Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0085/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
10.5
Պատասխանող
Արտակ Միքայելյան
Անահիտ Մանուկյան Մելիքսեթի
Ալետա Բաբալյան Արտաշի
Մարգարիտա Հալաջյան Ժոզեֆի
Արտակ Միքայելյան Ռուդիկի
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արտուշ Գաբրիելյան
Հոդվածներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Հոդված 262 Մաս 1
Հոդված 262 Մաս 2
Հոդված 262 Մաս 2
Հոդված 262 Մաս 2
Հոդված 262 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արտուշ Գաբրիելյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2010-03-10 | 11:00 | 3 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2009-08-06 | 14-00 | 3 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2009-12-07 | 11:30 | 3 |
Գործ հ. ԵԷԴ/0085/01/09
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 մարտի 2010թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Ա.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Ա.Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանի կողմից Անժելա Կամոյի Ստեփանյանի, Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանի և Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու դեպքի առթիվ, ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում 03.04.2009թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 69102409 քրեական գործը:
2009թ. մայիսի 29-ին կասկածյալ Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
03.06.2009թ. որոշմամբ Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
10.07.2009թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 07-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճռի փաստացի կատարման օրվանից:
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված “Ուրարտու ԱՊԿ” ՍՊ ընկերությանը պատկանող Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրից 02.04.2009թ. հայտնաբերված 14 հատ թվով հինգ տուփ պահպանակները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել:
Նույն դատավճռով` ամբաստանյալ Անահիտ Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Ալետա Բաբալյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Մարգարիտա Հալաջյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 28.12.2009թ. ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի շահերի պաշտպան Ա.Ղազարյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 21.01.2010թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ Երևան քաղաքի Արին Բերդ փողոցի 13 հասեցում գործող “Ուրարտու ԱՊԿ” ՍՊ ընկերությանը պատկանող, հանրային հաստատություն հանդիսացող հյուրանոցային համալիրում իրականացնելով տնօրենի պարտականություններ և լիազորված լինելով հյուրանոց այցելած հաճախորդներին առանձնասենյակներ հատկացնելու, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, հյուրանոցային համալիրի սենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար մարմնավաճառներին տրամադրելու վերաբերյալ 2008թ-ին նախնական համաձայնության է եկել նույն ընկերության վարչարարներ Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանի, Ալետա Արտաշի Բաբալյանի, այնուհետև Մարգարիտա Ժոսեֆի Հալաջյանի հետ։
Դրանից հետո, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, վարչարարներ Ա.Մանուկյանը, Ա.Բաբալյանը և Մ.Հալաջյանը Ա.Միքայելյանի գիտությամբ, 2008թ. մայիս ամսից սկսած շուրջ հինգ ամիս շարունակ, համալիր այցելած հաճախորդների ցանկությամբ, նրանց սեռական ծառայություններ մատուցելու համար, հեռախոսազանգերի միջոցով բազմիցս հյուրանոց են հրավիրել իրենց ծանոթ մարմնավաճառներ Անժելա Կամոյի Ստեփանյանին, Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանին, Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանին, Լարիսա Զավենի Հովհաննիսյանին, Սուսաննա Սամվելի Բաղդասարյանին, Հասմիկ Գրավիկի Հասրաթյանին, Սուսաննա Համլետի Հակոբյանին, Մարիամ Սողոմոնի Բրթոթյանին, Մարինե Գևորգի Քեսյանին ու յուրաքանչյուրից ստանալով 1.000-ական ՀՀ դրամ լրացուցիչ վարձավճար, վերջիններիս տրամադրել են հյուրանոցում հատուկ այդ նպատակով հարմարեցված, կահավորված առանձնասենյակներ՝ կացարաններ և դրանով իսկ նպաստել նրանց կողմից պոռնկությամբ զբաղվելուն։ Այնուհետև, օրվա վերջում, մարմնավաճառներից ստացված գումարների մի մասը վարչարարները հանձնել են Ա.Միքայելյանին։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատավճիռը կայացվել է նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներով, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը պետք է կիրառեր։
Դատարանը հիմնավորված է համարել և ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և նրա անձը, որ նա երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել և չի դատապարտվել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երկու երեխաներ։
Պատիժը պամանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավորի արարքի վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն, քանի որ օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու, իսկ դատարանն էլ հաստատված հանգամանք է համարել, որ 03.04.2009թ. հարուցված քրեական գործի պահից Ա.Միքայելյանը գտնվելով ազատության մեջ նոր հանցագործություններ չի կատարել։
Նման դեպքերում հարկավոր է հաշվի առնել պատժի նպատակը, որն ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելը, պատժի ենթարկված անձին ուղղելն է, ինչպես նաև հանցագործությունները կանխելը։ Դատարանը գտնելով, որ Ա.Միքայելյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել և չի դատապարտվել, գտնվելով ազատության մեջ հանցագործություն չի կատարել, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երկու երեխաներ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, այն փաստը, որ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք չի գտել, սակայն դատարանը վերը նշված հանգամանքները հաշվի չի առել և չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` պայմանականորեն չկիրառել, նշանակել փորձաշրջան։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, պատժի կրման հարցը քննարկելիս չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, ինչպիսի հանգամանքը ՀՀ քր. դատ. օր-ի 395-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն դատավճռի փոփոխման հիմք է հանդիսանում։
Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է փոփոխել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԷԴ/0085/01/09 քր. գործով 07.12.2009թ. կայացրած դատավճիռը և իր պաշտպանյալ Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան։
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ։
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները:
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ նա երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը:
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ժանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չի պահպանել օրենսդրի վերը նշված պահանջները և դա այն դեպքում, երբ գործով մյուս երեք ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քննության առնելով այդ հարցը վերջիններիս նկատմամբ կիրառելի է համարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը, արդյունքում ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակվել է անարդարացի և խիստ պատիժ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանփակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու”:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով տուժողին պատճառած վնասը վերականգնելու մասով վկայակոչված որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը, հարկ է համարում նշել, որ սույն գործն ունի իր առանձնահատկությունը, այն է` ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի կողմից անմիջականորեն չի պատճառվել ֆիզիկական կամ գույքային (նյութական) վնաս, ավելին` սույն գործով չկա նաև տուժող: Նշված հանգամանքներն օբյեկտիվորեն անհնար են դարձնում տուժողին պատճառած վնասի հարթումը կամ դրան ուղղված միջոցների ձեռնարկումը: Ինչ վերաբերում է հանցագործությունից հետո ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանի դրսևորած վարքագծին, ապա նա հանցագործությունից հետո տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց և չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից և դատից:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի կատարած հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում հանցագործությունների կատարման հանգամանքներն ու գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նրա անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ հանցագործությունից հետո զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին կարելի է հասնել առանց ամբաստանյալի կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի շահերի պաշտպան Ա.Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, փոփոխել:
Ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Արտակ Միքայելյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա` ըստ բնակության վայրի:
Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 մարտի 2010թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Ա.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Ա.Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանի կողմից Անժելա Կամոյի Ստեփանյանի, Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանի և Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու դեպքի առթիվ, ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում 03.04.2009թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 69102409 քրեական գործը:
2009թ. մայիսի 29-ին կասկածյալ Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
03.06.2009թ. որոշմամբ Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
10.07.2009թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/:
Դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 07-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճռի փաստացի կատարման օրվանից:
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված “Ուրարտու ԱՊԿ” ՍՊ ընկերությանը պատկանող Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրից 02.04.2009թ. հայտնաբերված 14 հատ թվով հինգ տուփ պահպանակները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել:
Նույն դատավճռով` ամբաստանյալ Անահիտ Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Ալետա Բաբալյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Մարգարիտա Հալաջյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 28.12.2009թ. ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի շահերի պաշտպան Ա.Ղազարյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 21.01.2010թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ Երևան քաղաքի Արին Բերդ փողոցի 13 հասեցում գործող “Ուրարտու ԱՊԿ” ՍՊ ընկերությանը պատկանող, հանրային հաստատություն հանդիսացող հյուրանոցային համալիրում իրականացնելով տնօրենի պարտականություններ և լիազորված լինելով հյուրանոց այցելած հաճախորդներին առանձնասենյակներ հատկացնելու, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, հյուրանոցային համալիրի սենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար մարմնավաճառներին տրամադրելու վերաբերյալ 2008թ-ին նախնական համաձայնության է եկել նույն ընկերության վարչարարներ Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանի, Ալետա Արտաշի Բաբալյանի, այնուհետև Մարգարիտա Ժոսեֆի Հալաջյանի հետ։
Դրանից հետո, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, վարչարարներ Ա.Մանուկյանը, Ա.Բաբալյանը և Մ.Հալաջյանը Ա.Միքայելյանի գիտությամբ, 2008թ. մայիս ամսից սկսած շուրջ հինգ ամիս շարունակ, համալիր այցելած հաճախորդների ցանկությամբ, նրանց սեռական ծառայություններ մատուցելու համար, հեռախոսազանգերի միջոցով բազմիցս հյուրանոց են հրավիրել իրենց ծանոթ մարմնավաճառներ Անժելա Կամոյի Ստեփանյանին, Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանին, Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանին, Լարիսա Զավենի Հովհաննիսյանին, Սուսաննա Սամվելի Բաղդասարյանին, Հասմիկ Գրավիկի Հասրաթյանին, Սուսաննա Համլետի Հակոբյանին, Մարիամ Սողոմոնի Բրթոթյանին, Մարինե Գևորգի Քեսյանին ու յուրաքանչյուրից ստանալով 1.000-ական ՀՀ դրամ լրացուցիչ վարձավճար, վերջիններիս տրամադրել են հյուրանոցում հատուկ այդ նպատակով հարմարեցված, կահավորված առանձնասենյակներ՝ կացարաններ և դրանով իսկ նպաստել նրանց կողմից պոռնկությամբ զբաղվելուն։ Այնուհետև, օրվա վերջում, մարմնավաճառներից ստացված գումարների մի մասը վարչարարները հանձնել են Ա.Միքայելյանին։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատավճիռը կայացվել է նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներով, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը պետք է կիրառեր։
Դատարանը հիմնավորված է համարել և ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և նրա անձը, որ նա երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել և չի դատապարտվել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երկու երեխաներ։
Պատիժը պամանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավորի արարքի վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն, քանի որ օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու, իսկ դատարանն էլ հաստատված հանգամանք է համարել, որ 03.04.2009թ. հարուցված քրեական գործի պահից Ա.Միքայելյանը գտնվելով ազատության մեջ նոր հանցագործություններ չի կատարել։
Նման դեպքերում հարկավոր է հաշվի առնել պատժի նպատակը, որն ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելը, պատժի ենթարկված անձին ուղղելն է, ինչպես նաև հանցագործությունները կանխելը։ Դատարանը գտնելով, որ Ա.Միքայելյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել և չի դատապարտվել, գտնվելով ազատության մեջ հանցագործություն չի կատարել, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երկու երեխաներ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, այն փաստը, որ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք չի գտել, սակայն դատարանը վերը նշված հանգամանքները հաշվի չի առել և չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` պայմանականորեն չկիրառել, նշանակել փորձաշրջան։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, պատժի կրման հարցը քննարկելիս չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, ինչպիսի հանգամանքը ՀՀ քր. դատ. օր-ի 395-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն դատավճռի փոփոխման հիմք է հանդիսանում։
Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է փոփոխել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԷԴ/0085/01/09 քր. գործով 07.12.2009թ. կայացրած դատավճիռը և իր պաշտպանյալ Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան։
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ։
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները:
Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ նա երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը:
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ժանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չի պահպանել օրենսդրի վերը նշված պահանջները և դա այն դեպքում, երբ գործով մյուս երեք ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քննության առնելով այդ հարցը վերջիններիս նկատմամբ կիրառելի է համարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը, արդյունքում ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակվել է անարդարացի և խիստ պատիժ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանփակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու”:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով տուժողին պատճառած վնասը վերականգնելու մասով վկայակոչված որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը, հարկ է համարում նշել, որ սույն գործն ունի իր առանձնահատկությունը, այն է` ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի կողմից անմիջականորեն չի պատճառվել ֆիզիկական կամ գույքային (նյութական) վնաս, ավելին` սույն գործով չկա նաև տուժող: Նշված հանգամանքներն օբյեկտիվորեն անհնար են դարձնում տուժողին պատճառած վնասի հարթումը կամ դրան ուղղված միջոցների ձեռնարկումը: Ինչ վերաբերում է հանցագործությունից հետո ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանի դրսևորած վարքագծին, ապա նա հանցագործությունից հետո տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց և չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից և դատից:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի կատարած հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում հանցագործությունների կատարման հանգամանքներն ու գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նրա անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ հանցագործությունից հետո զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին կարելի է հասնել առանց ամբաստանյալի կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի շահերի պաշտպան Ա.Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, փոփոխել:
Ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Արտակ Միքայելյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա` ըստ բնակության վայրի:
Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԵԷԴ/0085/01/09
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ու Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝
Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող` Հ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Պաշտպաններ` Ա. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ. ՍԱՖԱՐՅԱՆ
Վ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Տ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2009թ. դեկտեմբերի 7-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանի, ծնված 01.03.1960թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, այրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան Շենգավիթ 12 փողոց, 13 տանը, բնակվում է ք.Երևան Շենգավիթ 4 փողոց, 56 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
2. Ալետա Արտաշի Բաբալյանի, ծնված 07.05.1951թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, այրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան Ս. Տարոնցու նրբ. 6 շենք, 3 բնակարանում, փաստացի բնակվում է ք.Երևան Արարատյան 71 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
3. Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանի, ծնված 04.06.1975թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Քանաքեռ 5 փողոց, 16 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
2. Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի, ծնված 28.06.1976թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Մանթաշյան 4/1 շենք, 17 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Գոհար Սպարտակի Ջամալյանը, հանդիսանալով «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներից մեկը, ընկերությանը պատկանող` Երևան քաղաքի Արին-Բերդ փողոցի 13 հասցեում գործող, հանրային հաստատություն հանդիսացող հյուրանոցային համալիրի առանձնասենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրելու նպատակով կահավորել է մահճակալներով, այնտեղ տեղադրել հեռուստացույց, սեղաններ, աթոռներ, բազմոց, ապահովել հիգենիայի պարագաներով/սրբիչներով, օճառով, պահպանակով և այլն/։ Իր գործունեությունը կազմակերպելու նպատակով 2007թ. օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին որպես վարչարարներ հյուրանոցային համալիրում աշխատանքի է ընդունել Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանին և Ալետա Արտաշի Բաբալյանին։ Նույն ժամանակվանից մինչև 2008թ. փետրվար ամիսը, Գ. Ջամալյանը, նախնական համաձայնության գալով հյուրանոցի վարչարարներ Անահիտ Մանուկյանի և Ալետք Բաբալյանի հետ, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, նպաստել են հյուրանոց հաճախակի այցելող մարմնավաճառներ Հասմիկ Գրավիկի Հասրաթյանի, Սուսաննա Համլետի Հակոբյանի և Անժելա Կամոյի Ստեփանյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն, որն արտահայտվել է հետևյալում. հյուրանոցի վարչարարներ Անահիտ Մանուկյանը և Ալետա Բաբալյանը Գոհար Ջամալյանի գիտությամբ և ցուցումով, հյուրանոցի հաճախորդներին սեռական ծառայություններ մատուցելու գայթակղումով նրանց այցելությունների հաճախականությունն ապահովելու հաշվին առավել շահույթ ստանալու միտումով, մարմնավաճառներ Հասմիկ Հասրաթյանից, Սուսաննա Հակոբյանից և Անժելա Ստեփանյանից վերցրել են նրանց հեռախոսահամարները և հաճախորդի ցանկության դեպքում հեռախոսազանգերով բազմիցս հյուրանոց են կանչել նրանց։ Հյուրանոցի առանձնասենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրելով վերջիններիս, բացի սենյակի վարձավճարը կազմող` հաճախորդների կողմից վճարված 7.000-ական ՀՀ դրամ գումարից, հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, մարմնավաճառների կողմից պոռնկությամբ վաստակած գումարից յուրաքանչյուր հանդիպումից հետո Ա. Մանուկյանը և Ա. Բաբալյանը նրանցից ստացել են 1.000-ական ՀՀ դրամ լրացուցիչ վարձավճար, որը աշխատանքային օրվա վերջում հանձնել են Գոհար Ջամալյանին։
Դրանից հետո, 2008թ. մայիս ամսին Ալետա Բաբալյանը և Անահիտ Մանուկյանը, իսկ 2008թ. օգոստոսից նաև որպես վարչարար աշխատանքի ընդունված Մարգարիտա Հալաջյանը, պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել այդ ժամանակահատվածում հյուրանոցը վարձակալած Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի հետ և նույն եղանակով` գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, հաճախորդների ցանկությամբ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար պարբերաբար հեռախոսազանգերի միջոցով հյուրանոց են կանչել մարմնավաճառներ Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանին, Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանին, Լարիսա Զավենի Հովհաննիսյանին, Հասմիկ Գրավիկի Հասրաթյանին, Մարիամ Սողոմոնի Բրթոթյանին, Անժելա Կամոյի Ստեփանյանին, Սուսաննա Սամվելի Բաղդասարյանին, Սուսաննա Համլետի Հակոբյանին և Մարինե Գևորգի Քեսյանին։ 2008թ. մայիսից մինչև նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, Ալետա Բաբալյանը, Անահիտ Մանուկյանը և Մարգարիտա Հալաջյանը Արտակ Միքայելյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, հյուրանոց հրավիրած մարմնավաճառներին պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրել են հյուրանոցում հատուկ այդ նպատակով հարմարեցված, կահավորված առանձնասենյակները, կազմակերպել են նրանց ինտիմ հնդիպումները հաճախորդների հետ։ Ապա, յուրաքանչյուր հանդիպումը կազմակերպելու դիմաց, բացի առանձնասենյակների տրամադրման դիմաց հաճախորդից գանձած գումարից, մարմնավաճառներից ստացել են 1.000-ական ՀՀ դրամ միջնորդավճար և ընդհանուր գումարի մի մասը աշխատանքային օրվա վերջում հանձնելով տնօրենի լիազորություններն իրականացնող Արտակ Միքայելյանին` նպաստել են վերը նշված մարմնավաճառ կանանց պոռնկությամբ զբաղվելուն։
2008թ. նոյեմբեր ամսից մյուս վարչարարների և Արտակ Միքայելյանի հետ աշխատանքից ազատված Անահիտ Մանուկյանը, 2009թ. փետրվար ամսին կրկին վերադարձել ու շարունակել է արդեն միայնակ աշխատել «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող նույն հյուրանոցային համալիրում, որտեղ միաժամանակ իրականացրել է ինչպես վարչարարի, այնպես էլ մատուցողի և հավաքարարի պարտականությունները։ 2009թ. փետրվարից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Անահիտ Մանուկյանը ընդհամենը հյուրանոցային ծառայության և սննդամթերքի վաճառքից գոյացած հասույթը Գոհար Ջամալյանին տալու պայմանով, առանց նրա մասնակցության, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, պարբերաբար, անձամբ, նույն եղանակով կազմակերպել է հյուրանոց այցելած հաճախորդների ու մարմնավաճառներ Անժելա Կամոյի Ստեփանյանի, Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանի, Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանի, Լարիսա Զավենի Հովհաննիսյանի և Սուսաննա Սամվելի Բաղդասարյանի ինտիմ հանդիպումները։ Ապա, յուրաքանչյուր հանդիպումը կազմակերպելու դիմաց, բացի առանձնասենյակների տրամադրման դիմաց հաճախորդից գանձած գումարից, մարմնավաճառներից ստացել է 1.000-ական ՀՀ դրամ միջնորդավճար։
Վերը նշված հանցավոր արարքների կատարման համար Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Ալետա Արտաշի Բաբալյանին, Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանին և Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանին` ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Անահիտ Մանուկյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերից աշխատում է «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար։ Աշխատելու առաջին իսկ օրվանից պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ընկերության հիմնադիր Գոհար Ջամալյանի հետ` հյուրանոցի հաճախորդների այցելություններն ավելի հաճախակի դարձնելու նպատակով նրանց մարմնավաճառ կանանցով ապահովելու հարցում։ Այդ նպատակով 2007թ. սեպտեմբերից մինչև 2008թ. փետրվար ամիսը, իր հետ հերթափոխով աշխատող Ալետս Բաբալյանի և տնօրեն Գոհար Ջամալյանի հետ միասին, հաճախորդներին մարմնավաճառներով ապահովելու նպատակով հեռախոսազանգերով հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ, մարմնավաճառությամբ զբաղվող Հասմիկ Հասրաթյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Անժելա Ստեփանյանին, նրանց և հաճախորդին տրամադրել է սենյակներ, որի արժեքը կազմել է 7.000 ՀՀ դրամ, որը վճարել է հաճախորդը, իսկ մարմնավաճառները հավելյալ իրեն վճարել են ևս 1.000 ՀՀ դրամ` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար։ Նշված 1.000-ական դրամներից գոյացած գումարից օրվա վերջում մի մասը հանձնել է Գոհար Ջամալյանին։ Այնուհետև, 2008թ. մայիս ամսից մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը նույն հարցիշուրջ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել այդ ժամանակահատվածում տնօրենի պարտականություններն իրականացնող Արտակ Միքայելյանի հետ` այս անգամ էլ հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Արմինկա Խաչատրյանին, Սյուզաննա Մուշեղյանին, Լարիսա Հովհաննիսյանին, Հասմիկ Հասրաթյանին, Մարիամ Բրթոթյանին, Անժելա Ստեփանյանին, Սուսաննա Բաղդասարյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Մարինե Քեսյանին։ Նույն կերպ նրանցից ստացել է 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար, որը օրվա վերջում կիսել է Արտակ Միքայելյանի հետ։ 2009թ. փետրվար ամսից միայնակ է աշխատել հյուրանոցում և կատարել է թե վարչարարի, թե մատուցողի, և թե հավաքարարի աշխատանքները։ 2009թ. փետրվար ամսից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում միայնակ է իրականացրել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Անժելա Ստեփանյանի, Արմինկա Խաչատրյանի, Սյուզաննա Մուշեղյանի, Լարիսա Հովհաննիսյանի և Սուսաննա Բաղդասարյանի ինտիմ հանդիպումները հաճախորդների հետ, նրանցից վերցրել է 1.000-ական ՀՀ դրամներ և միայնակ տնօրինել այն։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Ալետա Բաբալյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007թ. օգոստոսից աշխատում է «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար։ Աշխատելու առաջին օրերից նկատել է, որ հյուրանոց են հաճախում մարմնավաճառներ։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկերության հիմնադիր Գոհար Ջամալյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ չարգելի նրանց հյուրանոց հաճախել, քանի որ նրանք են ապահովում հյուրանոցի հիմնական աշխատանքը և միաժամանակ առաջարկել է նրանց հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, որպեսզի հաճախորդների ինտիմ հարաբերություններ ունենալու ցանկության դեպքում, նրանց կանչի հյուրանոց։ Ինքը դժգոհել է, թե ինչի իր հաշվին պետք է զանգահարի նրանց, Գոհարը պատասխանել է, որ յուրաքանչյուր այցելության ժամանակ նրացից վերցնի 1.000-ական ՀՀ դրամ որպես փոխհատուցում։ Այդ նպատակով, 2007թ. օգոստոսից մինչև 2008թ. փետրվար ամիսը հեռախոսազանգերով հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Հասմիկ Հասրաթյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Անժելա Ստեփանյանին, նրանց և հաճախորդին տրամադրել է սենյակներ, որի արժեքը կազմել է 7.000 ՀՀ դրամ, որը վճարել է հաճախորդը, իսկ մարմնավաճառները հավելյալ իրեն վճարել են ևս 1.000 ՀՀ դրամ` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, որի մասը օրվա վերջում հանձնել է Գոհար Ջամալյանին։ Երբ 2008թ. փետրվարից Գոհարը պահանջել է իրեն տալ այդ 1.000-ական ՀՀ դրամները, ինքը ազատվել է աշխատանքից։ Դրանից հետո, տնօրենի լիազորություններն իրականացրել է Արտակ Միքայելյանը։ Վերջինս ասել է, որ պետք է աշխատեն այնպես, ինչպես Գոհարի ժամանակ, միայն մի տարբերությամբ, որ 1.000-ական ՀՀ դրամները օրվա վերջում կիսվելու են։ Մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը նույն եղանակով հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Արմինկա Խաչատրյանին, Սյուզաննա Մուշեղյանին, Լարիսա Հովհաննիսյանին, Հասմիկ Հասրաթյանին, Մարիամ Բրթոթյանին, Անժելա Ստեփանյանին, Սուսաննա Բաղդասարյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Մարինե Քեսյանին։ Նույն կերպ նրանցից ստացել է 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար, որը օրվա վերջում կիսել է Արտակ Միքայելյանի հետ։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Մարգարիտա Հալաջյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008թ. օգոստոսից աշխատում է «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար։ Աշխատելու առաջին օրերից նկատել է, որ հյուրանոց հիմնականում հաճախում են մարմնավաճառներ։ Այդ մասին տեղեկացրել է հյուրանոցի տնօրեն Արտակ Միքայելյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ չարգելի նրանց հյուրանոց հաճախել, քանի որ նրանք են ապահովում հյուրանոցի հիմնական աշխատանքը և միաժամանակ առաջարկել է նրանց հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, որպեսզի հաճախորդների ինտիմ հարաբերություններ ունենալու ցանկության դեպքում, նրանց կանչի հյուրանոց։ Այդ նպատակով, 2008թ. օգոստոսից մինչև 2009թ. փետրվար ամիսը հեռախոսազանգերով հյուրանոց է կանչել մարմնավաճառներ Հասմիկ Հասրաթյանին, Սուսաննա Բաղդասարյանին, Մարիամ Բրթոթյանին, Մարինե Քեսյանին և Անժելա Ստեփանյանին, նրանց և հաճախորդին տրամադրել է սենյակներ, որի արժեքը կազմել է 7.000 ՀՀ դրամ, որը վճարել է հաճախորդը, իսկ մարմնավաճառները հավելյալ իրեն վճարել են ևս 1.000 ՀՀ դրամ` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, որի մասը օրվա վերջում հանձնել է Արտակ Միքայելյանին։ Մարմնավաճառները դժգոհություններ են հայտնել իրենցից 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար վերցենլու կապակցությամբ, որի մասին տեղյակ է պահել Արտակ Միքայելյանին, սակայն վերջինս ոչինչ չի ձեռնարկել այդ ուղղությամբ։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Արտակ Միքայելյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008թ. օգոստոս ամսին «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Գոհար Ջամալյանից ամսեկան 200.000 ՀՀ դրամ գումար վճարելու պայմանով վարձակալել է Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրը։ Նույն ժամանակ հերթափոխով, օրական 2.000 ՀՀ դրամով որպես վարչարարներ աշխատանքի է ընդունել Անահիտ Մանուկյանին և Ալետա Բաբալյանին։ Դրանից հետո, 2008թ. օգոստոսին նույն պայմաններով աշխատանքի է ընդունել նաև Մարգարիտա Հալաջյանին։ Հյուրանոցի հաճախորդների այցելություններն ավելի հաճախակի դարձնելու նպատակով թույլատրել է որպեսզի հյուրանոց այցելեն մարմնավաճառներ։ Այդ նպատակով, 2008թ. մայիս ամսից մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը տարբեր ժամանակահատվածներում Անահիտ Մանուկյանի, Ալետա Բաբալյանի և Մարգարիտա Հալաջյանի հեռախոսազանգերով հյուրանոց են եկել մարմնավաճառներ, որոնցից վերջիններս ստացել են 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, որն էլ օրվա վերջում կիսել են իր հետ։
Բացի ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներից, նրանց կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Վկաներ` Հասմիկ Հասրաթյանի, Անժելա Ստեփանյանի և Մարինե Քեսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հիմնական զբաղմունք չունենալու պատճառով զբաղվում են մարմնավաճառությամբ և այդ նպատակով հաճախորդներին հանդիպելու և նրանց հետ գումարի դիմաց հարաբերություններ ունենալու նպատակով 2007թ. օգոստոսից մինչև 2009թ. փետրվար ամիսը պարբերաբար այցելել են Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր, քանի որ նախապես տեղյակ են եղել, որ այնտեղի հիմնական հաճախորդները տարբեր ազգության տղամարդիկ են, որոնք ցանկանում են ժամանակ անցկացնել մարմնավաճառ աղջիկների հետ։ Հյուրանոցում հերթափոխով որպես վարչարարներ աշխատող Անահիտ Մանուկյանի և Ալետք Բաբալյանի հետ ծանոթանալով, տեղեկացրել են նրանց, որ զբաղվում են մարմնավաճառությամբ, և մշտապես հաճախորդներով ապահովված լինելու համար, փոխանակվել են հեռախոսահամարներով և փոխադարձ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել որպեսզի հյուրանոց այցելած հաճախորդների ցանկության դեպքում, զանգահարեն և իրենց հյուրանոց կանչեն։ Հետագայում, 2008թ. ամռանը որպես վարչարար, հերթափոխով աշխատանքի է անցել նաև Մարգարիտա Հալաջյանը, որը նույնպես իրենց հետ փոխանակվել է հեռախոսահամարներով։ Անահիտ Մանուկյանը, Ալետա Բաբալյանը և Մարգարիտա Հալաջյանը, յուրաքանչյուրն իր աշխատանքային օրերին, անարգել իրենց տրամադրել են հյուրանոցում եղած առանձնասենյակները, որոնք կահավորված են եղել մահճակալներով, հիգենայի համար նախատեսված անհրաժեշտ բոլոր պարագաներով։ Հյուրանոցի վարչարարները մշտապես գտնվելով հյուրանոցում, տեղյակ են եղել, որ իրենք մարմնավաճառներ են և հյուրանոց են գալիս մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար, և հաճախորդներով ապահովելու դիմաց իրենց կողմից վաստակած գումարներից յուրաքանչյուր անգամ նրանց վճարել են 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար, որպես «շնորհակալություն, թեյավճար»։
Վկա` Սուսաննա Հակոբյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանք չունենալու պատճառով, նյութական վիճակից ելնելով, զբաղվել է մարմնավաճառությամբ և այդ նպատակով մշտապես այցելել է Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր։ Նախապես իր ծանոթ, ազգությամբ պարսիկ ընկերներից մեկից տեղեկացել է, որ նշված հյուրանոցի հիմնական հաճախորդները հանդիսանում են ազգությամբ պարսիկ տղամարդիկ։ Նրանց հանդիպելու և գումարի դիմաց սեռական հարաբերություններ ունենալու նպատակով, 2007թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներից շուրջ ութ ամիս պարբերաբար այցելել է այդ հյուրանոց, որտեղ հերթափոխով որպես վարչարարներ աշխատող Անահիտը և Ալլան առաջին իսկ իրենց ծանոթության օրվանից տեղյակ են եղել, որ ինքը զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, չեն արգելել իր մուտքը հյուրանոց, այլ հակառակը, եկամուտ ստանալու նպատակով, իրեն մշտապես տրամադրել են հյուրանոցում հատուկ այդ նպատակով կահավորված առանձնասենյակներ` հաճախորդի հետ ժամանակ անցկացնելու և գումար վաստակելու համար։ Հաճախորդներով իրեն մշտապես ապահովելու դիմաց Ալլային յուրաքանչյուր հանդիպումից հետո տվել է 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար։ Նա հայտնել է, որ իր կողմից հյուրանոց այցելելու ողջ ընթացքում Անահիտին երբևէ գումար չի տվել։
Վկա` Մարիամ Բրթոթյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանքով ապահովված չլինելու պատճառով, շուրջ մեկ ու կես տարի առաջ սկսել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Իր ծանոթ մարմնավաճառ Հասմիկ Հասրաթյանից տեղեկացել է, որ նա մշտապես մարմնավաճառությամբ զբաղվելու նպատակով այցելում է Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր։ Գնացել է հյուրանոց, որտեղ ծանոթանալով վարչարար Ալլայի հետ, նրան ասել է, որ Հասմիկի ծանոթն է և նույնպես զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Ալլան հայտնել է, որ հաճախորդի ցանկության դեպքում կզանգահարի և սեռական հարաբերություններ ունենալու համար իրեն կկանչի հյուրանոց։ Հայտնել է նաև, որ յուրաքանչյուր անգամ հաճախորդով ապահովելու համար պետք է իրեն վճարի 1.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ օրվանից սկսած մինչև 2009թ. պարբերաբար հեռախոսազանգերով Ալլան հաճախորդների հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու համար իրեն կանչել է հյուրանոց, և մշտապես ինքը Ալլային տվել է հասանելիք 1.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հայտնել է, որ Անահիտ Մանուկյանին չի ճանաչում, իսկ Մարգարիտային ճանաչում է որպես Ալլայի հետ հերթափոխով աշխատող վարչարարի, սակայն նրա հետ շփում չի ունեցել, քանի որ հիմնականում առնչվել է Ալլայի հետ։
Վկաներ` Արմինկա Խաչատրյանի և Սուսաննա Բաղդասարյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ մեկ տարի է հիմնական աշխատանքով ապահովված չլինելու պատճառով, սկսել են զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ 2009թ. սկզբներից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար այցելել են Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր, որտեղ որպես վարչարար աշխատող Անահիտ Մանուկյանը, տեղյակ լինելով, որ իրենք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ, վերցրել է իրենց հեռախոսահամարները որպեսզի հաճախորդի ցանկության դեպքում զանգահարի և կանչի իրենց։ Այդ նպատակով իրենց տրամադրել է հյուրանոցում եղած, մահճակալներով կահավորված առանձնասենյակները, ինչի դիմաց նրան յուրաքանչյուր անգամ տվել են 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար` որպես «շնորհակալություն, թեյավճար»։
Վկա` Սյուզաննա Մուշեղյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանք չունենալու պատճառով, 2008թ. վերջերին ստիպված է եղել սկսել զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Նախկինում այդ բնագավառում ծանոթություն չունենալու պատճառով, հաճախորդներ ձեռք բերելու նպատակով, դիմել է ազգական Անահիտ Մանուկյանին, լավ տեղյակ լինելով, որ վերջինս որպես վարչարար աշխատում է Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում։ Ա. Մանուկյանին, պատմելով ստեղծված իրավիճակի մասին, խնդրել է օգնել իրեն` հաճախորդներով ապահովելու հարցում։ Ա. Մանուկյանն ասել է, որ հյուրանոցում, որտեղ ինքը աշխատում է, հիմնական հաճախորդները ազգությամբ պարսիկ տղամարդիկ են։ Նրանք մշտապես դիմում են գումարի դիմաց մրմնավաճառ աղջկա հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու հարցերով։ Ա. Մանուկյանի առաջարկով փոխանակվել են հեռախոսահամարներով և նա մշտապես զանգահարել և հաճախորդի համար իրեն հյուրանոց է կանչել, անձամբ տրամադրել է առանձնասենյակ, հարկ եղած դեպքում պահպանակներ, որոնց արժեքը մտցվել է ընդհանուր հաշվի մեջ։ Ա. Մանուկյանը հաճախորդով ապահովելու համար իրենից գումարներ չի պահանջել` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ իրենք ազգականներ են։
Վկա` Լարիսա Հովհաննիսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանք չունենալու պատճառով, շուրջ մեկ տարի է զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Իր ծանոթներից մեկի առաջարկով, նրա հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու նպատակով, գնացել են Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր, որտեղ որպես վարչարար աշխատող, նախկինում իրեն անծանոթ Անահիտը իրենց դիմավորել և մահճակալով կահավորված սենյակ է տրամադրել։ Դուրս գալուց Անահիտի հետ ծանոթություն է հաստատել, միևնույն ժամանակ նրան տեղեկացրել է, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ և Անահիտի առաջարկով փոխանակվել են հեռախոսահամարներով, որպեսզի հետագայում հաճախորդի ցանկության դեպքում զանգահարի և իրեն հյուրանոց կանչի` հաճախորդի հետ գումարի դիմաց սեռական հարաբերություններ ունենալու համար։ Մրմնավաճառությամբ զբաղվելու համար, պարբերաբար հյուրանոց այցելելու ընթացքում, ծանոթացել է այնտեղ Անահիտի հետ հերթափոխով որպես վարչարար աշխատող Ալլայի հետ, որին ասել է, որ մարմնավաճառ է և հյուրանոց է այցելում միայն մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար։ Շուրջ մեկ տարի, տարբեր հաճախորդների հետ այցելել է հյուրանոց, որտեղ հերթափոխով աշխատող վարչարարներ Անահիտը և Ալլան առաջին իսկ իրենց ծանոթության օրվանից տեղյակ են եղել, որ ինքը մարմնավաճառ է, չեն արգելել իր մուտքը հյուրանոց, այլ հակառակը ամեն կերպ աջակցել են իրեն մարմնավաճառությամբ զբաղվելուն։
Անահիտ Մանուկյանի, Ալետա Բաբալյանի, Մարգարիտա Հալաջյանի և Արտակ Միքայելյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցում կատարված տեղատեսության արձանագրությամբ, համաձայն որի հյուրանոցի խոհանոցի պահարանից հայտնաբերվել է չորս տուփ «Շապկա Նեվիդիմկա» և մեկ տուփ «Նոչնոյ Խռանիտել» տեսակների պահպանակներ, դրանց զննության մասին արձանագրությամբ և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Ալետա Արտաշի Բաբալյանը, Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանը և Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանը` ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որով և պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Անահիտ Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալ Անահիտ Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա. Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Ա. Մանուկյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Ալետա Բաբալյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալ Ալետա Բաբալյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Բաբալյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա. Բաբալյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Ա. Բաբալյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Մարգարիտա Հալաջյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալ Մարգարիտա Հալաջյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Հալաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մ. Հալաջյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Մ. Հալաջյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Արտակ Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրից 02.04.2009թ. հայտնաբերված 14 հատ թվով հինգ տուփ պահպանակները պետք է ոչնչացնել։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության 03.07.2009թ. որոշմամբ թիվ 69102409 քրեական գործից Գոհար Ջամալյանի վերաբերյալ մասը անջատվել և անջատված մասին շնորհվել է թիվ 69102409/01 համարը։ Գոհար Ջամալյանի վերաբերյալ անջատված մասով վարույթը կասեցվել է` ՀՀ քր. դատ. օր-ի 31 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` Գ. Ջամալյանի կողմից քննությունից թաքնվելու պատճառաբանությամբ։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով.
ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 1/մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Անահիտ Մանուկյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Ա. Մանուկյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
2. Ալետա Արտաշի Բաբալյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Ալետա Բաբալյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Ա. Բաբալյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
3. Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Մարգարիտա Հալաջյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Մ. Հալաջյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
4. Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի փաստացի կատարումն ապահովելու օրվանից։
Խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրից 02.04.2009թ. հայտնաբերված 14 հատ թվով հինգ տուփ պահպանակները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ու Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝
Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող` Հ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Պաշտպաններ` Ա. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ռ. ՍԱՖԱՐՅԱՆ
Վ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Տ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2009թ. դեկտեմբերի 7-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանի, ծնված 01.03.1960թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, այրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան Շենգավիթ 12 փողոց, 13 տանը, բնակվում է ք.Երևան Շենգավիթ 4 փողոց, 56 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
2. Ալետա Արտաշի Բաբալյանի, ծնված 07.05.1951թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, այրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան Ս. Տարոնցու նրբ. 6 շենք, 3 բնակարանում, փաստացի բնակվում է ք.Երևան Արարատյան 71 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
3. Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանի, ծնված 04.06.1975թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Քանաքեռ 5 փողոց, 16 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
2. Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի, ծնված 28.06.1976թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Մանթաշյան 4/1 շենք, 17 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Գոհար Սպարտակի Ջամալյանը, հանդիսանալով «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներից մեկը, ընկերությանը պատկանող` Երևան քաղաքի Արին-Բերդ փողոցի 13 հասցեում գործող, հանրային հաստատություն հանդիսացող հյուրանոցային համալիրի առանձնասենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրելու նպատակով կահավորել է մահճակալներով, այնտեղ տեղադրել հեռուստացույց, սեղաններ, աթոռներ, բազմոց, ապահովել հիգենիայի պարագաներով/սրբիչներով, օճառով, պահպանակով և այլն/։ Իր գործունեությունը կազմակերպելու նպատակով 2007թ. օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին որպես վարչարարներ հյուրանոցային համալիրում աշխատանքի է ընդունել Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանին և Ալետա Արտաշի Բաբալյանին։ Նույն ժամանակվանից մինչև 2008թ. փետրվար ամիսը, Գ. Ջամալյանը, նախնական համաձայնության գալով հյուրանոցի վարչարարներ Անահիտ Մանուկյանի և Ալետք Բաբալյանի հետ, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, նպաստել են հյուրանոց հաճախակի այցելող մարմնավաճառներ Հասմիկ Գրավիկի Հասրաթյանի, Սուսաննա Համլետի Հակոբյանի և Անժելա Կամոյի Ստեփանյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն, որն արտահայտվել է հետևյալում. հյուրանոցի վարչարարներ Անահիտ Մանուկյանը և Ալետա Բաբալյանը Գոհար Ջամալյանի գիտությամբ և ցուցումով, հյուրանոցի հաճախորդներին սեռական ծառայություններ մատուցելու գայթակղումով նրանց այցելությունների հաճախականությունն ապահովելու հաշվին առավել շահույթ ստանալու միտումով, մարմնավաճառներ Հասմիկ Հասրաթյանից, Սուսաննա Հակոբյանից և Անժելա Ստեփանյանից վերցրել են նրանց հեռախոսահամարները և հաճախորդի ցանկության դեպքում հեռախոսազանգերով բազմիցս հյուրանոց են կանչել նրանց։ Հյուրանոցի առանձնասենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրելով վերջիններիս, բացի սենյակի վարձավճարը կազմող` հաճախորդների կողմից վճարված 7.000-ական ՀՀ դրամ գումարից, հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, մարմնավաճառների կողմից պոռնկությամբ վաստակած գումարից յուրաքանչյուր հանդիպումից հետո Ա. Մանուկյանը և Ա. Բաբալյանը նրանցից ստացել են 1.000-ական ՀՀ դրամ լրացուցիչ վարձավճար, որը աշխատանքային օրվա վերջում հանձնել են Գոհար Ջամալյանին։
Դրանից հետո, 2008թ. մայիս ամսին Ալետա Բաբալյանը և Անահիտ Մանուկյանը, իսկ 2008թ. օգոստոսից նաև որպես վարչարար աշխատանքի ընդունված Մարգարիտա Հալաջյանը, պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել այդ ժամանակահատվածում հյուրանոցը վարձակալած Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի հետ և նույն եղանակով` գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, հաճախորդների ցանկությամբ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար պարբերաբար հեռախոսազանգերի միջոցով հյուրանոց են կանչել մարմնավաճառներ Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանին, Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանին, Լարիսա Զավենի Հովհաննիսյանին, Հասմիկ Գրավիկի Հասրաթյանին, Մարիամ Սողոմոնի Բրթոթյանին, Անժելա Կամոյի Ստեփանյանին, Սուսաննա Սամվելի Բաղդասարյանին, Սուսաննա Համլետի Հակոբյանին և Մարինե Գևորգի Քեսյանին։ 2008թ. մայիսից մինչև նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, Ալետա Բաբալյանը, Անահիտ Մանուկյանը և Մարգարիտա Հալաջյանը Արտակ Միքայելյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, հյուրանոց հրավիրած մարմնավաճառներին պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրել են հյուրանոցում հատուկ այդ նպատակով հարմարեցված, կահավորված առանձնասենյակները, կազմակերպել են նրանց ինտիմ հնդիպումները հաճախորդների հետ։ Ապա, յուրաքանչյուր հանդիպումը կազմակերպելու դիմաց, բացի առանձնասենյակների տրամադրման դիմաց հաճախորդից գանձած գումարից, մարմնավաճառներից ստացել են 1.000-ական ՀՀ դրամ միջնորդավճար և ընդհանուր գումարի մի մասը աշխատանքային օրվա վերջում հանձնելով տնօրենի լիազորություններն իրականացնող Արտակ Միքայելյանին` նպաստել են վերը նշված մարմնավաճառ կանանց պոռնկությամբ զբաղվելուն։
2008թ. նոյեմբեր ամսից մյուս վարչարարների և Արտակ Միքայելյանի հետ աշխատանքից ազատված Անահիտ Մանուկյանը, 2009թ. փետրվար ամսին կրկին վերադարձել ու շարունակել է արդեն միայնակ աշխատել «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող նույն հյուրանոցային համալիրում, որտեղ միաժամանակ իրականացրել է ինչպես վարչարարի, այնպես էլ մատուցողի և հավաքարարի պարտականությունները։ 2009թ. փետրվարից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Անահիտ Մանուկյանը ընդհամենը հյուրանոցային ծառայության և սննդամթերքի վաճառքից գոյացած հասույթը Գոհար Ջամալյանին տալու պայմանով, առանց նրա մասնակցության, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, պարբերաբար, անձամբ, նույն եղանակով կազմակերպել է հյուրանոց այցելած հաճախորդների ու մարմնավաճառներ Անժելա Կամոյի Ստեփանյանի, Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանի, Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանի, Լարիսա Զավենի Հովհաննիսյանի և Սուսաննա Սամվելի Բաղդասարյանի ինտիմ հանդիպումները։ Ապա, յուրաքանչյուր հանդիպումը կազմակերպելու դիմաց, բացի առանձնասենյակների տրամադրման դիմաց հաճախորդից գանձած գումարից, մարմնավաճառներից ստացել է 1.000-ական ՀՀ դրամ միջնորդավճար։
Վերը նշված հանցավոր արարքների կատարման համար Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Ալետա Արտաշի Բաբալյանին, Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանին և Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանին` ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Անահիտ Մանուկյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերից աշխատում է «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար։ Աշխատելու առաջին իսկ օրվանից պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ընկերության հիմնադիր Գոհար Ջամալյանի հետ` հյուրանոցի հաճախորդների այցելություններն ավելի հաճախակի դարձնելու նպատակով նրանց մարմնավաճառ կանանցով ապահովելու հարցում։ Այդ նպատակով 2007թ. սեպտեմբերից մինչև 2008թ. փետրվար ամիսը, իր հետ հերթափոխով աշխատող Ալետս Բաբալյանի և տնօրեն Գոհար Ջամալյանի հետ միասին, հաճախորդներին մարմնավաճառներով ապահովելու նպատակով հեռախոսազանգերով հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ, մարմնավաճառությամբ զբաղվող Հասմիկ Հասրաթյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Անժելա Ստեփանյանին, նրանց և հաճախորդին տրամադրել է սենյակներ, որի արժեքը կազմել է 7.000 ՀՀ դրամ, որը վճարել է հաճախորդը, իսկ մարմնավաճառները հավելյալ իրեն վճարել են ևս 1.000 ՀՀ դրամ` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար։ Նշված 1.000-ական դրամներից գոյացած գումարից օրվա վերջում մի մասը հանձնել է Գոհար Ջամալյանին։ Այնուհետև, 2008թ. մայիս ամսից մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը նույն հարցիշուրջ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել այդ ժամանակահատվածում տնօրենի պարտականություններն իրականացնող Արտակ Միքայելյանի հետ` այս անգամ էլ հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Արմինկա Խաչատրյանին, Սյուզաննա Մուշեղյանին, Լարիսա Հովհաննիսյանին, Հասմիկ Հասրաթյանին, Մարիամ Բրթոթյանին, Անժելա Ստեփանյանին, Սուսաննա Բաղդասարյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Մարինե Քեսյանին։ Նույն կերպ նրանցից ստացել է 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար, որը օրվա վերջում կիսել է Արտակ Միքայելյանի հետ։ 2009թ. փետրվար ամսից միայնակ է աշխատել հյուրանոցում և կատարել է թե վարչարարի, թե մատուցողի, և թե հավաքարարի աշխատանքները։ 2009թ. փետրվար ամսից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում միայնակ է իրականացրել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Անժելա Ստեփանյանի, Արմինկա Խաչատրյանի, Սյուզաննա Մուշեղյանի, Լարիսա Հովհաննիսյանի և Սուսաննա Բաղդասարյանի ինտիմ հանդիպումները հաճախորդների հետ, նրանցից վերցրել է 1.000-ական ՀՀ դրամներ և միայնակ տնօրինել այն։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Ալետա Բաբալյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007թ. օգոստոսից աշխատում է «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար։ Աշխատելու առաջին օրերից նկատել է, որ հյուրանոց են հաճախում մարմնավաճառներ։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկերության հիմնադիր Գոհար Ջամալյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ չարգելի նրանց հյուրանոց հաճախել, քանի որ նրանք են ապահովում հյուրանոցի հիմնական աշխատանքը և միաժամանակ առաջարկել է նրանց հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, որպեսզի հաճախորդների ինտիմ հարաբերություններ ունենալու ցանկության դեպքում, նրանց կանչի հյուրանոց։ Ինքը դժգոհել է, թե ինչի իր հաշվին պետք է զանգահարի նրանց, Գոհարը պատասխանել է, որ յուրաքանչյուր այցելության ժամանակ նրացից վերցնի 1.000-ական ՀՀ դրամ որպես փոխհատուցում։ Այդ նպատակով, 2007թ. օգոստոսից մինչև 2008թ. փետրվար ամիսը հեռախոսազանգերով հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Հասմիկ Հասրաթյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Անժելա Ստեփանյանին, նրանց և հաճախորդին տրամադրել է սենյակներ, որի արժեքը կազմել է 7.000 ՀՀ դրամ, որը վճարել է հաճախորդը, իսկ մարմնավաճառները հավելյալ իրեն վճարել են ևս 1.000 ՀՀ դրամ` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, որի մասը օրվա վերջում հանձնել է Գոհար Ջամալյանին։ Երբ 2008թ. փետրվարից Գոհարը պահանջել է իրեն տալ այդ 1.000-ական ՀՀ դրամները, ինքը ազատվել է աշխատանքից։ Դրանից հետո, տնօրենի լիազորություններն իրականացրել է Արտակ Միքայելյանը։ Վերջինս ասել է, որ պետք է աշխատեն այնպես, ինչպես Գոհարի ժամանակ, միայն մի տարբերությամբ, որ 1.000-ական ՀՀ դրամները օրվա վերջում կիսվելու են։ Մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը նույն եղանակով հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Արմինկա Խաչատրյանին, Սյուզաննա Մուշեղյանին, Լարիսա Հովհաննիսյանին, Հասմիկ Հասրաթյանին, Մարիամ Բրթոթյանին, Անժելա Ստեփանյանին, Սուսաննա Բաղդասարյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Մարինե Քեսյանին։ Նույն կերպ նրանցից ստացել է 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար, որը օրվա վերջում կիսել է Արտակ Միքայելյանի հետ։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Մարգարիտա Հալաջյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008թ. օգոստոսից աշխատում է «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար։ Աշխատելու առաջին օրերից նկատել է, որ հյուրանոց հիմնականում հաճախում են մարմնավաճառներ։ Այդ մասին տեղեկացրել է հյուրանոցի տնօրեն Արտակ Միքայելյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ չարգելի նրանց հյուրանոց հաճախել, քանի որ նրանք են ապահովում հյուրանոցի հիմնական աշխատանքը և միաժամանակ առաջարկել է նրանց հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, որպեսզի հաճախորդների ինտիմ հարաբերություններ ունենալու ցանկության դեպքում, նրանց կանչի հյուրանոց։ Այդ նպատակով, 2008թ. օգոստոսից մինչև 2009թ. փետրվար ամիսը հեռախոսազանգերով հյուրանոց է կանչել մարմնավաճառներ Հասմիկ Հասրաթյանին, Սուսաննա Բաղդասարյանին, Մարիամ Բրթոթյանին, Մարինե Քեսյանին և Անժելա Ստեփանյանին, նրանց և հաճախորդին տրամադրել է սենյակներ, որի արժեքը կազմել է 7.000 ՀՀ դրամ, որը վճարել է հաճախորդը, իսկ մարմնավաճառները հավելյալ իրեն վճարել են ևս 1.000 ՀՀ դրամ` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, որի մասը օրվա վերջում հանձնել է Արտակ Միքայելյանին։ Մարմնավաճառները դժգոհություններ են հայտնել իրենցից 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար վերցենլու կապակցությամբ, որի մասին տեղյակ է պահել Արտակ Միքայելյանին, սակայն վերջինս ոչինչ չի ձեռնարկել այդ ուղղությամբ։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Արտակ Միքայելյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008թ. օգոստոս ամսին «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Գոհար Ջամալյանից ամսեկան 200.000 ՀՀ դրամ գումար վճարելու պայմանով վարձակալել է Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրը։ Նույն ժամանակ հերթափոխով, օրական 2.000 ՀՀ դրամով որպես վարչարարներ աշխատանքի է ընդունել Անահիտ Մանուկյանին և Ալետա Բաբալյանին։ Դրանից հետո, 2008թ. օգոստոսին նույն պայմաններով աշխատանքի է ընդունել նաև Մարգարիտա Հալաջյանին։ Հյուրանոցի հաճախորդների այցելություններն ավելի հաճախակի դարձնելու նպատակով թույլատրել է որպեսզի հյուրանոց այցելեն մարմնավաճառներ։ Այդ նպատակով, 2008թ. մայիս ամսից մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը տարբեր ժամանակահատվածներում Անահիտ Մանուկյանի, Ալետա Բաբալյանի և Մարգարիտա Հալաջյանի հեռախոսազանգերով հյուրանոց են եկել մարմնավաճառներ, որոնցից վերջիններս ստացել են 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, որն էլ օրվա վերջում կիսել են իր հետ։
Բացի ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներից, նրանց կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Վկաներ` Հասմիկ Հասրաթյանի, Անժելա Ստեփանյանի և Մարինե Քեսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հիմնական զբաղմունք չունենալու պատճառով զբաղվում են մարմնավաճառությամբ և այդ նպատակով հաճախորդներին հանդիպելու և նրանց հետ գումարի դիմաց հարաբերություններ ունենալու նպատակով 2007թ. օգոստոսից մինչև 2009թ. փետրվար ամիսը պարբերաբար այցելել են Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր, քանի որ նախապես տեղյակ են եղել, որ այնտեղի հիմնական հաճախորդները տարբեր ազգության տղամարդիկ են, որոնք ցանկանում են ժամանակ անցկացնել մարմնավաճառ աղջիկների հետ։ Հյուրանոցում հերթափոխով որպես վարչարարներ աշխատող Անահիտ Մանուկյանի և Ալետք Բաբալյանի հետ ծանոթանալով, տեղեկացրել են նրանց, որ զբաղվում են մարմնավաճառությամբ, և մշտապես հաճախորդներով ապահովված լինելու համար, փոխանակվել են հեռախոսահամարներով և փոխադարձ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել որպեսզի հյուրանոց այցելած հաճախորդների ցանկության դեպքում, զանգահարեն և իրենց հյուրանոց կանչեն։ Հետագայում, 2008թ. ամռանը որպես վարչարար, հերթափոխով աշխատանքի է անցել նաև Մարգարիտա Հալաջյանը, որը նույնպես իրենց հետ փոխանակվել է հեռախոսահամարներով։ Անահիտ Մանուկյանը, Ալետա Բաբալյանը և Մարգարիտա Հալաջյանը, յուրաքանչյուրն իր աշխատանքային օրերին, անարգել իրենց տրամադրել են հյուրանոցում եղած առանձնասենյակները, որոնք կահավորված են եղել մահճակալներով, հիգենայի համար նախատեսված անհրաժեշտ բոլոր պարագաներով։ Հյուրանոցի վարչարարները մշտապես գտնվելով հյուրանոցում, տեղյակ են եղել, որ իրենք մարմնավաճառներ են և հյուրանոց են գալիս մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար, և հաճախորդներով ապահովելու դիմաց իրենց կողմից վաստակած գումարներից յուրաքանչյուր անգամ նրանց վճարել են 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար, որպես «շնորհակալություն, թեյավճար»։
Վկա` Սուսաննա Հակոբյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանք չունենալու պատճառով, նյութական վիճակից ելնելով, զբաղվել է մարմնավաճառությամբ և այդ նպատակով մշտապես այցելել է Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր։ Նախապես իր ծանոթ, ազգությամբ պարսիկ ընկերներից մեկից տեղեկացել է, որ նշված հյուրանոցի հիմնական հաճախորդները հանդիսանում են ազգությամբ պարսիկ տղամարդիկ։ Նրանց հանդիպելու և գումարի դիմաց սեռական հարաբերություններ ունենալու նպատակով, 2007թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներից շուրջ ութ ամիս պարբերաբար այցելել է այդ հյուրանոց, որտեղ հերթափոխով որպես վարչարարներ աշխատող Անահիտը և Ալլան առաջին իսկ իրենց ծանոթության օրվանից տեղյակ են եղել, որ ինքը զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, չեն արգելել իր մուտքը հյուրանոց, այլ հակառակը, եկամուտ ստանալու նպատակով, իրեն մշտապես տրամադրել են հյուրանոցում հատուկ այդ նպատակով կահավորված առանձնասենյակներ` հաճախորդի հետ ժամանակ անցկացնելու և գումար վաստակելու համար։ Հաճախորդներով իրեն մշտապես ապահովելու դիմաց Ալլային յուրաքանչյուր հանդիպումից հետո տվել է 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար։ Նա հայտնել է, որ իր կողմից հյուրանոց այցելելու ողջ ընթացքում Անահիտին երբևէ գումար չի տվել։
Վկա` Մարիամ Բրթոթյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանքով ապահովված չլինելու պատճառով, շուրջ մեկ ու կես տարի առաջ սկսել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Իր ծանոթ մարմնավաճառ Հասմիկ Հասրաթյանից տեղեկացել է, որ նա մշտապես մարմնավաճառությամբ զբաղվելու նպատակով այցելում է Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր։ Գնացել է հյուրանոց, որտեղ ծանոթանալով վարչարար Ալլայի հետ, նրան ասել է, որ Հասմիկի ծանոթն է և նույնպես զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Ալլան հայտնել է, որ հաճախորդի ցանկության դեպքում կզանգահարի և սեռական հարաբերություններ ունենալու համար իրեն կկանչի հյուրանոց։ Հայտնել է նաև, որ յուրաքանչյուր անգամ հաճախորդով ապահովելու համար պետք է իրեն վճարի 1.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ օրվանից սկսած մինչև 2009թ. պարբերաբար հեռախոսազանգերով Ալլան հաճախորդների հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու համար իրեն կանչել է հյուրանոց, և մշտապես ինքը Ալլային տվել է հասանելիք 1.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հայտնել է, որ Անահիտ Մանուկյանին չի ճանաչում, իսկ Մարգարիտային ճանաչում է որպես Ալլայի հետ հերթափոխով աշխատող վարչարարի, սակայն նրա հետ շփում չի ունեցել, քանի որ հիմնականում առնչվել է Ալլայի հետ։
Վկաներ` Արմինկա Խաչատրյանի և Սուսաննա Բաղդասարյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ մեկ տարի է հիմնական աշխատանքով ապահովված չլինելու պատճառով, սկսել են զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ 2009թ. սկզբներից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար այցելել են Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր, որտեղ որպես վարչարար աշխատող Անահիտ Մանուկյանը, տեղյակ լինելով, որ իրենք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ, վերցրել է իրենց հեռախոսահամարները որպեսզի հաճախորդի ցանկության դեպքում զանգահարի և կանչի իրենց։ Այդ նպատակով իրենց տրամադրել է հյուրանոցում եղած, մահճակալներով կահավորված առանձնասենյակները, ինչի դիմաց նրան յուրաքանչյուր անգամ տվել են 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար` որպես «շնորհակալություն, թեյավճար»։
Վկա` Սյուզաննա Մուշեղյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանք չունենալու պատճառով, 2008թ. վերջերին ստիպված է եղել սկսել զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Նախկինում այդ բնագավառում ծանոթություն չունենալու պատճառով, հաճախորդներ ձեռք բերելու նպատակով, դիմել է ազգական Անահիտ Մանուկյանին, լավ տեղյակ լինելով, որ վերջինս որպես վարչարար աշխատում է Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում։ Ա. Մանուկյանին, պատմելով ստեղծված իրավիճակի մասին, խնդրել է օգնել իրեն` հաճախորդներով ապահովելու հարցում։ Ա. Մանուկյանն ասել է, որ հյուրանոցում, որտեղ ինքը աշխատում է, հիմնական հաճախորդները ազգությամբ պարսիկ տղամարդիկ են։ Նրանք մշտապես դիմում են գումարի դիմաց մրմնավաճառ աղջկա հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու հարցերով։ Ա. Մանուկյանի առաջարկով փոխանակվել են հեռախոսահամարներով և նա մշտապես զանգահարել և հաճախորդի համար իրեն հյուրանոց է կանչել, անձամբ տրամադրել է առանձնասենյակ, հարկ եղած դեպքում պահպանակներ, որոնց արժեքը մտցվել է ընդհանուր հաշվի մեջ։ Ա. Մանուկյանը հաճախորդով ապահովելու համար իրենից գումարներ չի պահանջել` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ իրենք ազգականներ են։
Վկա` Լարիսա Հովհաննիսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանք չունենալու պատճառով, շուրջ մեկ տարի է զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Իր ծանոթներից մեկի առաջարկով, նրա հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու նպատակով, գնացել են Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր, որտեղ որպես վարչարար աշխատող, նախկինում իրեն անծանոթ Անահիտը իրենց դիմավորել և մահճակալով կահավորված սենյակ է տրամադրել։ Դուրս գալուց Անահիտի հետ ծանոթություն է հաստատել, միևնույն ժամանակ նրան տեղեկացրել է, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ և Անահիտի առաջարկով փոխանակվել են հեռախոսահամարներով, որպեսզի հետագայում հաճախորդի ցանկության դեպքում զանգահարի և իրեն հյուրանոց կանչի` հաճախորդի հետ գումարի դիմաց սեռական հարաբերություններ ունենալու համար։ Մրմնավաճառությամբ զբաղվելու համար, պարբերաբար հյուրանոց այցելելու ընթացքում, ծանոթացել է այնտեղ Անահիտի հետ հերթափոխով որպես վարչարար աշխատող Ալլայի հետ, որին ասել է, որ մարմնավաճառ է և հյուրանոց է այցելում միայն մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար։ Շուրջ մեկ տարի, տարբեր հաճախորդների հետ այցելել է հյուրանոց, որտեղ հերթափոխով աշխատող վարչարարներ Անահիտը և Ալլան առաջին իսկ իրենց ծանոթության օրվանից տեղյակ են եղել, որ ինքը մարմնավաճառ է, չեն արգելել իր մուտքը հյուրանոց, այլ հակառակը ամեն կերպ աջակցել են իրեն մարմնավաճառությամբ զբաղվելուն։
Անահիտ Մանուկյանի, Ալետա Բաբալյանի, Մարգարիտա Հալաջյանի և Արտակ Միքայելյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցում կատարված տեղատեսության արձանագրությամբ, համաձայն որի հյուրանոցի խոհանոցի պահարանից հայտնաբերվել է չորս տուփ «Շապկա Նեվիդիմկա» և մեկ տուփ «Նոչնոյ Խռանիտել» տեսակների պահպանակներ, դրանց զննության մասին արձանագրությամբ և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Ալետա Արտաշի Բաբալյանը, Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանը և Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանը` ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որով և պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Անահիտ Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալ Անահիտ Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա. Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Ա. Մանուկյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Ալետա Բաբալյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալ Ալետա Բաբալյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Բաբալյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա. Բաբալյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Ա. Բաբալյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Մարգարիտա Հալաջյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալ Մարգարիտա Հալաջյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Հալաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մ. Հալաջյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Մ. Հալաջյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
Արտակ Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրից 02.04.2009թ. հայտնաբերված 14 հատ թվով հինգ տուփ պահպանակները պետք է ոչնչացնել։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության 03.07.2009թ. որոշմամբ թիվ 69102409 քրեական գործից Գոհար Ջամալյանի վերաբերյալ մասը անջատվել և անջատված մասին շնորհվել է թիվ 69102409/01 համարը։ Գոհար Ջամալյանի վերաբերյալ անջատված մասով վարույթը կասեցվել է` ՀՀ քր. դատ. օր-ի 31 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` Գ. Ջամալյանի կողմից քննությունից թաքնվելու պատճառաբանությամբ։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով.
ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 1/մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Անահիտ Մանուկյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Ա. Մանուկյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
2. Ալետա Արտաշի Բաբալյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Ալետա Բաբալյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Ա. Բաբալյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
3. Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Մարգարիտա Հալաջյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Մ. Հալաջյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։
Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
4. Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի փաստացի կատարումն ապահովելու օրվանից։
Խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրից 02.04.2009թ. հայտնաբերված 14 հատ թվով հինգ տուփ պահպանակները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0085/01/09
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 16-07-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0085/01/09 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 69102409 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | աշխատելով ՈՒրարտու ՍՊԸ-ի Արին-Բերդի փողոց 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով 2007թ. սեպտեմբերից մինչև 2009թ. ապրիլ ամիսը հյուրանոցային սենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրել է տարբեր մարմնավաճառների: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Անահիտ |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հայրանուն | Մելիքսեթի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ալետա |
| Ազգանուն | Բաբալյան |
| Հայրանուն | Արտաշի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 262 Մաս 2 Կետ 1 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մարգարիտա |
| Ազգանուն | Հալաջյան |
| Հայրանուն | Ժոզեֆի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 262 Մաս 2 Կետ 1 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հայրանուն | Ռուդիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 262 Մաս 2 Կետ 1 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.5 |
Մակագրել
| Երբ | 16-07-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արտուշ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 16-07-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 18-07-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 18-07-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-08-2009 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | |
| Ժամ | 14-00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-08-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12-00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 11-30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14-30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-11-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-11-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-12-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 07-12-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 07-12-2009 |
|---|---|
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
|---|---|
| Հիմնական | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
| Հիմնական | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
| Հիմնական | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԷԴ/0085/01/09 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն Ու Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝ Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ Մասնակցությամբ` Մեղադրող` Հ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ Պաշտպաններ` Ա. ՂԱԶԱՐՅԱՆ Ռ. ՍԱՖԱՐՅԱՆ Վ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Տ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ 2009թ. դեկտեմբերի 7-ին դատարանում Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` 1. Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանի, ծնված 01.03.1960թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, այրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան Շենգավիթ 12 փողոց, 13 տանը, բնակվում է ք.Երևան Շենգավիթ 4 փողոց, 56 տանը։ Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։ 2. Ալետա Արտաշի Բաբալյանի, ծնված 07.05.1951թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, այրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան Ս. Տարոնցու նրբ. 6 շենք, 3 բնակարանում, փաստացի բնակվում է ք.Երևան Արարատյան 71 տանը։ Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։ 3. Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանի, ծնված 04.06.1975թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Քանաքեռ 5 փողոց, 16 տանը։ Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։ 2. Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի, ծնված 28.06.1976թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Մանթաշյան 4/1 շենք, 17 բնակարանում։ Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։ Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը. Գոհար Սպարտակի Ջամալյանը, հանդիսանալով «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներից մեկը, ընկերությանը պատկանող` Երևան քաղաքի Արին-Բերդ փողոցի 13 հասցեում գործող, հանրային հաստատություն հանդիսացող հյուրանոցային համալիրի առանձնասենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրելու նպատակով կահավորել է մահճակալներով, այնտեղ տեղադրել հեռուստացույց, սեղաններ, աթոռներ, բազմոց, ապահովել հիգենիայի պարագաներով/սրբիչներով, օճառով, պահպանակով և այլն/։ Իր գործունեությունը կազմակերպելու նպատակով 2007թ. օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին որպես վարչարարներ հյուրանոցային համալիրում աշխատանքի է ընդունել Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանին և Ալետա Արտաշի Բաբալյանին։ Նույն ժամանակվանից մինչև 2008թ. փետրվար ամիսը, Գ. Ջամալյանը, նախնական համաձայնության գալով հյուրանոցի վարչարարներ Անահիտ Մանուկյանի և Ալետք Բաբալյանի հետ, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, նպաստել են հյուրանոց հաճախակի այցելող մարմնավաճառներ Հասմիկ Գրավիկի Հասրաթյանի, Սուսաննա Համլետի Հակոբյանի և Անժելա Կամոյի Ստեփանյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն, որն արտահայտվել է հետևյալում. հյուրանոցի վարչարարներ Անահիտ Մանուկյանը և Ալետա Բաբալյանը Գոհար Ջամալյանի գիտությամբ և ցուցումով, հյուրանոցի հաճախորդներին սեռական ծառայություններ մատուցելու գայթակղումով նրանց այցելությունների հաճախականությունն ապահովելու հաշվին առավել շահույթ ստանալու միտումով, մարմնավաճառներ Հասմիկ Հասրաթյանից, Սուսաննա Հակոբյանից և Անժելա Ստեփանյանից վերցրել են նրանց հեռախոսահամարները և հաճախորդի ցանկության դեպքում հեռախոսազանգերով բազմիցս հյուրանոց են կանչել նրանց։ Հյուրանոցի առանձնասենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրելով վերջիններիս, բացի սենյակի վարձավճարը կազմող` հաճախորդների կողմից վճարված 7.000-ական ՀՀ դրամ գումարից, հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, մարմնավաճառների կողմից պոռնկությամբ վաստակած գումարից յուրաքանչյուր հանդիպումից հետո Ա. Մանուկյանը և Ա. Բաբալյանը նրանցից ստացել են 1.000-ական ՀՀ դրամ լրացուցիչ վարձավճար, որը աշխատանքային օրվա վերջում հանձնել են Գոհար Ջամալյանին։ Դրանից հետո, 2008թ. մայիս ամսին Ալետա Բաբալյանը և Անահիտ Մանուկյանը, իսկ 2008թ. օգոստոսից նաև որպես վարչարար աշխատանքի ընդունված Մարգարիտա Հալաջյանը, պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել այդ ժամանակահատվածում հյուրանոցը վարձակալած Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի հետ և նույն եղանակով` գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, հաճախորդների ցանկությամբ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար պարբերաբար հեռախոսազանգերի միջոցով հյուրանոց են կանչել մարմնավաճառներ Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանին, Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանին, Լարիսա Զավենի Հովհաննիսյանին, Հասմիկ Գրավիկի Հասրաթյանին, Մարիամ Սողոմոնի Բրթոթյանին, Անժելա Կամոյի Ստեփանյանին, Սուսաննա Սամվելի Բաղդասարյանին, Սուսաննա Համլետի Հակոբյանին և Մարինե Գևորգի Քեսյանին։ 2008թ. մայիսից մինչև նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, Ալետա Բաբալյանը, Անահիտ Մանուկյանը և Մարգարիտա Հալաջյանը Արտակ Միքայելյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, հյուրանոց հրավիրած մարմնավաճառներին պոռնկությամբ զբաղվելու համար տրամադրել են հյուրանոցում հատուկ այդ նպատակով հարմարեցված, կահավորված առանձնասենյակները, կազմակերպել են նրանց ինտիմ հնդիպումները հաճախորդների հետ։ Ապա, յուրաքանչյուր հանդիպումը կազմակերպելու դիմաց, բացի առանձնասենյակների տրամադրման դիմաց հաճախորդից գանձած գումարից, մարմնավաճառներից ստացել են 1.000-ական ՀՀ դրամ միջնորդավճար և ընդհանուր գումարի մի մասը աշխատանքային օրվա վերջում հանձնելով տնօրենի լիազորություններն իրականացնող Արտակ Միքայելյանին` նպաստել են վերը նշված մարմնավաճառ կանանց պոռնկությամբ զբաղվելուն։ 2008թ. նոյեմբեր ամսից մյուս վարչարարների և Արտակ Միքայելյանի հետ աշխատանքից ազատված Անահիտ Մանուկյանը, 2009թ. փետրվար ամսին կրկին վերադարձել ու շարունակել է արդեն միայնակ աշխատել «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող նույն հյուրանոցային համալիրում, որտեղ միաժամանակ իրականացրել է ինչպես վարչարարի, այնպես էլ մատուցողի և հավաքարարի պարտականությունները։ 2009թ. փետրվարից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Անահիտ Մանուկյանը ընդհամենը հյուրանոցային ծառայության և սննդամթերքի վաճառքից գոյացած հասույթը Գոհար Ջամալյանին տալու պայմանով, առանց նրա մասնակցության, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, պարբերաբար, անձամբ, նույն եղանակով կազմակերպել է հյուրանոց այցելած հաճախորդների ու մարմնավաճառներ Անժելա Կամոյի Ստեփանյանի, Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանի, Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանի, Լարիսա Զավենի Հովհաննիսյանի և Սուսաննա Սամվելի Բաղդասարյանի ինտիմ հանդիպումները։ Ապա, յուրաքանչյուր հանդիպումը կազմակերպելու դիմաց, բացի առանձնասենյակների տրամադրման դիմաց հաճախորդից գանձած գումարից, մարմնավաճառներից ստացել է 1.000-ական ՀՀ դրամ միջնորդավճար։ Վերը նշված հանցավոր արարքների կատարման համար Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Ալետա Արտաշի Բաբալյանին, Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանին և Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանին` ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Անահիտ Մանուկյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007թ. սեպտեմբերից աշխատում է «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար։ Աշխատելու առաջին իսկ օրվանից պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ընկերության հիմնադիր Գոհար Ջամալյանի հետ` հյուրանոցի հաճախորդների այցելություններն ավելի հաճախակի դարձնելու նպատակով նրանց մարմնավաճառ կանանցով ապահովելու հարցում։ Այդ նպատակով 2007թ. սեպտեմբերից մինչև 2008թ. փետրվար ամիսը, իր հետ հերթափոխով աշխատող Ալետս Բաբալյանի և տնօրեն Գոհար Ջամալյանի հետ միասին, հաճախորդներին մարմնավաճառներով ապահովելու նպատակով հեռախոսազանգերով հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ, մարմնավաճառությամբ զբաղվող Հասմիկ Հասրաթյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Անժելա Ստեփանյանին, նրանց և հաճախորդին տրամադրել է սենյակներ, որի արժեքը կազմել է 7.000 ՀՀ դրամ, որը վճարել է հաճախորդը, իսկ մարմնավաճառները հավելյալ իրեն վճարել են ևս 1.000 ՀՀ դրամ` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար։ Նշված 1.000-ական դրամներից գոյացած գումարից օրվա վերջում մի մասը հանձնել է Գոհար Ջամալյանին։ Այնուհետև, 2008թ. մայիս ամսից մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը նույն հարցիշուրջ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել այդ ժամանակահատվածում տնօրենի պարտականություններն իրականացնող Արտակ Միքայելյանի հետ` այս անգամ էլ հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Արմինկա Խաչատրյանին, Սյուզաննա Մուշեղյանին, Լարիսա Հովհաննիսյանին, Հասմիկ Հասրաթյանին, Մարիամ Բրթոթյանին, Անժելա Ստեփանյանին, Սուսաննա Բաղդասարյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Մարինե Քեսյանին։ Նույն կերպ նրանցից ստացել է 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար, որը օրվա վերջում կիսել է Արտակ Միքայելյանի հետ։ 2009թ. փետրվար ամսից միայնակ է աշխատել հյուրանոցում և կատարել է թե վարչարարի, թե մատուցողի, և թե հավաքարարի աշխատանքները։ 2009թ. փետրվար ամսից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում միայնակ է իրականացրել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Անժելա Ստեփանյանի, Արմինկա Խաչատրյանի, Սյուզաննա Մուշեղյանի, Լարիսա Հովհաննիսյանի և Սուսաննա Բաղդասարյանի ինտիմ հանդիպումները հաճախորդների հետ, նրանցից վերցրել է 1.000-ական ՀՀ դրամներ և միայնակ տնօրինել այն։ Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Ալետա Բաբալյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007թ. օգոստոսից աշխատում է «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար։ Աշխատելու առաջին օրերից նկատել է, որ հյուրանոց են հաճախում մարմնավաճառներ։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկերության հիմնադիր Գոհար Ջամալյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ չարգելի նրանց հյուրանոց հաճախել, քանի որ նրանք են ապահովում հյուրանոցի հիմնական աշխատանքը և միաժամանակ առաջարկել է նրանց հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, որպեսզի հաճախորդների ինտիմ հարաբերություններ ունենալու ցանկության դեպքում, նրանց կանչի հյուրանոց։ Ինքը դժգոհել է, թե ինչի իր հաշվին պետք է զանգահարի նրանց, Գոհարը պատասխանել է, որ յուրաքանչյուր այցելության ժամանակ նրացից վերցնի 1.000-ական ՀՀ դրամ որպես փոխհատուցում։ Այդ նպատակով, 2007թ. օգոստոսից մինչև 2008թ. փետրվար ամիսը հեռախոսազանգերով հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Հասմիկ Հասրաթյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Անժելա Ստեփանյանին, նրանց և հաճախորդին տրամադրել է սենյակներ, որի արժեքը կազմել է 7.000 ՀՀ դրամ, որը վճարել է հաճախորդը, իսկ մարմնավաճառները հավելյալ իրեն վճարել են ևս 1.000 ՀՀ դրամ` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, որի մասը օրվա վերջում հանձնել է Գոհար Ջամալյանին։ Երբ 2008թ. փետրվարից Գոհարը պահանջել է իրեն տալ այդ 1.000-ական ՀՀ դրամները, ինքը ազատվել է աշխատանքից։ Դրանից հետո, տնօրենի լիազորություններն իրականացրել է Արտակ Միքայելյանը։ Վերջինս ասել է, որ պետք է աշխատեն այնպես, ինչպես Գոհարի ժամանակ, միայն մի տարբերությամբ, որ 1.000-ական ՀՀ դրամները օրվա վերջում կիսվելու են։ Մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը նույն եղանակով հյուրանոց է կանչել իրեն ծանոթ մարմնավաճառներ Արմինկա Խաչատրյանին, Սյուզաննա Մուշեղյանին, Լարիսա Հովհաննիսյանին, Հասմիկ Հասրաթյանին, Մարիամ Բրթոթյանին, Անժելա Ստեփանյանին, Սուսաննա Բաղդասարյանին, Սուսաննա Հակոբյանին և Մարինե Քեսյանին։ Նույն կերպ նրանցից ստացել է 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար, որը օրվա վերջում կիսել է Արտակ Միքայելյանի հետ։ Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Մարգարիտա Հալաջյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008թ. օգոստոսից աշխատում է «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում որպես վարչարար։ Աշխատելու առաջին օրերից նկատել է, որ հյուրանոց հիմնականում հաճախում են մարմնավաճառներ։ Այդ մասին տեղեկացրել է հյուրանոցի տնօրեն Արտակ Միքայելյանին։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ չարգելի նրանց հյուրանոց հաճախել, քանի որ նրանք են ապահովում հյուրանոցի հիմնական աշխատանքը և միաժամանակ առաջարկել է նրանց հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, որպեսզի հաճախորդների ինտիմ հարաբերություններ ունենալու ցանկության դեպքում, նրանց կանչի հյուրանոց։ Այդ նպատակով, 2008թ. օգոստոսից մինչև 2009թ. փետրվար ամիսը հեռախոսազանգերով հյուրանոց է կանչել մարմնավաճառներ Հասմիկ Հասրաթյանին, Սուսաննա Բաղդասարյանին, Մարիամ Բրթոթյանին, Մարինե Քեսյանին և Անժելա Ստեփանյանին, նրանց և հաճախորդին տրամադրել է սենյակներ, որի արժեքը կազմել է 7.000 ՀՀ դրամ, որը վճարել է հաճախորդը, իսկ մարմնավաճառները հավելյալ իրեն վճարել են ևս 1.000 ՀՀ դրամ` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, որի մասը օրվա վերջում հանձնել է Արտակ Միքայելյանին։ Մարմնավաճառները դժգոհություններ են հայտնել իրենցից 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար վերցենլու կապակցությամբ, որի մասին տեղյակ է պահել Արտակ Միքայելյանին, սակայն վերջինս ոչինչ չի ձեռնարկել այդ ուղղությամբ։ Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում Արտակ Միքայելյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2008թ. օգոստոս ամսին «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերության հիմնադիրներ Գոհար Ջամալյանից ամսեկան 200.000 ՀՀ դրամ գումար վճարելու պայմանով վարձակալել է Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրը։ Նույն ժամանակ հերթափոխով, օրական 2.000 ՀՀ դրամով որպես վարչարարներ աշխատանքի է ընդունել Անահիտ Մանուկյանին և Ալետա Բաբալյանին։ Դրանից հետո, 2008թ. օգոստոսին նույն պայմաններով աշխատանքի է ընդունել նաև Մարգարիտա Հալաջյանին։ Հյուրանոցի հաճախորդների այցելություններն ավելի հաճախակի դարձնելու նպատակով թույլատրել է որպեսզի հյուրանոց այցելեն մարմնավաճառներ։ Այդ նպատակով, 2008թ. մայիս ամսից մինչև 2008թ. նոյեմբեր ամիսը տարբեր ժամանակահատվածներում Անահիտ Մանուկյանի, Ալետա Բաբալյանի և Մարգարիտա Հալաջյանի հեռախոսազանգերով հյուրանոց են եկել մարմնավաճառներ, որոնցից վերջիններս ստացել են 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար` հաճախորդի հետ հանդիպումը կազմակերպելու համար, որն էլ օրվա վերջում կիսել են իր հետ։ Բացի ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներից, նրանց կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով. Վկաներ` Հասմիկ Հասրաթյանի, Անժելա Ստեփանյանի և Մարինե Քեսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հիմնական զբաղմունք չունենալու պատճառով զբաղվում են մարմնավաճառությամբ և այդ նպատակով հաճախորդներին հանդիպելու և նրանց հետ գումարի դիմաց հարաբերություններ ունենալու նպատակով 2007թ. օգոստոսից մինչև 2009թ. փետրվար ամիսը պարբերաբար այցելել են Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր, քանի որ նախապես տեղյակ են եղել, որ այնտեղի հիմնական հաճախորդները տարբեր ազգության տղամարդիկ են, որոնք ցանկանում են ժամանակ անցկացնել մարմնավաճառ աղջիկների հետ։ Հյուրանոցում հերթափոխով որպես վարչարարներ աշխատող Անահիտ Մանուկյանի և Ալետք Բաբալյանի հետ ծանոթանալով, տեղեկացրել են նրանց, որ զբաղվում են մարմնավաճառությամբ, և մշտապես հաճախորդներով ապահովված լինելու համար, փոխանակվել են հեռախոսահամարներով և փոխադարձ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել որպեսզի հյուրանոց այցելած հաճախորդների ցանկության դեպքում, զանգահարեն և իրենց հյուրանոց կանչեն։ Հետագայում, 2008թ. ամռանը որպես վարչարար, հերթափոխով աշխատանքի է անցել նաև Մարգարիտա Հալաջյանը, որը նույնպես իրենց հետ փոխանակվել է հեռախոսահամարներով։ Անահիտ Մանուկյանը, Ալետա Բաբալյանը և Մարգարիտա Հալաջյանը, յուրաքանչյուրն իր աշխատանքային օրերին, անարգել իրենց տրամադրել են հյուրանոցում եղած առանձնասենյակները, որոնք կահավորված են եղել մահճակալներով, հիգենայի համար նախատեսված անհրաժեշտ բոլոր պարագաներով։ Հյուրանոցի վարչարարները մշտապես գտնվելով հյուրանոցում, տեղյակ են եղել, որ իրենք մարմնավաճառներ են և հյուրանոց են գալիս մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար, և հաճախորդներով ապահովելու դիմաց իրենց կողմից վաստակած գումարներից յուրաքանչյուր անգամ նրանց վճարել են 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար, որպես «շնորհակալություն, թեյավճար»։ Վկա` Սուսաննա Հակոբյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանք չունենալու պատճառով, նյութական վիճակից ելնելով, զբաղվել է մարմնավաճառությամբ և այդ նպատակով մշտապես այցելել է Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր։ Նախապես իր ծանոթ, ազգությամբ պարսիկ ընկերներից մեկից տեղեկացել է, որ նշված հյուրանոցի հիմնական հաճախորդները հանդիսանում են ազգությամբ պարսիկ տղամարդիկ։ Նրանց հանդիպելու և գումարի դիմաց սեռական հարաբերություններ ունենալու նպատակով, 2007թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներից շուրջ ութ ամիս պարբերաբար այցելել է այդ հյուրանոց, որտեղ հերթափոխով որպես վարչարարներ աշխատող Անահիտը և Ալլան առաջին իսկ իրենց ծանոթության օրվանից տեղյակ են եղել, որ ինքը զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, չեն արգելել իր մուտքը հյուրանոց, այլ հակառակը, եկամուտ ստանալու նպատակով, իրեն մշտապես տրամադրել են հյուրանոցում հատուկ այդ նպատակով կահավորված առանձնասենյակներ` հաճախորդի հետ ժամանակ անցկացնելու և գումար վաստակելու համար։ Հաճախորդներով իրեն մշտապես ապահովելու դիմաց Ալլային յուրաքանչյուր հանդիպումից հետո տվել է 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար։ Նա հայտնել է, որ իր կողմից հյուրանոց այցելելու ողջ ընթացքում Անահիտին երբևէ գումար չի տվել։ Վկա` Մարիամ Բրթոթյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանքով ապահովված չլինելու պատճառով, շուրջ մեկ ու կես տարի առաջ սկսել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Իր ծանոթ մարմնավաճառ Հասմիկ Հասրաթյանից տեղեկացել է, որ նա մշտապես մարմնավաճառությամբ զբաղվելու նպատակով այցելում է Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր։ Գնացել է հյուրանոց, որտեղ ծանոթանալով վարչարար Ալլայի հետ, նրան ասել է, որ Հասմիկի ծանոթն է և նույնպես զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Ալլան հայտնել է, որ հաճախորդի ցանկության դեպքում կզանգահարի և սեռական հարաբերություններ ունենալու համար իրեն կկանչի հյուրանոց։ Հայտնել է նաև, որ յուրաքանչյուր անգամ հաճախորդով ապահովելու համար պետք է իրեն վճարի 1.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ օրվանից սկսած մինչև 2009թ. պարբերաբար հեռախոսազանգերով Ալլան հաճախորդների հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու համար իրեն կանչել է հյուրանոց, և մշտապես ինքը Ալլային տվել է հասանելիք 1.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հայտնել է, որ Անահիտ Մանուկյանին չի ճանաչում, իսկ Մարգարիտային ճանաչում է որպես Ալլայի հետ հերթափոխով աշխատող վարչարարի, սակայն նրա հետ շփում չի ունեցել, քանի որ հիմնականում առնչվել է Ալլայի հետ։ Վկաներ` Արմինկա Խաչատրյանի և Սուսաննա Բաղդասարյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ մեկ տարի է հիմնական աշխատանքով ապահովված չլինելու պատճառով, սկսել են զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ 2009թ. սկզբներից մինչև ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար այցելել են Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր, որտեղ որպես վարչարար աշխատող Անահիտ Մանուկյանը, տեղյակ լինելով, որ իրենք զբաղվում են մարմնավաճառությամբ, վերցրել է իրենց հեռախոսահամարները որպեսզի հաճախորդի ցանկության դեպքում զանգահարի և կանչի իրենց։ Այդ նպատակով իրենց տրամադրել է հյուրանոցում եղած, մահճակալներով կահավորված առանձնասենյակները, ինչի դիմաց նրան յուրաքանչյուր անգամ տվել են 1.000-ական ՀՀ դրամ գումար` որպես «շնորհակալություն, թեյավճար»։ Վկա` Սյուզաննա Մուշեղյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանք չունենալու պատճառով, 2008թ. վերջերին ստիպված է եղել սկսել զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Նախկինում այդ բնագավառում ծանոթություն չունենալու պատճառով, հաճախորդներ ձեռք բերելու նպատակով, դիմել է ազգական Անահիտ Մանուկյանին, լավ տեղյակ լինելով, որ վերջինս որպես վարչարար աշխատում է Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրում։ Ա. Մանուկյանին, պատմելով ստեղծված իրավիճակի մասին, խնդրել է օգնել իրեն` հաճախորդներով ապահովելու հարցում։ Ա. Մանուկյանն ասել է, որ հյուրանոցում, որտեղ ինքը աշխատում է, հիմնական հաճախորդները ազգությամբ պարսիկ տղամարդիկ են։ Նրանք մշտապես դիմում են գումարի դիմաց մրմնավաճառ աղջկա հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու հարցերով։ Ա. Մանուկյանի առաջարկով փոխանակվել են հեռախոսահամարներով և նա մշտապես զանգահարել և հաճախորդի համար իրեն հյուրանոց է կանչել, անձամբ տրամադրել է առանձնասենյակ, հարկ եղած դեպքում պահպանակներ, որոնց արժեքը մտցվել է ընդհանուր հաշվի մեջ։ Ա. Մանուկյանը հաճախորդով ապահովելու համար իրենից գումարներ չի պահանջել` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ իրենք ազգականներ են։ Վկա` Լարիսա Հովհաննիսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ հիմնական աշխատանք չունենալու պատճառով, շուրջ մեկ տարի է զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Իր ծանոթներից մեկի առաջարկով, նրա հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու նպատակով, գնացել են Երևան քաղաքի Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիր, որտեղ որպես վարչարար աշխատող, նախկինում իրեն անծանոթ Անահիտը իրենց դիմավորել և մահճակալով կահավորված սենյակ է տրամադրել։ Դուրս գալուց Անահիտի հետ ծանոթություն է հաստատել, միևնույն ժամանակ նրան տեղեկացրել է, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ և Անահիտի առաջարկով փոխանակվել են հեռախոսահամարներով, որպեսզի հետագայում հաճախորդի ցանկության դեպքում զանգահարի և իրեն հյուրանոց կանչի` հաճախորդի հետ գումարի դիմաց սեռական հարաբերություններ ունենալու համար։ Մրմնավաճառությամբ զբաղվելու համար, պարբերաբար հյուրանոց այցելելու ընթացքում, ծանոթացել է այնտեղ Անահիտի հետ հերթափոխով որպես վարչարար աշխատող Ալլայի հետ, որին ասել է, որ մարմնավաճառ է և հյուրանոց է այցելում միայն մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար։ Շուրջ մեկ տարի, տարբեր հաճախորդների հետ այցելել է հյուրանոց, որտեղ հերթափոխով աշխատող վարչարարներ Անահիտը և Ալլան առաջին իսկ իրենց ծանոթության օրվանից տեղյակ են եղել, որ ինքը մարմնավաճառ է, չեն արգելել իր մուտքը հյուրանոց, այլ հակառակը ամեն կերպ աջակցել են իրեն մարմնավաճառությամբ զբաղվելուն։ Անահիտ Մանուկյանի, Ալետա Բաբալյանի, Մարգարիտա Հալաջյանի և Արտակ Միքայելյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցում կատարված տեղատեսության արձանագրությամբ, համաձայն որի հյուրանոցի խոհանոցի պահարանից հայտնաբերվել է չորս տուփ «Շապկա Նեվիդիմկա» և մեկ տուփ «Նոչնոյ Խռանիտել» տեսակների պահպանակներ, դրանց զննության մասին արձանագրությամբ և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։ Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Ալետա Արտաշի Բաբալյանը, Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանը և Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանը` ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որով և պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։ Անահիտ Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Դատարանն ամբաստանյալ Անահիտ Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա. Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Ա. Մանուկյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Ալետա Բաբալյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Դատարանն ամբաստանյալ Ալետա Բաբալյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Բաբալյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա. Բաբալյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Ա. Բաբալյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Մարգարիտա Հալաջյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Դատարանն ամբաստանյալ Մարգարիտա Հալաջյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Հալաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մ. Հալաջյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոհիշյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ նպատակահարմար չէ ամբաստանյալ Մ. Հալաջյանին մեկուսացնել հասարակությունից, և որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Արտակ Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։ Դատարանն ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրից 02.04.2009թ. հայտնաբերված 14 հատ թվով հինգ տուփ պահպանակները պետք է ոչնչացնել։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության 03.07.2009թ. որոշմամբ թիվ 69102409 քրեական գործից Գոհար Ջամալյանի վերաբերյալ մասը անջատվել և անջատված մասին շնորհվել է թիվ 69102409/01 համարը։ Գոհար Ջամալյանի վերաբերյալ անջատված մասով վարույթը կասեցվել է` ՀՀ քր. դատ. օր-ի 31 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` Գ. Ջամալյանի կողմից քննությունից թաքնվելու պատճառաբանությամբ։ Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց 1. Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով և 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով. ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 1/մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Անահիտ Մանուկյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։ Ա. Մանուկյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։ Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։ Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։ 2. Ալետա Արտաշի Բաբալյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Ալետա Բաբալյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։ Ա. Բաբալյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։ Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։ Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։ 3. Մարգարիտա Ժոզեֆի Հալաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ Մարգարիտա Հալաջյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով։ Մ. Հալաջյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին։ Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել հաշվառման վերցնելու պահից։ Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։ 4. Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման` 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Պատժի սկիզբը հաշվել դատավճռի փաստացի կատարումն ապահովելու օրվանից։ Խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և փաստացի կատարումն ապահովելը։ Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «Ուրարտու ԱՊԿ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրից 02.04.2009թ. հայտնաբերված 14 հատ թվով հինգ տուփ պահպանակները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-12-2009 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 20-01-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 270, 142 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալների վիճակագրական քարտերը |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-01-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 412 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 20-01-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 420 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-301/10 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 26-01-2010 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 22-04-2010 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 23-04-2010 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-04-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 199 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 27-04-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 266, 199 |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0085/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 28-12-2009 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 28-12-2009 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Անտոն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Փոփոխել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի /ՀՀ քր. օր-ի 262 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով - 2 տարի 6 ամիս ազ./ վերաբերյալ 07.12.2009թ. դատավճիռը և ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կիրառմամբ Ա. Միքայելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 28-12-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 21-01-2010 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | վիճ.քարտ |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 21-01-2010 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-02-2010 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 21-01-2010 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-02-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-02-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Այլ նշումներ | հետաձգվել է |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-03-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-03-2010 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 10-03-2010 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 10-03-2010 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի փոփոխվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը և պատիժը մասով մեղմացվել է |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Այլ նշումներ | Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 2 տարի 6 ամիս ժամկետով: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԷԴ/0085/01/09 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 10 մարտի 2010թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Ա.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի շահերի պաշտպան, փաստաբան Ա.Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանի կողմից Անժելա Կամոյի Ստեփանյանի, Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանի և Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու դեպքի առթիվ, ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում 03.04.2009թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 69102409 քրեական գործը: 2009թ. մայիսի 29-ին կասկածյալ Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 03.06.2009թ. որոշմամբ Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 10.07.2009թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` դատարան/: Դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 07-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճռի փաստացի կատարման օրվանից: Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված “Ուրարտու ԱՊԿ” ՍՊ ընկերությանը պատկանող Արին-Բերդ 13 հասցեում գործող հյուրանոցային համալիրից 02.04.2009թ. հայտնաբերված 14 հատ թվով հինգ տուփ պահպանակները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել: Նույն դատավճռով` ամբաստանյալ Անահիտ Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով: Ամբաստանյալ Ալետա Բաբալյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով: Ամբաստանյալ Մարգարիտա Հալաջյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով: Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 28.12.2009թ. ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի շահերի պաշտպան Ա.Ղազարյանը բերել է վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի 21.01.2010թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ 2.Գործի փաստական հանգամանքները Ամբաստանյալ Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ Երևան քաղաքի Արին Բերդ փողոցի 13 հասեցում գործող “Ուրարտու ԱՊԿ” ՍՊ ընկերությանը պատկանող, հանրային հաստատություն հանդիսացող հյուրանոցային համալիրում իրականացնելով տնօրենի պարտականություններ և լիազորված լինելով հյուրանոց այցելած հաճախորդներին առանձնասենյակներ հատկացնելու, գույքային օգուտ ստանալու նպատակով, հյուրանոցային համալիրի սենյակները պոռնկությամբ զբաղվելու համար մարմնավաճառներին տրամադրելու վերաբերյալ 2008թ-ին նախնական համաձայնության է եկել նույն ընկերության վարչարարներ Անահիտ Մելիքսեթի Մանուկյանի, Ալետա Արտաշի Բաբալյանի, այնուհետև Մարգարիտա Ժոսեֆի Հալաջյանի հետ։ Դրանից հետո, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, վարչարարներ Ա.Մանուկյանը, Ա.Բաբալյանը և Մ.Հալաջյանը Ա.Միքայելյանի գիտությամբ, 2008թ. մայիս ամսից սկսած շուրջ հինգ ամիս շարունակ, համալիր այցելած հաճախորդների ցանկությամբ, նրանց սեռական ծառայություններ մատուցելու համար, հեռախոսազանգերի միջոցով բազմիցս հյուրանոց են հրավիրել իրենց ծանոթ մարմնավաճառներ Անժելա Կամոյի Ստեփանյանին, Արմինկա Վարդգեսի Խաչատրյանին, Սյուզաննա Գագիկի Մուշեղյանին, Լարիսա Զավենի Հովհաննիսյանին, Սուսաննա Սամվելի Բաղդասարյանին, Հասմիկ Գրավիկի Հասրաթյանին, Սուսաննա Համլետի Հակոբյանին, Մարիամ Սողոմոնի Բրթոթյանին, Մարինե Գևորգի Քեսյանին ու յուրաքանչյուրից ստանալով 1.000-ական ՀՀ դրամ լրացուցիչ վարձավճար, վերջիններիս տրամադրել են հյուրանոցում հատուկ այդ նպատակով հարմարեցված, կահավորված առանձնասենյակներ՝ կացարաններ և դրանով իսկ նպաստել նրանց կողմից պոռնկությամբ զբաղվելուն։ Այնուհետև, օրվա վերջում, մարմնավաճառներից ստացված գումարների մի մասը վարչարարները հանձնել են Ա.Միքայելյանին։ 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատավճիռը կայացվել է նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներով, հետևյալ պատճառաբանությամբ: Դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը պետք է կիրառեր։ Դատարանը հիմնավորված է համարել և ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և նրա անձը, որ նա երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել և չի դատապարտվել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երկու երեխաներ։ Պատիժը պամանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավորի արարքի վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն, քանի որ օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու, իսկ դատարանն էլ հաստատված հանգամանք է համարել, որ 03.04.2009թ. հարուցված քրեական գործի պահից Ա.Միքայելյանը գտնվելով ազատության մեջ նոր հանցագործություններ չի կատարել։ Նման դեպքերում հարկավոր է հաշվի առնել պատժի նպատակը, որն ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելը, պատժի ենթարկված անձին ուղղելն է, ինչպես նաև հանցագործությունները կանխելը։ Դատարանը գտնելով, որ Ա.Միքայելյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել և չի դատապարտվել, գտնվելով ազատության մեջ հանցագործություն չի կատարել, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երկու երեխաներ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, այն փաստը, որ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք չի գտել, սակայն դատարանը վերը նշված հանգամանքները հաշվի չի առել և չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` պայմանականորեն չկիրառել, նշանակել փորձաշրջան։ Բողոք բերած անձը գտնում է, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, պատժի կրման հարցը քննարկելիս չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, ինչպիսի հանգամանքը ՀՀ քր. դատ. օր-ի 395-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն դատավճռի փոփոխման հիմք է հանդիսանում։ Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է փոփոխել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԷԴ/0085/01/09 քր. գործով 07.12.2009թ. կայացրած դատավճիռը և իր պաշտպանյալ Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ նշանակելով փորձաշրջան։ 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ։ Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները: Դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք է դիտել այն, որ նա երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաներ, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը: Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ժանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չի պահպանել օրենսդրի վերը նշված պահանջները և դա այն դեպքում, երբ գործով մյուս երեք ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քննության առնելով այդ հարցը վերջիններիս նկատմամբ կիրառելի է համարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը, արդյունքում ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ նշանակվել է անարդարացի և խիստ պատիժ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանփակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ “ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու”: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում` օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերջինս ծանրակշիռ փաստարկների մատնանշմամբ հիմնավորում է, որ դրանք կիրառելի չեն տվյալ փաստական հանգամանքների նկատմամբ: Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով տուժողին պատճառած վնասը վերականգնելու մասով վկայակոչված որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը, հարկ է համարում նշել, որ սույն գործն ունի իր առանձնահատկությունը, այն է` ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի կողմից անմիջականորեն չի պատճառվել ֆիզիկական կամ գույքային (նյութական) վնաս, ավելին` սույն գործով չկա նաև տուժող: Նշված հանգամանքներն օբյեկտիվորեն անհնար են դարձնում տուժողին պատճառած վնասի հարթումը կամ դրան ուղղված միջոցների ձեռնարկումը: Ինչ վերաբերում է հանցագործությունից հետո ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանի դրսևորած վարքագծին, ապա նա հանցագործությունից հետո տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց և չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից և դատից: Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի կատարած հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում հանցագործությունների կատարման հանգամանքներն ու գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նրա անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ հանցագործությունից հետո զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին կարելի է հասնել առանց ամբաստանյալի կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ։ Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Ա.Միքայելյանի շահերի պաշտպան Ա.Ղազարյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արտակ Ռուդիկի Միքայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, փոփոխել: Ամբաստանյալ Արտակ Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Արտակ Միքայելյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա` ըստ բնակության վայրի: Արտակ Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-03-2010 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 10-04-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատորից` 270 և 187 թերթից |
| Գործին կից նյութեր | ամբաստանյալների վիճ. քարտերը 4 հատ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 16-04-2010 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 270,187 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալների վիճ. քարտերը 4 հատ: |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-3995/10 |
| Այլ նշումներ | չկա |