ԵԷԴ/0008/01/10

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈւՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈւ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈւՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈւ ՄԱՍԻՆ

Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ՝ Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Է. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ. ՄԱՆՈւԿՅԱՆ

2010թ. հուլիսի 1-ին, դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ռոբերտ Մնացականի Մկրտչյանի/ծնված 06.08.1961թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Արշակունյաց 200 տանը/ միջնորդությունը` քրեական գործը կարճելու մասին.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Նախաքննական մարմինը Ռոբերտ Մնացականի Մկրտչյանին ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի 1-ին մասով և 325 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել 18.05.2000թ. թվագրությամբ կեղծ արխիվային քաղվածք այն մասին, որ իբր Հայկական ԽՍՀ Երևանի Լենինյան շրխորհրդի գործկոմի 29.11.1949թ. թիվ 53 արձանագրության համաձայն Երևան քաղաքի Արշակունյաց 200 հասցեում գտնվող 300 քառակուսի մետր հողամասը 1944թ. նոյեմբերի 29-ին նշված որոշմամբ հատկացվել է իր հորը` Մնացական Մկրտչյանին։ Այդ հողամասին տիրանալու դիտավորությամբ, նշված քաղվածքը դիմումին կից 2001թ. մայիսի 15-ին ներկայացրել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր միասնական կադաստրի պետական կոմիտեի Էրեբունու ստորաբաժանում և խաբեությամբ 17.05.2001թ. ստացել է 439.200 ՀՀ դրամ կադաստրային արժեքի սահմանափակման տեղականք, որն օգտագործելով` ժառանգություն ձևակերպելու միջոցով, պետական հողատարածքի նկատմամբ ձեռք է բերել սեփականության իրավունք։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի 29.12.2009թ. որոշմամբ Ռոբերտ Մկտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում Ռոբերտ Մկրտչյանը չի ընդունել մեղքը։
Դատաքննության ընթացքում Ռոբերտ Մկրտչյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարանին այն մասին, որ իր հորեղբայր Արամ Մկրտչյանի դիմումով Արշակունյաց 200 հասցեի տանը կից 300քմ հողամասի նկատմամբ իր հոր` Մնացական Մկրտչյանին հատկացնելու մասին ակնհայտ կեղծ տեղեկանք ներկայացնելու և դրա հիման վրա իր սեփականության իրավունքը գրանցելու փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ` Գ. Հովհաննիսյանի կողմից 20.01.2009թ. ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի 1-ին մասով և 325 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12102409 քրեական գործը։
Քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու վերը նշված որոշումը բողոքարկել է ընդհանուր իրավասության դատարան։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 05.03.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0001/11/09 որոշմամբ դիմումը բավարարվել է և քրեական գործ հարուցելու որոշումը վերացվել է, սակայն Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի կողմից նշված որոշումը բողոքարկվել է ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան։ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը 27.04.2009թ. որոշմամբ դատախազի բողոքը բավարարել և ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումը բեկանել է այն հիմքով, որ քրեական գործը հարուցվել է ոչ թե անձի դեմ, այլ փաստի առթիվ։
Նույն պատճառաբանությունն է հիմք ընդունել և իր վճռաբեկ բողոքը մերժել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական և զինվորական գործերի պալատը։
Շարունակելով քրեական գործի քննությունը, նախաքննական մարմինը գտել է, որ գործով «բավարար ապացույցներ» են ձեռք բերվել և դրա հիման վրա 29.12.2009թ. կայացրել է որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումը և իրեն որպես մեղադրյալ ներգրավել ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի 1-ին մասով և 325 հոդվածի 1-ին մասով։
Ինչպես որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին 29.12.2009թ. որոշմամբ, այնպես էլ ամբողջ քրեական գործի նյութերից ակնհայտ է, որ անցել են ՀՀ քր. օր-ի 75 հոդվածով սահմանված վաղեմության ժամկետները և անկախ այն հանգամանքներից, թե ինքը մեղադրանքն ընդունում է, թե ոչ ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով քրեական գործի վարույթը պետք է կարճվեր։ Ընդ որում, այդ հիմքով քրեական գործի վարույթի կարճման դեպքում, միայն իրեն է վերապահված այդ որոշումը բողոքարկելու իրավունքը։
Իրեն մեղավոր չի ճանաչում իր նկատմամբ հարուցված քրեական գործով և իրեն մեղսագրվող արարքներում, քանի որ իրեն մեղսագրվող հանցագործությունը որպես այդպիսին տեղի չի ունեցել, չի ապացուցվել, որ այդ արարքը ինքն է կատարել։ Նկատի ունենալով, որ անհիմն հարուցված քրեական գործը բարոյահոգեբանական բացասական ազդեցություն է ունեցել իր վրա, խնդրել է դատարանին վերականգնել իր խախտված իրավունքները և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ ենթակետով և ՀՀ քր. օր-ի 75 հոդվածի դրույթներով քրեական գործի վարույթը կարճել։
Պաշտպան` Մ. Մանուկյանը, միացավ իր պաշտպանյալի միջնորդությանը։
Միջնորդության դեմ մեղադրող-դատախազ` Է. Մարտիրոսյանը, չառարկեց և հայտնեց, որ միջնորդությունը պետք է բավարարել, քանի որ իրոք ՀՀ քր. օր-ի 75 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով անցել են Ռոբերտ Մկտչյանին մեղսագրված հանցանքի վաղեմության ժամկետները և ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն քրեական գործի վարույթը պետք է կարճվի և քրեական հետապնդումը դադարեցվի։
Դատարանը լսելով ամբաստանյալին, պաշտպանին, դատախազի կարծիքը, գտավ, որ Ռոբերտ Մկրտչյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն պետք է կարճվի և քրեական հետապնդումը դադարեցվի հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինչպես երևում է գործի նյութերից Ռոբերտ Մկրտչյանին մեղսագրվել են ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, որոնց կատարումը թվագրված է 2001թ. մայիս ամսին։
Համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 75 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի` անաձը ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքը ավարտված համարվելու օրվանից անցել է երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքը ավարտվելու օրվանից։
ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ վաղեմության ժամկետները անցնելու հիմքով քրեական գործի կարճումը և հետապնդման դադարեցումը համարվում է վարույթն իրականացնող մարմնի պարտավորությունը։ Այն կախված չէ ամբաստանյալի կողմից մեղքը ընդունելու կամ չընդունելու հետ։
ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն միայն վաղեմության ժամկետները անցնելու և համաներման ակտ ընդունելու հիմքով է սահմանափակվում վարույթն իրականացնող մարմնի պարտավորությունը քրեական գործի վարույթը կարճելու և հետապնդում չիրականացնելու հարցում։ Դա վերաբերվում է այն դեպքում, երբ մեղադրյալը առարկում է դրա դեմ։
Սույն գործով ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալը որևէ ձևով չի առարկել իր նկատմամբ քրեական գործը ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի հիմքով կարճելու դեմ։
Համաձայն ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 5-րդ մասի` դատարանը հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
Տվյալ դեպքում դատարանը հանգեց այն եզրակացության, որ սույն քրեական գործով առկա է ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով նախատեսված ամբաստանյալ Ռոբերտ Մկտրչյանի նկատմամբ քրեական գործը կարճելու և հետապնդումը դադարեցնելու հիմքեր։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 313 հոդվածով, դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ռոբերտ Մկտչյանի միջնորդությունը բավարարել։
Ռոբերտ Մնացականի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդվածի 1-ին մասով և 325 հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԷԴ/0008/01/10 քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով` վաղեմության ժամկետները անցնելու հիմքով։
Ռ. Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 2001թ. մայիսի 15-ին Ռոբերտ Մկրտչյանի անվամբ և վերջինիս կողմից ՀՀ կառավարությանն առընթեր միասնական կադաստրի պետական կոմիտեի Էրեբունու ստորաբաժանումում դիմումին կից ներկայացված արխիվային կեղծ քաղվածքը, ինչպես նաև քրեական գործին կցված և ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 2001թ. մայիսի 15-ին Ռոբերտ Մկրտչյանի անվամբ և վերջինիս կողմից ՀՀ կառավարությանն առընթեր միասնական կադաստրի պետական կոմիտեի Էրեբունու ստորաբաժանում ներկայացված դիմումը, ՀՀ Ազգային արխիվին կատարված հարցման պատասխանը, համաձայն որի Երևան քաղաքի Լենինյան շրջխորհրդի գործկոմի 1944թ. նիստերի արձանագրությունները Հայաստանի ազգային արխիվի Երևանի քաղաքային մասնաճյուղ պետական պահպանության չեն հանձնվել, և Երքաղխորհրդի գործկոմի 1944թ. որոշումների ուսումնասիրությամբ քաղաքացի Մնացական Մկրտչյանին անհատական տուն կառուցելու համար հողամաս հատկացնելու որոշում չկա և ՀՀ կառավարությանն առընթեր միասնական կադաստրի պետական կոմիտեի Էրեբունու ստորաբաժանման կողմից տրված հարցման պատասխանը, համաձայն որի 2001թ. դրությամբ Արշակունյաց 200 հասցեի 1 քառակուսի մետր հողի կադաստրային արժեքը կազմում է 1.464 ՀՀ դրամ` թողնել քրեական գործում։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ