Թիվ. ԵԷԴ/0001/01/10/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրողներ Ա.ՂԱՄԲԱՐՅԱՆԻ
Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Հ.ԲԱԲԱՅԱՆԻ
Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Տուժողներ Ս.ԵՍԱՅԱՆԻ
Հ.ՔԱՌՅԱՆԻ
Տուժողների ներկայացուցիչ Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
Պաշտպան Ա.ՋՈՒՎԱՆՈՎԱՅԻ
2011թվականի հուլիսի 22–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Սարիբեկ Աշոտի Աղրամանյանի, ծնված 24.10.1950թ. Սպիտակ քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, տարրական կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ մի անձ, նախկինում 10 ան•ամ դատապարտված` 1. 19.01.1966թ. Երևանի Օրջոնիկիձեի շրջանի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 109 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ուղղիչ աշխատանքների 1 տարի ժամկետով` աշխատավարձի 10 տոկոսի պահումով, 2. 19.05.1966թ. Երևանի Օրջոնիկիձեի շրջանի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 143 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 37 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 4 ամիս ժամկետով, 3. 17.06.1970թ. Երևանի Օրջոնիկիձեի շրջանի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 227 հոդվածով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, 4. 30.07.1973թ. Երևանի Օրջոնիկիձեի շրջանի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 229 հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով, 5. 28.08.1975թ. Երևանի Մյասնիկյանի շրջանի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 222 հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, 6. 05.02.1979թ. Երևանի Սպանդարյանի շրջանի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 143 հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 38-39 հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի 8 ամիս ժամկետով, 7. 20.09.1984թ. Երևանի Շահումյանի շրջանի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 231 հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 143 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով, 18.06.1987թ.
հրամանա•րի համաձայն պատժի չկրած մասը կրճատվել է մեկ երրորդով, 8. 27.08.1999թ. Երևանի Ավան և Նոր-Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 86 հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 8 տարի ժամկետով, 9. 15.03.2002թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 86 հոդվածի 2-րդ, 3-րդ մասերով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 15-86 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 89 հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 37 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 8 տարի ժամկետով, 24.10.2003թ. որոշմամբ արարքները համապատասխանեցվել են նոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասին, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 3-րդ մասին, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասին, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 2-րդ մասին և պատժաչափը թողնվել է անփոփոխ, 10. 26.07.2004թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական և զինվորական •ործերով վերաքննիչ դատարանի 08.09.2004թ. որոշմամբ պատժաչափը կրճատվել և պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, դատվածությունները չմարված, ֆիզիկապես վատառողջ, տառապում է երկկողմանի սենսոնևրալ ծանրալսողությամբ, չի աշխատել, հաշվառված է ք.Սպիտակ Թորոսյան փողոց 22/2 տանը, փաստացի բնակվել է ք.Երևան Տի•րան Մեծի փողոց թիվ. 43 շենքի բակում տեղակայված տնակում, ներկայումս •տնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն •ործով ար•ելանքի տակ է 2009թվականի սեպտեմբերի 21-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 132 հոդվածի 2–րդ մասի 4–րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 262 հոդվածի 1–ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 137 հոդվածի 1–ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2004թվականին պատժից ազատվելուց և կալանավայրից վերադառնալուց հետո, •ործով ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանը բնակություն է հաստատել Երևանի Տի•րան Մեծ փողոցի թիվ. 43 շենքի բակում տեղակայված տնակներից մեկում:
Գործով տուժող Սիրվարդ Եսայանը ավտովթարի արդյունքում ծնողների մահից հետո, չունենալով հարազատներ, հայտնվել է մանկատանը: Այնուհետև չկարողանալով որևէ աշխատանք •տնել և միջոցներ հայթայթել, իր •ոյությունը պահելու համար Ս.Եսայանը սկսել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ: ՙՀաճախորդներ՚ •տնելու նպատակով, •իշերները նա կան•նել է Երևանի ՙԳում՚-ի կոլտնտեսային շուկայի հարևանությամբ •տնվող տարածքում, որտեղ հանդիպել է պատահական տղամարդկանց, •նացել տարբեր կացարաններ կամ հյուրանոց և •ումարի դիմաց սեռական հարաբերություններ ունեցել նրանց հետ: 2005թվականի ամռանը, տուժող Ս.Եսայանը Երևանի ՙԳում՚-ի շուկայի տարածքում հանդիպել է •ործով ինքնությունը չպարզված ՙԴոմփի՚ մականունով տղամարդու հետ, որի ընթացքում վերջինս առաջարկել է •նալ ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանի բնակարան և 15.000 ՀՀ դրամ •ումարի դիմաց սեռական հարաբերություն ունենալ: Համաձայնությունից հետո տուժող Ս.Եսայանը ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի բնակարանում սեռական հարաբերություն է ունեցել նշված անձնավորության հետ, որի ընթացքում էլ ծանոթացել է ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի հետ: Հաջորդ օրը, կրկին Երևանի ՙԳում՚-ի շուկայի տարածքում ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը հանդիպել է տուժող Ս.Եսայանին և 5.000 ՀՀ դրամ •ումարով սեռական հարաբերություն ունենալու առաջարկով նրան տարել է
իր բնակարան, որտեղ և •իշերել են: Տեղեկանալով, որ Սիրվարդ Եսայանը մանկատան աղջիկ է, ծնողներ և որևէ հարազատներ չունի, տառապում է ՙԵրևանյան՚ հիվանդությամբ և չունի մշտական բնակության վայր, ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանը վերջինիս վիճակի խոցելիությունն օ•տա•ործելով, ինչպես նաև նրա կյանքի և առողջության համար վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով, 2006թվականի աշնանից մինչև 2009թվականի սեպտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում տուժող Ս.Եսայանին ներ•րավել է պոռնկության մեջ և վաստակած •ումարները ծախսել իր անձնական կարիքների համար: Ստեղծված անելանելի վիճակի պատճառով տուժող Ս.Եսայանը բազմիցս փախել է ամբաստանյալի բնակարանից, ժամանակավորապես բնակվել իր մարմնավաճառ ընկերուհիների, տարբեր մարդկանց և կազմակերպությունների կողմից տրամադրված կացարաններում, սակայն ամեն ան•ամ ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը փնտրել-•տել է նրան, ստիպողաբար վերադարձրել իր բնակարան և պահանջել շարունակել զբաղվել պոռնկությամբ, որի արդյունքում առաջաց •ումարները տնօրինել է ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը և ծախսել իր անձնական կարիքների համար:
Բացի այդ, 2007-2008թվականների ընթացքում, •ույքային օ•ուտ ստանալու նպատակով, այն է` պոռնկությամբ զբաղվելու համար, ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը հաճախակի իր տնակը որպես պոռնկությամբ զբաղվելու կացարան տրամադրել է Ս.Եսայանի մարմնավաճառ ընկերուհիներ, •ործով տուժող Հեղինե Քառյանին և •ործով վկա Սեդա Ռզ•ոյանին, նրանց կողմից բերված ՙհաճախորդներից՚ բնակարան տրամադրելու դիմաց վերցրել է 5.000-ական ՀՀ դրամ •ումարներ և նպաստել նրանց պոռնկությամբ զբաղվելուն:
Այնուհետև, 2008թվականի ամռանը, երբ տուժող Ս.Եսայանը հերթական ան•ամ փախած է եղել ամբաստանյալի բնակարանից, Երևանի ՙԳում՚-ի շուկայի տարածքում ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանը հանդիպելով Ս.Եսայանի մարմնավաճառ ընկերուհի, •ործով մյուս տուժող Հեղինե Քառյանին, փորձել է նրանից տեղեկանալ Ս.Եսայանի •տնվելու վայրի մասին: Ստանալով բացասական պատասխան, ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը •տնվելով ո•ելից խմիչք օ•տա•ործած վիճակում, իր մոտ եղած դանակը դրել է տուժող Հ.Քառյանի որովայնին և նրան սպանելու իրական վտան• առաջացնելով, սպառնացել է սպանել:
Կատարած արարքների համար Սարիբեկ Աշոտի Աղրամանյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 132 հոդվածի 2–րդ մասի 4–րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 262 հոդվածի 1–ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 137 հոդվածի 1–ին մասով:
Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ ինքը Սիրվարդ Եսայանի նկատմամբ որբևէ բռնություն չի •ործադրել, Ս.Եսայանին և նրա մարմնավաճառ ընկերուհիներին պոռնկության մեջ չի ներ•րավել, Հեղինե Քառյանին սպանության որևէ սպառնալիքներ չի տվել, այլ այս ամենը իր •լխին ՙսարքվել՚ է ոստիկանության կողմից` իր բնակարանը ձեռքից խլելու նպատակով: Մասնավորապես, ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը հայտնեց, որ 2006թվականին Երևանի ՙԳում՚-ի շուկային հարակից տարածքում •տնվող կրպակի մոտ որդու հետ •արեջուր խմելու ժամանակ ծանոթացել է Հեղինեի հետ, որի միջոցով նաև Սիրվարդ Եսայանի հետ, որին առաջարկել է •նալ իր տուն և 5.000 ՀՀ դրամ •ումարով սեռական հարաբերություն ունենալ: Սիրվարդը իր խնդրանքը չի մերժել և խոսակցության ժամանակ պատմել, որ նա որբ է, մեծացել մանկատանը, •իշերել է փողոցներում և զբաղվել մարմնավաճառությամբ: Միաժամանակ հայտնել է, որ հիվանդ է, տառապում է ՙԵրևանյան՚ հիվանդությամբ, անկեղծանալով, որ ինքը բարի մարդ է և խնդրել պարբերաբար •իշերել իր տանը` հաշվի առնելով, որ ինքը ընդհանուր առմամբ 25 տարի ազատազրկման ձևով պատիժ է կրել և այդ տարիների ընթացքում, տարբեր ՙ•ազանների՚ մեջ հո•եբանություն է սովորել, ուստի որոշել է 50 տարեկանից հետո կյանքը բարությամբ ավարտել: Հաջորդ
օրն իր տուն է եկել հարևան Իսպիրը և Սիրվարդից •ումար պահանջել, քանի որ վերջինս նրա տանն է բնակվել: Ինքն անձամբ 20 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել Սիրվարդին, որն էլ փոխանցել է Իսպիրին: Դրանից հետո Սիրվարդը շարունակել է ևս մի քանի օր բնակվել իր տանը: Մի քանի օր հետո իր տուն են եկել նաև Հեղինեն և Սեդան, որոնց հրավիրել է Սիրվարդը, ասելով, որ ինքը բարի մարդ է: Նրանց համար ինքը իր միջոցներով քսվելիք է •նել: Դրանից հետո, շուրջ 4 տարի Սիրվարդը բնակվել է իր տանը, սակայն ոչ մի կոպեկ վարձ չի տվել: Այդ ընթացքում աղջիկները` Սիրվարդը, Հեղինեն և Գո•ան ասել են, որ օր•անն իրենով է հետաքրքրվում, քանի որ թաղամասում •ողություն է եղել, սակայն ինքը երբրևէ •ումարի խնդիր չի ունեցել: Բացի Սիրվարդից մնացած աղջիկները նույնպես ժամանակավորապես բնակվել են իր տանը: Ինքն անձամբ չի ցանկացել, որ նրանք բնակվեն իր տանը, սակայն նրանք եկել են օր•անի ասելով և ինքը չի կարողացել մերժել: Իր երկու տղաների մահից հետո, ներկայումս ցանկանում են իրենից տունը խլել և այդ պատճառով էլ իրեն բռնել են տվել: Եթե տղաները կենդանի լինեին, նման բան չէր լինի: Այդ տունն ինքը կառուցել է Սպիտակի երկրաշարժից հետո: Ինքը հանցա•ործ անձնավորություն է և անձամբ ատում է նմանատիպ հոդվածով դատված անձանց: Ներկայումս էլ իր կյանքով ապրող մարդիկ վստահ են, որ ինքը նման բան չի կատարել, այլապես իր վիճակը վատ կլիներ: Այժմ էլ, դեռևս դատը չվերջացած, իր տան պլոմբները պոկել և այնտեղ բնակվում են Սիրվարդն` իր ընկերուհիներով: Այս ամենը սարքում են իր թշնամիները և իրեն պաշտպանելը նախա•ահող դատավորի ձեռքում է: Ինքը բոլորին օ•նել է, իսկ Սիրվարդին երբեք չի ծեծել, սակայն Սեդան ասում է, որ տեսել է, իսկ դատաբժիշկը ասում է, որ եղել է: Դուք տեղյակ կլինեք, որ մարդկանց դատելուց հետո բացահայտվում է իրականությունը և իրական հանցանք կատարած անձինք: Ներկայումս իր հետ կատարվում է նմանատիպ դեպք: Այսքան ժամանակ ինքը աղջիկներին մատով ան•ամ չի դիպչել, քանի որ •իտակցել է, որ օր•անը սպասում է այդ առիթին: Օր•անը կարող էր իրեն դատեր պլան քցելով, զենք քցելով, սակայն վախեցել են իր տղաներից, իսկ նրանց մահից հետո, այս ստոր հոդվածը սարքել են իր •լխին: Ինչ վերաբերվում է այն հան•ամանքին, որ ինքը աղջիկներից շահ է ունեցել, ապա այդպիսի բան չկա, իրեն նրանցից ոչինչ պետք չի եղել, ընդհակառակը ինքը նրանց անշահախնդիր պահել է իր տանը, կերակրել և •ումարներ է տվել: Տուժողները մի փոր հացով կամ 1.000 դրամով են մարմնավաճառությամբ զբաղվել: Սիրվարդը մեղք չունի, քանի որ նրան օր•անն է ստիպել իր վրա շառ անել: Երբևիցե ինքն իր բնակարանը աղջիկներին չի տրամադրել պոռնկությամբ զբաղվելու համար: Դա բացառվում է, քանի որ ինքը •ումարի կարիք չի ունեցել: Ինչ վերաբերվում է Սիրվարդի նկատմամբ բռնություն •ործադրելուն, ապա նման բան նույնպես չի եղել: Սիրվարդին ինքն ընդամենը մեկ ան•ամ է ապտակել, այն էլ իր նախնիրերի հասցեին վատ խոսելու համար: Աղջիկներից ամենալավ •ումարը վաստակել է Աննան, որը ոստիկանների հետ է համա•ործակցել: Սիրվարդի հետ ընդհամենը մեկ ան•ամ է սեռական հարաբերություն ունեցել, այն էլ վարաքվել է: Իր տանը ինչպես Սիրվարդը, այնպես էլ մյուս աղջիկները որևէ մեկի հետ հարաբերություն չեն ունեցել: Չորս ան•ամ ինքը Սիրվարդին վռնդել է իր տանից, քանի որ նա երկու ան•ամ իրեն վարաքել է, որի պատճառով հեռացրել են իր ձվարանը: Ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը միաժամանակ հայտնեց, որ այս •ործը սարքել են իր •լխին, խնդրեց դատարանին լինել օբյեկտիվ, արդարացի և իրեն ազատել քրեական պատասխանատվությունից (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Տուժող Սիրվարդ Պավելի Եսայանը դատարանին հայտնեց, որ 2005թվականից ճանաչում է ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանին, որի հետ ծանոթացել է որպես հաճախորդի և •ումարով սեռական հարաբերություն ունեցել նրա հետ: Ինքը մանկուց տառապել է ՙԵրևանյան՚ հիվանդությամբ և ավտովթարի արդյունքում կորցնելով ծնողներին ու չունենալով հարազատներ, հայտնվել է մանկատանը: Մանկատնից դուրս •ալուց հետո չունենալով կացարան և չկարողանալով աշխատանքի ընդունվել,
•ոյությունը պահելու համար, սկսել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ: Հաճախորդներ •տնելու նպատակով •իշերները կան•նել է Երևանի ՙԳում՚-ի •յուղատնտեսական շուկայի հարևանությամբ •տնվող կան•առում, որտեղ էլ հանդիպելով պատահական տղամարդկանց, •նացել է տարբեր հյուրանոցներ և •ումարի դիմաց սեռական հարաբերություններ ունեցել նրանց հետ: Զբաղվելով մարմնավաճառությամբ, ինքը ժամանակ առ ժամանակ կարողացել է վարձակալել բնակարան, իսկ վարձը վճարելու դժվարություն ունենալու ժամանակ, ազատել է բնակարանը և բնակվել իր ընկերուհիների տանը: 2005թվականի ամռանը, Երևանի ՙԳում՚-ի շուկայի կան•առում հանդիպել է ՙԴոմփի՚ մականունով մի անձնավորության հետ, որն իրեն առաջարկել է •նալ ընկերոջ, ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանի բնակարան և 15.000 ՀՀ դրամ •ումարի դիմաց սեռական հարաբերություն ունենալ: Ինքը համաձայնվել և նշված •ումարի դիմաց, պայմանավորված վայրում սպասարկել է ՙԴոմփին՚: Այնտեղ ծանոթացել է բնակարանատեր, ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի հետ: Հաջորդ օրը ՙԳում՚-ի շուկայի կան•առում վերջինս հանդիպել է իրեն և 5.000 ՀՀ դրամ •ումարով սեռական հարաբերություն ունենալու առաջարկով տարել է իր բնակարան: Գիշերը բնակարանում անցկացնելուց հետո, զրուցել են միմյանց հետ և ինքը Ս.Աղրամանյանին տեղեկացել է, որ մանկատան աղջիկ է և որևէ հարազատներ ու բարեկամներ չունի, տառապում է ՙԵրևանյան՚ հիվանդությամբ և որ ավտովթարի հետևանքով իր երկու ոտքերի ոսկրերը երկաթով են ամրացված: Ս.Աղրամանյանն իրեն առաջարկել է մնալ և բնակվել իր հետ` Երևանի Տի•րան Մեծ պողոտայի թիվ. 43 շենքի բակում տեղակայված տնակում: Ֆինանսական և այլ կոմունալ դժվարություններ ունենալու պատճառով ինքը չի մերժել առաջարկը և մնացել է նրա հետ ապրելու: Սկզբնական շրջանում Ս.Աղրամանյանը լավ է վերաբերվել իր հետ, թույլ չի տվել որպեսզի ինքը զբաղվի մարմնավաճառությամբ, սակայն որոշ ժամանակ անց, 2006թվականի աշնանից մինչև 2009թվականի սեպտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում Ս.Աղրամանյանը սկսել է պահանջներ դնել իր առջև, պատճառաբանելով, որ բավական է իրեն պահի և ժամանակն է, որ ինքը սկսի •ումարներ աշխատել` այն եղանակով, որով մինչ այդ աշխատել է: Ինքը մերժել է Ս.Աղրամանյանի պահանջը, որից հետո նա սկսել է պարբերաբար իրեն ծեծի ենթարկել, մարմնական վնասվածքներ պատճառել, ան•ամ հարվածել է մուրճով: Բացի այդ, Ս.Աղրամանյանը դանակով սպառնացել է սպանել իրեն, որին ականատես են եղել իր ընկերուհիները` Հեղինե Քառյանը և Սեդա Ռզ•ոյանը: Վերջիններս ականատես են եղել, թե ինչպես է Ս.Աղրամանյանը իրեն կապել մահճակալին և այդ կերպ պատժելով, ստիպել զբաղվել մարմնավաճառությամբ` նրա կողմից բերված անձանց հետ և իրենից վերցրել հաճախորդի •ումարները: Ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը այդ •ումարները ծախսել է իր անձնական կարիքների համար, իսկ իրեն տվել է չնչին •ումարներ` ներքնաշորեր և կանացի այլ պարա•աներ •նելու համար: Ստեղծված անելանելի վիճակից խուսափելու համար ինքը Ս.Աղրամանյանին խնդրել է հան•իստ թողնել իրեն և փորձել է հեռանալ նրանից, սակայն նա ար•ելել է դուրս •ալ բնակարանից, կապել իրեն և դուռը փակել: Հնարավոր հարմար առիթներն օ•տա•ործելով ինքը բազմաթիվ ան•ամներ փախել է Ս.Աղրամանյանի բնակարանից և ժամանակավորապես բնակվել իր ընկերուհիների, ինչպես նաև տարբեր մարդկանց և ՙՀույս և օ•նություն՚ բարե•ործական կազմակերպության կողմից տրամադրված կացարաններում, սակայն Ս.Աղրամանյանը քաջատեղյակ լինելով իր •տնվելու հնարավոր վայրերի մասին, միշտ փնտրել, •տել է իրեն, ստիպողաբար տարել իր բնակարան և կրկին պարտադրել զբաղվել մարմնավաճառությամբ` պահանջելով հնարավորինս շատ •ումարի դիմաց սպասարկել հաճախորդներին: Ինքը սեռական հարաբերություններ է ունեցել նաև հենց Ս.Աղրամանյանի բնակարանում` նրա կողմից բերված անձանց հետ, որոնցից ստացված •ումարները Ս.Աղրամանյանն անձամբ է վերցրել և ծախսել իր անձնական կարիքների համար: Բացի այդ, երբ ինքը հերթական ան•ամ փախել է Ս.Աղրամանյանից, նա հանդիպել է Հեղինեին և դանակով սպառնալով սպանել նրան, փորձել է ճշտել իր
•տնվելու վայրը: Տուժող Ս.Եսայանը միաժամանակ դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալի նկատմամբ քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի, իսկ վերջինիս պատժելու հարցը թողնում է դատարանի հայեցողությանը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Տուժող Հեղինե Սիմակի Քառյանը դատարանին հայտնեց, որ շուրջ 15 տարի ճանաչում է Սիրվարդ Եսայանին և տեղյակ է, որ նա որևէ հարազատ կամ բարեկամ չունի, մեծացել է մանկատանը: Ինչպես ինքը, այնպես Ս.Եսայանը զբաղվել և զբաղվում են մարմնավաճառությամբ: Վերջինս մշտական բնակության վայր չի ունեցել և բնակվել է վարձով կամ ընկերուհիների բնակարաններում, իսկ 2005թվականին ծանոթացել է ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանի հետ և բնակվել վերջինիս տնակում, որը •տնվել է Երևանի Տի•րան Մեծ պողոտայի թիվ. 43 շենքի բակում: 2006թվականին ինքը Ս.Եսայանին այցելելու ժամանակ ծանոթացել է ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանի հետ: Դրանից մի որոշ ժամանակ անց, Ս.Աղրամանյանն իրեն առաջարկել է հաճախորդներին հյուրանոց տանելու փոխարեն նրա տանը կենակցել և դրա դիմաց իրեն վճարել, սակայն ինքը հրաժարվել է: Այնուհետև, 2008թվականի հունվար ամսին Ս.Արղամանյանը զան•ահարել և կանչել է իրեն և սկսել համոզել իր տանը սեռական հարաբերություն ունենալ ազ•ությամբ եզդի Կնյազ Ուսուբյանի հետ: Ինքը հանաձայնվել է, սակայն հարաբերությունից հետո Սարիբեկը բնակարանը տրամադրելու համար վերջինիցս 5.000 ՀՀ դրամ •ումար է վերցրել: Ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի բնակարանում ինքը բնակվել է ընդամենը մեկ շաբաթ և խնամել Սիրվարդին, քանի որ նա անկողնային հիվանդ է եղել: Այդ ընթացքում Սիրվարդն իրեն պատմել է, որ Ս.Աղրամանյանը ծեծում է իրեն և պահանջում զբաղվել մարմնավաճառությամբ, իսկ վաստակված •ումարները վերցնում իրենից: Այդ պատճառով Սիրվարդը հաճախակի փախել է նրա տանից, սակայն Ս.Աղրամանյանը միշտ ճշտել է նրա •տնվելու վայրը և նրան ստիպողաբար ետ բերել իր տուն, որտեղ կապել, ծեծել և սպառնացել է սպանել, եթե նա չզբաղվի մարմնավաճառությամբ և •ումարներ չտա իրեն: Մեկ ան•ամ` 2009թվականի ամռանը ընկերուհու` Սեդա Ռզ•ոյանի հետ միասին •նացել են Ս.Աղրամանյանի տուն, որտեղ ականատես են եղել, թե ինչպես է Սարիբեկը ծեծում Սիրվարդին և •ումար պահանջում: Ինքը հարցրել է, թե ինչի համար է ծեծում նրան, որին Սարիբեկը պատասխանել է, որ Սիրվարդը մարմնավաճառությամբ զբաղվելու և •ումարներ վաստակելու փոխարեն մեկ շիշ •արեջրով կամ մեկ հատ փքաբլիթով է պոռնկությամբ զբաղվում: Այդ ժամանակ ինքը Ս.Աղրամանյանին 2.000 ՀՀ դրամ •ումար է տվել, որի դիմաց նա դադարեցրել է Սիրվարդի ծեծը: Բացի այդ, 2008թվականի աշնանը ինքը ընկերուհի Ս.Ռզ•ոյանի հետ որոշել են •նալ Ս.Աղրամանյանի տուն` Սիրվարդին տեսակցելու համար: Հասնելով այնտեղ, Սեդան առաջինն է ներս մտել և տեսել, թե ինչպես է Սարիբեկը Սիրվարդին կապել փայտե մահճակալին: Իրենք անմիջապես սկսել են համոզել Սարիբեկին, նրա հետ մի քանի բաժակ օղի են խմել և հան•ստացրել նրան, որից հետո Սեդան •աղտնի թուլացրել է Սիրվարդի կապերը և նա կարողացել է ազատվել` փախչել: Դրանից հետո, 2008թվականի ամռանը, Ս.Աղրամանյանը ՙԳում՚-ի շուկայի կան•առում հանդիպել է իրեն և հարցրել Սիրվարդի •տնվելու վայրի մասին, սակայն ինքը հայտարարել է, որ որևէ տեղեկություն չունի նրա բնակվելու վայրի մասին, որից հետո ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը ձեռքում եղած դանակը դրել է իր որովայնին և •տնվելով խմած վիճակում, սպառնացել է սպանել իրեն, եթե չասի Սիրվարդի տեղը: Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել նույն տեղում մարմնավաճառությամբ զբաղվող Ասյա Ավետիսյանը, որի միջամտությամբ Ս.Աղրամանյանը թողել և հեռացել է, սակայն ինքը շատ է վախեցել, քանի որ վերջինս խմած է եղել և իրոք կարող էր իրեն սպանել: Միաժամանակ, տուժող Հ.Քառյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալի նկատմամբ քաղաքացիական հայցի պահանջ և բողոք չունի (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Ասյա Բաբկենի Ավետիսյանը դատարանին հայտնեց, որ 2004թվականից մինչև 2008թվականի կեսերը, աշխատանք չունենալու պատճառով զբաղվել է
մարմնավաճառությամբ: Հաճախորդներ հավաքելու համար ինքը կան•նել է Երևանի ՙԳում՚ի շուկայի կան•առում: Այդ ժամանակից` 2006թվականից ճանաչում է Սիրվարդ Եսայանին, Հեղինե Քառյանին և Սեդա Ռզ•ոյանին, որոնք նույնպես մարմնավաճառությամբ են զբաղվել, իսկ ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանին ճանաչում է 2007թվականից, որի հետ •տնվել է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: Վերջինիս հետ ծանոթացել է տուժող Սիրվարդ Եսայանի միջոցով: Ս.Աղրամանյանը բնակվել է Երևանի Տի•րան Մեծ փողոցի 43 շենքի բակում •տնվող փոքրիկ տնակում: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Սիրվարդը որոշ ժամանակ բնակվել է Ս.Աղրամանյանի տանը և բոլոր աղջիկներն էլ հաճախակի •նացել և մնացել են այնտեղ: Մեկ–մեկ` ձմռան •իշերներին տաքանալու համար, ինքը նույնպես •նացել է այնտեղ: Եղել են դեպքեր, երբ Հեղինեն իրեն պատմել է, որ Սարիբեկը ծեծել է Սիրվարդին, ստիպել տարբեր մարդկանց հետ սեռական հարաբերություններ ունենալ, ինչպես նաև ծեծել և ասել է, որ մեկ շիշ •արեջրով սեռական հարաբերություններ ունենալու փոխարեն նորմալ •ումարով հարաբերություններ ունենա և •ումարները տա իրեն: Բացի այդ, 2008 թվականի •արնանը, ինքը Հեղինեի հետ միասին •տնվել է ՙԳում՚-ի շուկայի հարակից կան•առում, երբ Ս.Աղրամանյանը հարբած վիճակում մոտեցել է Հեղինե Քառյանին և սպառնալով նրանից պահանջել է հայտնել Սիրվարդի •տնվելու վայրը, քանի որ վերջինս այդ ընթացքում փախել էր նրանից: Երբ Հեղինեն հայտնել է, որ չ•իտի Սիրվարդի •տնվելու տեղը, ամբաստանյալ ՍԱղրամանյանը բռնել է Հեղինեի օձի•ից, ապա իր մոտից հանելով մի դանակ, այն մոտեցրել է Հեղինեի կողքին և սկսել է սպառնալ նրան, որ կսպանի եթե իրեն չասի Սիրվարդի տեղը: Տեսնելով դա, ինքը մոտեցել և նրան մի կողմ է հրել, որից հետո նա հեռացել է: Լսել է նաև, որ Ս.Աղրամանյանը հաճախորդ է բերել նաև Սեդայի համար, երբ վերջինս բնակվել է Սարիբեկի տանը: Հաճախորդներից մեկն էլ եղել է Կնյազ անունով անձնավորությունը, որը ՙԳում՚-ի շուկայում բեռնասայլակ է վարել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Արմինե Ալբերտի Ավա•յանը դատարանին հայտնեց, որ ներկայումս աշխատում է ՙԶան•ակատուն՚ հասարակական կազմակերպությունում, որպես հո•եբան: Նախկինում` 2007թվականից մինչև 2008թվականն ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է ՙՀույս և օ•նություն՚ հասարակական կազմակերպությունում, որպես հո•եբան: Նշված կազմակերպությունը ծրա•րեր է իրականացրել կապված փողոցում աշխատող մարմնավաճառներին, թրաֆիկին•ի զոհերին և այլ խոցելի խմբերին սոցիալական, բժշկական, իրավաբանական, հո•եբանական աջակցություն ցուցաբերելու ուղղությամբ: Աշխատանքի բերումով ճանաչել է տուժող Սիրվարդ Եսայանին, քանի որ նա ընկերության շահառուներից մեկն է եղել: 2007թվականին Սիրվարդ Եսայանն այցելել է նշված կազմակերպություն և իր կողմից նրան անվճար հո•եբանական ծառայություն է մատուցվել: Դրանից հետո, Ս.Եսայանը կրկին դիմել է կազմակերպության օ•նությանը և ինքը կրկին զրույց է ունեցել նրա հետ, որի ընթացքում Ս.Եսայանն իրեն պատմել է, որ նա իր զու•ընկերոջ կողմից ենթարկվել է ծանր ֆիզիկական, հո•եբանական բռնության և որ վերջինս պարտադրել է իրեն սեռական հարաբերություններ ունենալ ուրիշների հետ: Ըստ նրա պատմածի, զու•ընկերն անընդհատ ծեծել, հետապնդել և թույլ չի տվել հեռանալ իրենից: Վերջինս վտան•ավոր անձնավորություն է եղել և Սիրվարդը վախեցել է նրանից, որի պատճառով բազմիցս փախել է նրանից, սակայն նա անընդհատ •տել է Սիրվարդին և վերադարձրել տուն: Ինքը Սիրվարդի հետ քննարկել է բազում տարբերակներ, սակայն վերջինս ընտրել է զու•ընկերոջից փախչելու և թաքնվելու տարբերակը, միաժամանակ հայտնելով, որ նշված անձը բնակվում է Երևանի ՙԳում՚-ի շուկայի հարևանությամբ •տնվող շենքից մեկի բակում: Այդ կապակցությամբ ինքը դիմել է նույն կազմակերպության աշխատակցուհի Նորա Մնացականյանին և վերջինիս օ•նությամբ Սիրվարդին տեղավորել են Երևանի Սիլիկյան թաղամասում •տնվող ծերանոցին կից անօթևանների ժամանակավոր կացարանում: Դեպքերի հետա•ա զար•ացումներից ինքն այլ տեղեկություններ չունի (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Սեդա Ասլանի Ռզ•ոյանը դատարանին հայտնեց, որ շուրջ 15 տարի ճանաչում է Սիրվարդ Եսայանին, որը մեծացել է մանկատանը և որևէ բարեկամ կամ հարազատներ չունի: Վերջինիս հետ միասին զբաղվել են մարմնավաճառությամբ: Նա Երևանում բնակվել է վարձով կամ ընկերուհիների բնակարաններում: Ս.Եսայանը 2005թվականին ծանոթացել է ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանի հետ և սկսել բնակվել նրա տանը, որը •տնվում է Երևանի Տի•րան Մեծ պողոտայի թիվ. 43 շենքի բակում: Դրանից հետո, ինքը ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի հետ` •ումարի դիմաց սեռական հարաբերություն է ունեցել, որից հետո նա իրեն նույնպես առաջարկել է բնակվել իր տանը, որին ինքը համաձայնվել է, քանի որ այդ ժամանակահատվածում բնակվելու տեղ չի ունեցել: Նրա տանը բնակվելու ընթացքում Ս.Աղրամանյանն իրեն առաջարկել է հաճախորդներին հյուրանոցի փոխարեն բերել իր տուն և այնտեղ կենակցել: Դրանից բացի, ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանն իր համար նույնպես հաճախորդ է բերել, որի հետ ինքը կենակցել է, սակայն •ումարը վերցրել է Սարիբեկը, իրեն խաբել և •ումարը չի վճարել: Իսկ իր կողմից բերվող հաճախորդների դիմաց ինքը Ս.Աղրամանյանին 3.000-ական դրամ է վճարել: Այնտեղ բնակվելու ժամանակահատվածում ինքը բազմիցս ականատես է եղել, թե ինչպես է ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը ծեծել Սիրվարդին, կապել մահճակալին և ստիպել սեռական հարաբերություններ ունենալ ուրիշների հետ, իսկ •ումարներն անձամբ է վերցրել: Մեկ ան•ամ էլ, 2009թվականի ամռանը ինքը Հեղինե Քառյանի հետ միասին •նացել է Ս.Աղրամանյանի տուն, որտեղ տեսել են, թե ինչպես է ամբաստանյալը ծեծում Սիրվարդին և •ումար պահանջում: Իր այն հարցին, թե ինչու է ծեծում, ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը պատասխանել է, որ Սիրվարդը մեկ շիշ •արեջրով է զբաղվում մարմնավաճառությամբ, այլ ոչ թե •ումարով: Այդ ժամանակ Հեղինեն Ս.Աղրամանյանին է տվել 2.000 ՀՀ դրամ •ումար և նա դադարեցրել է ծեծը: Բացի այդ, 2008թվականի աշնանը, կրկին ինքն ու Հեղինեն •նացել են Ս.Աղրամանյանի տուն, որտեղ ականատես են եղել, թե ինչպես վերջինս Սիրվարդին պարանով կապել է մահճակալին և երկու ձեռքով բռնելով կոկորդից` խեղդել նրան: Տեսնելով այդ, իրենք անմիջապես միջամտել և համոզել են նրան դադարեցնել դաժանությունը, նրա հետ մի քանի բաժակ օղի խմելով հան•ստացրել են, ապա ամբաստանյալից •աղտնի ինքը քանդել է Սիրվարդի կապերը և արձակել նրան (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Անդրանիկ Ֆարսոյի Մինասյանը դատարանին հայտնեց, որ չունենալով մշտական բնակության վայր, տարբեր ժամանակներում բնակվել է տարբեր տեղերում: 2007թվականից ճանաչում է ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանին, քանի որ այդ տարվա ամռանից մինչև 2008թվականի ամառը բնակվել է նրա տանը, որը •տնվում է Տի•րան Մեծ պողոտայի թիվ. 43 շենքի բակում: Այնտեղ բնակվելու համար ինքը Սարիբեկի հան•ուցյալ որդուն` Աշոտին յուրաքանչյուր օրվա համար վճարել է 500 ՀՀ դրամ: Այդ ընթացքում իր հետ նույն բնակարանում բնակվել են նաև մարմնավաճառներ Սիրվարդը, Հեղինեն և Սեդան, որոնք այնտեղ են բերել իրենց հաճախորդներին և կենակցել նրանց հետ, սակայն Սարիբեկին •ումարներ տվել են, թե ոչ, ինքը տեղյակ չէ: Այդ ընթացքում Սիրվարդը հեռացել է տանից և ինքն ու Սարիբեկը միասին փնտրել են նրան: Վերջինիս •տնելուց հետո Սարիբեկը նրան ասել է, որ եթե տուն չվերադառնա, ապա նա Սիրվարդին կխփի և նա վախից, հոժարակամ վերադարձել է տուն: Ներկայումս շատ մանրամասնություններ ինքը չի հիշում, սակայն նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները ճիշտ են (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Կնյազ Վալիկոյի Ուսուբյանը դատարանին հայտնեց, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանին, որի հետ ծանոթացել է 2008թվականի հունվար ամսին` ՙԳում՚-ի շուկայում բեռնասայլակ վարելու ժամանակ, երբ նրա պատվերով փայտ է տեղափոխել նրա տուն և 3.000 ՀՀ դրամ վարձավճար ստացել: Ծանոթանալուց հետո պարզվել է, որ Սարիբեկը իր մանկության ընկերոջ բարեկամն է, իսկ տունը •տնվել է Երևանի Տի•րան Մեծ պողոտայի թիվ. 43 շենքի բակում, որը եղել է մեկ հարկանի` 2 սենյականոց փայտաշեն տնակ: Դրանից հետո ինքը Սարիբեկին չի
տեսել և որևէ աղջկա հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել, որևէ ան•ամ նրա տանը չի •իշերել և իրենք ընդամենը մեկ ան•ամ են հանդիպել: Ինչ վերաբերվում է նախաքննական ցուցմունքներին, ապա ինքը ան•րա•ետ է, •րել և կարդալ չ•իտե, իրեն հարցաքննել են ինչ-որ կնոջ ներկայությամբ, որը կարդացել է •րածը, սակայն ինքը չի լսել, այլ ուղղակի ստորա•րել է (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Աննա Գա•իկի Հարությունյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատանք չունենալու պատճառով 2004թվականից զբաղվում է մարմնավաճառությամբ և հաճախորդներ •տնելու համար կան•նել է ՙԳում՚-ի շուկայի հարևանությամբ •տնվող ավտոկան•առում: Այդ ժամանակից ճանաչում է մարմնավաճառությամբ զբաղվող Սիրվարդ Եսայանին, Սեդա Ռզ•ոյանին և Հեղինե Քառյանին: Ս.Եսայանի միջոցով ինքը ծանոթացել է ամբաստանյալ Սարիբեկ Աղրամանյանի հետ, որը բնակվել է Երևանի Տի•րան Մեծ պողոցի թիվ. 43 շենքի բակում •տնվող փայտյա տնակում: Մի որոշ ժամանակ Սիրվարդը բնակվել է Սարիբեկի տանը: Այդ ընթացքում եղել են դեպքեր, երբ ձմռան ամիսներին` •իշերներով, տաքանալու նպատակով, ինքը մյուս աղջիկների հետ միասին •նացել են Սարիբեկի տուն և •իշերել այնտեղ: Եղել են դեպքեր, երբ Սիրվարդի հետ Սարիբեկի տուն •նալու ժամանակ, Սիրվարդը խնդրել է իրեն, Սարիբեկի մոտ միամտորեն չասի, որ իր մոտ •ումար կա, քանի որ վերջինս նրա ձեռքից վերցնում է •ումարները, ծեծում և նեղացնում է իրեն: Սարիբեկի բնակարանում •տնվելու ընթացքում, ամբաստանյալն իրեն անձամբ առաջարկել է հաճախորդներին բերել իր տուն և հյուրանոցի փոխարեն •ումարը վճարել իրեն, սակայն նրա տունը կեղտոտ և փնթի է եղել, այնտեղ հաճախորդ տանել հնարավոր չի եղել, ուստի ինքը մերժել է ամբաստանյալի առաջարկը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաբժշկական փորձաքննության 23.10.2009թ. թիվ. 2449 եզրակացությունն այն մասին, որ Սիրվարդ Եսայանի ստացած մարմնական վնասվածքները` վերին ծնոտի աջից և ձախից 1-ին ատամների տրավմատիկ ենթահոդախախտի ձևով, պատճառված են բութ առարկաների ազդեցությամբ, հնարավոր է քննվողի կողմից նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Միաժամանակ Ս.Եսայանի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել է նաև ձախ բազուկոսկրի ենթահոդախախտ, որը նույնպես պատճառված է բութ առարկայի ազդեցությամբ և պատճառվել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21-օրից ավելի:
Գ.Թ. 142 – 143:
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին նաև ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի Երևանի Տի•րան Մեծ փողոցի թիվ. 43 շենքի բակում •տնվող տնակի խուզարկությամբ մեկ հատ փայտյա կոթով դանակ և մեկ հատ պլաստմասե կոթով մետաղյա մուրճ հայտնաբերելու և առ•րավելու մասին արձանա•րությունը, հայտնաբերված դանակն ու մուրճը տուժողներ Ս.Եսայանին և Հ.Քառյանին, վկա Ս.Ռզ•ոյանին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րությունները, հայտնաբերված դանակը և մուրճը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 16.10.2009թ. որոշումները, ինչպես նաև •ործում եղած այլ փաստացի տվյալները:
Գ.Թ. 64 – 65, 102, 103, 104, 105, 117, 118:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված
համարեց ամբաստանյալ Սարիբեկ Աշոտի Աղրամանյանի կատարած արարքները, •տավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից դրանց տրվել են քրեաիրավական ճիշտ որակումներ և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենս•րքի 132 հոդվածի 2–րդ մասի 4–րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 262 հոդվածի 1–ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 137 հոդվածի 1–ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին: Միաժամանակ վերլուծելով դատաքննությամբ ձեռք բերված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով միմյանց և •ործում եղած այլ տվյալների հետ, դատարանը հիմնազուրկ և ոչ արժանահավատ է համարում ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը տուժող Ս.Եսայանին և մյուսներին պոռնկության չի պարտադրել, նրանցից •ումարներ չի ստացել և այդ նպատակով կացարան չի տրամադրել, քանի որ •ումարի կարիք երբևէ չի ունեցել և որոշել է կյանքի մնացած մասը բարե•ործություն կատարել: Դատարանը •տնում է, որ նմանաբովանդակ ցուցմունքներով ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը նպատակ է հետապնդում քողարկել քրեորեն հետապնդելի իր •ործողությունները, այդ եղանակով խուսափել առավել ծանր հանցանքի համար նախատեսված պատասխանատվությունից ու պատժից: Դատարանը հիմնավոր չի •տնում նաև ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի պաշտպան Ա.Ջուվանովայի այն պնդումները, որ իր պաշտպանյալ Ս.Աղրամանյանին առաջադրված մեղադրանքները իբրև անհիմն են, նրա մեղքը չի հիմնավորվել և անհրաժեշտ է նրա նկատմամբ կայացնել արդարացնող դատական ակտ, քանի որ դատաքննությամբ ձեռք բերված բոլոր ապացույցները և դատաքննությամբ հետազոտված տվյալները վկայում են այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանին մեղսա•րված քրեորեն հետապնդելի բոլոր արարքները հիմնավոր են և անհերքելի, իսկ ապացույցների ամբողջությունը դատարանի մոտ կայուն համոզմունք է ձևավորել ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի կողմից դրանք կատարելու մասին:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն, այն որ ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանը նախկինում արատավորված և 10 ան•ամ դատապարտված է եղել, դատվածությունները մարված չեն, խնամքին ոչ մի անձ չունի, չնայած վատառողջ է, տառապում է երկկողմանի սենսոնևրալ ծանրալսողությամբ, սակայն դատաքննության ողջ փուլում դիմել է սիմուլյացիայի, ցանկության դեպքում շատ լավ լսել և ժամանակին տարածության մեջ կարողացել է ճիշտ կողմնորոշվել: Պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց: Որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը համարում է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Սարիբեկ Աշոտի Աղրամանյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցա•ործության կատարման •ործիք հանդիսացող խոհանոցային դանակը և մետաղյա մուրճը պետք է ոչնչացնել:
Քննարկելով հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը, դատարանը •տնում է, որ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Ս.Աղրամանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները մասնակիորեն •ումարելու միջոցով:
Տուժողներ Սիրվարդ Եսայանի և Հեղինե Քառյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, դատարանը •տնում է, որ քաղաքացիական հայցի հարցը •ործով պետք է համարել լուծված:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Սարիբեկ Աշոտի Աղրամանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 132 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 262 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 137 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 132 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց •ույքի բռնա•րավման և առանց որոշակի •ործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 262 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 137 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն •ումարելու միջոցով, Սարիբեկ Աշոտի Աղրամանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց •ույքի բռնա•րավման և առանց որոշակի •ործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Սարիբեկ Աշոտի Աղրամանյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվել 2009թվականի սեպտեմբերի 21-ից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցա•ործության կատարման •ործիք հանդիսացող խոհանոցային դանակը և մետաղյա մուրճը ոչնչացնել:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.