Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0128/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Վազգեն Գլյան
Վազգեն Գլյան Վազգենի
Վազգեն Գլյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերժիկ Ավետիսյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վարդան Գրիգորյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերժիկ Ավետիսյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վարդան Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2010-04-30 | 12:00 | 3 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-02-05 | 15:30 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-02-23 | 11:30 | 1 |
ԳՈՐԾ Հ. ԵԷԴ/0128/01/09
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
30 ապրիլի 2010թ. ք. Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆ
Դռնբաց դատական նիստում դատախազ Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Վազգեն Վազգենի Գլյանի, ծնված
15.02.1969թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Մ.Խորենացու փողոցի 195 տանը, սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009թ. օգոստոսի 22-ի որոշմամբ հարուցվել է թիվ 12130109 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ կասկածյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2009թ. օգոստոսի 28-ի որոշմամբ Վ.Գլյանը ներգրավել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2009թ. նոյեմբերի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով ամբաստանյալ` Վազգեն Վազգենի Գլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ դրամի չափով:
Վազգեն Վազգենի Գլյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը թողնվել է վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության:
Դատախազ Պ.Գյուլումյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը վերաքննիչ դատարանի 06.04.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377, 381, 385-391 հոդվածների կարգով ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության` 2010թ. ապրիլի 21-ին:
21.04.2010թ. վերաքննիչ դատարանի դատական նիստին չի ներկայացել ամբաստանյալ Վ.Գլյանը դատարանին անհայտ պատճառներով, որի կապակցությամբ դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 30.04.2010թ-ին, նշված օրը ամբաստանյալը կրկին դատարանին անհայտ պատճառով չի ներկայացել:
30.04.2010թ. մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը դատարանին ներկայացրել է Վ.Գլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին 23.04.2010թ. որոշումը, որի համաձայն, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 և 137 հոդվածների 1-ին մասերով, նույն օրը Վ.Գլյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.04.2010թ. որոշմամբ Վ.Գլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը դատական նիստերին անհարգելի պատճառներով չի ներկայանում, չարամտորեն խուսափում է պատիժը կրելուց, ներկայումս այլ քրեական գործով գտնվում է հետախուզման մեջ, և հաշվի առնելով, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և գործը քննության նշանակելու մասին վերաքննիչ դատարանի 06.04.2010թ. որոշմամբ վերաքննիչ դատարանում դատաքննությունը կատարվում է վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով, վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 418 հոդվածով, որոշեց դատական նիստը սկսել և ավարտել ամբաստանյալի բացակայությամբ:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
1) Մեղադրական եզրակացության համաձան` ամբաստանյալ Վազգեն Գլյանը 2009 թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, պարտքով գումար վերցնելու նպատակով եկել է Երևանի Մ.Խորենացու փողոցի թիվ 171 հասցեում, իրենց տան հարևանությամբ բնակվող ընկերոջ ծնողների, գործով տուժող Էմիլ Մովսեսյանի բնակարան, սակայն վերջինիս կողմից մերժում ստանալուց հետո, տանից չի հեռացել, այլ գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, Է.Մովսեսյանից աննկատ բարձրացել է տան 2-րդ հարկ և թաքնվել ննջասենյակում: Տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից տանից հեռանալուց հետո, Վ.Գլյանը բնակարանից գաղտնի հափշտակել է 800.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության տարբեր տեսակի օծանելիքներ, տեսախցիկ, թվային ֆոտոխցիկ, հեռախոս, հնաոճ դաշույն և պատուհանից դուրս գալով, հեռացել է տանից:
Նշված արարքի համար Վ.Գլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2) Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 23.02.2010թ. դատավճռով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասից վերավորակել է նույն հոդվածի 1-ին մասով, ներկայացնելով հետևյալ հիմնավորումները`
<<Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից իրականացված ոչ բազմակողմանի և լրիվ քննության արդյունքում ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ գնահատական, գործում եղած ապացույցների բացակայության և առանց հիմնավոր պատճառաբանության, անվերապահորեն հիմք ընդունելով հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժող Է.Մովսեսյանի կնոջ` Ա.Խուրշուդյանի կողմից մատնանշված մոտավոր արժեքները, Վ.Գլյանի կատարած արարքն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` խոշոր չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար: Այսպես, դատաքննության ընթացքում, ինչպես տուժող Է.Մովսեսյանը, այնպես էլ նրա կինը, գործով վկա Ա.Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեցին, որ իրենց բնակարանից հափշտակված իրերը անձամբ իրենք չեն գնել, այլ արտերկրում գտնվելու ժամանակ նվերներ են ստացել ընկերներից և ցուցմունքներում նշել են իրերի մոտավոր շուկայական արժեքները, այդ թվում նաև հնաոճ դաշույնի շուկայական մոտավոր արժեքը: Համաձայն դատարանի կողմից <<Բուրմունք>> (Նուշիկյան Ասոցիացիա ՍՊԸ) և <<Փարիզ>> (Օհանջանյան Մարիա Ա/Ձ) խանութների ցանցին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, <<Dolce and Gabbana>>, <<BOSS>> և <<Kenzo>> տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքների շուկայական արժեքները (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը) համապատասխանաբար տատանվում են 15.000-ից մինչև 35.400 ՀՀ դրամի սահմաններում: Համաձայն <<Բյուրական>> (AG), <<Արայ>> և <<Զիգզագ>> ընկերություններին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, <<Canon>> տեսակի թվային ֆոտոխցիկի և <<Traveler DV5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքները տատանվում են 56.000-ից մինչև 70.000 դրամի սահմաններում (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը): Եթե ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից հափշտակված իրերի արժեքներն անգամ հաշվարկվեն շուկայական առավելագույն գներով, ապա հափշտակված օծանելիքների ընդհանուր գումարը կարող է կազմել 212.400 ՀՀ դրամ (35.400 x 6), իսկ թվային ֆոտոխցիկի և տեսաձայնագրիչի ընդհանուր գումարը 140.000 ՀՀ դրամ (70.000 x 2): Նախաքննական մարմինը քննությամբ չի պարզել Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված հեռակառավարվող հեռախոսի մակնիշը կամ տեսակը և հիմք է ընդունել տուժողի կնոջ կողմից նշված գումարի չափը` 50.000 ՀՀ դրամ: Դատաքննության ընթացքում նույնպես հնարավոր չեղավ պարզել գողացված հեռախոսի տեսակը կամ մակնիշը, ուստի դատարանը նույնպես հիմք է ընդունում գումարի այդ չափը: Համաձայն դատամշակութաբանական փորձաքննության 24.09.2009թ. թիվ. 001/68 եզրակացության, տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված պատյանով դաշույնը իրենից մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, ունի պատմական որոշակի նշանակություն և 22.06.2009թ. դրությամբ նրա շուկայական արժեքը կազմում է 80.000 դրամ: Հափշտակված իրերի շուկայական արժեքներն իմի բերելով, դրանց ընդհանուր գումարը կազմում է ընդամենը 482.400 ՀՀ դրամ (212.400+140.000+50.000+80.000), այլ ոչ թե 800.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նախաքննական մարմինը նշել է Վ.Գլյանի մեղադրանքի որոշման մեջ: Քրեական գործում ունենալով թվային տեսախցիկի, տեսաձայնագրիչի անձնագրերը, ինչպես նաև օծանելիքների տեսակային անվանումները, նախաքննական մարմինը հնարավորություն է ունեցել դատաապրանքագիտական փորձաքննություննների միջոցով, օրենքով սահմանված կարգով պարզելու հափշտակված իրերի ռեալ արժեքները, սակայն անտեսելով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից քննությանը ներկայացված համապատասխան փաստաթղթերը և դրանք գործին չկցելով, անվերապահորեն հիմք ընդունելով տուժողի կնոջ կողմից հափշտակված իրերի վերաբերյալ մատնանշված մոտավոր արժեքները, ինչպես նաև հակված լինելով ուռճացրած մեղադրանքի, նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Վ.Գլյանին անհիմն մեղադրանք է առաջադրել խոշոր չափերի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար, այն դեպքում երբ տուժող Է.Մովսեսյանը համաձայնության գալով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի հետ, նրանից որպես փոխհատուցում ստացել է 320.000 ՀՀ դրամ գումար: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին և նշված հոդվածով պետք է ենթարկվի պատասխանատվության ու պատժի:
Դատարանը անհիմն է համարում նաև մեղադրող Պ.Գյուլումյանի այն պնդումը, որ հափշտակված իրերը եվրոպական արտադրության են եղել և իրենցից մեծ արժեք են ներկայացրել, քանի որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ մեղադրանքի կողմը դատարանին որևէ ապացույց կամ հիմնավոր փաստարկ չներկայացրեցին այն մասին, որ տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից գողացված իրերն ու առարկաները եվրոպական ծագում ունեն կամ որ եվրոպական արտադրության իրերի արժեքները ավելի բարձր են, քան նույնատիպ ասիական կամ ամերիկյան արտադրության իրերինը:
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից ամբաստանյալի հետ հաշտվելու միջնորդության բացակայության պայմաններում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված դրույթները կիրառելի չեն և քրեական գործի վարույթը ենթակա չէ կարճման:...>>
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները.
Դատարանի 23.02.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել դատախազ Պ.Գյուլումյանը, որով հայտնել է, որ դատարանը ճիշտ չի գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները և թույլ տալով թվաբանական և իրավաբանական սխալ, Վ.Գլյանի արարքն անհիմն վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով:
Մեղադրողը նշել է, որ <<Դատարանը Վ.Գլյանի կողմից հափշտակած Traveler DV 5060 տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքը ընդունել է 70000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ, նշված այդպիսի արժեքի վերաբերյալ գործում ոչ մի ապացույց չկա: Տուժողը այն գնահատել է 150000 ՀՀ դրամ, <<Զիգզագ>> ընկերությունը` 182000 ՀՀ դրամ: Նշված արժեքներից որևէ մեկը հիմք ընդունելու դեպքում, ամբաստանյալի հափշտակած իրերի արժեքը գերազանցում է 500000 ՀՀ դրամից>>:
խնդրել է բեկանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2010թ. դատավճիռը և ամբաստանյալ Վ.Գլյանին դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Վերաքննիչ դատարանում մեղադրողը վերաքննիչ բողոքը պնդեց և խնդրեց այն բավարարել:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճռը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ դատարանի դատավճիռը արարքի որակման մասով բեկանել և առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում կիրառել ավելի ծանր հանցագործության համար օրենք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից հափշտակված <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքի գնի վերաբերյալ նշել է հետևյալը. <<համաձայն <<Բյուրական>> /ԱԳ/, <<Արայ>> և <<Զիգզագ>> ընկերություններին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, <<Canon>> տեսակի թվային ֆոտոխցիկի և <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքները տատանվում են 56000 մինչև 70000 ՀՀ դրամի սահմաններում /ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը/>>:
Ելնելով դրանից, դատարանը, ինչպես թվային ֆոտոխցիկի, այնպես էլ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքը գնահատել է 70000 ՀՀ դրամ:
Մինչդեռ, քրեական գործի ուսումնասիրությունը վկայում է, որ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքի` 70000 ՀՀ դրամի վերաբերյալ տվյալներ չկան:
Այսպես, ի պատասխան Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի հարցմանը <<Բյուրական /AG/ ՍՊԸ-ն 29.01.2010թ. հայտնել է, որ <<Canon PoWershot>> A430 թվային ֆոտոխցիկը արտադրությունից դուրս է եկել: Այդ ֆոտոխցիկի վաճառքը կատարվել է 2008թ., որի մանրածախ արժեքը կազմել է 65000-70000 ՀՀ դրամ: Իսկ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչ չեն ունեցել և գնի մասին չեն կարող տեղեկություն հայտնել>>:
/գ.թ. 194/
Բացի այդ, ի պատասխան դատարանի հարցմանը <<Արայ>> ՍՊԸ 29.01.2010թ. հանյտնել է, որ <<Traveler DV 5060 տեսակի տեսաձայնագրիչ <<Արայ>> ՍՊԸ-ն երբևիցե վաճառքում չի ունեցել, իսկ <<Canon Powershot A430 digital camera>> տեսակի ֆոտոխցիկ, վերջին անգամ ընկերությունը ունեցել է վաճառքում 2008թ. 65000 ՀՀ դրամ գնով>>:
/գ.թ. 185/
Քրեական գործում առկա է նաև <<Զիգզագ>> ՍՊԸ-ի 23.01.2010թ. պատասխանը, այն մասին, որ 1.<<digital Photo camera, Sony DSC-S930/B ապրանքի արժեքը կազմում է 66300.00 ՀՀ դրամ, ԱԱՀ-ը 11050.00 ՀՀ դրամ>> 2.DVD Camcorder, Samsung VP-DC171I/XER ապրանքի արժեքը 156000 ՀՀ դրամ ԱԱՀ-ը -26000.00 ՀՀ դրամ:
/գ.թ. 171/
Առաջին ատյանի դատարանը անտեսել է գործով տուժող Էմիլ Մովսեսյանի կնոջ, վկա Ալլա Խուրշուդյանի 25.08.2009թ. տված ցուցմունքներն այն մասին, որ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչը գնել են 150000 ՀՀ դրամով: Վկան նույնը պնդել է նաև դատարանում:
/գ.թ. 39-40/
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես վկա Ա.Խուրշուդյանի, այնպես էլ տուժող Է.Մովսեսյանի ցուցմունքները <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի գնման արժեքի վերաբերյալ արժանահավատ են, դրանք կասկածի տակ առնելու հիմքեր չկան, քանի որ դեռևս քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում, հայտնել են այդ ապրանքի արժեքի մասին, որը չի հակասում դատարանի հարցումների վերաբերյալ ստացված պատասխաններին:
Նման պայմաններում, առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումը <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքի վերաբերյալ /70000 ՀՀ դրամ/, հիմնավորված չէ:
Վերաքննիչ դատարանը, նման պայմաններում <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքը գնահատում է 150000 ՀՀ դրամ, այլ ոչ թե 182000 ՀՀ դրամ` ինչպես միջնորդել է մեղադրողը:
Արդյունքում, հափշտակված իրերի արժեքներն իմի բերելով, դատարանը փաստում է, որ դրանց ընդհանուր գումարը կազմում է 562.400 ՀՀ դրամ (212.400+70.000+150.000+50.000+80.000), որից 212.400-ը` թվով 6 հատ օծանելիքների արժեքն է, 70.000-ը` <<Canon>> տեսակի ֆոտոխցիկի արժեքն է, 150.000 ՀՀ դրամը` <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքն է, 50.000-ը` հեռակառավարվող հեռախոսի, իսկ 80.000-ը` դաշույնի արժեքներն են:
Այսպիսով, ամբաստանյալ Վ.Գլյանը գաղտնի հափշտակել է տուժողին պատկանող խոշոր չափի, ընդհանուր արժողությամբ իրեր, հետևապես, նրա արարքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Այդ հոդվածով նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի և այն կրի ազատազրկման ձևով:
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի մեղադրանքի ծավալում նշված 800.000 ՀՀ դրամ գումարին, ապա մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը վերաքննիչ դատարանում հայտնեց, որ նյութական վնասի չափը դատաքննության տվյալներին համապատասխան կազմում է 594.000 ՀՀ դրամ:
Ամբաստանյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ պատժատեսակը և չափը որոշելիս, վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 և 62 հոդվածներով, հաշվի է առնում հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, որ նախկինում դատված չէ, ֆիզիկապես առողջ է, խնամքին ունի երկու անձ, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն է` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: Դատարանը, գտնում է, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը ազատազրկման ձևով նշանակելու և այն կրելու միջոցով: Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի անձը բնությագրող տվյալներին, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին, ապա դրանք դատարանը դիտում է որպես հիմք նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը նշանակելու համար:
Նման պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու հիմքեր չկան:
Այսպիսով, մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, ստուգման ենթարկելով դատավճռի օրնականության, հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ տեղի է ունեցել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 և 397 հոդվածների համաձայն` դատավճիռը բեկանելու հիմք է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին հարցը, վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ թիվ 1210610 քրեական գործով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը, և նա գտնվում է հետախուզման մեջ, գտավ, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել:
Ամբաստանյալի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի տակ վերցնելու օրվանից, պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական համապատասխան հիմնարկում:
Դատարանի որոշումը իրեղեն ապացույցի տնօրինման մասով պետք է թողնել անփոփոխ:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395, 397 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 23-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Վազգեն Վազգենի Գլյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով, բեկանել:
Ամբաստանյալ Վազգեն Վազգենի Գլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Վազգեն Վազգենի Գլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության թողնելու մասին դատարանի որոշումը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան, հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
30 ապրիլի 2010թ. ք. Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆ
Դռնբաց դատական նիստում դատախազ Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Վազգեն Վազգենի Գլյանի, ծնված
15.02.1969թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Մ.Խորենացու փողոցի 195 տանը, սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2009թ. օգոստոսի 22-ի որոշմամբ հարուցվել է թիվ 12130109 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ կասկածյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2009թ. օգոստոսի 28-ի որոշմամբ Վ.Գլյանը ներգրավել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2009թ. նոյեմբերի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով ամբաստանյալ` Վազգեն Վազգենի Գլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ դրամի չափով:
Վազգեն Վազգենի Գլյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը թողնվել է վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության:
Դատախազ Պ.Գյուլումյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը վերաքննիչ դատարանի 06.04.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377, 381, 385-391 հոդվածների կարգով ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության` 2010թ. ապրիլի 21-ին:
21.04.2010թ. վերաքննիչ դատարանի դատական նիստին չի ներկայացել ամբաստանյալ Վ.Գլյանը դատարանին անհայտ պատճառներով, որի կապակցությամբ դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 30.04.2010թ-ին, նշված օրը ամբաստանյալը կրկին դատարանին անհայտ պատճառով չի ներկայացել:
30.04.2010թ. մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը դատարանին ներկայացրել է Վ.Գլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին 23.04.2010թ. որոշումը, որի համաձայն, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 և 137 հոդվածների 1-ին մասերով, նույն օրը Վ.Գլյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.04.2010թ. որոշմամբ Վ.Գլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը դատական նիստերին անհարգելի պատճառներով չի ներկայանում, չարամտորեն խուսափում է պատիժը կրելուց, ներկայումս այլ քրեական գործով գտնվում է հետախուզման մեջ, և հաշվի առնելով, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և գործը քննության նշանակելու մասին վերաքննիչ դատարանի 06.04.2010թ. որոշմամբ վերաքննիչ դատարանում դատաքննությունը կատարվում է վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով, վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 418 հոդվածով, որոշեց դատական նիստը սկսել և ավարտել ամբաստանյալի բացակայությամբ:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
1) Մեղադրական եզրակացության համաձան` ամբաստանյալ Վազգեն Գլյանը 2009 թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, պարտքով գումար վերցնելու նպատակով եկել է Երևանի Մ.Խորենացու փողոցի թիվ 171 հասցեում, իրենց տան հարևանությամբ բնակվող ընկերոջ ծնողների, գործով տուժող Էմիլ Մովսեսյանի բնակարան, սակայն վերջինիս կողմից մերժում ստանալուց հետո, տանից չի հեռացել, այլ գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, Է.Մովսեսյանից աննկատ բարձրացել է տան 2-րդ հարկ և թաքնվել ննջասենյակում: Տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից տանից հեռանալուց հետո, Վ.Գլյանը բնակարանից գաղտնի հափշտակել է 800.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության տարբեր տեսակի օծանելիքներ, տեսախցիկ, թվային ֆոտոխցիկ, հեռախոս, հնաոճ դաշույն և պատուհանից դուրս գալով, հեռացել է տանից:
Նշված արարքի համար Վ.Գլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2) Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 23.02.2010թ. դատավճռով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասից վերավորակել է նույն հոդվածի 1-ին մասով, ներկայացնելով հետևյալ հիմնավորումները`
<<Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից իրականացված ոչ բազմակողմանի և լրիվ քննության արդյունքում ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ գնահատական, գործում եղած ապացույցների բացակայության և առանց հիմնավոր պատճառաբանության, անվերապահորեն հիմք ընդունելով հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժող Է.Մովսեսյանի կնոջ` Ա.Խուրշուդյանի կողմից մատնանշված մոտավոր արժեքները, Վ.Գլյանի կատարած արարքն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` խոշոր չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար: Այսպես, դատաքննության ընթացքում, ինչպես տուժող Է.Մովսեսյանը, այնպես էլ նրա կինը, գործով վկա Ա.Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեցին, որ իրենց բնակարանից հափշտակված իրերը անձամբ իրենք չեն գնել, այլ արտերկրում գտնվելու ժամանակ նվերներ են ստացել ընկերներից և ցուցմունքներում նշել են իրերի մոտավոր շուկայական արժեքները, այդ թվում նաև հնաոճ դաշույնի շուկայական մոտավոր արժեքը: Համաձայն դատարանի կողմից <<Բուրմունք>> (Նուշիկյան Ասոցիացիա ՍՊԸ) և <<Փարիզ>> (Օհանջանյան Մարիա Ա/Ձ) խանութների ցանցին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, <<Dolce and Gabbana>>, <<BOSS>> և <<Kenzo>> տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքների շուկայական արժեքները (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը) համապատասխանաբար տատանվում են 15.000-ից մինչև 35.400 ՀՀ դրամի սահմաններում: Համաձայն <<Բյուրական>> (AG), <<Արայ>> և <<Զիգզագ>> ընկերություններին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, <<Canon>> տեսակի թվային ֆոտոխցիկի և <<Traveler DV5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքները տատանվում են 56.000-ից մինչև 70.000 դրամի սահմաններում (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը): Եթե ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից հափշտակված իրերի արժեքներն անգամ հաշվարկվեն շուկայական առավելագույն գներով, ապա հափշտակված օծանելիքների ընդհանուր գումարը կարող է կազմել 212.400 ՀՀ դրամ (35.400 x 6), իսկ թվային ֆոտոխցիկի և տեսաձայնագրիչի ընդհանուր գումարը 140.000 ՀՀ դրամ (70.000 x 2): Նախաքննական մարմինը քննությամբ չի պարզել Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված հեռակառավարվող հեռախոսի մակնիշը կամ տեսակը և հիմք է ընդունել տուժողի կնոջ կողմից նշված գումարի չափը` 50.000 ՀՀ դրամ: Դատաքննության ընթացքում նույնպես հնարավոր չեղավ պարզել գողացված հեռախոսի տեսակը կամ մակնիշը, ուստի դատարանը նույնպես հիմք է ընդունում գումարի այդ չափը: Համաձայն դատամշակութաբանական փորձաքննության 24.09.2009թ. թիվ. 001/68 եզրակացության, տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված պատյանով դաշույնը իրենից մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, ունի պատմական որոշակի նշանակություն և 22.06.2009թ. դրությամբ նրա շուկայական արժեքը կազմում է 80.000 դրամ: Հափշտակված իրերի շուկայական արժեքներն իմի բերելով, դրանց ընդհանուր գումարը կազմում է ընդամենը 482.400 ՀՀ դրամ (212.400+140.000+50.000+80.000), այլ ոչ թե 800.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նախաքննական մարմինը նշել է Վ.Գլյանի մեղադրանքի որոշման մեջ: Քրեական գործում ունենալով թվային տեսախցիկի, տեսաձայնագրիչի անձնագրերը, ինչպես նաև օծանելիքների տեսակային անվանումները, նախաքննական մարմինը հնարավորություն է ունեցել դատաապրանքագիտական փորձաքննություննների միջոցով, օրենքով սահմանված կարգով պարզելու հափշտակված իրերի ռեալ արժեքները, սակայն անտեսելով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից քննությանը ներկայացված համապատասխան փաստաթղթերը և դրանք գործին չկցելով, անվերապահորեն հիմք ընդունելով տուժողի կնոջ կողմից հափշտակված իրերի վերաբերյալ մատնանշված մոտավոր արժեքները, ինչպես նաև հակված լինելով ուռճացրած մեղադրանքի, նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Վ.Գլյանին անհիմն մեղադրանք է առաջադրել խոշոր չափերի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար, այն դեպքում երբ տուժող Է.Մովսեսյանը համաձայնության գալով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի հետ, նրանից որպես փոխհատուցում ստացել է 320.000 ՀՀ դրամ գումար: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին և նշված հոդվածով պետք է ենթարկվի պատասխանատվության ու պատժի:
Դատարանը անհիմն է համարում նաև մեղադրող Պ.Գյուլումյանի այն պնդումը, որ հափշտակված իրերը եվրոպական արտադրության են եղել և իրենցից մեծ արժեք են ներկայացրել, քանի որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ մեղադրանքի կողմը դատարանին որևէ ապացույց կամ հիմնավոր փաստարկ չներկայացրեցին այն մասին, որ տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից գողացված իրերն ու առարկաները եվրոպական ծագում ունեն կամ որ եվրոպական արտադրության իրերի արժեքները ավելի բարձր են, քան նույնատիպ ասիական կամ ամերիկյան արտադրության իրերինը:
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից ամբաստանյալի հետ հաշտվելու միջնորդության բացակայության պայմաններում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված դրույթները կիրառելի չեն և քրեական գործի վարույթը ենթակա չէ կարճման:...>>
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները.
Դատարանի 23.02.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել դատախազ Պ.Գյուլումյանը, որով հայտնել է, որ դատարանը ճիշտ չի գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները և թույլ տալով թվաբանական և իրավաբանական սխալ, Վ.Գլյանի արարքն անհիմն վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով:
Մեղադրողը նշել է, որ <<Դատարանը Վ.Գլյանի կողմից հափշտակած Traveler DV 5060 տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքը ընդունել է 70000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ, նշված այդպիսի արժեքի վերաբերյալ գործում ոչ մի ապացույց չկա: Տուժողը այն գնահատել է 150000 ՀՀ դրամ, <<Զիգզագ>> ընկերությունը` 182000 ՀՀ դրամ: Նշված արժեքներից որևէ մեկը հիմք ընդունելու դեպքում, ամբաստանյալի հափշտակած իրերի արժեքը գերազանցում է 500000 ՀՀ դրամից>>:
խնդրել է բեկանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2010թ. դատավճիռը և ամբաստանյալ Վ.Գլյանին դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Վերաքննիչ դատարանում մեղադրողը վերաքննիչ բողոքը պնդեց և խնդրեց այն բավարարել:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճռը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ դատարանի դատավճիռը արարքի որակման մասով բեկանել և առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում կիրառել ավելի ծանր հանցագործության համար օրենք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից հափշտակված <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքի գնի վերաբերյալ նշել է հետևյալը. <<համաձայն <<Բյուրական>> /ԱԳ/, <<Արայ>> և <<Զիգզագ>> ընկերություններին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, <<Canon>> տեսակի թվային ֆոտոխցիկի և <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքները տատանվում են 56000 մինչև 70000 ՀՀ դրամի սահմաններում /ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը/>>:
Ելնելով դրանից, դատարանը, ինչպես թվային ֆոտոխցիկի, այնպես էլ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքը գնահատել է 70000 ՀՀ դրամ:
Մինչդեռ, քրեական գործի ուսումնասիրությունը վկայում է, որ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքի` 70000 ՀՀ դրամի վերաբերյալ տվյալներ չկան:
Այսպես, ի պատասխան Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի հարցմանը <<Բյուրական /AG/ ՍՊԸ-ն 29.01.2010թ. հայտնել է, որ <<Canon PoWershot>> A430 թվային ֆոտոխցիկը արտադրությունից դուրս է եկել: Այդ ֆոտոխցիկի վաճառքը կատարվել է 2008թ., որի մանրածախ արժեքը կազմել է 65000-70000 ՀՀ դրամ: Իսկ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչ չեն ունեցել և գնի մասին չեն կարող տեղեկություն հայտնել>>:
/գ.թ. 194/
Բացի այդ, ի պատասխան դատարանի հարցմանը <<Արայ>> ՍՊԸ 29.01.2010թ. հանյտնել է, որ <<Traveler DV 5060 տեսակի տեսաձայնագրիչ <<Արայ>> ՍՊԸ-ն երբևիցե վաճառքում չի ունեցել, իսկ <<Canon Powershot A430 digital camera>> տեսակի ֆոտոխցիկ, վերջին անգամ ընկերությունը ունեցել է վաճառքում 2008թ. 65000 ՀՀ դրամ գնով>>:
/գ.թ. 185/
Քրեական գործում առկա է նաև <<Զիգզագ>> ՍՊԸ-ի 23.01.2010թ. պատասխանը, այն մասին, որ 1.<<digital Photo camera, Sony DSC-S930/B ապրանքի արժեքը կազմում է 66300.00 ՀՀ դրամ, ԱԱՀ-ը 11050.00 ՀՀ դրամ>> 2.DVD Camcorder, Samsung VP-DC171I/XER ապրանքի արժեքը 156000 ՀՀ դրամ ԱԱՀ-ը -26000.00 ՀՀ դրամ:
/գ.թ. 171/
Առաջին ատյանի դատարանը անտեսել է գործով տուժող Էմիլ Մովսեսյանի կնոջ, վկա Ալլա Խուրշուդյանի 25.08.2009թ. տված ցուցմունքներն այն մասին, որ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչը գնել են 150000 ՀՀ դրամով: Վկան նույնը պնդել է նաև դատարանում:
/գ.թ. 39-40/
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես վկա Ա.Խուրշուդյանի, այնպես էլ տուժող Է.Մովսեսյանի ցուցմունքները <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի գնման արժեքի վերաբերյալ արժանահավատ են, դրանք կասկածի տակ առնելու հիմքեր չկան, քանի որ դեռևս քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում, հայտնել են այդ ապրանքի արժեքի մասին, որը չի հակասում դատարանի հարցումների վերաբերյալ ստացված պատասխաններին:
Նման պայմաններում, առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումը <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքի վերաբերյալ /70000 ՀՀ դրամ/, հիմնավորված չէ:
Վերաքննիչ դատարանը, նման պայմաններում <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքը գնահատում է 150000 ՀՀ դրամ, այլ ոչ թե 182000 ՀՀ դրամ` ինչպես միջնորդել է մեղադրողը:
Արդյունքում, հափշտակված իրերի արժեքներն իմի բերելով, դատարանը փաստում է, որ դրանց ընդհանուր գումարը կազմում է 562.400 ՀՀ դրամ (212.400+70.000+150.000+50.000+80.000), որից 212.400-ը` թվով 6 հատ օծանելիքների արժեքն է, 70.000-ը` <<Canon>> տեսակի ֆոտոխցիկի արժեքն է, 150.000 ՀՀ դրամը` <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքն է, 50.000-ը` հեռակառավարվող հեռախոսի, իսկ 80.000-ը` դաշույնի արժեքներն են:
Այսպիսով, ամբաստանյալ Վ.Գլյանը գաղտնի հափշտակել է տուժողին պատկանող խոշոր չափի, ընդհանուր արժողությամբ իրեր, հետևապես, նրա արարքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Այդ հոդվածով նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի և այն կրի ազատազրկման ձևով:
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի մեղադրանքի ծավալում նշված 800.000 ՀՀ դրամ գումարին, ապա մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը վերաքննիչ դատարանում հայտնեց, որ նյութական վնասի չափը դատաքննության տվյալներին համապատասխան կազմում է 594.000 ՀՀ դրամ:
Ամբաստանյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ պատժատեսակը և չափը որոշելիս, վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 և 62 հոդվածներով, հաշվի է առնում հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, որ նախկինում դատված չէ, ֆիզիկապես առողջ է, խնամքին ունի երկու անձ, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն է` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: Դատարանը, գտնում է, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը ազատազրկման ձևով նշանակելու և այն կրելու միջոցով: Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի անձը բնությագրող տվյալներին, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին, ապա դրանք դատարանը դիտում է որպես հիմք նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը նշանակելու համար:
Նման պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու հիմքեր չկան:
Այսպիսով, մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, ստուգման ենթարկելով դատավճռի օրնականության, հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ տեղի է ունեցել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 և 397 հոդվածների համաձայն` դատավճիռը բեկանելու հիմք է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին հարցը, վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ թիվ 1210610 քրեական գործով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը, և նա գտնվում է հետախուզման մեջ, գտավ, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել:
Ամբաստանյալի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի տակ վերցնելու օրվանից, պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական համապատասխան հիմնարկում:
Դատարանի որոշումը իրեղեն ապացույցի տնօրինման մասով պետք է թողնել անփոփոխ:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395, 397 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 23-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Վազգեն Վազգենի Գլյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով, բեկանել:
Ամբաստանյալ Վազգեն Վազգենի Գլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Վազգեն Վազգենի Գլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության թողնելու մասին դատարանի որոշումը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան, հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Թիվ. ԵԷԴ/0128/01/09/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Մ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրող Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ
Տուժող Է.ՄՈՎՍԵՍՅԱՆԻ
2010թ. փետրվարի 23–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Վազ•են Վազ•ենի Գլյանի, ծնված 15.02.1969թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի-բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Մ.Խորենացու փողոցի 195 տանը, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Վազ•են Գլյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2009թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, պարտքով •ումար վերցնելու նպատակով եկել է Երևանի Մ.Խորենացու փողոցի թիվ. 171 հասցեում, իրենց տան հարևանությամբ բնակվող ընկերոջ ծնողների, •ործով տուժող Էմիլ Մովսեսյանի բնակարան, սակայն վերջինիս կողմից մերժում ստանալուց հետո, տանից չի հեռացել, այլ •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, Է.Մովսեսյանից աննկատ բարձրացել է տան 2-րդ հարկ և թաքնվել ննջասենյակում: Տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից տանից հեռանալուց հետո, Վ.Գլյանը բնակարանից •աղտնի հափշտակել է 800.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության տարբեր տեսակի օծանելիքներ, տեսախցիկ, թվային ֆոտոխցիկ, հեռախոս, հնաոճ դաշույն և պատուհանից դուրս •ալով, հեռացել է տանից:
Կատարած արարքի համար նախաքննական մարմնի կողմից Վազ•են Վազ•ենի Գլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վ.Գլյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ տուժող Է.Մովսեսյանին ճանաչում է մանկուց, իրենք հարևաններ են և վերջինիս որդին իր մտերիմ ընկերն է: 2009թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, կարիքից դրդված ինքը •նացել է Է.Մովսեյանի տուն և նրան առաջարկել •նել իր ավտոմեքենայի օ•տա•ործված անվադողերը, սակայն վերջինս իր խնդրանքը մերժել է: Տանից հեռանալուց հետո, նրանից պարտքով •ումար խնդրելու նպատակով, ինքը կրկին վերադարձել է Է.Մովսեսյանի տուն, ձայն է տվել նրան, սակայն ոչ–ոք չի պատասխանել և բարձրացել է տան 2-րդ հարկ` Է.Մովսեսյանին փնտրելու համար: Այդ ընթացքում տան մուտքի դուռը փակվել և ինքը հասկացել է, որ բնակարանում մենակ է մնացել: Օ•տվելով ստեղծված իրադրությունից, նույն ժամանակ էլ իր մոտ մտահաղացում է առաջացել բնակարանից •ողություն կատարել: Ննջասենյակի զ•եստապահարանից պոլիէթիլենային տոպրակով վերցրել է 6 հատ տարբեր տեսակի չօ•տա•ործված օծանելիքներ, այնուհետև տան 1-ին հարկից •ողացել է տեսաձայնա•րիչ, թվային ֆոտոխցիկ, հնաոճ դաշույն և պատուհանից դուրս •ալով աննկատ հեռացել է տանից: Նույն օրը, ՙԳՈՒՄ՚-ի շուկայի տարածքում անծանոթ մի կնոջ, 35.000 ՀՀ դրամով վաճառել է օծանելիքները, իսկ ֆոտոխցիկը և տեսաձայնա•րիչը հետա•ա օրերին, ՙՓեթակ՚ կոչվող տոնավաճառում 65.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր •ումարով վաճառել է բեռնատարի մի վարորդի: Ինչ վերաբերվում է հնաոճ դաշույնին, ապա այն 5.000 դրամ պարքտի դիմաց, որպես •ումարի վերադարձման երաշխիք տվել է իրեն ծանոթ տաքսու վարորդ Լևոն Հովհաննիսյանին, որից էլ հետա•այում 5.000 դրամ •ումարը Մինասի կողմից տալուց հետո դաշույնը վերադարձվել և հանձնել է տուժող Է.Մովսեսյանին: Քանի որ •ումարի կարիք է ունեցել, •ողացված իրերի վաճառքից •ոյացած •ումարի մի մասով մարել է տան վարձակալության ամսեկան վճարը, իսկ մյուս մասը ծախսել ընտանիքի կարիքների համար: Ինչ վերաբերվում է հեռակառավարվող հեռախոսին, ապա նման հեռախոս իր կողմից տուժող Է.Մովսեսյանի տանից •ողացված չի եղել: Միաժամանակ, ամբաստանյալ Վ.Գլյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով դատարանին հայտնեց, որ համաձայն չէ հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժողի կնոջ` Ալլա Խուրշուդյանի կողմից նախաքննական մարմնին հայտնած •ումարի չափերին, քանի որ դրանք ուռճացված •ներ են և չեն համապատասխանում շուկայում •ործող իրական արժեքներին: Ամբաստանյալ Վ.Գլյանը անկեղծորեն զղջաց կատարածի համար, ինքնաքննադատորեն հայտնեց, որ ցանկացած պարա•այում իրավունք չուներ ոտնձ•ություն կատարել ընկերոջ տան •ույքի նկատմամբ, իրականում հիմարություն է արել, նման քայլի դիմել է ընտանիքում առաջացած անելանելի կարիքից դրդված և խնդրեց դատարանին` իր նկատմամբ իրավաչափ պատիժ նշանակել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Տուժող Էմիլ Գեղամի Մովսեսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վազ•են Գլյանին ճանաչում է վաղուց, որպես իրենց հարևան և որդու մտերիմ ընկեր: Վերջինիս հետ թշնամություն չի ունեցել, սակայն •տնվել է շատ մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ: 2009թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, ինքը •տնվել է տանը, երբ իրենց տուն է եկել Վ.Գլյանը և առաջարկել •նել իր ավտոմեքենայի օ•տա•ործված անվադողերը, սակայն դրա կարիքը ինքը չի ունեցել և հրաժարվել է դրանք •նել: Քանի որ շտապել է աշխատանքի, ինքը ճանապարհել է Վ.Գլյանին, փակել տան դուռը ու •նացել աշխատանքի: Երեկոյան իրեն զան•ահարել է կինը` Ալլա Խուրշուդյանը և հայտնել, որ տանից •ողություն է կատարվել, մասնավորապես բնակարանից •ողացվել են օծանելիքներ, թվային ֆոտոխցիկ և տեսաձայնա•րիչ: Կատարվածի մասին ինքը ոստիկանություն չի դիմել, քանի որ նշանակություն չի տվել •ողացված իրերին: Դեպքից մոտ տաս օր անց, կրկին իրեն զան•ահարել է կինը և հայտնել, որ տանից բացակայում է նաև իրենց տոհմական, հնա•ույն դաշույնը: Այն ընտանեական խորհրդանիշ է եղել և դրան ինքը մեծ նշանակություն է տվել, ուստի որոշել է իր ուժերով փնտրել և •տնել միայն դաշույնը: Քանի որ Վազ•են Գլյանը որդու մտերիմ ընկեր է եղել և վերջինս մեծ հար•անք է վայելել իրենց թաղամասում, դաշույնը •տնելու և վերադարձնելու խնդրանքով ինքը դիմել է վերջինիս, միաժամանակ հայտնելով, որ ան•ամ պատրաստակամ է որոշակի դրամական պար•ևատրում կատարել դաշույնը վերադարձնողին: Վ.Գլյանը համաձայնվել է օ•նել իրեն և իր մոտ կանչելով թաղամասի բնակիչ Մինաս Պետրոսյանին, նրան առանձին ինչ-որ բան է հանձնարարել և շուրջ 15 րոպե հետո Մ.Պետրոսյանը տաքսիով բերել և Վ.Գլյանին է տվել իր բնակարանից •ողացված հնաոճ դաշույնը, որն էլ այն հանձնել է իրեն: Տեսնելով դաշույնը ինքը միաժամանակ և ուրախացել և բարկացել է Վ.Գլյանի վրա, պահանջելով որպեսզի վերջինս մնացած ապրանքները նույնպես վերադարձնի: Որոշակի ժամանակահատվածում Վ.Գլյանի կողմից •ողացված մյուս ապրանքները չվերադարձնելուց հետո, ինքը ստիպված դիմել է ոստիկանություն: Վ.Գլյանը իրեն նույնպես խոստովանել է, որ •ողությունը ինքն է կատարել և քանի որ •ողացված ապրանքները չնչին •ումարով վաճառված է եղել, վերջինս պատրաստակամություն է հայտնել հատուցել •ողացված ապրանքների արժեքները: Սակայն ինքը երբևէ չի հավատացել և մինչև այժմ էլ համոզված չէ, որ անձամբ Վ.Գլյանն է իր բնակարանից •ողություն կատարել, բայց քանի որ նա է փոխհատուցման առաջարկ ներկայացրել, վերջինիս հետ միասին այցելել են տարբեր խանութներ, հստակեցրել նույնանման ապրանքների շուկայական արժեքները և համաձայնության են եկել մնացած ապրանքների ընդհանուր արժեքների վերաբերյալ` 320.000 ՀՀ դրամի չափով, որն էլ ամբողջությամբ հատուցվել է Վ.Գլյանի կողմից: Միաժամանակ, տուժող Է.Մովսեսյանը դատարանին հայտնեց, որ իր բնակարանից •ողացված տեսաձայնա•րիչի, թվային ֆոտոխցիկի և օծանելիքների արժեքները ինչպես ինքը, այնպես էլ կինը ստույ• չ•իտեն, քանի որ արտերկրում •տնվելու ընթացքում դրանք իրենց նվիրել են ընկերները: Նախաքննության ընթացքում •ողացված ապրանքների վերաբերյալ կինը մոտավոր արժեքներ է նշել, ներկայումս ամբաստանյալ Վ.Գլյանից •ույքային որևէ պահանջ չունի, ներել է վերջինիս, սակայն չի հաշտվել նրա հետ և խնդրեց դատարանին` նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Ալլա Հովհաննեսի Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վազ•են Գլյանին ճանաչում է վաղուց, վերջինս բնակվել է իրենց հարևանությամբ և եղել որդու մտերիմ ընկերը: Նրա հետ որևէ թշնամություն չունի, սակայն միշտ էլ եղել է ջերմ հարաբերությունների մեջ: 2009թվականի հունիսի 22-ի առավոտյան ինքը •նացել է աշխատանքի և ժամը 15-ի սահմաններում վերադառնալով տուն, ցանկացել է բանալիով բացել մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել: Այնուհետև պտտել է դռան փականը և նկատել, որ դուռը •տնվում է բաց վիճակում: Մտնելով տուն զ•ացել է, որ տանը մի տեսակ խառնաշփոթ իրավիճակ է և բարձանալով 2-րդ հարկ նկատել, որ զ•եսատապարանից բացակայում են 6 տուփ օծանելիքներն ու ռադիոկառավարվող հեռախոսը: Այնուհետև իջել է տան առաջին հարկ և մտնելով ամուսնու աշխատասենյակ տեսել, որ բացակայում է նաև թվային ֆոտոխցիկն ու տեսաձայնա•րիչը: Կատարվածի մասին անմիջապես հեռախոսով հայտնել է ամուսնուն, սակայն վերջինս դրան որևէ նշանակություն չի տվել և կատարվածի մասին ոստիկանություն չեն դիմել: Դեպքից շուրջ տաս օր անց ինքը նկատել է, որ ամուսնու աշխատասենյակից բացակայում է նաև պապենական, հնաոճ դաշույնը, որի մասին կրկին տեղեկացրել է ամուսնուն: Է.Մովսեսյանը խիստ ցավա•ին է տարել դաշույնի անհայտացման փաստը, քանի որ այն ընտանեական խորհրդանիշ է եղել և կոնկրետ դաշույնը •տնելու, այն վերադարձնելու խնդրանքով ամուսինը դիմել է Վ.Գլյանին, քանի որ վերջինս թաղամասում հար•ված անձնավորություն է: Ամուսինը ան•ամ 200 ԱՄՆ դոլար դրամական պար•ևատրում է խոստացել դաշույնը վերադարձնողին: Դրանից մի քանի օր անց, ամուսնու հետ միասին իրենց բակ են եկել Վ.Գլյանն ու թաղամասի բնակիչ Մինաս Պետրոսյանը, որի ընթացքում Է.Մովսեսյանը պահանջել է բակում սեղան •ցել: Այդ ժամանակ ամբաստանյալ Վ.Գլյանը հանձնարարել է Մ.Պետրոսյանին տաքսիով ինչ-որ տեղ •նալ և քիչ հետո վերջինս բերել ու Վ.Գլյանին է փոխանցել իրենց բնակարանից •ողացված դաշույնը, որից ամուսինը խիստ բարկացել և կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությանը: Միաժամանակ, վկա Ա.Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեց, որ տանից •ողացված ապրանքները իրոք արտասահմանում` Ավստրիայում •տնվելու ընթացքում իրենց նվիրել են ընկերները և նախաքննության ժամանակ ինքը հայտնել է այդ ապրանքների մոտավոր շուկայական արժեքները, որոնց ընդհանուր •ումարը կազմել է մոտ 800.000 ՀՀ դրամ: Մինչև այժմ էլ ինքը չի հավատում և համոզված չէ, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանն է իրենց տանից •ողություն կատարել, բայց քանի որ վերջինս ներկայումս էլ պնդում է, որ ինքն է •ողացել, ապա թող ինքն էլ պատասխանատվության ենթարկվի: Ճիշտ է, վերջինս ամուսնուն հատուցել է •ողացված մյուս ապրանքների արժեքները` 320.000 ՀՀ դրամ •ումարի չափով, նրանից •ույքային որևէ պահանջ կամ բողոք չունեն, սակայն ինչպես ամուսինը, այնպես էլ ինքը ամբաստանյալ Վ.Գլյանի հետ չեն հաշտվել (դատական նիստի արձանա•րություն:
Վկա Անուշ Վազ•ենի Գլյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վազ•են Գլյանն իր ամուսինն է: 2009թվականի օ•ոստոս ամսին ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ ամուսինը •ողություն է կատարել իրենց նախկին հարևան Էմիլ Մովսեսյանի տանից, որի որդին իրենց ընտանիքի մտերիմներից է եղել: Այդ մասին ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել, քանի որ ամուսինը օծանելիքներ, հեռախոս, հնաոճ դաշույն, թվային ֆոտոխցիկ կամ տեսաձայնա•րիչ իրենց տուն չի բերել և կատարվածի մասին իրեն որևէ բան չի հայտնել: Ճիշտ է իրենց ընտանիքը •տնվում է նյութապես ծանր վիճակում, սակայն մինչև այժմ էլ չի հավատում, որ ամուսինը կարող էր կարիքից դրդված նման քայլի դիմել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Լևոն Թադևոսի Հովհաննիսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանին ճանաչում է որպես նույն թաղամասի բնակիչ, որին թաղամասում Վարդան են կոչում: 2009թվականի օ•ոստոս ամսին, տաքսի ավտոմեքենայով ինքը կան•նած է եղել Տի•րան Մեծ պողոտայի թիվ. 33 շենքի մոտ, երբ իրեն է մոտեցել Վ.Գլյանը և պարտքով 5.000 դրամ •ումար խնդրել: Ինքը համաձայնվել և նրան տվել է 5.000 դրամ` հաջորդ օրը •ումարը վերադարձնելու պայմանով, սակայն իր խոստումը նա չի կատարել: Դրանից մի քանի օր հետո, ինքը •նացել է Վ.Գլյանի տուն և պահանջել վերադարձնել •ումարը, սակայն վերջինս պատճառաբանել է, որ ներկայումս հնարավորություն չունի վերադարձնել այն և որպես •ումարի վերադարձման երաշխիք, իրեն է տվել հնաոճ մի դաշույն: Բավական ժամանակ հետո, իր աշխատավայր է եկել մի երիտասարդ` Վարդանի անունից, իրեն է տվել 5.000 դրամ պարտքի •ումարը և խնդրել վերադարձնել դաշույնը: Տնօրենի աշխատասենյակից ինքը վերցրել և նշված անձնավորությանն է տվել ամբաստանյալի կողմից իրեն տված դաշույնը, որից հետո վերջինս տաքսի ավտոմեքենայով հեռացել է: Դաշույնը •ողացված լինելու մասին ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել և այդ մասին ամբաստանյալ Վ.Գլյանն իրեն ոչինչ չի հայտնել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Գևոր• Իսահակի Ադամյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության քննչական •լխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես քննիչ: Ինքն է ի պաշտոնե իրականացրել սույն քրեական •ործի նախաքննությունը: Նախաքննության ընթացքում, համաձայն չլինելով •ողացված օծանելիքների վերաբերյալ տուժողի կողմից նշված •ումարի չափերին, Վ.Գլյանը երկու ան•ամ իրեն է ներկայացրել ինչ-որ փաստաթղթեր, որոնցում նշված են եղել օծանելիքների անվանումներ և արժեքներ, սակայն դրանցում բացակայել են փաստաթուղթը տվող կազմակերպության վերաբերյալ տեղեկություններ և համապատասխան կնիք: Մեղադրյալ Վ.Գլյանի կողմից ներկայացված փաստաթղթերը ինքը քրեական •ործին չի կցել` դրանք պաշտոնական փաստաթղթերի ձևին և բովանդակությանը չհամապատասխանելու պատճառով, միաժամանակ Վ.Գլյանին պարզաբանել է, թե ինչպիսի փաստաթղթեր պետք է ներկայացնել: Նախաքննության ընթացքում, որպես պատճառված •ույքային վնասի չափ սահմանվել է տուժողի ցուցմունքներում •ողացված ապրանքների վերաբերյալ նշված •ումարի չափը, բացի դաշույնի արժեքը, քանի որ հայտնաբերված դաշույնի մասով իրականացվել է մշակութաբանական փորձաքննություն: Նկատի ունենալով, որ նախաքննական մարմնի տրամադրության տակ չի եղել •ողացված մյուս ապրանքները, ուստի դրանց վերաբերյալ դատաապրանքա•իտական փորձաքննություն չի կատարվել: Նախաքննության ընթացքում պատճառված •ույքային վնասի •ումարի չափի վերաբերյալ որևէ խոսակցություն չի եղել, այլ տուժող Է.Մովսեսյանը հայտնել է, որ Վ.Գլյանի հետ պայմանավորվածության են եկել` պատճառված •ույքային վնասի մնացած •ումարը մաս-մաս վճարելու վերաբերյալ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Մինաս Հակոբի Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2009թվականի օ•ոստոս ամսին ինքը •նացել է իրենց հարևան Էմիլ Մովսեսյանի տան բակ, որտեղ •տնվել են վերջինս ու Վազ•են Գլյանը: Նրանց միջև տեղի ունեցած խոսակցության ժամանակ Է.Մովսեսյանը հայտնել է, որ տանից •ողացել են իր պապուց հիշատակ մնացած հնաոճ դաշույնը և խնդրել Վ.Գլյանին` իր կապերի միջոցով •տնել ու վերադարձնել այն, խոստանալով դրամական պար•ևատրում: Այդ ժամանակ, ինքը Վ.Գլյանի խնդրանքով •նացել է ՙԿոմֆորտ՚ տաքսի ծառայության հավաքակայան, որտեղ Լյովա անունով վարորդին է տվել 5.000 դրամ •ումար, նրանից վերցրել ինչ-որ դաշույն և վերադառնալով Վ.Գլյանին է հանձնել դաշույնը, որի դիմաց Է.Մովսեսյանի կինը իրեն է տվել 200 ԱՄՆ դոլար, որից հետո Վ.Գլյանի հետ միասին հեռացել են:
Գ.Թ. 24 – 25, 32, 109:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատամշակութաբանական փորձաքննության 24.09.2009թ. թիվ. 001/68 եզարակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված պատյանով դաշույնը մշակութային առանձնակի արժեք չունի, ունի պատմական որոշակի նշանակություն և նրա շուկայական արժեքը 2009թվականի հունիսի 22-ի դրությամբ կազմում է 80.000 դրամ:
Գ.Թ. 67 – 69:
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից դատարանին ներկայացված ՙՌՈՒԺ ԲՈՒՏԵ՚ և ՙԶԻԳԶԱԳ՚ սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների կողմից տրված •րությունները, համաձայն որի, ՙL‘eau par kenzo, eau toilette pour femme՚ օծանելիքի արժեքը կազմում է 18.700 ՀՀ դրամ, ՙDolce & Gabbana eau de toilette Feminine՚ օծանելիքի արժեքը կազմում է 14.600 ՀՀ դրամ, ՙHugo Boss Woman eau de toilette՚ օծանելիքի արժեքը կազմում է 11.100 ՀՀ դրամ, ՙCanon՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկին նմանատիպ, առավել հանրահայտ ֆիրմայի` ՙSoni՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկի շուկայական արժեքը կազմում է 66.300 ՀՀ դրամ, իսկ ՙTraveler՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչի նմանատիպ, առավել հանրահայտ` ՙSamsung՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչի շուկայական արժեքը կազմում է 56.000 ՀՀ դրամ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին ՙԲյուրական՚, ՙԱրայ՚, ՙԲուրմունք՚, ՙԶի•զա•՚ և ՙՕհանջանյան Մարիա՚ ընկերությունների կողմից ստացված •րությունները, համաձայն որոնց, ՙCanon՚ թվային ֆոտոխցիկը ներկայումս արտադրությունից հանվել է, սակայն 2008թվականի ընթացքում դրա վաճառքը իրականացվել է 65.000-70.000 դրամի չափով, իսկ ՙTraveler DV5060՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչ իրենց կողմից չի ներմուծվել և արժեքի մասին որևէ տեղեկություններ չունեն: ՙDolce and Gabbana՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքի արժեքը տատանվում է 21.000-ից մինչև 35.400 դրամի սահմաններում, ՙBOSS՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքի արժեքը տատանվում է 15.000-ից մինչև 35.400 դրամի սահմաններում, իսկ ՙKenzo՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքների շուկայական արժեքը կազմում է 20.000 դրամ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ հետազոտվեցին նաև ամբաստանյալ Վ.Գլյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանա•րությունը, հնաոճ դաշույնը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի որոշումը, ինչպես նաև •ործում եղած այլ փաստացի տվյալները:
Գ.Թ. 72, 94 – 99:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը •տնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից իրականացված ոչ բազմակողմանի և լրիվ քննության արդյունքում ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ •նահատական, •ործում եղած ապացույցների բացակայության և առանց հիմնավոր պատճառաբանության, անվերապահորեն հիմք ընդունելով հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժող Է.Մովսեսյանի կնոջ` Ա.Խուրշուդյանի կողմից մատնանշված մոտավոր արժեքները, Վ.Գլյանի կատարած արարքն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` խոշոր չափերով •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու համար: Այսպես, դատաքննության ընթացքում, ինչպես տուժող Է.Մովսեսյանը, այնպես էլ նրա կինը, •ործով վկա Ա.Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեցին, որ իրենց բնակարանից հափշտակված իրերը անձամբ իրենք չեն •նել, այլ արտերկրում •տնվելու ժամանակ նվերներ են ստացել ընկերներից և ցուցմունքներում նշել են իրերի մոտավոր շուկայական արժեքները, այդ թվում նաև հնաոճ դաշույնի շուկայական մոտավոր արժեքը: Համաձայն դատարանի կողմից ՙԲուրմունք՚ (Նուշիկյան Ասոցիացիա ՍՊԸ) և ՙՓարիզ՚ (Օհանջանյան Մարիա Ա/Ձ) խանութների ցանցին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, ՙDolce and Gabbana՚, ՙBOSS՚ և ՙKenzo՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքների շուկայական արժեքները (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը) համապատասխանաբար տատանվում են 15.000-ից մինչև 35.400 ՀՀ դրամի սահմաններում: Համաձայն ՙԲյուրական՚ (AG), ՙԱրայ՚ և ՙԶի•զա•՚ ընկերություններին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, ՙCanon՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկի և ՙTraveler DV5060՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչի շուկայական արժեքները տատանվում են 56.000-ից մինչև 70.000 դրամի սահմաններում (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը): Եթե ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից հափշտակված իրերի արժեքներն ան•ամ հաշվարկվեն շուկայական առավելա•ույն •ներով, ապա հափշտակված օծանելիքների ընդհանուր •ումարը կարող է կազմել 212.400 ՀՀ դրամ (35.400 x 6), իսկ թվային ֆոտոխցիկի և տեսաձայնա•րիչի ընդհանուր •ումարը 140.000 ՀՀ դրամ (70.000 x 2): Նախաքննական մարմինը քննությամբ չի պարզել Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված հեռակառավարվող հեռախոսի մակնիշը կամ տեսակը և հիմք է ընդունել տուժողի կնոջ կողմից նշված •ումարի չափը` 50.000 ՀՀ դրամ: Դատաքննության ընթացքում նույնպես հնարավոր չեղավ պարզել •ողացված հեռախոսի տեսակը կամ մակնիշը, ուստի դատարանը նույնպես հիմք է ընդունում •ումարի այդ չափը: Համաձայն դատամշակութաբանական փորձաքննության 24.09.2009թ. թիվ. 001/68 եզրակացության, տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված պատյանով դաշույնը իրենից մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, ունի պատմական որոշակի նշանակություն և 22.06.2009թ. դրությամբ նրա շուկայական արժեքը կազմում է 80.000 դրամ: Հափշտակված իրերի շուկայական արժեքներն իմի բերելով, դրանց ընդհանուր •ումարը կազմում է ընդամենը 482.400 ՀՀ դրամ (212.400+140.000+50.000+80.000), այլ ոչ թե 800.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նախաքննական մարմինը նշել է Վ.Գլյանի մեղադրանքի որոշման մեջ: Քրեական •ործում ունենալով թվային տեսախցիկի, տեսաձայնա•րիչի անձնա•րերը, ինչպես նաև օծանելիքների տեսակային անվանումները, նախաքննական մարմինը հնարավորություն է ունեցել դատաապրանքա•իտական փորձաքննություննների միջոցով, օրենքով սահմանված կար•ով պարզելու հափշտակված իրերի ռեալ արժեքները, սակայն անտեսելով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից քննությանը ներկայացված համապատասխան փաստաթղթերը և դրանք •ործին չկցելով, անվերապահորեն հիմք ընդունելով տուժողի կնոջ կողմից հափշտակված իրերի վերաբերյալ մատնանշված մոտավոր արժեքները, ինչպես նաև հակված լինելով ուռճացրած մեղադրանքի, նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Վ.Գլյանին անհիմն մեղադրանք է առաջադրել խոշոր չափերի •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու համար, այն դեպքում երբ տուժող Է.Մովսեսյանը համաձայնության •ալով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի հետ, նրանից որպես փոխհատուցում ստացել է 320.000 ՀՀ դրամ •ումար: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին և նշված հոդվածով պետք է ենթարկվի պատասխանատվության ու պատժի:
Դատարանը անհիմն է համարում նաև մեղադրող Պ.Գյուլումյանի այն պնդումը, որ հափշտակված իրերը եվրոպական արտադրության են եղել և իրենցից մեծ արժեք են ներկայացրել, քանի որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ մեղադրանքի կողմը դատարանին որևէ ապացույց կամ հիմնավոր փաստարկ չներկայացրեցին այն մասին, որ տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից •ողացված իրերն ու առարկաները եվրոպական ծա•ում ունեն կամ որ եվրոպական արտադրության իրերի արժեքները ավելի բարձր են, քան նույնատիպ ասիական կամ ամերիկյան արտադրության իրերինը:
Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից ամբաստանյալի հետ հաշտվելու միջնորդության բացակայության պայմաններում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 183 հոդվածով նախատեսված դրույթները կիրառելի չեն և քրեական •ործի վարույթը ենթակա չէ կարճման:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն այն, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, խնամքին ունի երկու երեխաներ, որոնցից մեկը անչափահաս է, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանքներ, դատարանը համարում է առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարելը, պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալ Վ.Գլյանի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը և հանցա•ործությամբ պատճառված •ույքային վնասը կամովին հատուցելը: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց:
Քննարկելկով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վազ•են Վազ•ենի Գլյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տու•անքի նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ դրամի չափով:
Վազ•են Վազ•ենի Գլյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Մ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրող Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ
Տուժող Է.ՄՈՎՍԵՍՅԱՆԻ
2010թ. փետրվարի 23–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Վազ•են Վազ•ենի Գլյանի, ծնված 15.02.1969թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի-բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Մ.Խորենացու փողոցի 195 տանը, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Վազ•են Գլյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2009թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, պարտքով •ումար վերցնելու նպատակով եկել է Երևանի Մ.Խորենացու փողոցի թիվ. 171 հասցեում, իրենց տան հարևանությամբ բնակվող ընկերոջ ծնողների, •ործով տուժող Էմիլ Մովսեսյանի բնակարան, սակայն վերջինիս կողմից մերժում ստանալուց հետո, տանից չի հեռացել, այլ •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, Է.Մովսեսյանից աննկատ բարձրացել է տան 2-րդ հարկ և թաքնվել ննջասենյակում: Տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից տանից հեռանալուց հետո, Վ.Գլյանը բնակարանից •աղտնի հափշտակել է 800.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության տարբեր տեսակի օծանելիքներ, տեսախցիկ, թվային ֆոտոխցիկ, հեռախոս, հնաոճ դաշույն և պատուհանից դուրս •ալով, հեռացել է տանից:
Կատարած արարքի համար նախաքննական մարմնի կողմից Վազ•են Վազ•ենի Գլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վ.Գլյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ տուժող Է.Մովսեսյանին ճանաչում է մանկուց, իրենք հարևաններ են և վերջինիս որդին իր մտերիմ ընկերն է: 2009թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, կարիքից դրդված ինքը •նացել է Է.Մովսեյանի տուն և նրան առաջարկել •նել իր ավտոմեքենայի օ•տա•ործված անվադողերը, սակայն վերջինս իր խնդրանքը մերժել է: Տանից հեռանալուց հետո, նրանից պարտքով •ումար խնդրելու նպատակով, ինքը կրկին վերադարձել է Է.Մովսեսյանի տուն, ձայն է տվել նրան, սակայն ոչ–ոք չի պատասխանել և բարձրացել է տան 2-րդ հարկ` Է.Մովսեսյանին փնտրելու համար: Այդ ընթացքում տան մուտքի դուռը փակվել և ինքը հասկացել է, որ բնակարանում մենակ է մնացել: Օ•տվելով ստեղծված իրադրությունից, նույն ժամանակ էլ իր մոտ մտահաղացում է առաջացել բնակարանից •ողություն կատարել: Ննջասենյակի զ•եստապահարանից պոլիէթիլենային տոպրակով վերցրել է 6 հատ տարբեր տեսակի չօ•տա•ործված օծանելիքներ, այնուհետև տան 1-ին հարկից •ողացել է տեսաձայնա•րիչ, թվային ֆոտոխցիկ, հնաոճ դաշույն և պատուհանից դուրս •ալով աննկատ հեռացել է տանից: Նույն օրը, ՙԳՈՒՄ՚-ի շուկայի տարածքում անծանոթ մի կնոջ, 35.000 ՀՀ դրամով վաճառել է օծանելիքները, իսկ ֆոտոխցիկը և տեսաձայնա•րիչը հետա•ա օրերին, ՙՓեթակ՚ կոչվող տոնավաճառում 65.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր •ումարով վաճառել է բեռնատարի մի վարորդի: Ինչ վերաբերվում է հնաոճ դաշույնին, ապա այն 5.000 դրամ պարքտի դիմաց, որպես •ումարի վերադարձման երաշխիք տվել է իրեն ծանոթ տաքսու վարորդ Լևոն Հովհաննիսյանին, որից էլ հետա•այում 5.000 դրամ •ումարը Մինասի կողմից տալուց հետո դաշույնը վերադարձվել և հանձնել է տուժող Է.Մովսեսյանին: Քանի որ •ումարի կարիք է ունեցել, •ողացված իրերի վաճառքից •ոյացած •ումարի մի մասով մարել է տան վարձակալության ամսեկան վճարը, իսկ մյուս մասը ծախսել ընտանիքի կարիքների համար: Ինչ վերաբերվում է հեռակառավարվող հեռախոսին, ապա նման հեռախոս իր կողմից տուժող Է.Մովսեսյանի տանից •ողացված չի եղել: Միաժամանակ, ամբաստանյալ Վ.Գլյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով դատարանին հայտնեց, որ համաձայն չէ հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժողի կնոջ` Ալլա Խուրշուդյանի կողմից նախաքննական մարմնին հայտնած •ումարի չափերին, քանի որ դրանք ուռճացված •ներ են և չեն համապատասխանում շուկայում •ործող իրական արժեքներին: Ամբաստանյալ Վ.Գլյանը անկեղծորեն զղջաց կատարածի համար, ինքնաքննադատորեն հայտնեց, որ ցանկացած պարա•այում իրավունք չուներ ոտնձ•ություն կատարել ընկերոջ տան •ույքի նկատմամբ, իրականում հիմարություն է արել, նման քայլի դիմել է ընտանիքում առաջացած անելանելի կարիքից դրդված և խնդրեց դատարանին` իր նկատմամբ իրավաչափ պատիժ նշանակել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Տուժող Էմիլ Գեղամի Մովսեսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վազ•են Գլյանին ճանաչում է վաղուց, որպես իրենց հարևան և որդու մտերիմ ընկեր: Վերջինիս հետ թշնամություն չի ունեցել, սակայն •տնվել է շատ մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ: 2009թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, ինքը •տնվել է տանը, երբ իրենց տուն է եկել Վ.Գլյանը և առաջարկել •նել իր ավտոմեքենայի օ•տա•ործված անվադողերը, սակայն դրա կարիքը ինքը չի ունեցել և հրաժարվել է դրանք •նել: Քանի որ շտապել է աշխատանքի, ինքը ճանապարհել է Վ.Գլյանին, փակել տան դուռը ու •նացել աշխատանքի: Երեկոյան իրեն զան•ահարել է կինը` Ալլա Խուրշուդյանը և հայտնել, որ տանից •ողություն է կատարվել, մասնավորապես բնակարանից •ողացվել են օծանելիքներ, թվային ֆոտոխցիկ և տեսաձայնա•րիչ: Կատարվածի մասին ինքը ոստիկանություն չի դիմել, քանի որ նշանակություն չի տվել •ողացված իրերին: Դեպքից մոտ տաս օր անց, կրկին իրեն զան•ահարել է կինը և հայտնել, որ տանից բացակայում է նաև իրենց տոհմական, հնա•ույն դաշույնը: Այն ընտանեական խորհրդանիշ է եղել և դրան ինքը մեծ նշանակություն է տվել, ուստի որոշել է իր ուժերով փնտրել և •տնել միայն դաշույնը: Քանի որ Վազ•են Գլյանը որդու մտերիմ ընկեր է եղել և վերջինս մեծ հար•անք է վայելել իրենց թաղամասում, դաշույնը •տնելու և վերադարձնելու խնդրանքով ինքը դիմել է վերջինիս, միաժամանակ հայտնելով, որ ան•ամ պատրաստակամ է որոշակի դրամական պար•ևատրում կատարել դաշույնը վերադարձնողին: Վ.Գլյանը համաձայնվել է օ•նել իրեն և իր մոտ կանչելով թաղամասի բնակիչ Մինաս Պետրոսյանին, նրան առանձին ինչ-որ բան է հանձնարարել և շուրջ 15 րոպե հետո Մ.Պետրոսյանը տաքսիով բերել և Վ.Գլյանին է տվել իր բնակարանից •ողացված հնաոճ դաշույնը, որն էլ այն հանձնել է իրեն: Տեսնելով դաշույնը ինքը միաժամանակ և ուրախացել և բարկացել է Վ.Գլյանի վրա, պահանջելով որպեսզի վերջինս մնացած ապրանքները նույնպես վերադարձնի: Որոշակի ժամանակահատվածում Վ.Գլյանի կողմից •ողացված մյուս ապրանքները չվերադարձնելուց հետո, ինքը ստիպված դիմել է ոստիկանություն: Վ.Գլյանը իրեն նույնպես խոստովանել է, որ •ողությունը ինքն է կատարել և քանի որ •ողացված ապրանքները չնչին •ումարով վաճառված է եղել, վերջինս պատրաստակամություն է հայտնել հատուցել •ողացված ապրանքների արժեքները: Սակայն ինքը երբևէ չի հավատացել և մինչև այժմ էլ համոզված չէ, որ անձամբ Վ.Գլյանն է իր բնակարանից •ողություն կատարել, բայց քանի որ նա է փոխհատուցման առաջարկ ներկայացրել, վերջինիս հետ միասին այցելել են տարբեր խանութներ, հստակեցրել նույնանման ապրանքների շուկայական արժեքները և համաձայնության են եկել մնացած ապրանքների ընդհանուր արժեքների վերաբերյալ` 320.000 ՀՀ դրամի չափով, որն էլ ամբողջությամբ հատուցվել է Վ.Գլյանի կողմից: Միաժամանակ, տուժող Է.Մովսեսյանը դատարանին հայտնեց, որ իր բնակարանից •ողացված տեսաձայնա•րիչի, թվային ֆոտոխցիկի և օծանելիքների արժեքները ինչպես ինքը, այնպես էլ կինը ստույ• չ•իտեն, քանի որ արտերկրում •տնվելու ընթացքում դրանք իրենց նվիրել են ընկերները: Նախաքննության ընթացքում •ողացված ապրանքների վերաբերյալ կինը մոտավոր արժեքներ է նշել, ներկայումս ամբաստանյալ Վ.Գլյանից •ույքային որևէ պահանջ չունի, ներել է վերջինիս, սակայն չի հաշտվել նրա հետ և խնդրեց դատարանին` նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Ալլա Հովհաննեսի Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վազ•են Գլյանին ճանաչում է վաղուց, վերջինս բնակվել է իրենց հարևանությամբ և եղել որդու մտերիմ ընկերը: Նրա հետ որևէ թշնամություն չունի, սակայն միշտ էլ եղել է ջերմ հարաբերությունների մեջ: 2009թվականի հունիսի 22-ի առավոտյան ինքը •նացել է աշխատանքի և ժամը 15-ի սահմաններում վերադառնալով տուն, ցանկացել է բանալիով բացել մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել: Այնուհետև պտտել է դռան փականը և նկատել, որ դուռը •տնվում է բաց վիճակում: Մտնելով տուն զ•ացել է, որ տանը մի տեսակ խառնաշփոթ իրավիճակ է և բարձանալով 2-րդ հարկ նկատել, որ զ•եսատապարանից բացակայում են 6 տուփ օծանելիքներն ու ռադիոկառավարվող հեռախոսը: Այնուհետև իջել է տան առաջին հարկ և մտնելով ամուսնու աշխատասենյակ տեսել, որ բացակայում է նաև թվային ֆոտոխցիկն ու տեսաձայնա•րիչը: Կատարվածի մասին անմիջապես հեռախոսով հայտնել է ամուսնուն, սակայն վերջինս դրան որևէ նշանակություն չի տվել և կատարվածի մասին ոստիկանություն չեն դիմել: Դեպքից շուրջ տաս օր անց ինքը նկատել է, որ ամուսնու աշխատասենյակից բացակայում է նաև պապենական, հնաոճ դաշույնը, որի մասին կրկին տեղեկացրել է ամուսնուն: Է.Մովսեսյանը խիստ ցավա•ին է տարել դաշույնի անհայտացման փաստը, քանի որ այն ընտանեական խորհրդանիշ է եղել և կոնկրետ դաշույնը •տնելու, այն վերադարձնելու խնդրանքով ամուսինը դիմել է Վ.Գլյանին, քանի որ վերջինս թաղամասում հար•ված անձնավորություն է: Ամուսինը ան•ամ 200 ԱՄՆ դոլար դրամական պար•ևատրում է խոստացել դաշույնը վերադարձնողին: Դրանից մի քանի օր անց, ամուսնու հետ միասին իրենց բակ են եկել Վ.Գլյանն ու թաղամասի բնակիչ Մինաս Պետրոսյանը, որի ընթացքում Է.Մովսեսյանը պահանջել է բակում սեղան •ցել: Այդ ժամանակ ամբաստանյալ Վ.Գլյանը հանձնարարել է Մ.Պետրոսյանին տաքսիով ինչ-որ տեղ •նալ և քիչ հետո վերջինս բերել ու Վ.Գլյանին է փոխանցել իրենց բնակարանից •ողացված դաշույնը, որից ամուսինը խիստ բարկացել և կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությանը: Միաժամանակ, վկա Ա.Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեց, որ տանից •ողացված ապրանքները իրոք արտասահմանում` Ավստրիայում •տնվելու ընթացքում իրենց նվիրել են ընկերները և նախաքննության ժամանակ ինքը հայտնել է այդ ապրանքների մոտավոր շուկայական արժեքները, որոնց ընդհանուր •ումարը կազմել է մոտ 800.000 ՀՀ դրամ: Մինչև այժմ էլ ինքը չի հավատում և համոզված չէ, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանն է իրենց տանից •ողություն կատարել, բայց քանի որ վերջինս ներկայումս էլ պնդում է, որ ինքն է •ողացել, ապա թող ինքն էլ պատասխանատվության ենթարկվի: Ճիշտ է, վերջինս ամուսնուն հատուցել է •ողացված մյուս ապրանքների արժեքները` 320.000 ՀՀ դրամ •ումարի չափով, նրանից •ույքային որևէ պահանջ կամ բողոք չունեն, սակայն ինչպես ամուսինը, այնպես էլ ինքը ամբաստանյալ Վ.Գլյանի հետ չեն հաշտվել (դատական նիստի արձանա•րություն:
Վկա Անուշ Վազ•ենի Գլյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վազ•են Գլյանն իր ամուսինն է: 2009թվականի օ•ոստոս ամսին ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ ամուսինը •ողություն է կատարել իրենց նախկին հարևան Էմիլ Մովսեսյանի տանից, որի որդին իրենց ընտանիքի մտերիմներից է եղել: Այդ մասին ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել, քանի որ ամուսինը օծանելիքներ, հեռախոս, հնաոճ դաշույն, թվային ֆոտոխցիկ կամ տեսաձայնա•րիչ իրենց տուն չի բերել և կատարվածի մասին իրեն որևէ բան չի հայտնել: Ճիշտ է իրենց ընտանիքը •տնվում է նյութապես ծանր վիճակում, սակայն մինչև այժմ էլ չի հավատում, որ ամուսինը կարող էր կարիքից դրդված նման քայլի դիմել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Լևոն Թադևոսի Հովհաննիսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանին ճանաչում է որպես նույն թաղամասի բնակիչ, որին թաղամասում Վարդան են կոչում: 2009թվականի օ•ոստոս ամսին, տաքսի ավտոմեքենայով ինքը կան•նած է եղել Տի•րան Մեծ պողոտայի թիվ. 33 շենքի մոտ, երբ իրեն է մոտեցել Վ.Գլյանը և պարտքով 5.000 դրամ •ումար խնդրել: Ինքը համաձայնվել և նրան տվել է 5.000 դրամ` հաջորդ օրը •ումարը վերադարձնելու պայմանով, սակայն իր խոստումը նա չի կատարել: Դրանից մի քանի օր հետո, ինքը •նացել է Վ.Գլյանի տուն և պահանջել վերադարձնել •ումարը, սակայն վերջինս պատճառաբանել է, որ ներկայումս հնարավորություն չունի վերադարձնել այն և որպես •ումարի վերադարձման երաշխիք, իրեն է տվել հնաոճ մի դաշույն: Բավական ժամանակ հետո, իր աշխատավայր է եկել մի երիտասարդ` Վարդանի անունից, իրեն է տվել 5.000 դրամ պարտքի •ումարը և խնդրել վերադարձնել դաշույնը: Տնօրենի աշխատասենյակից ինքը վերցրել և նշված անձնավորությանն է տվել ամբաստանյալի կողմից իրեն տված դաշույնը, որից հետո վերջինս տաքսի ավտոմեքենայով հեռացել է: Դաշույնը •ողացված լինելու մասին ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել և այդ մասին ամբաստանյալ Վ.Գլյանն իրեն ոչինչ չի հայտնել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Գևոր• Իսահակի Ադամյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության քննչական •լխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես քննիչ: Ինքն է ի պաշտոնե իրականացրել սույն քրեական •ործի նախաքննությունը: Նախաքննության ընթացքում, համաձայն չլինելով •ողացված օծանելիքների վերաբերյալ տուժողի կողմից նշված •ումարի չափերին, Վ.Գլյանը երկու ան•ամ իրեն է ներկայացրել ինչ-որ փաստաթղթեր, որոնցում նշված են եղել օծանելիքների անվանումներ և արժեքներ, սակայն դրանցում բացակայել են փաստաթուղթը տվող կազմակերպության վերաբերյալ տեղեկություններ և համապատասխան կնիք: Մեղադրյալ Վ.Գլյանի կողմից ներկայացված փաստաթղթերը ինքը քրեական •ործին չի կցել` դրանք պաշտոնական փաստաթղթերի ձևին և բովանդակությանը չհամապատասխանելու պատճառով, միաժամանակ Վ.Գլյանին պարզաբանել է, թե ինչպիսի փաստաթղթեր պետք է ներկայացնել: Նախաքննության ընթացքում, որպես պատճառված •ույքային վնասի չափ սահմանվել է տուժողի ցուցմունքներում •ողացված ապրանքների վերաբերյալ նշված •ումարի չափը, բացի դաշույնի արժեքը, քանի որ հայտնաբերված դաշույնի մասով իրականացվել է մշակութաբանական փորձաքննություն: Նկատի ունենալով, որ նախաքննական մարմնի տրամադրության տակ չի եղել •ողացված մյուս ապրանքները, ուստի դրանց վերաբերյալ դատաապրանքա•իտական փորձաքննություն չի կատարվել: Նախաքննության ընթացքում պատճառված •ույքային վնասի •ումարի չափի վերաբերյալ որևէ խոսակցություն չի եղել, այլ տուժող Է.Մովսեսյանը հայտնել է, որ Վ.Գլյանի հետ պայմանավորվածության են եկել` պատճառված •ույքային վնասի մնացած •ումարը մաս-մաս վճարելու վերաբերյալ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Մինաս Հակոբի Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2009թվականի օ•ոստոս ամսին ինքը •նացել է իրենց հարևան Էմիլ Մովսեսյանի տան բակ, որտեղ •տնվել են վերջինս ու Վազ•են Գլյանը: Նրանց միջև տեղի ունեցած խոսակցության ժամանակ Է.Մովսեսյանը հայտնել է, որ տանից •ողացել են իր պապուց հիշատակ մնացած հնաոճ դաշույնը և խնդրել Վ.Գլյանին` իր կապերի միջոցով •տնել ու վերադարձնել այն, խոստանալով դրամական պար•ևատրում: Այդ ժամանակ, ինքը Վ.Գլյանի խնդրանքով •նացել է ՙԿոմֆորտ՚ տաքսի ծառայության հավաքակայան, որտեղ Լյովա անունով վարորդին է տվել 5.000 դրամ •ումար, նրանից վերցրել ինչ-որ դաշույն և վերադառնալով Վ.Գլյանին է հանձնել դաշույնը, որի դիմաց Է.Մովսեսյանի կինը իրեն է տվել 200 ԱՄՆ դոլար, որից հետո Վ.Գլյանի հետ միասին հեռացել են:
Գ.Թ. 24 – 25, 32, 109:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատամշակութաբանական փորձաքննության 24.09.2009թ. թիվ. 001/68 եզարակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված պատյանով դաշույնը մշակութային առանձնակի արժեք չունի, ունի պատմական որոշակի նշանակություն և նրա շուկայական արժեքը 2009թվականի հունիսի 22-ի դրությամբ կազմում է 80.000 դրամ:
Գ.Թ. 67 – 69:
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից դատարանին ներկայացված ՙՌՈՒԺ ԲՈՒՏԵ՚ և ՙԶԻԳԶԱԳ՚ սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների կողմից տրված •րությունները, համաձայն որի, ՙL‘eau par kenzo, eau toilette pour femme՚ օծանելիքի արժեքը կազմում է 18.700 ՀՀ դրամ, ՙDolce & Gabbana eau de toilette Feminine՚ օծանելիքի արժեքը կազմում է 14.600 ՀՀ դրամ, ՙHugo Boss Woman eau de toilette՚ օծանելիքի արժեքը կազմում է 11.100 ՀՀ դրամ, ՙCanon՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկին նմանատիպ, առավել հանրահայտ ֆիրմայի` ՙSoni՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկի շուկայական արժեքը կազմում է 66.300 ՀՀ դրամ, իսկ ՙTraveler՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչի նմանատիպ, առավել հանրահայտ` ՙSamsung՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչի շուկայական արժեքը կազմում է 56.000 ՀՀ դրամ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին ՙԲյուրական՚, ՙԱրայ՚, ՙԲուրմունք՚, ՙԶի•զա•՚ և ՙՕհանջանյան Մարիա՚ ընկերությունների կողմից ստացված •րությունները, համաձայն որոնց, ՙCanon՚ թվային ֆոտոխցիկը ներկայումս արտադրությունից հանվել է, սակայն 2008թվականի ընթացքում դրա վաճառքը իրականացվել է 65.000-70.000 դրամի չափով, իսկ ՙTraveler DV5060՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչ իրենց կողմից չի ներմուծվել և արժեքի մասին որևէ տեղեկություններ չունեն: ՙDolce and Gabbana՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքի արժեքը տատանվում է 21.000-ից մինչև 35.400 դրամի սահմաններում, ՙBOSS՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքի արժեքը տատանվում է 15.000-ից մինչև 35.400 դրամի սահմաններում, իսկ ՙKenzo՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքների շուկայական արժեքը կազմում է 20.000 դրամ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ հետազոտվեցին նաև ամբաստանյալ Վ.Գլյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանա•րությունը, հնաոճ դաշույնը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի որոշումը, ինչպես նաև •ործում եղած այլ փաստացի տվյալները:
Գ.Թ. 72, 94 – 99:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը •տնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից իրականացված ոչ բազմակողմանի և լրիվ քննության արդյունքում ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ •նահատական, •ործում եղած ապացույցների բացակայության և առանց հիմնավոր պատճառաբանության, անվերապահորեն հիմք ընդունելով հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժող Է.Մովսեսյանի կնոջ` Ա.Խուրշուդյանի կողմից մատնանշված մոտավոր արժեքները, Վ.Գլյանի կատարած արարքն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` խոշոր չափերով •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու համար: Այսպես, դատաքննության ընթացքում, ինչպես տուժող Է.Մովսեսյանը, այնպես էլ նրա կինը, •ործով վկա Ա.Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեցին, որ իրենց բնակարանից հափշտակված իրերը անձամբ իրենք չեն •նել, այլ արտերկրում •տնվելու ժամանակ նվերներ են ստացել ընկերներից և ցուցմունքներում նշել են իրերի մոտավոր շուկայական արժեքները, այդ թվում նաև հնաոճ դաշույնի շուկայական մոտավոր արժեքը: Համաձայն դատարանի կողմից ՙԲուրմունք՚ (Նուշիկյան Ասոցիացիա ՍՊԸ) և ՙՓարիզ՚ (Օհանջանյան Մարիա Ա/Ձ) խանութների ցանցին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, ՙDolce and Gabbana՚, ՙBOSS՚ և ՙKenzo՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքների շուկայական արժեքները (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը) համապատասխանաբար տատանվում են 15.000-ից մինչև 35.400 ՀՀ դրամի սահմաններում: Համաձայն ՙԲյուրական՚ (AG), ՙԱրայ՚ և ՙԶի•զա•՚ ընկերություններին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, ՙCanon՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկի և ՙTraveler DV5060՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչի շուկայական արժեքները տատանվում են 56.000-ից մինչև 70.000 դրամի սահմաններում (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը): Եթե ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից հափշտակված իրերի արժեքներն ան•ամ հաշվարկվեն շուկայական առավելա•ույն •ներով, ապա հափշտակված օծանելիքների ընդհանուր •ումարը կարող է կազմել 212.400 ՀՀ դրամ (35.400 x 6), իսկ թվային ֆոտոխցիկի և տեսաձայնա•րիչի ընդհանուր •ումարը 140.000 ՀՀ դրամ (70.000 x 2): Նախաքննական մարմինը քննությամբ չի պարզել Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված հեռակառավարվող հեռախոսի մակնիշը կամ տեսակը և հիմք է ընդունել տուժողի կնոջ կողմից նշված •ումարի չափը` 50.000 ՀՀ դրամ: Դատաքննության ընթացքում նույնպես հնարավոր չեղավ պարզել •ողացված հեռախոսի տեսակը կամ մակնիշը, ուստի դատարանը նույնպես հիմք է ընդունում •ումարի այդ չափը: Համաձայն դատամշակութաբանական փորձաքննության 24.09.2009թ. թիվ. 001/68 եզրակացության, տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված պատյանով դաշույնը իրենից մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, ունի պատմական որոշակի նշանակություն և 22.06.2009թ. դրությամբ նրա շուկայական արժեքը կազմում է 80.000 դրամ: Հափշտակված իրերի շուկայական արժեքներն իմի բերելով, դրանց ընդհանուր •ումարը կազմում է ընդամենը 482.400 ՀՀ դրամ (212.400+140.000+50.000+80.000), այլ ոչ թե 800.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նախաքննական մարմինը նշել է Վ.Գլյանի մեղադրանքի որոշման մեջ: Քրեական •ործում ունենալով թվային տեսախցիկի, տեսաձայնա•րիչի անձնա•րերը, ինչպես նաև օծանելիքների տեսակային անվանումները, նախաքննական մարմինը հնարավորություն է ունեցել դատաապրանքա•իտական փորձաքննություննների միջոցով, օրենքով սահմանված կար•ով պարզելու հափշտակված իրերի ռեալ արժեքները, սակայն անտեսելով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից քննությանը ներկայացված համապատասխան փաստաթղթերը և դրանք •ործին չկցելով, անվերապահորեն հիմք ընդունելով տուժողի կնոջ կողմից հափշտակված իրերի վերաբերյալ մատնանշված մոտավոր արժեքները, ինչպես նաև հակված լինելով ուռճացրած մեղադրանքի, նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Վ.Գլյանին անհիմն մեղադրանք է առաջադրել խոշոր չափերի •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու համար, այն դեպքում երբ տուժող Է.Մովսեսյանը համաձայնության •ալով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի հետ, նրանից որպես փոխհատուցում ստացել է 320.000 ՀՀ դրամ •ումար: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին և նշված հոդվածով պետք է ենթարկվի պատասխանատվության ու պատժի:
Դատարանը անհիմն է համարում նաև մեղադրող Պ.Գյուլումյանի այն պնդումը, որ հափշտակված իրերը եվրոպական արտադրության են եղել և իրենցից մեծ արժեք են ներկայացրել, քանի որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ մեղադրանքի կողմը դատարանին որևէ ապացույց կամ հիմնավոր փաստարկ չներկայացրեցին այն մասին, որ տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից •ողացված իրերն ու առարկաները եվրոպական ծա•ում ունեն կամ որ եվրոպական արտադրության իրերի արժեքները ավելի բարձր են, քան նույնատիպ ասիական կամ ամերիկյան արտադրության իրերինը:
Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից ամբաստանյալի հետ հաշտվելու միջնորդության բացակայության պայմաններում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 183 հոդվածով նախատեսված դրույթները կիրառելի չեն և քրեական •ործի վարույթը ենթակա չէ կարճման:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն այն, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, խնամքին ունի երկու երեխաներ, որոնցից մեկը անչափահաս է, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանքներ, դատարանը համարում է առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարելը, պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալ Վ.Գլյանի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը և հանցա•ործությամբ պատճառված •ույքային վնասը կամովին հատուցելը: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց:
Քննարկելկով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վազ•են Վազ•ենի Գլյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տու•անքի նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ դրամի չափով:
Վազ•են Վազ•ենի Գլյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0128/01/09
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 26-11-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0128/01/09 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12130109 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | 22.06.2009թ. պարտքով գումար խնդրելու նպատակով գնացել է Է. Մովսեսյանին պատկանող Մ. Խորենացի փող. թիվ 171 տուն, այնուհետև թաքնվել տան ննջասենյակում ու տան տիրոջ գնալուց հետո գողացել խոշոր չափի` 800000 դրամ ընդհանուր արժողության տարբեր տեսակի իրեր: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Գլյան |
| Հայրանուն | Վազգենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 2 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
Մակագրել
| Երբ | 26-11-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 27-11-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 27-11-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 27-11-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-12-2009 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-01-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-01-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-02-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Գլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-02-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 23-02-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Գլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 23-02-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Թիվ. ԵԷԴ/0128/01/09/ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախա•ահող դատավոր Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Քարտուղարությամբ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Մ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ Մասնակցությամբª Մեղադրող Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ Տուժող Է.ՄՈՎՍԵՍՅԱՆԻ 2010թ. փետրվարի 23–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի Վազ•են Վազ•ենի Գլյանի, ծնված 15.02.1969թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի-բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Մ.Խորենացու փողոցի 195 տանը, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել: Գործի դատավարական նախապատմությունը. Նախաքննական մարմնի կողմից Վազ•են Գլյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2009թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, պարտքով •ումար վերցնելու նպատակով եկել է Երևանի Մ.Խորենացու փողոցի թիվ. 171 հասցեում, իրենց տան հարևանությամբ բնակվող ընկերոջ ծնողների, •ործով տուժող Էմիլ Մովսեսյանի բնակարան, սակայն վերջինիս կողմից մերժում ստանալուց հետո, տանից չի հեռացել, այլ •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, Է.Մովսեսյանից աննկատ բարձրացել է տան 2-րդ հարկ և թաքնվել ննջասենյակում: Տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից տանից հեռանալուց հետո, Վ.Գլյանը բնակարանից •աղտնի հափշտակել է 800.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության տարբեր տեսակի օծանելիքներ, տեսախցիկ, թվային ֆոտոխցիկ, հեռախոս, հնաոճ դաշույն և պատուհանից դուրս •ալով, հեռացել է տանից: Կատարած արարքի համար նախաքննական մարմնի կողմից Վազ•են Վազ•ենի Գլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վ.Գլյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ տուժող Է.Մովսեսյանին ճանաչում է մանկուց, իրենք հարևաններ են և վերջինիս որդին իր մտերիմ ընկերն է: 2009թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, կարիքից դրդված ինքը •նացել է Է.Մովսեյանի տուն և նրան առաջարկել •նել իր ավտոմեքենայի օ•տա•ործված անվադողերը, սակայն վերջինս իր խնդրանքը մերժել է: Տանից հեռանալուց հետո, նրանից պարտքով •ումար խնդրելու նպատակով, ինքը կրկին վերադարձել է Է.Մովսեսյանի տուն, ձայն է տվել նրան, սակայն ոչ–ոք չի պատասխանել և բարձրացել է տան 2-րդ հարկ` Է.Մովսեսյանին փնտրելու համար: Այդ ընթացքում տան մուտքի դուռը փակվել և ինքը հասկացել է, որ բնակարանում մենակ է մնացել: Օ•տվելով ստեղծված իրադրությունից, նույն ժամանակ էլ իր մոտ մտահաղացում է առաջացել բնակարանից •ողություն կատարել: Ննջասենյակի զ•եստապահարանից պոլիէթիլենային տոպրակով վերցրել է 6 հատ տարբեր տեսակի չօ•տա•ործված օծանելիքներ, այնուհետև տան 1-ին հարկից •ողացել է տեսաձայնա•րիչ, թվային ֆոտոխցիկ, հնաոճ դաշույն և պատուհանից դուրս •ալով աննկատ հեռացել է տանից: Նույն օրը, ՙԳՈՒՄ՚-ի շուկայի տարածքում անծանոթ մի կնոջ, 35.000 ՀՀ դրամով վաճառել է օծանելիքները, իսկ ֆոտոխցիկը և տեսաձայնա•րիչը հետա•ա օրերին, ՙՓեթակ՚ կոչվող տոնավաճառում 65.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր •ումարով վաճառել է բեռնատարի մի վարորդի: Ինչ վերաբերվում է հնաոճ դաշույնին, ապա այն 5.000 դրամ պարքտի դիմաց, որպես •ումարի վերադարձման երաշխիք տվել է իրեն ծանոթ տաքսու վարորդ Լևոն Հովհաննիսյանին, որից էլ հետա•այում 5.000 դրամ •ումարը Մինասի կողմից տալուց հետո դաշույնը վերադարձվել և հանձնել է տուժող Է.Մովսեսյանին: Քանի որ •ումարի կարիք է ունեցել, •ողացված իրերի վաճառքից •ոյացած •ումարի մի մասով մարել է տան վարձակալության ամսեկան վճարը, իսկ մյուս մասը ծախսել ընտանիքի կարիքների համար: Ինչ վերաբերվում է հեռակառավարվող հեռախոսին, ապա նման հեռախոս իր կողմից տուժող Է.Մովսեսյանի տանից •ողացված չի եղել: Միաժամանակ, ամբաստանյալ Վ.Գլյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով դատարանին հայտնեց, որ համաձայն չէ հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժողի կնոջ` Ալլա Խուրշուդյանի կողմից նախաքննական մարմնին հայտնած •ումարի չափերին, քանի որ դրանք ուռճացված •ներ են և չեն համապատասխանում շուկայում •ործող իրական արժեքներին: Ամբաստանյալ Վ.Գլյանը անկեղծորեն զղջաց կատարածի համար, ինքնաքննադատորեն հայտնեց, որ ցանկացած պարա•այում իրավունք չուներ ոտնձ•ություն կատարել ընկերոջ տան •ույքի նկատմամբ, իրականում հիմարություն է արել, նման քայլի դիմել է ընտանիքում առաջացած անելանելի կարիքից դրդված և խնդրեց դատարանին` իր նկատմամբ իրավաչափ պատիժ նշանակել (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները. Տուժող Էմիլ Գեղամի Մովսեսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վազ•են Գլյանին ճանաչում է վաղուց, որպես իրենց հարևան և որդու մտերիմ ընկեր: Վերջինիս հետ թշնամություն չի ունեցել, սակայն •տնվել է շատ մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ: 2009թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, ինքը •տնվել է տանը, երբ իրենց տուն է եկել Վ.Գլյանը և առաջարկել •նել իր ավտոմեքենայի օ•տա•ործված անվադողերը, սակայն դրա կարիքը ինքը չի ունեցել և հրաժարվել է դրանք •նել: Քանի որ շտապել է աշխատանքի, ինքը ճանապարհել է Վ.Գլյանին, փակել տան դուռը ու •նացել աշխատանքի: Երեկոյան իրեն զան•ահարել է կինը` Ալլա Խուրշուդյանը և հայտնել, որ տանից •ողություն է կատարվել, մասնավորապես բնակարանից •ողացվել են օծանելիքներ, թվային ֆոտոխցիկ և տեսաձայնա•րիչ: Կատարվածի մասին ինքը ոստիկանություն չի դիմել, քանի որ նշանակություն չի տվել •ողացված իրերին: Դեպքից մոտ տաս օր անց, կրկին իրեն զան•ահարել է կինը և հայտնել, որ տանից բացակայում է նաև իրենց տոհմական, հնա•ույն դաշույնը: Այն ընտանեական խորհրդանիշ է եղել և դրան ինքը մեծ նշանակություն է տվել, ուստի որոշել է իր ուժերով փնտրել և •տնել միայն դաշույնը: Քանի որ Վազ•են Գլյանը որդու մտերիմ ընկեր է եղել և վերջինս մեծ հար•անք է վայելել իրենց թաղամասում, դաշույնը •տնելու և վերադարձնելու խնդրանքով ինքը դիմել է վերջինիս, միաժամանակ հայտնելով, որ ան•ամ պատրաստակամ է որոշակի դրամական պար•ևատրում կատարել դաշույնը վերադարձնողին: Վ.Գլյանը համաձայնվել է օ•նել իրեն և իր մոտ կանչելով թաղամասի բնակիչ Մինաս Պետրոսյանին, նրան առանձին ինչ-որ բան է հանձնարարել և շուրջ 15 րոպե հետո Մ.Պետրոսյանը տաքսիով բերել և Վ.Գլյանին է տվել իր բնակարանից •ողացված հնաոճ դաշույնը, որն էլ այն հանձնել է իրեն: Տեսնելով դաշույնը ինքը միաժամանակ և ուրախացել և բարկացել է Վ.Գլյանի վրա, պահանջելով որպեսզի վերջինս մնացած ապրանքները նույնպես վերադարձնի: Որոշակի ժամանակահատվածում Վ.Գլյանի կողմից •ողացված մյուս ապրանքները չվերադարձնելուց հետո, ինքը ստիպված դիմել է ոստիկանություն: Վ.Գլյանը իրեն նույնպես խոստովանել է, որ •ողությունը ինքն է կատարել և քանի որ •ողացված ապրանքները չնչին •ումարով վաճառված է եղել, վերջինս պատրաստակամություն է հայտնել հատուցել •ողացված ապրանքների արժեքները: Սակայն ինքը երբևէ չի հավատացել և մինչև այժմ էլ համոզված չէ, որ անձամբ Վ.Գլյանն է իր բնակարանից •ողություն կատարել, բայց քանի որ նա է փոխհատուցման առաջարկ ներկայացրել, վերջինիս հետ միասին այցելել են տարբեր խանութներ, հստակեցրել նույնանման ապրանքների շուկայական արժեքները և համաձայնության են եկել մնացած ապրանքների ընդհանուր արժեքների վերաբերյալ` 320.000 ՀՀ դրամի չափով, որն էլ ամբողջությամբ հատուցվել է Վ.Գլյանի կողմից: Միաժամանակ, տուժող Է.Մովսեսյանը դատարանին հայտնեց, որ իր բնակարանից •ողացված տեսաձայնա•րիչի, թվային ֆոտոխցիկի և օծանելիքների արժեքները ինչպես ինքը, այնպես էլ կինը ստույ• չ•իտեն, քանի որ արտերկրում •տնվելու ընթացքում դրանք իրենց նվիրել են ընկերները: Նախաքննության ընթացքում •ողացված ապրանքների վերաբերյալ կինը մոտավոր արժեքներ է նշել, ներկայումս ամբաստանյալ Վ.Գլյանից •ույքային որևէ պահանջ չունի, ներել է վերջինիս, սակայն չի հաշտվել նրա հետ և խնդրեց դատարանին` նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել (դատական նիստի արձանա•րություն): Վկա Ալլա Հովհաննեսի Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վազ•են Գլյանին ճանաչում է վաղուց, վերջինս բնակվել է իրենց հարևանությամբ և եղել որդու մտերիմ ընկերը: Նրա հետ որևէ թշնամություն չունի, սակայն միշտ էլ եղել է ջերմ հարաբերությունների մեջ: 2009թվականի հունիսի 22-ի առավոտյան ինքը •նացել է աշխատանքի և ժամը 15-ի սահմաններում վերադառնալով տուն, ցանկացել է բանալիով բացել մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել: Այնուհետև պտտել է դռան փականը և նկատել, որ դուռը •տնվում է բաց վիճակում: Մտնելով տուն զ•ացել է, որ տանը մի տեսակ խառնաշփոթ իրավիճակ է և բարձանալով 2-րդ հարկ նկատել, որ զ•եսատապարանից բացակայում են 6 տուփ օծանելիքներն ու ռադիոկառավարվող հեռախոսը: Այնուհետև իջել է տան առաջին հարկ և մտնելով ամուսնու աշխատասենյակ տեսել, որ բացակայում է նաև թվային ֆոտոխցիկն ու տեսաձայնա•րիչը: Կատարվածի մասին անմիջապես հեռախոսով հայտնել է ամուսնուն, սակայն վերջինս դրան որևէ նշանակություն չի տվել և կատարվածի մասին ոստիկանություն չեն դիմել: Դեպքից շուրջ տաս օր անց ինքը նկատել է, որ ամուսնու աշխատասենյակից բացակայում է նաև պապենական, հնաոճ դաշույնը, որի մասին կրկին տեղեկացրել է ամուսնուն: Է.Մովսեսյանը խիստ ցավա•ին է տարել դաշույնի անհայտացման փաստը, քանի որ այն ընտանեական խորհրդանիշ է եղել և կոնկրետ դաշույնը •տնելու, այն վերադարձնելու խնդրանքով ամուսինը դիմել է Վ.Գլյանին, քանի որ վերջինս թաղամասում հար•ված անձնավորություն է: Ամուսինը ան•ամ 200 ԱՄՆ դոլար դրամական պար•ևատրում է խոստացել դաշույնը վերադարձնողին: Դրանից մի քանի օր անց, ամուսնու հետ միասին իրենց բակ են եկել Վ.Գլյանն ու թաղամասի բնակիչ Մինաս Պետրոսյանը, որի ընթացքում Է.Մովսեսյանը պահանջել է բակում սեղան •ցել: Այդ ժամանակ ամբաստանյալ Վ.Գլյանը հանձնարարել է Մ.Պետրոսյանին տաքսիով ինչ-որ տեղ •նալ և քիչ հետո վերջինս բերել ու Վ.Գլյանին է փոխանցել իրենց բնակարանից •ողացված դաշույնը, որից ամուսինը խիստ բարկացել և կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությանը: Միաժամանակ, վկա Ա.Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեց, որ տանից •ողացված ապրանքները իրոք արտասահմանում` Ավստրիայում •տնվելու ընթացքում իրենց նվիրել են ընկերները և նախաքննության ժամանակ ինքը հայտնել է այդ ապրանքների մոտավոր շուկայական արժեքները, որոնց ընդհանուր •ումարը կազմել է մոտ 800.000 ՀՀ դրամ: Մինչև այժմ էլ ինքը չի հավատում և համոզված չէ, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանն է իրենց տանից •ողություն կատարել, բայց քանի որ վերջինս ներկայումս էլ պնդում է, որ ինքն է •ողացել, ապա թող ինքն էլ պատասխանատվության ենթարկվի: Ճիշտ է, վերջինս ամուսնուն հատուցել է •ողացված մյուս ապրանքների արժեքները` 320.000 ՀՀ դրամ •ումարի չափով, նրանից •ույքային որևէ պահանջ կամ բողոք չունեն, սակայն ինչպես ամուսինը, այնպես էլ ինքը ամբաստանյալ Վ.Գլյանի հետ չեն հաշտվել (դատական նիստի արձանա•րություն: Վկա Անուշ Վազ•ենի Գլյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վազ•են Գլյանն իր ամուսինն է: 2009թվականի օ•ոստոս ամսին ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ ամուսինը •ողություն է կատարել իրենց նախկին հարևան Էմիլ Մովսեսյանի տանից, որի որդին իրենց ընտանիքի մտերիմներից է եղել: Այդ մասին ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել, քանի որ ամուսինը օծանելիքներ, հեռախոս, հնաոճ դաշույն, թվային ֆոտոխցիկ կամ տեսաձայնա•րիչ իրենց տուն չի բերել և կատարվածի մասին իրեն որևէ բան չի հայտնել: Ճիշտ է իրենց ընտանիքը •տնվում է նյութապես ծանր վիճակում, սակայն մինչև այժմ էլ չի հավատում, որ ամուսինը կարող էր կարիքից դրդված նման քայլի դիմել (դատական նիստի արձանա•րություն): Վկա Լևոն Թադևոսի Հովհաննիսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանին ճանաչում է որպես նույն թաղամասի բնակիչ, որին թաղամասում Վարդան են կոչում: 2009թվականի օ•ոստոս ամսին, տաքսի ավտոմեքենայով ինքը կան•նած է եղել Տի•րան Մեծ պողոտայի թիվ. 33 շենքի մոտ, երբ իրեն է մոտեցել Վ.Գլյանը և պարտքով 5.000 դրամ •ումար խնդրել: Ինքը համաձայնվել և նրան տվել է 5.000 դրամ` հաջորդ օրը •ումարը վերադարձնելու պայմանով, սակայն իր խոստումը նա չի կատարել: Դրանից մի քանի օր հետո, ինքը •նացել է Վ.Գլյանի տուն և պահանջել վերադարձնել •ումարը, սակայն վերջինս պատճառաբանել է, որ ներկայումս հնարավորություն չունի վերադարձնել այն և որպես •ումարի վերադարձման երաշխիք, իրեն է տվել հնաոճ մի դաշույն: Բավական ժամանակ հետո, իր աշխատավայր է եկել մի երիտասարդ` Վարդանի անունից, իրեն է տվել 5.000 դրամ պարտքի •ումարը և խնդրել վերադարձնել դաշույնը: Տնօրենի աշխատասենյակից ինքը վերցրել և նշված անձնավորությանն է տվել ամբաստանյալի կողմից իրեն տված դաշույնը, որից հետո վերջինս տաքսի ավտոմեքենայով հեռացել է: Դաշույնը •ողացված լինելու մասին ինքը որևէ տեղեկություն չի ունեցել և այդ մասին ամբաստանյալ Վ.Գլյանն իրեն ոչինչ չի հայտնել (դատական նիստի արձանա•րություն): Վկա Գևոր• Իսահակի Ադամյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության քննչական •լխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես քննիչ: Ինքն է ի պաշտոնե իրականացրել սույն քրեական •ործի նախաքննությունը: Նախաքննության ընթացքում, համաձայն չլինելով •ողացված օծանելիքների վերաբերյալ տուժողի կողմից նշված •ումարի չափերին, Վ.Գլյանը երկու ան•ամ իրեն է ներկայացրել ինչ-որ փաստաթղթեր, որոնցում նշված են եղել օծանելիքների անվանումներ և արժեքներ, սակայն դրանցում բացակայել են փաստաթուղթը տվող կազմակերպության վերաբերյալ տեղեկություններ և համապատասխան կնիք: Մեղադրյալ Վ.Գլյանի կողմից ներկայացված փաստաթղթերը ինքը քրեական •ործին չի կցել` դրանք պաշտոնական փաստաթղթերի ձևին և բովանդակությանը չհամապատասխանելու պատճառով, միաժամանակ Վ.Գլյանին պարզաբանել է, թե ինչպիսի փաստաթղթեր պետք է ներկայացնել: Նախաքննության ընթացքում, որպես պատճառված •ույքային վնասի չափ սահմանվել է տուժողի ցուցմունքներում •ողացված ապրանքների վերաբերյալ նշված •ումարի չափը, բացի դաշույնի արժեքը, քանի որ հայտնաբերված դաշույնի մասով իրականացվել է մշակութաբանական փորձաքննություն: Նկատի ունենալով, որ նախաքննական մարմնի տրամադրության տակ չի եղել •ողացված մյուս ապրանքները, ուստի դրանց վերաբերյալ դատաապրանքա•իտական փորձաքննություն չի կատարվել: Նախաքննության ընթացքում պատճառված •ույքային վնասի •ումարի չափի վերաբերյալ որևէ խոսակցություն չի եղել, այլ տուժող Է.Մովսեսյանը հայտնել է, որ Վ.Գլյանի հետ պայմանավորվածության են եկել` պատճառված •ույքային վնասի մնացած •ումարը մաս-մաս վճարելու վերաբերյալ (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Մինաս Հակոբի Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2009թվականի օ•ոստոս ամսին ինքը •նացել է իրենց հարևան Էմիլ Մովսեսյանի տան բակ, որտեղ •տնվել են վերջինս ու Վազ•են Գլյանը: Նրանց միջև տեղի ունեցած խոսակցության ժամանակ Է.Մովսեսյանը հայտնել է, որ տանից •ողացել են իր պապուց հիշատակ մնացած հնաոճ դաշույնը և խնդրել Վ.Գլյանին` իր կապերի միջոցով •տնել ու վերադարձնել այն, խոստանալով դրամական պար•ևատրում: Այդ ժամանակ, ինքը Վ.Գլյանի խնդրանքով •նացել է ՙԿոմֆորտ՚ տաքսի ծառայության հավաքակայան, որտեղ Լյովա անունով վարորդին է տվել 5.000 դրամ •ումար, նրանից վերցրել ինչ-որ դաշույն և վերադառնալով Վ.Գլյանին է հանձնել դաշույնը, որի դիմաց Է.Մովսեսյանի կինը իրեն է տվել 200 ԱՄՆ դոլար, որից հետո Վ.Գլյանի հետ միասին հեռացել են: Գ.Թ. 24 – 25, 32, 109: Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատամշակութաբանական փորձաքննության 24.09.2009թ. թիվ. 001/68 եզարակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված պատյանով դաշույնը մշակութային առանձնակի արժեք չունի, ունի պատմական որոշակի նշանակություն և նրա շուկայական արժեքը 2009թվականի հունիսի 22-ի դրությամբ կազմում է 80.000 դրամ: Գ.Թ. 67 – 69: Դատարանի կողմից հետազոտվեցին ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից դատարանին ներկայացված ՙՌՈՒԺ ԲՈՒՏԵ՚ և ՙԶԻԳԶԱԳ՚ սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների կողմից տրված •րությունները, համաձայն որի, ՙL‘eau par kenzo, eau toilette pour femme՚ օծանելիքի արժեքը կազմում է 18.700 ՀՀ դրամ, ՙDolce & Gabbana eau de toilette Feminine՚ օծանելիքի արժեքը կազմում է 14.600 ՀՀ դրամ, ՙHugo Boss Woman eau de toilette՚ օծանելիքի արժեքը կազմում է 11.100 ՀՀ դրամ, ՙCanon՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկին նմանատիպ, առավել հանրահայտ ֆիրմայի` ՙSoni՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկի շուկայական արժեքը կազմում է 66.300 ՀՀ դրամ, իսկ ՙTraveler՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչի նմանատիպ, առավել հանրահայտ` ՙSamsung՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչի շուկայական արժեքը կազմում է 56.000 ՀՀ դրամ (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատարանի կողմից հետազոտվեցին ՙԲյուրական՚, ՙԱրայ՚, ՙԲուրմունք՚, ՙԶի•զա•՚ և ՙՕհանջանյան Մարիա՚ ընկերությունների կողմից ստացված •րությունները, համաձայն որոնց, ՙCanon՚ թվային ֆոտոխցիկը ներկայումս արտադրությունից հանվել է, սակայն 2008թվականի ընթացքում դրա վաճառքը իրականացվել է 65.000-70.000 դրամի չափով, իսկ ՙTraveler DV5060՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչ իրենց կողմից չի ներմուծվել և արժեքի մասին որևէ տեղեկություններ չունեն: ՙDolce and Gabbana՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքի արժեքը տատանվում է 21.000-ից մինչև 35.400 դրամի սահմաններում, ՙBOSS՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքի արժեքը տատանվում է 15.000-ից մինչև 35.400 դրամի սահմաններում, իսկ ՙKenzo՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքների շուկայական արժեքը կազմում է 20.000 դրամ (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատաքննությամբ հետազոտվեցին նաև ամբաստանյալ Վ.Գլյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանա•րությունը, հնաոճ դաշույնը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի որոշումը, ինչպես նաև •ործում եղած այլ փաստացի տվյալները: Գ.Թ. 72, 94 – 99: Դատարանի իրավական վերլուծությունը. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը •տնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից իրականացված ոչ բազմակողմանի և լրիվ քննության արդյունքում ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ •նահատական, •ործում եղած ապացույցների բացակայության և առանց հիմնավոր պատճառաբանության, անվերապահորեն հիմք ընդունելով հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժող Է.Մովսեսյանի կնոջ` Ա.Խուրշուդյանի կողմից մատնանշված մոտավոր արժեքները, Վ.Գլյանի կատարած արարքն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` խոշոր չափերով •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու համար: Այսպես, դատաքննության ընթացքում, ինչպես տուժող Է.Մովսեսյանը, այնպես էլ նրա կինը, •ործով վկա Ա.Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեցին, որ իրենց բնակարանից հափշտակված իրերը անձամբ իրենք չեն •նել, այլ արտերկրում •տնվելու ժամանակ նվերներ են ստացել ընկերներից և ցուցմունքներում նշել են իրերի մոտավոր շուկայական արժեքները, այդ թվում նաև հնաոճ դաշույնի շուկայական մոտավոր արժեքը: Համաձայն դատարանի կողմից ՙԲուրմունք՚ (Նուշիկյան Ասոցիացիա ՍՊԸ) և ՙՓարիզ՚ (Օհանջանյան Մարիա Ա/Ձ) խանութների ցանցին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, ՙDolce and Gabbana՚, ՙBOSS՚ և ՙKenzo՚ տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքների շուկայական արժեքները (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը) համապատասխանաբար տատանվում են 15.000-ից մինչև 35.400 ՀՀ դրամի սահմաններում: Համաձայն ՙԲյուրական՚ (AG), ՙԱրայ՚ և ՙԶի•զա•՚ ընկերություններին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, ՙCanon՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկի և ՙTraveler DV5060՚ տեսակի տեսաձայնա•րիչի շուկայական արժեքները տատանվում են 56.000-ից մինչև 70.000 դրամի սահմաններում (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը): Եթե ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից հափշտակված իրերի արժեքներն ան•ամ հաշվարկվեն շուկայական առավելա•ույն •ներով, ապա հափշտակված օծանելիքների ընդհանուր •ումարը կարող է կազմել 212.400 ՀՀ դրամ (35.400 x 6), իսկ թվային ֆոտոխցիկի և տեսաձայնա•րիչի ընդհանուր •ումարը 140.000 ՀՀ դրամ (70.000 x 2): Նախաքննական մարմինը քննությամբ չի պարզել Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված հեռակառավարվող հեռախոսի մակնիշը կամ տեսակը և հիմք է ընդունել տուժողի կնոջ կողմից նշված •ումարի չափը` 50.000 ՀՀ դրամ: Դատաքննության ընթացքում նույնպես հնարավոր չեղավ պարզել •ողացված հեռախոսի տեսակը կամ մակնիշը, ուստի դատարանը նույնպես հիմք է ընդունում •ումարի այդ չափը: Համաձայն դատամշակութաբանական փորձաքննության 24.09.2009թ. թիվ. 001/68 եզրակացության, տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված պատյանով դաշույնը իրենից մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, ունի պատմական որոշակի նշանակություն և 22.06.2009թ. դրությամբ նրա շուկայական արժեքը կազմում է 80.000 դրամ: Հափշտակված իրերի շուկայական արժեքներն իմի բերելով, դրանց ընդհանուր •ումարը կազմում է ընդամենը 482.400 ՀՀ դրամ (212.400+140.000+50.000+80.000), այլ ոչ թե 800.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նախաքննական մարմինը նշել է Վ.Գլյանի մեղադրանքի որոշման մեջ: Քրեական •ործում ունենալով թվային տեսախցիկի, տեսաձայնա•րիչի անձնա•րերը, ինչպես նաև օծանելիքների տեսակային անվանումները, նախաքննական մարմինը հնարավորություն է ունեցել դատաապրանքա•իտական փորձաքննություննների միջոցով, օրենքով սահմանված կար•ով պարզելու հափշտակված իրերի ռեալ արժեքները, սակայն անտեսելով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից քննությանը ներկայացված համապատասխան փաստաթղթերը և դրանք •ործին չկցելով, անվերապահորեն հիմք ընդունելով տուժողի կնոջ կողմից հափշտակված իրերի վերաբերյալ մատնանշված մոտավոր արժեքները, ինչպես նաև հակված լինելով ուռճացրած մեղադրանքի, նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Վ.Գլյանին անհիմն մեղադրանք է առաջադրել խոշոր չափերի •ույքի •աղտնի հափշտակություն կատարելու համար, այն դեպքում երբ տուժող Է.Մովսեսյանը համաձայնության •ալով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի հետ, նրանից որպես փոխհատուցում ստացել է 320.000 ՀՀ դրամ •ումար: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին և նշված հոդվածով պետք է ենթարկվի պատասխանատվության ու պատժի: Դատարանը անհիմն է համարում նաև մեղադրող Պ.Գյուլումյանի այն պնդումը, որ հափշտակված իրերը եվրոպական արտադրության են եղել և իրենցից մեծ արժեք են ներկայացրել, քանի որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ մեղադրանքի կողմը դատարանին որևէ ապացույց կամ հիմնավոր փաստարկ չներկայացրեցին այն մասին, որ տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից •ողացված իրերն ու առարկաները եվրոպական ծա•ում ունեն կամ որ եվրոպական արտադրության իրերի արժեքները ավելի բարձր են, քան նույնատիպ ասիական կամ ամերիկյան արտադրության իրերինը: Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից ամբաստանյալի հետ հաշտվելու միջնորդության բացակայության պայմաններում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 183 հոդվածով նախատեսված դրույթները կիրառելի չեն և քրեական •ործի վարույթը ենթակա չէ կարճման: Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն այն, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, խնամքին ունի երկու երեխաներ, որոնցից մեկը անչափահաս է, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանքներ, դատարանը համարում է առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարելը, պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալ Վ.Գլյանի խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը և հանցա•ործությամբ պատճառված •ույքային վնասը կամովին հատուցելը: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց: Քննարկելկով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության: Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Վազ•են Վազ•ենի Գլյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տու•անքի նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ դրամի չափով: Վազ•են Վազ•ենի Գլյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության: Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ. |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 23-02-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 01-04-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 215 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 01-04-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 215 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-3243/10 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 02-04-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 09-06-2010 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 10-06-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-06-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 252 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-06-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 252 |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0128/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 22-03-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 22-03-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Պ |
| Ազգանուն | Գյուլումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վազգեն Գլյան Բեկանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վազգեն Վազգենի Գլյանի /ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 1-ին մասով - տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 23.02.2010թ. դատավճիռը և Վ.Գլյանին դատապարտել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-03-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերժիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 02-04-2010 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | ամբաստանյալի վիճ. քարտ |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 06-04-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-04-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-04-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 30-04-2010 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Գլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԳՈՐԾ Հ. ԵԷԴ/0128/01/09 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 30 ապրիլի 2010թ. ք. Երևան ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆ Դռնբաց դատական նիստում դատախազ Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Վազգեն Վազգենի Գլյանի, ծնված 15.02.1969թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Մ.Խորենացու փողոցի 195 տանը, սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին: Մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2009թ. օգոստոսի 22-ի որոշմամբ հարուցվել է թիվ 12130109 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ կասկածյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2009թ. օգոստոսի 28-ի որոշմամբ Վ.Գլյանը ներգրավել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2009թ. նոյեմբերի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 23-ի դատավճռով ամբաստանյալ` Վազգեն Վազգենի Գլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ դրամի չափով: Վազգեն Վազգենի Գլյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը թողնվել է վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության: Դատախազ Պ.Գյուլումյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը վերաքննիչ դատարանի 06.04.2010թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377, 381, 385-391 հոդվածների կարգով ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության` 2010թ. ապրիլի 21-ին: 21.04.2010թ. վերաքննիչ դատարանի դատական նիստին չի ներկայացել ամբաստանյալ Վ.Գլյանը դատարանին անհայտ պատճառներով, որի կապակցությամբ դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 30.04.2010թ-ին, նշված օրը ամբաստանյալը կրկին դատարանին անհայտ պատճառով չի ներկայացել: 30.04.2010թ. մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը դատարանին ներկայացրել է Վ.Գլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին 23.04.2010թ. որոշումը, որի համաձայն, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 և 137 հոդվածների 1-ին մասերով, նույն օրը Վ.Գլյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.04.2010թ. որոշմամբ Վ.Գլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը դատական նիստերին անհարգելի պատճառներով չի ներկայանում, չարամտորեն խուսափում է պատիժը կրելուց, ներկայումս այլ քրեական գործով գտնվում է հետախուզման մեջ, և հաշվի առնելով, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և գործը քննության նշանակելու մասին վերաքննիչ դատարանի 06.04.2010թ. որոշմամբ վերաքննիչ դատարանում դատաքննությունը կատարվում է վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով, վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 418 հոդվածով, որոշեց դատական նիստը սկսել և ավարտել ամբաստանյալի բացակայությամբ: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. 1) Մեղադրական եզրակացության համաձան` ամբաստանյալ Վազգեն Գլյանը 2009 թվականի հունիսի 22-ին ժամը 9-ի սահմաններում, պարտքով գումար վերցնելու նպատակով եկել է Երևանի Մ.Խորենացու փողոցի թիվ 171 հասցեում, իրենց տան հարևանությամբ բնակվող ընկերոջ ծնողների, գործով տուժող Էմիլ Մովսեսյանի բնակարան, սակայն վերջինիս կողմից մերժում ստանալուց հետո, տանից չի հեռացել, այլ գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, Է.Մովսեսյանից աննկատ բարձրացել է տան 2-րդ հարկ և թաքնվել ննջասենյակում: Տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից տանից հեռանալուց հետո, Վ.Գլյանը բնակարանից գաղտնի հափշտակել է 800.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության տարբեր տեսակի օծանելիքներ, տեսախցիկ, թվային ֆոտոխցիկ, հեռախոս, հնաոճ դաշույն և պատուհանից դուրս գալով, հեռացել է տանից: Նշված արարքի համար Վ.Գլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2) Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 23.02.2010թ. դատավճռով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասից վերավորակել է նույն հոդվածի 1-ին մասով, ներկայացնելով հետևյալ հիմնավորումները` <<Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի կողմից իրականացված ոչ բազմակողմանի և լրիվ քննության արդյունքում ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքին տրվել է իրավական ոչ ճիշտ գնահատական, գործում եղած ապացույցների բացակայության և առանց հիմնավոր պատճառաբանության, անվերապահորեն հիմք ընդունելով հափշտակված իրերի արժեքների վերաբերյալ տուժող Է.Մովսեսյանի կնոջ` Ա.Խուրշուդյանի կողմից մատնանշված մոտավոր արժեքները, Վ.Գլյանի կատարած արարքն անհիմն որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` խոշոր չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար: Այսպես, դատաքննության ընթացքում, ինչպես տուժող Է.Մովսեսյանը, այնպես էլ նրա կինը, գործով վկա Ա.Խուրշուդյանը դատարանին հայտնեցին, որ իրենց բնակարանից հափշտակված իրերը անձամբ իրենք չեն գնել, այլ արտերկրում գտնվելու ժամանակ նվերներ են ստացել ընկերներից և ցուցմունքներում նշել են իրերի մոտավոր շուկայական արժեքները, այդ թվում նաև հնաոճ դաշույնի շուկայական մոտավոր արժեքը: Համաձայն դատարանի կողմից <<Բուրմունք>> (Նուշիկյան Ասոցիացիա ՍՊԸ) և <<Փարիզ>> (Օհանջանյան Մարիա Ա/Ձ) խանութների ցանցին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, <<Dolce and Gabbana>>, <<BOSS>> և <<Kenzo>> տեսակի 100 մլլ. ծավալով օծանելիքների շուկայական արժեքները (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը) համապատասխանաբար տատանվում են 15.000-ից մինչև 35.400 ՀՀ դրամի սահմաններում: Համաձայն <<Բյուրական>> (AG), <<Արայ>> և <<Զիգզագ>> ընկերություններին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, <<Canon>> տեսակի թվային ֆոտոխցիկի և <<Traveler DV5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքները տատանվում են 56.000-ից մինչև 70.000 դրամի սահմաններում (ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը): Եթե ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից հափշտակված իրերի արժեքներն անգամ հաշվարկվեն շուկայական առավելագույն գներով, ապա հափշտակված օծանելիքների ընդհանուր գումարը կարող է կազմել 212.400 ՀՀ դրամ (35.400 x 6), իսկ թվային ֆոտոխցիկի և տեսաձայնագրիչի ընդհանուր գումարը 140.000 ՀՀ դրամ (70.000 x 2): Նախաքննական մարմինը քննությամբ չի պարզել Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված հեռակառավարվող հեռախոսի մակնիշը կամ տեսակը և հիմք է ընդունել տուժողի կնոջ կողմից նշված գումարի չափը` 50.000 ՀՀ դրամ: Դատաքննության ընթացքում նույնպես հնարավոր չեղավ պարզել գողացված հեռախոսի տեսակը կամ մակնիշը, ուստի դատարանը նույնպես հիմք է ընդունում գումարի այդ չափը: Համաձայն դատամշակութաբանական փորձաքննության 24.09.2009թ. թիվ. 001/68 եզրակացության, տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից հափշտակված պատյանով դաշույնը իրենից մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, ունի պատմական որոշակի նշանակություն և 22.06.2009թ. դրությամբ նրա շուկայական արժեքը կազմում է 80.000 դրամ: Հափշտակված իրերի շուկայական արժեքներն իմի բերելով, դրանց ընդհանուր գումարը կազմում է ընդամենը 482.400 ՀՀ դրամ (212.400+140.000+50.000+80.000), այլ ոչ թե 800.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նախաքննական մարմինը նշել է Վ.Գլյանի մեղադրանքի որոշման մեջ: Քրեական գործում ունենալով թվային տեսախցիկի, տեսաձայնագրիչի անձնագրերը, ինչպես նաև օծանելիքների տեսակային անվանումները, նախաքննական մարմինը հնարավորություն է ունեցել դատաապրանքագիտական փորձաքննություննների միջոցով, օրենքով սահմանված կարգով պարզելու հափշտակված իրերի ռեալ արժեքները, սակայն անտեսելով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից քննությանը ներկայացված համապատասխան փաստաթղթերը և դրանք գործին չկցելով, անվերապահորեն հիմք ընդունելով տուժողի կնոջ կողմից հափշտակված իրերի վերաբերյալ մատնանշված մոտավոր արժեքները, ինչպես նաև հակված լինելով ուռճացրած մեղադրանքի, նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Վ.Գլյանին անհիմն մեղադրանք է առաջադրել խոշոր չափերի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար, այն դեպքում երբ տուժող Է.Մովսեսյանը համաձայնության գալով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի հետ, նրանից որպես փոխհատուցում ստացել է 320.000 ՀՀ դրամ գումար: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին և նշված հոդվածով պետք է ենթարկվի պատասխանատվության ու պատժի: Դատարանը անհիմն է համարում նաև մեղադրող Պ.Գյուլումյանի այն պնդումը, որ հափշտակված իրերը եվրոպական արտադրության են եղել և իրենցից մեծ արժեք են ներկայացրել, քանի որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ մեղադրանքի կողմը դատարանին որևէ ապացույց կամ հիմնավոր փաստարկ չներկայացրեցին այն մասին, որ տուժող Է.Մովսեսյանի բնակարանից գողացված իրերն ու առարկաները եվրոպական ծագում ունեն կամ որ եվրոպական արտադրության իրերի արժեքները ավելի բարձր են, քան նույնատիպ ասիական կամ ամերիկյան արտադրության իրերինը: Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ տուժող Է.Մովսեսյանի կողմից ամբաստանյալի հետ հաշտվելու միջնորդության բացակայության պայմաններում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված դրույթները կիրառելի չեն և քրեական գործի վարույթը ենթակա չէ կարճման:...>> 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները. Դատարանի 23.02.2010թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել դատախազ Պ.Գյուլումյանը, որով հայտնել է, որ դատարանը ճիշտ չի գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները և թույլ տալով թվաբանական և իրավաբանական սխալ, Վ.Գլյանի արարքն անհիմն վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով: Մեղադրողը նշել է, որ <<Դատարանը Վ.Գլյանի կողմից հափշտակած Traveler DV 5060 տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքը ընդունել է 70000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ, նշված այդպիսի արժեքի վերաբերյալ գործում ոչ մի ապացույց չկա: Տուժողը այն գնահատել է 150000 ՀՀ դրամ, <<Զիգզագ>> ընկերությունը` 182000 ՀՀ դրամ: Նշված արժեքներից որևէ մեկը հիմք ընդունելու դեպքում, ամբաստանյալի հափշտակած իրերի արժեքը գերազանցում է 500000 ՀՀ դրամից>>: խնդրել է բեկանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.02.2010թ. դատավճիռը և ամբաստանյալ Վ.Գլյանին դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Վերաքննիչ դատարանում մեղադրողը վերաքննիչ բողոքը պնդեց և խնդրեց այն բավարարել: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճռը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, իսկ դատարանի դատավճիռը արարքի որակման մասով բեկանել և առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում կիրառել ավելի ծանր հանցագործության համար օրենք` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը, հետևյալ պատճառաբանությամբ: Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Վ.Գլյանի կողմից հափշտակված <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքի գնի վերաբերյալ նշել է հետևյալը. <<համաձայն <<Բյուրական>> /ԱԳ/, <<Արայ>> և <<Զիգզագ>> ընկերություններին կատարված պաշտոնական հարցումների պատասխանների, <<Canon>> տեսակի թվային ֆոտոխցիկի և <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքները տատանվում են 56000 մինչև 70000 ՀՀ դրամի սահմաններում /ներառյալ ավելացված արժեքի հարկը/>>: Ելնելով դրանից, դատարանը, ինչպես թվային ֆոտոխցիկի, այնպես էլ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքը գնահատել է 70000 ՀՀ դրամ: Մինչդեռ, քրեական գործի ուսումնասիրությունը վկայում է, որ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի շուկայական արժեքի` 70000 ՀՀ դրամի վերաբերյալ տվյալներ չկան: Այսպես, ի պատասխան Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի հարցմանը <<Բյուրական /AG/ ՍՊԸ-ն 29.01.2010թ. հայտնել է, որ <<Canon PoWershot>> A430 թվային ֆոտոխցիկը արտադրությունից դուրս է եկել: Այդ ֆոտոխցիկի վաճառքը կատարվել է 2008թ., որի մանրածախ արժեքը կազմել է 65000-70000 ՀՀ դրամ: Իսկ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչ չեն ունեցել և գնի մասին չեն կարող տեղեկություն հայտնել>>: /գ.թ. 194/ Բացի այդ, ի պատասխան դատարանի հարցմանը <<Արայ>> ՍՊԸ 29.01.2010թ. հանյտնել է, որ <<Traveler DV 5060 տեսակի տեսաձայնագրիչ <<Արայ>> ՍՊԸ-ն երբևիցե վաճառքում չի ունեցել, իսկ <<Canon Powershot A430 digital camera>> տեսակի ֆոտոխցիկ, վերջին անգամ ընկերությունը ունեցել է վաճառքում 2008թ. 65000 ՀՀ դրամ գնով>>: /գ.թ. 185/ Քրեական գործում առկա է նաև <<Զիգզագ>> ՍՊԸ-ի 23.01.2010թ. պատասխանը, այն մասին, որ 1.<<digital Photo camera, Sony DSC-S930/B ապրանքի արժեքը կազմում է 66300.00 ՀՀ դրամ, ԱԱՀ-ը 11050.00 ՀՀ դրամ>> 2.DVD Camcorder, Samsung VP-DC171I/XER ապրանքի արժեքը 156000 ՀՀ դրամ ԱԱՀ-ը -26000.00 ՀՀ դրամ: /գ.թ. 171/ Առաջին ատյանի դատարանը անտեսել է գործով տուժող Էմիլ Մովսեսյանի կնոջ, վկա Ալլա Խուրշուդյանի 25.08.2009թ. տված ցուցմունքներն այն մասին, որ <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչը գնել են 150000 ՀՀ դրամով: Վկան նույնը պնդել է նաև դատարանում: /գ.թ. 39-40/ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ինչպես վկա Ա.Խուրշուդյանի, այնպես էլ տուժող Է.Մովսեսյանի ցուցմունքները <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի գնման արժեքի վերաբերյալ արժանահավատ են, դրանք կասկածի տակ առնելու հիմքեր չկան, քանի որ դեռևս քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում, հայտնել են այդ ապրանքի արժեքի մասին, որը չի հակասում դատարանի հարցումների վերաբերյալ ստացված պատասխաններին: Նման պայմաններում, առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումը <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքի վերաբերյալ /70000 ՀՀ դրամ/, հիմնավորված չէ: Վերաքննիչ դատարանը, նման պայմաններում <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքը գնահատում է 150000 ՀՀ դրամ, այլ ոչ թե 182000 ՀՀ դրամ` ինչպես միջնորդել է մեղադրողը: Արդյունքում, հափշտակված իրերի արժեքներն իմի բերելով, դատարանը փաստում է, որ դրանց ընդհանուր գումարը կազմում է 562.400 ՀՀ դրամ (212.400+70.000+150.000+50.000+80.000), որից 212.400-ը` թվով 6 հատ օծանելիքների արժեքն է, 70.000-ը` <<Canon>> տեսակի ֆոտոխցիկի արժեքն է, 150.000 ՀՀ դրամը` <<Traveler DV 5060>> տեսակի տեսաձայնագրիչի արժեքն է, 50.000-ը` հեռակառավարվող հեռախոսի, իսկ 80.000-ը` դաշույնի արժեքներն են: Այսպիսով, ամբաստանյալ Վ.Գլյանը գաղտնի հափշտակել է տուժողին պատկանող խոշոր չափի, ընդհանուր արժողությամբ իրեր, հետևապես, նրա արարքը ենթակա է որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Այդ հոդվածով նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի և այն կրի ազատազրկման ձևով: Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի մեղադրանքի ծավալում նշված 800.000 ՀՀ դրամ գումարին, ապա մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը վերաքննիչ դատարանում հայտնեց, որ նյութական վնասի չափը դատաքննության տվյալներին համապատասխան կազմում է 594.000 ՀՀ դրամ: Ամբաստանյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ պատժատեսակը և չափը որոշելիս, վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 և 62 հոդվածներով, հաշվի է առնում հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, որ նախկինում դատված չէ, ֆիզիկապես առողջ է, խնամքին ունի երկու անձ, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն է` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: Դատարանը, գտնում է, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժը ազատազրկման ձևով նշանակելու և այն կրելու միջոցով: Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի անձը բնությագրող տվյալներին, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին, ապա դրանք դատարանը դիտում է որպես հիմք նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը նշանակելու համար: Նման պայմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու հիմքեր չկան: Այսպիսով, մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, ստուգման ենթարկելով դատավճռի օրնականության, հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ տեղի է ունեցել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 և 397 հոդվածների համաձայն` դատավճիռը բեկանելու հիմք է: Քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Գլյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով որպես խափանման միջոց ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին հարցը, վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ թիվ 1210610 քրեական գործով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը, և նա գտնվում է հետախուզման մեջ, գտավ, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել: Ամբաստանյալի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի տակ վերցնելու օրվանից, պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական համապատասխան հիմնարկում: Դատարանի որոշումը իրեղեն ապացույցի տնօրինման մասով պետք է թողնել անփոփոխ: Քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացվել: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395, 397 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. փետրվարի 23-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Վազգեն Վազգենի Գլյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով, բեկանել: Ամբաստանյալ Վազգեն Վազգենի Գլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով: Վազգեն Վազգենի Գլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել: Պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի կալանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Է.Մովսեսյանին ի պահ հանձնված հնաոճ դաշույնը վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության թողնելու մասին դատարանի որոշումը թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան, հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-04-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 01-06-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1 /մեկ/ հատոր, 246 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 01-06-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 246 |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի վիճ. քարտը |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-6701/10 |