ԵԷԴ/0013/01/10

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող` Հ. ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆ
Պաշտպաններ` Հ. ԱՐՍԵՆՅԱՆ
Գ. ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ
Վ. ՔՈՍՅԱՆ
Կ. ՔԱՄԱԼՅԱՆ

2010թ. մայիսի 25-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Աղասի Ռաֆայելի Սմբատյանի, ծնված 27.06.1984թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում որպես հերթապահ խմբի առաջին կարգի մասնագետ, բնակվում է ք.Երևան Միչուրինի 2 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով։
Սույն գործով կալանքի տակ է 01.12.2009թ.։
2. Սերժիկ Հրաչիկի Թամրազյանի, ծնված 29.09.1953թ., ք.Քաջարան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում որպես ցմահ դատապարտվածների բաժնի պետ, բնակվում է ք.Երևան Ավետիսյան 80 շենք, 20 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով։
Սույն գործով կալանքի տակ է 08.12.2009թ.։
3. Սեդրակ Յուրիկի Արթենյանի, ծնված 13.03.1976թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի պետ, բնակվում է ք.Երևան Բագրատունյաց 18 շենք, 22 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով։
Սույն գործով կալանքի տակ է 15.12.2009թ.։
4. Արա Ալեքսանդրի Աթաբեկյանի, ծնված 29.07.1972թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի 3-րդ կարգի մասնագետ, բնակվում է ք.Երևան Ե. Թադևոսյան 4 շենք, 46 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով։
Սույն գործով կալանքի տակ է 01.12.2009թ.։
5. Վանիկ Աշոտի Հարությունյանի, ծնված 21.12.1984թ., Արարատի մարզ գ.Կանաչուտ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ, բնակվում է Արարատի մարզի Կանաչուտ գյուղում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով։
Սույն գործով կալանքի տակ է 01.12.2009թ.։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Առանձնապես ծանր հանցագործություններ կատարելու համար ցմահ ազատազրկման դատապարտված Մհեր Դավիթի Ենոքյանը և Սողոմոն Արկադիի Քոչարյանը 2004 թվականից պատիժ են կրել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ 2008թ. փետրվարի 7-ից տեղաբաշխվել են հիշյալ ՔԿ հիմնարկի թիվ 77 խցում։
Պատիժ կրելու ընթացքում Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը, ուսումնասիրելով ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցների աշխատանքը և համոզվելով, որ վերջիններս ծառայության նկատմամբ դրսևորում են անփույթ վերաբերմունք և չեն կատարում իրենց պարտականությունները, այն է` պատշաճ կարգով բանտախցերը չեն խուզարկում, խցերից դուրս բերվելուց դատապարտյալներն անձնական խուզարկության չեն ենթարկվում, զբոսախցերում տեխնիկական զննում չի կատարվում, զբոսախցերի տանիքում հսկողություն չի իրականացվում, օգտվելով հիշյալ հանգամանքներից, հանցավոր համաձայնության գալով, 2009թ. ամռանը պլանավորել են փախուստ կատարել ազատազրկման վայրից։ Հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի տնտեսմասի դատապարտյալ Կիմ Հայրապետյանից նախապես ձեռք բերված և խցում թաքցված մետաղ կտրելու համար նախատեսված սղոցի կտորներով երեքից չորս ամիս կտրել են ՔԿ հիմնարկի թիվ 1 զբոսախցի տանիքի մետաղյա ճաղավանդակը։ Բացի այդ, խցում ունենալով բազմաթիվ քանակության և տեսակի թելեր, տևական ժամանակ մնալով առանց հսկողության, գործելու եղանակով պատրաստել են 9, 5 և 2 մետր երկարությամբ պարաններ, որոնց գործադրմամբ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում հիշյալ ՔԿ հիմնարկի թիվ 1 զբոսախցի տանիքի ճաղավանդակի կտրված հատվածի միջոցով անցնելով, պարանների և մեկուսիչի օգտագործմամբ, անցել են ահազանգման համակարգի և արտաքին քողարկող պատի վրայով ու ազատազրկման վայրից դիմել փախուստի։
Ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում` 2009թ. դեկտեմբերի 18-ին, ժամը 1745-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ամիրյան-Զաքյան փողոցների խաչմերուկից հայտնաբերվել է Մհեր Դավիթի Ենոքյանը, իսկ նույն օրը, ժամը 2300-ի սահմաններում Արագածոտնի մարզի Մուղնի գյուղից հայտնաբերվել է Սողոմոն Արկադիի Քոչարյանը։
Պարզվել է, որ ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձանց` Մհեր Ենոքյանի և Սողոմոն Քոչարյանի ազատազրկման վայրից փախուստը հաջողվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցներ` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի ցերեկային հերթափոխի ավագ Աղասի Սմբատյանի, նույն հերթափոխի ծառայողներ` Արա Աթաբեկյանի և Վանիկ Հարությունյանի, ՔԿ հիմնարկի ցմահ ազատազրկման դատապարտվածների պահպանության բաժնի պետ Սերժիկ Թամրազյանի և ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի պետ Սեդրակ Արթենյանի կողմից դատապարտվածներին պահելու վայրերի ներքին կանոնակարգի, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետի 2009թ. նոյեմբերի 9-ի թիվ 43-Լ ամրակցման հրամանի պահանջները խախտելու և չկատարելու հետևանքով։
Այսպես, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի ցմահ ազատազրկման դատապարտվածների բաժնի պետ` Սերժիկ Թամրազյանը, դեռևս 2009թ. հոկտեմբերին քրեակատարողական հիմնարկի պետից տեղեկացված է եղել հիշյալ քրեակատարողական հիմնարկում ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժը կրող դատապարտյալ Մհեր Ենոքյանի կողմից նախապատրաստվող փախուստի մասին։ Համաձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009թ. նոյեմբերի 9-ի թիվ 43-Լ հրամանի` ամրակցված լինելով ՔԿ հիմնարկի 5-րդ մասնաշենքին, Սերժիկ Թամրազյանը պատասխանատվություն է կրել ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ իրականացվող հսկողության և անվտանգության ապահովման համար, սակայն խախտելով գործող կանոնակարգի ու հիշյալ հրամանի պահանջները, և փախուստի նախապատրաստման վերաբերյալ տեղեկություն ստանալուց հետո, պարտավոր լինելով Մհեր Ենոքյանին վերցնել առավել ուժեղ հսկողության, տևական ժամանակ չի ապահովել այն, որի հետևանքով Սողոմոն Քոչարյանն ու Մհեր Ենոքյանը հսկողության բացակայության պայմաններում հնարավորություն են ունեցել թիվ 77 խցում պատրաստել ինքնաշեն պարաններ։ Նույն խցում են պահվել նաև վերջիններիս կողմից ձեռք բերված բջջային հեռախոսները և ամսագրերից պատրաստված մեկուսիչը։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի պետ` Սեդրակ Արթենյանը, համաձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009թ. նոյեմբերի 9-ի թիվ 43-Լ հրամանի` պատասխանատվություն է կրել 1-ից 6-րդ մասնաշենքերի կարանտինային բաժանմունքներում, պատժախցերում, խցերի ընդհանուր տարածքներում տեխնիկական ստուգման և խուզարկության, անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցների կողմից տարվող աշխատանքների, փախուստի հակում ունեցող անձանց հաշվառման, անվտանգության ապահովման բաժնի ռեժիմային բնույթի աշխատանքների կազմակերպման և հսկողության համար, սակայն, խախտելով գործող կանոնակարգի և հիշյալ հրամանի պահանջները, պատշաճ հսկողություն չի սահմանել վերը նշված աշխատանքների կատարման` մասնավորապես քրեակատարողական հիմնարկի ցերեկային հերթափոխի ծառայողների կողմից քրեակատարողական հիմնարկի 6-րդ հարկի զբոսախցերի ու 5-րդ հարկի խցերի ընդհանուր տարածքների տեխնիկական ստուգման և խուզարկության նկատմամբ, որի հետևանքով Սողոմոն Քոչարյանն ու Մհեր Ենոքյանը հսկողության բացակայության պայմաններում հնարավորություն են ունեցել նախապատրաստվել փախուստի և իրականացնել այն։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի ցերեկային հերթափոխի ավագ` Աղասի Սմբատյանը, համաձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009թ. նոյեմբերի 9-ի թիվ 43-Լ հրամանի` պատասխանատվություն է կրել հիմնարկի ցերեկային հերթափոխի ծառայողների աշխատանքների, խցերի ընդհանուր տարածքների տեխնիկական ստուգման և խուզարկության կազմակերպման համար, սակայն, խախտելով գործող կանոնակարգի և հիշյալ հրամանի պահանջները, պատշաճ հսկողություն չի սահմանել վերը նշված աշխատանքների կատարման նկատմամբ։
Արդյունքում, երբ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում Սողոմոն Քոչարյանը և Մհեր Ենոքյանը ցերեկային հերթափոխի աշխատակիցների կողմից դուրս են բերվել թիվ 77 խցից, հերթափոխի աշխատակից Վանիկ Հարությունյանը նրանց ձեռքերին գցել է ձեռնաշղթաներ, սակայն անձնական խուզարկության չի ենթարկել։ Մինչդեռ դատապարտյալներ Սողոմոն Քոչարյանն ու Մհեր Ենոքյանը, մտադրություն ունենալով զբոսախցից դիմել փախուստի, բանտախցից դուրս գալուց առաջ հագուստների տակ թաքցրել են փախուստի համար պատրաստված պարանները և մեկուսիչը։ Այնուհետև, դատապարտյալներին ուղեկցել են 6-րդ հարկում գտնվող թիվ 1 զբոսախուց, որտեղ հանել են ձեռնաշղթաները և կրկին անփույթ վերաբերմունք դրսևորելով ծառայության նկատմամբ, առանց տեխնիկական զննում կատարելու` նրանց տեղավորել են թիվ 1 զբոսախուց, մինչդեռ տեխնիկական զննության դեպքում հնարավոր կլիներ հայտնաբերել դատապարտյալների կողմից նախապես կտրված և կպչուն ժապավենների միջոցով ամրացված մետաղական կտորները։ Հերթափոխի ավագ` Աղասի Սմբատյանի կարգադրությամբ 6-րդ հարկի միջանցքում որպես հսկող մնացել է միայն Արա Աթաբեկյանը, իսկ Աղասի Սմբատյանն աշխատակիցներ Վանիկ Հարությունյանի և Արսեն Ավագյանի հետ` այլ խցերում պլանային խուզարկություններ կատարելու նպատակով, իջել է 3-րդ հարկ, թեև պարտավոր էր զբոսախցերի տանիքում որպես հսկիչ նշանակել ևս մեկ աշխատակցի, սակայն նրա անփութության պատճառով այդ հատվածը մնացել է հսկողությունից դուրս։
Քրեակատարողական հիմնարկի 6-րդ հարկի միջանցքում հսկողություն իրականացնելիս Արա Աթաբեկյանն իր ծառայողական պարտականությունները նույնպես չի կատարել, այն է` մեկ ժամվա ընթացքում ոչ մի անգամ դիտանցքով չի ստուգել թիվ 1 զբոսախուցը, որտեղ գտնվել են դատապարտյալներ Սողոմոն Քոչարյանը և Մհեր Ենոքյանը, իսկ վերջիններիս փախուստը հայտնաբերվել է միայն զբոսանքի ժամն ավարտվելուց և հիշյալ զբոսախցի դուռը բացելուց հետո` ժամը 1800-ի սահմաններում։
Այսպիսով, Աղասի Սմբատյանի, Վանիկ Հարությունյանի, Արա Աթաբեկյանի, Սերժիկ Թամրազյանի և Սեդրակ Արթենյանի անփութության հետևանքով առաջացել են ծանր հետևանքներ, այն է` ցմահ ազատազրկման դատապարտված Սողոմոն Քոչարյանը և Մհեր Ենոքյանը, դիմելով փախուստի, կատարել են ծանր հանցագործություն, ապա հայտնվելով ազատության մեջ` հասարակության և պետության համար ստեղծել են առավել վտանգավոր իրավիճակ։
Վերը նշված հանցավոր արարքների կատարման համար Աղասի Ռաֆայելի Սմբատյանին, Սերժիկ Հրաչիկի Թամրազյանին, Սեդրակ Յուրիկի Արթենյանին, Արա Ալեքսանդրի Աթաբեկյանին և Վանիկ Աշոտի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Արա Աթաբեկյանը իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 900-ի հրահանգավորումից հետո անցել է ծառայության։ Այդ օրը ինքը ծառայությունը իրականացրել է ցերեկային հերթափոխի ավագ Աղասի Սմբատյանի, Վանիկ Հարությունյանի և Արսեն Ավագյանի հետ։ Ժամը 1500-ի սահմաններում` աշխատակիցներին օգնելու նպատակով, գնացել է ցմահ ազատազրկման դատապարտվածների զբոսանքը կազմակերպելու։ Զբոսանքը կազմակերպելուց հետո, Աղասի Սմբատյանը Սեդրակ Արթենյանից ստանալով հրահանգավորում, տղաների հետ միասին գնացել են խուզարկություն կատարելու, իսկ ինքը մնացել է 6-րդ հարկում և ծառայություն է իրականացրել զբոսախցերի դռների մոտ, սակայն դռների վրա եղած դիտանցքներից մեկ անգամ է հսկել նրանց` դատապարտյալներին տեղավորելու ընթացքում, դրանից հետո չի հսկել զբոսախցում գտնվող անձանց։ Այդ ընթացքում Արսեն Ավագյանի հետ միասին հայտնաբերել են, որ 77-ի խցի դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը բացակայում են զբոսախցից։ Անիջապես ահազանգել են հերթապահ մաս, որից հետո կազմակերպել են համապատասխան որոնողական աշխատանքներ։ Իրեն մեղավոր ճանաչեց այն բանում, քանի որ փախուստ է տեղի ունեցել, ուրեմն ինչ որ տեղ նաև իր մեղքը կա սխալ ծառայություն իրականացնելու մեջ, հակառակ դեպքում, եթե ծառայությունը նորմալ կատարվի, հնարավոր չէ, որ փախուստ տեղի ունենա։ Այդ ամենը անփութության հետևանք է, ինքը ընդունում է, որ իր գործողություններում անփութություն կա, սակայն այն ծանր հետևանքներ չի առաջացրել։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Վանիկ Հարությունյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 900-ին ներկայացել է աշխատանքի։ Ստացել է հրահանգավորում, որից հետո անցել է ծառայության։ Այդ օրվա հրահանգի մեջ եղել է կատարել պլանային և ոչ պլանային խուզարկություններ։ Բացի այդ պետք է կազմակերպվեր ցմահ ազատազրկման դատապատված անձանց զբոսանքը։ 5-րդ հարկի տեսուչը բացել է խցերի դռները, ինքը կատարել է դատապարտյալների մասնակի խուզարկություն, այդ թվում նաև դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանին և Սողոմոն Քոչարյանին, որից հետո հագցրել է ձեռնաշղթաները և ուղղարկել 6-րդ հարկ` զբոսանքի։ Այդ ընթացքում Աղասի Սմբատյանը հայտնել է, որ հրահանգ կա գնալ խուզարկություն կատարելու, ուստի ինքը խուզարկություն կատարելու նպատակով իջել է 2-րդ հարկ։ Որոշ ժամանակ անց Արսեն Ավագյանը հայտնել է, որ փախուստ է տեղի ունեցել։ Բոլոր դեպքերում ինքը կատարել է հրաման, ուստի ներկայումս պատասխանատվության է ենթարկվում հրամանը կատարելու համար, իսկ եթե չկատարեր, ապա այդ դեպքում պատասխանատվության կենթարկեին հրամանը չկատարելու համար։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Աղասի Սմբատյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007թ. աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնում որպես 3-րդ կարգի մասնագետ, իսկ 2009թ. հոկտեմբեր ամսից աշխատել է որպես ցերեկային հերթափոխի ավագ։ 2009թ. նոյեմբերի 1-ից հիվանդության պատճառով գտնվել է արձակուրդի մեջ, սակայն աշխատակիցների քիչ լինելու պատճառով վիրահատությունից 2 շաբաթ անց հաճախել է աշխատանքի, սակայն շարունակել է գտնվել ամբուլատոր հսկողության տակ։ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին առավոտյան հրահանգավորումից հետո անցել է ծառայության։ Ժամը 1630-ի սահմաններում բանավոր հրահանգ է ստացել Սեդրակ Արթենյանից թիվ 33 խցում կատարել խուզարկություն։ Ինքը մինիմալ հսկողություն է սահմանել ցմահ ազատազրկման դատապատված անձանց զբոսանքի նկատմամբ և գնացել է խուզարկություն կատարելու։ Դրանից հետո Արսեն Ավագյանը բացել է բանդախցերի դռները, որից հետո տեսել են, որ դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը փախուստ են կատարել։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Սեդրակ Արթենյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008թ. աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի պետ։ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 0800-ին ներկայացել է աշխատանքի։ Ժամը 0900-ին անցկացրել է անձնակազմի հրահանգավորում, որից հետո ցերեկային հերթափոխի պետ Աղասի Սմբատյանին հանձնել է պլանային և ոչ պլանային խուզարկություններ կատարելու ցուցակը։ Քրեակատարողական հիմնարկի անձնակազմը թեև քիչ է, սակայն բոլոր ծառայողները իրենց պարտականությունները կատարել են շատ պատշաճ։ Այդ օրը, ժամը 1700-ին իրեն է զանգահարել Ա. Սմբատյանը և հայտնել է, որ թիվ 33 խցում կարող է թմրանյութ հայտնաբերվի, ուստի հարկավոր է անհապաղ խուզարկություն կատարել։ Ինքը ասել է նրան, որ ցմահ ազատազրկման դատապարտվածների զբոսանքը ավարտելուց հետո կարող են կատարել խուզարկությունը, քանի որ չէր կարող հրահանգ տար ցմահ ազատազրկման դատապարտվածների զբոսանքի ժամանակ խուզարկություն կատարել։ Բացի այդ երբևէ իրեն ոչ գրավոր, ոչ բանավոր նման տեղեկություն չեն հայտնել, թե թիվ 77 խցից կարող է փախուստ տեղի ունենալ, որ ավելի ուժեղացնի հսկողությունը, հակառակ դեպքում ինքը անձամբ հսկողություն կիրականացներ թիվ 77 խցի մոտ։ Իր աշխատակիցները իրենց աշխատանքներում երբևէ չեն թերացել, ամեն բան կատարվել է պատշաճ մակարդակով։ Փախուստը տեղի է ունեցել անձնակազմի քչության պատճառով, քանի որ իր աշխատակիցները ամբողջ գործը մի քանի հոգով են կատարում։ Անձնակազմը քիչ է եղել, հսկողությունը նորմալ չի իրականացվել, ծանրաբեռնված են աշխատել, ուստի քանի որ անհրաժեշտություն է առաջացել հրատապ խուզարկություն կատարել թիվ 33 խցում, ուստի աշխատակիցները փորձել են համատեղել երկու աշխատանքները, այսինքն և ապահովել ցմահ ազատազարկման դատապարտվածների զբոսանքը, և կատարել խուզարկություն։ Քանի որ ինքը այդ ընթացքում չի եղել այնտեղ, ուստի հստակ չի կարող ասել, թե այդ ամենը ինչպես է տեղի ունեցել։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Սերժիկ Թամրազյանը իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008թ. աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում որպես ցմահ ազատազրկման դատապարտվածների պահպանության բաժնի պետ։ Իր աշխատանքի մեջ մտել է կատարել տեխնիկական զննում, որը յուրաքանչյուր օր կատարվել է, և եթե որևէ արտառոց բան է հայտնաբերվում, ապա այդ մասին նշում է կատարվում մատյանում։ Պլանային և ոչ պլանային խուզարկությունների ժամանակ դատապարտյալները դուրս են հանվում խցերից, որից հետո կատարվում է խուզարկությունը։ Այդ ընթացքում իր աշխատանքը կայանում է նրանում, որ դատապարտյալների միջանցքում գտնվելու ընթացքում ապահովում է անվտանգությունը, այսինքն լինի դա ցմահ ազատազարկման դատապարտվածների կամ այլ դատապարտյալների պլանային, կամ ոչ պլանային խուզարկություն, ինքը նման իրավասություն չունի` կատարել խուզարկություն, իր աշխատանքը կայանում է նրանում, որ ապահովում է խուզարկություն կատարող խմբի և դատապարտյալների անվտանգությունը։ Իրենք աշխատանքները նորմալ կատարել են, ուստի իրենց մեղքով չէ դեպքը տեղի ունեցել, օրվա ընթացքում բոլոր տեսուչները խցերի դռների դիտանցքներից անընդհատ նայում են, որևէ անգամ որևէ արտառոց բան չի նկատվել։ Հստակ չի կարող ասել, թե ում մեղքով է տեղի ունեցել ցմահ դատապարտյալներ Սողոմոն Քոչարյանի և Մհեր Ենոքյանի փախուստը, սակայն միանշանակ կարող է ասել, որ ոչ իրենց աշխատանքի թերացման պատճառով։ Բոլոր հրահանգները, որոնք եղել են օրենքի շրջանակներում, հստակ կատարվել են։ Բացի այդ, ինքը երբևէ ինֆորմացիա չի ստացել այն մասին, որ թիվ 77 խցից կարող է փախուստ տեղի ունենալ, հակառակ դեպքում գոյություն ունի մատյան, որը գտնվում է օպեր. բաժնում, որտեղ նման տեղեկությունները գրանցվում են, սակայն նման տեղեկություն գոյություն չունի, այլապես այն կգրանցվեր մատյանում։ Ինքը որևէ իրավական ակտ կամ կանոնադրություն չի խախտել, իր վրա դրված չէ որևէ պարտականություն, որը չի կատարել, կամ կատարել է մի բան, որը չպետք է կատարեր։
Արա Աթաբեկյանի, Վանիկ Հարությունյանի, Աղասի Սմբատյանի, Սեդրակ Արթենյանի և Սերժիկ Թամրազյանի պատճառաբանություններն անհիմն են ու մտածացին, որոնք նպատակ են հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, իսկ նրանց կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Արա Աթաբեկյանի նախաքննությամբ տրված ցուցմունքներով այն մասին, 2009թ. նոյեմբերի 27-ին աշխատանքի է գնացել ժամը 0900-ին և նույն ժամին հերթապահ խմբի հետ, որի ավագն է Աղասի Սմբատյանը, անցել է հրահանգավորում, որն իրականացրել է հերթակահ խմբի պետ Գեղամ Հարությունյանը և ԱԱ բաժնի պետ Սեդրակ Արթենյանը։ Վերջիններս հրահանգավորել են ազատազրկվածների նկատմամբ իրականացնել պատշաճ հսկողություն, նրանց միջև բացառել հնարավոր շփումը, պահպանել տարածքի մաքրությունը և այլն։ Այդ օրը ցերեկային հերթափոխում ինքը ծառայություն է իրականացրել Աղասի Սմբատյանի, Վանիկ Հարությունյանի և Արսեն Ավագյանի հետ։ Ցերեկային հերթափոխի պետի` Աղասի Սմբատյանի հրահանգով իրենց հիմնական գործառույթներն են եղել օրվա պլանային խուզարկությունների իրականացումը, ազատազրկվածներին զբոսանքի տրամադրումը և այդ ընթացքում անվտանգության ապահովումը։ Ժամը 1700-ի սահմաններում Աղասի Սմբատյանի, Վանիկ Հարությունյանի և Արսեն Ավագյանի հետ գնացել է 5-րդ հարկ, որտեղ պատիժ են կրում ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձինք։ Այդ ժամանակ 5-րդ հարկում ծառայություն են իրականացրել հարկի տեսուչ Արայիկ Հարությունյանը և գլխավոր մասնագետ Գառնիկ Հարությունյանը, ովքեր իրենց օգնել են դատապարտյալներին զբոսանքի հանել։ Նախ սկզբում Արսեն Ավագյանը մոտեցել է խցերին, ճշտել, թե ովքեր են ցանկանում զբոսանքի դուրս գալ։ Զբոսանքի ցանկություն են հայտնել 11 խցերի դատապարտյալներ, այդ թվում նաև 77 խցի դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը։ 76 խցի դատապարտյալները զբոսանքի դուրս չեն եկել, իսկ 77 խցի հիշյալ դատապարտյալներին տեղավորել են թիվ 1 զբոսախցում։ Զբոսանքն իրականացվել է 6-րդ հարկում գտնվող զբոսանքի համար նախատեսված խցերում, որոնք 20-ն են։ Մինչև զբոսախուց տանելը Մհեր Ենոքյանին և Սողոմոն Քոչարյանին թիվ 77 խցից դուրս են հրավիրել Գառնիկ Հարությունյանը, Արայիկ Հարությունյանը և Վանիկ Հարությունյանը։ Ինքն Արսեն Ավագյանի հետ գտնվել է 6-րդ հարկում և սպասել ազատազրկվածներին` զբոսախուց տեղավորելու համար, ինչն էլ կատարել են։ Դրանից հետո Աղասի Սմբատյանն իրեն ծառայության է նշանակել 6-րդ հարկում` խցերի դռների վրա եղած դիտանցքներից դատապարտյալներին հսկելու, անվտանգությունն ապահովելու և հնարավոր փախուստը կանխելու համար, իսկ Արսեն Ավագյանին և Վանիկ Հարությունյանին կարգադրել է իր հետ գնալ 2-րդ հարկ` խցերում պլանային խուզարկություն կատարելու նպատակով։ Վերջիններիս գնալուց հետո ծառայություն է իրականացրել 6-րդ հարկում` զբոսախցերի դռների մոտ, սակայն դռների վրա եղած դիտանցքներից չի հսկել զբոսախցերում գտնվող անձանց։ Ժամը 1730-ի սահմաններում, երբ շրջել է հարկում, դրսից` մեկուսարանից դեպի վարչական շենք տանող միջանցքի կողմից, լսել է անսովոր ձայն` նմանվող տանիքի թիթեղին ուժեղ հարվածելուն։ Մոտեցել է դեպի տանիք տանող պատուհանին, սակայն արտառոց ոչինչ չի նկատել։ Ժամը 1800-ի սահմաններում 2-րդ հարկում խուզարկությունն ավարտելուց հետո Աղասի Սմբատյանը, Վանիկ Հարությունյանը և Արսեն Ավագյանը վերադարձել են` դատապարտյալներին զբոսախցերից խցեր իջեցնելու համար։ Վանիկ Հարությունյանն ու Աղասի Սմբատյանը մնացել են 5-րդ հարկում` դատապարտյալներին ընդունելու համար, իսկ Արսեն Ավագյանը բարձրացել է 6-րդ հարկ, որպեսզի երկուսով նրանց հերթով իջեցնեն 5-րդ հարկ։ Արսեն Ավագյանը մոտեցել է 1-ին խցի դռանը, բացել այն, որից հետո տեսել են, որ դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը զբոսախցից բացակայում են։ Նկատել են, որ զբոսախցի մուտքի դռան վերևում ճաղավանդակը քառակուսի կտրած-պոկած է, որից պարզ է դարձել, որ դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը դիմել են փախուստի։ Անմիջապես բղավել են 5-րդ հարկում գտնվողներին և ասել, որ շուտ բարձրանան վերև։ Վանիկ Հարությունյանը և Աղասի Սմբատյանն արագ բարձրացել են 6-րդ հարկ, որից հետո Արսեն Ավագյանն իր մոտ եղած բանալիով բացել է դեպի տանիք տանող դուռը, բարձրացել են տանիք, որտեղ հայտնաբերել են գետնին գցած երկու բաճկոն, որոնք զբոսանքի տանելուց առաջ եղել են Մհեր Ենոքյանի և Սողոմոն Քոչարյանի հագին։ Դրանից հետո նկատել են տանիքի ճաղավանդակից դեպի ներքև կախված պարան և հասկացել, որ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը փախուստի են դիմել այդ ճանապարհով։ Այդ ընթացքում 5-րդ հարկի տեսուչը ներքին հեռախոսակապով կատարվածի մասին զեկուցել է ղեկավարությանը, և անմիջապես տագնապ է հայտարարվել։ Այնուհետև, հիմնարկի վարչական շենքի աջ անկյունում հայտնաբերվել է երկրորդ պարանը, որի միջոցով դատապարտյալները լքել են ՔԿ հիմնարկի տարածքը։ Դրանից հետո, ողջ անձնակազմով սկսել են կատարել որոնողական աշխատանքներ քրեակատարողական հիմնարկի մոտակայքում, սակայն փախուստի դիմած դատապարտյալներին չեն հայտնաբերել։
Համաձայն գործող կարգի` զբոսախցում գտնվող դատապարտյալների նկատմամբ հսկողություն է իրականացվում ինչպես հարկում, այնպես էլ տանիքի տեսանելի հատվածից, որը պարտադիր բնույթ է կրում։ Տվյալ դեպքում Մհեր Ենոքյանի և Սողոմոն Քոչարյանի նկատմամբ տանիքից հսկողություն չի իրականացվել, քանի որ հերթափոխի աշխատակիցներն Աղասի Սմբատյանի հրամանով գնացել են պլանային խուզարկություններ կատարելու, և որևէ մեկը չի մնացել այդ ծառայությունն իրականացնելու համար։ Ըստ սահմանված կարգի` մինչև դատապարտյալներին զբոսախցերում տեղավորելը պարտավոր են եղել զննություն կատարել, սակայն այդ օրը զննություն չեն կատարել, դրանում նույնպես թերացել են, որի հիմնական պատճառը նաև հոգնածությունն է եղել։
Վանիկ Հարությունյանի նախաքննությամբ տրված ցուցմունքներով այն մասին, 2009թ. նոյեմբերի 27-ին աշխատանքի է ներկայացել ժամը 0900-ին։ Ժամը 1700-ի սահմաններում Աղասի Սմբատյանը, Արա Աթաբեկյանը և Արսեն Ավագյանը բարձրացել են 5-րդ մասնաշենք` խցերում խուզարկություն կատարելու և ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձանց զբոսանք տրամադրելու համար։ Թիվ 77 խցում գտնվող ցմահ դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը զբոսանքի դուրս գալու ցանկություն են հայտնել։ Ինքն անձամբ վերջիններիս ձեռքերին ձեռնաշղթաներ է գցել և ուղեկցել է 6-րդ հարկում գտնվող թիվ 1 զբոսախուց։ Արսեն Ավագյանը նրանց ձեռքերից հանել է ձեռնաշղթաները, որից հետո փակել զբոսախցի դուռը։ Դրանից հետո Արսեն Ավագյանն իջել է 5-րդ հարկ, իսկ Արա Աթաբեկյանը մնացել է 6-րդ հարկում։ Այնուհետև, ինքը, հերթափոխի պետ Աղասի Սմբատյանը և Արսեն Ավագյանը, պլանային խուզարկություն կատարելու նպատակով, իջել են 2-րդ հարկ։ Հիշյալ խուզարկություններն ավարտելուց հետո, մոտ մեկ ժամ անց ցմահ դատապարտյալներին զբոսախցերից իջեցնելու և իրենց հիմնական խցերում տեղավորելու համար բարձրացել են 5-րդ հարկ, իսկ Արսեն Ավագյանը` 6-րդ հարկ, որպեսզի դատապարտյալներին իջեցնի, և իրենք տեղավորեն խցերում։ Այդ պահին Արսեն Ավագյանը 6-րդ հարկից բղավել է. «Շուտ բարձրացեք վերև, դատապարտյալները չկան»։ Անմիջապես Աղասի Սմբատյանի հետ բարձրացել են 6-րդ հարկ, իրենց հետևիս 6-րդ հարկ են բարձրացել 5-րդ հարկի տեսուչ Արա Հարությունյանը և պահպանության բաժնի աշխատակից Գառնիկ Հարությունյանը, դրանից անմիջապես հետո փակել են 5-րդ հարկ իջնող աստիճանավանդակի դուռը։ Մտել են 6-րդ հարկի թիվ 1 զբոսախուց, որտեղ նկատել են, որ առաստաղի ճաղավանդակը կտրված է, իսկ զբոսախցում ոչ-ոք չկա։ Այնուհետև բարձրացել են 6-րդ հարկի տանիք, որտեղ նկատել են գետնին ընկած երկու բաճկոն, որոնք զբոսանքի տանելուց առաջ եղել են Մհեր Ենոքյանի և Սողոմոն Քոչարյանի հագին, ապա հայտնաբերել են տանիքի ճաղավանդակից դեպի դահլիճի տանիք կախված պարան ուհասկացել, որ այդ ճանապարհով Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը դիմել են փախուստի։ Այդ ընթացքում 5-րդ հարկի տեսուչը ներքին հեռախոսակապով կատարվածի մասին զեկուցել է ղեկավարությանը, որից հետո տագնապ է հայտարարվել։ Այնուհետև, իջել է ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի բակ և վարչական շենքի անկյունում նկատել է շենքի տանիքից կախված 2-րդ պարանը։ Դրանից հետո վարչական շենքի մոտակայքում ողջ անձնակազմով իրականացրել են որոնողական աշխատանքներ, սակայն փախուստի դիմած դատապարտյալներին չեն հայտնաբերել։
Ցմահ ազատազրկման դատապարտված Մհեր Ենոքյանին և Սողոմոն Քոչարյանին խցերից դուրս բերելուց առաջ անձնական խուզարկության չի ենթարկել, քանի որ ի վիճակի չի եղել բոլորին խուզարկել, թեև պարտավոր է եղել կատարել այն։ Բացի այդ, համաձայն գործող կարգի` դատապարտյալների նկատմամբ տանիքի տեսանելի հատվածից հսկողություն իրականացնելը պարտադիր բնույթ է կրել, որը տվյալ դեպքում չի պահպանվել, քանի որ Աղասի Սմբատյանի և Արսեն Ավագյանի հետ եղել են 2-րդ հարկում և պլանային խուզարկություն են կատարել։
Աղասի Սմբատյանի նախաքննությամբ տրված ցուցմունքներով այն մասին, 2009թ. հոկտեմբերին նշանակվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի ցերեկային հերթափոխի ավագ։ Հերթափոխում ընդգրկված է 15 աշխատակից, նրանց թվում նաև Վանիկ Հարությունյանը և Արա Աթաբեկյանը։ Արմեն օր աշխատանքը սկսվել է առավոտյան ժամը 0900-ին և ավարտվել ժամը 1800-ին։ Վանիկ Հարությունյանը, Արսեն Ավագյանը, Մակիչ Ղազարյանը հերթապահություն են կատարել և հսկողություն են իրականացրել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի 5-րդ հարկում, որտեղ պահվում են ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձինք։ Նշված խմբին ամեն օր, ժամը 1400-ին միանում է նաև մյուս աշխատակից Արա Աթաբեկյանը, ով մինչ այդ հսկողություն է իրականացրել ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալների և կալանավորվածների համար նախատեսված լոգարանում։ Որպես հերթափոխի ավագ` իր պարտականությունների մեջ է մտնում հսկողություն իրականացնել հերթափոխի աշխատակիցների կատարած աշխատանքի նկատմամբ, մասնակցել խցերի պլանային և ոչ պլանային խուզարկություններին, էտապներ ճանապարհելուն և մասնաշենքում տեխնիկական զննումներ կատարելուն։ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 0900-ին ներկայացել է աշխատանքի։ Սահմանված կարգի համաձայն` ՔԿ հիմնարկի տարբեր մասնաշենքերում կատարել են պլանային խուզարկություններ։ Ժամը 1700-ի սահմաններում ցերեկային հերթափոխի աշխատակիցներ Վանիկ Հարությունյանի, Արսեն Ավագյանի և Արա Աթաբեկյանի հետ զբոսանք է տրամադրել 5-րդ մասնաշենքում պատիժ կրող, ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձանց։ ՔԿ հիմնարկի 5-րդ մասնաշենքում այդ պահին ծառայություն են իրականացրել ԱԱԲ-ի 3-րդ կարգի մասնագետ, տեսուչ Արա Հարությունյանը և ցմահ դատապարտյալների բաժնի գլխավոր մասնագետ Գառնիկ Հարությունյանը։ Արա Աթաբեկյանը և Արսեն Ավագյանը գտնվել են 6-րդ հարկում, իսկ ինքն ու Վանիկ Հարությունյանը գտնվել են 5-րդ մասնաշենքում։ Վանիկ Հարությունյանը ցմահ դատապարտյալներին հագցրել է ձեռնաշղթաներ, իսկ ինքը և Գառնիկ Հարությունյանը հետևել են, որպեսզի դատապարտյալները բարձրանան 6-րդ հարկ, որտեղ նրանց դիմավորել և զբոսախցում տեղավորել են Արա Աթաբեկյանն ու Արսեն Ավագյանը։ Դրանից հետո, իր հանձնարարությամբ Արա Աթաբեկյանը մնացել է 6-րդ հարկում, իսկ ինքը, Արսեն Ավագյանը և Վանիկ Հարությունյանը գնացել են 2-րդ մասնաշենք` պլանային խուզարկություն կատարելու։ Ժամը 1740-ից 1800-ի սահմաններում բարձրացել են 6-րդ հարկ որպեսզի ցմահ ազատազրկման դատապարտվածներին զբոսախցերից իջեցնեն 5-րդ մասնաշենք։ Այդ պահին Արսեն Ավագյանը բղավել է. «Շուտ հասեք, դատապարտյալները չկան»։ Լսելով այդ մասին, անմիջապես հեռախոսով զեկուցել է հիմնարկի ԱԱ բաժնի պետին` Սեդրակ Արթենյանին, որից հետո շտապ բարձրացել է 6-րդ հարկի տանիք, որտեղ հայտնաբերել են թիվ 77 խցի դատապարտյալների հագուստները և պատից կախված պարանը, որի մասին կրկին զեկուցել է ԱԱ բաժնի պետ Սեդրակ Արթենյանին։
Համաձայն գործող կանոնակարգի` դատապարտված և կալանավորված անձանց բանտախցերից հանելիս անձնական խուզարկություն եղել է պարտադիր, սակայն տվյալ դեպքում Մհեր Ենոքյանին և Սողոմոն Քոչարյանին զբոսախուց դուրս բերելուց առաջ անձնական խուզարկության չեն ենթարկել, մինչդեռ որպես հերթափոխի ավագ` ներկա գտնվելով այդ ընթացքին` պարտավոր էր հրահանգավորել անձնական խուզարկության ենթարկել։ Պարտադիր է հսկողությունը նաև 6-րդ հարկի տանիքում, երբ դատապարտյալները գտնվում են զբոսախցերում, սակայն տվյալ դեպքում 6-րդ հարկի տանիքում աշխատակից չի եղել, քանի որ այդ ընթացքում ինքը, Վանիկ Հարությունյանը և Արսեն Ավագյանը կատարել են պլանային խուզարկություն 2-րդ մասնաշենքի թիվ 17, 28 և 33 խցերում։
Սեդրակ Արթենյանի նախաքննությամբ տրված ցուցմունքներով այն մասին, 2008թ. սեպտեմբերից աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում որպես անվտանգության ապահովման բաժնի պետ։ Իր հիմնական պարտականությունների մեջ է մտնում ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովումը ողջ հիմնարկի տարածքում։ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 1750-1800-ի սահմաններում Աղասի Սմբատյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ թիվ 1 զբոսահրապարակից փախուստ են կատարել ցմահ ազատազրկման դատապարտվածներ Սողոմոն Քոչարյանը և Մհեր Ենոքյանը։ Ինքն անմիջապես գնացել է 6-րդ մասնաշենք և տեսել է, որ զբոսախցի ճաղավանդակը կոտրված-պոկած է, ապա, բարձրանալով տանիք, նկատել է տանիքի եզրով անցնող մետաղական պաշտպանիչ կոնստրուկցիայի ստորին հատվածից կախված պարան, որի եզրը իջնում է դեպի ՔԿ հիմնարկի ակումբի տանիք։ Քիչ անց, հերթապահ խմբի պատասխանատու հերթապահ Գեղամ Հարությունյանն իրեն հայտնել է, որ ևս մեկ պարան հայտնաբերել է ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի տանիքից կախված, որի միջոցով էլ դատապարտյալները ՔԿ հիմնարկի վարչական տարածքից դիմել են փախուստի։ Ինքը Աղասի Սմբատյանին ոչ մի հրահանգ կամ հրաման չի տվել, որ նա խումբը վերցնի և գնա այլ մասնաշենք խուզարկություն կատարելու, քանի որ տեղի է ունենում դատապարտյալների զբոսանքի տրամադրում։ Իսկ հիշյալ խուզարկությունները չեն եղել հրատապ, քանի որ դրանք եղել են պլանային, և Աղասի Սմբատյանը պարտավոր է եղել զբոսանքն ավարտել, դատապարտյալներին իջեցնել իրենց խցերը և դրանից հետո նոր կատարել մնացած աշխատանքները։ Բացի այդ, նշել է, որ ցմահ դատապարտյալների բաժնի պետ Սերժիկ Թամրազյանը չպետք է թույլ տար, որ աշխատողներն իջնեն ներքև և հսկողությունից դուրս թողնեն զբոսախցերում գտնվող դատապարտյալներին։
Սերժիկ Թամրազյանի նախաքննությամբ տրված ցուցմունքներով այն մասին, 2008թ. հունիսից աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում որպես ցմահ ազատազրկման դատապարտվածների պահպանության բաժնի պետ։ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 1740-1800-ի սահմաններում գտնվել է ՔԿ հիմնարկի պետի տեղակալ Մանուկ Միքայելյանի աշխատասենյակում, երբ 5-րդ մասնաշենքից իրեն է զանգահարել Գառնիկ Հարությունյանը և ասել է, որ երկու ցմահ դատապարտյալ դիմել են փախուստի։ Այդ մասին անմիջապես հայտնել է Մանուկ Միքայելյանին, և վազքով դուրս են եկել մասնաշենքի բակ։ Այդ ընթացքում զանգահարել է Գառնիկ Հարությունյանին և նրանից տեղեկացել է, որ փախուստի են դիմել ցմահ դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը։ Վերջին անգամ 5-րդ մասնաշենքի թիվ 77 խցում խուզարկություն կատարել են 2009թ. նոյեմբերի 23-ին, որին ինքը անձամբ մասնակցել է, սակայն ոչ մի արգելված իր չի հայտնաբերվել։
Փախուստի դեպքից երեք ամիս առաջ անվտանգության ապահովման գծով պետի տեղակալ Մանուկ Միքայելյանն իրեն հայտնել է, որ ցմահ ազատազրկման դատապարտված Մհեր Ենոքյանը փախուստի մտադրություն ունի։ Ստանալով նման տեղեկություն` առավել ուժեղացվել է հսկողությունը բոլոր ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձանց` մասնավորապես թիվ 77 խցի դատապարտյալներ Սողոմոն Քոչարյանի և Մհեր Ենոքյանի նկատմամբ։ Ցանկացել են թիվ 77 խցում մեկ այլ դատապարտյալ տեղավորել, կատարվել են փորձեր, սակայն այլ դատապարտյալները չեն ցանկացել Սողոմոն Քոչարյանի և Մհեր Ենոքյանի հետ նույն խցում մնալ։ 2009թ. հոկտեմբերին թիվ 88 և 86 խցի դատապարտյալներից ոմանց փորձալ են տեղավորել հիշյալ խցում, սակայն Սողոմոն Քոչարյանի և Մհեր Ենոքյանի կողմից վեճ է առաջացել, նրանք չեն համաձայնել, որ այլ անձ իրենց հետ պահվի նույն խցում։ Դա է հանդիսացել Մհեր Ենոքյանին և Սողոմոն Քոչարյանին իրար հետ նույն խցում պահելու պատճառը։
Վկա` Արսեն Ավագյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին ծառայություն է իրականացրել հերթափոխի պետ Աղասի Սմբատյանի, Վանիկ Հարությունյանի և Արա Աթաբեկյանի հետ։ Այդ օրը, ժամը 1700-ի սահմաններում ցմահ ազատազարկման դատապարտվածներին զբոսանքի դուրս բերելու նպատակով Աղասի Սմբատյանի, Արա Աթաբեկյանի և Վանիկ Հարությունյանի հետ բարձրացել են 5-րդ հարկ։ Թիվ 77 խցում գտնվող ցմահ դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը զբոսանքի դուրս գալու ցանկություն են հայտնել։ Այդ ընթացքում ինքը ծառայություն իրականացնելու նպատակով բարձրացել է 6-րդ հարկ։ Այնուհետև, դատապարտյալներին տեղավորել են զբոսախցերում, որից հետո Աղասի Սմբատյանը 6-րդ հարկում ծառայություն իրականացնելու համար նշանակել է Արա Աթաբեկյանին, իսկ իրեն և Վանիկ Հարությունյանին ԱԱ բաժնի պետ Սեդրակ Արթենյանի կարգադրությամբ ուղարկել է 2-րդ հարկ` խցերում պլանային խուզարկություն կատարելու։ Խուզարկությունն ավարտելուց հետո, Աղասի Սմբատյանի և Վանիկ Հարությունյանի հետ բարձրացել են 5-րդ հարկ որպեսզի ցմահ դատապարտյալներին զբոսախցերից իջեցնեն և տեղավորեն բանտախցերում։ Աղասի Սմբատյանը և Վանիկ Հարությունյանը մնացել են 5-րդ հարկում որպեսզի դատապարտյալներին ընդունեն, իսկ ինքը բարձրացել է 6-րդ հարկ որպեսզի օգնի Արա Աթաբեկյանին միասին դատապարտյալներին իջեցնեն 5-րդ հարկ։ Մոտեցել է 1-ին զբոսախցին, և բացելով դուռը տեսել է, որ դատապարտյալներ Սողոմոն Քոչարյանը և Մհեր Ենոքյանը բացակայում են խցից։ Նկատել է, որ խցի ճաղավանդակը կտրած-պոկած է, հասկացել է, որ նրանք դիմել են փախուստի։ Դրանից հետո անմիջապես կանչել է 5-րդ հարկի աշխատակիցներին։ Աղասի Սմբատյանը և Վանիկ Հարությունյանը անմիջապես բարձրացել են 6-րդ հարկ, որից հետո ինքը բացել է 6-րդ հարկ տանող տանիքի դուռը, որտեղ նկատել են գետնին ընկած երկու բաճկոն, որոնք զբոսանքի տանելուց առաջ եղել են Մհեր Ենոքյանի և Սողոմոն Քոչարյանի հագին, ապա հայտնաբերել են տանիքի ճաղավանդակից դեպի ներքև կախված պարան ու հասկացել են, որ այդ ճանապարհով են Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը դիմել փախուստի։ Այդ ընթացքում 5-րդ հարկի տեսուչը ներքին հեռախոսակապով կատարվածի մասին զեկուցել է ղեկավարությանը, որից հետո տագնապ է հայտարարվել։ Որոշ ժամանակ անց ՔԿ հիմնարկի վարչական շենքի անկյունում հայտնաբերվել է շենքի տանիքից կախված 2-րդ պարանը։ Դրանից հետո վարչական շենքի մոտակայքում ողջ անձնակազմով իրականացրել են որոնողական աշխատանքներ, սակայն փախուստի դիմած դատապարտյալներին չեն հայտնաբերել։
Թիվ 62208609 քրեական գործով մեղադրյալ` Մանուկ Միքայելյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժավեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալ։
Մանուկ Միքայելյանի նախաքննությամբ տրված ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թ. օգոստոսից աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում որպես պետի տեղակալ` անվտանգության ապահովման գծով պատասխանատու։ Ըստ գործող կանոնակարգի` ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձանց զբոսանքի դուրս բերելուց պետք է ներկա գտնվի ցմահների պահպանության բաժնի գլխավոր մասնագետը և բաժնի պետը։ Ցմահ Դատապարտյալներին խցերից դուրս բերելուց առաջ պարտադիր է գցել ձեռնաշղթաներ, խուզարկել նրանց, դրանից հետո նոր տեղավորել 6-րդ մասնաշենքի զբոսախուց։ Տեսուչներից մեկը պարտավոր է բարձրանալ 6-րդ հարկի տանիք և այնտեղի տեսանելի հատվածից հետևել զբոսահրապարակում գտնվողներին, իսկ մյուս աշխատակիցները պարտավոր են շրջել միջանցքներով և դիտանցքներից նայելով հսկողություն իրականացնել զբոսախցերում գտնվող դատապարտյալների նկատմամբ։ Զբոսանքի անցկացումը և անվտանգության ապահովման պարտականությունը դրված է ցերեկային հերթափոխի ավագի և ցմահ դատապարտվածների բաժնի պետի վրա։ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 1800-ի սահմաններում գտնվել է իր աշխատասենյակում, երբ ներս է մտել ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձանց բաժնի պետ Սերժիկ Թամրազյանը և հայտնել է, որ թիվ 1 զբոսախցից փախուստի են դիմել ցմահ դատապարտյալներ Մհեր Ենոքյանը և Սողոմոն Քոչարյանը։ Անմիջապես հայտարարվել է տագնապ, իրականացվել են որոնողական աշխատանքներ, սակայն ապարդյուն։
Վկա` Արսեն Աֆրիկյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ. ապրիլից աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում որպես պետ։ Նախքան փախուստի օրը` 2009թ. նոյեմբերի 27-ը, մոտ մեկ ամիս առաջ դատապարտյալների ընդունելության ժամանակ ստացել է ինֆորմացիա մի դատապարտյալից այն մասին, որ ցմահ ազատազրկման դատապարտված Մհեր Ենոքյանը փախուստի մտադրություն ունի։ Այդ ուղղությամբ իր կողմից տրվել են համապատասխան ցուցումներ, այն է` իր մոտ խորհրդակցության է հրավիրել ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման գծով պետի տեղակալ Մանուկ Միքայելյանին և ցմահ ազատազրկման դատապարտյալների բաժնի պետ Սերժիկ Թամրազյանին, հայտնել է ինֆորմացիայի մասին, ապա առաջարկել է, որ Մհեր Ենոքյանին և Սողոմոն Քոչարյանին առանձնացնեն ու տեղափոխեն այլ խցեր։ Սերժիկ Թամրազյանը պատասխանել է, որ առանց այն էլ աշխատակիցների քանակը քիչ է, նույն խցում հսկողություն իրականացնելն ավելի հեշտ է իրենց համար, տարբեր խցերում գտնվելու դեպքում պետք է մեկ տեսուչ ավելի լինի, որը դժվար է ապահովել։ Ապա խնդրել է, որ վստահի, որևէ խնդիր չի լինի, այդ երկու դատապարտյալները կլինեն անձամբ նրա ուշադրության կենտրոնում։ Այնուհետև, ինքը կարգադրել է Մանուկ Միքայելյանին և Սերժիկ Թամրազյանին, որ բոլոր մյուս հերթափոխների աշխատակիցներին տեղեկացնեն և հրահանգավորեն այդ մասին։ Կարգադրել է նաև, որ բացի պլանային խուզարկություններից, հաճախակի անցկացնեն ոչ պլանային խուզարկություններ, տեխնիկական զննումներ ու արդյունքների մասին զեկուցեն իրեն։ Նույն ժամանակ ուսումնասիրել են հիշյալ դատապարտյալների անձնական գործերը, որտեղ առկա էին փախուստի հակում ունենալու վերաբերյալ տեղեկանքները, այսինքն` մինչև այդ էլ ողջ աշխատակազմը պարտավոր է եղել Մհեր Ենոքյանի և Սողոմոն Քոչարյանի նկատմամբ հսկողությունը պահել ուժեղացված։
2009թ. նոյեմբերի 27-ին, ժամը 1800-ի սահմաններում գտնվել է ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչությունում, երբ իրեն զանգահարել է Մանուկ Միքայելյանը և հայտնել է, որ զբոսախցից երկու ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձ դիմել են փախուստի։ Անմիջապես դեպքի մասին զեկուցել է ՔԿ վարչության ղեկավարությանը և շտապ վերադարձել է աշխատանքի վայր, որտեղ տեղում պարզել է փախչողների ինքնությունը` Սողոմոն Քոչարյան և Մհեր Ենոքյան։ Այնուհետև անցել են որոնողական աշխատանքներին, սակայն փնտրումները որևէ արդյունք չեն տվել։ Աշխատակիցներից բանավոր բացատրություններ ստանալով, պարզել է, որ իրականում ցերեկային հերթափոխի աշխատակիցներն իրենց պարտականությունները չեն կատարել, այն է` դատապարտյալներին խցից հանելուց հետո չեն խուզարկել, մինչև զբոսանք տրամադրելը տեխնիկական զննում չի կատարվել, զբոսախցերի մոտ նշանակվել է միայն մեկ տեսուչ, իսկ տանիքում հսկողություն չի իրականացվել։ Պարզվել է նաև, որ Սողոմոն Քոչարյանը և Մհեր Ենոքյանը իրենց մոտ ունեցել են պարաններ, կարողացել են կտրել զբոսաբակի տանիքի ճաղավանդակը, ինչ-որ կերպով շրջանցել են ահազանգման համակարգը և դիմել փախուստի։ Ցմահ ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ հսկողության և անվտանգության ապահովման աշխատանքների կատարումը պարտավոր են եղել իրականացնել անվտանգության ապահովման ծառայության և ցմահ ազատազրկման դատապարտյալների բաժնի աշխատակիցները։ Ինքը հրահանգավորել է, որ ցմահների խցերի և զբոսախցերի տեխնիկական զննմանը պարտադիր մասնակցեն հիշյալ ծառայությունների պատասխանատուները, սակայն պարզել է, որ չի կատարվել, իսկ իրականում իրեն զեկուցել են հակառակը։
Դատապարտյալ` Մհեր Ենոքյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը դատապարտյալ Սողոմոն Քոչարյանի հետ փախուստ է կատարել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկից 2009թ. նոյեմբերի 27-ին։ Հիշյալ փախուստն իրենք պլանավորել են 2009թ. ամռանը։ Դեռևս 2007թ. ինքը ՔԿ հիմնարկի տնտեսմասի դատապարտյալ Կիմ Հայրապետյանից ձեռք է բերել մետաղի սղոցի շեղբի երեքական կտոր և թաքցրել դրանք։ Փախուստից մոտ մեկ ամիս առաջ Սողոմոն Քոչարյանի հետ գտնվելով 5-րդ հարկի 77 խցում` կոճի թելերից, տարբեր հագուստներից սկսել են գործել պարաններ, որոնցից մեկը մոտ 10 մետր, մյուսը` 5 մետր և ևս մեկ աստիճանաձև պարան` մոտ 2 մետր երկարությամբ։ Պատրաստված պարանները թաքցրել են թիվ 77 խցի սանհանգույցի օդափոխման խողովակի մեջ։ Մինչ այդ Ս. Քոչարյանի հետ ուսումնասիրել են փախուստի հնարավոր վայրը և ճանապարհը և եկել եզրահանգման, որ առավել հեշտ է փախուստի դիմել զբոսախցից։ Քանի որ 76 խցի դատապրտյալները զբոսանքի հազվադեպ են դուրս եկել, իրեն և Ս. Քոչարյանին զբոսանքի են տարել հիմնականում 6-րդ հարկի թիվ 1 զբոսախուց։ Ուսումնասիրելով հիշյալ զբոսախցի վերին ճաղավանդակը` հարմար են գտել, որ կարելի է ճաղավանդակի երկու եզրերը սղոցել, իսկ մյուս երկու եզրերը կոտրել զոդման տեղերից։ Այնուհետև, շուրջ 4 ամիս ինքը և Ս. Քոչարյանը սղոցել են ճաղավանդակը։ Ընտրել են այնպիսի պահեր, երբ զբոսախցի տանիքի հատվածը և խցի մուտքի դռները չեն հսկվել։ Ճաղերի վրա արված կտրվածնքները փակել են հացի փափուկ մասով` այն նախապես թանաքի մածուկով մգացնելով։ 2009թ. նոյեմբերի 26-ին փախուստի համար նախատեսված անցքը պատրաստ է եղել, սակայն հիշյալ օրը փախուստի չեն դիմել միջանցքում ակտիվ շարժ լինելու պատճառով։ Նախապես պատրաստված պարանները նշված օրերին կրել են մարմինների վրա։ 2009թ. նոյեմբերի 27-ին զբոսանքի են դուրս եկել ժամը 1700-ի սահմաններում։ Զբոսանքից առաջ անձնական խուզարկության չեն ենթարկվել։ Տեղավորվելով թիվ 1 զբոսախուց` սպասել են 15-20 րոպե, և երբ միջանցքում շարժը դադարել է, պոկել են կտրված ճաղերը, սկզբում ինքը, ապա Ս. Քոչարյանը պարանի օգնությամբ դուրս են եկել տանիք, թեթև լինելու համար հանել են անթև բաճկոնները, որից հետո Ս. Քոչարյանն իր վրայից քանդել է և տանիքի եզրային ճաղավանդակից կապել մոտ 10 մետրանոց պարանը, որի օգնությամբ իջել են կից տանիքի վրա, մեկուսիչի օգնությամբ անցել ազդանշանային համակարգը, հայտնվելով վարչական շենքի վրա` մետաղյա հենակից կապել են մյուս պարանը, իջել ներքև, հայտնվել ՔԿ հիմնարկի տարածքից դուրս և դիմել փախուստի։
Արա Աթաբեկյանի, Վանիկ Հարությունյանի, Աղասի Սմբատյանի, Սեդրակ Արթենյանի և Սերժիկ Թամրազյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև դատահետքաբանակն և մանրաթելային /նյութագիտական/ համալիր փորձաքննության թիվ 09-2502 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված պարանները պատրաստված են եղել տնայնագործական/արհեստակցական/ եղանակով։ ՔԿ հիմնարկի տանիքի վրայից հայտնաբերված երկու կտորները կտրված են եղել կտրելու/սղոցելու/ եղանակով, ինչի համար կարող էին օգտագործվել ինչպես հատուկ պատրաստված գործիք, այնպես էլ մետաղ կտրելու համար նախատեսված սղոցի շեղբ։ Փորձաքննությանը ներկայացված 85մմ և 22մմ մետաղական թիթեղները հանդիսանում են մետաղ կտրելու սղոցի շեղբի մաս, որի օգտագործմամբ հնարավոր է կտրել փորձաքննությանը ներկայացված ճաղավանդակի մետաղական ձողերը։ Փորձաքննությանը ներկայացված ՔԿ հիմնարկի տանիքի զննությամբ հայտնաբերված բաճկոնի, տաբատի, սվիտրի և ճաղավանդակի երկու կտորների վրա հայտնաբերված մանրաթելերն իրենց մորֆոլոգիական հատկանիշներով համընկնում են մոտ 2 մետր /աստիճանաձև/, մոտ 5 մետր և մոտ 9 մետր երկարություն ունեցող` Մհեր Ենոքյանի և Սողոմոն Քոչարյանի կողմից փախուստի դիմելու ընթացքում օգտագործված պարանների գործվածքների կազմերի մեջ մտնող նմանատիպ մանրաթելերի հետ, այսինքն` ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելություն։ Բացի այդ, թիվ 77 խցից հայտնաբերված սև թելերը իրենց մորֆոլոգիական հատկանիշներով հաընկնում են մոտ 9 մետր երկարություն ունեցող պարանի կազմերի մեջ մտնող նմանատիպ մանրաթելերի հետ, այսինքն` ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելություն։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 1 զբոսախցի, 5-րդ հարկի թիվ 77 խցի և հակափախուստային համակարգի զննությամբ հայտնաբերված, Մհեր Ենոքյանի և Սողոմոն Քոչարյանի փախուստ կատարելու վերաբերյալ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` ՔԿ հիմնարկի տանիքում հայտնաբերված հագուստների, պարանների, ճաղավանդակի կտրված երկու կտորների, խցում պահվող բազմաթիվ քանակությամբ թելերի, ամսագրերից պատրաստված մեկուսիչի առկայության փաստով, ապացույց ճանաչված և գործին կցված ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետի 2009թ. նոյեմբերի 9-ի թիվ 43-Լ ամրակցման հրամանով, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Արա Ալեքսանդրի Աթաբեկյանը, Վանիկ Աշոտի Հարությունյանը, Աղասի Ռաֆայելի Սմբատյանը, Սեդրակ Յուրիկի Արթենյանը և Սերժիկ Հրաչիկի Թամրազյանը կատարել են արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով, որով և պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալների ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Արա Աթաբեկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ և երրորդ կարգի հաշմանդամ հայր, բնութագրվում է դրականորեն։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Աթաբեկյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ։
Վանիկ Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, տառապում է օստեխոնդրոզ հիվանդությամբ։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վ. Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ։
Աղասի Սմբատյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա և համաձայն «Գրիգոր Նարեկացի» բժշկական կենտրոնի 08.12.2009թ. տեղեկանքի կինը` Իվետա Մխեյանը, կանգնած է հաշվառման «Գրիգոր Նարեկացի ԲԿ» ՓԲԸ-ի կանանց կոնսուլտացիայում և գտնվում է 10 շաբաթական հղիության մեջ։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ։
Սեդրակ Արթենյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, բնութագրվում է դրականորեն։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս. Արթենյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ։
Սերժիկ Թամրազյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս նախկինում արատավորված չի եղել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս. Թամրազյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ։
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործին կցված և ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետ Ա. Աֆրիկյանի` 2009թ. նոյեմբերի 9-ի ամսաթվով թիվ 43-Լ համարով հրամանը և կից ծանոթացման թերթիկը պետք է թողնել քրեական գործում։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Արա Ալեքսանդրի Աթաբեկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 01.12.2009թ.։
Կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Վանիկ Աշոտի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 01.12.2009թ.։
Կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Աղասի Ռաֆայելի Սմբատյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 01.12.2009թ.։
Կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Սեդրակ Յուրիկի Արթենյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 15.12.2009թ.։
Կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
5. Սերժիկ Հրաչիկի Թամրազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 315 հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 08.12.2009թ.։
Կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործին կցված և ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի պետ Ա. Աֆրիկյանի` 2009թ. նոյեմբերի 9-ի ամսաթվով թիվ 43-Լ համարով հրամանը և կից ծանոթացման թերթիկը թողնել քրեական գործում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ