ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ


Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն ԵԷԴ/0003/01/10
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր Ա.Գաբրիելյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


23 ապրիլի 2010 թվական ք.Երևան


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ` ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ե.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Տ.ՈՒԶՈՅԱՆԻ
տուժող` Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
պաշտպան` Հ.ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում վերաքննության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի պաշտպան Հայկ Իսրայելյանի վերաքննիչ բողոքը, ամբաստանյալ Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճռի դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ


1. ՀՀ Ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Բ.Եղիազարյանի 2009 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Սերգեյ Հովհաննիսյանի հաղորդման առթիվ հարուցվել է թիվ 12139309 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: /հատոր 1, գ.թ. 1/

2. 2009 թվականի նոյեմբերի 11-ին Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանը ձերբակալվել է: /հատոր 1, գ.թ. 33/

3. Նախաքննական մարմնի 2009 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով: /հատոր 1, գ.թ. 102/

4. 14.11.2009թ. քննիչ Բ.Եղիազարյանը միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` թիվ 12139309 քրեական գործով մեղադրյալ Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, որը դատարանի նույն օրվա որոշմամբ բավարարվել է: Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.11.2009թ. որոշմամբ բավարարվել է նաև մեղադրյալ Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանի միջնորդությունը` որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը կիրառելու վերաբերյալ: /հատոր 1, գ.թ 106, գ.թ. 111/

5. ՀՀ Ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հետաքննիչ Ա.Ղազարյանի 2009 թվականի նոյեմբերի 04-ի որոշմամբ Շուշանիկ Ավետիքի Սարիբեկյանի հաղորդման հիմա վրա հարուցվել է թիվ 12158909 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: /հատոր 2, գ.թ. 53/

6. ՀՀ Ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հետաքննիչ Ա.Ղազարյանի 2009 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Շուշանիկ Ավետիքի Սարիբեկյանի հաղորդման հիմա վրա հարուցված թիվ 12158909 քրեական գործն ուղարկվել է Էրեբունու քննչական բաժին` նախաքննություն կատարելու և քրեական հետապնդումը շարունակելու համար: /հատոր 2, գ.թ. 57/

7. ՀՀ Ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Բ.Եղիազարյանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ թիվ 12139309 և թիվ 12158909 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 12139309 համարով: /հատոր 2, գ.թ. 64/

8. Նախաքննական մարմնի 2009 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ թիվ 12139309 քրեական գործով մեղադրյալ Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով: /հատոր 2, գ.թ. 112/

9. 2009 թվականի դեկտեմբերի 30-ին թիվ 12139309 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, Արթուր Ֆերդինանտի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/: /հատոր 2, գ.թ. 176/

10. Առաջին ատյանի դատարանն իր 2010 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, Արթուր Ֆերդինանտի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ընդունել է վարույթ, իսկ 2010 թվականի հունվարի 22-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակել է դատական քննության 2010 թվականի հունվարի 26-ին, ժամը 12.00-ին: /հատոր 2, գ.թ. 178, 184/

11. Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճռով Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցվել է ձերբակալման ձևով արգելանքի տակ գտնվելու 5 /հինգ/ օրը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 25 /քսանհինգ/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճռի փաստացի կատարումն ապահովելու օրվանից:
Դատավճռով որոշվել է խափանման միջոց գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը, որից հետո սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկը` 600.000 /վեց հարյու հազար/ ՀՀ դրամ գրավի գումարը վերադարձնել գրավատուին:
Սերյոժա Հովհաննիսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության` վերջինիս իրավունք է վերապահվել հետագայում քաղ.դատավարության կարգով դիմելու դատարան:
Դատավճռով որոշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ Ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնի 24.12.2009թ. որոշումներով` գործով քաղաքացիական հայցն ապահովելու համար Գ.Սարգսյանի և Ա.Մանուկյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել:
Դատավճռով որոշվել է նաև գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված ինքնաշեն մետաղյա իրերը, լույս արձակող կրակայրիչը և տոպրակը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել, իսկ <<Դեսնա>> տեսակի լվացքի մեքենան վերադարձնել Իռեն Մկրտչյանին, երեք արձանիկները` Սերյոժա Հովհաննիսյանին, մսաղաց սարքը` Բելլա Յախշիյանին, իսկ մանկական սայլակը` Թեգուշ Աբրահամյանին: /հատոր 2, գ.թ. 221/

12. Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճռով դատապարտվել է նաև Արթուր Ֆերդինանտի Մանուկյանը, որը դատավճիռը չի բողոքարկել:

13. Առաջին ատյանի դատարանի 19.02.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գոռ Սարգսյանի պաշտպան Հայկ Իսրայելյանը:

14. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել տուժող Սերյոժա Ներսեսի Հովհաննիսյանը:

15. Վերաքննիչ դատարանն իր 2010 թվականի մարտի 25-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության 2010 թվականի ապրիլի 08-ին, ժամը` 12.00-ին, Երևան քաղաքում:


ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ


16. Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Չափիչի 4-րդ հանրակացարանի թիվ 68 բնակարանում վարձակալությամբ բնակվող, սույն գործով ամբաստանյալ Արթուր Մանուկյանը մշտական աշխատանք չունենալով, նպատակադրվել է Երևան քաղաքի տարբեր թաղամասերում գտնվող բնակելի շենքերի խորդանոցներից գողություններ կատարել։ Հանցավոր դիտավորությունը իրականացնելու համար Ա.Մանուկյանը պատրաստել է հարմարեցված գործիքներ` խորդանոցների մուտքի դռների կախովի փակաները բացելու համար։ Իր այդ մտադրության մասին ամբաստանյալ Ա.Մանուկյանը 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին հայտնել է ընկերոջը` գործով մյուս ամբաստանյալ Գոռ Սարգսյանին և, ինչպես միայնակ, այնպես էլ վերջինիս հետ նախնական համաձայնության գալով, 2009 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսների ընթացքում կատարել են մի շարք գողություններ և գողության փորձեր։
Ամբաստանյալներ Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով 2009 թվականի հոկտեմբերի սկզբներին ժամը 03.00-ի սահմաններում շրջել են Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոն փողոցի թիվ 12 շենքի հարկերով, որի ընթացքում Ա.Մանուկյանը իր մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել է նույն շենքի հինգերորդ հարկում գտնվող, Սերյոժա Հովհաննիսյանին պատկանող խորդանոցի մուտքի դռան կախովի փականը և ապօրինի մուտք գործելով` այնտեղից գաղտնի հափշտակել են 70.000 ՀՀ դրամ լազերային սկավառակներ, 3500 ՀՀ դրամ արժողության մեկ տուփ «Վինսթոն» տեսակի ծխախոտ, 48.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու կաթսաներ, 19.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության թվով 7 արձանիկներ և 561.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության տարբեր տեսակի սպասքեղեն` Ս. Հովհաննիսյանին պատճառելով խոշոր չափի` 702.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, 2007 թվականի նոյեմբեր ամսվա ընթացքում, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամի գողություն կատարելու նպատակով ամբաստանյալ Ա.Մանուկյանը գնացել է Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 53 շենք, իր մոտ եղած մետաղյա ձողով բացել և ապօրինի մուք է գործել նույն շենքի 127 բնակարանին կից գտնվող, Սվետլաննա Խաչատրյանին պատկանող խորդանոց և այնտեղից գաղտնի հափշտակել 2000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երեք ալյումինե կաթսաներ։
Դրանից հետո, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին, կրկին, գողություն կատարելու նպատակով Ա.Մանուկյանը գնացել է Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոն փողոցի 23 շենք, իր մոտ եղած մետաղյա ձողով մուտքի դռան փականը կոտրել, ապօրինի մուք գործել նույն շենքի 95 բնակարանին կից գտնվող, Հովհաննես Օսիպյանին պատկանող խորդանոց և այնտեղից գաղտնի հափշտակել 15.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երեք ալյումինե կաթսաներ։
2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը, կրկին, գողություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Տիրուհի Օհանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոն փողոցի 31 շենքի 175 բնակարանին կից գտնվող խորդանոց և այնտեղից գաղտնի հափշտակել 10.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության փականակագործական բանալիներ և մուրճ։
Այնուհետև, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Գեղանուշ Մկրտչյանին պատկանող Երևան քաղաքի Ավանեսովի փողոցի 18-րդ շենքի 5-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին,նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Լուսիկ Գալստյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 8-րդ շենքի 9-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Բացի այդ, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Սիրամարգ Ջանալյանին պատկանող Երևան քաղաքի Ավանեսովի փողոցի 18-րդ շենքի 8-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Այնուհետև, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանի գողություն կատարելու շուրջ, կրկին,նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Քրիստինա Հովակիմյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 31-րդ շենքի 132-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Հրանուշ Սարգսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 31-րդ շենքի 182-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Բացի այդ, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Շողիկ Ջարաջյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոն փողոցի 8 շենքի 31 բնակարանին կից գտնվող խորդանոց և այնտեղից գաղտնի հափշտակել 3000 ՀՀ դրամ արժողության ալյումինե ցանցավոր կաթսա և 3000 ՀՀ դրամ արժողության գդալներ և պատարաքաղներ։
Այնուհետև, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը զողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Ասլի Պետրոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 31-րդ շենքի 127-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Բյուզանդ Աջարյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 8-րդ շենքի 29-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Բացի այդ, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Ցիալա Հարությունյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 10-րդ շենքի 18-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգա-մանքներով։
Այնուհետև, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Դմիտրի Մկրտչյանին պատկանող Երևան քաղաքի Ավանեսովի փողոցի 26-րդ շենքի 6-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Նաիրա Թումանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 4-րդ շենքի 5-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Բացի այդ, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Արտուշ Աղաբաբյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 10-րդ շենքի 18-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Դրանից հետո 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին, կրկին, գողություն կատարելու նպատակով Ա.Մանուկյանը գնացել է Երևան քաղաքի Լ.Սարգսյան փողոցի 2-րդ շենք և տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել և ապօրինի մուք է գործել նույն շենքի 35 բնակարանին կից գտնվող, Արամայիս Բլեյանին պատկանող խորդանոց և այնտեղից գաղտնի հափշտակել 40.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու ալյումինե կաթսաներ և 5000 ՀՀ դրամ արժողության խորովածի շամփուրներ։
Բացի այդ, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Բելլա Յախշիյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոն փողոցի 4 շենքի 23 բնակարանին կից գտնվող խորդանոց և այնտեղից գաղտնի հափշտակել 4000 ՀՀ դրամ արժողության մսաղաց սարք և 3000 ՀՀ դրամ արժողության խորովածի շամփուրներ։
2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Թեգուշ Աբրահամյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոն փողոցի 31-րդ շենքի 246-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց և այնտեղից գաղտնի հափշտակել 7000 ՀՀ դրամ արժողության մանկական սայլակ։
Այնուհետև, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին,նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Իռեն Մկրտչյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոն փողոցի 31-րդ շենքի 49-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց և այնտեղից գաղտնի հափշտակել 8000 ՀՀ դրամ արժողության «DECNA» տեսակի լվածքի մեքենա և 9.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության երկու կաթսաներ։
Բացի այդ, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին,նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Ալիսա Հարությունյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 6-րդ շենքի 15-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին,նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Լիլիթ Հայրապետյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 4-րդ շենքի 8-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Այնուհետև, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Մարիամ Գրիգորյանին պատկանող Երևան քաղաքի Ավանեսով փողոցի 18-րդ շենքի 26-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Դրանից հետո, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Զավեն Գասպարյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 6-րդ շենքի 16-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համա-ձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Արման Սարգսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 12-րդ շենքի 21-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Այնուհետև, 2009 թվականի հոկտեմբեր ամսին, գործով չպարզված ժամանակ, գիշերային ուշ ժամին Ա.Մանուկյանը և Գ.Սարգսյանը գողություն կատարելու շուրջ, կրկին, նախնական համաձայնության գալով, իրենց մոտ եղած հարմարեցված գործիքներով բացել և ապօրինի մուտք են գործել Հովիկ Իսրայելյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի փողոցի 6-րդ շենքի 34-րդ բնակարանին կից գտնվող խորդանոց, սակայն ոչինչ չգտնելով հեռացել են` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով։
Դրանից հետո, 2009 թվականի նոյեմբերի 03-ին, գիշերային ժամին, կրկին, գողություն կատարելու նպատակով Ա.Մանուկյանը գնացել է Երևան քաղաքի Ավանեսով փողոցի 18-րդ շենք, իր մոտ եղած մետաղյա ձողով մուտքի դռան փականը կոտրել, ապօրինի մուք է գործել նույն շենքի 22 բնակարանին կից գտնվող, Շուշանիկ Սարիբեկյանին պատկանող խորդանոց և այնտեղից գաղտնի հափշտակել 2.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության էլեկտրական թեյնիկ, 1.600 ՀՀ դրամ արժողության էլեկտրական սրճաղաց և 90.000 ՀՀ դրամ արժողության գայլիկոն։


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ


Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

17. Պաշտպան Հայկ Իսրայելյանն իր վերաքննիչ բողոքում խնդրել է բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճիռը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գոռ Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` բերելով հետևյալ փաստարկները.

18. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-8-րդ կետերի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար,
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ,
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոկնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով ամրագրված` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, ինչպես նաև պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները /տես Թամար Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշումը/:

19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժ կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները>>:

20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ իր դիրքորոշումը Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ինչպես վերոնշյալ` ՎԲ-192/07, այնպես էլ` Հուսիկ Սուրիկի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշման մեջ: Վերջինիս 24-րդ կետում Վճռաբեկ դատարանը նշել է << /…/ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/>> /տես Հուսիկ Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով 2008 թվականի նոյեմբերի 28-ի թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումը, կետ 24/:

21. Ելնելով վերոգրյալից պաշտպան Հ.Իսրայելյանը գտնում է, որ դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ իր պաշտպանյալ Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանն ի սկզբանե խոստովանել է կատարածը` աջակցելով քննչական մարմինների կողմից գործի արագ և օբյեկտիվ լուծմանը, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում տվել է համապատասխան խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, միջնորդել է կիրառել արագացված դատական քննության կարգ, բացի այդ համարվում է սոցիալապես անապահով, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ ձևով արատավորված չի եղել, ունի մշտական բնակության վայր:

22. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել տուժող Սերյոժա Ներսեսի Հովհաննիսյանը: Վերջինս իր պատասխանում պատճառաբանելով, որ առաջին ատյանի դատարանի 19.02.2010թ. դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, խնդրել է մերժել պաշտպան Հայկ Իսրայելյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:


ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ


Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքում ներկայացված իր հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և պաշտպանի ելույթները, ինչպես նաև դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրողի պատասխանը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ պաշտպան Հ.Իսրայելյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.

23. Առաջին ատյանի դատարանում, մինչև դատաքննությունը սկսելը, ամբաստանյալ Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանը հայտնել է, որ համաձայն է առաջադրված մեղադրանքի հետ և իր պաշտպանի հետ միասին միջնորդել են կիրառել դատական քննության արագացված կարգ:

24. Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրողը չի առարկում դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, որ ամբաստանյալը համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, միջնորդել է կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության համար ՀՀ քրեական օրենսգրով նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, որ ամբաստանյալը գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի ներկայությամբ և նրա հետ խորհրդակցելուց հետո, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

25. Առաջին ատյանի դատարանը, գործի քննության արդյունքում իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գոռ Սարգսյանի կողմից մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ, կրկին անգամ շինություն ապօրինի մուտք գործելով և խոշոր չափերով կատարված գողությունը հիմնավորված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Հիմնավորված է նաև ամբաստանյալ Գոռ Սարգսյանի կողմից մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ, կրկին անգամ շինություն ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելու փորձը, այն նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։



26. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան ազատազրկման ձևով պատիժ է նախատեսում երկուսից վեց տարի ժամկետով:

27. Առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճռով Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցվել է ձերբակալման ձևով արգելանքի տակ գտնվելու 5 /հինգ/ օրը և վերջնական պատիժ է նշանակվել աատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 25 /քսանհինգ/ օր ժամկետով:


ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում


28. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>:

29. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:

30. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:

31. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի առաջին մասում նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:

32. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: /տես` Ս. Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը/

33. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: /տես` Գ. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 1-ի ՎԲ-/01/08 որոշումը/

34. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է պատիժ, ազատազրկում` երկուսից վեց տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` այն դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին:

35. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք էկրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>

36. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Գոռ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նշել է. <<Ամբաստանյալ Գոռ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի առավ ինչպես կատարած արարքի հանրորեն վտանգավորության աստիճանն ու գործի կոնկրետ հանգամանքները, այնպես էլ նրա անձը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։>>:

37. Առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, լիարժեք վերլուծության ենթարկելով գործում առկա փաստական հանգամանքներն, այդ թվում` ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով նախատեսված պատժի սահմաններում, հանցանքների համակցությամբ, Գոռ Սարգսյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ, որը համապատասխանում է հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:

38. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Գոռ Սարգսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի իրացվելիության հարցերը և նկատի ունենալով Գ.Սարգսյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, անձը բնութագրող հանգամանքները, գործի նման փաստական տվյալների առկայության պայմաններում բացառում է Գոռ Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը:

39. Այսինքն, վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ Գոռ Սարգսյանը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար և որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` ազատազրկման ձևով:

40. Վերաքննիչ դատարանում, գործի դատական քննության ընթացքում, տուժող Ս.Հովհաննիսյանը խնդրեց քննության առնել իր քաղաքացիական հայցը և ամբաստանյալից հօգուտ իրեն բռնագանձել 702.000 ՀՀ դրամ գումար, որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում:
Ամբաստանյալ Գ.Սարգսյանն առարկեց տուժողի հայցապահանջի դեմ, պատճառաբանելով, որ տուժող Ս.Հովհաննիսյանի հայցապահանջի չափը` 702.000 ՀՀ դրամ, չի համապատասխանում իրականությանը:

41. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, դատարանը սույն գործով արագացված դատական քննությունն անցկացրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ, 42-րդ, 44-րդ և 45-րդ գլուխներով նախատեսված կարգով` հաշվի առնելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի պահանջները:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրնսգրքի 3751-րդ հոդվածի 6-րդ մասի` / … / , իսկ այն դեպքում, երբ ամբաստանյալը կամ քաղաքացիական պատասխանողը քաղաքացիական հայցը չի ընդունում, ապա դատարանը քաղաքացիական հայցը թողնում է առանց քննության` քաղաքացիական հայցվորին բացատրելով քաղաքացիական դատավարության կարգով հայց ներկայացնելու նրա իրավունքը:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Գ.Սարգսյանը տուժող Ս.Հովհաննիսյանի քաղաքացիական հայցը չի ընդունել, միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ հոդվածի պահանջները, առաջին ատյանի դատարանը քաղաքացիական հայցը թողել է առանց քննության` տուժող Ս.Հովհաննիսյանին բացատրելով քաղաքացիական դատավարության կարգով հայց ներկայացնելու նրա իրավունքը: Փաստորեն, առաջին ատյանի դատարանը գործի քննության և լուծման ընթացքում տուժող Ս.Հովհաննսիսյանի նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում թույլ չի տվել:
Հետևաբար, նման պայմաններում վերաքննիչ դատարանը իրավասու չէ քննության առնել տուժող Ս.Հովհաննիսյանի քաղաքացիական հայցը:

42. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշան վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 19-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումներն` անհիմն:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաքննիչ դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց


1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Գոռ Հովհաննեսի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:

4. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:





ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ԱԶԱՐՅԱՆ

Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ