ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն ԵԷԴ/0034/01/09
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի
որոշում կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր Վ.Գրիգորյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
14 սեպտեմբերի 2011 թվական ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /ԱՅՍՈՒՀԵՏ`
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ/ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Պ. ԲՈՇՆԱՂՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
դատախազ` Զ.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Վ.ԵՆԳԻԲԱՐՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով դատապարտյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի վերաքննիչ բողոքը` Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/ 2011 թվականի հուլիսի 01-ի որոշման դեմ

ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը

1. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի հունիսի 04-ի դատավճռով Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 1–ին, 2–րդ կետերով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1–ին կետի համաձայն` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևանի քրեական դատարանի 01.12.2008թ. թիվ ԵՔՐԴ/0334/01/08 դատավճռով նշանակված պատժից 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով չկրած մասը և Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` գույքի 30 տոկոսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 240.000 դրամ գումարից և 500 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.04.2009թ. որոշմամբ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի նկատմամբ նշանակված 500 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակը կասեցվել է` ազատազրկման ձևով պատժի կրման ժամկետով:
Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի նկատմամբ պատժի սկիզբը հաշվարկվել է դատավճռի հրապարակման պահից` 2009 թվականի հունիսի 04-ից:
Երևանի քրեական դատարանի 01.12.2008թ. թիվ ԵՔՐԴ/0334/01/08 դատավճռով Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի նկատմամբ կիրառվող բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցը, այն է` հարկադիր բուժում թմրամոլությունից, թողնվել է անփոփոխ:

2. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի հունիսի 04-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանը, որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009 թվականի հուլիսի 28-ի որոշմամբ բավարարվել է մասնակիորեն և ամբաստանյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանին վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 30 տոկոսի բռնագրավմամբ` սակայն ոչ ավելի` 24.000 /երկուհարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարից և 500 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներով:

3. Ներկայումս դատապարտյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանը պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ <<Կոշ>> քրեակատարողական հիմնարկում, որտեղից էլ 2011 թվականի հունիսի 09-ին դիմում է ներկայացրել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասութան առաջին ատյանի դատարան` խնդրելով վերանայել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.07.2009թ. որոշումը` իր կատարած արարքը համապատասխանեցնելով <<Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 23.05.2011թ. ընդունված օրենքին:
Միաժամանակ խնդրել է դիմումը քննության առնել առանց իր մասնակցության:

4. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.07.2011թ. որոշմամբ դատապարտյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի դիմումը բավարարվել է, այն է` վերանայվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.07.2009թ. որոշումը, Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի կատարած հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերից համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումը պատժի և մնացած մասերով թողնելով անփոփոխ:
Դատարանի որոշմամբ դիմումը քննության է առնվել դատապարտյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի բացակայությամբ:
5. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.07.2011թ. որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանը:

6. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:

7. Վերաքննիչ դատարանի 2011 թվականի օգոստոսի 22-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունել է վարույթ և Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.07.2009թ. որոշումը վերանայելու մասին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.07.2011թ. որոշման օրինականության և հիմնավորվածության դատական ստուգումը նշանակել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում դատական ստուգման 2011 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը` 12.00-ին, Երևան քաղաքում:

Գործի փաստական հանգամանքները

8. Ամբաստանյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանը 2007 թվականի դեկտեմբեր ամսից մինչև 2008 թվականի մայիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, իրացնելու և գործածելու նպատակով ձեռք է բերել, փոխադրել և իր մոտ պահել առանձնապես խոշոր չափի` 405 գրամ ափիոն տեսակի թմրամիջոց և 250մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ, որի համար Երևանի քրեական դատարանի 01.12.2008թ. թիվ. ԵՔՐԴ/0334/01/08 դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի
268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով` գույքի 30 տոկոսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 240.000 դրամ գումարից և տուգանքի 100.000 դրամի չափով:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 09.02.2009թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ռ.Եղիազարյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռը և պատժաչափը թողնվել է անփոփոխ, որից հետո Ռ.Եղիազարյանը պատիժը կրել է ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատիժը կրելու ընթացքում, ամբաստանյալ Ռ.Եղիազարյանը գտնվել է ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկի բուժ. մասի թիվ 9 հիվանդախցում, որի ընթացքում նախաքննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում, ամբաստանյալ Ռ.Եղիազարյանը կրկին անգամ ձեռք է բերել և ապօրինի իր մոտ պահել խոշոր չափի` 0.66 գրամ քաշով տնայնագործական եղանակով պատրաստված ափիոն տեսակի թմրամիջոց, որը 2008 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, ժամը 11:30-ի սահմաններում իրականացված ոչ պլանային խուզարկության ժամանակ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել և առգրավել է վերջինիս ձախ ոտքի գուլպայի միջից:


Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

9. Դատապարտյալ Ռ.Եղիազարյանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի 01.07.2011թ. որոշումն անհիմն է և ենթակա է բեկանման:
Բողոքաբերը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ կայացված դատավճռի համապատասխանեցման արդյունքում պատիժն անփոփոխ թողնելով հաշվի չի առել, որ իր երկու երեխաները ուսանողներ են, հայրը թոշակառու է, մայրը` երրորդ կարգի հաշմանդամ, ինքը մասնակցել է Արցախի ազատագրական մարտերին, այնուհետև Աջափնյակ ԵԿՄ տարածքային բաժնի զոհված, անհայտ կորած և հաշմանդամ ազատամարտիկների ընտանիքներին ցույց տրվող օգնությանը, բացի այդ` խնամքին են երեխաները, կինը և թոշակառու ծնողները, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է հեպատիտ C հիվանդությամբ:
Բողոքաբերը նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել պատժի նպատակների իրագործումը, ինչն անտեսվել է առաջին ատյանի դատարանի կողմից:

10. Վերոգրյալի հիման վրա դատապարտյալ Ռաֆայել Եղիազարյանը խնդրել է առաջին ատյանի դատարանի 01.07.2011թ. որոշումը բեկանել, հաշվի առնելով <<Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 23.05.2011թ. ընդունված օրենքի իրավադրույթները, իր նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ:


Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում կատարելով դատական ստուգում` ներկայացնելով դատական ակտի բովանդակությունը, վերաքննիչ բողոքի էությունը, ուսումնասիրելով վերաքննիչ բողոքը, վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով դատապարտյալի պաշտպան Վ.Ենգիբարյանի հիմնավորումները, դատախազ Զ.Ստեփանյանի պատասխանը, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.

11. <<ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն ՀՀ օրենքի (օրենքն ուժի մեջ է մտել 2011 թվականի մայիսի 25-ին) 2-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածը ճանաչվել է ուժը կորցրած:
Այսինքն` հանցանքը որակյալ դարձնող հատկանիշը` կրկնակիությունը, վերացվել է։

12. <<ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն ՀՀ օրենքի (օրենքն ուժի մեջ է մտել 2011 թվականի մայիսի 25-ին) 26-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետն ուժը կորցրած է ճանաչվել:

13. ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ:

14. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ <<արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-ին մասը սահմանում է, որ << Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի:>>:

15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոշարադրյալ դրույթի վերլուծությունից երևում է, որ օրենքի հետադարձության կանոնը կիրառվում է այն դեպքերում, երբ անձի կողմից հանցավոր արարքը կատարվել է նախքան արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքի ուժի մեջ մտնելը:

16. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 52-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո, եթե դատապարտյալը եռամսյա ժամկետում չի դիմում դատարան դատական ակտի վերանայման նպատակով, ապա դատախազը մեկամսյա ժամկետում համապատասխան միջնորդություն է ներկայացնում դատարան։

17. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, առաջին ատյանի դատարանի կողմից Ռ.Եղիազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2–րդ մասի 1–ին, 2–րդ կետերով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1–ին կետի համաձայն` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևանի քրեական դատարանի 01.12.2008թ. թիվ ԵՔՐԴ/0334/01/08 դատավճռով նշանակված պատժից 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով չկրած մասը և Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 9 /ինը/ տարի ժամկետով` գույքի 30 տոկոսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 240.000 դրամ գումարից և 500 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.04.2009թ. որոշմամբ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի նկատմամբ նշանակված 500 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակը կասեցվել է` ազատազրկման ձևով պատժի կրման ժամկետով:
Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի նկատմամբ պատժի սկիզբը հաշվարկվել է դատավճռի հրապարակման պահից` 2009 թվականի հունիսի 04-ից:
Երևանի քրեական դատարանի 01.12.2008թ. թիվ ԵՔՐԴ/0334/01/08 դատավճռով Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի նկատմամբ կիրառվող բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցը, այն է` հարկադիր բուժում թմրամոլությունից, թողնվել է անփոփոխ:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասութան առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի հունիսի 04-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյան, որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009 թվականի հուլիսի 28-ի որոշմամբ բավարարվել է մասնակիորեն և ամբաստանյալ Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանին վերջնական թողնվել է կրելու ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի 30 տոկոսի բռնագրավմամբ` սակայն ոչ ավելի` 24.000 /երկուհարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարից և 500 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներով:

18. Իր նկատմամբ 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելով ՀՀ ԱՆ <<Կոշ>> քրեակատարողական հիմնարկում, դատապարտյալ Ռաֆայել Եղիազարյանը 2011 թվականի հունիսի 09-ին դիմում է ներկայացրել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասութան առաջին ատյանի դատարան` խնդրելով վերանայել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.07.2009թ. որոշումը` իր կատարած արարքը համապատասխանեցնելով <<Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 23.05.2011թ. ընդունված օրենքին:

19. Առաջին ատյանի դատարանը քննության առնելով դատապարտյալ Ռ.Եղիազարյանի վերոնշյալ դիմումը և նկատի ունենալով, որ <<ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին>> 2011 թվականի մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն ՀՀ օրենքի (օրենքն ուժի մեջ է մտել 2011 թվականի մայիսի 25-ին) 26-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը ճանաչվել է ուժը կորցրած, Ռ.Եղիազարյանի կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով նախատեսված հանցավոր արարքը համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:

20. Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Ռ.Եղիազարյանի վերաբերյալ դատական ակտը վերանայելու արդյունքում առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության, որ վերջինիս վերագրվող հանցավոր արարքը պետք է համապատասխանեցնել գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքին, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:

21. Քննության առնելով դատապարտյալ Ռ.Եղիազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացման հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործում բացակայում են վերջինիս պատիժը մեղմացնելու հիմքերը, քանի որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը վերանայելիս և Ռ.Եղիազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս իր 28.07.2009թ. որոշման մեջ մասնավորապես նշել է. <<Վերաքննիչ քրեական դատարանում ամբաստանյալ Ռ.Եղիազարյանը իրեն մեղավոր ճանաչեց մեղսագրված հանցանքում, զղջաց կատարածի համար:
Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված ուսանողական տոմսերի պատճեններից երևում է, որ ամբաստանյալի որդին` Նարեկ Եղիազարյանը /ծնվ.15.04.1989թ./ և դուստրը` Էլեն Եղիազարյանը /ծնվ.18.03.1991թ./ ուսանողներ են, սովորում են Ֆիզիկական կուլտուրայի Պետական ինստիտուտում: Ամբաստանյալի հայրը` Բագրատ Եղիազարյանը` ըստ ներկայացված վկայականի պատճենի` թոշակառու է, մայրը` ըստ ՀՀ Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության Բժշկասոցիալական փորձաքննության գործակալության տեղեկանքի` երրորդ խմբի հաշմանդամ է:
Ըստ ՀՀ Երկրապահ կամավորականների միության Աջափնյակի տարածքային բաժանմունքի նախագահի թիվ 04/218 միջնորդագրի` Ռաֆայել Եղիազարյանը 1990-1993թթ. մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանության մարտերին, բարձր մարտական պատրաստակամությամբ և անձնական արիության դրսևորումով, օրինակ է ծառայել մարտական ընկերներին: Ակտիվորեն մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ Աջափնյակ ԵԿՄ տարածքային բաժանմունքի զոհված և հաշմանդամ ազատամարտիկների ընտանիքների օգնության աշխատանքներին: Նշված միջնորդությամբ ՀՀ ԵԿՄ Աջափնյակ տարածքային բաժանմունքի ազատամարտիկները միջնորդել և խնդրել են իրավապահ մարմիններին` Ռաֆայել Եղիազարյանի նկատմամբ դրսևորել հնարավոր մեղմ վերաբերմունք:
Ըստ Երևանի Աջափնյակ համայնքի թիվ 1 թաղային տեղամասի թաղային կոմիտեի նախագահի ստորագրությամբ տեղեկանքի` Ռաֆայել Եղիազարյանի խնամքի տակ են գտնվում կինը, երկու երեխաները, թոշակառու ծնողները:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը նաև հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալ Ռաֆայել Եղիազարյանը ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է <<Հեպատիտ Ց>> հիվանդությամբ:
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը վերը նշված հանգամանքների մի մասը դիտում է որպես ամբաստանյալի քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, մի մասը` ամբաստանյալի անձը դրական բնութագրող հանգամանքներ:
Վերը նշված հանգամանքները հաշվի առնելով դատական վիճաբանությունների փուլում մեղադրողը փոխելով իր դիրքորոշումը հայտնեց, որ նկատի ունենելով, որ ամբաստանյալը վերաքննիչ դատարանում լիովին ընդունել է կատարած արարքը, զղջացել է դրա համար, վերաքննիչ դատարան է ներկայացրել անձը բնութագրող, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների վերաբերյալ համապատասխան ապացույցներ, միջնորդեց մեղմացնել ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը փոփոխելու եզրահանգման հանգելիս Վերաքննիչ քրեական դատարանը նաև հաշվի է առնում ամբաստանյալի կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: >>:

22. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով դատապարտյալ Ռ.Եղիազարյանի վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումներին այն մասին, որ վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.07.2009թ. որոշմամբ իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` ազատազրկումը 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, խիստ է, իր նկատմամբ պետք է նշանակել մեղմ պատիժ, հաշվի առնելով սույն որոշման 21-րդ կետում նշված և վերաքննիչ դատարանի կողմից Ռ.Եղիազարյանի նկատմամբ որոշում կայացնելիս և պատիժ նշանակելիս հաշվի առնված հանգամանքները, մասնավորապես` վերջինիս կողմից կատարված հանցանքի բնույթը, հասարակական վտանգավորության աստիճանը և նրա անձը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը համապատասխանում է նրա անձին և կատարած հանցանքի ծանրության աստիճանին:

23. Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.07.2009թ. որոշումը վերանայելու մասին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասութան առաջին ատյանի դատարանի 01.07.2011թ. որոշումը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում դատապարտյալ Ռ.Եղիազարյանի կողմից բերված եզրահանգումն` անհիմն:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ հոդվածներով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդածի 1-ին մասով, վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Ռաֆայել Բագրատի Եղիազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2009 թվականի հուլիսի 28-ի որոշումը վերանայելու մասին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասութան առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 01-ի թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ