Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0080/01/09
Վիճակագրական տողի համար :
17.7
Պատասխանող
Ռազմիկ Այվազյան
Ռազմիկ Այվազյան Կարենի
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Աիդա Հովհաննիսյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արթուր Օհանյան
Հոդվածներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Հոդված ՀՀ Քրեական դատավարության օրեսգրքի 357-360
Հոդված ՀՀ Քրեական օրեսգրքի 61, 18, 362
Հոդված ՀՀ ԱԺկողմից ընդունված համաներման ակտի Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Աիդա Հովհաննիսյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արթուր Օհանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2009-10-02 | 10:00 | 2 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2009-07-23 | 12:00 | 2 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2009-08-04 | 12:30 | 2 |
Գործ հ. ԵԷԴ/ 0080/01/09
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ ԱՆ
02 հոկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան
Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետª Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկ վարույթի կանոններով քննության առավ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` բերված Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 362 հդ.-ի 1-ին մասով` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.08.2009թ. դատավճռի դեմ
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը դատաքննությամբ
ՊԱՐԶԵՑ
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի կողմից զինծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի տարածքը թողնելու փաստի առթիվ 10.03.2009թ. ՀՀ ՊՆ քննչական վարչության կայազորի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 90252409 քրեական գործը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
Նախաքննության մարմնի կողմից Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, 2009թ. փետրվարի 11-ին, ծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով, ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը։
06.07.2009թ. Երևանի կայազորի զինվորական դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 04-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. որոշման 1-ին հոդվածի 1-ին կետի կիրառմամբ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը ազատվել է պատժից:
Ռազմիկ Այվազյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացվել է և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատարանի դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել գործով մեղադրողը:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանի 04.09.2009թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործը Վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2009թ. օգոստոսի 31-ին:
2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ըստ վերաքննիչ բողոք բերած անձի` դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատիժ, որով խախտվել են ՀՀ քր. օր.-ի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, այն է` հաշվի չի առնվել Ռ. Այվազյանի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ըստ որի` ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը դասվում է ծանրերի շարքին:
Ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նման մեղմ պատիժ նշանակելով` զինծառայողների շրջանում կստեղծվի անպատժելիության զգացում, որն իր բացասական ազդեցությունը կունենա ՀՀ Զինված ուժերի կարգապահության և մարտունակության վրա:
Ըստ մեղադրողի` առաջին ատյանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կարող ծառայել ՀՀ քր. օր.-ի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին, կանխելու հանցագործությունները:
Մեղադրողը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ վերլուծելով ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասով դատական պրակտիկան, հանգել է նրան, որ ՙդատավճռում ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով՚:
Խնդրել է վերաքննիչ բողոքը բավարարել, Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի վերաբերյալ ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևանի քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 04-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել և նշանակել ավելի խիստ պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով:
3. ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ԳՐԱՎՈՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ
Գրավոր պատասխանում ամբաստանյալը նշել է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը ամբողջովին անհիմն է և ենթակա է մերժման` հետևյալ կերպ փաստարկելով իր եզրահանգումը:
27.11.2008թ. Շենգավիթ վարչական շրջանի զինվորական կոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է ժամկետային զինծառայության ՀՀ ԶՈՒ և ծառայության անցել ՀՀ ՊԲ թիվ 36534 զորամասում որպես շարքային զինվոր: Խնդրել է դատարանին հայտնել, որ զինկոմիսարիատի բժշկական ստուգման ժամանակ ինքը թաքցրել է բոլոր հիվանդությունները, քանի որ սրտանց ուզում էր ծառայել Հայոց բանակում, իր ավագ եղբայրը նույնպես գերազանց ծառայել է և վերադարձել: Գիշերամիզություն /էնուրեզ/ հիվանդությունը եղել է գենետիկական, հայրը, եղբայրը, հետո էլ ինքը տառապել են այդ հիվանդությամբ: Հիվանդության և բոլոր տարիների բուժումները բժիշկների կողմից նշված էր իր պոլիկլինիկայի անկետայում, որը ինչ-ինչ պատճառներով անհետացել է թիվ 18 պոլիկլինիկայից: Զորամասում քսան օր ծառայելու ժամանակ հիվանդությունը առկա է եղել, այնտեղ ենթարկվել է բազում ծաղրանքների և տհաճ խոսակցությունների: Իրեն տեղափոխել են զորամասի բժշկական կենտրոն, այնտեղից էլ` Մարտունու բժշկական հոսպիտալ: Մնացել է մեկ օր, ստուգումից հետո իրեն տեղափոխել են Խոջալլուի զինվորական հոսպիտալ: Հետազոտման ընթացքում հայրը այցելել է իրեն: Տեղեկացել է հիվանդության մասին, խոսել բժշկուհու հետ: Նա հաստատաել է հիվանդությունը, ասել, որ Ձեր երեխան պետք է մնա: Տեսնելով հոսպիտալի անմխիթար վիճակը` հայրը հոսպիտալի պետին խնդրել է իրեն տեղափոխել Երևանի ԿԿԶՀ: Վերջինը մերժել է հոր խնդրանքը: Դրանից հետո, առանց հրամանատարությանը տեղյակ պահելու, եկել է Երևան քաղաք և առավոտյան ինքնակամ ներկայացել ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչություն: 09.01.2009թ. տրված ուղեգրի համաձայն` տեղափոխվել է ԿԿԶՀ-ի նյարդաբանական բաժանմունք` համապատասխան հետազոտում անցնելու համար: ՀՀ ԿԿԶՀ-ում կատարվել է թերի հետազոտում, որի մասին իրեն և հորը հայտնել է սկզբից գործով վկա, բժշկուհի Արմինե Սերոբյանը, հետո բաժանմունքի պետ Մկրտչյանը: Մի քանի բուժհիմնարկներում խորհրդակցելուց հետո իրենք տեղեկացել են որ ՙբիլթը՚ լինում է երկու տեսակ, որոնք իրենցից ներկայացնում են արյունով լցված պարկեր, որոնք ամեն անզգույշ շարժումից կարող են բացվել: ՀՀ ԿԿԶՀ-ում իր մոտ չնայած հերքվել է ՙԷնուրեզ՚ հիվանդությունը, սակայն ինքը ունի գիշերամիզություն, այնտեղ էլ ենթարկվել է բազմաթիվ ծաղրանքների և տհաճ խոսակցությունների: Այլ ճանապարհ չգտնելով, հուսահատ, մի կողմից էլ ընտանիքի սոցիալական անապահով վիճակը, ինքնակամ լքել է զինվորական հոսպիտալը:
Ինքնակամ հոսպիտալի տաարծքը լքելու փաստն ինքը չի վիճարկում, սակայն խնդրում է ընբռնումով մոտենալ այդ հարցին, քանի որ դա եղել է հուսահատության, մոլորության քայլ, այլ ոչ թե ծառայությունից վերջնական խուսափելու քայլ:
Գրավոր պատասխանում ամբաստանյալը նաև նշել է,որ ՀՀ Զինված ուժերի մարտունակության և կարգապահության վրա կարող է ազդել ոչ թե իր հուսահատությունից և մոլորությունից կատարված քայլը, այլ Հայոց բանակում մանկությունից հիվանդությամբ տառապող զինվոր պահելը:
Ըստ գրավոր պատասխան ներկայացրած անձի` անհիմն է նաև մեղադրողի այն պնդումը, թե ինքը վտանգավոր է շրջապատի համար, քանի որ գործում կան բազմաթիվ փաստաթղթեր, որոնք իրեն դրական են բնութագրում մինչև զորակոչվելը և զորակոչվելուց հետո:
Խնդրել է Երևանի կայազորի դատախազության վերաքննիչ բողոքը ամբողջությամբ մերժել` անփոփոխ թողնելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0080/01/09 դատավճիռը:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով մեղադրողի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, ամբաստանյալի գրավոր պատասխանը վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտավ, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` ուժի մեջ թողնելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0080/01/09 դատավճիռը` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին եզրակացության հանգելիս սխալ թույլ չի տվել:
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Այդ իսկ պատճառով ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում, հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասի սանկցիան նախատեսում է պատիժ` ազատազրկում` երեքից վեց տարի ժամկետով:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակել ազատքազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, կատարած արարքի համար իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ունի ծառայողական դրական բնութագիր, բացակայում են քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է նաև այն հանգամանքը, որ համաձայն Երևան քաղաքի Շենգավիթ տարածքային զինկոմիսարիատի բժշկի եզրակացության` Ռազմիկ Այվազյանի մոտ ախտորոշվել է ՙԽրոնիկ, դեկոմպենսացված տոնզիլիտ՚, իսկ ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից տրված թիվ 328 տեղեկանքի` նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙՓայծախի լրացուցիչ բիլթ՚ /1,5 սմ/ և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33գ հոդվածի 1-ին սյունյակի համաձայն` պիտանի է ճանաչվել սահմանափակումով, միաժամանակ, սահմանվել է զորամասի բ/ծ հսկողություն: Նշված հանգամանքները ազդեցություն են ունեցել ամբաստանյալի կողմից ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու վրա:
Նման պայմաններում Վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսդրությամբ սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ամբաստանյալի կատարած հանցանքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող հանգամանքները և նշանակել է համաչափ, արդարացի պատիժ:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկին, որ ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նման մեղմ պատիժ նշանակելով` զինծառայողների շրջանում կստեղծվի անպատժելիության զգացում, որն իր բացասական ազդեցությունը կունենա ՀՀ Զինված ուժերի կարգապահության և մարտունակության վրա, Վերաքննիչ դատարանը անհիմն է համարում այս եզրահանգումը, քանի որ քրեական պատժի արդյունավետությունը որոշվում է ոչ թե նրա խստությամբ, այլ արդարացիությամբ, համաչափությամբ, անխուսափելիությամբ:
ՀՀ քր. օր.-ի 82հդ.-ի համաձայն` հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:
ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից ազատման ենթակա են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց:
Այս իմաստով Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի գործողությունները կատարված են օրենքի պահանջներին համապատասխան, կայացված դատական ակտը օրինական, հիմնավորված, պատճառաբանված է և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ այն փոփոխելու համար:
Ելնելով շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով,
Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 362 հդ.-ի 1-ին մասով` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.08.2009թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ ԱՆ
02 հոկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան
Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետª Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկ վարույթի կանոններով քննության առավ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` բերված Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 362 հդ.-ի 1-ին մասով` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.08.2009թ. դատավճռի դեմ
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը դատաքննությամբ
ՊԱՐԶԵՑ
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի կողմից զինծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի տարածքը թողնելու փաստի առթիվ 10.03.2009թ. ՀՀ ՊՆ քննչական վարչության կայազորի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 90252409 քրեական գործը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
Նախաքննության մարմնի կողմից Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, 2009թ. փետրվարի 11-ին, ծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով, ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը։
06.07.2009թ. Երևանի կայազորի զինվորական դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 04-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. որոշման 1-ին հոդվածի 1-ին կետի կիրառմամբ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը ազատվել է պատժից:
Ռազմիկ Այվազյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացվել է և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատարանի դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել գործով մեղադրողը:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանը:
Վերաքննիչ քրեական դատարանի 04.09.2009թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործը Վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2009թ. օգոստոսի 31-ին:
2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ըստ վերաքննիչ բողոք բերած անձի` դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատիժ, որով խախտվել են ՀՀ քր. օր.-ի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, այն է` հաշվի չի առնվել Ռ. Այվազյանի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ըստ որի` ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը դասվում է ծանրերի շարքին:
Ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նման մեղմ պատիժ նշանակելով` զինծառայողների շրջանում կստեղծվի անպատժելիության զգացում, որն իր բացասական ազդեցությունը կունենա ՀՀ Զինված ուժերի կարգապահության և մարտունակության վրա:
Ըստ մեղադրողի` առաջին ատյանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կարող ծառայել ՀՀ քր. օր.-ի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին, կանխելու հանցագործությունները:
Մեղադրողը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ վերլուծելով ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասով դատական պրակտիկան, հանգել է նրան, որ ՙդատավճռում ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով՚:
Խնդրել է վերաքննիչ բողոքը բավարարել, Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի վերաբերյալ ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևանի քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 04-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել և նշանակել ավելի խիստ պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով:
3. ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ԳՐԱՎՈՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ
Գրավոր պատասխանում ամբաստանյալը նշել է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը ամբողջովին անհիմն է և ենթակա է մերժման` հետևյալ կերպ փաստարկելով իր եզրահանգումը:
27.11.2008թ. Շենգավիթ վարչական շրջանի զինվորական կոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է ժամկետային զինծառայության ՀՀ ԶՈՒ և ծառայության անցել ՀՀ ՊԲ թիվ 36534 զորամասում որպես շարքային զինվոր: Խնդրել է դատարանին հայտնել, որ զինկոմիսարիատի բժշկական ստուգման ժամանակ ինքը թաքցրել է բոլոր հիվանդությունները, քանի որ սրտանց ուզում էր ծառայել Հայոց բանակում, իր ավագ եղբայրը նույնպես գերազանց ծառայել է և վերադարձել: Գիշերամիզություն /էնուրեզ/ հիվանդությունը եղել է գենետիկական, հայրը, եղբայրը, հետո էլ ինքը տառապել են այդ հիվանդությամբ: Հիվանդության և բոլոր տարիների բուժումները բժիշկների կողմից նշված էր իր պոլիկլինիկայի անկետայում, որը ինչ-ինչ պատճառներով անհետացել է թիվ 18 պոլիկլինիկայից: Զորամասում քսան օր ծառայելու ժամանակ հիվանդությունը առկա է եղել, այնտեղ ենթարկվել է բազում ծաղրանքների և տհաճ խոսակցությունների: Իրեն տեղափոխել են զորամասի բժշկական կենտրոն, այնտեղից էլ` Մարտունու բժշկական հոսպիտալ: Մնացել է մեկ օր, ստուգումից հետո իրեն տեղափոխել են Խոջալլուի զինվորական հոսպիտալ: Հետազոտման ընթացքում հայրը այցելել է իրեն: Տեղեկացել է հիվանդության մասին, խոսել բժշկուհու հետ: Նա հաստատաել է հիվանդությունը, ասել, որ Ձեր երեխան պետք է մնա: Տեսնելով հոսպիտալի անմխիթար վիճակը` հայրը հոսպիտալի պետին խնդրել է իրեն տեղափոխել Երևանի ԿԿԶՀ: Վերջինը մերժել է հոր խնդրանքը: Դրանից հետո, առանց հրամանատարությանը տեղյակ պահելու, եկել է Երևան քաղաք և առավոտյան ինքնակամ ներկայացել ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչություն: 09.01.2009թ. տրված ուղեգրի համաձայն` տեղափոխվել է ԿԿԶՀ-ի նյարդաբանական բաժանմունք` համապատասխան հետազոտում անցնելու համար: ՀՀ ԿԿԶՀ-ում կատարվել է թերի հետազոտում, որի մասին իրեն և հորը հայտնել է սկզբից գործով վկա, բժշկուհի Արմինե Սերոբյանը, հետո բաժանմունքի պետ Մկրտչյանը: Մի քանի բուժհիմնարկներում խորհրդակցելուց հետո իրենք տեղեկացել են որ ՙբիլթը՚ լինում է երկու տեսակ, որոնք իրենցից ներկայացնում են արյունով լցված պարկեր, որոնք ամեն անզգույշ շարժումից կարող են բացվել: ՀՀ ԿԿԶՀ-ում իր մոտ չնայած հերքվել է ՙԷնուրեզ՚ հիվանդությունը, սակայն ինքը ունի գիշերամիզություն, այնտեղ էլ ենթարկվել է բազմաթիվ ծաղրանքների և տհաճ խոսակցությունների: Այլ ճանապարհ չգտնելով, հուսահատ, մի կողմից էլ ընտանիքի սոցիալական անապահով վիճակը, ինքնակամ լքել է զինվորական հոսպիտալը:
Ինքնակամ հոսպիտալի տաարծքը լքելու փաստն ինքը չի վիճարկում, սակայն խնդրում է ընբռնումով մոտենալ այդ հարցին, քանի որ դա եղել է հուսահատության, մոլորության քայլ, այլ ոչ թե ծառայությունից վերջնական խուսափելու քայլ:
Գրավոր պատասխանում ամբաստանյալը նաև նշել է,որ ՀՀ Զինված ուժերի մարտունակության և կարգապահության վրա կարող է ազդել ոչ թե իր հուսահատությունից և մոլորությունից կատարված քայլը, այլ Հայոց բանակում մանկությունից հիվանդությամբ տառապող զինվոր պահելը:
Ըստ գրավոր պատասխան ներկայացրած անձի` անհիմն է նաև մեղադրողի այն պնդումը, թե ինքը վտանգավոր է շրջապատի համար, քանի որ գործում կան բազմաթիվ փաստաթղթեր, որոնք իրեն դրական են բնութագրում մինչև զորակոչվելը և զորակոչվելուց հետո:
Խնդրել է Երևանի կայազորի դատախազության վերաքննիչ բողոքը ամբողջությամբ մերժել` անփոփոխ թողնելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0080/01/09 դատավճիռը:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով մեղադրողի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, ամբաստանյալի գրավոր պատասխանը վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտավ, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` ուժի մեջ թողնելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0080/01/09 դատավճիռը` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին եզրակացության հանգելիս սխալ թույլ չի տվել:
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Այդ իսկ պատճառով ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում, հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասի սանկցիան նախատեսում է պատիժ` ազատազրկում` երեքից վեց տարի ժամկետով:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակել ազատքազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, կատարած արարքի համար իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ունի ծառայողական դրական բնութագիր, բացակայում են քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է նաև այն հանգամանքը, որ համաձայն Երևան քաղաքի Շենգավիթ տարածքային զինկոմիսարիատի բժշկի եզրակացության` Ռազմիկ Այվազյանի մոտ ախտորոշվել է ՙԽրոնիկ, դեկոմպենսացված տոնզիլիտ՚, իսկ ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից տրված թիվ 328 տեղեկանքի` նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙՓայծախի լրացուցիչ բիլթ՚ /1,5 սմ/ և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33գ հոդվածի 1-ին սյունյակի համաձայն` պիտանի է ճանաչվել սահմանափակումով, միաժամանակ, սահմանվել է զորամասի բ/ծ հսկողություն: Նշված հանգամանքները ազդեցություն են ունեցել ամբաստանյալի կողմից ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու վրա:
Նման պայմաններում Վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսդրությամբ սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ամբաստանյալի կատարած հանցանքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող հանգամանքները և նշանակել է համաչափ, արդարացի պատիժ:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկին, որ ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նման մեղմ պատիժ նշանակելով` զինծառայողների շրջանում կստեղծվի անպատժելիության զգացում, որն իր բացասական ազդեցությունը կունենա ՀՀ Զինված ուժերի կարգապահության և մարտունակության վրա, Վերաքննիչ դատարանը անհիմն է համարում այս եզրահանգումը, քանի որ քրեական պատժի արդյունավետությունը որոշվում է ոչ թե նրա խստությամբ, այլ արդարացիությամբ, համաչափությամբ, անխուսափելիությամբ:
ՀՀ քր. օր.-ի 82հդ.-ի համաձայն` հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:
ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից ազատման ենթակա են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց:
Այս իմաստով Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի գործողությունները կատարված են օրենքի պահանջներին համապատասխան, կայացված դատական ակտը օրինական, հիմնավորված, պատճառաբանված է և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ այն փոփոխելու համար:
Ելնելով շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով,
Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 362 հդ.-ի 1-ին մասով` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.08.2009թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
Գործ հմ. ԵԷԴ/0080/01/09
2009թ.
ք. Երևան
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության
դատարանը հետևյալ կազմով՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Լ. ՄՈՎՍԻՍՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Գ. ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա. ՄԱՆՈւԿՅԱՆ
2009թ. Օգոստոսի «04»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի՝ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի /ծնված՝ 31.08.1990թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, փաստացի բնակվել է ք.Երևան, Մայիսի 9-ի փողոցի 51 շենքի, թիվ 26 բնակարանում, ԼՂՀ ՊԲ թիվ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության կալանավոր/։
Սույն գործով արգելանքի տակ է 07.05.2009թ-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ Քր. օր-ի 362 հոդվածի 1-ին մասով։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի կողմից զինծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ՀՀ ՊՆ «Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի» տարածքը թողնելու փաստի առթիվ 10.03.2009թ. ՀՀ ՊՆ քննչական վարչության կայազորի քննչական բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հատկանիշներով քրեական գործ է հարուցվել։
Նախաքննության մարմնի կողմից Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, 2009թ. փետրվարի «11»-ին ծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը»։
Քրեական գործը 06.07.2009թ. կազմված և 06.07.2008թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 07.07.2009թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան։
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Վերլուծելով ու գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները՝ գործի հանգամանքների, մեղադրանքի ապացուցվածության և ամբաստանյալի մեղավորության մասին, դատարանն եկավ հետևության, որ արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալն՝ ապացուցված է։
Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա։
Վկա` Արմինե Վազգենի Սերոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի նյարդաբանական բաժանմունքում, 2009թ. հունվարի «09»-ին ամբաստանյալ Ռազմիկ Այվազյանին «Էնուրեզ հարցական» ախտորոշմամբ հետազոտման նպատակով բերել են իրենց բաժանմունք, հետազոտությունների արդյունքում ախտորոշումը չի հաստատվել և եզրակացությունը փոխանցվել է կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողով։ Վերջինս էլ նրան պիտան է ճանաչել շարային զինծառայության համար, ինչից հետո Ռազմիկ Այվազյանը ինքնակամ հոսպիտալից հեռացել է։
Վկա` Դավիթ Աշոտի Եղոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Ռազմիկ Այվազյանին ճանաչում է զինվորական հոսպիտալից, որտեղ միասին, միևնույն պալատում և միևնույն ախտորոշմամբ հետազոտվելու համար պառկած են եղել։ Հոսպիտալում եղած ժամանակ ինքը նկատել է Ռազմիկ Այվազյանի թրջված սավանները, սակայն որքանով իրեն հայտնի է Ռազմիկի ախտորոշումը չի հաստատվել, որից հետո նրան այլևս չի տեսել, քանի որ ինքը զորացրվել է։
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ. նոյեմբերի «27»-ին կամավոր զորակոչվել է բանակ, սակայն մոտ քսան օր ծառայելուց հետո գիշերամիզության` «Էնուրեզ», հիվանդության գանգատով տեղափոխվել է ԼՂՀ Մարտունու, այնուհետև Խոջալուի հոսպիտալ, որտեղից համապատասխան հետազոտություն անցնելու նպատակով ինքնակամ վերադարձել է Երևան և ներկայացել ռազմական ոստիկանություն։ Այտեղից իրեն տեղափոխել են Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալ, որտեղ երկանգամյա հետազոտությունների արդյունքում «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել, ինչից հետո զինծառայության վերադառնալու և համածառայողների կողմից ծաղրուծանակին ենթարկվելու վախից ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը և գնացել է տուն։ Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ռազմիկ Այվազյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց, զղջաց և խնդրեց դատարանին հնարավորինս մեղմ վերաբերվել, միաժամանակ հայտարարելով, որ բուժվելուց հետո պատրաստ է անցնել զինծառայության։
Պաշտպան Ա.Մանուկյանի միջնորդությամբ, դատարանի կողմից, որպես վկա հրավիրված` Կարեն Ռազմիկի Այվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Ռազմիկ Այվազյանն իր որդին է, որը մանկուց տառապել է գիշերամիզությամբ։ Վկան հայտնեց, որ իր որդին զինծառայությունից խուսափելու նպատակ չի հետապնդել, այլ ցանկացել է ճիշտ ախտորոշվել և համապատասխան բուժում ստանալուց հետո նոր, որպես լիարժեք զինվոր, մեկնել զինծառայության։ Վկան ընդունեց, որ որդին սխալ է արել հոսպիտալից ինքնակամ հեռանալով, սակայն դա արել է միայն բուժման նպատակով։
Թիվ 36534 զորամասի հրամանատարի 28.11.2008թ. թիվ 333 հրամանի քաղվածով այն մասին, որ ՊԲ հավաքակետից ժամանած նորակոչիկ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին շնորհվել է «Շարքային» զինվորական կոչում։ Նույն զորամասի հրամանատարի 18.12.2008թ. թիվ 353 հրամանով շարքային Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը համարվել է մեկնած Մարտունու զիհոսպիտալ։
ՊԲ թիվ 33466 զորամասի հրամանատարի 18.12.2008թ. թիվ 353 հրամանի քաղվածով այն մասին, որ ՊԲ 36534 զ/մ զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը համարվել է ընդունված ստաց. բուժման։ Նույն զորամասի հրամանատարի 23.12.2008թ. թիվ 358 որոշմամբ ստաց. բուժումից համարվել է դուրս գրված։
ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ Նյարդաբանական բաժանմունքի կողմից 13.02.2009թ. տրված տեղեկանքով այն մասին, որ Ռազմական ոստիկանության ուղեգրով Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը 09.01.2009թ. ընդունվել է ԿԿԶՀ նյարդաբանական բաժանմունք։
Կայազորի կենտրոնական զինվորական հոսպիտալի 12.02.2009թ. թիվ 40/2/ հեռախոսագրով, այն մասին, որ 09.01.2009թ-ից ԿԿԶՀ «Նյարդաբանական» բաժանմունքում բուժվող ԼՂՀ ՊԲ թիվ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը 11.02.2009թ. ժամը 18։00-ից ինքնակամ թողել է ԿԿԶՀ-ի տարածքը։
Թիվ 518/2190 հեռախոսագրով այն մասին, որ ՌՈՎ ՕԳ բաժնի աշխատակիցների կողմից ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում 07.05.2009թ. ժամը 12։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 17 շենքի տակ գտնվող «Շըփ-Թըփ» սննդի տաղավարից ՌՈՎ ՕՀ բաժին բերման է ենթարկվել Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը։
02.10.2008թ. Երևանի Շենգավիթի տարածքային զինկոմիսարիատի բժշկի եզրակացությամբ այն մասին, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանն ախտորոշվել է «Խրոնիկ, դեկոմպենսացված տոզիլիտ» հիվանդությամբ և զինծառայության համար ճանաչվել է պիտանի։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 11.02.2009թ. թիվ 207 որոշմամբ այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի համաձայն պիտանի է ճանաչվել շարային ծառայության համար` բ/ծ հսկողության հատուկ նշումով։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից տրված թիվ 319 տեղեկանքով այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը 05.02.2009թ. փորձաքննվել է ռազմա-բժշկական հանձնաժողովով, որով «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել և պիտանի է ճանաչվել շարային ծառայության համար։Սահմանվել է զորամասում հսկողություն անհրաժեշտության դեպքում կրկնակի հոսպիտալիզացիա ակտերով և բժշկական, ծառայողական փաստաթղթերով։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից 25.06.2009թ. տրված թիվ 328 տեղեկանքով այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը փորձաքննվել է ռազմա-բժշկական հանձնաժողովով, որով «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել, հայտնաբերվել է «Փայծախի լրացուցիչ բիլթ /1,5սմ/» և և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33գ հոդվածի 1-ին սյունակի համաձայն պիտանի է ճանաչվել սահմանափակումով։ Միաժամանակ սահմանվել է զորամասի բ/ծ հսկողություն։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 30.06.2009թ. թիվ 1073 որոշմամբ այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի շարքային զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել, հայտնաբերվել է «Փայծախի լրացուցիչ բիլթ /1,5սմ/» և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33գ հոդվածի 1-ին սյունակի համաձայն պիտանի է ճանաչվել սահմանափակումով։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 01.07.2009թ. թիվ ՊՆ 4982 եզրակացությամբ այն մասին, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի մոտ ներկայումս ակամա գիշերամիզությունը չի հաստատվում։ Մինչև զորակոչվելը, ինչպես նաև այժմ Ռ.Այվազյանի մոտ ախտորոշվել է «Փայծախի լրացուցիչ բիլթ», որը հայտնաբերվել է նաև զորակոչային հանձնաժողովի կողմից և Ռ.Այվազյանը համաձայն ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33 «Գ» հոդվածի 1-ին սյունակի պիտանի է շարային ծառայությանը սահմանափակումով։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է ՀՀ քրեական օրենսգրքով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մաս սանկցիան երեքից վեց տարի ազատազրկում է նախատեսում դաuալքության, այսինքն` զինվորական ծառայությունից վերջնականապեu խուuափելու նպատակով զորամաuը կամ ծառայության վայրն ինքնակամ թողնելու, ինչպեu նաև նույն նպատակով ծառայության չներկայանալու համար։
Դատարանը գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ և դրանց բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ գտնում է, որ Ռազմիկ Այվազյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, կատարած արարքի համար իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ունի դրական ծառայողական բնութագիր, բացի այդ բացակայում են ամբաստանյալի պատաuխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
Քննարկելով պատիժատեսակ նշանակելու հարցը և վերոգրյալները հաշվի առնելով դատարանը գտնում է, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ազատազրկամ ձևով պատիժ պետք է նշանակել։
ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 19.06.2009թ. ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը նախատեսում է` պատժից ազատել առվելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 19.06.2009թ. ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ազատել պատժից։
Ռ.Այվազյանի նկատմամբ ընտրված, կալանք, խափանման միջոցը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
Գործ հմ. ԵԷԴ/0080/01/09
2009թ.
ք. Երևան
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության
դատարանը հետևյալ կազմով՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Լ. ՄՈՎՍԻՍՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Գ. ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա. ՄԱՆՈւԿՅԱՆ
2009թ. Օգոստոսի «04»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի՝ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի /ծնված՝ 31.08.1990թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, փաստացի բնակվել է ք.Երևան, Մայիսի 9-ի փողոցի 51 շենքի, թիվ 26 բնակարանում, ԼՂՀ ՊԲ թիվ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության կալանավոր/։
Սույն գործով արգելանքի տակ է 07.05.2009թ-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ Քր. օր-ի 362 հոդվածի 1-ին մասով։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի կողմից զինծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ՀՀ ՊՆ «Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի» տարածքը թողնելու փաստի առթիվ 10.03.2009թ. ՀՀ ՊՆ քննչական վարչության կայազորի քննչական բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հատկանիշներով քրեական գործ է հարուցվել։
Նախաքննության մարմնի կողմից Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, 2009թ. փետրվարի «11»-ին ծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը»։
Քրեական գործը 06.07.2009թ. կազմված և 06.07.2008թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 07.07.2009թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան։
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Վերլուծելով ու գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները՝ գործի հանգամանքների, մեղադրանքի ապացուցվածության և ամբաստանյալի մեղավորության մասին, դատարանն եկավ հետևության, որ արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալն՝ ապացուցված է։
Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա։
Վկա` Արմինե Վազգենի Սերոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի նյարդաբանական բաժանմունքում, 2009թ. հունվարի «09»-ին ամբաստանյալ Ռազմիկ Այվազյանին «Էնուրեզ հարցական» ախտորոշմամբ հետազոտման նպատակով բերել են իրենց բաժանմունք, հետազոտությունների արդյունքում ախտորոշումը չի հաստատվել և եզրակացությունը փոխանցվել է կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողով։ Վերջինս էլ նրան պիտան է ճանաչել շարային զինծառայության համար, ինչից հետո Ռազմիկ Այվազյանը ինքնակամ հոսպիտալից հեռացել է։
Վկա` Դավիթ Աշոտի Եղոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Ռազմիկ Այվազյանին ճանաչում է զինվորական հոսպիտալից, որտեղ միասին, միևնույն պալատում և միևնույն ախտորոշմամբ հետազոտվելու համար պառկած են եղել։ Հոսպիտալում եղած ժամանակ ինքը նկատել է Ռազմիկ Այվազյանի թրջված սավանները, սակայն որքանով իրեն հայտնի է Ռազմիկի ախտորոշումը չի հաստատվել, որից հետո նրան այլևս չի տեսել, քանի որ ինքը զորացրվել է։
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ. նոյեմբերի «27»-ին կամավոր զորակոչվել է բանակ, սակայն մոտ քսան օր ծառայելուց հետո գիշերամիզության` «Էնուրեզ», հիվանդության գանգատով տեղափոխվել է ԼՂՀ Մարտունու, այնուհետև Խոջալուի հոսպիտալ, որտեղից համապատասխան հետազոտություն անցնելու նպատակով ինքնակամ վերադարձել է Երևան և ներկայացել ռազմական ոստիկանություն։ Այտեղից իրեն տեղափոխել են Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալ, որտեղ երկանգամյա հետազոտությունների արդյունքում «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել, ինչից հետո զինծառայության վերադառնալու և համածառայողների կողմից ծաղրուծանակին ենթարկվելու վախից ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը և գնացել է տուն։ Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ռազմիկ Այվազյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց, զղջաց և խնդրեց դատարանին հնարավորինս մեղմ վերաբերվել, միաժամանակ հայտարարելով, որ բուժվելուց հետո պատրաստ է անցնել զինծառայության։
Պաշտպան Ա.Մանուկյանի միջնորդությամբ, դատարանի կողմից, որպես վկա հրավիրված` Կարեն Ռազմիկի Այվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Ռազմիկ Այվազյանն իր որդին է, որը մանկուց տառապել է գիշերամիզությամբ։ Վկան հայտնեց, որ իր որդին զինծառայությունից խուսափելու նպատակ չի հետապնդել, այլ ցանկացել է ճիշտ ախտորոշվել և համապատասխան բուժում ստանալուց հետո նոր, որպես լիարժեք զինվոր, մեկնել զինծառայության։ Վկան ընդունեց, որ որդին սխալ է արել հոսպիտալից ինքնակամ հեռանալով, սակայն դա արել է միայն բուժման նպատակով։
Թիվ 36534 զորամասի հրամանատարի 28.11.2008թ. թիվ 333 հրամանի քաղվածով այն մասին, որ ՊԲ հավաքակետից ժամանած նորակոչիկ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին շնորհվել է «Շարքային» զինվորական կոչում։ Նույն զորամասի հրամանատարի 18.12.2008թ. թիվ 353 հրամանով շարքային Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը համարվել է մեկնած Մարտունու զիհոսպիտալ։
ՊԲ թիվ 33466 զորամասի հրամանատարի 18.12.2008թ. թիվ 353 հրամանի քաղվածով այն մասին, որ ՊԲ 36534 զ/մ զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը համարվել է ընդունված ստաց. բուժման։ Նույն զորամասի հրամանատարի 23.12.2008թ. թիվ 358 որոշմամբ ստաց. բուժումից համարվել է դուրս գրված։
ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ Նյարդաբանական բաժանմունքի կողմից 13.02.2009թ. տրված տեղեկանքով այն մասին, որ Ռազմական ոստիկանության ուղեգրով Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը 09.01.2009թ. ընդունվել է ԿԿԶՀ նյարդաբանական բաժանմունք։
Կայազորի կենտրոնական զինվորական հոսպիտալի 12.02.2009թ. թիվ 40/2/ հեռախոսագրով, այն մասին, որ 09.01.2009թ-ից ԿԿԶՀ «Նյարդաբանական» բաժանմունքում բուժվող ԼՂՀ ՊԲ թիվ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը 11.02.2009թ. ժամը 18։00-ից ինքնակամ թողել է ԿԿԶՀ-ի տարածքը։
Թիվ 518/2190 հեռախոսագրով այն մասին, որ ՌՈՎ ՕԳ բաժնի աշխատակիցների կողմից ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում 07.05.2009թ. ժամը 12։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 17 շենքի տակ գտնվող «Շըփ-Թըփ» սննդի տաղավարից ՌՈՎ ՕՀ բաժին բերման է ենթարկվել Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը։
02.10.2008թ. Երևանի Շենգավիթի տարածքային զինկոմիսարիատի բժշկի եզրակացությամբ այն մասին, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանն ախտորոշվել է «Խրոնիկ, դեկոմպենսացված տոզիլիտ» հիվանդությամբ և զինծառայության համար ճանաչվել է պիտանի։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 11.02.2009թ. թիվ 207 որոշմամբ այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի համաձայն պիտանի է ճանաչվել շարային ծառայության համար` բ/ծ հսկողության հատուկ նշումով։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից տրված թիվ 319 տեղեկանքով այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը 05.02.2009թ. փորձաքննվել է ռազմա-բժշկական հանձնաժողովով, որով «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել և պիտանի է ճանաչվել շարային ծառայության համար։Սահմանվել է զորամասում հսկողություն անհրաժեշտության դեպքում կրկնակի հոսպիտալիզացիա ակտերով և բժշկական, ծառայողական փաստաթղթերով։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից 25.06.2009թ. տրված թիվ 328 տեղեկանքով այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը փորձաքննվել է ռազմա-բժշկական հանձնաժողովով, որով «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել, հայտնաբերվել է «Փայծախի լրացուցիչ բիլթ /1,5սմ/» և և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33գ հոդվածի 1-ին սյունակի համաձայն պիտանի է ճանաչվել սահմանափակումով։ Միաժամանակ սահմանվել է զորամասի բ/ծ հսկողություն։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 30.06.2009թ. թիվ 1073 որոշմամբ այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի շարքային զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել, հայտնաբերվել է «Փայծախի լրացուցիչ բիլթ /1,5սմ/» և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33գ հոդվածի 1-ին սյունակի համաձայն պիտանի է ճանաչվել սահմանափակումով։
ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 01.07.2009թ. թիվ ՊՆ 4982 եզրակացությամբ այն մասին, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի մոտ ներկայումս ակամա գիշերամիզությունը չի հաստատվում։ Մինչև զորակոչվելը, ինչպես նաև այժմ Ռ.Այվազյանի մոտ ախտորոշվել է «Փայծախի լրացուցիչ բիլթ», որը հայտնաբերվել է նաև զորակոչային հանձնաժողովի կողմից և Ռ.Այվազյանը համաձայն ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33 «Գ» հոդվածի 1-ին սյունակի պիտանի է շարային ծառայությանը սահմանափակումով։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է ՀՀ քրեական օրենսգրքով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մաս սանկցիան երեքից վեց տարի ազատազրկում է նախատեսում դաuալքության, այսինքն` զինվորական ծառայությունից վերջնականապեu խուuափելու նպատակով զորամաuը կամ ծառայության վայրն ինքնակամ թողնելու, ինչպեu նաև նույն նպատակով ծառայության չներկայանալու համար։
Դատարանը գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ և դրանց բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ գտնում է, որ Ռազմիկ Այվազյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, կատարած արարքի համար իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ունի դրական ծառայողական բնութագիր, բացի այդ բացակայում են ամբաստանյալի պատաuխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
Քննարկելով պատիժատեսակ նշանակելու հարցը և վերոգրյալները հաշվի առնելով դատարանը գտնում է, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ազատազրկամ ձևով պատիժ պետք է նշանակել։
ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 19.06.2009թ. ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը նախատեսում է` պատժից ազատել առվելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 19.06.2009թ. ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ազատել պատժից։
Ռ.Այվազյանի նկատմամբ ընտրված, կալանք, խափանման միջոցը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0080/01/09
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-07-2009 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0080/01/09 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 90252409 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | հանդիսանալով ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, 11.02.2009թ. ծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Այվազյան |
| Հայրանուն | Կարենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 17.7 |
Մակագրել
| Երբ | 07-07-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 07-07-2009 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 08-07-2009 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 08-07-2009 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-07-2009 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Այվազյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:45 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-07-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:45 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-08-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 04-08-2009 |
|---|
Մեղադրական
| Ամսաթիվ | 04-08-2009 |
|---|---|
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված |
Նշանակվել է պատիժ
| Հիմնական | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
|---|
Ազատվել է պատժի կրումից
| Հիմք | ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 19.06.2009թ. ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետ |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ Գործ հմ. ԵԷԴ/0080/01/09 2009թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Լ. ՄՈՎՍԻՍՅԱՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Գ. ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա. ՄԱՆՈւԿՅԱՆ 2009թ. Օգոստոսի «04»-ին, Երևան քաղաքում. Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի՝ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի /ծնված՝ 31.08.1990թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, փաստացի բնակվել է ք.Երևան, Մայիսի 9-ի փողոցի 51 շենքի, թիվ 26 բնակարանում, ԼՂՀ ՊԲ թիվ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության կալանավոր/։ Սույն գործով արգելանքի տակ է 07.05.2009թ-ից։ Մեղադրվում է ՀՀ Քր. օր-ի 362 հոդվածի 1-ին մասով։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի կողմից զինծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ՀՀ ՊՆ «Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի» տարածքը թողնելու փաստի առթիվ 10.03.2009թ. ՀՀ ՊՆ քննչական վարչության կայազորի քննչական բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հատկանիշներով քրեական գործ է հարուցվել։ Նախաքննության մարմնի կողմից Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, 2009թ. փետրվարի «11»-ին ծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը»։ Քրեական գործը 06.07.2009թ. կազմված և 06.07.2008թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 07.07.2009թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան։ 2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Վերլուծելով ու գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները՝ գործի հանգամանքների, մեղադրանքի ապացուցվածության և ամբաստանյալի մեղավորության մասին, դատարանն եկավ հետևության, որ արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալն՝ ապացուցված է։ Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա։ Վկա` Արմինե Վազգենի Սերոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի նյարդաբանական բաժանմունքում, 2009թ. հունվարի «09»-ին ամբաստանյալ Ռազմիկ Այվազյանին «Էնուրեզ հարցական» ախտորոշմամբ հետազոտման նպատակով բերել են իրենց բաժանմունք, հետազոտությունների արդյունքում ախտորոշումը չի հաստատվել և եզրակացությունը փոխանցվել է կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողով։ Վերջինս էլ նրան պիտան է ճանաչել շարային զինծառայության համար, ինչից հետո Ռազմիկ Այվազյանը ինքնակամ հոսպիտալից հեռացել է։ Վկա` Դավիթ Աշոտի Եղոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Ռազմիկ Այվազյանին ճանաչում է զինվորական հոսպիտալից, որտեղ միասին, միևնույն պալատում և միևնույն ախտորոշմամբ հետազոտվելու համար պառկած են եղել։ Հոսպիտալում եղած ժամանակ ինքը նկատել է Ռազմիկ Այվազյանի թրջված սավանները, սակայն որքանով իրեն հայտնի է Ռազմիկի ախտորոշումը չի հաստատվել, որից հետո նրան այլևս չի տեսել, քանի որ ինքը զորացրվել է։ Ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ. նոյեմբերի «27»-ին կամավոր զորակոչվել է բանակ, սակայն մոտ քսան օր ծառայելուց հետո գիշերամիզության` «Էնուրեզ», հիվանդության գանգատով տեղափոխվել է ԼՂՀ Մարտունու, այնուհետև Խոջալուի հոսպիտալ, որտեղից համապատասխան հետազոտություն անցնելու նպատակով ինքնակամ վերադարձել է Երևան և ներկայացել ռազմական ոստիկանություն։ Այտեղից իրեն տեղափոխել են Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալ, որտեղ երկանգամյա հետազոտությունների արդյունքում «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել, ինչից հետո զինծառայության վերադառնալու և համածառայողների կողմից ծաղրուծանակին ենթարկվելու վախից ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը և գնացել է տուն։ Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ռազմիկ Այվազյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց, զղջաց և խնդրեց դատարանին հնարավորինս մեղմ վերաբերվել, միաժամանակ հայտարարելով, որ բուժվելուց հետո պատրաստ է անցնել զինծառայության։ Պաշտպան Ա.Մանուկյանի միջնորդությամբ, դատարանի կողմից, որպես վկա հրավիրված` Կարեն Ռազմիկի Այվազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Ռազմիկ Այվազյանն իր որդին է, որը մանկուց տառապել է գիշերամիզությամբ։ Վկան հայտնեց, որ իր որդին զինծառայությունից խուսափելու նպատակ չի հետապնդել, այլ ցանկացել է ճիշտ ախտորոշվել և համապատասխան բուժում ստանալուց հետո նոր, որպես լիարժեք զինվոր, մեկնել զինծառայության։ Վկան ընդունեց, որ որդին սխալ է արել հոսպիտալից ինքնակամ հեռանալով, սակայն դա արել է միայն բուժման նպատակով։ Թիվ 36534 զորամասի հրամանատարի 28.11.2008թ. թիվ 333 հրամանի քաղվածով այն մասին, որ ՊԲ հավաքակետից ժամանած նորակոչիկ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին շնորհվել է «Շարքային» զինվորական կոչում։ Նույն զորամասի հրամանատարի 18.12.2008թ. թիվ 353 հրամանով շարքային Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը համարվել է մեկնած Մարտունու զիհոսպիտալ։ ՊԲ թիվ 33466 զորամասի հրամանատարի 18.12.2008թ. թիվ 353 հրամանի քաղվածով այն մասին, որ ՊԲ 36534 զ/մ զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը համարվել է ընդունված ստաց. բուժման։ Նույն զորամասի հրամանատարի 23.12.2008թ. թիվ 358 որոշմամբ ստաց. բուժումից համարվել է դուրս գրված։ ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ Նյարդաբանական բաժանմունքի կողմից 13.02.2009թ. տրված տեղեկանքով այն մասին, որ Ռազմական ոստիկանության ուղեգրով Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը 09.01.2009թ. ընդունվել է ԿԿԶՀ նյարդաբանական բաժանմունք։ Կայազորի կենտրոնական զինվորական հոսպիտալի 12.02.2009թ. թիվ 40/2/ հեռախոսագրով, այն մասին, որ 09.01.2009թ-ից ԿԿԶՀ «Նյարդաբանական» բաժանմունքում բուժվող ԼՂՀ ՊԲ թիվ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը 11.02.2009թ. ժամը 18։00-ից ինքնակամ թողել է ԿԿԶՀ-ի տարածքը։ Թիվ 518/2190 հեռախոսագրով այն մասին, որ ՌՈՎ ՕԳ բաժնի աշխատակիցների կողմից ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում 07.05.2009թ. ժամը 12։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 17 շենքի տակ գտնվող «Շըփ-Թըփ» սննդի տաղավարից ՌՈՎ ՕՀ բաժին բերման է ենթարկվել Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը։ 02.10.2008թ. Երևանի Շենգավիթի տարածքային զինկոմիսարիատի բժշկի եզրակացությամբ այն մասին, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանն ախտորոշվել է «Խրոնիկ, դեկոմպենսացված տոզիլիտ» հիվանդությամբ և զինծառայության համար ճանաչվել է պիտանի։ ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 11.02.2009թ. թիվ 207 որոշմամբ այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի համաձայն պիտանի է ճանաչվել շարային ծառայության համար` բ/ծ հսկողության հատուկ նշումով։ ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից տրված թիվ 319 տեղեկանքով այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը 05.02.2009թ. փորձաքննվել է ռազմա-բժշկական հանձնաժողովով, որով «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել և պիտանի է ճանաչվել շարային ծառայության համար։Սահմանվել է զորամասում հսկողություն անհրաժեշտության դեպքում կրկնակի հոսպիտալիզացիա ակտերով և բժշկական, ծառայողական փաստաթղթերով։ ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից 25.06.2009թ. տրված թիվ 328 տեղեկանքով այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը փորձաքննվել է ռազմա-բժշկական հանձնաժողովով, որով «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել, հայտնաբերվել է «Փայծախի լրացուցիչ բիլթ /1,5սմ/» և և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33գ հոդվածի 1-ին սյունակի համաձայն պիտանի է ճանաչվել սահմանափակումով։ Միաժամանակ սահմանվել է զորամասի բ/ծ հսկողություն։ ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 30.06.2009թ. թիվ 1073 որոշմամբ այն մասին, որ թիվ 36534 զորամասի շարքային զինծառայող Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի «Էնուրեզ» ախտորոշումը չի հաստատվել, հայտնաբերվել է «Փայծախի լրացուցիչ բիլթ /1,5սմ/» և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33գ հոդվածի 1-ին սյունակի համաձայն պիտանի է ճանաչվել սահմանափակումով։ ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի 01.07.2009թ. թիվ ՊՆ 4982 եզրակացությամբ այն մասին, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի մոտ ներկայումս ակամա գիշերամիզությունը չի հաստատվում։ Մինչև զորակոչվելը, ինչպես նաև այժմ Ռ.Այվազյանի մոտ ախտորոշվել է «Փայծախի լրացուցիչ բիլթ», որը հայտնաբերվել է նաև զորակոչային հանձնաժողովի կողմից և Ռ.Այվազյանը համաձայն ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33 «Գ» հոդվածի 1-ին սյունակի պիտանի է շարային ծառայությանը սահմանափակումով։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է ՀՀ քրեական օրենսգրքով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մաս սանկցիան երեքից վեց տարի ազատազրկում է նախատեսում դաuալքության, այսինքն` զինվորական ծառայությունից վերջնականապեu խուuափելու նպատակով զորամաuը կամ ծառայության վայրն ինքնակամ թողնելու, ինչպեu նաև նույն նպատակով ծառայության չներկայանալու համար։ Դատարանը գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ և դրանց բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ գտնում է, որ Ռազմիկ Այվազյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, կատարած արարքի համար իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ունի դրական ծառայողական բնութագիր, բացի այդ բացակայում են ամբաստանյալի պատաuխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։ Քննարկելով պատիժատեսակ նշանակելու հարցը և վերոգրյալները հաշվի առնելով դատարանը գտնում է, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ազատազրկամ ձևով պատիժ պետք է նշանակել։ ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 19.06.2009թ. ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը նախատեսում է` պատժից ազատել առվելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից 19.06.2009թ. ընդունված «Համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ազատել պատժից։ Ռ.Այվազյանի նկատմամբ ընտրված, կալանք, խափանման միջոցը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճից։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-08-2009 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-08-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր` 131 էջ, 2-րդ հատոր` 58 էջ |
| Գործին կից նյութերը | վերաքննիչ բողոքի պատասխան |
| Գործն ուղարկվել է | 28-08-2009 |
| Ուր | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան |
| Գրության համարը | Ե-9038/09 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 28-08-2009 |
|---|
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 28-10-2009 |
|---|
Դատավճռի (որոշման) կատարում
| Ամսաթիվ | 03-11-2009 |
|---|
Գործի արխիվացում
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-11-2009 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 131,101 |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0080/01/09
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-08-2009 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 05-08-2009 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գ |
| Ազգանուն | Այվազյանին |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Փոփոխել Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի /ՀՀ քր.օր. 362 հոդ. 1-ին մասով - 3 տարի ազ. , կիրառվել է ՀՀ ԱԺ <<Համաներում հայտարարելու մասին >> 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և նա ազատվել է պատիժը կրելուց / վերաբերյալ 04.08.2009թ. դատավճիռը և նշանակել խիստ պատիժ` ազատազրկում 4 տարի ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 07-08-2009 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Աիդա |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 04-09-2009 |
|---|
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 31-08-2009 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-09-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-10-2009 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 02-10-2009 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Այվազյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԷԴ/ 0080/01/09 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ ԱՆ 02 հոկտեմբերի 2009թ. ք.Երևան Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը /այսուհետª Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ԱՐՏԵՄՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկ վարույթի կանոններով քննության առավ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` բերված Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 362 հդ.-ի 1-ին մասով` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.08.2009թ. դատավճռի դեմ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը դատաքննությամբ ՊԱՐԶԵՑ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի կողմից զինծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի տարածքը թողնելու փաստի առթիվ 10.03.2009թ. ՀՀ ՊՆ քննչական վարչության կայազորի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 90252409 քրեական գործը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նախաքննության մարմնի կողմից Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի ժամկետային զինծառայող, շարքային, 2009թ. փետրվարի 11-ին, ծառայությունից վերջնականապես խուսափելու նպատակով, ինքնակամ թողել է հոսպիտալի տարածքը։ 06.07.2009թ. Երևանի կայազորի զինվորական դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 362 հոդվածի 1-ին մասով ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննության առնելու համար։ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 04-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով: ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային Ժողովի 19.06.2009թ. որոշման 1-ին հոդվածի 1-ին կետի կիրառմամբ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը ազատվել է պատժից: Ռազմիկ Այվազյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացվել է և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատարանի դատական նիստերի դահլիճում: Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել գործով մեղադրողը: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանը: Վերաքննիչ քրեական դատարանի 04.09.2009թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ: Քրեական գործը Վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2009թ. օգոստոսի 31-ին: 2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Ըստ վերաքննիչ բողոք բերած անձի` դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատիժ, որով խախտվել են ՀՀ քր. օր.-ի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, այն է` հաշվի չի առնվել Ռ. Այվազյանի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ըստ որի` ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը դասվում է ծանրերի շարքին: Ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նման մեղմ պատիժ նշանակելով` զինծառայողների շրջանում կստեղծվի անպատժելիության զգացում, որն իր բացասական ազդեցությունը կունենա ՀՀ Զինված ուժերի կարգապահության և մարտունակության վրա: Ըստ մեղադրողի` առաջին ատյանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կարող ծառայել ՀՀ քր. օր.-ի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին, կանխելու հանցագործությունները: Մեղադրողը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ վերլուծելով ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասով դատական պրակտիկան, հանգել է նրան, որ ՙդատավճռում ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով՚: Խնդրել է վերաքննիչ բողոքը բավարարել, Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի վերաբերյալ ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևանի քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի օգոստոսի 04-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել և նշանակել ավելի խիստ պատիժ` ազատազրկում 4/չորս/ տարի ժամկետով: 3. ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ԳՐԱՎՈՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ Գրավոր պատասխանում ամբաստանյալը նշել է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը ամբողջովին անհիմն է և ենթակա է մերժման` հետևյալ կերպ փաստարկելով իր եզրահանգումը: 27.11.2008թ. Շենգավիթ վարչական շրջանի զինվորական կոմիսարիատի կողմից զորակոչվել է ժամկետային զինծառայության ՀՀ ԶՈՒ և ծառայության անցել ՀՀ ՊԲ թիվ 36534 զորամասում որպես շարքային զինվոր: Խնդրել է դատարանին հայտնել, որ զինկոմիսարիատի բժշկական ստուգման ժամանակ ինքը թաքցրել է բոլոր հիվանդությունները, քանի որ սրտանց ուզում էր ծառայել Հայոց բանակում, իր ավագ եղբայրը նույնպես գերազանց ծառայել է և վերադարձել: Գիշերամիզություն /էնուրեզ/ հիվանդությունը եղել է գենետիկական, հայրը, եղբայրը, հետո էլ ինքը տառապել են այդ հիվանդությամբ: Հիվանդության և բոլոր տարիների բուժումները բժիշկների կողմից նշված էր իր պոլիկլինիկայի անկետայում, որը ինչ-ինչ պատճառներով անհետացել է թիվ 18 պոլիկլինիկայից: Զորամասում քսան օր ծառայելու ժամանակ հիվանդությունը առկա է եղել, այնտեղ ենթարկվել է բազում ծաղրանքների և տհաճ խոսակցությունների: Իրեն տեղափոխել են զորամասի բժշկական կենտրոն, այնտեղից էլ` Մարտունու բժշկական հոսպիտալ: Մնացել է մեկ օր, ստուգումից հետո իրեն տեղափոխել են Խոջալլուի զինվորական հոսպիտալ: Հետազոտման ընթացքում հայրը այցելել է իրեն: Տեղեկացել է հիվանդության մասին, խոսել բժշկուհու հետ: Նա հաստատաել է հիվանդությունը, ասել, որ Ձեր երեխան պետք է մնա: Տեսնելով հոսպիտալի անմխիթար վիճակը` հայրը հոսպիտալի պետին խնդրել է իրեն տեղափոխել Երևանի ԿԿԶՀ: Վերջինը մերժել է հոր խնդրանքը: Դրանից հետո, առանց հրամանատարությանը տեղյակ պահելու, եկել է Երևան քաղաք և առավոտյան ինքնակամ ներկայացել ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչություն: 09.01.2009թ. տրված ուղեգրի համաձայն` տեղափոխվել է ԿԿԶՀ-ի նյարդաբանական բաժանմունք` համապատասխան հետազոտում անցնելու համար: ՀՀ ԿԿԶՀ-ում կատարվել է թերի հետազոտում, որի մասին իրեն և հորը հայտնել է սկզբից գործով վկա, բժշկուհի Արմինե Սերոբյանը, հետո բաժանմունքի պետ Մկրտչյանը: Մի քանի բուժհիմնարկներում խորհրդակցելուց հետո իրենք տեղեկացել են որ ՙբիլթը՚ լինում է երկու տեսակ, որոնք իրենցից ներկայացնում են արյունով լցված պարկեր, որոնք ամեն անզգույշ շարժումից կարող են բացվել: ՀՀ ԿԿԶՀ-ում իր մոտ չնայած հերքվել է ՙԷնուրեզ՚ հիվանդությունը, սակայն ինքը ունի գիշերամիզություն, այնտեղ էլ ենթարկվել է բազմաթիվ ծաղրանքների և տհաճ խոսակցությունների: Այլ ճանապարհ չգտնելով, հուսահատ, մի կողմից էլ ընտանիքի սոցիալական անապահով վիճակը, ինքնակամ լքել է զինվորական հոսպիտալը: Ինքնակամ հոսպիտալի տաարծքը լքելու փաստն ինքը չի վիճարկում, սակայն խնդրում է ընբռնումով մոտենալ այդ հարցին, քանի որ դա եղել է հուսահատության, մոլորության քայլ, այլ ոչ թե ծառայությունից վերջնական խուսափելու քայլ: Գրավոր պատասխանում ամբաստանյալը նաև նշել է,որ ՀՀ Զինված ուժերի մարտունակության և կարգապահության վրա կարող է ազդել ոչ թե իր հուսահատությունից և մոլորությունից կատարված քայլը, այլ Հայոց բանակում մանկությունից հիվանդությամբ տառապող զինվոր պահելը: Ըստ գրավոր պատասխան ներկայացրած անձի` անհիմն է նաև մեղադրողի այն պնդումը, թե ինքը վտանգավոր է շրջապատի համար, քանի որ գործում կան բազմաթիվ փաստաթղթեր, որոնք իրեն դրական են բնութագրում մինչև զորակոչվելը և զորակոչվելուց հետո: Խնդրել է Երևանի կայազորի դատախազության վերաքննիչ բողոքը ամբողջությամբ մերժել` անփոփոխ թողնելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0080/01/09 դատավճիռը: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով մեղադրողի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, ամբաստանյալի գրավոր պատասխանը վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտավ, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` ուժի մեջ թողնելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.08.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0080/01/09 դատավճիռը` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել: Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին եզրակացության հանգելիս սխալ թույլ չի տվել: Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում: Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք: Այդ իսկ պատճառով ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում, հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասի սանկցիան նախատեսում է պատիժ` ազատազրկում` երեքից վեց տարի ժամկետով: Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քր. օր.-ի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակել ազատքազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Ռազմիկ Կարենի Այվազյանը երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, կատարած արարքի համար իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ունի ծառայողական դրական բնութագիր, բացակայում են քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ: Վերաքննիչ քրեական դատարանը արձանագրում է նաև այն հանգամանքը, որ համաձայն Երևան քաղաքի Շենգավիթ տարածքային զինկոմիսարիատի բժշկի եզրակացության` Ռազմիկ Այվազյանի մոտ ախտորոշվել է ՙԽրոնիկ, դեկոմպենսացված տոնզիլիտ՚, իսկ ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի կողմից տրված թիվ 328 տեղեկանքի` նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙՓայծախի լրացուցիչ բիլթ՚ /1,5 սմ/ և ՀՀ ՊՆ 30.03.2006թ. թիվ 378 հրամանի 33գ հոդվածի 1-ին սյունյակի համաձայն` պիտանի է ճանաչվել սահմանափակումով, միաժամանակ, սահմանվել է զորամասի բ/ծ հսկողություն: Նշված հանգամանքները ազդեցություն են ունեցել ամբաստանյալի կողմից ՀՀ քր. օր.-ի 362հդ.-ի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու վրա: Նման պայմաններում Վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսդրությամբ սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ամբաստանյալի կատարած հանցանքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող հանգամանքները և նշանակել է համաչափ, արդարացի պատիժ: Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկին, որ ամբաստանյալ Ռ. Այվազյանի նկատմամբ նման մեղմ պատիժ նշանակելով` զինծառայողների շրջանում կստեղծվի անպատժելիության զգացում, որն իր բացասական ազդեցությունը կունենա ՀՀ Զինված ուժերի կարգապահության և մարտունակության վրա, Վերաքննիչ դատարանը անհիմն է համարում այս եզրահանգումը, քանի որ քրեական պատժի արդյունավետությունը որոշվում է ոչ թե նրա խստությամբ, այլ արդարացիությամբ, համաչափությամբ, անխուսափելիությամբ: ՀՀ քր. օր.-ի 82հդ.-ի համաձայն` հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը: ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` պատժից ազատման ենթակա են առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց: Այս իմաստով Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի գործողությունները կատարված են օրենքի պահանջներին համապատասխան, կայացված դատական ակտը օրինական, հիմնավորված, պատճառաբանված է և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ այն փոփոխելու համար: Ելնելով շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Ռազմիկ Կարենի Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր.-ի 362 հդ.-ի 1-ին մասով` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.08.2009թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 02-10-2009 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 19-10-2009 |
|---|---|
| Գործն ուղարկվել է | 23-10-2009 |
| Էջերի քանակը | 2 հատոր, 1-ինը` 131 թերթ, 2-րդը` 95 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | չկա |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-10851/09 |
| Այլ նշումներ | չկա |