդր Մարուխյանը դատարանից բերել են Գուրգեն Ասատրյանին ու թողել են բաժնի հերթապահ մասում, հայտնելով, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, Գ.Ասատրյանը ժամանակավորապես մնալու է հերթապահ մասում՝ մինչև քննիչը կբերի դատարանի որոշումը։
Քանի որ հերթապահ մասի ներքին երկու արգելախցերում մարդիկ են եղել, Գուրգեն Ասատրյանը կանգնել է խցերի դիմաց։ Որոշ ժամանակ անց Ա.Աղբալյանը դուրս է եկել հերթապահ մասից, իսկ Մ.Պետրոսյանը մտել է կողքի սենյակ՝ ջուր խմելու։ Իր նկատմամբ փաստացի վերահսկողության բացակայության պահն օգտագործելով՝ Գուրգեն Ասատրյանը ժ.16։15-ի սահմաններում ներսից բացելով հերթապահ մասի փականը, դիմել է փախուստի։

գ. թ. 132-133,134-135,204-206,193-196
և դատաքննության արձանագրություն։

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը

Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և դրանք գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունները կատարելու մեջ հիմնավորված է և նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ու նշված հոդվածների սանկցիայով պետք է պատիժ նշանակվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, դատարանին հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով և ամբաստանյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանի մոտ առկա են հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ ամբաստանյալի նախկին դատվածությունը մարված չէ, ինչպես նաև՝ հանցանքը խմբով նախնական համաձայնությամբ կատարելը։ Նշված հանգամանքների առկայության ուժով է Գուրգեն Ասատրյանին առաջադրված մեղադրանքը որակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, դրանք հանդիսացել են որակ տվող հատկանիշներ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հատկանիշները տվյալ դեպքում նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի՝ 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով որպես արարքին քրեաիրավական որակ տվող հատկանիշներ, ապա դրանք կրկին չեն կարող հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը գնահատում է այն, որ ամբաստանյալն ամուսնացած է, խնամքին ունի անչափահաս երեխա և ընտանիքի միակ կերակրողն է։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է գործով ամբաստանյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանի նկատմամբ նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, դատարանը տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ ավտոմեքենայի դռան փականն ու բանալին ենթակա են վերադարձման տուժողին։
Տուժող Սիմոն Խաչատրյանի հայցը՝ 30900 ՀՀ դրամի չափով, որպես հանցագործությամբ իրեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում, ենթակա է բավարարման։
Ամբաստանյալ Գուրգեն Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-358, 360, 365, 368-372-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար։
Ամբաստանյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի համար նշված հոդվածի սանկցիայով դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար նշված հոդվածի սանկցիայով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 20-րդ և 66-րդ հոդվածների կարգով հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելով՝ նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել 2009թվականի նոյեմբերի 02-ից մինչև նոյեմբերի 04-ը ընկած ժամանակահատվածում ձերբակալվածներին պահելու վայրում /ՁՊՎ/ կասկածյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանի անազատության մեջ գտնվելու 2 /երկու/ օրը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2009 թվականի նոյեմբերի 06-ից։
Ամբաստանյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանից հօգուտ տուժող Սիմոն Խաչատրյանի բռնագանձել 30.900 (երեսուն հազար ինը հարյուր) ՀՀ դրամ գումար՝ որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Ամբաստանյալ Գուրգեն Սուրիկի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ ավտոմեքենայի դռան փականը և բանալին վերադարձնել տուժող Ս. Խաչատրյանին։
Դատավճիռը դատավարության մասնակիցների կողմից կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում՝

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ