Գործ ԵԷԴ/0065/01/08
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

24 հունիսի 2009թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ՀԱԽՆԱԶԱՐՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Տ.ՈՒԶՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 333 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.04.2009թ. դատավճռի դեմ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը

11.08.2008թ. հարուցված թիվ 12118208քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
23.09.2008թ. որոշում է կայացվել Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանին ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 1-ին մասով և 333 հոդ 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
03.10.2008թ. որոշում է կայացվել Հրաչ Գրիգորյանի կողմից Վրեժ Հովհաննիսյանին պատկանող բջջային հեռախոսը յուրացնելու վերաբերյալ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրա վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճել` կողմերի հաշտության հիմքով:
03.10.2008թ. որոշմամբ Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանին ՀՀ քր. օր. 179 հոդվածի 1-ին մասով և 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 04.10.2008թ որոշում է կայացվել Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
15.12.2008թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.04.2009թ. դատավճռով.
Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր.օր-ի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Հրաչ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը, ստորագրություն չհեռանալու մասին թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև.
Պատժի սկիզբը հաշվել կալանավորման պահից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան հիմնարկում:

Գործի փաստական հանգամանքները.

2008թ. հուլիսի 5-ին գիտակցելով իր կողմից կեղծ տեղեկատվություն տալու հանգամանքը, ոստիկանության Էրեբունի բաժին հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2008թ. մայիսի 09-ին, ժամը 16:30-ից -02:30-ն ընկած ժամանակահատվածում <Էրեբունի> բժշկական կենտրոնի էլեկտրիկների և կարի արտադրամասի աշխատասենյակներում, նույն արտադրամասի աշխատակից Վրեժ Հովհաննիսյանը և վերջինիս ծանոթ Սամվել Սիմոնյանը, իբրև թե մահճակալի ծածկոցն իր գլխին գցելով բացահայտ հափշտակել են իրեն պատկանող անձնագիրը, կրակվառիչ, կոշիկները, 239.000 ՀՀ դրամ գումար և դրամապանակը` <ՎՏԲ> և <Հայէկոնոմ> բանկերի պլաստիկ քարտերով, երկու արծաթյա մատանիներով` վերջիններիս մեղադրելով ծանր հանցագործության` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կողոպուտ կատարելու մեջ:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը վկայակոչելով բողոքում նշված պատճառաբանությունները` պաշտպանյալի իրեն մեղավոր չճանաչելու, առաջադրված մեղադրանքը չհիմնավորվելու, բողոքում վկայակոչված անձանց ցուցմունքները վերլուծելու, չփարատված կասկածները ամբաստանյալի օգտին մեկնաբանելու, հանցակազմի բացակայության, դատավճիռ կայացնելիս պաշտպանյալի անձը բնութագրող տվյալները հաշվի չառնելու և այլնի վերաբերյալ, խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.04.2009թ. դատավճիռը: Իր պաշտպանյալ Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 333 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Վերաքննիչ դատարանում պաշտպանության կողմը ըստ էության չառարկեց ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ համաներման կիրառմանը և այդ հիմքով վերջինս պատժից ազատելու հարցում:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Գործի քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, 2007թ. հոկտեմբեր ամսից մինչև 2008թ. հունիս ամիսը համատեղության կարգով աշխատել է <Էրեբունի> բժշկական կենտրոնում, որպես հերթապահ էլեկտրիկ: 2008թ. մայիսի <09>-ին ժամը 16:30-ի սահմաններում բժշկական կենտրոնի կարի արտադրամասի դերձակ Վրեժ Հովհաննիսյանն իրեն հրավիրել է կարի արտադրամաս <Մայիսի 9-ի> տոնը նշելու: Ինքը գնացել և բացի Վրեժ Հովհաննիսյանից այնտեղ տեսել է Զավեն Համբարյանին, այնուհետև եկել է նաև Սամվել Սիմոնյանը: Այնտեղ մի քանի բաժակ օղի է խմել ու գնացել է իր սենյակ, որտեղ իրեն սպասել է իր ընկերուհին ու քանի որ իրեն շատ վատ է զգացել սկսել է ուտել այն կերակուրը որն իրեն իր ընկերուհին է բերել: Այնուհետև ժամը 18:30-ի սահմաններում մաքուր օդ շնչելու նպատակով դուրս է եկել երկրորդ միջանցք, դրանից հետո հետ է վերադարձել, որպեսզի ընկերուհուն ճանապարհի: Այդ ընթացքում հանդիպել է Սամվելին ու Վրեժին, վերջիններս իրենից օղու և աղջիկներ կանչելու գումար են ուզել, սակայն ինքը չի տվել: Ժամը 19:30-ին կարի արտադրամասից դուրս գալուց հանդիպել է Ավետիք Չարխաթյանին, վերջինս իրենից օղու գումար է խնդրել և ինքը նրան 10.000 ՀՀ դրամ է տվել, այդ օրն իր մոտ 330.000 ՀՀ դրամ գումար է եղել: Ա.Չարխաթյանն օղին բերել է ու գումարի մանրը վերադարձրել: Հետո բոլորից գաղտի դրամապանակի խոշոր գումարի տեղը փոխել է ու դրամապանակը գրպանում դրել: Այնուհետև Սամվելի առաջարկով գնացել է կարի արտադրամաս, որտեղ նստելով բազկաթոռին իրեն վատ է զգացել ու պառկել, այդ ընթացքում Վրեժը ծածկոցով ծածկել է իրեն ու ինքը բութ գործիքով հարված է զգացել գլխին, բայց չի տեսել թե ով է հարվածել, հետո մալուխով կոկորդը փաթաթել են ու այդ ընթացքում իր գրպանում տարբեր ձեռքեր է զգացել, իսկ Վրեժը հանել է իր կոշիկները: Սենյակի ձայներից հասկացել է որ այնտեղ չորս մարդ կան, որոնք իրենից հափշտակած գումարն են բաժանել: Երբ գլուխը բարձրացրել է տեսել է Ավետիքին, որն էլ զգուշացրել է մյուսներին փախնել: Այնուհետև մնացել է պառկած այնքան ժամանակ մինչև Վրեժը եկել ու իրեն ասել է որ հեռանա: Տեսնելով, որ դրամապանակը չկա պահանջել է այն, նրանք էլ բերել ու տվել են, այդ ժամանակ գումարն այնտեղ է եղել: Հետո գնացել է տնտեսական մաս, որտեղ Վրեժը գաղտնի փականով դանակը պահել է իր կոկորդին, իսկ Ավետիքը պահանջել է դրամապանակի գումարը, ինքը 150.000 դրամ գումարը տվել է ու այդ ընթացքում փայտով հարվածել է Ավետիքին ու վնասել վերջինիս գլուխը: Այդ ընթացքում Վրեժի ձեռքի դանակն ընկել է, որն Ավետիքը վերցրել ու սպառնացել է մորթել իրեն, ինքը վախից սկսել է աղոթել, ինչից Ավետիքը վայր է գցել դանակը ու փախել է: Դրանից հետո վերցրել է դանակն ու մտնելով էլեկտրիկների սենյակ այն դրել է կոստյումի գրպանը: Այդ ժամանակ իրեն կրկին կանչել են կարի արտադրամաս, որտեղ Սամվելը իրենից ուզել է դրամապանակը, ինքը տվել է այն, Սամվելը միջից հանել է մնացած գումարն ու դրամապանակը պատուհանից դուրս նետել, հետո դրամապանակը չգիտի ում միջոցով կրկին Սամվելի մոտ է հայտնվել, ու Սամվելն այն տվել է իրեն: Ժամը 21:00-ին դուրս է եկել երկրորդ միջանցք ու աստիճանների մոտ իրեն վատ է զգացել, այլևս չի հիշում, թե ինչ է իր հետ կատարվել, միայն հիշում է, որ ժամը 21:30-ին վերադարձել է ու Վրեժից, Ավետիքից ու Սամվելից իր գումարն է պահանջել, սկզբից նրանք չեն համաձայնվել, բայց հետո համոզվել են վերադարձնել գումարը: Այնուհետև Ավետիքին իր սենյակ է կանչել ու կրակայրիչն է ուզել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ պատուհանից դուրս է գցել ու ինքը նրան դուրս է հանել իր սենյակից, որից հետո քնել է: Ամբաստանյալը հայտնել է նաև, որ դեպքի օրը` 2008թ. մայիսի <09>-ին, ընդհանուր առմամբ իր նկատմամբ Վրեժ Հովհաննիսյանի, Սամվել Սիմոնյանի և Ավետիք Չարխաթյանի կողմից հինգ հարձակում է իրականացվել, որոնց մասին ինքը ոստիկանությանը չի հայտնել, հարձակումներից մեկին ներկա է գնտվել նաև <Էրեբունի> բժշկական կենտրոնի հերթապահ ոստիկանության աշխատակիցը` քաղաքացիական հագուստով: Ամբաստանյալը նշել է նաև, որ իր հիշողությունը ժամանակ առ ժամանակ <գնացել եկել է> և կան պահեր, որ ինքը հստակ չի հիշում:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանին ՀՀ քր.օր-ի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքը հիմնավորվում, իսկ ամբաստանյալի վերը բերված պատճառաբանություններն իրեն մեղավոր չճանաչելու վերաբերյալ հերքվում են դատական ակտում շարադրված հետևյալ ապացույցներով:
Վկա` Զավեն Համբարյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <Էրեբունի> բժշկական կենտրոնի օդամատակարարման բաժնում: 2008թ. մայիսի <09>-ի կեսօրին, նույն բժշկական կենտրոնի կարի արտադրամասի աշխատակից Վրեժ Հովհաննիսյանի հրավերով գնացել է վերջինիս սենյակ հաղթանակի տոնի կապակցությամբ հաց ուտելու, ուր եկել է նաև Հրաչ Գրիգորյանը: Ինքը մի բաժակ օղի ու մի քիչ հաց ուտելուց
հետո հեռացել է իր աշխատանքը շարունակելու: Հաջորդ հերթափոխին Հրաչ Գրիգորյանն իրեն հայտնել է, որ գնումներ կատարելու նպատակով դրամապանակից գումար է տվել Ավետիք Չարխաթյանին, ինչից հետո գումարով ու թանկարժեք մատանիներով դրամապանակն անհետացել է, սակայն ինքը դրամապանակը գտել է միջանցքից, որի մեջ եղել են միայն մատանիները: Դրանից հետո Հրաչ Գրիգորյանին չի հանդիպել, քանի որ վերջինս այլևս աշխատանքի չի եկել:
Վկա` Ավետիք Չարխաթյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <Էրեբունի> բժշկական կենտրոնում, որպես փականագործ և ճանաչում է Հրաչ Գրիգորյանին: 2008թ. մայիսի <09>-ին բժշկական կենտրոնի տնտեսական մասի միջանցքում իրեն է մոտեցել Հրաչ Գրիգորյանը և տեղեկանալով, որ ինքը ծխախոտ գնելու նպատակով խանութ է գնալու, դրամապանակից հանել է ՀՀ 10.000 թղթադրամ և խնդրել է իրեն հաց և օղի գնել ու տանել Վրեժ Հովհաննիսյանի աշխատասենյակ: Գնումներից վերադառնալով տեսել է, որ Հրաչ Գրիգորյանն էլեկտրիկների սենյակում ինչ-որ բան է փնտրում: Իր հարցին վերջինս պատասխանել է, որ դրամապանակն է փնտրում, իսկ ինքը հիշեցրել է, որ իրեն գումար տալուց հետո դրամապանակը վերնաշապիկի գրպանն է դրել: Այնուհետև իրենք միասին գնացել են Վրեժի աշխատասենյակ, որտեղ եղել է նաև Սամվել Սիմոնյանը: Այդ սենյակում Հրաչը ստուգել է բոլորի գրպանները և հայտնել, որ կորած դրամապանակում եղել են բանկային քարտեր, ՀՀ 250.000 դրամ գումար և մատանիներ: Իրենք չորսով սկսել են փնտրել դրամապանակը, սակայն չեն գտել, որոշ ժամանակ անց Հրաչը եկել է դրամապանակը ձեռքին և հայտարարել է, որ այն գտել է միջանցքի բազմոցի տակից, սակայն դրա միջից գումարը բացակայում է: Ինքն առաջարկել է դրամապանակը ներկայացնել, ոստիկանություն, ինչի հետ Հրաչ Գրիգորյանը չի համաձայնվել, այնուհետև Վրեժն առաջարկել է օգնության կարգով Հրաչին ՀՀ 50.000-ական դրամ գումար տալ: Այդ պայմանին ինքը չի համաձայնել, քանի որ գումար չի ունեցել և դրամապանակը կորելու պահին սենյակում չի եղել:
Վկա` Վրեժ Հովհաննիսյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <Էրեբունի> բժշկական կենտրոնի կարի արտադրամասում և ճանաչում է Հրաչ Գրիգորյանին: 2008թ. մայիսի <09>-ի կեսօրին, նույն բժշկական կենտրոնի աշխատակիցներ Զավեն Համբարյանի և ամբաստանյալ Հրաչ Գրիգորյանի հետ հաղթանակի տոնի կապակցությամբ հավաքվել են իր աշխատասենյակում հաց կերել ու օղի խմել, այնուհետև իրենց է միացել նաև իր ընկեր` Սամվել Սիմոնյանը: Որոշ ժամանակ անց Հրաչ Գրիգորյանը դուրս է եկել սենյակից ու քիչ անց վերադառնալով ու նստելով բազկաթոռին հայտարարել է, որ իր դրամապանակը չկա, որում եղել են ԱՄՆ 1.000 դոլ. գումար, երկու պլաստիկ քարտեր, երկու մատանի, հետո հացով ներս է մտել բժշկական կենտրոնի փականագործ Ավետիք Չարխաթյանը և իրենք սկսել են փնտրել դրամապանակը, Հրաչը նույնիսկ զննել է իրենց գրպանները: Հետո Հրաչը դուրս է եկել ու քիչ անց դրամապանակը ձեռքին ներս գալով հայտնել է, որ այն միջանցքի բազմոցի տակից է գտել, բայց նրանում գումարը բացակայում է: Չնայած իրենք Հրաչ Գրիգորյանի կորցրած գումարից տեղյակ չեն եղել, այնուամենայնիվ օգնության կարգով որոշել են նրան ՀՀ 50.000-ական դրամ գումար տալ, քանի որ Հրաչն իրեն գումարով նախկինում օգնել է: Հետագայում ինքն ու Սամվել Սիմոնյանը Հրաչ Գրիգորյանին ԱՄՆ 200 դոլ. և ՀՀ 20.000 դրամ գումար են տվել, իսկ Ավետիք Չարխաթյանը չի տվել, քանի որ գումար չի ունեցել: Այնուհետև 2008թ. հուլիս ամսին, երբ ոստիկանություն ներկայանալու ծանուցում է ստացել, տեղեկացել է, որ Հրաչ Գրիգորյանը հայտարարություն է տվել, թե իբր ինքը Սամվել Սիմոնյանի հետ միասին մահճակալի ծածկոցով իր գլուխը փակել, օղու մեջ թույն են լցրել ու դանակը կոկորդին դնելով հափշտակել են գումարով դրամապանակը, անձնագիրը և կոշիկները: Վկան հայտնել է նաև, որ Հ.Գրիգորյանը սուտ տեղեկություններ է հայտնել:
Վկա` Վանիկ Պետրոսյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <Էրեբունի> բժշկական կենտրոնում, որպես ավագ էլեկտրիկ և ճանաչում է Հրաչ Գրիգորյանին: 2008թ. մայիսի <09>-ին ինքը քաղաքում չի եղել և աշխատանքի է ներկայացել մայիսի <11<-ի առավոտյան և այդ օրն էլ Հրաչ Գրիգորյանն իրեն հայտնել է, որ մայիսի 09-ին էլեկտրիկների սենյակում Վրեժ Հովհաննիսյանի, Ավետիք Չարխաթյանի և էլի ինչ որ մեկի հետ, որին ինքը չի ճանաչում հավաքվել և տոն են նշել, որի ընթացքում իր դրամապանակը տարել են, իսկ երբ գտել է դրամապանակն այն դատարկ է եղել, այլ մանրամասներ Հրաչ Գրիգորյանն իրեն չի հայտնել, իսկ ինքը չի հետաքրքրվել:
Վկաներ` Գևորգ Աղամալյանի, Միտյա Հովհաննիսյանի և Համլետ Բաղդասարյանի գործի քննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ որպես էլեկտրիկներ աշխատում են <Էրեբունի> բժշկական կենտրոնում և ճանաչում են իրենց աշխատակից Հրաչ Գրիգորյանին: 2008թ. մայիսի <10>-ին, առվոտյան ժամը 07-07:30-ի սահմաններում իրենց զանգահարել ու շտապ բժշկական կենտրոն է կանչել Հրաչ Գրիգորյանը: Իրենք կարծելով, թե վթար է տեղի ունեցել, շատ շտապ գնացել են աշխատավայր, որտեղ Հրաչ Գրիգորյանն իրենց հայտնել է, որ նախորդ օրն իր դրամապանակը, որի մեջ եղել է ՀՀ 220.000 դրամ գումար, բանկային պլաստիկ քարտեր և երկու մատանի` կորել է: Սակայն ինքը միջանցքում գտնվող բազմոցի հետևից գտել է դատարկ դրամապանակը: Իրենք խորհուրդ են տվել դրամապանակը ոստիկանությանը ներկայացնել, սակայն Հրաչը չի համաձայնվել: Դրանից հետո այլևս այդ կապակցությամբ իրենք Հրաչ Գրիգորյանի հետ չեն խոսել: Հետագայում Ոստիկանության բաժնում տեղեկացել են, որ Հրաչ Գրիգորյանը հայտարարություն է տվել, թե իբր իրեն ահաբեկելով կողոպտել են:
Վկա` Ռուբիկ Հովսեփյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <Էրեբունի> բժշկական կենտրոնում, որպես փականագործ և ճանաչում է Հրաչ Գրիգորյանին: 2008թ. մայիսի <09>-ին ինքն աշխատանքի չի եղել, իսկ մայիսի <12>-ին, երբ աշխատանքի է ներկայացել աշխատողներից տեղեկացել է, որ Հրաչ Գրիգորյանի գումարը կորել է, այլ մանրամասեր իրեն հայտնի չեն:
Վկա` Սամվել Սիմոնյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է տաքսու վարորդ: 2008թ. մայիսի <09>-ին, քանի որ իր մեքենան անսարք է եղել, աշխատանքի չի գնացել և իմանալով, որ իր ընկեր Վրեժ Հովհաննիսյանն աշխատանքի է, իսկ օրն էլ տոնական, մի շիշ օղի է վերցրել ու նշելու համար գնացել է վերջինիս աշխատանքի վայր` <Էրեբունի> բժշկական կենտրոն, որտեղ Վրեժից բացի եղել են Զավեն Համբարյանը և մինչ այդ իրեն անծանոթ Հրաչ Գրիգորյանը: Իր գնալուց ամիջապես հետո Զավենը գնացել է, իսկ քիչ անց սենյակից դուրս է եկել նաև Հրաչ Գրիգորյանը ու սկսել է միջանցքում վիճաբանել իր ընկերուհու հետ: Որոշ ժամանակ անց Հրաչ Գրիգորյանը ներս է եկել ու նստել բազկաթոռին, այնուհետև շոշափելով գրպանները հայտարարել է, որ դրամապանակը կորել է, իրենք սկսել են փնտրել դրամապանակը, որին միացել է նաև այդ ընթացքում սենյակ մտած Ավետիք Չարխաթյանը, Հրաչը նույնիսկ ստուգել է իրենց գրպանները, սակայն չի գտել: Դրամապանակը գտել է Հրաչն, իր ասելով միջանցքի բազմոցի տակից և իրենց ներկայությամբ բացել է, որում եղել են երկու, ըստ իր հայտարարության, թանկարժեք մատանի, բանկային քարտեր, իսկ գումար չի եղել: Քանի որ միասին են հաց կերել Վրեժն առաջարկել է օգնության նպատակով յուրաքանչյուրը 50.000-ական դրամ տալ Հրաչ Գրիգորյանին: Վկան հայտնել է նաև, որ իր բժշկական կենտրոնում գտնվելու ժամանակ Հրաչին ոչ ոք չի ահաբեկել և չի կողոպտել:
Ամբաստանյալի միջնորդությամբ, որպես վկաներ ներգրավված` ոստիկանության ենթասպա Գուրգեն Գալստյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ՊՊՎ Էրեբունու պահպանության պաժնի վաշտում` ջոկի հրամանատար և 2008թ. մայիսի <09<-ին հերթապահել է <Էրեբունի> Բժշկական կենտրոնում, իսկ ամբաստանյալ Հրաչ Գրիգորյանին չի ճանաչում: Վկան հայտնել է, որ ծառայության ընթացքում երբևէ քաղաքացիական հագուստով չի եղել: 2008թ. մայիսի <09>-ին իր հերթապահության ընթացքում հիվանդանոցում որևէ միջադեպ չի արձանագրվել, հերթապահությունն ընթացել է խաղաղ: Եթե հիվանդանոցում, որևէ իրարանցում տեղի ունենար, այդ մասին ինքը պարտադիր կարգով կիմանար:
Կարեն Ամիրյանի ցուցմունքով գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ <Էրեբունի> քրեակատարողական հիմնարկությունում, որպես ավագ մասնագետ: Հրաչ Գրիգորյանին ճանաչում է ուսանողական տարիներից, միասին սովորել են Ճարտարագիտական համալսարանում: 2008թ. մայիս ամսին Հրաչ Գրիգորյանը եկել է իր աշխատավայր և խնդրել է օգնել իրեն վերադարձնել իրենից <Էրեբունի< բժշկական կենտրոնի երեք աշխատակիցների կողմից <տարված> գումարները: Ինքը գնացել է հիվանդանոց և գումարը վերադարձնելու շուրջ զրուցել Վրեժի հետ, վերջինս հայտնել է, որ իրենք գումար չեն կողոպտել, բայց քանի որ միասին են աշխատում կորուստը որոշակի չափով կվերականգնեն, ինչից հետո ինքը հեռացել է: Հետագայում Հրաչից տեղեկացել է, որ տղաները գումարի մի մասը վերադարձրել են, իսկ մի մասը խոստացել են վերադարձնել, իսկ որոշ ժամանակ անց Հրաչը եկել և իրեն հեռախոս է նվիրել: Հետագայում ոստիկանություն հրավիրվելուց հետո տեղեկացել է, որ հեռախոսը Հրաչ Գրիգորյանի կողմից յուրացված է եղել, սակայն Հրաչ Գրիգորյանն ընդհանրապես հրաժարվել է հեռախոսն իրեն նվիրելու հանգամանքից: Վկան հայտնել է նաև, որ Հրաչ Գրիգորյանին անվերապահորեն չի հավատում:
Հռիփսիմե Չավուշյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Հրաչ Գրիգորյանի ընկերուհին է և հաճախակի այցելել է վերջինիս աշխատանքի վայր և նրան ընդմիջմանն ուտելիք տարել: 2008թ. մայիսի <09>-ին, ժամը 16-ի սահմաններում այցելել է Հրաչ Գրիգորյանին ու մինչև ժամը 18:30 գտնվել է բժշկական կենտրոնում: Այդ օրն ինքն այնտեղ տեսել է Վրեժ Հովհաննիսյանին, Սամվել Սիմոնյանին և Ավետիք Չարխաթյանին: Դեպքի մասին Հրաչ Գրիգորյանն իրեն հայտնել է, որ տղաներն իր նկատմամբ մահափորձ են կատարել և գողացել են գումարով դրամապանակը, երկու արծաթյա մատանին, երկու բանկային քարտեր, կոշիկները, բանալին և կրակայրիչը: Այլ մանրամասներ Հրաչ Գրիգորյանն իրեն չի հայտնել:
Սամվել Ավետիսյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <Էրեբունի բժշկական կենտրոն> Փակ Բաժնետիրական ընկերությունում, որպես տնտեսական ծառայության պետ և ճանաչում է ամբաստանյալ Հրաչ Գրիգորյանին, որը կարճ ժամանակ որպես էլեկտրիկ աշխատել է բժշկական կենտրոնում: 2008թ. մայիսի <09>-ին ծառայության ղեկավար Վանիկը զեկուցել է, որ բժշկական կենտրոնի աշխատակիցներ Հրաչ Գրիգորյանը, Վրեժ Հովհաննիսյանը, Ավետիք Չարխաթյանը և ոմն Սամվել Սիմոնյանը մայիսի <09>-ին աշխատավայրում տոն են նշել, խմել են, որի ընթացքում Հրաչ Գրիգորյանի գումարով դրամապանակը կորել է: Ինքն աշխատավայրում խմելու կապակցությամբ աշխատակիցներին նկատողություն է արել, իսկ միջադեպի մասին զրուցել է Հրաչ Գրիգորյանի հետ, սակայն վերջինս հայտնել է միայն, որ գումարն է կորել, իսկ հարձակման կամ այլ բռնության մասին իրեն ոչինչ չի հայտնել: Նույն առիթով զրուցել է նաև Վրեժ Հովհաննիսյանի հետ, սակայն վերջինս հայտնել է, որ գումարի կորստի հետ որևէ կապ չունի: Դրանից հետո Հրաչ Գրիգորյանին այլևս չի հանդիպել, իսկ ծառայության ղեկավար Վանիկը հայտնել է, որ Հրաչն աշխատանքի չի հաճախում:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 339/08 եզրակացության համաձայն Հրաչ Գրիգորյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում: Որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձնավորություն փորձաքննվողը կարող էր ու կարող է հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք, ինչպես իրավախախտումը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս և Հրաչ Գրիգորյանն իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ ճանաչվել է մեղսունակ:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է նաև, որ քրեական գործում առկա է 05.07.2008թ. հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը/հ.1, գ.թ. 1/, ըստ որի բովանդակության քաղ. Հրաչ Գրիգորյանը նախազգուշացվել է օրենքով նախատեսված պատասխանատվության մասին:
Գնահատելով ամբաստանյալ Հրաչ Գրիգորյանի կողմից գործի քննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանություններն իրեն մեղավոր չճանաչելու վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում գործի փաստական հանգամանքներից, որով փորձ է արվում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանին ՀՀ քր.օր-ի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքը որակված է ճիշտ:
Նման պայմաններում, վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում, պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում շարադրված պատճառաբանություններն անհիմն են և այն բավարարելու հիմք համարվել չեն կարող:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և հանգում է այն հետևության, որ` տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում նշանակվել է համաչափ պատիժ/1/մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկում/, ինչը համապատասխանում է ամբաստանյալի անձին և վերջինիս կատարած արարքի ծանրությանը:
<Համաներում հայտարարելու մասին> 19.06.2009թ. Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն պատժից պետք է ազատել առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձանց:
Տվյալ դեպքում Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.04.2009թ. դատավճռով` ամբաստանյալ Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քր.օր-ի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, հետևաբար <Համաներում հայտարարելու մասին> 19.06.2009թ. Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանին պետք է ազատել վերը վկայակոչված դատական ակտով նշանակված պատժից:
Նման պայմաններում անդրադառնալով ամբաստանյալ Հրաչ գալուստի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցին, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 333 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.04.2009թ. դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
<Համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ Ազգային ժողովի 19.06.2009թ. որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանին ՀՀ քր. օր-ի 333 հոդ. 2րդ մասի 1-ին կետով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշե համայնքերի ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.04.2009 դատավճռով նշանակված պատժից ազատել:
Հրաչ Գալուստի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին վերացնել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակվելու պահից մեկ ամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է.


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ