ԳՈՐԾ Հ. ԵԷԴ/0093/01/09
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
14 հունվարի 2010թ. ք. Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Պ.ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ՄԱՅՍՈՒՐՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտակ Հայկի Իսահակյանի, ծնված 27.08.1988թ.,
ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Սարի թաղ 3 փողոց, 3 տանը։ Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդվածի 1-ին մասով։

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Սույն քրեական գործը հարուցվել է 2009թ. հունիսի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդ. 1-ին մասի հատկանիշներով:
2009թ. հուլիսի 09-ի որոշմամբ Ա.Իսահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2009թ. հուլիսի 13-ին որոշում է կայացվել Ա.Իսահակյանին ներգրավել որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդ. 1-ին մասով:
2009թ. օգոստոսի 10-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի պահանջները, 2009թ. հոկտեմբերի 16-ի դատավճռով ամբաստանյալ` Արտակ Հայկի Իսահակյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել դատավճռի փաստացի կատարումն ապահովելու օրվանից։
Խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
Իրեղեն ապացույցը տնօրինվել է օրենքով սահմանված կարգով:
Ամբաստանյալ` Ա.Իսահակյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը վերաքննիչ դատարանի 23.11.2009թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377, 381, 385-391 հոդվածներով ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության` 2009թ. դեկտեմբերի 03-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
2009թ. հունիսի 21-ին, ժամը 23:30-ի սահմաններում ամբաստանյալ` Ա.Իսահակյանը զբոսնելու նպատակով դուրս է եկել տանից և քայլելով գնացել Գլինկայի փողոցի ուղղությամբ: Ա.Իսահակյանը նույն փողոցի վրա գտնվող նախկին «Սուր վարակիչ» հիվանդանոցի մոտակայքում պատահաբար հանդիպել է Ա.Հովհաննիսյանին և սովորության համաձայն վերջինիս հետ կատակել է, ամբաստանյալը, մասնագիտությամբ ատամնաբույժ լինելով, Ա.Հովհաննիսյանին <<քյավթառ>> է անվանել, ապա առաջարկել է գնալ իր մոտ և վնասված ատամը բուժել, ինչին վերջինս չի համաձայնել և սկսել է քաշքշել Ա.Իսահակյանին: Ա.Հովհաննիսյանը, ֆիզիկապես ուժեղ լինելով և տիրապետելով տակտիկական հնարքներին, կարողացել է Ա.Իսահակյանի գործողությունները կասեցնել, ինչից վրդովված Ա.Իսահակյանը վիճաբանել է Ա.Հովհաննիսյանի հետ, որի ընթացքում իր մոտ եղած եղունգկտրիչի դանակով դիտավորությամբ հարվածել է Ա.Հովհաննիսյանի կրծքավանդակին, և կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող վերքի ձևով, որը առաջ է բերել պնևմոթորաքս, վերջինիս առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող։ Դեպքի վայրից ամբաստանյալը հեռացել է, իսկ տուժողը տաքսի ավտոմեքենայով տեղափոխվել է <<Էրեբունի>> բժշկական կենտրոն:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները.
Ամբաստանյալ` Արտակ Իսահակյանը վերաքննիչ բողոքը է ներկայացրել դատարանի 16.10.2009թ. դատավճռի դեմ, որով հայտնել է, որ դատարանը իր նկատմամբ նշանակել է խիստ պատիժ, խնդրել է հաշվի առնել բոլոր մեղմացուցիչ հանգամանքները և իր նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել, իսկ վերաքննիչ դատարանում մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը միջնորդեց դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 16-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատարանի դատավճիռը` հանգում է այն հետևության, որ դատավճիռը պատժի մասով պետք է թողնել անփոփոխ հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ամբաստանյալ Ա.Իսահակյանի նկատմամբ պատժատեսակը և պատժաչափը սահմանելիս Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 11, 48, 61 և 62 հոդվածներով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածով, հաշվի առնելով նրան մեղսագրված արարքի բնույթն ու հանրորեն վտանգավորության աստիճանը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա անձը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, այն, որ երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, մեղայականով ներկայացել է նախաքննական մարմնին, բնութագրվում է դարականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար, ընդունել է մեղքը, հաշտվել է տուժողի հետ, հանգել է ճիշտ հետևության և նրա նկատմամբ նշանակել է համաչափ և արդարացի պատիժ:
Դատարանը արձանագրում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանը, ելնելով դրանից և նկատի ունենալով ամբաստանյալին մեղսագրված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես, որ ամբաստանյալը նախաձեռնելով վեիճաբանությունը, դանակով հարվածել է տուժողի կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող օրգանին, պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, հանգում է հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության տեսանկյունից, ամբաստանյալը պատիժը պետք է կրի ազատազրկման ձևով և նրա անձը դրական բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները բավարար հիմք չեն նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումները /մասնավորապես, 13.10.2006թ. թիվ ՎԲ-231/06 Դավիթ Փաշինյանի վերաբերյալ որոշումը/, վերաքննիչ դատարանը գտավ, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդված կիրառելու հիմքեր չկան:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները իրենց բնույթով սովորական են և չեն կարող դիտվել որպես բացառիկ:
Նման պայմաններում, ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառման հիմքերը նույնպես բացակայում են:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ առաջին ատյանի դատարանը պատժաչափը սահմանելիս արդեն հաշվի է առել ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, հանգել է ճիշտ հետևության և նրա նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժը: Հետևապես, բողոքն անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ պետք է մերժել, իսկ դատավճիռն թողնել անփոփոխ:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` ստորագրություն չհեռանալու մասին հարցը, դատարանը գտավ, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հոկտեմբերի 16-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արտակ Հայկի Իսահակյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան, հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ