ԵԷԴ/0089/01/09

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող` Ա. ԵՐԻՑՅԱՆ
Պաշտպան` Ս. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

2010թ. ապրիլի 29-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Մնացական Խորենի Գալստյանի, ծնված 12.08.1959թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Ն. Շենգավիթ 7 փողոց, 5 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 222 հոդվածի 1-ին մասով։
Սույն գործով կալանքի տակ է 23.06.2009թ.։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 945–ի սահմաններում Երևան քաղաքի Արցախի պողոտայի 59 շենքի դիմացի մայթում, քննությամբ չպարզված երեք անձանց կողմից, հրազենային կրակոցներով, դիտավորյալ սպանվել են Նոր-Արեշ 14 փողոցի, 77 տան բնակիչ, 1959 թվականի ծնված, ոսկյա զարդերի առևտրով զբաղվող Անդրանիկ Բորիկի Քալաշյանը և ՀՀ ՆԳՆ ՊԱՏ ավագ տեսուչ 1965 թվականի ծնված Արմեն Նորիկի Բարսեղյանը։
Վերոհիշյալ փաստի առթիվ Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 99 հոդվածի 4-րդ կետով և 232 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12211801 քրեական գործը։ Նույն օրը քրեական գործն ընդունվել է Երևան քաղաքի դատախազության վարույթ։
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աշոտ Վարազդատի Զատիկյանի, Արմեն Ժորայի Համբարձումյանի, Մանվել Գևորգի Մուրադյանի, Արսեն Գեորիգիի Զարգարյանի, Գևորգ Սերժիկի Մկրտչյանի, Կոնստանտին Սամվելի Մարգարյանի 15.11.2002թ. մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան, իսկ Մնացական Գալստյանի, Գեղամ Մաչանյանի, Տիգրան Խաչատրյանի, Արթուր Գյւոլնազարյանի, նկատմաբ հայտարարվել է հետախուզում և նրանց մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է։
23 հունիսի 2009թ. Մ. Գալստյանը հայտնաբերվել է և տեղափոխվել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ։
23 հուլիսի 2009թ. թիվ 12211801 քրեական գործից անջատվել է Մնացական Խորենի Գալստյանի վերաբերյալ մասը և շնորվել թիվ 12211801/1 համարը։
Ամբաստանյալ Մնացական Գալստյանը, տեղեկանալով Աշոտ Զատիկյանի կողմից կազմավորված կայուն հանցավոր խմբի` բանդայի և դրա հանցավոր բնույթի ու նպատակների մասին, գիտակցելով զինված հանցավոր խմբավորման` բանդայի փաստը և ցանկանալով լինել դրա անդամը, մասնակցել է բանդայի հավաքներին, հանցակիցների հետ համատեղ պլանավորել և բանդայի պարագլուխ Ա. Զատիկյանի կատարած դերաբաշխման համաձայն մասնակցել է հանցագործություններ կատարելուն ուղղված գործողությունների, բանդայի կատարած հանցագործությունների բացահայտումը կանխելու, հանցակիցներին, հանցագործությունների հետքերը, հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, հանցագործության կատարման գործիքներն ու միջոցները, բանդայի գոյության և հանցավոր գործունեության գաղտնիության ապահովման ուղղությամբ, իրեն հատկացված դերի շրջանակներում մասնակցել է բանդայի կողմից կատարված մի շարք հանցագործությունների կատարմանը։

2000-2001թթ. ընթացքում Ա. Զատիկյանի ցուցումով բանդային տրամադրել է իր անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-2106» մակնիշի կապույտ գույնի 12 ԼԼ 419 պ/հ ավտոմեքենան և իր տրամադրության տակ եղած «ՌԱՖ 2203802» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենան։

2000թ. դեկտեմբեր ամսից մինչև 2001թ. հոկտեմբերի 7-ը Մնացական Խորենի Գալստյանը բանդայի կազմում կատարել է հետևյալ հանցագործությունները.

1. Մ. Գալստյանը 2001թ. հունիսի վերջին, նախապես համաձայնության գալով Աշոտ Զատիկյանի, Գեղամ Մաչանյանի, Արթուր Գյուլնազարյանի և Տիգրան Խաչատրյանի հետ, զինված հարձակմամբ հափշտակություն կատարելու նպատակով, բանդային տրամադրել է իր տրամադրության տակ եղած «ՌԱՖ 2203802» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենան, որի վրա նախապես ամրացնելով գործով չպարզված հանգամանքներում Ա. Զատիկյանի կողմից հափշտակված պետհամարանիշերը Ա. Զատիկյանը, Գ. Մաչանյանը, Տ. Խաչատրյանը և Ա. Գյուլնազարյանը ժամը 0730-ի սահմաններում, գնացել են «Երևան» կինոթատրոնի մոտ, Ա. Զատիկյանի և Գ. Մաչանյանի մոտ եղել են ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներ, նշված ավտոմեքենայով կանգնել են տարադրամի փոխանակմամբ զբաղվող Համլետ Հախոյանի կողքը, վերջինիս ներկայացել են որպես միլիցիայի աշխատակիցներ, յուրացնելով պաշտոնատար անձի կոչումը, Հ. Հախոյանին մտցրել են ավտոմեքենայի մեջ, նրա կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու` սպանության սպառնալիքներ տալով և ծեծի ենթարկելով, Հ. Հախոյանից հափշտակել են նրա մոտ եղած 849.150 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գումարը և վերջինիս ավոտմեքենայից իջեցնելով «Կարմիր բլուր» գերեզմանատանը` դիմել են փախուստի։

2. Մնացական Խորենի Գալստյանը, նախապես համաձայնության գալով Աշոտ Զատիկյանի, Գեղամ Մաչանյանի և Արթուր Գյուլնազարյանի հետ, զինված հարձակմամբ գույքին տիրանալու նպատակով բանդային տրամադրել է անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-2106» մակնիշի կապույտ գույնի 12 ԼԼ 419 պ/հ ավտոմեքենան։ 2001թ. հուլիսի 27-ին, ժամը 0015-ի սահմաններում, նախապես հանելով ավտոմեքենայի պետհամարանիշները, Ա. Զատիկյանը Գ. Մաչանյանը և Ա. Գյուլնազարյանը դիմակներով, զինված լինելով ապօրինի ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով և այլ ատրճանակով, մուտք են գործել Արմավիր-Երևան ավտոմայրուղու վրա գտնվող «Երմոնիա-Հովհաննիսյան» բենզինի լիցքավորման կայան, հրազեններով կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքի տակ, բենզինի լիցքավորման կայանի աշխատակիցներ Գերման Գրիգորյանից և Վարդգես Գևորգյանից հափշտակել են 50.000 ՀՀ դրամ ու դիմել են փախուստի։

3. Այնուհետև, նշված հանցագործությունից մոտ մեկ ժամ անց, երբ խմբին միացել է նաև Տ. Խաչատրյանը, նույն ավտոմեքենայով ժամը 0140–ի սահմաններում գնացել են Երևան-Երասխ ավտոմայրուղու վրա գտնվող «Ծովակ և Նարեկ» ՍՊԸ-ին պատկանող խանութ, ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով սպանության սպառնալիքներ տալով, խանութի ներսում վախեցնելու նպատակով հրազենային կրակ արձակելով, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով, վաճառող Ռուբեն Ծովակի Հարությունյանից հափշտակել են 200.000 ՀՀ դրամ ու դիմել են փախուստի։

4. Մնացական Գալստյանը, նախապես համաձայնության գալով Ա. Զատիկյանի, Ա. Գալստյանի, Գ. Մաչանյանի և Ա. Գյուլնազարյանի հետ, գույքին տիրանալու նպատակով, հարձակում կատարելու համար, տրամադրել է իր անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-2106» մակնիշի կապույտ գույնի ավոտմեքենան։ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0130-ի սահմաններում, ավտոմեքենայի վրա ամրացնելով նախապես հափշտակած 63 ԼՍ 412 պ/հ, Ա. Զատիկյանը, Գ. Մաչանյանը, Ա. Գյուլնազարյանը և Ա. Գալստյանը գնացել են Էջմիածին-Երևան ավտոմայրուղու վրա գտնվող «Մուսալեռ» բենզինի լիցքավորման կայան, որտեղ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով կայանի աշխատակիցներ Առաքել Բիսլամյանի և Ռոբերտ Հարությունյանի կյանիքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով` սպանության սպառնալիքներ տալով հափշտակել են Առաքել Բիսլանյանի մոտ եղած 66.600 ՀՀ դրամին համարժեք գումարը և դիմել են փախուստի։

5. Դեպքի վայրից հեռանալով, հանցավոր խմբի մյուս անդամները նույն ավտոմեքենայով շարժվել են դեպի Երևան, գնացել են Տ. Մեծ պողոտայի 8 հասցեում գտնվող «Մարիետա Առաքելյան» տարադրամի փոխանակման կետ, զինված հարձակմամբ գույքին տիրանալու նպատակով, որոշել և ժամը 0200-ի սահմաններում, մուտք գործելով փոխանակման կետ, ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, «ԱԿՄ» տեսակի ինքնաձիգով կյանիքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով` սպանության սպառնալիքներ տալով, փոխանակման կետի աշխատակիցներ Յուրիկ և Արտյոմ Առաքելյաններից փորձել են հափշտակել նրանց մոտ եղած գումարները, սակայն հանդիպելով վերջիններիս դիմադրությանը` դիմել են փախուստի։

6. Հաջողության չհասնելով, հանցավոր խումբն Ա. Զատիկյանի հանձնարարությամբ, գնացել են Մ. Գալստյանի տան բակ, որտեղ խմբին է միացել նաև վերջինս, որից հետո գնացել են Նորագավիթ թաղամասում գտնվող «Օնարվակ» բենզինի լիցքավորման կայանի մոտ, ավտոմեքենան կանգնեցրել են լիցքակայանից շուրջ 100մ հեռավորության վրա, Մ. Գալստյանը և Ա. Գյուլնազարյանը մնացել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Ա. Զատիկյանը, Գ. Մաչանյանը և Ա. Գալստյանը զինված հարձակմամբ գույքին տիրանալու նպատակով, ժամը 0400-ի սահմաններում, ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, «ԱԿՄ» տեսակի ինքնաձիգով, մուտք են գործել կայան և կյանիքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով` սպանության սպառնալիքներ տալով, ծեծի են ենթարկել կայանի աշխատակիցներ Արսեն Փիլոյանին, Կարեն Գրիգորյանին և Մանուկ Սարգսյանին, զենքի կոթով հարվածել են վերջինիս գլխին և մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով նրանց առողջությունը քայքայող թեթև մարմնական վնասվածքներ, հափշտակել են 300.000 ՀՀ դրամ և դիմել են փախուստի։

7. Մնացական Խորենի Գալստյանը, նախապես համաձայնության գալով Աշոտ Զատիկյանի, Գեղամ Մաչանյանի և Ա. Գյուլնազարյանի հետ, ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, դանակով, զինված հարձակմամբ գույքին տիրանալու նպատակով, 2001թ. սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 2230-ի սահմաններում, «ՌԱՖ» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 485պ/հ ավտոմեքենայի համարները նախօրոք փոխելով, դիմապակուն 76 համարի երթուղային տաքսու ցուցանակն ամրացնելով, մոտեցել են Կասյան 7 շենքի մոտ կանգնած երթուղային տաքսու սպասող «Արիմեն» ՍՊԸ-ի գանձապահ Աշոտ Մկրտիչի Չախալյանին։ Վերջինս, առանց որևէ բան կասկածելու նստել է երթուղային տաքսու մեջ։ Ավտոմեքենայի շարժվելուց մի քանի րոպե անց Ա. Զատիկյանը, Գ. Մաչանյանը և Մ. Գալստյանը հարձակվել են Աշոտ Չախալյանի վրա, վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որի ընթացքում Ա. Զատիկյանը բռունցքներով հարվածել է գլխին, պատճառելով նրան առողջությունը քայքայող թեթև մարմնական վնասվածք, իսկ Մ. Գալստյանը դանակով սպանության սպառնալիքներ է տվել և մինչև մարզահամալիրի մոտ հասնելը Ա. Չախալյանից հափշտակել են 2.271.620 ՀՀ դրամին համարժեք գումար, նրան ավտոմեքենայից վայր են գցել ճանապարհի եզրին ու դիմել են փախուստի։

8. Մնացական Գալստյանը նախապես համաձայնության գալով Աշոտ Զատիկյանի, Գեղամ Մաչանյանի, Արթուր Գյուլնազարյանի և գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ, Մ. Գալստյանի կողմից տրամադրված անձնական օգտագործման ավտոմեքենայի պ/հ-ները փոխելով և գործով չպարզված հանգամանքներում հափշտակված պ/հ-եր փակցնելով, զինված լինելով ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, 2001թ. հոկտեմբերի 1-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում, գնացել են Երևանի ՀԱԲ-1 թաղամասի 53 շենքի բակ, որտեղ դարանակալել և սպասել են Սեդա Մարտիրոսյանին։ Երբ վերջինս վերադարձել է աշխատանքից և մտնելով շենքի մուտք, ցանկացել է բարձրանալ բնակարան, Ա. Զատիկյանը և Գ. Մաչանյանը շենքի մուտքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակի վրա հարձակվել են Ս. Մարտիրոսյանի վրա, նրա կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, հարվածելով վայր են գցել և քարշ տալով աստիճանների վրայով, իջեցրել են մինչև առաջին հարկ, որտեղ հափշտակելով նրա ձեռքի տոպրակը, որի մեջ եղել է 8.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության իրեր և սննդամթերք, դիմել են փախուստի։

9. Մնացական Գալստյանը Աշոտ Զատիկյանի և մյուսների հետ միասին, բանդայի անդամներ Արթուր Նորիկի Գյունազարյանից և Տիգրան Մխիթարի Խաչատրյանից, տեղեկանալով, որ Նոր Արեշ 14 փողոցի 70 տան բնակիչ Անդրանիկ Բորիսի Քալաշյանը «Հայաստան» հանրախանութում զբաղվում է ոսկու առևտրով և յուրաքանչյուր օր մեծ արժողության զարդեր է տանում տուն, զինված հարձակմամբ վերջինիս գույքին տիրանալու նպատակով, կազմակերպել և ղեկավարել է հանցագործության նախապատրաստումը և կատարումը, որին ուղղված միջոցառումներին ներգրավել է բանդայի անդամներ Գ. Մաչանյանին, Տ. Խաչատրյանին, Մ. Մուրադյանին, Ա. Գյուլնազարյանին և Մ. Գալստյանին, նախապես ուսումնասիրել են Ա. Քալաշյանի երթուղին, տանից դուրս գալու ժամերը, դեպքի վայրը, ճշտել են, որ Ա. Քալաշյանը տանից «Հայաստան» հանրախանութ է գնում 76 համարի երթուղային տաքսիով, որոշել են հանցագործության կատարման ժամանակ օգտագործել Մ. Գալստյանի «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենան, մշակել են անհրաժեշտ միջոցառումների պլան, կատարել դերաբաշխում, հանձնարարել են Մ. Մուրադյանին և Մ. Գալստյանին տրամադրել «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենա և 76 համարի երթուղային տաքսու ցուցանակ, Մ. Մուրադյանին` նաև հանցագործությունը կատարելուց վարել ավտոմեքենան, որոշել են իրենց հետ վերցնել հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակները, հանձնարարել են Ա. Գյուլնազարյանին և Տ. Խաչատրյանին վերջինիս անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-2106» մակնիշի սպիտակ գույնի 27 ՏՏ 878 պ/հ ավտոմեքենայով ընթանալ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի ետևից և անհրաժեշտության դեպքում հասնել օգնության, «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի վրա ամրացնելու նպատակով Ա. Զատիկյանը տրամադրել է նախապես 21.09.2001թ. Երևան քաղաքի Ա. Ավետիսյան փողոցի 70 շենքի բակում գտնվող նույն շենքի 96 բնակարանի բնակիչ Համլետ Ստեփանյանին պատկանող «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենայի վրայից հափշտակված 57 ՏՍ 102 պ/հ-ները, որոշել և իրագործել են հանցագործության կատարումը։

Այսպես.
Գեղամ Սարգսի Մաչանյանը, նախապես համաձայնության գալով, Աշոտ Զատիկյանի և Մ. Մուրադյանի հետ, ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, զինված հարձակմամբ գույքին տիրանալու նպատակով, 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին առավոտյան ժամը 930-ի սահմաններում, թիվ 76 երթուղային տաքսու ցուցանակով, «ՌԱՖ» մակնիշի բեժ գույնի ավտոմեքենայով, որի վրա ամրացված են եղել նախապես հափշտակված 57 ՏՍ 102 պ/հ, մոտեցել են կանգառում տրասպորտի սպասող Անդրանիկ Քալաշյանին ու վերջինս առանց որևէ բան կասկածելու նստել է երթուղային տաքսի։ Ավտոմեքենայի շարժվելուց մի քանի րոպե հետո Ա. Զատիկյանը և Գ. Մաչանյանը ավտոմեքենայի մեջ հարձակվել են Անդրանիկ Քալաշյանի վրա, վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, ծեծելով և հրազենների` ատրճանակների սպառնալիքի տակ հափշտակել են նրա մոտ եղած ոսկյա զարդերով պայուսակը, որի մեջ եղել են շուրջ 25.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ոսկյա զարդեր ու 4000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Արցախի պողոտայում ծառայություն կատարող Երևանի ՆԳՎ պետավտոտեսչության աշխատակիցներ Արմեն Բարսեղյանը և Գուրգեն Գեջագյոզյանը, տեսնելով ավտոմեքենայում տեղի ունեցող քաշքշուկը, փորձել են կանգնեցնել ավոտմեքենան, սակայն վերջիններս Ա. Զատիկյանի ցուցումով չեն ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին և չարգելակելով ավտոմեքենան` ընթացել են ավելի բարձր արագությամբ` դեպի ՏԵՑ կոչվող տարածքի ուղղությամբ։ Ոստիկանության աշխատակիցները շարունակել են հետապնդել նրանց և շուրջ 200մ հետապնդելով, վազանց են կատարել և Արցախի պողոտայի 59 շենքի դիմաց, իրենց ամրացված «Հունդայի» մակնիշի ծառայողական ավտոմեքենայով փակել են ճանապարհն ու ստիպողաբար կանգնեցրել «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենան։ Վարորդից փաստաթղթերը պահանջելու ժամանակ Անդրանիկ Քալաշյանը տեսնելով, որ ավտոմեքենայից իջել են նաև իր վրա հարձակվողները, օգտվելով ստեղծված իրավիճակից, ինքն էլ է իջել ավտոմեքենայից և փորձել է հանցագործներից հետ վերցնել իրենից հափշտակված ոսկյա զարդերով պայուսակը։ Ծագած խոչընդոտները վերացնելու և գույքի հափշտակությունը հեշտացնելու համար Ա. Զատիկյանի և Գ. Մաչանյանի մոտ ուղղակի դիտավորությունն է առաջացել սպանել Անդրանիկ Քալաշյանին և հասարակական կարգի պահպանության գծով իր պաշտոնեական գործունեությունն իրականացնող ոստիկանության աշխատակից Արմեն Բարսեղյանին։ Այդ նպատակով Ա. Զատիկյանը և Գ. Մաչանյանը դուրս գալով Մ. Մուրադյանի հետ նախապես ունեցած պայմանավորվածության շրջանակներից, ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած հրազեն հանդիսացող ատրճանակներով` Ա. Զատիկյանն իր մոտ գտնվող ինքնաշեն ատրճանակով, իսկ Գ. Մաչանյանը «Մակարով» տեսակի ատրճանակով, շահադիտական դրդումներով, այլ հանցագործությունը թաքցնելու, ինչպես նաև դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կրակել և դիտավորությամբ սպանել են երկու անձանց` Անդրանիկ Քալաշյանին և Արմեն Բարսեղյանին` Ա. Զատիկյանի կրակոցներից սպանվել է Արմեն Բարսեղյանը, Գ. Մաչանյանի կրակոցներից Անդրանիկ Քալաշյանը։ Մ. Մուրադյանը Ա. Զատիկյանի և Գ. Մաչանյանի հետ միասին վերցնելով Ա. Քալաշյանից հափշտակած պայուսակը, որի մեջ եղել են 16.194.760 ՀՀ դրամին համարժեք ոսկյա զարդերը և գումարը, ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, գնացել Մ. Մուրադյանի տուն, որտեղ բաժանել են հափշտակված ոսկյա զարդերը և գումարը։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Մնացական Խորենի Գալստյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 222 հոդվածի 1-ին մասով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Մնացական Գալստյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մանվել Մուրադյանի միջոցով ծանոթացել է Աշոտ Զատիկյանի հետ։ Մանվելի խնդրանքով նրանց է տրամադրել իր տրամադրության տակ վարձակալական հիմունքներով գտնվող «ՌԱՖ 2203802» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 548 պետհամարանիշի և իր անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-2106» մակնիշի կապույտ գույնի 12 ԼԼ 419 պետհամարանիշի ավտոմեքենաները։ Ինքը տեղյակ է եղել, որ նշված ավտոմեքենաներով վերջիններս պետք է հանցագործություն կատարեին, սակայն չի իմացել, թե ինչ գործողություններ պիտի կատարեին։ Ինքը միայն երկու դրվագում է մասնակցել հանցագործության կատարմանը, այն է` «Օնարվակ» բենզինի լիցքավորման կայանում կատարված ավազակային հարձակմանը և Աշոտ Չախալյանի նկատմամբ ավազակային հարձակմանը, սակայն գտնվել է մեքենայի մեջ, իսկ մյուս դրվագներին ինքը մասնակից չի եղել։ «Օնարվակ» բենզինի լիցքավորման կայանում կատարված ավազակային հարձակման դրվագում իրեն ոչ մի գումար չեն տվել, իսկ Աշոտ Չախալյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու դրվագով իրեն տվել են ընդհամենը 600 ԱՄՆ դոլար։
Ընտանեկան ծանր վիճակից ելնելով, գումար վաստակելու նպատակով իր տրամադրության տակ գտնվող մեքենաները տրամադրել է նրանց` քաջատեղյակ լինելով, որ վերջիններս այդ մեքենաներով կատարելու են հանցագործություններ, սակայն, ինչ հանցագործություններ են կատարելու, ինքը տեղյակ չի եղել։ Հանցագործությունները կատարելուց հետո մի քանի անգամ իրեն ավտոմեքենաները տրամադրելու համար գումարներ են վճարել։
Բացի ամբաստանյալի խոստովանական ցուցմունքից, նրա կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.

2001թ. սեպտեմբերի 17-ին «Արիմեն» ՍՊԸ գանձապահ Աշոտ Մկրտիչի Չախալյանի նկատմամբ զինված հարձակում կատարելու դրվագը.

Տուժող` «Արիմեն» ՍՊԸ տնօրեն Ռոբերտ Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. սեպտեմբերի 18-ին, ժամը 0100-ի սահմաններում, Աշոտ Չախալյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ թիվ 76 երթուղային տաքսու մեջ իր նկատմամբ հարձակում է կատարվել, երեք հոգի իրեն ծեծի են ենթարկել, գլխին ցելոֆանից տոպրակ են հագցրել և հափշտակել են վերջինիս մոտ եղած գումարները, որից հետո իրեն գցել են «Ծիծեռնակաբերդ» տանող ճանապարհին և հեռացել։
/Հատոր 8 գ.թ. 213-215, 282-283, Հատոր 22 գ.թ. 222-223/։

Վկա` Ռաֆիկ Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2000թ. դեկտեմբեր ամսից որպես վարորդ աշխատում է Երևան-Վայք երթուղում։ 2001թ. սեպտեմբերի 17-ին վարել է Մնացական Գալստյանի բեժ գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենան, ժամը 1900-ի սահմաններում վերջինիս ցուցումով ավոտմեքենան վերադարձրել է երթուղու դիսպետչեր Մանվել Մուրադյանին։ Հաջորդ օրը առավոտյան, երբ կրկին վերցրել է ավտոմեքենան, զգացել է, որ ավտոմեքենան դիսպետչերանոցում թողնելուց հետո այն շահագործվել է, դա զգացել է լիցքավորված գազի քանակությունից և բացի այդ Մ. Գալստյանն իրեն ասել է, որ ավտոմեքենայի մեջ բավականին գազ կա։
/Հատոր 2 գ.թ. 23-27, 52-53, Հատոր 3 գ.թ. 8-9/։

Տուժող` «Արիմեն» ՍՊԸ գանձապահ Աշոտ Չախալյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. սեպտեմբերի 17-ին Երևանի Կասյան փողոցի վրա գտնող տարադրամի փոխանակման «Աէրոբրոք» ՍՊ ընկերությունում փոխանակել է «Արիմեն» ՍՊԸ-ին պատկանող գումարները և տուն վերադառնալու նպատակով ժամը 2200-ի սահմաններում Կասյան փողոցի վրա գտնվող կանգառից նստել է թիվ 76 ցուցանակով բեժ գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի երթուղային տաքսի, որի մեջ բացի վարորդից եղել են ևս երեք հոգի։ Ավտոմեքենայի ապակիներին եղել են մուգ գույնի վարագույրներ, վարորդի նստատեղի հետևի մասում տեղադրված են եղել երեք տեղանոց նստատեղեր, վարորդի և նրա կողքի նստարանի միջև նստատեղ չի եղել, նստատեղերը պաստառված են եղել արհեստական սև գույնի կաշվից «կանտովկաներով»։ Մոտ 20 մետր գնալուց հետո ավտոմեքենայի սրահում գտնվող անձնացից մեկը դիմելով վարորդին ասել է` «Ախպեր, ստէղ պահի» և հենց այդ ժամանակ իր հետևի նստատեղին նստած անձնավորությունը ամուր բռնել է իր պարանոցից, իսկ մյուս երկուսը հարձակվել են իր վրա ու սկսել հարվածել գլխին։ Ինքն ամեն կերպ դիմադրել է նրանց, սակայն նրանցից մեկը բացել է ծալովի դանակը և սպառնալից ձայնով ասել է, որ «կկոխի» և դանակը հպել է իր մարմնին։ Դրանից հետո գլխին ցելոֆոնից տոպրակ են հագցրել և ինքը կորցրել է գիտակցությունը։ Թե որքան ժամանակ է գտնվել անգիտակից վիճակում չի հիշում։ Գիտակցության է եկել սառնություն զգալով և տեսել է, որ ամբողջովին արյունոտված վիճակում ընկած է գետնին։ Նայելով գրպանները տեսել է, որ հանցագործները հափշտակել են 1.500.000 ՀՀ դրամ և 41.000 ռուսական ռուբլի։ Երբ տաքսի ավոտմեքենա է կանգնեցրել տուն գնալու համար, հասկացել է, որ գտնվում է «Ծիծեռնակաբերդ» տանող ճանապարհին։ Առաջին բժշկական օգնությունը ստանալուց հետո կատարվածի մասին տեղյակ է պահել «Արիմեն» ՍՊԸ տնօրենին, որից հետո դիմել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին։
/Հատոր 8 գ.թ. 180-181, 189-194, 216-219, Հատոր 23 գ.թ. 97-98/։

Վկա` Կարինե Բուդաղյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. սեպտեմբերի 17-ին ամուսինը` Աշոտ Չախալյանը տուն է վերադարձել ժամը 2400-ի սահմաններում` ծեծված և արյունոտված վիճակում ու պատմել է, որ թիվ 76 երթուղային տաքսու մեջ իր նկատմամբ հարձակում է կատարվել։ Երեք հոգի իրեն ծեծի են ենթարկել, գլխին ցելոֆանից տոպրակ են հագցրել, հափշտակել են իր մոտ ունեցած գումարները, և իրեն գցելով «Ծիծեռնակաբերդ» տանող ճանապարհին, հեռացել են։
/Հատոր 8 գ.թ. 279-280, 293, Հատոր 22 գ.թ. 22-46/։

Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված` Երևան քաղաքի Կասյան 12 հասցեում գտնվող տարադրամի փոխանակման «Աէրոբրոք» կետի աշխատակիցներ` Մխիթար Ասլանյանի և Հրաչյա Ռուբենյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2001թ. սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 2200-ի սահմաններում Աշոտ Չախալյանին վաճառել են մեծ քանակությամբ ԱՄՆ դոլար, իսկ հաջորդ օրն իմացել են, որ Ա. Չախալյանի նկատմամբ հարձակում է կատարվել և հափշտակվել են մոտն ունեցած գումարները։
/Հատոր 8 գ.թ. 194-195, 196-197/։

Դատաբժշկական փորձաքննության 04.10.2001թ. թիվ 1246 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Աշոտ Չախալյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի, ճակատի, աջից վերին և ստորին կոպերի, ձախ հոնքի, ճակատի և քթի շրջանների քերծվածքների ձևով հետևանք են բութ առարկաների ներգործության, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամկետում և դասվում են մարմնական թեթև վնասվածքների շարքին` առողջության կարճատև քայքայումով։
/Հատոր 8 գ.թ. 284-285/։

Տուժող Ա. Չախալյանի մասնակցությամբ դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի 18.09.2001թ. մարզահամերգային համալիրի և «Հրազդան» մարզադաշտի տանող ճանապարհին դեպքի վայրի զննություն կատարելու ժամանակ տուժող Ա. Չախալյանը մատնացույց անելով դեպի մարզահամալիր բարձրացող ճանապարհի մոտակա հատվածը, հայտնել է, որ իր նկատմամբ կատարված զինված հարձակումից հետո, հանցագործներն իրեն «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայից գցել են նշված տեղում։
/Հատոր 8 գ.թ. 182-183/։

Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Աշոտ Չախալյանը ճանաչել է Աշոտ Զատիկյանին և հայտնել, որ Աշոտ Զատիկյանն ու իր երկու ընկերները 2001թ. սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 2200-ի սահմաններում իր ընկերների հետ միասին թիվ 76 ցուցանակով երթուղային տաքսու մեջ իր նկատմամբ հարձակում են կատարել և բռնություն գործադրելով հափշտակել են իր մոտ ունեցած գումարները։
/Հատոր 23 գ.թ. 127/։

Հագուստը ներկայացնելու և զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 19.09.2001թ. տուժող Ա. Չախալյանը քննության է ներկայացրել դեպքի ժամանակ իր հագին ունեցած շապիկը և վերնաշապիկը, որոնց վրա առկա են եղել արյան հետքեր։ Ներկայացված հագուստներն առգրավվել են։
/Հատոր 8 գ.թ. 198/։

Դատակենսաբանական փորձաաննության 18.10.2001թ. թիվ 344 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված վերնաշապիկի և մայկայի վրա հաստատվել է մարդկային արյան առկայություն, որը կարող էր թողնվել տուժող Ա. Չախալյանի կողմից։
/Հատոր 8 գ.թ. 281-282/։

Իրեղեն ապացույց ճանաչված հագուստներով։
/Հատոր 14 գ.թ. 49/։

«Ռաֆ-2203802» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենան 25.10.2001թ. զննելու արձանագրությամբ։
/Հատոր 1 գ.թ. 227-230/։


2001թ. հուլիսի 27-ին «Երմոնիա Հովհաննիսյան» բենզինի լիցքավորման կայանի աշխատակիցներ Գերման Սլավիկի Գրիգորյանի և Վարդգես Գուրգենի Գևորգյանի նկատմամբ զինված հարձակում կատարելու դրվագը.

Տուժող` Արմավիր-Երևան ավտոմայրուղու վրա գտնվող բենզինի լիցքավորման «Երմոնիա Հովհաննիսյան» կայանի աշխատակից Վարդգես Գևորգյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հուլիսի 27-ին, ժամը 0015-ի սահմաններում Արմավիր քաղաքի կողմից լիցքակայան է մտել կապույտ գույնի «Վազ 2106» մակնիշի առանց պետհամարանիշերի ավտոմեքենա։ Երբ Գերման Գրիգորյանը մոտեցել է ավտոմեքենան լիցքավորելու, ավտոմեքենայի հետևի աջ դռնից իջել է դիմակավորված մի անձնավորություն, որը «Մակարով» տեսակի ատրճանակը պահելով նրա ուղղությամբ` պահանջել է ձեռքերը վեր բարձրացնել։ Հնազանդվելով պահանջին Գ. Գրիգորյանը ձեռքերը վեր է բարձրացրել և հետ գնացել։ Այդ ժամանակ ավտոմեքենայից իջել են դիմակավորված ևս երեք անձինք, որոնցից երկուսի մոտ եղել են ատրճանակներ, իրենց մտցրել են լիցքակայան, պառկեցրել հատակին և պահանջել են տալ փողերը։
Հանցագործները ստուգել են գրպանները և հափշտակել Գ. Գրիգորյանի մոտ եղած գումարները։ Դրանից հետո ստուգել են նաև պահարանների դարակները, սակայն ոչինչ չեն գտել։ Այնուհետև սպառնալով, որ տեղից չշարժվեն, հակառակ դեպքում կկրակեն, նստել են ավտոմեքենան ու հեռացել։
/Հատոր 22 գ.թ. 109-111, 135-136, Հատոր 23 գ.թ. 171-174/։

Տուժող` Արմավիր-Երևան ավտոմայրուղու վրա գտնվող բենզինի լիցքավորման «Երմոնիա Հովհաննիսյան» կայանի աշխատակից Գերման Գրիգորյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հուլիսի 27-ին, ժամը 0015-ի սահմաններում Արմավիր քաղաքի կողմից լիցքակայան է մտել կապույտ գույնի, մգեցված ապակիներով «Վազ 2106» մակնիշի առանց պետհամարանիշերի ավտոմեքենա։ Երբ ինքը մոտեցել է ավտոմեքենան լիցքավորելու, հետևի աջ դռնից ավտոմեքենայից իջել է դիմակավորված մի անձնավորություն, որը «Մակարով» տեսակի ատրճանակը պահելով իր ուղղությամբ և պահանջել է ձեռքերը վեր բարձրացնել։ Հնազանդվելով պահանջին` ինքը ձեռքերը վեր է բարձրացրել և հետ գնացել։ Այդ ժամանակ ավտոմեքենայից իջել են դիմակավորված երեք անձինք, որոնցից երկուսի մոտ եղել են ատրճանակներ, որոնք պահանջել են մտնել լիցքակայան և տալ փողերը։ Ինքն ասել է, որ փող չկա, սակայն նրանք ստուգել են իր գրպանները և հափշտակել մոտ 50.000 ՀՀ դրամ, որից հետո իրեն պառկեցրել են գետնին։ Հետո ստուգել են պահարանների դարակները, սակայն ոչինչ չեն գտել։ Այդ ընթացքում դիմակավորված երրորդ հանցագործը լիցքակայան է բերել լիցքավորող Վարդգես Գուրգենի Գևորգյանին և պառկեցրել իր կողքին։ Դրանից հետո սպառնալով, որ տեղից չշարժվեն, հակառակ դեպքում կկրակեն, նստել են ավտոմեքենան և հեռացել։
/Հատոր 22 գ.թ. 105-108, 121-122/։

Նախաքննության ընթացքում որպես տուժող հարցաքննված` Երմոնիա Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 1999թ. զբաղվում է առևտրական գործունեությամբ և Արմավիր-Երևան ավտոմայրուղու 25կմ-ում ունի բենզինի լիցքավորման կայան։ 2001թ. հուլիսի 27-ին, գիշերը ժամը 0300-ի սահմաններում դիմակավորված չորս անձինք, որոնցից երեքը զինված են եղել «Մակարով» տեսակի ատրճանակով, հրազենի գործադրման սպառնալիքի տակ հափշտակել են լիցքավորող Գերման Գրիգորյանի մոտ եղած, բենզինի վաճառքից առաջացած շուրջ 50.000 ՀՀ դրամ գումարը։
/Հատոր 22 գ.թ. 118-119/։

Ամբաստանյալ Մնացական Գալստյանի «Վազ 2106» մակնիշի 12 ԼԼ 419 պ/հ ավտոմեքենայի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի 2002թ. մարտի 21-ին նշված ավտոմեքենան զննության է ենթարկվել և պարզվել է, որ ավտոմեքենան մոխրագույն-կապույտ գույնի է, 1987թ. արտադրության, առջևի և հետևի կողմերից ամրացված են 12 ԼԼ 419 պ/հ-ները, դիմապակին կապտավուն է, թուրքական արտադրության, դռների ապակիները գործարանային արտադրության են, անգույն, հետևի ապակին գործարանային արտադրության է, սակայն ծածկված է սև գույնի «պլյոնկայով»։ Առջևի և հետևի վահանակները փոխված են, տեղադրված են «Վազ 2105» մակնիշի ավտոմեքենայի վահանակներ, առջևի վահանակին ամրացված է կապույտ գույնի երկու լուսարձակներ, հետևի աջ անվաթևը վնասված է, նստատեղերը պաստառապատված են սև կտորից կարված պաստառով։
Զննության ժամանակ ամբաստանյալ Մ. Գալստյանի որդին, վկա Զոհրաբ Գալստյանը, հայտարարել է, որ ավտոմեքենայի դռների ապակիները նույնպես ծածկված են եղել «պլյոնկաներով», սակայն մոտ երկու ամիս առաջ դրանք հանվել են։ Հայտարարել է նաև, որ ավտոմեքենան գնել են 2002թ. և մինչև 2002թ. մարտ ամիսն ավտոմեքենայի ապակիները եղել են մգեցված, սև գույնի «պլյոնկաներով»։
/Հատոր 9 գ.թ. 199-203/։

Իրեղեն ապացույց ճանաչված ավտոմեքենայով։
/Հատոր 9 գ.թ. 204/։


2001թ. օգոստոսի 4-ին «Օնարվակ» բենզինի լիցքավորման կայանի աշխատակիցներ Արսեն Գարուշի Փիլոյանի, Կարեն Համլետի Գրիգորյանի և Մանուկ Գագիկի Սարգսյանի նկատմամբ զինված հարձակում կատարելու դրվագը.

Տուժողներ` բենզինի լիցքավորման «Օնարվակ» կայանի աշխատակիցներ Կարեն Գրիգորյանի, Արսեն Փիլոյանի և Մանուկ Սարգսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0400-ի սահմաններում գտնվել են աշխատանքի վայրում։ Այդ ընթացքում բենզինի լիցքավորման կայան են մուտք գործել ատրճանակներով և ինքնաձիգով զինված երեք անձինք, որոնք ատրճանակի բռնակներով և լիցքակայանում գտնվող ալյումին կաթսայով հարվածներ են հասցրել իրենց գլխին և մարմնի տարբեր մասերին, հրազենի գործադրման սպառնալիքի տակ պառկեցրել են հատակին և հափշտակելով բենզինի վաճառքից գոյացած հասույթը, որը կազմել է 218.000 ՀՀ դրամ, դիմել են փախուստի։
/Հատոր 5 գ.թ. 29-40, 102-105, 192-194, 42-45, 47-53, 106-108, Հատոր 9 գ.թ. 155/։

Տուժող` «Օնարվակ» ՍՊԸ նախագահ Հարություն Վարոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. օոգոստոսի 4-ի առավոտյան ներկայանալով աշխատանքի, իմացել է, որ գիշերը զինված հարձակում է կատարվել լիցքակայանի գիշերային հերթափոխի աշխատակիցների վրա, նրանց ծեծի են ենթարկել ու հափշտակել հերթափոխի ընթացքում բենզինի վաճառքից գոյացած 150.490 ՀՀ դրամ գումարը, ինչեպս նաև լիցքակայանի աշխատակից Արսեն Փիլոյանի անձնական 67.000 ՀՀ դրամ գումարը։
/Հատոր 23 գ.թ. 1-2/։

Վկաներ` Գուրգեն Ստեփանյանի դատաքնությամբ տված և Գրիգոր Պողոսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին գտնվելով ծառայության մեջ, ժամը 0400-ի սահմաններում տագնապի ազդանշան են ընդունել բենզինի լիցքավորման «Օնարվակ» կայանից, որից հետո անմիջապես մեկնել են դեպքի վայր, որտեղ տեսել են արյունոտված վիճակում գտնվող լիցքակայանի աշխատակիցերին և նրանցից իմացել են, որ զինված հարձակում է կատարվել։
/Հատոր 5 գ.թ. 122-123, 124-125/։

Վկաներ` Արտակ Միրիջանյանի դատաքնությամբ տված և Էմմա Միրիջանյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2001թ. հոկտեմբերի 25-ին իրենց տուն հյուր են եկել բարեկամներ Տաթևիկ Գյարաքյանը և նրա ամուսինը` Գեղամ Մաչանյանը, որոնք իրենց հետ ունեցել են երեք հատ սպորտային պայուսակներ։ Մինչև 2001թ. հոկտեմբերի 29-ը նրանք մնացել են իրենց տանը։ Հոկտեմբերի 29-ին իրենց տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցները ու փնտրել են Գեղամ Մաչանյանին, սակայն այդ ժամանակ վերջինս դիմել է փախուստի` իրենց տանը թողնելով պայուսակները և անձնական իրերը։ Ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իրենց բնակարաներում կատարված ստուգումներով Գեղամ Մաչանյանին պատկանող պայուսակներից հայտնաբերել են ինքնաձիգ, փամփուշտներ ու պահունակներ։
/Հատոր 3 գ.թ. 34, 35-36, Հատոր 14 գ.թ. 177-180, 182-186/։

Վկա` Գալինա Ստեփանյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0340-ի սահմաններում, իրենց շենքի դիմաց գտնվող բենզինի լիցքավորման «Օնարվակ» կայանից լսել է վիճաբանության և սպառնալիքների ձայներ։ Մոտենալով լիցքակայանին` 20-25 մետր հեռավորությունից տեսել է, թե ինչպես մի երիտասարդ անձնավորություն հարվածներ է հասցրել լիցքակայանի աշխատակից Արսեն Փիլոյանի գլխին, լսել է, որ սպառնալից տոնով նրան ասել է` «պառկիր և չշարժվես»։ Ինքը վախեցել է մոտենալ, իսկ քիչ հետո տեսել է, որ լիցքակայանից դուրս են եկել երեք երիտասարդներ ու գնացել են «Էրեբունու» օդանավակայանի ուղղությամբ։ Նրանց գնալուց հետո մտել է լիցքակայան, տեսել է Ա. Փիլոյանին արյունոտված վիճակում և իմացել է, որ երեք անձինք նրանց նկատմամբ բռնություն են գործադրել և հրազենի գործադրման սպառնալիքների տակ հափշտակել են բենզինի վաճառքից գոյացած հասույթը։
/Հատոր 5 գ.թ. 63-67/։

Վկա` «Պահպանության միավորման» Շենգավիթի բաժնի դիսպետչեր Վարդիթեր Հակոբյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, գտնվելով ծառայության մեջ, ժամը 0400-ին տագնապի ազդանշան է ընդունել բենզինի լիցքավորման «Օնարվակ» կայանից և անմիջապես մեկնել են դեպքի վայր։ Քիչ հետո հեռախոսով զանգահարել են օբյեկտ և իմացել, որ լիցքակայանի աշխատակիցների նկատմամբ կատարվել է հարձակում։
/Հատոր 5 գ.թ. 120/։

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 967 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Արսեն Փիլոյանի վնասվածքները` գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի, ձախ ականջավանդակի, կրծքավանադակի և որովայնի շրջանների արյունազեղումների ձևով հետևանք են բութ առարկաների ազդեցության, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամերում և դասվում են մարմնական թեթև վնասվածքների շարքին` առողջության կարճատև քայքայումով։
/Հատոր 5 գ.թ. 128-129/։

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 968 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Մանուկ Գագիկի Սարգսյանի գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի տեսքով վնասվածքները հետևանք են բութ առարկայի ազդեցության և դասվում են առողջությունը կարճատև քայքայող թեթև մարմնական վնասվածքների շարքին։
/Հատոր 5 գ.թ. 130-131/։

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 968 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Կարեն Համլետի Գրիգորյանի վնասվածքները գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի տեսքով հետևանք են բութ առարկայի ազդեցության և դասվում են առողջությունը կարճատև քայքայող թեթև մարմնական վնասվածքների շարքին։
/Հատոր 5 գ.թ. 132-133/։

Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի «Օնարվակ» ՍՊԸ-ի բենզինի լիցքավորման կայանում տեղադրված պահարանների դռները բաց են, դրանց պարունակությունը թափված է հատակին, տիրում է անկանոն վիճակ, հատակին կան արյան հետքեր, ընկած է այլումինե կաթսա, կախիչից կախված ջինսե բաճկոնի և վերնաշապիկի վրա առկա են արյան հետքեր։
Զննության ժամանակ տուժող Մանուկ Սարգսյանը մատնացույց անելով այլումինե կաթսան, հայտրարարել է, որ այդ կաթսայով են հանցագործները հարվածել իր գլխին։
/Հատոր 5 գ.թ. 19-25, 84-86/։

Դատակենսաբանական փորձագետի թիվ 269 եզրակացությամբ, համաձայն որի տուժող Մ. Սարգսյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։ Տուժողներ Կ. Գրիոգրյանի և Ա. Փիլոյանի արյան նմուշները ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է Օ խմբին։
Փորձաքննությանը ներկայացված թիվ հմ. 1.2 ծրարներով մարլյայի խծուծների, տղամարդու վերնաշապիկի և ջինսե բաճկոնի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ա) 2 ծրարներով մարլյայի խծուծի, վերնաշապիկի և ջինսի բաճկոնի վրա տեղակայված արյան հետքերը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի Օ խումբ ունեցող որևէ անձից, այդ թվում կարող էին առաջանալ տուժողներ Կ. Գրիգորյանից և Ա. Փիլոյանից, բ) հմ 1 ծարարում ներկայացված մարլյաի ծխծուծի վրա եղած արյան հետքը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի A խումբ ունեցող որևէ անձի, այդ թվում կարող էին առաջանալ տուժող Մ. Սարգսյանից։
/Հատոր 5 գ.թ. 143-148/։

Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Արսեն Փիլոյանը ճանաչել է Աշոտ Զատիկյանին և հայտնել, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0340-ի սահմաններում Ա. Զատիկյանն իր երկու ընկերների հետ միասին մուտք են գործել բենզինի լիցքավորման «Օնարվակ» կայան, իր և լիցքակայանի աշխատակիցներ Կարեն Գրիգորյանի ու Մանուկ Սարգսյանի կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, հրազենների գործադրման սպառնալիքի տակ հափշտակել են բենզինի վաճառքից գոյացած հասույթը։ Ա. Զատիկյանն այն հանցագործն է, որն իրեն հրելով տարել է օպերատորական սենյակ և ստիպել է բացել սեյֆը։
Ճանաչման ժամանակ Ա. Զատիկյանը հայտարարել է, որ ինքը տուժողին լավ չի հիշում, սակայն իրոք 2001թ. օգոստոսի 4-ի լույս գիշերը իր երկու ընկերների հետ հարձակում են կատարել «Օնարվակ» լիցքակայանի աշխատակիցների նկատմամբ և հարձակման ժամանակ իր մոտ եղել է «Մակարով» տեսակի ատրճանակ։
/Հատոր 5 գ.թ. 190-191, 192-194/։

Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Արսեն Փիլոյանն իրեն ճանաչման ներկայացրած լուսանկարներից ճանաչել է գործով հետախուզման մեջ գտնվող Գեղամ Մաչանյանի լուսանկարը և հայտնել, որ վերջինս 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0340-ի սահմաններում Ա. Զատիկյանի և երրորդ անձի հետ միասին մուտք են գործել բենզինի լիցքավորման «Օնարվակ» կայան, իր, Կարեն Գրիգորյանի և Մանուկ Սարսգյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գարծադրելով, հարվածներ են հասցրել իրենց, հրազենների գործադրման սպառանալիքի տակ հափշտակել են օրվա հասույթը։ Գ. Մաչանյանը «Մակարով» տեսակի ատրճանակի բռնակով հարվածել է իր գլխին ու հասցրել մարմնական վնասվածք։
/Հատոր 9 գ.թ. 148-150/։

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Արսեն Փիլոյանը ճանաչել է հետախուզման մեջ գտնվող Արթուր Գյուլնազարյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նրան ճանաչում է որպես բենզինի լիցքավորման կայանի հաճախորդ և Երևան-Եղեգնաձոր երթուղու վարորդի։
/Հատոր 9 գ.թ. 153-154/։

«Պահպանության» միավորման Շենգավիթի բաժնի տագնապների գրանցման թիվ 7 մատյանի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի 2001թ. օգոստոսի 4-ի ամսաթվով գրանցում է կատարվել ժամը 0400-ին «Օնարվակ» բենզինի լիցքավորման կայանում կատարված զինված հարձակման մասին։
/Հատոր 5 գ.թ. 119/։

Ստուգում կատարելու վերաբերյալ արձանագրությամբ, համաձայն որի հետախուզվող Գեղամ Մաչանյանին հայտնաբերելու նպատակով 2001թ. հոկտեմբերի 2-ին ստուգում է կատարվել Օշական գյուղի Մաշտոցի 16 և 16-ա հասցեներում գտնվող նրա բարեկամների տանը, որի ժամանակ հայտնաբերվել ու առգրավվել են ՍԿ 7202 ՄՈՒՉ համարի ինքնաձիգ, պահունակ` 30 փամփուշտներով, 1 դատարկ պահունակ։
/Հատոր 3 գ.թ. 26-27/։

Դատաձգաբանական փորձագետի թիվ 1446 եզրակացությամբ, համաձայն որի ներկայացված 18 հատ փամփուշտները 5.45 մմ տրամաչափի 1974թ. նմուշի գործարանային արտադրության փամփուշտներ են (5.45*39) նախատեսված համապատասխան տրամաչափի «կալաշնիկով» ինքնաձիգերի համար, պիտանի են կրակոցների համար և հանդիսանում են ռազմամթերք։ Ներկայացված պահունակը նախատեսված է AK-74 ինքնաձիգերի և նրանց մոդիֆիկացիաների համար, պիտանի է ըստ նշանակության օգտագործման համար և ռազմամթերք չի համարվում։
/Հատոր 3 գ.թ. 118-120/։

Դատաձգաբանական փորձագետի թիվ 1448 եզրակացությամբ, համաձայն որի ներկայացված հմ CP-7209-M (ձճ) ինքնաձիգը գործարանային արտադրության 7.62 մմ տրամաչափի ԱԿՍ տեսակի ուսումնականից մարտականի վերափոխված ինքնաձիգ է, պիտանի է կրակելու համար և հանդիսանում է հրազեն։ Նրանից կրակված և գնդակապարկուճադարանում հաշվառված օբյեկտների կրակման հետքերի համեմատության արդյունքնում համընկնումներ չեն հաստատվել։ Ինքնաձիգի փողում կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել։ Ներկայացված 60 հատ 7.62 մմ տրամաչափի 1943թ. նմուշի փամփուշտները հանդիսանում են ռազմամթերթ։ Ներկայացված 3 հատ պահունակները ռազմամթերք չեն հանդիսանում։
/Հատոր 3 գ.թ. 211-213/։

Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված ինքնաձիգով, փամփուշտներով և պահունակներով։
/Հատոր 14 գ.թ. 204-205/։


2001թ. հոկտեմբերի 7-ին ոսկու առևտրով զբաղվող Անդրանիկ Քալաշյանի նկատմամբ զինված հարձակում կատարելու և վերջինիս ու ՊԱՏ աշխատակից Արմեն Բարսեղյանին դիտավորյալ սպանելու դրվագը.

Տուժող` Անուշ Կիրակոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 3-4 տարի է ինչ ճանաչել է Ա. Քալաշյանին։ Վերջինս վաճառել է իր կողմից Թուրքիայից ներկրված ոսկյա զարդերը, որից ստացված գումարները պարբերաբար տվել է իրեն։ 2001թ. օգոստոսի կեսերին վաճառելու համար նրան տվել է 31.567 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ոսկյա շղթաներ, վզնոցներ, ապարանջաններ և այլ զարդեր, դրանց վաճառքից Ա. Քալաշյանն իրեն տվել է ընդամենը 2.300 ԱՄՆ դոլար, իսկ մնացած զարդերը մնացել է նրա մոտ, քանի որ դեռևս վաճառված չեն եղել։ 2001թ. հոկտեմբերի 6-ի երեկոյան Ա. Քալաշյանը զանգել է իրենց տուն և հայտնել, որ վաճառված ոսկյա զարդերի գումարը, որը կազմում է 4.000 ԱՄՆ դոլար, իր մոտ է։ Իրենք պայմանավորվածություն են ձեռք բերել այն հաջորդ օրը վերջինիս աշխատանքի վայրից վերցնելու համար։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին իմացել է, որ Ա. Քալաշյանին հրազենային կրակոցներով սպանել են և նրա մոտից հափշտակել են ոսկյա զարդերը։
/Հատոր 1 գ.թ. 49-51, 59-60, Հատոր 18 գ.թ. 125-126/։

Դատաքննությամբ տուժողի իրավահաջորդ ճանաչված` Վերա Քալաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Անդրանիկ Քալաշյանն իր հայրն է։ Վերջինս աշխատել է «Հայաստան» հանրախանութի առաջին հարկում տեղակայված ոսկյա իրերի բաժնում։ Նա վաճառել է Անուշ Կիրակոսյանին պատկանող ոսկյա զարդերը, իսկ գումարները տվել է նրան։ Հայրը ամեն օր առավոտյան աշխատանքի է գնացել ժամը 900-ի սահմաններում և վերադարձել է ժամը 1900-ի սահմաններում։ Ոսկյա զարդերը իր հետ մշտապես տարել է սպորտային պայուսակով։ 2001թ. հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 1800-ի սահմաններին վերադարձել է տուն, ժամը 1930-ի սահմաններում զանգահարել է Անուշին, որպեսզի նրա հետ պայմանավորվի տա վաճառված զարդերի գումարը` 4.000 ԱՄՆ դոլարի չափով, սակայն տեղեկացել է, որ Անուշը հիվանդ է, և վերջինս խնդրել է գումարն իր հետ հաջորդ օրը տանի աշխատանքի վայր, որպեսզի այնտեղից վերցնի։ 2001թ. հոկտոմբերի 7-ին, առավոտյան սովորականի նման դուրս է եկել տանից և գնացել աշխատանքի։ Նույն օրը երեկոյան, ժամը 1700-ի սահմաններում, բարեկամներից տեղեկացել են, որ հոր վրա զինված հարձակում է կատարվել` հրազենով սպանել են նրան և ոստիկանության աշխատակցին և հափշտակել ոսկյա իրերով պայուսակը։

Վկա` «Վաչագան» ՍՊԸ հավաքարար Հայկանուշ Գևրիկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 0930-ի սահմաններում արտադրամասի վարագույրները լվանալու ժամանակ լսել է 2-3 միմյանց հաջորդող կրակոցների ձայներ։ Մի քանի վայրկյան անց դարձյալ 2-3 կրակոցների ձայներ է լսել։ Չի հասցրել կենտրոնանալ, թե ինչ է տեղի ունեցել, երբ արտադրամաս է մտել մի աղջիկ, որը շատ վախեցած է եղել և նրան ինքը ջուր է տվել։ Վերջինս պատմել է, որ երթուղային տաքսու մեջ երկու երիտասարդ ծեծի են ենթարկել ավտոմքենայի մեջ գտնվող մի անձնավորության։ Աղջիկն այնքան վախեցած է եղել, որ դժվարությամբ է կարողացել պատմել կատարվածը։ Այդ ժամանակ Գևորգ Ղազարյանը դուրս է գնացել և վերադառնալով պատմել է, որ մարդ են սպանել, իսկ պետավտոտեսչության աշխատակիցը վիրավորվել է։ Հատագայում իմացել է, որ վիրավոր ՊԱՏ աշխատակիցը նույնպես մահացել է։
/Հատոր 1 գ.թ. 113-116/։

Վկա` Ռաշիդ Աբրահամյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 930-ի սահմաններում, հերթական հաճախորդներին սպսարկելուց հետո, երբ բենզին է լցրել շշերի մեջ, մոտ 100-120 մետրից տեսել է, որ պետավտոտեսչության «Հունդայի» մակնիշի ավտոմեքենան վազանց կատարելով փակել է ընթացող կաթնագույն «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի ընթացքը և կանգնեցրել է այն։ Տեսել է, որ «ՌԱՖ» մակնիշի վարորդը և երկու պետավտոտեսուչները գրեթե միաժամանակ իջել են ավտոմեքենաներից և մոտեցել միմյանց։ Մտածելով, որ դա պետավտոտեսուչների սովորական աշխատանքն է, ինքը շարունակել է զբաղվել իր գործով և այլևս այդ ուղղությամբ չի նայել։ Մոտ 15-20 վայրկյան անց լսել է 3-4 կրակոցի ձայներ և տեսել է, որ պետավտոտեսուչներից մեկը կաղալով վազել է փողոցի հակառակ մայթի կողմը` մյուսն էլ նրա հետևից։ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենան մեծ արագությամբ անցել է իր կողքով, իսկ ինքը վախենալով, որ կարող է իր վրա էլ կրակեն, թաքնվել է կրպակի հետևում։ Տեսել է, որ ավտոմեքենայի առջևի դիմապակու ներքևի աջ անկյունում դրված է եղել «76» երթուղու ցուցանակ։
/Հատոր 1 գ.թ. 55-58/։

Վկաներ` Եպրաքսիա Աղաբեկյանի դատաքնությամբ տված և Սուսաննա Յավրոյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Ա. Քալաշյանը իրենց հետ միասին հանրախանութի առաջին հարկում զբաղվել է ոսկյա զարդերի առևտրով և յուրաքանչյուր օր աշխատանքից հետո ոսկյա զարդերը սպորտային պայուսակով իր հետ տարել է տուն։ Ա. Քալաշյանը հիմնականում վաճառել է արտասահմանյան արտադրության ոսկյա զարդեր։ Աշխատանքի է գնացել առավոտյան` ժամը 1000-ի սահմաններում և տուն վերադարձել 1700-ի սահամններում։
/Հատոր 1 գ.թ. 45-46, 47-48/։

Վկա` Գոհար Քալաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր ամուսին Անդրանիկ Քալաշյանը «Հայաստան» հանրախանութում զբաղվել է ոսկյա զարդերի առևտրով և յուրաքանչյուր օր զարդերը և առևտրից գոյացած գումարներն իր հետ տարել է աշխատանքի և բերել է տուն։ Ոսկյա զարդերը վաճառելու համար նրան տրամադրել է Անուշ Կիրակոսյանը։ 2001թ. հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 930-ի սահմաններում Ա. Քալաշյանը վերադարձել է տուն և զանգահարել է Ա. Կիրակոսյանին, որպեսզի պայմանավորվի նրա հետ ոսկյա զարդերի վաճառքից գոյացած 4.000 ԱՄՆ դոլարը նրան փոխանցելու համար, սակայն Ա.Կիրակոսյանը վատառողջ է եղել, պայմանավորվել են գումարը տալ հաջորդ օրը։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին Ա. Քալաշյանը սովորականի նման գնացել է աշխատանքի և իր հետ տարել է ոսկյա զարդերը և գումարները։ Նույն օրը երեկոյան ինքն իմացել է, որ ամուսնուն սպանել են և հափշտակել են նրա մոտ եղած ոսկյա զարդերը և գումարները։
/Հատոր 23 գ.թ. 11-12/։

Վկա` Միքայել Սանթրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հունվար ամսից իր եղբոր` Երևան քաղաքի Բաղրամյան 1-ին փողոցի 14 շենքի 7-րդ հարկում գտնվող բնակարանը վարձով տվել է Ա. Զատիկյանին և նրա կնոջը` Մարինկային, որոնք այդ տանը վարձակալությամբ բնակվել են 7 ամիս, որից հետո տեղափոխվել են։ Ա. Զատիկյանը իրեն ներկայացել է Կարեն անունով և միայն հետագայում` նրանց գնալուց հետո է իմացել, որ Կարեն անունով ներկայացած անձը հանդիսանում է Ա. Զատիկյանը, քանի որ հեռուստատեսությամբ «02» ծրագրով տեսել է Ա. Զատիկյանի նկարը, իմացել է նրա անունը և ազգանունը և ծրագրից իմացել է նաև, որ վերջինս կատարել է սպանություն և ավազակություն։
/Հատոր 8 գ.թ. 4-5, Հատոր 10 գ.թ. 131-132/։

Վկա` Մարինա Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. սեպտեմբեր ամսին իրեն պատկանող Ա. Խաչատրյան 32 շենքի 47 բնակարանը վարձակալությամբ տվել է երիտասարդ ամուսինների, որոնք ներկայացել են Կարեն և Մարինկա անուններով և իր բնակարանում բնակվել են մինչև հոկտեմբեր ամսվա վերջը։ 2001թ. հոկտեմբեր ամսվա վերջին իրեն զանգել և ասել են որպեսզի գնա իր վարձով տրվող բնակարան, քանի որ ներքևի հարևանի բնակարանը ջուր է լցվում։ Երբ հասել է շենքի մոտ իրեն դիմավորվել են ոստիկանության աշխատակիցները և հարցրել բնակարանում ապրող Կարենի և Մարինկայի մասին, որոնք այդ ժամանակ տանը չեն եղել։ Ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Կարենի անունը իրականում Աշոտ է, նա հանցագործություններ է կատարել և փնտրվում է ոստիկանության կողմից։
/Հատոր 8 գ.թ. 9-11/։

Վկա` «Վաչագան» ՍՊԸ-ին պատկանող արտադրամասի պետ Գևորգ Ղազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ընկերության կաթնամթերքի արտադրամասը գտնվում է Արցախի 32ա հասցեում։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 930-ի սահմաններում գտնվել է աշխատանքի վայրում, երբ լսել է շուրջ 3 կրակոցի ձայներ։ Իր ծանոթ Արթուր Դավթյանը, որն այդ ժամանակ գտնվել է փողոցում` արտադրամասի մուտքի դռան մոտ, վազելով մտել է արտադրամաս և հայտնել, որ փողոցում կրակում են։ Ա. Դավթյանի հետևից ներս է մտել նաև մոտ 30 տարեկան մի աղջիկ։ Աղջիկը պատմել է, որ ինքը նստել է «ՌԱՖ» մակնիշի երթուղային տաքսի, որի շարժվելուց հետո, ընթացքի ժամանակ երկու հանցագործներ հարձակվել են մեքենայում նստած մի ուղևորի վրա ու ծեծի ենթարկել նրան։ Ճանապարհին երթուղային տաքսին կանգնեցրել են պետավտոտեսչության աշխատակիցները։ Պատմությունը դեռ չավարտած, կրկին լսվել են կարկոցի ձայներ։ Տեղեկանալու համար, թե ինչ է կատարվում` դուրս է եկել փողոց։ Նկատել է, որ շուրջ 100մ հեռավորության վրա ոստիկանության համազգեստով մի տղա և մի այլ քաղաքացի «Ժիգուլի» ավտոմեքենայի մեջ են տեղավորում ոստիկանության աշխատակցի համաձգեստով անձի։ Այնուհետև մոտենալով դեպքի վայրին` նկատել է գետնին ընկած սպանված մի քաղաքացու և թափված արյան հետքեր։
/Հատոր 1 գ.թ. 104-107/։

Թիվ 12211801 քրեական գործով դատապարտյալ` Աշոտ Զատիկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ուրիշների գույքին տիրանալու նպատակով ծտեղծել են զինված խումբ և կատարել բազմաթիվ զինված հարձակումներ, խումբը տարբեր տեսակի հրազեններով և ռազմամթերքով զինել է Գեղամ Մաչանյանը։ «ՌԱՖ» մակնիշի 65 ՕԼ 548 պետհամարանիշի բեժ գույնի ավտոմեքենան և «ՎԱԶ 2106» մակնիշի կապույտ գույնի ավտոմեքենան տրամադրել է Մանվելը, սակայն թե նշված ավտոմեքենաները ում են պատկանել, ինքը տեղյակ չի եղել և չի էլ հետաքրքրվել։ Ինքը Մ. Գալստյանին տեսնում է առաջին անգամ, հնարավոր է տեսած լինի, բայց չի հիշում։
Հարձակումների թիրախ են ընտրել Երևան քաղաքում և հարակից մարզերում գործող բենզինի լիցքավորման կայանները, տարադրամի փոխանակման կետերը, ոսկու առևտրով և տարադրամի փոխանակմամբ զբաղվող առանձին անձանց։
Աշոտ Զատիկյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները անհիմն են ու մտածացին, որոնք նպատակ են հետապնդում աջակցելու Մ. Գալստյանին խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից։
Աշոտ Զատիկյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ուրիշների գույքին տիրանալու նպատակով ստեղծել են զինված խումբ և կատարել բազմաթիվ զինված հարձակումներ, խումբը տարբեր տեսակի հրազեններով և ռազմամթերքով զինել է Գեղամ Մաչանյանը։ Հանցագործությունների կատարման համար խմբի մի շարք անդամներ տրամադրել են ավտոմեքենաներ` Մնացական Գալստյանը տրամադրել է բեժ գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենան և իր անձնական օգտագործման «ՎԱԶ 2106» մակնիշի կապույտ գույնի ավտոմեքենան, Արթուր Գյուլնազարյանը` «ՌԱՖ» մակնիշի սպիտակ գույնի և «ՌԱՖ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենաները, Տիգրան Խաչատրյանն` իր անձնական օգտագործման սպիտակ գույնի «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենան, Արսեն Զարգարյանը` իր անձնական օգտագործման «ՎԱԶ-2106» մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենան, Արմեն Համբարձումյանը` դեղին գույնի «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենան։
Հարձակումների թիրախ են ընտրել Երևան քաղաքում և հարակից մարզերում գործող բենզինի լիցքավորման կայանները, տարադրամի փոխանակման կետերը, ոսկու առևտրով և տարադրամի փոխանակմամբ զբաղվող առանձին անձանց։

Այսպես.
1. Տեղեկանալով, որ «Երևան» կինոթատրոնի մոտ տարադրամի փոխանակմամբ զբաղվող Համլետ Հախոյանի մոտ մշտապես լինում է խոշոր գումար, զինված հարձակմամբ այդ գումարը հափշտակելու նպատակով, նախապես համաձայնության գալով բանդայի անդամներ Գ. Մաչանյանի, Տ. Խաչատրյանի և Ա. Գյուլնազարյանի հետ, 2001թ. հունիսի վերջին, զինված լինելով «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներերով, Մ. Գալստյանի կողմից տրամադրված «ՌԱՖ» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենայի վրա նախապես ամրացնելով իր կողմից հափշտակված պ/հ-ը, ժամը 0730-ի սահմաններում «Երևան» կինոթատրոնի մոտակայքում, ավտոմեքենայով մոտեցել են Համլետ Հախոյանին, վերջինիս ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ և այդ պատրվակով մտցնելով ավտոմեքենան` ծեծի են ենթարկել նրան և սպանության սպառնալիքներով հափշտակել նրա մոտ եղած գումարները, որից հետո «Կարմիր բլուր» գերեզմանատանը Հախոյանին իջեցնելով ավտոմեքենայից` դիմել են փախուստի։

2. 2001թ. հուլիսի 27-ին, ժամը 0015-ի սահմաններում, զինված լինելով «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով և այլ ատրճանակով, Գ. Մաչանյանի և Ա. Գյուլնազարյանի հետ, Մ. Գալստյանի կողմից տրամադրված անձնական օգտագործման «ՎԱԶ 2106» մակնիշի կապույտ գույնի մեքենայի պ/հ-ը նախապես հանած գնացել են «Երմոնիա-Հովհաննիսյան» բենզինի լիցքավորման կայան, բռնություն գործադրելու սպառնալիքի տակ, բենզինի լիցքավորման կայանի աշխատակիցներ Գերման Գրիգորյանից և Վարդգես Գևորգյանից հափշտակել են 500.000 ՀՀ դրամ ու դիմել են փախուստի։

3. Այնուհետև, նշված հանցագործությունը կատարելուց մոտ մեկ ժամ անց, նախապես պայմանավորվածության համաձայն, խմբին միացել է նաև Տ. Խաչատրյանը և նույն ավտոմեքենայով ժամը 0140–ի սահմաններում գնացել են Երևան-Երասխ ավտոմայրուղու վրա գտնվող «Ծովակ և Նարեկ» ՍՊԸ-ին պատկանող խանութ, վախեցնելու նպատակով «Մակարով» տեսակի ատրճանակից խանութում կրակ են արձակել և սպանության սպառնալիքներ տալով, խանութի վաճառող Ռուբեն Ծովակի Հարությունյանից հափշտակել են 200.000 ՀՀ դրամ և դիմել են փախուստի։

4. Պայմանավորվածության համաձայն, Գ. Մաչանյանի, Ա. Գալստյանի, Ա, Գյուլնազարյանի հետ միասին, 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժ-ամը 0130-ի սահմաններում, Մ. Գալստյանի կողմից տրամադրած, անձնական օգտագործման «ՎԱԶ 2106» մակնիշի կապույտ գույնի ավոտմեքենայի վրա ամրացնելով իր կողմից 2001թ. հուլիսի լույս 29-ին Երևանի Մուրացան փողոցի 117 շենքի բակում կանգնած «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոեմեքենայի վրայից գողացված 63 ԼՍ 412 պ/հ, գնացել են Էջմիածին-Երևան ավտոմայրուղու վրա գտնվող «Մուսալեռ» բենզինի լիքավորման կայան, որտեղ «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով սպառնացել են լիցքակայանի աշխատակիցներ Առաքել Բիսլամյանին և Ռոբերտ Հարությունյանին, նրանց պառկեցրել են հատակին և հափշտակել են Ա. Բիսլամյանի մոտ եղած գումարները, ոստիկանություն ահազանգելու հնարավորությունից զրկելու համար կոտել են լիցքակայանում տեղադրված հեռախոսի ապարատը և դիմել են փախուստի։

5. Այնուհետև, նույն օրը հանցավոր խմբի նծված անդամների հետ միասին նույն ավտոմեքենայով շարժվել են դեպի Երևանի Տ. Մեծ պողոտայի 8 հասցեում գտնվող «Մարիետա Առաքելյան» տարադրամի փոխանակման կետ, զինված հարձակմամբ հափշտակություն կատարելու նպատակով, ավտոմեքենան կանգնեցրել են փոխանակման կետի մուտքի մոտ, «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, «ԱԿՄ» տեսակի ինքանձիգով բռնություն գործադրելու սպառնալիքներով, փոխանկման կետի աշխատակիցներ Յուրիկ Առաքելյանից պահանջել են փոխանակման կետում եղած գումարները, սակայն այդ պահին հետևից ներս է մտել Յուրիկ Առաքելյանի որդին` Արտյոմ Առաքելյանը և հանդիպելով նրանց դիմադրությանը, առանց հափշտակություն կատարելու, նսել են ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։

6. Անհաջողության մատնվելուց հետո, գնացել են Մ. Գալստյանի տան բակ, որտեղ խմբին է միացել նաև վերջինս։ Զինված հարձակմամբ հափշտակություն կատարելու նպատակով գնացել են Նորագավիթ թաղամասում գտնվող «Օնարվակ» բենզինի լիցքավորման կայանի մոտ, ավտոմեքենան կանգնեցրել են լիցքակայանից շուրջ 100մ հեռավորության վրա, Մ. Գալստյանը և Ա. Գյուլնազարյանը մնացել են ավտոմեքենայի մեջ, իսկ ինքը, Գ. Մաչանյանը և Ա. Գալստյանը ժամը 0400-ի սահմաններում, «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, «ԱԿՄ» տեսակի ինքնաձիգով, մուտք են գործել կայան, սպանության սպառնալիքներ տալով, ծեծի են ենթարկել կայանի աշխատակիցներ Արսեն Փիլոյանին, Կարեն Գրիգորյանին և Մանուկ Սարգսյանին, զենքի կոթով հարվածել են վերջինիս գլխին և մարմնի տարբեր մասերին, և հափշտակելով 300.000 ՀՀ դրամ, դիմել են փախուստի։

7. Տեղեկանալով, որ «Արիմեն» ՍՊԸ-ի գանձապահ Աշոտ Չախալյանն իր մոտ կուտակվող գումարները փոխանակում է Կասյան փողոցի վրա գտնվող «Աերոբրոք» ՍՊԸ-ի տարադրամի փոխանակման կետում, զինված հարձակմամբ այդ գումարները հափշտակելու նպատակով, ուսումնասիրել են Աշոտ Չախալյանի երթուղին, վերջինիս փոխանակման կետ այցելելու ժամերը, տրանսպորտը, պարզել են, որ նա Կասյան փողոցից տուն է վերադառնում 76 համարի երթուղային տաքսիով, որոշել են հանցագործությունը կատարել «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայով։ Նախապես համաձայնության գալով, բանդայի անդամներ Գ. Մաչանյանի, Ա. Գյուլնազարյանի և Մ. Գալտսյանի հետ, «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, դանակով, 2001թ. սեպտեմբերի 17-ին, ժամը 2230-ի սահմաններում, «ՌԱՖ» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 485 պ/հ ավտոմեքենայի համարները նախօրոք փոխելով, դիմապակուն 76 համարի երթուղային տաքսու ցուցանակն ամրացնելով, մոտեցել են Կասյան 7 շենքի մոտ կանգնած երթուղային տաքսու սպասող Աշոտ Մկրտիչի Չախալյանին։ Վերջինս, առանց որևէ բան կասկածելու նստել է երթուղային տաքսու մեջ։ Ավտոմեքենայի շարժվելուց մի քանի րոպե անց Գ. Մաչանյանի և Մ. Գալստյանի հետ միասին հարձակվել են Աշոտ Չախալյանի վրա, բռունցքներով հարվածել է գլխին, Գ. Մաչանյանը բռնել է պարանոցից և հարվածներ հասցրել մարմնի տարբեր մասերին, իսկ Մ. Գալստյանը դանակով սպանության սպառնալիքներ է տվել և մինչև մարզահամալիրի մոտ հասները Ա. Չախալյանից հափշտակել են նրա մոտ եղած գումարները ու նրա գլխին հագցնելով սև տոպրակ, ավտոմեքենայից վայր են գցել ճանապարհի եզրին ու դիմել են փախուստի։

8. Դրանից հետո, տեղեկանալով, որ «Եվրոպա» ՍՊԸ-ի հսկիչ-գանձապահ Սեդա Անդրանիկի Մարտիրոսյանն աշխատանքից հետո ՍՊԸ-ի գումարները տանում է տուն, որոշել են այդ գումարները հափշտակել։ Նախապես ուսումնասիրել են Սեդա Մարտիրոսյանի երթուղին, ճշտել են աշխատանքից տուն գնալու ժամերը և որոշել են հարձակումը կատարել Ս.Մարտիրոսյանի բնակության շենքում` աշխատանքից տուն վերադառնալու ժամանակ։ Նախապես համաձայնության գալով Գ. Մաչանյանի, Ա. Գյուլնազարյանի և գործով չպարված մեկ այլ անձի հետ, Մ. Գալստյանի կողմից տրամադրված անձնական օգտագործման ավտոմեքենայի վրա ամրացնելով իր կողմից հափշտակված պ/հ-ները, զինված լինելով «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, 2001թ. հոկտեմբերի 1-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում գնացել են Երևանի ՀԱԲ-1 թաղամասի 53 շենքի բակ, որտեղ դարանակալել և սպասել են Սեդա Մարտիրոսյանին։ Երբ վերջինս վերադարձել է աշխատանքից, մտել շենքի մուտք և ցանկացել է բարձրանալ իր բնակարան, Գ. Մաչանյանի հետ շենքի մուտքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակի վրա հարձակվել են Ս. Մարտիրոսյանի վրա, հարվածելով վայր են գցել և քարշ տալով աստիճանների վրայով, իջեցրել են մինչև առաջին հարկ, որտեղ հափշտակելով նրա ձեռքի տոպրակը, նստել են ավտոմեքենան և դիմել են փախուստի։

9. Դրանից հետո, տեղեկանալով, որ Նոր-Արեշ 14 փողոցի 70 տան բնակիչ Անդրանիկ Բորիկի Քալաշյանը «Հայաստան» հանրախանութում զբաղվում է ոսկու առևտրով և յուրաքանչյուր օր մեծ արժողության զարդեր է տանում տուն, զինված հարձակմամբ հափշտակություն կատարելու նպատակով, նախապես ուսումնասիրել են Ա. Քալաշյանի երթուղին, տանից դուրս գալու ժամերը, դեպքի վայրը, ճշտել է, որ Ա. Քալաշյանը տանից «Հայաստան» հանրախանութ է գնում 76 համարի եթուղային տաքսիով, որը նստում է Էրեբունու գյուղմթերքների շուկայի կանգառից։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին առավոտյան ժամը 930-ի սահմաններում, նախապես համաձայնության գալով, բանդայի անդամներ Գ. Մաչանյանի և Մ. Մուրադյանի հետ, վերջինիս կողմից տրամադրած և վարած «ՌԱՖ» մակնիշի 65 ՕԼ 548 պ/ը բեժ գույնի վատոմեքենայի վրա ամրացնելով 76 համարի երթուղային տաքսու ցուցանակ և իր կողմից 21.09.2001թ. Երևան քաղաքի Ա. Ավետիսյան փողոցի 70 շենքի բակում գտնվող «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենայի վրայից հափշտակված 57 ՏՍ 102 պ/հ-ները, զինված լինելով «Մակարով» տեսակի և ինքնաշեն ատրճանակներով, Էրեբունու փողոցում ավտոմեքենայով մոտեցել են կանգառում տրասպորտի սպասող Անդրանիկ Քալաշյանին ու վերջինս առանց որևէ բան կասկածելու նստել է երթուղային տաքսի։ Իրենց համար անսպասելի ավտոմքենան է նստել նաև 76 համարի երթուղային տաքսի սպասող մի աղջիկ` Միլենա Գևորգյանը։ Ավտոմեքենայի շարժվելուց մի քանի րոպե հետո Գ. Մաչանյանի հետ միասին ավտոմեքենաի մեջ հարձակվել են Անդրանիկ Քալաշյանի վրա, ծեծի ենթարկել, հրազենների գործադրմամբ սպառնալիքների տակ հափշտակել են նրա մոտ եղած ոսկյա զարդերով պայուսակը, իսկ աղջկան ասել են, որ չանհանգստանա, իր հետ ոչինչ չի կատարվի։
Հանկարծակի Մ. Մուրադյանից տեղեկացել են, որ իրենց հետապնդում են պետավտոտսեչության աշխատակիցներ։ Տեսնելով, որ ՊԱՏ աշխատակիցները «Հունդայի» մակնիշի ծառայողական ավտոմեքենայով հետապնդում են իրենց ու ավտոմեքենան կանգնեցնելու ազդանշան են տալիս, որոշել են կանգնել։
Սկզբում մեքենայից իջել է Մ. Մուրադյանը, որից փաստաթղթերը պահանջելուց հետո պահանջել են իրենց ավտոմեքենայից իջնել։ Այդ երիտասարդ աղջիկը ոստիկանության աշխատակիցներից խնդրել է իջնել և հեռացել է։ Գ. Մաչանյանը օգտվելով առիթից, գնացել է աղջկա հետևից` տպավորություն ստղեծելու, որ իբր իրենք ուղևորներ են։ Ավտոմեքենայի մեջ մնացել են միայն Անդրանիկ Քալաշյանը, որը ծեծի հետևանքով գտնվել է ուշագնաց վիճակում։ Երբ ինքն ու Մանվել Մուրադյանը ոստիկանության աշխատակիցներին փորձել են համոզել շարունակել ճանապարհը, այդ ժամանակ ավտոմեքենայից իջել է ուշքի եկած Ա. Քալաշյանը և ոստիկանության աշխատակիցներին հայտնելով, որ իրենք հանցագործներ են, հարձակվել է իր վրա և կախվել պարանոցից։ Պետավտոտեսչության աշխատակիցներից մեկը, որն ինչպես հետո պարզվել է Արմեն Բարսեղյանն է, նույնպես հարձակվել է իր վրա ու երեքով վայր են ընկել։ Այդ ժամանակ ինքը հանել է իր մոտ եղած ինքնաշեն ատրճանակը։ Ընկերոջն օգնելու համար մոտեցել է երկրորդ ոստիկանը։ Գեղամ Մաչանյանը տեսնելով կատարվածը, վազքով վերադարձել է, «Մակարով» տեսակի ատրճանակը ձեռքին մոտեցել է իրենց ու կրակ արձակել ոստիկանության մյուս աշխատակցի և Անդրանիկ Քալաշյանի ուղղությամբ։ Այդ ժամանակ ոստիկանության մյուս աշխատակիցը, որը հետագայում պարզվել է Գուրգեն Գեջագյոզյանն է, դիմել է փախուստի։ Ինքն օգտվելով ստեղծված իրավիճակից, բարձրացել է ընկած տեղից ու իր ձեռքին եղած ինքնաշեն ատրճանակով կրակել է ՊԱՏ աշխատակից Արմեն Բարսեղյանի ուղղությամբ, կրակոցը դիպել է Ա. Բարսեղյանի ոտքին, հետագայում պարզվել է, որ վերջինս մահացել է։ Գ. Մաչանյանը կրակել և սպանել է Ա. Քալաշյանին։ Վերացնելով ստեղծված խոչընդոտը, «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի։ Ինքը խառնաշփոթ իրավիճակում իր մոտ եղած ինքնաշեն ատրճանակը թողել է դեպքի վայրում, իսկ երբ ճանապարհին Գ. Մաչանյանը ցանկացել է «Մակարով» տեսակի ատրճանակը դուրս նետել ավտոմեքենայից, ինքը թույլ չի տվել, այն վերցրել է նրանից և պահել իր մոտ։ Այնուհետև գնացել են Մ. Մուրադյանի տուն, որտեղ իրենց է միացել խմբի մյուս անդամները և բաժանել են հափշտակված ոսկյա զարդերը։
/Հատոր 1 գ.թ. 162-164, 175-176, 225-236, Հատոր 3 գ.թ. 90-96/։

Վկա` Գարեգին Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. սեպտեմբերի 20-ից աշխատել է Երևան-Վայոց Ձոր երթուղում որպես վարորդ և վարձակալական հիմունքներով վարել է Մնացական Գալստյանին պատկանող բեժ գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենան։ Երթուղու դիսպետչերը եղել է Մանվել Մուրադյանը, որին ինքը վաղուց ճանաչել է։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ի առավոտյան ժամը 0800-ի սահմաններում սովորականի նման գնացել է աշխատանքի, որպեսզի ուղևորվի Վայոց Ձոր։ Այդ ժամանակ իրեն է մոտեցել դիսպետչեր Մ. Մուրադյանն ու պոլիկլինիկա գնալու պատրվակով, կարճ ժամանակով խնդրել է ավոտմեքենան տրամադրել իրեն։ Շուրջ 1.5 ժամ անց դիսպետչերանոցում հավաքված անձնացից տեղեկացել է, որ պետավոտոտեսչության աշխատակից են սպանել։ Դրանից 20 րոպե անց դիսպետչերանոց է եկել Մ. Մուրադյանն առանց ավտոմեքենայի։ Ինքը Մ. Մուրադյանին հարցրել է, թե որտեղ է ավտոմեքենան, վերջինս պատասխանել է, որ ավտոմեքենայի շարժիչը փչացել է, ուստի այն տվել է վերանորոգելու։ Լսելով այդ մասին և հասկանալով, որ շարժիչը նորոգելու համար բավականին ժամանակ է հարկավոր, գնացել է տուն։ Նույն օրը, ժամը 1600-ի սահմաններում Մ. Մուրադյանն ավտոմեքենան տարել է իրենց տուն և հայտնել, որ ամեն ինչ նորմալ է, շարժիչը նորոգել են։ Մ. Մուրադյանի գնալուց 5-10 րոպե հետո անձնական «ՎԱԶ 2106» մակնիշի կապույտ գույնի ավտոմեքենայով իրենց տուն է եկել Մ. Գալստյանը` իր որդի Զոհրաբ Գալստյանի հետ։ Մ. Գալստյանն իրենից հետաքրքրվել է, թե «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենան իրենց տանն է, թե ոչ և տեղեկանալով, որ տանն է, առանց պատճառաբանությունների պոլիէթիլենային մուգ շագանակագույն ժապավեններ տալով` պահանջել է փակցնել ապակիների վարագույրների փոխարեն։ Պահանջել է նաև հանել վարորդի հետևի երեք տեղանոց նստատեղի թևքի հենակը, և ասել է, որ առավոտյան սովորականի պես աշխատանքի գնա, որից հետո հեռացել է։ Ինքը չի իմացել, թե Մանվել Մուրադյանն իրենից ավտոմեքենան վերցնելով ուր է գնացել և ինչ է արել։
/Հատոր 1 գ.թ. 219-224/։

Վկա` Զոհրաբ Գալստյանը, որը հանդիսանում է ամբաստանյալ Մնացական Գալստյանի որդին, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց։
Նախաքննության ընթացքում Զոհրաբ Գալստյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր հայրը` Մնացական Գալստյանը ժամանակավոր շահագործման համար իր ընկերուհուց` Էլմիրա Ավետիսյանից վերցրել է բեժ գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենան, որը վարձակալական հիմունքներով շահագործման է տվել Երևան-Վայոց Ձոր երթուղում։ 2001թ. սեպտեմբերի 16-ից նշված ավտոմեքենան վարել է Գ. Հովհաննիսյանը։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 1700-ի սահամններում, իր հայրը գնացել է տուն և իրեն ասել է, որ պետք է գնան վարորդ Գ. Հովհաննիսյանի տուն, որպեսզի ավտոմեքենայի վարագույրները փոխեն և դրանց փոխարեն ամրացնեն «պլյոնկաներ»։ Մինչև Գ. Հովհաննիսյանի տուն գնալը մտել են Երևան-Վայք երթուղային տաքսիների դիսպետչերանոց, որտեղ հայրը հանդիպել և խոսել է Մ. Մուրադյանի հետ։ Հոր պահանջով Գ. Հովհաննիսյանի հետ միասին փոխել են «ՌԱՖ» ավտոմեքենայի վարագույրները, հանել են վարորոդի նստատեղի հետևում տեղադրված 3 տեղանոց նստարանի թևքի հենակը։ Որոշ ժամանակ անց հայրը կրկին վերադարձել է, և վերցնելով հանված վարագույրները գնացել է։
/Հատոր 2 գ.թ. 241-242, Հատոր 5 գ.թ. 9-12/։

Նախաքննական մարմնի կողմից տուժողի իրավահաջորդ ճանաչված` Բորիկ Քալաշյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ Անդրանիկ Քալաշյանն իր որդին է, որը բնակվել է իր հետ համատեղ։ Նա աշխատել է «Հայաստան» հանրախանութի առաջին հարկում տեղակայված ոսկյա իրերի բաժնում և վաճառել է Անուշ անունով մի կնոջ ոսկյա զարդերը։ Զարդերը վաճառել է, իսկ գոյացած գումարները տվել է նրան։ Անդրանիկն ամեն օր առավոտյան աշխատանքի է գնացել ժամը 900-ի սահմաններում և վերադարձել է ժամը 1900-ի սահմաններում։ Ոսկյա զարդերը իր հետ տարել է մշտապես սպորտային պայուսակով, գնացել է աշխատանքի ու այնտեղից վերադարձել է երթուղային տաքսիով։ 2001թ. հոկտեմբերի 6-ին, երեկոյան ժամը 1800-ի սահմաններում Անդրանիկն աշխատանքից վերադարձել է տուն ժամը 1930-ի սահմաններում և իրեն ասել է, որ ուզում է զանգահարել Անուշին, որպեսզի նրան տանի տա վաճառված զարդերի գումարը` 4.000 ԱՄՆ դոլարի չափով, իսկ քիչ անց երբ զանգահարել է վերջինիս հայտնել են, որ Անուշը հիվանդ է և խնդրել է, որ գումարն իր հետ տանի աշխատանքի, որպեսզի հաջորդ օրն այնտեղից վերցնի։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ի առավոտյան Ա. Քալաշյանը սովորականի նման, ժամը 900-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և գնացել է աշխատանքի։ Նույն օրը երեկոյան, ժամը 1700-ի սահմաններում բարեկամներից տեղեկացել է, որ աշխատանքի գնալուց որդու նկատմամբ զինված հարձակում է կատարվել, հափշտակել են ոսկյա իրերով պայուսակն ու հրազենով սպանել նրան ու ոստիկանության աշխատակցին։
/Հատոր 1 գ.թ. 149-150/։

Տուժողի իրավահաջորդ` Ռուզաննա Տորտիկյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ Արմեն Բարսեղյանն իր ամուսինն է։ 1999թ. աշխատել է ՀՀ ոստիկանության ՊԱՏ վարչությունում որպես ավագ տեսուչ։ Յուրաքանչյուր օր աշխատանքի է գնացել առավոտյան 0700-ի սահմաններում և աշխատանքից վերադարձել է 1800-ի սահմաններում։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ի առավոտյան սովորականի նման, ժամը 0700-ի սահմաններում ամուսինը` Արմեն Բարսեղյանը տանից դուրս է եկել և գնացել է աշխատանքի։ Նույն օրը, ժամը 1200-ի սահմաններում հարևաններից տեղեկացել է, որ Արցախի պողոտայում «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ երեք հանցագործներ հափշտակել են ոսկու առևտրով զբաղվող մի անձնավորության մոտ եղած ոսկյա զարդերը, և երբ ամուսինը տեսել է ավտոմեքենայի մեջ կատարվող քաշքշուկը, փորձել է կանգնեցրել ավտոմեքենան, սակայն հանցագործները հրազեններից արձակված կրակոցներով սպանել են ինչպես նրան, այպես էլ ոսկու առևտրով զբաղվող անձնավորությանը։
/Հատոր 1 գ.թ. 158-159/։

Վկա` Աշոտ Վարդանյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հոկտեմբրի 7-ին, ժամը 945-ի սահմաններում, երբ «ԳԱԶ-52» մակնիշի բենզինատար ավտոմեքենաով կանգնած է եղել Նորագավիթ տանող փողոցում, տեսել է, որ կաթնագույն «ՌԱՖ» մակնիշի մի ավտոմեքենա` մոտ 120կմ ժամ արագությամբ գնացել է Նորագավիթի ուղղությամբ և այնքան մեծ արագությամբ է ընթացել, որ երբ ճանապարհին անհարթությունների մեջ է ընկել, քիչ է մնացել որ շրջվի։
/Հատոր 1 գ.թ. 102-103/։

Վկա` ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետավտոտեսչության աշխատակից Գուրգեն Գեջագյոզյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ի առավոտյան, ժամը 0800-ից Արմեն Բարսեղյանի հետ միասին իրենց ամրացված սպիտակ գույնի «Հունդայի» մակնիշի 260 ՏՏ 01 պ/հ ավտոմեքենայով գտնվել են ծառայության մեջ։ Ծառայություն կատարելու ժամանակ Էրեբունի և Արցախ փողոցների խաչմերուկի մոտ տեսել են 80-100կմ/ժ արագությամբ ընթացող բեժ գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենա, որի մեջ քաշքշուկ է տեղի ունեցել։ Ավտոմեքենան կանգնեցնելու ազդանշան են տվել, սակայն վարորդը չի ենթարկվել և շարունակել է բարձր արագությամբ ընթանալ ՏԷՑ-ի ուղղությամբ։ Հետապնդելով ավտոմեքենան` իրենք վազանց են կատարել և փակելով ընթացքի ճանապարհը, ստիպողաբար կանգնեցրել են ավտոմեքենան։ Երբ վարորդն իջել է, ինքն ու Արմեն Բարսեղյանը նույնպես իջել են։ Մոտենալով վարորդից պահանջել են փաստաթղթերը։ Այդ ժամանակ ավտոմեքենայի մեջ տեսել են մի աղջկա, որի կողքին եղել է արյունոտված դեմքով մոտ 30-35 տարեկան մի երիտասարդ։ Ինքն ինչ-որ բան է կասկածել և զգուշացրել է Արմեն Բարսեղյանին, որ նույնպես զգուշանա։ Վարորդից փաստաթղթեր պահանջելու ժամանակ Արմեն Բարսեղյանը նրա հետ քայլելով անցել է «ՌԱՖ» ավտոմեքենայի աջ կողմը` մայթի մոտ։ Երբ վարորդը պատասխանել է, որ վկայական չունի, Ա. Բարսեղյանը նրան ասել է, որ ավտոմեքենան պետք է տանեն տուգանային հրապարակ։ Իրենք դիմել են «ՌԱՖ» մակնիշի ուղևորներին և պահանջել են իջնել ավտոմեքենայից։ Ավտոմեքենայից իջել են երկու տղամարդ և մեկ աղջիկ։ Աղջիկը իջնելով ավտոմեքենայից գնացել է դեպի Էրեբունու խաչմերուկի կողմը, ավտոմեքենայից իջել են նաև երկու այլ տղամարդ։ Մի քանի րոպե անց իջել է նաև ծեծված դեմքով մի տղամարդ։ Նա հարձակվել է իջած երկու տղաներից մեկի վրա, փորձելով նրա ձեռքից խլել ինչ-որ պայուսակ` հայտնելով, որ նրանք հանցագործներ են։ Ստեղծվել է քաշքշուկ, որին միջամտել է Արմեն Բարսեղյանը և միմյանց քաշքշելով ընկել են ճամփեզրի խոտերի մեջ։ Այդ ժամանակ ինքը նկատել է գետնին ընկած բարձրահասակ տղայի ձեռքին ատրճանակ, որն Արմեն Բարսեղյանը փորձել է խլել։ Երբ ինքը մոտեցել է միջամտելու, ավտոմեքենայից իջած ցածրահասակ տղան, որը մեքենայից քիչ հեռու է գտնվել, վազքով մոտեցել է և ատրճանակը ձեռքին կրակ է արձակել ընկածների ուղղությամբ։ Այդ պահին ինքը փախել է «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի հետևի կողմը և լսել է երկու-երեք կրակոցի ձայներ։ Ավտոմեքենայի հետևից նկատել է, որ գետնին ընկած բոյով տղան նույնպես տեղից բարձրացել է ու մսակալած ականջներով ընկերոջ հետ միասին ատրճանակներով կրակ են արձակել Արմեն Բարսեղյանի և ծեծված դեմքով քաղաքացու վրա։ Այնուհետև հանցագործները նստել են «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենան ու դիմել են փախուստի։ Տեսնելով, որ Արմեն Բարսեղյանը վիրավոր է, կանգնեցրել է պատահական ավտոմեքենա, նրան ճանապարհել է հիվանդանոց, իսկ ինքը հաղորդիչով հայտնել է իրենց ղեկավարությանը կատարվածի մասին։ Քաղաքացին հրազենային կրակոցներից տեղում սպանվել է, իսկ Արմեն Բարսեղյանը մահացել է հիվանդանոց տեղափոխելու ճանապարհին։
/Հատոր 1 գ.թ. 33-41/։

Վկա` Լյուդվիգ Պողոսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ Ա. Քալաշյանին ճանաչել է մանկուց` որպես միևնույն թաղամասի բնակչի։ Վերջին ամիսներին նա զբաղվել է ոսկու առևտրով և այդ ոսկյա զարդերը նրան տրամադրել է Անուշ անունով մի կին։ Յուրաքանչյուր օր ոսկյա զարդերը նա իր հետ տարել է աշխատանքի և բերել տուն։ 2001թ. հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում Ա. Քալաշյանն իր ներկայությամբ զանգահարել է Անուշին և ասել, որ զարդերի վաճառքից գոյացել է 4.000 ԱՄՆ դոլար և ցանկացել է դրանք տանել և տալ նրան, սակայն վերջինս ասել է, որ հիվանդ է, գումարը կվերցնի հաջորդ օրը` աշխատանքի վայրից։ Հաջորդ օրը` 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, իմացել է, որ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայով հանցագործներն Ա. Քալաշյանից հափշտակել են ոսկյա զարդերով պայուսկան ու հրազենային կրակոցներով դիտավորյալ սպանել են նրան և պետավտոտեսչության աշխատակցին։
/Հատոր 1 գ.թ. 120-122/։

Վկա` Էլմիրա Ավետիսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ., կոնկրետ ամիսն ու օրը չի հիշում, գնել է «ՌԱՖ» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենա։ Նշված ավտոմեքենան վարձավճարով տվել է իր ծանոթ Մնացական Գալստյանին` ինչ որ երթուղում շահագործման հանձնելու համար, որի դիմաց յուրաքանչյուր օր նրանից ստացել է 5.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2001թ. հոկտեմբերի կեսերին Մ. Գալստյանն իրեն ասել է, որ մեքենայի վարագույրները մաշված լինելու պատճառով փոխել է և դրանց փոխարեն «պլյոնկաներ» է դրել, իսկ հոկտեմբերի 10-ին Մ. Գալստյանն իրեն զանգահարել և ասել է, որ ավտոմեքենան տարել են ոստիկանության Մաշտոցի բաժին, ինչ որ սպանության գծով ստուգելու համար։ Ինքն անհանգստացել է, թե մեքենան ինչ կապ ունի սպանության հետ, սակայն Մ. Գալստյանը նրան հանգստացրել է, ասելով, որ այդ գույնի բոլոր մեքենաները ստուգում են։
/Հատոր 1 գ.թ. 233-224/։

Վկա` Արթուր Դավթյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 930-ի սահմաններում Արցախի պողոտայի վրա գտնվող «Հայկական խոհանոց» խորտկարանի մոտ իր ավտոմեքենայի պատուհանները սրբելու ժամանակ լսել է կրակոցների ձայներ, և երբ շրջվել է ձայների ուղղությամբ, տեսել է մոտ 100մ հեռավորության վրա պետավտոտեսչության «Հունդայի» մակնիշի ավտոմեքենան, իսկ մայթի մոտ` բաց գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի ավոտմեքենա։ Արագ քայլերով իր կողմն է եկել 25-30 տարեկան մի աղջիկ։ Նրանից հետաքրքրվել է, թե ինչ է պատահել, աղջիկը պատմել է, որ թիվ 76 երթուղային տաքսու մեջ կռիվ է եղել, վերջինս վախեցած լինելու պատճառով չի կարողացել շարունակել պատմությանը։ Հետո իմացել է, որ սպանություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ սպանվել են պետավտոտեսուչը և մի քաղաքացի։
/Հատոր 1 գ.թ. 111-112/։

Վկա` Մարիամ Աբովյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2000թ. փետրվար ամսին ամուսնու` Ա. Զատիկյանի հետ Երևան քաղաքում վարձակալել են տարբեր բնակարաններ և բնակվել այնտեղ։ Ա. Զատիկյանը ՌԴ իրավապահ մարմինների կողմից գտնվել է հետախուզման մեջ, որի կապակցությամբ էլ վարձով բնակվելու ժամանակ բնակարաններին ցույց են տվել իր անձնագիրը, իսկ Ա. Զատիկյանը ներկայացել է Կարեն անունով։ Ա. Զատկյանը ընկերություն է արել Կոնստանտին Մարգարյանի, Գեղամ Մաչանյանի, Արթուր Գալստյանի և Երևան քաղաքում բնակվող այլ տղաների հետ, որոնց ինքը չի տեսել։ Ամուսինը` Ա. Զատիկյանը, մեծամասամբ առավոտյան տանից շատ շուտ է դուրս եկել և երեկոյան ուշ վերադարձել։ Ա. Զատիկյանը հաճախակի մազերը և հոնքերը գունափոխել է` պատճառաբանելով, որ հետախուզման մեջ գտնվելու պատճառով է այն կատարում։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին ամուսինը տանից դուրս է եկել առավոտյան շուտ, երբ ինքը քնած է եղել։ Կեսօրին տուն է վերադարձել Գ. Մաչանյանի հետ միասին, իսկ ավելու ուշ նկատել է, որ Ա. Զատիկյանի աջ ոտքի ծնկի շրջանում եղել է կապտած հետք և նա լավ չի կարողացել քայլել։ Երբ ինքը հետարքրվել է, թե ինչ է կատարվել, վերջինս պատասխանել է, որ աստիճաններից վայր է ընկել։ Նշված օրը ամուսինը շատ անհանգիստ է եղել։ 2001թ. հոկտեմբերի վերջին, կոնկրետ օրը չի հիշում, երբ ինքն ամուսնու հետ գտնվել է իրենց կողմից Ա. Խաչատրյան փողոցի 33 շենքում վարձակալած 47 բնակարանում, երեկոյան իրենց բնակարան են գնացել ինչ որ տղաներ և թակել են մուտքի դուռը։ Ամուսինը կասկածելով, որ կարող է ոստիկանության աշխատակիցներ լինեն` ձևացրել են, թե իբրև տանը մարդ չկա ու դուռը չեն բացել։ Ա. Զատիկյանը հասկանալով, որ ոստիկանության աշխատակիցները եկել են իր հետևից, նրա առաջարկով հեռացել են տանից և գնացել են վերջինիս ընկերներից մեկի` Կարեն անունով մի տղայի տուն, որտեղ երկու օր մնալուց հետո Ա. Զատիկյանը այնտեղից հեռացել է, իսկ ինքը գնացել է Թբիլիսի` իր հայրական տուն։ Բավականին ժամանակ ինքն ամուսնուց տեղեկություն չի ունեցել։ 2001թ. դեկտեմբերի 28-ին կամ 29-ին ամուսինը գնացել է Թբիլիսի` իրենց տուն, որտեղ մնացել է մինչև 2002թ. հունվարի 3-ը։ Նշված օրը իրենց տուն են գնացել Թբիլիսիի իրավապահ մարմինների աշխատակիցները և ձերբակալել են Ա. Զատիկյանին։ Ձերբակալելուց նրա մոտ հայտնաբերել և առգրավվել են «Մակարով» տեսակի ատրճանակ։
/Հատոր 3 գ.թ. 10-13, 79, Հատոր 13 գ.թ. 196-197/։

Վկա` Տաթևիկ Գյարաքյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 1993թ. ամուսնացել է Գեղամ Մաչանյանի հետ։ Բնակվել է վերջինիս ծնողների տանը` Էջմիածին քաղաքում։ 1993թ. վերջերին մեկնել են ՌԴ, որտեղ ապրել են մինչև 1996թ. և նորից վերադարձել Էջմիածին քաղաք։ Էջնիածնում բնակվելու ընթացքում պատահական իրենց տան թաղտի մեջ տեսել է կտորի մեջ փաթաթված ինքնաձիգ հրազեն։ Այդ մասին հարցրել է ամուսնուն, սակայն վերջինս իրեն չի ասել, թե որտեղից է այդ ինքնաձիգը ձեռք բերել և այն ում է պատկանում։ 1997թ. տեսնելով, որ որևէ աշխատանք չեն կարողանում գտնել, դարձյալ մեկնել են ՌԴ և վերադարձել են 1999թ., սակայն արդեն բնակվել են իր ծնողների տանը։ 1999թ. օգոտսոս ամսին ծանոթացել է Գ. Մաչանյանի ընկերոջ` Ա. Զատիկյանի և նրա կնոջ հետ։ Վերջիններս մի քանի անգամ եկել են իրենց տուն, իրենք էլ մի քանի անգամ գնացել են Ա. Զատիկյանի Երևան քաղաքում վարձակալած բնակարան, չնայած, որ վերջինս Էջմիածնի բնակիչ էր։ Ա. Զատիկյանին ինքը վերջին անգամ տեսել է 2001թ. սեպտեմբերի 27-ին` իր մոր ծննդյան օրը, երբ վերջինս եկել է իրենց տուն։ 2001թ. հոկտեմբերի 6-ին Գ. Մաչանյանը տանից դուրս է եկել և տուն է վերադարձել միայն հաջորդ օրը` հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 1900-ի սահմաններում։ Նկատելով, որ Գ. Մաչանյանը գտնվում է վախեցած և ընկճված վիճակում, հարցրել է, թե որտեղ էր, սակայն Գ. Մաչանյանը ոչինչ չի պատասխանել` ասելով, որ խոսելու տրամադրություն չունի, գլուխը շատ խառն է, կխոսեն հետո` խուսափելով իր հետ խոսելուց և իր հարցերին պատասխանելուց։ Հաջորդ օրը Գ. Մաչանյանը գտնվելով նույն ընկճված վիճակում իրեն պատմել է, որ նախորդ օրը կռիվ են արել, որին միջամտել են պետավտոտեսչության աշխատակիցները և ինչ որ մեկը զենքից կրակել է օդ, սակայն վերջինս չի պատմել, թե ում հետ է կռվել, որտեղ, ինչի պատճառով, ովքեր են եղել և ով է կրակել զենքից։ Զգալով, որ ինչ որ բան է տեղի ունեցել ինքը դարձյալ փորձել է կատարվածի մասին մանրամասներ իմանալ, սակայն Գ. Մաչանյանը ոչինչ չի պատմել, և մշտապես գտնվելով նույն ընկճված վիճակում ասել է, որ ցանկանում է գնալ ՌԴ` ծնողների մոտ։ Հոկտեմբերի 18-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Գ. Մաչանյանը իրեն է տվել 950 ԱՄՆ դոլար և 100.000 ՀՀ դրամ գումար` ասելով, որ դա ՌԴ գնալու համար անհրաժեշտ գումարներն են։ Երբ իրենք մեկ տարի առաջ սկսել են բնակվել իր ծնողների տանը, Գ. Մաչանյանն իրենց տան թաքցրած ինքնաձիգը բերել և թաքցրել է իր ծնողների տանը` հողամասում, իսկ այդ դեպքից հետո նշված ինքնաձիգը թաքցրած տեղից հանել և թաքցրել է տան նկուղում։ Հոկտեմբերի 20-ին իրենք որոշել են գնալ Օշական և ժամանակավորապես բնակվել իր մորեղբոր տանը, քանի որ ամուսինը` Գ. Մաչանյանը, վախենում էր իրենց տանը մնալուց և ասում էր, որ լավ կլինի, որ իրենք բնակվեն բարեկամներից որևէ մեկի տանը։ Հաջորդ օրը, հավաքելով իրենց իրերը` հոր մեքենայով, ծնողների հետ միասին գնացել են Օշական գյուղ, իրենց հետ վերցնելով նաև թաքցրած ինքնաձիգը։ Օշական գյուղում իրենք մնացել են իր մորեղբոր` Մաթևոս Միրիջանյանի տանը, իսկ ծնողները նույն օրը հետ են վերադարձել։ Հոկտեմբերի 28-ին ինքը միայնակ Օշականից գնացել է Էջմիածին` բժշկի, իսկ Գ. Մաչանյանը մնացել է Օշականում։ Հաջորդ օրը բժշկի գնալուց հետո, ժամը 1700-ի սահմաններում գնացել է ծնողների տուն և քիչ անց այնտեղ են եկել ոստիկանության աշխատակիցներն ու իրեն տարել ոստիկանության բաժին, հարց ու փորձ արել ամուսնու գտնվելու տեղի մասին։ Դրանից հետո ինքն այլևս Գ. Մաչանյանին չի տեսել։
/Հատոր 3 գ.թ. 14-21, 37, Հատոր 17 գ.թ. 158-159/։

Վկա` Ռուբեն Գյարաքյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ Գեղամ Մաչանյանը իր աղջկա` Տաթևիկ Գյարաքյանի ամուսինն է։ Ամուսնությունից հետո նրանք բնակվել են Գ. Մաչանյանի ծնողների տանը։ 1993թ. վերջերին մեկնել են ՌԴ, որտեղ ապրել են մինչև 1996թ. և նորից վերադարձել։ Գ. Մաչանյանի ընկերներից ճանաչել է Աշոտ Զատիկյանին և նրա կնոջը։ Վերջիններս մի քանի անգամ հյուր են եկել իրենց տուն։ Գեղամին վերջին անգամ տեսել է 2001թ. հոկտեմբեր ամսին, երբ Գեղամը և Տաթևիկը եկել են իրենց տուն և հայտնել են, որ աշխատանք չլինելու պատճառով ցանկանում են մեկնել ՌԴ։ Նրանց իր մեքենայով տարել է Օշական` կնոջ եղբոր տուն, որպեսզի այնտեղից ավտոբուսով մեկնեն ՌԴ, իսկ ինքը վերադարձել է Էջմիածին։ Երկու օր անց կրկին գնացել է Օշական և Տաթևիկին բերել է Էջմիածին քաղաք` բժշկի, իսկ Գ. Մաչանյանը մնացել է Օշականում։ Հաջորդ օրը իրենց տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և հետաքրքրվել են Գեղամի տեղը։ Նրանցից տեղեկացել են, որ Գեղամը կասկածվում է սպանության և ավազակային հարձակում կատարելու մեջ։ Դրանից հետո ինքն այլևս Գ. Մաչանյանին չի տեսել։ Ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել են, որ հանցագործության մեջ կասկածվում է նաև Գեղամի ընկերը` Աշոտ Զատիկյանը։
/Հատոր 17 գ.թ. 171/։

Նախաքննության ընթացքում որպես տուժող հարցաքննված` Համլետ Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. սեպտեմբերի 21-ին Ավետ Ավետիսյան փողոցի 70 շենքի բակում կանգնած իր անձնական «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենայից գողացել են 57 ՏՍ 102 պետհամարանիշերը, ինչի վերաբերյալ դիմում է ներկայացրել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին։
/Հատոր գ.թ. 98-101, 131-132, Հատոր 18 գ.թ. 257-258/։

Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված` Միլենա Գևորգյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Նոր-Արեշ 14 թողոցի 4 շենքի, 29 բնակարանում։ Դավանում է Հիսուս-Քրիստոսի վերջին օրերի սրբերի եկեղեցուն, որի հավաքատեղիներից մեկը գտնվում է Կասյան և Կոմիտաս փողոցների հատման վայրում` շենքերից մեկի բակում տեղակայված մի տանը։ Յուրաքանչյուր շաբաթ օր ինքն իրենց տանից եկեղեցու նշված հավաքատեղի է գնում 76, 36 կամ 86 համարների երթուղային տաքսիներով։ Երթուղային տաքսի է նստում Էրեբունի փողոցի վրա գտնվող գյուղմթերքների շուկայի կանգառից։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ի, առավոտյան ժամը 0920-ի սահմաններում ինքը գտնվել է շուկայի մոտի կանգառում, իրենից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա կանգնած է եղել 30-35 տարեկան միջին կազմվածքով, կիսաճաղատ մազերով մի տղամարդ։ Այդ ժամանակ «Էրեբունի» թանգարանի կողմից դեպի իրենց է ընթացել 76 համարի երթուղայի տաքսու ցուցանակով «ՌԱՖ» մակնիշի բեժ գույնի ավտոմեքենա։ Իրենից քիչ հեռու կանգնած երիտասրադը երթուղային տաքսին կանգնեցնելու ազդանշան է տվել և ավտոմեքենան կանգնել է այդ երիտասարդի մոտ։ Ինքն արագ քայլերով մոտեցել է ավտոմեքենային, երիտասարդը զիջել է և առաջինն ինքն է նստել ավտոմեքենան։ Բացի իրենցից ավտոմեքենայի մեջ նստած են եղել նաև երկու երիտասարդներ, մեկը վարորդի կողքի նստարանին, իսկ մյուսը ավտոմեքենայի սրահի հետևի նստատեղին։ Ինքը և իր հետ միասին երթուղային տաքսի նստած երիտասարդը նստել են վարորդի հետևի երեք տեղանոց նստատեղին։ Երբ ավոտմեքենան շարժվել է, չանցած 1-2 րոպե, հետևի նստատեղին նստած տղան թևերով ամուր բռնել է իր կողքին նստած տղամարդու պարանոցից, իսկ վարորդի կողքի նստատեղին նստած երիատասարդն անցնելով դեպի ավտոմեքենայի սրահ, մոտեցել է նույն տղամարդուն և հայհոյանքներ տալով` բռունցքով հարվածել նրան։ Նշված տղամարդը դիմադրել և փորձել է ազատվել նրանցից, սակայն չի կարողացել։ Վարորդի կողքի նստած տղամարդը, որն անցել էր սրահ, հոյհոյանքներ ու հարվածներ տալով, գոտկատեղից հանել է ատրճանակը, լիցքավորել ու սպառնալիքներ տվել նույն տղամարդուն։ Երբ ավտոմեքենայով հասել են Էրեբունու փողոցի վերջնամասը, ավտոմեքենան դուրս գալով թիվ 76 երթուղային տաքսու երթուղուց, Արցախի պողոտայով թեքվել է դեպի ձախ և ընթացել ՏԷՑ-ի ուղղությամբ։ Հանցագործներն իրեն հայտնել են, որ խուճապի չմատնվի, իրեն ոչինչ չեն անի։ Այդ ժամանակ պետավտոտեսչության աշխատակիցները «Հուդայի» մակնիշի ավտոմեքենայով կանգեցնելու ազդանշան են տվել։ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հայտնելով այդ մասին, իր հանցագործ ընկերներից հարցրել է, թե ինչ անի։ Բոյով երիտասարդը, որը հետագայում պազրվել է Աշոտ Զատիկյանն, կարգադրել է վարել ավտոմեքենան, իսկ այնուհետև տեսնելով, որ ոստիկանության աշխատակիցները շարունակում են հետապնդել, կարգադրել է կանգնեցնել ավտոմեքենան և թաքցրել է ատրճանակը։ Մինչև ավտոմեքենայի կանգնելը, երկու հանցագործներն իր կողքին նստած տղամարդուն ծեծի ենթարկելով մտցրել են նստարանի տակ։ Ավտոմեքենան կանգնելուց հետո պետավտոտեսչության աշխատակիցները մոտեցել են ավտոմեքենային, վարորդից պահանջել են ավտոմեքենայի փաստաթղթերը, հարցրել, թե ինչու չէր արգելակում ավտոմեքենան ու պահանջել են իջնել մեքենայից։ Սկզբից երեք հանցագործներն իջել են, իսկ ինքը և ծեծի ենթարկված տղան մնացել են ավտոմեքենայի մեջ։ Ինքն ավտոտեսուչներից մեկից խնդրել է իջնել մեքենայից և գնալ, տեսուչը չի առարկել, այդպես էլ արել է։ Մինչև իր ավտոմեքենայից իջնելը նկատել է, որ ցանկանում է իջնել նաև ծեծի ենթարկված երիտասարդը։ Նկատել է, որ նշված տղամարդու դեմքն ամբողջովին կարմրած է, աջ աչքի տակ հարվածից ուռած է եղել։ Երբ ավտոմեքենայից իջել է և փորձել է հեռանալ, մի քանի մետր չանցած տեսել է, որ սկսվել է վիճաբանություն ու լսել է 3-4 կրակոցի ձայներ։ Վախեցած վազել է և չի նկատել, թե ով ում է կրակում։ Վազելով մտել է դեպքի վայրից մոտ 30 մետր հեռավորության վրա գտնվող մի խանութ, 5-10 րոպե խանութում մնալուց հետո, երբ կրակոցները դադարել են, ինքը խանութից դուրս է եկել, նկատել է ոստիկանության աշխատակիցների, որոնք իրենից հետաքրքրվել են դեպքի մասին։ Նրանց հարցերին պատասխանել է, որ դեպքին ականատես է եղել ու իրեն հրավիրել են ոստիկանության բաժին։ Ինքը չի հասկացել, թե ինչի համար են նշված տղային ծեծի ենթարկել ու չի նկատել, որ հանցագործներն հափշտակել են նրա մոտ եղած պայուսակը։
/Հատոր 1 գ.թ. 28-32/։

Նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված` Երևանի Արցախի պողոտայի 49 հասցեում բենզինի վաճառքով զբաղվող Գարիկ Մոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 930-ի սահմաններում լսել է 4-5 կրակոցների ձայներ և 300-400մ հեռավորությունից տեսել է խմբված մարդկանց և տրամվայի գծերի միջով վազող ոստիկանության աշխատակցի։ Այդ ժամանակ մեծ արագությամբ իր ուղղությամբ ընթացել է բեժ գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենա։ Երբ այդ ավտոմեքենան անցել է իր կողքով ինքը տեսել է, որ ավտոմեքենայի ապակիները փակված են մուգ գույնի վարագույրներով։ Հետևի կողմից տեսել է, որ այդ ավտոմեքենայի պետհամարանիշներն են` 52.102։ Որոշ ժամանակ անց իմացել է, որ կրակոցներից սպանվել է պետավտոտեսչության աշխատակից և մի այլ քաղաքացի։
/Հատոր 1 գ.թ. 95-97/։

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որի վկա Միլենա Գևորգյանը ճանաչել է Աշոտ Զատիկյանին և հայտնել, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքին նստած տղան եղել է նա, որն ատրճանակը ձեռքին սպառնալիքներ է տվել իր կողքը նստած երիտասարդին ու ընկերոջ հետ ծեծի ենթարկել վերջինիս։
/Հատոր 2 գ.թ. 78-80, Հատոր 5 գ.թ. 5/։

Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի վկա Գ. Գեջագյոզյանը իրեն ճանաչման ներկայացրած 4 անձանցից ճանաչել է մեղադրյալ Մանվել Մուրադյանին և հայտնել, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը եղել է նա։
Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի վկա Գ. Գեջագյոզյանը իրեն ճանաչման ներկայացրած 4 անձանցից ճանաչել է մեղադրյալ Ա. Զատիկյանին և հայտնել, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքնեյաից իջած բարձրահասակ հանցագործը եղել է նա, որի ձեռքից Ա. Բարսեղյանը ցանկացել է խլել ատրճանակը և որն իր ընկերոջ հետ միասին հրազենից արձակված կրակոցներով սպանել է Արմեն Բարսեղյանին և Անդրանիկ Քալաշյանին։
/Հատոր 2 գ.թ. 84-86/։

Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի վրա Գուրգեն Գեջագյոզյանի ճանաչել է, որ Գեղամ Մաչանյանին և հայտնել, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայից իջած հանցագործներից մեկը հանդիսացել է նա, եղել է ցածրահասակ, մսակալած ականջներով տղան, որն իր ընկերոջ հետ միասին հրազենից արձակած կրակոցներով սպանել է Արմեն Բարսեղյանին և Անդրանիկ Քալաշյանին։
/Հատոր 2 գ.թ. 81-83/։

Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, Արցախի պողոտայի 59 շենքի մոտ դեպքի վայրի զննություն կատարելու ժամանակ հայտնաբերվել է ոսկու առևտրով զբաղվող Ա. Քալաշյանի դիակը` հրազենային վնասվածքներով։ Դիակի վրա առկ են եղել նաև բռնության հետքեր։
Ա. Քալաշյանի դիակից 30սմ հեռավորության վրա հայտնաբերվել և առգրավվել է փայտե բռնակով ինքնաշեն ատրճանակ` լիցքավորված վիճակում, որի փողում գտնվել է 1 փամփուշտ, դիակի ձախ ուսից դեպի ոտքերը 2 սմ հեռավորության վրա հայտնաբերվել է 1 պարկուճ, դիակի գլխի ուղղությամբ մայթեզրից դեպի փողոց 1.4մ հեռավորության վրա հայտնաբերվել և առգրավվել է 1 պարկուճ, դիակի գլխից 07. սմ հեռավորության վրա հայտանբերվել ` 1 փամփուշտ, դիակից 1մ հեռավորության վրա, փողոցի բանուկ մասի հարակից ցանկապատի մոտ հայտնաբերվել է 1 փամփուշատուփ` 4 փամփուշտերով։ Ա. Քալաշյանի դիակի ուղղությամբ մայթեզրից դեպի փողոցի միջնամասը` 1 մ հեռավորության վրա առկա են եղել արնանման հետքերի կաթիլներ և անկանոն տեսքի լճացված բազմաթիվ հետքեր։ Մայթեզրից դեպի հակառակ փողոցի կողմը երկաթգծին կից առկա է եղել տարածված արանանման հետք։
/Հատոր 1 գ.թ. 2-8, 15-17/։

Դիակի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին Երևանի թիվ 6 հիվանդանոց զննության է ենթարկվել ՊԱՏ աշխատակից Ա. Բարսեղյանի դիակը։ Դիակի ձախ ոտքի ազդրի միջին 3-րդականի ներսային մակերեսի և վերին 3-րդականի հետին մակերեսին առկա են եղել 1 հրազենային կրակոցի մուտքի և 1 ելքի անցքեր։ Դիակի հագին եղել է ոստիկանության աշխատակցի համազգեստ։
/Հատոր 1 գ.թ. 10/։

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 871 եզրակացությամբ, համաձայն որի դիակի ձախ ազդրի միջին 3-րդ առաջա-ներսային մակերեսին հայտնաբերվել է մուտքի անցք, մինուս հյուսվածով, իսկ ազդրի հետին մակերեսի վերին 3-րդ շրջանում ելքի անցք։ Վերջիններս պատճառվել են հրազենային գնդակային զենքի մեկ կրակոցով, տվյալ զենքին բնորոշ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս, կամ կրակոցի ճանապարհին եղել է արգելք` հագուստ և այլ։ Նման տիպի վնասվածքները առհասարակ կենդանի անձանց մոտ դասվում են կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքների շարքին, իսկ տվյալ դեպքում բերել են մահվան։ Հայտնաբերվել են նաև գլխի ձախից ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերք և զույգ ծնկահոդերի առանջային մակերեսների քերծվածքներ, որոնք պատճառվել են բութ առարկայի ներգործությամբ և վնասվածքները որպես այդպիսիք ունեն թեթև, առողջություն կարճատև ժամանակով քայքայող մարմնական վնասվածքների հատկանիշներ։
Ա. Բարսեղյանի մահը վրա է հասել սուր արտաքին արյունահոսությունից, պայմանավորված ձախ ազդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիք վիրավորումից, ազդր երակի և զարկերակի վնասմամբ։ Ելնելով վաղ դիակային երևույթների զարգացման աստիճանից կարելի է նշել, որ մահը վրա է հասել դիահերձումից ժամ 1620-ի վեր ժամանակահատվածում։
Վնասվածքը ստանալուց հետո մահը վրա է հասել կարճ ժամանակահատվածում (րոպեներ) և այդ ժամանակահատվածում չի բացառվում նրա կողմից ինքնուրույն գործողությունների կատարումը։ Ինչպես վերը նշվեց ձախ ազդրի միջանցիկ վիրավորումը պատճառվել է հրազենային-գնդակային մեկ կրակոցի հետևանքով։
Ա. Բարսեղյանի ձախ ազդրի միջին երրորդ առաջա-ներսային մակերեսին հայտնաբերվել է 1 մուտք, իսկ նույն ազդրի հետին ներսային մակերեսի վերին երրոդում` 1 ելքային անցք։ Ելնելով վնասվածքների տեղակայումից, կարելի է նշել, որ վերքային խողովակի ուղղությունն է առջից հետ, վարից վեր։ Ա. Բարսեղյանի ձախ ազդրի առաջնային մակերսին հայտնաբերվել է վնասվածք` 0.8, 0.7 սմ չափերով։ Վնասվածքը ստանալու պահին Ա. Բարսեղյանը իր մարմնի ձախ ազդրի առաջնային մակերեսով ուղղված է եղել դեպի հրազենի փողաբերանը։ Ինչպես վերը նշվել է Ա. Բարսեղյանի գլխին` ձախից ծոծրակային շրջանում հայտնաբերվել է սալջարդ վերք, իսկ զույգ ծնակոդերի առաջնային մակերեսների` քերծվածքներ, որոնք պատճառվել են բութ առարակների ներգործությամբ։
/Հատոր 3 գ.թ. 90/։

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 873 եզրակացությամբ, համաձայն որի ելնելով Ա. Քալաշյանի դիակի դատաբժշկական և լրացուցիչ ուսումնասիրության տվյալներից, ինչպես նաև պատասխանելով առաջադրված հարցերին Ա. Քալաշյանի մահը հետևանք է հեմոռագիկ և տրավմատիկ շոկի, որը պայմանավորված է եղել կրծքավանդակի և պարանոցի հրազենյաին գնդակային կույր և միջանցիկ վնասվածքներով, ինչը հիմնավորված է Ա. Քալաշյանի դիակի դատաբժշկական ուսումնասիրության ժամանակ հայտնաբերված` կրծքավանդակի հրազենային գնդակի կույր վնասվածքով, որը հանդիսանում է վերքային խողովակ հրազենային մուտքի անցք ձախից կողոսկրի կոտվածքով, թոքի, փափուկ հյուսվածքների վնասումով և թիակոսկորի կոտրվածքով։ Պարանոցի հրազենային գնդակային միջանցիկ վնասվածքով, որը հանդիսանում է վերքային խողովակ, կազմված հրազենային մուտքի և ելքային անցք` վնասելով պարանոցի փափուկ հյուսվածքները, անոթները, շնչափողը, կրծաքավանդակի հրազենային գնդակային միջանցիկ վնասվածքով, որը հանդիսանում է հրազենային վերքի խողովակ կազմված հրազենային մուտքի անցք, խողովակի ընթացքով վնասելով ձախ անրակոսկրը, կողոսկրը, թոքերը, ելքի անցք կրծքավանդակի աջ կեսին։ Վերը շարադրված բոլոր վնասվածքներն առաջացել են կենդանության օրոք, գնդակով լիցքավորված, որի կազմի մեջ եղել է պղինձ, հրազենից արձակված կրակոցով և այդպիսիք կենդանի անձանց մոտ, ինչպես առանձին, այնպես էլ ամբողջությամբ դասվում են կյանքին վնաս սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքների շարքին և գտնվում են մահվան հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ։ Թիվ 1 հրազենային-գնդակային կույր վնասվածքը ստանալու պահին Ա. Քալաշյանը կրծքավանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսով ուղղված է եղել դեպի հրազենի փողի լայնական կտրվածքը, թիվ 2 հրազենային գնդակային միջանցիկ վնասվածք ստանալու պահին Ա. Քալաշյանը պարանոցի աջ կեսի կողմնային-հետին մակերոսով ուղղված է եղել դեպի հրազենի փողին լայնական կրտվածքը, թիվ 3-րդ հրազենային-գնդակային միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին Ա. Քալաշյանը կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային-վերին մակերեսով թեք ուղղված է եղել դեպի հրազենի փողին լայնական կտրվածքը։ Թիվ 2-րդ հարզենյաին-գնդակային վնասվածքն առաջացել է տվյալ զենքին բնորոշ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում։ Ելնելով դիակային փոփոխություններից կարելի է ասել, որ Ա. Քալաշյանի մահը վրա է հասել դիահերձումից 24 ժամ և ավելի առաջ։ Ա. Քալաշյանի մահը վրա է հասել շատ կարճ ժամանակահատվածում և նշված վնասվածքները ստանալուց հետո չի բացառվում, որ կարողանար կատարել որևէ ինքնուրույն գործողություն։ Ա. Քալաշյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև քերծվածքներ` աջ կզակային և ստորկզակային շրջանում, քթի հիմի շրջանում, պարանոցի աջ կեսին, ստորին ծնոտի աջ անկյան շրջանում, աջ հոնքաղեղի դրսային անկյան շրջանում, գլխի ճակատա-գագաթային շրջանում, աջ բազկի հետին մակերեսին, աջ ծնկային առաջնային մակերեսին, աջ սրունքի հետին մակերեսին, ձախ ծնկային հետին մակերեսի, ինչպես նաև արյունազեղում ձախ ակնակապճի ստորկոպային շրջանում, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկաների ներգործության հետևանքով և ինչպես առանձին, այնպես էլ ամբողջությամբ վերցված, այդպիսիք ունեն կենդանության ժամանակվա մարմնական թեթև վնասվածքների հատկանիշներ։ Ա. Քալաշյանի դիակի կրծքավանդակի հետին մակերեսի մաշկի տակից հանված գնդակի տրամաչափը 9 մմ է։
/Հատոր 3 գ.թ. 92/։

Հրազենային գնդակն առգրավելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 2001թ. հոկտեմբրի 8-ին ՀՀ ԱՆ դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոնի դիահերձարանից Ա. Քալաշյանի դիահերձման ժամանակ նրա մարմնից հանվել և առգրավվել է բրոնզագույն պատյանով ծածկված 0.9 սմ տրամագծով և 1.1 սմ երկարությամբ հրազենային գնդակ։
/Հատոր 1 գ.թ. 83-85/։

Իրեղեն ապացույց ճանաչված հրազենային գնդակով։
/Հատոր 14 գ.թ. 204-206/։

Հագուստները զննելու և առգրավելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 2001թ. հոկտեմբերի 8-ին ՀՀ ԱՆ դատաբժշական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտրոնի դիահերձարանից առգրավվել է հանգուցյալ Ա. Քալաշյանի հագին դեպքի ժամանակ եղած հագուստները` հրազենային կրակոցի վնասվածքներով և արնանման հետքերով։
/Հատոր 1 գ.թ. 86-88/։

Հագուստները զննելու և արգրավելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 2001թ. հոկտեմբերի 8-ին ՀՀ ԱՆ դատաբժշկական փորձաքննությունների գիտագործնական կենտոնի դիահերձարանից առգրավվել և զննվել է հանգուցյալ Արմեն Բարսեղյանի հագին դեպքի ժամանակ եղած հագուստները` ոստիկանության ավագ լեյտենանտի ուսադիրներով, ոստիկանության աշխատակցի համազգեստը հրազենային կրակոցի վնասված հետքերով և ներծծված արյունով։
/Հատոր 1 գ.թ. 89-91/։

Դատակենսաբանական փորձագետի թիվ 373 եզրակացությամբ, համաձայն որի Արմեն Բարսեղյանի արյան նմուշն ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատականում է A, ըստ շիճուկային G1m/ G1m/1/ համակագի ` G1m/-1/ խմբին։ Անդրանիկ Քալաշյանի արյան նմուշը ըստ ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատականում է A, ըստ շիճուկային G1m/ G1m/1/ համակագի ` G1m/+1/ խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված բամբակյա խծուծներով դեպքի վայրից առգրավված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի A, ըստ շիճուկային G1m/ G1m/1/ համակագի` G1m/-1/ խումբ ունեցող որևէ անձից, հետևաբար այն կարող է առաջանալ Ա. Բարսեղյանից, բայց ոչ Ա. Քալկաշյանից, որի արյան նմուշը ըստ շիճուկային G1m/ G1m /1/ համակագի պատկանում է G1 m/+1/ խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված ՆԳ աշխատակից Արմեն Բարսեղյանի վերնաշապիկի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայությունը, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խումբ ունեցող որևէ անձից, այն կարող էր առաջանալ Ա. Բարսեղյանից։
Փորձաքննության ներկայացված Ա. Քալաշյանի շապիկի և կիսավարտիքի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան իզոշճաբանական համակարգի A խումբ ունեցող որևէ անձինց, հետևաբար այն կարող էր առաջանալ Ա. Քալաշյանից։
/Հատոր 3 գ.թ. 107/։

Դատաձգաբանական, դատահետքաբանական և քիմիական համալիր փորձագետների թիվ 1348 եզրակացությամբ, համաձայն որի ներկայացված ատրճանակը` արտադարական հաստոցների օգտագործմամբ պատրաստված ինքնաշեն ատրճանակ է` հարմարեցված ՊՄ և ԱՊՍ ատրճանակների համար նախատեսված 9 մմ տարամաչափի ատրճանակային փամփուշտներով 9x18 ՊՄ/ կրակելու համար, պիտանի կրակոցների համար և հանդիսանում է հրազեն։
Ներկայացված պահունակն ինքնաշեն է` նախատեսված 9մմ տարամաչափի ատճնակայաին փամփուշտների /9x18 ՊՄ/ լիցքավրման համար և կարող էր լինել ներկայացված ինքնաշեն ատրճանակի մաս, պիտանի է ըստ նշանակության կիրառման համար։
Ներկայացված «38-77» դրոշմվածքով 1 պարկուճը կրակվել է ներկայացված ինքնաշեն ատրճանակից։
Փամփշտանոցից հանված փամփուշտի վրա առկա զենքի դետալների հետքերը թողնված են ներկայացված ինքնաշեն ատրճանակից։
Ներկայացված պահունակում առկա 4 հատ և դեպքի վայրից հայտնաբերված 2 հատ փամփուշտները ՊՄ և ԱՊՍ ատրճանակների համար նախատեսված 9 մմ տրամաճափի ատրճանակային փամփուշտներ / 9x18 ՊՄ/ են, պիտանի են կրակոցների համար և հանդիսանում են ռազմամթերք։
Ներկայացված «38-77» դրոշմվածքով 1 պարկուճը կրակվել է «Մակարով» տեսակի ատրճանակից, պիտանի է կրակող զենքի նույնացման համար։ Դեպքի վայրից` դիակի տակից հանված փամփուշտի վրա առկա զենքի դետալների հետքերը թողնված են այդ նույն «Մակարով» տեսակի ատրճանակի կողմից (այն լիցքավորված է եղել այդ ատրճանակի մեջ և առանց կարկվելու արտահանվել է նրանից)։
Ա. Քալաշյանի դիակից հանված գնդակը կրակվել է «Մակարով» տեսակի ատրճանակից, պիտանի է կրակող զենքի նույնացման համար։
Ներկայացված «38-77» դրոշմվածքով պարկուճը և դիակից հանված գնդակը կրակված են նույն «Մակարով» տեսակի ատրճանակից, որից կրակված են Հանրապետական գնդակապարկուճադարանում թիվ 57100201 քրեական գործով (Էջմիածնի քննչական բաժին, ավազակային հարձակում 04.01.2001թ. Էջմիածնի Մաշտոցի պողոտայի 109 շենքի բնակարանի 1 հասցե, ՀՀ ՆԳՆ և ՓՔՎ փորձագետի եզրակացություն N 6-2001թ. (հաշվառված դեպքի վայրից վերցված պարկուճն ու մեկ գնդակն և թիվ 27107701 քրեական գործով) Արարատի մարզի քննչական բաժնի, ավազակային հարձակում 27.07.2001թ. գյուղ Հովտաշենի բնակիչ Ռ. Հարությունյանի վրա, ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ փորձագետի եզրակացություն N 938-2001թ. ) հաշվառված դեպքի վայրից վերցված 1 պարկուճն ու 1 գնդակն ( դեպքի վայրից առգրավված 1 փամփուշտը լիցքավորված է եղել այդ ատրճանակի մեջ և առանց կրակվելու արտանետվել է նրանից)։
Ներկայացված ինքնաշեն ատրճանակից են կրակվել Հանրապետական գնդակապարկուճադարանում N 11101601 քրեական գործով (Շենգավիթի քննչական բաժին, 04.03.2001թ. Շենգավիթ 4-րդ փողոց 49 տան մոտ` հասցեում, ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ փորձագետի եզրակացություն N 251-2001թ.) հաշվառված դեպքի վայրից վերցրած պարկուճները։
Տուժող Ա. Բարսեղյանի տաբատի վրայի հետազոտական մասում նկարագրված NԱ վնասվածքը հանդիսանում է հրազենային գնդակային մուտքի, իսկ N2 նույն գնդակի ելքի վնասվածքը։ Վնասվածքներն առաջացել են 9 մմ տրամաչափի պղինձ պարունակող գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների սահմաններից դուրս տարածությունից (150սմ ավել) համապատասխան տրամաչափի զենքից կատարված 1 կրակոցի հետևանքով։ Կրակոցի պահին տուժողը ձախ ծնկի հատվածով ուղղված է եղել դեպքի կրակողի զենքին փողաբերանը։
Տուժող Ա. Քալաշյանի սվիտերի վրայի հետազոտական մասում նկարագրված N1, 11, 12 վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային մուտքի վնասվածքներ հասցված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում մոտ 20 սմ մինչև 40 սմ տարածությունից` 9մմ պղինձ պարունակող 1 գնադկով` ձախ թև-ուսից դեպի վեր ծալված վիճակում։ N2 վնասվածքը հանդիսանում է հրազենային մուտքի վնասվածք, հնարավոր է հասցված լինի ընդհուպ կամ ընդհուպին մոտ տարածությունից` 9 մմ տրամաչափի պղինձ պարունակող 1 գնդակով։ N31, N32-իրար շարունակություն կազմող վնասվածքները հանդիսանում են 1 գնդակի հրազենային ելքի վնասվածք (կտորի ծալված վիճակում) և ըստ դատաբժշկական փորձագետի եզրակացության հանդիսանում են N1 մուտքի վնասվածքի ելքի վնասվածքը։ Կրակոցների պահին տուժողը ձախ ուսին և աջ կողքի մասով ուղղված է եղել դեպի կրակող զենքի փողաբերանը։
Ներկայացրած հագուստների վրայի N2 վնասվածքը կարող էր առաջանալ Ա. Քալաշյանի մարմնից հանված, իսկ մյուսները` նույն տրամաչափի գնդակների ազդեցությունից։
/Հատոր 3 գ.թ. 241/։

Դատաձգաբանական փորձագետի թիվ 363 եզրակացությամբ, համաձայն որի ներկայացված H-KP-1188-1996 ատրճանակը գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի PM «Մակարով» տեսակի ատրճանակ է, պիտանի է կրակոցների համար և հանդիսանում է հրազեն։ Նրա պահունակի համարն է <2046-2>։
Ներկայացված H-KP-1188-1996 ատրճանակից են կրակված Հանրապետական գնդակաճարկուճադարանում H 12218001 քրեական գործով հաշվառված մեկ պարկուճը և Ա. Բարսեղյանի դիակից հանված մեկ գնդակը (ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ փորձագետի եզրակացության H 348-2001թ.) H 57100201 քրեական գործով /Էջմիածին քննչական բաժնի, ավազակային հարձակում 04.01.2001թ. Էջմիածին-Մաշտոց պողոտայի 109. շենքի 1 բն. հասցե, ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ փորձագետի եզրակացության գյուղ Հովտաշենի բնակիչ Ռ. Հարությունյանի վրա, ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ փորձագետի եզրակացություն N 6-2001թ.) հաշվարկված 1 պարկուճն ու 1 գնդակն և H 270107701 քրեական գործով (Արարատի մարզի քննչական բաժնի, ավազակային հարձակում 27.07.2001թ. գյուղ Հովտաշենի բնակիչ Ռ. Հարությունյանի վրա, ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ փորձագետի եզրակացություն N 938-2001թ.) հաշվառված 1 պարկուճն ու 1 գնդակը, իսկ H 2211801 քրեական գործով դեպքի վայրից առգրավված 1 փամփուշտը լիցքավորված է եղել նրա մեջ և առանց կրակվելու արտանետվել է նրանից։
Ներկայացված 4 հատ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտները գործարանային արտադրության են, նախատեսված են PM և APC ատրճանակների համար, պիտանի են կրակոցների համար և հնադիսանում են ռազմամթերք։
Առգրավված երկու պարկուճները կրակված էին թիվ 12211801 քրեական գործով դեպքի վայրից հայտնաբերված 9 մմ տամաչափի ինքնաշեն ատրճանակից (տես ՀՀ ՆԳՆ ՓՔՎ փորձագետի եզրակացության H1 348-2001թ.)։
/Հատոր 10 գ.թ. 28-32/։

Անուշ Կիրակոսյանից առգրավված տետրի արձանագրությամբ, համաձայն որի 07.10.2001թ. Ա. Կիրակոսյանից առգարվվել է աշակերտական վանդակավոր տետր, որի կազմի վրա գրված է եղել «Անդո» և այդ տետրում նշված են Անուշ Կիրակոսյանի կողմից Անդրանիկ Քալաշյանին տարբեր օրերի ընթացքում տված ոսկյա զարդերի քանակի և գումարի չափի վերաբերյալ տվյալներն ու փոխադարձ հաշվարկները։
/Հատոր 1 գ.թ. 61-73/։

Իրեղեն ապացույց ճանաչված տետրով։
/Հատոր 14 գ.թ. 37/։

Առարկան զննելու և առգրավելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 06.07.2002թ. Մարտին Հովհաննիսյանը Երևան քաղաքի դատախազություն է ներկայացրել 1 հատ բարակ ոսկյա շղթա` 60սմ երկարությամբ, փականի վրա գրված «ZINCIR IS» և հայտնել է, որ 2001թ. հոկտեմբերի վերջին, նշված շղթան աղջկան` Վերա Հովհաննիսյանին նվիրել է իր քրոջ որդին Աշոտ Զատիկյանը։
/Հատոր 18 գ.թ. 72-73/։

Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 06.07.2002թ. տուժող Անուշ Կիրակոսյանին ճանաչման են ներկայացրել թվով 4 ոսկյա բարակ շղթաներ, որոնցից նա ճանաչել է 06.07.2002թ. Մարտին Հովհաննիսյանի կողմից ներկայացված և առգրավված ոսկյա շղթան` փականի վրա գրված «ZINCIR IS» և հայտնել է, որ պատրաստել է իր ամուսինը Մելքոն Էմիրզո օղլու Կիրկորին և այն վաճառելու նպատակով տվել են Ա. Քալաշյանին։
/Հատոր 18 գ.թ. 74-78/։

Իրեղեն ապացույց ճանաչված ոսկյա շղթայով։
/Հատոր 18 գ.թ. 79/։

Ավտոմեքենան զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 25.10.2001թ. մասնակցությամբ վկաներ Միլենա Գևորգյանի, Գուրգեն Գեջագյոզյանի և Գարեգին Հովհաննիսյանի զննության է ենթարկվել «ՌԱՖ-2203802» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենան։ Ավտոմեքենան եղել է բաց բեժ գույնի 1995թ. արտադրության, առջից և հետևից փակված 65 ՕԼ 548 պ/հ, ապակիներին` մուգ շագանակագույն ժապավեններ, սրահում անմիջապես վարորդի նստատեղի հետևի մասում առջևի շարքի նստարանը եղել է 3 տեղանոց, իսկ նստարանի վերջնամասում բացակայել է թևքի հենակը, նստարանները պաստառապատված են եղել սև գույնի դերմանտինե պաստառով, իսկ գետինը` ծածկագորգով։ Պատուհանների շուրջը մետաղե թիթեղների վրա առկա է եղել վարագույրներ ամրացնելու համար նախատեսված պտուտակների տեղեր։ Ավտոմեքենան արտաքին տեսքից եղել է թարմ, վահանակները սև գույնի։ Զննության ընթացքում վկա Գ. Գեջագոզյանը հայտարարել է, որ դեպքի օրը` 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, Արցախի պողոտայում հանցագործները եղել են նշված ավտոմեքենայով, սակայն այդ օրը ավտոմեքենայի ապակիները ծածկված են եղել ոչ թե «պլյոնկաներով», այլ վարագույներով։
Վկա Միլենա Գևորգյանը հայտարարել է, որ դեպքի օրը` 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին որպես երթուղային տաքսի նստել է նշված ավտոմեքենան, հանցագործները եղել են այդ ավտոմեքենայով, որի մեջ էլ ծեծեի են ենթարկել իր հետ ավտոմեքենան նստած ուղևորին, սակայն նշված օրը ապակիները ծածկված են եղել ոչ թե «պլյոնականերով», այլ վարագույրներով։ Վկա` Գարեգին Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ մինչև դեպքի օրը և դեպքի օրը, ժամը 1700-ին ավտոմեքենայի ապակիները ծածկված են եղել սև գույնի վարագույրներով, իսկ վարորոդի հետևի երեք տեղանոց նաստատեղի վերջանամասում եղել է թևքի համար նախատեսված հենակ։ Նշված վարագույրները և թևի հենական ինքը հանել է 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում, Մնացական Գալստյանի պահանջով` նրա որդու հետ միասին։ Գարեգին Հովհաննիսյանը հայտարարել է նաև, որ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, ժամը 0800-ի սահմաններում գնացել է աշխատանքի, ացվտոմեքենան դիսպետչեր Մանվել Մուրադյանի խնդրանքով պոլիկինիկա գանալու պատրվակով տվել է նրան, որը վերջինս վերադարձրել է ժամը 1700-ին։
/Հատոր 1 գ.թ. 227-230/։

Խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի 2001թ. հոկտեմբերի 25-ին Գարեգին Հովհաննիսյանի Երևան քաղաքի Նորագավիթի Արտաշատի խճուղու 1-ին նրբանցքի 5-րդ տանը խուզարկություն կատարելու ժամանակ հայտնաբերվել, զննվել և առգրավվել է սև գույնի, 40սմ երկարությամբ, 25սմ լայնության, դերմանտինե պաստառով «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի նստատեղի բազկի հենակ։ Խուզարկությանը մասնակցող նշված տան տեր Ա. Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ նստարանի թևի հենակը այնտեղ է դրել որդին` Գ. Հովհաննիսյանը։
/Հատոր 2 գ.թ. 2-4/։

Իրեղեն ապացույց ճանաչված ավտոմեքենայի սրահի թևքի հենակով։
/Հատոր 14 գ.թ. 37/։

Լուսանկարով ճանարման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի Մ. Մուրադյանը 26.10.2001թ. իրեն ճանաչման ներկայացված լուսանկարներից ճանաչել է Գ. Մաչանյանի լուսանկարը և հայտնել է, որ 2001թ հոկտեմբերի 7-ին իր և Ա. Զատիկյանի հետ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայով ժամը 900-ի սահմաններում Էրեբունու գյուղմթերքների շուկայի մոտից վերցրել են ոսկու առևտրով զբաղվող Ա. Քալաշյանին, հափշտակել են նրա մոտ եղած ոսկյա զարդերը, այնուհետև Ա. Զատիկյանի հետ իրենց մոտ եղած ատրճանակներով Արցախի պողոտայում կրակել ու սպանել են ՊԱՏ աշխատակցին և ոսկու առևտրով զբաղվող Ա. Քալաշյանին։
/Հատոր 2 գ.թ. 69-71/։

Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 26.10.2001թ. Մ. Մուրադյանին ներկայացված լուսանկարներից ճանաչել է Ա. Զատիկյանի լուսանկարը և հայտնել է, որ 2001թ հոկտեմբերի 7-ին նա է Գեղամ Մաչանյանի հետ «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ հափշտակել Ա. Քալաշյանի ոսկյա զարդերը, իսկ այնուհետև իրենց մոտ եղած ատրճանակներով Արցախի պողոտայում դիտավորյալ կրակել և սպանել են Ա. Քալաշյանին և ՊԱՏ աշխատակցին։
/Հատոր 2 գ.թ. 72-74/։

Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու առձանագրությամբ, համաձայն որի 26.10.2001թ. Մանվել Մուրադյանին ներկայացրած լուսանկարներից ճանաչել է հետախուզման մեջ գտնվող Արթուր Նորիկի Գյուլնազարյանի լուսանկարը և հայտնել է որ նա է ավազակային հարձակումներ կատարելու համար իրեն ծանոթացրել Ա. Զատիկյանի և Գ. Մաչանյանի հետ և նշված արձանագրությամբ նաև այն մասին, որ նախապես պայմավորվածության համաձայն Ա. Գյուլնազարյանը չպետք է մասնակցեր տվյալ հանցագործության բուն կատարմանը։
/Հատոր 2 գ.թ. 75-77/։

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի հետախուզման մեջ գտնվող Գ. Մաչանյանի կինը վկա` Տ. Գյարաքյանը ճանաչել է բանդայի անդամ Արթուր Գալստյանին և հայտնել, որ վերջինիս տեսել է Ա. Զատիկյանի և Մարիամ Աբովյանի կողմից Երևանի Ա. Խաչատրյան փողոցում վարձակալած բնակարանում։
/Հատոր 17 գ.թ. 216-218/։

Լուսանակրով անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց Ա. Զատիկյանի կինը` Մ. Աբովյանը ճանաչել է հետախուզման մեջ գտնվող Գեղամ Մաչանյանին և Արթուր Գալստյանին և հայտնել, որ վերջիններս իր ամուսնու ընկերներն են և բազում անգամ եղել են Երևանում վարձակալած իրենց բնակարանում։
/Հատոր 13 գ.թ. 208-209, 212-213/։

2001թ. օգոստոսի 4-ին «Մուսալեռ» բենզինի լիցքակայանի աշխատակիցներ Առաքել Մովսեսի Բիսլամյանի և Ռոբերտ Շահմուրադի Հարությունյանի նկատմամբ զինված հարձակում կատարելու դրվագ.

Տուժող` Էջմիածին-Երևան ավտոմայրուղու վրա գտնվող բենզինի լիցքավորման «Մուսալեռ» կայանի աշխատակից Առաքել Բիսլամյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0130-ի սահմաններում, լիցքակայանին է մոտեցել «ՎԱԶ-2106» մակնիշի կապույտ գույնի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են չորս անձինք։ 10լ բենզին լիցքավորելուց հետո, սպասել է որպեսզի գումարը վճարեն, սակայն ավտոմեքենայում գտնվողները, բացի վարորդից, իջել են ավտոմեքենայից և վարորդի կողքի նստատեղին նստած անձնավորությունն իրեն դիմելով ասել է, որ իրենք քրեականից են և հրելով իրեն մտցրել է լիցքակայան։ Լիցքակայան մտնելու ժամանակ հանցագործներից մեկը դեմքին սև գույնի դիմակ է հագել։ Լիցքակայանում նրանք հանել են ատրճանակները և սպառնալից տոնով ասել, որ պառկեն հատակին և հանեն փողերը։ Դիմակով տղային տվել է իր մոտ եղած 120 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամը։ Տեսնելով աշխատասենյակում դրված չհրկիզվող պահարանը, պահանջել է դրա բանալիները։ Երբ ինքը պատասխանել է, որ այնտեղ փող չկա, նա ատրճանակի բռնակով հարվածել է իր գլխին։ Տեսնելով, որ պահարանում գումար չկա, դիմակով անձնավորությունն ատրճանակի բռնակով կոտրել է սեղանին դրված հեռախոսի ապարատը և բոլորը միասին նստելով իրենց սպասող ավտոմքենան, դիմել են փախուստի` նախապես սպառնալով, որ ոստիկանության դիմելու դեպքում իրենց համար վատ կլինի։ Հանցագործների գնալուց հետո լիցքակայանի մուտքի մոտ հայտնաբերել են կանացի սև գույնի զուգագուլպա, որը հանցագործներից մեկն օգտագործել էր որպես դիմակ։
/Հատոր 14 գ.թ. 73-78/։

Վկաներ` Վարդգես Հայրապետյանի դատաքնությամբ տված և Պատվական Սարգսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2001թ. հուլիսի 30-ին, ժամը 1100-ի սահմաններում, իջնելով բակ տեսել են, որ իրենց հարևան Գագիկ Չատինյանի «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենայի մոտ մարդիկ են հավաքվել։ Գ. Չատինյանից իմացել են, որ գիշերվա ընթացքում գողացել են ավտոմեքենայի պետհամարանիշները և ինքն այդ մասին հաղորդում է տվել ոստիկանության Էրեբունու բաժին։
/Հատոր 18 գ.թ. 170-171, 189/։

Տուժող` Գագիկ Չալտինյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հուլիսի 29-ի առավոտյան տեսել է, որ Երևանի Մուրացան փողոցի 11 շենքի բակում կանգնած իր «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենայի վրայից բացակայում է առջևի և հետևի 63 ԼՍ 412 պետհամարանշերը, ինչի մասին ինքը դիմում է ներկայացրել ոստիկանության Էրեբունու բաժին և այդ փաստի առթիվ քրեական գործ է հարուցվել։
/Հատոր 8 գ.թ. 90, Հատոր 18 գ.թ. 141, 146-147, 151, Հատոր 23 գ.թ. 58/։

Տուժող` Ռոբերտ Հարությունյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0130-ի սահմաններում լիցքակայնին է մոտեցել մգեցված ապակիներով կապույտ գույնի «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենա։ Վարորդի հետ խոսելուց հետո Առաքել Բիսլամյանն իրեն 10լ բենզին լիցքավերելու նշան է արել։ Լիցքավորելուց հետո, նկատել է, թե ինչպես վարորդի կողքի նստատեղին նստած անձնավորությունն իջնելով մեքենայից, բռնել է Ա. Բիսլամյանի թևից ու հրելով բերել է լիցքակայան, որտեղ հանելով ատրճանակը, սպառանալից տոնով հրամայել է պառկել հատակին ու հանել փողերը։ Ստուգել են գրպանների պարունակությունը, իսկ հետո լիցքակայան են մուտք գործել ատրճանակներով զինված ևս երկու հոգի, որոնցից մեկը դիմակով է եղել։ Վերջիններս Ա. Բիսլամյանից պահանջել են բացել պահարանի դուռը։ Երբ նա դողացող ձեռքերով դժվարացել է բացել այն, ատրճանակի բռնակով հարվածել են նրա գլխին, ինչի հետևանքով նրա գլխից արյուն է հոսել։ Տեսնելով, որ պահարանում փող չկա նրանցից մեկը ատրճանակի բռնակով կոտրել է սեղանին դրված հեռախոսի ապարատը և դիմել են փախուստի։ Նրանց փախուստից հետո լիցքակայանի կիսաբաց դռնից ինքը տեսել է, որ ավտոմեքենայի պետհամարանիշերն են` 63 – 412։
/Հատոր 14 գ.թ. 207-210/։

Վկա` Մովսես Բիսլամյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ի առավոտյան գնացել է բենզինի լիքավորման «Մուսալեռ» կայան, որպեսզի փոխարինի այդտեղ աշխատող իր որդուն։ Աշխատասեղանի վրա տեսնելով հեռախոսի կոտրված ապարատը` հարցրել է թե ինչ է պատահել, տղան պատմել է, որ գիշերն իրենց նկատմամբ զինված հարձակում է կատարվել և իրենցից հափշտակել են 120 ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, իսկ հեռախոսի ապարատը նրանք են կոտրել որպեսզի հնարավորություն չլինի ոստիկանություն զանգահարել։
/Հատոր 14 գ.թ. 84-85/։

Առգրավում կատարելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Առաքել Բիսլամյանը ներկայացրել է 2001թ. օգոստոստի 4-ին զինված հարձակում կատարելու ժամանակ հանցագործների կողմից լիցքակայանում կոտրած հեռախոսի ապարատը և փախուստի դիմելու ժամանակ լիցքակայանի մուտքի մոտ գցած սև զուգագուլպան, որը հացագործներից մեկն օգտագործել էր որպես դիմակ։
/Հատոր 14 գ.թ. 79-82/։

Իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի զուգագուլպայով և հեռախոսի կոտրված ապարատով։
/Հատոր 14 գ.թ. 83/։

Ամբաստանյալ Մնացական Գալստյանի «ՎԱԶ-2106» մակնիշի կապույտ գույնի ավտոմեքենայի զննության արձանագրությամբ։
/Հատոր 9 գ.թ. 199-203/։

Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որ տուժող Առաքել Բիսլամյանը ճանաչել է Աշոտ Զատիկյանին և հայտնել, որ զինված հարձակում կատարելուց առաջ Ա. Զատիկյանն է նստած եղել ավտոմքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և հարձակման ժամանակ նա է ներկայացել որպես քրեականի աշխատակից։
/Հատոր 17 գ.թ. 7/։

Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Ա. Բիսլամյանը ճանաչել է Գ. Մաչանյանին և հայտնել, որ վերջինս իր հանցակիցների հետ միասին մուտք են գործել լիցքակայան և ատրճանակի գործադրման սպառնալիքի տակ հափշտակել են օրվա հասույթը։
/Հատոր 14 գ.թ. 91-92/։


2001թ. հունիս ամսվա վերջին Համլետ Հախոյանի նկատմամբ զինված հարձակում կատարելու դրվագ.

Տուժող` Համլետ Հախոյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հունիս ամսվա վերջերին, առավոտյան ժամը 0700-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Տ. Մեծ փողոց, որտեղ «Երևան» կինոթատրոնի շրջակայում զբաղվում է տարադրամի փոխանակմամբ` իր հետ վերցնելով շուրջ 1.500 ԱՄՆ դոլարի չափով ՀՀ դրամ գումար, ՌԴ ռուբլի և ԱՄՆ դոլար։ Մոտ մեկ րոպե փողոցում կանգնելուց հետո «Լավանդա» դեղատան կողմից բեժ գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի մի ավտոմեքենա գալով կանգնել է իր դիմաց և մեքենայից իջել են երեք երիտասարդ տղաներ, որոնցից երկուսը կանգնել են իր դիմաց` աջ և ձախ կողմերում, իսկ երրորդը կանգնել է իր հետևի կողմում։ Մեքենայի վարորդը մնացել է տեղում և ինքը նկատել է, որ մեքենայի մեջ բացի նշվածներից այլ մարդ չի եղել։ Իր աջ կողմի տղան, որ ինչպես հետագայում պարզվել է Ա. Զատիկյանն է, գրպանից հանելով կարմիր գույնի վկայական և ներկայանալով որպես ոստիկանության քրեական հետախուզության վարչության աշխատակից, իրեն ասել է, որ պետք է գնան ոստիկանության բաժին, քանի որ իր հետ հարց կա պարզելու։ Այդ պահին առանց իր պատճառաբանությունները լսելու, իր թևերից բռնելով, շատ արագ ձևով վերջիններս իրեն մտցրել են ավտոմեքենայի մեջ, որի ընթացքում իր հետևում կանգնած տղան երկու անգամ հարվածել է գլխին։ Իրեն նստեցրել են անմիջապես վարորդի հետևի նստատեղին։ Երբ մեքենան «Երևան» կինոթատրոնի մոտից թեքվել, է դեպի ձախ, հասկացել է, որ վերջիններս ոչ թե ոստիկանության աշխատակիցներ են, այլ հանցագործներ, խնդրել է, որ իրեն ծեծի չենթարկեն, վերցնեն իր մոտ գտնվող գումարներն ու իրեն բաց թողնեն։ Այդ ընթացքում հանցագործները ստուգելով իր գրապանները, վերցրել են իր մոտ գտնվող բոլոր գումարները և իրեն ամուր բռնելով չեն թողել, որ, ինքը շարժվի, սակայն տեսնելով, որ դիմադրություն ցույց չի տալիս, իր նկատմամբ դրանից հետո բռնություն չեն գործադրել։ Վերջիններս մեքենան Արշակունյաց փողոցով վարել են մինչև «Կարմիր բլուր» գերազմանատան տարածք։ Այդտեղ իր աջ կողմին նստած տղան, որը հետագայում պարզվել է Աշոտ Զատիկյանն է, պահանջել է նաև ձեռքի ոսկյա մատանին և ինքը ստիպված այն տվել է նրան։ Իրեն թողնելով գերեզմանատան տարածքում, հանցագործները մեքենայով հեռացել են։
/Հատոր 8 գ.թ. 41-47, 49/։

Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 14.02.2002թ. տուժող Հ. Հախոյանին ճանաչման ներկայացված անձանցից նա ճանաչել է Ա. Զատիկյանին և հայտնել, որ 2001թ. հունիս ամսին նա է իր երեք ընկերների հետ մասին իրեն նստեցրել բեժ գույնի «ՌԱՖ» մակնիշի ավտոմեքենա և իրենից հափշտակել են 1.500 ԱՄՆ դոլարի չափով գումար։ Հայտնել է նաև, որ Ա. Զատիկյանն այն անձնավորությունն է, որը ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից և գերեզմանոցում իրեն թողնելու ժամանակ վերցրել է իր ոսկյա մատանին։
/Հատոր 23 գ.թ. 289/։

Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 04.12.2002թ. տուժող Հ. Հախոյանին ճանաչման ներկայացված լուսանկարներից նա ճանաչել է բանդայի անդամ, հետախուզման մեջ գտնվող Գեղամ Մաչանյանին և հայտնել, որ 2001թ. հունիսի վերջերին Գ. Մաչանյանն իր ընկերների հետ միասին իրենից հափշտակել են 1.500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար և ոսկյա մատանին։
/Հատոր 23 գ.թ. 216-217/։

Ավտոմքենան զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որի 25.10.2001թ. Երևան քաղաքի ոստիկանության Էրեբունու բաժնում զննության է ենթարկվել «ՌԱՖ-2203802» մակնիշի բեժ գույնի 65 ՕԼ 548 պ/հ ավտոմեքենան։ Ավտոմեքենան եղել է բաց բեժ գույնի, 1995թ. արտադրության, առջևից և հետևից փակցված են 65 ՕԼ 548 պ/հ-ները, ավտոմեքենայի սրահում անմիջապես վարորդի նստատեղի հետևի մասում առջևի շարքի նաստեղը եղել է երեք տեղանոց, իսկ նստատեղերը պաստառապատված են եղել սև գույնի արհեստական կաշվե պաստառով, պատուհանների շուրջը մետաղե թիթեղների վրա առկա են եղել վարագույրներ ամրացնելու պտուտակի տեղեր։
/Հատոր 1 գ.թ. 227-230/։


2001թ. հուլիսի 27-ին «Ծովակ և Նարեկ» ՍՊԸ-ին պատկանող խանութի աշխատակից Ռուբեն Ծովակի Հարությունյանի նկատմամբ զինված հարձակում կատարելու դրվագը.

Տուժող` Երևան-Արտաշատ ավտոմայրուղու ճամփեզրին` Հովտաշեն գյուղի տարածքում գտնվող «Ծովակ և Նարեկ» ՍՊ ընկերության խանութի վաճառող Ռուբեն Հարությունյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հուլիսի 27-ին, ժամը 0130-ի սահմաններում, երբ խանութի պահակ Էդիկ Լյովայի Առաքելյանի հետ միասին նստած են եղել խանութի մոտ, խանութին է մոտեցել «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են չորս անձիք։ Վարորդը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, մյուս երեքը իջել են, որոնցից մեկը մնացել է ավտոմեքենայի մոտ, իսկ երկուսը մտնելով խանութ ծխախոտ են պահանջել։ Այդ ժամանակ նրանցից բարձրահասակը «Մակարով» տեսակի ատրճանակը պահելով իր ուղղությամբ` պահանջել է հանել փողերը։ Երբ ինքը պատասխանել է, որ փող չկա, ատրճանակ է հանել նաև երկրորդ անձնավորությունը, որից հետո սեղանի վրայից վերցրել է դանակը ու սկսել իր հասցեին հայհոյանքներ ու սպառնալիքներ տալ։ Սպառնալիքներն ազդեցիկ լինելու համար, բարձրահասակ անձնավորությունը կրակել է ատրճանակից։ Վախենալով սպառանալիքների իրականացումից, բացել է կողքի սենյակում գտնվող պահարանը և այնտեղից տվել է 210.000 ՀՀ դրամ։ Գումարը վերցնելուց հետո նրանք նստել են իրենց սպասող «ՎԱԶ-2106» մակնիշի 63 ՏՕ 838 պ/հ ավտոմեքենան ու դիմել փախուստի։
/Հատոր 2 գ.թ. 140-143, 178, 219, Հատոր 3 գ.թ. 264-265/։

Տուժող` «Ծովակ և Նարեկ» խանութի պահակ Էդիկ Առաքելյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հուլիսի 27-ին, ժամը 0130-ի սահմաններում խանութին է մոտեցել «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենա, որից իջել են երկու անձինք` մեկը բարձրահասակ, մյուսը` ցածրահասակ և մտել են խանութ։ Վաճառող Ռուբեն Հարությունյանը նույնպես մտել է խանութ նրանց սպասարկելու, իսկ ինը մնացել է դրսում։ Այդ ժամանակ ավտոմեքենայից իջել է երրորդ անձնավորությունը և ատրճանակը լիցքավորելով պահել է իր վրա ու հրամայական տոնով ասել, որ չշարժվի։ Խանութից լսել է, որ Ռ. Հարությունյանից փող են պահանջել և լսել է կրակոցի ձայն։ Մոտ երկու րոպե հետո այդ անձինք դուրս են եկել խանութից, նրանցից մեկի ձեռքին սև տոպարկ է եղել։ Ավտոմեքենայի շարժվելուց հետո, տեսել է, որ հետևի մասում ամրացված է 63 ՏՕ 838 պետհամարանիշը։
/Հատոր 2 գ.թ. 150-152/։

Տուժող` Միսակ Ճակատյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ հուլիսի 6-ի առավոտյան տեսել է, որ շենքի բակում կանգնած իր «ԶԱԶ-968» մակնիշի ավտոմեքենայից գողացել են 63 ՏՕ 838 պետհամարանիշերը և այդ մասին տեղյակ է պահել ոստիկանության Էրեբունու բաժնին։
/Հատոր 2 գ.թ. 176-177, Հատոր 18 գ.թ. 244-245/։

Վկա` Գոռ Վարդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հուլիսի 27-ին Լյովա Առաքելյանից իմացել է, որ գիշերը երեք զինված անձինք մտել են խանութ, կրակել են ու հափշտակել խանութում եղած գումարները։
/Հատոր 2 գ.թ. 154-155/։

Վկա` Հայկարամ Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հուլիս ամսին իր հարևան Միսակ Ճակատյանից իմացել է, որ շենքի բակում կանգնած նրա «ԶԱԶ-968» մակնիշի ավտոմքենայից գողացել են 63 ՏՕ 838 պետհամարանիշերը, իսկ որոշ ժամանակ անց հանցագործները պետհամարանիշերը ամրացրել են «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենայի վրա և Արարատի մարզի տարածքում ավազակային հարձակում կատարել։
/Հատոր 2 գ.թ. 201-202/։

Վկա` Ատոմ Թադևոսյանի նախաքննությամբ տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հուլիսի 27-ին, ժամը 0130-ի սահմաններում «Ծովակ և Նարեկ» խանութի հետևի մասում գտնվող զրուցարանում, գարեջուր խմելու ժամանակ տեսել է, թե ինչպես Ս. Հարությունյանը բղավելով, որ իրեն թալանել են` վազելով նստել է իր ավտոմեքենան։ Ինքը հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ նա պատասխանել է, որ երեք զինված անձինք մտել են խանութ և ատրճանակների սպառնալիքների տակ հափշտակել են խանութում եղած գումարները։
/Հատոր 2 գ.թ. 161-162/։

Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի 27.07.2002թ. «Ծովակ և Նարեկ» ՍՊԸ-ին պատկանող խանութում զննություն կատարելու ժամանակ խանութի սրահում հայտնաբերվել են հրազենային կրակոցի հետևանքով առաջացած հետքեր և 9մմ տրամաչափի 1 գնդակ և պարկուճ։
/Հատոր 2 գ.թ. 134-136, 146-149/։

Դատաձգաբանական փորձաքննությունների թիվ 938 և 363 եզրակացություններով, համաձայն որոնց փորձաքննությանը ներկայացված գնդակը և պարկուճը գարծարանային արտադրության են, 9մմ տրամաչափի, նախատեսված են «ՊՄ» «ԱՊՍ» նմուշի ատրճանակների համար և պիտանի են նույնացում կատարելու համար։ Փորձաքննությանը ներկայացված գնդակը և պարկուճը կրակվել են Աշոտ Զատիկյանից Վրաստանի հանրապետության Թբիլիսի քաղաքում առգրավված «Մակարով» նմուշի ԿՌ 1188-1966 գործարանային արտադրության ատրճանակից, որից կրակվել է նաև Անդրանիկ Քալաշյանի դիակի դիահերձմամբ հայտնաբերված և առգրավված գնդակը։
/Հատոր 2 գ.թ. 170-175, Հատոր 10 գ.թ. 27-32/։

Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված գնդակով, պարկուճով և ատրճանակով։
/Հատոր 2 գ.թ. 170-172, Հատոր 10 գ.թ. 27-30/։

Ամբաստանյալ Մ. Գալստյանի «ՎԱԶ-2106» մակնիշի 12 ԼԼ 419 պ/հ ավտոմեքենայի զննության արձանագրությամբ։
/Հատոր 9 գ.թ. 199-203/։

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Ռուբեն Հարությունյանը ճանաչել է Աշոտ Զատիկյանին և հայտնել, որ 2001թ. հուլիսի 27-ին, ժամը 0130-ի սահմաններում, իր նկատմամբ զինված հարձակում կատարած անձանցից մեկը եղել է Ա. Զատիկյանը և նա է խանութի սրահում ատրճանակից կրակել։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ Ա. Զատիկյանը հայտարարել է, որ ինքը նույնպես ճանաչում է տուժող Ռ. Հարությունյանին և նա այն անձնավորությունն է, որից 27.07.2001թ. զինված հարձակմամբ հափշտակություն են կատարել։
/Հատոր 2 գ.թ. 212-213, Հատոր 5 գ.թ. 4/։

Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Ռ. Հարությունյանը ճանաչել է հետախուզման մեջ գտնվող բանդայի անդամ Տիգրան Խաչատրյանին և հայտնել, որ 2001թ. հուլիսի 27-ին, ժամը 0130-ի սահմաններում իր նկատմամբ զինված հարձակում կատարած անձանցից մեկը եղել է Տ. Խաչատրյանը։
/Հատոր 2 գ.թ. 214-215/։


2001թ. օգոստոսի 4-ին Երևանի Տ. Մեծ պողոտայի 8 հասցեում գտնվող «Մարիետա Առաքելյան» տարադրամի փոխանակման կետի աշխատակից Յուրիկ Վահանի Առաքելյանի նկատմամաբ զինված հարձակում կատարելու դրվագը.

Վկաներ` տարադրամի փոխանակման կետի աշխատակիցներ Սասուն Նազարյանի դատաքնությամբ տված և Տիգրան Մինասյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 5-ի առավոտյան ներկայանալով աշխատանքի, Յուրիկ և արտյոմ Առաքելյաններից իմացել են, որ գիշերը, ժամը 0200-ի սահմաններում, «Մակարով» տեսակի ատրճանակներով զինված երեք անձինք մուտք են գործել տարադրամի փոխանակման կետ և ատրճանակների գործադրման սպառնալիքների տակ փորձել են հափշտակել փոխանակման կետում եղած գումարները, սակայն հանդիպելով իրենց դիմադրությանը` նսել են իրենց սպասող «ՎԱԶ 2106» մակնիշի ավտոմեքենան և դիմել փախուստի։
/Հատոր 8 գ.թ. 79-80, 81-82/։

Վկա` Գարեգին Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0220-ի սահմաններում Տ. Մեծ պողոտայի վրա գտնվող «Փարավոն» խաղասրահում ծառայություն կատարելու ժամանակ մատուցողուհի Շողիկ Թորոսյանի կանչով դուրս է եկել խաղասրահից և տեսել է, որ «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենան, տարադրամի փոխանակման կետի մոտից մեծ արագությամբ տեղից պոկվելով, ընթացել է երկաթուղային կայարանի ուղղությամբ։ Շողիկ Թորոսյանի հետ ինքը գնացել է տարադարամի փոխանակման կետ, որտեղ Յուրա և Արտյոմ Առաքելյաններից իմացել են, որ երեք անձինք զինված հարձակում են կատարել իրենց վրա և փորձել են հափշտակել փոխանակման կետում եղած իրենց գումարը, սակայն հանդիպելով իրենց դիմադրությանը` դիմել են փախուստ։
/Հատոր 8 գ.թ. 129-130/։

Վկա` Շողիկ Թորոսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0220-ի սահմաններում կանգնած է եղել Տ. Մեծ պողոտայի վրա գտնվող «Փարավոն» խաղասրահի մուտքի մոտ։ Այդ ընթացքում տեսել է, որ «ՎԱԶ-2106» մակնիշի երկնագույն ավտոմեքենան կանգնել է «Մարիետա Առաքելյան» տարադրամի փոխանակման կետի մոտ և երեք անձինք մտել են փոխանակման կետ։ Քիչ անց փոխանակման կետից աղմուկ է լսել և ինքը տեսել է, թե ինչպես այդ երեք անձիք վազքով դուրս են եկել և նստելով ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։ Քիչ հետո Յուրա Առաքելյանից իմացել են, որ այդ անձինք զինված հարձակում են գործել իրենց նկատմամբ և փորձել են հափշտակել փոխանակման կետում եղած գումարը, սակայն հանդիպելով իրենց դիմադրությանը` դիմել են փախուստի։
/Հատոր 8 գ.թ. 126-128/։

Վկա` Արտյոմ Առաքելյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0200-ի սահմաններում, գտնվելով տարադրամի փոխանակման կետի հանգստյան սենյակում, լսել է, որ ինչ-որ անձինք հորից գումար են պահանջում։ Դուրս գալով սենյակից տեսել է ատրճանակներով զինված երկու անձանց, որոնք ատրճանակները ուղղել են իր կողմը և սպառնացել, որ չշարժվի, իսկ այդ ընթացքում առաջին երիտասարդը գետնից վերցրել է ատրճանակը, նրանք դուրս են եկել տարադրամի փոխանակման կետից և նստելով «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։
/Հատոր 5 գ.թ. 91-94, Հատոր 8 գ.թ. 66-67/։

Տուժող, ներկայումս հանգուցյալ` «Մարիետա Առաքելյան» ՍՊԸ գանձապահ Յուրիկ Առաքելյանի նախաքննությամբ տրված ցուցմունքով և նրա մասկացությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2001թ. օգոստոսի 3-ին, ժամը 2400-ի սահմաններում, փակելով տարադրամի փոխանակման կետը մնացել է գույքագրում կատարելու։ Օգոստոսի 4-ին, ժամը 0200-ի սահմաններում տարադրամի փոխանակման կետ է մտել մոտ 25 տարեկան երիտասարդ և խնդել փոխանակել ԱՄՆ 10 դոլարանոց, ինչին ինքը պատասխանել է, որ փոխանակման կետը չի աշխատում։ Մերժում ստանալուց հետո, այդ անձնավորությունը գրպանից հանել է «Մակարով» տեսակի ատրճանակը և պահելով իր վրա պահանջել է փոխանակման կետում եղած գումարները։ Ինքը սառնասրտորեն պատասխանել է, որ գումար չի կարող տալ և այդ ժամանակ փոխանակման կետ են մուտք գործել ևս երկու անձինք, որոնք իրենց գրպաններից հանել են «Մակարով» տեսակի ատրճանակներ և պահելով իր ուղղությամբ պահանջել են գումարները։ Առաջինը մուտք գործած անձնավորությունը փորձել է տաղավարի վրայից անցնել և մոտենալ պահարանին, սակայն ինքը չի թողել և հրել է նրան։ Այդ պահին տան կողմց փոխանակման կետ է մտել իր որդի Արտյոմ Առաքելյանը, որը տեսնելով զինված անձանց, հարվածել է նրանցից մեկին ու պայքարի մեջ մտել։ Հանցագործները տեսնելով, որ չեն կարողանում հասնել իրենց նպատակին, դուրս են եկել փոխանակման կետից, և նստելով «ՎԱԶ-2106» մակնիշի 63 ԼՍ 412 պետհամարանիշի մգեցված ապակիներով երկնագույն ավտոմքենան, դիմել են փախուստի։
/Հատոր 8 գ.թ. 59-63, 53, 55, 75-78, 83-89, 93-95/։

Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի Արտյոմ Յուրայի Առաքելյանը ճանաչել է Աշոտ Զատիկյանին և հայտնել, որ 2001թ. օգոստոսի 4-ին, ժամը 0200-ի սահմաններում, տարադրամի փոխանակման կետի վրա զինված հարձակում կատարած անձանցից մեկն է։
Ճանաչման ժամանակ Աշոտ Զատիկյանը հայտարարել է, որ ինքը նույնպես ճանաչում է Արտյոմ Առաքելյանին, վերջինս այն անձնավորությունն է, որը հարձակման ժամանակ դուրս է եկել կողքի սենյակից և հարձակվել իր ու իր ընկերների վրա, որից էլ փախուստի են դիմել։
/Հատոր 8 գ.թ. 144-145, Հատոր 5 գ.թ. 91-94/։

Ամբաստանյալ Մնացական Գալստյանի «ՎԱԶ-2106» մակնիշի ավտոմեքենայի զննության արձանագրությամբ։
/Հատոր 9 գ.թ. 199-203/։


2001թ. հոկտեմբերի 1-ին «Եվրոպա» ՍՊԸ գլխավոր հաշվապահ Սեդա Անդրանիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ զինված հարձակում գործելու դրվագը.

Տուժող` «Եվրոպա» ՍՊԸ գլխավոր հաշվապահ Սեդա Մարտիրոսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հոկտեմբերի 1-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում «Եվրոպա» ՍՊԸ վարորդ Ավետիս Խուդոյանի «ՎԱԶ 2106» մակնիշի կապույտ գույնի ավտոմեքենայով աշխատանքից գնացել է տուն` իր ձեռքում ունենալով սննդամթերքով տոպրակներ և պայուսակ։ Շենքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակում իր վրա հարձակվել են երկու երիտասարդ տղաներ, ինչ-որ առարկայով հարվածել են գլխին, հասցրել մարմնական վնասվածք և փորձել են հափշտակել ձեռքի պայուսակը։ Այդ ժամանակ իրենց միջև քաշքշուկ է սկսվել և այդ երկու տղաներն իրեն քարշ տալով իջեցրել են մինչև առաջին հարկ։ Աղմուկի ձայներից բնակարաններից դուրս են եկել մի քանի բնակիչներ, ինչպես նաև իր քույրը։ Այդ ընթացքում հանցագործները խլելով իր ձեռքից մրգերով լցված տոպրակը` դիմել են փախուստի։ Դեպքից հետո թաղամասի բնակիչների շրջանում կատարված հարցուփորձի միջոցով իմացել է, որ հանցագործները փախել են մուգ կապույտ գույնի «ՎԱԶ 2106» մակնիշի առանց պետհամարանիշի ավտոմեքենայով։
/Հատոր 18 գ.թ. 44-45, 48-49/։

Վկա` Սվետլանա Մարտիրոսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2001թ. հոկտեմբերի 1-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում, երբ աշխատանքից վերադարձող քրոջը դիմավորելու համար բացել է բնակարանի դուռը, մուտքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակում տեսել է, որ քույրն անգիտակից վիճակում ընկած է գետնին, իսկ մարզական կազմվածքով մի երիտասարդ տղա բռնելով քրոջ ձեռքերից քարշ է տալիս դեպի ներքև։ Չհասկանալով, թե ինչ է կատարվում, վազքով իջել է առաջին հարկ, որտեղ այդ տղան քրոջ ձեռքից հափշտակելով պոլիէթիլենային տոպրակը դիմել է փախուստի։ Մի քանի րոպե հետո Ս. Մարտիրոսյանը գիտակցության է եկել և պատմել, որ 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակում երկու երիտասարդներ հանկարծակի հարձակվել են իր վրա, ինչ-որ ծանր առարկայով հարվածել են գլխին ու փորձել են հափշտակել ձեռքին եղած պայուսակը։ Տեսնելով, որ պայուսակը չեն կարողանում հափշտակել, տարել են պոլիէթիլենային տոպրակը, որի մեջ եղել է սննդամթերք և նոր գնված անդրավարտիքը։ Որոշ ժամանակ անց, թաղամասի բնակիչների հետ խոսակցություններից իմացել է, որ այդ հանցագործները նստել են շենքի հակառակ կողմում իրենց սպասող կապույտ գույնի «ՎԱԶ 2106» մակնիշի ավտոմեքենան և դիմել են փախուստի։
/Հատոր 24 գ.թ. 18-20/։

Անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Սեդա Անդրանիկի Մարտիրոսյանը ճանաչել է Աշոտ Վարազդատի Զատիկյանին և հայտնել, որ Աշոտ Զատիկյանն ու իր ընկերներն են 2001թ. հոկտեմբերի 1-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում իրենց շենքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակում իր նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարել, ինչ-որ առարկայով հարվածել են գլխին ու փորձել հափշտակել պայուսակը և չկարողանալով հափշտակել պայուսակը, հափշտակել են պոլիէթելինային տոպրակը, որի մեջ եղել են անդրավարտիք ու միրգ։
/Հատոր 18 գ.թ. 88/։

Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի տուժող Սեդա Անդրանիկի Մարտիրոսյանը ճանաչել է հետախուզման մեջ գտնվող Գեղամ Սարգսի Մաչանյանին և հայտնել, որ նա է իր ընկերոջ հետ միասին 2001թ. հոկտեմբերի 1-ին, ժամը 2100-ի սահմաններում իրենց շենքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակում իր նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարել, ինչ-որ առարկայով հարվածել են գլխին ու փորձել հափշտակել պայուսակը, սակայն չկարողանալով հափշտակել պայուսակը, հափշտակել են պոլիէթելինային տոպրակը, որի մեջ եղել են անդրավարտիք ու միրգ։
/Հատոր 18 գ.թ. 50/։

Մնացական Գալստյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև դատաքննությամբ որպես ապացույց ճանաչված Մանվել Մուրադյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքներով այն մասին, որ 1998թ. աշնանից աշխատել է Երևանի նախկին բանվորի արձանի տարածքում գտնվող դիսպետչերանոցում որպես դիսպետչեր և սպասարկել է Երևան-Վայոց Ձոր երթուղու մեքենաները։ Իր աշխատանքը կայանել է նրանում, որ սահմանել է երթուղի դուրս եկող մեքենաների հերթականությունը և գումարների հավաքումը։ Պայմանավորվածության համաձայն 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին, առավոտյան ժամը 0800-ի սահմաններում գնացել է դիսպետչերանոց և Գարիկից վերցրել է «Ռաֆ» մակնիշի 65-548 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, որը վերջինս վարել է վարձակալությամբ, բայց մեքենան պատկանել է Մնոյին։ Գարիկին ասել է, որ կես ժամով ցանկանում է պոլիկլինիկա գնալ, որից հետո մեքենան վարել է դեպի Էրեբունու թանգարանի ուղղությամբ։ Ժամը 0820-ի սահմաններում Էրեբունու թանգարանի մոտից վերցրել է Աշոտին և Գեղամին, որոնց հետ ծանոթացրել է Արթուրը։ Ծանոթության նպատակը կայանել է նրանում, որ միասին պետք է հափշտակություն կատարեին, այսինքն պետք է մեկին նստեցնեին մեքենան և կողոպտեին և իր գործը պետք է կայանար մեքենա վարելը։ Ինքը համաձայնվել է միանալ նրանց խմբին։ Նախատեսված է եղել, որ Մնոյին պատկանող «Ռաֆ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի վրա ամրացվելու էր 76 համարի երթուղու ցուցանակ, պետք է գնաին Էրեբունու շուկայի մոտ, որից հետո հափշտակեին ոսկու առևտրով զբաղվող մի տղայի և դիմեին փախուստի։ Համաձայն պայմանավորվածության ինքը պետք է վարեր «Ռաֆ» ավտոմեքենան, իսկ մնացած գործողություններին չէր մասնակցելու` դրանք կատարելու էին Աշոտը և Գեղամը։ Աշոտին և Գեղամին վերցնելուց հետո, Էրեբունու շուկայից մեկ կանգառ վերևում վերջիններս փոխել են մեքենայի պետհամարանիշերը, իսկ դիմապակու տակ դրել են 76 երթուղու ցուցանակ, որից հետո սպասել են մինչև Ա. Քալաշյանը դուրս գա տանից։ Ժամը 0900-ի սահմաններում Ա. Քալաշյանը դուրս է եկել փողոց, որպեսզի երթուղային տաքսի նստի։ Երբ հասել են Ա. Քալաշյանին, վերջինս ձեռքով նշան է արել որպեսզի կանգնի։ Ա. Քալաշյանը նստելուց առաջ, զիջել է մի աղջկա, որը նույնպես նստել է մեքենան։ Նրանք երկուսն էլ նստել են իր հետևի նստատեղերին։ Մոտ 100 մետր անցնելուց հետո, Գեղամը բռնել է Ա. Քալաշյանի վզից և քաշել է իր կողմը, իսկ վերջինս փորձել է ազատվել նրա ձեռքերից։ Այդ ընթացքում Աշոտը գոտկատեղից հանելով սև գույնի ատրճանակը, դիմացի նստատեղից գնացել է հետ և նրանք սկսել են երկուսով ծեծի ենթարկել նրան, որից հետո հափշտակել են ոսկյա զարդերով սպորտային պայուսակը։ Այդ ընթացքում ինքը մեքենան շրջել և վարել է դեպի Արցախի փողոցի կողմը։ Արցախի փողոցով դեպի ՏԷՑ գնացող ճանապարհով մոտ 100 մետր անցնելուց հետո, տեսել է, որ սպիտակ գույնի «Հոնդա» մակնիշի ՊԱՏ ավտոմեքենան շրջադարձ է կատարել և վարել է իրենց մեքենայի կողմը, որից հետո պահանջել է կանգնեցնել ավտոմեքենան, սակայն ինքը չի ենթարկվել նրանց պահանջին և շարունակել է վարել մեքենան։ Մոտ 2կմ անցնելուց հետո, Աշոտի պահանջով կանգնեցրել է մեքենան, որից հետո իջել է մեքենայից։ Այդ ընթացքում մեքենայից իջել և իրենց են մոտեցել նաև Աշոտը և Գեղամը։ Աղջիկը նույնպես իջել է մեքենայից և ոստիկաններից թույլտվություն խնդրելով հեռացել է։ Աղջկա հեռանալուց հետո, մեքենայից իջել է նաև Ա. Քալաշյանը և հարձակվել է Աշոտի վրա։ Իրենից փաստաթուղթ պահանջող ոստիկանը այդ տեսնելով, մոտեցել է նրանց և նրանք երեքով իրար քաշքշելով ընկել են գետին։ Այդ ընթացքում Գեղամը, գոտկատեղից հանելով սև գույնի ատրճանակը, սկսել է կրակել ընկածների ուղղությամբ, որից հետո գետնից բարձրացել է Աշոտը և իր ատրճանակով նա ևս սկսել է կրակել Ա. Քալաշյանի և ոստիկանության աշխատակցի վրա։ Այնուհետև, իրենք նստել են մեքենան և դիմել փախուստի։ Ինքը մեքենան վարել է դեպի Նորագավիթի ուղղությամբ։ Հասնելով Նորագավիթ, Աշոտի պահանջով կանգնեցրել է ավտոմեքենան, որից հետո վերջինս, հանելով իր կողմից տեղադրած պետհամարանիշերը և 76 համարի ցուցանակը և վերցնելով ոսկյա զարդերով սպորտային պայուսակը, Գեղամի հետ միասին հեռացել են։ Ինքը նորից տեղադրել է ավտոմեքենայի իրական պետհամարանիշերը և այն թաքցրել է Նորագավիթում, որից հետո վերադարձել է դիսպետչերանոց։ Գարիկին ասել է, որ մեքենան փչացել է, այն վերանորոգելուց հետո, ինքը երեկոյան կտանի նրանց տուն։ Երեկոյան այն տարել է Գարիկենց տուն և ասել է, որ առավոտյան սովորականի նման գնա աշխատանքի։ Դեպքի օրը, Ժամը 1700-ի սահմաններում դիպետչերանոց է եկել Մնացական Գալստյանը, որը նույնպես բանդայի անդամ է, և տեղեկանալով ավտոմեքենայի գտնվելու վայրի մասին, հայտնել է, որ գնում է այն ձևափոխելու` վարագույրները փոխելու։ Հաջորդ օրը խոսակցություններից իմացել է, որ Ա. Քալաշյանը և ոստիկանության աշխատակիցը մահացել են։
/Հատոր 2 գ.թ. 249-252, Հատոր 23 գ.թ. 273, Հատոր 24 գ.թ. 58/։

Որպես ապացույց ճանաչված անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի Մանվել Մուրադյանը ճանաչել է Մնացական Գալստյանին և հայտնել է, որ վերջինս Աշոտ Զատիկյանի հանցավոր բանդայի անդամ է։ Նա 2001թ. հոկտեմբերի 7-ին կատարված հանցագործության մասին նախապես տեղյակ է եղել և հանցագործությունը կատարելուց հետո եկել է դիսպետչերանոց, և իրենից իմանալով ավտոմեքենայի տեղը, ասել է, որ գնում է ավտոմեքենան ձևափոխելու որպեսզի հանցագործությունը չբացահայտվի։
/Հատոր 24 գ.թ. 12/։

Որպես ապացույց ճանաչված անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի Աշոտ Զատիկյանը ճանաչել է Մնացական Գալստյանին և հայտնել է, որ վերջինս իրենց բանդայի անդամ է։ Նա այն անձն է, որ իրենց տրամադրել է իր Վազ-2106 մակնիշի, կապույտ գույնի ավտոմեքենան, որով կատարվել է մի շարք հանցագործություններ։ Կոնկրետ հանցագործությունների կատարմանը նա մասնակցել է Աշոտ Չախալյանի նկատմամբ հափշտակություն կատարելու դրվագին և «Օնարվակ» բենզինի լիցքավորման կայանի դրվագին, սակայն վերջինս մնացել է ավտոմեքենայի մեջ։ Մնացած դեպքերում տրամադրել է ավտոմեքենան։ 2001թ. հոկտեմբերի 7-ի դեպքից հետո, ավտոմեքենան ձևափոխելել է որպեսզի հանցագործությունը չբացահայտվի, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
/Հատոր 24 գ.թ. 7/։

Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Մնացական Խորենի Գալստյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 222 հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Մնացական Գալստյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալ Մնացական Գալստյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Գալստյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ։
Համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 12 հոդվածի. «Արարքի հանցավորությունը եւ պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական oրենքով։ Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը` անկախ հետեւանքները վրա հաuնելու պահից»։
Ամբաստանյալ Մ. Գալստյանը հանցավոր արարքը կատարել է 2001թ., հետևաբար դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի այդ ժամանակ գործող` 07.03.1961թ. օրենքով։ Համաձայն այդ ժամանակ գործող` 07.03.1961թ. օրենքի վերջինիս կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նախատեսվում էր պատիժ ազատազրկում` երեքից մինչև տասնհինգ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավումով։
Համաձայն 18.04.2003թ. գործող քրեական օրենսգրքի 13 հոդվածի. «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող oրենքը հետադարձ ուժ ունի, այuինքն` տարածվում է մինչեւ այդ oրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատաuխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, uակայն ունեն դատվածություն։
Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի»։
Համաձայն գործող օրենքի 222 հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանցավոր արարքի համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում` տասից տասնհինգ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ 07.03.1961թ. ՀՀ քր. օր-ի 72 հոդվածի սանկցիան ավելի մեղմ է, քան գործող ՀՀ քր. օր-ի 222 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան, ուստի համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 13 հոդվածի ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի 07.03.1961թ. ՀՀ քր. օր-ի 72 հոդվածով նախատեսված առավել մեղմ սանկցիայի շրջանակներում։
Անուշ Կիրակոսյանը ներկայացրել է քաղաքացիական հայց և խնդրել է դատարանին ամբաստանյալ Մնացական Գալստյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 31.567 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տուժողի կողմից ներկայացրած քաղաքացիական հայցը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 31.10.2003թ. դատավճռով բավարարվել է, ավելին տուժողի կողմից քրեական գործի քննության ընթացքում հայցադիմում չի ներկայացվել, ուստի դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության։
Մյուս տուժողների և տուժողների իրավահաջորդների կողմից քաղաքացիական հայց չներկայացնելու պատճառով, այդ հարցը համարել լուծված։
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Երևան քաղաքի դատախազության 05.11.2001թ. և 11.12.2001թ. որոշումներով գույքի հնարավոր բռնագրավումը, դատական ծախսերը և քաղաքացիական հայցն ապահովելու համար Երևան քաղաքի Ն. Շենգավիթ 7 փողոց, 7 տան բնակիչ, 1959թ. ծնված Մնացական Խորենի Գալստյանի անշարժ և շարժական գույքի և վերջինիս պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի, կապույտ գույնի 12 ԼԼ 419 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա դրված արգելանքը, պետք է թողնել անփոփոխ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույցները և հանցագործության միջոցները պետք է թողնել քրեական գործից անջատված մասին կից՝ հետախուզման մեջ գտնվող անձանց նկատմամբ քննություն կատարելու համար։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մնացական Խորենի Գալստյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 222 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քր. օր-ի 12 և 13 հոդվածների կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման` 7/յոթ/ տարի ժամկետով` անձնական գույքի 1/2 մասի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի, քան 2.571.620 ՀՀ դրամը։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 23.06.2009թ.։
Կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Անուշ Կիրակոսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։
Մյուս տուժողների և տուժողների իրավահաջորդների կողմից քաղաքացիական հայց չներկայացնելու պատճառով, այդ հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Երևան քաղաքի դատախազության 05.11.2001թ. և 11.12.2001թ. որոշումներով գույքի հնարավոր բռնագրավումը, դատական ծախսերը և քաղաքացիական հայցն ապահովելու համար Երևան քաղաքի Ն. Շենգավիթ 7 փողոց, 7 տան բնակիչ, 1959թ. ծնված Մնացական Խորենի Գալստյանի անշարժ և շարժական գույքի և վերջինիս պատկանող ՎԱԶ-2106 մակնիշի, կապույտ գույնի 12 ԼԼ 419 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա դրված արգելանքը թողնել անփոփոխ։
Գործով իրեղեն ապացույցները և հանցագործության միջոցները թողնել քրեական գործից անջատված մասին կից՝ հետախուզման մեջ գտնվող անձանց նկատմամբ քննություն կատարելու համար։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ