Հիմնական

Գործի համար: ԵԷԴ/0003/01/08
Վիճակագրական տողի համար : 11.3

Պատասխանող

Հրաչ Պապինյան Աշոտի

Դատավոր

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Յուրա Ռաշիդյան

Արտուշ Գաբրիելյան

Հոդվածներ

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Հոդված 268 Մաս 2

Հոդված 235 Մաս 1

Դատավոր

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Յուրա Ռաշիդյան

Արտուշ Գաբրիելյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հրազեն և թմրամիջոց
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2009-12-04 11:00 3
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2009-12-18 14:00 3
ԵԷԴ/0003/01/08

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող` Ա. ԱՓԻՅԱՆ
Պաշտպան` Վ. ԱԹՈՅԱՆ

2009թ. դեկտեմբերի 18-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հրաչ Աշոտի Պապինյանի, ծնված 08.04.1952թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, նախկինում մեկ անգամ դատված` Մոսկվայի Մեշանայի շրջանային դատարանի 19.12.2002թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 186 հոդվածի 1-ին մասով, 30 հոդվածի 2-րդ մասով և 186 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 7 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, բնակվում է ք.Երևան Կռիլովի 14 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Հրաչ Աշոտի Պապինյանը, ապօրինի կերպով, առանց համապատասխան թույլտվության ձեռք է բերել և Նար-Դոսի 6 տանը պահել ռազմամթերք հանդիսացող հակատանկային հրազենի մեկ փամփուշտ, վեց հատ էլեկտրական դետանատորներ, երեք հատ ամունալի կապսուլներ և 19.05 գրամ թմրանյութ հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որոնք 1993թ. սեպտեմբերի 30-ին հայտնաբերվել և առգրավել են նրա տնից։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Հրաչ Աշոտի Պապինյանին մեղադրանք է առաջադրվել 07.03.1961թ. ՀՀ քր. օր-ի 229 հոդվածի 3-րդ մասով և 232 հոդվածի 1-ին մասով։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 06.03.2006թ. որոշմամբ Հրաչ Աշոտի Պապինյանի 05.10.1993թ. կատարած արարքը` 1961թ. մարտի 7-ին ընդունված ՀՀ քր. օր-ի 229 հոդվածի 3-րդ մասը համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասին, իսկ 1961թ. մարտի 7-ին ընդունված ՀՀ քր. օր-ի 232 հոդվածի 1-ին մասը` համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասին։
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության 14.12.2009թ. որոշմամբ Հրաչ Աշոտի Պապինյանի մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործով մինչև դատաքննությունը սկսելը ամբաստանյալ Հրաչ Պապինյանը հայտնեց, որ համաձայն է առաջադրված մեղադրանքի հետ և միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ։ Հ. Պապինյանի պաշտպան Վաղինակ Աթոյանը նույնպես միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ։
Հաշվի առնելով, որ մեղադրողը չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, ամբաստանյալը համաձայնվել է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ և միջնորդել է կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, ամբաստանյալը գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր՝ պաշտպանի ներկայությամբ և նրա հետ խորհրդակցելուց հետո, դատարանը որոշեց միջնորդությունը բավարարել՝ կիրառել դատական քննության արագացված կարգ։
Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Հրաչ Պապինյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, գտավ, որ ամբաստանյալ Հրաչ Պապինյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը հիմնավորված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Հիմնավորված է նաև ամբաստանյալ Հրաչ Պապինյանի կողմից ապօրինի կերպով ռազմամթերք և պայթուցիկ նյութեր ձեռք բերելը և պահելը, այն նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս բնութագրվում է դրականորեն, 29.10.09թ. վիրահատվել է և տառապում է սուր հետվիրահատական կպումային բարակաղիքային անանցանելիություն, ծանր ինտոքսիկացիա, հիպովոլէմիա, տարածուն շճային պերիտոնիտ, վիրուսային հեպատիտ «Ց» հիվանդությամբ, ինքնակամ ներկայացել է վարույթն իրականացնող մրմնին, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ. Պապինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 12 հոդվածի. «Արարքի հանցավորությունը եւ պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական oրենքով։ Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը` անկախ հետեւանքները վրա հաuնելու պահից»։
Ամբաստանյալ Հ. Պապինյանը հանցավոր արարքը կատարել է 1993թ., հետևաբար դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի այդ ժամանակ գործող` 07.03.1961թ. օրենքով։ Համաձայն այդ ժամանակ գործող` 07.03.1961թ. օրենքի վերջինիս կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նախատեսվում էր պատիժ ազատազրկում` մինչև հինգ տարի ժամկետով։
Համաձայն 18.04.2003թ. գործող քրեական օրենսգրքի 13 հոդվածի 1-ին կետի. «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող oրենքը հետադարձ ուժ ունի, այuինքն` տարածվում է մինչեւ այդ oրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատաuխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, uակայն ունեն դատվածություն»։
Համաձայն գործող օրենքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանցավոր արարքների համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ 18.04.2003թ. գործող օրենքը ավելի մեղմ է, ուստի համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 13 հոդվածի ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի գործող օրենքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առավել մեղմ սանկցիայի շրջանակներում։
Համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 17 հոդվածի 2-րդ մասի. «Uույն հոդվածի առաջին մաuին համապատաuխան հանցագործությունների ռեցիդիվը, չկրած պատիժը կամ oտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի այլ իրավական հետևանքները հաշվի են առնվում նոր հանցանքը որակելիu, պատիժ նշանակելիu, քրեական պատաuխանատվությունից կամ պատժից ազատելիu»։
Հրաչ Պապինյանը Մոսկվա քաղաքի Մեշանայի շրջանային դատարանի 19.12.2002թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 30-186 հոդվածի 1-ին մասով և 186 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 7 տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը` 28.01.2002թ.։
Նկատի ունենալով, որ 07.03.1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37 հոդվածը ավելի մեղմ է, քան գործող 18.04.03թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածը, ապա դատարանը գտնում է, որ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել 07.03.1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37 հոդվածի կարգով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել, իսկ ռազմամթերքը, փամփուշտները, էլեկտրադետոնատորները և կապսուլները` թողնել ՀՀ Ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հրաչ Աշոտի Պապինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով.
ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման` 1/մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 12 և 13 հոդվածների կիրառմամբ 07.03.1961թ. ընդունված ՀՀ քր. օր-ի 37 հոդվածի 1-ին մասի համակցությամբ նշանակված պատիժը կլանել ՌԴ Մոսկվա քաղաքի Մեշանայի շրջանային դատարանի 19.12.2002թ. դատավճռով նշանակված ազատազրկման` 7/յոթ/ տարի ժամկետով պատժի մեջ և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 7/յոթ/ տարի ժամկետով։
07.03.1961թ. ՀՀ քր. օր-ի 37 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի ժամկետի մեջ հաշվակցել Մոսկվա քաղաքի Մեշանայի շրջանային դատարանի 19.12.2002թ. դատավճռով նշանակված և լրիվ կրած պատիժը` ազատազրկում 7/յոթ/ տարի ժամկետով և Հրաչ Պապինյանին ազատել պատժի կրելուց։
Խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել, իսկ ռազմամթերքը, փամփուշտները, էլեկտրադետոնատորները և կապսուլները թողնել ՀՀ Ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0003/01/08
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 16-12-1993
Քրեական գործի համարը 0003/01/08
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Փոխանցումով
Դատախազություն Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 1813254
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն ապօրինի ձեռք է բերել և պահել հրազեն և թմրամիջոց
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Հրաչ
Ազգանուն Պապինյան
Հայրանուն Աշոտի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 11.3
Մակագրել
Երբ 05-06-2006
Նախագահող դատավոր
Անուն Յուրա
Ազգանուն Ռաշիդյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 09-12-1993
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 09-12-1993
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 09-12-1993
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 23-12-1993
Դատավարության կողմեր
Քրեական գործի վարույթը կասեցվել է
Կասեցման ամսաթիվը 09-05-1994
Հիմքը 248
Կազմի փոփոխություն
Ամսաթիվ 11-02-2009
Դատավոր
Անուն Արտուշ
Ազգանուն Գաբրիելյան
Փոփոխության հիմքը Այլ
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 11-02-2009
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 13-02-2009
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 13-02-2009
Այլ նշումներ ԵԷԴ/0003/01/08
Ո Ր Ո Շ Ու Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈւՅԹԸ ՎԵՐՍԿՍԵԼՈւ, ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՓՈՓՈԽԵԼՈւ ԵՎ ԴԱՏԱՔՆՆՈւԹՅԱՆ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈւ ՄԱՍԻՆ
27.11.2009թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ դատավոր` Ա. Գաբրիելյանի, քարտուղարությամբ` Լ. Միրզոյանի, ուսումնասիրելով 27.11.2009թ. ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնից ստացված գրությունը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց


Նախաքննական մարմնի կողմից Հրաչ Աշոտի Պապինյանին ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ապօրինի կերպով, առանց համապատասխան թույլտվության ձեռք է բերել և Նար-Դոսի 6 տանը պահել ռազմամթերք հանդիսացող հակատանկային հրազենի մեկ փամփուշտ, վեց հատ էլեկտրական դետանատորներ, երեք հատ ամունալի կապսուլներ և 19.05 գրամ թմրանյութ հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է 2 անձի երաշխավորությունը։
Էրեբունու ժողդատարանի 09.05.1994թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Հրաչ Պապինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` 2 անձի երաշխավորությունը, փոփոխվել է, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը և հայտարարվել է հետախուզում։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 09.04.2002թ. որոշմամբ Հրաչ Աշոտի Պապինյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է։
Թիվ ԵԷԴ/0003/01/08 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հրաչ Աշոտի Պապինյանի՝ ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով, դատարանի վարույթ է ընդունվել 11.02.2009թ.։
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժինը գրությամբ հայտնել է, որ Հրաչ Աշոտի Պապինյանը 27.11.2009թ. ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին։
Մեղադրյալ Աշոտ Պապինյանը հայտնեց դատարանին, որ 1991-92թթ. իր տանից կանեփ և որսորդական հրացան են հայտնաբերել, որից հետո մինչ դատաքննությունը աշխատանքի բերումով ինքը մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնություն։ Այնտեղ գործերը լավ չեն ընթացել, այդ իսկ պատճառով չի կարողացել վերադառնալ Հայաստան։ 2002թ. Մոսկվայում ձերբակալվել է հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման` 7 տարի ժամկետով։ 29.06.2007թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի մնացած` 1 տարի 4 ամիսը կրելուց։ 2009թ. սեպտեմբերի 7-ին վերադարձել է Հայաստան, և միայն անձնագիր ստանալուց է իմացել, որ Հայաստանում գտնվում է հետախուզման մեջ, քանի որ մտածել է, որ 1991թ. կատարած արարքը այս տարիների ընթացքում մարվել է։ Անկեղծորեն զղջաց կատարածի համար և հայտնեց, որ հաշվի առնելով, որ ինքը վատառողջ է, տարել է ծանր վիրահատություն, ուստի խնդրեց դատարանին իր նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը փոփոխել և ընտրել խափանման միջոց` ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Նկատի ունենալով, որ Հ. Պապինյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, հայտնի է նրա անձը, ինքնակամ ներկայացել է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին, ավելին համաձայն «Էրեբունու» բժշկական կենտրոն ՓԲԸ ընդհանուր և լապարոսկոպիկ վիրաբուժական բաժանմունքի էպիկրիզի ունի սուր հետվիրահատական կպումային բարակաղիքային անանցանելիություն, ծանր ինտոքսիկացիա, հիպովոլէմիա, տարածուն շճային պերիտոնիտ, վիրուսային հեպատիտ Ց, ունի մշտական բնակության վայր, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և ընդունել մեղքը, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է փոփոխել և ընտրել նոր խափանման միջոց՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ վերացել են քրեական գործի վարույթը կասեցնելու համար հինք ծառայած հանգամանքները, ուստի քրեական գործի վարույթը պետք է վերսկսել և նշանակել դատաքննության։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 31, 300, 293 և 313 հոդվածներով, դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Վերացնել Էրեբունու շրջանի ժողդատարանի 09.05.1994թ. որոշմամբ Հրաչ Աշոտի Պապինյանի նկատմամբ հայտարարված հետախուզումը։
Հրաչ Աշոտի Պապինյանի/ծնված 1952թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան Կռիլովի 14 տանը/ նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը փոփոխել և ընտրել նոր խափանման միջոց` ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Հրաչ Աշոտի Պապինյանի վերաբերյալ` ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԷԴ/0003/01/08 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսել։
Քրեական գործի դատական քննությունը նշանակել 2009թ. դեկտեմբերի 4-ին, ժամը 1100-ին։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան տասնօրյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 04-12-2009
Դատավարության կողմեր
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 08-12-2009
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-12-2009
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-12-2009
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 18-12-2009
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 18-12-2009
Մեղադրական
Ամսաթիվ 18-12-2009
Հոդված
Հոդված
Նշանակվել է պատիժ
Հիմնական Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԷԴ/0003/01/08

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

Նախագահությամբ դատավոր` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Լ. ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

Մեղադրող` Ա. ԱՓԻՅԱՆ
Պաշտպան` Վ. ԱԹՈՅԱՆ

2009թ. դեկտեմբերի 18-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հրաչ Աշոտի Պապինյանի, ծնված 08.04.1952թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, նախկինում մեկ անգամ դատված` Մոսկվայի Մեշանայի շրջանային դատարանի 19.12.2002թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 186 հոդվածի 1-ին մասով, 30 հոդվածի 2-րդ մասով և 186 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 7 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, բնակվում է ք.Երևան Կռիլովի 14 տանը։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով։
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Հրաչ Աշոտի Պապինյանը, ապօրինի կերպով, առանց համապատասխան թույլտվության ձեռք է բերել և Նար-Դոսի 6 տանը պահել ռազմամթերք հանդիսացող հակատանկային հրազենի մեկ փամփուշտ, վեց հատ էլեկտրական դետանատորներ, երեք հատ ամունալի կապսուլներ և 19.05 գրամ թմրանյութ հանդիսացող «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որոնք 1993թ. սեպտեմբերի 30-ին հայտնաբերվել և առգրավել են նրա տնից։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Հրաչ Աշոտի Պապինյանին մեղադրանք է առաջադրվել 07.03.1961թ. ՀՀ քր. օր-ի 229 հոդվածի 3-րդ մասով և 232 հոդվածի 1-ին մասով։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 06.03.2006թ. որոշմամբ Հրաչ Աշոտի Պապինյանի 05.10.1993թ. կատարած արարքը` 1961թ. մարտի 7-ին ընդունված ՀՀ քր. օր-ի 229 հոդվածի 3-րդ մասը համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասին, իսկ 1961թ. մարտի 7-ին ընդունված ՀՀ քր. օր-ի 232 հոդվածի 1-ին մասը` համապատասխանեցվել է 18.04.2003թ. ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասին։
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության 14.12.2009թ. որոշմամբ Հրաչ Աշոտի Պապինյանի մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործով մինչև դատաքննությունը սկսելը ամբաստանյալ Հրաչ Պապինյանը հայտնեց, որ համաձայն է առաջադրված մեղադրանքի հետ և միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ։ Հ. Պապինյանի պաշտպան Վաղինակ Աթոյանը նույնպես միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ։
Հաշվի առնելով, որ մեղադրողը չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, ամբաստանյալը համաձայնվել է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ և միջնորդել է կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, ամբաստանյալը գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր՝ պաշտպանի ներկայությամբ և նրա հետ խորհրդակցելուց հետո, դատարանը որոշեց միջնորդությունը բավարարել՝ կիրառել դատական քննության արագացված կարգ։
Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Հրաչ Պապինյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, գտավ, որ ամբաստանյալ Հրաչ Պապինյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը հիմնավորված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Հիմնավորված է նաև ամբաստանյալ Հրաչ Պապինյանի կողմից ապօրինի կերպով ռազմամթերք և պայթուցիկ նյութեր ձեռք բերելը և պահելը, այն նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հասարակական վտանգավորությունը, ամբաստանյալի ինքնությունը և գործի ողջ հանգամանքները։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս բնութագրվում է դրականորեն, 29.10.09թ. վիրահատվել է և տառապում է սուր հետվիրահատական կպումային բարակաղիքային անանցանելիություն, ծանր ինտոքսիկացիա, հիպովոլէմիա, տարածուն շճային պերիտոնիտ, վիրուսային հեպատիտ «Ց» հիվանդությամբ, ինքնակամ ներկայացել է վարույթն իրականացնող մրմնին, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ. Պապինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ։
Համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 12 հոդվածի. «Արարքի հանցավորությունը եւ պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական oրենքով։ Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը` անկախ հետեւանքները վրա հաuնելու պահից»։
Ամբաստանյալ Հ. Պապինյանը հանցավոր արարքը կատարել է 1993թ., հետևաբար դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի այդ ժամանակ գործող` 07.03.1961թ. օրենքով։ Համաձայն այդ ժամանակ գործող` 07.03.1961թ. օրենքի վերջինիս կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նախատեսվում էր պատիժ ազատազրկում` մինչև հինգ տարի ժամկետով։
Համաձայն 18.04.2003թ. գործող քրեական օրենսգրքի 13 հոդվածի 1-ին կետի. «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող oրենքը հետադարձ ուժ ունի, այuինքն` տարածվում է մինչեւ այդ oրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատաuխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում` այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, uակայն ունեն դատվածություն»։
Համաձայն գործող օրենքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանցավոր արարքների համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ 18.04.2003թ. գործող օրենքը ավելի մեղմ է, ուստի համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 13 հոդվածի ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի գործող օրենքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առավել մեղմ սանկցիայի շրջանակներում։
Համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 17 հոդվածի 2-րդ մասի. «Uույն հոդվածի առաջին մաuին համապատաuխան հանցագործությունների ռեցիդիվը, չկրած պատիժը կամ oտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի այլ իրավական հետևանքները հաշվի են առնվում նոր հանցանքը որակելիu, պատիժ նշանակելիu, քրեական պատաuխանատվությունից կամ պատժից ազատելիu»։
Հրաչ Պապինյանը Մոսկվա քաղաքի Մեշանայի շրջանային դատարանի 19.12.2002թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 30-186 հոդվածի 1-ին մասով և 186 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 7 տարի ժամկետով, պատժի սկիզբը` 28.01.2002թ.։
Նկատի ունենալով, որ 07.03.1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37 հոդվածը ավելի մեղմ է, քան գործող 18.04.03թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածը, ապա դատարանը գտնում է, որ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել 07.03.1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37 հոդվածի կարգով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել, իսկ ռազմամթերքը, փամփուշտները, էլեկտրադետոնատորները և կապսուլները` թողնել ՀՀ Ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը։
Ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հրաչ Աշոտի Պապինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 235 հոդվածի 1-ին մասով.
ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման` 1/մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 235 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման` 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1/մեկ/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 12 և 13 հոդվածների կիրառմամբ 07.03.1961թ. ընդունված ՀՀ քր. օր-ի 37 հոդվածի 1-ին մասի համակցությամբ նշանակված պատիժը կլանել ՌԴ Մոսկվա քաղաքի Մեշանայի շրջանային դատարանի 19.12.2002թ. դատավճռով նշանակված ազատազրկման` 7/յոթ/ տարի ժամկետով պատժի մեջ և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 7/յոթ/ տարի ժամկետով։
07.03.1961թ. ՀՀ քր. օր-ի 37 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի ժամկետի մեջ հաշվակցել Մոսկվա քաղաքի Մեշանայի շրջանային դատարանի 19.12.2002թ. դատավճռով նշանակված և լրիվ կրած պատիժը` ազատազրկում 7/յոթ/ տարի ժամկետով և Հրաչ Պապինյանին ազատել պատժի կրելուց։
Խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել, իսկ ռազմամթերքը, փամփուշտները, էլեկտրադետոնատորները և կապսուլները թողնել ՀՀ Ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 18-12-2009
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 27-01-2010
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 27-01-2010
Էջերի քանակ 176
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 02-02-2010
Էջերի քանակը 178