2010թ.
Գործ հ. ԵԷԴ/0140/01/09
à ð à Þ à ô Ø

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

29 մարտի 2010թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Դատավորներ` Գ.Մելիք-Սարգսյան
Մ.Պետրոսյան
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª

դատախազ` Պ.Գյուլումյանի
ամբաստանյալ` Լ.Նովիկովի

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ վերաքննիչ բողոքի հիման վրա գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 09-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լեոնիդ Պավելի Նովիկովի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 12121709 քրեական գործը հարուցվել է 08.09.2009թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Է.Արամյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
Նախաքննության մարմնի 17.12.2009թ. որոշմամբ Լ.Նովիկովը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
25.12.2009թ. Լ.Նովիկովի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 09-ի դատավճռով ամբաստանյալ Լ.Նովիկովը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է տուգանքի 100.000/հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցվել է 2009թ. սեպտեմբերի 08-ից մինչև 12-ը արգելանքի տակ գտնվելու 4/չորս/ օրը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 11/տասնմեկ/ ամիս 26/քսանվեց/ օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 11/տասնմեկ/ ամիս 26/քսանվեց/ օր ժամկետով և տուգանք` 100.000/հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 05.03.2010թ. վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ.Գյուլումյանը:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Լ.Նովիկովը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2009 թվականի փետրվար ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, կեսօրին, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 3-րդ նրբանցքի 4-րդ տան բնակիչ, Արթուր Նորիկի Գևորգյանից, առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտագործման համար, իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Ռոստովյան փողոցի 27 շենքի թիվ 61 բնակարանում 200.000 ՀՀ դրամով գնել է այդ կերպ ապօրինի ձեռք է բերել թմրամիջոց պատրաստելու համար նախատեսված 10 մլ. քացախաթթվի անհիդրիդ և խոշոր չափերով` 8 գրամ <<Ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց, ապա նշված թմրամիջոցն առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի պահել է նույն բնակարանի նկուղի պատի թաքստոցի մեջ: 2009թ. օգոստոսի 30-ի կեսօրին Լ.Նովիկովը գտնվելով նշված բնակարանում նկուղի թաքստոցից հանել է թմրամիջոցը և անհիդրիդը, դրանք խոհանոցային դանակի միջոցով բաժանել է տարբեր չափաբաժինների, լուծել մետաղական շերեփի մեջ և ներարկիչի մեջ լցնելով` մի մասը գործածել է: Լ.Նովիկովը սեպտեմբեր ամսին մի քանի օր շարունակ այցելել է նշված բնակարան և այդ թմրամիջոցից տարբեր ներարկման չափաբաժիններով ներարկման միջոցով գործածել: 2009թ. սեպտեմբերի 07-ին հերթական անգամ թմրամիջոց օգտագործելու նպատակով Լ.Նովիկովն այցելել է նշված բնակարան, սակայն գործածման համար պատրաստված ներարկիչի մեջ լցված 1,9 մլ. ծավալով <<Ացետիլացված ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցը, այն պատրաստելու համար նախապատրստված մետաղական երկու շերեփները, շերեփներից մեկի մեջ գտնվող 1,39 գրամ <<Ացետիլացված ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցի, խոհանոցային դանակի, ներարկիչի մեջ լցված 0,3 մլ. ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդի, թվով հինգ օգտագործված ներարկիչների հետ միասին հայտնաբերվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից` բնակարանի հյուրասենյակի աթոռին:

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և հիմնավորումները.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ.Գյուլումյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ ամբաստանյալ Լ.Նովիկովի նկատմամբ պայմանական դատվածություն կիրառելը հիմնավորված չէ, այն չի համապատասխանում ամբաստանյալի անձին, հանցանքի ծանրությանն ու բնույթին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 30.11.2007թ. ՎԲ-201/07 որոշմամբ արձանագրվել է, որ <<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Փաստորեն, պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը>>:
Ինչպես երևում է գործի նյութերից, Լ.Նովիկովը 2009 թվականի փետրվար ամսին, քննությամբ չպարզված օրը, կեսօրին, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 3-րդ նրբանցքի 4-րդ տան բնակիչ, Արթուր Նորիկի Գևորգյանից, առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտագործման համար, իրեն պատկանող Երևան քաղաքի Ռոստովյան փողոցի 27 շենքի թիվ 61 բնակարանում 200.000 ՀՀ դրամով գնել և այդ կերպ ապօրինի ձեռք է բերել թմրամիջոց պատրաստելու համար նախատեսված 10 մլ. քացախաթթվի անհիդրիդ և խոշոր չափերով` 8 գրամ <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց, ապա նշված թմրամիջոցն առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի պահել է նույն բնակարանի նկուղի պատի թաքստոցի մեջ:
2009թ. օգոստոսի 30-ի կեսօրին Լ.Նովիկովը գտնվելով նշված բնակարանում նկուղի թաքստոցից հանել է թմրամիջոցը և անհիդրիդը, դրանք խոհանոցային դանակի միջոցով բաժանել է տարբեր չափաբաժինների, լուծել մետաղական շերեփի մեջ և ներարկիչի մեջ լցնելով` մի մասը գործածել է:
Լ.Նովիկովը սեպտեմբեր ամսին մի քանի օր շարունակ այցելել է նշված բնակարան և այդ թմրամիջոցից տարբեր ներարկման չափաբաժիններով ներարկման միջոցով գործածել: 2009թ. սեպտեմբերի 07-ին հերթական անգամ թմրամիջոց օգտագործելու նպատակով Լ.Նովիկովն այցելել է նշված բնակարան, սակայն գործածման համար պատրաստված ներարկիչի մեջ լցված 1,9 մլ. ծավալով <<ացետիլացված ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցը, այն պատրաստելու համար նախապատրստված մետաղական երկու շերեփները, շերեփներից մեկի մեջ գտնվող 1,39 գրամ <<ացետիլացված ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցի, խոհանոցային դանակի, ներարկիչի մեջ լցված 0,3 մլ. ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդի, թվով հինգ օգտագործված ներարկիչների հետ միասին հայտնաբերվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից` բնակարանի հյուրասենյակի աթոռին:
Այսինքն` Լ.Նովիկովը ապօրինի ձեռք է բերել <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց, որը Հայաստանի Հանրապետության տարածք է ներմուծվում հարևան հանրապետություններից և այն ՀՀ տարածքում չի արտադրվում:
Ինչ վերաբերվում է դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված այն հանգամանքին, թե ամբաստանյալ Լ.Նովիկովի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա այն չի բխում քրեական գործի նյութերից, քանի որ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Լ.Նովիկովը տևական ժամանակ է ձեռք բերել, պահել և պարբերաբար օգտագործել է <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոց և դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 297/09 եզրակացության համաձայն, Լ.Նովիկովը տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան, դատարանը գտել է, որ անհրաժեշտ է Լ.Նովիկովի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառել:
Փաստորեն, առանց հաշվի առնելու գործի վերը նշված հանգամանքները, Լ.Նովիկովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, ինչն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Այս պայմաններում հանցանք կատարելը, մեղայականով ներկայանալը, մեղքն ընդունելը և անկեղծորեն զղջալը չեն վկայում այն հասարակական վտանգավորության բացակայության մասին, որը բնորոշ է Լ.Նովիկովի կատարած հանցագործությանը: Դրանք չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և Լ.Նովիկովի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք չեն:
Վերոգրյալի հիման վրա և վեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ հոդվածով, բողոք բերած անձը խնդրում է բեկանել և փոփոխել Լեոնիդ Պավելի Նովիկովի նկատմամբ ԵԷԴ/0140/01/09 քրեական գործով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 09-ի դատավճիռը և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում` գործում եղած ապացույցներով վերանայելով Լ.Նովիկովի վերաբերյալ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը, գտնում է, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ.Գյուլումյանը վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածը սահմանում է, որ <<հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ <<հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները>>:
Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Լ.Նովիկովի նկատմամբ իրեն վերագրվող հանցանքի համար պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը /կատարվածը ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ են/, հանցավորի անձը` երիտասարդ է, բնութագրվում է դրականորեն, նախկինում դատապարտված չի եղել, որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտելով կատարածի համար զղջալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
Միևնույն ժամանակ, առաջին ատյանի դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետով սահմանված հարցը` ամբաստանյալ Լ.Նովիկովն արդյո±ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, հանգել է այն հետևության, որ վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու և հիմնավորված որոշում է կայացրել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Վերաքննիչ դատարանը, ամբաստանյալ Լ.Նովիկովի նկատմամբ պայմանական դատապարտություն կիրառելու մասին առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը անփոփոխ թողնելիս հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն` մատնանշելով թմրամիջոցի ձեռք բերման աղբյուրը, որպիսի հանգամանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետի համաձայն` համարվում է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք:
Վերաքննիչ բողոքում մատնանշված` Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 30.11.2007թ. Վ/Բ-201/07 որոշման փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև Կ.Հարությունյանին վերագրվող հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որը հանդիսանում է ծանր հանցագործություն, տարբերվում են սույն գործի փաստական հանգամանքներից և կիրառելի չեն սույն գործով:
Ինչ վերաբերվում է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշման մեջ բերված այն պատճառաբանությանը, թե <<չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը>>, ապա այդ հանգամանքները հաշվի են առնվել առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Լ.Նովիկովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելիս` նկատի ունենալով, որ վերջինիս վերագրվող հանցագործությունները ոչ մեծ և միջին ծանրության են:
Այն հանգամանքը, որ Լ.Նովիկովը <<ափիոն>> տեսակի թմրամիջոցը ձեռք է բերել, իր բնակարանում պահել և պարբերաբար օգտագործել է 2009թ. փետրվար ամսից մինչև սեպտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, դեռևս բավարար հիմք չի կարող հանդիսանալ պնդելու համար, որ վերջինիս ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու: Վերոնշյալը վկայում է միայն այն մասին, որ Լ.Նովիկովը կախվածություն ունի թմրամիջոցներից: Քրեական գործով նշանակված դատանարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 297/09 եզրակացության համաձայն` վերջինս տառապում է ափիոնային թմրամոլությամբ, ունի հարկադիր բուժման կարիք, որի համար հակացուցումներ չկան:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լ.Նովիկովի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` առաջին ատյանի դատարանի կողմից չեն խախտվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքները, և նրա նկատմամբ պայմանական դատապարտություն կիրառելով` հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այսինքն, ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանի կողմից թույլ չի տրվել դատական սխալ, նշանակված պատիժն արդարացի է և այն ակնհայտ մեղմ չէ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Լ.Նովիկովի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը անհրաժեշտ է պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Պ.Գյուլումյանը վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 09-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լեոնիդ Պավելի Նովիկովի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:


Իսկականի հետ ճիշտ է`


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ