Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0090/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Արամ Հարությունյան Գևորգի
Վռամ Միքայելյան Գագիկի
Դատավոր
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արտուշ Գաբրիելյան
Հոդվածներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Հոդված 177 Մաս 2
Հոդված 177 Մաս 2
Դատավոր
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արտուշ Գաբրիելյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2009-09-02 | 11-30 | 3 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2009-09-09 | 15-00 | 3 |
ԵԷԴ/0090/01/09
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝
Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող` Վ. ՊԱՊԻԿՅԱՆ
Տուժողի ներկ.` Վ. ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ
2009թ. սեպտեմբերի 9-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Արամ Գևորգի Հարությունյանի, ծնված 23.02.1978թ., ք.Գյումրի, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Արցախի 23 շենք, 416 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
2. Վռամ Գագիկի Միքայելյանի, ծնված 16.08.1977թ., Մարտունու շրջանի Վարդենիկ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Երկաթուղայինների 5 փողոց, 1 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
2009թ. հուլիսի 12-ին, ժամը 1500-ի սահմաններում ամբաստանյալներ Արամ Գևորգի Հարությունյանը և Վռամ Գագիկի Միքայելյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել են «Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ի վագոնային դեպոյին հարակից տարածք, որոշ ժամանակ սպասել են որպեսզի համոզվեն, որ տարածքում այլ անձինք չկան, որից հետո մտել են կայանված վագոններից 3-ի տակ և իրենց հետ վերցրած գործիքներով կտրել և քանդել պղնձյա մալուխներ, խողովակ և գունավոր մետաղներից պատրաստված այլ դետալներ։ Այնուհետև, գողոնը լցրել են Ա. Հարությունյանի բերած կապրոնե տոպրակի մեջ և, երկուսով վերցնելով այն, առաջացել են դեպի վագոնների գտնվելու տարածքից դուրս հանող ճանապարհով։ Այդ ժամանակ նրանց նկատել են «Երևան» կայարանի ոստիկանության գծային բաժնի աշխատակիցները, վերջիններիս հրավիրել պահակակետ, որտեղից գծային բաժնի օպերխումբը գողություն կատարելու կասկածանքով նրանց բերման է ենթարկել գծային բաժին, որտեղ ընթերականների ներկայությամբ, զննման ենթարկել Ա. Հարությունյանի և Վ. Միքայելյանի մոտ հայտնաբերված մոխրագույն կապրոնե տոպրակը, որտեղից հայտնաբերել և առգրավել են գեներատորի պղնձյա 8 հատ փաթույթ, 3 հատ ցերեկային լույսերի պղնձյա փաթույթներ, 103սմ երկարությամբ և 3.3կգ քաշով օդափոխիչի պղնձյա խողովակ, 1 հատ ընդհանուր մալուխի դյուրալյումինե պտուտակ, 17.62մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի գեներատորի մալուխ, 149.20մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի ներսի էլեկտրականացման մալուխ։ Գողոնը ընթերականների ներկայությամբ փաթեթավորվել, կնիքվել և ուղարկվել է դատաապրանքագիտական փորձաքննության։ Փորձագետի թիվ 581-ԱՊ եզրակացության համաձայն, փորձաքննության ներկայացված Ա. Հարությունյանի և Վ. Միքայելյանի մոտից հայտնաբերված և առգրավված իրերի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2009թ. հուլիսի 12-ի դրությամբ կազմում է 30.410 ՀՀ դրամ։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Արամ Գևորգի Հարությունյանին և Վռամ Գագիկի Միքայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Հարությունյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 10-ին հանդիպել է իր ընկեր Վռամ Միքայելյանին և առաջարկել է գնալ երկաթգծի դեպոյի հարակից տարածք և փնտրել որդու շանը։ Վ. Միքայելյանը համաձայնվել է և միասին գնացել են նշված վայրը։ Երկաթուղային գծերի վրա կայանված վագոնների շուրջը շանը փնտրելիս, վերջին վագոնի տակ նկատել է, որ պղնձյա մալուխներ և գունավոր մետաղից պատրաստված դետալներ են կախված։ Այդ մասին հայտնել է Վ. Միքայելյանին, և նույն պահին իր մոտ միտք է առաջացել դրանք գողանալ, սակայն դրանք կտրելու համար գործիքներ են անհրաժեշտ եղել, ուստի որոշել են հետագայում կրկին վերադառնալ արդեն պատրաստված։ 2009թ. հուլիսի 12-ին, ժամը 1600-ի սահմաններում Վ. Միքայելյանի հետ միասին գործիքները և կապրոնե տոպրակ վերցրած գնացել են նշված դետալները և մալուխները գողանալու։ Համոզվելով, որ տարածքում այլ անձինք չկան, մտել են վագոնների տակ և համապատասխան գործիքներով կտրել են պղնձյա մալուխներն ու գունավոր մետաղներից պատրաստված դետալները, որից հետո դրանք լցրել են կապրոնե տոպրակի մեջ և քայլելով փորձել են դուրս գալ տարածքից։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և հետաքրքրվել են այնտեղ գտնվելու նպատակի մասին։ Ինքը պատասխանել է, որ իրենք կտրել են վագոնների տակ եղած պղնձյա մալուխներն ու դետալները, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության «Երևան» կայարանի գծային բաժին, որտեղ տոպրակի մեջ հայտնաբերել և առգրավել են պղնձյա մալուխներն ու դետալները։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վռամ Միքայելյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 10-ին իր ընկեր Արամ Հարությունյանը հանդիպել է իրեն և հայտնել է, որ որդու շունը կորել է, որից հետո առաջարկել է գնալ երկաթգծի դեպոյի հարակից տարածք և փնտրել շանը։ Ինքը համաձայնվել է և միասին գնացել են նշված վայրը։ Երկաթուղային գծերի վրա կայանված վագոնների շուրջ շանը փնտրելիս, նկատել են, որ վագոնների տակ պղնձյա մալուխներ և գունավոր մետաղից պատրաստված դետալներ են կախված։ Այդ պահին իրենց մոտ միտք է առաջացել դրանք գողանալ, սակայն դրանք կտրելու համար համապատասխան գործիքներ են անհրաժեշտ եղել, ուստի որոշել են հետագայում կրկին վերադառնալ։ 2009թ. հուլիսի 12-ին, ժամը 1600-ի սահմաններում Ա. Հարությունյանի հետ միասին գործիքները և կապրոնե տոպրակ վերցրած գնացել են նշված դետալները և մալուխները գողանալու։ Համոզվելով, որ տարածքում այլ անձինք չկան, մտել են վագոնների տակ և համապատասխան գործիքներով կտրել են պղնձյա մալուխներն ու գունավոր մետաղներից պատրաստված դետալները, որից հետո դրանք լցրել են կապրոնե տոպրակի մեջ և քայլելով փորձել են դուրս գալ տարածքից։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և հետաքրքրվել են այնտեղ գտնվելու նպատակի մասին։ Իրենք պատասխանել են, որ կտրել են վագոնների տակ եղած պղնձյա մալուխներն ու դետալները, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության «Երևան» կայարանի գծային բաժին, որտեղ տոպրակի մեջ հայտնաբերել և առգրավել են պղնձյա մալուխներն ու դետալները։
Բացի ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներից, նրանց կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ` Վոլոդյա Ներսիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 12-ին տեղեկացել է, որ վագոնային դեպոյի տարածքից կատարվել է գողություն և այցելել է ոստիկանության «Երևան» կայարանի գծային բաժին։ Բաժնում իրեն տեղեկացրել են, որ երկու անծանոթներ վագոնային դեպոյի հարակից տարածքից կտրելու միջոցով գողացել են պղնձյա մալուխներ և դետալներ։
Վկա` Գառնիկ Մերվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 12-ին Երևանի վագոնային դեպոյի տարածքում ծառայություն իրականացնելիս, ժամը 2000-ից 2100-ն ընկած ժամանակահատվածում նկատել է երկու տղամարդու, որոնց ձեռքին եղել է պղնձյա մալուխներով և դետալներով լի տոպրակ։ Իր հարցին, թե ինչ են անում դեպոյի տարածքում, վերջիններս պատասխանել են, որ վագոնների տակից կտրել են պղնձյա մալուխները և այլ դետալներ։ Այդ երկու անձնավորությանը հրավիրել է դեպոյի տարածքում գտնվող պահակակետ, ահազանգել է գծային բաժին, որից հետո ժամանած օպերխումբը գողություն կատարելու կասկածանքով նրանց բերման է ենթարկել գծային բաժին։
Ամբաստանյալներ Արամ Հարությունյանի և Վռամ Միքայելյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև գողոնը և հանցագործության գործիքները հայտնաբերելու և առգրավվելու մասին արձանագրությամբ, դեպքի վայրը Ա. Հարությունյանի և Վ. Միքայելյանի կողմից մատնացույց անելու և զննություն կատարելու մասին արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչված գեներատորի պղնձյա 8 հատ փաթույթները, 3 հատ ցերեկային լույսերի պղնձյա փաթույթները, 103սմ երկարությամբ և 3.3կգ քաշով օդափոխիչի պղնձյա խողովակը, 1 հատ ընդհանուր մալուխի դյուրալյումինե պտուտակը, 17.62մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի գեներատորի մալուխը, 149.20մմ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի ներսի էլեկտրականացման մալուխը և հանցագործության գործիքները աննման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ։
Փորձագետի թիվ 581-ԱՊ եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված գեներատորի պղնձյա 8 հատ փաթույթի, 3 հատ ցերեկային լույսերի պղնձյա փաթույթների, 103սմ երկարությամբ և 3.3կգ քաշով օդափոխիչի պղնձյա խողովակի, 1 հատ ընդհանուր մալուխի դյուրալյումինե պտուտակի, 17.62մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի գեներատորի մալուխի, 149.20մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի ներսի էլեկտրականացման մալուխի շուկայական գինը 2009թ. հուլիսի 12-ի դրությամբ կազմում է ընդհանուր` 30.410 ՀՀ դրամ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ ամբաստանյալներ Արամ Գևորգի Հարությունյանը և Վռամ Գագիկի Միքայելյանը կատարել են արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որով և պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Ամբաստանյալ Արամ Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Ամբաստանյալ Վռամ Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վ. Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վ. Միքայելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Վ. Միքայելյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Տուժողի ներկայացուցչի կողմից քաղ. հայց չներկայացնելու պատճառով, այդ հարցը համարել լուծված։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ` Վ. Ներսիսյանին ի պահ հանձնված մալուխները, խողովակը և դետալները պետք է թողնել «Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ վագոնային դեպոյի տնօրինությանը, իսկ հանցագործության գործիքները` ոչնչացնել։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Արամ Գևորգի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Արամ Հարությունյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Ա. Հարությունյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
2. Վռամ Գագիկի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Վռամ Միքայելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Վ. Միքայելյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
Քաղ. հայցի հարցը համարել լուծված։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ` Վ. Ներսիսյանին ի պահ հանձնված մալուխները, խողովակը և դետալները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել «Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ վագոնային դեպոյի տնօրինությանը, իսկ հանցագործության գործիքները` ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝
Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող` Վ. ՊԱՊԻԿՅԱՆ
Տուժողի ներկ.` Վ. ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ
2009թ. սեպտեմբերի 9-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Արամ Գևորգի Հարությունյանի, ծնված 23.02.1978թ., ք.Գյումրի, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Արցախի 23 շենք, 416 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
2. Վռամ Գագիկի Միքայելյանի, ծնված 16.08.1977թ., Մարտունու շրջանի Վարդենիկ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Երկաթուղայինների 5 փողոց, 1 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
2009թ. հուլիսի 12-ին, ժամը 1500-ի սահմաններում ամբաստանյալներ Արամ Գևորգի Հարությունյանը և Վռամ Գագիկի Միքայելյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել են «Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ի վագոնային դեպոյին հարակից տարածք, որոշ ժամանակ սպասել են որպեսզի համոզվեն, որ տարածքում այլ անձինք չկան, որից հետո մտել են կայանված վագոններից 3-ի տակ և իրենց հետ վերցրած գործիքներով կտրել և քանդել պղնձյա մալուխներ, խողովակ և գունավոր մետաղներից պատրաստված այլ դետալներ։ Այնուհետև, գողոնը լցրել են Ա. Հարությունյանի բերած կապրոնե տոպրակի մեջ և, երկուսով վերցնելով այն, առաջացել են դեպի վագոնների գտնվելու տարածքից դուրս հանող ճանապարհով։ Այդ ժամանակ նրանց նկատել են «Երևան» կայարանի ոստիկանության գծային բաժնի աշխատակիցները, վերջիններիս հրավիրել պահակակետ, որտեղից գծային բաժնի օպերխումբը գողություն կատարելու կասկածանքով նրանց բերման է ենթարկել գծային բաժին, որտեղ ընթերականների ներկայությամբ, զննման ենթարկել Ա. Հարությունյանի և Վ. Միքայելյանի մոտ հայտնաբերված մոխրագույն կապրոնե տոպրակը, որտեղից հայտնաբերել և առգրավել են գեներատորի պղնձյա 8 հատ փաթույթ, 3 հատ ցերեկային լույսերի պղնձյա փաթույթներ, 103սմ երկարությամբ և 3.3կգ քաշով օդափոխիչի պղնձյա խողովակ, 1 հատ ընդհանուր մալուխի դյուրալյումինե պտուտակ, 17.62մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի գեներատորի մալուխ, 149.20մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի ներսի էլեկտրականացման մալուխ։ Գողոնը ընթերականների ներկայությամբ փաթեթավորվել, կնիքվել և ուղարկվել է դատաապրանքագիտական փորձաքննության։ Փորձագետի թիվ 581-ԱՊ եզրակացության համաձայն, փորձաքննության ներկայացված Ա. Հարությունյանի և Վ. Միքայելյանի մոտից հայտնաբերված և առգրավված իրերի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2009թ. հուլիսի 12-ի դրությամբ կազմում է 30.410 ՀՀ դրամ։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Արամ Գևորգի Հարությունյանին և Վռամ Գագիկի Միքայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Հարությունյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 10-ին հանդիպել է իր ընկեր Վռամ Միքայելյանին և առաջարկել է գնալ երկաթգծի դեպոյի հարակից տարածք և փնտրել որդու շանը։ Վ. Միքայելյանը համաձայնվել է և միասին գնացել են նշված վայրը։ Երկաթուղային գծերի վրա կայանված վագոնների շուրջը շանը փնտրելիս, վերջին վագոնի տակ նկատել է, որ պղնձյա մալուխներ և գունավոր մետաղից պատրաստված դետալներ են կախված։ Այդ մասին հայտնել է Վ. Միքայելյանին, և նույն պահին իր մոտ միտք է առաջացել դրանք գողանալ, սակայն դրանք կտրելու համար գործիքներ են անհրաժեշտ եղել, ուստի որոշել են հետագայում կրկին վերադառնալ արդեն պատրաստված։ 2009թ. հուլիսի 12-ին, ժամը 1600-ի սահմաններում Վ. Միքայելյանի հետ միասին գործիքները և կապրոնե տոպրակ վերցրած գնացել են նշված դետալները և մալուխները գողանալու։ Համոզվելով, որ տարածքում այլ անձինք չկան, մտել են վագոնների տակ և համապատասխան գործիքներով կտրել են պղնձյա մալուխներն ու գունավոր մետաղներից պատրաստված դետալները, որից հետո դրանք լցրել են կապրոնե տոպրակի մեջ և քայլելով փորձել են դուրս գալ տարածքից։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և հետաքրքրվել են այնտեղ գտնվելու նպատակի մասին։ Ինքը պատասխանել է, որ իրենք կտրել են վագոնների տակ եղած պղնձյա մալուխներն ու դետալները, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության «Երևան» կայարանի գծային բաժին, որտեղ տոպրակի մեջ հայտնաբերել և առգրավել են պղնձյա մալուխներն ու դետալները։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վռամ Միքայելյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 10-ին իր ընկեր Արամ Հարությունյանը հանդիպել է իրեն և հայտնել է, որ որդու շունը կորել է, որից հետո առաջարկել է գնալ երկաթգծի դեպոյի հարակից տարածք և փնտրել շանը։ Ինքը համաձայնվել է և միասին գնացել են նշված վայրը։ Երկաթուղային գծերի վրա կայանված վագոնների շուրջ շանը փնտրելիս, նկատել են, որ վագոնների տակ պղնձյա մալուխներ և գունավոր մետաղից պատրաստված դետալներ են կախված։ Այդ պահին իրենց մոտ միտք է առաջացել դրանք գողանալ, սակայն դրանք կտրելու համար համապատասխան գործիքներ են անհրաժեշտ եղել, ուստի որոշել են հետագայում կրկին վերադառնալ։ 2009թ. հուլիսի 12-ին, ժամը 1600-ի սահմաններում Ա. Հարությունյանի հետ միասին գործիքները և կապրոնե տոպրակ վերցրած գնացել են նշված դետալները և մալուխները գողանալու։ Համոզվելով, որ տարածքում այլ անձինք չկան, մտել են վագոնների տակ և համապատասխան գործիքներով կտրել են պղնձյա մալուխներն ու գունավոր մետաղներից պատրաստված դետալները, որից հետո դրանք լցրել են կապրոնե տոպրակի մեջ և քայլելով փորձել են դուրս գալ տարածքից։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և հետաքրքրվել են այնտեղ գտնվելու նպատակի մասին։ Իրենք պատասխանել են, որ կտրել են վագոնների տակ եղած պղնձյա մալուխներն ու դետալները, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության «Երևան» կայարանի գծային բաժին, որտեղ տոպրակի մեջ հայտնաբերել և առգրավել են պղնձյա մալուխներն ու դետալները։
Բացի ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներից, նրանց կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ` Վոլոդյա Ներսիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 12-ին տեղեկացել է, որ վագոնային դեպոյի տարածքից կատարվել է գողություն և այցելել է ոստիկանության «Երևան» կայարանի գծային բաժին։ Բաժնում իրեն տեղեկացրել են, որ երկու անծանոթներ վագոնային դեպոյի հարակից տարածքից կտրելու միջոցով գողացել են պղնձյա մալուխներ և դետալներ։
Վկա` Գառնիկ Մերվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 12-ին Երևանի վագոնային դեպոյի տարածքում ծառայություն իրականացնելիս, ժամը 2000-ից 2100-ն ընկած ժամանակահատվածում նկատել է երկու տղամարդու, որոնց ձեռքին եղել է պղնձյա մալուխներով և դետալներով լի տոպրակ։ Իր հարցին, թե ինչ են անում դեպոյի տարածքում, վերջիններս պատասխանել են, որ վագոնների տակից կտրել են պղնձյա մալուխները և այլ դետալներ։ Այդ երկու անձնավորությանը հրավիրել է դեպոյի տարածքում գտնվող պահակակետ, ահազանգել է գծային բաժին, որից հետո ժամանած օպերխումբը գողություն կատարելու կասկածանքով նրանց բերման է ենթարկել գծային բաժին։
Ամբաստանյալներ Արամ Հարությունյանի և Վռամ Միքայելյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև գողոնը և հանցագործության գործիքները հայտնաբերելու և առգրավվելու մասին արձանագրությամբ, դեպքի վայրը Ա. Հարությունյանի և Վ. Միքայելյանի կողմից մատնացույց անելու և զննություն կատարելու մասին արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչված գեներատորի պղնձյա 8 հատ փաթույթները, 3 հատ ցերեկային լույսերի պղնձյա փաթույթները, 103սմ երկարությամբ և 3.3կգ քաշով օդափոխիչի պղնձյա խողովակը, 1 հատ ընդհանուր մալուխի դյուրալյումինե պտուտակը, 17.62մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի գեներատորի մալուխը, 149.20մմ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի ներսի էլեկտրականացման մալուխը և հանցագործության գործիքները աննման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ։
Փորձագետի թիվ 581-ԱՊ եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված գեներատորի պղնձյա 8 հատ փաթույթի, 3 հատ ցերեկային լույսերի պղնձյա փաթույթների, 103սմ երկարությամբ և 3.3կգ քաշով օդափոխիչի պղնձյա խողովակի, 1 հատ ընդհանուր մալուխի դյուրալյումինե պտուտակի, 17.62մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի գեներատորի մալուխի, 149.20մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի ներսի էլեկտրականացման մալուխի շուկայական գինը 2009թ. հուլիսի 12-ի դրությամբ կազմում է ընդհանուր` 30.410 ՀՀ դրամ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ ամբաստանյալներ Արամ Գևորգի Հարությունյանը և Վռամ Գագիկի Միքայելյանը կատարել են արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որով և պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Ամբաստանյալ Արամ Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Ամբաստանյալ Վռամ Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վ. Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վ. Միքայելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Վ. Միքայելյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Տուժողի ներկայացուցչի կողմից քաղ. հայց չներկայացնելու պատճառով, այդ հարցը համարել լուծված։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ` Վ. Ներսիսյանին ի պահ հանձնված մալուխները, խողովակը և դետալները պետք է թողնել «Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ վագոնային դեպոյի տնօրինությանը, իսկ հանցագործության գործիքները` ոչնչացնել։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Արամ Գևորգի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Արամ Հարությունյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Ա. Հարությունյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
2. Վռամ Գագիկի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Վռամ Միքայելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Վ. Միքայելյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
Քաղ. հայցի հարցը համարել լուծված։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ` Վ. Ներսիսյանին ի պահ հանձնված մալուխները, խողովակը և դետալները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել «Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ վագոնային դեպոյի տնօրինությանը, իսկ հանցագործության գործիքները` ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0090/01/09
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 10-08-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0090/01/09 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևան քաղաքի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 70100509 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ա. Հարությունյանը նախնական համաձայնության գալով Վ. Միքայելյանի հետ 12.07.2009թ.Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի ՓԲԸ-ի վագոնային դեպոյին հարակից տարածքում կայանված մարդատար վագոններից, կտրելու և քանդելու միջոցով, գաղտնի հափշտակել են ընդհանուրը` 30410 դրամի մալուխ, խողովակ և դետալներ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Գևորգի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վռամ |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հայրանուն | Գագիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
Մակագրել
| Երբ | 10-08-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արտուշ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 10-08-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 13-08-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-08-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-09-2009 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 11-30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 15-00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 09-09-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 09-09-2009 |
|---|---|
| Հոդված | |
| Հոդված |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
|---|---|
| Հիմնական | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԷԴ/0090/01/09 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝ Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ Մասնակցությամբ` Մեղադրող` Վ. ՊԱՊԻԿՅԱՆ Տուժողի ներկ.` Վ. ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ 2009թ. սեպտեմբերի 9-ին դատարանում Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` 1. Արամ Գևորգի Հարությունյանի, ծնված 23.02.1978թ., ք.Գյումրի, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Արցախի 23 շենք, 416 բնակարանում։ Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։ 2. Վռամ Գագիկի Միքայելյանի, ծնված 16.08.1977թ., Մարտունու շրջանի Վարդենիկ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Երկաթուղայինների 5 փողոց, 1 տանը։ Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։ Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը. 2009թ. հուլիսի 12-ին, ժամը 1500-ի սահմաններում ամբաստանյալներ Արամ Գևորգի Հարությունյանը և Վռամ Գագիկի Միքայելյանը գողություն կատարելու նպատակով գնացել են «Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ի վագոնային դեպոյին հարակից տարածք, որոշ ժամանակ սպասել են որպեսզի համոզվեն, որ տարածքում այլ անձինք չկան, որից հետո մտել են կայանված վագոններից 3-ի տակ և իրենց հետ վերցրած գործիքներով կտրել և քանդել պղնձյա մալուխներ, խողովակ և գունավոր մետաղներից պատրաստված այլ դետալներ։ Այնուհետև, գողոնը լցրել են Ա. Հարությունյանի բերած կապրոնե տոպրակի մեջ և, երկուսով վերցնելով այն, առաջացել են դեպի վագոնների գտնվելու տարածքից դուրս հանող ճանապարհով։ Այդ ժամանակ նրանց նկատել են «Երևան» կայարանի ոստիկանության գծային բաժնի աշխատակիցները, վերջիններիս հրավիրել պահակակետ, որտեղից գծային բաժնի օպերխումբը գողություն կատարելու կասկածանքով նրանց բերման է ենթարկել գծային բաժին, որտեղ ընթերականների ներկայությամբ, զննման ենթարկել Ա. Հարությունյանի և Վ. Միքայելյանի մոտ հայտնաբերված մոխրագույն կապրոնե տոպրակը, որտեղից հայտնաբերել և առգրավել են գեներատորի պղնձյա 8 հատ փաթույթ, 3 հատ ցերեկային լույսերի պղնձյա փաթույթներ, 103սմ երկարությամբ և 3.3կգ քաշով օդափոխիչի պղնձյա խողովակ, 1 հատ ընդհանուր մալուխի դյուրալյումինե պտուտակ, 17.62մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի գեներատորի մալուխ, 149.20մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի ներսի էլեկտրականացման մալուխ։ Գողոնը ընթերականների ներկայությամբ փաթեթավորվել, կնիքվել և ուղարկվել է դատաապրանքագիտական փորձաքննության։ Փորձագետի թիվ 581-ԱՊ եզրակացության համաձայն, փորձաքննության ներկայացված Ա. Հարությունյանի և Վ. Միքայելյանի մոտից հայտնաբերված և առգրավված իրերի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2009թ. հուլիսի 12-ի դրությամբ կազմում է 30.410 ՀՀ դրամ։ Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Արամ Գևորգի Հարությունյանին և Վռամ Գագիկի Միքայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Հարությունյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 10-ին հանդիպել է իր ընկեր Վռամ Միքայելյանին և առաջարկել է գնալ երկաթգծի դեպոյի հարակից տարածք և փնտրել որդու շանը։ Վ. Միքայելյանը համաձայնվել է և միասին գնացել են նշված վայրը։ Երկաթուղային գծերի վրա կայանված վագոնների շուրջը շանը փնտրելիս, վերջին վագոնի տակ նկատել է, որ պղնձյա մալուխներ և գունավոր մետաղից պատրաստված դետալներ են կախված։ Այդ մասին հայտնել է Վ. Միքայելյանին, և նույն պահին իր մոտ միտք է առաջացել դրանք գողանալ, սակայն դրանք կտրելու համար գործիքներ են անհրաժեշտ եղել, ուստի որոշել են հետագայում կրկին վերադառնալ արդեն պատրաստված։ 2009թ. հուլիսի 12-ին, ժամը 1600-ի սահմաններում Վ. Միքայելյանի հետ միասին գործիքները և կապրոնե տոպրակ վերցրած գնացել են նշված դետալները և մալուխները գողանալու։ Համոզվելով, որ տարածքում այլ անձինք չկան, մտել են վագոնների տակ և համապատասխան գործիքներով կտրել են պղնձյա մալուխներն ու գունավոր մետաղներից պատրաստված դետալները, որից հետո դրանք լցրել են կապրոնե տոպրակի մեջ և քայլելով փորձել են դուրս գալ տարածքից։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և հետաքրքրվել են այնտեղ գտնվելու նպատակի մասին։ Ինքը պատասխանել է, որ իրենք կտրել են վագոնների տակ եղած պղնձյա մալուխներն ու դետալները, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության «Երևան» կայարանի գծային բաժին, որտեղ տոպրակի մեջ հայտնաբերել և առգրավել են պղնձյա մալուխներն ու դետալները։ Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վռամ Միքայելյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 10-ին իր ընկեր Արամ Հարությունյանը հանդիպել է իրեն և հայտնել է, որ որդու շունը կորել է, որից հետո առաջարկել է գնալ երկաթգծի դեպոյի հարակից տարածք և փնտրել շանը։ Ինքը համաձայնվել է և միասին գնացել են նշված վայրը։ Երկաթուղային գծերի վրա կայանված վագոնների շուրջ շանը փնտրելիս, նկատել են, որ վագոնների տակ պղնձյա մալուխներ և գունավոր մետաղից պատրաստված դետալներ են կախված։ Այդ պահին իրենց մոտ միտք է առաջացել դրանք գողանալ, սակայն դրանք կտրելու համար համապատասխան գործիքներ են անհրաժեշտ եղել, ուստի որոշել են հետագայում կրկին վերադառնալ։ 2009թ. հուլիսի 12-ին, ժամը 1600-ի սահմաններում Ա. Հարությունյանի հետ միասին գործիքները և կապրոնե տոպրակ վերցրած գնացել են նշված դետալները և մալուխները գողանալու։ Համոզվելով, որ տարածքում այլ անձինք չկան, մտել են վագոնների տակ և համապատասխան գործիքներով կտրել են պղնձյա մալուխներն ու գունավոր մետաղներից պատրաստված դետալները, որից հետո դրանք լցրել են կապրոնե տոպրակի մեջ և քայլելով փորձել են դուրս գալ տարածքից։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և հետաքրքրվել են այնտեղ գտնվելու նպատակի մասին։ Իրենք պատասխանել են, որ կտրել են վագոնների տակ եղած պղնձյա մալուխներն ու դետալները, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության «Երևան» կայարանի գծային բաժին, որտեղ տոպրակի մեջ հայտնաբերել և առգրավել են պղնձյա մալուխներն ու դետալները։ Բացի ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներից, նրանց կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Տուժողի ներկայացուցիչ` Վոլոդյա Ներսիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 12-ին տեղեկացել է, որ վագոնային դեպոյի տարածքից կատարվել է գողություն և այցելել է ոստիկանության «Երևան» կայարանի գծային բաժին։ Բաժնում իրեն տեղեկացրել են, որ երկու անծանոթներ վագոնային դեպոյի հարակից տարածքից կտրելու միջոցով գողացել են պղնձյա մալուխներ և դետալներ։ Վկա` Գառնիկ Մերվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. հուլիսի 12-ին Երևանի վագոնային դեպոյի տարածքում ծառայություն իրականացնելիս, ժամը 2000-ից 2100-ն ընկած ժամանակահատվածում նկատել է երկու տղամարդու, որոնց ձեռքին եղել է պղնձյա մալուխներով և դետալներով լի տոպրակ։ Իր հարցին, թե ինչ են անում դեպոյի տարածքում, վերջիններս պատասխանել են, որ վագոնների տակից կտրել են պղնձյա մալուխները և այլ դետալներ։ Այդ երկու անձնավորությանը հրավիրել է դեպոյի տարածքում գտնվող պահակակետ, ահազանգել է գծային բաժին, որից հետո ժամանած օպերխումբը գողություն կատարելու կասկածանքով նրանց բերման է ենթարկել գծային բաժին։ Ամբաստանյալներ Արամ Հարությունյանի և Վռամ Միքայելյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև գողոնը և հանցագործության գործիքները հայտնաբերելու և առգրավվելու մասին արձանագրությամբ, դեպքի վայրը Ա. Հարությունյանի և Վ. Միքայելյանի կողմից մատնացույց անելու և զննություն կատարելու մասին արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչված գեներատորի պղնձյա 8 հատ փաթույթները, 3 հատ ցերեկային լույսերի պղնձյա փաթույթները, 103սմ երկարությամբ և 3.3կգ քաշով օդափոխիչի պղնձյա խողովակը, 1 հատ ընդհանուր մալուխի դյուրալյումինե պտուտակը, 17.62մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի գեներատորի մալուխը, 149.20մմ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի ներսի էլեկտրականացման մալուխը և հանցագործության գործիքները աննման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ։ Փորձագետի թիվ 581-ԱՊ եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված գեներատորի պղնձյա 8 հատ փաթույթի, 3 հատ ցերեկային լույսերի պղնձյա փաթույթների, 103սմ երկարությամբ և 3.3կգ քաշով օդափոխիչի պղնձյա խողովակի, 1 հատ ընդհանուր մալուխի դյուրալյումինե պտուտակի, 17.62մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի գեներատորի մալուխի, 149.20մ ընդհանուր երկարությամբ վագոնի ներսի էլեկտրականացման մալուխի շուկայական գինը 2009թ. հուլիսի 12-ի դրությամբ կազմում է ընդհանուր` 30.410 ՀՀ դրամ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։ Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ ամբաստանյալներ Արամ Գևորգի Հարությունյանը և Վռամ Գագիկի Միքայելյանը կատարել են արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որով և պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։ Ամբաստանյալ Արամ Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Ա. Հարությունյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Ամբաստանյալ Վռամ Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վ. Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վ. Միքայելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Վ. Միքայելյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Տուժողի ներկայացուցչի կողմից քաղ. հայց չներկայացնելու պատճառով, այդ հարցը համարել լուծված։ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ` Վ. Ներսիսյանին ի պահ հանձնված մալուխները, խողովակը և դետալները պետք է թողնել «Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ վագոնային դեպոյի տնօրինությանը, իսկ հանցագործության գործիքները` ոչնչացնել։ Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց 1. Արամ Գևորգի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Արամ Հարությունյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։ Ա. Հարությունյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։ Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։ Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։ 2. Վռամ Գագիկի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Վռամ Միքայելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։ Վ. Միքայելյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։ Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։ Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։ Քաղ. հայցի հարցը համարել լուծված։ Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողի ներկայացուցիչ` Վ. Ներսիսյանին ի պահ հանձնված մալուխները, խողովակը և դետալները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել «Հարավ-Կովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ վագոնային դեպոյի տնօրինությանը, իսկ հանցագործության գործիքները` ոչնչացնել։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 09-09-2009 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 14-10-2009 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-10-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 156 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 19-10-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 160 |