Գործ թիվ ԵԷԴ/0010/01/10
2010թ.

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

Նախագահող դատավոր՝ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղար՝ Ա. ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ`
Մեղադրող՝ Ա. ԱՓԻՅԱՆԻ
Տուժող՝ Գ. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ
Մեղադրյալ՝ Ն. ՍԱՐԴԱՐՅԱՆԻ
Պաշտպան՝ Ա. ՍԱՖԱՐՅԱՆԻ

2010 թվականի մարտի 5-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Նարինե Վոլոդյայի Սարդարյանի ծնված 06.02.1969թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին 1-անձ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան քաղաքի Արցախի փողոցի 12 շենքի 8 բնակարանում։
Սույն քրեական գործով խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։

Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը

2009 թվականի օգոստոսի 9-ին ժ. 17 անց 30 րոպեին շտապ օգնության ավտոմեքենայով «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի անհետաձգելի բուժօգնության բաժանմունք է տեղափոխվել Երևան քաղաքի Արցախի փողոցի 12 շենքի 9 բնակարանի բնակչուհի, 1955 թ. ծնված Գոհար Արամի Դարբինյանը՝ աջ դաստակի 2-րդ մատի հիմային ֆալանգի փակ, տեղաշարժված կոտրվածքով, մարմնի տարբեր մասերի սալջարդերով ու քերծվածքներով։
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Էրեբունի բաժնին տված հայտարարության մեջ Գոհար Դարբինյանը հայտնել է, որ նույն օրը ժ. 12 անց 30-ի սահմաններում իրենց բնակելի շենքի 3-րդ հարկի հարթակում իրեն ծեծել ու մարմնական վնասվածքներ են պատճառել իր հարևանությամբ բնակվող՝ 8-րդ բնակարանի բնակիչներ Նարինե Վոլոդյայի Սարդարյանը և նրա հայր Վոլոդյա Սարդարյանը։
Դատաբժշկական փորձագետի 12.08.2009թ. թիվ 1849 եզրակացության համաձայն՝ Գոհար Դարբինյանին պատճառվել է առողջության միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով։
16.09.2009թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 117-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է 12132109 քրեական գործը և կատարվել է նախաքննություն։
30.10.2009թ. որոշումներ են կայացվել Նարինե Սարդարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Վոլոդյա Սարդարյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով որպես մեղադրյալներ ներգրավելու մասին։ Առաջադրված մեղադրանքում նրանք իրենց մեղավոր չեն ճանաչել, ժխտել են Գոհար Դարբինյանին ծեծելու և նրան մարմնական վնասվածք պատճառելու հանգամանքը։
15.01.2010թ. նախաքննական մարմնի որոշմամբ Վոլոդյա Սարդարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ՀՀ քր.դատ.օր.-ի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով՝ կատարված հանցագործությանը մեղադրյալ Վոլոդյա Սարդարյանի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ։ Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նարինե Վոլոդյայի Սարդարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Առաջադրված մեղադրանքում Նարինե Սարդարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Գոհար Դարբինյանին չի ծեծել ու նրա ստացած մարմնական վնասվածքներն ինքը չի պատճառել, այլ դեպքի օրը ընդամենը տուժող Գոհար Դարբինյանի հետ լեզվակռվի մեջ է գտնվել՝ հանդիմանելով նրան՝ վերջինիս նրա բնակարանում վարձակալությամբ բնակվող 1918թ. ծնված Հայկանուշ Պետրոսյանի նկատմամբ կոպիտ ու անմարդկային վարքագիծ դրսևորելու պատճառով։

2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները

Դատաքննությամբ պարզվեց հետևյալը.
ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանն ու տուժող Գոհար Դարբինյանը իրենց ընտանիքներով բնակվում են հարևանությամբ՝ Երևանի Արցախի փողոցի 12-րդ շենքի 3-րդ հարկում՝ համապատասխանաբար 8-րդ և 9-րդ բնակարաններում։
Տարիներ շարունակ ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանի և տուժող Գոհար Դարբինյանի հարաբերությունները կրել են անհաշտ ու թշնամական բնույթ այն պատճառով, որ 2004 թվականին Գոհար Դարբինյանը առուծախի պայմանագրով Սարդարյաններին է վաճառել իր երեք սենյականոց բնակարանի մեկ սենյակը, երկրորդ սենյակը վաճառել է մեկ այլ անձնավորության, սակայն հետագայում դատական կարգով նշված գործարքն անվավեր է ճանաչվել, այդ պատճառով Դարբինյանների ու Սարդարյանների ընտանիքների անդամների միջև վեճ է ծագել գործարքի արդյունքում վճարված գումարը վերադարձնելու, դրամական փոխհատուցումների ու այլ հարցերի շուրջ։ Մյուս գնորդի հետ Գ.Դարբինյանի գույքային վեճը դեռևս դատական քննության առարկա է, որով որպես վկաներ են հանդես գալիս Սարդարյանները, որպիսի հանգամանքը Գ.Դարբինյանի սրտովը չէ։
Նշված պատճառով նախկինում նույնպես՝ 18.06.2007թ. իրենց բնակարանների հարթակում հերթական վիճաբանության ընթացքում միմյանց ծեծել ու մարմնական վնասվածքներ են պատճառել Նարինե Սարդարյանը, նրա մայր Վիկտորիա Հայրապետյանը/ ներկայումս հանգուցյալ/ և Գոհար Դարբինյանի դուստր Մերի Հարությունյանը։
Փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ և 118-րդ հոդվածներով Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է 12111707 քրեական գործը, որի վարույթը 13.09.2007թ. կարճվել է՝ կողմերի հաշտության հիմքով։ Սակայն այդ հաշտությունը ձևական բնույթ է կրել, քանի որ ամբաստանյալն ու տուժողը առիթը բաց չեն թողել հարևանների ներկայությամբ արտահայտելու փոխադարձ ատելությունը և հակակրանքը, կենցաղային ամենաչնչին առիթներով վիրավորել են միմյանց։ Իսկ ամբաստանյալի հայրը տուժողի ու նրա ընտանիքի անդամների հասցեին տվել է ֆիզիկական ոչնչացման սպառնալիքներ՝ նրանց պահելով մշտական ահուսարսափի մեջ։ Նշված դրսևորումների հետևանքով շքամուտքի մյուս բնակիչների համար ստեղծվել է տհաճ մթնոլորտ։
2009թ. ամռանը տուժող Գոհար Դարբինյանն իր երեք սենյականոց բնակարանի մեկ սենյակը վարձակալության է հանձնել 1918թ. ծնված Հայկանուշ Պետրոսյանին, երկրորդ սենյակը՝ Գեղարքունիքի մարզի բնակիչներ, եղբայրներ Վաչագան և Հրաչյա Աբգարյաններին, իսկ ինքն ու իր երկու դուստրերը բնակվել են երրորդ սենյակում։
Զառամյալ Հայկանուշ Պետրոսյանը հարևաններին և մասնավորապես՝ նույն հարթակում բնակվող ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանին հաճախ բողոքել է տանտիրուհի Գոհար Դարբինյանի անհաշտ բնավորությունից, վերջինիս կոպիտ ու անհարգալից վերաբերունքից և բնակարանի կոմունալ հարմարություններից օգտվելու հարցում իր նկատմամբ սահմանափակումներ մտցնելու հանգամանքից։
2009 թվականի օգոստոսի 9-ի առավոտյան Հայկանուշ Պետրոսյանի անզգուշության պատճառով Գոհար Դարբինյանի բնակարանի կոյուղատար անսարք խողովակաշարից հերթական անգամ ջուր է լցվել տուժողի անմիջապես ներքևի հարևան վկա Գայանե Հովհաննիսյանի բնակարան։ Գ.Հովհաննիսյանն այդ մասին հանդիմանել է Գոհար Դարբինյանին, պահանջելով միջոցներ ձեռնարկել խողովակաշարի անսարքությունը վերացնելու համար։
Նշված առիթով Գոհար Դարբինյանը վիճաբանել է Հայկանուշ Պետրոսյանի հետ։ Դա հանդիսացել է այն առիթը, որպեսզի ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանը, զառամյալ կնոջն իր հովանավորության տակ առնելու պատրվակով հերթական անգամ վիճաբանության մեջ մտնի Գոհար Դարբինյանի հետ։ Նրանք քաշքշել են միմյանց, շքամուտքում բարձրացրել աղմուկ-աղաղակ, որի ընթացքում փոքրամարմին ու երկրորդ կարգի հաշմանդամ տուժողի նկատմամբ ունենալով գերազանցող ֆիզիկական առավելություններ, ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանը ծեծի է ենթարկել տուժողին, ձեռքերով ու ոտքերով հարվածելով նրա մարմնի տարբեր մասերին, ֆիզիկական ուժ գործադրելով՝ ոլորել է Գոհար Դարբինյանի աջ դաստակի 2-րդ մատը, կոտրել է այն՝ հիմային ֆալանգի տեղաշարժված կոտրվածքի ձևով, տուժողին մարմնական վնասվածքներ պատճառել դեմքի, ձախ նախաբազկի, զույգ ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, արյունազեղման և սալջարդերի ձևով։ Հարևանների միջամտությամբ վեճը դադարել է, սակայն որոշ ժամանակ անց հարթակում ամբաստանյալը դույլով հարվածել է տուժողի ծոծրակային մասին ու պատճառել փափուկ հյուսվածքների սալջարդ։
Նշված մարմնական վնասվածքները դատաբժշկական փորձագետի կողմից դասվել են առողջության տևական քայքայումով առողջությանը պատճառված միջին ծանրության վնասվածքների շարքին։
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը՝ 2009 թվականի օգոստոսի 9-ին իրենց բնակարանների ընդհանուր հարթակում թեև վիճաբանել է տուժող Գոհար Դարբինյանի հետ՝ Հայկանուշ Պետրոսյանի նկատմամբ անհարգալից վերաբերվելու առիթով, սակայն տուժողին միայն դիտողություն է արել այդ կապակցությամբ, իրենց միջև միայն լեզվակռիվ է առաջացել, սակայն ինքը տուժողին չի ծեծել, նրան մարմնական վնասվածք չի պատճառել, նրա մատը չի ոլորել ու չի ջարդել։ Ամբաստանյալը պնդել է, որ չգիտի, թե որտե՞ղ, ի՞նչ հանգամանքներում և ու՞մ կողմից են տուժողին մարմնական վնասվածքներ պատճառվել, լսել է, որ տուժողն իր մատը թողել է դռան տակ։ Հայտնել է նաև, որ տուժողը, տառապելով էպիլեպսիա հիվանդությամբ, հնարավոր է, որ նոպայի մեջ ընկած ու ստացած լինի իր մարմնական վնասվածքները։

(դատաքննության արձանագրություն)
Ամբաստանյալը և նրա շահերի պաշտպանը միջնորդել են դատարանին՝ կայացնել արդարացման դատավճիռ։

3. Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները

Դատարանի կողմից դատաքննության ընթացքում ձեռնարկվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները՝ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտության համար։ Դատարանի կողմից հետազոտվել են մեղադրանքի հիմքում դրված բոլոր ապացույցները, որոնք բավարար են համարվում մեղադրանքը գնահատելու և դրանում շարադրված հանգամանքները հաստատված համարելու համար։
Դատարանը ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը համարում է հիմնավորված հետևյալ ապացույցների հիման վրա.
տուժող Գոհար Դարբինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իրենք տարիներ շարունակ գտնվել են լարված ու թշնամական փոխհարաբերությունների մեջ, որի պատճառը 2004 թվականին իր բնակարանի մեկ սենյակը Սարդարյաններին վաճառելու, ապա գործարքն անվավեր ճանաչելու և դրա շուրջ առաջացած գումարային փոխհատուցումներն են հանդիսացել։ Նարինե Սարդարյանն ու նրա հայր Վոլոդյա Սարդարյանը իր և իր ընտանիքի անդամների նկատմամբ մշտապես դրսևորել են ագրեսիվ ու թշնամական վարքագիծ, սպառնացել են ֆիզիկական հաշվեհարդարով, իսկ 2007 թվականին երկու հարևան ընտանիքների անդամների միջև ծեծկռտուք է տեղի ունեցել, միմյանց մարմնական վնասվածք են պատճառել, որի կապակցությամբ հարուցվել է քրեական գործ, որը հետագայում կարճվել է կողմերի հաշտության հիմքով։ Սակայն հաշտությունը ձևական բնույթ է կրել, Սարդարյանները առիթը բաց չեն թողել իրենց վիրավորելու և սպառնալու համար։
2009 թվականի օգոստոսի 9-ին ժ.12.30-ի սահմաններում իրենց ներքևի բնակարանի բնակչուհի Գայանե Հովհաննիսյանը բողոքել է իրեն, որ իր բնակարանից ջուր է լցվել նրանց տուն։ Մեկ հարկ իջնելով և համոզվելով դրանում, բարձրացել է երրորդ հարկի հարթակ ու իր տան վարձակալ Հայկանուշ Պետրոսյանից ցանկացել է ճշտել, թե արդյոք նա՞ է ջուրը լցրել չաշխատող կոյուղագծի մեջ։ Այդ պահին իր բնակարանից հարթակ է դուրս եկել ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանը և միջամտել է իրենց խոսակցությանը՝ պաշտպանության տակ առնելով Հ.Պետրոսյանին։ Ինքը ձեռքը պարզել է դեպի ամբաստանյալն ու հարցրել, թե նրա ի՞նչ գործն է, որ խառնվում է իրենց խոսակցությանը։ Դա առիթ է հանդիսացել, որպեսզի ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանը բռնի իր աջ ձեռքի դաստակը և իր մատները ուժգին ոլորի, որի հետևանքով կոտրվել է երկրորդ մատի ոսկորը։ Այնուհետև ամբաստանյալը, որը ֆիզիկապես իրենից ուժեղ է, իրեն ձեռքերով ու ոտքերով ծեծել ու գցել է հարթակի վրա, իրեն պատճառելով մարմնական վնասվածքներ։ Նրան է միացել հայրը՝ Վոլոդյա Սարդարյանը, իրեն նրանց ձեռքից ազատել է իր տան մյուս վարձակալ Վաչագան Աբգարյանը։ Ինքը իջել է ներքև ու ստացած մարմնական վնասվածքները ցույց տվել հարևանուհի Աիդա Թովմասյանին։ Երբ բարձրացել է 3-րդ հարկ, ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանը դույլով հարվածել և վնասվածք է պատճառել իրեն ծոծրակի շրջանում։
Տուժողի հայտնել է իր ցուցմունքում, որ դեպքից հետո պառկել է իր տանը, իրեն մարմնական վնասվածքներով տեսել է Հայկուշ Պետրոսյանի աղջիկը՝ Քնարիկ Աղրամանյանը, ապա աշխատանքից տուն է եկել աղջիկը՝ Նելլի Հարությունյանը, որի կանչով ժ.17.30-ի սահմաններում շտապ օգնություն բրիգադն իրեն տեղափոխել է ,,Էրեբունի,, հիվանդանոց։ Պարզվել է, որ իր ձեռքի մատը կոտրվել է, այն գիպսի մեջ են դրել, վերադարձել է տուն։ Նույնը նա պնդել է ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանի հետ առերես։

(դատաքննության արձանագրություն)

ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին տուժող Գոհար Դարբինյանի 09.08.09թ. հայտարարությամբ այն մասին, որ նույն օրը ժ.1230-ի սահմաններում վիճաբանության ժամանակ Նարինե Սարդարյանը բռունցքներով և ոտքերով հարվածելով, ծեծի է ենթարկել իրեն և պատճառել մարմնական վնասվածքներ։
Գ. Թ. 3
Վկա Աիդա Թովմասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի օգոստոսի 9-ին ժ. 12-ի սահմաններում իրենց շքամուտքի երրորդ հարկից լսել է Նարինե Սարդարյանի ու Գոհար Դարբինյանի վիճաբանության ձայները, ապա Գոհարը լացակումած ու գզգզված մազերով եկել է իրենց տուն ու ցույց տալով աջ ձեռքի վնասված ցուցամատը, ասել է, որ այն ոլորել ու կոտրել է Նարինեն։ Գոհարը գանգատվել է նաև, որ հայր ու աղջիկ ծեծի են ենթարկել իրեն։ Բացի Գոհարի վնասված մատից, ինքը տեսել է, որ նա մարմնական վնասվածքներ ունի նաև ծնկների շրջանում։ Վկան ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանին առերես։

(դատաքննության արձանագրություն)

Վկա Քնարիկ Աղրամանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի օգոստոսի 9-ին ժ.15-ի սահմաններում գնացել է Գոհար Դարբինյանի տուն, որի բնակարանի սենյակներից մեկում մայիս ամսից բնակվում է իր 92-ամյա մայրը՝ Հայկանուշ Պետրոսյանը։ Գոհար Դարբինյանին տեսել է բազմոցին պառկած, նրա աջ ձեռքը՝ մինչև դաստակը, ուռած է եղել, նրա ծնկները նույնպես քերծված են եղել։ Գոհարը պատմել է, որ նշված օրը ներքևի հարևանի բնակարան ջուր լցնելու առիթով իր հետ վիճաբանել է հարևանուհի Նարինե Սարդարյանը, ոլորել ու կոտրել է իր ձեռքի մատը, ապա հոր հետ ծեծի է ենթարկել իրեն։ Եկել է Գոհարի աղջիկ Նելլին, քիչ անց հրավիրել է շտապ օգնության բրիգադ և Գոհարին տարել են հիվանդանոց։

(դատաքննության արձանագրություն)

Վկա Նելլի Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009 թվականի օգոստոսի 9-ին ժ.16-ի սահմաններում աշխատանքից եկել է տուն և տեսել, որ մայրը՝ Գոհար Դարբինյանը, պառկած է թախտին։ Տեսել է, որ մոր աջ ձեռքն ուռած է, իսկ ծնկներին ու մարմնի մյուս մասերին առկա են եղել կապտուկներ ու այլ վնասվածքներ։ Մայրը հայտնել է, որ իրեն ծեծել են Նարինե Սարդարյանն ու հայրը, իսկ Նարինեն ոլորել ու կոտրել է ձեռքի մատը։ Ինքը զանգահարել ու շտապ օգնություն է հրավիրել, բժիշկները մորը տեղափոխել են ,,Էրեբունի,, հիվանդանոց, որտեղ հետազոտությամբ պարզվել է, որ Գոհար Դարբինյանի աջ ձեռքի մատը կոտրված է, գիպս են դրել ու կապել, վերադարձել են տուն։

(դատաքննության արձանագրություն)

«Էրեբունի»բժշկական կենտրոնի անհետաձգելի բուժօգնության բաժանմունքի 09.08.2009ը. ժ.17.30-ին կատարված գրառումներով, դատաբժշկական փորձագետի անձնական քննությամբ և դատաբժշկական փորձաքննության 12.08.2009թ. թիվ 1849 եզրակացությամբ տուժող Գոհար Դարբինյանի մոտ արձանագրվել են ,, մարմնական վնասվածքներ դեմքի, ձախ նախաբազկի, զույգ ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, արյունազեղման, ծոծրակային շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, աջ դաստակի 2-րդ մատի հիմային ֆալանգի փակ, տեղաշարժված կոտրվածքի ձևով, որոնք հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է տուժողի կողմից նշված ժամկետում և հանգամանքներում,,։ Դատաբժշկական փորձագետի կողմից նշված վնասվածքները որակվել են որպես առողջությանը պատճառված միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը՝ 21 օրից ավելի։

Գ. Թ. 14-15

Դատաքննության ընթացքում դատարանի նախաձեռնությամբ հրավիրվել և որպես փորձագետ է հարցաքննվել ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի դատաբժշկական փորձագետ Ռիգել Վարդանյանը։ Պարզաբանելով իր կողմից տված 1849 եզրակացությունը, փորձագետ Ռիգել Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Գոհար Դարբինյանն անձնական քննության ընթացքում հայտնել է, որ ձեռքի մատը ոլորել ու կոտրել է Նարինե Սարդարյանը, իսկ մյուս մարմնական վնասվածքները վերջինս պատճառել է հոր հետ։ Դատաբժշկական փորձագետը եզրակացության կապակցությամբ պարզաբանել է, որ Գոհար Դարբինյանի մատը կարող էր կոտրվել ոլորելու արդյունքում, այլ ոչ թե՝ դռան տակ մնալու հետևանքով, քանի որ դռան տակ մնալու դեպքում տրավմատիկ փոփոխությունների կենթարկվեին նաև վնասվածքի հատվածի մկաններն ու մաշկը, որպիսիք առկա չեն եղել տուժողի մոտ։ Բացի այդ, փորձագետը հայտնեց, որ տուժողին պատճառված մյուս մարմնական վնասվածքները կապտուկների, քերծվածքների ու փափուկ հյուսվածների սալջարդերի տեսքով, չէին կարող առաջանալ տուժողի վայր ընկնելու հետևանքով, քանի որ այդպիսիք ընկնելուն բնորոշ չեն ու տեղադրված են մարմնի և առջևի, և հետևի մասերում /դատաքննության արձանագրություն/։
ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ փորձագիտական հիմնարկի կողմից տրված դատահոգեբանական հանձնաժողովային /հոգեբան փորձագետներ և հոգեբույժ-փորձագետ կազմով/ փորձաքննության Հմ-09-2315 եզրակացության համաձայն Գոհար Դարբինյանը Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում հաշվառված է 01.07.1983թ. «Հետտրավմատիկ էնցեֆալոպաթիա էպիլեպտոնման նոպաներով» ախտորոշմամբ։ Գոհար Դարբինյանը խրոնիկական որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում։ Նրա մոտ առկա են գլխուղեղի վնասվածքի մնացորդային երևույթներ, ոչ պսիխոտիկ բնույթի հոգեկան խանգարումներով, որն արտահայտված չէ այն աստիճանի, որ զրկի Գ. Դարբինյանին իր գործողությունների բնույթն ու նշանակությունը հասկանալուց։ Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է ճիշտ ընկալել գործի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգամանքները և ճիշտ վերարտադրել դրանք։

Գ. Թ. 174-183

Վկա Թեհմինե Մանուկյանը նախաքննության և դատաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Գ. Դարբինյանի և ամբաստանյալ Ն. Սարդարյանի հարաբերությունները լարված են։ 2009թ. օգոստոսի 9-ի առավոտյան Գոհար Դարբինյանն ու Նարինե Սարդարյանը վիճաբանել են հարթակում` ներքևի հարկի բնակչուհի Գայանեի տունը ջուր լցնելու առիթով, լսել է նրանց լեզվակռիվը և մտել է իր բնակարան։ Այդ ընթացքում Գոհար Դարբինյանի ձեռքը վնասված չի եղել։ Հարևաններից լսել է, որ Գոհարին շտապ օգնության մեքենայով տեղափոխել են հիվանդանոց։ Երկու օր անց ինքը Գոհարին տեսել է ձեռքը մինչև դաստակը բինտով կապած, լսել է, որ Գոհարի ձեռքը կոտրվել է։

Գ. Թ. 65-68, դատաքննության արձանագրություն

Վկա Գայանե Հովհաննիսյանը նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը առավոտյան ինքը դիտողություն է արել Գոհար Դարբինյանին` վերևից իրենց բնակարան ջուր լցնելու կապակցությամբ։ Գոհարն իջել է ներքև, եկել իր բնակարան և համոզվել է դրանում։ Քիչ անց վերևի հարկից լսել է Գոհարի և Նարինեի վիճաբանության ձայները։ Նշված անձինք 4 տարի շարունակ պարբերաբար վիճել են, միմյանց հետ գտնվում են թշնամական և լարված փոխհարաբերությունների մեջ։ Դեպքի հաջորդ օրը ինքը շենքի բակում հանդիպել է Գոհարին, նրա ձեռքը կապված է եղել։ Գոհարը հայտնել է, որ նախորդ օրը Նարինեն (Նանարը) իր մատը կոտրել է։

Գ. Թ. 197-198

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունը

Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և դրանք գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ Նարինե Վոլոդյայի Սարդարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ հիմնավորված է ու նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է պատիժ նշանակվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրում են հանցավորի անձնավորությունն ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Այս առումով դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով և ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը համարում է այն, որ ամբաստանյալը կին է, խնամքին ունի 12-ամյա անչափահաս երեխա։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է գործով ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանի նկատմամբ նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, դատարանը տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։ Ուստի դատարանը գտնում է, որ նշանակելով ազատազրկում, այն պայմանականորեն չպետք է կիրառել` սահմանելով որոշակի ժամկետով փորձաշրջան։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-358, 365, 369-372-րդ հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Նարինե Վոլոդյայի Սարդարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Դատապարտյալի վարքի վերահսկողությունը դնել ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման քրեակատարողական ստորաբաժանման վրա։
Ամբաստանյալ Նարինե Սարդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում՝ ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ