Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
Գործ հմ. ԵԷԴ/0025/01/09
2009թ.
ք. Երևան
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության
դատարանը հետևյալ կազմով՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Լ. ՄՈՎՍԻՍՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Ա. ԲԵԳԻՆՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ. ԱԹՈՅԱՆ


2009թ. Հուլիսի «23»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի՝ Ստեփան Հենրիկի Ստեփանյանի /ծնված՝ 02.12.1969թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, վատառողջ, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է ք.Երևան, Շիրակի փողոցի 7-րդ շենքի, թիվ 47 բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության դատապարտյալ/։
Սույն գործով արգելանքի տակ է 02.10.2008թ. ժամը 22։30-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը

Անհայտ անձի կողմից Էդմոնդ Դանտեսի Կևեյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելու դեպքի առթիվ 02.10.2008թ. ՀՀ Ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին և 235 հոդվածի 1-ին մասերի հատկանիշներով քրեական գործ է հարուցվել։
Նախաքննության մարմնի 04.10.2008թ. որոշմամբ Ստեփան Հենրիկի Ստեփանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, 24.03.2009թ. որոշմամբ մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 104 և 235 հոդվածի 1-ին մասերով, այն բանի համար որ. «Գործով չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ապօրինաբար ձեռք է բերել և իրեն պատկանող` Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7-րդ շենքի, թիվ 47 հասցեում գտնվող բնակարանում պահել է հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի ատրճանակ և ռազմամթերք հանդիսացող 9մմ տրամաչափի 8 փամփուշտներ, որից հետո 2008թ. հոկտեմբերի «01»-ին, ժամը 23։55 սահմաններում Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի թիվ 28 շենքի բակում վերոհիշյալ հրազենի գործադրմամբ Է.Կևեյանին ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկել է կյանքից։ Այսպես` 2008թ. հունվարի «06»-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Եղ.Թադևոսյան փողոցի թիվ 13 շենքի մոտակայքում Խաչիկ Կևեյանի կողմից իր ընկերոջը` Արտակ Սարգսյանին սպանելու կապակցությամբ Ս.Ստեփանյանը որոշել է վրեժ լուծել և ապօրինաբար դիտավորությամբ կյանքից զրկել է իր համոզմամբ նշված հանցագործության կատարմանը Խ.Կևեյանի հետ մասնակցած նրա եղբորը` Էդմոն Կևեյանին։ Սպանության դիտավորությունն իրականացնելու նպատակով Ս.Ստեփանյանը 2008թ. հոկտեմբերի «01»-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում նախապես իր հետ վերցնելով ապօրինաբար ձեռք բերված և պահվող` հրազեն հանդիսացող «Մակարով» տեսակի ատրճանակը և ռազմամթերք հանդիսացող 8 փամփուշտները, վարձակալած տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Էրեբունի փողոցի թիվ 28 շենքի մոտ և մոտակայքում շրջելով, սպասել է Է.Կևեյանի տուն վերադառնալուն։ Վերջինս ժամը 23։55-ի սահմաններում իր անձնական օգտագործման «Մերսեդես» մակնիշի 64 ՕՕ 500 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով վերադարձել է շենքի բակ, ապա իջել է ավտոմեքենայից, մոտեցել դեպի ավտոտնակը` դարպասը բացելու համար։ Ս.Ստեփանյանը քայլելով մոտեցել է Է.Կևեյանին և ընդհուպ հասնելով նրան, սպանելու նպատակով ատրճանակից դիմահար 6 կրակոցներ է արձակել, որոնցից 5-ը Է.Կևեյանի կրծքավանդակի, որովայնի, պարանոցի և գլխի շրջաններին` պատճառելով կյանքի հետ անհամատեղելի ծանր մարմնական վնասվածք, առաջ բերել կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարում, տրավմատիկ, հեմոռագիկ շոկ և Է.Կևեյանին ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկել է կյանքից»։
Քրեական գործը 25.03.2009թ. կազմված և 30.03.2009թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան է ստացվել 30.03.2009թ-ին։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Վերլուծելով ու գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները՝ գործի հանգամանքների, մեղադրանքի ապացուցվածության և ամբաստանյալի մեղավորության մասին, դատարանն եկավ հետևության, որ արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալն՝ ապացուցված է։
Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա։
Ամբաստանյալ Ստեփան Հենրիկի Ստեփանյանը դատաքննությամբ հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց, սակայն կատարած արաքի համար իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, զղջաց և դատարանին հայտնեց, որ սպանությունը կատարել է միայնակ, որևէ մեկին դրա մասին չի հայտնել, իսկ այն կատարել է ընկերոջ սպանության համար վրեժխնդիր լինելու համար։
Վկա` Քաջիկ Սամվելի Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Ստեփան Ստեփանյանն իր հանգուցյալ որդու` Արտակ Սարգսյանի մոտ ընկերն է։ Վկան հայտնեց, որ որդու սպանությունը, որի համար մեղավոր էր ճանաչվել Էդմոն Կևեյանի եղբայր Խաչիկ Կևեյանը, Ստեփան Ստեփանյանի վրա շատ էր ազդել և վերջինս շատ ծանր էր տանում ընկերոջ մահը, նույնիսկ վարքում կտրուկ փոփոխություններ է զգացել։ Էդմոն Կևեյանի սպանության դեպքի մասին իմացել է միայն ոստիկանությունում, որտեղից էլ տեղեկացել է, որ սպանությունը կատարել է Ստեփան Ստեփանյանը, դեպքի այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն։
Վկաներ` Արևիկ Հրաչյայի Ստեփանյանի և Արմինե Հրաչյայի Ստեփանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքով այն մասին, որ Ստեփան Ստեփանյանն իրենց հորեղբոր որդին է և որ Է.Կևեյանի սպանության մասին իրենց ոչինչ հայտնի չէ, միայն լսել են, որ Ստեփան Ստեփանյանը Նոր Արեշ թաղամասում սպանություն է կատարել և մեղայականով ներկայացել է ոստիկանություն։
02.10.2008թ. մեղայականով ներկայանալու արձանագրությամբ այն մասին, որ 2008թ. հոկտեմբերի «02»-ին ժամը 22։00-ին Ոստիկանության Էրեբունու բաժին է ներկայացել Ստեփան Հենրիկի Ստեփանյանը և հայտարարել է, որ 2008թ. հոկտեմբերի «01»-ին, ժամը 00։30-ի սահմաններում Էրեբունի թաղամասում գտնվող հինգ հարկանի շենքերից մեկի բակում «Մակարով» տեսակի ատրճանակով սպանելու դիտավորությամբ կրակել և սպանել է նշված շենքի բնակիչ, իր ծանոթ էդմոնդին։ Միաժամանակ ներկայացրել է նաև հանցագործության գործիք հանդիսացող «Մակարով» տեսակի գործարանային արտադրության ատրճանակը, առանց փամփուշտների փամփշտակալով, գործարանային համարը ջնջված վիճակում։
03.10.2008թ. քննչական փորձարարություն կատարելու արձանագրությամբ և քննչական փորձարարության ընթացքում կատարված տեսագրության ձայնասկավառակով, այն մասին, որ կասկածյալ Ս.Ստեփանյանը մատնացույց է արել Էրեբունի փողոցի թիվ 26 և 28 շենքերի այն վայրը, որտեղ 2008թ. հոկտեմբերի «01»-ին Է.Կևեյանին սպանելու նպատակով շրջել է, իսկ երբ վերջինս իր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայով թեքվել և գնացել է դեպի Էրեբունի 28 շենքի բակ, ինքը քայլելով գնացել է շենքի բակում գտնվող ավտոտնակի մոտ, որտեղ այդ պահին Է.Կևեյանը բացել է ավտոտնակի դուռը, մոտեցել է նրան և իր մոտ եղած ատրճանակից վեց կրակոցներ արձակել նրա վրա, որից հետո արագ քայլերով առաջացել է Էրեբունի 28 շենքի վերջնամաս, նստել դիմացի մայթում իրեն սպասող տաքսի ավտոմեքենան և հեռացել է։ Ս.Ստեփանյանը հայտնել է նաև, որ ատրճանակից կրակոցներ արձակելիս Է.Կևեյանը բացելիս է եղել ավտոտնակի դուռը, իրեն տեսնելով շրջվել է իր ուղղությամբ, երբ ինքը երկու կրակոց է արձակել Է.Կևեյանը կռացել է, իսկ ինքը ևս չորս անգամ կրակելուց հետո հեռացել է շենքի բակից։
ՀՀ Ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության հմ. 20/4230 գրությամբ այն մասին, որ ընդհանուր թվով վեց հատ պարկուճները և երկու հատ գնդակները կրակված են փորձաքննության ներկայացված ջնջված համարներով 9մմ տրամաչափի «Մակարով» տեսակի ատրճանակից։
02.10.2008թ. Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 914 եզրակացությամբ այն մասին, որ Է.Կևեյանի մահը վրա է հասել` գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից, տրավմատիկ, հեմոռագիկ շոկից` գլխուղեղի, պարանոցի, կրծքավանդակի, որովայնի համակցված, հրազենային, գնդակային, միջանցիկ և կույր վնասվածքներ ստանալու հետևանքով, որոնք էլ գտնվում են ուղղակի պատճառական կապի մեջ` մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Է.Կևեյանի մահը վրա է հասել դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկելու պահից ավելի քան 24 ժամ առաջ։ Է.Կևեյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են` հրազենային «մուտքի անցք»-եր` աջ գագաթ-քունքային, վերին ծոծորակային, դրսային այտա-թշային, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի առաջին մակերեսների շրջաններում հրազենային «ելքի անցք»-եր` աջ այտային, այտա-կզակային, պարանոցի վերին երրորդականի ձախ կողմնային մակերեսի շրջաններում, գանգի թաղի, հիմի, դիմային հատվածի ոսկրերի կոտրվածքներ, ուղեղի կարծր և փափուկ թաղանթների, ուղեղանյութի ջնջխում և դեֆեկտներ, ձախից 6-րդ կողաճառի, թոքամզերի, սրտապարկի, սրտի, թոքերի, ստոծանու, լյարդի, որովայնամզի վնասումներ, աջ և ձախ թոքամզային խոռոչներում, համապատասխանաբար` 100,0մլ և 200,0մլ սրտակրանքում` 30,0մլ, որովայնի խոռոչում` 400,0մլ հեղուկ արյուն, զույգ աչքերի վերին և ստորին կոպերի, գլխի մաշկի տակ, աջ քունքամկանում արյունազեղումներ և արյունահավաքներ, տարածուն ենթակարծրենային և ենթաոստայնային արյունազեղումներ և արյունահավաքներ, կետավոր, օջախային արյունազեղումներ` ուղեղանյութում, հեղուկ արյուն ուղեղի կողմնային փորոքներում, ձախ ուսահոդի, կրծքավանդակի, ձախ դաստակի առաջին մատի շրջանների` քերծվածք, արյունազեղում, սալջարդ վերք, որոնք պատճառվել են` կենդանության օրոք, կարճ ժամանակահատվածի ընթացքում. ձախ ուսահոդի, կրծքավանդակի, ձախ դաստակի 1-ին մատի շրջանների` քերծվածքը, արյունազեղումը, սալջարդ վերքը` բութ առարկաներով, մնացածը` գնդակներով, որոնց կազմի մեջ եղել է` պղինձ, լիցքավորված հրազենից արձակված, թվով` 5 կրակոցներով, միմյանցից տարանջատել հնարավոր չէ, կենդանի անձանց մոտ, համարվում են` առողջությանը ծանր վնաս առաջացնող, կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ, իսկ տվյալ, կոնկրետ դեպքում` բերել են մահվան։ Է.Կևեյանի մահը վնա է հասել վնասվածքները ստանալուց հետո անմիջապես, ուստի և վերջինս չէր կարող կատարել ինքնուրույն նպատակասլաց գործողություններ «քայլել, շարժվել, բղավել»։ Հրազենային «մուտքի անցք»-երի բժշկաքրեագիտական ուսումնասիրությամբ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների առկայություն` չի հայտնաբերվել։ Է.Կևեյանը վնասվածքները ստանալու պահին տարածության մեջ, կարող էր գտնվել` ցանկացած վնասվածքների առաջացումը չբացառող հնարավոր դիրքերում, ձախ ուսահոդի, կրծքավանդակի ձախ կեսի, ձախ դաստակի առաջին մատի շրջաններով ուղղված դեպի` բութ առարկաները, իսկ` աջ գագաթ-քունքային, վերին ծոծրակային, դրսային այտաթշային, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի առաջային մակերեսների շրջաններով դեպի հրազենի փողաբերանի լայնական կտրվածքը /ները/։ Է.Կևեյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում դիակի սկզբնական դիրքը փոփոխվելու մասին վկայող տվյալներ չեն հայտնաբերվել։ Է.Կևեյանի դիակից վերցված արյան մեջ, դատաքիմիական ուսումնասիրությամբ` սպիրտներ չեն հայտնաբերվել։ Դատաքիմիական ուսումնասիրությամբ Է.Կևեյանի դիակից վերցված արյան մեջ, լեղապարկով` լյարդի կտորում թմրանյութեր չեն հայտնաբերվել։ Է.Կևեյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է` Օ /առաջին/ խմբին։ Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում, նրա ստամոքսում, հայտնաբերվել է` մոտ 300,0մլ, մոխրադարչնավուն գույնի ջրիկ զանգված, որը Է.Կևեյանն ընդունել է մահվանից շուրջ` 2-4 ժամ առաջ։
15.12.2008թ. Դատաձգաբանական և դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 2221 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 9մմ տրամաչափի գործարանային արտադրության «Մակարով» տեսակի ջնջված համարներով ատրճանակը պիտանի է 9մմ տրամաչափի /9x18ՊՄ/ ատրճանակային փամփուշտներով կրակելու համար և հանդիսանում է ակոսափող հրազեն։ Նրանից կրակված օբյեկտներ /գնդակ և պարկուճ/ չբացահայտված հանցագործությունների հանրապետական գնդակապարկուճադարանում չեն հայտնաբերվել։ Փորձաքննությանը ներկայացված ընդհանուր թվով 6 հատ պարկուճները և 4 հատ գնդակները հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի /9x18ՊՄ/ ատրճանակային փամփուշտների բաղկացուցիչ մասեր` կրակված պարկուճներ ու գնդակներ, և կրակված են փորձաքննությանը ներկայացված 9մմ տրամաչափի գործարանային արտադրության «Մակարով» տեսակի ջնջված համարներով ատրճանակից։ Գնդակների և պարկուճների վրա առկա կրակման հետքերը պիտանի են կրակող զենքի կոնկրետ նույնացման համար։ Պարզել, թե փորձաքննությանը ներկայացված գնդակներից որևէ մեկը փորձաքննությանը ներկայացված պարկուճներից որևէ մեկի հետ նախկինում մեկ ամբողջություն կազմել են, թե` ոչ, հնարավոր չէ դրանց վրա առկա, որպես մեկ ամբողջական փամփուշտ բնորոշող, փոխներգործության հետքերի ոչ պիտանի լինելու պատճառով։ Փորձաքննությանը ներկայացված ատրճանակից վերջին մաքրումից հետո կատարվել է կրակոց։ Ատրճանակից կատարված կրակոցների վաղեմությունը պարզել հնարավոր չէ` համապատասխան գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով։ Տուժող Է.Կևեյանի փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա հայտնաբերված վնասվածքները հրազենային-գնդակային են, որոնք պատճառվել են պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակներով, որոնցից սպորտային վերնազգեստի առջևի ձախակողմյան մասի հմ.1 վնասվածքը պատճառվել է լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում` ընդհուպ կամ ընդհուպին մոտ տարածությունից, վերջինիս շարունակությունը կազմող` երկարաթև վերնաշապիկի առջևի ձախակողմյան մասի հմ.11 և անթև շապիկի առաջամասի հմ.12 վնասվածքները, հանդիսանում են մուտքի կույր հրազենային-գնդակային միջանցիկ վնասվածքներ, որոնք պատճառվել են դրսից ներս, առջևից հետ ուղղությամբ։ Երկարաթև վերնաշապիկի առջևի աջակողմյան մասի հմ.2 պատռվածքատիպ երկարավուն տեսքի վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի կույր հրազենային-գնդակային միջանցիկ վնասվածք, որը պատճառվել է ընդհուպին մոտ տարածությունից, մինչև 10սմ-15սմ հեռավորությունից` դրսից ներս, առջևից հետ ուղղությամբ։ Երկարաթև վերնաշապիկի օձիքի ձախակողմյան հատվածի հմ. 3 /կլորավուն տեսքի/ և հմ. 31 /գծատիպ տեսքի/ վնասվածքները հանդիսանում են միմյանց շարունակությունը կազմող ելքի հրազենայի-գնդակային միջանցիկ վնասվածքներ, որոնք պատճառվել են ներսից-դուրս, աջից-ձախ ուղղությամբ։ Կրակոցի պահին զենքի փողը` դիմային կտրվածքով, ուղղված է եղել դեպի հագուստների վրա հայտնաբերված մուտքի կույր հրազենային-գնդակային վնասվածքները։
19.01.2009թ. կրկնակի դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 50790803 եզրակացությամբ այն մասին, որ Ս.Ստեփանյանի սվիտերի հետազոտված հատվածի վրա առկա են պղնձի մետաղման հետքերի, իսկ թևքերի հատվածներում նաև անտիմոն մետաղի քանակություն, որը գերազանցում է ստուգիչ նմուշի քանակական պատկերը։ Նշված հետքերը հանդիսանում են կրակոցի /կրակոցների/ արդյունք։ Ս.Ստեփանյանի ձեռքերից վերցված խծուծների և եղունգների կտորների վրա առկա են կրակոցի արգասիքների մեջ մտնող անտիմոն մետաղի քանակություն, որը չի գերազանցում ընդունված շեմային մակարդակը։
19.01.2009թ. դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 649 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացրած Է.Կևեյանի արյան նմուշն ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է O խմբին։ Փորձաքննության ներկայացված սպորտային վերնազգեստի, վերնաշապիկի, անթև շապիկի, տաբատի, աջ կոշիկի վրա տեղակայված հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, O խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, կամ անձանցից, այդ թվում կարող էր առաջանալ նաև Է.Կևեյանից։
12.03.2009թ. կրկնակի հանձնաժողովային դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 03460903 եզրակացությամբ այն մասին, որ ելնելով թիվ 307Ք և 50790803 փորձաքննությունների հետազոտությունների արդյունքներից փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացրել է, որ ներկայացված Ս.Ստեփանյանի սվիտերի հետազոտված հատվածի վրա հայտնաբերված պղնձի մետաղման հետքերը, իսկ թևքերի հատվածներում նաև անտիմոն մետաղի քանակություն, որը գերազանցում է ստուգիչ նմուշի քանակական պատկերը համակցության մեջ հանդիսանում են կրակոցի արգասիքներ և առաջացել են կրակոցի /կրակոցների/ հետևանքով։ Ս.Ստեփանյանի ձեռքերից վերցված խծուծների և եղունգների կտորների վրա առկա էր կրակոցի արգասիքների մեջ մտնող անտիմոն մետաղի քանակություն, որը չի գերազանցում ընդունված շեմային մակարդակը։ Պարզել, հայտնաբերված կրակոցի արգասիքների հետքերի առաջացման վաղեմությունը, ինչպես նաև դրանցով կատարել զենքի տեսակի նույնացում, հնարավոր չէ, գիտականորեն մշակված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով։ Եզրակացության «Հետևություններ» բաժնում հիշատակված է նաև, որ Ս.Ստեփանյանի հագուստը կատարված հետազոտության շրջանակներում լուծամզվել է ազոտական թթվի 7-տոկոսանոց լուծույթում, որի արդյունքում դրա վրայի մետաղացման հետքերը վերացել են և տվյալ հագուսի վերաբերյալ երրորդ անգամ կատարել հետազոտություն անիմաստ է։
19.03.2009թ. դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 151 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձագետի 10.01.2009թ. թիվ 649 եզրակացության «հետևություններ» բաժնի 1-ին կետի համաձայն «Փորձաքննության ներկայացված Է.Կևեյանի արյան նմուշն ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է O խմբին»։ Փորձաքննության ներկայացված «դեպքի վայրից» բամբակյա խծուծող վերցված կասկածելի հետքում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է արյան O խումբ ունեցող անձից, կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Է.Կևեյանից։
Դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննությունների թիվ 151 եզրակացությամբ այն մասին, որ Ստեփան Հենրիկի Ստեփանյանը տառապել և տառապում է «Էպիլեպսիա /ըստ անամնեզի/» հիվանդությամբ։ Սակայն հոգեկան գործունեության վերը նշվածը փորձաքննվողի մոտ արտահայտված չէ այն աստիճանի և չի ուղեկցվում հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր հիշողական կոպիտ խանգարումներով, որ ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս զրկեր և զրկի նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և ղեկավարելու հնարավորությունից։ Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք, ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Ստեփան Հենրիկի Ստեփանյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ։ Հոգեբանական վերլուծության բաժնում փորձագետներն արձանագրել են, որ փորձաքննվող Ս.Ստեփանյանը հանցագործությանը նախորդող ժամանակաշրջանում գտնվել է ընկճված վիճակում` կապված իր մտերիմ ընկերոջ սպանության հետ և այդ հանգամանքը դրդապատճառ է հանդիսացել, որ նա հաշվեհարդարի որոշում կայացնի։ Սակայն արձանագրել է նաև, որ հանցանքը կատարելու պահին փորձաքննվողը չի գտնվել ֆիզիոլոգիական աֆեկտի /խիստ հուզմունքի/ վիճակում, ինչի մասին վկայում է ֆիզիոլոգիական աֆեկտին բնորոշ եռփուլային ընթացքի բացակայությունը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ Ոստիկանության Փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող Ս.Ստեփանյանի կողմից ներկայացված ջնջված գործարանային համարով «Մակարով» տեսակի ատրճանակով, ՀՀ Ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող` դեպքի վայրից հայտնաբերված կրակված 6 /վեց/ պարկուճներով, 1 /մեկ/ գնդակով, «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից առգրավված` տուժող Է.Կևեյանի սպորտային վերնազգեստով, վերնաշապիկով, անթև շապիկով, տաբատով, կոշիկով, 1 /մեկ/ գնդակով, Է.Կևեյանի դիակից հանված 2 /երկու/ գնդակներով, Ս.Ստեփանյանի սվիտերով։
Ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2008թ. կալանավորումը, որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին դատական նիստի արձանագրությամբ։
Ամբաստանյալ Ստեփան Ստեփանյանին մեղսագրվող հանցանքները հիմնավորվեցին նաև վկաներ Անահիտ Գասպարի Կարապետյանի, Վոլոդյա Նշանի Ստեփանյանի, Ռուզաննա Արտավազդի Կիրակոսյանի, Գայանե Զիյադխանի Մանուկյանի, Արթուր Դանտեսի Կևեյանի և լրացուցիչ վկա հրավիրված Սամվել Քաչիկի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է ՀՀ քրեական օրենսգրքով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում և պատասխանատվություն է սահմանում ապoրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու` սպանելու, իսկ նույն օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասն` ապoրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոuափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ uարքեր ձեռք բերելու, իրացնելու, պահելու, փոխադրելու կամ կրելու համար։
Դատարանը գործով ձեռք բերված բոլոր ապացույցները գնահատելով իրենց համակցության մեջ և դրանց բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ գտնում է, որ Ստեփան Հենրիկի Ստեփանյանը կատարել է արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով, որոնցով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը կատարած արարքի համար իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, որի ապացույցն է այն հանգամանքը, որ մեղայականով ներկայացել է ոստիկանության բաժին, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, կամովին ներկայացրել է հանցագործության գործիք հանդիսացող «Մակարով» տեսակի ատրճանակը, բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, բացի այդ Ս.Ստեփանյանը բնութագրվում է դրականորեն, վատառողջ է` տառապում է «Էպիլեպսիա, հաճախակի էպիլեպտիկ նոպաներով» հիվանդությամբ և «Խոցային հիվանդություն։ 12-մատնյա աղու արյունահոսող խոց» հիվանդությամբ, խնամքին են գտնվում թոշակառու ծնողները, ընտանիքի միակ կերակրողն է։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ Ոստիկանության Փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող Ս.Ստեփանյանի կողմից ներկայացված ջնջված գործարանային համարով «Մակարով» տեսակի ատրճանակը պետք է թողնել ՀՀ Ոստիկանության Փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը, «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից առգրավված` տուժող Է.Կևեյանի սպորտային վերնազգեստը, վերնաշապիկը, անթև շապիկը, տաբատը, կոշիկը պետք է վերադարձնել Էդմոն Կևեյանի հարազատներին, 1 /մեկ/ գնդակը, Է.Կևեյանի դիակից հանված 2 /երկու/ գնդակները, դեպքի վայրից հայտնաբերված կրակված 6 /վեց/ պարկուճները, 1 /մեկ/ գնդակը և Ս.Ստեփանյանի սվիտերը պետք է ոչնչացնել, իսկ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2008թ. կալանավորումը, որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին դատական նիստի արձանագրությունը պետք է թողնել քրեական գործում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ստեփան Հենրիկի Ստեփանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 8 /ութ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 8 /ութ/ տարի, 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Պատժի սկիզբը հաշվել 02.10.2008թ.։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ Ոստիկանության Փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող ջնջված գործարանային համարով «Մակարով» տեսակի ատրճանակը թողնել ՀՀ Ոստիկանության Փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը, «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից առգրավված` տուժող Է.Կևեյանի սպորտային վերնազգեստը, վերնաշապիկը, անթև շապիկը, տաբատը, կոշիկը վերադարձնել Էդմոն Կևեյանի հարազատներին, 1 /մեկ/ գնդակը, կրակված 6 /վեց/ պարկուճները, 1 /մեկ/ գնդակը, Է.Կևեյանի դիակից հանված 2 /երկու/ գնդակները և Ս.Ստեփանյանի սվիտերը` ոչնչացնել, իսկ ապացույց ճանաչված Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2008թ. կալանավորումը, որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին դատական նիստի արձանագրությունը` թողնել քրեական գործում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ