Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0120/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
6.1
Պատասխանող
Վարդան Գաբոյան
Վարդան Գաբոյան Ռուբենի
Վարդան Գաբոյան
Վարդան Գաբոյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վարդան Գրիգորյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վարդան Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2010-07-16 | 12:00 | 2 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-03-26 | 12:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2010-05-03 | 15:00 | 1 |
Գործ ԵԷԴ/0120/01/09
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
16 հուլիսի 2010թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա. ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Հ. ՉԱԽՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Վ. ԶՈՒՌՆԱՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Ա. ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
Թ. ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքը` Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1999 թվականի հունվարի 29-ին ՀՀ ՆԳ և ԱԱՆ Քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12103299 քրեական գործը` Ավետիք Շահինյանի և Թամարա Շահինյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու փաստի առթիվ:
1999 թվականի մարտի 29-ին նախաքննական մարմնի թիվ 12103299 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու անձանց հայտնի չլինելու պատճառով:
1999 թվականի մայիսի 15-ին թիվ 12103299 քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է:
1999 թվականի մայիսի 15-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամիս ժամանակով` մինչև 1999 թվականի հուլիսի 15-ը:
1999 թվականի մայիսի 31-ին թիվ 12103299 քրեական գործը միացվել է թիվ 63201399 քրեական գործին:
1999 թվականի հունիսի 28-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 1999 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանքը:
1999 թվականի հուլիսի 09-ին թիվ 63201399 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 1999 թվականի սեպտեմբերի 12-ը:
1999 թվականի սեպտեմբերի 09-ին թիվ 63201399 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 1999 թվականի նոյեմբերի 15-ը:
1999 թվականի հոկտեմբերի 24-ին թիվ 63201399 քրեական գործից անջատվել է թիվ 12103299 քրեական գործը:
1999 թվականի նոյեմբերի 12-ին թիվ 12103299 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամսով` մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 15-ը:
1999 թվականի դեկտեմբերի 14-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ թիվ 12103299 քրեական գործից անջատվել են Արման Կարապետյանի և Վարդան Գաբոյանի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու, ապօրինաբար զենք, զինամթերք ձեռք բերելու և պահելու վերաբերյալ մասերը:
Նույն օրը թիվ 12103299 քրեական գործով Արման Կարապետյանի և Վարդան Գաբոյանի մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` մինչև մեղադրյալների հայտնաբերելը:
2000 թվականի փետրվարի 17-ին թիվ 12103299 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
Նույն օրը թիվ 12103299 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 2000 թվականի ապրիլի 17-ը:
2000 թվականի ապրիլի 12-ին թիվ 12103299 քրեական գործով մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և նրան նոր ծավալի մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա որոշմամբ թիվ 12103299 քրեական գործից անջատվել է Վարդան Գաբոյանի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու, ապօրինաբար զենք, զինամթերք ձեռք բերելու և պահելու մասերը
2000 թվականի ապրիլի 12-ին Երևան քաղաքի դատախազության ավագ քննիչ Վ.Մուրադյանի որոշմամբ թիվ 12103299 քրեական գործով Վարդան Գաբոյանի մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` մինչև մեղադրյալի հայտնաբերելը:
2004 թվականի օգոստոսի 09-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին 28.06.1999թ. նախկին ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2009 թվականի օգոստոսի 24-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին:
Նույն օրը թիվ 12103299 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Դ.Գևորգյանի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ, կասեցված վարույթը վերսկսվել:
2009 թվականի օգոստոսի 24-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը բավարարել է քննիչի միջնորդությունը` թիվ 12103299 քրեական գործով մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց թողել կալանվորումը երկու ամիս ժամկետով` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի օգոստոսի 24-ից:
2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ին թիվ 12103299 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի հոկտեմբերի 24-ը:
2009 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ը:
2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ը:
2009 թվականի նոյեմբերի 05-ին թիվ Երևան քաղաքի դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մասով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճռով Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել է ազատազրկման 7/յոթ/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով, Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 7/յոթ/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը թողնվել է անփոփոխ:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2009 թվականի օգոստոսի 24-ից:
Վճռվել է նաև Վարդան Ռուբենի Գաբոյանից և դատապարտյալ Արման Ասկարամի Կարապետյանից հօգուտ տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների համապարտությամբ բռնագանձել 10.207.450 /տաս միլիոն երկու հարյուր յոթ հազար չորս հարյուր հիսուն/ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով վերջիններիս պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում:
Տուժող Աննա Վոլոդյայի Քամալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, նրա մասով քաղաքացիական հայցի հարցը գործով համարվել է լուծված:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող <<ԱԿ-74>> տեսակի 971838 ինքնաձիգը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, <<Ֆ-1>> տեսակի նռնակը` պայթուցիչով որոշվել է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը:
Հանցագործության կատարման գործիք հանդիսացող <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի /1976թ. արտադրության, շարժիչ 0557043, շասի 0353589/ ավտոմեքենան բռնագրավվել է` ի սեփականություն պետության:
Տուժող Թամարա Շահինյանին ի պահ հանձնված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին և կացինը թողնվել են վերջինիս տնօրինման` ըստ պատկանելիության, իսկ սև գույնի գլխարկը /դիմակ/` որոշվել է ոչնչացնել:
Ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները թողնվել են քրեական գործում:
Դատավճռի դեմ 2010 թվականի հունիսի 02-ին ամբաստանյալ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2010 թվականի հունիսի 16-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին այն բանի համար, որ նա 1998 թվականի դեկտեմբերի 08-ին, ժամը 1730-ի սահմաններում, ավազակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով սույն գործով դատապարտյալ Արման Կարապետյանի հետ Երևանի <<Այրարատ>> կինոթատրոնի մոտ նստել է թիվ 64 երթուղային տաքսի և իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով` սպասել հարմար պահի: Հասնելով Երևանի Կիևյան փողոցի թիվ 1 շենքի մոտ` երթուղային մեքենան կանգնել է, որի ընթացքում Վարդան Գաբոյանն ուղեվարձը տալու պատրվակով մոտեցել է վարորդին և թիկունքով փակել տեսադաշտը, իսկ Արման Կարապետյանն իջնելով երթուղային տաքսուց` կանգնել է դռան մոտ, հանել իր մոտ եղած ատրճանակը, այն ուղղել դռան մոտ կանգնած, գործով տուժող Աննա Քամալյանի վրա և նրա կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` նրանից հափշտակել է 3.647.150 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր և այլ իրեր, ինչպես նաև 672.139 ՀՀ դրամին համարժեք 1.300 ԱՄՆ դոլար գումար` տուժող Աննա Քամալյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի` 4.319.289 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որից հետո Արման Կարապետյանն ու Վարդան Գաբոյանը դիմել են փախուստի:
Դրանից հետո, ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը և սույն գործով դատապարտյալներ Արման Կարապետյանն ու Հրաչյա Վարդանյանը, ուրիշի գույքը ավազակային հարձակման եղանակով կրկին հափշտակելու վերաբերյալ հանցավոր համաձայնության գալով միմյանց հետ, 1999 թվականի հունվար ամսին բազմիցս եկել են Երևանի Մ.Խորենացու փողոցում գտնվող ոսկու շուկա և <<հարմար>> թեկնածու փնտրել: Իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով նրանք մի քանի օր հետևել են ոսկու շուկայում առևտուր կատարող ամուսիններ, գործով տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյաններին, ծանոթացել նրանց աշխատանքային գրաֆիկին և բնակության վայրին, որից հետո դերաբաշխում կատարելով, որոշել են իրականացնել հանցավոր մտադրությունը: 1999 թվականի հունվարի 28-ին, ժամը 1830-ի սահմաններում, Վարդան Գաբոյանը, Արման Կարապետյանն ու Հրաչյա Վարդանյանը, վերջինիս մորը պատկանող <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի պետհամարանիշները փոխված ավտոմեքենայով գնացել են Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ 5 տան մոտ և սպասել Շահինյան ամուսիններին: Այդ ընթացքում, ճանապարհին նրանք պատահական հանդիպել են իրենց թաղամասի բնակիչ, սույն գործով դատապարտյալ Վարդան Զոհրաբյանին, սակայն նրան ոչինչ չհայտնելով իրենց հանցավոր մտադրության մասին, վերջինիս տարել են իրենց հետ ասելով, որ Սարի թաղում <<խոսակցություն>> կա: Այն պահին, երբ տուժող Շահինյաններն ավտոմեքենայով եկել և կանգառել են իրենց տան դարպասների մոտ, Արման Կարապետյանը և Վարդան Գաբոյանը դիմակավորված դուրս են եկել ավտոմեքենայից և իրենց կողմից ապօրինի ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող ինքնաձիգով ու թմբուկավոր ատրճանակով ավազակային հարձակում են կատարել ամուսիններ Շահինյանների նկատմամբ: Այդ ընթացքում Արման Կարապետյանն ինքնաձիգից մի քանի անգամ կրակել է Ավետիք Շահինյանի ոտքերի տակ` պահանջելով չշարժվել և տուժող Թամարա Շահինյանի կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հարվածելով և միջին ծանրության մարմնական վնասվածքներ պատճառելով, նրան քաշելով դուրս են գցել ավտոմեքենայից և հափշտակել երկու փաթեթներում եղած, 12.164.875 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը: Տուժողներ Շահինյանների, ինչպես նաև նրանց որդու, գործով վկա Սարգիս Շահինյանի կողմից որոշակի դիմադրության հանդիպելով, Արման Կարապետյանը հափշտակելով ոսկյա զարդերի մեկ փաթեթը` նստել է Հրաչյա Վարդանյանի կողմից վարած <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի ավտոմեքենան և նրանք դիմել են փախուստի, Վարդան Գաբոյանը ոտքով է դիմել փախուստի` իր հետ վերցնելով հափշտակված ոսկյա զարդերով փաթեթներից մեկը: Ավետիք Շահինյանն ու գործով վկա Հարություն Հովսեփյանն սկսել են հետապնդել ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանին, որի ընթացքում վերջինս հանել-շպրտել է դիմակը և տեսնելով, որ հետապնդողների կողմից հնարավոր է բռնվել, իր մոտ եղած թմբուկավոր ատրճանակով մի քանի անգամ կրակել է Հարություն Հովսեփյանի ուղղությամբ, որից հետո կարողացել է թաքնվել դեպքի վայրից:
Տուժողներ Աննա Քամալյանի և Շահինյանների նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումներից հետո` սույն գործով դատապարտյալներ Արման Կարապետյանը և Հրաչյա Վարդանյանը 1999 թվականի փետրվար ամսին հափշտակված ոսկյա զարդերը տեղափոխել են ՌԴ Դոնի-Ռոստով քաղաք, որտեղ զարդերի մի մասը վաճառել են քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ հափշտակված չորս մատանիները մնացել են Հրաչյա Վարդանյանի մոտ, որն էլ իր հերթին երեք ոսկյա մատանիները վաճառել է քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ մեկ մատանին նվիրել իր ծանոթ Իրինա Նոր-Արևյանին, որն էլ հետագայում հայտնաբերվել է:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանի պատճառաբանությունները Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատժի չափը սահմանելու և քաղաքացիական հայցը բավարարելու մասերով ամբողջությամբ սխալ են և անհիմն: Դատավճիռը չի համապատասխանում Վարդան Գաբոյանի կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանին և չի կարող ծառայել քրեական օրենսգրքով ամրագրված պատժի նպատակներին, մասնավորապես` ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը թեև նշել է, որ հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, սակայն այն ամբողջությամբ իր արտացոլումը չի գտել նշանակված պատժաչափում, քանի որ տվյալ դեպքում գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, նույն հոդվածների սանկցիաների շրջանակում, հնարավորություն է տալիս դատարանին նշանակել ավելի մեղմ պատիժ:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս ամբողջությամբ հաշվի է առել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջները:
Գործով հաստատված է, որ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուսնացած չէ, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բացի այդ, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ Աննա Քամալյանի մասով, այսինքն, ըստ էության փորձել է օգնել վարույթն իրականացնող մարմնին հանցագործության բացահայտման հարցում:
Վարդան Գաբոյանի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ գործում չկան:
Նման պայմաններում հնարավոր է Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, այն է` նշված հադվածի սանկցիայով նախատեսված մինիմալ պատժի սահմաններում, որը տվայլ դեպքում կլիներ արդարացի, կհամապատասխաներ ինչպես Վարդան Գաբոյանի անձին, այնպես էլ նրա կատարած արարքի ծանրության աստիճանին և պատժի նպատակներին:
Դատարանը նաև անհիմն է բավարարել Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը, քանի որ տվյալ դեպքում հայցվորները դատարան չեն ներկայացրել համապատասխան ապացույց այն մասին, թե նախկին դատավճիռներով նրանց օգտին համապարտության կարգով բռնագանձված գումարներից, կատարողական գործողությունների արդյունքում, որքան գումար է փաստացի բռնագանձվել և որքան է մնացել չհատուցված գումարի չափը:
Գործում բացակայում է նաև համապատասխան ապացույցներ այն մասին, որ գործով մյուս դատապարտյալներ Հրաչյա Վարդանյանը և Վարդան Զոհրաբյանը մահացել են, հատկապես, ըստ վերջին տվյալների` դատապարտյալ Հրաչյա Վարդանյանը մահացած չէ:
Հետևապես, դատարանի այն հետևությունը, որ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների ներկայացրած 10.207.450 դրամ գումարի պահանջը համապարտության կարգով պետք է բռնագանձել Վարդան Գաբոյանից և Արման Կարապետյանից, սխալ է և չի բխում գործի ապացույցներից:
Դատարանը օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի չի հետազոտել քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` արդյունքում եկել է սխալ եզրակացության:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպանը խնդրել է դատավճիռը մասնակիորեն` Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի և Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը բավարարելու մասերով բեկանել, փոփոխել և Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ` 6/վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը մերժել:
Դատական նիստի ժամանակ նախագահող դատավորը հրապարակեց վերաքննիչ բողոքը:
Ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը միանալով բողոքին` խնդրեց մեղմ պատիժ նշանակել:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրող, Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Հ.Չախոյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, պատճառաբանված, այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության և քրեական օրենսգրքերի պահանջների պահպանմամբ, դրա հետևությունները հիմնված են դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա:
Վարդան Գաբոյանի կողմից տվյալ հանցագործությունները կատարելու համար դատարանի սահմանված պատիժն արդարացի է: Այն որոշելիս դատարանը հաշվի է առել հանցագործությունների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, հանցավորի անձը:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի շահերի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքն ամբողջոթւյամբ անհիմն է, խնդրել է այն մերժել, իսկ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Տուժող Ավետիք Շահինյանը վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ հայտնեց, որ
Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափի հարցը թողնում է դատարանի հայեցողությանը, իսկ քաղաքացիական հայցի մասով որևէ պահանջ չի ներկայացնում, քանի որ հանցագործությամբ պատճառված գույքաին վնասը վերականգնվել է:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանական կողմի ելույթը, մեղադրողի և տուժողի պատասխանները, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է իրավացի հետևության, որ Վարդան Գաբոյանի կատարած արարքներին տրվել է իրավական ճիշտ որակում և դրանք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Առաջին ատյանի դատարանում առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` մեղավոր է ճանաչել Շահինյան ամուսինների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու և ապօրինի զենք պահելու, կրելու համար, մեղավոր չի ճանաչել Աննա Քամալյանի նկատմամբ ավազակություն կատարելու մեջ և օգտվելով իր քրեադատավարական իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ, սակայն դատաքննության վերջնական փուլում առաջադրված մեղադրանքներում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածների համար:
Ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցավոր արարքները հաստատվել են նաև դատական ակտում շարադրված ապացույցներով, մասնավորապես` գործով տուժողներ Ավետիք Սարգսի Շահինյանի և Թամարա Ժորայի Շահինյանի, Աննա Վոլոդյայի Քամալյանի, վկաներ Սարգիս Ավետիքի Շահինյանի դատաքննության ժամանակ տված ցուցմունքներով, վկա Հարություն Ռուբենի Հովսեփյանի նախաքննական ցուցմունքով, դատապարտյալներ Հրաչյա Ժիրայրի Վարդանյանի, Վարդան Էդիկի Զոհրաբյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև դեպքի վայրի զննության, իրեր ճանաչման ներկայացնելու մասին 14.05.1999թ. և 19.05.1999թ. արձանագրություններով, դատաձգաբանական փորձաքննության 01.02.1999թ. թիվ 86, 31.05.1999թ. թիվ 597, պայթունատեխնիկական և քիմիական փորձաքննության 01.06.1999թ. թիվ 377, դատաբժշկական փորձաքննության 08.02.1999թ. թիվ 67/հ, դատաքիմիական փորձաքննության 24.05.1999թ. թիվ 148Ք, դատահետքաբանական փորձաքննության 25.05.1999թ. թիվ 578, ապրանքագիտական փորձաքննության 02.06.1999թ. թիվ 09439916, ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության 18.02.2010թ. թիվ 21 եզրակացություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 26.03.1999թ. և 14.06.1999թ. որոշումներով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140 օրինական ուժի մեջ մտած Հրաչյա Վարդանյանի, Վարդան Զոհրաբյանի և Արման Կարապետյանի վերաբերյալ դատավճիռներով, ինչպես նաև դրանք ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 10.10.2009թ. որոշմամբ:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ Վարդան Գաբոյանի մեղավորությունը մեղսագրված արարքներում հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված սանկցիայի սահմաններում և կրի նշանակված պատիժը:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու մասով` հանգում է հետևության, որ այն պետք է բավարարել` նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս պետք է համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են /մեկ նպատակով նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Այսինքն` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն/: Դատարանը հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
Դատարանը ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատժաչափի ու պատժատեսակի հարցը քննելիս հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուրի է, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող որևէ հանգամանք` նշանակել է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը համապատասխան պատիժ, սակայն վերաքննիչ դատարանը նույնպես հաշվի առնելով կատարած հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները` այդ թվում ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և նկատի ունենալով, որ հանցանքները կատարվել են ավելի քան տասնմեկ տարի առաջ, ամբաստանյալն այդ ընթացքում նոր հանցագործություն չի կատարել, որպես պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դիտելով տուժող Շահինյաններին պատճառված վնասը կամովին հատուցելը` գտնում է, որ նշանակված պատիժը մեղմացնելով` հնարավոր է նրան ուղղել և կանխել նոր հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև գործի կոնկրետ հանգամանքները, այն, որ տուժողներ Ավետիք Շահինյանը և Թամարա Շահինյանը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը հատուցել է պատճառված նյութական վնասը, որևէ այլ պահանջ չեն ներկայացրել:
Պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք վերաքննիչ դատարանը նույնպես չի արձանագրում:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այն է` <<Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց վրա, այդ թվում այն անձանց վրա ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն>>:
Վարդան Գաբոյանի կողմից հանցանքները կատարվել են 1998 թվականի դեկտեմբեր և 1999 թվականի հունվար ամիսներին, երբ գործել է 1961 թվականի ՀՀ քրեական օրենսգիրքը: Նախկին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված է եղել քրեական պատասխանատվություն ավազակության միջոցով գույքի հափշտակման համար, որի սանկցիան նախատեսել է ազատազրկման ձևով պատիժ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ և արարքը դասվել է առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված և 2003 թվականի օգոստոսի 01-ից գործողության մեջ դրված ներկայիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը նույնպես պատասխանատվություն է նախատեսել ավազակության համար, պատիժ է սահմանել ազատազրկում վեցից տաս տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: <<ՀՀ քրեական օրենսգրքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին>> 09.06.2004թ. թիվ ՀՕ-97-Ն ՀՀ օրենքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի պատժաչափը փոխվել և պատիժ է սահմանվել ազատազրկում ութից տասնհինգ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, որպիսին ինչը վատթարացրել է Վարդան Գաբոյանի վիճակը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով: Հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել կրկին ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այլ ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ կետով, քանի որ 1961 թվականի նախկին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածը` հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս սահմանել է նվազ խիստ պատիժը ավելի խիստ պատժով կլանելու սկզբունք, որով Վարդան Գաբոյանի վիճակը բարելավվում է:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ առաջին ատյանի դատարանը կիրառել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման և այդ առումով նյութական կամ դատավարական իրավունքի որևէ խախտում թույլ չի տվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածիի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքը, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացմամբ հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին, հետևաբար դատավճիռը պատժի մասով պետք է բեկանել և փոփոխել` Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակելով 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի պահանջին` Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը մերժելու մասին, վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ տուժողներին պատճառված նյութական վնասը հատուցելու և այլ պահանջ չներկայացնելու պատճառով, քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ և 418-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, պատժի մասով բեկանել և փոփոխել:
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 6/վեց/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6/վեց/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով` ի սեփականություն պետության, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Քաղաքացիական հայցը համարել լուծված` տուժողներին պատճառված նյութական վնասը հատուցելու և այլ պահանջ չներկայացնելու պատճառաբանությամբ:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
16 հուլիսի 2010թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա. ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Հ. ՉԱԽՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Վ. ԶՈՒՌՆԱՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Ա. ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
Թ. ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքը` Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1999 թվականի հունվարի 29-ին ՀՀ ՆԳ և ԱԱՆ Քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12103299 քրեական գործը` Ավետիք Շահինյանի և Թամարա Շահինյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու փաստի առթիվ:
1999 թվականի մարտի 29-ին նախաքննական մարմնի թիվ 12103299 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու անձանց հայտնի չլինելու պատճառով:
1999 թվականի մայիսի 15-ին թիվ 12103299 քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է:
1999 թվականի մայիսի 15-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամիս ժամանակով` մինչև 1999 թվականի հուլիսի 15-ը:
1999 թվականի մայիսի 31-ին թիվ 12103299 քրեական գործը միացվել է թիվ 63201399 քրեական գործին:
1999 թվականի հունիսի 28-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 1999 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանքը:
1999 թվականի հուլիսի 09-ին թիվ 63201399 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 1999 թվականի սեպտեմբերի 12-ը:
1999 թվականի սեպտեմբերի 09-ին թիվ 63201399 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 1999 թվականի նոյեմբերի 15-ը:
1999 թվականի հոկտեմբերի 24-ին թիվ 63201399 քրեական գործից անջատվել է թիվ 12103299 քրեական գործը:
1999 թվականի նոյեմբերի 12-ին թիվ 12103299 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամսով` մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 15-ը:
1999 թվականի դեկտեմբերի 14-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ թիվ 12103299 քրեական գործից անջատվել են Արման Կարապետյանի և Վարդան Գաբոյանի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու, ապօրինաբար զենք, զինամթերք ձեռք բերելու և պահելու վերաբերյալ մասերը:
Նույն օրը թիվ 12103299 քրեական գործով Արման Կարապետյանի և Վարդան Գաբոյանի մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` մինչև մեղադրյալների հայտնաբերելը:
2000 թվականի փետրվարի 17-ին թիվ 12103299 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
Նույն օրը թիվ 12103299 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 2000 թվականի ապրիլի 17-ը:
2000 թվականի ապրիլի 12-ին թիվ 12103299 քրեական գործով մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և նրան նոր ծավալի մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա որոշմամբ թիվ 12103299 քրեական գործից անջատվել է Վարդան Գաբոյանի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու, ապօրինաբար զենք, զինամթերք ձեռք բերելու և պահելու մասերը
2000 թվականի ապրիլի 12-ին Երևան քաղաքի դատախազության ավագ քննիչ Վ.Մուրադյանի որոշմամբ թիվ 12103299 քրեական գործով Վարդան Գաբոյանի մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` մինչև մեղադրյալի հայտնաբերելը:
2004 թվականի օգոստոսի 09-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին 28.06.1999թ. նախկին ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2009 թվականի օգոստոսի 24-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին:
Նույն օրը թիվ 12103299 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Դ.Գևորգյանի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ, կասեցված վարույթը վերսկսվել:
2009 թվականի օգոստոսի 24-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը բավարարել է քննիչի միջնորդությունը` թիվ 12103299 քրեական գործով մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց թողել կալանվորումը երկու ամիս ժամկետով` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի օգոստոսի 24-ից:
2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ին թիվ 12103299 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի հոկտեմբերի 24-ը:
2009 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ը:
2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ը:
2009 թվականի նոյեմբերի 05-ին թիվ Երևան քաղաքի դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մասով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճռով Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել է ազատազրկման 7/յոթ/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով, Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 7/յոթ/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը թողնվել է անփոփոխ:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2009 թվականի օգոստոսի 24-ից:
Վճռվել է նաև Վարդան Ռուբենի Գաբոյանից և դատապարտյալ Արման Ասկարամի Կարապետյանից հօգուտ տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների համապարտությամբ բռնագանձել 10.207.450 /տաս միլիոն երկու հարյուր յոթ հազար չորս հարյուր հիսուն/ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով վերջիններիս պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում:
Տուժող Աննա Վոլոդյայի Քամալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, նրա մասով քաղաքացիական հայցի հարցը գործով համարվել է լուծված:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող <<ԱԿ-74>> տեսակի 971838 ինքնաձիգը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, <<Ֆ-1>> տեսակի նռնակը` պայթուցիչով որոշվել է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը:
Հանցագործության կատարման գործիք հանդիսացող <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի /1976թ. արտադրության, շարժիչ 0557043, շասի 0353589/ ավտոմեքենան բռնագրավվել է` ի սեփականություն պետության:
Տուժող Թամարա Շահինյանին ի պահ հանձնված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին և կացինը թողնվել են վերջինիս տնօրինման` ըստ պատկանելիության, իսկ սև գույնի գլխարկը /դիմակ/` որոշվել է ոչնչացնել:
Ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները թողնվել են քրեական գործում:
Դատավճռի դեմ 2010 թվականի հունիսի 02-ին ամբաստանյալ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2010 թվականի հունիսի 16-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին այն բանի համար, որ նա 1998 թվականի դեկտեմբերի 08-ին, ժամը 1730-ի սահմաններում, ավազակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով սույն գործով դատապարտյալ Արման Կարապետյանի հետ Երևանի <<Այրարատ>> կինոթատրոնի մոտ նստել է թիվ 64 երթուղային տաքսի և իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով` սպասել հարմար պահի: Հասնելով Երևանի Կիևյան փողոցի թիվ 1 շենքի մոտ` երթուղային մեքենան կանգնել է, որի ընթացքում Վարդան Գաբոյանն ուղեվարձը տալու պատրվակով մոտեցել է վարորդին և թիկունքով փակել տեսադաշտը, իսկ Արման Կարապետյանն իջնելով երթուղային տաքսուց` կանգնել է դռան մոտ, հանել իր մոտ եղած ատրճանակը, այն ուղղել դռան մոտ կանգնած, գործով տուժող Աննա Քամալյանի վրա և նրա կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` նրանից հափշտակել է 3.647.150 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր և այլ իրեր, ինչպես նաև 672.139 ՀՀ դրամին համարժեք 1.300 ԱՄՆ դոլար գումար` տուժող Աննա Քամալյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի` 4.319.289 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որից հետո Արման Կարապետյանն ու Վարդան Գաբոյանը դիմել են փախուստի:
Դրանից հետո, ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը և սույն գործով դատապարտյալներ Արման Կարապետյանն ու Հրաչյա Վարդանյանը, ուրիշի գույքը ավազակային հարձակման եղանակով կրկին հափշտակելու վերաբերյալ հանցավոր համաձայնության գալով միմյանց հետ, 1999 թվականի հունվար ամսին բազմիցս եկել են Երևանի Մ.Խորենացու փողոցում գտնվող ոսկու շուկա և <<հարմար>> թեկնածու փնտրել: Իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով նրանք մի քանի օր հետևել են ոսկու շուկայում առևտուր կատարող ամուսիններ, գործով տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյաններին, ծանոթացել նրանց աշխատանքային գրաֆիկին և բնակության վայրին, որից հետո դերաբաշխում կատարելով, որոշել են իրականացնել հանցավոր մտադրությունը: 1999 թվականի հունվարի 28-ին, ժամը 1830-ի սահմաններում, Վարդան Գաբոյանը, Արման Կարապետյանն ու Հրաչյա Վարդանյանը, վերջինիս մորը պատկանող <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի պետհամարանիշները փոխված ավտոմեքենայով գնացել են Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ 5 տան մոտ և սպասել Շահինյան ամուսիններին: Այդ ընթացքում, ճանապարհին նրանք պատահական հանդիպել են իրենց թաղամասի բնակիչ, սույն գործով դատապարտյալ Վարդան Զոհրաբյանին, սակայն նրան ոչինչ չհայտնելով իրենց հանցավոր մտադրության մասին, վերջինիս տարել են իրենց հետ ասելով, որ Սարի թաղում <<խոսակցություն>> կա: Այն պահին, երբ տուժող Շահինյաններն ավտոմեքենայով եկել և կանգառել են իրենց տան դարպասների մոտ, Արման Կարապետյանը և Վարդան Գաբոյանը դիմակավորված դուրս են եկել ավտոմեքենայից և իրենց կողմից ապօրինի ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող ինքնաձիգով ու թմբուկավոր ատրճանակով ավազակային հարձակում են կատարել ամուսիններ Շահինյանների նկատմամբ: Այդ ընթացքում Արման Կարապետյանն ինքնաձիգից մի քանի անգամ կրակել է Ավետիք Շահինյանի ոտքերի տակ` պահանջելով չշարժվել և տուժող Թամարա Շահինյանի կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հարվածելով և միջին ծանրության մարմնական վնասվածքներ պատճառելով, նրան քաշելով դուրս են գցել ավտոմեքենայից և հափշտակել երկու փաթեթներում եղած, 12.164.875 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը: Տուժողներ Շահինյանների, ինչպես նաև նրանց որդու, գործով վկա Սարգիս Շահինյանի կողմից որոշակի դիմադրության հանդիպելով, Արման Կարապետյանը հափշտակելով ոսկյա զարդերի մեկ փաթեթը` նստել է Հրաչյա Վարդանյանի կողմից վարած <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի ավտոմեքենան և նրանք դիմել են փախուստի, Վարդան Գաբոյանը ոտքով է դիմել փախուստի` իր հետ վերցնելով հափշտակված ոսկյա զարդերով փաթեթներից մեկը: Ավետիք Շահինյանն ու գործով վկա Հարություն Հովսեփյանն սկսել են հետապնդել ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանին, որի ընթացքում վերջինս հանել-շպրտել է դիմակը և տեսնելով, որ հետապնդողների կողմից հնարավոր է բռնվել, իր մոտ եղած թմբուկավոր ատրճանակով մի քանի անգամ կրակել է Հարություն Հովսեփյանի ուղղությամբ, որից հետո կարողացել է թաքնվել դեպքի վայրից:
Տուժողներ Աննա Քամալյանի և Շահինյանների նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումներից հետո` սույն գործով դատապարտյալներ Արման Կարապետյանը և Հրաչյա Վարդանյանը 1999 թվականի փետրվար ամսին հափշտակված ոսկյա զարդերը տեղափոխել են ՌԴ Դոնի-Ռոստով քաղաք, որտեղ զարդերի մի մասը վաճառել են քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ հափշտակված չորս մատանիները մնացել են Հրաչյա Վարդանյանի մոտ, որն էլ իր հերթին երեք ոսկյա մատանիները վաճառել է քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ մեկ մատանին նվիրել իր ծանոթ Իրինա Նոր-Արևյանին, որն էլ հետագայում հայտնաբերվել է:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանի պատճառաբանությունները Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատժի չափը սահմանելու և քաղաքացիական հայցը բավարարելու մասերով ամբողջությամբ սխալ են և անհիմն: Դատավճիռը չի համապատասխանում Վարդան Գաբոյանի կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանին և չի կարող ծառայել քրեական օրենսգրքով ամրագրված պատժի նպատակներին, մասնավորապես` ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը թեև նշել է, որ հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, սակայն այն ամբողջությամբ իր արտացոլումը չի գտել նշանակված պատժաչափում, քանի որ տվյալ դեպքում գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, նույն հոդվածների սանկցիաների շրջանակում, հնարավորություն է տալիս դատարանին նշանակել ավելի մեղմ պատիժ:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս ամբողջությամբ հաշվի է առել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջները:
Գործով հաստատված է, որ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուսնացած չէ, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բացի այդ, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ Աննա Քամալյանի մասով, այսինքն, ըստ էության փորձել է օգնել վարույթն իրականացնող մարմնին հանցագործության բացահայտման հարցում:
Վարդան Գաբոյանի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ գործում չկան:
Նման պայմաններում հնարավոր է Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, այն է` նշված հադվածի սանկցիայով նախատեսված մինիմալ պատժի սահմաններում, որը տվայլ դեպքում կլիներ արդարացի, կհամապատասխաներ ինչպես Վարդան Գաբոյանի անձին, այնպես էլ նրա կատարած արարքի ծանրության աստիճանին և պատժի նպատակներին:
Դատարանը նաև անհիմն է բավարարել Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը, քանի որ տվյալ դեպքում հայցվորները դատարան չեն ներկայացրել համապատասխան ապացույց այն մասին, թե նախկին դատավճիռներով նրանց օգտին համապարտության կարգով բռնագանձված գումարներից, կատարողական գործողությունների արդյունքում, որքան գումար է փաստացի բռնագանձվել և որքան է մնացել չհատուցված գումարի չափը:
Գործում բացակայում է նաև համապատասխան ապացույցներ այն մասին, որ գործով մյուս դատապարտյալներ Հրաչյա Վարդանյանը և Վարդան Զոհրաբյանը մահացել են, հատկապես, ըստ վերջին տվյալների` դատապարտյալ Հրաչյա Վարդանյանը մահացած չէ:
Հետևապես, դատարանի այն հետևությունը, որ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների ներկայացրած 10.207.450 դրամ գումարի պահանջը համապարտության կարգով պետք է բռնագանձել Վարդան Գաբոյանից և Արման Կարապետյանից, սխալ է և չի բխում գործի ապացույցներից:
Դատարանը օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի չի հետազոտել քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` արդյունքում եկել է սխալ եզրակացության:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպանը խնդրել է դատավճիռը մասնակիորեն` Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի և Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը բավարարելու մասերով բեկանել, փոփոխել և Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ` 6/վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը մերժել:
Դատական նիստի ժամանակ նախագահող դատավորը հրապարակեց վերաքննիչ բողոքը:
Ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը միանալով բողոքին` խնդրեց մեղմ պատիժ նշանակել:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Մեղադրող, Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Հ.Չախոյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, պատճառաբանված, այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության և քրեական օրենսգրքերի պահանջների պահպանմամբ, դրա հետևությունները հիմնված են դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա:
Վարդան Գաբոյանի կողմից տվյալ հանցագործությունները կատարելու համար դատարանի սահմանված պատիժն արդարացի է: Այն որոշելիս դատարանը հաշվի է առել հանցագործությունների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, հանցավորի անձը:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի շահերի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքն ամբողջոթւյամբ անհիմն է, խնդրել է այն մերժել, իսկ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Տուժող Ավետիք Շահինյանը վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ հայտնեց, որ
Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափի հարցը թողնում է դատարանի հայեցողությանը, իսկ քաղաքացիական հայցի մասով որևէ պահանջ չի ներկայացնում, քանի որ հանցագործությամբ պատճառված գույքաին վնասը վերականգնվել է:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանական կողմի ելույթը, մեղադրողի և տուժողի պատասխանները, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է իրավացի հետևության, որ Վարդան Գաբոյանի կատարած արարքներին տրվել է իրավական ճիշտ որակում և դրանք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Առաջին ատյանի դատարանում առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` մեղավոր է ճանաչել Շահինյան ամուսինների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու և ապօրինի զենք պահելու, կրելու համար, մեղավոր չի ճանաչել Աննա Քամալյանի նկատմամբ ավազակություն կատարելու մեջ և օգտվելով իր քրեադատավարական իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ, սակայն դատաքննության վերջնական փուլում առաջադրված մեղադրանքներում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածների համար:
Ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցավոր արարքները հաստատվել են նաև դատական ակտում շարադրված ապացույցներով, մասնավորապես` գործով տուժողներ Ավետիք Սարգսի Շահինյանի և Թամարա Ժորայի Շահինյանի, Աննա Վոլոդյայի Քամալյանի, վկաներ Սարգիս Ավետիքի Շահինյանի դատաքննության ժամանակ տված ցուցմունքներով, վկա Հարություն Ռուբենի Հովսեփյանի նախաքննական ցուցմունքով, դատապարտյալներ Հրաչյա Ժիրայրի Վարդանյանի, Վարդան Էդիկի Զոհրաբյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև դեպքի վայրի զննության, իրեր ճանաչման ներկայացնելու մասին 14.05.1999թ. և 19.05.1999թ. արձանագրություններով, դատաձգաբանական փորձաքննության 01.02.1999թ. թիվ 86, 31.05.1999թ. թիվ 597, պայթունատեխնիկական և քիմիական փորձաքննության 01.06.1999թ. թիվ 377, դատաբժշկական փորձաքննության 08.02.1999թ. թիվ 67/հ, դատաքիմիական փորձաքննության 24.05.1999թ. թիվ 148Ք, դատահետքաբանական փորձաքննության 25.05.1999թ. թիվ 578, ապրանքագիտական փորձաքննության 02.06.1999թ. թիվ 09439916, ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության 18.02.2010թ. թիվ 21 եզրակացություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 26.03.1999թ. և 14.06.1999թ. որոշումներով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140 օրինական ուժի մեջ մտած Հրաչյա Վարդանյանի, Վարդան Զոհրաբյանի և Արման Կարապետյանի վերաբերյալ դատավճիռներով, ինչպես նաև դրանք ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 10.10.2009թ. որոշմամբ:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ Վարդան Գաբոյանի մեղավորությունը մեղսագրված արարքներում հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված սանկցիայի սահմաններում և կրի նշանակված պատիժը:
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու մասով` հանգում է հետևության, որ այն պետք է բավարարել` նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս պետք է համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են /մեկ նպատակով նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Այսինքն` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն/: Դատարանը հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
Դատարանը ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատժաչափի ու պատժատեսակի հարցը քննելիս հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուրի է, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող որևէ հանգամանք` նշանակել է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը համապատասխան պատիժ, սակայն վերաքննիչ դատարանը նույնպես հաշվի առնելով կատարած հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները` այդ թվում ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և նկատի ունենալով, որ հանցանքները կատարվել են ավելի քան տասնմեկ տարի առաջ, ամբաստանյալն այդ ընթացքում նոր հանցագործություն չի կատարել, որպես պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դիտելով տուժող Շահինյաններին պատճառված վնասը կամովին հատուցելը` գտնում է, որ նշանակված պատիժը մեղմացնելով` հնարավոր է նրան ուղղել և կանխել նոր հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև գործի կոնկրետ հանգամանքները, այն, որ տուժողներ Ավետիք Շահինյանը և Թամարա Շահինյանը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը հատուցել է պատճառված նյութական վնասը, որևէ այլ պահանջ չեն ներկայացրել:
Պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք վերաքննիչ դատարանը նույնպես չի արձանագրում:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այն է` <<Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց վրա, այդ թվում այն անձանց վրա ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն>>:
Վարդան Գաբոյանի կողմից հանցանքները կատարվել են 1998 թվականի դեկտեմբեր և 1999 թվականի հունվար ամիսներին, երբ գործել է 1961 թվականի ՀՀ քրեական օրենսգիրքը: Նախկին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված է եղել քրեական պատասխանատվություն ավազակության միջոցով գույքի հափշտակման համար, որի սանկցիան նախատեսել է ազատազրկման ձևով պատիժ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ և արարքը դասվել է առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված և 2003 թվականի օգոստոսի 01-ից գործողության մեջ դրված ներկայիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը նույնպես պատասխանատվություն է նախատեսել ավազակության համար, պատիժ է սահմանել ազատազրկում վեցից տաս տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: <<ՀՀ քրեական օրենսգրքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին>> 09.06.2004թ. թիվ ՀՕ-97-Ն ՀՀ օրենքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի պատժաչափը փոխվել և պատիժ է սահմանվել ազատազրկում ութից տասնհինգ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, որպիսին ինչը վատթարացրել է Վարդան Գաբոյանի վիճակը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով: Հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել կրկին ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այլ ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ կետով, քանի որ 1961 թվականի նախկին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածը` հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս սահմանել է նվազ խիստ պատիժը ավելի խիստ պատժով կլանելու սկզբունք, որով Վարդան Գաբոյանի վիճակը բարելավվում է:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ առաջին ատյանի դատարանը կիրառել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման և այդ առումով նյութական կամ դատավարական իրավունքի որևէ խախտում թույլ չի տվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածիի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքը, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացմամբ հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին, հետևաբար դատավճիռը պատժի մասով պետք է բեկանել և փոփոխել` Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակելով 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի պահանջին` Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը մերժելու մասին, վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ տուժողներին պատճառված նյութական վնասը հատուցելու և այլ պահանջ չներկայացնելու պատճառով, քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ և 418-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, պատժի մասով բեկանել և փոփոխել:
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 6/վեց/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6/վեց/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով` ի սեփականություն պետության, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Քաղաքացիական հայցը համարել լուծված` տուժողներին պատճառված նյութական վնասը հատուցելու և այլ պահանջ չներկայացնելու պատճառաբանությամբ:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Թիվ. ԵԷԴ/0120/01/09/Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր V.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Մ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրողներ Վ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Հ.ՉԱԽՈՅԱՆԻ
Տուժողներ Ա.ՔԱՄԱԼՅԱՆԻ Թ.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ Ա.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
Պաշտպան Վ.ԶՈՒՌՆԱՉՅԱՆԻ
2010թ. մայիսի 3–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի, ծնված 15.11.1974թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ մի անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես վատառողջ, չի աշխատել, բնակվել է ք.Երևան Եր.Քոչարի փողոց 23 շենք բն. 89, ներկայումս •տնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն •ործով ար•ելանքի տակ է 2009թվականի օ•ոստոսի 24-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ավազակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության •ալով միմյանց հետ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը և սույն •ործով դատապարտյալ Արման Կարապետյանը Երևանի ՙԱյրարատ՚ կինոթատրոնի մոտ նստել են թիվ. 64 երթուղային տաքսին և իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով սպասել հարմար պահի: Հասնելով Երևանի Կիևյան փողոցի թիվ. 1 շենքի մոտ երթուղային մեքենան կան•նել է, որի ընթացքում ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը ուղեվարձը տալու պատրվակով մոտեցել է վարորդին և թիկունքով փակել տեսադաշտը, իսկ դատապարտյալ Ա.Կարապետյանն իջնելով երթուղային տաքսուց կան•նել է դռան մոտ, հանել իր մոտ եղած ատրճանակը, այն ուղղել դռան մոտ կան•նած, •ործով տուժող Աննա Քամալյանի վրա և նրա կյանքի ու առողջության համար վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով նրանից հափշտակել է 3.647.150 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր և այլ իրեր, ինչպես նաև 672.139 ՀՀ դրամին համարժեք 1.300 ԱՄՆ դոլար •ումար` տուժող Ա.Քամալյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի` 4.319.289 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որից հետո ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի հետ միասին դիմել են փախուստի:
Դրանից հետո, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը և սույն •ործով դատապարտյալներ Արման Կարապետյանն ու Հրաչյա Վարդանյանը, ուրիշի •ույքը ավազակային հարձակման եղանակով կրկին հափշտակելու վերաբերյալ հանցավոր համաձայնության •ալով միմյանց հետ, 1999թվականի հունվար ամսին բազմիցս եկել են Երևանի Մ.Խորենացու փողոցում •տնվող ոսկու շուկա և ՙհարմար՚ թեկնածու փնտրել: Իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով նրանք մի քանի օր հետևել են ոսկու շուկայում առևտուր կատարող ամուսիններ, •ործով տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյաններին, ծանոթացել նրանց աշխատանքային •րաֆիկին և բնակության վայրին, որից հետո դերաբաշխում կատարելով, որոշել են իրականացնել հանցավոր մտադրությունը: 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 1830-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը և սույն •ործով դատապարտյալներ Ա.Կարապետյանն ու Հ.Վարդանյանը, վերջինիս մորը պատկանող ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի պետհամարանիշները փոխված ավտոմեքենայով •նացել են Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տան մոտ և սպասել Շահինյան ամուսիններին: Այդ ընթացքում, ճանապարհին նրանք պատահական հանդիպել են իրենց թաղամասի բնակիչ, սույն •ործով դատապարտյալ Վարդան Զոհրաբյանին, սակայն նրան ոչինչ չհայտնելով իրենց հանցավոր մտադրության մասին, վերջինիս տարել են իրենց հետ ասելով, որ Սարի թաղում ՙխոսակցություն՚ կա: Այն պահին, երբ տուժող Շահինյանները ավտոմեքենայով եկել և կան•առել են իրենց տան դարպասների մոտ, դատապարտյալ Ա.Կարապետյանը և ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը դիմակավորված դուրս են եկել ավտոմեքենայից և իրենց կողմից ապօրինի ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող ինքնաձի•ով ու թմբուկավոր ատրճանակով ավազակային հարձակում են կատարել ամուսիններ Շահինյանների նկատմամբ: Այդ ընթացքում դատապարտյալ Ա.Կարապետյանը ինքնաձի•ից մի քանի ան•ամ կրակել է տուժող Ավետիք Շահինյանի ոտքերի տակ` պահանջելով չշարժվել և տուժող Թամարա Շահինյանի կյանքի ու առողջության համար վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով, հարվածելով և միջին ծանրության մարմնական վնասվածքներ պատճառելով նրան քաշելով դուրս են •ցել ավտոմեքենայից և հափշտակել երկու փաթեթներում եղած, 12.164.875 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը: Տուժողներ Շահինյանների, ինչպես նաև նրանց որդու, •ործով վկա Սար•իս Շահինյանի կողմից որոշակի դիմադրության հանդիպելով, դատապարտյալ Ա.Կարապետյանը հափշտակելով ոսկյա զարդերի մեկ փաթեթը նստել է դատապարտյալ Հ.Վարդանյանի կողմից վարած ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենան և դիմել են փախուստի, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը ոտքով է դիմել փախուստի` իր հետ վերցնելով հափշտակված ոսկյա զարդերով փաթեթներից մեկը: Տուժող Ա.Շահինյանն ու •ործով վկա Հարություն Հովսեփյանը սկսել են հետապնդել ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանին, որի ընթացքում վերջինս հանել-շպրտել է դիմակը և տեսնելով, որ հետապնդողների կողմից հնարավոր է բռնվել, իր մոտ եղած թմբուկավոր ատրճանակով մի քանի ան•ամ կրակել է Հ.Հովսեփյանի ուղղությամբ, որից հետո կարողացել է թաքնվել դեպքի վայրից: Տուժողներ Ա.Քամալյանի և Շահինյանների նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումներից հետո` սույն •ործով դատապարտյալներ Ա.Կարապետյանը և Հ.Վարդանյանը 1999թվականի փետրվար ամսին հափշտակված ոսկյա զարդերը տեղափոխել են ՌԴ Դոնի-Ռոստով քաղաք, որտեղ զարդերի մի մասը վաճառել են քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ հափշտակված չորս մատանիները մնացել են դատապարտյալ Հ.Վարդանյանի մոտ, որն էլ իր հերթին երեք ոսկյա մատանիները վաճառել է քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ մեկ մատանին նվիրել իր ծանոթ Իրինա Նոր-Արևյանին, որն էլ հետա•այում հայտնաբերվել է:
Կատարած արարքների համար նախաքննական մարմնի կողմից Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին մեղադրանքներ է առաջադրվել 1961թվականի ՀՀ քրեական օրենս•րքի 88 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 232 հոդվածի 1-ին մասով: Նախաքննական մարմնի 09.08.2004թ. որոշմամբ Վ.Գաբոյանին առաջադրված
մեղադրանքները համապատասխանեցվել է 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով:
Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանն իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչեց, ընդ որում իրեն մեղավոր ճանաչեց Շահինյան ամուսինների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու և ապօրինի զենք պահելու, կրելու համար, սակայն մեղավոր չճանաչեց Աննա Քամալյանի նկատմամբ ավազակություն կատարելու մեջ և օ•տվելով իր քրեադատավարական իրավունքից հրաժարվեց դատարանում ցուցմունքներ տալ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ Արման Կարապետյանի և Հրաչյա Վարդանյանի հետ միասին որոշել են ավազակային հարձակում կատարել և այդ կապակցությամբ միասին •նացել են Երևանի Մ.Խորենացու փողոցում •տնվող ոսկու շուկա, հարմար թեկնածու •տել և շուրջ 10 օր հետևել նրան, մշակել ոսկե զարդերը հափշտակելու պլան: Հետա•այում, աշխատանքային օրվա վերջում սպասել են մինչև այդ կինը դուրս •ա շուկայից և դրանից հետո հետևելով նրան տեսել են, որ նա նստել է ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի մեքենա և •նացել Երևանի Սարի թաղ թաղամաս: Այնտեղ մեքենան կան•նել է տներից մեկի մոտ, վարորդը իջել է մեքենայից և բացել դարպասը: Իրենք հասկանալով, որ այդ կինը բնակվում է այդ տանը, հեռացել են և պլանավորել, թե ինչպես պետք է հափշտակեն ոսկյա զարդերը: Ընկերներից մեկը հայտնել է, որ ունի ինքնաձի•, ատրճանակ և դիմակներ` իրենց չճանաչելու համար: Ի վերջո որոշել են զարդերը հափշտակել հաջորդ օրը` այդ կնոջ տան մոտ և կատարել են դերաբաշխում, համաձայն որի ատրճանակը վերցրել է ինքը, ինքնաձի•ը` Ա.Կարապետյանը, իսկ Հ.Վարդանյանը վարել է մեքենան: Հաջորդ օրը, ժամը 17-ի սահմաններում Ա.Կարապետյանը և Հ.Վարդանյանը, վերջինիս ավտոմեքենայով եկել են իր հետևից, ինքը նստել է մեքենան, որտեղ եղել են զենքերն ու դիմակները, որից հետո ուղևորվել են դեպի Սարի թաղ: Համաձայն դերաբաշխման ինքը վերցրել է թմբուկավոր ատրճանակը և դիմակներից մեկը: Ճանապարհին հանդիպել են իրենց ընկերոջը` Վարդան Զոհրաբյանին, որին նույնպես վերցրել են իրենց հետ, սակայն իրենց մտադրության մասին չեն պատմել, հայտնելով, որ Սարի թաղում •ործ ունեն և նրան ուղղակի տարել են իրենց հետ: Հասնելով Սարի թաղ, մեքենայով կան•նել են այդ կնոջ տանից քիչ հեռու` տեսանելի վայրում և սպասել նրա տուն •ալուն: Որոշ ժամանակ անց նկատել են իրենց կողքով անցնող ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենան և իրենք մեքենայով շարժվել են նրա հետևից: Հասնելով տան մոտ ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենան կան•նել է` փակելով ճանապարհը, վարորդը իջել է մեքենայից և մոտեցել դարպասներին, իսկ կինը մնացել է մեքենայում: Այդ ժամանակ ինքը հա•ել է դիմակը, ատրճանակը ձեռքում մոտեցել մեքենայում նստած կնոջը, նրանից հափշտակել է ոսկյա զարդերով տոպրակը և երկու քայլ հետ •նացել: Չի հիշում, թե տղաներից կոնկրետ ով, ինչ •ործողություն է կատարել, սակայն հիշում է, որ կրակոցի ձայներ են լսվել ու նկատել է, որ իրենց ավտոմեքենան արա• շարժվել է տեղից: Այդ տեսնելով, ինքը ոտքով դիմել է փախուստի, որի ժամանակ հանել է դիմակն ու դեն •ցել, սակայն հետո նկատել է, որ իրեն ինչ-որ երիտասարդ է հետապնդում և մտածելով, որ կարող է բռնվել, վախեցնելու նպատակով մեկ կամ երկու ան•ամ կրակել է նրա ոտքերի տակ` •ետնին, որից հետո կարողացել է դիմել փախուստի: Հասնելով բակ տեսել է, որ այնտեղ են նաև Հրաչն ու Արմանը, միասին վերլուծել են տեղի ունեցածը, ինքն իր մոտ եղած ատրճանակը տվել է Հրաչին ու սկսել են հաշվել իրենց կողմից հափշտակված ոսկյա զարդերը, որից հետո, համաձայն պայմանավորվածության իրենք զարդերը հանձնել են Հրաչին` Ռուսաստանի Դաշնություն տանելու և այնտեղ վաճառելու համար: Այնուհետև իրենք բաժանվել են և իր իմանալով հաջորդ օրը Հրաչը մեկնել է Ռուսաստան: Նշել է նաև, որ Հ.Վարդանյանը և Վ.Զոհրաբյանը դատապարտվելուց հետո մահացել են, իսկ Ա.Կարապետյանը •տնվում է արտերկրում: Ինչ վերաբերվում է 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին Ա.Կարապետյանի հետ Ա.Քամալյանի նկատմամբ կատարած ավազակային հարձակմանը Վ.Գաբոյանը օ•տվել է իր դատավարական իրավունքից և հրաժարվել ցուցմունքներ տալ:
ատոր 3, •.թ. 134 – 137, 148 – 151, 181:
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Տուժողներ Ավետիք Սար•սի Շահինյանը և Թամարա Ժորայի Շահինյանը դատարանին հայտնեցին, որ ամուսիններ են, 1999թվականից մինչև այժմ աշխատում են Երևանի Մ.Խորենացի փողոցում •տնվող ոսկու շուկայում և զբաղվում են ոսկե զարդերի առք ու վաճառքով: 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 1830-ի սահմաններում, իրենց ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ամուսիններով աշխատանքից վերադառնալիս են եղել տուն: Հասնելով տան մոտ Ա.Շահինյանն իջել է մեքենայից որպեսզի բացի դարպասը, իսկ Թ.Շահինյանը մնացել է մեքենայում: Այդ ժամանակ իրենց մեքենայի մոտ կան•նել է ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենա և այնտեղից իջել են դիմակավորված անձինք, որոնցից մեկի ձեռքում ինքնաձի• է եղել և նա սկսել է կրակել Ա.Շահինյանի ոտքերի տակ` որպեսզի չշարժվի, իսկ դիմակավորված անձանցից մյուսը մոտեցել է մեքենայում նստած Թ.Շահինյանին և նրա մոտից քաշելով հափշտակել պայուսակը, որում եղել են սկյա զարդերի մի մասը, իսկ մյուս մասը տոպրակով դրված է եղել մեքենայի նստատեղին: Թ.Շահինյանի մոտից պայուսակը հափշտակելու ընթացքում նրան քաշել •ցել են •ետնին, որից հետո նա բարձրացել, •նացել և մտել է հանցա•ործների մեքենան, որտեղ նստած է եղել մեկ այլ անձ, սակայն նրանք իրեն քաշել •ցել են •ետնին, որի պատճառով կոտրվել է ոտքը, իսկ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը շրջանցել է իրենց մեքենան և վերցրել ոսկե զարդերով մյուս տոպրակը: Այդ ընթացքում ինքնաձի•ով զինված անձը անընդհատ կրակել է Ա.Շահինյանի ոտքերի մոտ և չի թողել որպեսզի նա շարժվի: Տոպրակները վերձնելուց հետո նրանք նստել են մեքենան և դիմել փախուստի, սակայն ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը չի հասցրել նստել մեքենան և փախուստի է դիմել ոտքով: Ա.Շահինյանը սկսել է հետապնդել Վ.Գաբոյանին, սակայն չի կարողացել բռնել, իսկ Վ.Գաբոյանը փախչելու ընթացքում հանել, դեն է նետել դիմակը և հետապնդման ընթացքում մի քանի ան•ամ կրակել իրենց ուղղությամբ: Այդ ժամամակ, կրակոցների ձայնից տանից դուրս է եկել իրենց որդին` Սար•իսը, որը բակից վերցնելով կացինը մոտեցել է նրանց: Տանից որդու դուրս •ալու ժամանակ հանցա•ործները դիմել են փախուստի և որդին կացնով հարվածել է նրանց մեքենայի կապոտին, որից հետո նրանց մեքենան արա• շարժվել և հաջողվել է դիմել փախուստի: Միաժամանակ, տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանները դատարանին հայտնեցին, որ հանցա•ործության հետևանքով իրենց պատճառվել է 12.164.875 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որի մի մասը` 1.957.420 ՀՀ դրամի չափով վերական•նվել է դատապարտյալ Ա.Կարապետյանի կողմից, սակայն մնացած մասը մինչև այժմ վերական•նված չէ և խնդրեցին դատարանին` ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանից հօ•ուտ իրենց բռնա•անձել 10.207.450 ՀՀ դրամ •ումար, որպես հանցա•ործության հետևանքով իրենց պատճառված •ույքային վնասի հատուցում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Տուժող Աննա Վոլոդյայի Քամալյանը դատարանին հայտնեց, որ 1998թվականին աշխատել է Երևանի Եր.Քոչարի փողոցում •տնվող ոսկու շուկայում և զբաղվել ոսկյա զարդերի առք ու վաճառքով: 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ինքը դուրս է եկել աշխատանքից և տուն վերադառնալու նպատակով նստել թիվ. 64 համարի երթուղային տաքսին: Հասնելով Օրբելի փողոցի խաչմերուկ ցանկացել է իջնել երթուղային տաքսուց, սակայն այդ ժամանակ երկու երիտասարդներ, որոնցից մեկը մոտեցել է վարորդին, իսկ մյուսը թիկունքով կան•նել է իր դիմաց և զենքը պահելով իր վրա ձեռքից քաշել-պոկել է պայուսակը, որում եղել են ոսկյա զարդերը: Այդ
ժամանակ ոսկու շուկայում իրերի հատուկ պահման արկղներ չեն եղել և ինչպես ոսկու առևտրով զբաղվող բոլոր անձինք, այնպես էլ ինքը ոսկյա զարդերն ամեն օր տարել է տուն: Ուժեղ քաշելուց պայուսակը պատռվել և այնտեղ եղած ոսկյա զարդերը թափվել են •ետնին: Հանցա•ործները վերցնելով տուփերով ոսկե զարդերը և դրամապանակը, որում եղել է 1.300 ԱՄՆ դոլար, դիմել են փախուստի: Հանցա•ործների դեմքերը ինքը չի տեսել, սակայն նրանցից մեկին ինքը ճանաչել է նրա ձեռքին եղած սպիով և քննչական մեկուսարանում կատարված անձի ճանաչման ժամանակ էլ ձեռքի սպիով տղան խոստովանել է կատարվածը, որը ինչպես հետա•այում պարզվել է հանդիսացել է Արման Կարապետյանը: Հանցա•ործության հետևանքով իրեն պատճառվել է շուրջ 8.000-9.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք նյութական վնաս, սակայն տուժող Ա.Քամալյանը դատարանում ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ •ույքային որևէ պահանջ չներկայացրեց և խնդրեց դատարանին` նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Սար•իս Ավետիքի Շահինյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների որդին: 1999թվականի հունվարի 28-ին ինքը •տնվել է տանը: Ժամը 18-ի սահմաններում, դրսից կրակոցի ձայներ լսելով մոտեցել է պատուհանին և նկատել ավտոտնակի մոտ կան•նած իրենց ավտոմեքենան, որի աջ կողմի առջևի դուռը բաց է եղել և դիմակավորված մի երիտասարդ վազել է հակառակ ուղղությամբ` ձեռքում պահելով սև •ույնի տոպրակ: Ինքը հասկանալով, որ ծնողների վրա հարձակում են •ործել` ոսկյա զարդերը հափշտակելու համար, դուրս է եկել տանից և բակից վերցնելով կացինը մոտեցել պատշ•ամբի եզրին: Այնտեղից նկատել է, որ իրենց մեքենայի հետևում կան•նած է ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի սպիտակ •ույնի ավտոմեքենա: Նույն պահին տեսել է, որ մայրը` Թ.Շահինյանը ընկած է •ետնին, իսկ հայրը կան•նած է ավտոտնակի դարպասի մոտ: Դիմակավորվորված երկու տղամարդկանցից մեկը նստել է իրենց մեքենայի ղեկին, իսկ մյուսը` ինքնաձի•ը ձեռքին, նստել է նրա կողքը և ցանկանում են դիմել փախուստի: Այդ ժամանակ հոր հրահան•ով, ինքը կացինը նետել է հանցա•ործների մեքենայի ուղղությամբ և հարվածել մեքենայի կապոտին: Դրանից հետո, ինքն ու հայրը սկսել են հետապնդել ոտքով փախչող հանցա•ործներից մեկին, սակայն նրան չեն կարողացել բռնել: Հետա•այում ինքը տեղեկացել է, որ ծնողների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարող անձինք եղել են Հրաչյա Վարդանյանը, Արման Կարապետյանը և Վարդան Գաբոյանը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Արթուր Վալերիի Բաղյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 18-ի սահմաններում ինքը •տնվել է տան բակում: Այդ ժամանակ փողոցից լսել է տղամարդու ձայն, որը բղավել է. ՙբռնեք, բռնեք...՚: Ինքը դուրս է եկել փողոց և տեսել, թե ինչպես իր հարևաններ Հարություն Հովսեփյանը, Նոդարն ու Ավետիք Շահինյանը վազել են Սարի թաղ 6 փողոցով փախչող մի երիտասարդի հետևից, իսկ Հ.Հովսեփյանը վազել է անմիջապես այդ տղայի հետևից: Ա.Շահինյանը հայտնել է, որ իրենցից բան են հափշտակել և ինքը նույնպես սկսել է վազել այդ տղայի հետևից: Փախչելու ընթացքում վերջինս շրջվել և երկու ան•ամ կրակել է, սակայն ում ուղղությամբ և ինչ զենքով ինքը չի նկատել: Իրենց չի հաջողվել բռնել այդ երիտասարդին և հետա•այում ինքը Հ.Հովսեփյանից տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը պահանջել է նրան չհետապնդել` սպառնալով կրակել: Հետա•այում նաև տեղեկացել է, որ հանցա•ործները Շահինյաններից հափշտակել են ոսկյա զարդեր:
Հատոր 1, •.թ. 60 – 62:
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Հարություն Ռուբենի Հովսեփյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 18-ի սահմաններում, իր ընկերներ Նոդարի և Արթուրի հետ կան•նած է եղել իրենց բակում, երբ փողոցից լսել է իրենց հարևան Ավետիք Շահինյանի •ոռոցը, որը բղավել է.
ՙբռնեք ոսկեղենս տարավ՚ և վազել մի երիտասարդի հետևից: Այդ տղան վազելով անցել է իրենց տան մոտով և ինքը ցանկանալով բռնել նրան, հետապնդել, վազել է նրա հետևից և երբ մոտ 2 մետր է մնացել, որ վերջինս շրջվել և ձեռքում եղած թմբուկավոր ատրճանակով կրակել է իր ուղղությամբ` վախեցնելու նպատակով, որից հետո դիմել է փախուստի` իր հետ տանելով ձեռքում բռնած սև •ույնի տոպրակը:
Հատոր 1, •.թ. 18 – 20, 33:
Դատարանի կողմից հրապարակվեց սույն •ործով դատապարտյալ Հրաչյա Ժիրայրի Վարդանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ մանկուց ճանաչել է իրենց բակի բնակիչ Արման Կարապետյանին, որի միջոցով էլ ծանոթացել է Վարդան Զոհրաբյանի և Վարդան Գաբոյանի հետ: 1998թվականի դեկտեմբերի 25-ին կամ 26-ին, իրենց շենքի բակում, իրեն է մոտեցել Ա.Կարապետյանը, որի խնդրանքով ինքը նրան է տվել մորը պատկանող ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետ. համարանիշի ավտոմեքենան, որն էլ Կարապետյանը պայմանավորված ժամին ետ է վերադարձրել: 1999թվականի հունվարի 28-ին, ժամը 11-ի սահմաններում, իրենց տուն է զան•ահարել Ա.Կարապետյանը և նորից խնդրել ավտոմեքենան: Համաձայն իրենց պայմանավորվածության, նույն օրը, ժամը 16-ի սահմաններում ինքն ավտոմեքենայով •նացել է Ա.Կարապետյանի շենքի մոտ, որտեղ հանդիպել է նրան և Վարդան Գաբոյանին: Ա.Կարապետյանը մտնելով շենքի մուտք, շուրջ 1-2 վայրկյան անց դուրս է եկել ձեռքին բռնած սև •ույնի կտորից կարված պայուսակով, որը հետա•այում ինքը ներկայացրել է քննչական մարմնին: Ա.Կարապետյանը հիշյալ պայուսակը դրել է ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և նստել իր կողքը, իսկ Վ.Գաբոյանը նստել է ավտոմեքենայի հետնամասի նստատեղում: Ի սկզբանէ ինքը չի իմացել, թե ինչ կա պայուսակի մեջ: Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ իրենք •ործ ունեն և նրա ասելով ինքը ավտոմեքենան վարել է Հանրապետության հրապարակ` Կառավարության շենքի մոտ: Այնտեղ Ա.Կարապետյանը իջել է մեքենայից և շուրջ 5 րոպե անց ետ է վերադարձել, իսկ քիչ անց մեքենային է մոտեցել Վարդան Զոհրաբյանը և նույնպես նստել հետևի նստատեղին` անմիջապես իր հետնամասում: Իր հարցին, թե ուր են •նում, Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ Սարի թաղում վիճաբանության հարցեր կան և պետք է •նալ այնտեղ` հարցերը լուծելու համար: Միաժամանակ իրեն ու Զոհրաբյանին առաջարկել է, որ եթե •ործ ունեն, ապա իրենք կարող են •նալ: Տեղեկանալով, որ Վ.Գաբոյանը և Ա.Կարապետյանը •նում եմ կռիվ անելու, ինքը չի համաձայնվել ավտոմեքենան թողնել նրանց մոտ և ինքը նույնպես •նացել է նրանց հետ: Իր համաձայնությունն է տվել նաև Վ.Զոհրաբյանը: Ճանապարհին Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ կարող է կռիվ տեղի ունենա և հետա•այում անախորժություններից զերծ մնալու համար առաջարկել է փոխել ավտոմեքենայի պետ. համարանիշը: Ինքը համաձայնվել է և Նար-Դոս փողոցում Վ.Գաբոյանն ու Ա.Կարապետյանը իջնելով ավտոմեքենայից, բացել են բեռնախցիկը, այնտեղ իրենց իսկ կողմից դրված պայուսակից հանել են այլ պետ.համարանիշներ և տեղադրել ավտոմեքենայի վրա: Ա.Կարապետյանի ցուցումով ինքը մեքենան վարել է Սարի-թաղ, որտեղ նորից Ա.Կարապետյանի ցուցումով կան•նեցրել է ավտոմեքենան: Շուրջ 15 րոպե սպասելուց հետո իրենց կողքով ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենա է անցել, որին մատնացույց անելով Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ դա է իրենց հետաքրքրող ավտոմեքենան: Կրկին նրա ցուցումով, ինքը մեքենան վարել է այդ ավտոմեքենայի հետևից: Հիշյալ ավտոմեքենան կան•նել է ավտոտնակի մոտ, որից իջել է վարորդը, մոտեցել ավտոտնակի դարպասներին, իսկ ավտոմեքենայում նստած կինը մնացել է մեքենայում: Այդ ժամանակ Արման Կարապետյանը և Վարդան Գաբոյանը իրենց հա•ի սպորտային •լխարկներն անսպասելի ձևով իջեցրել են, այսինքն ծածկել են իրենց դեմքերը և •լխարկները դարձրել դիմակ: Մեքենայի մեջ եղած պայուսակի մեջից Ա.Կարապետյանը հանել է մեկ հատ ավտոմատ իր փամփշտակալով և Վ.Գաբոյանի հետ իջել են մեքենայից: Ա.Կարապետյանը ավտոմատի փողն ուղղել է վարորդի վրա, հրամայել չշարժվել և կրակել նրա ոտքերի ուղղությամբ, որի պատճառով վերջինս չի կարողացել շարժվել: Այդ ընթացքում Վ.Գաբոյանը ատրճանակը ձեռքին մոտեցել է նրանց ավտոմեքենայի առջևի դռանը և ավտոմեքենայից դուրս է •ցել կնոջը, որից հետո փողոցի հակառակ ուղղությամբ դիմել է փախուստի: Այդ ընթացքում ինքը մեքենայի շարժիչը չի անջատել, մեքենայից ընդհանրապես չի իջել, իր մոտ ավտոմատ չի ունեցել, ոչ մեկի չի սպառնացել, իսկ երբ Ա.Կարապետյանը նստել է իր կողքին, նրա ցուցումով իրենք շտապ հեռացել են դեպքի վայրից, որի ընթացքում ինչ-որ մեկը ծանր իր է նետել մեքենայի վրա: Ճանապարհին Վ.Զոհրաբյանն իջել է մեքենայից, իսկ ինքն ու Կարապետյանը •նացել են Միրաքյան փողոց, որտեղ •տնվում է իր ավտոտնակը: Ինքը տեսել է, որ մեքենայի շարժիչի ծածկոցի թիթեղը վնասվել է, սակայն Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ անհան•ստանալու կարիք չկա, ինքը վերանոր•ել կտա այն: Ա.Կարապետյանի ցուցումով, պայուսակը որում •տնվել է ինքնաձի•ը, պահել է իր ավտոտնակի մոտ` մինչև տանելը: Ինքը տեղյակ չի եղել, որ պայուսակում բացի ինքնաձի•ից կա նաև ատրճանակ և այլ ռազմամթերք: 1999թվականի հունվարի 29-ին, վերանորո•ելու նպատակով ինքն ու Ա.Կարապետյանը մեքենան տարել են իր ազ•ական Հայկի արհեստանոց, սակայն Ռուսաստան մեկնելու կապակցությամբ, Հայկին է խնդրել վերանորո•ելուց հետո մեքենան տանել և կան•նեցնել իր ավտոտնակում: 1999թվականի փետրվար ամսին ինքն ու Ա.Կարապետյանը միասին մեկնել են ՌԴ Ռոստով քաղաք, որտեղ նրանց դիմավորել է Ա.Կարապետյանի քրոջ ամուսինը` Յուրան: Շուրջ 10 օր այնտեղ մնալուց հետո, Ա.Կարապետյանն իրեն պատմել է, որ ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, ազ•ությամբ թուրք անձանցից ոսկե զարդեր է հափշտակել և ցանկանում է դրանք վաճառել: Այդ նպատակով իրենք դիմել են Ռոստով քաղաքի բնակիչներ, ազ•ությամբ հայ ոմն Սամվելի եղբայր Սանոյին: Ա.Կարապետյանի մոտ եղել է շուրջ 1 կ•. 150 •րամ ոսկե զարդեր, որոնց դիմաց նա պահանջել է 10.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, սակայն չեն կարողացել վաճառել: Մինչև Ռոստով քաղաքից մեկնելը Ա.Կարապետյանն այդ զարդերից 4 հատ մատանի նվիրել է իրեն, որոնցից մեկը ինքը նվիրել է իր ընկերուհի Իրինա Նոր-Արևյանին:
Հատոր 1, •.թ. 199 – 206:Հատոր 2, •.թ. 28, 217:Հատոր 3, •.թ. 110 – 119:
Դատարանի կողմից հրապարակվեց սույն •ործով դատապարտյալ Վարդան Էդիկի Զոհրաբյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ շուրջ 15 տարի ճանաչել է իրենց հարևան Հրաչյա Վարդանյանին, որի հետ ծանոթացել է Արման Կարապետյանի միջոցով: 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ինքը դուրս է եկել աշխատավայրից` ՀՀ Կառավարության շենքից և հրապարակում պատահական հանդիպել Ա.Կարապետյանին, Վարդան Գաբոյանին և Հ.Վարդանյանին, որոնք եղել են վերջինիս ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենայով: Նրանց տեսնելով նստել է մեքենայի վարորդի հետևի նստատեղում, որտեղ վարորդի կողքի նստատեղում նստած է եղել Ա.Կարապետյանը, իսկ իր կողքին` Վ.Գաբոյանը: Նստելով մեքենան ինքը •ոհունակություն է հայտնել մեքենայով տուն •նալու համար, սակայն տղաները ասել են, որ մինչև տուն •նալը պետք է •նան Սարի թաղ, հայտնելով, որ այնտեղ հարց կա լուծելու, սակայն չեն պարզաբանել հարցի էությունը: Հասնելով Սարի թաղ կան•նել են, ապա մոտ 500 մետր մեքենայով •նալուց հետո, կրկին կան•նել են և անջատել շարժիչը: Կան•նելուց հետո մեքենայից իջել է Ա.Կարապետյանը, այնուհետև Վ.Գաբոյանը, իսկ Հ.Վարդանյանն իջել է, թե ոչ` չի հիշում, ինքը մնացել է մեքենայում նստած: Նրանց իջնելուց հետո, ինքը դրսից ձայներ է լսել, որոնք նմանեցրել է տղամարդկանց վիճաբանության ձայների, այնուհետև լսել է նաև կրակոցի ձայներ, կանացի ճիչ և մի պահ իրենց ավտոմեքենան է ներխուժել այլայլված և վախեցած մի կին: Այդ պահին նկատել է, որ նրան հարվածելով դուրս են քաշել, բայց թե ով, չի տեսել: Հ.Վարդանյանն մեքենան քշելով դուրս է եկել Սարի թաղից և իրենք առանց Վ.Գաբոյանի •նացել են մինչև Կիևյան խաչմերուկ, որտեղ ինքն իջել է մեքենայից: Անտեղյակ լինելով կատարվածից, ինքը բարկացած հարցրել է, թե ինչ է կատարվել, սակայն իրեն որևէ կոնկրետ պատասխան չեն տվել: Դրանից հետո, տղաներին չի տեսել և կատարվածի մասին ստույ• տեղեկություններ իմացել է միայն ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնում: Դեպքի ժամանակ ինքը Ա.Կարապետյանի և Վ.Գաբոյանի •լխին տեսել է սև •ույնի սպորտային •լխարկներ, իսկ Հ.Վարդանյանը •լխարկով եղել է, թե ոչ, չի հիշում:
Հատոր 1, •.թ. 211 – 215: Հատոր 2, •.թ. 256: Հատոր 3, •.թ. 110 – 119:
Դատաքննությամբ հետազոտվեց դեպքի վայրի զննության արձանա•րությունը, համաձայն որի Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տան 1-ին հարկում •տնվող ավտոտնակի աջ կողմում` 2.5 մետր հեռավորության վրա, •ետնից հայտնաբերվել է 2 հատ պարկուճներ: Նշված պարկուճները 120 սմ հեռավորության վրա •տնվող սան հան•ույցի հորի մետաղյա կափարիչի, ասֆալտի հատման մասում առկա է եղել 5 սմ երկարության, 3-5 սմ լայնության և 6 մմ. խորության չափերի մեկ փոս, որից 2 մետր հեռավորության վրա դեպի ավտոտնակի աջ կողմի դուռը` ասֆալտին առկա է եղել եռանկյունի տեսքով, կլոր եզրերով 8 մմ. խորության փոս: Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տանից 150 մետր հեռավորության վրա` •ետնին ընկած է եղել սև •ույնի բրդյա •ործվածքով սպորտային •լխարկ, որի վրա սպիտակ •ույնի թելով •րված է եղել ՙՔլիփեռս՚ բառը:
Հատոր 1, •.թ. 4 – 7:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց իրեր ճանաչման ներկայացնելու մասին նախաքննական մարմնի 19.05.1999թ. արձանա•րությունը, համաձայն որի տուժող Թ.Շահինյանը ճանաչել է 1999թ. հունվարի 28-ին իրենից հափշտակված ադամանդյա քարերով, աստղաձև ոսկե մատանին:
Հատոր 1, •.թ. 121:
Դատաքննությամբ հետազոտվեց իրեր ներկայացնելու մասին նախաքննական մարմնի 14.05.1999թ. արձանա•րությունը, համաձայն որի մեղադրյալ Հ.Վարդանյանը 1999թ. մայիսի 14-ին Երևանի Միրաքյան փողոցի նրբանցքի թիվ. 28 տան բակի հողամասի ցանցի և իր ավտոտնակի միջանկյալ հատվածում թաքցված տեղից հանել և ներկայացրել է սև •ույնի կտորից կարված սպորտային պայուսակ, որի մեջ հայտնաբերվել է մեկ հատ ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակ` լիցքավորված երեք հատ փամփուշտներով, մեկ հատ 971838 համարի ինքնաձի•, մեկ հատ 150 համարի ինքնաձի•ի փամփշտակալ` 27 հատ փամփուշտներով, մեկ հատ նռնակ` պայթուցիչով, մեկ հատ 50 սմ. երկարությամբ կլոր փայտ, մեկ հատ 40 սմ. երկարությամբ երկաթյա խողովակ, որի մեջ դրված է նույն երկարությամբ փայտ: Հ.Վարդանյանը հայտարարել է, որ ներկայացված իրերը օ•տա•ործման համար իրենց մոտ է եղել 28.01.1999թվականին` Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի 5 տան մոտ կատարված ավազակային հարձակման ժամանակ:
Հատոր 1, •.թ. 148 – 149:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաձ•աբանական փորձաքննության 01.02.1999թ. թիվ. 86 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 2 հատ պարկուճները հանդիսանում են ավտոմատ հրազենի 5.45 մմ. տրամաչափի փամփուշտի բաղկացուցիչ մաս և ենթակա են նույնացման համար: Ներկայացված 2 հատ պարկուճները կրակված են ՙԿալաշնիկով՚ տեսակի 5.45 մմ. տրամաչափի նույն ավտոմատից:
Հատոր 1, •.թ. 36 – 38:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաձ•աբանական, պայթունատեխնիկական և քիմիական փորձաքննության 01.06.1999թվականի թիվ. 377 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված ՙԱԿ-74՚ տեսակի 971838 համարի ինքնաձի•ը •ործարանային արտադրության է, պիտանի է կրակելու համար 5.45 մմ. տրամաչափի փամփուշտներով և հանդիսանում է հրազեն: Ներկայացված ինքնաձի•ի վերջին մաքրումից հետո կրակել են: Փորձա•ետի 01.02.1999թ. թիվ. 86 եզրակացության մեջ նշված պարկուճները, որոնք հայտնաբերվել են 28.01.1999թ. ժամը 1830-ի սահմաններում Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տան մոտ կատարված հանցա•ործության փաստով տեղազննության ժամանակ, կրակվել են փորձաքննությանը ներկայացված թիվ. 971838 ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձի•ից: Ներկայացված փամփշտակալը •ործարանային արտադրության է և նախատեսված է ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձի•ների համար: Ներկայացված փամփշտակալի մեջ եղած 27 հատ 5.45 մմ. տրամաչափի փամփուշտները •ործարանային արտադրության են, նախատեսված են ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձի•ների համար, պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք: Ներկայացված ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը հանդիսանում է հրազեն: Թմբուկավոր ատրճանակի թմբուկի մեջ եղած 3 հատ 9 մմ. տրամաչափի փամփուշտներ են, պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք: Ներկայացված նռնակը •ործարանային արտադրության ՙՖ-1՚ տեսակի մարտական նռնակ է, պիտանի է նպատակային օ•տա•ործման համար և հանդիսանում է ռազմամթերք: Ներկայացված պայթուցիչը •ործարանային արտադրության ՙՈւԶՌԳՄ՚ տեսակի մարտական պայթուցիչ է և հանդիսանում է ռազմամթերք: Այս պայթուցիչը կարող է օ•տա•ործվել փորձաքննությանը ներկայացված ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակի հետ:
Հատոր 2, •.թ. 34 – 46:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաբժշկական փորձաքննության 08.02.1999թ. թիվ. 67/հ եզրակացությունն այն մասին, որ տուժող Թ.Շահինյանին պատճառված մարմնական վնասվածքները` ուղեղի ցնցման, աջ կողմի նստատեղի ոսկրի կոտրման տեսքով, պատճառվել են բութ առարկայի անմիջական ներ•ործության հետևանքով, իրենց վաղեմությամբ համապատասխանում են դեպքի ժամանակահատվածին և դասվում են նվազ ծանր մարմնական վնասվածքների շարքին:
Հատոր 1, •.թ. 43 – 44:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաքիմիական փորձաքննության 09.02.1999թ. թիվ. 15Ք եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված կացնի մետաղյա և փայտյա մասերի վրա հայտնաբերվել են սպիտակավուն երան•ի սինթետիկ էմալ տեսակի ներկանյութի հետքեր: Սինթետիկ էմալներով •ործարանային պայմաններում ներկվում են •լխավորապես ավտոմեքենաների թափքերը:
Հատոր 1, •.թ. 63 – 66:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաձ•աբանական փորձաքննության 31.05.1999թ. թիվ. 597 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 8 հատ 7.65 մմ. տրամաչափի փամփուշտները պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք:
Հատոր 2, •.թ. 17 – 24:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաքիմիական փորձաքննության 24.05.1999թ. թիվ. 148Ք եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված կացնի վա հայտնաբերված սպիտակավուն երան•ի սինթետիկ էմալ տեսակի ներկանյութի հետքերը իրենց հանքային քիմիական բաղադրությամբ և ֆիզիկաքիմիական հատկանիշներով միանման են փորձաքննությանը ներկայացված ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի կասկածյալ ավտոմեքենայի կապոտի աջ ետին մասի ԼՆԾ-ի 5-րդ շերտին, ուստի կացնի վրայի ներկանյութի հետքերը կարող էին թողնված լինել այդ ավտոմեքենայի /հատկապես հիշատակված մասի/ ներկանյութի կողմից:
Հատոր 2, •.թ. 47 – 51:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատահետքաբանական փորձաքննության 25.05.1999թ. թիվ. 578 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի ապակու մոտակայքում, վարորդի կողմից շարժիչի ծածկոցի շրջանում դեպի ապակու կողմը դեֆորմացիայի և դրանց վերանորո•ման հետքեր չեն հայտնաբերվել, սակայն շարժիչի ծածկոցի աջ կողմի ներսի մասի մակերեսի վրա հայտնաբերվել է վերանորո•ման աշխատանքների հետ կապված հետքեր, որտեղ երևում է պոկվածք` ամրության կողը շարժիչի ծածկոցից: Զննության ժամանակ տվյալ հատվածում քերվել է ներկածածկույթի շերտը, արդյունքում հայտնաբերվել է մածիկի հաստ շերտ, որը վկայում է վերանորո•ման աշխատանքների մասին:
Հատոր 2, •.թ. 52 – 55:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց ապրանքա•իտական փորձաքննության 02.06.1999թ. թիվ. 09439916 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված կանացի մատանին պատրաստված է 5 Դատարանի կողմից հետազոտվեց ապրանքա•իտական փորձաքննության 02.06.1999թ. թիվ. 09439916 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված կանացի մատանին պատրաստված է 583 կար•ի ոսկու համաձուլվածքից: Մատանու վրա առկա իննը հատ սպիտակ քարերը հանդիսանում են ադամանդներ, կենտրոնինը` 0.1 կառատ, ութ հատ եզրային դասավորվածներից յուրաքանչյուրը` 0.05 կառատ, 57 տաշվածքի, 6/6 մաքրությամբ: Ներկայացված մատանու ընդհանուր քաշը 3.27 •րամ է, շուկայական •ինը 1999թ. հունվարի 28-ի դրությամբ •նահատվում է 83.000 ՀՀ դրամ:
Հատոր 2, •.թ. 67 – 69:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց ստացիոնար դատահո•եբուժական փորձաքննության 18.02.2010թ. թիվ. 21 եզրակացությունն այն մասին, որ Վ.Գաբոյանը հո•եկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվում են անձի փսիխոպատիկ •ծեր: Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է •իտակցել իր •ործողությունների վտան•ավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսա•րվող արարքի նկատմամբ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին •ործով հայտնաբերված սպորտային •լխարկը, երկու պարկուճները, կացինը, ՙԱԿ-74՚ տեսակի 9718138 ինքնաձի•ը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակը` պայթուցիչով, ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի ավտոմեքենան, տուժող Թ.Շահինյանից հափշտակված և հայտնաբերված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 26.03.1999թ. և 14.06.1999թ. որոշումները:
Հատոր 1, •.թ. 92:
Հատոր 2, •.թ. 56:
Դատարանի կողմից հրապարակվեցին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները` Ա.Վարդանյանի, Վ.Զոհրաբյանի և Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ, ինչպես նաև վերջիններս ապացույց
ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին նախաքննական մարմնի 10.10.2009թ. որոշումը:
Հատոր 3, •.թ. 110 – 113, 153 – 160, 183 – 184:
Դատաքննության վերջնական փուլում, տուժող Ա.Քամալյանի ցուցմունքները լսելուց և դատարանի կողմից •ործում եղած և հետազոտված բոլոր ապացույցները վերլուծելուց հետո, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը հանդես եկավ հայտարարությամբ այն մասին, որ 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին Աննա Քամալյանի նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումը իրոք ինքն է կատարել` Արման Կարապետյանի հետ միասին, դեպքի հան•ամանքների մանրամասնություններին չի ցանկանում անդրադառնալ, սակայն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածների համար և իր մեղայականով ցանկանում է ամբողջությամբ ՙմաքրվել՚ և թոթափել նախկինի լուծը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված համարեց ամբաստանյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի կատարած արարքները, •տավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից արարքներին տրվել է իրավական ճիշտ որակում և դրանք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն, այն որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուրի է, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար: Պատասխանատվությունը մեղմացնող և պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ:
Անդրադառնալով տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի պահանջին, դատարանը •տնում է, որ այն հիմնավոր է, բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 154–164 հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 360 հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի, ՀՀ քաղաքացիական օրենս•րքի 1058 հոդվածի պահանջներից և ենթակա է բավարարման: Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների կողմից ներկայացված 10.207.450 ՀՀ դրամ •ումարի պահանջը համապարտության կար•ով պետք է բռնա•անձել ինչպես ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանից, այնպես էլ դատապարտյալ Արման Կարապետյանից` որպես հանցա•ործության հետևանքով տուժողներին պատճառված •ույքային վնասի հատուցում, նկատի ունենալով, որ դատապարտյալ Ա.Կարապետյանի կողմից մասամբ է կատարվել նախկին դատական ակտերի պահանջները` •ումարի բռնա•անձման մասով, իսկ •ործով մյուս դատապարտյալներ Հ.Վարդանյանը և Վ.Զոհրաբյանը մահացել են, ուստի հանցա•ործությամբ տուժողներին պատճառված •ույքաին վնասը համապարտությամբ պետք է բռնա•անձել ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանից և դատապարտյալ Ա.Կարապետյանից: Տուժող Աննա Քամալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, դատարանը •տնում է, որ նրա մասով քաղաքացիական հայցի հարցը •ործով պետք է համարել լուծված:
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՙԱԿ-74՚ տեսակի 9718138 ինքնաձի•ը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակը` պայթուցիչով պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը, իսկ սև •ույնի •լխարկը /դիմակ/ պետք է ոչնչացնել: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 55 հոդվածի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119 հոդվածի համաձայն, հանցա•ործության կատարման •ործիք հանդիսացող 1976թվականի արտադրության ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի /շարժիչ 0557043, շասի 0353589/ ավտոմեքենան պետք է բռնա•րավել` ի սեփականություն պետության: Տուժող Թ.Շահինյանին ի պահ հանձնված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին և կացինը պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության: Այլ ապացույց ճանաչված Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները` Ա.Վարդանյանի, Վ.Զոհրաբյանի և Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ պետք է թողնել քրեական •ործում:
Միաժամանակ դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այն է. ՙԱրարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց վրա, այդ թվում այն անձանց վրա ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն՚: Վ.Գաբոյանի կողմից հանցանքները կատարվել են 1998թ. դեկտեմբեր և 1999թ. հունվար ամիսներին, երբ •ործել է 1961թ. ՀՀ քրեական օրենս•իրքը: Նախկին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 88 հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված է եղել քրեական պատասխանատվություն ավազակության միջոցով •ույքի հափշտակման համար, որի սանկցիան նախատեսել է ազատազրկման ձևով պատիժ ութից մինչև տասնհին• տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ և արարքը դասվել է առանձնապես ծանր հանցա•ործությունների շարքին: 18.04.2003թ. ընդունված և 2003թվականի օ•ոստոսի 1-ից •ործողության մեջ դրված ներկայիս ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը նույնպես պատասխանատվություն է նախատեսել ավազակության համար, սակայն վերջինիս սանկցիան սահմանել է ազատազրկման ձևով պատիժ վեցից մինչև տաս տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ կամ առանց դրա: ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին՚ 09.06.2004թ. թիվ. ՀՕ-97-Ն ՀՀ օրենքով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի պատժաչափը փոխվել և պատիժ է սահմանվել ազատազրկում ութից մինչև տասնհին• տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ կամ առանց դրա, որպիսին հան•ամանքը վատթարացրել է ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի վիճակը: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն, արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, ուստի ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով:
Քննարկելով հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել կրկին ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այլ ոչ թե ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածի 4-րդ կետով, նկատի ունենալով, որ 1961թ. նախկին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 37 հոդվածը` հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս սահմանել է նվազ խիստ պատիժը ավելի խիստ պատժով կլանելու սկզբունք, որով ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի վիճակը բարելավվում է: Ուստի հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը կրկին ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի և 1961թ. ՀՀ քրեական օրենս•րքի 37 հոդվածի կար•ով, հանցանքների համակցությամբ նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվել 2009թվականի օ•ոստոսի 24-ից:
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանից և դատապարտյալ Արման Ասկարամի Կարապետյանից հօ•ուտ տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների համապարտությամբ բռնա•անձել 10.207.450 /տաս միլիոն երկու հարյուր յոթ հազար չորս հարյուր հիսուն/ դրամ, որպես հանցա•ործության հետևանքով վերջիններիս պատճառված •ույքային վնասի փոխհատուցում:
Տուժող Աննա Վոլոդյայի Քամալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, նրա մասով քաղաքացիական հայցի հարցը •ործով համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՙԱԿ-74՚ տեսակի 971838 ինքնաձի•ը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակը` պայթուցիչով թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը: Հանցա•ործության կատարման •ործիք հանդիսացող ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի /1976թ. արտադրության, շարժիչ 0557043, շասի 0353589/ ավտոմեքենան բռնա•րավել` ի սեփականություն պետության: Տուժող Թամարա Շահինյանին ի պահ հանձնված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին և կացինը թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության, իսկ սև •ույնի •լխարկը /դիմակ/` ոչնչացնել: Ապացույց ճանաչված Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները թողնել քրեական •ործում:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր V.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Մ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրողներ Վ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Հ.ՉԱԽՈՅԱՆԻ
Տուժողներ Ա.ՔԱՄԱԼՅԱՆԻ Թ.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ Ա.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
Պաշտպան Վ.ԶՈՒՌՆԱՉՅԱՆԻ
2010թ. մայիսի 3–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի, ծնված 15.11.1974թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ մի անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես վատառողջ, չի աշխատել, բնակվել է ք.Երևան Եր.Քոչարի փողոց 23 շենք բն. 89, ներկայումս •տնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն •ործով ար•ելանքի տակ է 2009թվականի օ•ոստոսի 24-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ավազակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության •ալով միմյանց հետ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը և սույն •ործով դատապարտյալ Արման Կարապետյանը Երևանի ՙԱյրարատ՚ կինոթատրոնի մոտ նստել են թիվ. 64 երթուղային տաքսին և իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով սպասել հարմար պահի: Հասնելով Երևանի Կիևյան փողոցի թիվ. 1 շենքի մոտ երթուղային մեքենան կան•նել է, որի ընթացքում ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը ուղեվարձը տալու պատրվակով մոտեցել է վարորդին և թիկունքով փակել տեսադաշտը, իսկ դատապարտյալ Ա.Կարապետյանն իջնելով երթուղային տաքսուց կան•նել է դռան մոտ, հանել իր մոտ եղած ատրճանակը, այն ուղղել դռան մոտ կան•նած, •ործով տուժող Աննա Քամալյանի վրա և նրա կյանքի ու առողջության համար վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով նրանից հափշտակել է 3.647.150 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր և այլ իրեր, ինչպես նաև 672.139 ՀՀ դրամին համարժեք 1.300 ԱՄՆ դոլար •ումար` տուժող Ա.Քամալյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի` 4.319.289 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որից հետո ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի հետ միասին դիմել են փախուստի:
Դրանից հետո, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը և սույն •ործով դատապարտյալներ Արման Կարապետյանն ու Հրաչյա Վարդանյանը, ուրիշի •ույքը ավազակային հարձակման եղանակով կրկին հափշտակելու վերաբերյալ հանցավոր համաձայնության •ալով միմյանց հետ, 1999թվականի հունվար ամսին բազմիցս եկել են Երևանի Մ.Խորենացու փողոցում •տնվող ոսկու շուկա և ՙհարմար՚ թեկնածու փնտրել: Իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով նրանք մի քանի օր հետևել են ոսկու շուկայում առևտուր կատարող ամուսիններ, •ործով տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյաններին, ծանոթացել նրանց աշխատանքային •րաֆիկին և բնակության վայրին, որից հետո դերաբաշխում կատարելով, որոշել են իրականացնել հանցավոր մտադրությունը: 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 1830-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը և սույն •ործով դատապարտյալներ Ա.Կարապետյանն ու Հ.Վարդանյանը, վերջինիս մորը պատկանող ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի պետհամարանիշները փոխված ավտոմեքենայով •նացել են Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տան մոտ և սպասել Շահինյան ամուսիններին: Այդ ընթացքում, ճանապարհին նրանք պատահական հանդիպել են իրենց թաղամասի բնակիչ, սույն •ործով դատապարտյալ Վարդան Զոհրաբյանին, սակայն նրան ոչինչ չհայտնելով իրենց հանցավոր մտադրության մասին, վերջինիս տարել են իրենց հետ ասելով, որ Սարի թաղում ՙխոսակցություն՚ կա: Այն պահին, երբ տուժող Շահինյանները ավտոմեքենայով եկել և կան•առել են իրենց տան դարպասների մոտ, դատապարտյալ Ա.Կարապետյանը և ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը դիմակավորված դուրս են եկել ավտոմեքենայից և իրենց կողմից ապօրինի ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող ինքնաձի•ով ու թմբուկավոր ատրճանակով ավազակային հարձակում են կատարել ամուսիններ Շահինյանների նկատմամբ: Այդ ընթացքում դատապարտյալ Ա.Կարապետյանը ինքնաձի•ից մի քանի ան•ամ կրակել է տուժող Ավետիք Շահինյանի ոտքերի տակ` պահանջելով չշարժվել և տուժող Թամարա Շահինյանի կյանքի ու առողջության համար վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով, հարվածելով և միջին ծանրության մարմնական վնասվածքներ պատճառելով նրան քաշելով դուրս են •ցել ավտոմեքենայից և հափշտակել երկու փաթեթներում եղած, 12.164.875 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը: Տուժողներ Շահինյանների, ինչպես նաև նրանց որդու, •ործով վկա Սար•իս Շահինյանի կողմից որոշակի դիմադրության հանդիպելով, դատապարտյալ Ա.Կարապետյանը հափշտակելով ոսկյա զարդերի մեկ փաթեթը նստել է դատապարտյալ Հ.Վարդանյանի կողմից վարած ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենան և դիմել են փախուստի, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը ոտքով է դիմել փախուստի` իր հետ վերցնելով հափշտակված ոսկյա զարդերով փաթեթներից մեկը: Տուժող Ա.Շահինյանն ու •ործով վկա Հարություն Հովսեփյանը սկսել են հետապնդել ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանին, որի ընթացքում վերջինս հանել-շպրտել է դիմակը և տեսնելով, որ հետապնդողների կողմից հնարավոր է բռնվել, իր մոտ եղած թմբուկավոր ատրճանակով մի քանի ան•ամ կրակել է Հ.Հովսեփյանի ուղղությամբ, որից հետո կարողացել է թաքնվել դեպքի վայրից: Տուժողներ Ա.Քամալյանի և Շահինյանների նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումներից հետո` սույն •ործով դատապարտյալներ Ա.Կարապետյանը և Հ.Վարդանյանը 1999թվականի փետրվար ամսին հափշտակված ոսկյա զարդերը տեղափոխել են ՌԴ Դոնի-Ռոստով քաղաք, որտեղ զարդերի մի մասը վաճառել են քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ հափշտակված չորս մատանիները մնացել են դատապարտյալ Հ.Վարդանյանի մոտ, որն էլ իր հերթին երեք ոսկյա մատանիները վաճառել է քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ մեկ մատանին նվիրել իր ծանոթ Իրինա Նոր-Արևյանին, որն էլ հետա•այում հայտնաբերվել է:
Կատարած արարքների համար նախաքննական մարմնի կողմից Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին մեղադրանքներ է առաջադրվել 1961թվականի ՀՀ քրեական օրենս•րքի 88 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 232 հոդվածի 1-ին մասով: Նախաքննական մարմնի 09.08.2004թ. որոշմամբ Վ.Գաբոյանին առաջադրված
մեղադրանքները համապատասխանեցվել է 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով:
Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանն իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչեց, ընդ որում իրեն մեղավոր ճանաչեց Շահինյան ամուսինների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու և ապօրինի զենք պահելու, կրելու համար, սակայն մեղավոր չճանաչեց Աննա Քամալյանի նկատմամբ ավազակություն կատարելու մեջ և օ•տվելով իր քրեադատավարական իրավունքից հրաժարվեց դատարանում ցուցմունքներ տալ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ Արման Կարապետյանի և Հրաչյա Վարդանյանի հետ միասին որոշել են ավազակային հարձակում կատարել և այդ կապակցությամբ միասին •նացել են Երևանի Մ.Խորենացու փողոցում •տնվող ոսկու շուկա, հարմար թեկնածու •տել և շուրջ 10 օր հետևել նրան, մշակել ոսկե զարդերը հափշտակելու պլան: Հետա•այում, աշխատանքային օրվա վերջում սպասել են մինչև այդ կինը դուրս •ա շուկայից և դրանից հետո հետևելով նրան տեսել են, որ նա նստել է ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի մեքենա և •նացել Երևանի Սարի թաղ թաղամաս: Այնտեղ մեքենան կան•նել է տներից մեկի մոտ, վարորդը իջել է մեքենայից և բացել դարպասը: Իրենք հասկանալով, որ այդ կինը բնակվում է այդ տանը, հեռացել են և պլանավորել, թե ինչպես պետք է հափշտակեն ոսկյա զարդերը: Ընկերներից մեկը հայտնել է, որ ունի ինքնաձի•, ատրճանակ և դիմակներ` իրենց չճանաչելու համար: Ի վերջո որոշել են զարդերը հափշտակել հաջորդ օրը` այդ կնոջ տան մոտ և կատարել են դերաբաշխում, համաձայն որի ատրճանակը վերցրել է ինքը, ինքնաձի•ը` Ա.Կարապետյանը, իսկ Հ.Վարդանյանը վարել է մեքենան: Հաջորդ օրը, ժամը 17-ի սահմաններում Ա.Կարապետյանը և Հ.Վարդանյանը, վերջինիս ավտոմեքենայով եկել են իր հետևից, ինքը նստել է մեքենան, որտեղ եղել են զենքերն ու դիմակները, որից հետո ուղևորվել են դեպի Սարի թաղ: Համաձայն դերաբաշխման ինքը վերցրել է թմբուկավոր ատրճանակը և դիմակներից մեկը: Ճանապարհին հանդիպել են իրենց ընկերոջը` Վարդան Զոհրաբյանին, որին նույնպես վերցրել են իրենց հետ, սակայն իրենց մտադրության մասին չեն պատմել, հայտնելով, որ Սարի թաղում •ործ ունեն և նրան ուղղակի տարել են իրենց հետ: Հասնելով Սարի թաղ, մեքենայով կան•նել են այդ կնոջ տանից քիչ հեռու` տեսանելի վայրում և սպասել նրա տուն •ալուն: Որոշ ժամանակ անց նկատել են իրենց կողքով անցնող ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենան և իրենք մեքենայով շարժվել են նրա հետևից: Հասնելով տան մոտ ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենան կան•նել է` փակելով ճանապարհը, վարորդը իջել է մեքենայից և մոտեցել դարպասներին, իսկ կինը մնացել է մեքենայում: Այդ ժամանակ ինքը հա•ել է դիմակը, ատրճանակը ձեռքում մոտեցել մեքենայում նստած կնոջը, նրանից հափշտակել է ոսկյա զարդերով տոպրակը և երկու քայլ հետ •նացել: Չի հիշում, թե տղաներից կոնկրետ ով, ինչ •ործողություն է կատարել, սակայն հիշում է, որ կրակոցի ձայներ են լսվել ու նկատել է, որ իրենց ավտոմեքենան արա• շարժվել է տեղից: Այդ տեսնելով, ինքը ոտքով դիմել է փախուստի, որի ժամանակ հանել է դիմակն ու դեն •ցել, սակայն հետո նկատել է, որ իրեն ինչ-որ երիտասարդ է հետապնդում և մտածելով, որ կարող է բռնվել, վախեցնելու նպատակով մեկ կամ երկու ան•ամ կրակել է նրա ոտքերի տակ` •ետնին, որից հետո կարողացել է դիմել փախուստի: Հասնելով բակ տեսել է, որ այնտեղ են նաև Հրաչն ու Արմանը, միասին վերլուծել են տեղի ունեցածը, ինքն իր մոտ եղած ատրճանակը տվել է Հրաչին ու սկսել են հաշվել իրենց կողմից հափշտակված ոսկյա զարդերը, որից հետո, համաձայն պայմանավորվածության իրենք զարդերը հանձնել են Հրաչին` Ռուսաստանի Դաշնություն տանելու և այնտեղ վաճառելու համար: Այնուհետև իրենք բաժանվել են և իր իմանալով հաջորդ օրը Հրաչը մեկնել է Ռուսաստան: Նշել է նաև, որ Հ.Վարդանյանը և Վ.Զոհրաբյանը դատապարտվելուց հետո մահացել են, իսկ Ա.Կարապետյանը •տնվում է արտերկրում: Ինչ վերաբերվում է 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին Ա.Կարապետյանի հետ Ա.Քամալյանի նկատմամբ կատարած ավազակային հարձակմանը Վ.Գաբոյանը օ•տվել է իր դատավարական իրավունքից և հրաժարվել ցուցմունքներ տալ:
ատոր 3, •.թ. 134 – 137, 148 – 151, 181:
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Տուժողներ Ավետիք Սար•սի Շահինյանը և Թամարա Ժորայի Շահինյանը դատարանին հայտնեցին, որ ամուսիններ են, 1999թվականից մինչև այժմ աշխատում են Երևանի Մ.Խորենացի փողոցում •տնվող ոսկու շուկայում և զբաղվում են ոսկե զարդերի առք ու վաճառքով: 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 1830-ի սահմաններում, իրենց ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ամուսիններով աշխատանքից վերադառնալիս են եղել տուն: Հասնելով տան մոտ Ա.Շահինյանն իջել է մեքենայից որպեսզի բացի դարպասը, իսկ Թ.Շահինյանը մնացել է մեքենայում: Այդ ժամանակ իրենց մեքենայի մոտ կան•նել է ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենա և այնտեղից իջել են դիմակավորված անձինք, որոնցից մեկի ձեռքում ինքնաձի• է եղել և նա սկսել է կրակել Ա.Շահինյանի ոտքերի տակ` որպեսզի չշարժվի, իսկ դիմակավորված անձանցից մյուսը մոտեցել է մեքենայում նստած Թ.Շահինյանին և նրա մոտից քաշելով հափշտակել պայուսակը, որում եղել են սկյա զարդերի մի մասը, իսկ մյուս մասը տոպրակով դրված է եղել մեքենայի նստատեղին: Թ.Շահինյանի մոտից պայուսակը հափշտակելու ընթացքում նրան քաշել •ցել են •ետնին, որից հետո նա բարձրացել, •նացել և մտել է հանցա•ործների մեքենան, որտեղ նստած է եղել մեկ այլ անձ, սակայն նրանք իրեն քաշել •ցել են •ետնին, որի պատճառով կոտրվել է ոտքը, իսկ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը շրջանցել է իրենց մեքենան և վերցրել ոսկե զարդերով մյուս տոպրակը: Այդ ընթացքում ինքնաձի•ով զինված անձը անընդհատ կրակել է Ա.Շահինյանի ոտքերի մոտ և չի թողել որպեսզի նա շարժվի: Տոպրակները վերձնելուց հետո նրանք նստել են մեքենան և դիմել փախուստի, սակայն ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը չի հասցրել նստել մեքենան և փախուստի է դիմել ոտքով: Ա.Շահինյանը սկսել է հետապնդել Վ.Գաբոյանին, սակայն չի կարողացել բռնել, իսկ Վ.Գաբոյանը փախչելու ընթացքում հանել, դեն է նետել դիմակը և հետապնդման ընթացքում մի քանի ան•ամ կրակել իրենց ուղղությամբ: Այդ ժամամակ, կրակոցների ձայնից տանից դուրս է եկել իրենց որդին` Սար•իսը, որը բակից վերցնելով կացինը մոտեցել է նրանց: Տանից որդու դուրս •ալու ժամանակ հանցա•ործները դիմել են փախուստի և որդին կացնով հարվածել է նրանց մեքենայի կապոտին, որից հետո նրանց մեքենան արա• շարժվել և հաջողվել է դիմել փախուստի: Միաժամանակ, տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանները դատարանին հայտնեցին, որ հանցա•ործության հետևանքով իրենց պատճառվել է 12.164.875 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որի մի մասը` 1.957.420 ՀՀ դրամի չափով վերական•նվել է դատապարտյալ Ա.Կարապետյանի կողմից, սակայն մնացած մասը մինչև այժմ վերական•նված չէ և խնդրեցին դատարանին` ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանից հօ•ուտ իրենց բռնա•անձել 10.207.450 ՀՀ դրամ •ումար, որպես հանցա•ործության հետևանքով իրենց պատճառված •ույքային վնասի հատուցում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Տուժող Աննա Վոլոդյայի Քամալյանը դատարանին հայտնեց, որ 1998թվականին աշխատել է Երևանի Եր.Քոչարի փողոցում •տնվող ոսկու շուկայում և զբաղվել ոսկյա զարդերի առք ու վաճառքով: 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ինքը դուրս է եկել աշխատանքից և տուն վերադառնալու նպատակով նստել թիվ. 64 համարի երթուղային տաքսին: Հասնելով Օրբելի փողոցի խաչմերուկ ցանկացել է իջնել երթուղային տաքսուց, սակայն այդ ժամանակ երկու երիտասարդներ, որոնցից մեկը մոտեցել է վարորդին, իսկ մյուսը թիկունքով կան•նել է իր դիմաց և զենքը պահելով իր վրա ձեռքից քաշել-պոկել է պայուսակը, որում եղել են ոսկյա զարդերը: Այդ
ժամանակ ոսկու շուկայում իրերի հատուկ պահման արկղներ չեն եղել և ինչպես ոսկու առևտրով զբաղվող բոլոր անձինք, այնպես էլ ինքը ոսկյա զարդերն ամեն օր տարել է տուն: Ուժեղ քաշելուց պայուսակը պատռվել և այնտեղ եղած ոսկյա զարդերը թափվել են •ետնին: Հանցա•ործները վերցնելով տուփերով ոսկե զարդերը և դրամապանակը, որում եղել է 1.300 ԱՄՆ դոլար, դիմել են փախուստի: Հանցա•ործների դեմքերը ինքը չի տեսել, սակայն նրանցից մեկին ինքը ճանաչել է նրա ձեռքին եղած սպիով և քննչական մեկուսարանում կատարված անձի ճանաչման ժամանակ էլ ձեռքի սպիով տղան խոստովանել է կատարվածը, որը ինչպես հետա•այում պարզվել է հանդիսացել է Արման Կարապետյանը: Հանցա•ործության հետևանքով իրեն պատճառվել է շուրջ 8.000-9.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք նյութական վնաս, սակայն տուժող Ա.Քամալյանը դատարանում ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ •ույքային որևէ պահանջ չներկայացրեց և խնդրեց դատարանին` նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Սար•իս Ավետիքի Շահինյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների որդին: 1999թվականի հունվարի 28-ին ինքը •տնվել է տանը: Ժամը 18-ի սահմաններում, դրսից կրակոցի ձայներ լսելով մոտեցել է պատուհանին և նկատել ավտոտնակի մոտ կան•նած իրենց ավտոմեքենան, որի աջ կողմի առջևի դուռը բաց է եղել և դիմակավորված մի երիտասարդ վազել է հակառակ ուղղությամբ` ձեռքում պահելով սև •ույնի տոպրակ: Ինքը հասկանալով, որ ծնողների վրա հարձակում են •ործել` ոսկյա զարդերը հափշտակելու համար, դուրս է եկել տանից և բակից վերցնելով կացինը մոտեցել պատշ•ամբի եզրին: Այնտեղից նկատել է, որ իրենց մեքենայի հետևում կան•նած է ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի սպիտակ •ույնի ավտոմեքենա: Նույն պահին տեսել է, որ մայրը` Թ.Շահինյանը ընկած է •ետնին, իսկ հայրը կան•նած է ավտոտնակի դարպասի մոտ: Դիմակավորվորված երկու տղամարդկանցից մեկը նստել է իրենց մեքենայի ղեկին, իսկ մյուսը` ինքնաձի•ը ձեռքին, նստել է նրա կողքը և ցանկանում են դիմել փախուստի: Այդ ժամանակ հոր հրահան•ով, ինքը կացինը նետել է հանցա•ործների մեքենայի ուղղությամբ և հարվածել մեքենայի կապոտին: Դրանից հետո, ինքն ու հայրը սկսել են հետապնդել ոտքով փախչող հանցա•ործներից մեկին, սակայն նրան չեն կարողացել բռնել: Հետա•այում ինքը տեղեկացել է, որ ծնողների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարող անձինք եղել են Հրաչյա Վարդանյանը, Արման Կարապետյանը և Վարդան Գաբոյանը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Արթուր Վալերիի Բաղյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 18-ի սահմաններում ինքը •տնվել է տան բակում: Այդ ժամանակ փողոցից լսել է տղամարդու ձայն, որը բղավել է. ՙբռնեք, բռնեք...՚: Ինքը դուրս է եկել փողոց և տեսել, թե ինչպես իր հարևաններ Հարություն Հովսեփյանը, Նոդարն ու Ավետիք Շահինյանը վազել են Սարի թաղ 6 փողոցով փախչող մի երիտասարդի հետևից, իսկ Հ.Հովսեփյանը վազել է անմիջապես այդ տղայի հետևից: Ա.Շահինյանը հայտնել է, որ իրենցից բան են հափշտակել և ինքը նույնպես սկսել է վազել այդ տղայի հետևից: Փախչելու ընթացքում վերջինս շրջվել և երկու ան•ամ կրակել է, սակայն ում ուղղությամբ և ինչ զենքով ինքը չի նկատել: Իրենց չի հաջողվել բռնել այդ երիտասարդին և հետա•այում ինքը Հ.Հովսեփյանից տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը պահանջել է նրան չհետապնդել` սպառնալով կրակել: Հետա•այում նաև տեղեկացել է, որ հանցա•ործները Շահինյաններից հափշտակել են ոսկյա զարդեր:
Հատոր 1, •.թ. 60 – 62:
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Հարություն Ռուբենի Հովսեփյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 18-ի սահմաններում, իր ընկերներ Նոդարի և Արթուրի հետ կան•նած է եղել իրենց բակում, երբ փողոցից լսել է իրենց հարևան Ավետիք Շահինյանի •ոռոցը, որը բղավել է.
ՙբռնեք ոսկեղենս տարավ՚ և վազել մի երիտասարդի հետևից: Այդ տղան վազելով անցել է իրենց տան մոտով և ինքը ցանկանալով բռնել նրան, հետապնդել, վազել է նրա հետևից և երբ մոտ 2 մետր է մնացել, որ վերջինս շրջվել և ձեռքում եղած թմբուկավոր ատրճանակով կրակել է իր ուղղությամբ` վախեցնելու նպատակով, որից հետո դիմել է փախուստի` իր հետ տանելով ձեռքում բռնած սև •ույնի տոպրակը:
Հատոր 1, •.թ. 18 – 20, 33:
Դատարանի կողմից հրապարակվեց սույն •ործով դատապարտյալ Հրաչյա Ժիրայրի Վարդանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ մանկուց ճանաչել է իրենց բակի բնակիչ Արման Կարապետյանին, որի միջոցով էլ ծանոթացել է Վարդան Զոհրաբյանի և Վարդան Գաբոյանի հետ: 1998թվականի դեկտեմբերի 25-ին կամ 26-ին, իրենց շենքի բակում, իրեն է մոտեցել Ա.Կարապետյանը, որի խնդրանքով ինքը նրան է տվել մորը պատկանող ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետ. համարանիշի ավտոմեքենան, որն էլ Կարապետյանը պայմանավորված ժամին ետ է վերադարձրել: 1999թվականի հունվարի 28-ին, ժամը 11-ի սահմաններում, իրենց տուն է զան•ահարել Ա.Կարապետյանը և նորից խնդրել ավտոմեքենան: Համաձայն իրենց պայմանավորվածության, նույն օրը, ժամը 16-ի սահմաններում ինքն ավտոմեքենայով •նացել է Ա.Կարապետյանի շենքի մոտ, որտեղ հանդիպել է նրան և Վարդան Գաբոյանին: Ա.Կարապետյանը մտնելով շենքի մուտք, շուրջ 1-2 վայրկյան անց դուրս է եկել ձեռքին բռնած սև •ույնի կտորից կարված պայուսակով, որը հետա•այում ինքը ներկայացրել է քննչական մարմնին: Ա.Կարապետյանը հիշյալ պայուսակը դրել է ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և նստել իր կողքը, իսկ Վ.Գաբոյանը նստել է ավտոմեքենայի հետնամասի նստատեղում: Ի սկզբանէ ինքը չի իմացել, թե ինչ կա պայուսակի մեջ: Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ իրենք •ործ ունեն և նրա ասելով ինքը ավտոմեքենան վարել է Հանրապետության հրապարակ` Կառավարության շենքի մոտ: Այնտեղ Ա.Կարապետյանը իջել է մեքենայից և շուրջ 5 րոպե անց ետ է վերադարձել, իսկ քիչ անց մեքենային է մոտեցել Վարդան Զոհրաբյանը և նույնպես նստել հետևի նստատեղին` անմիջապես իր հետնամասում: Իր հարցին, թե ուր են •նում, Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ Սարի թաղում վիճաբանության հարցեր կան և պետք է •նալ այնտեղ` հարցերը լուծելու համար: Միաժամանակ իրեն ու Զոհրաբյանին առաջարկել է, որ եթե •ործ ունեն, ապա իրենք կարող են •նալ: Տեղեկանալով, որ Վ.Գաբոյանը և Ա.Կարապետյանը •նում եմ կռիվ անելու, ինքը չի համաձայնվել ավտոմեքենան թողնել նրանց մոտ և ինքը նույնպես •նացել է նրանց հետ: Իր համաձայնությունն է տվել նաև Վ.Զոհրաբյանը: Ճանապարհին Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ կարող է կռիվ տեղի ունենա և հետա•այում անախորժություններից զերծ մնալու համար առաջարկել է փոխել ավտոմեքենայի պետ. համարանիշը: Ինքը համաձայնվել է և Նար-Դոս փողոցում Վ.Գաբոյանն ու Ա.Կարապետյանը իջնելով ավտոմեքենայից, բացել են բեռնախցիկը, այնտեղ իրենց իսկ կողմից դրված պայուսակից հանել են այլ պետ.համարանիշներ և տեղադրել ավտոմեքենայի վրա: Ա.Կարապետյանի ցուցումով ինքը մեքենան վարել է Սարի-թաղ, որտեղ նորից Ա.Կարապետյանի ցուցումով կան•նեցրել է ավտոմեքենան: Շուրջ 15 րոպե սպասելուց հետո իրենց կողքով ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենա է անցել, որին մատնացույց անելով Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ դա է իրենց հետաքրքրող ավտոմեքենան: Կրկին նրա ցուցումով, ինքը մեքենան վարել է այդ ավտոմեքենայի հետևից: Հիշյալ ավտոմեքենան կան•նել է ավտոտնակի մոտ, որից իջել է վարորդը, մոտեցել ավտոտնակի դարպասներին, իսկ ավտոմեքենայում նստած կինը մնացել է մեքենայում: Այդ ժամանակ Արման Կարապետյանը և Վարդան Գաբոյանը իրենց հա•ի սպորտային •լխարկներն անսպասելի ձևով իջեցրել են, այսինքն ծածկել են իրենց դեմքերը և •լխարկները դարձրել դիմակ: Մեքենայի մեջ եղած պայուսակի մեջից Ա.Կարապետյանը հանել է մեկ հատ ավտոմատ իր փամփշտակալով և Վ.Գաբոյանի հետ իջել են մեքենայից: Ա.Կարապետյանը ավտոմատի փողն ուղղել է վարորդի վրա, հրամայել չշարժվել և կրակել նրա ոտքերի ուղղությամբ, որի պատճառով վերջինս չի կարողացել շարժվել: Այդ ընթացքում Վ.Գաբոյանը ատրճանակը ձեռքին մոտեցել է նրանց ավտոմեքենայի առջևի դռանը և ավտոմեքենայից դուրս է •ցել կնոջը, որից հետո փողոցի հակառակ ուղղությամբ դիմել է փախուստի: Այդ ընթացքում ինքը մեքենայի շարժիչը չի անջատել, մեքենայից ընդհանրապես չի իջել, իր մոտ ավտոմատ չի ունեցել, ոչ մեկի չի սպառնացել, իսկ երբ Ա.Կարապետյանը նստել է իր կողքին, նրա ցուցումով իրենք շտապ հեռացել են դեպքի վայրից, որի ընթացքում ինչ-որ մեկը ծանր իր է նետել մեքենայի վրա: Ճանապարհին Վ.Զոհրաբյանն իջել է մեքենայից, իսկ ինքն ու Կարապետյանը •նացել են Միրաքյան փողոց, որտեղ •տնվում է իր ավտոտնակը: Ինքը տեսել է, որ մեքենայի շարժիչի ծածկոցի թիթեղը վնասվել է, սակայն Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ անհան•ստանալու կարիք չկա, ինքը վերանոր•ել կտա այն: Ա.Կարապետյանի ցուցումով, պայուսակը որում •տնվել է ինքնաձի•ը, պահել է իր ավտոտնակի մոտ` մինչև տանելը: Ինքը տեղյակ չի եղել, որ պայուսակում բացի ինքնաձի•ից կա նաև ատրճանակ և այլ ռազմամթերք: 1999թվականի հունվարի 29-ին, վերանորո•ելու նպատակով ինքն ու Ա.Կարապետյանը մեքենան տարել են իր ազ•ական Հայկի արհեստանոց, սակայն Ռուսաստան մեկնելու կապակցությամբ, Հայկին է խնդրել վերանորո•ելուց հետո մեքենան տանել և կան•նեցնել իր ավտոտնակում: 1999թվականի փետրվար ամսին ինքն ու Ա.Կարապետյանը միասին մեկնել են ՌԴ Ռոստով քաղաք, որտեղ նրանց դիմավորել է Ա.Կարապետյանի քրոջ ամուսինը` Յուրան: Շուրջ 10 օր այնտեղ մնալուց հետո, Ա.Կարապետյանն իրեն պատմել է, որ ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, ազ•ությամբ թուրք անձանցից ոսկե զարդեր է հափշտակել և ցանկանում է դրանք վաճառել: Այդ նպատակով իրենք դիմել են Ռոստով քաղաքի բնակիչներ, ազ•ությամբ հայ ոմն Սամվելի եղբայր Սանոյին: Ա.Կարապետյանի մոտ եղել է շուրջ 1 կ•. 150 •րամ ոսկե զարդեր, որոնց դիմաց նա պահանջել է 10.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, սակայն չեն կարողացել վաճառել: Մինչև Ռոստով քաղաքից մեկնելը Ա.Կարապետյանն այդ զարդերից 4 հատ մատանի նվիրել է իրեն, որոնցից մեկը ինքը նվիրել է իր ընկերուհի Իրինա Նոր-Արևյանին:
Հատոր 1, •.թ. 199 – 206:Հատոր 2, •.թ. 28, 217:Հատոր 3, •.թ. 110 – 119:
Դատարանի կողմից հրապարակվեց սույն •ործով դատապարտյալ Վարդան Էդիկի Զոհրաբյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ շուրջ 15 տարի ճանաչել է իրենց հարևան Հրաչյա Վարդանյանին, որի հետ ծանոթացել է Արման Կարապետյանի միջոցով: 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ինքը դուրս է եկել աշխատավայրից` ՀՀ Կառավարության շենքից և հրապարակում պատահական հանդիպել Ա.Կարապետյանին, Վարդան Գաբոյանին և Հ.Վարդանյանին, որոնք եղել են վերջինիս ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենայով: Նրանց տեսնելով նստել է մեքենայի վարորդի հետևի նստատեղում, որտեղ վարորդի կողքի նստատեղում նստած է եղել Ա.Կարապետյանը, իսկ իր կողքին` Վ.Գաբոյանը: Նստելով մեքենան ինքը •ոհունակություն է հայտնել մեքենայով տուն •նալու համար, սակայն տղաները ասել են, որ մինչև տուն •նալը պետք է •նան Սարի թաղ, հայտնելով, որ այնտեղ հարց կա լուծելու, սակայն չեն պարզաբանել հարցի էությունը: Հասնելով Սարի թաղ կան•նել են, ապա մոտ 500 մետր մեքենայով •նալուց հետո, կրկին կան•նել են և անջատել շարժիչը: Կան•նելուց հետո մեքենայից իջել է Ա.Կարապետյանը, այնուհետև Վ.Գաբոյանը, իսկ Հ.Վարդանյանն իջել է, թե ոչ` չի հիշում, ինքը մնացել է մեքենայում նստած: Նրանց իջնելուց հետո, ինքը դրսից ձայներ է լսել, որոնք նմանեցրել է տղամարդկանց վիճաբանության ձայների, այնուհետև լսել է նաև կրակոցի ձայներ, կանացի ճիչ և մի պահ իրենց ավտոմեքենան է ներխուժել այլայլված և վախեցած մի կին: Այդ պահին նկատել է, որ նրան հարվածելով դուրս են քաշել, բայց թե ով, չի տեսել: Հ.Վարդանյանն մեքենան քշելով դուրս է եկել Սարի թաղից և իրենք առանց Վ.Գաբոյանի •նացել են մինչև Կիևյան խաչմերուկ, որտեղ ինքն իջել է մեքենայից: Անտեղյակ լինելով կատարվածից, ինքը բարկացած հարցրել է, թե ինչ է կատարվել, սակայն իրեն որևէ կոնկրետ պատասխան չեն տվել: Դրանից հետո, տղաներին չի տեսել և կատարվածի մասին ստույ• տեղեկություններ իմացել է միայն ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնում: Դեպքի ժամանակ ինքը Ա.Կարապետյանի և Վ.Գաբոյանի •լխին տեսել է սև •ույնի սպորտային •լխարկներ, իսկ Հ.Վարդանյանը •լխարկով եղել է, թե ոչ, չի հիշում:
Հատոր 1, •.թ. 211 – 215: Հատոր 2, •.թ. 256: Հատոր 3, •.թ. 110 – 119:
Դատաքննությամբ հետազոտվեց դեպքի վայրի զննության արձանա•րությունը, համաձայն որի Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տան 1-ին հարկում •տնվող ավտոտնակի աջ կողմում` 2.5 մետր հեռավորության վրա, •ետնից հայտնաբերվել է 2 հատ պարկուճներ: Նշված պարկուճները 120 սմ հեռավորության վրա •տնվող սան հան•ույցի հորի մետաղյա կափարիչի, ասֆալտի հատման մասում առկա է եղել 5 սմ երկարության, 3-5 սմ լայնության և 6 մմ. խորության չափերի մեկ փոս, որից 2 մետր հեռավորության վրա դեպի ավտոտնակի աջ կողմի դուռը` ասֆալտին առկա է եղել եռանկյունի տեսքով, կլոր եզրերով 8 մմ. խորության փոս: Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տանից 150 մետր հեռավորության վրա` •ետնին ընկած է եղել սև •ույնի բրդյա •ործվածքով սպորտային •լխարկ, որի վրա սպիտակ •ույնի թելով •րված է եղել ՙՔլիփեռս՚ բառը:
Հատոր 1, •.թ. 4 – 7:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց իրեր ճանաչման ներկայացնելու մասին նախաքննական մարմնի 19.05.1999թ. արձանա•րությունը, համաձայն որի տուժող Թ.Շահինյանը ճանաչել է 1999թ. հունվարի 28-ին իրենից հափշտակված ադամանդյա քարերով, աստղաձև ոսկե մատանին:
Հատոր 1, •.թ. 121:
Դատաքննությամբ հետազոտվեց իրեր ներկայացնելու մասին նախաքննական մարմնի 14.05.1999թ. արձանա•րությունը, համաձայն որի մեղադրյալ Հ.Վարդանյանը 1999թ. մայիսի 14-ին Երևանի Միրաքյան փողոցի նրբանցքի թիվ. 28 տան բակի հողամասի ցանցի և իր ավտոտնակի միջանկյալ հատվածում թաքցված տեղից հանել և ներկայացրել է սև •ույնի կտորից կարված սպորտային պայուսակ, որի մեջ հայտնաբերվել է մեկ հատ ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակ` լիցքավորված երեք հատ փամփուշտներով, մեկ հատ 971838 համարի ինքնաձի•, մեկ հատ 150 համարի ինքնաձի•ի փամփշտակալ` 27 հատ փամփուշտներով, մեկ հատ նռնակ` պայթուցիչով, մեկ հատ 50 սմ. երկարությամբ կլոր փայտ, մեկ հատ 40 սմ. երկարությամբ երկաթյա խողովակ, որի մեջ դրված է նույն երկարությամբ փայտ: Հ.Վարդանյանը հայտարարել է, որ ներկայացված իրերը օ•տա•ործման համար իրենց մոտ է եղել 28.01.1999թվականին` Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի 5 տան մոտ կատարված ավազակային հարձակման ժամանակ:
Հատոր 1, •.թ. 148 – 149:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաձ•աբանական փորձաքննության 01.02.1999թ. թիվ. 86 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 2 հատ պարկուճները հանդիսանում են ավտոմատ հրազենի 5.45 մմ. տրամաչափի փամփուշտի բաղկացուցիչ մաս և ենթակա են նույնացման համար: Ներկայացված 2 հատ պարկուճները կրակված են ՙԿալաշնիկով՚ տեսակի 5.45 մմ. տրամաչափի նույն ավտոմատից:
Հատոր 1, •.թ. 36 – 38:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաձ•աբանական, պայթունատեխնիկական և քիմիական փորձաքննության 01.06.1999թվականի թիվ. 377 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված ՙԱԿ-74՚ տեսակի 971838 համարի ինքնաձի•ը •ործարանային արտադրության է, պիտանի է կրակելու համար 5.45 մմ. տրամաչափի փամփուշտներով և հանդիսանում է հրազեն: Ներկայացված ինքնաձի•ի վերջին մաքրումից հետո կրակել են: Փորձա•ետի 01.02.1999թ. թիվ. 86 եզրակացության մեջ նշված պարկուճները, որոնք հայտնաբերվել են 28.01.1999թ. ժամը 1830-ի սահմաններում Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տան մոտ կատարված հանցա•ործության փաստով տեղազննության ժամանակ, կրակվել են փորձաքննությանը ներկայացված թիվ. 971838 ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձի•ից: Ներկայացված փամփշտակալը •ործարանային արտադրության է և նախատեսված է ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձի•ների համար: Ներկայացված փամփշտակալի մեջ եղած 27 հատ 5.45 մմ. տրամաչափի փամփուշտները •ործարանային արտադրության են, նախատեսված են ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձի•ների համար, պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք: Ներկայացված ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը հանդիսանում է հրազեն: Թմբուկավոր ատրճանակի թմբուկի մեջ եղած 3 հատ 9 մմ. տրամաչափի փամփուշտներ են, պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք: Ներկայացված նռնակը •ործարանային արտադրության ՙՖ-1՚ տեսակի մարտական նռնակ է, պիտանի է նպատակային օ•տա•ործման համար և հանդիսանում է ռազմամթերք: Ներկայացված պայթուցիչը •ործարանային արտադրության ՙՈւԶՌԳՄ՚ տեսակի մարտական պայթուցիչ է և հանդիսանում է ռազմամթերք: Այս պայթուցիչը կարող է օ•տա•ործվել փորձաքննությանը ներկայացված ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակի հետ:
Հատոր 2, •.թ. 34 – 46:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաբժշկական փորձաքննության 08.02.1999թ. թիվ. 67/հ եզրակացությունն այն մասին, որ տուժող Թ.Շահինյանին պատճառված մարմնական վնասվածքները` ուղեղի ցնցման, աջ կողմի նստատեղի ոսկրի կոտրման տեսքով, պատճառվել են բութ առարկայի անմիջական ներ•ործության հետևանքով, իրենց վաղեմությամբ համապատասխանում են դեպքի ժամանակահատվածին և դասվում են նվազ ծանր մարմնական վնասվածքների շարքին:
Հատոր 1, •.թ. 43 – 44:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաքիմիական փորձաքննության 09.02.1999թ. թիվ. 15Ք եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված կացնի մետաղյա և փայտյա մասերի վրա հայտնաբերվել են սպիտակավուն երան•ի սինթետիկ էմալ տեսակի ներկանյութի հետքեր: Սինթետիկ էմալներով •ործարանային պայմաններում ներկվում են •լխավորապես ավտոմեքենաների թափքերը:
Հատոր 1, •.թ. 63 – 66:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաձ•աբանական փորձաքննության 31.05.1999թ. թիվ. 597 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 8 հատ 7.65 մմ. տրամաչափի փամփուշտները պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք:
Հատոր 2, •.թ. 17 – 24:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաքիմիական փորձաքննության 24.05.1999թ. թիվ. 148Ք եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված կացնի վա հայտնաբերված սպիտակավուն երան•ի սինթետիկ էմալ տեսակի ներկանյութի հետքերը իրենց հանքային քիմիական բաղադրությամբ և ֆիզիկաքիմիական հատկանիշներով միանման են փորձաքննությանը ներկայացված ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի կասկածյալ ավտոմեքենայի կապոտի աջ ետին մասի ԼՆԾ-ի 5-րդ շերտին, ուստի կացնի վրայի ներկանյութի հետքերը կարող էին թողնված լինել այդ ավտոմեքենայի /հատկապես հիշատակված մասի/ ներկանյութի կողմից:
Հատոր 2, •.թ. 47 – 51:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատահետքաբանական փորձաքննության 25.05.1999թ. թիվ. 578 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի ապակու մոտակայքում, վարորդի կողմից շարժիչի ծածկոցի շրջանում դեպի ապակու կողմը դեֆորմացիայի և դրանց վերանորո•ման հետքեր չեն հայտնաբերվել, սակայն շարժիչի ծածկոցի աջ կողմի ներսի մասի մակերեսի վրա հայտնաբերվել է վերանորո•ման աշխատանքների հետ կապված հետքեր, որտեղ երևում է պոկվածք` ամրության կողը շարժիչի ծածկոցից: Զննության ժամանակ տվյալ հատվածում քերվել է ներկածածկույթի շերտը, արդյունքում հայտնաբերվել է մածիկի հաստ շերտ, որը վկայում է վերանորո•ման աշխատանքների մասին:
Հատոր 2, •.թ. 52 – 55:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց ապրանքա•իտական փորձաքննության 02.06.1999թ. թիվ. 09439916 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված կանացի մատանին պատրաստված է 5 Դատարանի կողմից հետազոտվեց ապրանքա•իտական փորձաքննության 02.06.1999թ. թիվ. 09439916 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված կանացի մատանին պատրաստված է 583 կար•ի ոսկու համաձուլվածքից: Մատանու վրա առկա իննը հատ սպիտակ քարերը հանդիսանում են ադամանդներ, կենտրոնինը` 0.1 կառատ, ութ հատ եզրային դասավորվածներից յուրաքանչյուրը` 0.05 կառատ, 57 տաշվածքի, 6/6 մաքրությամբ: Ներկայացված մատանու ընդհանուր քաշը 3.27 •րամ է, շուկայական •ինը 1999թ. հունվարի 28-ի դրությամբ •նահատվում է 83.000 ՀՀ դրամ:
Հատոր 2, •.թ. 67 – 69:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց ստացիոնար դատահո•եբուժական փորձաքննության 18.02.2010թ. թիվ. 21 եզրակացությունն այն մասին, որ Վ.Գաբոյանը հո•եկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվում են անձի փսիխոպատիկ •ծեր: Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է •իտակցել իր •ործողությունների վտան•ավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսա•րվող արարքի նկատմամբ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հետազոտվեցին •ործով հայտնաբերված սպորտային •լխարկը, երկու պարկուճները, կացինը, ՙԱԿ-74՚ տեսակի 9718138 ինքնաձի•ը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակը` պայթուցիչով, ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի ավտոմեքենան, տուժող Թ.Շահինյանից հափշտակված և հայտնաբերված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 26.03.1999թ. և 14.06.1999թ. որոշումները:
Հատոր 1, •.թ. 92:
Հատոր 2, •.թ. 56:
Դատարանի կողմից հրապարակվեցին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները` Ա.Վարդանյանի, Վ.Զոհրաբյանի և Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ, ինչպես նաև վերջիններս ապացույց
ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին նախաքննական մարմնի 10.10.2009թ. որոշումը:
Հատոր 3, •.թ. 110 – 113, 153 – 160, 183 – 184:
Դատաքննության վերջնական փուլում, տուժող Ա.Քամալյանի ցուցմունքները լսելուց և դատարանի կողմից •ործում եղած և հետազոտված բոլոր ապացույցները վերլուծելուց հետո, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը հանդես եկավ հայտարարությամբ այն մասին, որ 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին Աննա Քամալյանի նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումը իրոք ինքն է կատարել` Արման Կարապետյանի հետ միասին, դեպքի հան•ամանքների մանրամասնություններին չի ցանկանում անդրադառնալ, սակայն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածների համար և իր մեղայականով ցանկանում է ամբողջությամբ ՙմաքրվել՚ և թոթափել նախկինի լուծը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված համարեց ամբաստանյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի կատարած արարքները, •տավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից արարքներին տրվել է իրավական ճիշտ որակում և դրանք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն, այն որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուրի է, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար: Պատասխանատվությունը մեղմացնող և պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ:
Անդրադառնալով տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի պահանջին, դատարանը •տնում է, որ այն հիմնավոր է, բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 154–164 հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 360 հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի, ՀՀ քաղաքացիական օրենս•րքի 1058 հոդվածի պահանջներից և ենթակա է բավարարման: Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների կողմից ներկայացված 10.207.450 ՀՀ դրամ •ումարի պահանջը համապարտության կար•ով պետք է բռնա•անձել ինչպես ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանից, այնպես էլ դատապարտյալ Արման Կարապետյանից` որպես հանցա•ործության հետևանքով տուժողներին պատճառված •ույքային վնասի հատուցում, նկատի ունենալով, որ դատապարտյալ Ա.Կարապետյանի կողմից մասամբ է կատարվել նախկին դատական ակտերի պահանջները` •ումարի բռնա•անձման մասով, իսկ •ործով մյուս դատապարտյալներ Հ.Վարդանյանը և Վ.Զոհրաբյանը մահացել են, ուստի հանցա•ործությամբ տուժողներին պատճառված •ույքաին վնասը համապարտությամբ պետք է բռնա•անձել ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանից և դատապարտյալ Ա.Կարապետյանից: Տուժող Աննա Քամալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, դատարանը •տնում է, որ նրա մասով քաղաքացիական հայցի հարցը •ործով պետք է համարել լուծված:
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՙԱԿ-74՚ տեսակի 9718138 ինքնաձի•ը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակը` պայթուցիչով պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը, իսկ սև •ույնի •լխարկը /դիմակ/ պետք է ոչնչացնել: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 55 հոդվածի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119 հոդվածի համաձայն, հանցա•ործության կատարման •ործիք հանդիսացող 1976թվականի արտադրության ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի /շարժիչ 0557043, շասի 0353589/ ավտոմեքենան պետք է բռնա•րավել` ի սեփականություն պետության: Տուժող Թ.Շահինյանին ի պահ հանձնված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին և կացինը պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության: Այլ ապացույց ճանաչված Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները` Ա.Վարդանյանի, Վ.Զոհրաբյանի և Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ պետք է թողնել քրեական •ործում:
Միաժամանակ դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այն է. ՙԱրարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց վրա, այդ թվում այն անձանց վրա ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն՚: Վ.Գաբոյանի կողմից հանցանքները կատարվել են 1998թ. դեկտեմբեր և 1999թ. հունվար ամիսներին, երբ •ործել է 1961թ. ՀՀ քրեական օրենս•իրքը: Նախկին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 88 հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված է եղել քրեական պատասխանատվություն ավազակության միջոցով •ույքի հափշտակման համար, որի սանկցիան նախատեսել է ազատազրկման ձևով պատիժ ութից մինչև տասնհին• տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ և արարքը դասվել է առանձնապես ծանր հանցա•ործությունների շարքին: 18.04.2003թ. ընդունված և 2003թվականի օ•ոստոսի 1-ից •ործողության մեջ դրված ներկայիս ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը նույնպես պատասխանատվություն է նախատեսել ավազակության համար, սակայն վերջինիս սանկցիան սահմանել է ազատազրկման ձևով պատիժ վեցից մինչև տաս տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ կամ առանց դրա: ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին՚ 09.06.2004թ. թիվ. ՀՕ-97-Ն ՀՀ օրենքով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի պատժաչափը փոխվել և պատիժ է սահմանվել ազատազրկում ութից մինչև տասնհին• տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ կամ առանց դրա, որպիսին հան•ամանքը վատթարացրել է ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի վիճակը: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն, արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, ուստի ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով:
Քննարկելով հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել կրկին ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այլ ոչ թե ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածի 4-րդ կետով, նկատի ունենալով, որ 1961թ. նախկին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 37 հոդվածը` հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս սահմանել է նվազ խիստ պատիժը ավելի խիստ պատժով կլանելու սկզբունք, որով ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի վիճակը բարելավվում է: Ուստի հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը կրկին ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի և 1961թ. ՀՀ քրեական օրենս•րքի 37 հոդվածի կար•ով, հանցանքների համակցությամբ նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվել 2009թվականի օ•ոստոսի 24-ից:
Վարդան Ռուբենի Գաբոյանից և դատապարտյալ Արման Ասկարամի Կարապետյանից հօ•ուտ տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների համապարտությամբ բռնա•անձել 10.207.450 /տաս միլիոն երկու հարյուր յոթ հազար չորս հարյուր հիսուն/ դրամ, որպես հանցա•ործության հետևանքով վերջիններիս պատճառված •ույքային վնասի փոխհատուցում:
Տուժող Աննա Վոլոդյայի Քամալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, նրա մասով քաղաքացիական հայցի հարցը •ործով համարել լուծված:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՙԱԿ-74՚ տեսակի 971838 ինքնաձի•ը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակը` պայթուցիչով թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը: Հանցա•ործության կատարման •ործիք հանդիսացող ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի /1976թ. արտադրության, շարժիչ 0557043, շասի 0353589/ ավտոմեքենան բռնա•րավել` ի սեփականություն պետության: Տուժող Թամարա Շահինյանին ի պահ հանձնված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին և կացինը թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության, իսկ սև •ույնի •լխարկը /դիմակ/` ոչնչացնել: Ապացույց ճանաչված Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները թողնել քրեական •ործում:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0120/01/09
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 10-11-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0120/01/09 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևան քաղաքի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12103299 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | 08.12.1998թ. թիվ 64 երթուղային տաքսի մեքենայի մեջ Ա. Քամալյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով` զենքի գործադրմամբ հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի`3.647.150 դրամի ոսկյա զարդեր և 1300 ԱՄՆ դոլար: Բացի այդ 28.01.1999թ. Երևանի Սարի Թաղի 4-րդ փողոցի 5 տան մոտ, նույն եղանակով հափշտակել են Թ. Շահինյանին պատկանող 12.164.875 դրամ արժողության ոսկյա զարդեր: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գաբոյան |
| Հայրանուն | Ռուբենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 175 Մաս 3 Կետ 1 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.1 |
Մակագրել
| Երբ | 10-11-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-11-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 13-11-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-11-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-11-2009 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-01-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է փորձաքննություն
| Երբ | 19-01-2010 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Մեղադրյալ/Տուժող | |
| Անձ | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գաբոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Զուռնաչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-03-2010 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գաբոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-04-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-04-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-04-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-05-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 03-05-2010 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գաբոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 03-05-2010 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Լրացուցիչ պատիժ | Գույքի բռնագրավում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Թիվ. ԵԷԴ/0120/01/09/Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախա•ահող դատավոր V.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Քարտուղարությամբ Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Մ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ Մասնակցությամբª Մեղադրողներ Վ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Հ.ՉԱԽՈՅԱՆԻ Տուժողներ Ա.ՔԱՄԱԼՅԱՆԻ Թ.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ Ա.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ Պաշտպան Վ.ԶՈՒՌՆԱՉՅԱՆԻ 2010թ. մայիսի 3–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի, ծնված 15.11.1974թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ մի անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես վատառողջ, չի աշխատել, բնակվել է ք.Երևան Եր.Քոչարի փողոց 23 շենք բն. 89, ներկայումս •տնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ քրեակատարողական հիմնարկում, սույն •ործով ար•ելանքի տակ է 2009թվականի օ•ոստոսի 24-ից: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել: Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ավազակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության •ալով միմյանց հետ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը և սույն •ործով դատապարտյալ Արման Կարապետյանը Երևանի ՙԱյրարատ՚ կինոթատրոնի մոտ նստել են թիվ. 64 երթուղային տաքսին և իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով սպասել հարմար պահի: Հասնելով Երևանի Կիևյան փողոցի թիվ. 1 շենքի մոտ երթուղային մեքենան կան•նել է, որի ընթացքում ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը ուղեվարձը տալու պատրվակով մոտեցել է վարորդին և թիկունքով փակել տեսադաշտը, իսկ դատապարտյալ Ա.Կարապետյանն իջնելով երթուղային տաքսուց կան•նել է դռան մոտ, հանել իր մոտ եղած ատրճանակը, այն ուղղել դռան մոտ կան•նած, •ործով տուժող Աննա Քամալյանի վրա և նրա կյանքի ու առողջության համար վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով նրանից հափշտակել է 3.647.150 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր և այլ իրեր, ինչպես նաև 672.139 ՀՀ դրամին համարժեք 1.300 ԱՄՆ դոլար •ումար` տուժող Ա.Քամալյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի` 4.319.289 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որից հետո ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի հետ միասին դիմել են փախուստի: Դրանից հետո, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը և սույն •ործով դատապարտյալներ Արման Կարապետյանն ու Հրաչյա Վարդանյանը, ուրիշի •ույքը ավազակային հարձակման եղանակով կրկին հափշտակելու վերաբերյալ հանցավոր համաձայնության •ալով միմյանց հետ, 1999թվականի հունվար ամսին բազմիցս եկել են Երևանի Մ.Խորենացու փողոցում •տնվող ոսկու շուկա և ՙհարմար՚ թեկնածու փնտրել: Իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով նրանք մի քանի օր հետևել են ոսկու շուկայում առևտուր կատարող ամուսիններ, •ործով տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյաններին, ծանոթացել նրանց աշխատանքային •րաֆիկին և բնակության վայրին, որից հետո դերաբաշխում կատարելով, որոշել են իրականացնել հանցավոր մտադրությունը: 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 1830-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը և սույն •ործով դատապարտյալներ Ա.Կարապետյանն ու Հ.Վարդանյանը, վերջինիս մորը պատկանող ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի պետհամարանիշները փոխված ավտոմեքենայով •նացել են Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տան մոտ և սպասել Շահինյան ամուսիններին: Այդ ընթացքում, ճանապարհին նրանք պատահական հանդիպել են իրենց թաղամասի բնակիչ, սույն •ործով դատապարտյալ Վարդան Զոհրաբյանին, սակայն նրան ոչինչ չհայտնելով իրենց հանցավոր մտադրության մասին, վերջինիս տարել են իրենց հետ ասելով, որ Սարի թաղում ՙխոսակցություն՚ կա: Այն պահին, երբ տուժող Շահինյանները ավտոմեքենայով եկել և կան•առել են իրենց տան դարպասների մոտ, դատապարտյալ Ա.Կարապետյանը և ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը դիմակավորված դուրս են եկել ավտոմեքենայից և իրենց կողմից ապօրինի ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող ինքնաձի•ով ու թմբուկավոր ատրճանակով ավազակային հարձակում են կատարել ամուսիններ Շահինյանների նկատմամբ: Այդ ընթացքում դատապարտյալ Ա.Կարապետյանը ինքնաձի•ից մի քանի ան•ամ կրակել է տուժող Ավետիք Շահինյանի ոտքերի տակ` պահանջելով չշարժվել և տուժող Թամարա Շահինյանի կյանքի ու առողջության համար վտան•ավոր բռնություն •ործադրելով, հարվածելով և միջին ծանրության մարմնական վնասվածքներ պատճառելով նրան քաշելով դուրս են •ցել ավտոմեքենայից և հափշտակել երկու փաթեթներում եղած, 12.164.875 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը: Տուժողներ Շահինյանների, ինչպես նաև նրանց որդու, •ործով վկա Սար•իս Շահինյանի կողմից որոշակի դիմադրության հանդիպելով, դատապարտյալ Ա.Կարապետյանը հափշտակելով ոսկյա զարդերի մեկ փաթեթը նստել է դատապարտյալ Հ.Վարդանյանի կողմից վարած ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենան և դիմել են փախուստի, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը ոտքով է դիմել փախուստի` իր հետ վերցնելով հափշտակված ոսկյա զարդերով փաթեթներից մեկը: Տուժող Ա.Շահինյանն ու •ործով վկա Հարություն Հովսեփյանը սկսել են հետապնդել ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանին, որի ընթացքում վերջինս հանել-շպրտել է դիմակը և տեսնելով, որ հետապնդողների կողմից հնարավոր է բռնվել, իր մոտ եղած թմբուկավոր ատրճանակով մի քանի ան•ամ կրակել է Հ.Հովսեփյանի ուղղությամբ, որից հետո կարողացել է թաքնվել դեպքի վայրից: Տուժողներ Ա.Քամալյանի և Շահինյանների նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումներից հետո` սույն •ործով դատապարտյալներ Ա.Կարապետյանը և Հ.Վարդանյանը 1999թվականի փետրվար ամսին հափշտակված ոսկյա զարդերը տեղափոխել են ՌԴ Դոնի-Ռոստով քաղաք, որտեղ զարդերի մի մասը վաճառել են քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ հափշտակված չորս մատանիները մնացել են դատապարտյալ Հ.Վարդանյանի մոտ, որն էլ իր հերթին երեք ոսկյա մատանիները վաճառել է քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ մեկ մատանին նվիրել իր ծանոթ Իրինա Նոր-Արևյանին, որն էլ հետա•այում հայտնաբերվել է: Կատարած արարքների համար նախաքննական մարմնի կողմից Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին մեղադրանքներ է առաջադրվել 1961թվականի ՀՀ քրեական օրենս•րքի 88 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 232 հոդվածի 1-ին մասով: Նախաքննական մարմնի 09.08.2004թ. որոշմամբ Վ.Գաբոյանին առաջադրված մեղադրանքները համապատասխանեցվել է 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանն իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչեց, ընդ որում իրեն մեղավոր ճանաչեց Շահինյան ամուսինների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու և ապօրինի զենք պահելու, կրելու համար, սակայն մեղավոր չճանաչեց Աննա Քամալյանի նկատմամբ ավազակություն կատարելու մեջ և օ•տվելով իր քրեադատավարական իրավունքից հրաժարվեց դատարանում ցուցմունքներ տալ (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատարանի կողմից հրապարակվեց ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ Արման Կարապետյանի և Հրաչյա Վարդանյանի հետ միասին որոշել են ավազակային հարձակում կատարել և այդ կապակցությամբ միասին •նացել են Երևանի Մ.Խորենացու փողոցում •տնվող ոսկու շուկա, հարմար թեկնածու •տել և շուրջ 10 օր հետևել նրան, մշակել ոսկե զարդերը հափշտակելու պլան: Հետա•այում, աշխատանքային օրվա վերջում սպասել են մինչև այդ կինը դուրս •ա շուկայից և դրանից հետո հետևելով նրան տեսել են, որ նա նստել է ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի մեքենա և •նացել Երևանի Սարի թաղ թաղամաս: Այնտեղ մեքենան կան•նել է տներից մեկի մոտ, վարորդը իջել է մեքենայից և բացել դարպասը: Իրենք հասկանալով, որ այդ կինը բնակվում է այդ տանը, հեռացել են և պլանավորել, թե ինչպես պետք է հափշտակեն ոսկյա զարդերը: Ընկերներից մեկը հայտնել է, որ ունի ինքնաձի•, ատրճանակ և դիմակներ` իրենց չճանաչելու համար: Ի վերջո որոշել են զարդերը հափշտակել հաջորդ օրը` այդ կնոջ տան մոտ և կատարել են դերաբաշխում, համաձայն որի ատրճանակը վերցրել է ինքը, ինքնաձի•ը` Ա.Կարապետյանը, իսկ Հ.Վարդանյանը վարել է մեքենան: Հաջորդ օրը, ժամը 17-ի սահմաններում Ա.Կարապետյանը և Հ.Վարդանյանը, վերջինիս ավտոմեքենայով եկել են իր հետևից, ինքը նստել է մեքենան, որտեղ եղել են զենքերն ու դիմակները, որից հետո ուղևորվել են դեպի Սարի թաղ: Համաձայն դերաբաշխման ինքը վերցրել է թմբուկավոր ատրճանակը և դիմակներից մեկը: Ճանապարհին հանդիպել են իրենց ընկերոջը` Վարդան Զոհրաբյանին, որին նույնպես վերցրել են իրենց հետ, սակայն իրենց մտադրության մասին չեն պատմել, հայտնելով, որ Սարի թաղում •ործ ունեն և նրան ուղղակի տարել են իրենց հետ: Հասնելով Սարի թաղ, մեքենայով կան•նել են այդ կնոջ տանից քիչ հեռու` տեսանելի վայրում և սպասել նրա տուն •ալուն: Որոշ ժամանակ անց նկատել են իրենց կողքով անցնող ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենան և իրենք մեքենայով շարժվել են նրա հետևից: Հասնելով տան մոտ ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենան կան•նել է` փակելով ճանապարհը, վարորդը իջել է մեքենայից և մոտեցել դարպասներին, իսկ կինը մնացել է մեքենայում: Այդ ժամանակ ինքը հա•ել է դիմակը, ատրճանակը ձեռքում մոտեցել մեքենայում նստած կնոջը, նրանից հափշտակել է ոսկյա զարդերով տոպրակը և երկու քայլ հետ •նացել: Չի հիշում, թե տղաներից կոնկրետ ով, ինչ •ործողություն է կատարել, սակայն հիշում է, որ կրակոցի ձայներ են լսվել ու նկատել է, որ իրենց ավտոմեքենան արա• շարժվել է տեղից: Այդ տեսնելով, ինքը ոտքով դիմել է փախուստի, որի ժամանակ հանել է դիմակն ու դեն •ցել, սակայն հետո նկատել է, որ իրեն ինչ-որ երիտասարդ է հետապնդում և մտածելով, որ կարող է բռնվել, վախեցնելու նպատակով մեկ կամ երկու ան•ամ կրակել է նրա ոտքերի տակ` •ետնին, որից հետո կարողացել է դիմել փախուստի: Հասնելով բակ տեսել է, որ այնտեղ են նաև Հրաչն ու Արմանը, միասին վերլուծել են տեղի ունեցածը, ինքն իր մոտ եղած ատրճանակը տվել է Հրաչին ու սկսել են հաշվել իրենց կողմից հափշտակված ոսկյա զարդերը, որից հետո, համաձայն պայմանավորվածության իրենք զարդերը հանձնել են Հրաչին` Ռուսաստանի Դաշնություն տանելու և այնտեղ վաճառելու համար: Այնուհետև իրենք բաժանվել են և իր իմանալով հաջորդ օրը Հրաչը մեկնել է Ռուսաստան: Նշել է նաև, որ Հ.Վարդանյանը և Վ.Զոհրաբյանը դատապարտվելուց հետո մահացել են, իսկ Ա.Կարապետյանը •տնվում է արտերկրում: Ինչ վերաբերվում է 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին Ա.Կարապետյանի հետ Ա.Քամալյանի նկատմամբ կատարած ավազակային հարձակմանը Վ.Գաբոյանը օ•տվել է իր դատավարական իրավունքից և հրաժարվել ցուցմունքներ տալ: ատոր 3, •.թ. 134 – 137, 148 – 151, 181: Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները. Տուժողներ Ավետիք Սար•սի Շահինյանը և Թամարա Ժորայի Շահինյանը դատարանին հայտնեցին, որ ամուսիններ են, 1999թվականից մինչև այժմ աշխատում են Երևանի Մ.Խորենացի փողոցում •տնվող ոսկու շուկայում և զբաղվում են ոսկե զարդերի առք ու վաճառքով: 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 1830-ի սահմաններում, իրենց ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենայով ամուսիններով աշխատանքից վերադառնալիս են եղել տուն: Հասնելով տան մոտ Ա.Շահինյանն իջել է մեքենայից որպեսզի բացի դարպասը, իսկ Թ.Շահինյանը մնացել է մեքենայում: Այդ ժամանակ իրենց մեքենայի մոտ կան•նել է ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենա և այնտեղից իջել են դիմակավորված անձինք, որոնցից մեկի ձեռքում ինքնաձի• է եղել և նա սկսել է կրակել Ա.Շահինյանի ոտքերի տակ` որպեսզի չշարժվի, իսկ դիմակավորված անձանցից մյուսը մոտեցել է մեքենայում նստած Թ.Շահինյանին և նրա մոտից քաշելով հափշտակել պայուսակը, որում եղել են սկյա զարդերի մի մասը, իսկ մյուս մասը տոպրակով դրված է եղել մեքենայի նստատեղին: Թ.Շահինյանի մոտից պայուսակը հափշտակելու ընթացքում նրան քաշել •ցել են •ետնին, որից հետո նա բարձրացել, •նացել և մտել է հանցա•ործների մեքենան, որտեղ նստած է եղել մեկ այլ անձ, սակայն նրանք իրեն քաշել •ցել են •ետնին, որի պատճառով կոտրվել է ոտքը, իսկ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը շրջանցել է իրենց մեքենան և վերցրել ոսկե զարդերով մյուս տոպրակը: Այդ ընթացքում ինքնաձի•ով զինված անձը անընդհատ կրակել է Ա.Շահինյանի ոտքերի մոտ և չի թողել որպեսզի նա շարժվի: Տոպրակները վերձնելուց հետո նրանք նստել են մեքենան և դիմել փախուստի, սակայն ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը չի հասցրել նստել մեքենան և փախուստի է դիմել ոտքով: Ա.Շահինյանը սկսել է հետապնդել Վ.Գաբոյանին, սակայն չի կարողացել բռնել, իսկ Վ.Գաբոյանը փախչելու ընթացքում հանել, դեն է նետել դիմակը և հետապնդման ընթացքում մի քանի ան•ամ կրակել իրենց ուղղությամբ: Այդ ժամամակ, կրակոցների ձայնից տանից դուրս է եկել իրենց որդին` Սար•իսը, որը բակից վերցնելով կացինը մոտեցել է նրանց: Տանից որդու դուրս •ալու ժամանակ հանցա•ործները դիմել են փախուստի և որդին կացնով հարվածել է նրանց մեքենայի կապոտին, որից հետո նրանց մեքենան արա• շարժվել և հաջողվել է դիմել փախուստի: Միաժամանակ, տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանները դատարանին հայտնեցին, որ հանցա•ործության հետևանքով իրենց պատճառվել է 12.164.875 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որի մի մասը` 1.957.420 ՀՀ դրամի չափով վերական•նվել է դատապարտյալ Ա.Կարապետյանի կողմից, սակայն մնացած մասը մինչև այժմ վերական•նված չէ և խնդրեցին դատարանին` ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանից հօ•ուտ իրենց բռնա•անձել 10.207.450 ՀՀ դրամ •ումար, որպես հանցա•ործության հետևանքով իրենց պատճառված •ույքային վնասի հատուցում (դատական նիստի արձանա•րություն): Տուժող Աննա Վոլոդյայի Քամալյանը դատարանին հայտնեց, որ 1998թվականին աշխատել է Երևանի Եր.Քոչարի փողոցում •տնվող ոսկու շուկայում և զբաղվել ոսկյա զարդերի առք ու վաճառքով: 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ինքը դուրս է եկել աշխատանքից և տուն վերադառնալու նպատակով նստել թիվ. 64 համարի երթուղային տաքսին: Հասնելով Օրբելի փողոցի խաչմերուկ ցանկացել է իջնել երթուղային տաքսուց, սակայն այդ ժամանակ երկու երիտասարդներ, որոնցից մեկը մոտեցել է վարորդին, իսկ մյուսը թիկունքով կան•նել է իր դիմաց և զենքը պահելով իր վրա ձեռքից քաշել-պոկել է պայուսակը, որում եղել են ոսկյա զարդերը: Այդ ժամանակ ոսկու շուկայում իրերի հատուկ պահման արկղներ չեն եղել և ինչպես ոսկու առևտրով զբաղվող բոլոր անձինք, այնպես էլ ինքը ոսկյա զարդերն ամեն օր տարել է տուն: Ուժեղ քաշելուց պայուսակը պատռվել և այնտեղ եղած ոսկյա զարդերը թափվել են •ետնին: Հանցա•ործները վերցնելով տուփերով ոսկե զարդերը և դրամապանակը, որում եղել է 1.300 ԱՄՆ դոլար, դիմել են փախուստի: Հանցա•ործների դեմքերը ինքը չի տեսել, սակայն նրանցից մեկին ինքը ճանաչել է նրա ձեռքին եղած սպիով և քննչական մեկուսարանում կատարված անձի ճանաչման ժամանակ էլ ձեռքի սպիով տղան խոստովանել է կատարվածը, որը ինչպես հետա•այում պարզվել է հանդիսացել է Արման Կարապետյանը: Հանցա•ործության հետևանքով իրեն պատճառվել է շուրջ 8.000-9.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք նյութական վնաս, սակայն տուժող Ա.Քամալյանը դատարանում ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ •ույքային որևէ պահանջ չներկայացրեց և խնդրեց դատարանին` նրա նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել (դատական նիստի արձանա•րություն): Վկա Սար•իս Ավետիքի Շահինյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների որդին: 1999թվականի հունվարի 28-ին ինքը •տնվել է տանը: Ժամը 18-ի սահմաններում, դրսից կրակոցի ձայներ լսելով մոտեցել է պատուհանին և նկատել ավտոտնակի մոտ կան•նած իրենց ավտոմեքենան, որի աջ կողմի առջևի դուռը բաց է եղել և դիմակավորված մի երիտասարդ վազել է հակառակ ուղղությամբ` ձեռքում պահելով սև •ույնի տոպրակ: Ինքը հասկանալով, որ ծնողների վրա հարձակում են •ործել` ոսկյա զարդերը հափշտակելու համար, դուրս է եկել տանից և բակից վերցնելով կացինը մոտեցել պատշ•ամբի եզրին: Այնտեղից նկատել է, որ իրենց մեքենայի հետևում կան•նած է ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի սպիտակ •ույնի ավտոմեքենա: Նույն պահին տեսել է, որ մայրը` Թ.Շահինյանը ընկած է •ետնին, իսկ հայրը կան•նած է ավտոտնակի դարպասի մոտ: Դիմակավորվորված երկու տղամարդկանցից մեկը նստել է իրենց մեքենայի ղեկին, իսկ մյուսը` ինքնաձի•ը ձեռքին, նստել է նրա կողքը և ցանկանում են դիմել փախուստի: Այդ ժամանակ հոր հրահան•ով, ինքը կացինը նետել է հանցա•ործների մեքենայի ուղղությամբ և հարվածել մեքենայի կապոտին: Դրանից հետո, ինքն ու հայրը սկսել են հետապնդել ոտքով փախչող հանցա•ործներից մեկին, սակայն նրան չեն կարողացել բռնել: Հետա•այում ինքը տեղեկացել է, որ ծնողների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարող անձինք եղել են Հրաչյա Վարդանյանը, Արման Կարապետյանը և Վարդան Գաբոյանը (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Արթուր Վալերիի Բաղյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 18-ի սահմաններում ինքը •տնվել է տան բակում: Այդ ժամանակ փողոցից լսել է տղամարդու ձայն, որը բղավել է. ՙբռնեք, բռնեք...՚: Ինքը դուրս է եկել փողոց և տեսել, թե ինչպես իր հարևաններ Հարություն Հովսեփյանը, Նոդարն ու Ավետիք Շահինյանը վազել են Սարի թաղ 6 փողոցով փախչող մի երիտասարդի հետևից, իսկ Հ.Հովսեփյանը վազել է անմիջապես այդ տղայի հետևից: Ա.Շահինյանը հայտնել է, որ իրենցից բան են հափշտակել և ինքը նույնպես սկսել է վազել այդ տղայի հետևից: Փախչելու ընթացքում վերջինս շրջվել և երկու ան•ամ կրակել է, սակայն ում ուղղությամբ և ինչ զենքով ինքը չի նկատել: Իրենց չի հաջողվել բռնել այդ երիտասարդին և հետա•այում ինքը Հ.Հովսեփյանից տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը պահանջել է նրան չհետապնդել` սպառնալով կրակել: Հետա•այում նաև տեղեկացել է, որ հանցա•ործները Շահինյաններից հափշտակել են ոսկյա զարդեր: Հատոր 1, •.թ. 60 – 62: Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Հարություն Ռուբենի Հովսեփյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 18-ի սահմաններում, իր ընկերներ Նոդարի և Արթուրի հետ կան•նած է եղել իրենց բակում, երբ փողոցից լսել է իրենց հարևան Ավետիք Շահինյանի •ոռոցը, որը բղավել է. ՙբռնեք ոսկեղենս տարավ՚ և վազել մի երիտասարդի հետևից: Այդ տղան վազելով անցել է իրենց տան մոտով և ինքը ցանկանալով բռնել նրան, հետապնդել, վազել է նրա հետևից և երբ մոտ 2 մետր է մնացել, որ վերջինս շրջվել և ձեռքում եղած թմբուկավոր ատրճանակով կրակել է իր ուղղությամբ` վախեցնելու նպատակով, որից հետո դիմել է փախուստի` իր հետ տանելով ձեռքում բռնած սև •ույնի տոպրակը: Հատոր 1, •.թ. 18 – 20, 33: Դատարանի կողմից հրապարակվեց սույն •ործով դատապարտյալ Հրաչյա Ժիրայրի Վարդանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ մանկուց ճանաչել է իրենց բակի բնակիչ Արման Կարապետյանին, որի միջոցով էլ ծանոթացել է Վարդան Զոհրաբյանի և Վարդան Գաբոյանի հետ: 1998թվականի դեկտեմբերի 25-ին կամ 26-ին, իրենց շենքի բակում, իրեն է մոտեցել Ա.Կարապետյանը, որի խնդրանքով ինքը նրան է տվել մորը պատկանող ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետ. համարանիշի ավտոմեքենան, որն էլ Կարապետյանը պայմանավորված ժամին ետ է վերադարձրել: 1999թվականի հունվարի 28-ին, ժամը 11-ի սահմաններում, իրենց տուն է զան•ահարել Ա.Կարապետյանը և նորից խնդրել ավտոմեքենան: Համաձայն իրենց պայմանավորվածության, նույն օրը, ժամը 16-ի սահմաններում ինքն ավտոմեքենայով •նացել է Ա.Կարապետյանի շենքի մոտ, որտեղ հանդիպել է նրան և Վարդան Գաբոյանին: Ա.Կարապետյանը մտնելով շենքի մուտք, շուրջ 1-2 վայրկյան անց դուրս է եկել ձեռքին բռնած սև •ույնի կտորից կարված պայուսակով, որը հետա•այում ինքը ներկայացրել է քննչական մարմնին: Ա.Կարապետյանը հիշյալ պայուսակը դրել է ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և նստել իր կողքը, իսկ Վ.Գաբոյանը նստել է ավտոմեքենայի հետնամասի նստատեղում: Ի սկզբանէ ինքը չի իմացել, թե ինչ կա պայուսակի մեջ: Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ իրենք •ործ ունեն և նրա ասելով ինքը ավտոմեքենան վարել է Հանրապետության հրապարակ` Կառավարության շենքի մոտ: Այնտեղ Ա.Կարապետյանը իջել է մեքենայից և շուրջ 5 րոպե անց ետ է վերադարձել, իսկ քիչ անց մեքենային է մոտեցել Վարդան Զոհրաբյանը և նույնպես նստել հետևի նստատեղին` անմիջապես իր հետնամասում: Իր հարցին, թե ուր են •նում, Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ Սարի թաղում վիճաբանության հարցեր կան և պետք է •նալ այնտեղ` հարցերը լուծելու համար: Միաժամանակ իրեն ու Զոհրաբյանին առաջարկել է, որ եթե •ործ ունեն, ապա իրենք կարող են •նալ: Տեղեկանալով, որ Վ.Գաբոյանը և Ա.Կարապետյանը •նում եմ կռիվ անելու, ինքը չի համաձայնվել ավտոմեքենան թողնել նրանց մոտ և ինքը նույնպես •նացել է նրանց հետ: Իր համաձայնությունն է տվել նաև Վ.Զոհրաբյանը: Ճանապարհին Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ կարող է կռիվ տեղի ունենա և հետա•այում անախորժություններից զերծ մնալու համար առաջարկել է փոխել ավտոմեքենայի պետ. համարանիշը: Ինքը համաձայնվել է և Նար-Դոս փողոցում Վ.Գաբոյանն ու Ա.Կարապետյանը իջնելով ավտոմեքենայից, բացել են բեռնախցիկը, այնտեղ իրենց իսկ կողմից դրված պայուսակից հանել են այլ պետ.համարանիշներ և տեղադրել ավտոմեքենայի վրա: Ա.Կարապետյանի ցուցումով ինքը մեքենան վարել է Սարի-թաղ, որտեղ նորից Ա.Կարապետյանի ցուցումով կան•նեցրել է ավտոմեքենան: Շուրջ 15 րոպե սպասելուց հետո իրենց կողքով ՙԳԱԶ-21՚ մակնիշի ավտոմեքենա է անցել, որին մատնացույց անելով Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ դա է իրենց հետաքրքրող ավտոմեքենան: Կրկին նրա ցուցումով, ինքը մեքենան վարել է այդ ավտոմեքենայի հետևից: Հիշյալ ավտոմեքենան կան•նել է ավտոտնակի մոտ, որից իջել է վարորդը, մոտեցել ավտոտնակի դարպասներին, իսկ ավտոմեքենայում նստած կինը մնացել է մեքենայում: Այդ ժամանակ Արման Կարապետյանը և Վարդան Գաբոյանը իրենց հա•ի սպորտային •լխարկներն անսպասելի ձևով իջեցրել են, այսինքն ծածկել են իրենց դեմքերը և •լխարկները դարձրել դիմակ: Մեքենայի մեջ եղած պայուսակի մեջից Ա.Կարապետյանը հանել է մեկ հատ ավտոմատ իր փամփշտակալով և Վ.Գաբոյանի հետ իջել են մեքենայից: Ա.Կարապետյանը ավտոմատի փողն ուղղել է վարորդի վրա, հրամայել չշարժվել և կրակել նրա ոտքերի ուղղությամբ, որի պատճառով վերջինս չի կարողացել շարժվել: Այդ ընթացքում Վ.Գաբոյանը ատրճանակը ձեռքին մոտեցել է նրանց ավտոմեքենայի առջևի դռանը և ավտոմեքենայից դուրս է •ցել կնոջը, որից հետո փողոցի հակառակ ուղղությամբ դիմել է փախուստի: Այդ ընթացքում ինքը մեքենայի շարժիչը չի անջատել, մեքենայից ընդհանրապես չի իջել, իր մոտ ավտոմատ չի ունեցել, ոչ մեկի չի սպառնացել, իսկ երբ Ա.Կարապետյանը նստել է իր կողքին, նրա ցուցումով իրենք շտապ հեռացել են դեպքի վայրից, որի ընթացքում ինչ-որ մեկը ծանր իր է նետել մեքենայի վրա: Ճանապարհին Վ.Զոհրաբյանն իջել է մեքենայից, իսկ ինքն ու Կարապետյանը •նացել են Միրաքյան փողոց, որտեղ •տնվում է իր ավտոտնակը: Ինքը տեսել է, որ մեքենայի շարժիչի ծածկոցի թիթեղը վնասվել է, սակայն Ա.Կարապետյանը հայտնել է, որ անհան•ստանալու կարիք չկա, ինքը վերանոր•ել կտա այն: Ա.Կարապետյանի ցուցումով, պայուսակը որում •տնվել է ինքնաձի•ը, պահել է իր ավտոտնակի մոտ` մինչև տանելը: Ինքը տեղյակ չի եղել, որ պայուսակում բացի ինքնաձի•ից կա նաև ատրճանակ և այլ ռազմամթերք: 1999թվականի հունվարի 29-ին, վերանորո•ելու նպատակով ինքն ու Ա.Կարապետյանը մեքենան տարել են իր ազ•ական Հայկի արհեստանոց, սակայն Ռուսաստան մեկնելու կապակցությամբ, Հայկին է խնդրել վերանորո•ելուց հետո մեքենան տանել և կան•նեցնել իր ավտոտնակում: 1999թվականի փետրվար ամսին ինքն ու Ա.Կարապետյանը միասին մեկնել են ՌԴ Ռոստով քաղաք, որտեղ նրանց դիմավորել է Ա.Կարապետյանի քրոջ ամուսինը` Յուրան: Շուրջ 10 օր այնտեղ մնալուց հետո, Ա.Կարապետյանն իրեն պատմել է, որ ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, ազ•ությամբ թուրք անձանցից ոսկե զարդեր է հափշտակել և ցանկանում է դրանք վաճառել: Այդ նպատակով իրենք դիմել են Ռոստով քաղաքի բնակիչներ, ազ•ությամբ հայ ոմն Սամվելի եղբայր Սանոյին: Ա.Կարապետյանի մոտ եղել է շուրջ 1 կ•. 150 •րամ ոսկե զարդեր, որոնց դիմաց նա պահանջել է 10.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, սակայն չեն կարողացել վաճառել: Մինչև Ռոստով քաղաքից մեկնելը Ա.Կարապետյանն այդ զարդերից 4 հատ մատանի նվիրել է իրեն, որոնցից մեկը ինքը նվիրել է իր ընկերուհի Իրինա Նոր-Արևյանին: Հատոր 1, •.թ. 199 – 206:Հատոր 2, •.թ. 28, 217:Հատոր 3, •.թ. 110 – 119: Դատարանի կողմից հրապարակվեց սույն •ործով դատապարտյալ Վարդան Էդիկի Զոհրաբյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ շուրջ 15 տարի ճանաչել է իրենց հարևան Հրաչյա Վարդանյանին, որի հետ ծանոթացել է Արման Կարապետյանի միջոցով: 1999թվականի հունվարի 28-ին ժամը 1730-ի սահմաններում, ինքը դուրս է եկել աշխատավայրից` ՀՀ Կառավարության շենքից և հրապարակում պատահական հանդիպել Ա.Կարապետյանին, Վարդան Գաբոյանին և Հ.Վարդանյանին, որոնք եղել են վերջինիս ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի ավտոմեքենայով: Նրանց տեսնելով նստել է մեքենայի վարորդի հետևի նստատեղում, որտեղ վարորդի կողքի նստատեղում նստած է եղել Ա.Կարապետյանը, իսկ իր կողքին` Վ.Գաբոյանը: Նստելով մեքենան ինքը •ոհունակություն է հայտնել մեքենայով տուն •նալու համար, սակայն տղաները ասել են, որ մինչև տուն •նալը պետք է •նան Սարի թաղ, հայտնելով, որ այնտեղ հարց կա լուծելու, սակայն չեն պարզաբանել հարցի էությունը: Հասնելով Սարի թաղ կան•նել են, ապա մոտ 500 մետր մեքենայով •նալուց հետո, կրկին կան•նել են և անջատել շարժիչը: Կան•նելուց հետո մեքենայից իջել է Ա.Կարապետյանը, այնուհետև Վ.Գաբոյանը, իսկ Հ.Վարդանյանն իջել է, թե ոչ` չի հիշում, ինքը մնացել է մեքենայում նստած: Նրանց իջնելուց հետո, ինքը դրսից ձայներ է լսել, որոնք նմանեցրել է տղամարդկանց վիճաբանության ձայների, այնուհետև լսել է նաև կրակոցի ձայներ, կանացի ճիչ և մի պահ իրենց ավտոմեքենան է ներխուժել այլայլված և վախեցած մի կին: Այդ պահին նկատել է, որ նրան հարվածելով դուրս են քաշել, բայց թե ով, չի տեսել: Հ.Վարդանյանն մեքենան քշելով դուրս է եկել Սարի թաղից և իրենք առանց Վ.Գաբոյանի •նացել են մինչև Կիևյան խաչմերուկ, որտեղ ինքն իջել է մեքենայից: Անտեղյակ լինելով կատարվածից, ինքը բարկացած հարցրել է, թե ինչ է կատարվել, սակայն իրեն որևէ կոնկրետ պատասխան չեն տվել: Դրանից հետո, տղաներին չի տեսել և կատարվածի մասին ստույ• տեղեկություններ իմացել է միայն ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնում: Դեպքի ժամանակ ինքը Ա.Կարապետյանի և Վ.Գաբոյանի •լխին տեսել է սև •ույնի սպորտային •լխարկներ, իսկ Հ.Վարդանյանը •լխարկով եղել է, թե ոչ, չի հիշում: Հատոր 1, •.թ. 211 – 215: Հատոր 2, •.թ. 256: Հատոր 3, •.թ. 110 – 119: Դատաքննությամբ հետազոտվեց դեպքի վայրի զննության արձանա•րությունը, համաձայն որի Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տան 1-ին հարկում •տնվող ավտոտնակի աջ կողմում` 2.5 մետր հեռավորության վրա, •ետնից հայտնաբերվել է 2 հատ պարկուճներ: Նշված պարկուճները 120 սմ հեռավորության վրա •տնվող սան հան•ույցի հորի մետաղյա կափարիչի, ասֆալտի հատման մասում առկա է եղել 5 սմ երկարության, 3-5 սմ լայնության և 6 մմ. խորության չափերի մեկ փոս, որից 2 մետր հեռավորության վրա դեպի ավտոտնակի աջ կողմի դուռը` ասֆալտին առկա է եղել եռանկյունի տեսքով, կլոր եզրերով 8 մմ. խորության փոս: Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տանից 150 մետր հեռավորության վրա` •ետնին ընկած է եղել սև •ույնի բրդյա •ործվածքով սպորտային •լխարկ, որի վրա սպիտակ •ույնի թելով •րված է եղել ՙՔլիփեռս՚ բառը: Հատոր 1, •.թ. 4 – 7: Դատարանի կողմից հետազոտվեց իրեր ճանաչման ներկայացնելու մասին նախաքննական մարմնի 19.05.1999թ. արձանա•րությունը, համաձայն որի տուժող Թ.Շահինյանը ճանաչել է 1999թ. հունվարի 28-ին իրենից հափշտակված ադամանդյա քարերով, աստղաձև ոսկե մատանին: Հատոր 1, •.թ. 121: Դատաքննությամբ հետազոտվեց իրեր ներկայացնելու մասին նախաքննական մարմնի 14.05.1999թ. արձանա•րությունը, համաձայն որի մեղադրյալ Հ.Վարդանյանը 1999թ. մայիսի 14-ին Երևանի Միրաքյան փողոցի նրբանցքի թիվ. 28 տան բակի հողամասի ցանցի և իր ավտոտնակի միջանկյալ հատվածում թաքցված տեղից հանել և ներկայացրել է սև •ույնի կտորից կարված սպորտային պայուսակ, որի մեջ հայտնաբերվել է մեկ հատ ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակ` լիցքավորված երեք հատ փամփուշտներով, մեկ հատ 971838 համարի ինքնաձի•, մեկ հատ 150 համարի ինքնաձի•ի փամփշտակալ` 27 հատ փամփուշտներով, մեկ հատ նռնակ` պայթուցիչով, մեկ հատ 50 սմ. երկարությամբ կլոր փայտ, մեկ հատ 40 սմ. երկարությամբ երկաթյա խողովակ, որի մեջ դրված է նույն երկարությամբ փայտ: Հ.Վարդանյանը հայտարարել է, որ ներկայացված իրերը օ•տա•ործման համար իրենց մոտ է եղել 28.01.1999թվականին` Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի 5 տան մոտ կատարված ավազակային հարձակման ժամանակ: Հատոր 1, •.թ. 148 – 149: Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաձ•աբանական փորձաքննության 01.02.1999թ. թիվ. 86 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 2 հատ պարկուճները հանդիսանում են ավտոմատ հրազենի 5.45 մմ. տրամաչափի փամփուշտի բաղկացուցիչ մաս և ենթակա են նույնացման համար: Ներկայացված 2 հատ պարկուճները կրակված են ՙԿալաշնիկով՚ տեսակի 5.45 մմ. տրամաչափի նույն ավտոմատից: Հատոր 1, •.թ. 36 – 38: Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաձ•աբանական, պայթունատեխնիկական և քիմիական փորձաքննության 01.06.1999թվականի թիվ. 377 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված ՙԱԿ-74՚ տեսակի 971838 համարի ինքնաձի•ը •ործարանային արտադրության է, պիտանի է կրակելու համար 5.45 մմ. տրամաչափի փամփուշտներով և հանդիսանում է հրազեն: Ներկայացված ինքնաձի•ի վերջին մաքրումից հետո կրակել են: Փորձա•ետի 01.02.1999թ. թիվ. 86 եզրակացության մեջ նշված պարկուճները, որոնք հայտնաբերվել են 28.01.1999թ. ժամը 1830-ի սահմաններում Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ. 5 տան մոտ կատարված հանցա•ործության փաստով տեղազննության ժամանակ, կրակվել են փորձաքննությանը ներկայացված թիվ. 971838 ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձի•ից: Ներկայացված փամփշտակալը •ործարանային արտադրության է և նախատեսված է ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձի•ների համար: Ներկայացված փամփշտակալի մեջ եղած 27 հատ 5.45 մմ. տրամաչափի փամփուշտները •ործարանային արտադրության են, նախատեսված են ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձի•ների համար, պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք: Ներկայացված ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը հանդիսանում է հրազեն: Թմբուկավոր ատրճանակի թմբուկի մեջ եղած 3 հատ 9 մմ. տրամաչափի փամփուշտներ են, պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք: Ներկայացված նռնակը •ործարանային արտադրության ՙՖ-1՚ տեսակի մարտական նռնակ է, պիտանի է նպատակային օ•տա•ործման համար և հանդիսանում է ռազմամթերք: Ներկայացված պայթուցիչը •ործարանային արտադրության ՙՈւԶՌԳՄ՚ տեսակի մարտական պայթուցիչ է և հանդիսանում է ռազմամթերք: Այս պայթուցիչը կարող է օ•տա•ործվել փորձաքննությանը ներկայացված ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակի հետ: Հատոր 2, •.թ. 34 – 46: Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաբժշկական փորձաքննության 08.02.1999թ. թիվ. 67/հ եզրակացությունն այն մասին, որ տուժող Թ.Շահինյանին պատճառված մարմնական վնասվածքները` ուղեղի ցնցման, աջ կողմի նստատեղի ոսկրի կոտրման տեսքով, պատճառվել են բութ առարկայի անմիջական ներ•ործության հետևանքով, իրենց վաղեմությամբ համապատասխանում են դեպքի ժամանակահատվածին և դասվում են նվազ ծանր մարմնական վնասվածքների շարքին: Հատոր 1, •.թ. 43 – 44: Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաքիմիական փորձաքննության 09.02.1999թ. թիվ. 15Ք եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված կացնի մետաղյա և փայտյա մասերի վրա հայտնաբերվել են սպիտակավուն երան•ի սինթետիկ էմալ տեսակի ներկանյութի հետքեր: Սինթետիկ էմալներով •ործարանային պայմաններում ներկվում են •լխավորապես ավտոմեքենաների թափքերը: Հատոր 1, •.թ. 63 – 66: Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաձ•աբանական փորձաքննության 31.05.1999թ. թիվ. 597 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 8 հատ 7.65 մմ. տրամաչափի փամփուշտները պիտանի են կրակելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք: Հատոր 2, •.թ. 17 – 24: Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաքիմիական փորձաքննության 24.05.1999թ. թիվ. 148Ք եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված կացնի վա հայտնաբերված սպիտակավուն երան•ի սինթետիկ էմալ տեսակի ներկանյութի հետքերը իրենց հանքային քիմիական բաղադրությամբ և ֆիզիկաքիմիական հատկանիշներով միանման են փորձաքննությանը ներկայացված ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի կասկածյալ ավտոմեքենայի կապոտի աջ ետին մասի ԼՆԾ-ի 5-րդ շերտին, ուստի կացնի վրայի ներկանյութի հետքերը կարող էին թողնված լինել այդ ավտոմեքենայի /հատկապես հիշատակված մասի/ ներկանյութի կողմից: Հատոր 2, •.թ. 47 – 51: Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատահետքաբանական փորձաքննության 25.05.1999թ. թիվ. 578 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի ապակու մոտակայքում, վարորդի կողմից շարժիչի ծածկոցի շրջանում դեպի ապակու կողմը դեֆորմացիայի և դրանց վերանորո•ման հետքեր չեն հայտնաբերվել, սակայն շարժիչի ծածկոցի աջ կողմի ներսի մասի մակերեսի վրա հայտնաբերվել է վերանորո•ման աշխատանքների հետ կապված հետքեր, որտեղ երևում է պոկվածք` ամրության կողը շարժիչի ծածկոցից: Զննության ժամանակ տվյալ հատվածում քերվել է ներկածածկույթի շերտը, արդյունքում հայտնաբերվել է մածիկի հաստ շերտ, որը վկայում է վերանորո•ման աշխատանքների մասին: Հատոր 2, •.թ. 52 – 55: Դատարանի կողմից հետազոտվեց ապրանքա•իտական փորձաքննության 02.06.1999թ. թիվ. 09439916 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված կանացի մատանին պատրաստված է 5 Դատարանի կողմից հետազոտվեց ապրանքա•իտական փորձաքննության 02.06.1999թ. թիվ. 09439916 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված կանացի մատանին պատրաստված է 583 կար•ի ոսկու համաձուլվածքից: Մատանու վրա առկա իննը հատ սպիտակ քարերը հանդիսանում են ադամանդներ, կենտրոնինը` 0.1 կառատ, ութ հատ եզրային դասավորվածներից յուրաքանչյուրը` 0.05 կառատ, 57 տաշվածքի, 6/6 մաքրությամբ: Ներկայացված մատանու ընդհանուր քաշը 3.27 •րամ է, շուկայական •ինը 1999թ. հունվարի 28-ի դրությամբ •նահատվում է 83.000 ՀՀ դրամ: Հատոր 2, •.թ. 67 – 69: Դատարանի կողմից հետազոտվեց ստացիոնար դատահո•եբուժական փորձաքննության 18.02.2010թ. թիվ. 21 եզրակացությունն այն մասին, որ Վ.Գաբոյանը հո•եկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նրա մոտ հայտնաբերվում են անձի փսիխոպատիկ •ծեր: Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է •իտակցել իր •ործողությունների վտան•ավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսա•րվող արարքի նկատմամբ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատարանի կողմից հետազոտվեցին •ործով հայտնաբերված սպորտային •լխարկը, երկու պարկուճները, կացինը, ՙԱԿ-74՚ տեսակի 9718138 ինքնաձի•ը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակը` պայթուցիչով, ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի ավտոմեքենան, տուժող Թ.Շահինյանից հափշտակված և հայտնաբերված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 26.03.1999թ. և 14.06.1999թ. որոշումները: Հատոր 1, •.թ. 92: Հատոր 2, •.թ. 56: Դատարանի կողմից հրապարակվեցին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները` Ա.Վարդանյանի, Վ.Զոհրաբյանի և Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ, ինչպես նաև վերջիններս ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին նախաքննական մարմնի 10.10.2009թ. որոշումը: Հատոր 3, •.թ. 110 – 113, 153 – 160, 183 – 184: Դատաքննության վերջնական փուլում, տուժող Ա.Քամալյանի ցուցմունքները լսելուց և դատարանի կողմից •ործում եղած և հետազոտված բոլոր ապացույցները վերլուծելուց հետո, ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը հանդես եկավ հայտարարությամբ այն մասին, որ 1998թվականի դեկտեմբերի 8-ին Աննա Քամալյանի նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումը իրոք ինքն է կատարել` Արման Կարապետյանի հետ միասին, դեպքի հան•ամանքների մանրամասնություններին չի ցանկանում անդրադառնալ, սակայն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածների համար և իր մեղայականով ցանկանում է ամբողջությամբ ՙմաքրվել՚ և թոթափել նախկինի լուծը (դատական նիստի արձանա•րություն): Դատարանի իրավական վերլուծությունը. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված համարեց ամբաստանյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի կատարած արարքները, •տավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից արարքներին տրվել է իրավական ճիշտ որակում և դրանք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին: Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործությունների բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն, այն որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուրի է, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար: Պատասխանատվությունը մեղմացնող և պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանքներ դատարանը դատաքննությամբ չհայտնաբերեց: Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ: Անդրադառնալով տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի պահանջին, դատարանը •տնում է, որ այն հիմնավոր է, բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 154–164 հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 360 հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի, ՀՀ քաղաքացիական օրենս•րքի 1058 հոդվածի պահանջներից և ենթակա է բավարարման: Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների կողմից ներկայացված 10.207.450 ՀՀ դրամ •ումարի պահանջը համապարտության կար•ով պետք է բռնա•անձել ինչպես ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանից, այնպես էլ դատապարտյալ Արման Կարապետյանից` որպես հանցա•ործության հետևանքով տուժողներին պատճառված •ույքային վնասի հատուցում, նկատի ունենալով, որ դատապարտյալ Ա.Կարապետյանի կողմից մասամբ է կատարվել նախկին դատական ակտերի պահանջները` •ումարի բռնա•անձման մասով, իսկ •ործով մյուս դատապարտյալներ Հ.Վարդանյանը և Վ.Զոհրաբյանը մահացել են, ուստի հանցա•ործությամբ տուժողներին պատճառված •ույքաին վնասը համապարտությամբ պետք է բռնա•անձել ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանից և դատապարտյալ Ա.Կարապետյանից: Տուժող Աննա Քամալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, դատարանը •տնում է, որ նրա մասով քաղաքացիական հայցի հարցը •ործով պետք է համարել լուծված: Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը •տնում է, որ •ործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՙԱԿ-74՚ տեսակի 9718138 ինքնաձի•ը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակը` պայթուցիչով պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը, իսկ սև •ույնի •լխարկը /դիմակ/ պետք է ոչնչացնել: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 55 հոդվածի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119 հոդվածի համաձայն, հանցա•ործության կատարման •ործիք հանդիսացող 1976թվականի արտադրության ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի /շարժիչ 0557043, շասի 0353589/ ավտոմեքենան պետք է բռնա•րավել` ի սեփականություն պետության: Տուժող Թ.Շահինյանին ի պահ հանձնված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին և կացինը պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության: Այլ ապացույց ճանաչված Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները` Ա.Վարդանյանի, Վ.Զոհրաբյանի և Ա.Կարապետյանի վերաբերյալ պետք է թողնել քրեական •ործում: Միաժամանակ դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այն է. ՙԱրարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց վրա, այդ թվում այն անձանց վրա ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն՚: Վ.Գաբոյանի կողմից հանցանքները կատարվել են 1998թ. դեկտեմբեր և 1999թ. հունվար ամիսներին, երբ •ործել է 1961թ. ՀՀ քրեական օրենս•իրքը: Նախկին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 88 հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված է եղել քրեական պատասխանատվություն ավազակության միջոցով •ույքի հափշտակման համար, որի սանկցիան նախատեսել է ազատազրկման ձևով պատիժ ութից մինչև տասնհին• տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ և արարքը դասվել է առանձնապես ծանր հանցա•ործությունների շարքին: 18.04.2003թ. ընդունված և 2003թվականի օ•ոստոսի 1-ից •ործողության մեջ դրված ներկայիս ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը նույնպես պատասխանատվություն է նախատեսել ավազակության համար, սակայն վերջինիս սանկցիան սահմանել է ազատազրկման ձևով պատիժ վեցից մինչև տաս տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ կամ առանց դրա: ՙՀՀ քրեական օրենս•րքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին՚ 09.06.2004թ. թիվ. ՀՕ-97-Ն ՀՀ օրենքով, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի պատժաչափը փոխվել և պատիժ է սահմանվել ազատազրկում ութից մինչև տասնհին• տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ կամ առանց դրա, որպիսին հան•ամանքը վատթարացրել է ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի վիճակը: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն, արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, ուստի ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով: Քննարկելով հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել կրկին ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այլ ոչ թե ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66 հոդվածի 4-րդ կետով, նկատի ունենալով, որ 1961թ. նախկին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 37 հոդվածը` հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս սահմանել է նվազ խիստ պատիժը ավելի խիստ պատժով կլանելու սկզբունք, որով ամբաստանյալ Վ.Գաբոյանի վիճակը բարելավվում է: Ուստի հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս դատարանը կրկին ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով: Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 235 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 13 հոդվածի 1-ին կետի և 1961թ. ՀՀ քրեական օրենս•րքի 37 հոդվածի կար•ով, հանցանքների համակցությամբ նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` •ույքի բռնա•րավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում: Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես կալանք կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվել 2009թվականի օ•ոստոսի 24-ից: Վարդան Ռուբենի Գաբոյանից և դատապարտյալ Արման Ասկարամի Կարապետյանից հօ•ուտ տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների համապարտությամբ բռնա•անձել 10.207.450 /տաս միլիոն երկու հարյուր յոթ հազար չորս հարյուր հիսուն/ դրամ, որպես հանցա•ործության հետևանքով վերջիններիս պատճառված •ույքային վնասի փոխհատուցում: Տուժող Աննա Վոլոդյայի Քամալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, նրա մասով քաղաքացիական հայցի հարցը •ործով համարել լուծված: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՙԱԿ-74՚ տեսակի 971838 ինքնաձի•ը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, ՙՖ-1՚ տեսակի նռնակը` պայթուցիչով թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեա•իտական վարչության տնօրինմանը: Հանցա•ործության կատարման •ործիք հանդիսացող ՙԳԱԶ-24՚ մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի /1976թ. արտադրության, շարժիչ 0557043, շասի 0353589/ ավտոմեքենան բռնա•րավել` ի սեփականություն պետության: Տուժող Թամարա Շահինյանին ի պահ հանձնված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին և կացինը թողնել վերջինիս տնօրինմանն` ըստ պատկանելիության, իսկ սև •ույնի •լխարկը /դիմակ/` ոչնչացնել: Ապացույց ճանաչված Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները թողնել քրեական •ործում: Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկ ամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ. |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 03-05-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-06-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | հատոր 1 <279>, հատոր 2 <408>, հատոր 3 <245>, հատոր 4 <183> |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 15-06-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-279,2-408,3-215,4-184 թերթերից և թիվ 1-140/2000թ քրեական գործը` 1-301 և 2-255 թերթերից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-6500/10 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 17-06-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 31-08-2010 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 01-09-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-09-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 279, 408, 214, 254 |
| Այլ նշումներ | 12103299 քր. գործից նյութեր 301 և 255 թերթերից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-09-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 279, 408, 214, 262 |
| Գործին կից նյութերը | 12103299 քր. գործից նյութեր, համապատասխանաբար` 301 և 255 թերթերից |
| Այլ նշումներ | քրեական գործին կից նյութերը /թիվ 1-140/2000 քր. գործ/ ՀՀ Դատարանների արխիվ հանձնելու համար վերադարձվել է ՀՀ Դատական դեպարտամենտ |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0120/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 02-06-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 02-06-2010 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Զուռնաչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վարդան Գաբոյան Մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի /ՀՀ քր.օր. 175 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - 7տարի ազ.` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի քան 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով , նաև բավարարվել է տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղ.հայցը` Վարդան Գաբոյանից և Արման Ասկարամի Կարապետյանից /նախաքննության ընթացքում նրա վերաբերյալ գործը անջատվել է / հօգուտ տուժողների վճռվել է բռնագանձել 10.207.450ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասի հատուցում / վերաբերյալ 03.05.2010թ. դատավճիռը և Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ` ազատազրկում 6 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և մերժել տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղ.հայցը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 04-06-2010 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 16-06-2010 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-06-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-06-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 18-06-2010 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-07-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 30-06-2010 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-07-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 07-07-2010 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-07-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 15-07-2010 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 16-07-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 16-07-2010 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի փոփոխվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը և պատիժը մասով մեղմացվել է |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գաբոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԷԴ/0120/01/09 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 16 հուլիսի 2010թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Ա. ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Հ. ՉԱԽՈՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Վ. ԶՈՒՌՆԱՐՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Ա. ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ Թ. ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքը` Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1999 թվականի հունվարի 29-ին ՀՀ ՆԳ և ԱԱՆ Քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 12103299 քրեական գործը` Ավետիք Շահինյանի և Թամարա Շահինյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու փաստի առթիվ: 1999 թվականի մարտի 29-ին նախաքննական մարմնի թիվ 12103299 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու անձանց հայտնի չլինելու պատճառով: 1999 թվականի մայիսի 15-ին թիվ 12103299 քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է: 1999 թվականի մայիսի 15-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամիս ժամանակով` մինչև 1999 թվականի հուլիսի 15-ը: 1999 թվականի մայիսի 31-ին թիվ 12103299 քրեական գործը միացվել է թիվ 63201399 քրեական գործին: 1999 թվականի հունիսի 28-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրվա վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 1999 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանքը: 1999 թվականի հուլիսի 09-ին թիվ 63201399 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 1999 թվականի սեպտեմբերի 12-ը: 1999 թվականի սեպտեմբերի 09-ին թիվ 63201399 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 1999 թվականի նոյեմբերի 15-ը: 1999 թվականի հոկտեմբերի 24-ին թիվ 63201399 քրեական գործից անջատվել է թիվ 12103299 քրեական գործը: 1999 թվականի նոյեմբերի 12-ին թիվ 12103299 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամսով` մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 15-ը: 1999 թվականի դեկտեմբերի 14-ին վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ թիվ 12103299 քրեական գործից անջատվել են Արման Կարապետյանի և Վարդան Գաբոյանի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու, ապօրինաբար զենք, զինամթերք ձեռք բերելու և պահելու վերաբերյալ մասերը: Նույն օրը թիվ 12103299 քրեական գործով Արման Կարապետյանի և Վարդան Գաբոյանի մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` մինչև մեղադրյալների հայտնաբերելը: 2000 թվականի փետրվարի 17-ին թիվ 12103299 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է: Նույն օրը թիվ 12103299 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով` մինչև 2000 թվականի ապրիլի 17-ը: 2000 թվականի ապրիլի 12-ին թիվ 12103299 քրեական գործով մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և նրան նոր ծավալի մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրվա որոշմամբ թիվ 12103299 քրեական գործից անջատվել է Վարդան Գաբոյանի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու, ապօրինաբար զենք, զինամթերք ձեռք բերելու և պահելու մասերը 2000 թվականի ապրիլի 12-ին Երևան քաղաքի դատախազության ավագ քննիչ Վ.Մուրադյանի որոշմամբ թիվ 12103299 քրեական գործով Վարդան Գաբոյանի մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` մինչև մեղադրյալի հայտնաբերելը: 2004 թվականի օգոստոսի 09-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին 28.06.1999թ. նախկին ՀՀ քրեական օրեսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2009 թվականի օգոստոսի 24-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին: Նույն օրը թիվ 12103299 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի ավագ քննիչ Դ.Գևորգյանի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ, կասեցված վարույթը վերսկսվել: 2009 թվականի օգոստոսի 24-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը բավարարել է քննիչի միջնորդությունը` թիվ 12103299 քրեական գործով մեղադրյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց թողել կալանվորումը երկու ամիս ժամկետով` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2009 թվականի օգոստոսի 24-ից: 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ին թիվ 12103299 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի հոկտեմբերի 24-ը: 2009 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ը: 2009 թվականի հոկտեմբերի 22-ին քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երկարացվել է մեկ ամիս ժամանակով` մինչև 2009 թվականի նոյեմբերի 24-ը: 2009 թվականի նոյեմբերի 05-ին թիվ Երևան քաղաքի դատախազի տեղակալի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մասով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճռով Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել է ազատազրկման 7/յոթ/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով, Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 7/յոթ/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում: Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը թողնվել է անփոփոխ: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2009 թվականի օգոստոսի 24-ից: Վճռվել է նաև Վարդան Ռուբենի Գաբոյանից և դատապարտյալ Արման Ասկարամի Կարապետյանից հօգուտ տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների համապարտությամբ բռնագանձել 10.207.450 /տաս միլիոն երկու հարյուր յոթ հազար չորս հարյուր հիսուն/ դրամ, որպես հանցագործության հետևանքով վերջիններիս պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում: Տուժող Աննա Վոլոդյայի Քամալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պահանջ չներկայացնելու կապակցությամբ, նրա մասով քաղաքացիական հայցի հարցը գործով համարվել է լուծված: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող <<ԱԿ-74>> տեսակի 971838 ինքնաձիգը` փամփշտակալով և 27 հատ փամփուշտներով, ինքնաշեն թմբուկավոր ատրճանակը` երեք հատ փամփուշտներով, <<Ֆ-1>> տեսակի նռնակը` պայթուցիչով որոշվել է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը: Հանցագործության կատարման գործիք հանդիսացող <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի Մ 11-92 ԱԴ պետհամարանիշի /1976թ. արտադրության, շարժիչ 0557043, շասի 0353589/ ավտոմեքենան բռնագրավվել է` ի սեփականություն պետության: Տուժող Թամարա Շահինյանին ի պահ հանձնված ադամանդյա քարերով կանացի ոսկե մատանին և կացինը թողնվել են վերջինիս տնօրինման` ըստ պատկանելիության, իսկ սև գույնի գլխարկը /դիմակ/` որոշվել է ոչնչացնել: Ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռները թողնվել են քրեական գործում: Դատավճռի դեմ 2010 թվականի հունիսի 02-ին ամբաստանյալ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանը բերել է վերաքննիչ բողոք: Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2010 թվականի հունիսի 16-ին: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2010 թվականի հունիսի 17-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Ամբաստանյալ Վարդան Ռուբենի Գաբոյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին այն բանի համար, որ նա 1998 թվականի դեկտեմբերի 08-ին, ժամը 1730-ի սահմաններում, ավազակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով սույն գործով դատապարտյալ Արման Կարապետյանի հետ Երևանի <<Այրարատ>> կինոթատրոնի մոտ նստել է թիվ 64 երթուղային տաքսի և իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով` սպասել հարմար պահի: Հասնելով Երևանի Կիևյան փողոցի թիվ 1 շենքի մոտ` երթուղային մեքենան կանգնել է, որի ընթացքում Վարդան Գաբոյանն ուղեվարձը տալու պատրվակով մոտեցել է վարորդին և թիկունքով փակել տեսադաշտը, իսկ Արման Կարապետյանն իջնելով երթուղային տաքսուց` կանգնել է դռան մոտ, հանել իր մոտ եղած ատրճանակը, այն ուղղել դռան մոտ կանգնած, գործով տուժող Աննա Քամալյանի վրա և նրա կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` նրանից հափշտակել է 3.647.150 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր և այլ իրեր, ինչպես նաև 672.139 ՀՀ դրամին համարժեք 1.300 ԱՄՆ դոլար գումար` տուժող Աննա Քամալյանին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի` 4.319.289 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որից հետո Արման Կարապետյանն ու Վարդան Գաբոյանը դիմել են փախուստի: Դրանից հետո, ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը և սույն գործով դատապարտյալներ Արման Կարապետյանն ու Հրաչյա Վարդանյանը, ուրիշի գույքը ավազակային հարձակման եղանակով կրկին հափշտակելու վերաբերյալ հանցավոր համաձայնության գալով միմյանց հետ, 1999 թվականի հունվար ամսին բազմիցս եկել են Երևանի Մ.Խորենացու փողոցում գտնվող ոսկու շուկա և <<հարմար>> թեկնածու փնտրել: Իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով նրանք մի քանի օր հետևել են ոսկու շուկայում առևտուր կատարող ամուսիններ, գործով տուժողներ Ավետիք և Թամարա Շահինյաններին, ծանոթացել նրանց աշխատանքային գրաֆիկին և բնակության վայրին, որից հետո դերաբաշխում կատարելով, որոշել են իրականացնել հանցավոր մտադրությունը: 1999 թվականի հունվարի 28-ին, ժամը 1830-ի սահմաններում, Վարդան Գաբոյանը, Արման Կարապետյանն ու Հրաչյա Վարդանյանը, վերջինիս մորը պատկանող <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի պետհամարանիշները փոխված ավտոմեքենայով գնացել են Երևանի Սարի թաղ 4 փողոցի թիվ 5 տան մոտ և սպասել Շահինյան ամուսիններին: Այդ ընթացքում, ճանապարհին նրանք պատահական հանդիպել են իրենց թաղամասի բնակիչ, սույն գործով դատապարտյալ Վարդան Զոհրաբյանին, սակայն նրան ոչինչ չհայտնելով իրենց հանցավոր մտադրության մասին, վերջինիս տարել են իրենց հետ ասելով, որ Սարի թաղում <<խոսակցություն>> կա: Այն պահին, երբ տուժող Շահինյաններն ավտոմեքենայով եկել և կանգառել են իրենց տան դարպասների մոտ, Արման Կարապետյանը և Վարդան Գաբոյանը դիմակավորված դուրս են եկել ավտոմեքենայից և իրենց կողմից ապօրինի ձեռք բերված, հրազեն հանդիսացող ինքնաձիգով ու թմբուկավոր ատրճանակով ավազակային հարձակում են կատարել ամուսիններ Շահինյանների նկատմամբ: Այդ ընթացքում Արման Կարապետյանն ինքնաձիգից մի քանի անգամ կրակել է Ավետիք Շահինյանի ոտքերի տակ` պահանջելով չշարժվել և տուժող Թամարա Շահինյանի կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` հարվածելով և միջին ծանրության մարմնական վնասվածքներ պատճառելով, նրան քաշելով դուրս են գցել ավտոմեքենայից և հափշտակել երկու փաթեթներում եղած, 12.164.875 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդերը: Տուժողներ Շահինյանների, ինչպես նաև նրանց որդու, գործով վկա Սարգիս Շահինյանի կողմից որոշակի դիմադրության հանդիպելով, Արման Կարապետյանը հափշտակելով ոսկյա զարդերի մեկ փաթեթը` նստել է Հրաչյա Վարդանյանի կողմից վարած <<ԳԱԶ-24>> մակնիշի ավտոմեքենան և նրանք դիմել են փախուստի, Վարդան Գաբոյանը ոտքով է դիմել փախուստի` իր հետ վերցնելով հափշտակված ոսկյա զարդերով փաթեթներից մեկը: Ավետիք Շահինյանն ու գործով վկա Հարություն Հովսեփյանն սկսել են հետապնդել ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանին, որի ընթացքում վերջինս հանել-շպրտել է դիմակը և տեսնելով, որ հետապնդողների կողմից հնարավոր է բռնվել, իր մոտ եղած թմբուկավոր ատրճանակով մի քանի անգամ կրակել է Հարություն Հովսեփյանի ուղղությամբ, որից հետո կարողացել է թաքնվել դեպքի վայրից: Տուժողներ Աննա Քամալյանի և Շահինյանների նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակումներից հետո` սույն գործով դատապարտյալներ Արման Կարապետյանը և Հրաչյա Վարդանյանը 1999 թվականի փետրվար ամսին հափշտակված ոսկյա զարդերը տեղափոխել են ՌԴ Դոնի-Ռոստով քաղաք, որտեղ զարդերի մի մասը վաճառել են քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ հափշտակված չորս մատանիները մնացել են Հրաչյա Վարդանյանի մոտ, որն էլ իր հերթին երեք ոսկյա մատանիները վաճառել է քննությամբ չպարզված անձանց, իսկ մեկ մատանին նվիրել իր ծանոթ Իրինա Նոր-Արևյանին, որն էլ հետագայում հայտնաբերվել է: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատարանի պատճառաբանությունները Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատժի չափը սահմանելու և քաղաքացիական հայցը բավարարելու մասերով ամբողջությամբ սխալ են և անհիմն: Դատավճիռը չի համապատասխանում Վարդան Գաբոյանի կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանին և չի կարող ծառայել քրեական օրենսգրքով ամրագրված պատժի նպատակներին, մասնավորապես` ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը թեև նշել է, որ հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, սակայն այն ամբողջությամբ իր արտացոլումը չի գտել նշանակված պատժաչափում, քանի որ տվյալ դեպքում գործում առկա մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, նույն հոդվածների սանկցիաների շրջանակում, հնարավորություն է տալիս դատարանին նշանակել ավելի մեղմ պատիժ: Դատարանը պատիժ նշանակելիս ամբողջությամբ հաշվի է առել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջները: Գործով հաստատված է, որ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուսնացած չէ, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար, բացի այդ, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ Աննա Քամալյանի մասով, այսինքն, ըստ էության փորձել է օգնել վարույթն իրականացնող մարմնին հանցագործության բացահայտման հարցում: Վարդան Գաբոյանի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ գործում չկան: Նման պայմաններում հնարավոր է Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, այն է` նշված հադվածի սանկցիայով նախատեսված մինիմալ պատժի սահմաններում, որը տվայլ դեպքում կլիներ արդարացի, կհամապատասխաներ ինչպես Վարդան Գաբոյանի անձին, այնպես էլ նրա կատարած արարքի ծանրության աստիճանին և պատժի նպատակներին: Դատարանը նաև անհիմն է բավարարել Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը, քանի որ տվյալ դեպքում հայցվորները դատարան չեն ներկայացրել համապատասխան ապացույց այն մասին, թե նախկին դատավճիռներով նրանց օգտին համապարտության կարգով բռնագանձված գումարներից, կատարողական գործողությունների արդյունքում, որքան գումար է փաստացի բռնագանձվել և որքան է մնացել չհատուցված գումարի չափը: Գործում բացակայում է նաև համապատասխան ապացույցներ այն մասին, որ գործով մյուս դատապարտյալներ Հրաչյա Վարդանյանը և Վարդան Զոհրաբյանը մահացել են, հատկապես, ըստ վերջին տվյալների` դատապարտյալ Հրաչյա Վարդանյանը մահացած չէ: Հետևապես, դատարանի այն հետևությունը, որ Ավետիք և Թամարա Շահինյանների ներկայացրած 10.207.450 դրամ գումարի պահանջը համապարտության կարգով պետք է բռնագանձել Վարդան Գաբոյանից և Արման Կարապետյանից, սխալ է և չի բխում գործի ապացույցներից: Դատարանը օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի չի հետազոտել քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` արդյունքում եկել է սխալ եզրակացության: Ելնելով վերոգրյալից պաշտպանը խնդրել է դատավճիռը մասնակիորեն` Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի և Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը բավարարելու մասերով բեկանել, փոփոխել և Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ` 6/վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը մերժել: Դատական նիստի ժամանակ նախագահող դատավորը հրապարակեց վերաքննիչ բողոքը: Ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանը միանալով բողոքին` խնդրեց մեղմ պատիժ նշանակել: 4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Մեղադրող, Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Հ.Չախոյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված, պատճառաբանված, այն կայացվել է ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության և քրեական օրենսգրքերի պահանջների պահպանմամբ, դրա հետևությունները հիմնված են դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա: Վարդան Գաբոյանի կողմից տվյալ հանցագործությունները կատարելու համար դատարանի սահմանված պատիժն արդարացի է: Այն որոշելիս դատարանը հաշվի է առել հանցագործությունների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, հանցավորի անձը: Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի շահերի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքն ամբողջոթւյամբ անհիմն է, խնդրել է այն մերժել, իսկ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: Տուժող Ավետիք Շահինյանը վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ հայտնեց, որ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափի հարցը թողնում է դատարանի հայեցողությանը, իսկ քաղաքացիական հայցի մասով որևէ պահանջ չի ներկայացնում, քանի որ հանցագործությամբ պատճառված գույքաին վնասը վերականգնվել է: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանական կողմի ելույթը, մեղադրողի և տուժողի պատասխանները, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն հետևյալ պատճառաբանությամբ. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է իրավացի հետևության, որ Վարդան Գաբոյանի կատարած արարքներին տրվել է իրավական ճիշտ որակում և դրանք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: Առաջին ատյանի դատարանում առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` մեղավոր է ճանաչել Շահինյան ամուսինների նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու և ապօրինի զենք պահելու, կրելու համար, մեղավոր չի ճանաչել Աննա Քամալյանի նկատմամբ ավազակություն կատարելու մեջ և օգտվելով իր քրեադատավարական իրավունքից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ, սակայն դատաքննության վերջնական փուլում առաջադրված մեղադրանքներում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածների համար: Ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցավոր արարքները հաստատվել են նաև դատական ակտում շարադրված ապացույցներով, մասնավորապես` գործով տուժողներ Ավետիք Սարգսի Շահինյանի և Թամարա Ժորայի Շահինյանի, Աննա Վոլոդյայի Քամալյանի, վկաներ Սարգիս Ավետիքի Շահինյանի դատաքննության ժամանակ տված ցուցմունքներով, վկա Հարություն Ռուբենի Հովսեփյանի նախաքննական ցուցմունքով, դատապարտյալներ Հրաչյա Ժիրայրի Վարդանյանի, Վարդան Էդիկի Զոհրաբյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև դեպքի վայրի զննության, իրեր ճանաչման ներկայացնելու մասին 14.05.1999թ. և 19.05.1999թ. արձանագրություններով, դատաձգաբանական փորձաքննության 01.02.1999թ. թիվ 86, 31.05.1999թ. թիվ 597, պայթունատեխնիկական և քիմիական փորձաքննության 01.06.1999թ. թիվ 377, դատաբժշկական փորձաքննության 08.02.1999թ. թիվ 67/հ, դատաքիմիական փորձաքննության 24.05.1999թ. թիվ 148Ք, դատահետքաբանական փորձաքննության 25.05.1999թ. թիվ 578, ապրանքագիտական փորձաքննության 02.06.1999թ. թիվ 09439916, ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության 18.02.2010թ. թիվ 21 եզրակացություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 26.03.1999թ. և 14.06.1999թ. որոշումներով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 02.02.2000թ. թիվ. 1-14 և 11.07.2000թ. թիվ. 1-140 օրինական ուժի մեջ մտած Հրաչյա Վարդանյանի, Վարդան Զոհրաբյանի և Արման Կարապետյանի վերաբերյալ դատավճիռներով, ինչպես նաև դրանք ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 10.10.2009թ. որոշմամբ: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ Վարդան Գաբոյանի մեղավորությունը մեղսագրված արարքներում հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված սանկցիայի սահմաններում և կրի նշանակված պատիժը: Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու մասով` հանգում է հետևության, որ այն պետք է բավարարել` նկատի ունենալով հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս պետք է համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են /մեկ նպատակով նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Այսինքն` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն/: Դատարանը հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը: Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա: Դատարանը ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատժաչափի ու պատժատեսակի հարցը քննելիս հաշվի է առել ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ նախկինում արատավորված և դատապարտված չի եղել, ամուրի է, խնամքին որևէ անձ չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող որևէ հանգամանք` նշանակել է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը համապատասխան պատիժ, սակայն վերաքննիչ դատարանը նույնպես հաշվի առնելով կատարած հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները` այդ թվում ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և նկատի ունենալով, որ հանցանքները կատարվել են ավելի քան տասնմեկ տարի առաջ, ամբաստանյալն այդ ընթացքում նոր հանցագործություն չի կատարել, որպես պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դիտելով տուժող Շահինյաններին պատճառված վնասը կամովին հատուցելը` գտնում է, որ նշանակված պատիժը մեղմացնելով` հնարավոր է նրան ուղղել և կանխել նոր հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև գործի կոնկրետ հանգամանքները, այն, որ տուժողներ Ավետիք Շահինյանը և Թամարա Շահինյանը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը հատուցել է պատճառված նյութական վնասը, որևէ այլ պահանջ չեն ներկայացրել: Պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք վերաքննիչ դատարանը նույնպես չի արձանագրում: Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այն է` <<Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց վրա, այդ թվում այն անձանց վրա ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն>>: Վարդան Գաբոյանի կողմից հանցանքները կատարվել են 1998 թվականի դեկտեմբեր և 1999 թվականի հունվար ամիսներին, երբ գործել է 1961 թվականի ՀՀ քրեական օրենսգիրքը: Նախկին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված է եղել քրեական պատասխանատվություն ավազակության միջոցով գույքի հափշտակման համար, որի սանկցիան նախատեսել է ազատազրկման ձևով պատիժ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ և արարքը դասվել է առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին: 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված և 2003 թվականի օգոստոսի 01-ից գործողության մեջ դրված ներկայիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը նույնպես պատասխանատվություն է նախատեսել ավազակության համար, պատիժ է սահմանել ազատազրկում վեցից տաս տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: <<ՀՀ քրեական օրենսգրքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին>> 09.06.2004թ. թիվ ՀՕ-97-Ն ՀՀ օրենքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի պատժաչափը փոխվել և պատիժ է սահմանվել ազատազրկում ութից տասնհինգ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, որպիսին ինչը վատթարացրել է Վարդան Գաբոյանի վիճակը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով: Հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել կրկին ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջներով, այլ ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ կետով, քանի որ 1961 թվականի նախկին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածը` հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս սահմանել է նվազ խիստ պատիժը ավելի խիստ պատժով կլանելու սկզբունք, որով Վարդան Գաբոյանի վիճակը բարելավվում է: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ առաջին ատյանի դատարանը կիրառել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման և այդ առումով նյութական կամ դատավարական իրավունքի որևէ խախտում թույլ չի տվել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածիի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքը, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացմամբ հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին, հետևաբար դատավճիռը պատժի մասով պետք է բեկանել և փոփոխել` Վարդան Գաբոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակելով 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը: Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի պահանջին` Ավետիք և Թամարա Շահինյանների քաղաքացիական հայցը մերժելու մասին, վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ տուժողներին պատճառված նյութական վնասը հատուցելու և այլ պահանջ չներկայացնելու պատճառով, քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ և 418-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Վարդան Գաբոյանի պաշտպան Վարդան Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի մայիսի 03-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, պատժի մասով բեկանել և փոփոխել: Վարդան Ռուբենի Գաբոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 6/վեց/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ նվազ խիստ պատիժն ավելի խիստ պատժով կլանելու միջոցով Վարդան Ռուբենի Գաբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6/վեց/ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.103.725 ՀՀ դրամի չափով` ի սեփականություն պետության, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Քաղաքացիական հայցը համարել լուծված` տուժողներին պատճառված նյութական վնասը հատուցելու և այլ պահանջ չներկայացնելու պատճառաբանությամբ: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 16-07-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-08-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 279, 408, 215, 246 |
| Գործին կից նյութեր | թիվ 1-140/2000թ. քրեական գործը 2 հատորից հատոր 1-ին` 301 թերթից, հատոր 2-րդ` 255 թերթից և ամբաստանյալի վիճակագրական քարտը |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 21-08-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 301, 255 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի վիճ. քարտը |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-10498/10 |