ԵԷԴ/0057/01/09

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող` Ա. ԴԱՎԹՅԱՆ
Պաշտպան` ՅՈւ. ԱԼՈՅԱՆ
Տուժողներ` Գ. ՄԻՆԱՍՅԱՆ
Ա. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Լ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

2009թ. հուլիսի 30-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմանուշ Արամայիսի Թադևոսյանի, ծնված 25.04.1978թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան Խաղաղ-Դոնի 19 շենք, 217 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 132 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և 1321 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 6-րդ կետերով։
Սույն գործով կալանքի տակ է 16.12.2008թ.։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Արմանուշ Թադևոսյանը, բնակվելով Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, 2007թ. հուլիս-հոկտեմբեր ամիսներին շահագործման նպատակով մարդուն հավաքագրելու և փոխադրելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով ԱՄԷ-ում բնակվող ավագ քրոջ` Արմենուհի Արամայիսի Պողոսյանի և ՀՀ-ում բնակվող կրտսեր քրոջ` Հայկանուշ Արամայիսի Հովհաննիսյանի հետ, գումարներ վաստակելու նպատակով մարդուն պոռնկության մեջ ներգրավելու դիտավորությամբ, խարդախությամբ` կարի արտադրամասում բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոստումով, հավաքգրել և ԱՄԷ Դուբայ քաղաք են փոխադրել ՀՀ քաղաքացիներ Ալինա Իշխանի Գրիգորյանին, Գեղեցիկ Գառնիկի Մինասյանին, Ասյա Վազիրի Շարոյանին և Լուսինե Կամոյի Ավետիսյանին, որտեղ Արմանուշ Թադևոսյանը և Արմենուհի Պողոսյանը ստացել են վերջիններիս։ Այնուհետև, Ա. Թադևոսյանը և Ա. Պողոսյանը նախնական համաձայնությամբ, Ա. Գրիգորյանի, Գ. Մինասյանի, Ա. Շարոյանի և Լ. Ավետիսյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև վիճակի խոցելիությունը օգտագործելով, ներգրավել են վերջիններիս պոռնկության մեջ` շուրջ վեց ամիս նրանց դնելով և պահելով սեռական շահագործման մեջ։
Այսպես, Արմանուշ Թադևոսյանը շահագործման նպատակով մարդուն հավաքագրելու և փոխադրելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Երևանում բնակվող կրտսեր քրոջ` Հայկանուշ Հովհաննիսյանի և Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող ավագ քրոջ` Արմենուհի Պողոսյանի հետ, գումարներ վաստակելու նպատակով մարդուն պոռնկության մեջ ներգրավելու դիտավորությամբ, 2007թ. հուլիսին Երևան քաղաքում խարդախությամբ` Դուբայ քաղաքում գտնվող` Ա. Թադևոսյանին պատկանող կարի արտադրամասում բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոստումով, հավաքգրել են ՀՀ քաղաքացիներ Ալինա Գրիգորյանին և Գեղեցիկ Մինասյանին։ Նախքան ԱՄԷ փոխադրելը Հայկանուշ Հովհաննիսյանը Ա. Գրիգորյանին և Գ. Մինասյանին հայտնել է, որ նրանց տեղափոխելու է ԱՄԷ` մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար և օգտվելով վերջիններիս համար ձեռք բերված մուտքի թույլտվության և Դուբայ մեկնելու տոմսի գումարը վերադարձնելու հնարավորություն չունենալու հետևանքով առաջացած խոցելի վիճակից, ԱՄԷ Դուբայ քաղաք է ուղարկել Ա. Գրիգորյանին և Գ. Մինասյանին, որտեղ Արմանուշ Թադևոսյանը և Արմենուհի Պողոսյանը ստանալով նրանց, վերցրել են անձնագրերը և տեղափոխել են Ա. Թադևոսյանի կողմից վարձակալած բնակարան։ Այնուհետև, Ա. Թադևոսյանը և Ա. Պողոսյանը նախնական համաձայնությամբ, Ա. Գրիգորյանի և Գ. Մինասյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ծեծելով, վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով` այլ անձանց միջոցով կացնահարելով սպանելու սպառնալիքով, ինչպես նաև վիճակի խոցելիությունը օգտագործելով, ներգրավել են Ալինա Գրիգորյանին և Գեղեցիկ Մինասյանին պոռնկության մեջ` շուրջ վեց ամիս նրանց դնելով և պահելով սեռական շահագործման մեջ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը, Արմանուշ Թադևոսյանը նույն նպատակով և պատրվակով, կրկին քույրերի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2007թ. հոկտեմբեր ամսին Երևան քաղաքում հավաքգրել են և ԱՄԷ Դուբայ քաղաք են փոխադրել Ասյա Վազիրի Շարոյանին և Լուսինե Կամոյի Ավետիսյանին, որտեղ նրանց ստացել են Ա. Թադևոսյանն ու Ա. Պողոսյանը և տեղափոխել են Ա. Թադևոսյանի կողմից վարձակալած բնակարան։ Այնուհետև, Ա. Թադևոսյանը և Ա. Պողոսյանը նախնական համաձայնությամբ, Ա. Շարոյանի և Լ. Ավետիսյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ծեծելով, վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով` այլ անձանց միջոցով կացնահարելով սպանելու սպառնալիքով, ինչպես նաև վիճակի խոցելիությունը օգտագործելով, ներգրավել են վերջիններիս պոռնկության մեջ` Ա. Շարոյանին շուրջ 15 օր, իսկ Լ. Ավետիսյանին շուրջ երեք ամիս դնելով և պահելով սեռական շահագործման մեջ։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Արմանուշ Արամայիսի Թադևոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 132 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և 1321 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 6-րդ կետերով։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմանուշ Թադևոսյանը իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց։
Նախաքննության ընթացքում Արմանուշ Թադևոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2005թ. մայիսից բնակվել է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում, իսկ 2006թ. դեկտեմբերին վերջինիս օգնությամբ Դուբայ է մեկնել նաև ավագ քույրը` Արմենուհի Պողոսյանը։ 2007թ. հուլիսից 2008թ. հունվարն ընկած ժամանակահատվածում Ալինա Գրիգորյանը և Գեղեցիկ Մինասյանը բնակվել են իր մոտ` Դուբայ քաղաքում, զբաղվել են մարմնավաճառությամբ և վճարել են իրենց այդ եղանակով վաստակած գումարներից։
Բացի ամբաստանյալի խոստովանական ցուցմունքից, նրա կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող` Ալինա Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. հուլիս ամսին հարևանուհի Հայկանուշ Թադևոսյանից տեղեկացել է, որ վերջինիս քույրերը` Արմենուհին և Արմանուշը գտնվում են Կահիրե քաղաքում և բարձր վարձատրությամբ աշխատում են կարի արտադրամասում։ Գտնվելով ծանր սոցիալական պայմաններում, ինքը ևս ցանկություն է հայտնել գնալ Արմանուշի մոտ` կարի արտադրամասում աշխատելու համար։ Երկու օր անց Հայկանուշից տեղեկացել է, որ քույրը կատարել է իր մեկնման հետ կապված բոլորը շախսերը` հետագայում իր կողմից վերադարձնելու պայմանով։ Նույն օրը Հայկանուշը վերձրել է իր անձնագիրը։ Այդ ամենի մասին ինքը պատմել է մորաքրոջ դստերը` Գեղեցիկ Մինասյանին, որը ևս ցակնություն է հայտնել մեկնել իր հետ, որից հետո Հայկանուշը վերցրել է նաև նրա անձնագիրը։ Հաջորդ օրը Հայկանուշը հայտնել է, որ քույրը գտնվում է ոչ թե Կահիրե քաղաքում, այլ Դուբայում, և իրենք պետք մեկնեն այնտեղ և զբաղվեն մարմնավաճառությամբ։ Ինքը հրաժարվել է այդ առաջարկից, որից հետո Հայկանուշը պահանջել է վերադարձնել յուրաքանչյուրի վրա ծախսած 5.000 ԱՄՆ դոլար գումարը։ Գումարը վերադարձնելու հնարավորություն չունենալով, ստիպված համաձայնվել է մեկնել։ 2007թ. հուլիսի 6-ին Հայկանուշը փոխանցել է անձնագիրը, տոմսը և մուտքի թույլտվության փաստաթղթերը։ Հաջորդ օրը ինքը և Գեղեցիկը մեկնել են Դուբայ, որտեղ իրենց դիմավորել է Արմանուշ Թադևոսյանը և տարել իր բնակարան։ Այնուհետև իրենց հայտնել է, որ պարտքը կազմում է 15.000 ԱՄԷ դրհամ, որին ավելացրել է ևս 15.000 ԱՄԷ դրհամ` բնակարանի վարձի, հագուստների և այլ բաների համար, և այն գրանցել է իր գրքույկում։ Այդ օրվանից սկսած ամեն օր Արմանուշի քույրը` Արմենուհին, իրեն տարել է մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, հաճախորդների հետ պայմանավորվել է գումարի շուրջ, որի մի մասը պահել է իր մոտ, իսկ մյուս մասը տվել է Արմանուշին։ Այդ ընթացքում Արմանուշ Թադևոսյանը իր մոտից վերցրել է անձնագիրը։ Մեկ շաբաթ անց պարտքի գումարը սկսել է աճել, քանի որ Արմենուհին և Արմանուշը պահանջել են հագնել մարմնավաճառներին բնորոշ հագուստներ և կատարել իրենց պահանջները` սպառնալով, որ չկատարելու դեպքում կկանչեն պատժողներին, որոնք իրեն կբռնաբարեն և կսպանեն։ Չհնազադվելով նրանց, Արմանուշը և Արմենուհին ծեծի են ենթարկել իրեն և սպառնացել են, որ իրեն կվաճառեն արաբներին։ Գտնվելով օտար երկրում, չունենալով գումար և անձնագիր, չտիրապետելով լեզվին, բացի այդ վախենալով անընդհատ Արմանուշի և Արմենուհու կողմից հնչող սպառնալիքներից, շուրջ վեց ամիս զբաղվել է մարմնավաճառությամբ` օրական վաստակելով շուրջ 500 ԱՄն դոլար, որը ամբողջությամբ վերցրել են Արմենուհին և Արմանուշը։ Բազմիցս դիմել է Արմանուշին թույլատրել վերադառնալ Հայաստան, սակայն մերժել է պատճառաբանելով, որ պարտքը չի վերադարձրել։ 2008թ. հունվարին դիմել է ոստիկանության աշխատակիցներին, որոնք Արմանուշ Թադևոսյանից վերցրել են իր անձնագիրը, ապա շուրջ երկու շաբաթ պահել են մեկուսարանում, որից հետո իր ծանոթ հայազգի Արմինեի կողմից գնված տոմսով 2008թ. հունվարի 26-ին վերադարձել է Հայաստան։
Տուժող` Գեղեցիկ Մինասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. հուլիս ամսին մորաքրոջ դստեր` Ալինա Գրիգորյանից տեղեկացել է, որ վերջինս պատրաստվում է մեկնել արտասահման` Արմանուշ Թադևոսյանի մոտ` կարի արտադրամասում աշխատելու համար։ Ինքը ևս ցակնություն է հայտնել մեկնել նրա հետ, որից հետո հանդիպել է Հայկանուշ Հովհաննիսյանին։ Վերջինս իրեն բացատրել է, որ Արմանուշը կկատարի բոլոր ծախսերը` հետագայում իրենք կաշխատեն և կվերադարձնեն պարտքը, որից հետո վերցրել է իր անձնագիրը։ Մի քանի օր անց մորաքրոջ դստեր հետ հանդիպել են Հայկանուշին։ Վերջինիս իրենց հայտնել է, որ քույրը գտնվում է ոչ թե Կահիրե քաղաքում, այլ Դուբայում, և իրենք պետք մեկնեն այնտեղ և զբաղվեն մարմնավաճառությամբ։ Ինքը հրաժարվել է մեկնել, որից հետո Հայկանուշը ասել է, որ այդ դեպքում իր վրա ծախսված գումարը պետք է վերադարձնի մորաքրոջ աղջիկը` Ալինան։ Հայտնվելով անելանելի վիճակում, չունենալով գումար և չցանկանալով քրոջը թողնել միայնակ, ստիպված համաձայնվել է մեկնել։ 2007թ. հուլիսի 6-ին Հայկանուշը փոխանցել է անձնագիրը, տոմսը և մուտքի թույլտվության փաստաթղթերը։ Հաջորդ օրը ինքը և Ալինան մեկնել են Դուբայ, որտեղ իրենց դիմավորել է Արմանուշ Թադևոսյանը և տարել իր բնակարան։ Նույն օրը Արմանուշը պատճենահանելու պատրվակով վերցրել է իրենց անձնագրերը, ապա գնել է մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար համապատասխան հագուստներ և իրենց հայտնել է, որ յուրաքանչյուրի պարտքը կազմում է 30.000 ԱՄԷ դրհամ։ Այդ օրվանից սկսած ամեն օր Արմանուշի քույրը` Արմենուհին, իրեն տարել է մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, հաճախորդների հետ պայմանավորվել է գումարի շուրջ, որի մի մասը պահել է իր մոտ, իսկ մյուս մասը տվել է Արմանուշին։ Դուբայում գտնվելու երկրորդ օրը Ալինան պահանջել է Արմանուշից հետ ուղարկել իրեն, սակայն վերջինս ծեծի է ենթարկել նրան և հայտնել, որ կվերադառնա միայն պարտքը մարելուց հետո։ Այնտեղ գտնվելու ընթացքում իրենց պարտքի գումարը սկսել է աճել, քանի որ Արմանուշը իրենց հագուստների, բնակարանի վարձի և սննդի գումարները հինգ անգամ ավելի բարձր գներով է հաշվել։ Արմանուշը պարբերաբար հայտնել է իրենց, որ արաբ ծանոթներ ունի, որոնք չհնազադվելու դեպքում իրենց կբռնաբարեն և կսպանեն։ Բազմիցս դիմել է Արմանուշին թույլատրել վերադառնալ Հայաստան, սակայն մերժել է պատճառաբանելով, որ պարտքը չի վերադարձրել։ 2008թ. հունվարին դիմել են ոստիկանության աշխատակիցներին, որոնք Արմանուշ Թադևոսյանից վերցրել են իրենց անձնագրերը, ապա շուրջ երկու շաբաթ պահել են մեկուսարանում, որից հետո իրենց ծանոթ հայազգի Արմինեի կողմից գնված տոմսով 2008թ. հունվարի 26-ին վերադարձել են Հայաստան։
Տուժող` Լուսինե Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. հոկտեմբեր ամսին հարևանուհու` Ասյա Շարոյանի բնակարանում ծանոթացել է Հայկանուշ Հովհաննիսյանի հետ, որից տեղեկացել է, որ վերջինիս քույրը գտնվում է Դուբայում և Ասյան պատրաստվում է մեկնել նրա մոտ` կարի արտադրամասում աշխատելու համար։ Իրեն ևս առաջարկել են ծախսերը վճարեկու և հետագայում վերադարձնելու պայմանով մեկնել, որին ինքը համաձայնվել է։ Դրանից հետո Հայկանուշին է տվել իր անձնագիրը` մուտքի թույլտվության և տոմսերի հետ կապված հարցերը կարգավորելու համար։ Մինչ Դուբայ մեկնելը Հայկանուշը իր չի հայտնել, որ այնտեղ զբաղվելու է մարմնավաճառությամբ։ 2007թ. հոկտեմբեր ամսին մեկնել է Դուբայ, որտեղ իրեն դիմավորել է Արմանուշ Թադևոսյանը և տարել իր բնակարան, որտեղ վերցրել է իր անձնագիրը և հայտնել, որ զբաղվելու է մարմնավաճառությամբ որպեսզի հետ վերադարձնի իր վրա ծախսած 35.000 ԱՄԷ դրհամը։ Հրաժարվել է կատարել Արմանուշի պահանջը, սակայն վերջինս սպառնացել է, որ կկանչի «տոպոռիկներ» կոչվող արաբներին, որոնք իր հետ հաշվեհարդար կտեսնեն և կկորցնեն անապատում։ Վախենալով իր կյանքի համար և չունենալով գումար և ծանոթներ, համաձայնվել է կատարել Արմանուշի պահանջները։ Այնուհետև, Արմանուշը տվել է մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար համապատասխան հագուստներ, որից հետո Արմենուհին իրեն տարել է սրճարան, որտեղ հաճախորդների հետ պայմանավորվել է գումարի շուրջ։ Ամեն օր հանդիպել է երկու-երեք հաճախորդների հետ, որոնցից յուրաքանչյուրը վճարել է 300 ԱՄՆ դոլար։ Բազմիցս դիմել է Արմանուշին թույլատրել վերադառնալ Հայաստան, սակայն մերժել է պատճառաբանելով, որ մինչև չվերադարձնի պարտքը ոչ մի տեղ չի գնա։ 2008թ. հունվարին դիմել են ոստիկանության աշխատակիցներին, որից հետո հայազգի Արմինեի կողմից գնված տոմսով 2008թ. հունվարի 26-ին վերադարձել են Հայաստան։
Տուժող` Ասյա Շարոյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. աշնանը Հայկանուշից տեղեկացել է, որ վերջինիս ավագ քույրը` Արմանուշ Թադևոսյանը, բնակվում է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում, ամուսնացած է արաբի հետ, ունի կարի արտադրամաս, որտեղ աշխատելու համար անհրաժեշտ են աշխատողներ։ Հայկանուշը հայտնել է նաև, որ ինքն էլ է մեկնելու այնտեղ աշխատելու և առաջարկել է մեկնել իր հետ, Արմանուշի ծախսերով` հետագայում աշխատելու ընթացքում նրան ճանապարհածախսի գումարը վերադարձնելու պայմանով։ Նույն օրը Հայկանուշը վերցրել է իր անձնագիրը` համապատասխան փաստաթղթերը ձևակերպելու նպատակով։ Խոսակցությանը ներկա է գտնվել հարևանուհին` Լուսինեն, որը լսելով Հայկանուշի պատմածը, նույնպես ցանկություն է հայտնել մեկնել աշխատելու, իսկ Հայկանուշը խոստացել է նրան նույնպես ուղարկել։ 2007թ. հոկտեմբերի 7-ին Հայկանուշ Հովհաննիսյանը իրեն տաքսի ավտոմեքենայով տարել է օդանավակայան և ճանապարհել Դուբայ, որտեղ դիմավորել է Արմանուշ Թադևոսյանը և տարել իր բնակարան։ Այնուհետև, Արմանուշը և նրա ավագ քույրը` Արմենուհին պարբերաբար պատմել են, որ Դուբայում բնակվում են հայազգի «մամա Ռոզաներ», որոնք ունեն մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներ, և իրենց «բոսերի» պահանջները չկատարելու դեպքում, նրանք հաշվեհարդար են տեսնում անհնազանդ աղջիկների հետ` հանձնում են արաբներին/«տոպոռիկներին»/, որոնք աղջիկներին տանում են անապատ, ծեծի ենթարկում և սպանում` միաժամանակ նշելով, որ իրենք նույնպես ունեն բազմաթիվ այդպիսի արաբ ծանոթներ։ Դուբայ ժամանելուց մեկ շաբաթ հետո, Հայկանուշը Դուբայ է ուղարկել նաև Լուսինեին։ Նույն օրը Արմանուշը վերցրել է իր և Լուսինեի անձնագրերը, հայտնել է, որ իր վրա ծախսել է 7.000 ԱՄՆ դոլար գումար և պահանջել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ` պարտքը վերադարձնելու համար։ Վախենալով Արմանուշի և Արմենուհու պատմածներից, չունենալով անձնագիր և ծանոթներ, գտնվելով օտար քաղաքում ստիպված ենթարկվել է նրանց պահանջին։ Հաջորդ օրը Արմենուհին իրեն և Լուսինեին տարել է սրճարան, որտեղ հաճախորդի հետ պայմանավորվել և վերցրել է գումարը։ Օրական վաստակել և Արմանուշին է տվել շուրջ 300 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն վերջինս իր գնած հագուստների արժեքը հինգ անգամ ավելի շատ հաշվարկելով, ավելացրել է պարտքի գումարը։ Արմանուշին խնդրել է թույլատրել վերադառնալ Հայաստան, սակայն վերջինս հայտնել է, որ չի թույլատրի մինչև չվերադարձնի պարտքը։ Չդիմանալով այդ պայմաններին, Արմանուշի տանը, լոգարանում փակվելով, ածելիով կտրել է ձեռքի երակը, սակայն տանը գտնվելով աղջիկները և Արմանուշը բացել են լոգարանի դուռը, վերջինս բժիշկ է կանչել իրեն բուժ. օգնություն ցույց տալու համար, որից հետո պարտքի գումարին ավելացրել է ևս 500 ԱՄՆ դոլար։ Ստիպված զանգահարել է Երևան` իր ընկերուհի Կառային և խնդրել է օգնել։ Մի քանի օր անց Արմանուշը իրեն ուղարկել է Հայաստան։
Վկա` Անահիտ Մինասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ մտերիմ հարևանական հարաբերությունների մեջ է գտնվում Աղավնիի հետ, որի երկու աղջիկները` Արմենուհին և Արմանուշը գտնվում են արտասահմանում, իսկ Հայկանուշը բնակվում է Հաստանում։ 2007թ. ամռանը դուստրը Ալինան հայտնել է, որ քրոջ աղջկա` Գեղեցիկի հետ միասին պայմանավորվել են Հայկանուշի հետ որպեսզի մեկնեն արտասահման Արմանուշի մոտ` կարի արտադրամասում աշխատելու համար։ 2007թ. հուլիսի սկզբներին նրանք մեկնել են Երևանից։ 2008թ. հուվարի վերջին վերադարձել են առանց գումարի և անձնական իրերի և պատմել են, որ Հայկանուշը իրենց խաբելով ուղարկել ԱՄԷ Դուբայ քաղաք, որտեղ Արմանուշը և Արմենուհին վերցրել են իրենց անձնագրերը և սպառնալով, որ իրենց ծանոթ արաբների միջոցով նրանց կբռնաբարեն և կսպանեն, ստիպել են զբաղվել մարմնավաճառությամբ, իսկ նրանց վաստակած ամբողջ գումարը վերցրել են իրենց։ Ալինան պատմել է նաև, որ Դուբայում բազմիցս դիմել է Արմանուշին իրեն ուղարկել Հայաստան, սակայն մերժվել է, իսկ 2008թ. հունվարին Գեղեցիկի և Լուսինեի հետ փախել են Արմանուշի մոտից և դիմել ոստիկանություն։
Վկա` Կարինե Մամոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է Հայկանուշ Հովհաննիսյանին, տեղյակ է նաև, որ նրա քույրերը` Արմենուհին և Արմանուշը, բնակվում են Դուբայ քաղաքում, որտեղ զբաղվում են մարմնավաճառությամբ։ 2007թ. հունվար ամսին Դուբայից զանգահարել է ընկերուհին` Ասյա Շարոյանը, և հայտնել, որ Հայկանուշը իրեն խաբելով ուղարկել է Դուբայ վերջինիս քույրերի` Արմանուշի և Արմենուհու մոտ, որոնք վերցրել են իր անձնագիրը և սպանելու սպառնալիքի տակ ստիպում են զբաղվել մարմնավաճառությամբ, իսկ ստացված գումարները վերցնում են իրենց։ Ասյան խնդրել է օգնել իրեն, որից հետո ինքը զրուցել է Հայկանուշի հետ և խնդրել է համոզի քույրերին որպեսզի Ասյային ուղարկեն Հայաստան, հակառակ դեպքում սպառնացել է, որ կդիմի իրավապահ մարմիններին։ Դրանից հետո Ասյան վերադարձել է Հայաստան։
Վկա` Գոհար Աթոյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ. հոկտեմբերի սկզբին դուստրը` Լուսինեն, պատմել է, որ հարևանուհի Ասյայի բնակարանում ծանոթացել է Հայկանուշ անունով աղջկա հետ, որն իրեն ու Ասյային առաջարկել է մեկնել Դուբայ` ավագ քրոջ մոտ լավ պայմաններով կարի արտադրամասում աշխատելու համար։ Լուսինեից տեղեկացել է նաև, որ մեկնելու հետ կապված բոլոր ծախսերը, այդ թվում մուտքի թույլտվության և տոմսի գումարի վճարումները կատարվելու են Հայկանուշի քրոջ կողմից, իսկ Լուսինեն այդ գումարը պետք է վերադարձնի այնտեղ աշխատելով։ Մի քանի օր անց իրենց բնակարան է եկել Հայկանուշը և պատմել է, որ ավագ քույրը մի քանի տարի բնակվում է ԱՄԷ Դուբայ քաղաքում, ամուսնացած է արաբի հետ, ունի կարի արտադրամաս, որտեղ աշխատելու համար իրեն պետք են աշխատողներ։ Միաժամանակ Հայկանուշը ցույց է տվել քրոջ լուսանկարը, որտեղ նա պատկերված է եղել ճոխ կահավորված բնակարանում, և խոստացել է, որ չհարմարվելու դեպքում Լուսինեն կարող է անմիջապես վերադառնալ տուն։ 2007թ. հոկտեմբերի կեսին Լուսինեն մեկնել է Դուբայ, որտեղից վերադարձել է 2008թ. հունվարի վերջին։ Երևան վերադառնալուց հետո դուստրը պատմել է, որ Դուբայում Արմանուշը վերցրել է իր անձնագիրը, պարտադրել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ և ստացել է նրա վաստակած գումարը։ Բացի այդ, Արմանուշը և նրա ավագ քույրը` Արմենուհին, պարբերաբար սպառնալիքներ են տվել, որ չենթարկվելու դեպքում, իրենց ծանոթ արաբները անապատում հաշվեհարդար կտեսնեն իրենց հետ։ Չդիմանալով այդ պայմաններին, դուստրը և Արմանուշի մոտ գտնվող ևս երկու աղջիկներ դիմել են ոստիկանություն, որից հետո առանց գումարի և իրերի վերադարձել են Երևան։
Ամբաստանյալ Արմանուշ Թադևոսյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ ամբաստանյալ Արմանուշ Արամայիսի Թադևոսյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 132 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և 1321 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 6-րդ կետերով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, որից մեկը վատառողջ է, նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Թադևոսյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ։
Տուժողներ Գեղեցիկ Մինասյանը և Ալինա Գրիգորյանը խնդրեցին դատարանին ամբաստանյալ Արմանուշ Թադևոսյանից հօգուտ իրենց բռնագանձել յուրաքանչյուրին 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տուժողները իրենց պահանջը հիմնավորող որևէ ապացույց չներկայացրեցին դատարանին, ուստի դատարանը գտնում է, որ տուժողներին իրավունք պետք է վերապահել հետագայում քաղ. դատավարության կարգով դիմելու դատարան։
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արմանուշ Թադևոսյանին պատկանող 972 ԱՄՆ դոլարի, 50 Եվրո և 2.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի, ձեռքի ժամացույցի, «Նոկիա N76» և «Սամսունգ-SGH-X630» բջջային հեռախոսների վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել և հանձնել վերջինիս մորը` Աղավնի Թուրիկյանին։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արմանուշ Արամայիսի Թադևոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 132 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և 1321 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 6-րդ կետերով։
ՀՀ քր. օր-ի 132 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտել ազատազրկման` 7/յոթ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 1321 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 4-րդ և 6-րդ կետերով դատապարտել ազատազրկման` 7/յոթ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կանոններով` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 8/ութ/ տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը հաշվել 16.12.2008թ.։
Կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղ. հայցի մասով տուժողներին իրավունք վերապահել հետագայում քաղ. դատավարության կարգով դիմելու դատարան։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արմանուշ Թադևոսյանին պատկանող 972 ԱՄՆ դոլարի, 50 Եվրո և 2.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումարի, ձեռքի ժամացույցի, «Նոկիա N76» և «Սամսունգ-SGH-X630» բջջային հեռախոսների վրա դրված կալանքը վերացնել և հանձնել Արմանուշ Թադևոսյանի մորը` Աղավնի Թուրիկյանին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ