Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0005/01/10
Վիճակագրական տողի համար :
11.3
Պատասխանող
Ալբերտ Հագեյան
Ալբերտ Հագեյան Եղիազարի
Ալբերտ Հագեյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Անդրանիկ Մնացականյան
Կարեն Մարդանյան
Մհեր Արղամանյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արթուր Օհանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Անդրանիկ Մնացականյան
Կարեն Մարդանյան
Մհեր Արղամանյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արթուր Օհանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2018-10-19 | 16:30 | 3 | Կայացվել է | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-02-08 | 14:00 | 2 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-03-17 | 11:00 | 2 |
ԵԷԴ/0005/01/10
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«19» հոկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր Ա.Մնացականյան
դատավորներ Կ.Մարդանյան
Մ.Արղամանյան
քարտուղարությամբ Մ.Մահտեսյանի
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննելով թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 17-ի դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի մարտի 17-ին թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով (այսուհետ նաև` Դատավճիռ).
-Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` Դատավճռով նշանակված պատիժը կլանվել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա հրամանագրով և Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկմամբ և վերջնական պատիժ է նշանակվել ցմահ ազատազրկում,
-Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2000 թվականի նոյեմբերի 10-ից (պատժի կրման սկզբի մասով Դատավճռում առկա վրիպակն ուղղվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 22-ի որոշմամբ),
-Լուծվել է իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը:
Դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ:
2018 թվականի օգոստոսի 9-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը:
2018 թվականի օգոստոսի 21-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ Դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքն ընդունվել է վարույթ, թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով հարուցվել է վերանայման վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում քննության:
Դատական ակտը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Դատավճռով, Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին առաջադրված մեղադրանքն առ այն, որ նա «2009 թվականի հոկտեմբերի 31-ին` ժամը 11։00-ին, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, քննությամբ չպարզված անձից, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի ձեռք է բերել 15 հատ բամբակյա խծուծներ, որոնց վրա առկա են խոշոր չափի 0,345 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հայտնաբերվել է խուզարկությունների համար նախատեսված սենյակում` վերջինիս անձնական խուզարկության ժամանակ»:
Դատավճռում արձանագրված է նաև հետևյալը.
«Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, գործով բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Դատարանը, վերոգրյալները հաշվի առնելով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել և նկատի ունենալով, որ վերջինս Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի թիվ 1-121 դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 1-ին, 4-րդ և 7-րդ կետերով, 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 37-րդ, 38-րդ, 39-րդ հոդվածների կիրառմամբ նշանակված պատիժների ի մի գումարելով և Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 1996 թվականի ապրիլի 22-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով պատիժը գումարելով, նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով, դատապարտվել է մահապատժի, սակայն ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա [հրամանագրով] Ալբերտ Հագեյանին ներում է շնորհվել և նշանակված մահապատիժը փոխարինվել է ցմահ ազատազրկմամբ, իսկ ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 112-րդ հոդվածի 1-ին մասին և պատիժը թողնվել է անփոփոխ, ներկայումս պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասի դրույթը և Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ նոր նշանակված պատիժը կլանել նրա նկատմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկմամբ»:
Դատական ակտը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը, ըստ էության, խնդրել է Դատավճռով հաստատված իր արարքը համապատասխանեցնել գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքին և փոփոխել վերջնական պատիժը կամ իրեն ազատել պատիժը կրելուց:
Ներկայացված բողոքում դատապարտյալը վկայակոչել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» թիվ ՀՕ-241-Ն օրենքի, ինչպես նաև ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման դրույթները, որոնց հիման վրա եզրահանգում է կատարել առ այն, որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունները կիրառելի են իր նկատմամբ, քանի որ դրանց արդյունքում բարելավվում է իր վիճակը:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը Վերաքննիչ դատարանին հասցեագրված դիմումով խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ:
Դատախազը պատշաճ ձևով ծանուցվել է դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին, սակայն չի ներկայացել դատական նիստին:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Ուսումնասիրելով Դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին բողոքը և ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են՝
(…)
2) խոշոր չափերով՝
պատժվում են ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
(…)»:
Դատավճռով Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով 0,345 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառություն կատարելու համար:
Մինչև 2018 թվականի հունիսի 28-ը գործող խմբագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող թիվ 1 հավելվածի համաձայն` «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի 0,345 գրամը հանդիսացել է խոշոր չափ, քանի որ խոշոր չափ է սահմանված եղել 0,2 գրամից ավելի մինչև 5,0 գրամը ներառյալ:
2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ընդունված (ուժի մեջ է մտել պաշտոնական հրապարակումից վեց ամիս հետո) «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» թիվ ՀՕ-241-Ն օրենքի 4-րդ հոդվածի համաձայն` ուժը կորցրած է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող թիվ 1 հավելվածը, իսկ նույն օրենքի 1-ին հոդվածի 5.3 մասի համաձայն` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանում է ՀՀ կառավարությունը:
ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող թիվ 1 հավելվածի համաձայն` «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի 0,345 գրամը հանդիսանում է զգալի չափ, քանի որ զգալի չափ է սահմանված 0,1 գրամից առավել մինչև 0,5 գրամը ներառյալ:
ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն`
«Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին հանցագործություն չի հանդիսացել: Չի կարող նշանակվել ավելի ծանր պատիժ, քան այն, որը ենթակա էր կիրառման հանցանք կատարելու պահին: Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի:
3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»:
Գասպար Պողոսյանի գործով 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ1/0013/01/11 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) Քրեական օրենքը հետադարձ ուժ է ստանում, այսինքն` դրա գործողությունը տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց վրա հետևյալ դեպքերում.
1. նոր օրենքը վերացնում է արարքի հանցավորությունը (ապաքրեականացում),
2. նոր օրենքը մեղմացնում է պատիժը,
3. նոր օրենքն այլ կերպ բարելավում է հանցանք կատարած անձի վիճակը:
Ինչպես երևում է վերոգրյալից, քրեական օրենքին հետադարձ ուժ տալու պայմանները սպառիչ են և ունեն իմպերատիվ բնույթ, այսինքն` եթե նոր ընդունված օրենքը պարունակում է վերը նշված պայմաններից առնվազն մեկը, ապա իրավակիրառող մարմինը պարտավոր է դրա գործողությունը տարածել մինչև օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են այն, սակայն ունեն դատվածություն»:
ՀՀ սահմանադրական դատարանն իր 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը.
«[Ա]րարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքը հետադարձությամբ կիրառելու հատուկ քրեադատավարական կարգի բացակայության պայմաններում, մինչև ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից համապատասխան իրավակարգավորումների հստակեցումը և իրավակարգավորման բացի հաղթահարումը, ելնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից և վերջինիս` սույն որոշման մեջ բացահայտված բովանդակությամբ կիրառումն ապահովելու, ինչպես նաև անձի հիմնական իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանությունն ապահովելու համար իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի հետադարձ կիրառումը պատիժ կրող անձանց նկատմամբ անհրաժեշտ է իրականացնել նոր հանգամանքի հիմքով դատական ակտի վերանայման վերաբերյալ իրավակարգավորումների շրջանակներում` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելը դիտարկելով որպես դատական ակտը վերանայելու համար նոր հանգամանք»:
Վերոգրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունների արդյունքում Դատավճռով հաստատված` Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի արարքը համապատասխանում է ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին, այլ 268-րդ հոդվածի 1-ին մասին, քանի որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունների արդյունքում «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի 0,345 գրամը հանդիսանում է ոչ թե խոշոր չափ, այլ զգալի չափ, իսկ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառություն կատարելու համար քրեական պատասխանատվությունը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ իրեն վերագրվող արարքն Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը կատարել է նախքան օրենսդրական փոփոխությունների ուժի մեջ մտնելը:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունները կիրառելի են Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի նկատմամբ, ինչի արդյունքում Դատավճռով հաստատված նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը պետք է բավարարել և բեկանել ու փոփոխել Դատավճիռը, այն է` Դատավճռով հաստատված արարքի համար Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, Դատավճռում արձանագրված` նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի շրջանակներում նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 8 (ութ) ամիս ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն որոշմամբ նշանակված պատիժը պետք է կլանել Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա հրամանագրով և Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկման մեջ և վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ցմահ ազատազրկում` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2000 թվականի նոյեմբերի 10-ից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.1 և 429.9 հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը բավարարել:
Թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 17-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել:
Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 8 (ութ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն որոշմամբ նշանակված պատիժը կլանել Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա հրամանագրով և Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկման մեջ և վերջնական պատիժ նշանակել ցմահ ազատազրկում:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2000 թվականի նոյեմբերի 10-ից:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«19» հոկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր Ա.Մնացականյան
դատավորներ Կ.Մարդանյան
Մ.Արղամանյան
քարտուղարությամբ Մ.Մահտեսյանի
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննելով թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 17-ի դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2010 թվականի մարտի 17-ին թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով (այսուհետ նաև` Դատավճիռ).
-Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` Դատավճռով նշանակված պատիժը կլանվել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա հրամանագրով և Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկմամբ և վերջնական պատիժ է նշանակվել ցմահ ազատազրկում,
-Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2000 թվականի նոյեմբերի 10-ից (պատժի կրման սկզբի մասով Դատավճռում առկա վրիպակն ուղղվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 22-ի որոշմամբ),
-Լուծվել է իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը:
Դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ:
2018 թվականի օգոստոսի 9-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը:
2018 թվականի օգոստոսի 21-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ Դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքն ընդունվել է վարույթ, թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով հարուցվել է վերանայման վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում քննության:
Դատական ակտը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Դատավճռով, Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին առաջադրված մեղադրանքն առ այն, որ նա «2009 թվականի հոկտեմբերի 31-ին` ժամը 11։00-ին, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, քննությամբ չպարզված անձից, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի ձեռք է բերել 15 հատ բամբակյա խծուծներ, որոնց վրա առկա են խոշոր չափի 0,345 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հայտնաբերվել է խուզարկությունների համար նախատեսված սենյակում` վերջինիս անձնական խուզարկության ժամանակ»:
Դատավճռում արձանագրված է նաև հետևյալը.
«Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, գործով բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Դատարանը, վերոգրյալները հաշվի առնելով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել և նկատի ունենալով, որ վերջինս Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի թիվ 1-121 դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 1-ին, 4-րդ և 7-րդ կետերով, 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 37-րդ, 38-րդ, 39-րդ հոդվածների կիրառմամբ նշանակված պատիժների ի մի գումարելով և Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 1996 թվականի ապրիլի 22-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով պատիժը գումարելով, նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով, դատապարտվել է մահապատժի, սակայն ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա [հրամանագրով] Ալբերտ Հագեյանին ներում է շնորհվել և նշանակված մահապատիժը փոխարինվել է ցմահ ազատազրկմամբ, իսկ ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 112-րդ հոդվածի 1-ին մասին և պատիժը թողնվել է անփոփոխ, ներկայումս պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասի դրույթը և Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ նոր նշանակված պատիժը կլանել նրա նկատմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկմամբ»:
Դատական ակտը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը, ըստ էության, խնդրել է Դատավճռով հաստատված իր արարքը համապատասխանեցնել գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքին և փոփոխել վերջնական պատիժը կամ իրեն ազատել պատիժը կրելուց:
Ներկայացված բողոքում դատապարտյալը վկայակոչել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» թիվ ՀՕ-241-Ն օրենքի, ինչպես նաև ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման դրույթները, որոնց հիման վրա եզրահանգում է կատարել առ այն, որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունները կիրառելի են իր նկատմամբ, քանի որ դրանց արդյունքում բարելավվում է իր վիճակը:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը Վերաքննիչ դատարանին հասցեագրված դիմումով խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ:
Դատախազը պատշաճ ձևով ծանուցվել է դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին, սակայն չի ներկայացել դատական նիստին:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Ուսումնասիրելով Դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին բողոքը և ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են՝
(…)
2) խոշոր չափերով՝
պատժվում են ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
(…)»:
Դատավճռով Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով 0,345 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառություն կատարելու համար:
Մինչև 2018 թվականի հունիսի 28-ը գործող խմբագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող թիվ 1 հավելվածի համաձայն` «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի 0,345 գրամը հանդիսացել է խոշոր չափ, քանի որ խոշոր չափ է սահմանված եղել 0,2 գրամից ավելի մինչև 5,0 գրամը ներառյալ:
2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ընդունված (ուժի մեջ է մտել պաշտոնական հրապարակումից վեց ամիս հետո) «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» թիվ ՀՕ-241-Ն օրենքի 4-րդ հոդվածի համաձայն` ուժը կորցրած է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող թիվ 1 հավելվածը, իսկ նույն օրենքի 1-ին հոդվածի 5.3 մասի համաձայն` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանում է ՀՀ կառավարությունը:
ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող թիվ 1 հավելվածի համաձայն` «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի 0,345 գրամը հանդիսանում է զգալի չափ, քանի որ զգալի չափ է սահմանված 0,1 գրամից առավել մինչև 0,5 գրամը ներառյալ:
ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն`
«Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին հանցագործություն չի հանդիսացել: Չի կարող նշանակվել ավելի ծանր պատիժ, քան այն, որը ենթակա էր կիրառման հանցանք կատարելու պահին: Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի:
3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»:
Գասպար Պողոսյանի գործով 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ1/0013/01/11 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) Քրեական օրենքը հետադարձ ուժ է ստանում, այսինքն` դրա գործողությունը տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց վրա հետևյալ դեպքերում.
1. նոր օրենքը վերացնում է արարքի հանցավորությունը (ապաքրեականացում),
2. նոր օրենքը մեղմացնում է պատիժը,
3. նոր օրենքն այլ կերպ բարելավում է հանցանք կատարած անձի վիճակը:
Ինչպես երևում է վերոգրյալից, քրեական օրենքին հետադարձ ուժ տալու պայմանները սպառիչ են և ունեն իմպերատիվ բնույթ, այսինքն` եթե նոր ընդունված օրենքը պարունակում է վերը նշված պայմաններից առնվազն մեկը, ապա իրավակիրառող մարմինը պարտավոր է դրա գործողությունը տարածել մինչև օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են այն, սակայն ունեն դատվածություն»:
ՀՀ սահմանադրական դատարանն իր 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը.
«[Ա]րարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքը հետադարձությամբ կիրառելու հատուկ քրեադատավարական կարգի բացակայության պայմաններում, մինչև ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից համապատասխան իրավակարգավորումների հստակեցումը և իրավակարգավորման բացի հաղթահարումը, ելնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից և վերջինիս` սույն որոշման մեջ բացահայտված բովանդակությամբ կիրառումն ապահովելու, ինչպես նաև անձի հիմնական իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանությունն ապահովելու համար իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի հետադարձ կիրառումը պատիժ կրող անձանց նկատմամբ անհրաժեշտ է իրականացնել նոր հանգամանքի հիմքով դատական ակտի վերանայման վերաբերյալ իրավակարգավորումների շրջանակներում` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելը դիտարկելով որպես դատական ակտը վերանայելու համար նոր հանգամանք»:
Վերոգրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունների արդյունքում Դատավճռով հաստատված` Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի արարքը համապատասխանում է ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին, այլ 268-րդ հոդվածի 1-ին մասին, քանի որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունների արդյունքում «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի 0,345 գրամը հանդիսանում է ոչ թե խոշոր չափ, այլ զգալի չափ, իսկ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառություն կատարելու համար քրեական պատասխանատվությունը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ իրեն վերագրվող արարքն Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը կատարել է նախքան օրենսդրական փոփոխությունների ուժի մեջ մտնելը:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունները կիրառելի են Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի նկատմամբ, ինչի արդյունքում Դատավճռով հաստատված նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը պետք է բավարարել և բեկանել ու փոփոխել Դատավճիռը, այն է` Դատավճռով հաստատված արարքի համար Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, Դատավճռում արձանագրված` նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի շրջանակներում նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 8 (ութ) ամիս ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն որոշմամբ նշանակված պատիժը պետք է կլանել Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա հրամանագրով և Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկման մեջ և վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ցմահ ազատազրկում` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2000 թվականի նոյեմբերի 10-ից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.1 և 429.9 հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը բավարարել:
Թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 17-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել:
Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 8 (ութ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն որոշմամբ նշանակված պատիժը կլանել Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա հրամանագրով և Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկման մեջ և վերջնական պատիժ նշանակել ցմահ ազատազրկում:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2000 թվականի նոյեմբերի 10-ից:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
Գործ հմ. ԵԷԴ/0005/01/10
2010թ.
ք. Երևան
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Ք. ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ ԱԼ. ՄՈւՐԱԴՅԱՆ
2010թ. Մարտի «17»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի /ծնված՝ 29.07.1975թ. Գեղարքունիքի մարզի Երանոս գյուղում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատապարտված /Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 22.04.1996թ. դատավճռով ՀՀ նախքին քր. օր-ի 105 հոդ. 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, ՀՀ նախկին քր. դատ. օր-ի 359 կիրառմամբ դատավճռի կատարումը հետաձգվել է մինչև Ա.Հագեյանի առողջանալը, Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2001թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քր. օր-ի 99 հոդ-ի 1-ին, 4-րդ և 7-րդ կետերով, 88 հոդ-ի 2-րդ մասով և 37, 38, 39 հոդ-երի կիրառմամբ նշանակված պատիժների ի մի գումարմամբ և դատավճիռների համակցությամբ դատապարտվել է մահապատժի, ՀՀ Նախագահի 01.08.2003թ. թիվ ՆՀ 103-Ա հրամանով Ա.Հագեյանին ներում է շնորհվել և նշանակված մահապատիժը փոխարինվել է ցմահ ազատազրկմամբ, ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 11.08.2006թ. որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քր. օր-ի 104 հոդ-ի 2-րդ մասի 1-ին, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175 հոդ-ի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 112 հոդ-ի 1-ին մասին և պատիժը թողնվել է անփոփոխ/ բնակվել է ք.Երևան, Շարուրի փողոցի 15 շենքի, թիվ 17 հասցեի բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության ցմահ ազատազրկման դատապարտված դատապարտյալ/։
Սույն գործով խափանման միջոց չի կիրառվել։
Մեղադրվում է ՀՀ Քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ալբերտ Հագեյանի կողմից, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար, խոշոր չափի` 0,345գր քաշով «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ապօրինաբար ձեռք բերելու և պահելու դեպքի առթիվ 10.11.2009թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննության բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով քրեական գործ է հարուցվել։
27.11.2009թ. որոշմամբ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ. «2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11։00»-ին, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, քննությամբ չպարզված անձից, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար, ապօրինի ձեռք է բերել 15 հատ բամբակյա խծուծներ` որոնց վրա առկա են խոշոր չափի 0,345 գրամ քաշով «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հայտնաբերվել է խուզարկությունների համար նախատեսված սենյակում` վերջինիս անձնական խուզարկության ժամանակ»։
Քրեական գործը 29.12.2009թ. կազմված և 30.12.2009թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 15.01.2010թ-ին ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Վերլուծելով ու գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները՝ գործի հանգամանքների, մեղադրանքի ապացուցվածության և ամբաստանյալի մեղավորության մասին, դատարանն եկավ հետևության, որ արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալն՝ ապացուցված է։
Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի դատաքննությամբ հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն ընդունեց, որ այն ինչ հայտնում են վկաները համապատասխանում է իրականությանը, մասնավորապես այն, որ տեսակցությունից հետո իրեն խուզարկել են ու հայտնաբերել են բամբակյա խծուծներ, որոնք իրենն են եղել ու վաղուց են իր մոտ եղել, նույնիսկ ինքը դրանց մասին չի հիշել, այլապես իր մոտ չէր պահի, այլ` դեն կնետեր։
Վկա` Վարդան Գրիգորի Մարտիրոսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ սույն դեպքի կատարման ընթացքում աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ և իր պարտականությունն է եղել դատապարտյալներին իրենց հարազատների հետ տեսակցություններ տրամադրելն, իսկ ներկայումս աշխատում է նույն հիմնարկում, որպես խցերը խուզարկող։ 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Ալբերտ Հագեյանին իր հարազատների հետ երկարատև տեսակցությունից հետո խուց տեղափոխելուց առաջ սահմանված կարգի համաձայն նույն քրեակատարողական հիմնարկության աշխատակիցներ Շահեն Միսկարյանի, Աշոտ Մոսինյանի հետ խուզարկել են և բամբակյա խծուծներ են հայտնաբերել, ինչի վերաբերյալ արձանագրություն են կազմել և զեկուցել են ռեժիմի պետի և հետաքննիչին, ովքեր էլ խծուծները փաթեթավորել ու ուղարկել են փորձաքննության։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ հայտնաբերված խծուծները թմրանյութ են պարունակել։
Վկա` Շահեն Անդրանիկի Միսկարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, որպես անվտանգության ապահովման բաժնի 3-րդ կարգի մասնագետ և իր պարտականությունների մեջ է մտնում կալանավորված և դատապարտված անձանց անվտանգության ապահովումը։ 2009թ. հոկտեմբեր ամսին ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի և նրա հարազատների երկարատև տեսակցությունից հետո Ա.Հագեյանին խուց բարձրացնելուց առաջ նույն քրեակատարողական հիմնարկության աշխատակիցներ Վարդան Մարտիրոսյանի և Աշոտ Մոսինյանի հետ, սահմանված կարգի համաձայն, անձնական խուզարկության են ենթարկել նրան ու սպորտային պայուսակի միջից հայտնաբերել են բամբակյա խծուծներ, որի վերաբերյալ արձանագրություն է կազմվել։ Այնուհետև հետաքննիչի կողմից խծուծները փաթեթավորել ու ուղարկել են փորձաքննության։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ հայտնաբերված խծուծները թմրանյութ են պարունակել։
Մեղադրող դատախազ Ալ.Մուրադյանի միջնորդությամբ ՀՀ քր. դատ. օր-ի 352 հոդվածի համաձայն վկաների հարցաքնությունը սահմանափակվեց միայն Վ.Մարտիրոսյանի և Շ.Միսկարյանի հարցաքննությամբ։
Անձնական իրերի խուզարկության վերաբերյալ 31.10.2009թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության անվտանգության ապահովման բաժնի պետ Ա.Արթենյանի, կրտսեր մասնագետ Վ.Մարտիրոսյանի, երրորդ կարգի մասնագետ Շ.Միսկարյանի, ՑԴՊԲ պետ Ա.Թամրազյանի, ՀԽՊՀ պետ Ա.Մոսինյանի և դատապարտյալ Ա.Հագեյանի մասնակցությամբ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ 2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11։00»-ի սահմաններում երկարատև տեսակցությունն ավարտելուց հետո դատապարտյալ Հ.Հագեյանը և նրան պատկանող իրերը ենթարկվել են խուզարկության, որի ընթացքում սև գույնի սպորտային պայուսակից հայտնաբերվել է գործարանային արտադրության պոլիէթիլենային բացված տուփով բամբակ, որի մեջ պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորված թաքցված են եղել մուգ շագանակագույն բամբակյա խծուծներ։
Անձնական իրերի խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերի և նյութերի զննության և փաթեթավորման վերաբերյալ 31.10.2009թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության գլխավոր մասնագետ` հետաքննիչ Հ.Բելիշկովի կողմից և անվտանգության ապահովման բաժնի պետ Ա.Արթենյանի, կրտսեր մասնագետ Վ.Մարտիրոսյանի, երրորդ կարգի մասնագետ Շ.Միսկարյանի և ՀԽՊՀ պետ Ա.Մոսինյանի և դատապարտյալ Ա.Հագեյանի ներկայությամբ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ 2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11։00»-ին դատապարտյալ Հ.Հագեյանի անձնական իրերի խուզարկությամբ հայտնաբերված մուգ շագանակագույն զանգվածով ներծծված, յուրահատուկ հոտով բամբակյա խծուծները հետագա քննության համար առգրավվել և փաթեթավորվել են։
Թմրանյութերի քրեագիտական փորձաքննության թիվ 39710905 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված շագանակագույն նյութերով ներծծված 15 հատ բամբակյա խծուծներից առանձնացված 0,345 գրամ չոր մնացորդը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 1057 եզրակացությամբ այն մասին, որ հետազոտման պահին Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանից վերցված մազի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնային խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված մուգ շագանակագույն զանգվածներով ներծծված բամբակյա խծուծներով։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը
Դատարանը վերլուծելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ գործի փաստերը վկայում են, որ 2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11»-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության դատապարտյալ Ալբերտ Հագեյանը ենթարկվել է անձնական խուզարկության, որի ընթացքում վերջինիս պատկանող սպորտային պայուսակում հայտնաբերվել են շագանակագույն զանգվածով ներծծված բամբակյա խծուծներ, որոնք առգրավվել և փաթեթավորվել են, որպիսի հանգամանքը դատաքննությամբ ընդունեց նաև ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանը, հավելելով, որ հայտնաբերված խծուծները պատկանել են իրեն, ավելին` դրանք վաղուց գտնվել են իր մոտ։ Գործով ապացույց հանդիսացող թմրանյութերի քրեագիտական փորձաքննության թիվ 39710905 եզրակացությամբ, որի դեմ կողմերը որևէ առարկություն թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում չեն ներկայացրել, հաստատվել է, որ շագանակագույն նյութերով ներծծված բամբակյա խծուծներից առանձնացված 0,345 գրամ չոր մնացորդը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Համաձայն 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամամիջոցների և հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող հավելվածի 3-րդ տողի` ացետիլացված ափիոնի, այդ թվում` ուղեկցող նյութերի առկայությամբ, անկախ դրանց դեղագործական բնութագրերից, խոշոր չափ է համարվում 0,2 գրամից մինչև 0,5 գրամը։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է ՀՀ քրեական օրենսգրքով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում` առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ նյութեր ապoրինի պատրաuտելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետի համաձայն հանցագործություն են համարում և առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ են նախատեսում նույն արարքները, որոնք կատարվել են խոշոր չափերով, որպիսի հատկանիշ և առկա է ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի կողմից կատարված գործողությունում։
Այսպիսով, դատարանը գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ և դրանց բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ գտնում է, որ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, գործով բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
Դատարանը վերոգրյալները հաշվի առնելով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել և նկատի ունենալով, որ վերջինս Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2001թ. թիվ 1-121 դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 99 հոդվածի 1-ին, 4-րդ և 7-րդ կետերով, 88 հոդվածի 2-րդ մասով և 37, 38, 39 հոդվածների կիրառմամբ նշանակված պատիժների ի մի գումարելով և Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 22.04.1996թ. դատավճռով ՀՀ նախքին քրեական օրենսգրքի 105 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով պատիժը գումարելով, նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով, դատապարտվել է մահապատժի, սակայն ՀՀ Նախագահի 01.08.2003թ. թիվ ՆՀ 103-Ա հրամանով Ա.Հագեյանին ներում է շնորհվել և նշանակված մահապատիժը փոխարինվել է ցմահ ազատազրկմամբ, իսկ ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 11.08.2006թ. որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 112 հոդվածի 1-ին մասին և պատիժը թողնվել է անփոփոխ, ներկայումս պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 6-րդ մասի դրույթը և Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ նոր նշանակված պատիժը կլանել նրա նկատմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկմամբ։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մուգ շագանակագույն զանգվածներով ներծծված բամբակյա խծուծները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է ոչնչացնել։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման` 1/մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, դատավճիռների համակցությամբ, նոր նշանակված պատիժը կլանել` Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2001թ. հմ. 1-121 դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 01.08.2003թ. թիվ ՆՀ 103-Ա հրամանով և ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 11.08.2006թ. որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկման պատժով և վերջնական պատիժ նշանակել զմահ ազատազրկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 17.03.2010թ-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված մուգ շագանակագույն զանգվածներով ներծծված բամբակյա խծուծները` ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
Գործ հմ. ԵԷԴ/0005/01/10
2010թ.
ք. Երևան
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Ք. ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ ԱԼ. ՄՈւՐԱԴՅԱՆ
2010թ. Մարտի «17»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի /ծնված՝ 29.07.1975թ. Գեղարքունիքի մարզի Երանոս գյուղում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատապարտված /Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 22.04.1996թ. դատավճռով ՀՀ նախքին քր. օր-ի 105 հոդ. 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, ՀՀ նախկին քր. դատ. օր-ի 359 կիրառմամբ դատավճռի կատարումը հետաձգվել է մինչև Ա.Հագեյանի առողջանալը, Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2001թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քր. օր-ի 99 հոդ-ի 1-ին, 4-րդ և 7-րդ կետերով, 88 հոդ-ի 2-րդ մասով և 37, 38, 39 հոդ-երի կիրառմամբ նշանակված պատիժների ի մի գումարմամբ և դատավճիռների համակցությամբ դատապարտվել է մահապատժի, ՀՀ Նախագահի 01.08.2003թ. թիվ ՆՀ 103-Ա հրամանով Ա.Հագեյանին ներում է շնորհվել և նշանակված մահապատիժը փոխարինվել է ցմահ ազատազրկմամբ, ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 11.08.2006թ. որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քր. օր-ի 104 հոդ-ի 2-րդ մասի 1-ին, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175 հոդ-ի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 112 հոդ-ի 1-ին մասին և պատիժը թողնվել է անփոփոխ/ բնակվել է ք.Երևան, Շարուրի փողոցի 15 շենքի, թիվ 17 հասցեի բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության ցմահ ազատազրկման դատապարտված դատապարտյալ/։
Սույն գործով խափանման միջոց չի կիրառվել։
Մեղադրվում է ՀՀ Քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ալբերտ Հագեյանի կողմից, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար, խոշոր չափի` 0,345գր քաշով «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ապօրինաբար ձեռք բերելու և պահելու դեպքի առթիվ 10.11.2009թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննության բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով քրեական գործ է հարուցվել։
27.11.2009թ. որոշմամբ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ. «2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11։00»-ին, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, քննությամբ չպարզված անձից, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար, ապօրինի ձեռք է բերել 15 հատ բամբակյա խծուծներ` որոնց վրա առկա են խոշոր չափի 0,345 գրամ քաշով «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հայտնաբերվել է խուզարկությունների համար նախատեսված սենյակում` վերջինիս անձնական խուզարկության ժամանակ»։
Քրեական գործը 29.12.2009թ. կազմված և 30.12.2009թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 15.01.2010թ-ին ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Վերլուծելով ու գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները՝ գործի հանգամանքների, մեղադրանքի ապացուցվածության և ամբաստանյալի մեղավորության մասին, դատարանն եկավ հետևության, որ արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալն՝ ապացուցված է։
Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի դատաքննությամբ հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն ընդունեց, որ այն ինչ հայտնում են վկաները համապատասխանում է իրականությանը, մասնավորապես այն, որ տեսակցությունից հետո իրեն խուզարկել են ու հայտնաբերել են բամբակյա խծուծներ, որոնք իրենն են եղել ու վաղուց են իր մոտ եղել, նույնիսկ ինքը դրանց մասին չի հիշել, այլապես իր մոտ չէր պահի, այլ` դեն կնետեր։
Վկա` Վարդան Գրիգորի Մարտիրոսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ սույն դեպքի կատարման ընթացքում աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ և իր պարտականությունն է եղել դատապարտյալներին իրենց հարազատների հետ տեսակցություններ տրամադրելն, իսկ ներկայումս աշխատում է նույն հիմնարկում, որպես խցերը խուզարկող։ 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Ալբերտ Հագեյանին իր հարազատների հետ երկարատև տեսակցությունից հետո խուց տեղափոխելուց առաջ սահմանված կարգի համաձայն նույն քրեակատարողական հիմնարկության աշխատակիցներ Շահեն Միսկարյանի, Աշոտ Մոսինյանի հետ խուզարկել են և բամբակյա խծուծներ են հայտնաբերել, ինչի վերաբերյալ արձանագրություն են կազմել և զեկուցել են ռեժիմի պետի և հետաքննիչին, ովքեր էլ խծուծները փաթեթավորել ու ուղարկել են փորձաքննության։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ հայտնաբերված խծուծները թմրանյութ են պարունակել։
Վկա` Շահեն Անդրանիկի Միսկարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, որպես անվտանգության ապահովման բաժնի 3-րդ կարգի մասնագետ և իր պարտականությունների մեջ է մտնում կալանավորված և դատապարտված անձանց անվտանգության ապահովումը։ 2009թ. հոկտեմբեր ամսին ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի և նրա հարազատների երկարատև տեսակցությունից հետո Ա.Հագեյանին խուց բարձրացնելուց առաջ նույն քրեակատարողական հիմնարկության աշխատակիցներ Վարդան Մարտիրոսյանի և Աշոտ Մոսինյանի հետ, սահմանված կարգի համաձայն, անձնական խուզարկության են ենթարկել նրան ու սպորտային պայուսակի միջից հայտնաբերել են բամբակյա խծուծներ, որի վերաբերյալ արձանագրություն է կազմվել։ Այնուհետև հետաքննիչի կողմից խծուծները փաթեթավորել ու ուղարկել են փորձաքննության։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ հայտնաբերված խծուծները թմրանյութ են պարունակել։
Մեղադրող դատախազ Ալ.Մուրադյանի միջնորդությամբ ՀՀ քր. դատ. օր-ի 352 հոդվածի համաձայն վկաների հարցաքնությունը սահմանափակվեց միայն Վ.Մարտիրոսյանի և Շ.Միսկարյանի հարցաքննությամբ։
Անձնական իրերի խուզարկության վերաբերյալ 31.10.2009թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության անվտանգության ապահովման բաժնի պետ Ա.Արթենյանի, կրտսեր մասնագետ Վ.Մարտիրոսյանի, երրորդ կարգի մասնագետ Շ.Միսկարյանի, ՑԴՊԲ պետ Ա.Թամրազյանի, ՀԽՊՀ պետ Ա.Մոսինյանի և դատապարտյալ Ա.Հագեյանի մասնակցությամբ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ 2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11։00»-ի սահմաններում երկարատև տեսակցությունն ավարտելուց հետո դատապարտյալ Հ.Հագեյանը և նրան պատկանող իրերը ենթարկվել են խուզարկության, որի ընթացքում սև գույնի սպորտային պայուսակից հայտնաբերվել է գործարանային արտադրության պոլիէթիլենային բացված տուփով բամբակ, որի մեջ պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորված թաքցված են եղել մուգ շագանակագույն բամբակյա խծուծներ։
Անձնական իրերի խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերի և նյութերի զննության և փաթեթավորման վերաբերյալ 31.10.2009թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության գլխավոր մասնագետ` հետաքննիչ Հ.Բելիշկովի կողմից և անվտանգության ապահովման բաժնի պետ Ա.Արթենյանի, կրտսեր մասնագետ Վ.Մարտիրոսյանի, երրորդ կարգի մասնագետ Շ.Միսկարյանի և ՀԽՊՀ պետ Ա.Մոսինյանի և դատապարտյալ Ա.Հագեյանի ներկայությամբ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ 2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11։00»-ին դատապարտյալ Հ.Հագեյանի անձնական իրերի խուզարկությամբ հայտնաբերված մուգ շագանակագույն զանգվածով ներծծված, յուրահատուկ հոտով բամբակյա խծուծները հետագա քննության համար առգրավվել և փաթեթավորվել են։
Թմրանյութերի քրեագիտական փորձաքննության թիվ 39710905 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված շագանակագույն նյութերով ներծծված 15 հատ բամբակյա խծուծներից առանձնացված 0,345 գրամ չոր մնացորդը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 1057 եզրակացությամբ այն մասին, որ հետազոտման պահին Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանից վերցված մազի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնային խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված մուգ շագանակագույն զանգվածներով ներծծված բամբակյա խծուծներով։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը
Դատարանը վերլուծելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ գործի փաստերը վկայում են, որ 2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11»-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության դատապարտյալ Ալբերտ Հագեյանը ենթարկվել է անձնական խուզարկության, որի ընթացքում վերջինիս պատկանող սպորտային պայուսակում հայտնաբերվել են շագանակագույն զանգվածով ներծծված բամբակյա խծուծներ, որոնք առգրավվել և փաթեթավորվել են, որպիսի հանգամանքը դատաքննությամբ ընդունեց նաև ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանը, հավելելով, որ հայտնաբերված խծուծները պատկանել են իրեն, ավելին` դրանք վաղուց գտնվել են իր մոտ։ Գործով ապացույց հանդիսացող թմրանյութերի քրեագիտական փորձաքննության թիվ 39710905 եզրակացությամբ, որի դեմ կողմերը որևէ առարկություն թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում չեն ներկայացրել, հաստատվել է, որ շագանակագույն նյութերով ներծծված բամբակյա խծուծներից առանձնացված 0,345 գրամ չոր մնացորդը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։
Համաձայն 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամամիջոցների և հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող հավելվածի 3-րդ տողի` ացետիլացված ափիոնի, այդ թվում` ուղեկցող նյութերի առկայությամբ, անկախ դրանց դեղագործական բնութագրերից, խոշոր չափ է համարվում 0,2 գրամից մինչև 0,5 գրամը։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է ՀՀ քրեական օրենսգրքով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում` առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ նյութեր ապoրինի պատրաuտելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետի համաձայն հանցագործություն են համարում և առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ են նախատեսում նույն արարքները, որոնք կատարվել են խոշոր չափերով, որպիսի հատկանիշ և առկա է ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի կողմից կատարված գործողությունում։
Այսպիսով, դատարանը գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ և դրանց բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ գտնում է, որ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, գործով բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։
Դատարանը վերոգրյալները հաշվի առնելով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել և նկատի ունենալով, որ վերջինս Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2001թ. թիվ 1-121 դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 99 հոդվածի 1-ին, 4-րդ և 7-րդ կետերով, 88 հոդվածի 2-րդ մասով և 37, 38, 39 հոդվածների կիրառմամբ նշանակված պատիժների ի մի գումարելով և Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 22.04.1996թ. դատավճռով ՀՀ նախքին քրեական օրենսգրքի 105 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով պատիժը գումարելով, նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով, դատապարտվել է մահապատժի, սակայն ՀՀ Նախագահի 01.08.2003թ. թիվ ՆՀ 103-Ա հրամանով Ա.Հագեյանին ներում է շնորհվել և նշանակված մահապատիժը փոխարինվել է ցմահ ազատազրկմամբ, իսկ ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 11.08.2006թ. որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 112 հոդվածի 1-ին մասին և պատիժը թողնվել է անփոփոխ, ներկայումս պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 6-րդ մասի դրույթը և Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ նոր նշանակված պատիժը կլանել նրա նկատմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկմամբ։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մուգ շագանակագույն զանգվածներով ներծծված բամբակյա խծուծները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է ոչնչացնել։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման` 1/մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, դատավճիռների համակցությամբ, նոր նշանակված պատիժը կլանել` Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2001թ. հմ. 1-121 դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 01.08.2003թ. թիվ ՆՀ 103-Ա հրամանով և ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 11.08.2006թ. որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկման պատժով և վերջնական պատիժ նշանակել զմահ ազատազրկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 17.03.2010թ-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված մուգ շագանակագույն զանգվածներով ներծծված բամբակյա խծուծները` ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0005/01/10
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 15-01-2010 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0005/01/10 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12139109 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Նուբարաշեն ՔԿՀ-ում` պատիժը կրելու ընթացքում, 31.10.2009թ. առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար ապօրինի ձեռք է բերել 15 հատ բամբակյա խծուծներ, որոնց վրա առկա են խոշոր չափի` 0,345 գրամ քաշով ացետիլացված ափիոն տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Հագեյան |
| Հայրանուն | Եղիազարի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 268 Մաս 2 Կետ 2 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | դատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.3 |
Մակագրել
| Երբ | 15-01-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 15-01-2010 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 18-01-2010 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 18-01-2010 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-02-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա. |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Հագեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-03-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-03-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 17-03-2010 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Որոշմամբ դատավճռի եզրափակիչ մասում տեղ գտած գրասխալն ուղղվել է` <Պատժի սկիզբը հաշվել 17.03.2010թ-ից> արտահայտությունը փոխարինվել է <Պատժի սկիզբը հաշվել 10.10.2000թ-ից> արտահայտությամբ: Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է անփոփոխ |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Հագեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 17-03-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Ցմահ ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ Գործ հմ. ԵԷԴ/0005/01/10 2010թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Ք. ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ ԱԼ. ՄՈւՐԱԴՅԱՆ 2010թ. Մարտի «17»-ին, Երևան քաղաքում. Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի /ծնված՝ 29.07.1975թ. Գեղարքունիքի մարզի Երանոս գյուղում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատապարտված /Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 22.04.1996թ. դատավճռով ՀՀ նախքին քր. օր-ի 105 հոդ. 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, ՀՀ նախկին քր. դատ. օր-ի 359 կիրառմամբ դատավճռի կատարումը հետաձգվել է մինչև Ա.Հագեյանի առողջանալը, Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2001թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քր. օր-ի 99 հոդ-ի 1-ին, 4-րդ և 7-րդ կետերով, 88 հոդ-ի 2-րդ մասով և 37, 38, 39 հոդ-երի կիրառմամբ նշանակված պատիժների ի մի գումարմամբ և դատավճիռների համակցությամբ դատապարտվել է մահապատժի, ՀՀ Նախագահի 01.08.2003թ. թիվ ՆՀ 103-Ա հրամանով Ա.Հագեյանին ներում է շնորհվել և նշանակված մահապատիժը փոխարինվել է ցմահ ազատազրկմամբ, ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 11.08.2006թ. որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քր. օր-ի 104 հոդ-ի 2-րդ մասի 1-ին, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175 հոդ-ի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 112 հոդ-ի 1-ին մասին և պատիժը թողնվել է անփոփոխ/ բնակվել է ք.Երևան, Շարուրի փողոցի 15 շենքի, թիվ 17 հասցեի բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության ցմահ ազատազրկման դատապարտված դատապարտյալ/։ Սույն գործով խափանման միջոց չի կիրառվել։ Մեղադրվում է ՀՀ Քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը Ալբերտ Հագեյանի կողմից, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար, խոշոր չափի` 0,345գր քաշով «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ապօրինաբար ձեռք բերելու և պահելու դեպքի առթիվ 10.11.2009թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննության բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով քրեական գործ է հարուցվել։ 27.11.2009թ. որոշմամբ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ. «2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11։00»-ին, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, քննությամբ չպարզված անձից, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար, ապօրինի ձեռք է բերել 15 հատ բամբակյա խծուծներ` որոնց վրա առկա են խոշոր չափի 0,345 գրամ քաշով «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հայտնաբերվել է խուզարկությունների համար նախատեսված սենյակում` վերջինիս անձնական խուզարկության ժամանակ»։ Քրեական գործը 29.12.2009թ. կազմված և 30.12.2009թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 15.01.2010թ-ին ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ 2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Վերլուծելով ու գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները՝ գործի հանգամանքների, մեղադրանքի ապացուցվածության և ամբաստանյալի մեղավորության մասին, դատարանն եկավ հետևության, որ արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալն՝ ապացուցված է։ Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի դատաքննությամբ հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն ընդունեց, որ այն ինչ հայտնում են վկաները համապատասխանում է իրականությանը, մասնավորապես այն, որ տեսակցությունից հետո իրեն խուզարկել են ու հայտնաբերել են բամբակյա խծուծներ, որոնք իրենն են եղել ու վաղուց են իր մոտ եղել, նույնիսկ ինքը դրանց մասին չի հիշել, այլապես իր մոտ չէր պահի, այլ` դեն կնետեր։ Վկա` Վարդան Գրիգորի Մարտիրոսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ սույն դեպքի կատարման ընթացքում աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, որպես անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետ և իր պարտականությունն է եղել դատապարտյալներին իրենց հարազատների հետ տեսակցություններ տրամադրելն, իսկ ներկայումս աշխատում է նույն հիմնարկում, որպես խցերը խուզարկող։ 2009թ. հոկտեմբեր ամսին Ալբերտ Հագեյանին իր հարազատների հետ երկարատև տեսակցությունից հետո խուց տեղափոխելուց առաջ սահմանված կարգի համաձայն նույն քրեակատարողական հիմնարկության աշխատակիցներ Շահեն Միսկարյանի, Աշոտ Մոսինյանի հետ խուզարկել են և բամբակյա խծուծներ են հայտնաբերել, ինչի վերաբերյալ արձանագրություն են կազմել և զեկուցել են ռեժիմի պետի և հետաքննիչին, ովքեր էլ խծուծները փաթեթավորել ու ուղարկել են փորձաքննության։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ հայտնաբերված խծուծները թմրանյութ են պարունակել։ Վկա` Շահեն Անդրանիկի Միսկարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, որպես անվտանգության ապահովման բաժնի 3-րդ կարգի մասնագետ և իր պարտականությունների մեջ է մտնում կալանավորված և դատապարտված անձանց անվտանգության ապահովումը։ 2009թ. հոկտեմբեր ամսին ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի և նրա հարազատների երկարատև տեսակցությունից հետո Ա.Հագեյանին խուց բարձրացնելուց առաջ նույն քրեակատարողական հիմնարկության աշխատակիցներ Վարդան Մարտիրոսյանի և Աշոտ Մոսինյանի հետ, սահմանված կարգի համաձայն, անձնական խուզարկության են ենթարկել նրան ու սպորտային պայուսակի միջից հայտնաբերել են բամբակյա խծուծներ, որի վերաբերյալ արձանագրություն է կազմվել։ Այնուհետև հետաքննիչի կողմից խծուծները փաթեթավորել ու ուղարկել են փորձաքննության։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ հայտնաբերված խծուծները թմրանյութ են պարունակել։ Մեղադրող դատախազ Ալ.Մուրադյանի միջնորդությամբ ՀՀ քր. դատ. օր-ի 352 հոդվածի համաձայն վկաների հարցաքնությունը սահմանափակվեց միայն Վ.Մարտիրոսյանի և Շ.Միսկարյանի հարցաքննությամբ։ Անձնական իրերի խուզարկության վերաբերյալ 31.10.2009թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության անվտանգության ապահովման բաժնի պետ Ա.Արթենյանի, կրտսեր մասնագետ Վ.Մարտիրոսյանի, երրորդ կարգի մասնագետ Շ.Միսկարյանի, ՑԴՊԲ պետ Ա.Թամրազյանի, ՀԽՊՀ պետ Ա.Մոսինյանի և դատապարտյալ Ա.Հագեյանի մասնակցությամբ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ 2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11։00»-ի սահմաններում երկարատև տեսակցությունն ավարտելուց հետո դատապարտյալ Հ.Հագեյանը և նրան պատկանող իրերը ենթարկվել են խուզարկության, որի ընթացքում սև գույնի սպորտային պայուսակից հայտնաբերվել է գործարանային արտադրության պոլիէթիլենային բացված տուփով բամբակ, որի մեջ պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորված թաքցված են եղել մուգ շագանակագույն բամբակյա խծուծներ։ Անձնական իրերի խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերի և նյութերի զննության և փաթեթավորման վերաբերյալ 31.10.2009թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության գլխավոր մասնագետ` հետաքննիչ Հ.Բելիշկովի կողմից և անվտանգության ապահովման բաժնի պետ Ա.Արթենյանի, կրտսեր մասնագետ Վ.Մարտիրոսյանի, երրորդ կարգի մասնագետ Շ.Միսկարյանի և ՀԽՊՀ պետ Ա.Մոսինյանի և դատապարտյալ Ա.Հագեյանի ներկայությամբ կազմված արձանագրությամբ այն մասին, որ 2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11։00»-ին դատապարտյալ Հ.Հագեյանի անձնական իրերի խուզարկությամբ հայտնաբերված մուգ շագանակագույն զանգվածով ներծծված, յուրահատուկ հոտով բամբակյա խծուծները հետագա քննության համար առգրավվել և փաթեթավորվել են։ Թմրանյութերի քրեագիտական փորձաքննության թիվ 39710905 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված շագանակագույն նյութերով ներծծված 15 հատ բամբակյա խծուծներից առանձնացված 0,345 գրամ չոր մնացորդը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության թիվ 1057 եզրակացությամբ այն մասին, որ հետազոտման պահին Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանից վերցված մազի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնային խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված մուգ շագանակագույն զանգվածներով ներծծված բամբակյա խծուծներով։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը Դատարանը վերլուծելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ գործի փաստերը վկայում են, որ 2009թ. հոկտեմբերի «31»-ին, ժամը «11»-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության դատապարտյալ Ալբերտ Հագեյանը ենթարկվել է անձնական խուզարկության, որի ընթացքում վերջինիս պատկանող սպորտային պայուսակում հայտնաբերվել են շագանակագույն զանգվածով ներծծված բամբակյա խծուծներ, որոնք առգրավվել և փաթեթավորվել են, որպիսի հանգամանքը դատաքննությամբ ընդունեց նաև ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանը, հավելելով, որ հայտնաբերված խծուծները պատկանել են իրեն, ավելին` դրանք վաղուց գտնվել են իր մոտ։ Գործով ապացույց հանդիսացող թմրանյութերի քրեագիտական փորձաքննության թիվ 39710905 եզրակացությամբ, որի դեմ կողմերը որևէ առարկություն թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում չեն ներկայացրել, հաստատվել է, որ շագանակագույն նյութերով ներծծված բամբակյա խծուծներից առանձնացված 0,345 գրամ չոր մնացորդը հանդիսանում է տնայնագործական եղանակով պատրաստված «ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց։ Համաձայն 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամամիջոցների և հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող հավելվածի 3-րդ տողի` ացետիլացված ափիոնի, այդ թվում` ուղեկցող նյութերի առկայությամբ, անկախ դրանց դեղագործական բնութագրերից, խոշոր չափ է համարվում 0,2 գրամից մինչև 0,5 գրամը։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է ՀՀ քրեական օրենսգրքով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում` առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ նյութեր ապoրինի պատրաuտելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասին 2-րդ կետի համաձայն հանցագործություն են համարում և առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ են նախատեսում նույն արարքները, որոնք կատարվել են խոշոր չափերով, որպիսի հատկանիշ և առկա է ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի կողմից կատարված գործողությունում։ Այսպիսով, դատարանը գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ և դրանց բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ գտնում է, որ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, գործով բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները։ Դատարանը վերոգրյալները հաշվի առնելով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել և նկատի ունենալով, որ վերջինս Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2001թ. թիվ 1-121 դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 99 հոդվածի 1-ին, 4-րդ և 7-րդ կետերով, 88 հոդվածի 2-րդ մասով և 37, 38, 39 հոդվածների կիրառմամբ նշանակված պատիժների ի մի գումարելով և Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 22.04.1996թ. դատավճռով ՀՀ նախքին քրեական օրենսգրքի 105 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով պատիժը գումարելով, նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով, դատապարտվել է մահապատժի, սակայն ՀՀ Նախագահի 01.08.2003թ. թիվ ՆՀ 103-Ա հրամանով Ա.Հագեյանին ներում է շնորհվել և նշանակված մահապատիժը փոխարինվել է ցմահ ազատազրկմամբ, իսկ ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 11.08.2006թ. որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 112 հոդվածի 1-ին մասին և պատիժը թողնվել է անփոփոխ, ներկայումս պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 6-րդ մասի դրույթը և Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ նոր նշանակված պատիժը կլանել նրա նկատմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկմամբ։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մուգ շագանակագույն զանգվածներով ներծծված բամբակյա խծուծները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է ոչնչացնել։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման` 1/մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, դատավճիռների համակցությամբ, նոր նշանակված պատիժը կլանել` Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 25.06.2001թ. հմ. 1-121 դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 01.08.2003թ. թիվ ՆՀ 103-Ա հրամանով և ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 11.08.2006թ. որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկման պատժով և վերջնական պատիժ նշանակել զմահ ազատազրկում։ Պատժի սկիզբը հաշվել 17.03.2010թ-ից։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված մուգ շագանակագույն զանգվածներով ներծծված բամբակյա խծուծները` ոչնչացնել։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-03-2010 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 21-04-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 22-04-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 135 էջ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 03-05-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 135 |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0005/01/10
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 09-08-2018 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-08-2018 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Դատապարտյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Հագեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ալբերտ Հագեյան Վերանայել դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի դիմումը`Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով կայացված դատավճռով հաստատված արարքը << ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումեր կատարելու մասին >> ՀՀ ԱԺ 06.12.2017թ. ՀՀ օրենքի կիրառմամբ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքին համապատասխանեցնելու մասին և փոփոխել վերջնական պատիժը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 17-08-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 20-08-2018 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Մնացականյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Մարդանյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 21-08-2018 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-09-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | կոլեգիալ կազմի դատավորներ Ա.Մնացականյանի և Կ.Մարդանյանի՝ դատավորների 2018 թվականի տարեկան վերապատրաստման դասընթացներին մասնակցելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-10-2018 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 04-10-2018 |
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 19-10-2018 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Հագեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԷԴ/0005/01/10 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «19» հոկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր Ա.Մնացականյան դատավորներ Կ.Մարդանյան Մ.Արղամանյան քարտուղարությամբ Մ.Մահտեսյանի դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննելով թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 17-ի դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2010 թվականի մարտի 17-ին թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով (այսուհետ նաև` Դատավճիռ). -Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` Դատավճռով նշանակված պատիժը կլանվել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա հրամանագրով և Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկմամբ և վերջնական պատիժ է նշանակվել ցմահ ազատազրկում, -Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2000 թվականի նոյեմբերի 10-ից (պատժի կրման սկզբի մասով Դատավճռում առկա վրիպակն ուղղվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 22-ի որոշմամբ), -Լուծվել է իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը: Դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ: 2018 թվականի օգոստոսի 9-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը: 2018 թվականի օգոստոսի 21-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ Դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքն ընդունվել է վարույթ, թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով հարուցվել է վերանայման վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում քննության: Դատական ակտը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը. Դատավճռով, Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին առաջադրված մեղադրանքն առ այն, որ նա «2009 թվականի հոկտեմբերի 31-ին` ժամը 11։00-ին, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, քննությամբ չպարզված անձից, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, ապօրինի ձեռք է բերել 15 հատ բամբակյա խծուծներ, որոնց վրա առկա են խոշոր չափի 0,345 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հայտնաբերվել է խուզարկությունների համար նախատեսված սենյակում` վերջինիս անձնական խուզարկության ժամանակ»: Դատավճռում արձանագրված է նաև հետևյալը. «Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, գործով բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Դատարանը, վերոգրյալները հաշվի առնելով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ պետք է ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակել և նկատի ունենալով, որ վերջինս Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի թիվ 1-121 դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 99-րդ հոդվածի 1-ին, 4-րդ և 7-րդ կետերով, 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 37-րդ, 38-րդ, 39-րդ հոդվածների կիրառմամբ նշանակված պատիժների ի մի գումարելով և Սպանդարյանի շրջանի ժողդատարանի 1996 թվականի ապրիլի 22-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով պատիժը գումարելով, նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով, դատապարտվել է մահապատժի, սակայն ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա [հրամանագրով] Ալբերտ Հագեյանին ներում է շնորհվել և նշանակված մահապատիժը փոխարինվել է ցմահ ազատազրկմամբ, իսկ ՀՀ Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 8-րդ և 11-րդ կետերին, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետին, 112-րդ հոդվածի 1-ին մասին և պատիժը թողնվել է անփոփոխ, ներկայումս պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկությունում, գտնում է, որ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասի դրույթը և Ալբերտ Հագեյանի նկատմամբ նոր նշանակված պատիժը կլանել նրա նկատմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկմամբ»: Դատական ակտը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը, ըստ էության, խնդրել է Դատավճռով հաստատված իր արարքը համապատասխանեցնել գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքին և փոփոխել վերջնական պատիժը կամ իրեն ազատել պատիժը կրելուց: Ներկայացված բողոքում դատապարտյալը վկայակոչել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» թիվ ՀՕ-241-Ն օրենքի, ինչպես նաև ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման դրույթները, որոնց հիման վրա եզրահանգում է կատարել առ այն, որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունները կիրառելի են իր նկատմամբ, քանի որ դրանց արդյունքում բարելավվում է իր վիճակը: Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը Վերաքննիչ դատարանին հասցեագրված դիմումով խնդրել է գործը քննել իր բացակայությամբ: Դատախազը պատշաճ ձևով ծանուցվել է դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին, սակայն չի ներկայացել դատական նիստին: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Ուսումնասիրելով Դատավճիռը նոր հանգամանքով վերանայելու մասին բողոքը և ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝ պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով: 2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են՝ (…) 2) խոշոր չափերով՝ պատժվում են ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: (…)»: Դատավճռով Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով 0,345 գրամ քաշով «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառություն կատարելու համար: Մինչև 2018 թվականի հունիսի 28-ը գործող խմբագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող թիվ 1 հավելվածի համաձայն` «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի 0,345 գրամը հանդիսացել է խոշոր չափ, քանի որ խոշոր չափ է սահմանված եղել 0,2 գրամից ավելի մինչև 5,0 գրամը ներառյալ: 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ընդունված (ուժի մեջ է մտել պաշտոնական հրապարակումից վեց ամիս հետո) «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» թիվ ՀՕ-241-Ն օրենքի 4-րդ հոդվածի համաձայն` ուժը կորցրած է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող թիվ 1 հավելվածը, իսկ նույն օրենքի 1-ին հոդվածի 5.3 մասի համաձայն` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանում է ՀՀ կառավարությունը: ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման` թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող թիվ 1 հավելվածի համաձայն` «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի 0,345 գրամը հանդիսանում է զգալի չափ, քանի որ զգալի չափ է սահմանված 0,1 գրամից առավել մինչև 0,5 գրամը ներառյալ: ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն` «Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել այնպիսի գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին հանցագործություն չի հանդիսացել: Չի կարող նշանակվել ավելի ծանր պատիժ, քան այն, որը ենթակա էր կիրառման հանցանք կատարելու պահին: Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն: 2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի: 3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»: Գասպար Պողոսյանի գործով 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ1/0013/01/11 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Քրեական օրենքը հետադարձ ուժ է ստանում, այսինքն` դրա գործողությունը տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց վրա հետևյալ դեպքերում. 1. նոր օրենքը վերացնում է արարքի հանցավորությունը (ապաքրեականացում), 2. նոր օրենքը մեղմացնում է պատիժը, 3. նոր օրենքն այլ կերպ բարելավում է հանցանք կատարած անձի վիճակը: Ինչպես երևում է վերոգրյալից, քրեական օրենքին հետադարձ ուժ տալու պայմանները սպառիչ են և ունեն իմպերատիվ բնույթ, այսինքն` եթե նոր ընդունված օրենքը պարունակում է վերը նշված պայմաններից առնվազն մեկը, ապա իրավակիրառող մարմինը պարտավոր է դրա գործողությունը տարածել մինչև օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են այն, սակայն ունեն դատվածություն»: ՀՀ սահմանադրական դատարանն իր 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը. «[Ա]րարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքը հետադարձությամբ կիրառելու հատուկ քրեադատավարական կարգի բացակայության պայմաններում, մինչև ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից համապատասխան իրավակարգավորումների հստակեցումը և իրավակարգավորման բացի հաղթահարումը, ելնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից և վերջինիս` սույն որոշման մեջ բացահայտված բովանդակությամբ կիրառումն ապահովելու, ինչպես նաև անձի հիմնական իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանությունն ապահովելու համար իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի հետադարձ կիրառումը պատիժ կրող անձանց նկատմամբ անհրաժեշտ է իրականացնել նոր հանգամանքի հիմքով դատական ակտի վերանայման վերաբերյալ իրավակարգավորումների շրջանակներում` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելը դիտարկելով որպես դատական ակտը վերանայելու համար նոր հանգամանք»: Վերոգրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունների արդյունքում Դատավճռով հաստատված` Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի արարքը համապատասխանում է ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին, այլ 268-րդ հոդվածի 1-ին մասին, քանի որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունների արդյունքում «Ացետիլացված ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի 0,345 գրամը հանդիսանում է ոչ թե խոշոր չափ, այլ զգալի չափ, իսկ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառություն կատարելու համար քրեական պատասխանատվությունը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ իրեն վերագրվող արարքն Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանը կատարել է նախքան օրենսդրական փոփոխությունների ուժի մեջ մտնելը: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ կատարված օրենսդրական փոփոխությունները կիրառելի են Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի նկատմամբ, ինչի արդյունքում Դատավճռով հաստատված նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը պետք է բավարարել և բեկանել ու փոփոխել Դատավճիռը, այն է` Դատավճռով հաստատված արարքի համար Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, Դատավճռում արձանագրված` նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի շրջանակներում նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 8 (ութ) ամիս ժամկետով, որը նա պետք է կրի: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն որոշմամբ նշանակված պատիժը պետք է կլանել Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա հրամանագրով և Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկման մեջ և վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ցմահ ազատազրկում` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2000 թվականի նոյեմբերի 10-ից: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.1 և 429.9 հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դատապարտյալ Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանի կողմից բերված բողոքը բավարարել: Թիվ ԵԷԴ/0005/01/10 քրեական գործով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մարտի 17-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել: Ալբերտ Եղիազարի Հագեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 8 (ութ) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն որոշմամբ նշանակված պատիժը կլանել Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2001 թվականի հունիսի 25-ի դատավճռով, ՀՀ Նախագահի 2003 թվականի օգոստոսի 1-ի թիվ ՆՀ-103-Ա հրամանագրով և Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 2006 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ նշանակված ցմահ ազատազրկման մեջ և վերջնական պատիժ նշանակել ցմահ ազատազրկում: Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2000 թվականի նոյեմբերի 10-ից: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-10-2018 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Մնացականյան |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Մարդանյան |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 15-01-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 164 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 15-01-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 164 |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | Ե-935/19 |