Թիվ. ԵԷԴ/0126/01/09/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Մ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրող Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
2009թ. դեկտեմբերի 21-ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Արթուր Անդրանիկի Պողոսյանի, ծնված 26.09.1990թ. Արարատի մարզի Վեդի քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ մի անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես վատառողջ, հանդիսանում է ԼՂՀ ՊԲ թիվ. 38862 զորամասի ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, բնակվել է Արարատի մարզ •յուղ Բանավան, որպես խափանման միջոց ընտրվել է զորամասի հրամանատարության հսկողության հանձնելը:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 361 հոդվածի 1-ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Արարատի մարզի Բանավան •յուղի բնակիչ, •ործով ամբաստանյալ Արթուր Պողոսյանը 2008թ. նոյեմբերի 3-ին Արարատի մարզի զինկոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է ՀՀ զինված ուժեր և ժամկետային զինվորական ծառայության նշանակվել ԼՂՀ ՊԲ թիվ. 38862 զորամասում: 2009թ. օ•ոստոսի 18-ին, ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանին ՙկարճատեսություն՚ ախտորոշմամբ տեղափոխել են ՀՀ պաշտպանության նախարարության կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի ակնաբուժական բաժանմունք: Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 02.09.2009թ. թիվ. 1476 որոշմամբ նրա մոտ արձանա•րվել է միջին աստիճանի կարճատեսություն, բարդ միոպիկ աստի•մատիզմ, սակայն պիտանի է ճանաչվել շարային ծառայության համար: Ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը տեղեկանալով, որ իրեն պիտանի են ճանաչել շարային ծառայության համար և պետք է տեղափոխեն նույն զորամաս, 2009թ. սեպտեմբերի 6-ին ժամը 1820-ի սահմաններում, ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը և շուրջ 23 օր առանց հար•ելի պատճառների չի ներկայացել ծառայության, իսկ 2009թ. սեպտեմբերի 29-ին ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՊՆ Արարատի կայազորի ռազմական ոստիկանության բաժին:
Կատարած արարքի համար Արթուր Անդրանիկի Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 361 հոդվածի 1-ին մասով:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ 2008թ. նոյեմբերի 3-ին Արարատի մարզի զինկոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է ՀՀ զինված ուժեր և ժամկետային զինվորական
-2-
ծառայության նշանակվել ԼՂՀ ՊԲ թիվ. 38862 զորամասում, որպես շարքային: Իր վատ տեսողության պատճառով մայրը դիմում է •րել ՀՀ պաշտպանության նախարարին, որի կապակցությամբ էլ 18.08.2009թ. իրեն տեղափոխել են կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի ակնաբուժական բաժանմունք, սակայն այնտեղ էական հետազոտություններ և բուժումներ չեն կատարել: 2009թ. սեպտեմբերի 4-ին իրեն ներկայացրել են կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողով և վերջինիս որոշմամբ ինքը պիտանի է ճանաչվել շարային ծառայության համար: Այդ ընթացքում տեղեկացել է, որ իրեն պետք է կրկին տեղափոխեն ԼՂՀ ՊԲ թիվ. 38862 զորամաս` հետա•ա զինվորական ծառայությունը շարունակելու համար: Իմանալով այդ ամենը և մտածելով, որ իրեն լիովին չեն բուժել, ինքը նման պայմաններում ի վիճակի չէ առաջին •ծում ծառայություն իրականացնել, նույն օրը ժամը 18-ի սահմաններում հոսպիտալից դիմել է փախուստի: Զորամասի տարածքը ինքնակամ լքելուց հետո, հոր հետ միասին ինքը այցելել է տարբեր ակնաբուժական կլինիկաներ, ստացել բուժում և 2009թ. սեպտեմբերի 29-ին կամովին ներկայացել ՀՀ ՊՆ Արարատի կայազորի ռազմական ոստիկանության բաժին: Միաժամանակ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը հայտնեց, որ ինքը զին. ծառայությունից խուսափելու նպատակ չի ունեցել, զորամասի տարածքը ինքնակամ թողնելը պայմանավորված է եղել իր առողջական վիճակով և խնդրեց դատարանին` հնարավորություն տալ իրեն շարունակել զինծառայությունը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Վկա Սուսաննա Վոլոդիայի Մելքումյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՀՀ պաշտպանության նախարարության կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի ակնաբուժական բաժանմունքում, որպես մայրապետ: 2009թ. օ•ոստոսի 18-ին, ՙկարճատեսություն՚ ախտորոշմամբ, իրենց բաժանմունք է տեղափոխվել ԼՂՀ ՊԲ թիվ. 38862 զորամասի ժամկետային զին. ծառայող Արթուր Պողոսյանը: Վերջինս ենթարկվելով մի շարք հետազոտությունների և ստանալով համապատասխան բուժում 2009թ. սեպտեմբերի 4-ին ներկայացվել է կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովին, որի որոշմամբ Ա.Պողոսյանը պիտանի է ճանաչվել ծառայության համար` սահմանափակումով: Դրանից հետո, 2009թ. սեպտեմբերի 5-ին ժամը 08-ի սահմաններում, Ա.Պողոսյանը ինքնակամ լքել է հոսպիտալի տարածքը և նույն օրը ժամը 19-ի սահմաններում ինքնակամ վերադարձել հոսպիտալ: Վերադառնալուց հետո նրան տեղեկացրել են, որ իրեն պետք տեղափոխեն նույն զորամաս` հետա•ա ծառայությունը շարունակելու համար, սակայն 2009թ. սեպտեմբերի 6-ին ժամը 18-ի սահմաններում, Ա.Պողոսյանը ինքնակամ լքել է հոսպիտալի տարածքը և այլև չի վերադարձել` սեղանին թողնելով թղթի կտորների վրա •րված նամակ այն մասին, որ ինքը չի բուժվել և նման պայմաններում չի կարող ծառայել նույն զորամասում` առաջին •ծում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Անդրանիկ Արմենակի Պողոսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Արթուր Պողոսյանը իր հարազատ որդին է: 2008թվականի աշնանը, առանց իրեն տեղյակ պահելու որդին դիմել է Արարատի մարզի զինկոմիսարիատ և խնդրել իրեն ժամկետից շուտ տանել զինվորական ծառայության, որի կապակցությամբ էլ 2008թ. նոյեմբերի 3-ին Արարատի մարզի զինկոմիսարիատի կողմից որդին զորակոչվել է ՀՀ զինված ուժեր և ժամկետային զինվորական ծառայության նշանակվել ՙԵղնիկներ՚ կոչվող զորամասում, որպես շարքային: Տվյալ զորամասի զինվորները ծառայություն են իրականացնում առաջնային •ծում: Շուրջ մեկ տարի ծառայելուց հետո, որդու մոտ խորացել է կարճատեսության աստիճանը, որի պատճառով նա հեռուն չի տեսնում և մարդուն կարող է տարբերակել մոտ երեք մետրից: Այդ կապակցությամբ իրենց դիմումների համաձայն, 18.08.2009թ. որդուն տեղափոխել են Երևան` կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի ակնաբուժական բաժանմունք: Այնտեղ կատարել են որոշակի հետազոտություններ, այնուհետև ինչ-որ բուժումներ, սակայն դրանից որդու տեսողությունը չի լավացել: Ինքն անձամբ եղել է հոսպիտալի •լխավոր
-3-
ակնաբուժի մոտ և խնդրել որպեսզի որդուն լավ բուժեն, քանի որ նա ծառայում է առաջին •ծում և վատ տեսողության պատճառով կարող է մեկ ուրիշի անդառնալի վնաս պատճառել: Դրանից հետո, հոսպիտալից իրեն է զան•ահարել որդին` Ա.Պողոսյանը և հայտնել, որ բուժումները ավարտել են և իրեն պատրաստվում են տեղափոխել նույն զորամաս` ծառայությունը շարունակելու, սակայն ինքը չի ապաքինվել և այդ զորամասում չի կարող ծառայություն իրականացնել: 2009թվականի սեպտեմբերի 6-ին իր •իտությամբ որդին ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը և եկել տուն: Տանը •տնվելու ժամանակահատվածում, ինքը որդուն տարել է մի շարք ակնաբուժական կլինիկաներ, որտեղ վերջինս ստացել է համապատասխան բուժում, այնուհետև 2009թ. սեպտեմբերի 29-ին ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՊՆ Արարատի կայազորի ռազմական ոստիկանության բաժին: Որդին զինվորական ծառայությունից խուսափելու նպատակ չի ունեցել, այլ հոսպիտալի տարածքը լքել է որպեսզի ավելի լավ բուժում ստանա: Այն մասին, որ հոսպիտալը ինքնակամ թողնելը քրեորեն հետապնդելի արարք է իրենք չեն իմացել և այդ մասին տեղեկացել են միայն ռազմական ոստիկանության բաժին կամովին ներկայանալուց հետո: Ներկայումս էլ Ա.Պողոսյանը ցանկանում է շարունակել զին. ծառայությունը և խնդրեց դատարանին` հնարավորություն տալ որդուն` ծառայությունը մեկ այլ զորամասում իրականացնելու համար (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Արմենակ Անդրանիկի Պողոսյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Արթուր Պողոսյանը իր հարազատ եղբայրն է: 2008թ. նոյեմբերի 3-ին Արարատի մարզի զինկոմիսարիատի կողմից նա ժամկետից շուտ կամավոր զորակոչվել է ՀՀ զինված ուժեր և զինվորական ծառայության նշանակվել ՙԵղնիկներ՚ կոչվող զորամասում, որպես շարքային: Շուրջ մեկ տարի ծառայելուց հետո, եղբոր մոտ խորացել է կարճատեսության աստիճանը, որի պատճառով 18.08.2009թ. նրան տեղափոխել են կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի ակնաբուժական բաժանմունք: Այնտեղ կատարել են մի շարք հետազոտություններ, ինչ-որ բուժումներ, սակայն դրանից եղբոր տեսողությունը չի լավացել: Այնուհետև տուն է զան•ահարել եղբայրը և հայտնել, որ բուժումները ավարտվել են, իրեն պատրաստվում են տեղափոխել նույն զորամաս` ծառայությունը շարունակելու համար, սակայն ինքը չի ապաքինվել և այդ զորամասում չի կարող ծառայություն իրականացնել: 06.09.2009թ. եղբայրը ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը և եկել տուն: Տանը •տնվելու ժամանակահատվածում հայրը Արթուրին տարել է մի շարք ակնաբուժական կլինիկաներ, որտեղ ստացել է համապատասխան բուժում, իսկ 2009թ. սեպտեմբերի 29-ին նա կամովին ներկայացել է ՀՀ պաշտպանության նախարարության Արարատի կայազորի ռազմական ոստիկանության բաժին (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Սեդա Յուրիկի Սար•սյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ պաշտպանության նախարարության կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի ակնաբուժական բաժանմունքում, որպես բուժքույր: 2009թ. օ•ոստոսի 18-ին, ՙկարճատեսություն՚ ախտորոշմամբ, իրենց բաժանմունք է տեղափոխվել ԼՂՀ ՊԲ թիվ. 38862 զորամասի ժամկետային զինվորական ծառայող Արթուր Պողոսյանը: Վերջինս ենթարկվել է մի շարք հետազոտությունների և ստանալով համապատասխան բուժում 2009թ. սեպտեմբերի 4-ին ներկայացվել է կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովին, որի որոշմամբ Ա.Պողոսյանը պիտանի է ճանաչվել ծառայության համար` սահմանափակումով: Դրանից հետո, 2009թ. սեպտեմբերի 5-ին ժամը 08-ի սահմաններում, Ա.Պողոսյանը ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը և նույն օրը ժամը 19-ի սահմաններում կամովին վերադարձել հոսպիտալ: Վերադառնալուց հետո նրան տեղեկացրել են, որ պետք է տեղափոխեն նույն զորամաս` հետա•ա ծառայությունը անցկացնելու համար, սակայն 2009թ. սեպտեմբերի 6-ին ժամը 18-ի սահմաններում, Ա.Պողոսյանը ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը և այլև չի վերադարձել` սեղանին թողնելով թղթի կտորների վրա •րված նամակ այն մասին, որ
-4-
ինքը չի բուժվել և նման պայմաններում չի կարող ծառայել նույն զորամասում` առաջին •ծում:
Գ.Թ. 42 – 43:
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի կողմից զորամասը ինքնակամ թողնելու պատճառների վերաբերյալ թղթի կտորների վրա •րված նամակները, ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական Ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 02.09.2009թ. թիվ. 1476 որոշումը և թիվ. 2176 տեղեկանքը, զին. ծառայողին կամովին ներկայացնելու մասին 29.09.2009թ. արձանա•րությունը, զորամասի հրամանատարի հրամանները, Ա.Պողոսյանի առողջական վիճակի մասին փաստաթղթերը և •ործում եղած այլ փաստացի տվյալները:
Գ.Թ. 3 – 7, 21 – 22, 37, 42, 44, 63 – 64:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված համարեց ամբաստանյալ Արթուր Անդրանիկի Պողոսյանի կատարած արարքը, •տավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից արարքին տրվել է իրավական ճիշտ որակում և այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 361 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն, այն որ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուրի է, երիտասարդ, հանցանքը կատարել է առողջական վիճակի պատճառով, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բնութա•րվում է դրական: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը համարում է առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարելը, ինչպես նաև կամովին ներկայանալը: Պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելու մասին խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արթուր Անդրանիկի Պողոսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 361 հոդվածի 1–ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Արթուր Անդրանիկի Պողոսյանի նկատմամբ զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.